นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส

Verehrung ihm, dem Erhabenen, dem Heiligen, dem vollkommen Erwachten

สุตฺตนฺตปิฏก

Suttantapiṭaka

มชฺฌิมนิกาย

Majjhimanikāya

มูลปณฺณาสปาฬิ

Mūlapaṇṇāsapāḷi

สํคายนสฺส ปุจฺฉา วิสฺสชฺชนา

Fragen und Antworten zur Rezitation

ปุจฺฉา – ปฐมมหาสํคีติกาเล [Pg.1] อาวุโส ธมฺมสํคาหกา มหากสฺสปาทโย มหาเถรวรา ทีฆนิกายํ สํคายิตฺวา ตทนนฺตรํ กึ นาม ปาวจนํ สํคายึสุ.

Frage – Freund, welche Lehrverkündigung rezitierten die hervorragenden älteren Theras unter der Führung von Mahākassapa und die anderen Dhamma-Rezitoren zur Zeit des ersten großen Konzils, nachdem sie den Dīghanikāya rezitiert hatten, direkt im Anschluss daran?

วิสฺสชฺชนา – ปฐมมหาสํคีติกาเล ภนฺเต ธมฺมสํคาหกา มหากสฺสปาทโย มหาเถรวรา ทีฆนิกายํ สํคายิตฺวา ตทนนฺตรํ มชฺฌิมํ นาม นิกายํ สํคายึสุ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, zur Zeit des ersten großen Konzils rezitierten die hervorragenden älteren Theras unter der Führung von Mahākassapa und die anderen Dhamma-Rezitoren, nachdem sie den Dīghanikāya rezitiert hatten, direkt im Anschluss daran die Sammlung namens Majjhima.

ปุจฺฉา – มชฺฌิมนิกาโย [Pg.2] นาม อาวุโส มูลปณฺณาสโก มชฺฌิม ปณฺณาสโก อุปริปณฺณาสโกติ ปณฺณาสกวเสน ติวิโธ, ตตฺถ กตรํ ปณฺณาสกํ ปฐมํ สํคายึสุ.

Frage – Freund, der sogenannte Majjhimanikāya ist nach der Einteilung in Fünfziger-Bücher dreifach: das Wurzel-Fünfziger-Buch (Mūlapaṇṇāsaka), das mittlere Fünfziger-Buch (Majjhimapaṇṇāsaka) und das obere Fünfziger-Buch (Uparipaṇṇāsaka). Welches Fünfziger-Buch davon rezitierten sie zuerst?

วิสฺสชฺชนา – ตีสุ ภนฺเต ปณฺณาสเกสุ มูลปณฺณาสกํ นาม ปาวจนํ ธมฺมสํคาหกา มหาเถรวรา ปฐมํ สํคายึสุ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, von den drei Fünfziger-Büchern rezitierten die hervorragenden älteren Theras, die Dhamma-Rezitoren, zuerst die als Wurzel-Fünfziger bekannte Lehrverkündigung.

ปุจฺฉา – มูลปณฺณาสเกปิ [Pg.3] อาวุโส ปญฺจวคฺคา ปณฺณาส จ สุตฺตานิ, เตสุ กตรํ วคฺคํ กตรญฺจ สุตฺตํ ปฐมํ สํคายึสุ.

Frage – Freund, auch im Wurzel-Fünfziger-Buch gibt es fünf Abschnitte und fünfzig Lehrreden. Welchen Abschnitt und welche Lehrrede rezitierten sie davon zuerst?

วิสฺสชฺชนา – มูลปณฺณาสเก ภนฺเต ปญฺจสุ วคฺเคสุ ปฐมํ มูลปริยายวคฺคํ ปณฺณาสเกสุ จ สุตฺเตสุ ปฐมํ มูลปริยายสุตฺตํ สํคายึสุ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, im Wurzel-Fünfziger-Buch rezitierten sie unter den fünf Abschnitten zuerst den Mūlapariyāya-Abschnitt, und unter den fünfzig Lehrreden zuerst die Mūlapariyāya-Lehrrede.

สาธุ อาวุโส มยมฺปิ ทานิ ตโตเยว ปฏฺฐาย สํคีติปุพฺพงฺคมานิ ปุจฺฉาวิสฺสชฺชนกิจฺจานิ กาตุํ สมารภาม.

Sehr wohl, Freund! Auch wir wollen nun, genau von dort anfangend, mit den der Rezitation vorangehenden Aufgaben von Frage und Antwort beginnen.

มูลปริยายสุตฺต

Mūlapariyāyasutta

ปุจฺฉา – เตน อาวุโส ภควตา ชานตา ปสฺสตา อรหตา สมฺมาสมฺพุทฺเธน มูลปริยายสุตฺตํ กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Freund, wo, in Bezug auf wen und aus welchem Anlass wurde die Mūlapariyāya-Lehrrede von jenem wissenden, sehenden, heiligen und vollkommen erwachten Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – อุกฺกฏฺฐายํ ภนฺเต ปญฺจสเต พฺราหฺมณกุลา ปพฺพชิเต อารพฺภ ภาสิตํ, ปญฺจสตา ภนฺเต พฺราหฺมณกุลา ปพฺพชิตา [Pg.4] ภิกฺขู ปริยตฺตึ นิสฺสาย มานํ อุปฺปาเทสุํ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Ukkaṭṭhā, o Ehrwürdiger, wurde sie in Bezug auf fünfhundert aus Brahmanenfamilien Ordinierte gesprochen. Diese fünfhundert aus Brahmanenfamilien ordinierten Mönche, o Ehrwürdiger, bekamen aufgrund ihres Studiums der Lehre Dünkel. Aus diesem Anlass, o Ehrwürdiger, wurde sie gesprochen.

ปุจฺฉา – ตํ ปนาวุโส สุตฺตํ ภควตา กติหิ วาเรหิ กติหิ จ อนฺโตคธปเทหิ วิภชิตฺวา ภาสิตํ.

Frage – Aber mit wie vielen Durchgängen und mit wie vielen darin enthaltenen Begriffen hat der Erhabene diese Lehrrede gegliedert und gesprochen, Freund?

วิสฺสชฺชนา – ตํ [Pg.5] ปน ภนฺเต มูลปริยายสุตฺตํ ภควตา อฏฺฐหิ จ วาเรหิ จตุวีสติยา จ อนฺโตคธปเทหิ วิภชิตฺวา เทสิตํ.

Antwort – Diese Mūlapariyāya-Lehrrede, o Ehrwürdiger, wurde vom Erhabenen in acht Durchgängen und vierundzwanzig darin enthaltenen Begriffen gegliedert verkündet.

สพฺพาสวสุตฺต

Sabbāsavasutta

ปุจฺฉา – ทุติยํ ปนาวุโส สพฺพาสวสุตฺตํ ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Freund, wo und in Bezug auf wen wurde die zweite, die Sabbāsava-Lehrrede, vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สพฺพาสวสุตฺตํ ปน ภนฺเต ภควตา สาวตฺถิยํ สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – Die Sabbāsava-Lehrrede, o Ehrwürdiger, wurde vom Erhabenen in Sāvatthī in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

ปุจฺฉา – ตตฺถาวุโส [Pg.6] ภควตา อาสวา กติหิ ปกาเรหิ วิภชิตฺวา ทสฺสิตา.

Frage – Auf wie viele Arten, Freund, hat der Erhabene darin die Triebe gegliedert aufgezeigt?

วิสฺสชฺชนา – สตฺตหิ ภนฺเต ปกาเรหิ วิภชิตฺวา อาสวา ภควตา ปกาสิตา.

Antwort – Auf sieben Arten, o Ehrwürdiger, hat der Erhabene die Triebe gegliedert dargelegt.

ธมฺมทายาทสุตฺต

Dhammadāyādasutta

ปุจฺฉา – ธมฺมทายาทสุตฺตํ [Pg.7] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Freund, wo, in Bezug auf wen und aus welchem Anlass wurde die Dhammadāyāda-Lehrrede vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ, ภควโต จ ภนฺเต ภิกฺขุสงฺฆสฺส จ ตทา มหาลาภสกฺกาโร อุทปาทิ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, o Ehrwürdiger, wurde sie in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen. Damals, o Ehrwürdiger, entstanden für den Erhabenen und die Mönchsgemeinschaft große Gewinne und Ehrungen; aus diesem Anlass, o Ehrwürdiger, wurde sie gesprochen.

ปุจฺฉา – ตตฺถาวุโส [Pg.9] ทฺเว อนุสนฺธโย, เตสุ ปฐเม อนุสนฺธิมฺหิ กถํ ภควตา ภิกฺขูนํ โอวาโท ทินฺโน.

Frage – Darin gibt es zwei Textanschlüsse, Freund. Wie wurde im ersten Textanschluss vom Erhabenen die Unterweisung für die Mönche gegeben?

วิสฺสชฺชนา – ปฐเม ภนฺเต อนุสนฺธิมฺหิ ธมฺมทายาทา เม ภิกฺขเว ภวถ มา อามิสทายาทา, อตฺถิ เม ตุมฺเหสุ อนุกมฺปา, กินฺติ เม สาวกา ธมฺมทายาทา ภเวยฺยุํ โน อามิสทายาทาติ เอวมาทินา ภควตา ภิกฺขูนํ โอวาโท ทินฺโน.

Antwort – Im ersten Textanschluss, o Ehrwürdiger, wurde vom Erhabenen die Unterweisung für die Mönche wie folgt gegeben: „Mönche, seid meine Erben im Dhamma, nicht Erben materieller Dinge! Ich habe Mitgefühl mit euch: Wie können meine Jünger Erben im Dhamma sein, nicht Erben materieller Dinge?“

ธมฺมทายาทา [Pg.11] เม ภิกฺขเว ภวถ มา อามิสทายาทา, อตฺถิ เม ตุมฺเหสุ อนุกมฺปา กินฺติ เม สาวกา ธมฺมทายาทา ภเวยฺยุํ, โน อามิสทายาทา.

Mönche, seid meine Erben im Dhamma, nicht Erben materieller Dinge! Ich habe Mitgefühl mit euch: Wie können meine Jünger Erben im Dhamma sein, nicht Erben materieller Dinge?

ปุจฺฉา – ทุติเย [Pg.12] ปนาวุโส อนุสนฺธิมฺหิ อายสฺมตา สาริปุตฺตตฺเถเรน ธมฺมเสนาปตินา กีทิสี ธมฺมเทสนา วิภชิตฺวา ปกาสิตา.

Frage – Welche Art von Dhamma-Lehre aber wurde im zweiten Textanschluss vom ehrwürdigen Sāriputta Thera, dem Feldherrn des Dhamma, gegliedert dargelegt, Freund?

วิสฺสชฺชนา – ทุติเย ปน ภนฺเต อนุสนฺธิมฺหิ อายสฺมตา สาริปุตฺตตฺเถเรน ธมฺมเสนาปตินา สตฺถุ ปวิวิตฺตสฺส วิหรโต สาวกานํ วิเวกํ อนนุสิกฺขตํ ตีหิ ฐาเนหิ คารยุตํ, อนุสิกฺขนฺตานญฺจ ตีหิ ฐาเนหิ ปาสํสตํ, โสฬส จ ปาปเก ธมฺเม เตสญฺจ ปหานาย มชฺฌิมา ปฏิปทา วิภชิตฺวา ปกาสิตา.

Antwort – Im zweiten Textanschluss aber, o Ehrwürdiger, wurde vom ehrwürdigen Sāriputta Thera, dem Feldherrn des Dhamma, Folgendes gegliedert dargelegt: dass die Jünger, die der Abgeschiedenheit des in Abgeschiedenheit lebenden Meisters nicht nacheifern, in dreifacher Hinsicht tadelnswert sind, und jene, die ihr nacheifern, in dreifacher Hinsicht lobenswert; zudem die sechzehn schlechten Eigenschaften und der Mittlere Weg zu deren Überwindung.

ภยเภรวสุตฺต

Bhayabheravasutta

ปุจฺฉา – ภยเภรวสุตฺตํ [Pg.13] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Freund, wo, in Bezug auf wen und aus welchem Anlass wurde die Bhayabherava-Lehrrede vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต ชาณุสฺโสณึ พฺราหฺมณํ อารพฺภ ภาสิตํ, ชาณุสฺโสณิ ภนฺเต พฺราหฺมโณ ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจ ‘‘เย เม โภ โคตม กุลปุตฺตา ภวนฺตํ โคตมํ อุทฺทิสฺส สทฺธา อคารสฺมา อนคาริยํ ปพฺพชิตา, ภวํ เตสํ โคตโม ปุพฺพงฺคโม, ภวํ

Antwort – In Sāvatthī, o Ehrwürdiger, wurde sie in Bezug auf den Brahmanen Jāṇussoṇi gesprochen. Der Brahmane Jāṇussoṇi, o Ehrwürdiger, trat an den Erhabenen heran und sprach so: „Herr Gotama, jene Söhne aus guten Familien, die im Vertrauen auf den Herrn Gotama gläubig aus dem Haus in die Hauslosigkeit hinausgezogen sind, für diese ist der Herr Gotama der Wegweiser, der Herr...

เตสํ [Pg.14] โคตโม พหุกาโร, ภวํ เตสํ โคตโม สมาทเปตา, โภโต จ ปน โคตมสฺส สา ชนตา ทิฏฺฐานุคตึ อาปชฺชตี’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

...ist für sie von großem Beistand, der Herr Gotama ist ihr Anleiter, und diese Menschenmenge folgt dem Beispiel des Herrn Gotama.“ Aus diesem Anlass, o Ehrwürdiger, wurde sie gesprochen.

อนงฺคณสุตฺต

Anaṅgaṇasutta

ปุจฺฉา – อนงฺคณสุตฺตํ [Pg.15] ปนาวุโส กตฺถ กํ อารพฺภ เกน ภาสิตํ.

Frage – Freund, wo, in Bezug auf wen und von wem wurde die Anaṅgaṇa-Lehrrede gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ อายสฺมตา สาริปุตฺตตฺเถเรน ธมฺมเสนาปตินา ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, o Ehrwürdiger, wurde sie in Bezug auf zahlreiche Mönche vom ehrwürdigen Sāriputta Thera, dem Feldherrn des Dhamma, gesprochen.

อากงฺเขยฺยสุตฺต

Ākaṅkheyyasutta

ปุจฺฉา – อากงฺเขยฺยสุตฺตํ ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Freund, wo und in Bezug auf wen wurde die Ākaṅkheyya-Lehrrede vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, o Ehrwürdiger, wurde sie in Bezug auf zahlreiche Mönche vom Erhabenen gesprochen.

วตฺถสุตฺต

Das Vatthasutta

ปุจฺฉา – วตฺถสุตฺตํ [Pg.16] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage: Wo aber, Freunde, und in Bezug auf wen wurde das Vatthasutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort: In Sāvatthī, ehrwürdiger Herr, wurde es in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

สลฺเลขสุตฺต

Das Sallekhasutta

ปุจฺฉา – สลฺเลขสุตฺตํ [Pg.17] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage: Wo aber, Freunde, in Bezug auf wen und aus welchem Anlass wurde das Sallekhasutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต อายสฺมนฺตํ มหาจุนฺทํ อารพฺภ ภาสิตํ, อายสฺมา มหาจุนฺโท ภนฺเต ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจ ‘‘ยา อิมา ภนฺเต อเนกวิหิตา ทิฏฺฐิโย โลเก อุปฺปชฺชนฺติ, อตฺตวาทปฏิสํยุตฺตา วา โลกวาทปฏิสํยุตฺตา วา, อาทิเมว นุ โข ภนฺเต ภิกฺขุโน มนสิกโรโต เอวเมตาสํ ทิฏฺฐีนํ ปหานํ โหติ, เอวเมตาสํ ทิฏฺฐีนํ ปฏินิสฺสคฺโค โหตี’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort: In Sāvatthī, ehrwürdiger Herr, wurde es in Bezug auf den ehrwürdigen Mahācunda gesprochen. Der ehrwürdige Mahācunda, ehrwürdiger Herr, trat an den Erhabenen heran und sprach so zu ihm: ‚Diese verschiedenen Ansichten, ehrwürdiger Herr, die in der Welt entstehen – ob sie sich nun auf die Lehre vom Selbst oder auf die Lehre von der Welt beziehen –: Ist es so, ehrwürdiger Herr, dass für einen Mönch, der dies gleich zu Beginn im Geiste erwägt, das Aufgeben dieser Ansichten geschieht, das Loslassen dieser Ansichten geschieht?‘ Aus diesem Anlass, ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – ตตฺถ [Pg.18] จ อาวุโส กติ ปริยายา กติ จ อนฺโตคธปทานิ ภควตา วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ.

Frage: Und wie viele Darlegungsweisen, Freunde, und wie viele darin enthaltene Lehrpunkte wurden dort vom Erhabenen analysiert und dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – ตตฺถ ภนฺเต ปญฺจ ปริยายา จตุจตฺตาลีส จ อนฺโตคธปทานิ ภควตา วิตฺถาเรน ภาสิตานิ.

Antwort: Dort, ehrwürdiger Herr, wurden fünf Darlegungsweisen und vierundvierzig darin enthaltene Lehrpunkte vom Erhabenen ausführlich dargelegt.

สมฺมาฏฺฐิสุตฺต

Das Sammādiṭṭhisutta

ปุจฺฉา – สมฺมาทิฏฺฐิสุตฺตํ [Pg.19] ปนาวุโส กตฺถ กํ อารพฺภ เกน ภาสิตํ.

Frage: Wo aber, Freunde, in Bezug auf wen und von wem wurde das Sammādiṭṭhisutta gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ อายสฺมตา สาริปุตฺตตฺเถเรน ธมฺมเสนาปตินา ภาสิตํ.

Antwort: In Sāvatthī, ehrwürdiger Herr, wurde es in Bezug auf zahlreiche Mönche vom ehrwürdigen Sāriputta Thera, dem Feldherrn der Lehre, gesprochen.

ปุจฺฉา – กสฺส อาวุโส วจนํ.

Frage: Wessen Wort ist es, Freunde?

วิสฺสชฺชนา – ภควโต ภนฺเต วจนํ อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส.

Antwort: Es ist das Wort des Erhabenen, ehrwürdiger Herr, des Heiligen, des vollkommen Erwachten.

ปุจฺฉา – เกนาวุโส อาภตํ.

Frage: Von wem wurde es überliefert, Freunde?

วิสฺสชฺชนา – ปรมฺปราย ภนฺเต อาภตํ.

Antwort: Durch die Nachfolge der Traditionslinie, ehrwürdiger Herr, wurde es überliefert.

มหาสติปฏฺฐานสุตฺต

Das Mahāsatipaṭṭhānasutta

ปุจฺฉา – มหาสติปฏฺฐานสุตฺตํ [Pg.20] ปนาวุโส โยคาวจรานํ พหุปการตฺตา ทีฆนิกาเย จ อิธ จาติ ทฺวีสุ นิกาเยสุ โปราณเกหิ สํคีติกาเรหิ ทฺวิกฺขตฺตุํ สํคายิตฺวา วิตฺถาเรน ปติฏฺฐาปิตํ, ตํ อมฺเหหิ ทีฆนิกาเย ยถานุปฺปตฺตวเสน ปุจฺฉิตญฺจ วิสฺสชฺชิตญฺจ. ตถาปิ โยคาวจรานํ พหุปการตฺตาเยว ตํ [Pg.21] อิทานิปิ ยถานุปฺปตฺตวเสน ปุน ปุจฺฉิสฺสามิ, ตํ ปเนตํ อาวุโส มหาสติปฏฺฐานสุตฺตํ ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage: Da das Mahāsatipaṭṭhānasutta, Freunde, für die in der Geistesschulung Strebenden von großem Nutzen ist, wurde es von den alten Konzilsteilnehmern zweimal rezitiert – im Dīghanikāya und hier, in diesen zwei Nikāyas – und ausführlich überliefert. Dies wurde von uns im Dīghanikāya der Reihe nach erfragt und beantwortet. Dennoch werde ich es, eben weil es für die in der Geistesschulung Strebenden von großem Nutzen ist, auch jetzt wieder der Reihe nach erneut erfragen: Wo also, Freunde, und in Bezug auf wen wurde dieses Mahāsatipaṭṭhānasutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – กุรูสุ ภนฺเต กมฺมาสธมฺเม นาม กุรูนํ นิคเม สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort: Im Land der Kurus, ehrwürdiger Herr, in einer Ortschaft der Kurus namens Kammāsadhamma, wurde es in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.22] ตตฺถ อานาปานสฺสติ กายานุปสฺสนา ภควตา วิภชิตฺวา ปกาสิตา.

Frage: Und wie, Freunde, wurde dort die Betrachtung des Körpers beim Ein- und Ausatmen vom Erhabenen analysiert und dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – อิธ ภิกฺขเว ภิกฺขุ อรญฺญคโต วา รุกฺขมูลคโต วา สุญฺญาคารคโต วา นิสีทติ ปลฺลงฺกํ อาภุชิตฺวา อุชุํ กายํ ปณิธาย ปริมุขํ สตึ อุปฏฺฐเปตฺวา โส สโตว อสฺสสติ, สโตว ปสฺสสติ, ทีฆํ วา อสฺสสนฺโต ‘ทีฆํ อสฺสสามี’ติ ปชานาติ, ทีฆํ วา ปสฺสสนฺโต ‘ทีฆํ ปสฺสสามี’ติ ปชานาติ, เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ อานาปานสฺสติ กายานุปสฺสนา ภควตา วิภชิตฺวา ปกาสิตา.

Antwort: ‚Hier, ihr Mönche, geht ein Mönch in den Wald, unter einen Baum oder in eine leere Hütte, setzt sich mit gekreuzten Beinen nieder, hält den Körper aufrecht, richtet die Achtsamkeit vor sich auf und atmet ganz achtsam ein, atmet ganz achtsam aus. Wenn er lang einatmet, weiß er: „Ich atme lang ein.“ Wenn er lang ausatmet, weiß er: „Ich atme lang aus.“‘ Auf diese und weitere Weise, ehrwürdiger Herr, wurde dort die Betrachtung des Körpers beim Ein- und Ausatmen vom Erhabenen analysiert und dargelegt.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.23] ตตฺถ อิริยาปถกายานุปสฺสนา ภควตา วิภชิตฺวา ปกาสิตา.

Frage: Und wie, Freunde, wurde dort die Betrachtung des Körpers in den Körperhaltungen vom Erhabenen analysiert und dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – ปุน จปรํ ภิกฺขเว ภิกฺขุ คจฺฉนฺโต วา คจฺฉามีติ ปชานาติ, ฐิโต วา ฐิโตมฺหีติ ปชานาติ, นิสินฺโน วา นิสินฺโนมฺหีติ ปชานาติ, สยาโน วา สยาโนมฺหีติ ปชานาติ, เอวมาทินา ภนฺเต ภควตา อิริยาปถกายานุปสฺสนา ภาวนา วิภชิตฺวา ปกาสิตา.

Antwort: ‚Und wiederum, ihr Mönche, weiß ein Mönch, wenn er geht: „Ich gehe“; wenn er steht, weiß er: „Ich stehe“; wenn er sitzt, weiß er: „Ich sitze“; wenn er liegt, weiß er: „Ich liege.“‘ Auf diese und weitere Weise, ehrwürdiger Herr, wurde die Entfaltung der Betrachtung des Körpers in den Körperhaltungen vom Erhabenen analysiert und dargelegt.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.24] ตตฺถ สมฺปชญฺญกายานุปสฺสนา ภควตา วิภชิตฺวา ปกาสิตา.

Frage: Und wie, Freunde, wurde dort die Betrachtung des Körpers im klaren Bewusstsein vom Erhabenen analysiert und dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – ปุน จปรํ ภิกฺขเว ภิกฺขุ อภิกฺกนฺเต ปฏิกฺกนฺเต สมฺปชานการี โหติ, อาโลกิเต วิโลกิเต สมฺปชานการี โหติ, สมิญฺชิเต ปสาริเต สมฺปชานการี โหติ, สงฺฆาฏิปตฺตจีวรธารเณ สมฺปชานการี โหติ, อสิเต ปีเต ขายิเต สายิเต สมฺปชานการี โหติ, อุจฺจารปสฺสาวกมฺเม สมฺปชานการี โหติ, คเต ฐิเต นิสินฺเน สุตฺเต ชาคริเต ภาสิเต ตุณฺหีภาเว สมฺปชานการี โหติ, เอวมาทินา ภนฺเต ภควตา ตตฺถ สมฺปชญฺญกายานุปสฺสนา วิภชิตฺวา ปกาสิตา.

Antwort: ‚Und wiederum, ihr Mönche, handelt ein Mönch mit klarem Bewusstsein beim Vorwärtsgehen und Rückwärtsgehen; er handelt mit klarem Bewusstsein beim Vorwärtsschauen und Rückwärtsschauen; er handelt mit klarem Bewusstsein beim Beugen und Strecken; er handelt mit klarem Bewusstsein beim Tragen der äußeren Robe, der Almosenschale und der Gewänder; er handelt mit klarem Bewusstsein beim Essen, Trinken, Kauen und Schmecken; er handelt mit klarem Bewusstsein beim Entleeren von Kot und Urin; er handelt mit klarem Bewusstsein beim Gehen, Stehen, Sitzen, Einschlafen, Wachen, Sprechen und Schweigen.‘ Auf diese und weitere Weise, ehrwürdiger Herr, wurde dort die Betrachtung des Körpers im klaren Bewusstsein vom Erhabenen analysiert und dargelegt.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.26] ตตฺถ ปฏิกูลมนสิการกายานุปสฺสนา ภควตา วิภชิตฺวา ปกาสิตา.

Frage: Und wie, Freunde, wurde dort die Betrachtung des Körpers in Bezug auf die Unreinheit vom Erhabenen analysiert und dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – ปุน จปรํ ภิกฺขเว ภิกฺขุ อิมเมว กายํ อุทฺธํ ปาทตลา อโธ เกสมตฺถกา ตจปริยนฺตํ ปูรํ นานปฺปการสฺส อสุจิโน ปจฺจเวกฺขติ อตฺถิ อิมสฺมึ กาเย เกสาโลมา นขา ทนฺตา ตโจ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควตา ปฏิกูลมนสิการกายานุปสฺสนา วิภชิตฺวา ปกาสิตา.

Antwort: ‚Und wiederum, ihr Mönche, betrachtet ein Mönch eben diesen Körper von den Fußsohlen aufwärts und von den Haarscheiteln abwärts, umgeben von der Haut und voll von vielfältigem Unreinen: „Es gibt in diesem Körper Kopfhaare, Körperhaare, Nägel, Zähne, Haut...“‘ Auf diese und weitere Weise, ehrwürdiger Herr, wurde dort die Betrachtung des Körpers in Bezug auf die Unreinheit vom Erhabenen analysiert und dargelegt.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.27] ตตฺถ ธาตุมนสิการกายานุปสฺสนา ภควตา วิภชิตฺวา ปกาสิตา.

Frage: Und wie, Freunde, wurde dort die Betrachtung des Körpers in Bezug auf die Elemente vom Erhabenen analysiert und dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – ปุน จปรํ ภิกฺขเว ภิกฺขุ อิมเมว กายํ ยถาฐิตํ ยถาปณิหิตํ ธาตุโส ปจฺจเวกฺขติ อตฺถิ อิมสฺมึ กาเย ปถวีธาตุ อาโปธาตุ เตโชธาตุ วาโยธาตุ เอวมาทินา ภนฺเต ภควตา ธาตุมนสิการกายานุปสฺสนา วิภชิตฺวา ปกาสิตา.

Antwort: ‚Und wiederum, ihr Mönche, betrachtet ein Mönch eben diesen Körper, wie er steht und wie er liegt, nach den Elementen: „Es gibt in diesem Körper das Erdelement, das Wasserelement, das Feuerelement, das Windelement...“‘ Auf diese und weitere Weise, ehrwürdiger Herr, wurde die Betrachtung des Körpers in Bezug auf die Elemente vom Erhabenen analysiert und dargelegt.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.28] ตตฺถ นว สิวถิกกายานุปสฺสนา ภควตา วิภชิตฺวา ปกาสิตา.

Frage: Und wie, Freunde, wurde dort die Betrachtung des Körpers auf den neun Leichenfeldern vom Erhabenen analysiert und dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – ปุน จปรํ ภิกฺขเว ภิกฺขุ เสยฺยถาปิ ปสฺเสยฺย สรีรํ สิวถิกาย ฉฑฺฑิตํ เอกาหมตํ วา ทฺวีหมตํ วา ตีหมตํ วา อุทฺธุมาตกํ วินีลกํ วิปุพฺพกชาตํ โส อิมเมว กายํ อุปสํหรติ ‘‘อยมฺปิ โข กาโย เอวํธมฺโม เอวํภาวี เอวํอนตีโต’’ติ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควตา นว สิวถิกกายานุปสฺสนา ภาวนา วิภชิตฺวา ปกาสิตา.

Antwort: ‚Und wiederum, ihr Mönche, so wie ein Mönch einen auf dem Leichenfeld weggeworfenen Körper sehen würde, der seit einem Tag tot ist, oder seit zwei Tagen tot ist, oder seit drei Tagen tot ist, aufgeschwollen, bläulich verfärbt, in Fäulnis übergegangen, so zieht er den Vergleich zu seinem eigenen Körper: „Auch dieser Körper ist von solcher Natur, wird so werden und kann dem nicht entrinnen.“‘ Auf diese und weitere Weise, ehrwürdiger Herr, wurde dort die Entfaltung der Betrachtung des Körpers auf den neun Leichenfeldern vom Erhabenen analysiert und dargelegt.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.29] ตตฺถ เวทนานุปสฺสนา ภควตา วิภชิตฺวา เทสิตา.

Frage: Und wie, Freunde, wurde dort die Betrachtung der Gefühle vom Erhabenen analysiert und verkündet?

วิสฺสชฺชนา – อิธ ภิกฺขเว ภิกฺขุ สุขํ วา เวทนํ เวทยมาโน ‘‘สุขํ เวทนํ เวทยามี’’ติ ปชานาติ, ทุกฺขํ วา เวทนํ เวทยมาโน ‘‘ทุกฺข เวทนํ เวทยามี’’ติ ปชานาติ, อทุกฺขมสุขํ วา เวทนํ เวทยมาโน ‘‘อทุกฺขมสุขํ เวทนํ เวทยามี’’ติ ปชานาติ, เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควตา เวทนานุปสฺสนา วิภชิตฺวา ปกาสิตา.

Antwort – „Hier, ihr Mönche, versteht ein Mönch, wenn er ein angenehmes Gefühl empfindet: 'Ich empfinde ein angenehmes Gefühl'; oder wenn er ein schmerzhaftes Gefühl empfindet, versteht er: 'Ich empfinde ein schmerzhaftes Gefühl'; oder wenn er ein weder-schmerzhaftes-noch-angenehmes Gefühl empfindet, versteht er: 'Ich empfinde ein weder-schmerzhaftes-noch-angenehmes Gefühl'.“ Auf diese und andere Weise, Ehrwürdiger, wurde dort vom Erhabenen die Betrachtung der Gefühle analysiert und dargelegt.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.30] ตตฺถ จิตฺตานุปสฺสนา ภควตา วิภชิตฺวา เทสิตา.

Frage – Und wie, Freund, wurde dort die Betrachtung des Geistes vom Erhabenen analysiert und gelehrt?

วิสฺสชฺชนา – อิธ ภิกฺขเว ภิกฺขุ สราคํ วา จิตฺตํ ‘‘สราคํ จิตฺต’’นฺติ ปชานาติ, วีตราคํ วา จิตฺตํ ‘‘วีตราคํ จิตฺต’’นฺติ ปชานาติ, สโทสํ วา วีตโทสํ วา สโมหํ วา วีตโมหํ วา สํขิตฺตํ วา จิตฺตํ ‘‘สํขิตฺตํ จิตฺต’’นฺติ ปชานาติ, วิกฺขิตฺตํ วา จิตฺตํ ‘‘วิกฺขิตฺตํ จิตฺต’’นฺติ ปชานาติ, เอวมาทินา ตตฺถ ภควตา จิตฺตานุปสฺสนา วิภชิตฺวา ปกาสิตา.

Antwort – „Hier, ihr Mönche, versteht ein Mönch einen von Begierde begleiteten Geist als: 'Geist mit Begierde'; oder einen von Begierde freien Geist als: 'Geist ohne Begierde'; oder einen von Hass begleiteten Geist, oder einen von Hass freien Geist, oder einen von Verblendung begleiteten Geist, oder einen von Verblendung freien Geist, oder einen gesammelten Geist als: 'gesammelter Geist'; oder einen zerstreuten Geist als: 'zerstreuter Geist'.“ Auf diese und andere Weise wurde dort vom Erhabenen die Betrachtung des Geistes analysiert und dargelegt.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.31] ตตฺถ ธมฺมานุปสฺสนา ภควตา วิภชิตฺวา เทสิตา, ตํ สงฺเขปมตฺเตเนว วิสฺสชฺเชหิ.

Frage – Und wie, Freund, wurde dort die Betrachtung der Geistesobjekte vom Erhabenen analysiert und gelehrt? Beantworte dies nur in aller Kürze.

วิสฺสชฺชนา – อิธ ภิกฺขเว ภิกฺขุ ธมฺเมสุ ธมฺมานุปสฺสี วิหรติ, ปญฺจสุ นีวรเณสุ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควตา ปญฺจหิ ปพฺเพหิ ธมฺมานุปสฺสนา วิภชิตฺวา ปกาสิตา.

Antwort – „Hier, ihr Mönche, verweilt ein Mönch, indem er die Geistesobjekte bei den Geistesobjekten betrachtet, bei den fünf Hemmnissen.“ Auf diese und andere Weise, Ehrwürdiger, wurde dort vom Erhabenen die Betrachtung der Geistesobjekte in fünf Abschnitten analysiert und dargelegt.

จูฬสีหนาทสุตฺต

Cūḷasīhanādasutta

ปุจฺฉา – จูฬนสีหนาทสุตฺตํ [Pg.32] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Cūḷasīhanādasutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต ปริหีนลาภสกฺกาเร นานาติตฺถิเย อารพฺภ ภาสิตํ, นานาติตฺถิยา ภนฺเต ปริหีนลาภสกฺการา เตสุ เตสุ ฐาเนสุ ปริเทวึสุ, จตสฺโส จ ภนฺเต ปริสา ภควโต เอกมตฺถํ อาโรเจสุํ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf verschiedene Sektenanhänger gesprochen, die an Gewinn und Ansehen verloren hatten. Die verschiedenen Sektenanhänger, Ehrwürdiger, die an Gewinn und Ansehen verloren hatten, beklagten sich an verschiedenen Orten, und die vier Versammlungen, Ehrwürdiger, berichteten dem Erhabenen diese Angelegenheit. Bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

มหาสีหนาทสุตฺต

Mahāsīhanādasutta

ปุจฺฉา – เตนาวุโส [Pg.34] ภควตา ชานตา ปสฺสตา อรหตา สมฺมาสมฺพุทฺเธน มหาสีหนาทสุตฺตํ กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Mahāsīhanādasutta von jenem Erhabenen, dem Wissenden, dem Sehenden, dem Heiligen, dem vollkommen Erwachten, gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – เวสาลิยํ ภนฺเต สุนกฺขตฺตํ ลิจฺฉวิปุตฺตํ อารพฺภ ภาสิตํ, สนุกฺขตฺโต ภนฺเต ลิจฺฉวิปุตฺโต อจิรปกฺกนฺโต โหติ อิมสฺมา ธมฺมวินยา, โส เวสาลิยํ ปริสติ เอวํ วาจํ ภาสติ [Pg.35] ‘‘นตฺถิ สมณสฺส โคตมสฺส อุตฺตริมนุสฺสธมฺมา อลมริยญาณทสฺสนวิเสโส, ตกฺกปริยาหตํ สมโณ โคตโม ธมฺมํ เทเสติ วีมํสานุจริตํ สยํ ปฏิภานํ. ยสฺส จ ขฺวาสฺส อตฺถาย ธมฺโม เทสิโต, โส นิยฺยาติ ตกฺกรสฺส สมฺมา ทุกฺขกฺขยายา’’ติ, เอตมตฺถํ ภนฺเต อายสฺมา สาริปุตฺโต ภควโต อาโรเจสิ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Vesālī, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf Sunakkhatta, den Licchavi-Sohn, gesprochen. Sunakkhatta, der Licchavi-Sohn, Ehrwürdiger, war vor kurzem aus dieser Lehre und Disziplin ausgetreten, und er sprach in einer Versammlung in Vesālī diese Worte: „Der Asket Gotama besitzt keine übermenschlichen Zustände, keine hervorragende, wahrhaft edle Erkenntnis und Schau. Der Asket Gotama lehrt eine Lehre, die durch logisches Denken hergeleitet, durch Nachforschung geprüft und aus eigener Eingebung formuliert ist. Und die Lehre, die er zu diesem Zweck lehrt, führt denjenigen, der danach handelt, zur vollständigen Vernichtung des Leidens.“ Diese Angelegenheit, Ehrwürdiger, berichtete der ehrwürdige Sāriputta dem Erhabenen. Bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – กติ [Pg.36] ปนาวุโส ตตฺถ ภควตา ตถาคตสฺส ตถาคตพลานิ วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ, เยหิ พเลหิ สมนฺนาคโต ตถาคโต อาสภํ ฐานํ ปฏิชานาติ, ปริสาสุ สีหนาทํ นทติ, พฺรหฺมจกฺกํ ปวตฺเตติ.

Frage – Wie viele Kräfte des Tathāgata, Freund, wurden dort vom Erhabenen analysiert und dargelegt, ausgestattet mit welchen Kräften der Tathāgata seine führende Stellung beansprucht, in den Versammlungen den Löwenruf ausstößt und das erhabene Rad der Lehre in Bewegung setzt?

วิสฺสชฺชนา – ทส ภนฺเต ตถาคตสฺส ตถาคตพลานิ ภควตา วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ, เยหิ พเลหิ สมนฺนาคโต ตถาคโต อาสภํ ฐานํ ปฏิชานาติ, ปริสาสุ สีหนาทํ นทติ, พฺรหฺมจกฺกํ ปวตฺเตติ.

Antwort – Zehn Kräfte des Tathāgata, Ehrwürdiger, wurden vom Erhabenen analysiert und dargelegt, ausgestattet mit welchen Kräften der Tathāgata seine führende Stellung beansprucht, in den Versammlungen den Löwenruf ausstößt und das erhabene Rad der Lehre in Bewegung setzt.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.39] ตตฺถ ภควตา จตุเวรชฺชญาณานิ วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ, เยหิ เวสารชฺเชหิ สมนฺนาคโต ตถาคโต อาสภํ ฐานํ ปฏิชานาติ, ปริสาสุ สีหนาทํ นทติ, พฺรหฺมจกฺกํ ปวตฺเตติ.

Frage – Und wie, Freund, wurden dort die vier Erkenntnisse der Unerschrockenheit vom Erhabenen analysiert und dargelegt, ausgestattet mit welchen Unerschrockenheiten der Tathāgata seine führende Stellung beansprucht, in den Versammlungen den Löwenruf ausstößt und das erhabene Rad der Lehre in Bewegung setzt?

วิสฺสชฺชนา – ขีณาสวสฺส เต ปฏิชานโต อิเม อาสวา อปริกฺขีณาติ ตตฺร วต มํ สมโณ วา พฺราหฺมโณ วา เทโว วา มาโร วา พฺรหฺมา วา โกจิ วา โลกสฺมึ สหธมฺเมน ปฏิโจเทสฺสตีติ นิมิตฺตเมตํ สาริปุตฺต น สมนุปสฺสามิ, เอตมหํ สาริปุตฺต นิมิตฺตํ อสมนุปสฺสนฺโต เขมปฺปตฺโต อภยปฺปตฺโต เวสารชฺชปฺปตฺโต วิหรามิ. เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ จตุเวสารชฺชญาณานิ ภควตา วิตฺถาเรน วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ.

Antwort – „Sāriputta, dass dich, der du behauptest, die Triebe versiegen lassen zu haben, ein Asket oder Brahman oder Gott oder Māra oder Brahmā oder irgendjemand in der Welt rechtmäßig beschuldigen könnte: 'Diese Triebe sind bei dir nicht versiegt' – dafür, Sāriputta, sehe ich keinen Grund. Da ich, Sāriputta, dafür keinen Grund sehe, verweile ich in Sicherheit, in Furchtlosigkeit, in Unerschrockenheit.“ Auf diese und andere Weise, Ehrwürdiger, wurden dort die vier Erkenntnisse der Unerschrockenheit vom Erhabenen ausführlich analysiert und dargelegt.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.41] ตตฺถ ภควตา ปญฺจคติปริจฺเฉทญาณํ วิภชิตฺวา ปกาสิตํ.

Frage – Und wie, Freund, wurde dort das Wissen über die Bestimmung der fassen Daseinsbereiche vom Erhabenen analysiert und dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – ปญฺจ โข อิมา สาริปุตฺต คติโย, กตมา ปญฺจ, นิรโย ติรจฺฉานโยนิ เปตฺติวิสโย มนุสฺสา เทวา, เอวมาทินา ภนฺเต ภควตา ตตฺถ ปญฺจคติปริจฺเฉทกญาณํ วิภชิตฺวา ปกาสิตํ.

Antwort – „Es gibt, Sāriputta, diese fünf Daseinsbereiche. Welche fünf? Die Hölle, der Tierschoß, das Reich der hungrigen Geister, die Menschen und die Götter.“ Auf diese und andere Weise, Ehrwürdiger, wurde dort das Wissen über die Bestimmung der fünf Daseinsbereiche vom Erhabenen analysiert und dargelegt.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.43] ตตฺถ ตถาคโต อตฺตโน ปญฺญาเวยฺยตฺติยา อปริหานึ ปกาเสสิ.

Frage – Und wie, Freund, legte der Tathāgata dort dar, dass seine Reife der Weisheit ungeschmälert bleibt?

วิสฺสชฺชนา – สนฺติ โข ปน สาริปุตฺต เอเก สมณพฺราหฺมณา เอวํวาทิโน เอวํทิฏฺฐิโน ยาวเทวายํ ภวํ ปุริโส ทหโร โหติ, เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ตถาคโต อตฺตโน ปญฺญาเวยฺยตฺติยา อปริหานึ ปกาเสสิ.

Antwort – „Es gibt, Sāriputta, manche Asketen und Brahmanen, die folgendes lehren und folgende Ansicht haben: 'Solange dieser ehrenwerte Mann jung ist...'“ Auf diese und andere Weise, Ehrwürdiger, legte der Tathāgata dort dar, dass seine Reife der Weisheit ungeschmälert bleibt.

มหาทุกฺขกฺขนฺธสุตฺต

Mahādukkhakkhandhasutta

ปุจฺฉา – มหาทุกฺขกฺขนฺธสุตฺตํ [Pg.45] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Mahādukkhakkhandhasutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต อญฺญติตฺถิเย อารพฺภ ภาสิตํ, สมฺพหุลา ภนฺเต อญฺญติตฺถิยา ภิกฺขู เอตทโวจุํ ‘‘สมโณ อาวุโส โคตโม กามานํ ปริญฺญํ ปญฺญเปติ, มยมฺปิ กามานํ ปริญฺญํ ปญฺญเปม, สมโณ อาวุโส โคตโม รูปานํ [Pg.46] เวทนานํ ปริญฺญํ ปญฺญเปติ, มยมฺปิ รูปานํ เวทนานํ ปริญฺญํ ปญฺญเปม, อิธ โน อาวุโส โก วิเสโส, โก อธิปฺปยาโส, กึ นานากรณํ สมณสฺส วา โคตมสฺส อมฺหากํ วา ยทิทํ ธมฺมเทสนาย วา ธมฺมเทสนํ อนุสาสนิยา วา อนุสาสนิ’’นฺติ, เอตมตฺถํ ภิกฺขู ภควโต อาโรเจสุํ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf andersgläubige Sektenanhänger gesprochen. Zahlreiche andersgläubige Sektenanhänger, Ehrwürdiger, sprachen zu den Mönchen wie folgt: „Freunde, der Asket Gotama lehrt die vollständige Erkenntnis der Sinnlichkeit, und auch wir lehren die vollständige Erkenntnis der Sinnlichkeit. Der Asket Gotama lehrt die vollständige Erkenntnis der Körperformen und Gefühle, und auch wir lehren die vollständige Erkenntnis der Körperformen und Gefühle. Welcher Unterschied besteht hier, Freunde, welche Absicht, welches Unterscheidungsmerkmal zwischen der Lehre des Asketen Gotama und der unseren, sei es bezüglich der Darlegung der Lehre oder der Unterweisung?“ Diese Angelegenheit berichteten die Mönche dem Erhabenen. Bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

จูฬทุกฺขกฺขนฺธสุตฺต

Cūḷadukkhakkhandhasutta

ปุจฺฉา – จูฬทุกฺขกฺขนฺธสุตฺตํ [Pg.47] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Cūḷadukkhakkhandhasutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สกฺเกสุ ภนฺเต กปิลวตฺถุสฺมึ มหานามํ สกฺกํ อารพฺภ ภาสิตํ, มหานาโม ภนฺเต สกฺโก ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจ ‘‘ทีฆรตฺตาหํ ภนฺเต ภควตา เอวํ ธมฺมํ เทสิตํ อาชานามิ ‘โลโภ จิตฺตสฺส อุปกฺกิเลโส, โทโส จิตฺตสฺส อุปกฺกิเลโส, โมโห จิตฺตสฺส อุปกฺกิเลโส’ติ, เอวญฺจาหํ ภนฺเต ภควตา ธมฺมํ เทสิตํ อาชานามิ ‘โลโภ จิตฺตสฺส อุปกฺกิเลโส, โทโส จิตฺตสฺส อุปกฺกิเลโส, โมโห จิตฺตสฺส อุปกฺกิเลโส’ติ. อถ จ ปน เม เอกทา โลภธมฺมาปิ จิตฺตํ ปริยาทาย ติฏฺฐนฺติ, โทสธมฺมาปิ จิตฺตํ ปริยาทาย ติฏฺฐนฺติ, โมหธมฺมาปิ จิตฺตํ ปริยาทาย ติฏฺฐนฺติ, ตสฺส มยฺหํ ภนฺเต เอวํ โหติ ‘โก สุ นาม เม ธมฺโม อชฺฌตฺตํ อปฺปหิโน[Pg.48], เยน เม เอกทา โลภธมฺมาปิ จิตฺตํ ปริยาทาย ติฏฺฐนฺติ, โทสธมฺมาปิ จิตฺตํ ปริยาทาย ติฏฺฐนฺติ, โมหธมฺมาปิ จิตฺตํ ปริยาทาย ติฏฺฐนฺตี’ติ’’, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, es wurde im Land der Sakyer bei Kapilavatthu in Bezug auf den Sakyer Mahānāma gesprochen. Der Sakyer Mahānāma, ehrwürdiger Herr, trat an den Erhabenen heran und sprach zu ihm so: „Schon lange, ehrwürdiger Herr, verstehe ich die vom Erhabenen so dargelegte Lehre: ‚Gier ist eine Trübung des Geistes, Hass ist eine Trübung des Geistes, Verblendung ist eine Trübung des Geistes‘, und so, ehrwürdiger Herr, verstehe ich die vom Erhabenen dargelegte Lehre: ‚Gier ist eine Trübung des Geistes, Hass ist eine Trübung des Geistes, Verblendung ist eine Trübung des Geistes‘. Und dennoch ergreifen bei mir manchmal Zustände der Gier Besitz vom Geist und bleiben bestehen, Zustände des Hasses ergreifen Besitz vom Geist und bleiben bestehen, Zustände der Verblendung ergreifen Besitz vom Geist und bleiben bestehen. Da denke ich mir, ehrwürdiger Herr: ‚Welcher Zustand ist wohl in meinem Inneren unaufgegeben, weswegen bei mir manchmal Zustände der Gier Besitz vom Geist ergreifen und bestehen bleiben, Zustände des Hasses Besitz vom Geist ergreifen und bestehen bleiben, Zustände der Verblendung Besitz vom Geist ergreifen und bestehen bleiben?‘“ Bei diesem Anlass, ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

อนุมานสุตฺต

Anumānasutta

ปุจฺฉา – อนุมานสุตฺตํ [Pg.49] ปนาวุโส กตฺถ กํ อารพฺภ เกน ภาสิตํ.

Frage – Wo, ihr Freunde, in Bezug auf wen und von wem wurde das Anumānasutta gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – ภคฺเคสุ ภนฺเต สุสุมารคิเร เภสกฬาวเน อายสฺมตา มหาโมคฺคลฺลานตฺเถเรน สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, es wurde im Land der Bhagger bei Susumāragira im Bhesakaḷā-Wald vom ehrwürdigen Thera Mahāmoggallāna in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

เจโตขิลสุตฺต

Cetokhilasutta

ปุจฺฉา – เจโตขิลสุตฺตํ [Pg.50] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Wo, ihr Freunde, in Bezug auf wen wurde das Cetokhilasutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, es wurde in Sāvatthī in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

วนปตฺถสุตฺต

Vanapatthasutta

ปุจฺฉา – วนปตฺถสุตฺตํ [Pg.53] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Wo, ihr Freunde, in Bezug auf wen wurde das Vanapatthasutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, es wurde in Sāvatthī in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

มธุปิณฺฑิกสุตฺต

Madhupiṇḍikasutta

ปุจฺฉา – มธุปิณฺฑิกสุตฺตํ ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, ihr Freunde, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Madhupiṇḍikasutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สกฺเกสุ ภนฺเต ทณฺฑปาณึ สกฺกํ อารพฺภ ภาสิตํ, ทณฺฑปาณิ ภนฺเต สกฺโก ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจ ‘‘กึ วาที สมโณ กิมกฺขายี’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, es wurde im Land der Sakyer in Bezug auf den Sakyer Daṇḍapāṇi gesprochen. Der Sakyer Daṇḍapāṇi, ehrwürdiger Herr, trat an den Erhabenen heran und sprach zu ihm so: „Welche Ansichten vertritt der Asket, was verkündet er?“, bei diesem Anlass, ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

ทฺเวธาวิตกฺกสุตฺต

Dvedhāvitakkasutta

ปุจฺฉา – ทฺเวธาวิตกฺกสุตฺตํ [Pg.56] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Wo, ihr Freunde, in Bezug auf wen wurde das Dvedhāvitakkasutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, es wurde in Sāvatthī in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

วิตกฺกสณฺฐานสุตฺต

Vitakkasaṇṭhānasutta

ปุจฺฉา – วิตกฺกสณฺฐานสุตฺตํ [Pg.57] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Wo, ihr Freunde, in Bezug auf wen wurde das Vitakkasaṇṭhānasutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, es wurde in Sāvatthī in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

กกจูปมสุตฺต

Kakacūpamasutta

ปุจฺฉา – เตนาวุโส [Pg.58] ภควตา…เป… สมฺมาสมฺพุทฺเธน กกจูปมสุตฺตํ กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, ihr Freunde, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Kakacūpamasutta von jenem Erhabenen … [pe] … vollkommen Erwachten gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต อายสฺมนฺตํ โมฬิยผคฺคุนํ อารพฺภ ภาสิตํ, อายสฺมา ภนฺเต โมฬิยผคฺคุโน ภิกฺขุนีหิ สทฺธึ [Pg.59] อติเวลํ สํสฏฺโฐ วิหรติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, es wurde in Sāvatthī in Bezug auf den ehrwürdigen Moḷiyaphagguna gesprochen. Der ehrwürdige Moḷiyaphagguna, ehrwürdiger Herr, verkehrte übermäßig vertraut mit den Nonnen; bei diesem Anlass, ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – อถ [Pg.61] โข อาวุโส อายสฺมโต โมฬิยผคฺคุนสฺส ตํ ภควโต โอวาทํ สุตฺวา กถํ จิตฺตํ อุปฺปนฺนํ, กถญฺช ภควา อุตฺตริ ภิกฺขูน โอวาทมทาสิ.

Frage – Wie aber, ihr Freunde, entstand der Geist des ehrwürdigen Moḷiyaphagguna, nachdem er diese Unterweisung des Erhabenen gehört hatte, und wie gab der Erhabene den Mönchen darüber hinaus weitere Unterweisung?

วิสฺสชฺชนา – อถ โข ภนฺเต โมฬิยผคฺคุนสฺส ภควโต อิมํ โอวาทํ สุตฺวา ภิกฺขุนิสํสคฺคโต โอรมิสฺสามิ วิรมิสฺสามีติปิ จิตฺตํ น อุปฺปนฺนํ, อสํวรเมว ภนฺเต จิตฺตํ อุปฺปนฺนํ, ภควา จ ภนฺเต อาราธยึสุ วต เม ภิกฺขเว ภิกฺขู เอกํ สมยํ จิตฺตํ, เอวมาทินา อุตฺตริ ภิกฺขูนํ โอวาทมทาสิ.

Antwort – Nun, ehrwürdiger Herr, entstand beim ehrwürdigen Moḷiyaphagguna, nachdem er diese Unterweisung des Erhabenen gehört hatte, nicht einmal der Gedanke: ‚Ich will mich von dem Umgang mit den Nonnen zurückhalten, ich will davon ablassen‘, sondern es entstand nur Zügellosigkeit im Geist, ehrwürdiger Herr. Und der Erhabene, ehrwürdiger Herr, gab den Mönchen darüber hinaus weitere Unterweisung, beginnend mit den Worten: ‚Mönche, einst stellten die Mönche wahrlich meinen Geist zufrieden‘ und so weiter.

อุภโต [Pg.64] ทณฺฑเกน เจปิ ภิกฺขเว กกเจน โจรา โอจรกา องฺคมงฺคานิ โอกนฺเตยฺยุํ.

„Mönche, selbst wenn Räuber und Banditen die Glieder mit einer an beiden Enden mit Handgriffen versehenen Säge absägten …“

อลคทฺทูปมสุตฺต

Alagaddūpamasutta

ปุจฺฉา – อลคทฺทูปมสุตฺตํ [Pg.65] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, ihr Freunde, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Alagaddūpamasutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต อริฏฺฐํ ภิกฺขุํ คทฺธพาธิปุพฺพํ อารพฺภ ภาสิตํ, อริฏฺฐสฺส ภนฺเต ภิกฺขุโน คทฺธพาธิปุพฺพสฺส เอวรูปํ ปาปกํ ทิฏฺฐิคตํ อุปฺปนฺนํ ‘‘ตถาหํ ภควตา ธมฺมํ เทสิตํ อาชาทามิ, ยถา เยเม อนฺตรายิกา ธมฺมา วุตฺตา ภควตา, เต ปฏิเสวโต นาลํ อนฺตรายายา’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, es wurde in Sāvatthī in Bezug auf den Mönch Ariṭṭha, den ehemaligen Geierfänger, gesprochen. Bei dem Mönch Ariṭṭha, dem ehemaligen Geierfänger, ehrwürdiger Herr, war eine solche schlechte Ansicht entstanden: ‚So wie ich die vom Erhabenen dargelegte Lehre verstehe, sind jene Dinge, die vom Erhabenen als Hindernisse bezeichnet wurden, für denjenigen, der ihnen nachgeht, kein tatsächliches Hindernis‘; bei diesem Anlass, ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – อถ [Pg.68] โข อาวุโส อายสฺมโต อริฏฺฐสฺส คทฺธพาธิปุพฺพสฺส กถํ เจตโส ปริวิตกฺโก อุทปาทิ, กถญฺจ ภควา อุตฺตริ ภิกฺขุนํ ธมฺมเทสนํ ปวตฺเตสิ.

Frage – Wie aber, ihr Freunde, entstand beim ehrwürdigen Ariṭṭha, dem ehemaligen Geierfänger, der Gedanke im Geist, und wie hielt der Erhabene darüber hinaus den Mönchen die Lehrdarlegung?

วิสฺสชฺชนา – อถ โข ภนฺเต อริฏฺฐสฺส ภิกฺขุโน คทฺธพาธิปุพฺพสฺส ‘‘กิญฺจาปิ มํ ภควา โมฆปุริสวาเทน วเทสิ, น โข ปน เม มคฺคผลานํ อุปนิสฺสโย น โหติ, สฺวาหํ อารภิตฺวา ฆฏฺเฏตฺวา มคฺคผลานิ นิพฺพตฺเตสฺสามี’’ติ, เอวํ โข ภนฺเต เจตโส ปริวิตกฺโก อุทปาทิ, ภควา จ ภนฺเต ทุปฺปญฺญสฺส อลคทฺทูปมํ ทสฺเสตฺวา อลคทฺทูปมํ ปริยตฺติญฺจ ทสฺเสตฺวา ปญฺญวโต อลคทฺทูปมาย จ กุลฺลูปมาย จ ปญฺญวโต นิสฺสรณปริยตฺตึ ทสฺเสตฺวา ฉ จ ทิฏฺฐิฏฺฐานานิ, เตสญฺจ ฉนฺนํ ทิฏฺฐิฏฺฐานานํ วินิเวฐนาการํ ทสฺเสตฺวา ปริโยสาเน จ ขนฺธกมฺมฏฺฐานํ อรหตฺตนิกูเฏน ทสฺเสตฺวา อุตฺตริ ภิกฺขูนํ ธมฺมกถํ ปวตฺเตสิ.

Antwort – Nun, ehrwürdiger Herr, entstand beim Mönch Ariṭṭha, dem ehemaligen Geierfänger, folgender Gedanke im Geist: ‚Obwohl mich der Erhabene mit der Bezeichnung „törichter Mensch“ ansprach, fehlt mir doch nicht die Grundlage für die Pfade und Früchte; ich werde mich anstrengen, mich bemühen und die Pfade und Früchte verwirklichen.‘ So entstand, ehrwürdiger Herr, der Gedanke in seinem Geist. Und der Erhabene, ehrwürdiger Herr, zeigte dem Unweisen das Gleichnis von der Schlange und das Erlernen der Lehre nach Art des Schlangengleichnisses, zeigte dem Weisen durch das Schlangengleichnis und das Floßgleichnis das auf Befreiung abzielende Studium des Weisen, zeigte die sechs Standpunkte der Ansichten und die Art der Entwirrung dieser sechs Standpunkte der Ansichten, und schließlich, indem er das Meditationsthema der Daseinsgruppen mit der Arhatschaft als Krönung darlegte, hielt er darüber hinaus den Mönchen die Lehrrede.

วมฺมิกสุตฺต

Vammikasutta

ปุจฺฉา – ธมฺมิกสุตฺตํ [Pg.73] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, ihr Freunde, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Dhammikasutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต อายสฺมนฺตํ กุมารกสฺสปํ อารพฺภ ภาสิตํ. อายสฺมา ภนฺเต กุมารกสฺสโป ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา วมฺมิกปญฺหํ ปุจฺฉิ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, es wurde in Sāvatthī in Bezug auf den ehrwürdigen Kumārakassapa gesprochen. Der ehrwürdige Kumārakassapa, ehrwürdiger Herr, trat an den Erhabenen heran und stellte die Frage über den Ameisenhaufen; bei diesem Anlass, ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

รถวินีตสุตฺต

Rathavinītasutta

ปุจฺฉา – รถวินีตสุตฺตํ [Pg.74] ปนาวุโส กตฺถ เกน ภาสิตํ.

Frage – Wo, ihr Freunde, und von wem wurde das Rathavinītasutta gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต อายสฺมตา จ สาริปุตฺตตฺเถเรน ธมฺมเสนาปตินา อายสฺมตา จ ปุณฺเณน มนฺตาณิปุตฺเตน อญฺญมญฺญํ ปุจฺฉาวิสฺสชฺชนวเสน ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger, wurde dies vom ehrwürdigen Älteren Sāriputta, dem Feldherrn der Lehre, und dem ehrwürdigen Puṇṇa Mantāṇiputta im Wege von gegenseitigem Fragen und Antworten gesprochen.

นิวาปสุตฺต

Nivāpasutta

ปุจฺฉา – นิวาปสุตฺตํ ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Wo und in Bezug auf wen, Freund, wurde das Nivāpasutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

ปุจฺฉา – อิมสฺมึ [Pg.77] อาวุโส สุตฺเต โก นิวาโป โก เนวาปิโก กา เนวาปิกปริสา กา มิคชาตา กถญฺเจติสฺสา อุปมาย อตฺโถ ทฏฺฐพฺโพ.

Frage – Was, Freund, ist in dieser Lehrrede der Köder, wer ist der Köderstreuer, was ist das Gefolge des Köderstreuers, was ist die Herde des Wildes, und wie ist der Sinn dieses Gleichnisses zu verstehen?

วิสฺสชฺชนา – อิมสฺมึ ภนฺเต สุตฺเต นิวาโปติ โข ภนฺเต ปญฺจนฺเนตํ กามคุณานํ อธิวจนํ, เนวาปิโกติ โข ภนฺเต มารสฺเสตํ ปาปิมโต อธิวจนํ, เนวาปิกปริสาติ โข ภนฺเต มารปริสาเยตํ อธิวจนํ, มิคชาตาติ โข ภนฺเต สมณพฺราหฺมณานเมตํ อธิวจนํ, อิมสฺมึ ภนฺเต สุตฺเต เอตสฺส อตฺโถ เอวํ ทฏฺฐพฺโพ.

Antwort – In dieser Lehrrede, Ehrwürdiger, ist „Köder“ fürwahr eine Bezeichnung für die fünf Stränge der Sinnlichkeit; „Köderstreuer“ ist eine Bezeichnung für Māra, den Bösen; „das Gefolge des Köderstreuers“ ist eine Bezeichnung für Māras Gefolge; „die Herde des Wildes“ ist eine Bezeichnung für die Asketen und Brahmanen. In dieser Lehrrede, Ehrwürdiger, ist der Sinn davon auf diese Weise zu verstehen.

ปาสราสิสุตฺต

Pāsarāsisutta

ปุจฺฉา – เกนาวุโส [Pg.79] ภควตา…เป… สมฺมาสมฺพุทฺเธน ปาสราสิสุตฺตํ กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Von wem, Freund – dem Erhabenen ... pe ... dem vollkommen Erwachten – wurde das Pāsarāsisutta wo, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ, สมฺพหุลา ภนฺเต ภิกฺขู รมฺมกสฺส พฺราหฺมณสฺส อสฺสเม ภควนฺตํ อารพฺภ ธมฺมิยา กถาย สนฺนิสีทึสุ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen. Zahlreiche Mönche, Ehrwürdiger, saßen in der Einsiedelei des Brahmanen Rammaka im Hinblick auf den Erhabenen zu einem Lehrgespräch zusammen; bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – อถ [Pg.81] โข อาวุโส เตสํ สมฺพหุลานํ ภิกฺขูนํ ธมฺมิยา กถาย สนฺนิสินฺนานํ กีทิสํ ธมฺมกถํ กเถสิ.

Frage – Was für eine Lehrrede hielt er dann aber, Freund, für jene zahlreichen Mönche, die zu einem Lehrgespräch zusammensaßen?

วิสฺสชฺชนา – สาธุ ภิกฺขเว เอตํ โข ภิกฺขเว ตุมฺหากํ ปติรูปํ กุลปุตฺตานํ สทฺธา อคารสฺมา อนคาริยํ ปพฺพชิตานํ, ยํ ตุมฺเห ธมฺมิยา กถาย สนฺนิสีเทยฺยาถ, สนฺนิปติตานํ โว ภิกฺขเว ทฺวยํ กรณียํ ธมฺมี วา กถา อริโย วา ตุณฺหีภาโว. ทฺเวมา ภิกฺขเว ปริเยสนา อริยา จ ปริเยสนา อนริยา จ ปริเยสนา. เอวมาทินา ภนฺเต ภควา สนฺนิปติตานํ เตสํ ภิกฺขูนํ อริยปริเยสนญฺจ อนริยปริเยสนญฺจ วิภชิตฺวา เทเสสิ.

Antwort – „Gut, ihr Mönche! Das ist wahrlich angemessen für euch, Söhne aus gutem Hause, die ihr aus Vertrauen vom Haus in die Hauslosigkeit hinausgezogen seid, dass ihr zu einem Lehrgespräch zusammensitzt. Wenn ihr zusammengekommen seid, ihr Mönche, habt ihr zwei Pflichten zu erfüllen: Entweder ein Gespräch über die Lehre oder edles Schweigen. Es gibt diese zwei Suchen, ihr Mönche: die edle Suche und die unedle Suche.“ Auf diese und andere Weise, Ehrwürdiger, verkündete der Erhabene den zusammengekommenen Mönchen die edle und die unedle Suche, indem er sie im Einzelnen darlegte.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.83] ภควา อตฺตนาปิ อนริยปริเยสนํ ปหาย อริยปริเยสนาย ปริเยสิตภาวํ ปกาเสสิ.

Frage – Und wie, Freund, offenbarte der Erhabene, dass auch er selbst, nachdem er die unedle Suche aufgegeben hatte, mittels der edlen Suche gesucht habe?

วิสฺสชฺชนา – อหมฺปิ สุทํ ภิกฺขเว ปุพฺเพว สมฺโพธา อนภิสมฺพุทฺโธ โพธิสตฺโตว สมาโน อตฺตนา ชาติธมฺโม สมาโน ชาติธมฺมํเยว ปริเยสามิ, อตฺตนา ชราธมฺโม พฺยาธิธมฺโม มรณธมฺโม โสกธมฺโม สํกิเลสธมฺโม สมาโน สํกิเลสธมฺมํเยว ปริเยสามิ. เอวมาทินา ภนฺเต ภควา อตฺตนาปิ อนริยปริเยสนํ ปหาย อริยปริเยสนาย ปริเยสิตภาวํ ปกาเสสิ.

Antwort – „Auch ich, ihr Mönche, suchte einst vor meiner Erleuchtung, als ich noch nicht vollkommen erwacht und erst ein Bodhisatta war, selbst dem Gesetz der Geburt unterworfen, nach dem, was der Geburt unterworfen ist; selbst dem Altern, der Krankheit, dem Tode, dem Kummer und der Befleckung unterworfen, suchte ich nach dem, was der Befleckung unterworfen ist.“ Auf diese und andere Weise, Ehrwürdiger, offenbarte der Erhabene, dass auch er selbst, nachdem er die unedle Suche aufgegeben hatte, mittels der edlen Suche gesucht habe.

ปุจฺฉา – เอวํ [Pg.85] ปฐมาภิสมฺพุทฺธสฺส อาวุโส ภควโต อชปาลนิคฺโรธรุกฺขมูเล นิสินฺนสฺส ธมฺมเทสนาย กตสนฺนิฏฺฐานสฺส กีทิโส

Frage – Als der Erhabene, Freund, frisch erwacht war, am Fuße des Ajapāla-Banyanbaumes saß und den Entschluss zur Verkündigung der Lehre gefasst hatte, was für ein

เจตโส [Pg.86] ปริวิตกฺโก อุทปาทิ, กถญฺจ ธมฺมเทสนาย จาริกา อโหสิ, กถญฺจ ปฐมา ธมฺมเทสนา อโหสิ.

Gedanke stieg in seinem Geiste auf? Und wie gestaltete sich seine Wanderung zur Verkündigung der Lehre, und wie war die erste Verkündigung der Lehre?

วิสฺสชฺชนา – ‘‘กสฺส นุ โข อหํ ปฐมํ ธมฺมํ เทเสยฺยํ, โก อิมํ ธมฺมํ ขิปฺปเมว อาชานิสฺสตี’’ติ เอวํ โข ภนฺเต ภควโต ปฐมาภิสมฺพุทฺธสฺส อชปาลนิคฺโรธมูเล ธมฺมเทสนาย กตสนฺนิฏฺฐานสฺส ปริวิตกฺโก อุทปาทิ, อถ ภนฺเต ภควา อุรุเวลายํ ยถาภิรนฺตํ วิหริตฺวา เยน พาราณสี, เตน ปทสาเยว จาริกํ ปกฺกามิ ธมฺมเทสนาย, ทฺเวเม ภิกฺขเว อนฺตา ปพฺพชิเตน น เสวิตพฺพา, กตเม ทฺเว, โย จายํ กาเมสุ กามสุขลฺลิกานุโยโค หีโน คามฺโม โปถุชฺชนิโก อนริโย อนตฺตสํหิโต, เอวมาทินา ภนฺเต ภควโต ปฐมา ธมฺมเทสนา อโหสิ.

Antwort – „Wem wohl soll ich zuerst die Lehre verkünden? Wer wird diese Lehre schnell verstehen?“ Ein solcher Gedanke, Ehrwürdiger, stieg im Geiste des frisch erwachten Erhabenen auf, der am Fuße des Ajapāla-Banyanbaumes saß und den Entschluss zur Verkündigung der Lehre gefasst hatte. Daraufhin, Ehrwürdiger, verweilte der Erhabene in Uruvelā, solange es ihm gefiel, und begab sich dann zu Fuß auf die Wanderung nach Bārāṇasī, um die Lehre zu verkünden. „Zwei Extreme, ihr Mönche, sollten von einem Hinausgezogenen nicht gepflegt werden. Welche zwei? Die Hingabe an das Sinnenvergnügen in den Sinnesfreuden, die niedrig ist, gemein, gewöhnlich, unedel und unheilsam...“ Auf diese und andere Weise, Ehrwürdiger, war die erste Verkündigung der Lehre des Erhabenen.

สพฺพาภิภู [Pg.89] สพฺพวิทูหมสฺมิ,สพฺพธมฺเมสุ อนูปลิตฺโต;

สพฺพญฺชโห ตณฺหากฺขเย วิมุตฺโต,สยํ อภิญฺญาย กมุทฺทิเสยฺยํ.

Alles überwindend, alles wissend bin ich, unbefleckt in allen Dingen; alles aufgebend, im Schwinden des Durstes befreit, da ich es selbst durch höhere Erkenntnis verwirklicht habe, wen sollte ich als Lehrer nennen?

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.92] ภควา ปาสราสิอุปมาย ตํ เทสนํ ปรินิฏฺฐาเปสิ.

Frage – Und wie, Freund, brachte der Erhabene jene Unterweisung mit dem Gleichnis vom Schlingenhaufen zum Abschluss?

วิสฺสชฺชนา – ปญฺจิเม ภิกฺขเว กามคุณา, กตเม ปญฺจ, จกฺขุวิญฺเญยฺยา รูปา อิฏฺฐา กนฺตา มนาปา ปิยรูปา กามูปสํหิตา รชนียา. โสตวิญฺเญยฺยา สทฺทา. ฆานวิญฺเญยฺยา คนฺธา. ชิวฺหาวิญฺเญยฺยา รสา. กายวิญฺเญยฺยา โผฏฺฐพฺพา อิฏฺฐา กนฺตา มนาปา ปิยรูปา กามูปสํหิตา รชนียา. อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ กามคุณา. เย หิ เกจิ ภิกฺขเว สมณา วา พฺราหฺมณา วา อิเม กามคุเณ คถิตา มุจฺฉิตา อชฺโฌปนฺนา อนาทีนวทสฺสาวิโน อนิสฺสรณปญฺญา ปริภุญฺชนฺติ, เต เอวมสฺสุ เวทิตพฺพา ‘‘อนยมาปนฺนา พฺยาสนมาปนฺนา ยถากามกรณียา ปาปิมโต’’, เอวมาทินา ภนฺเต ภควา ปาสราสิอุปมาย ธมฺมเทสนํ ปรินิฏฺฐาเปสิ.

Antwort – „Fünf Stränge der Sinnlichkeit gibt es, ihr Mönche. Welche fünf? Formen, die durch das Auge erkennbar sind, erwünscht, lieblich, angenehm, gefällig, mit Sinnlichkeit verbunden und reizvoll. Töne, die durch das Ohr erkennbar sind ... Düfte, die durch die Nase erkennbar sind ... Geschmäcke, die durch die Zunge erkennbar sind ... Berührungen, die durch den Körper erkennbar sind, erwünscht, lieblich, angenehm, gefällig, mit Sinnlichkeit verbunden und reizvoll. Dies sind, ihr Mönche, die fünf Stränge der Sinnlichkeit. Welche Asketen oder Brahmanen auch immer, ihr Mönche, diese fünf Stränge der Sinnlichkeit genießen, daran gebunden, berauscht, gänzlich hingegeben, ohne die Gefahr zu erkennen und ohne das Wissen um ein Entrinnen, von denen ist zu wissen: Sie sind ins Verderben geraten, ins Unglück geraten, und der Böse kann mit ihnen nach Belieben verfahren.“ Auf diese und andere Weise, Ehrwürdiger, brachte der Erhabene die Lehrrede mit dem Gleichnis vom Schlingenhaufen zum Abschluss.

จูฬหตฺถิปโทปมสุตฺต

Cūḷahatthipadopamasutta

ปุจฺฉา – เตนาวุโส [Pg.94] ชานตา…เป… สมฺมาสมฺพุทฺเธน จูฬหตฺถิปโทปมสุตฺตํ กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Von jenem Erhabenen, Freund, der weiß ... pe ... dem vollkommen Erwachten, wo, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Cūḷahatthipadopamasutta gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต ชาณุสฺโสณึ พฺราหฺมณํ อารพฺภ ภาสิตํ. ชาณุสฺโสณิ ภนฺเต พฺราหฺมโณ ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา ยาวตโก อโหสิ ปิโลติเกน ปริพฺพาชเกน สทฺธึ กถาสลฺลาโป, ตํ สพฺพํ ภควโต อาโรเจสิ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf den Brahmanen Jāṇussoṇi gesprochen. Der Brahmane Jāṇussoṇi, Ehrwürdiger, suchte den Erhabenen auf und berichtete dem Erhabenen das gesamte Gespräch, das er mit dem Wanderer Pilotika geführt hatte; bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.98] ภควา หตฺถิปโทปมํ วิตฺถาเรน ปริปูเรตฺวา เทเสสิ.

Frage – Und wie, Freund, verkündete der Erhabene das Gleichnis vom Elefantenfußabdruck, indem er es ausführlich vervollständigte?

วิสฺสชฺชนา – ‘‘น โข พฺราหฺมณ เอตฺตาวตา หตฺถิปโทปโม วิตฺถาเรน ปริปูโร โหติ, อปิ จ พฺราหฺมณ ยถา หตฺถิปโทปโม วิตฺถาเรน ปริปูโร โหติ, ตํ สุณาหิ สาธุกํ มนสิกโรหิ ภาสิสฺสามี’’ติ, เอวมาทินา ภนฺเต ภควา หตฺถิปโทปมํ ปริปูเรตฺวา พฺราหฺมณสฺส ชาณุสฺโสณิสฺส เทเสสิ.

Antwort – „Nicht fürwahr, o Brahmane, ist das Gleichnis vom Elefantenfußabdruck allein dadurch ausführlich vervollständigt. Wie aber, o Brahmane, das Gleichnis vom Elefantenfußabdruck ausführlich vervollständigt wird, das höre und richte deinen Geist wohl darauf, ich werde sprechen.“ Auf diese und andere Weise, Ehrwürdiger, verkündete der Erhabene dem Brahmanen Jāṇussoṇi das Gleichnis vom Elefantenfußabdruck, indem er es vervollständigte.

มหาหตฺถิปโทปมสุตฺต

Mahāhatthipadopamasutta

ปุจฺฉา – มหาหตฺถิปโทปมสุตฺตํ [Pg.102] ปนาวุโส กตฺถ กํ อารพฺภ เกน ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen und von wem wurde das Mahāhatthipadopamasutta gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ อายสฺมตา สาริปุตฺตตฺเถเรน ธมฺมเสนาปตินา ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger Herr, wurde dies vom ehrwürdigen Ältesten Sāriputta, dem Feldherrn des Dhamma, in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

มหาสาโรปมสุตฺต

Das Mahāsāropama-Sutta

ปุจฺฉา – มหาสาโรปมสุตฺตํ [Pg.103] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, wurde das Mahāsāropama-Sutta vom Erhabenen gesprochen, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass?

วิสฺสชฺชนา – ราชคเห ภนฺเต เทวทตฺตํ อารพฺภ ภาสิตํ, เทวทตฺโต ภนฺเต สงฺฆํ ภินฺทิตฺวา รุหิรุปฺปาทกมฺมํ กตฺวา อจิรปกฺกนฺโต โหติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Rājagaha, Ehrwürdiger Herr, wurde es in Bezug auf Devadatta gesprochen; als Devadatta, Ehrwürdiger Herr, den Sangha gespalten und die Tat begangen hatte, [des Buddhas] Blut fließen zu lassen, und vor kurzem weggegangen war – bei diesem Anlass, Ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

จูฬสาโรปมสุตฺต

Das Cūḷasāropama-Sutta

ปุจฺฉา – จูฬสาโรปมสุตฺตํ [Pg.105] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, wurde das Cūḷasāropama-Sutta vom Erhabenen gesprochen, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต ปิงฺคลโกจฺฉํ พฺราหฺมณํ อารพฺภ ภาสิตํ, ปิงฺคลโกจฺโฉ ภนฺเต พฺราหฺมโณ ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา ปญฺหํ ปุจฺฉิ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger Herr, wurde es in Bezug auf den Brahmanen Piṅgalakoccha gesprochen; der Brahmane Piṅgalakoccha, Ehrwürdiger Herr, suchte den Erhabenen auf und stellte eine Frage – bei diesem Anlass, Ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

จูฬโคสิงฺคสุตฺต

Das Cūḷagosiṅga-Sutta

ปุจฺฉา – จูฬโคสิงฺคสุตฺตํ [Pg.106] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ เกน สทฺธึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, wurde das Cūḷagosiṅga-Sutta vom Erhabenen gesprochen und mit wem zusammen?

วิสฺสชฺชนา – นาภิเก ภนฺเต โคสิงฺคสาลวนทาเย อายสฺมตา อนุรุทฺธตฺเถเรน สทฺธึ ภาสิตํ.

Antwort – In Nābhika, Ehrwürdiger Herr, im Gosiṅga-Sālawald-Hain, wurde es zusammen mit dem ehrwürdigen Ältesten Anuruddha gesprochen.

มหาโคสิงฺคสุตฺต

Das Mahāgosiṅga-Sutta

ปุจฺฉา – มหาโคสิงฺคสุตฺตํ ปนาวุโส ภควตา กตฺถ เกน สทฺธึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, wurde das Mahāgosiṅga-Sutta vom Erhabenen gesprochen und mit wem zusammen?

วิสฺสชฺชนา – โคสิงฺคสาลวนทาเย ภนฺเต อายสฺมตา จ สาริปุตฺตตฺเถเรน ธมฺมเสนาปตินา อายสฺมตา จ มหาโมคฺคลฺลานตฺเถเรน สทฺธึ ภาสิตํ.

Antwort – Im Gosiṅga-Sālawald-Hain, Ehrwürdiger Herr, wurde es zusammen mit dem ehrwürdigen Ältesten Sāriputta, dem Feldherrn des Dhamma, und dem ehrwürdigen Ältesten Mahāmoggallāna gesprochen.

มหาโคปาลกสุตฺต

Das Mahāgopālaka-Sutta

ปุจฺฉา – มหาโคปาลกสุตฺตํ [Pg.107] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, wurde das Mahāgopālaka-Sutta vom Erhabenen gesprochen und in Bezug auf wen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger Herr, wurde es in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

จูฬโคปาลกสุตฺต

Das Cūḷagopālaka-Sutta

ปุจฺฉา – จูฬโคปาลกสุตฺตํ [Pg.109] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, wurde das Cūḷagopālaka-Sutta vom Erhabenen gesprochen und in Bezug auf wen?

วิสฺสชฺชนา – วชฺชีสุ ภนฺเต อุกฺกเจลายํ คงฺคาย นทิยา ตีเร สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – Im Land der Vajji, Ehrwürdiger Herr, in Ukkacelā am Ufer des Flusses Ganges, wurde es in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

จูฬสจฺจกสุตฺต

Das Cūḷasaccaka-Sutta

ปุจฺฉา – เตนาวุโส [Pg.110] ชานตา…เป… สมฺมาสมฺพุทฺเธน จูฬสจฺจกสุตฺตํ กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo also, Freund, wurde das Cūḷasaccaka-Sutta von jenem Wissenden, … [wie oben] … vollkommen Erwachten, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – เวสาลิยํ ภนฺเต สจฺจกํ นิคณฺฐปุตฺตํ อารพฺภ ภาสิตํ, สจฺจโก นิคณฺฐปุตฺโต มหติยา ลิจฺฉวิปริสาย สทฺธึ เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ, อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ เอตทโวจ ‘‘กถํ ปน ภวํ โคตโม สาวเก วิเนติ, กถํ ภาคา จ ปน โภโต โคตมสฺส สาวเกสุ อนุสาสนี พหุลา ปวตฺตตี’’ติ, อถ ภนฺเต ภควตา อนิจฺจวาเท จ อนตฺตวาเท จ ปกาสิเต สจฺจโก นิคณฺฐปุตฺโต ปถวีอุปมํ ทสฺเสตฺวา อตฺตโน อตฺตวาทํ ปกาเสสิ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Vesālī, Ehrwürdiger Herr, wurde es in Bezug auf Saccaka, den Nigaṇṭha-Sohn, gesprochen. Saccaka, der Nigaṇṭha-Sohn, Ehrwürdiger Herr, suchte zusammen mit einer großen Versammlung von Licchaviern den Erhabenen auf; nachdem er herangetreten war, sprach er so zum Erhabenen: ‚Wie schult der ehrenwerte Gotama seine Schüler, und wie verhält sich der Großteil der Unterweisung des ehrenwerten Gotama an seine Schüler?‘ Daraufhin, Ehrwürdiger Herr, als der Erhabene die Lehre von der Vergänglichkeit und die Lehre vom Nicht-Selbst dargelegt hatte, Saccaka, der Nigaṇṭha-Sohn, ein Gleichnis mit der Erde dargelegt und seine eigene Lehre vom Selbst verkündet hatte – bei diesem Anlass, Ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – เอวํ [Pg.114] อาวุโส สจฺจเกน นิคณฺฐปุตฺเตน มหาปถวีอุปมํ ทสฺเสตฺวา อตฺตวาเท ปกาสิเต กถํ ภควา ตํ อตฺตวาทํ ปุน ปติฏฺฐาเปตฺวา สมนุยุญฺชิ สมนุคาหิ สมนุภาสิ.

Frage – Als nun, Freund, von Saccaka, dem Nigaṇṭha-Sohn, auf diese Weise das Gleichnis mit der großen Erde dargelegt und die Lehre vom Selbst verkündet worden war, wie ließ der Erhabene ihn bei dieser Lehre vom Selbst verharren, um ihn dann zu befragen, zu prüfen und eingehend zu verhören?

วิสฺสชฺชนา – ‘‘นนุ ตฺวํ อคฺคิเวสฺสน เอวํ วเทสิ, รูปํ เม อตฺตา, เวทนา เม อตฺตา, สญฺญา เม อตฺตา, สงฺขารา เม อตฺตา, วิญฺญาณํ เม อตฺตา’’ติ, เอวํ โข ภนฺเต ภควา สจฺจกํ นิคณฺฐปุตฺตํ ตํ อตฺตวาทํ ปติฏฺฐาเปสิ. ปติฏฺฐาเปตฺวา จ ปน ภนฺเต ภควา ‘‘เตน หิ อคฺคิเวสฺสน ตญฺเญเวตฺถ ปฏิปุจฺฉิสฺสามิ, ยถา เต ขเมยฺย, ตถา ตํ พฺยากเรยฺยาสี’’ติ เอวมาทินา ภนฺเต ภควา สจฺจกํ นิคณฺฐปุตฺตํ สมนุยุญฺชิ สมนุคาหิ สมนุภาสิ.

Antwort – ‚Sagst du nicht so, Aggivessana: „Form ist mein Selbst, Gefühl ist mein Selbst, Wahrnehmung ist mein Selbst, Gestaltungen sind mein Selbst, Bewusstsein ist mein Selbst“?‘ – so, Ehrwürdiger Herr, legte der Erhabene Saccaka, den Nigaṇṭha-Sohn, auf jene Lehre vom Selbst fest. Und nachdem er ihn darauf festgelegt hatte, Ehrwürdiger Herr, befragte, prüfte und verhörte der Erhabene Saccaka, den Nigaṇṭha-Sohn, eingehend mit den Worten: ‚Nun denn, Aggivessana, dazu will ich dich fragen. Wie es dir richtig erscheint, so antworte auf diese Frage.‘

ปุจฺฉา – เอวํ [Pg.119] โข อาวุโส สจฺจเก นิคณฺฐปุตฺเต ตุณฺหีภูเต อโธมุเข ปชฺฌายนฺเต อปฺปฏิภาเน นิสินฺเน ทุมฺมุโข นาม ลิจฺฉวิปุตฺโต ภควนฺตํ กึ วจนํ อโวจ.

Frage – Als nun, Freund, Saccaka, der Nigaṇṭha-Sohn, auf diese Weise schweigend, mit gesenktem Kopf, nachgrübelnd und sprachlos dasaß, welche Worte sprach da der Licchavi-Sohn namens Dummukha zum Erhabenen?

วิสฺสชฺชนา – เอวํ ภนฺเต สจฺจเก นิคณฺฐปุตฺเต ตุณฺหีภูเต มงฺกุภูเต ปตฺตกฺขนฺเธ อโธมุเข ปชฺฌายนฺเต อปฺปฏิภาเน ทุมฺมุโข ลิจฺฉวิปุตฺโต [Pg.120] ภควนฺตํ เอตทโวจ ‘‘อุปมา มํ ภควา ปฏิภาตี’’ติ.

Antwort – Als, Ehrwürdiger Herr, Saccaka, der Nigaṇṭha-Sohn, auf diese Weise schweigend, beschämt, mit hängenden Schultern, gesenktem Kopf, nachgrübelnd und sprachlos dasaß, sprach der Licchavi-Sohn Dummukha so zum Erhabenen: ‚Ein Gleichnis, Erhabener, fällt mir ein.‘

ปุจฺฉา – อถ [Pg.121] โข อาวุโส สจฺจโก นิคณฺฐปุตฺโต ภควนฺตํ กีทิสํ ปญฺหํ ปุจฺฉิ, กถญฺจ ตํ ภควา พฺยากาสิ.

Frage – Daraufhin aber, Freund, was für eine Frage stellte Saccaka, der Nigaṇṭha-Sohn, dem Erhabenen, und wie beantwortete der Erhabene diese?

วิสฺสชฺชนา – อถ โข ภนฺเต สจฺจโก นิคณฺฐปุตฺโต ทุมฺมุขํ ลิจฺฉวึ อปสาเทตฺวา ภควนฺตํ เสขญฺจ อเสขญฺจ ปญฺหํ ปุจฺฉิ, ภควา จ ภนฺเต ‘‘อิธ อคฺคิเวสฺสน มม สาวโก ยํ กิญฺจิ รูปํ อตีตานาคตปจฺจุปฺปนฺนํ อชฺฌตฺตํ วา พหิทฺธา วา โอฬาริกํ วา สุขุมํ วา หีนํ วา ปณีตํ วา ยํ ทูเร สนฺติเก วา’’ เอวมาทินา เสขญฺจ อเสขญฺจ ปุคฺคลํ วิภชิตฺวา พฺยากาสิ.

Antwort – Daraufhin, Ehrwürdiger Herr, wies Saccaka, der Nigaṇṭha-Sohn, den Licchavier Dummukha zurecht und stellte dem Erhabenen eine Frage über den Übenden (Sekha) und den Nicht-mehr-Übenden (Asekha). Und der Erhabene, Ehrwürdiger Herr, antwortete, indem Er die Person des Übenden und des Nicht-mehr-Übenden unterschied mit den Worten: ‚Hier, Aggivessana, sieht mein Jünger jegliche Form, ob vergangen, zukünftig oder gegenwärtig, innerlich oder äußerlich, grob oder feingliedrig, niedrig oder edel, ob fern oder nah ...‘ und so weiter.

พุทฺโธ [Pg.122] โส ภควา โพธาย ธมฺมํ เทเสติ.

Erwacht ist jener Erhabene; zur Erweckung lehrt Er die Lehre.

ทนฺโต โส ภควา ทมถาย ธมฺมํ เทเสติ.

Bezähmt ist jener Erhabene; zur Bezähmung lehrt Er die Lehre.

สนฺโต โส ภควา สมถาย ธมฺมํ เทเสติ.

Beruhigt ist jener Erhabene; zur Beruhigung lehrt Er die Lehre.

ติณฺโณ โส ภควา ตรณาย ธมฺมํ เทเสติ.

Hinübergegangen ist jener Erhabene; zum Hinübergehen lehrt Er die Lehre.

ปรินิพฺพุโต โส ภควา ปรินิพฺพานาย ธมฺมํ เทเสติ.

Völlig erloschen ist jener Erhabene; zum völligen Erlöschen lehrt Er die Lehre.

มหาสจฺจกสุตฺต

Das Mahāsaccaka-Sutta

ปุจฺฉา – มหาสจฺจกสุตฺตํ [Pg.123] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, wurde das Mahāsaccaka-Sutta vom Erhabenen gesprochen, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass?

วิสฺสชฺชนา – เวสาลิยํ ภนฺเต สจฺจกํเยว นิคณฺฐปุตฺตํ อารพฺภ ภาสิตํ. สจฺจโก ภนฺเต นิคณฺฐปุตฺโต อปรทิวเส ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา ภควโต สาวเก อาสชฺช ภาวนาทฺวยปฏิสํยุตฺตํ วาจํ ภาสติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Vesālī, Ehrwürdiger Herr, wurde es in Bezug auf eben jenen Saccaka, den Nigaṇṭha-Sohn, gesprochen. Saccaka, der Nigaṇṭha-Sohn, Ehrwürdiger Herr, suchte am folgenden Tag den Erhabenen auf und sprach, indem er die Schüler des Erhabenen angriff, Worte, die mit der zweifachen Geistesentfaltung zusammenhingen – bei diesem Anlass, Ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.124] ภควา สจฺจกํ นิคณฺฐปุตฺตํ ปฏิปุจฺฉิตฺวา ภาวนาทฺวยํ วิภชฺช กเถสิ.

Frage – Und wie, Freund, befragte der Erhabene Saccaka, den Nigaṇṭha-Sohn, und sprach, indem Er die zweifache Geistesentfaltung analysierte?

วิสฺสชฺชนา – อถ โข ภนฺเต ภควา ‘‘กินฺติ ปน เต อคฺคิเวสฺสน กายภาวนา สุตา’’ติ เอวมาทินา สจฺจกํ นิคณฺฐปุตฺตํ ปฏิปุจฺฉิตฺวา, กถญฺจ อคฺคิเวสฺสน อภาวิตกาโย จ โหติ อภาวิตจิตฺโต จ เอวมาทินา ภาวนาทฺวยํ วิภชิตฺวา พฺยากาสิ.

Antwort – Daraufhin, Ehrwürdiger Herr, befragte der Erhabene Saccaka, den Nigaṇṭha-Sohn, mit Worten wie: ‚Wie aber, Aggivessana, hast du von der Entfaltung des Körpers gehört?‘, und antwortete, indem Er die zweifache Geistesentfaltung aufschlüsselte mit den Worten: ‚Und wie, Aggivessana, ist einer von unentfaltetem Körper und unentfaltetem Geist ...‘ und so weiter.

ปุจฺฉา – อถ [Pg.127] โข อาวุโส สจฺจโก นิคณฺฐปุตฺโต ภควนฺตํ กึ วจนํ อโวจ, กถญฺจ ภควา ปธานกาเล อตฺตนาอนุภูตปุพฺพา ปรมุกฺกํสคตา สุขทุกฺขเวทนาโย ปกาเสสิ, ยาปิ ภควโต จิตฺตํ น ปริยาทาย อฏฺฐํสุ.

Frage – Nun, ihr Ehrwürdigen, welche Worte sprach Saccaka, der Nigaṇṭha-Sohn, zum Erhabenen, und wie legte der Erhabene die zur Zeit seines Strebens selbst erfahrenen, die äußerste Grenze erreichenden Gefühle von Freude und Schmerz dar, die doch den Geist des Erhabenen nicht einzunehmen vermochten?

วิสฺสชฺชนา – อถ โข ภนฺเต สจฺจโก นิคณฺฐปุตฺโต ภควนฺตํ เอตทโวจ ‘‘น หิ นูน โภโต โคตมสฺส อุปฺปชฺชติ, ตถา รูปา สุขาเวทนา, ยถารูปา อุปฺปนฺนา สุขาเวทนา จิตฺตํ ปริยาทาย ติฏฺเฐยฺย, น หิ นูน โภโต โคตมสฺส อุปฺปชฺชติ ตถารูปา ทุกฺขา เวทนา, ยถารูปา อุปฺปนฺนา ทุกฺขา เวทนา จิตฺตํ ปริยาทาย ติฏฺเฐยฺยา’’ติ อถ โข ภควา ‘‘กิญฺหิ โน สิยา อคฺคิเวสฺสน, อิธ เม [Pg.128] อคฺคิเวสฺเสน ปุพฺเพว สมฺโพธา อนภิสมฺพุทฺธสฺส โพธิสตฺตสฺเสว สโต เอตทโหสิ, เอวมาทินา ภนฺเต ภควา ปธานกาเล อตฺตนานุภูตปุพฺพา ปรมุกฺกํสคตา สุขทุกฺขเวทนาโย วิตฺถาเรน, ยาปิ ภควโต จิตฺตํ น ปริยาทาย อฏฺฐํสุ.

Antwort – Nun, Ehrwürdiger, sprach Saccaka, der Nigaṇṭha-Sohn, so zum Erhabenen: ‚Sicherlich entsteht beim verehrten Gotama kein solches angenehmes Gefühl, wie ein entstandenes angenehmes Gefühl, das den Geist einnehmen und darin verweilen könnte; sicherlich entsteht beim verehrten Gotama kein solches schmerzhaftes Gefühl, wie ein entstandenes schmerzhaftes Gefühl, das den Geist einnehmen und darin verweilen könnte.‘ Daraufhin sprach der Erhabene: ‚Wie könnte das nicht so sein, Aggivessana? Hier, Aggivessana, noch vor meiner Erleuchtung, als ich noch ein unvollkommen Erleuchteter, ein Bodhisatta war, dachte ich...‘; auf diese Weise, Ehrwürdiger, legte der Erhabene ausführlich jene zur Zeit seines Strebens selbst erfahrenen, die äußerste Grenze erreichenden Gefühle von Freude und Schmerz dar, die doch den Geist des Erhabenen nicht einzunehmen vermochten.

จูฬตณฺหาสงฺขยสุตฺต

Cūḷataṇhāsaṅkhayasutta

ปุจฺฉา – เตนาวุโส [Pg.132] ภควตา ชานตา…เป… สมฺมาสมฺพุทฺเธน จูฬตณฺหาสงฺขยสุตฺตํ กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Ihr Ehrwürdigen, wo, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde die Cūḷataṇhāsaṅkhayasutta von jenem wissenden ... vollkommen Erleuchteten Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สกฺกํ เทวานมินฺทํ อารพฺภ ภาสิตํ. สกฺโก ภนฺเต เทวานมินฺโท ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจ ‘‘กิตฺตาวตานุโข ภนฺเต ภิกฺขุ สํขิตฺเตน ตณฺหาสงฺขยวิมุตฺโต โหติ อจฺจนฺตนิฏฺโฐ อจฺจนฺตโยคกฺเขมิ [Pg.133] อจฺจนฺตพฺรหฺมจารี อจฺจนฺตปริโยสาโน เสฏฺโฐ เทวมนุสฺสาน’’นฺติ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger, wurde sie in Bezug auf Sakka, den Herrscher der Götter, gesprochen. Sakka, der Herrscher der Götter, Ehrwürdiger, begab sich zum Erhabenen und sprach zu ihm so: ‚Inwiefern, o Herr, ist ein Mönch in Kürze durch das Erlöschen des Begehrens befreit, hat das äußerste Ziel erreicht, die äußerste Sicherheit vor den Banden, den äußersten heiligen Lebenswandel, die äußerste Vollendung, und ist der Beste unter Göttern und Menschen?‘ Bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde sie gesprochen.

กิตฺตาวตา [Pg.134] นุ โข ภนฺเต ภิกฺขุ สํขิตฺเตน ตณฺหาสงฺขยวิมุตฺโต โหติ อจฺจนฺตนิฏฺโฐ อจฺจนฺตโยคกฺเขมี อจฺจนฺตพฺรหฺมจารี อจฺจนฺตปริยาสาโน เสฏฺโฐ เทวมนุสฺสานํ –

Inwiefern, o Herr, ist ein Mönch in Kürze durch das Erlöschen des Begehrens befreit, hat das äußerste Ziel erreicht, die äußerste Sicherheit vor den Banden, den äußersten heiligen Lebenswandel, die äußerste Vollendung, und ist der Beste unter Göttern und Menschen? –

มหาตณฺหาสงฺขยสุตฺต

Mahātaṇhāsaṅkhayasutta

ปุจฺฉา – มหาตณฺหาสงฺขยสุตฺตํ ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Ihr Ehrwürdigen, wo, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde aber die Mahātaṇhāsaṅkhayasutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สาตึ ภิกฺขุํ เกวฏฺฏปุตฺตํ อารพฺภ ภาสิตํ. สาติสฺส ภนฺเต ภิกฺขุโน เกวฏฺฏปุตฺตสฺส เอวรูปํ ปาปกํ ทิฏฺฐิคตํ อุปฺปนฺนํ โหติ ‘‘ตถาหํ ภควตา ธมฺมํ เทสิตํ อาชานามิ, ยถา ตเทวิทํ วิญฺญาณํ สนฺธาวติ [Pg.135] สํสรติ อนญฺญ’’นฺติ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger, wurde sie in Bezug auf den Mönch Sāti, den Fischerssohn, gesprochen. Beim Mönch Sāti, dem Fischerssohn, Ehrwürdiger, war folgende schlechte Ansicht entstanden: ‚So wie ich die vom Erhabenen dargelegte Lehre verstehe, wandert und läuft eben dieses Bewusstsein und kein anderes.‘ Bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde sie gesprochen.

ปุจฺฉา – อถ [Pg.136] โข อาวุโส ภควา กถํ ภิกฺขู อามนฺเตตฺวา จ ปฏิปุจฺฉิตฺวา จ อนตฺตภาวทีปิกํ ธมฺมกถํ กเถสิ.

Frage – Nun, ihr Ehrwürdigen, wie redete der Erhabene die Mönche an, befragte sie und hielt eine Lehrrede, die das Nicht-Selbst beleuchtet?

วิสฺสชฺชนา – อถ ภนฺเต ภควา ภิกฺขู ‘‘ตํ กึ มญฺญถ ภิกฺขเว, อปินายํ สาติ ภิกฺขุ เกวฏฺฏปุตฺโต อุสฺมีกโตปิ อิสฺมึ ธมฺมวินเย’’ติ อามนฺเตตฺวา, ตุมฺเหปิ เม ภิกฺขเว เอวํ ธมฺมํ เทสิตํ อาชานาถตฺยาทินา ภิกฺขู ปฏิปุจฺฉิตฺวา จ ยํ ยเทว ภิกฺขเว ปจฺจยํ ปฏิจฺจ อุปฺปชฺชติ วิญฺญาณํ, เตน เตเนว วิญฺญาณํ ตฺเวว สงฺขฺยํ คจฺฉติ, จกฺขุญฺจ ปฏิจฺจ รูเป [Pg.137] จ อุปฺปชฺชติ วิญฺญาณํ จกฺขุวิญฺญาณํ ตฺเวว สงฺขฺยํ คจฺฉติ, เอวมาทินา ภนฺเต อนตฺตตาทีปิกํ ธมฺมึ กถํ กเถสิ.

Antwort – Daraufhin, Ehrwürdiger, redete der Erhabene die Mönche an: ‚Was meint ihr, ihr Mönche, ist dieser Mönch Sāti, der Fischerssohn, auch nur im Geringsten erwärmt in dieser Lehre und Disziplin?‘ Nachdem er die Mönche befragt hatte: ‚Versteht auch ihr, ihr Mönche, die von mir dargelegte Lehre so?‘ und so weiter, [erklärte er]: ‚In Abhängigkeit von welcher Bedingung auch immer, ihr Mönche, Bewusstsein entsteht, genau danach wird das Bewusstsein benannt; in Abhängigkeit vom Auge und von Formen entsteht Bewusstsein, und es wird eben als Sehbewusstsein benannt.‘ Auf diese Weise, Ehrwürdiger, hielt er eine Lehrrede, die das Nicht-Selbst verdeutlicht.

มหาอสฺสปุรสุตฺต

Mahāassapurasutta

ปุจฺฉา – มหาอสฺสปุรสุตฺตํ [Pg.139] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Ihr Ehrwürdigen, wo, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde aber die Mahāassapurasutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – องฺเคสุ ภนฺเต อสฺสปุเร นาม องฺคานํ นิคเม พหู มนุสฺเส สทฺเธ ปสนฺเน อารพฺพฺภ ภาสิตํ. พหู ภนฺเต มนุสฺสา สทฺธา ปสนฺนา ภิกฺขุสงฺฆํ สกฺกจฺจํ อุปฏฺฐหึสุ, สพฺพกาลญฺจ รตนตฺตยปฏิสํยุตฺตํ วณฺณกถํเยว กถยึสุ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Im Lande Anga, Ehrwürdiger, in einer Ortschaft der Angas namens Assapura, wurde sie in Bezug auf viele gläubige und vertrauensvolle Menschen gesprochen. Viele Menschen, Ehrwürdiger, die gläubig und vertrauensvoll waren, dienten der Mönchsgemeinschaft ehrfürchtig und sprachen zu allen Zeiten nur Lobreden, die mit den Drei Juwelen verbunden waren. Bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde sie gesprochen.

ปุจฺฉา – กตเม [Pg.140] อาวุโส ตตฺถ ภควตา ธมฺมา สมณกรณา จ พฺราหฺมณกรณา จ อุตฺตรุตฺตริ ปณีตปณีตา เทสิตา.

Frage – Welche Eigenschaften, ihr Ehrwürdigen, die einen zum Asketen machen und die einen zum Brahmanen machen, wurden dort vom Erhabenen als immer höher und vorzüglicher dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – หิโรตฺตปฺปา [Pg.141] ปริสุทฺธกายสมาจาโร ปริสุทฺธวจีสมาจาโร ปริสุทฺธมโนสมาจาโร ปริสุทฺธาชีโว อินฺทฺริเยสุ คุตฺตทฺวารตา โภชเนมตฺตญฺญุตา ชาคริยานุโยโค สติสมฺปชญฺญํ นีวรณปฺปหานํ จตฺตาริ จ ฌานานิ ติสฺโส จ วิชฺชา อิเม โข ภนฺเต ตตฺถ ภควตา สมณกรณา จ พฺราหฺมณกรณา จ อุตฺตรุตฺตริ ปณีตปณีตา ธมฺมา เทสิตา.

Antwort – Scham und Scheu vor dem Unrecht, reines körperliches Verhalten, reines sprachliches Verhalten, reines geistiges Verhalten, reiner Lebensunterhalt, Hüten der Sinnestore, Mäßigung beim Essen, Hingabe an die Wachsamkeit, Achtsamkeit und Wissensklarheit, das Überwinden der Hemmnisse, die vier Vertiefungen und die drei höheren Wissen – diese Eigenschaften, Ehrwürdiger, die einen zum Asketen machen und die einen zum Brahmanen machen, wurden dort vom Erhabenen als immer höher und vorzüglicher dargelegt.

จูฬอสฺสปุรสุตฺต

Cūḷaassapurasutta

ปุจฺฉา – จูฬอสฺสปุรสุตฺตํ [Pg.143] ปนาวุโส ภควตา กตฺต กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Ihr Ehrwürdigen, wo und in Bezug auf wen wurde aber die Cūḷaassapurasutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – ตสฺมึเยว ภนฺเต อสฺสปุเร นิคเม เตเยว มนุสฺเส สทฺเธ ปสนฺเน อารพฺภ ภาสิตํ, ตสฺมึเยว ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Genauer in jener Ortschaft Assapura, Ehrwürdiger, in Bezug auf eben jene gläubigen und vertrauensvollen Menschen wurde sie gesprochen; genau bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde sie gesprochen.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.144] ตตฺถ ภควตา สมณสามีจิปฺปฏิปทา จ อสฺสมณสามีจิปฺปฏิปทา จ วิภชิตฺวา เทสิตา.

Frage – Und wie, ihr Ehrwürdigen, wurde dort vom Erhabenen die dem Asketen angemessene Praxis und die dem Asketen unangemessene Praxis unterschieden und dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – ‘‘กถญฺจ ภิกฺขเว ภิกฺขุ น สมณสามีจิปฺปฏิปทํ ปฏิปนฺโน โหติ, ยสฺส กสฺสจิ ภิกฺขเว ภิกฺขุโน อภิชฺฌาลุสฺส อภิชฺฌา อปฺปหีนา โหติ, พฺยาปนฺนจิตฺตสฺส พฺยาปาโท อปฺปหีโน โหตี’’ติ เอวมาทินา จ. กถญฺจ ภิกฺขเว ภิกฺขุ สมณสามีจิปฺปฏิปทํ ปฏิปนฺโน โหติ, ยสฺส กสฺสจิ ภิกฺขเว ภิกฺขุโน อภิชฺฌาลุสฺส อภิชฺฌา ปหีนา โหติ, พฺยาปนฺนจิตฺตสฺส พฺยาปาโท ปหีโน โหติ เอวมาทินา จ ภนฺเต ภควตา ตตฺถ สมณสามีจิปฺปฏิปทา จ อสฺสมณสามีจิปฺปฏิปทา จ วิตฺถาเรน วิภชิตฺวา เทสิตา.

Antwort – ‚Und wie, ihr Mönche, ist ein Mönch der dem Asketen angemessenen Praxis nicht gefolgt? Bei welchem Mönch auch immer, ihr Mönche, der voller Begehren ist, das Begehren nicht überwunden ist, und bei dem, dessen Geist voller Übelwollen ist, das Übelwollen nicht überwunden ist...‘ und so weiter; und: ‚Und wie, ihr Mönche, ist ein Mönch der dem Asketen angemessenen Praxis gefolgt? Bei welchem Mönch auch immer, ihr Mönche, der voller Begehren ist, das Begehren überwunden ist, und bei dem, dessen Geist voller Übelwollen ist, das Übelwollen überwunden ist...‘ und so weiter, Ehrwürdiger, wurde dort vom Erhabenen die dem Asketen angemessene Praxis und die dem Asketen unangemessene Praxis ausführlich unterschieden und dargelegt.

สาเลยฺยกสุตฺต

Sāleyyakasutta

ปุจฺฉา – สาเลยฺยกสุตฺตํ [Pg.146] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Ihr Ehrwürdigen, wo, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde aber die Sāleyyakasutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – โกสเลสุ ภนฺเต สาลายํ นาม พฺราหฺมณคาเม สาเลยฺยเก พฺราหฺมณคหปติเก อารพฺภ ภาสิตํ. สาเลยฺยกา ภนฺเต พฺราหฺมณคหปติกา ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจุํ ‘‘โก นุ โข โภ โคตม เหตุ โก ปจฺจโย, เยน มิเธกจฺเจ สตฺตา กายสฺส เภทา ปรํ มรณา อปายํ ทุคฺคตึ วินิปาตํ นิรยํ อุปปชฺชนฺติ, โก ปน โภ โคตม เหตุ โก ปจฺจโย, เยน มิเธกจฺเจ สตฺตา กายสฺส เภทา ปรํ มรณา สุคตึ สคฺคํ โลกํ อุปปชฺชนฺตี’’ติ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, es wurde im Kosala-Land in Bezug auf die Brahmanen-Hausväter von Sālā, einem Brahmanendorf namens Sālā, gesprochen. Die Brahmanen-Hausväter von Sālā, ehrwürdiger Herr, begaben sich zum Erhabenen und sprachen zu ihm: „Was ist wohl, Herr Gotama, der Grund, was die Ursache, dass hier manche Wesen nach dem Zerfall des Körpers, nach dem Tod, in ein Abgründiges, auf eine schlechte Fährte, in den Verderb, in die Hölle gelangen? Und was ist, Herr Gotama, der Grund, was die Ursache, dass hier manche Wesen nach dem Zerfall des Körpers, nach dem Tod, auf eine gute Fährte, in eine himmlische Welt gelangen?“ In Bezug auf diesen Vorfall, Ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

เวรญฺชกสุตฺต

Verañjaka-Sutta

ปุจฺฉา – เวรญฺชกสุตฺตํ [Pg.148] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Verañjaka-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต เวรญฺชเก พฺราหฺมณคหปติเก อารพฺภ ภาสิตํ. เวรญฺชกา ภนฺเต พฺราหฺมณคหปติกา ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจุํ ‘‘โก นุ โข โภ โคตม เหตุ โก ปจฺจโย, เยน มิเธกจฺเจ สตฺตา กายสฺส เภทา ปรํ มรณา อปายํ ทุคฺคตึ วินิปาตํ นิรยํ อุปปชฺชนฺติ, โก ปน โภ โคตม เหตุ โก ปจฺจโย, เยน มิเธกจฺเจ สตฺตา กายสฺส เภทา ปรํ มรณา สุคตึ สคฺคํ โลกํ อุปปชฺชนฺตี’’ติ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, es wurde in Sāvatthī in Bezug auf die Brahmanen-Hausväter von Verañjā gesprochen. Die Brahmanen-Hausväter von Verañjā, ehrwürdiger Herr, begaben sich zum Erhabenen und sprachen zu ihm: „Was ist wohl, Herr Gotama, der Grund, was die Ursache, dass hier manche Wesen nach dem Zerfall des Körpers, nach dem Tod, in ein Abgründiges, auf eine schlechte Fährte, in den Verderb, in die Hölle gelangen? Und was ist, Herr Gotama, der Grund, was die Ursache, dass hier manche Wesen nach dem Zerfall des Körpers, nach dem Tod, auf eine gute Fährte, in eine himmlische Welt gelangen?“ In Bezug auf diesen Vorfall, Ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

มหาเวทลฺลสุตฺต

Mahāvedalla-Sutta

ปุจฺฉา – มหาเวทลฺลสุตฺตํ ปนาวุโส กตฺถ เกน ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, und von wem wurde das Mahāvedalla-Sutta gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต อายสฺมตา มหาโกฏฺฐิเกน ปุฏฺเฐน อายสฺมตา สาริปุตฺตตฺเถเรน ธมฺมเสนาปตินา ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, es wurde in Sāvatthī vom ehrwürdigen Älteren Sāriputta, dem Feldherrn der Lehre, gesprochen, nachdem er vom ehrwürdigen Mahākoṭṭhika gefragt worden war.

จูฬเวทลฺลสุตฺต

Cūḷavedalla-Sutta

ปุจฺฉา – จูฬเวทลฺลสุตฺตํ [Pg.149] ปนาวุโส กตฺถ เกน ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, und von wem wurde das Cūḷavedalla-Sutta gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – ราชคเห ภนฺเต วิสาเขน อุปาสเกน ปุฏฺฐาย ธมฺมทินฺนาย เถริยา ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, es wurde in Rājagaha von der Älteren Dhammadinnā gesprochen, nachdem sie vom Laienanhänger Visākha gefragt worden war.

จูฬธมฺมสมาทานสุตฺต

Cūḷadhammasamādāna-Sutta

ปุจฺฉา – จูฬธมฺมสมาทานสุตฺตํ [Pg.150] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, und in Bezug auf wen wurde das Cūḷadhammasamādāna-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, es wurde in Sāvatthī in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

มหาธมฺมสมาทานสุตฺต

Mahādhammasamādāna-Sutta

ปุจฺฉา – มหาธมฺมสมาทานสุตฺตํ ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, und in Bezug auf wen wurde das Mahādhammasamādāna-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, es wurde in Sāvatthī in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

วีมํสกสุตฺต

Vīmaṃsaka-Sutta

ปุจฺฉา – วีมํสกสุตฺตํ [Pg.151] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, und in Bezug auf wen wurde das Vīmaṃsaka-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, es wurde in Sāvatthī in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

โกสมฺพิยสุตฺต

Kosambiya-Sutta

ปุจฺฉา – โกสมฺพิยสุตฺตํ ปนาวุโส กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Kosambiya-Sutta gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – โกสมฺพิยํ ภนฺเต โกสมฺพิเก ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ. โกสมฺพิกา ภนฺเต ภิกฺขู ภณฺฑนชาตา กลหชาตา วิวาทาปนฺนา [Pg.152] อญฺญมญฺญํ มุขสตฺตีหิ วิตุทนฺตา วิหรนฺติ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, es wurde in Kosambī in Bezug auf die Mönche von Kosambī gesprochen. Die Mönche von Kosambī, ehrwürdiger Herr, lebten im Streit, im Zank, in Zwietracht verwickelt und verletzten einander mit den Dolchen des Mundes. In Bezug auf diesen Vorfall, Ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

พฺรหฺมนิมนฺตนิกสุตฺต

Brahmanimantanika-Sutta

ปุจฺฉา – พฺรหฺมนิมนฺตนิกสุตฺตํ ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Brahmanimantanika-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, es wurde in Sāvatthī in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

มารตชฺชนิยสุตฺต

Māratajjanīya-Sutta

ปุจฺฉา – มารตชฺชนียสุตฺตํ [Pg.153] ปนาวุโส กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ เกน ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen, bei welchem Anlass und von wem wurde das Māratajjanīya-Sutta gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สกฺเกสุ ภนฺเต สุสุมารคิเร เภสกฬาวเน มิคทาเย อายสฺมตา มหาโมคฺคลฺลาเนน มารํ ปาปิมนฺตํ อารพฺภ ภาสิตํ. มาโร ภนฺเต ปาปิมา อายสฺมโต มหาโมคฺคลฺลานสฺส กุจฺฉิคโต โหติ โกฏฺฐมนุปวิฏฺโฐ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, es wurde im Land der Sakyer, bei Susumāragira im Bhesakaḷā-Wald, im Wildpark, vom ehrwürdigen Mahāmoggallāna in Bezug auf Māra den Bösen gesprochen. Māra der Böse, ehrwürdiger Herr, war in den Bauch des ehrwürdigen Mahāmoggallāna gefahren, in seine Gedärme eingedrungen. In Bezug auf diesen Vorfall, Ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

มชฺฌิมปณฺณาสปาฬิ

Majjhimapaṇṇāsa-Pāḷi

กนฺทรกสุตฺต

Kandaraka-Sutta

ปุจฺฉา – เตนาวุโส [Pg.155] ชานตา…เป… สมฺมาสมฺพุทฺเธน กนฺทรกสุตฺตํ กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Kandaraka-Sutta von jenem wissenden... und so weiter... vollkommen erwachten Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – จมฺปายํ ภนฺเต คคฺคราย โปกฺขรณิยา ตีเร เปสฺสญฺจ หตฺถาโรหปุตฺตํ กนฺทรกญฺจ ปริพฺพาชกํ อารพฺภ ภาสิตํ, กนฺทรโก ภนฺเต ปริพฺพาชโก ภควโต จ ภิกฺขุสงฺฆสฺส จ วณฺณํ อภาสิ, เปสฺโส จ ภนฺเต หตฺถาโรหปุตฺโต ภควโต จ ธมฺมเทสนาย จ วณฺณํ อภาสิ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, es wurde in Campā am Ufer des Gaggarā-Teichs in Bezug auf Pessa, den Sohn eines Elefantenlenkers, und den wandernden Asketen Kandaraka gesprochen. Der wandernde Asket Kandaraka, ehrwürdiger Herr, sprach das Lob des Erhabenen und der Mönchsgemeinschaft aus, und Pessa, der Sohn des Elefantenlenkers, ehrwürdiger Herr, sprach das Lob des Erhabenen und seiner Lehrverkündigung aus. In Bezug auf diesen Vorfall, Ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – เอวํ [Pg.156] โข อาวุโส กนฺทรเกน ปริพฺพาชเกน ภควโต จ ภิกฺขุสงฺฆสฺส จ อภิปฺปสนฺเนน วณฺเณ ภาสิเต กถํ ภควา ตํ สมนุชานิตฺวา ธมฺมเทสนารมฺภํ อารภิ, กถญฺจ เปสฺโส หตฺถาโรหปุตฺโต ภควโต จ ธมฺมเทสนาย จ วณฺณํ อภาสิ[Pg.157], กถญฺจ เปสฺสสฺส หตฺถาโรหปุตฺตสฺส อชฺฌาสยานุรูปํ ธมฺมํ เทเสสิ.

Frage – Nachdem, Freund, der wandernde Asket Kandaraka voller Vertrauen das Lob des Erhabenen und der Mönchsgemeinschaft ausgesprochen hatte, wie stimmte der Erhabene dem zu und leitete die Lehrverkündigung ein? Und wie sprach Pessa, der Sohn des Elefantenlenkers, das Lob des Erhabenen und seiner Lehrverkündigung aus? Und wie verkündete er Pessa, dem Sohn des Elefantenlenkers, die Lehre entsprechend seiner Gesinnung?

วิสฺสชฺชนา – เอวํ โข ภนฺเต กนฺทรเกน ปริพฺพาชเกน ภควโต จ ภิกฺขุสงฺฆสฺส จ อภิปฺปสนฺเนน วณฺเณ ภาสิเต ‘‘เอวเมตํ กนฺทรก เอวเมตํ กนฺทรก’’ เอวมาทินา ภควา ตํ สมนุชานิตฺวา ‘‘สนฺติ หิ กนฺทรก ภิกฺขู อิมสฺมึ ภิกฺขุสงฺเฆ อรหนฺโต ขีณาสวา วุสิตวนฺโต กตกรณียา โอหิตภารา อนุปฺปตฺตสทตฺถา ปริกฺขีณภวสํโยชนา สมฺมทญฺญา วิมุตฺตา’’ติ เอวมาทินา ธมฺมเทสนํ สมารภิ. อถ โข ภนฺเต เปสฺโส หตฺถาโรหปุตฺโต ‘‘อจฺฉริยํ ภนฺเต อพฺภุตํ ภนฺเต ยาว สุปญฺญตฺตา จิเม ภนฺเต ภควตา จตฺตาโร สติปฏฺฐานา สตฺตานํ วิสุทฺธิยา โสกปริเทวานํ สมติกฺกมาย ทุกฺขโทมนสฺสานํ อตฺถงฺคมาย ญายสฺส อธิคมาย นิพฺพานสฺส สจฺฉิกิริยายา’’ติ เอวมาทินา ภควโต จ ธมฺมเทสนาย วณฺณํ อภาสิ, ภควาปิ ภนฺเต ‘‘คหนญฺเหตํ เปสฺส ยทิทํ มนุสฺสา, อุตฺตานกญฺเหตํ เปสฺส ยทิทํ ปสโว’’ติอาทินา เปสฺสสฺส หตฺถาโรหปุตฺตสฺส อชฺฌาสยานุรูปํ ธมฺมกถํ เทเสสิ.

Antwort – Nachdem, Ehrwürdiger Herr, der wandernde Asket Kandaraka voller Vertrauen das Lob des Erhabenen und der Mönchsgemeinschaft ausgesprochen hatte, stimmte der Erhabene dem zu mit den Worten: „So ist es, Kandaraka, so ist es, Kandaraka“, und leitete so die Lehrverkündigung ein: „Es gibt nämlich, Kandaraka, in dieser Mönchsgemeinschaft Mönche, die Arahants sind, deren Triebe versiegt sind, die das heilige Leben gelebt haben, die getan haben, was zu tun war, die ihre Last abgelegt haben, die ihr eigenes Wohl erreicht haben, deren Fesseln des Werdens vollständig vernichtet sind und die durch vollkommenes Wissen befreit sind.“ Daraufhin, Ehrwürdiger Herr, sprach Pessa, der Sohn des Elefantenlenkers, das Lob des Erhabenen und seiner Lehrverkündigung aus mit den Worten: „Erstaunlich, Ehrwürdiger Herr, wunderbar, Ehrwürdiger Herr, wie gut diese vier Grundlagen der Achtsamkeit vom Erhabenen dargelegt wurden zur Läuterung der Wesen, zur Überwindung von Kummer und Klage, zum Vergehen von Schmerz und Trübsal, zur Erlangung des rechten Pfades und zur Verwirklichung des Nibbāna.“ Und auch der Erhabene, Ehrwürdiger Herr, verkündete Pessa, dem Sohn des Elefantenlenkers, eine der Gesinnung des Pessa, des Sohnes des Elefantenlenkers, entsprechende Lehrrede mit den Worten: „Denn ein Dickicht, Pessa, ist dies, nämlich die Menschen; und ganz offen zutage liegend, Pessa, ist dies, nämlich die Tiere.“

ปุจฺฉา – ตํ [Pg.162] ปนาวุโส ธมฺมเทสนํ สุตฺวา เปสฺสสฺส หตฺถาโรหปุตฺตสฺส กีทิโส อานิสํโส อธิคโต, กถญฺจ ภควา ตํ ปุคฺคลจตุกฺกเทสนํ สํขิตฺเตน ภาสิตํ, ภิกฺขูนํ วิตฺถาเรน วิภชิตฺวา เทเสสิ.

Frage – Welcher Segen, Freund, wurde Pessa, dem Sohn des Elefantenlenkers, zuteil, nachdem er jene Lehrrede gehört hatte, und wie legte der Erhabene jene in Kürze gesprochene Darlegung der vier Arten von Personen den Mönchen im Detail dar, indem er sie ausführlich analysierte?

วิสฺสชฺชนา – ตํ โข ปน ภนฺเต ธมฺมํ สุตฺวา เปสฺสสฺส หตฺถาโรหปุตฺตสฺส ทฺเว อานิสํสา อธิคตา สงฺเฆ จ ปสาโท สติปฏฺฐานปริคฺคหณูปาโย [Pg.163] จ อภินโว. ภควา จ ภนฺเต ตํ ปุคฺคลจตุกฺกเทสนํ ภิกฺขูหิ ยาจิโต ‘‘กตโม จ ภิกฺขเว ปุคฺคโล อตฺตปริตาปนานุโยคมนุยุตฺโต’’ติอาทินา สํขิตฺเตน ภาสิตํ, วิตฺถาเรน อตฺถํ อวิภตฺตํ. วิตฺถาเรน วิภชิตฺวา เทเสสิ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, nachdem er jene Lehre gehört hatte, erlangte Pessa, der Sohn des Elefantenlenkers, zweierlei Segen: Vertrauen in den Saṅgha und eine neuartige Methode zur Erfassung der Grundlagen der Achtsamkeit. Und der Erhabene, ehrwürdiger Herr, von den Mönchen gebeten, legte jene Darlegung der vier Arten von Personen ausführlich dar und analysierte sie im Detail, nachdem er sie zuvor in Kürze gesprochen hatte, beginnend mit: „Und welcher Mensch, ihr Mönche, ist der Askese der Selbstquälung hingegeben?“, deren Sinn jedoch im Detail noch unentfaltet war.

อฏฺฐกนาครสุตฺต

Aṭṭhakanāgara-Sutta

ปุจฺฉา – อฏฺฐกนาครสุตฺตํ [Pg.166] ปนาวุโส กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ เกน ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Aṭṭhakanāgara-Sutta gesprochen, und von wem?

วิสฺสชฺชนา – เวสาลิยํ ภนฺเต เวฬุวคามเก คหปตึ อฏฺฐกนาครํ อารพฺภ อายสฺมตา อานนฺทตฺเถเรน ธมฺมภณฺฑาคาริเกน ภาสิตํ. ทสโม ภนฺเต คหปติ อฏฺฐกนาคโร อายสฺมนฺตํ อานนฺทํ อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจ ‘‘อตฺถิ นุ โข ภนฺเต อานนฺท เตน ภควตา ชานตา ปสฺสตา อรหตา สมฺมาสมฺพุทฺเธน เอกธมฺโม อกฺขาโต, ยตฺถ ภิกฺขุโน อปฺปมตฺตสฺส อาตาปิโน ปหิตตฺตสฺส วิหรโต อวิมุตฺตญฺเจว จิตฺตํ วิมุจฺจติ, อปริกฺขิณา จ อาสวา ปริกฺขยํ คจฺฉนฺติ, อนนุปฺปตฺตญฺจ อนุตฺตรํ โยคกฺเขมํ อนุปาปุณาตี’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Vesālī, ehrwürdiger Herr, im Dorf Veḷuva, in Bezug auf den Hausvater aus Aṭṭhakanagara, wurde es vom ehrwürdigen Ältesten Ānanda, dem Hüter des Schatzhauses des Dhamma, gesprochen. Der Hausvater Dasama aus Aṭṭhakanagara, ehrwürdiger Herr, begab sich zum ehrwürdigen Ānanda und sprach zu ihm so: „Gibt es wohl, ehrwürdiger Ānanda, einen einzigen Zustand, der von jenem Erhabenen, dem Wissenden, dem Sehenden, dem Heiligen, dem vollkommen Erwachten, verkündet wurde, in dem das noch unbefreite Gemüt eines Mönchs, der unermüdlich, eifrig und entschlossen verweilt, befreit wird, seine noch nicht versiegten Triebe zum Versiegen gelangen und er die noch unerreichte, unübertreffliche Sicherheit vor dem Joch erlangt?“ Bei diesem Anlass, ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

เสขสุตฺต

Sekha-Sutta

ปุจฺฉา – เสขสุตฺตํ [Pg.168] ปนาวุโส กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ เกน ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Sekha-Sutta gesprochen, und von wem?

วิสฺสชฺชนา – สกฺเกสุ ภนฺเต กปิลวตฺถุสฺมึ สนฺถาคาเร อายสฺมตา อานนฺทตฺเถเรน ธมฺมภณฺฑาคาริเกน กาปิลวตฺถเว สกฺเย อารพฺภ ภาสิตํ. ภควา ภนฺเต กาปิลวตฺถเว สกฺเย พหุเทวรตฺตึ ธมฺมิยา กถาย สนฺทสฺเสตฺวา สมาทเปตฺวา สมุตฺเตเชตฺวา สมฺปหํเสตฺวา อายสฺมนฺตํ อานนฺทํ อามนฺเตสิ ‘‘ปฏิภาตุ ตํ อานนฺท กาปิลวตฺถวานํ สกฺยานํ เสโข ปาฏิปโท, ปิฏฺฐิ เม อาคิลายติ, ตมหํ อายมิสฺสามี’’ติ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Bei den Sakyern, ehrwürdiger Herr, in Kapilavatthu, in der Versammlungshalle, wurde es vom ehrwürdigen Ältesten Ānanda, dem Hüter des Schatzhauses des Dhamma, in Bezug auf die Sakyer von Kapilavatthu gesprochen. Der Erhabene, ehrwürdiger Herr, hatte die Sakyer von Kapilavatthu bis tief in die Nacht hinein durch eine Lehrrede unterwiesen, ermutigt, angespornt und erfreut, und wandte sich dann an den ehrwürdigen Ānanda: „Trage du, Ānanda, den Sakyern von Kapilavatthu den Übungsweg des Schülers vor. Mein Rücken schmerzt, ich will ihn ausstrecken.“ Bei diesem Anlass, ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

โปตลิยสุตฺต

Potaliya-Sutta

ปุจฺฉา – โปตลิยสุตฺตํ [Pg.170] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Potaliya-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – องฺคุตฺตราเปสุ ภนฺเต อาปเณ นาม องฺคุตฺตราปานํ นิคเม โปตลิยํ คหปตึ ปฏิกฺขิตฺตสพฺพกมฺมนฺตํ อารพฺภ ภาสิตํ. โปตลิโย ภนฺเต คหปติ ปฏิกฺขิตฺตสพฺพกมฺมนฺโต เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ, อุปสงฺกมนฺโต ภควตา คหปติวาเทน สมุทาจริยมาโน กุปิโต อนตฺตมโน ภควนฺตํ เอตทโวจ ‘‘ตยิทํ โภ โคตม นจฺฉนฺนํ ตยิทํ นปฺปติรูปํ, ยํ มํ ตฺวํ คหปติวาเทน สมุทาจรสี’’ติ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Im Lande Aṅguttarāpa, ehrwürdiger Herr, in einer Ortschaft der Aṅguttarāper namens Āpaṇa, wurde es in Bezug auf den Hausvater Potaliya gesprochen, der alle geschäftlichen Tätigkeiten eingestellt hatte. Der Hausvater Potaliya, ehrwürdiger Herr, der alle geschäftlichen Tätigkeiten eingestellt hatte, begab sich dorthin, wo der Erhabene war. Als er dort ankam und vom Erhabenen mit der Bezeichnung ‚Hausvater‘ angesprochen wurde, wurde er zornig und unzufrieden und sprach zum Erhabenen: „Das ist nicht angemessen, Herr Gotama, das schickt sich nicht, dass du mich mit der Bezeichnung ‚Hausvater‘ ansprichst.“ Bei diesem Anlass, ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.172] ภควา กามานํ อาทีนวํ วิตฺถาเรน ปกาเสตฺวา อริยสฺส วินเย โวหารสมุจฺเฉทํ ทสฺเสสิ.

Frage – Und wie, Freund, legte der Erhabene das Elend der Sinnlichkeit im Detail dar und zeigte das Aufgeben aller geschäftlichen Tätigkeiten in der Disziplin des Edlen auf?

วิสฺสชฺชนา – อถ ภนฺเต ภควา อริยสฺส วินเย โวหารสมุจฺเฉทาย อฏฺฐ ธมฺเม วิภชิตฺวา ‘‘เสยฺยถาปิ คหปติ กุกฺกุโร ชิฆจฺฉาทุพฺพลฺยปเรโต โคฆาตกสูนํ ปจฺจุปฏฺฐิโต อสฺส’’ เอวมาทินา กาเมสุ อาทีนวํ ทสฺเสตฺวา ปริโยสาเน ตีหิ วิชฺชาหิ อริยสฺส วินเย โวหารสมุจฺเฉทํ สพฺเพนสพฺพํ สพฺพถาสพฺพํ โวหารสมุจฺเฉทํ วิตฺถาเรน วิภชิตฺวา เทเสสิ.

Antwort – Daraufhin, ehrwürdiger Herr, analysierte der Erhabene acht Eigenschaften, die zum Aufgeben der weltlichen Geschäfte in der Disziplin des Edlen führen, zeigte das Elend der Sinnlichkeit auf, indem er mit dem Gleichnis begann: „Gleichwie, Hausvater, ein Hund, von Hunger und Schwäche geplagt, vor der Schlachtbank eines Rinderschlächters stünde...“, und legte schließlich das gänzliche und allseitige Aufgeben der weltlichen Geschäfte in der Disziplin des Edlen durch die drei höheren Wissenszweige im Detail dar, indem er es ausführlich analysierte.

ชีวกสุตฺต

Jīvaka-Sutta

ปุจฺฉา – เตนาวุโส [Pg.173] ภควตา…เป… สมฺมาสมฺพุทฺเธน ชีวกสุตฺตํ กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Jīvaka-Sutta von jenem Erhabenen … [wie oben] … vollkommen Erwachten gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – ราชคเห [Pg.174] ภนฺเต ชีวกํ โกมารภจฺจํ อารพฺภ ภาสิตํ. ชีวโก ภนฺเต โกมารภจฺโจ ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจ ‘‘สุตํ เมตํ ภนฺเต สมณํ โคตมํ อุทฺทิสฺส ปาณํ อารภนฺติ, ตํ สมโณ โคตโม ชานํ อุทฺทิสฺส กตํ มํสํ ปริภุญฺชติ ปฏิจฺจ กมฺมนฺติ. เย เต ภนฺเต เอวมาหํสุ ‘สมณํ โคตมํ อุทฺทิสฺส ปาณํ อารภนฺติ, ตํ สมโณ โคตโม ชานํ อุทฺทิสฺส กตํ มํสํ ปริภุญฺชติ ปฏิจฺจ กมฺม’นฺติ, กจฺจิ เต ภนฺเต ภควโต วุตฺตวาทิโน น จ ภควนฺตํ อภูเตน อพฺภาจิกฺขนฺติ, ธมฺมสฺส จานุธมฺมํ พฺยากโรนฺติ, น จ โกจิ สหธมฺมิโก วาทานุวาโท คารยฺหํ ฐานํ อาคจฺฉตี’’ติ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Rājagaha, ehrwürdiger Herr, in Bezug auf Jīvaka Komārabhacca wurde es gesprochen. Jīvaka Komārabhacca, ehrwürdiger Herr, begab sich zum Erhabenen und sprach zu ihm so: „Ich habe gehört, ehrwürdiger Herr: ‚Für den Asketen Gotama schlachtet man Lebewesen, und der Asket Gotama isst wissentlich Fleisch, das eigens für ihn zubereitet wurde, als eine Tat, die seinetwegen geschah.‘ Diejenigen, ehrwürdiger Herr, die so sagen: ‚Für den Asketen Gotama schlachtet man Lebewesen, und der Asket Gotama isst wissentlich Fleisch, das eigens für ihn zubereitet wurde, als eine Tat, die seinetwegen geschah‘ – sprechen sie damit das, was der Erhabene gesagt hat, und beschuldigen sie den Erhabenen nicht fälschlich mit Unwahrheit? Erklären sie die Lehre in Übereinstimmung mit der Lehre, und gibt es keinen Einwand eines Gesinnungsgenossen, der Anlass zu Tadel gäbe?“ Bei diesem Anlass, ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

อุปาลิสุตฺต

Upāli-Sutta

ปุจฺฉา – อุปาลิสุตฺตํ [Pg.177] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Upāli-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – นาฬนฺทายํ ภนฺเต อุปาลึ คหปตึ อารพฺภ ภาสิตํ. อุปาลิ ภนฺเต คหปติ ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจ ‘‘อาคมา นุขฺวิธ ภนฺเต ทีฆตปสฺสี นิคณฺโฐ’’ติ, เอวมาทินา จ ภนฺเต อุปาลิ คหปติ ภควโต ปฏิสนฺธารํ กตฺวา อตฺตโน อาจริยสฺส นิคณฺฐสฺส นาฏปุตฺตสฺส วาทํ ปกาเสสิ, วาทํ วณฺเณสิ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Nāḷandā, ehrwürdiger Herr, in Bezug auf den Hausvater Upāli wurde es gesprochen. Der Hausvater Upāli, ehrwürdiger Herr, begab sich zum Erhabenen und sprach zu ihm so: „Ist der Nigaṇṭha Dīghatapassī hierher gekommen, ehrwürdiger Herr?“ Und nachdem der Hausvater Upāli, ehrwürdiger Herr, den Erhabenen so begrüßt hatte, legte er die Lehre seines Meisters, des Nigaṇṭha Nāṭaputta, dar und rühmte diese Lehre. Bei diesem Anlass, ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – อถ [Pg.183] โข อาวุโส ภควา อุปาลึ คหปตึ ตสฺมึ วาเท กถํ สมนุยุญฺชี สมนุคาหี สมนุภาสี, กถญฺจสฺส อุปายํ ทสฺเสตฺวา ยถาภูตํ อตฺถํ ญาเปสิ.

Frage – Wie aber, Freund, befragte, prüfte und verhörte der Erhabene den Hausvater Upāli in jener Debatte, und wie machte er ihm, indem er die Methode aufzeigte, die Wahrheit der Dinge verständlich?

วิสฺสชฺชนา – อถ โข ภนฺเต ภควา อุปาลึ คหปตึ ‘‘สเจ โข ตฺวํ คหปติ สจฺเจ ปติฏฺฐาย มนฺเตยฺยาสิ, สิยา โน เอตฺถ กถาสลฺลาโป’’ติ อุปาลึ คหปตึ กถํ สมุฏฺฐาเปตฺวา ‘‘ตํ [Pg.184] กึมญฺญสิ คหปติ, อิธสฺส นิคณฺโฐ อาพาธิโก ทุกฺขิโต พาญฺหคิลาโน สีโตทกปริกฺขิตฺโต อุณฺโหทกปฏิเสวี, โส สีโตทกํ อลภมาโน กาลงฺกเรยฺยา’’ติ เอวมาทินา ภนฺเต ภควา จตฺตาโร อุปาเย ทสฺเสตฺวา อุปาลึ คหปตึ ยถาภูตมตฺถํ ญาเปสิ.

Antwort – Sodann, ehrwürdiger Herr, regte der Erhabene ein Gespräch mit dem Hausvater Upāli an, indem er sagte: ‚Wenn du, Hausvater, dich auf die Wahrheit stützend beratschlagen würdest, könnte sich daraus ein Gespräch zwischen uns entwickeln‘, und indem er vier Beispiele aufzeigte wie: ‚Was denkst du, Hausvater, wenn hier ein Nigantha krank, leidend, schwer erkrankt wäre, kaltes Wasser meidend und heißes Wasser gebrauchend, und er, da er kein kaltes Wasser erhielte, sterben würde...‘, ließ er den Hausvater Upāli die Sache erkennen, wie sie wirklich ist.

ปุจฺฉา – เอวํ [Pg.190] โข อาวุโส อุปาลิ คหปติ ภควตา สญฺญาปิโต อิมสฺมึ ธมฺมวินเย ปสนฺโน กีทิสํ ปสนฺนาการํ อกาสิ, กถญฺจ ภควา ตํ ปุน อนุสาสิตฺวา อุตฺตริ วิเนสิ.

Frage – Auf diese Weise, Freund, vom Erhabenen überzeugt und voller Vertrauen in diese Lehre und Disziplin (Dhamma-Vinaya) geworden – welche Art von Vertrauensbezeugung brachte der Hausvater Upāli dar, und wie wies der Erhabene ihn erneut an und führte ihn darüber hinaus?

วิสฺสชฺชนา – ‘‘ปุริเมเนวาหํ ภนฺเต โอปมฺเมน ภควโต อตฺตมโน อภิรทฺโธ, อปิจาหํ อิมานิ ภควโต วิจิตฺรานิ ปญฺหปฏิภานานิ โสตุกาโม, เอวาหํ ภควนฺตํ ปจฺจนีกํ กาตพฺพํ อมญฺญิสฺส’’นฺติ, เอวมาทินา ภนฺเต อุปาลิ คหปติ ภควตา วิญฺญาปิโต อิมสฺมึ ธมฺมวินเย ปสนฺโน ปสนฺนาการํ อกาสิ. ตตฺถ ภควา จ ภนฺเต ‘‘อนุวิจฺจการํ โข คหปติ กโรหิ, อนุวิจฺจกาโร ตุมฺหาทิสานํ ญาตมนุสฺสานํ สาธุ โหตี’’ติ เอวมาทินา ปุน อนุสาสิตฺวา อุตฺตริ ยาว ธมฺมจกฺขุปฏิลาภา วิเนสิ.

Antwort – ‚Schon durch das erste Gleichnis des Erhabenen, ehrwürdiger Herr, war ich erfreut und zufrieden; doch ich wollte diese vielfältigen, scharfsinnigen Antworten des Erhabenen auf Fragen hören, weshalb ich dachte, ich müsse dem Erhabenen widersprechen.‘ Auf diese und weitere Weise, ehrwürdiger Herr, drückte der Hausvater Upāli, der durch den Erhabenen belehrt worden war, sein Vertrauen in dieser Lehre und Disziplin aus. Daraufhin wies der Erhabene, ehrwürdiger Herr, ihn erneut an mit den Worten: ‚Prüfe sorgfältig, Hausvater. Eine sorgfältige Prüfung ist für angesehene Menschen wie dich gut‘, und führte ihn darüber hinaus bis zur Erlangung des Dhamma-Auges (Auge der Wahrheit).

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.194] นิคณฺฐสฺส นาฏปุตฺตสฺส อุปาลิสฺส คหปติสฺส นิเวสนํ คนฺตฺวา อาวีมํสนา จ อุปาลิสฺส คหปติสฺส ปจฺจุตฺตรา กถา จ อโหสิ.

Frage – Und wie, Freund, kam es zum Besuch des Nigantha Nātaputta im Haus des Hausvaters Upāli, zu seiner Befragung und zur Gegenrede des Hausvaters Upāli?

วิสฺสชฺชนา – ‘‘อุมฺมตฺโตสิ ตฺวํ คหปติ ทตฺโตสิ ตฺวํ คหปตี’’ติ เอวมาทินา ภนฺเต นิคณฺฐสฺส นาฏปุตฺตสฺส อุปาลิสฺส คหปติสฺส นิเวสนํ คนฺตฺวา วีมํสา จ ‘‘ภทฺทิกา ภนฺเต อาวฏฺฏนีมายา กลฺยาณี ภนฺเต อาวฏฺฏนีมายาติ’’ เอวมาทินา อุปาลิสฺส คหปติสฺส ปจฺจุตฺตรกถา จ อโหสิ.

Antwort – ‚Bist du verrückt geworden, Hausvater? Bist du dumm geworden, Hausvater?‘ Auf diese Weise, ehrwürdiger Herr, erfolgte die Befragung, nachdem der Nigantha Nātaputta das Haus des Hausvaters Upāli aufgesucht hatte, und die Gegenrede des Hausvaters Upāli lautete unter anderem: ‚Heilsam, Herr, ist diese bekehrende Magie! Vortrefflich, Herr, ist diese bekehrende Magie!‘

ธีรสฺส [Pg.198] วิคตโมหสฺส,ปภินฺนขีลสฺส วิชิตวิชยสฺส;

อนีฆสฺส สุสมจิตฺตสฺส,วุทฺธสีลสฺส สาธุปญฺญสฺส;

เวสมนฺตรสฺส วิมลสฺส,ภควโต ตสฺส สาวโกหมสฺมึ.

Des Weisen, von Wahn Befreiten, Der die Pfähle zerbrochen hat, des siegreichen Siegers; Des Leidlosen, im Geiste völlig Ausgeglichenen, Der gereiften Tugend, der edlen Weisheit; Des über alle Ungleichheit Erhabenen, des Makellosen, Des Erhabenen – dessen Schüler bin ich.

อกถํ กถิสฺส ตุสิตสฺส,วนฺตโลกามิสสฺส มุทิตสฺส;

กตสมณสฺส มนุชสฺส,อนฺติมสารีรสฺส นรสฺส.

Des von Zweifeln Befreiten, des Zufriedenen, Der die weltlichen Köder ausgespien hat, des Heiteren; Des wahren Asketen, des Menschen, Der im letzten Körper weilt, des Mannes.

อโนปมสฺส [Pg.199] วิรชสฺส,ภควโต ตสฺส สาวโก หมสฺมิ –

Des Unvergleichlichen, des Staublosen, Des Erhabenen – dessen Schüler bin ich –

ตณฺหจฺฉิทสฺส พุทฺธสฺส,วีตธูมสฺส อนุปลิตฺตสฺส.อาหุเนยฺยสฺส ยกฺขสฺส,อุตฺตมปุคฺคลสฺส อตุลสฺส;

มหโต ยสคฺคปตฺตสฺส,ภควโต ตสฺส สาวโก หมสฺมิ –

Des den Durst Abschneidenden, des Erwachten, Des Rauchlosen, des Unbefleckten. Des Opferwürdigen, des edlen Geistes, Des höchsten Menschen, des Unermesslichen; Des Großen, der den Gipfel des Ruhms erreicht hat, Des Erhabenen – dessen Schüler bin ich –

กุกฺกุรวติกสุตฺต

Kukkuravatika-Sutta

ปุจฺฉา – กุกฺกุรวติกสุตฺตํ [Pg.200] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Kukkuravatika-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – โกลิเยสุ ภนฺเต หลิทฺทวสเน นาม โกลิยานํ นิคเม ปุณฺณญฺจ โกลิยปุตฺตํ โควติกํ อเจลญฺจ เสนิยํ กุกฺกุรวติกํ อารพฺภ ภาสิตํ. ปุณฺโณ ภนฺเต โกลิย ปุตฺโต โควติโก ภควนฺตํ เอตทโวจ ‘‘อยํ ภนฺเต อเจโล เสนิโย กุกฺกุรวติโก ทุกฺกรการโก ฉมานิกฺขิตฺตํ โภชนํ ภุญฺชติ, ตสฺส ตํ กุกฺกุรวตํ ทีฆรตฺตํ สมตฺตํ สมาทินฺนํ, ตสฺส กา คติ, โก อภิสมฺปราโย’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Es wurde, ehrwürdiger Herr, im Land der Koliyer, in einer Ortschaft der Koliyer namens Haliddavasana, in Bezug auf Puṇṇa, den Sohn der Koliyer, der die Rinder-Pflicht ausführte, und den nackten Asketen Seniya, der die Hunde-Pflicht ausführte, gesprochen. Puṇṇa, ehrwürdiger Herr, der Rinder-Pflichtige, sprach so zum Erhabenen: ‚Ehrwürdiger Herr, dieser nackte Asket Seniya, ein Hunde-Pflichtiger, der Schweres vollbringt, isst vom Boden dargebotene Nahrung. Er hat diese Hunde-Pflicht lange Zeit vollständig auf sich genommen. Was wird sein künftiges Schicksal sein, was seine Wiedergeburt?‘ Bei diesem Anlass, ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

อภยราชกุมารสุตฺต

Abhayarājakumāra-Sutta

ปุจฺฉา – เตนาวุโส [Pg.201] ชานตา…เป… สมฺมาสมฺพุทฺเธน อภยราชกุมารสุตฺตํ กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Abhayarājakumāra-Sutta von jenem wissenden, ... [wie oben] ..., vollkommen Erwachten gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – ราชคเห เม ภนฺเต อภยํ ราชกุมารํ อารพฺภ ภาสิตํ. อภโย ภนฺเต ราชกุมาโร ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจ ‘‘ภาเสยฺย นุ โข ภนฺเต ตถาคโต ตํ วาจํ, ยา สา วาจา ปเรสํ อปฺปิยา อมนาปา’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Es wurde, ehrwürdiger Herr, in Rājagaha in Bezug auf den Prinzen Abhaya gesprochen. Der Prinz Abhaya, ehrwürdiger Herr, trat an den Erhabenen heran und sprach so zu ihm: ‚Würde wohl der Tathāgata, ehrwürdiger Herr, ein Wort sprechen, das für andere unliebenswürdig und unangenehm ist?‘ Bei diesem Anlass, ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

พหุเวทนียสุตฺต

Bahuvedanīya-Sutta

ปุจฺฉา – พหุเวทนียสุตฺตํ [Pg.206] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Bahuvedanīya-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต อายสฺมนฺตญฺจ อุทายึ ปญฺจกงฺคญฺจ ถปตึ อารพฺภ ภาสิตํ, ปญฺจกงฺโค ภนฺเต ถปติ อายสฺมนฺตํ อุทายึ อุปสงฺกมิตฺวา เวทนํ ปุจฺฉิ, อายสฺมา ภนฺเต อุทายี ปญฺจกงฺคํ ถปตึ เอตทโวจ ‘‘ติสฺโส โข ถปติ เวทนา วุตฺตา ภควตา สุขา เวทนา ทุกฺขา เวทนา อทุกฺขมสุขา เวทนา’’ติ. เอวํ วุตฺเต ภนฺเต ปญฺจกงฺโค ถปติ อายสฺมนฺตํ อุทายึ เอตทโวจ ‘‘น โข ภนฺเต อุทายิ ติสฺโส เวทนา วุตฺตา ภควตา, ทฺเว เวทนา วุตฺตา ภควตา สุขา เวทนา ทุกฺขา เวทนา, ยายํ ภนฺเต อทุกฺขมสุขา เวทนา, สนฺตสฺมึ เอสา ปณีเต สุเข วุตฺตา ภควตา’’ติ. เนว อสกฺขิ โข ภนฺเต อายสฺมา อุทายี ปญฺจกงฺคํ ถปตึ สญฺญาเปตุํ, น ปน อสกฺขิ ปญฺจกงฺโค ถปติ อายสฺมนฺตํ อุทายึ สญฺญาเปตุํ. อสฺโสสิ โข อายสฺมา อานนฺโท อายสฺมโต อุทายิสฺส ปญฺจกงฺเคน ถปตินา สทฺธึ อิมํ กถาสลฺลาปํ, อถ โข ภนฺเต อายสฺมา อานนฺโท ยาวตโก อโหสิ [Pg.207] อายสฺมโต อุทายิสฺส ปญฺจกงฺเคน ถปตินา สทฺธึ กถาสลฺลาโป, ตํ สพฺพํ ภควโต อาโรเจสิ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Es wurde, ehrwürdiger Herr, in Sāvatthī in Bezug auf den ehrwürdigen Udāyin und den Baumeister Pañcakaṅga gesprochen. Der Baumeister Pañcakaṅga, ehrwürdiger Herr, trat an den ehrwürdigen Udāyin heran und fragte ihn nach den Gefühlen. Der ehrwürdige Udāyin, ehrwürdiger Herr, sprach zum Baumeister Pañcakaṅga: ‚Drei Gefühle, Baumeister, sind vom Erhabenen dargelegt worden: das angenehme Gefühl, das unangenehme Gefühl und das weder-unangenehme-noch-angenehme Gefühl.‘ Als dies gesagt war, ehrwürdiger Herr, sprach der Baumeister Pañcakaṅga zum ehrwürdigen Udāyin: ‚Nicht drei Gefühle, ehrwürdiger Udāyin, sind vom Erhabenen dargelegt worden, sondern zwei Gefühle sind vom Erhabenen dargelegt worden: das angenehme Gefühl und das unangenehme Gefühl. Was dieses weder-unangenehme-noch-angenehme Gefühl betrifft, ehrwürdiger Herr, so wurde dies vom Erhabenen als ein friedvolles, erhabenes Glück dargelegt.‘ Doch weder konnte der ehrwürdige Udāyin, ehrwürdiger Herr, den Baumeister Pañcakaṅga überzeugen, noch konnte der Baumeister Pañcakaṅga den ehrwürdigen Udāyin überzeugen. Der ehrwürdige Ānanda hörte dieses Gespräch des ehrwürdigen Udāyin mit dem Baumeister Pañcakaṅga. Daraufhin, ehrwürdiger Herr, berichtete der ehrwürdige Ānanda dem Erhabenen das gesamte Gespräch, so wie es zwischen dem ehrwürdigen Udāyin und dem Baumeister Pañcakaṅga stattgefunden hatte. Bei diesem Anlass, ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

อปณฺณกสุตฺต

Apaṇṇaka-Sutta

ปุจฺฉา – อปณฺณกสุตฺตํ ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Apaṇṇaka-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – โกสเลสุ ภนฺเต สาลายํ นาม โกสลานํ พฺราหฺมณคาเม สาเลยฺยเก พฺราหฺมณคหปติเก อารพฺภ ภาสิตํ. สมฺพหุลา ภนฺเต อญฺญติตฺถิยา สาเลยฺยกานํ [Pg.208] พฺราหฺมณคหปติกานํ อตฺตโน อตฺตโน มิจฺฉาทิฏฺฐิโย ปฏิคฺคณฺหาเปสุํ อุคฺคณฺหาเปสุํ. เต ปน ภนฺเต สาเลยฺยกา พฺราหฺมณคหปติกา เอกทิฏฺฐิยมฺปิ ปติฏฺฐาตุํ น สกฺขึสุ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Es wurde, ehrwürdiger Herr, im Kosala-Land, in dem kosalischen Brahmanendorf namens Sālā, in Bezug auf die Brahmanen und Hausväter von Sālā gesprochen. Zahlreiche Lehrer anderer Schulen, ehrwürdiger Herr, ließen die Brahmanen und Hausväter von Sālā ihre jeweiligen falschen Ansichten annehmen und erlernen. Jene Brahmanen und Hausväter von Sālā jedoch, ehrwürdiger Herr, vermochten sich nicht einmal auf eine einzige Ansicht festzulegen. Bei diesem Anlass, ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – ตตฺร [Pg.209] อาวุโส ภควตา ปฐมํ มิจฺฉาวาโท จ สมฺมาวาโท จ กถํ วิภชิตฺวา ปกาสิโต.

Frage – Wie, Freund, wurde dort vom Erhabenen zuerst die falsche Lehre und die rechte Lehre analysiert und dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – ตตฺร ภนฺเต ภควตา ‘‘สนฺติ คหปตโย เอเก สมณพฺราหฺมณา เอวํวาทิโน เอวํทิฏฺฐิโน นตฺถิ ทินฺนํ นตฺถิ ยิฏฺฐํ นตฺถิ หุตํ นตฺถิ สุกตทุกฺกฏานํ กมฺมานํ ผลํ วิปาโก’’ติ เอวมาทินา ปฐมํ มิจฺฉาวาโท จ สมฺมาวาโท จ วิภชิตฺวา ปกาสิโต.

Antwort – Dort, ehrwürdiger Herr, wurde vom Erhabenen zuerst die falsche Lehre und die rechte Lehre analysiert und dargelegt, beginnend mit den Worten: „Es gibt, Hausväter, manche Asketen und Brahmanen, die folgendes lehren, folgende Ansicht haben: ‚Es gibt kein Geben, kein Opfern, kein Darbringen; es gibt keine Frucht und kein Ergebnis von gut und schlecht getanen Taten‘“ und so weiter.

ปุจฺฉา – ตตฺถ [Pg.210] อาวุโส ภควตา มิจฺฉาวาทีนญฺจ โทโส สมฺมาวาทีนญฺจ คุโณ กถํ วิจาเรตฺวา ปกาสิโต.

Frage – Wie, Freund, wurde dort vom Erhabenen der Fehler derer, die der falschen Lehre folgen, und der Vorzug derer, die der rechten Lehre folgen, untersucht und dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – ตตฺถ ภนฺเต ภควตา ‘‘ตตฺร คหปตโย เยเต สมณพฺราหฺมณา เอวํวาทิโน เอวํทิฏฺฐิโน นตฺถิ ทินฺนํ นตฺถิ ยิฏฺฐํ นตฺถิ หุตํ นตฺถิ สุกตทุกฺกฏานํ กมฺมานํ ผลํ วิปาโก’’ติ เอวมาทินา ภนฺเต มิจฺฉาวาทีนญฺจ โทโส สมฺมาวาทีนญฺจ คุโณ ภควตา วิจาเรตฺวา ปกาสิโต.

Antwort – Dort, ehrwürdiger Herr, wurde der Fehler derer, die der falschen Lehre folgen, und der Vorzug derer, die der rechten Lehre folgen, vom Erhabenen untersucht und dargelegt, beginnend mit den Worten: „Dort, Hausväter, was jene Asketen und Brahmanen betrifft, die folgendes lehren, folgende Ansicht haben: ‚Es gibt kein Geben, kein Opfern, kein Darbringen; es gibt keine Frucht und kein Ergebnis von gut und schlecht getanen Taten‘“ und so weiter.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.212] ตตฺถ ภควตา วิญฺญุโน ปุริสปุคฺคลสฺส ปฏิสญฺจิกฺขณา ปกาสิตา.

Frage – Und wie, Freund, wurde dort vom Erhabenen die Überlegung eines verständigen Menschen dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – ตตฺร [Pg.213] คหปตโย วิญฺญู ปุริโส อิติ ปฏิสญฺจิกฺขตีติ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควตา วิญฺญุโน ปุริสปุคฺคลสฺส ปฏิสญฺจิกฺขณา ปกาสิตา.

Antwort – Dort, ehrwürdiger Herr, wurde vom Erhabenen die Überlegung eines verständigen Menschen dargelegt, beginnend mit den Worten: „Dort, Hausväter, überlegt ein verständiger Mensch folgendes...“ und so weiter.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.215] ภควตา อญฺเญสุปิ มิจฺฉาวาทสมฺมาวาเทสุ อปณฺณกปฏิปทา วิจาเรตฺวา ปกาสิตา, ตํ สงฺเขปโต กเถสิ.

Frage – Und wie, Freund, wurde vom Erhabenen auch bei anderen falschen und rechten Lehren die unfehlbare Praxis untersucht und dargelegt? Bitte erzähle dies in Kürze.

วิสฺสชฺชนา – ยเถว ภนฺเต ปฐเม วาเท, เอวเมว โข ภนฺเต อกิริยวาทาทีสุ จตูสุ จ มิจฺฉาวาเทสุ โทสํ กิริยวาทาทีสุ จ จตูสุ สมฺมาวาเทสุ คุณํ, ตตฺถ จ วิญฺญุโน ปุริสสฺส ปฏิสญฺจิกฺขณาการํ ทสฺเสตฺวา ภควตา อปณฺณกปฏิปทา ปกาสิตา.

Antwort – Genau wie bei der ersten Lehre, ehrwürdiger Herr, so hat der Erhabene auch bei den vier falschen Lehren, beginnend mit der Lehre der Tatenlosigkeit, den Fehler aufgezeigt, und bei den vier rechten Lehren, beginnend mit der Lehre vom Wirken, den Vorzug aufgezeigt; und indem er die Weise der Überlegung eines verständigen Menschen darstellte, hat er die unfehlbare Praxis dargelegt.

อมฺพลฏฺฐิกราหุโลวาทสุตฺต

Ambalaṭṭhikarāhulovāda-Sutta

ปุจฺฉา – อมฺพลฏฺฐิกราหุโลวาทสุตฺตํ [Pg.216] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Wo und in Bezug auf wen wurde das Ambalaṭṭhikarāhulovāda-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – ราชคเห ภนฺเต อายสฺมนฺตํ ราหุลํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – In Rājagaha, ehrwürdiger Herr, wurde es in Bezug auf den ehrwürdigen Rāhula gesprochen.

มหาราหุโลวาทสุตฺต

Mahārāhulovāda-Sutta

ปุจฺฉา – มหาราหุโลวาทสุตฺตํ [Pg.217] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Mahārāhulovāda-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต อายสฺมนฺตํ ราหุลํ อารพฺภ ภาสิตํ. อายสฺมา ภนฺเต ราหุโล ภควโต เจว อตฺตโน จ อตฺตภาวสมฺปตฺตึ นิสฺสาย เคหสฺสิตํ ฉนฺทราคํ อุปฺปาเทสิ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, ehrwürdiger Herr, wurde es in Bezug auf den ehrwürdigen Rāhula gesprochen. Der ehrwürdige Rāhula, ehrwürdiger Herr, erzeugte, gestützt auf die körperliche Schönheit des Erhabenen und seine eigene, ein am Hausleben hängendes Begehren und Verlangen. Bei diesem Anlass wurde es gesprochen.

จูฬมาลุกฺยสุตฺต

Cūḷamālukya-Sutta

ปุจฺฉา – จูฬมาลุกฺยสุตฺตํ [Pg.218] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Cūḷamālukya-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต อายสฺมนฺตํ มาลุกฺยปุตฺตํ อารพฺภ ภาสิตํ. อายสฺมา ภนฺเต มาลุกฺยปุตฺโต อตฺตโน ปวิวิตฺตสฺส รโหคตสฺส ปฏิสลฺลีนสฺส เจตโส ปริวิตกฺกํ ภควโต อาโรเจสิ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, ehrwürdiger Herr, wurde es in Bezug auf den ehrwürdigen Mālukyaputta gesprochen. Der ehrwürdige Mālukyaputta, ehrwürdiger Herr, berichtete dem Erhabenen von dem Gedankengang, der in seinem Geist entstanden war, als er allein und zurückgezogen in der Abgeschiedenheit weilte. Bei diesem Anlass wurde es gesprochen.

มหามาลุกฺยสุตฺต

Mahāmālukya-Sutta

ปุจฺฉา – มหามาลุกฺยสุตฺตํ [Pg.221] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Mahāmālukya-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – ตสฺมึเยว ภนฺเต สาวตฺถิยํ อายสฺมนฺตํ มหามาลุกฺยปุตฺตํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – Genau dort in Sāvatthī, ehrwürdiger Herr, wurde es in Bezug auf den ehrwürdigen Mahāmālukyaputta gesprochen.

ภทฺทาลิสุตฺต

Bhaddāli-Sutta

ปุจฺฉา – เตนาวุโส [Pg.222] ภควตา…เป… สมฺมาสมฺพุทฺเธน ภทฺทาลิสุตฺตํ กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Bhaddāli-Sutta von jenem Erhabenen, … [pe] … dem vollkommen Erwachten gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต อายสฺมนฺตํ ภทฺทาลึ อารพฺภ ภาสิตํ. อายสฺมา ภนฺเต ภทฺทาลิ ภควตา สิกฺขาปเท ปญฺญาปิยมาเน ภิกฺขุสงฺเฆ สิกฺขํ สมาทิยมาเน อนุสฺสาหํ ปเวเทสิ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, ehrwürdiger Herr, wurde es in Bezug auf den ehrwürdigen Bhaddāli gesprochen. Der ehrwürdige Bhaddāli, ehrwürdiger Herr, zeigte mangelnden Eifer, als vom Erhabenen die Schulungsregeln erlassen wurden und die Mönchsgemeinschaft die Schulung auf sich nahm. Bei diesem Anlass wurde es gesprochen.

อจฺจโย [Pg.223] มํ ภนฺเต อจฺจคมา ยถาพาลํ ยถามูฬฺหํ ยถาอกุสลํ, โยหํ ภควตา สิกฺขาปเท ปญฺญาปิยมาเน ภิกฺขุสงฺเฆ สิกฺขํ สมาทิยมาเน อนุสฺสาหํ ปเวเทสึ, ตสฺส เม ภนฺเต ภควา อจฺจยํ อจฺจยโต ปฏิคฺคณฺหาตุ อายตึ สํวราย –

„Ein Vergehen hat mich überkommen, ehrwürdiger Herr, wie einen Toren, wie einen Verblendeten, wie einen Unheilsamen, da ich mangelnden Eifer zeigte, als vom Erhabenen die Schulungsregeln erlassen wurden und die Mönchsgemeinschaft die Schulung auf sich nahm. Möge mir der Erhabene, ehrwürdiger Herr, dieses Vergehen als Vergehen anerkennen, zur künftigen Zügelung –“

ปุจฺฉา – อถ [Pg.225] โข อาวุโส อายสฺมา ภทฺทาลิ ภควนฺตํ กีทิสํ ปญฺหํ ปุจฺฉิ, กถญฺจสฺส ภควา ตํ วิภชิตฺวา พฺยากาสิ.

Frage – Was für eine Frage stellte der ehrwürdige Bhaddāli daraufhin dem Erhabenen, Freund, und wie hat der Erhabene diese analysiert und ihm beantwortet?

วิสฺสชฺชนา – อถ โข ภนฺเต อายสฺมา ภทฺทาลิ ‘‘โก นุ โข ภนฺเต เหตุ, โก ปจฺจโย, เยน มิเธกจฺจํ ภิกฺขุํ ปสยุ ปสยุ การณํ กโรนฺตี’’ติ เอวมาทินา ภควนฺตํ ปญฺหํ อปุจฺฉิ. ภควา จ ภนฺเต ‘‘อิธ ภทฺทาลิ เอกจฺโจ ภิกฺขุ อภิณฺหาปตฺติโก โหติ, อาปตฺติพหุโล’’ เอวมาทินา อายสฺมโต ภทฺทาลิสฺส วิภชิตฺวา พฺยากาสิ.

Antwort – Daraufhin, ehrwürdiger Herr, stellte der ehrwürdige Bhaddāli dem Erhabenen eine Frage wie diese: „Was ist der Grund, ehrwürdiger Herr, was ist die Ursache, weswegen man hier einen bestimmten Mönch immer wieder bedrängt und zur Rechenschaft zieht?“ und so weiter. Und der Erhabene, ehrwürdiger Herr, analysierte und beantwortete dies dem ehrwürdigen Bhaddāli, beginnend mit: „Hier, Bhaddāli, begeht ein bestimmter Mönch ständig Vergehen und ist reich an Vergehen“ und so weiter.

ปุจฺฉา – ตทาปิ [Pg.228] โข อาวุโส อายสฺมา ภทฺทาลิ ปุนปิ ภควนฺตํ กีทิสํ ปญฺหํ ปุจฺฉิ, กถญฺจสฺส ภควา ตมฺปิ วิภชิตฺวา พฺยากาสิ.

Frage – Welche Frage stellte der ehrwürdige Bhaddāli damals nochmals dem Erhabenen, Freund, und wie hat der Erhabene auch diese analysiert und ihm beantwortet?

วิสฺสชฺชนา – ตทาปิ ภนฺเต อายสฺมา ภทฺทาลิ ‘‘โก นุ โข ภนฺเต เหตุ, โก ปจฺจโย, เยน ปุพฺเพ อปฺปตรานิ เจว สิกฺขาปทานิ อเหสุํ, พหุตรา จ ภิกฺขู อญฺญาย สณฺฑหึสุ. โก ปน ภนฺเต เหตุ, โก ปจฺจโย เยน เอตรหิ พหุตรานิ เจว สิกฺขาปทานิ โหนฺติ อปฺปตรา จ ภิกฺขู อญฺญาย สณฺฑหนฺตี’’ติ ภควนฺตํ ปุนปิ ปญฺหํ อปุจฺฉิ. ภควา จ ภนฺเต ‘‘เอวเมตํ ภทฺทาลิ โหติ, สตฺเตสุ หายมาเนสุ สทฺธมฺเม อนฺตรธายมาเน พหุตรานิ โหนฺติ อปฺปตรา จ ภิกฺขู อญฺญาย สณฺฑหนฺตี’’ติ, เอวมาทินา อายสฺมโต ภทฺทาลิสฺส วิภชิตฺวา วิภชิตฺวา พฺยากตา.

Antwort – Damals, ehrwürdiger Herr, stellte der ehrwürdige Bhaddāli dem Erhabenen nochmals folgende Frage: „Was ist der Grund, ehrwürdiger Herr, was die Ursache, dass es früher weniger Schulungsregeln gab, sich aber mehr Mönche im tiefen Wissen festigten? Und was ist der Grund, was die Ursache, dass es jetzt mehr Schulungsregeln gibt, sich aber weniger Mönche im tiefen Wissen festigen?“ Und der Erhabene, ehrwürdiger Herr, analysierte und beantwortete dies dem ehrwürdigen Bhaddāli im Einzelnen, beginnend mit dem Worten: „So ist es, Bhaddāli. Wenn die Wesen verfallen und die wahre Lehre schwindet, gibt es mehr Schulungsregeln, aber weniger Mönche festigen sich im tiefen Wissen“ und so weiter.

ลฏุกิโกปมสุตฺต

Laṭukikopama-Sutta

ปุจฺฉา – ลฏุกิโกปมสุตฺตํ [Pg.1] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Laṭukikopama-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – องฺคุตฺตราเปสุ ภนฺเต อาปเณ นาม องฺคุตฺตราปานํ นิคเม อายสฺมนฺตํ อุทายึ อารพฺภ ภาสิตํ. อายสฺมา ภนฺเต อุทายี ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจ ‘‘อิธ มยฺหํ ภนฺเต รโหคตสฺส ปฏิสลฺลีนสฺส เอวํ เจตโส ปริวิตกฺโก อุทปาทิ ‘‘พหูนํ วต โน ภควา ทุกฺขธมฺมานํ อปหตฺตา, พหูนํ วต โน ภควา สุขธมฺมานํ อุปหตฺตา, พหูนํ วต โน ภควา อกุสลานํ ธมฺมานํ อปหตฺตา, พหูนํ วต โน ภควา กุสลานํ ธมฺมานํ อุปหตฺตา’ติ’’. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger, es wurde im Land der Aṅguttarāper in der Stadt namens Āpaṇa der Aṅguttarāper in Bezug auf den ehrwürdigen Udāyin gesprochen. Der ehrwürdige Udāyin, Ehrwürdiger, ging zum Erhabenen und sprach zu ihm: „Als ich hier, Ehrwürdiger, in der Abgeschiedenheit in Meditation vertieft war, entstand mir dieser Gedanke im Geist: ‚Wahrlich, von vielen leidvollen Dingen hat uns der Erhabene befreit, wahrlich, viele glückbringende Dinge hat uns der Erhabene gebracht; wahrlich, von vielen unheilsamen Dingen hat uns der Erhabene befreit, wahrlich, viele heilsame Dinge hat uns der Erhabene gebracht.‘“ In diesem Zusammenhang, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – อถ [Pg.4] โข อาวุโส ภควา กีทิสี อุปมาโย ทสฺเสตฺวา ภิกฺขูนํ โอวาทํ อทาสิ.

Frage – Nun aber, Freund, welche Gleichnisse zeigte der Erhabene auf, um den Mönchen die Unterweisung zu geben?

วิสฺสชฺชนา – อถ โข ภนฺเต ภควา ลฏุกิโกปมํ หตฺถินาโคปมํ ทลิทฺทปุริโสปมํ คหปติโกปมนฺติ จตสฺโส อุปมาโย ทสฺเสตฺวา ภิกฺขูนํ โอวาทมทาสิ.

Antwort – Nun, Ehrwürdiger, gab der Erhabene, indem er vier Gleichnisse aufzeigte – das Gleichnis von der Wachtel, das Gleichnis vom Elefantenbullen, das Gleichnis vom armen Mann und das Gleichnis vom Hausvater –, den Mönchen die Unterweisung.

ปุจฺฉา – เอวญฺจาวุโส [Pg.8] ภควา จตูหิ อุปมาหิ ภิกฺขูนํ โอวาทํ ทตฺวา กถํ อุตฺตริ ธมฺมเทสนํ ปวฑฺเฒสิ.

Frage – Und nachdem der Erhabene so, Freund, den Mönchen mit diesen vier Gleichnissen die Unterweisung gegeben hatte, wie führte er die weitere Lehrverkündigung fort?

วิสฺสชฺชนา – เอวํ โข ภนฺเต ภควา จตูหิ อุปมาหิ ภิกฺขูนํ โอวาทํ ทตฺวา ‘‘จตฺตาโร เม อุทายิ ปุคฺคลา สนฺโต สํวิชฺชมานา โลกสฺมึ’’นฺติ เอวมาทินา อุตฺตริ ภิกฺขูนํ ธมฺมกถํ ปวฑฺเฒสิ.

Antwort – So, Ehrwürdiger, gab der Erhabene den Mönchen mit den vier Gleichnissen die Unterweisung und führte die weitere Lehrrede für die Mönche fort, beginnend mit den Worten: „Diese vier Personen, Udāyi, gibt es in der Welt …“

จาตุมสุตฺต

Das Cātuma-Sutta

ปุจฺฉา – จาตุมสุตฺตํ [Pg.10] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde nun, Freund, das Cātuma-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – จาตุมายํ ภนฺเต อายสฺมนฺตานํ สาริปุตฺตโมคฺคลานตฺเถรานํ สทฺธิวิหาริเก อธุนา ปพฺพชิเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ. สาริปุตฺตโมคฺคลฺลานปฺปมุขานิ ภนฺเต ปญฺจมตฺตานิ ภิกฺขุสตานิ จาตุมํ อนุปฺปตฺตานิ โหนฺติ ภควนฺตํ ทสฺสนาย, เต จ อาคนฺตุกา ภิกฺขู เนวาสิเกหิ ภิกฺขูหิ สทฺธึ ปฏิสมฺโมทมานา เสนาสนานิ ปญฺญาปยมานา ปตฺตจีวรานิ ปฏิสามยมานา อุจฺจาสทฺทา มหาสทฺทา อเหสุํ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Cātumā, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf zahlreiche, unlängst ordinierte Mitbewohner der ehrwürdigen Älteren Sāriputta und Moggallāna gesprochen. Etwa fündhundert Mönche, Ehrwürdiger, angeführt von Sāriputta und Moggallāna, trafen in Cātumā ein, um den Erhabenen aufzusuchen. Diese neu angekommenen Mönche machten, während sie die ansässigen Mönche begrüßten, Lagerstätten herrichteten und Almosenschalen und Gewänder wegräumten, lautes Geschrei und großen Lärm. In diesem Zusammenhang, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.13] ตตฺถ ภควา ภิกฺขูนํ โอวาทํ อทาสิ.

Frage – Und wie, Freund, gab der Erhabene dort den Mönchen die Unterweisung?

วิสฺสชฺชนา – จตฺตาริมานิ ภิกฺขเว ภยานิ อุทโกโรหนฺเต ปาติกงฺขิตพฺพานีติ เอวมาทินา ภนฺเต ภควา ตตฺถ ภิกฺขูนํ โอวาทํ อทาสิ.

Antwort – Der Erhabene gab dort den Mönchen die Unterweisung, Ehrwürdiger, beginnend mit den Worten: „Diese vier Gefahren, ihr Mönche, sind von einem zu erwarten, der ins Wasser steigt …“

นฬกปานสุตฺต

Das Naḷakapāna-Sutta

ปุจฺฉา – นฬกปานสุตฺตํ [Pg.17] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Wo und in Bezug auf wen wurde nun, Freund, das Naḷakapāna-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – นฬกปาเน ภนฺเต อนุรุทฺธตฺเถรปฺปมุเข สมฺพหุเล อภิญฺญาเต อภิญฺญาเต กุลปุตฺเต อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – In Naḷakapāna, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf zahlreiche wohlbekannte Söhne aus gutem Hause gesprochen, die vom älteren Anuruddha angeführt wurden.

โคลิยานิสุตฺต

Das Goliyāni-Sutta

ปุจฺฉา – โคลิยานิสุตฺตํ [Pg.18] ปนาวุโส กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ เกน ภาสิตํ.

Frage – Wo, in Bezug auf wen, bei welchem Anlass und von wem wurde nun, Freund, das Goliyāni-Sutta gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – ราชคเห ภนฺเต อายสฺมนฺตํ โคลิยานึ อารพฺภ อายสฺมตา สาริปุตฺตตฺเถเรน ธมฺมเสนาปตินา ภาสิตํ. อายสฺมา ภนฺเต โคลิยานิ อารญฺญิโก ปทสมาจาโร สงฺฆมชฺเฌ โอสโฏ โหติ เกนจิเทว กรณีเยน, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Rājagaha, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf den ehrwürdigen Goliyāni vom ehrwürdigen Älteren Sāriputta, dem Feldherrn der Lehre, gesprochen. Der ehrwürdige Goliyāni, Ehrwürdiger, ein Waldbewohner, der in seinem Verhalten korrekt war, war wegen einer Angelegenheit mitten in die Gemeinde gekommen; in diesem Zusammenhang, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

กีฏาคิริสุตฺต

Das Kīṭāgiri-Sutta

ปุจฺฉา – เตนาวุโส [Pg.19] ภควตา…เป… สมฺมาสมฺพุทฺเธน กีฏาคิริสุตฺตํ กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde von jenem Erhabenen, … vollkommen Erwachten, Freund, das Kīṭāgiri-Sutta gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – กาสีสุ ภนฺเต กีฏาคิริสฺมึ กาสีนํ นิคเม อสฺสชิปุนพฺพสุเก ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ. อสฺสชิปุนพฺพสุกา ภนฺเต ภิกฺขู ภิกฺขูหิ สหธมฺมิกํ วุจฺจมานา เอวมาหํสุ ‘‘มยํ โข อาวุโส สายญฺเจว ภุญฺชาม ปาโต จ ทิวา จ วิกาเล, เต มยํ สายญฺเจว ภุญฺชมานา ปาโต จ ทิวา จ วิกาเล อปฺปาพาธตญฺจ สญฺชานาม อปฺปาตงฺกตญฺจ ลหุฏฺฐานญฺจ พลญฺจ ผาสุวิหารญฺจ, เต มยํ กึ สนฺทิฏฺฐิกํ หิตฺวา กาลิกํ อนุธาวิสฺสาม, สายญฺเจว มยํ ภุญฺชิสฺสาม ปาโต จ ทิวา จ วิกาเล’’ติ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger, es wurde im Land der Kāsīer in Kīṭāgiri, einer Stadt der Kāsīer, in Bezug auf die Mönche Assaji und Punabbasu gesprochen. Als die Mönche Assaji und Punabbasu, Ehrwürdiger, von den Mitmönchen pflichtgemäß ermahnt wurden, sprachen sie so: „Wir, Freunde, essen am Abend, am Morgen und am Tag zur Unzeit. Da wir am Abend, am Morgen und am Tag zur Unzeit essen, erfreuen wir uns guter Gesundheit, Freiheit von Krankheit, Leichtigkeit, Kraft und einem angenehmen Leben. Warum sollten wir das unmittelbar Sichtbare aufgeben, um dem nachzujagen, was an die Zeit gebunden ist? Wir werden weiterhin am Abend, am Morgen und am Tag zur Unzeit essen.“ In diesem Zusammenhang, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

เตวิชฺชวจฺฉสุตฺต

Das Tevijjavaccha-Sutta

ปุจฺฉา – เตวิชฺชวจฺฉสุตฺตํ [Pg.21] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde nun, Freund, das Tevijjavaccha-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – เวสาลิยํ ภนฺเต วจฺฉโคตฺตํ ปริพฺพาชกํ อารพฺภ ภาสิตํ. วจฺฉโคตฺโต ภนฺเต ปริพฺพาชโก ภควนฺตํ เอตทโวจ ‘‘สุตํ เม ภนฺเต สมโณ โคตโม สพฺพญฺญู สพฺพทสฺสาวี อปริเสสํ ญาณทสฺสนํ ปฏิชานาติ, จรโต จ เม ติฏฺฐโต จ สุตฺตสฺส จ ชาครสฺส จ สตตํ สมิตํ ญาณทสฺสนํ ปจฺจุปฏฺฐิต’’นฺติ. เย เต ภนฺเต เอวมาหํสุ ‘‘สมโณ โคตโม สพฺพญฺญู สพฺพทสฺสาวี อปริเสสํ ญาณทสฺสนํ ปฏิชานาติ, จรโต จ เม ติฏฺฐโต จ สุตฺตสฺส จ ชาครสฺส จ สตตํ สมิตํ ญาณทสฺสนํ ปจฺจุปฏฺฐิต’’นฺติ. กจฺจิ เต ภนฺเต ภควโต วุตฺตวาทิโน, น จ ภควนฺตํ อภูเตน อพฺภาจิกฺขนฺติ, ธมฺมสฺส จานุธมฺมํ พฺยากโรนฺติ, น จ โกจิ สหธมฺมิโก วาทานุวาโท คารยฺหํ ฐานํ อาคจฺฉตี’’ติ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Vesālī, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf den Wandermönch Vacchagotta gesprochen. Der Wandermönch Vacchagotta, Ehrwürdiger, sprach zum Erhabenen: „Ich habe gehört, Herr: ‚Der Asket Gotama beansprucht, allwissend und allsehend zu sein und eine lückenlose Erkenntnis und Anschauung zu besitzen: Ob ich gehe oder stehe, schlafe oder wache, beständig und fortwährend ist mir die Erkenntnis und Anschauung gegenwärtig.‘ Jene, die so sprechen, Herr: ‚Der Asket Gotama beansprucht, allwissend und allsehend zu sein und eine lückenlose Erkenntnis und Anschauung zu besitzen: Ob ich gehe oder stehe, schlafe oder wache, beständig und fortwährend ist mir die Erkenntnis und Anschauung gegenwärtig‘ – geben sie damit die Worte des Erhabenen richtig wieder und verleumden sie den Erhabenen nicht mit Unwahrheiten? Erklären sie die Lehre gemäß der Lehre, sodass kein dem Gesetz folgender Diskussionspartner einen Grund zu berechtigtem Tadel findet?“ In diesem Zusammenhang, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

อคฺคิวจฺฉสุตฺต

Das Aggivaccha-Sutta

ปุจฺฉา – อคฺคิวจฺฉสุตฺตํ [Pg.23] ปนาวุโส กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde nun, Freund, das Aggivaccha-Sutta gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต วจฺฉโคตฺตํ ปริพฺพาชกํ ภาสิตํ. วจฺฉโคตฺโต ภนฺเต ปริพฺพาชโก ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา ‘‘กึ นุ โข โภ โคตม ‘สสฺสโต โลโก อิทเมว สจฺจํ โมฆมญฺญ’นฺติ เอวํทิฏฺฐิ ภวํ โคตโม’’ติ เอวมาทิกํ ปญฺหํ อปุจฺฉิ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf den Wandermönch Vacchagotta gesprochen. Der Wandermönch Vacchagotta, Ehrwürdiger, trat an den Erhabenen heran und stellte ihm folgende Frage: „Wie verhält es sich, Herr Gotama, vertritt der Herr Gotama die Ansicht: ‚Die Welt ist ewig, nur dies ist wahr, alles andere ist töricht‘?“ In diesem Zusammenhang, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

มหาวจฺฉสุตฺต

Das Mahāvaccha-Sutta

ปุจฺฉา – มหาวจฺฉสุตฺตํ ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde nun, Freund, das Mahāvaccha-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – ราชคเห ภนฺเต วจฺฉโคตฺตํเยว ปริพฺพาชกํ อารพฺภ ภาสิตํ. วจฺฉโคตฺโต ภนฺเต ปริพฺพาชโก ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา [Pg.24] เอตทโวจ ‘‘ทีฆรตฺตาหํ โภตา โคตเมน สหกถี, สาธุ เม ภวํ โคตโม สํขิตฺเตน กุสลากุสลํ เทเสตู’’ติ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Rājagaha, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf eben den Wanderer Vacchagotta gesprochen. Der Wanderer Vacchagotta, Ehrwürdiger, trat an den Erhabenen heran und sprach so zu ihm: „Schon lange Zeit bin ich ein Gesprächspartner des ehrwürdigen Gotama. Es wäre gut, wenn der ehrwürdige Gotama mir in Kürze das Heilsame und das Unheilsame lehren würde.“ In diesem Zusammenhang, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – เอวํ [Pg.25] วุตฺเต โข อาวุโส วจฺฉโคตฺโต ปริพฺพาชโก อิมสฺมึ ธมฺมวินเย ปสนฺโน หุตฺวา กีทิสํ ปสนฺนาการํ อกาสิ, กถญฺจสฺส ธมฺมาภิสมโย อโหสิ.

Frage – Als dies so gesagt worden war, Freund, wie zeigte der Wanderer Vacchagotta, nachdem er Vertrauen in diese Lehre und Disziplin gewonnen hatte, sein Vertrauen, und wie vollzog sich sein Durchdringen der Lehre?

วิสฺสชฺชนา – เอวํ วุตฺเต ภนฺเต วจฺฉโคตฺโต ปริพฺพาชโก ‘‘สเจ หิ โภ โคตม อิมํ ธมฺมํ ภวํเยว โคตโม อาราธโก อภวิสฺส, โน จ โข ภิกฺขู อาราธกา อภวิสฺสํสุ, เอวมิทํ พฺรหฺมจริยํ อปริปูรํ อภวิสฺส เตนงฺเคนา’’ติ เอวมาทินา อิมสฺมึ ธมฺมวินเย ปสนฺโน ปสนฺนาการมกาสิ. ยาว อรหตฺตญฺจสฺส ธมฺมาภิสมโย อโหสิ.

Antwort – Als dies so gesagt worden war, Ehrwürdiger, zeigte der Wanderer Vacchagotta sein Vertrauen in diese Lehre und Disziplin mit den Worten: „Wenn, o Gotama, nur der ehrwürdige Gotama diese Lehre verwirklicht hätte, nicht aber die Mönche sie verwirklicht hätten, dann wäre dieses heilige Leben in dieser Hinsicht unvollständig geblieben“ und so weiter. Und schließlich führte sein Durchdringen der Lehre bis zur Arhatschaft.

ทีฆนขสุตฺต

Dīghanakha-Sutta

ปุจฺฉา – ทีฆนขสุตฺตํ [Pg.28] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Dīghanakha-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – ราชคเห ภนฺเต ทีฆนขํ ปริพฺพาชกํ อารพฺภ ภาสิตํ. ทีฆนโข ภนฺเต ปริพฺพาชโก ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจ ‘‘อหญฺหิ โภ โคตม เอวํวาที เอวํทิฏฺฐิ สพฺพํ เม นกฺขมตี’’ติ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Rājagaha, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf den Wanderer Dīghanakha gesprochen. Der Wanderer Dīghanakha, Ehrwürdiger, trat an den Erhabenen heran und sprach so zu ihm: „Ich, o Gotama, vertrete diese Ansicht, habe diese Anschauung: Nichts gefällt mir.“ In diesem Zusammenhang, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – อิมสฺมึ [Pg.31] จ ปนาวุโส เวยฺยากรณสฺมึ ภญฺญมาเน เกสํ ปุคฺคลานํ วิเสสาธิคโม อโหสิ.

Frage – Und während diese Auslegung dargelegt wurde, Freund, welche Personen erlangten eine besondere Errungenschaft?

วิสฺสชฺชนา – อิมสฺมิญฺจ ปน ภนฺเต เวยฺยากรณสฺมึ ภญฺญมาเน อายสฺมโต สาริปุตฺตสฺส อนุปาทาย อาสเวหิ จิตฺตํ วิมุจฺจิ, ทีฆนขสฺส ปน ปริพฺพาชกสฺส ตสฺมึเยว อาสเน วิรชํ วีตมลํ ธมฺมจกฺขุํ อุทปาทิ ยํกิญฺจิ สมุทยธมฺมํ, สพฺพํ ตํ นิโรธธมฺม’’นฺติ.

Antwort – Und während diese Auslegung dargelegt wurde, Ehrwürdiger, wurde der Geist des ehrwürdigen Sāriputta durch Nicht-Anhaften von den Trieben befreit. Dem Wanderer Dīghanakha aber entstand noch auf eben diesem Sitz das staubfreie, makellose Auge der Lehre: „Alles, was dem Entstehen unterworfen ist, ist auch dem Vergehen unterworfen.“

มาคณฺฑิยสุตฺต

Māgaṇḍiya-Sutta

ปุจฺฉา – มาคณฺฑิยสุตฺตํ [Pg.33] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Māgaṇḍiya-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – กุรูสุ ภนฺเต กมฺมาสธมฺเม นาม กุรูนํ นิคเม ภารทฺวาช โคตฺตสฺส พฺราหฺมณสฺส อคฺยาคาเร ติณสนฺถารเก มาคณฺฑิยํ ปริพฺพาชกํ อารพฺภ ภาสิตํ. มาคณฺฑิโย ภนฺเต ปริพฺพาชโก ภควนฺตํ ‘‘ภูนหุ สมโณ โคตโม’’ติ วเทสิ, ตสฺมึ ภนฺเต วฏฺฐุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Im Kuru-Land, Ehrwürdiger, in einer Ortschaft der Kurus namens Kammāsadhamma, im Feuerhaus des Brahmanen der Bhāradvāja-Sippe auf einer Grasmatte, wurde es in Bezug auf den Wanderer Māgaṇḍiya gesprochen. Der Wanderer Māgaṇḍiya, Ehrwürdiger, sagte zum Erhabenen: „Ein Zerstörer des Lebenskeims ist der Asket Gotama.“ In diesem Zusammenhang, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.36] ภควา ตตฺถ มาคณฺฑิยสฺส ปริพฺพาชกสฺส สมนุยุญฺชิตฺวา สมนุยุญฺชิตฺวา ธมฺมํ เทเสสิ.

Frage – Und wie, Freund, hat der Erhabene dort, nachdem er den Wanderer Māgaṇḍiya beharrlich befragt hatte, die Lehre dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – ‘‘จกฺขุํ โข มาคณฺฑิย รูปารตํ รูปสมฺมุทิตํ, ตํ ตถาคตสฺส ทนฺตํ คุตฺตํ รกฺขิตํ สํวุตํ, ตสฺส จ สํวราย ธมฺมํ เทเสตี’’ติ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควา มาคณฺฑิยสฺส ปริพฺพาชกสฺส สมนุยุญฺชิตฺวา สมนุยุญฺชิตฺวา ธมฺมํ เทเสสิ.

Antwort – „Das Auge, o Māgaṇḍiya, erfreut sich an Formen, ist an Formen entzückt, findet Gefallen an Formen. Dieses ist beim Vollendeten gezähmt, behütet, geschützt und gezügelt, und zu dessen Zügelung lehrt er die Lehre“ – mit solchen und ähnlichen Worten, Ehrwürdiger, hat der Erhabene dort, nachdem er den Wanderer Māgaṇḍiya beharrlich befragt hatte, die Lehre dargelegt.

ปุจฺฉา – เอวํ [Pg.39] โข อาวุโส มาคณฺฑิเยน ปริพฺพาชเกน ‘‘นกิญฺจิ โภ โคตมา’’ติ ยถาภูตํ ปฏิสฺสุเต กถํ ภควา อตฺตโนปิ น กิญฺจิ เกนจิปิ วตฺตพฺพตํ ปกาเสสิ.

Frage – Als nun, Freund, der Wanderer Māgaṇḍiya wahrheitsgemäß mit „Nichts, o Gotama“ geantwortet hatte, wie zeigte der Erhabene, dass auch an ihm selbst von niemandem irgendetwas zu tadeln sei?

วิสฺสชฺชนา – เอวํ โข ภนฺเต มาคณฺฑิเยน ปริพฺพาชเกน นกิญฺจิ โภโคตมาติ ยถาภูตํ ปฏิสฺสุเต ‘‘อหํ โข ปน มาคณฺฑิย ปุพฺเพ อคาริยภูโต สมาโน ปญฺจหิ กามคุเณหิ สมปฺปิโต สมงฺคีภูโต ปริจาเรสึ จกฺขุวิญฺเญยฺยหิ รูเปหิ อิฏฺเฐหิ มนาเปหิ ปิยรูเปหิ กามูปสํหิเตหิ รชนีเยหี’’ติ เอวมาทินา ภควา อตฺตโนปิ น กิญฺจิ เกนจิปิ วตฺตพฺพตํ ปกาเสสิ.

Antwort – Als nun, Ehrwürdiger, der Wanderer Māgaṇḍiya wahrheitsgemäß mit „Nichts, o Gotama“ geantwortet hatte, zeigte der Erhabene, dass auch an ihm selbst von niemandem irgendetwas zu tadeln sei, mit Worten wie: „Ich, o Māgaṇḍiya, war früher im Hausstand lebend, reichlich versehen und ausgestattet mit den f表nfsinnigen Arten der Sinnengenüsse und gab mich ihnen hin – mit Formen, die durch das Auge erkennbar sind, erwünscht, lieblich, angenehm, mit Sinnenlust verbunden und reizvoll“ und so weiter.

ปุจฺฉา – อิมสฺมึ [Pg.42] สุตฺเต ปริโยสานปุจฺฉํ ปุจฺฉิสฺสามิ อิมญฺจ ปนาวุโส ธมฺมเทสนํ สุตฺวา มาคณฺฑิโย ปริพฺพาชโก อิมสฺมึ ธมฺมวินเย ปสนฺโน หุตฺวา กีทิสํ ปสนฺนาการมกาสิ.

Frage – Ich will nun die abschließende Frage zu dieser Sutta stellen: Nachdem er diese Lehrdarlegung gehört hatte, Freund, wie zeigte der Wanderer Māgaṇḍiya, als er Vertrauen in diese Lehre und Disziplin gewonnen hatte, sein Vertrauen?

วิสฺสชฺชนา – อิมํ [Pg.43] จ ปน ภนฺเต ธมฺมเทสนํ สุตฺวา มาคณฺฑิโย ปริพฺพาชโก ‘อภิกฺกนฺตํ โภ โคตม อภิกฺกนฺตํ โภ โคตมา’’ติ เอวมาทินา อิมสฺมึ ธมฺมวินเย ปสนฺโน ปสนฺนาการมกาสิ.

Antwort – Nachdem er diese Lehrdarlegung gehört hatte, Ehrwürdiger, zeigte der Wanderer Māgaṇḍiya sein Vertrauen in diese Lehre und Disziplin mit den Worten: „Vortrefflich, o Gotama! Vortrefflich, o Gotama!“ und so weiter.

สนฺทกสุตฺต

Sandaka-Sutta

ปุจฺฉา – สนฺทกสุตฺตํ ปนาวุโส กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ เกน ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen, bei welchem Anlass und von wem wurde das Sandaka-Sutta gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – โกสมฺพิยํ [Pg.44] ภนฺเต สนฺทกํ ปริพฺพาชกํ อารพฺภ อายสฺมตา อานนฺทตฺเถเรน ธมฺมภณฺฑาคาริเกน ภาสิตํ. สนฺทโก ภนฺเต ปริพฺพาชโก อายสฺมนฺตํ อานนฺทํ เอตทโวจ ‘‘สาธุวต ภวนฺตํเยว อานนฺทํ ปฏิภาตุ สเก อาจริย เก ธมฺมิกถา’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Kosambī, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf den Wanderer Sandaka vom ehrwürdigen Thera Ānanda, dem Schatzmeister der Lehre, gesprochen. Der Wanderer Sandaka, Ehrwürdiger, sprach zum ehrwürdigen Ānanda so: „Es wäre wahrlich gut, wenn dem ehrwürdigen Ānanda selbst eine dem eigenen Lehrer entsprechende Lehrrede einfallen würde.“ In diesem Zusammenhang, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.45] ตตฺถ จตฺตาโร อพฺรหฺมจริยวาสา อายสฺมตา อานนฺทตฺเถเรน ธมฺมภณฺฑาคาริเกน วิจาเรตฺวา ปกาสิตา.

Frage – Und wie, Freund, wurden dort die vier dem heiligen Leben entgegenstehenden Lebensweisen vom ehrwürdigen Thera Ānanda, dem Schatzmeister der Lehre, untersucht und dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – อิธ สนฺทก เอกจฺโจ สตฺถา เอวํวาที โหติ เอวํทิฏฺฐิ นตฺถิ ทินฺนํ, นตฺถิ ยิฏฺฐํ, นตฺถิ หุตํ, นตฺถิ สุกตทุกฺกฏานํ กมฺมานํ ผลํวิปาโก, นตฺถิ อยํโลโก, นตฺถิ ปโรโลโก, นตฺถิ มาตา, นตฺถิ ปิตา, นตฺถิ สตฺตา โอปปาติกาติ

Antwort – „Da, o Sandaka, vertritt ein Lehrer diese Ansicht, diese Anschauung: Es gibt kein Geben, kein Opfern, keine Opfergaben; es gibt keine Frucht und keine Vergeltung für gute und schlechte Taten; es gibt weder diese Welt noch eine jenseitige Welt; es gibt keine Mutter, keinen Vater; es gibt keine spontan geborenen Wesen“ –

เอวมาทินา [Pg.46] ภนฺเต ตตฺถ อายสฺมตา อานนฺทตฺเถเรน ธมฺมภณฺฑาคาริเกน จตฺตาโร อพฺรหฺมจริยวาสา วิจาเรตฺวา ปกาสิตา.

mit solchen und ähnlichen Worten, Ehrwürdiger, wurden dort vom ehrwürdigen Thera Ānanda, dem Schatzmeister der Lehre, die vier dem heiligen Leben entgegenstehenden Lebensweisen untersucht und dargelegt.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.49] ตตฺถ จตฺตาริ อนสฺสาสิกานิ พฺรหฺมจริยานิ อายสฺมตา อานนฺทตฺเถเรน ธมฺมภณฺฑาคาริเกน วิจาเรตฺวา ปกาสิตานิ.

Frage – Und wie, Freund, wurden dort die vier trostlosen Wege des heiligen Lebens vom ehrwürdigen Thera Ānanda, dem Schatzmeister der Lehre, untersucht und dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – อิธ [Pg.50] สนฺทก เอกจฺโจ สตฺถา สพฺพญฺญู สพฺพทสฺสาวี อปริเสสํ ญาณทสฺสนํ ปฏิชานาติ ‘‘จรโต จ เม ติฏฺฐโต จ สุตฺตสฺส จ ชาครสฺส จ สตตํ สมิตํ ญาณทสฺสนํ ปจฺจุปฏฺฐิต’’นฺติ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ อายสฺมตา อานนฺทตฺเถเรน ธมฺมภณฺฑาคาริเกน จตฺตาริ อนสฺสาสิกานิ พฺรหฺมจริยานิ วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ.

Antwort – „Da, o Sandaka, beansprucht ein Lehrer, allwissend und allsehend zu sein, und beansprucht eine grenzenlose Erkenntnis und Schau: ‚Ob ich gehe oder stehe, schlafe oder wache, ist mir beständig und ununterbrochen das Wissen und Sehen gegenwärtig‘“ – mit solchen und ähnlichen Worten, Ehrwürdiger, wurden dort vom ehrwürdigen Thera Ānanda, dem Schatzmeister der Lehre, die vier trostlosen Wege des heiligen Lebens gegliedert und dargelegt.

ปุจฺฉา – อถ

Frage – Daraufhin

[Pg.54] โข อาวุโส สนฺทโก ปริพฺพาชโก อายสฺมนฺตํ อานนฺทตฺเถรํ กถํ ปุจฺฉิ, ตถญฺจสฺสายสฺมานนฺทตฺเถโร พฺยากาสิ.

befragte nun, Freund, der Wanderer Sandaka den ehrwürdigen Thera Ānanda, und wie antwortete ihm der ehrwürdige Thera Ānanda darauf?

วิสฺสชฺชนา – อถ โข ภนฺเต สนฺทโก ปริพฺพาชโก ‘‘โส ปน โภ อานนฺท สตฺถา กึวาที กึ อกฺขายี’’ติ เอวมาทินา อายสฺมนฺตํ อานนฺทตฺเถรํ ปุจฺฉิ, อายสฺมา จ ภนฺเต อานนฺทตฺเถโร ‘‘อิธ สนฺทก ตถาคโต โลเก อุปฺปชฺชติ อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ วิชฺชาจรณสมฺปนฺโน’’ติ เอวมาทินา สนฺทกสฺส ปริพฺพาชกสฺส วิภชิตฺวา วิภชิตฺวา พฺยากาสิ.

Antwort – Daraufhin, Ehrwürdiger, fragte der Wanderer Sandaka den ehrwürdigen Thera Ānanda: „Welche Lehre vertritt jener Meister, werter Ānanda, was verkündet er?“ und so weiter. Und der ehrwürdige Thera Ānanda, Ehrwürdiger, erklärte dem Wanderer Sandaka dies ausführlich und im Detail, beginnend mit: „Hier, Sandaka, erscheint ein Tathāgata in der Welt, ein Heiliger, ein vollkommen Erleuchteter, vollendet in Wissen und Wandel.“

ปุจฺฉา – อิมญฺจ [Pg.56] ปนาวุโส ธมฺมเทสนํ สุตฺวา สนฺทโก ปริพฺพาชโก อิมสฺมึ ธมฺมวินเย ปสนฺโน กีทิสํ ปสนฺนาการมกาสิ.

Frage – Nachdem er nun diese Lehrverkündung gehört hatte, Freund, welche Art von Vertrauensbezeugung brachte der Wanderer Sandaka zum Ausdruck, als er Vertrauen in diese Lehre und Disziplin (Dhamma-Vinaya) gefasst hatte?

วิสฺสชฺชนา – อิมญฺจ [Pg.57] ภนฺเต ธมฺมเทสนํ สุตฺวา สนฺทโก ปริพฺพาชโก ‘‘อจฺฉริยํ โภ อานนฺท, อพฺภุตํ โภ อานนฺท, น จ นาม สธมฺโมกฺกํสนา ภวิสฺสติ, น ปรธมฺมวมฺภนา, อายตเน จ ธมฺมเทสนา, ตาว พหุกา จ นิยฺยาตาโร ปญฺญายิสฺสนฺตี’’ติ เอวมาทินา อิมสฺมึ ธมฺมวินเย ปสนฺโน ปสนฺนาการมกาสิ.

Antwort – Nachdem er diese Lehrverkündung gehört hatte, Ehrwürdiger, brachte der Wanderer Sandaka, der Vertrauen in diese Lehre und Disziplin gefasst hatte, seine Bezeigung des Vertrauens zum Ausdruck, indem er sagte: „Erstaunlich, werter Ānanda, wunderbar, werter Ānanda! Da gibt es wahrlich kein Rühmen der eigenen Lehre, kein Herabsetzen der Lehre anderer, die Verkündung der Lehre geschieht im angemessenen Bereich, und so viele Erlöser werden offenbar!“ und so weiter.

มหาสกุลุทายีสุตฺต

Mahāsakuludāyī-Sutta

ปุจฺฉา – มหาสกุลุทายิสุตฺตํ [Pg.58] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Mahāsakuludāyī-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – ราชคเห ภนฺเต สกุลุทายึ ปริพฺพาชกํ อารพฺภ ภาสิตํ. สกุลุทายี ภนฺเต ปริพฺพาชโก ปุริมานิ ทิวสานิ ปุริมตรานิ โกตูหลสาลายํ นานาติตฺถิยานํ สมณพฺราหฺมณานํ ยาวตโก อโหสิ ภควนฺตญฺจ ฉ จ สตฺถาโร อารพฺภ กถาสลฺลาโป, ตํ สพฺพํ ภควโต อาโรเจสิ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Es wurde in Rājagaha gesprochen, Ehrwürdiger, in Bezug auf den Wanderer Sakuludāyin. Der Wanderer Sakuludāyin, Ehrwürdiger, berichtete dem Erhabenen von all den Gesprächen, die an früheren Tagen in der Diskussionshalle unter den Asketen und Brahmanen verschiedener Sekten über den Erhabenen und die sechs Lehrer stattgefunden hatten. Bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

สมณมุณฺฑิกสุตฺต

Samaṇamuṇḍika-Sutta

ปุจฺฉา – สมณมุณฺฑิกสุตฺตํ [Pg.62] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Samaṇamuṇḍika-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต อุคฺคาหมาน ปริพฺพาชกํ สมณมุณฺฑิกาปุตฺตํ อารพฺภ ภาสิตํ. อุคฺคาหมาโน ภนฺเต ปริพฺพาชโก สมณมุณฺฑิกาปุตฺโต ปญฺจกงฺคํ ตปตึ เอตทโวจ ‘‘จตูหิ โข อหํ คหปติ ธมฺเมหิ สมนฺนาคตํ ปุริสปุคฺคลํ ปญฺญเปมิ สมฺปนฺนกุสลํ ปรมกุสลํ อุตฺตมปตฺติปตฺตํ สมณํ อโยชฺฌ’’นฺติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Es wurde in Sāvatthī gesprochen, Ehrwürdiger, in Bezug auf den Wanderer Uggāhamāna, den Sohn der Samaṇamuṇḍikā. Der Wanderer Uggāhamāna, der Sohn der Samaṇamuṇḍikā, Ehrwürdiger, sprach zu dem Baumeister Pañcakaṅga: „Hausvater, eine Person, die mit vier Eigenschaften ausgestattet ist, bezeichne ich als vollkommen im Heilsamen, als am meisten im Heilsamen gefestigt, als jemanden, der das Höchste erreicht hat, als einen unbesiegbaren Asketen.“ Bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

จูฬสกุลุทายีสุตฺต

Cūḷasakuludāyī-Sutta

ปุจฺฉา – จูฬสกุลุทายีสุตฺตํ [Pg.63] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Cūḷasakuludāyī-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – ราชคเห [Pg.64] ภนฺเต สกุลุทายึ ปริพฺพาชกํ อารพฺภ ภาสิตํ, สกุลุทายี ภนฺเต ปริพฺพาชโก ภควนฺตํ เอตทโวจ ‘‘ยทาหํ ภนฺเต อิมํ ปริสํ อนุปสงฺกนฺโต โหมิ, อถายํ ปริสา อเนกวิหิตํ ติรจฺฉานกถํ กเถนฺติ นิสินฺนา โหติ. ยทา จ โข อหํ ภนฺเต อิมํ ปริสํ อุปสงฺกมนฺโต โหมิ, อถายํ ปริสา มมญฺเญว มุขํ อุลฺโลเกนฺตี นิสินฺนา โหติ ‘ยํ โน สมโณ อุทายี ธมฺมํ ภาสิสฺสติ, ตํ โสสฺสามา’ติ, ยทา ปน ภนฺเต ภควา อิมํ ปริสํ อุปสงฺกนฺโต โหติ, อถาหญฺเจว อยญฺจ ปริสา ภควโต มุขํ อุลฺโลเกนฺตา นิสินฺนา โหม ยํ โน ภควา ธมฺมํ ภาสิสฺสติ, ตํ โสสฺสามา’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Es wurde in Rājagaha gesprochen, Ehrwürdiger, in Bezug auf den Wanderer Sakuludāyin. Der Wanderer Sakuludāyin, Ehrwürdiger, sprach zum Erhabenen: „Wenn ich, Ehrwürdiger, diese Versammlung noch nicht betreten habe, sitzt diese Versammlung da und führt mancherlei törichte Gespräche. Wenn ich mich aber, Ehrwürdiger, dieser Versammlung nähere, dann sitzen sie da und blicken mir ins Gesicht, in der Erwartung: ‚Was auch immer der Asket Udāyin uns an Lehre verkünden wird, das wollen wir hören.‘ Wenn aber, Ehrwürdiger, der Erhabene diese Versammlung betritt, dann sitzen sowohl ich als auch diese Versammlung da und blicken dem Erhabenen ins Gesicht, in der Erwartung: ‚Was auch immer der Erhabene uns an Lehre verkünden wird, das wollen wir hören.‘“ Bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

เวขนสสุตฺต

Vekhanasa-Sutta

ปุจฺฉา – เวขนสสุตฺตํ [Pg.65] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Vekhanasa-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต เวขนสํ ปริพฺพาชกํ อารพฺภ ภาสิตํ, เวขนโส ภนฺเต ปริพฺพาชโก ภควโต สนฺติเก อุทานํ อุทาเนสิ ‘‘อยํ ปรโม วณฺโณ อยํ ปรโม วณฺโณ’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Es wurde in Sāvatthī gesprochen, Ehrwürdiger, in Bezug auf den Wanderer Vekhanasa. Der Wanderer Vekhanasa, Ehrwürdiger, rief in der Gegenwart des Erhabenen diesen feierlichen Ausruf aus: „Dies ist die höchste Schönheit! Dies ist die höchste Schönheit!“ Bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

ฆฏิการสุตฺต

Ghaṭikāra-Sutta

ปุจฺฉา – ฆฏิการสุตฺตํ [Pg.66] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Ghaṭikāra-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – โกสเลสุ ภนฺเต ฆฏิการสฺส กุมฺภการสฺส ฆรวตฺถุปเทเส อายสฺมนฺตํ อานนฺทํ อารพฺภ ภาสิตํ. ภควา ภนฺเต ตสฺมึ ภูมิปเทเส สิตํ ปาตฺวากาสิ, อายสฺมา จ อานนฺโท ภควนฺตํ เอตทโวจ ‘‘โก นุ โข ภนฺเต เหตุ โก ปจฺจโย ภควโต สิตสฺส ปาตุกมฺมาย, น อการเณน ตถาคตา สิตํ ปาตุกโรนฺตี’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Es wurde im Land der Kosaler gesprochen, Ehrwürdiger, an der Stelle, wo einst das Haus des Töpfers Ghaṭikāra stand, in Bezug auf den ehrwürdigen Ānanda. Der Erhabene, Ehrwürdiger, lächelte an jenem Ort, und der ehrwürdige Ānanda sprach zum Erhabenen: „Was, Ehrwürdiger, ist der Grund, was ist die Ursache für das Lächeln des Erhabenen? Nicht ohne Grund lächeln die Tathāgatas.“ Bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

รฏฺฐปาลสุตฺต

Raṭṭhapāla-Sutta

ปุจฺฉา – รฏฺฐปาลสุตฺตํ [Pg.67] ปนาวุโส กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ เกน ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen, bei welchem Anlass und von wem wurde das Raṭṭhapāla-Sutta gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – กุรูสุ ภนฺเต ราชานํ โกรพฺยํ อารพฺภ อายสฺมตา รฏฺฐปาลตฺเถเรน ภาสิตํ. ราชา ภนฺเต โกรพฺโย อายสฺมนฺตํ รฏฺฐปาลํ เอตทโวจ ‘‘จตฺตาริมานิ โภ รฏฺฐปาล ปาริชุญฺญานิ, เยหิ ปาริชุญฺเญหิ สมนฺนาคตา อิเธกจฺเจ เกสมสฺสุํ โอหาเรตฺวา กาสายานิ วตฺถานิ อจฺฉาเทตฺวา อคารสฺมา อนาคาริยํ ปพฺพชนฺตี’’ติ เอวมาทิกํ วจนํ อโวจ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Im Land der Kurus, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf den König Koravya vom ehrwürdigen Thera Raṭṭhapāla gesprochen. Der König Koravya, Ehrwürdiger, sprach zum ehrwürdigen Raṭṭhapāla: „Es gibt, werter Raṭṭhapāla, diese vier Arten des Verfalls, von denen betroffen manche Menschen hier ihr Haar und ihren Bart abscheren, gelbe Gewänder anlegen und aus dem Hausleben in die Hauslosigkeit hinausziehen“ und so weiter. Bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – อถ [Pg.72] โข อาวุโส อายสฺมา รฏฺฐปาลตฺเถโร รญฺโญ โกรพฺยสฺส กถํ ปฐมํ ธมฺมุทฺเทสํ วิตฺถาเรตฺวา ปกาเสสิ.

Frage – Wie aber, Freund, erklärte und verkündete der ehrwürdige Thera Raṭṭhapāla dem König Koravya den ersten Lehrleitsatz ausführlich?

วิสฺสชฺชนา – อถ โข ภนฺเต อายสฺมา รฏฺฐปาลตฺเถโร ‘‘ตํ กึ มญฺญสิ มหาราช ตฺวํ วีสติวสฺสุทฺเทสิโกปิ ปณฺณวีสติวสฺสุทฺเทสิโกปิ หตฺถิสฺมิมฺปิ กตาวี อสฺสสฺมิมฺปิ กตาวี รถสฺมิมฺปิ กตาวี ธนุสฺมิมฺปิ กตาวี ถรุสฺมิมฺปิ กตาวี อูรุพลี พาหุพลี อลมตฺโต สงฺคามาวจโร’’ติ เอวมาทินา ปฐมํ ธมฺมุทฺเทสํ วิตฺถาเรตฺวา ปกาเสสิ.

Antwort – Daraufhin, Ehrwürdiger, erklärte und verkündete der ehrwürdige Thera Raṭṭhapāla den ersten Lehrleitsatz ausführlich, beginnend mit: „Was meinst du, großer König? Warst du nicht im Alter von zwanzig oder fünfundzwanzig Jahren geübt im Reiten von Elefanten, geübt im Reiten von Pferden, geübt im Lenken von Wagen, geübt im Bogenschießen, geübt im Schwertkampf, stark an Schenkeln und Armen, tüchtig und tauglich für den Kampf?“ und so weiter.

ปุจฺฉา – กถํ [Pg.74] ปนาวุโส อายสฺมา รฏฺฐปาลตฺเถโร รญฺโญ โกรพฺยสฺส ทุติยมฺปิ ธมฺมุทฺเทสํ วิตฺถาเรตฺวา ปกาเสสิ.

Frage – Wie aber, Freund, erklärte und verkündete der ehrwürdige Thera Raṭṭhapāla dem König Koravya auch den zweiten Lehrleitsatz ausführlich?

วิสฺสชฺชนา – ‘‘ตํ [Pg.75] กึ มญฺญสิ มหาราช, อตฺถิ เต โกจิ อนุสายิโก อาพาโธ’’ติ เอวมาทินา ภนฺเต อายสฺมา รฏฺฐปาโล รญฺโญ โกรพฺยสฺส ทุติยํ ธมฺมุทฺเทสํ วิตฺถาเรตฺวา ปกาเสสิ.

Antwort – „Was meinst du, großer König, leidest du an einer chronischen Krankheit?“ mit diesen Worten, Ehrwürdiger, und so weiter erklärte und verkündete der ehrwürdige Raṭṭhapāla dem König Koravya den zweiten Lehrleitsatz ausführlich.

ปุจฺฉา – กถํ [Pg.76] ปนาวุโส อายสฺมา รฏฺฐปาลตฺเถโร รญฺโญ โกรพฺยสฺส ตติยมฺปิ ธมฺมุทฺเทสํ วิตฺถาเรตฺวา ปกาเสสิ.

Frage – Wie aber, Freund, erklärte und verkündete der ehrwürdige Thera Raṭṭhapāla dem König Koravya auch den dritten Lehrleitsatz ausführlich?

วิสฺสชฺชนา – ‘‘ตํ [Pg.77] กึ มญฺญสิ มหาราช, ยถา ตฺวํ เอตรหิ ปญฺจหิ กามคุเณหิ สมปฺปิโต สมงฺคีภูโต ปริจาเรสิ, ลจฺฉสิ ตฺวํ ปรตฺถาปิ เอวเมวาหํ อิเมเหว ปญฺจหิ กามคุเณหิ สมปฺปิโต สมงฺคีภูโต ปริจาเรมี’’ติ เอวมาทินา ภนฺเต อายสฺมา รฏฺฐปาโล รญฺโญ โกรพฺยสฺส ตติยํ ธมฺมุทฺเทสํ วิตฺถาเรตฺวา ปกาเสสิ.

Antwort – „Was meinst du dazu, großer König? So wie du dich jetzt, versehen mit den fünf Sinnenfreuden, ausgestattet mit ihnen, vergnügst, wirst du auch im Jenseits erlangen: ‚Ebenso werde ich mich mit eben diesen fünf Sinnenfreuden, versehen und ausgestattet mit ihnen, vergnügen‘?“ Mit diesen und ähnlichen Worten, o Herr, hat der ehrwürdige Raṭṭhapāla dem König Koravya den dritten Lehrgrundsatz ausführlich dargelegt und verkündet.

ปุจฺฉา – จตุตฺถมฺปิ [Pg.78] โข อาวุโส ธมฺมุทฺเทสํ อายสฺมา รฏฺฐปาลตฺเถโร รญฺโญ โกรพฺยสฺส กถํ วิตฺถาเรตฺวา ปกาเสสิ.

Frage – Wie aber, Freund, hat der ehrwürdige ältere Raṭṭhapāla dem König Koravya auch den vierten Lehrgrundsatz ausführlich dargelegt und verkündet?

วิสฺสชฺชนา – ‘‘ตํ กึ มญฺญสิ มหาราช, ผีตํ กุรุํ อชฺฌาวสสี’’ติ เอวมาทินา ภนฺเต อายสฺมา รฏฺฐปาลตฺเถโร รญฺโญ โกรพฺยสฺส จตุตฺถํ ธมฺมุทฺเทสํ วิตฺถาเรตฺวา ปกาเสสิ.

Antwort – „Was meinst du dazu, großer König? Du bewohnst das blühende Kuru-Reich.“ Mit diesen und ähnlichen Worten, o Herr, hat der ehrwürdige ältere Raṭṭhapāla dem König Koravya den vierten Lehrgrundsatz ausführlich dargelegt und verkündet.

มฆเทวสุตฺต

Maghadevasutta

ปุจฺฉา – มฆเทวสุตฺตํ [Pg.80] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Maghadeva-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – มิถิลายํ ภนฺเต มฆเทวอมฺพวเน อายสฺมนฺตํ อานนฺทํ อารพฺภ ภาสิตํ. ภควา ภนฺเต อญฺญตรสฺมึ ปเทเส สิตํ ปาตฺวากาสิ, อายสฺมา อานนฺโท ภควนฺตํ เอตทโวจ ‘‘โก นุ โข ภนฺเต โก ปจฺจโย ภควโต สิตสฺส ปาตุกมฺมาย, น อการเณน ตถาคตา สิตํ ปาตุกโรนฺตี’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Mithilā, o Herr, im Maghadeva-Mangohain, wurde es in Bezug auf den ehrwürdigen Ānanda gesprochen. Der Erhabene, o Herr, lächelte an einer bestimmten Stelle. Da sprach der ehrwürdige Ānanda zum Erhabenen: „Was ist wohl, o Herr, der Grund, was die Ursache dafür, dass der Erhabene ein Lächeln zeigt? Nicht ohne Grund zeigen die Tathāgatas ein Lächeln.“ Bei diesem Anlass, o Herr, wurde es gesprochen.

มธุรสุตฺต

Madhurasutta

ปุจฺฉา – มธุรสุตฺตํ [Pg.81] ปนาวุโส กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ เกน ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen, bei welchem Anlass und von wem wurde das Madhura-Sutta gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – มธุรายํ ภนฺเต ราชานํ มาธุรํ อวนฺติปุตฺตํ อารพฺภ อายสฺมตา มหากจฺจานตฺเถเรน ภาสิตํ, ราชา ภนฺเต มาธุโร อวนฺติปุตฺโต อายสฺมนฺตํ มหากจฺจานํ เอตทโวจ ‘‘พฺรหฺมณา โภ กจฺจาน เอวมาหํสุ พฺราหฺมโณว เสฏฺโฐ วณฺโณ, หีโน อญฺโญ วณฺโณ. พฺราหฺมโณว สุกฺโก วณฺโณ, กณฺโห อญฺโญ วณฺโณ. พฺราหฺมณาว สุชฺฌนฺติ[Pg.82], โน อพฺราหฺมณา. พฺราหฺมณาว พฺรหฺมุโน ปุตฺตา โอรสา มุขโต ชาตา พฺรหฺมชา พฺรหฺมนิมฺมิตา พฺรหฺมทายาทาติ. อิธ ภวํ กจฺจาโน กิมกฺขายี’’ติ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Madhurā, o Herr, wurde es in Bezug auf den König Avantiputta von Madhurā vom ehrwürdigen älteren Mahākaccāna gesprochen. Der König Avantiputta von Madhurā, o Herr, sprach zum ehrwürdigen Mahākaccāna: „Die Brahmanen, o Kaccāna, sagen so: ‚Nur die Brahmanen sind die höchste Klasse, die anderen Klassen sind niedrig. Nur die Brahmanen sind die helle Klasse, die anderen Klassen sind dunkel. Nur die Brahmanen werden gereinigt, nicht die Nicht-Brahmanen. Nur die Brahmanen sind die leiblichen Söhne Brahmas, aus seinem Mund geboren, von Brahma gezeugt, von Brahma erschaffen, die Erben Brahmas.‘ Was meint der werte Kaccāna hierzu?“ Bei diesem Anlass, o Herr, wurde es gesprochen.

โพธิราชกุมารสุตฺต

Bodhirājakumārasutta

ปุจฺฉา – โพธิราชกุมารสุตฺตํ [Pg.83] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Bodhirājakumāra-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – ภคฺเคสุ ภนฺเต สุสุมารคิเร โพธึ ราชกุมารํ อารพฺภ ภาสิตํ. โพธิ ภนฺเต ราชกุมาโร ภควนฺตํ เอตทโวจ ‘‘มยํ โข ภนฺเต เอวํ โหติ. น โข สุเขน สุขํ อธิคนฺตพฺพํ, ทุกฺเขน โข สุขํ อธิคนฺตพฺพ’’นฺติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Bei den Bhagganern, o Herr, auf dem Krokodilsberg, wurde es in Bezug auf den Prinzen Bodhi gesprochen. Prinz Bodhi, o Herr, sprach zum Erhabenen: „Mir, o Herr, ist der Gedanke gekommen: ‚Glück ist gewiss nicht durch Glück zu erlangen, sondern durch Mühsal ist Glück zu erlangen.‘“ Bei diesem Anlass, o Herr, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – เอวํ [Pg.84] วุตฺเต โข อาวุโส โพธิ ราชกุมาโร ภควนฺตํ กถํ ปุจฺฉิ, กถญฺจสฺส ภควา พฺยากาสิ.

Frage – Als dies gesagt war, Freund, wie fragte Prinz Bodhi den Erhabenen, und wie antwortete ihm der Erhabene?

วิสฺสชฺชนา – เอวํ วุตฺเต ภนฺเต โพธิราชกุมาโร ภควนฺตํ เอตทโวจ ‘‘กีว จิเรน นุ โข ภนฺเต ภิกฺขุ ตถาคตํ วินายกํ ลภมาโน ยสฺสตฺถาย กุลปุตฺตา สมฺมเทว อคารสฺมา อนคาริยํ ปพฺพชนฺติ, ตทนุตฺตรํ พฺรหฺมจริยปริโยสานํ ทิฏฺเฐว ธมฺเม สยํ อภิญฺญา สจฺฉิกตฺวา อุปสมฺปชฺช วิหเรยฺยา’’ติ, ภควา จ ภนฺเต ‘‘เตน หิ ราชกุมาร ตํเยเวตฺถ ปฏิปุจฺฉิสฺสามิ, ยถา เต ขเมยฺย, ตถา นํ พฺยากเรยฺยาสี’’ติ, เอวมาทินา วิภชิตฺวา พฺยากาสิ.

Antwort – Als dies gesagt war, o Herr, sprach Prinz Bodhi zum Erhabenen: „Nach wie langer Zeit wohl, o Herr, wenn ein Mönch den Tathāgata als Wegweiser erhält, wird er das unübertreffliche Ziel des heiligen Lebens, um dessentwillen Söhne aus gutem Hause rechtmäßig aus dem Haus in die Hauslosigkeit ziehen, noch in diesem Leben selbst durch eigenes höheres Wissen verwirklichen, erlangen und darin verweilen?“ Und der Erhabene, o Herr, antwortete ihm auf differenzierte Weise mit den Worten: „Nun denn, Prinz, ich werde dich hierzu fragen. Wie es dir richtig erscheint, so magst du darauf antworten,“ und so weiter.

ปุจฺฉา – อิมญฺจ [Pg.88] ปนาวุโส ธมฺมเทสนํ สุตฺวา โพธิราชกุมาโร อิมิสฺสํ ธมฺมเทสนายํ ปสนฺโน กีทิสํ ปสนฺนาการมกาสิ.

Frage – Nachdem er aber, Freund, diese Lehrdarlegung gehört hatte, wie drückte Prinz Bodhi, von dieser Lehrdarlegung tief bewegt, seine gläubige Ergebenheit aus?

วิสฺสชฺชนา – อิมญฺจ ปน ภนฺเต ธมฺมเทสนํ สุตฺวา โพธิราชกุมาโร ‘‘อโห พุทฺโธ อโห ธมฺโม อโห ธมฺมสฺส สฺวากฺขาตตา, ยตฺร หิ นาม สายมนุสิฏฺโฐ, ปาโต วิเสสํ อธิคมิสฺสติ, ปาตมนุสิฏฺโฐ สายํ วิเสสํ อธิคมิสฺสตี’’ติ เอวมาทินา อิมิสฺสํ ธมฺมเทสนายํ ปสนฺโน ปสนฺนาการมกาสิ.

Antwort – Nachdem er aber, o Herr, diese Lehrdarlegung gehört hatte, drückte Prinz Bodhi, von dieser Lehrdarlegung tief bewegt, seine gläubige Ergebenheit mit diesen und ähnlichen Worten aus: „O wie wunderbar ist der Buddha! O wie wunderbar ist die Lehre! O wie wohlverkündet ist die Lehre, da ja einer, der am Abend unterwiesen wird, am Morgen den hohen Gewinn erlangen wird, und einer, der am Morgen unterwiesen wird, am Abend den hohen Gewinn erlangen wird!“

องฺคุลิมาลสุตฺต

Aṅgulimālasutta

ปุจฺฉา – องฺคุลิมาลสุตฺตํ [Pg.91] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Aṅgulimāla-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต อายสฺมนฺตํ องฺคุลิมาลตฺเถรํ อารพฺภ ภาสิตํ. อายสฺมา ภนฺเต องฺคุลิมาลตฺเถโร ภควนฺตํ เอตทโวจ ‘‘อิธาหํ ภนฺเต ปุพฺพณฺหสมยํ นิวาเสตฺวา ปตฺตจีวรมาทาย สาวตฺถึ ปิณฺฑาย ปาวิสึ, อทฺทสํ โข อหํ ภนฺเต สาวตฺถิยํ สปทานํ ปิณฺฑาย จรมาโน อญฺญตรํ อิตฺถึ มูฬฺหคพฺภํ วิฆาตคพฺภํ ทิสฺวาน มยฺหํ เอตทโหสิ ‘‘กิลิสฺสนฺติ วต โภ สตฺตา, กิลิสฺสนฺติ วต โภ สตฺตา’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, o Herr, wurde es in Bezug auf den ehrwürdigen älteren Aṅgulimāla gesprochen. Der ehrwürdige ältere Aṅgulimāla sprach zum Erhabenen: „Als ich mich hier, o Herr, am Vormittag ankleidete, Schale und Gewand nahm und in Sāvatthī für den Almosengang hineinging, sah ich, o Herr, als ich in Sāvatthī von Haus zu Haus um Almosen wanderte, eine Frau, die eine schwere und qualvolle Geburt hatte. Als ich das sah, dachte ich: ‚Wie sehr leiden doch die Wesen, wie sehr leiden doch die Wesen!‘“ Bei diesem Anlass, o Herr, wurde es gesprochen.

ปิยชาติกสุตฺต

Piyajātikasutta

ปุจฺฉา – ปิยชาติกสุตฺตํ [Pg.92] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Piyajātika-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต อญฺญตรํ คหปตึ อารพฺภ ภาสิตํ, สาวตฺถิยํ ภนฺเต อญฺญตรสฺส คหปติสฺส เอกปุตฺตโก ปิโย มนาโป กาลงฺกโต โหติ, ตสฺส กาลํ กิริยาย เนว กมฺมนฺตา ปฏิภนฺติ, น ภตฺตํ ปฏิภาติ, โส อาฬาหนํ คนฺตฺวา กนฺทติ ‘‘กหํ เอกปุตฺตก กหํ เอกปุตฺตกา’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, o Herr, wurde es in Bezug auf einen bestimmten Hausvater gesprochen. In Sāvatthī, o Herr, war der geliebte, liebe einzige Sohn eines bestimmten Hausvaters verstorben. Wegen dessen Tod hatte er an keiner Arbeit mehr Freude, noch mundete ihm das Essen. Er ging zur Verbrennungsstätte und jammerte: „Wo bist du, mein einziger Sohn? Wo bist du, mein einziger Sohn?“ Bei diesem Anlass, o Herr, wurde es gesprochen.

พาหิติกสุตฺต

Bāhitikasutta

ปุจฺฉา – พาหิติก [Pg.93] สุตฺตํ ปนาวุโส กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ เกน ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen, bei welchem Anlass und von wem wurde das Bāhitika-Sutta gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต ราชานํ ปเสนทึ โกสลํ อารพฺภ อายสฺมตา อานนฺทตฺเถเรน ธมฺมภณฺฑาคาริเกน ภาสิตํ. ราชา ภนฺเต ปเสนทิ โกสโล อายสฺมนฺตํ อานนฺทํ เอตทโวจ ‘‘กึ นุ โข ภนฺเต อานนฺท โสภควา ตถารูปํ กายสมาจารํ สมาจเรยฺย, ยฺวสฺส กายสมาจาโร โอปารมฺโภ สมเณหิ พฺราหฺมเณหี’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, o Herr, wurde es in Bezug auf den König Pasenadi von Kosala vom ehrwürdigen älteren Ānanda, dem Schatzmeister der Lehre, gesprochen. König Pasenadi von Kosala, o Herr, sprach zum ehrwürdigen Ānanda: „Würde wohl, o ehrwürdiger Ānanda, jener Erhabene ein solches körperliches Verhalten an den Tag legen, das von Asketen und Brahmanen getadelt werden könnte?“ Bei diesem Anlass, o Herr, wurde es gesprochen.

ธมฺมเจติยสุตฺต

Dhammacetiyasutta

ปุจฺฉา – ธมฺมเจติยสุตฺตํ [Pg.94] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ เกน สทฺธึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, und mit wem zusammen wurde das Dhammacetiya-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สกฺเกสุ ภนฺเต เมทาฬุเป นาม สกฺยานํ นิคเม รญฺญา ปเสนทินา โกสเลน สทฺธึ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, sie wurde im Lande der Sakyer in einer Ortschaft namens Medāḷupa zusammen mit dem König Pasenadi von Kosala gesprochen.

กณฺณกตฺถลสุตฺต

Kaṇṇakatthalasutta

ปุจฺฉา – กณฺณกตฺถลสุตฺตํ [Pg.95] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ เกน สทฺธึ ภาสิตํ.

Frage – Wo und mit wem zusammen wurde das Kaṇṇakatthalasutta vom Erhabenen gesprochen, Freund?

วิสฺสชฺชนา – อุรุญฺญายํ ภนฺเต กณฺณกตฺถเล มิคทาเย รญฺญา ปเสนทินา โกสเลน สทฺธึ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, es wurde in Uruññā, im Hirschpark Kaṇṇakatthala, zusammen mit dem König Pasenadi von Kosala gesprochen.

พฺรหฺมายุสุตฺต

Brahmāyusutta

ปุจฺฉา – เตนาวุโส ภควตา…เป… สมฺมาสมฺพุทฺเธน พฺรหฺมายุสุตฺตํ กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass, Freund, wurde das Brahmāyusutta von jenem Erhabenen, … [und so weiter] … dem vollkommen Erwachten, gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – วิเทเหสุ [Pg.96] ภนฺเต มิถิลายํ มฆเทวอมฺพวเน พฺรหฺมายุํ พฺราหฺมณํ อารพฺภ ภาสิตํ. พฺรหฺมายุ ภนฺเต พฺราหฺมโณ ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา อฏฺฐปญฺหานิ ปุจฺฉิ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Ehrwürdiger Herr, es wurde im Lande der Videher, in Mithilā im Maghadeva-Mangohain, in Bezug auf den Brahmanen Brahmāyu gesprochen. Der Brahmane Brahmāyu, ehrwürdiger Herr, suchte den Erhabenen auf und stellte ihm acht Fragen; bei diesem Anlass, ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – ตตฺถ [Pg.97] อาวุโส อุตฺตโร มาณโว กถํ ภควโต ทฺวตฺตึสมหาปุริสลกฺขเณหิ สมนฺนาคตตํ อตฺตโน อาจริยสฺส พฺรหฺมายุสฺส พฺราหฺมณสฺส สมฺปฏิเวเทสิ.

Frage – Wie berichtete dabei der junge Brahmane Uttara, Freund, seinem eigenen Lehrer, dem Brahmanen Brahmāyu, von der Ausstattung des Erhabenen mit den zweiunddreißig Merkmalen eines großen Mannes?

วิสฺสชฺชนา – ตตฺถ ภนฺเต อุตฺตโร มาณโว ‘‘สุปฺปติฏฺฐิตปาโท โข ปน โส ภวํ โคตโม, อิทมฺปิ ตสฺส โภโต โคตมสฺส มหาปุริสสฺส มหาปุริสลกฺขณํ ภวตี’’ติ เอวมาทินา ภควโต ทฺวตฺตึสมหาปุริสลกฺขเณหิ สมนฺนาคตตํ อตฺตโน อาจริยสฺส พฺรหฺมายุสฺส พฺราหฺมณสฺส สมฺปฏิเวเทสิ.

Antwort – Dabei, ehrwürdiger Herr, berichtete der junge Brahmane Uttara seinem eigenen Lehrer, dem Brahmanen Brahmāyu, von der Ausstattung des Erhabenen mit den zweiunddreißig Merkmalen eines großen Mannes mit den Worten: „Der erhabene Gotama hat fest auftretende Füße; auch dies ist ein Merkmal eines großen Mannes an dem erhabenen Gotama“ und so weiter.

ปุจฺฉา – อปรมฺปิ [Pg.101] อาวุโส อุตฺตโร มาณโว ภควโต คมนกาเล กีทิสํ ปาสาทิกํ อาการํ ทิสฺวา จ สลฺลกฺเขตฺวา จ อตฺตโน อาจริยสฺส พฺรหฺมายุสฺส พฺราหฺมณสฺส สมฺปฏิเวเทสิ.

Frage – Was für ein weiteres vertrauenerweckendes Verhalten sah und bemerkte der junge Brahmane Uttara, Freund, beim Gehen des Erhabenen und berichtete davon seinem eigenen Lehrer, dem Brahmanen Brahmāyu?

วิสฺสชฺชนา – อปรมฺปิ ภนฺเต อุตฺตโร มาณโว ภควโต คมนกาเล ปฐมํ ทกฺขิณํ ปาทุทฺธรณาทิกํ อาการํ ทิสฺวา จ สลฺลกฺเขตฺวา จ อตฺตโน อาจริยสฺส พฺรหฺมายุสฺส พฺราหฺมณสฺส สมฺปฏิเวเทสิ.

Antwort – Darüber hinaus, ehrwürdiger Herr, sah und bemerkte der junge Brahmane Uttara beim Gehen des Erhabenen das Verhalten, zuerst den rechten Fuß zu heben und so weiter, und berichtete davon seinem eigenen Lehrer, dem Brahmanen Brahmāyu.

ปุจฺฉา – อปรมฺปิ [Pg.103] อาวุโส อุตฺตโร มาณโว ภควโต อนฺตรฆรํ ปวิสนกาเล กีทิสํ ปาสาทิกํ อาการํ ทิสฺวา จ สลฺลกฺเขตฺวา จ อตฺตโน อาจริยสฺส พฺรหฺมายุสฺส พฺราหฺมณสฺส สมฺปฏิเวเทสิ.

Frage – Was für ein weiteres vertrauenerweckendes Verhalten sah und bemerkte der junge Brahmane Uttara, Freund, beim Betreten des bewohnten Gebiets durch den Erhabenen und berichtete davon seinem eigenen Lehrer, dem Brahmanen Brahmāyu?

วิสฺสชฺชนา – อปรมฺปิ ภนฺเต อุตฺตโร มาณโว ภควโต อนฺตรฆรํ ปวิสนกาเล น กายสฺส อุนฺนมนาทิกํ ปาสาทิกํ ทิสฺวา จ สลฺลกฺเขตฺวา จ อตฺตโน อาจริยสฺส พฺรหฺมายุสฺส พฺราหฺมณสฺส สมฺปฏิเวเทสิ.

Antwort – Darüber hinaus, ehrwürdiger Herr, sah und bemerkte der junge Brahmane Uttara beim Betreten des bewohnten Gebiets durch den Erhabenen das vertrauenerweckende Verhalten, dass er seinen Körper nicht emporreckte und so weiter, und berichtete davon seinem eigenen Lehrer, dem Brahmanen Brahmāyu.

ปุจฺฉา – อปรมฺปิ [Pg.104] อาวุโส อุตฺตโร มาณโว ภควโต โภชนกาเล กีทิสํ ปาสาทิกํ อาการํ ทิสฺวา จ สลฺลกฺเขตฺวา จ อตฺตโน อาจริยสฺส พฺรหฺมายุสฺส พฺราหฺมณสฺส สมฺปฏิเวเทสิ.

Frage – Was für ein weiteres vertrauenerweckendes Verhalten sah und bemerkte der junge Brahmane Uttara, Freund, beim Essen des Erhabenen und berichtete davon seinem eigenen Lehrer, dem Brahmanen Brahmāyu?

วิสฺสชฺชนา – อปรมฺปิ ภนฺเต อุตฺตโร มาณโว ภควโต โภชนกาเล ปตฺโตทกาทิกํ ปฏิคฺคหณาทิกาเล น ปตฺตสฺส อุนฺนมนาทิกํ ภควโต ปาสาทิกํ อาการํ ทิสฺวา จ สลฺลกฺเขตฺวา จ อตฺตโน อาจริยสฺส พฺรหฺมายุสฺส พฺราหฺมณสฺส สมฺปฏิเวเทสิ.

Antwort – Darüber hinaus, ehrwürdiger Herr, sah und bemerkte der junge Brahmane Uttara beim Essen des Erhabenen, zur Zeit des Empfangens von Wasser für die Almosenschale und so weiter, das vertrauenerweckende Verhalten des Erhabenen, die Almosenschale weder zu hoch zu heben noch zu senken und so weiter, und berichtete davon seinem eigenen Lehrer, dem Brahmanen Brahmāyu.

ปุจฺฉา – อปรมฺปิ [Pg.106] อาวุโส อุตฺตโร มาณโว ภควโต ภุตฺตาวิกาเล กีทิสํ ปาสาทิกํ อาการํ ทิสฺวา จ สลฺลกฺเขตฺวา จ อตฺตโน อาจริยสฺส พฺรหฺมายุสฺส พฺราหฺมณสฺส สมฺปฏิเวเทสิ.

Frage – Was für ein weiteres vertrauenerweckendes Verhalten sah und bemerkte der junge Brahmane Uttara, Freund, nach dem Essen des Erhabenen und berichtete davon seinem eigenen Lehrer, dem Brahmanen Brahmāyu?

วิสฺสชฺชนา – อปรมฺปิ ภนฺเต อุตฺตโร มาณโว ภควโต ภุตฺตาวิกาเล ปตฺโตทนาทิกํ ปฏิคฺคณฺหาทิกาเล น ปตฺตสฺส อุนฺนมนาทิกํ ปาสาทิกํ อาการํ ทิสฺวา จ สลฺลกฺเขตฺวา จ อตฺตโน อาจริยสฺส พฺรหฺมายุสฺส พฺราหฺมณสฺส สมฺปฏิเวเทสิ.

Antwort – Darüber hinaus, ehrwürdiger Herr, sah und bemerkte der junge Brahmane Uttara nach dem Essen des Erhabenen, beim Empfangen von Schalenwasser und so weiter, das vertrauenerweckende Verhalten, die Almosenschale nicht emporzuheben und so weiter, und berichtete davon seinem eigenen Lehrer, dem Brahmanen Brahmāyu.

ปุจฺฉา – อปรมฺปิ [Pg.107] อาวุโส อุตฺตโร มาณโว ภควโต จีวรธารเณ จ อารามคตกาเล จ ธมฺมเทสนากาเล จ สพฺพอิริยาปเถสุ จ กีทิสํ ปาสาทิกํ อาการํ ทิสฺวา จ สลฺลกฺเขตฺวา จ อตฺตโน อาจริยสฺส พฺรหฺมายุสฺส พฺราหฺมณสฺส สมฺปฏิเวเทสิ.

Frage – Was für ein weiteres vertrauenerweckendes Verhalten sah und bemerkte der junge Brahmane Uttara, Freund, beim Tragen der Robe durch den Erhabenen, beim Gehen zum Kloster, beim Verkünden der Lehre und in all seinen Körperhaltungen, und berichtete davon seinem eigenen Lehrer, dem Brahmanen Brahmāyu?

วิสฺสชฺชนา – อปรมฺปิ [Pg.108] ภนฺเต อุตฺตโร มาณโว ภควโต จีวรธารณกาเล จ อารามคตกาเล จ สพฺเพสุ จ อิริยาปเถสุ น อจฺจุกฺกฏฺฐาทิกํ ปาสาทิกํ อาการํ ทิสฺวา จ สลฺลกฺเขตฺวา จ อตฺตโน อาจริยสฺส พฺรหฺมายุสฺส พฺราหฺมณสฺส สมฺปฏิเวเทสิ.

Antwort – Darüber hinaus, ehrwürdiger Herr, sah und bemerkte der junge Brahmane Uttara beim Tragen der Robe durch den Erhabenen, beim Gehen zum Kloster und in allen Körperhaltungen das vertrauenerweckende Verhalten, dass sie nicht zu hoch angelegt war und so weiter, und berichtete davon seinem eigenen Lehrer, dem Brahmanen Brahmāyu.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.110] พฺรหฺมายุ พฺรหฺมโณ ภควนฺตํ ปุจฺฉิ, กถญฺจสฺส ภควา พฺยากาสิ.

Frage – Und wie, Freund, befragte der Brahmane Brahmāyu den Erhabenen, und wie antwortete ihm der Erhabene?

วิสฺสชฺชนา – ‘‘กถํ โข พฺราหฺมโณ โหติ, กถํ ภวติ เวทคู. เตวิชฺโช โภ กถํ โหติ, โสตฺติโย กินฺติ วุจฺจติ. อรหํ โภ กถํ โหติ, กถํ ภวติ เกวลี. มุนิ จ โภ กถํ โหติ, พุทฺโธ กินฺติ ปวุจฺจตี’’ติ – เอวํ โข ภนฺเต พฺรหฺมายุ พฺราหฺมโณ ภควนฺตํ ปญฺหํ อปุจฺฉิ. ภควา ภนฺเต–

Antwort – „Wie wird man ein Brahmane, wie wird man ein Wissensmeister? Wie wird einer dreifach Wissend, o Herr, und wer wird ein in den Schriften Gelehrter genannt? Wie wird einer ein Arhat, o Herr, wie wird man ein Vollendeter? Und wie wird einer ein Weiser, o Herr, und wie wird einer ein Erwachter genannt?“ – Auf diese Weise, ehrwürdiger Herr, stellte der Brahmane Brahmāyu dem Erhabenen die Fragen. Der Erhabene aber, ehrwürdiger Herr, [antwortete]:

‘‘ปุพฺเพนิวาสํ โย เวทิ, สคฺคาปายญฺจ ปสฺสติ;

อโถ ชาติกฺขยํ ปตฺโต, อภิญฺญาโวสิโต มุนิ;

จิตฺตํ วิสุทฺธํ ชานาติ, มุตฺตํ ราเคหิ สพฺพโส;

ปหีนชาติมรโณ, พฺรหฺมจริยสฺส เกวลี;

ปารคู สพฺพธมฺมานํ, พุทฺโธ ตาที ปวุจฺจตี’’ติ –

„Wer frühere Existenzen kennt, Himmel und die niederen Welten sieht, wer das Versiegen der Geburten erreicht hat, ein Weiser, der durch höheres Wissen vollendet ist; wer den Geist als rein erkennt, völlig befreit von Gier in jeder Hinsicht; wer Geburt und Tod überwunden hat, vollkommen im heiligen Leben steht, das andere Ufer aller Dinge erreicht hat – ein solcher wird ein Erwachter genannt.“

เอวํ โข ภนฺเต ภควา พฺรหฺมายุสฺส พฺราหฺมณสฺส วิภชิตฺวา พฺยากาสิ.

Auf diese Weise, ehrwürdiger Herr, erklärte der Erhabene dem Brahmanen Brahmāyu die Fragen im Detail.

ปุจฺฉา – อิมญฺจ [Pg.111] ปนาวุโส ภควโต พฺยากรณํ สุตฺวา พฺรหฺมายุ พฺราหฺมโณ ภควติ กีทิสํ นิปจฺจการํ อกาสิ, กถญฺจสฺส ภควา ปุนปิ อนุปุพฺพึ ธมฺมกถํ กเถสิ.

Frage – Nachdem er diese Erklärung des Erhabenen gehört hatte, Freund, was für eine Ehrbezeugung erwies da der Brahmane Brahmāyu dem Erhabenen, und wie verkündete ihm der Erhabene wiederum eine stufenweise Lehrrede?

วิสฺสชฺชนา – อิมญฺจ [Pg.112] ปน ภนฺเต ภควโต พฺยากรณํ สุตฺวา พฺรหฺมายุ พฺราหฺมโณ อุฏฺฐายาสนา เอกํสํ อุตฺตราสงฺคํ กริตฺวา ภควโต ปาเทสุ สิรสา นิปติตฺวา ภควโต ปาทานิ มุเขน จ ปริจุมฺพติ, ปาณีหิ จ ปริสมฺพาหติ, นามญฺจ สาเวติ ‘‘พฺรหฺมายุ อหํ โภ โคตม พฺราหฺมโณ, พฺรหฺมายุ อหํ โภ โคตม พฺราหฺมโณ’’ติ, เอวํ ปรมนิปจฺจการํ อกาสิ, ภควา จ ภนฺเต ทานกถํ สีลกถํ สคฺคกถํ กามานํ อาทีนวํ โอการํ สํกิเลสํ เนกฺขมฺเม อานิสํสํ ปกาเสสิ, เอวํ โข ภนฺเต พฺรหฺมายุสฺส พฺราหฺมณสฺส ภควา อนุปุพฺพึ กถํ กเถสิ.

Antwort – Nachdem er diese Erklärung des Erhabenen gehört hatte, ehrwürdiger Herr, erhob sich der Brahmane Brahmāyu von seinem Sitz, legte seine Obergewandung über eine Schulter, warf sich mit dem Haupt zu den Füßen des Erhabenen nieder, küsste die Füße des Erhabenen mit dem Mund, massierte sie mit den Händen und verkündete seinen Namen: „Ich bin der Brahmane Brahmāyu, Herr Gotama! Ich bin der Brahmane Brahmāyu, Herr Gotama!“ So erwies er ihm die allerhöchste Ehrbezeugung. Und der Erhabene, ehrwürdiger Herr, legte ihm eine Rede über das Geben, eine Rede über die Tugend, eine Rede über den Himmel dar; er erklärte das Elend, die Nichtigkeit und die Befleckung durch die Sinneslüste sowie den Segen der Entsagung. Auf diese Weise, ehrwürdiger Herr, hielt der Erhabene dem Brahmanen Brahmāyu die stufenweise Lehrrede.

ปุจฺฉา – อิมญฺจ [Pg.113] ปนาวุโส ทมฺมเทสนํ สุตฺวา พฺรหฺมายุสฺส พฺราหฺมณสฺส กีทิโส ธมฺมาภิสมโย อโหสิ.

Frage – Nachdem er diese Lehrverkündung gehört hatte, Freund, was für eine Erkenntnis der Lehre stellte sich bei dem Brahmanen Brahmāyu ein?

วิสฺสชฺชนา – อิมญฺจ [Pg.114] ปน ภนฺเต ธมฺมเทสนํ สุตฺวา พฺรหฺมายุสฺส พฺราหฺมณสฺส ตสฺมึเยว อาสเน วิรชํ วีตมลํ ธมฺมจกฺขุํ อุทปาทิ ‘‘ยํกิญฺจิ สมุทยธมฺมํ สพฺพํ ตํ นิโรธธมฺม’’นฺติ.

Antwort – Als er diese Lehrdarlegung gehört hatte, Ehrwürdiger, entstand dem Brahmanen Brahmāyu noch auf demselben Sitz das staubfreie, makellose Auge der Wahrheit: „Alles, was der Entstehung unterworfen ist, ist auch dem Aufhören unterworfen“.

เสลสุตฺต

Sela-Sutta

ปุจฺฉา – เสลสุตฺตํ ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Sela-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – องฺคุตฺตราเปสุ ภนฺเต อาปเณ นาม องฺคุตฺตราปานํ นิคเมเสลํ พฺราหฺมณํ อารพฺภ ภาสิตํ. เสโล ภนฺเต พฺราหฺมโณ สปริโส ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ สมฺมุขา สารุปฺปาหิ คาถาหิ อภิตฺถวิ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Anguttarāpa, Ehrwürdiger, in einer Kleinstadt der Anguttarāper namens Āpaṇa, wurde es in Bezug auf den Brahmanen Sela gesprochen. Der Brahmane Sela, Ehrwürdiger, suchte zusammen mit seiner Gefolgschaft den Erhabenen auf und pries den Erhabenen von Angesicht zu Angesicht mit angemessenen Versen; bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

ปริปุณฺณกาโย [Pg.116] สุรุจิ, สุชาโต จารุทสฺสโน;

สุวณฺณวณฺโณสิ ภควา, สุสุกฺกทาโฐสิ วีริยวา;

นรสฺส หิ สุชาตสฺส, เย ภวนฺติ วิยญฺจนา;

สพฺเพ เต ตว กายสฺมึ, มหาปุริสลกฺขณา.

Vollkommen an Körper, von herrlicher Pracht, wohlgestaltet, schön anzusehen; von goldener Farbe bist du, Erhabener, mit blendend weißen Zähnen und voller Tatkraft. Denn welche Merkmale auch immer ein wohlgeborener Mensch hat, all diese Merkmale eines Großen Mannes finden sich an deinem Körper.

อสฺสลายนสุตฺต

Assalāyana-Sutta

ปุจฺฉา – อสฺสลายนสุตฺตํ ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Assalāyana-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต อสฺสลายนํ มาณวํ อารพฺภ ภาสิตํ, อสฺสลายโน ภนฺเต มาณโว มหตา พฺราหฺมณคเณน สทฺธึ ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจ ‘‘พฺราหฺมณา โภ โคตม เอวมาหํสุ ‘พฺราหฺมโณว เสฏฺโฐ วณฺโณ, หีโน อญฺโญ วณฺโณ. พฺราหฺมโณว สุกฺโก วณฺโณ, กณฺโห [Pg.117] อญฺโญ วณฺโณ. พฺราหฺมณาว สุชฺฌนฺติ, โน อพฺราหฺมณา. พฺราหฺมณาว พฺรหฺมุโน ปุตฺตา โอรสา มุขโต ชาตา พฺรหฺมชา พฺรหฺมนิมฺมิตา พฺรหฺมทายาทา’ติ, อิธ ภวํ โคตโม กิมาหา’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf den jungen Brahmanen Assalāyana gesprochen. Der junge Brahmane Assalāyana, Ehrwürdiger, suchte zusammen mit einer großen Schar von Brahmanen den Erhabenen auf und sprach zu ihm so: „Herr Gotama, die Brahmanen sagen so: ‚Nur die Brahmanen sind die edelste Kaste, die anderen Kasten sind minderwertig. Nur die Brahmanen sind die helle Kaste, die anderen Kasten sind die dunkle. Nur die Brahmanen werden gereinigt, nicht die Nicht-Brahmanen. Nur die Brahmanen sind die leiblichen Söhne Brahmās, aus seinem Mund geboren, von Brahmā gezeugt, von Brahmā geschaffen, die Erben Brahmās.‘ Was sagt der Herr Gotama dazu?“ Bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

โฆฏมุขสุตฺต

Ghoṭamukha-Sutta

ปุจฺฉา – โฆฏมุขสุตฺตํ [Pg.119] ปนาวุโส กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ เกน ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen, bei welchem Anlass und von wem wurde das Ghoṭamukha-Sutta gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – พาราณสิยํ ภนฺเต เขมิยมฺพวเน โฆฏมุขํ พฺราหฺมณํ อารพฺภ อายสฺมตา อุเทเนน ภาสิตํ. โฆฏมุโข ภนฺเต พฺราหฺมโณ อายสฺมนฺตํ อุเทนํ จงฺกมนฺตํ อนุจงฺกมมาโน เอวมาห ‘‘อมฺโภ สมณ นตฺถิ ธมฺมิโก ปริพฺพโช, เอวํ เม เอตฺถ โหติ, ตญฺจ โข ภวนฺตรูปานํ วา อทสฺสนา, โย วา ปเนตฺถ ธมฺมา’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Bārāṇasī, Ehrwürdiger, im Khemiya-Mangohain, wurde es in Bezug auf den Brahmanen Ghoṭamukha vom ehrwürdigen Udena gesprochen. Der Brahmane Ghoṭamukha, Ehrwürdiger, ging dem ehrwürdigen Udena, der auf und ab schritt, hinterher und sprach so zu ihm: „He, Asket, es gibt kein rechtmäßiges Wanderleben; so steht es für mich fest, und das liegt wohl daran, dass ich Persönlichkeiten wie euch nicht getroffen habe, oder was sonst hier das Gesetz ist.“ Bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

จงฺกีสุตฺต

Caṅkī-Sutta

ปุจฺฉา – เตนาวุโส [Pg.120] ภควตา…เป… สมฺมาสมฺพุทฺเธน จงฺกีสุตฺตํ กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Caṅkī-Sutta von jenem Erhabenen, …pe… vollkommen Erwachten, gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – โกสเลสุ ภนฺเต โอปาสาเท นาม โกสลานํ นิคเม กาปฏิกํ มาณวํ อารพฺภ ภาสิตํ, กาปฏิโก ภนฺเต มาณโว ภควนฺตํ เอตทโวจ ‘‘ยทิทํ โภ โคตม พฺราหฺมณานํ โปราณํ มนฺตปทํ อิติหิติหปรมฺปราย ปิฏกสมฺปทาย, ตตฺถ จ พฺราหฺมณา เอกํเสน นิฏฺฐํ คจฺฉนฺติ ‘อิทเมว สจฺจํ โมฆมญฺญ’นฺติ, อิธ ภวํ โคตโม กิมาหา’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Im Kosala-Land, Ehrwürdiger, in einer Kleinstadt der Kosaler namens Opāsāda, wurde es in Bezug auf den jungen Brahmanen Kāpaṭika gesprochen. Der junge Brahmane Kāpaṭika, Ehrwürdiger, sprach zum Erhabenen so: „Herr Gotama, was die alten Hymnenlieder der Brahmanen betrifft, die durch mündliche Überlieferung und die Korb-Tradition überkommen sind, so gelangen die Brahmanen darin zu der absoluten Gewissheit: ‚Nur dies ist die Wahrheit, alles andere ist leer.‘ Was sagt der Herr Gotama dazu?“ Bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

เอสุการีสุตฺต

Esukārī-Sutta

ปุจฺฉา – เอสุการีสุตฺตํ [Pg.122] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Esukārī-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต เอสุการึ พฺราหฺมณํ อารพฺภ ภาสิตํ, เอสุการี ภนฺเต พฺราหฺมโณ ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจ ‘‘พฺราหฺมณา โภ โคตม จตสฺโส ปาริจริยา ปญฺญเปนฺติ, พฺราหฺมณสฺส ปาริจริยํ ปญฺญเปนฺติ, ขตฺติยสฺส ปาริจริยํ ปญฺญเปนฺติ, เวสฺสสฺส ปาริจริยํ ปญฺญเปนฺติ, สุทฺทสฺส ปาริจริยํ ปญฺญเปนฺตี’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf den Brahmanen Esukārī gesprochen. Der Brahmane Esukārī, Ehrwürdiger, suchte den Erhabenen auf und sprach so zu ihm: „Herr Gotama, die Brahmanen schreiben vier Arten des Dienstes vor: sie schreiben den Dienst für einen Brahmanen vor, sie schreiben den Dienst für einen Khattiya vor, sie schreiben den Dienst für einen Vessa vor und sie schreiben den Dienst für einen Sudda vor.“ Bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

ธนญฺชานิสุตฺต

Dhanañjāni-Sutta

ปุจฺฉา – ธนญฺชานิสุตฺตํ [Pg.125] ปนาวุโส กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ เกน ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen, bei welchem Anlass und von wem wurde das Dhanañjāni-Sutta gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – ราชคเห ภนฺเต ธนญฺชานึ พฺราหฺมณํ อารพฺภ อายสฺมตา สาริปุตฺตตฺเถเรน ธมฺมเสนาปตินา ภาสิตํ, ธนญฺชานิ ภนฺเต พฺราหฺมโณ ปมาทวิหารํ วิหาสิ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Rājagaha, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf den Brahmanen Dhanañjāni vom ehrwürdigen Thera Sāriputta, dem Feldherrn der Lehre, gesprochen. Der Brahmane Dhanañjāni, Ehrwürdiger, verweilte in Nachlässigkeit; bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – อถ [Pg.126] โข อาวุโส อายสฺมา สาริปุตฺตตฺเถโร ธมฺมเสนาปติ กถํ ธนญฺชานึ พฺราหฺมณํ ปุจฺฉิ, กถญฺจ โส อายสฺมโต สาริปุตฺตตฺเถรสฺส ธมฺมเสนาปติสฺส อาโรเจสิ.

Frage – Wie aber, Freund, befragte der ehrwürdige Thera Sāriputta, der Feldherr der Lehre, den Brahmanen Dhanañjāni, und wie berichtete dieser dem ehrwürdigen Thera Sāriputta, dem Feldherrn der Lehre?

วิสฺสชฺชนา – ‘‘กจฺจาสิ ธนญฺชานิ อปฺปมตฺโต’’ติ, เอวํ โข ภนฺเต อายสฺมา สาริปุตฺตตฺเถโร ธมฺมเสนาปติ ธนญฺชานึ พฺราหฺมณํ ปุจฺฉิ, ธนญฺชานิ จ ภนฺเต พฺราหฺมโณ ‘‘กุโต โภ สาริปุตฺต อมฺหากํ อปฺปมาโท, เยสํ โน มาตาปิตโร โปเสตพฺพา’’ติ, เอวมาทินา อายสฺมโต สาริปุตฺตสฺส ธมฺมเสนาปติสฺส อาโรเจสิ.

Antwort – „Bist du wohl, Dhanañjāni, eifrig?“ So fragte, Ehrwürdiger, der ehrwürdige Thera Sāriputta, der Feldherr der Lehre, den Brahmanen Dhanañjāni. Und der Brahmane Dhanañjāni, Ehrwürdiger, berichtete dem ehrwürdigen Sāriputta, dem Feldherrn der Lehre, mit den Worten: „Woher, Herr Sāriputta, soll unser Eifer kommen, da wir doch Mutter und Vater zu versorgen haben?“ und so weiter.

ปุจฺฉา – เอวํ [Pg.128] วุตฺเต โข อาวุโส อายสฺมา สาริปุตฺตตฺเถโร ธมฺมเสนาปติ ธนญฺชานิสฺส พฺราหฺมณสฺส กีทิสํ ธมฺมกถํ กเถสิ.

Frage – Was für eine Lehrrede hielt der ehrwürdige Thera Sāriputta, der Feldherr der Lehre, dem Brahmanen Dhanañjāni, als dies gesagt worden war?

วิสฺสชฺชนา – เอวํ วุตฺเต ภนฺเต อายสฺมา สาริปุตฺตตฺเถโร ธมฺมเสนาปติ ‘‘ตํ กึ มญฺญสิ ธนญฺชานิ, อิเธกจฺโจ มาตาปิตูนํ เหตุ อธมฺมจารี วิสมจารี อสฺส, ตเมนํ อธมฺมจริยา วิสมจริยาเหตุ นิรยํ นิรยปาลา อุปกฑฺเฒยฺยุ’’นฺติ, เอวมาทินา ธนญฺชานิสฺส พฺราหฺมณสฺส ธมฺมกถํ กเถสิ.

Antwort – Als dies gesagt worden war, Ehrwürdiger, hielt der ehrwürdige Thera Sāriputta, der Feldherr der Lehre, dem Brahmanen Dhanañjāni eine Lehrrede mit den Worten: „Was meinst du, Dhanañjāni? Wenn hier jemand um seiner Mutter und seines Vaters willen unrechtmäßig und ungerecht handelte, und ihn die Höllenwächter wegen dieses unrechtmäßigen und ungerechten Verhaltens in die Hölle schleppten …“ und so weiter.

ปุจฺฉา – ปุน [Pg.130]ปิ อาวุโส อายสฺมา สาริปุตฺตตฺเถโร ธมฺมเสนาปติ กถํ ธนญฺชานิสฺส พฺราหฺมณสฺส อปเรนปิ ปริยาเยน อนุสาสนึ อทาสิ.

Frage – Wie gab der ehrwürdige Thera Sāriputta, der Feldherr der Lehre, dem Brahmanen Dhanañjāni nochmals auf eine andere Weise eine Unterweisung?

วิสฺสชฺชนา – ปุนปิ ภนฺเต อายสฺมา สาริปุตฺตตฺเถโร ธมฺมเสนาปติ ‘‘ตํ กึ มญฺญสิ ธนญฺชานิ, โย วา มาตาปิตูนํ เหตุ อธมฺมจารี วิสมจารี อสฺส, โย วา มาตาปิตูนํ เหตุ ธมฺมจารี สมจารี อสฺส, กตมํ เสยฺโย’’ติ, เอวมาทินา ธนญฺชานิสฺส พฺราหฺมณสฺส อปเรนปิ ปริยาเยน โอวาทมทาสิ.

Antwort – Nochmals, Ehrwürdiger, gab der ehrwürdige Thera Sāriputta, der Feldherr der Lehre, dem Brahmanen Dhanañjāni auf eine andere Weise eine Ermahnung mit den Worten: „Was meinst du, Dhanañjāni? Wer um seiner Mutter und seines Vaters willen unrechtmäßig und ungerecht handelt, oder wer um seiner Mutter und seines Vaters willen rechtmäßig und gerecht handelt – was ist besser?“ und so weiter.

ปุจฺฉา – อปรภาเค [Pg.132]ปิ อาวุโส อายสฺมา สาริปุตฺตตฺเถโร ธมฺมเสนาปติ กถํ ธนญฺชานิสฺส พฺราหฺมณสฺส มรณสมเย ธมฺมกถํ กเถสิ, กถญฺจสฺส อภิสมฺปราโย อโหสิ.

Frage – Und wie hielt der ehrwürdige Thera Sāriputta, der Feldherr der Lehre, zu einem späteren Zeitpunkt dem Brahmanen Dhanañjāni zur Zeit seines Todes eine Lehrrede, und wie war sein zukünftiges Schicksal?

วิสฺสชฺชนา – อปรภาเค [Pg.133]ปิ ภนฺเต อายสฺมา สาริปุตฺตตฺเถโร ธมฺมเสนาปติ ธนญฺชานิสฺส พฺราหฺมณสฺส มรณสมเยปิ จตฺตาโร พฺรหฺมวิหาเร เทเสสิ, ธนญฺชานิ จ ภนฺเต พฺราหฺมโณ กายสฺส เภทา ปรํ มรณา พฺรหฺมโลกูปโค อโหสิ.

Antwort – Auch zu einem späteren Zeitpunkt, Ehrwürdiger, verkündete der ehrwürdige Älteste Sāriputta, der General der Lehre, dem Brahmanen Dhanañjāni zur Zeit seines Todes die vier göttlichen Verweilungszustände; und nach dem Zerfall des Körpers, nach dem Tod, gelangte der Brahmane Dhanañjāni, Ehrwürdiger, in die Brahma-Welt.

วาเสฏฺฐสุตฺต

Das Vāseṭṭha-Sutta

ปุจฺฉา – วาเสฏฺฐสุตฺตํ [Pg.135] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, o Freund, in Bezug auf wen und aus welchem Anlass wurde das Vāseṭṭha-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – อิจฺฉานงฺคเล ภนฺเต วาเสฏฺฐํ มาณวํ อารพฺภ ภาสิตํ. วาเสฏฺโฐ ภนฺเต มาณโว ภควนฺตํ คาถาหิ อชฺฌภาสิ –

Antwort – In Icchānaṅgala, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf den jungen Brahmanen Vāseṭṭha gesprochen. Der junge Brahmane Vāseṭṭha, Ehrwürdiger, wandte sich mit Versen an den Erhabenen:

‘‘อนุญฺญาตปฏิญฺญาตา, เตวิชฺชา มยมสฺมุโภ;

อหํ โปกฺขรสาติสฺส, ตารุกฺขสฺสายํ มาณโว.

„Als anerkannt und bestätigt gelten wir beide als Kenner der drei Veden; ich bin der Schüler von Pokkharasāti, und dieser junge Mann ist der von Tārukkha.

เตวิชฺชานํ ยทกฺขาตํ, ตตฺร เกวลิเนสฺมเส;

ปทกสฺมา เวยฺยากรณา, ชปฺเป อาจริยสาทิสา;

เตสํ โน ชาติวาทสฺมึ, วิวาโท อตฺถิ โคตม.

In all dem, was von den Kennern der drei Veden dargelegt wurde, sind wir vollkommen; in Bezug auf die Wortanalyse, die Grammatik und die Rezitation sind wir unseren Lehrern gleich. Unter uns gibt es jedoch einen Streit bezüglich der Frage der Abstammung, o Gotama.

ชาติยา พฺราหฺมโณ โหติ, ภารทฺวาโช อิติ ภาสติ;

อหญฺจ กมฺมุนา พฺรูมิ, เอวํ ชานาหิ จกฺขุม.

Durch Geburt ist man ein Brahmane, so sagt Bhāradvāja; ich aber sage, durch das Handeln ist man es. Erkenne dies so, o Sehender!

เตน สกฺโกม ญาเปตุํ, อญฺญํมญฺญํ มยํ อุโภ;

ภวนฺตํ ปุฏฺฐุมาคมา, สมฺพุทฺธํ อิติ วิสฺสุตํ.

Da wir beide unfähig sind, einander zu überzeugen, sind wir gekommen, um den Erhabenen zu fragen, der als der vollkommen Erwachte bekannt ist.

จนฺทํ ยถา ขยาตีตํ, เปจฺจ ปญฺชลิกา ชนา;

วนฺทนา นมสฺสนฺติ, เอวํ โลกสฺมึ โคตมํ.

Wie die Menschen vor dem vollen Mond, der die Abnahme überwunden hat, mit zusammengelegten Händen ehrfurchtsvoll niederfallen und ihn verehren, so verehren sie Gotama in der Welt.

จกฺขุํ [Pg.136] โลเก สมุปฺปนฺนํ, มยํ ปุจฺฉาม โคตมํ;

ชาติยา พฺราหฺมโณ โหติ, อุทาหุ ภวติ กมฺมุนา;

อชานตํ โน ปพฺรูหิ, ยถา ชาเนมุ พฺราหฺมณนฺติ.

Wir fragen Gotama, das in der Welt erschienene Auge: Wird man durch Geburt ein Brahmane oder wird man es durch das Handeln? Erkläre es uns Unwissenden, damit wir wissen, wie man ein Brahmane ist.“

ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Aus diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

สุภสุตฺต

Das Subha-Sutta

ปุจฺฉา – สุภสุตฺตํ [Pg.137] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, o Freund, in Bezug auf wen und aus welchem Anlass wurde das Subha-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สุภํ มาณวํ โตเทยฺยปุตฺตํ อารพฺภ ภาสิตํ. สุโภ ภนฺเต มาณโว โตเทยฺยปุตฺโต ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจ ‘‘พฺราหฺมณา โภ โคตม เอวมาหํสุ’ คหฏฺโฐ อาราธโก โหติ ญายํ ธมฺมํ กุสลํ, น ปพฺพชิโต อาราธโก โหติ ญายํ ธมฺมํ กุสลนฺติ, อิธ ภวํ โคตโม กิมาหา’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf den jungen Brahmanen Subha, den Sohn des Todeyya, gesprochen. Der junge Brahmane Subha, der Sohn des Todeyya, Ehrwürdiger, trat an den Erhabenen heran und sprach zu ihm so: „Herr Gotama, die Brahmanen sagen Folgendes: ‚Der Hausvater ist einer, der den Pfad, die heilsame Lehre, erfolgreich beschreitet; der Heimatlose ist keiner, der den Pfad, die heilsame Lehre, erfolgreich beschreitet.‘ Was sagt der Herr Gotama dazu?“ Aus diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – ปุน [Pg.138]ปิ อาวุโส สุโภ มาณโว โตเทยฺยปุตฺโต กถํ ภควนฺตํ ปุจฺฉิ, กถญฺจ ภควา วิภชฺช พฺยากาสิ.

Frage – Wie fragte der junge Brahmane Subha, der Sohn des Todeyya, den Erhabenen nochmals, o Freund, und wie erklärte und beantwortete es der Erhabene differenzierend?

วิสฺสชฺชนา – ‘‘พฺราหฺมณา โภ โคตม เอวมาหํสุ ‘มหฏฺฐมิทํ มหากิจฺจํ มหาธิกรณํ มหาสมารมฺภํ, ฆราวาสกมฺมฏฺฐานํ มหปฺผลํ โหติ. อปฺปฏฺฐมิทํ อปฺปกิจฺจํ อปฺปาธิกรณํ อปฺปสมารมฺภํ, ปพฺพชฺชา กมฺมฏฺฐานํ อปฺปผลํ โหตี’ติ. อิธ ภวํ โคตโม กิมาหา’’ติ. เอวํ โข ภนฺเต สุโภ มาณโว โตเทยฺยปุตฺโต ปุนปิ ภควนฺตํ ปุจฺฉิ. ภควา จ ภนฺเต ‘‘เอตฺถาปิ โข อหํ มาณว วิภชฺชวาทา, นาหเมตฺถ เอกํสวาโทติ’’ เอวมาทินา วิภชฺช พฺยากาสิ.

Antwort – „Herr Gotama, die Brahmanen sagen Folgendes: ‚Dieses Leben im Hause ist mit großem Aufwand, großer Mühe, vielen Angelegenheiten und großen Unternehmungen verbunden; die Beschäftigung im Hausstand bringt große Frucht. Dieses Leben in der Heimatlosigkeit ist mit wenig Aufwand, wenig Mühe, wenigen Angelegenheiten und geringen Unternehmungen verbunden; die Beschäftigung in der Heimatlosigkeit bringt geringe Frucht.‘ Was sagt der Herr Gotama dazu?“ So fragte der junge Brahmane Subha, der Sohn des Todeyya, Ehrwürdiger, den Erhabenen nochmals. Und der Erhabene, Ehrwürdiger, antwortete differenzierend, indem er sprach: „Auch hierin, o junger Mann, vertrete ich eine differenzierende Ansicht, ich vertrete hierbei keine einseitige Ansicht“, und so weiter.

สงฺคารวสุตฺต

Das Saṅgārava-Sutta

ปุจฺฉา – สงฺคารวสุตฺตํ [Pg.141] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, o Freund, in Bezug auf wen und aus welchem Anlass wurde das Saṅgārava-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – โกสเลสุ ภนฺเต จญฺจลิกปฺเป นาม คาเม สงฺคารวํ มาณวํ อารพฺภ ภาสิตํ, สงฺคารโว ภนฺเต มาณโว ภควนฺตํ เอตทโวจ ‘‘สนฺติ โข โภ โคตม เอเก สมณพฺราหฺมณา ทิฏฺฐธมฺมาภิญฺญาโวสานปารมิปฺปตฺตา อาทิพฺรหฺมจริยํ ปฏิชานนฺติ. ตตฺร โภ โคตม เย เต สมณพฺราหฺมณา ทิฏฺฐธมฺมาภิญฺญาโวสานปารมิปฺปตฺตา อาทิพฺรหฺมจริยํ ปฏิชานนฺติ, เตสํ ภวํ โคตโม กตโม’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Im Kosala-Land, Ehrwürdiger, in einem Dorf namens Cañcalikappa, wurde es in Bezug auf den jungen Brahmanen Saṅgārava gesprochen. Der junge Brahmane Saṅgārava, Ehrwürdiger, sprach zum Erhabenen wie folgt: „Herr Gotama, es gibt einige Asketen und Brahmanen, die behaupten, die Vollendung des heiligen Lebens durch eigene direkte Erkenntnis in diesem sichtbaren Leben erreicht zu haben. Wer von diesen Asketen und Brahmanen, Herr Gotama, welche behaupten, die Vollendung des heiligen Lebens durch eigene direkte Erkenntnis in diesem sichtbaren Leben erreicht zu haben, ist der Herr Gotama?“ Aus diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

เทวทหสุตฺต

Das Devadaha-Sutta

ปุจฺฉา – เตนาวุโส [Pg.145] ภควตา ชานตา ปสฺสตา อรหตา สมฺมาสมฺพุทฺเธน เทวทหสุตฺตํ กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Wo und in Bezug auf wen, o Freund, wurde das Devadaha-Sutta von jenem erhabenen, wissenden, sehenden, vollkommen erwachten, heiligen Persönlichkeit gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สกฺเกสุ ภนฺเต เทวทเห นาม สกฺยานํ นิคเม สมฺม หุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – Im Land der Sakyer, Ehrwürdiger, in einer Ortschaft der Sakyer namens Devadaha, wurde es in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

ปญฺจตฺตยสุตฺต

Das Pañcattaya-Sutta

ปุจฺฉา – ปญฺจตฺตยสุตฺตํ ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Wo und in Bezug auf wen, o Freund, wurde das Pañcattaya-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

กินฺติสุตฺต

Das Kinti-Sutta

ปุจฺฉา – กินฺติสุตฺตํ [Pg.146] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Wo und in Bezug auf wen, o Freund, wurde das Kinti-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – ปิสินารายํ ภนฺเต พลิหรเณ นาม วนสณฺเฑ สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – In Pisinārā, Ehrwürdiger, in einem Hain namens Baliharaṇa, wurde es in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

ปุจฺฉา – ตตฺถ [Pg.147] อาวุโส ภควา กถํ ปฐมํ ภิกฺขู ปฏิปุจฺฉิตฺวา โอวาทมทาสิ, โย พหุชนสฺส อตฺถาย หิตาย สุขาย สํวตฺตติ.

Frage – Wie, o Freund, stellte der Erhabene dort zuerst den Mönchen Fragen und erteilte ihnen dann eine Unterweisung, die zum Wohle, Nutzen und Glück vieler Menschen gereicht?

วิสฺสชฺชนา – ตตฺถ ภนฺเต ภควา ‘‘กินฺติ โว ภิกฺขเว มยิ โหติ, จีวรเหตุ วา สมโณ โคตโม ธมฺมํ เทเสติ, ปิณฺฑปาตเหตุ วา, เสนาสนเหตุ วา, อิติภวาภวเหตุ วา สมโณ โคตโม ธมฺมํ เทเสตี’’ติ ภิกฺขู ปุจฺฉิตฺวา ‘‘ตสฺมาติห ภิกฺขเว เย โว มยา ธมฺมา อภิญฺญา เทสิตา. เสยฺยถิทํ, จตฺตาโร สติปฏฺฐานา จตฺตาโร สมฺมปฺปธานา จตฺตาโร อิทฺธิปาทา ปญฺจินฺทฺริยานิ ปญฺจ พลานิ สตฺต โพชฺฌงฺคา อริโย อฏฺฐงฺคิโก มคฺโค. ตตฺถ สพฺเพเหว สมคฺเคหิ สมฺโมทมาเนหิ อวิวทมาเนหิ สิกฺขิตพฺพํ’’ เอวมาทินา ภนฺเต ภิกฺขูนํ โอวาทมทาสิ.

Antwort – Dort, Ehrwürdiger, fragte der Erhabene die Mönche: „Was meint ihr, o Mönche, über mich? Verkündet der Asket Gotama die Lehre wegen eines Gewandes, wegen Almosenspeise, wegen einer Behausung oder wegen des Wohlstands im jetzigen oder künftigen Dasein?“ Und nachdem er sie gefragt hatte, gab er den Mönchen folgende Unterweisung: „Darum, o Mönche, sollt ihr euch alle in jenen Dingen üben, die ich euch aus eigener direkter Erkenntnis dargelegt habe, nämlich: in den vier Grundlagen der Achtsamkeit, den vier rechten Anstrengungen, den vier Grundlagen der Willenskraft, den fünf Fähigkeiten, den fünf Kräften, den sieben Erleuchtungsgliedern und dem edlen achtfachen Pfad. Darin sollt ihr euch alle in Harmonie, in gegenseitigem Einvernehmen und ohne Streit üben“, und so weiter, Ehrwürdiger.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.150] ภควา ตตฺถ ทุติยมฺปิ ภิกฺขูนํ โอวาทํ อทาสิ. โย พหุชนสฺส อตฺถาย หิตาย สุขาย สํวตฺตติ.

Frage – Und wie, o Freund, erteilte der Erhabene dort den Mönchen zum zweiten Mal eine Unterweisung, die zum Wohle, Nutzen und Glück vieler Menschen gereicht?

วิสฺสชฺชนา – ตตฺถ ภนฺเต ภควา ‘‘เตสญฺจ โว ภิกฺขเว สมคฺคานํ สมฺโมทมานานํ อวิวทมานานํ สิกฺขตํ สิยา อญฺญตรสฺส ภิกฺขุโน อาปตฺติ, สิยา วีติกฺกโม. ตตฺร ภิกฺขเว น โจทนาย ตริตพฺพํ ปุคฺคโล อุปปริกฺขิตพฺโพ’’ติ เอวมาทินา ภิกฺขูนํ ทุติยมฺปิ โอวาทมทาสิ.

Antwort – Dort, Ehrwürdiger, erteilte der Erhabene den Mönchen eine zweite Unterweisung, indem er sprach: „Wenn ihr euch nun in Harmonie, in gegenseitigem Einvernehmen und ohne Streit übt, o Mönche, könnte es sein, dass ein bestimmter Mönch ein Vergehen oder einen Fehltritt begeht. Darin, o Mönche, sollte man nicht voreilig mit einer Anschuldigung vorgehen, sondern die Person muss sorgfältig geprüft werden“, und so weiter.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.152] ภควา ตตฺถ ตติยมฺปิ ภิกฺขูนํ โอวาทํ อทาสิ, โย พหุชนสฺส อตฺถาย หิตาย สุขาย สํวตฺตติ.

Frage – Und wie, o Freund, erteilte der Erhabene dort den Mönchen zum dritten Mal eine Unterweisung, die zum Wohle, Nutzen und Glück vieler Menschen gereicht?

วิสฺสชฺชนา – ‘‘เตสญฺจ โว ภิกฺขเว สมคฺคานํ สมฺโมทมานานํ อวิวทมานานํ สิกฺขตํ อญฺญมญฺญสฺส วจีสํหาโร อุปฺปชฺเชยฺย ทิฏฺฐิปฬาโส เจตโส อาฆาโต อปฺปจฺจโย อนภิรทฺธี’’ติ เอวมาทินา ภนฺเต ภควา ตตฺถ ตติยมฺปิ ภิกฺขูนํ โอวาทมทาสิ.

Antwort – „Und wenn unter euch, ihr Mönche, die ihr harmonisch, einträchtig und ohne Streit übt, untereinander verletzende Worte, Rivalität in den Ansichten, Groll des Geistes, Unzufriedenheit und Missfallen entstehen sollten...“ Mit diesen und ähnlichen Worten, Ehrwürdiger, gab der Erhabene dort den Mönchen auch ein drittes Mal eine Ermahnung.

ปุจฺฉา – เตนาวุโส [Pg.154] ภิกฺขุนา เอวํ สตฺถุ โอวาทานุสาสนิการินา อายสฺมา นุ เต ภิกฺขุ อกุสลา วุฏฺฐาเปตฺวา กุสเล ปติฏฺฐาเปตีติ ปเรหิ ปุฏฺเฐน กถํ สมฺมา พฺยากรมาเนน พฺยากาตพฺพํ.

Frage – Freund, wenn jener Mönch, der so nach der Ermahnung und Unterweisung des Meisters handelt, von anderen gefragt wird: „Hat der Ehrwürdige jene Mönche aus dem Unheilsamen herausgeführt und im Heilsamen gefestigt?“, wie soll er da richtig antworten?

วิสฺสชฺชนา – ‘‘อิธาหํ อาวุโส เยน ภควา เตนุปสงฺกมึ, ตสฺส เม ภควา ธมฺมํ เทเสสิ, ตาหํ ธมฺมํ สุตฺวา เตสํ ภิกฺขูนํ อภาสึ, ตํ เต ภิกฺขู ธมฺมํ สุตฺวา อกุสลา วุฏฺฐหึสุ กุสเล ปติฏฺฐหึสู’’ติ. เอวํ โข ภนฺเต เตน ภิกฺขุนา เอวํ สตฺถุ โอวาทานุสาสนิการินา ปเรหิ ปุฏฺเฐน สมฺมา พฺยากรมาเนน พฺยากาตพฺพํ.

Antwort – „Hier, Freund, ging ich dorthin, wo der Erhabene war. Der Erhabene lehrte mir die Lehre. Nachdem ich diese Lehre gehört hatte, verkündete ich sie jenen Mönchen. Als jene Mönche diese Lehre hörten, traten sie aus dem Unheilsamen heraus und gründeten sich im Heilsamen.“ Auf diese Weise, Ehrwürdiger, sollte jener Mönch, der so nach der Ermahnung und Unterweisung des Meisters handelt, richtig antworten, wenn er von anderen gefragt wird.

สามคามสุตฺต

Sāmagāma-Sutta

ปุจฺฉา – สามคามสุตฺตํ [Pg.155] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Sāmagāma-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สกฺเกสุ ภนฺเต สามคาเม นาม สกฺยานํ นิคเม อายสฺมนฺตญฺจ อานนฺทํ อายสฺมนฺตญฺจ จุนฺทํ อารพฺภ ภาสิตํ, อายสฺมา จ ภนฺเต อานนฺโท อายสฺมา จ จุนฺโท เยน ภควา เตนุปสงฺกมิสุ, อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทึสุ, เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข อายสฺมา อานนฺโท ภควนฺตํ เอตทโวจ ‘‘อยํ ภนฺเต จุนฺโท สมณุทฺเทโส เอวมาห ‘นิคณฺโฐ ภนฺเต นาฏปุตฺโต ปาวายํ อธุนา กาลงฺกโต, ตสฺส กาลงฺกิริยาย ภินฺนา นิคณฺฐา ทฺเวธิกชาตา ภณฺฑนชาตา กลหชาตา วิวาทาปนฺนา อญฺญมญฺญํ มุขสตฺตีหิ วิตุทนฺตา วิหรนฺติ…เป… [Pg.156] ภินฺนถูเป อปฺปฏิสรเณ’ติ. ตสฺส มยฺหํ ภนฺเต เอวํ โหติ ‘มาเหว ภควโต อจฺจเยน สงฺเฆ วิวาโท อุปฺปชฺชิ, สฺวาสฺส วิวาโท พหุชนอหิตาย พหุชนอสุขาย พหุโน ชนสฺส อนตฺถาย อหิตาย ทุกฺขาย เทวมนุสฺสาน’นฺติ’’. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Bei den Sakyern, Ehrwürdiger, in einer Ortschaft der Sakyer namens Sāmagāma, wurde es in Bezug auf den ehrwürdigen Ānanda und den ehrwürdigen Cunda gesprochen. Der ehrwürdige Ānanda und der ehrwürdige Cunda, Ehrwürdiger, begaben sich dorthin, wo der Erhabene war. Nachdem sie sich genähert hatten, verneigten sie sich vor dem Erhabenen und setzten sich zur Seite nieder. Zur Seite sitzend sprach der ehrwürdige Ānanda so zum Erhabenen: „Ehrwürdiger, dieser Novize Cunda sagt Folgendes: ‚Ehrwürdiger, der Nigantha Nātaputta ist kürzlich in Pāvā gestorben. Durch sein Ableben sind die Niganthas gespalten, in zwei Lager zerfallen, im Streit, im Zwist, in Debatten verstrickt und leben so, dass sie einander mit Munddolchen verletzen … und so weiter … wie ein zerbrochenes Heiligtum ohne Zuflucht.‘ Da dachte ich mir, Ehrwürdiger: ‚Möge nach dem Verscheiden des Erhabenen kein Streit im Sangha entstehen! Ein solcher Streit wäre zum Unheil der vielen, zum Unglück der vielen, zum Schaden, Unheil und Leiden von vielen, von Göttern und Menschen.‘“ Bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

สุนกฺขตฺตสุตฺต

Sunakkhatta-Sutta

ปุจฺฉา – สุนกฺขตฺตสุตฺตํ [Pg.158] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Sunakkhatta-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – เวสาลิยํ ภนฺเต สุนกฺขตฺตํ ลิจฺฉวิปุตฺตํ อารพฺภ ภาสิตํ, สุนกฺขตฺโต ภนฺเต ลิจฺฉวิปุตฺโต ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจ ‘‘สุตํ เมตํ ภนฺเต สมฺพหุเลหิ กิร ภิกฺขูหิ ภควโต สนฺติเก อญฺญา พฺยากตา ขีณา ชาติ, วุสิตํ พฺรหฺมจริยํ, กตํ กรณียํ, นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานามาติ. กจฺจิ เต ภนฺเต ภิกฺขู สมฺมเทว อญฺญํ พฺยากํสุ, อุทาหุ สนฺเตตฺเถกจฺเจ ภิกฺขู อธิมาเนน อญฺญํ พฺยากํสู’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Vesālī, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf Sunakkhatta, den Sohn der Licchavier, gesprochen. Sunakkhatta, der Sohn der Licchavier, Ehrwürdiger, begab sich zum Erhabenen und sprach zu ihm: „Ehrwürdiger, ich habe gehört, dass zahlreiche Mönche in der Gegenwart des Erhabenen die höchste Erkenntnis mit den Worten erklärt haben: ‚Versiegt ist die Geburt, gelebt das heilige Leben, getan das zu Tuende, für dieses Dasein gibt es nichts Weiteres mehr, so wissen wir.‘ Haben jene Mönche, Ehrwürdiger, die höchste Erkenntnis vollkommen zu Recht erklärt, oder haben dort einige Mönche die höchste Erkenntnis aus Dünkel erklärt?“ Bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

อาเนญฺชสปฺปายสุตฺต

Āneñjasappāya-Sutta

ปุจฺฉา – อาเนญฺชสปฺปายสุตฺตํ [Pg.161] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Āneñjasappāya-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – กุรูสุ ภนฺเต กมฺมาสธมฺเม นาม กุรูนํ นิคเม สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – Im Land der Kurus, Ehrwürdiger, in einer Ortschaft der Kurus namens Kammāsadhamma, wurde es in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

คณกมฺโมคฺคลฺลานสุตฺต

Gaṇakamoggallāna-Sutta

ปุจฺฉา – คณกโมคฺคลฺลานสุตฺตํ [Pg.162] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen und bei welchem Anlass wurde das Gaṇakamoggallāna-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต คณกโมคฺคลฺลานํ พฺราหฺมณํ อารพฺภ ภาสิตํ, คณกโมคฺคลฺลาโน ภนฺเต พฺราหฺมโณ ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจ ‘‘เสยฺยาถาปิ โภ โคตม อิมสฺส มิคารมาตุปาสาทสฺส ทิสฺสติ อนุปุพฺพสิกฺขา อนุปุพฺพกิริยา อนุปุพฺพปฏิปทา ยทิทํ ยาว ปจฺฉิมโสปานกเฬวรา…เป… สกฺกา นุโข โภ โคตม อิมสฺมิมฺปิ ธมฺมวินเย เอวเมว อนุปุพฺพสิกฺขา อนุปุพฺพกิริยา อนุปุพฺพปฏิปทา ปญฺญเปตุ’’นฺติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf den Brahmanen Gaṇakamoggallāna gesprochen. Der Brahmane Gaṇakamoggallāna, Ehrwürdiger, begab sich zum Erhabenen und sprach zu ihm: „Gleichwie, Herr Gotama, an diesem Palast der Mutter Migāras eine stufenweise Schulung, ein stufenweises Wirken, ein stufenweiser Pfad zu sehen ist, nämlich bis zur letzten Stufe der Treppe … und so weiter … ist es denn ebenso möglich, Herr Gotama, auch in dieser Lehre und Disziplin (Dhamma-Vinaya) eine stufenweise Schulung, ein stufenweises Wirken, einen stufenweisen Pfad darzulegen?“ Bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – เอวํ [Pg.165] วุตฺเต โข อาวุโส คณกโมคฺคลฺลาโน พฺราหฺมโณ ภควนฺตํ กึ อโวจ, กถญฺจสฺส ภควา พฺยากาสิ.

Frage – Was, Freund, sprach der Brahmane Gaṇakamoggallāna zum Erhabenen, als dies gesagt wurde, und wie antwortete ihm der Erhabene?

วิสฺสชฺชนา – เอวํ วุตฺเต ภนฺเต คณกโมคฺคลฺลาโน พฺราหฺมโณ ภควนฺตํ เอตทโวจ ‘‘กึ นุ โข โภโต โคตมสฺส สาวกา โภตา โคตเมน เอวํ โอวทียมานา เอวํ อนุสาสียมานา สพฺเพ อจฺจนฺตํ นิฏฺฐํ นิพฺพานํ อาโรเธนฺติ, อุทาหุ เอกจฺเจ นาราเธนฺตี’’ติ, ภควา จ ภนฺเต ‘‘อปฺเปกจฺเจ โข พฺราหฺมณ มม สาวกา มยา เอวํ โอวทียมานา เอวํ อนุสาสียมานา อจฺจนฺตํ นิฏฺฐํ นิพฺพานํ อาราเธนฺติ, เอกจฺเจ นาราเธนฺตี’’ติ เอวมาทินา คณกโมคฺคลฺลานสฺส พฺราหฺมณสฺส พฺยากาสิ.

Antwort – Als dies gesagt wurde, Ehrwürdiger, sprach der Brahmane Gaṇakamoggallāna zum Erhabenen: „Erreichen denn alle Schüler des Herrn Gotama, wenn sie vom Herrn Gotama so ermahnt und so unterwiesen werden, das endgültige Ziel, das Nibbāna, oder erreichen manche es nicht?“ Und der Erhabene, Ehrwürdiger, antwortete dem Brahmanen Gaṇakamoggallāna mit den Worten: „Manche meiner Schüler, o Brahmane, erreichen das endgültige Ziel, das Nibbāna, wenn sie von mir so ermahnt und so unterwiesen werden, manche erreichen es nicht.“ Mit diesen und ähnlichen Worten gab er dem Brahmanen Gaṇakamoggallāna Auskunft.

ปุจฺฉา – อิมญฺจ [Pg.168] ปนาวุโส ธมฺมเทสนํ สุตฺวา คณโก โมคฺคลฺลาโน อิมสฺมึ ธมฺมวินเย ปสนฺโน กีทิสํ ปสนฺนาการมกาสิ.

Frage – Nachdem er diese Lehrverkündigung gehört hatte, Freund, welche Art von Vertrauensbekundung brachte der Buchhalter Moggallāna, voll Vertrauen in diese Lehre und Disziplin (Dhamma-Vinaya), zum Ausdruck?

วิสฺสชฺชนา – อิมญฺจ ปน ภนฺเต ธมฺมเทสนํ สุตฺวา คณกโมคฺคลฺลาโน พฺราหฺมโณ ‘‘เย เม โภ โคตม ปุคฺคลา อสทฺธา ชีวิกตฺถา น สทฺธา อคารสฺมา อนคาริยํ ปพฺพชิตา’’ติ เอวมาทินา อิมสฺมึ ธมฺมวินเย ปสนฺโน ปสนฺนาการมกาสิ.

Antwort – Nachdem er diese Lehrverkündigung gehört hatte, Ehrwürdiger, brachte der Brahmane Gaṇakamoggallāna, voll Vertrauen in diese Lehre und Disziplin (Dhamma-Vinaya), mit den Worten: „Jene Personen, Herr Gotama, die ohne Vertrauen, nur um des Lebensunterhalts willen, und nicht aus Vertrauen vom Hausleben in die Hauslosigkeit hinausgezogen sind …“ und so weiter, seine Vertrauensbekundung zum Ausdruck.

โคปกโมคฺคลฺลานสุตฺต

Gopakamoggallāna-Sutta

ปุจฺฉา – โคปกโมคฺคลฺลานสุตฺตํ [Pg.170] ปนาวุโส กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ เกน ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen, bei welchem Anlass und von wem wurde das Gopakamoggallāna-Sutta gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – ราชคเห ภนฺเต โคปกโมคฺคลฺลานํ พฺราหฺมณํ อารพฺภ อายสฺมตา อานนฺทตฺเถเรน ธมฺมภณฺฑาคาริเกน ภาสิตํ, โคปกโมคฺคลฺลาโน ภนฺเต พฺราหฺมโณ อายสฺมนฺตํ อานนฺทํ เอตทโวจ ‘‘อตฺถิ นุ โข โภ อานนฺท เอกภิกฺขุปิ เตหิ ธมฺเมหิ สพฺเพน สพฺพํ สพฺพถา สพฺพํ สมนฺนาคโต, เยหิ ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต โส ภวํ โคตโม อโหสิ อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Rājagaha, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf den Brahmanen Gopakamoggallāna von dem ehrwürdigen Thera Ānanda, dem Schatzhüter der Lehre, gesprochen. Der Brahmane Gopakamoggallāna, Ehrwürdiger, sprach zum ehrwürdigen Ānanda: „Gibt es denn, Herr Ānanda, auch nur einen einzigen Mönch, der in jeder Weise, in aller Hinsicht und vollständig mit jenen Eigenschaften ausgestattet ist, mit denen der Herr Gotama ausgestattet war, der Heilige, der vollkommen Erwachte?“ Bei diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.173] ตตฺถ อายสฺมตา อานนฺทตฺเถเรน ธมฺมภณฺฑาคาริเกน ภิกฺขุโน ปสาทนียา ธมฺมา ปกาสิตา, เย เตน ภควตา ชานตา ปสฺสตา อรหตา สมฺมาสมฺพุทฺเธน อกฺขาตา. เยหิ จ สมนฺนาคตํ ภิกฺขุํ อญฺเญ ภิกฺขู สกฺกเรยฺยุํ ครุํ กเรยฺยุํ มาเนยฺยุํ ปูเชยฺยุํ สกฺกตฺวา ครุํ กตฺวา อุปนิสฺสาย วิหเรยฺยุํ.

Frage – Und wie, Freund, wurden dort vom ehrwürdigen Älteren Ānanda, dem Schatzmeister des Dhamma, die vertrauenerweckenden Eigenschaften eines Mönchs dargelegt, die von jenem Erhabenen, dem Wissenden, dem Sehenden, dem Heiligen, dem vollkommen Erwachten, verkündet wurden; und ausgestattet mit welchen ein Mönch von anderen Mönchen geehrt, geachtet, verehrt und beschenkt werden sollte, und sie ihn ehrend und achtend in seiner Abhängigkeit leben würden?

วิสฺสชฺชนา – อิธ พฺราหฺมณ ภิกฺขุ สีลวา โหติ, ปาติโมกฺขสํวรสํวุโต วิหรติ อาจารโคจรสมฺปนฺโน อณุมตฺเตสุ วชฺเชสุ ภยทสฺสาวี, สมาทาย สิกฺขติ สิกฺขาปเทสุ, พหุสฺสุโต โหติ สุตธโร สุตสนฺนิจโย, เยเม ธมฺมา อาทิกลฺยาณา มชฺเฌกลฺยาณา ปริโยสานกลฺยาณา สาตฺถํ สพฺยญฺชนํ เกวลปริปุณฺณํ ปริสุทฺธํ พฺรหฺมจริยํ อภิวทนฺติ, ตถารูปสฺส ธมฺมา พหุสฺสุตา โหนฺติ ธาตา วจสา ปริจิตา มนสานุเปกฺขิตา ทิฏฺฐิยา สุปฺปฏิวิทฺธาติ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ อายสฺมตา อานนฺทตฺเถเรน ธมฺมภณฺฑาคาริเกน ทส ปสาทนียา ธมฺมา ปกาสิตา. เย เตน ภคตา ชานตา ปสฺสตา อรหตา สมฺมาสมฺพุทฺเธน อกฺขาตา, เยหิ สมนฺนาคตํ ภิกฺขุํ เอตรหิ ภิกฺขู สกฺกเรยฺยุํ ครุํ กเรยฺยุํ มาเนยฺยุํ ปูเชยฺยุํ สกฺกตฺวา ครุํ กตฺวา อุปนิสฺสาย วิหเรยฺยุํ.

Antwort – „Hier, Brahmane, ist ein Mönch tugendhaft, er lebt gezügelt durch die Zügelung des Pātimokkha, ausgestattet mit rechtem Verhalten und Umgang, sieht Gefahr selbst in den geringsten Fehlern, nimmt die Schulungsregeln an und übt sich in ihnen; er ist vielbelesen, bewahrt das Gehörte, häuft das Gehörte an; jene Lehren, die am Anfang vortrefflich, in der Mitte vortrefflich und am Ende vortrefflich sind, die mit Sinn und rechtem Wortlaut das gänzlich vollkommene und reine heilige Leben verkünden – solche Lehren hat er viel gehört, behalten, durch Sprechen eingeprägt, im Geist erwogen und durch Einsicht wohl durchdrungen“ – auf diese Weise, Ehrwürdiger, wurden dort vom ehrwürdigen Älteren Ānanda, dem Schatzmeister des Dhamma, die zehn vertrauenerweckenden Eigenschaften dargelegt. Diese wurden von jenem Erhabenen, dem Wissenden, dem Sehenden, dem Heiligen, dem vollkommen Erwachten, verkündet, und mit ihnen ausgestattet würden die Mönche jetzt einen Mönch ehren, achten, verehren und beschenken, und ihn ehrend und achtend in seiner Abhängigkeit leben.

ปุจฺฉา – เอวํ [Pg.178] วุตฺเต โข อาวุโส วสฺสกาโร พฺราหฺมโณ มคธมหามตฺโต กีทิสํ ปสํสาวจนํ กเถสิ, กถญฺจสฺส อายสฺมา อานนฺทตฺเถโร ธมฺมภณฺฑาคาริโก ตํ วจนํ ปฏิโสเธตฺวา ปกาเสสิ.

Frage – Als dies so gesagt war, Freund, was für ein Wort des Lobes sprach da der Brahmane Vassakāra, der Minister von Magadha, und wie stellte der ehrwürdige Ältere Ānanda, der Schatzmeister des Dhamma, jenes Wort richtig und legte es dar?

วิสฺสชฺชนา – เอวํ [Pg.179] วุตฺเต วสฺสกาโร พฺราหฺมโณ มคธมหามตฺโต อุปนนฺทํ เสนาปตึ อามนฺเตสิ ‘‘ตํ กึ มญฺญสิ ภวํ เสนาปติ, ยทิ เม โภนฺโต สกฺกาตพฺพํ สกฺกโรนฺติ, ครุํ กาตพฺพํ ครุํ กโรนฺติ, มาเนตพฺพํ มาเนนฺติ, ปูเชตพฺพํ ปูเชนฺตี’’ติ เอวมาทิกํ ปสํสาวจนํ กเถสิ, อายสฺมา จ ภนฺเต อานนฺโท ‘‘น จ โข พฺราหฺมณ โส ภควา สพฺพํ ฌานํ วณฺเณสิ, นปิ โส ภควา สพฺพํ ฌานํ น วณฺเณสี’’ติ เอวมาทินา ตํ วจนํ ปฏิโสเธตฺวา ปกาเสสิ.

Antwort – Als dies so gesagt war, wandte sich der Brahmane Vassakāra, der Minister von Magadha, an den General Upananda und sprach ein solches Lobeswort: „Was meinst du, Herr General? Wenn diese ehrwürdigen Herren denjenigen ehren, der zu ehren ist, denjenigen achten, der zu achten ist, denjenigen verehren, der zu verehren ist, denjenigen beschenken, der zu beschenken ist...“ Und der ehrwürdige Ältere Ānanda, Ehrwürdiger, stellte jenes Wort richtig und legte es auf diese Weise dar: „Nicht aber, Brahmane, hat jener Erhabene jede Vertiefung gepriesen, noch auch hat jener Erhabene nicht jede Vertiefung gepriesen.“

มหาปุณฺณมสุตฺต

Mahāpuṇṇamasutta

ปุจฺฉา – มหาปุณฺณมสุตฺตํ [Pg.182] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, wurde das Mahāpuṇṇamasutta vom Erhabenen verkündet, in Bezug auf wen und aus welchem Anlass?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต อญฺญตรํ สฏฺฐิมตฺตานํ ปธานียภิกฺขูนํ สงฺฆตฺเถรํ ภิกฺขุํ อารพฺภ ภาสิตํ, อญฺญตโร ภนฺเต

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger, wurde es verkündet in Bezug auf einen gewissen älteren Mönch der Gemeinschaft unter etwa sechzig strebenden Mönchen, ein gewisser, Ehrwürdiger...

สฏฺฐิมตฺตานํ [Pg.183] ปธานียภิกฺขูนํ สงฺฆตฺเถโร ภิกฺขุ อุฏฺฐายาสนา เอกํสํ จีวรํ กตฺวา เยน ภควา เตนญฺชลึ ปณาเมตฺวา ภควนฺตํ เอตทโวจ ‘‘ปุจฺเฉยฺยาหํ ภนฺเต ภควนฺตํ กิญฺจิเทว เทสํ, สเจ เม ภควา โอกาสํ กโรติ ปญฺหสฺส เวยฺยากรณายา’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Der ältere Mönch der Gemeinschaft unter den etwa sechzig strebenden Mönchen erhob sich von seinem Sitz, legte seine Robe über eine Schulter, erhob die zusammengelegten Hände ehrerbietig in Richtung des Erhabenen und sprach so zum Erhabenen: „Ich möchte, Ehrwürdiger, den Erhabenen über einen bestimmten Punkt befragen, wenn der Erhabene mir die Gelegenheit gibt, eine Frage zu beantworten.“ Aus diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es verkündet.

จูฬปุณฺณมสุตฺต

Cūḷapuṇṇamasutta

ปุจฺฉา – จูฬปุณฺณมสุตฺตํ [Pg.184] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, wurde das Cūḷapuṇṇamasutta vom Erhabenen verkündet und in Bezug auf wen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf zahlreiche Mönche verkündet.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.185] ตตฺถ ภควตา อสปฺปุริสองฺคานิ วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ.

Frage – Und wie, Freund, wurden dort die Merkmale eines schlechten Menschen vom Erhabenen analysiert und dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – อสปฺปุริโส ภิกฺขเว อสฺสทฺธมฺมสมนฺนาคโต โหติ, อสปฺปุริสภตฺติ โหติ, อสปฺปุริสจินฺตี โหติ, อสปฺปุริสมนฺตี โหติ, อสปฺปุริสวาโจ โหติ, อสปฺปุริสกมฺมนฺโต โหติ, อสปฺปุริสทิฏฺฐิ โหติ, อสปฺปุริสทานํ เทตีติ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควตา อฏฺฐ อสปฺปุริสองฺคานิ วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ.

Antwort – „Ihr Mönche, ein schlechter Mensch ist mit schlechten Eigenschaften ausgestattet, er hat schlechte Gefährten, er denkt wie ein schlechter Mensch, er berät sich wie ein schlechter Mensch, er spricht wie ein schlechter Mensch, er handelt wie ein schlechter Mensch, er hat die Ansicht eines schlechten Menschen, er gibt die Gabe eines schlechten Menschen“ – auf diese und andere Weise, Ehrwürdiger, wurden dort vom Erhabenen die acht Merkmale eines schlechten Menschen analysiert und dargelegt.

ปุจฺฉา – กถํ [Pg.186] ปนาวุโส ภควตา ตตฺถ สปฺปุริสองฺคานิ วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ.

Frage – Wie aber, Freund, wurden dort die Merkmale eines guten Menschen vom Erhabenen analysiert und dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – สปฺปุริโส ภิกฺขเว สทฺธมฺมสมนฺนาคโต โหติ, สปฺปุริสภตฺติ โหติ, สปฺปุริสจินฺตี โหติ, สปฺปุริสมนฺตี โหติ, สปฺปุริสวาโจ โหติ, สปฺปุริสกมฺมนฺโต โหติ, สปฺปุริสทิฏฺฐิ โหติ, สปฺปุริสทานํ เทตีติ เอวมาทินา ภนฺเต ภควตา ตตฺถ อฏฺฐวิธานิ สปฺปุริสงฺคานิ วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ.

Antwort – „Ihr Mönche, ein guter Mensch ist mit guten Eigenschaften ausgestattet, er hat gute Gefährten, er denkt wie ein guter Mensch, er berät sich wie ein guter Mensch, er spricht wie ein guter Mensch, er handelt wie ein guter Mensch, er hat die Ansicht eines guten Menschen, er gibt die Gabe eines guten Menschen“ – auf diese und andere Weise, Ehrwürdiger, wurden vom Erhabenen dort die acht Arten von Merkmalen eines guten Menschen analysiert und dargelegt.

อนุปทสุตฺต

Anupadasutta

ปุจฺฉา – อนุปทสุตฺตํ [Pg.188] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, wurde das Anupadasutta vom Erhabenen verkündet, in Bezug auf wen und aus welchem Anlass?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ, สมฺพหุลา ภนฺเต ภิกฺขู อายสฺมโต สาริปุตฺตสฺส ธมฺมเสนาปติสฺส สภาคา ตสฺมึ สมเย สนฺนิปตึสุ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf zahlreiche Mönche verkündet; zahlreiche Mönche, Ehrwürdiger, die Gefährten des ehrwürdigen Sāriputta, des Feldherrn des Dhamma, kamen zu jener Zeit zusammen. Aus diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es verkündet.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.189] ตตฺถ ภควตา อายสฺมโต สาริปุตฺตสฺส ธมฺมเสนาปติสฺส อนุปทธมฺมวิปสฺสนา วิตฺถาเรน วิภชิตฺวา ปกาสิตา.

Frage – Und wie, Freund, wurde dort die aufeinanderfolgende Einsicht in die Phänomene des ehrwürdigen Sāriputta, des Feldherrn des Dhamma, vom Erhabenen im Detail analysiert und dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – ปณฺฑิโต ภิกฺขเว สาริปุตฺโต มหาปญฺโญ ภิกฺขเว สาริปุตฺโต ปุถุปญฺโญ ภิกฺขเว สาริปุตฺโต หาสปญฺโญ [Pg.190] ภิกฺขเว สาริปุตฺโต ติกฺขปญฺโญ ภิกฺขเว สาริปุตฺโต ชวนปญฺโญ ภิกฺขเว สาริปุตฺโต นิพฺเพธิกปญฺโญ ภิกฺขเว สาริปุตฺโต สาริปุตฺโต ภิกฺขเว อฑฺฒมาสํ อนุปทธมฺมวิปสฺสนํ วิปสฺสตีติ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควตา อายสฺมโต สาริปุตฺตสฺส ธมฺมเสนาปติสฺส อนุปทธมฺมวิปสฺสนา วิตฺถาเรน ปกาสิตา.

Antwort – „Ihr Mönche, weise ist Sāriputta; von großer Weisheit, ihr Mönche, ist Sāriputta; von weitreichender Weisheit, ihr Mönche, ist Sāriputta; von freudvoller Weisheit, ihr Mönche, ist Sāriputta; von scharfer Weisheit, ihr Mönche, ist Sāriputta; von schneller Weisheit, ihr Mönche, ist Sāriputta; von durchdringender Weisheit, ihr Mönche, ist Sāriputta. Einen halben Monat lang, ihr Mönche, übte Sāriputta die aufeinanderfolgende Einsicht in die Phänomene“ – auf diese und andere Weise, Ehrwürdiger, wurde dort vom Erhabenen die aufeinanderfolgende Einsicht in die Phänomene des ehrwürdigen Sāriputta, des Feldherrn des Dhamma, im Detail dargelegt.

ฉพฺพิโสธนสุตฺต

Chabbisodhanasutta

ปุจฺฉา – เตนาวุโส…เป… [Pg.192] สมฺมาสมฺพุทฺเธน ฉพฺพิโสธนสุตฺตํ กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, ... [und so weiter] ... wurde von jenem vollkommen Erwachten das Chabbisodhanasutta verkündet und in Bezug auf wen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf zahlreiche Mönche verkündet.

สปฺปุริสสุตฺต

Sappurisasutta

ปุจฺฉา – สปฺปุริสสุตฺตํ [Pg.193] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, wurde das Sappurisasutta vom Erhabenen verkündet und in Bezug auf wen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf zahlreiche Mönche verkündet.

เสวิตพฺพาเสวิตพฺพสุตฺต

Sevitabbāsevitabbasutta

ปุจฺฉา – เสวิตพฺพาเสวิตพฺพสุตฺตํ [Pg.194] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ เกน สทฺธึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, wurde das Sevitabbāsevitabbasutta vom Erhabenen verkündet, in Bezug auf wen und mit wem zusammen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ อายสฺมตา สาริปุตฺตตฺเถเรน ธมฺมเสนาปตินา สทฺธึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, ehrwürdiger Herr, wurde es in Bezug auf zahlreiche Mönche zusammen mit dem ehrwürdigen Älteren Sāriputta, dem General der Lehre, gesprochen.

พหุธาตุกสุตฺต

Das Bahudhātuka-Sutta

ปุจฺฉา – พหุธาตุกสุตฺตํ [Pg.195] ปนาวุโส กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen wurde das Bahudhātuka-Sutta gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, ehrwürdiger Herr, wurde es in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

อิสิคิลิสุตฺต

Das Isigili-Sutta

ปุจฺฉา – อิสิคิลิสุตฺตํ ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen wurde das Isigili-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – ราชคเห ภนฺเต อิสิคิลิสฺมึ ปพฺพเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – In Rājagaha, ehrwürdiger Herr, auf dem Isigili-Berg, wurde es in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

มหาจตฺตารีสกสุตฺต

Das Mahācattārīsaka-Sutta

ปุจฺฉา – มหาจตฺตารีสกสุตฺตํ [Pg.196] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen wurde das Mahācattārīsaka-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, ehrwürdiger Herr, wurde es in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

อานาปานสฺสติสุตฺต

Das Ānāpānassati-Sutta

ปุจฺฉา – อานาปานสฺสติสุตฺตํ [Pg.197] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen und aus welchem Anlass wurde das Ānāpānassati-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ, เถรา ภนฺเต ภิกฺขู นเว ภิกฺขู โอวทนฺติ อนุสาสนฺติ, อปฺเปกจฺเจ เถรา ภิกฺขู ทสปิ ภิกฺขู โอวทนฺติ อนุสาสนฺติ, อปฺเปกจฺเจ เถรา ภิกฺขู วีสมฺปิ ภิกฺขู โอวทนฺติ อนุสาสนฺติ, อปฺเปกจฺเจ เถรา ภิกฺขู ตึสมฺปิ ภิกฺขู โอวทนฺติ อนุสาสนฺติ, อปฺเปกจฺเจ เถรา ภิกฺขู จตฺตารีสมฺปิ ภิกฺขู โอวทนฺติ อนุสาสนฺติ, เต จ ภนฺเต นวา ภิกฺขู เถเรหิ ภิกฺขูหิ โอวทิยมานา อนุสาสิยมานา อุฬารํ ปุพฺเพนาปรํ วิเสสํ ชานนฺติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, ehrwürdiger Herr, wurde es in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen; die älteren Mönche, ehrwürdiger Herr, ermahnen und weisen die neuen Mönche an; manche ältere Mönche ermahnen und weisen sogar zehn Mönche an, manche ältere Mönche ermahnen und weisen sogar zwanzig Mönche an, manche ältere Mönche ermahnen und weisen sogar dreißig Mönche an, manche ältere Mönche ermahnen und weisen sogar vierzig Mönche an; und diese neuen Mönche, ehrwürdiger Herr, ermahnt und angewiesen von den älteren Mönchen, erkennen einen großartigen Fortschritt von Stufe zu Stufe; aus diesem Anlass, ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

กายคตาสติสุตฺต

Das Kāyagatāsati-Sutta

ปุจฺฉา – กายคตาสติสุตฺตํ ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen und aus welchem Anlass wurde das Kāyagatāsati-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ, สมฺพหุลานํ ภนฺเต ภิกฺขูนํ ปจฺฉาภตฺตํ ปิณฺฑปาตปฏิกฺกนฺตานํ อุปฏฺฐานสาลายํ สนฺนิสินฺนานํ สนฺนิปติตานํ อยมนฺตรกถา อุทปาทิ ‘‘อจฺฉริยํ อาวุโส, อพฺภุตํ อาวุโส, ยาวญฺจิทํ เตน ภควตา ชานตา ปสฺสตา อรหตา สมฺมาสมฺพุทฺเธน กายคตาสติ ภาวิตา พหุลีกตา มหปฺผลา วุตฺตา มหานิสํสา’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, ehrwürdiger Herr, wurde es in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen. Als zahlreiche Mönche, ehrwürdiger Herr, nach dem Mahl, von der Almosensammlung zurückgekehrt, in der Versammlungshalle zusammensaßen und sich versammelt hatten, entstand dieses Gespräch unter ihnen: ‚Es ist erstaunlich, Freunde, es ist wunderbar, Freunde, wie sehr von jenem Erhabenen, dem Wissenden, dem Sehenden, dem Heiligen, dem vollkommen Erwachten, die körperbezogene Achtsamkeit, wenn entfaltet und häufig geübt, als von großer Frucht und großem Nutzen erklärt wurde!‘ Aus diesem Anlass, ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

สงฺขารูปปตฺติสุตฺต

Das Saṅkhārūpapatti-Sutta

ปุจฺฉา – สงฺขารูปปตฺติสุตฺตํ [Pg.200] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen wurde das Saṅkhārūpapatti-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, ehrwürdiger Herr, wurde es in Bezug auf zahlreiche Mönche gesprochen.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส ตตฺถ ภควตา สงฺขารูปปตฺติโย วิภชิตฺวา ปกาสิตา.

Frage – Und wie, Freund, wurden dort vom Erhabenen die Wiedergeburten gemäß den Willensformationen analysiert und dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – อิธ ภิกฺขเว ภิกฺขุ สทฺธาย สมนฺนาคโต โหติ, สีเลน สมนฺนาคโต โหติ, สุเตน สมนฺนาคโต โหติ, จาเคน สมนฺนาคโต โหติ, ปญฺญาย สมนฺนาคโต โหติ, ตสฺส เอวํ โหติ ‘‘อโห วตาหํ กายสฺส เภทา ปรํ มรณา ขตฺติยมหาสาลานํ สหพฺยตํ อุปปชฺเชยฺย’’นฺติ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควตา สงฺขารูปปตฺติโย วิภชิตฺวา ปกาสิตา.

Antwort – ‚Da, ihr Mönche, ist ein Mönch mit Vertrauen ausgestattet, mit Tugend ausgestattet, mit Gelehrsamkeit ausgestattet, mit Freigebigkeit ausgestattet, mit Weisheit ausgestattet. Er denkt: „O dass ich doch nach dem Zerfall des Körpers, nach dem Tod, in die Gemeinschaft der wohlhabenden Kṣatriyas hineingeboren würde!“‘ Durch solche und ähnliche Worte, ehrwürdiger Herr, wurden dort vom Erhabenen die Wiedergeburten gemäß den Willensformationen analysiert und dargelegt.

จูฬสุญฺญตสุตฺต

Das Cūḷasuññata-Sutta

ปุจฺฉา – จูฬสุญฺญตสุตฺตํ [Pg.202] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen und aus welchem Anlass wurde das Cūḷasuññata-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต อายสฺมนฺตํ อานนฺทํ อารพฺภ ภาสิตํ, อายสฺมา ภนฺเต อานนฺโท สายนฺหสมยํ ปฏิสลฺลานา วุฏฺฐิโต ภควนฺตํ เอตทโวจ ‘‘เอกมิทํ ภนฺเต สมยํ ภควา สกฺเกสุ วิหรติ นครกํ นาม สกฺยานํ นิคโม, ตตฺถ เม ภนฺเต ภควโต สมฺมุขา สุตํ, สมฺมุขา ปฏิคฺคหิตํ, สุญฺญตาวิหาเรนาหํ อานนฺท เอตรหิ พหุลํ วิหรามีติ กจฺจิ เมตํ ภนฺเต สุสฺสุตํ สุคฺคหิตํ สุมนสิกตํ สูปธาริต’’นฺติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, ehrwürdiger Herr, wurde es in Bezug auf den ehrwürdigen Ānanda gesprochen. Der ehrwürdige Ānanda, ehrwürdiger Herr, erhob sich am Abend aus der Zurückgezogenheit, sprach zum Erhabenen wie folgt: ‚Einmal, ehrwürdiger Herr, verweilte der Erhabene im Land der Sakyer bei einer Ortschaft der Sakyer namens Nagaraka. Dort, ehrwürdiger Herr, habe ich es direkt aus dem Mund des Erhabenen gehört, direkt von Angesicht zu Angesicht empfangen: „Durch das Verweilen in der Leerheit, Ānanda, verweile ich nun größtenteils.“ Wurde dies, ehrwürdiger Herr, gut gehört, gut erfasst, gut bedacht und gut behalten?‘ Aus diesem Anlass, ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

มหาสุญฺญตสุตฺต

Das Mahāsuññata-Sutta

ปุจฺฉา – มหาสุญฺญตสุตฺตํ [Pg.204] ปนาวุโต ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen und aus welchem Anlass wurde das Mahāsuññata-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สกฺเกสุ ภนฺเต กปิลวตฺถุสฺมึ อายสฺมนฺตํ อานนฺทํ อารพฺภ ภาสิตํ, อายสฺมา ภนฺเต อานนฺโท สมฺพหุเลหิ ภิกฺขูหิ สทฺธึ ฆฏาย สกฺกสฺส วิหาเร จีวรกมฺมํ กโรติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – Im Land der Sakyer, ehrwürdiger Herr, in Kapilavatthu, wurde es in Bezug auf den ehrwürdigen Ānanda gesprochen. Der ehrwürdige Ānanda, ehrwürdiger Herr, stellte zusammen mit zahlreichen Mönchen im Kloster des Sakyers Ghaṭāya Gewänder her; aus diesem Anlass, ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

อจฺฉริยอพฺภุตสุตฺต

Das Acchariyaabbhuta-Sutta

ปุจฺฉา – อจฺฉริยอพฺภุตสุตฺตํ [Pg.205] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ เกน สทฺธึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen, aus welchem Anlass und mit wem zusammen wurde das Acchariyaabbhuta-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ อายสฺมตา อานนฺทตฺเถเรน ธมฺมภณฺฑาคาริเกน สทฺธึ ภาสิตํ. สมฺพหุลานํ ภนฺเต ภิกฺขูนํ ปจฺฉาภตฺตํ ปิณฺฑปาตปฏิกฺกนฺตานํ อุปฏฺฐานสาลายํ สนฺนิสินฺนานํ สนฺนิปติตานํ อยมนฺตรกถา อุทปาทิ ‘‘อจฺฉริยํ อาวุโส, อพฺภุตํ อาวุโส ตถาคตสฺส มหิทฺธิกตา มหานุภาวตา. ยตฺร หิ นาม ตถาคโต อตีเต พุทฺเธ ปรินิพฺพุเต ฉินฺนปปญฺเจ ฉินฺนวฏุเม ปริยาทินฺนวฏฺเฏ สพฺพทุกฺขวีติวตฺเต ชานิสฺสติ. เอวํชจฺจา เต ภควนฺโต อเหสุํ อิติปิ, เอวํนามา เต ภควนฺโต อเหสุํ อิติปิ, เอวํโคตฺตา เต ภควนฺโต อเหสุํ อิติปิ, เอวํสีลา เต ภควนฺโต อเหสุํ อิติปิ, เอวํธมฺมา เต ภควนฺโต อเหสุํ อิติปิ, เอวํปญฺญา [Pg.206] เต ภควนฺโต อเหสุํ อิติปิ, เอวํวิหารี เต ภควนฺโต อเหสุํ อิติปิ, เอวํวิมุตฺตา เต ภควนฺโต อเหสุํ อิติปี’’ติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, ehrwürdiger Herr, wurde es in Bezug auf zahlreiche Mönche zusammen mit dem ehrwürdigen Älteren Ānanda, dem Schatzmeister der Lehre, gesprochen. Als zahlreiche Mönche, ehrwürdiger Herr, nach dem Mahl, von der Almosensammlung zurückgekehrt, in der Versammlungshalle zusammensaßen und sich versammelt hatten, entstand dieses Gespräch unter ihnen: ‚Es ist erstaunlich, Freunde, es ist wunderbar, Freunde, von welch großer übernatürlicher Kraft und Macht der Tathāgata ist! Dass nämlich der Tathāgata die vergangenen Buddhas kennen wird, die gänzlich erloschen sind, die die begriffliche Vielfalt abgeschnitten haben, die die Fährte abgeschnitten haben, die den Kreislauf beendet haben, die alles Leiden überwunden haben: „Von solcher Geburt waren jene Erhabenen“, „von solchem Namen waren jene Erhabenen“, „von solcher Sippe waren jene Erhabenen“, „von solcher Tugend waren jene Erhabenen“, „von solcher Lehre waren jene Erhabenen“, „von solcher Weisheit waren jene Erhabenen“, „von solcher Verweilungsweise waren jene Erhabenen“, „von solcher Befreiung waren jene Erhabenen“‘. Aus diesem Anlass, ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

พากุลสุตฺต

Das Bākula-Sutta

ปุจฺฉา – พากุลสุตฺตํ [Pg.207] ปนาวุโส กตฺถ กํ อารพฺภ เกน ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen und von wem wurde das Bākula-Sutta gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – ราชคเห ภนฺเต อเจลํ กสฺสปํ อารพฺภ อายสฺมตา พากุลตฺเถเรน ภาสิตํ.

Antwort – In Rājagaha, ehrwürdiger Herr, wurde es in Bezug auf den nackten Asketen Kassapa vom ehrwürdigen Älteren Bākula gesprochen.

ทนฺตภูมิสุตฺต

Das Dantabhūmi-Sutta

ปุจฺฉา – ทนฺตภูมิสุตฺตํ ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, in Bezug auf wen und aus welchem Anlass wurde das Dantabhūmi-Sutta vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – ราชคเห ภนฺเต ชยเสนํ ราชกุมารํ อารพฺภ ภาสิตํ. ชยเสโน ภนฺเต ราชกุมาโร อจิรวตํ สมณุทฺเทสํ อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจ ‘‘สุตํ เมตํ โภ อคฺคิเวสฺสน อิธ ภิกฺขุ อปฺปมตฺโต อาตาปี ปหิตตฺโต วิหรนฺโต ผุเสยฺย [Pg.208] จิตฺตสฺส เอกคฺคต’’นฺติ, ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Rājagaha, Ehrwürdiger Herr, wurde dies bezüglich des Königsohnes Jayasena gesprochen. Der Königsohn Jayasena, Ehrwürdiger Herr, begab sich zum Novizen Aciravata und sprach zu ihm so: ‚Dies habe ich gehört, Herr Aggivessana: „Hier kann ein Mönch, wenn er unermüdlich, eifrig und entschlossen verweilt, die Einpunktigkeit des Geistes erlangen.“‘ In diesem Zusammenhang, Ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.210] ตตฺถ ภควตา อจิรวตสฺส สมณุทฺเทสสฺส สมสฺสาเสตฺวา ธมฺมเทสนานโย ปกาสิโต.

Frage – Und wie, Freunde, wurde dort vom Erhabenen, nachdem er den Novizen Aciravata ermutigt hatte, die Methode der Lehrdarlegung verkündet?

วิสฺสชฺชนา – ตํ กุเตตฺถ อคฺคิเวสฺสน ลพฺภา, ยํ ตํ เนกฺขมฺเมน ญาตพฺพํ เนกฺขมฺเมน ทฏฺฐพฺพํ เนกฺขมฺเมน ปตฺตพฺพํ เนกฺขมฺเมน สจฺฉิกาตพฺพํ, ตํ วต ชยเสโน ราชกุมาโร กามมชฺเฌ วสนฺโต กาเม ปริภุญฺชนฺโต กามวิตกฺเกหิ ขชฺชมาโน กามปริฬาเหน ปริฑยฺหมาโน กามปริโยสนาย อุสฺสุโก อุสฺสติ วา ทกฺขติ วา สจฺฉิ วา กริสฺสตีติ เนตํ ฐานํ วิชฺชตีติ เอวํ โข ภนฺเต ภควโต อจิรวตสฺส สมณุทฺเทสสฺส สมสฺสาเสตฺวา, เสยฺยถาปิสฺสุ อคฺคิเวสฺสน ทฺเว หตฺถิทมฺมา วา อสฺสทมฺมาวา โคทมฺมา วา สุทนฺตา สุวินีตาติ เอวมาทินา ภนฺเต ภควตา อจิรวตสฺส สมณุทฺเทสสฺส เทสนานโย ปกาสิโต.

Antwort – ‚Wie wäre es doch möglich, Aggivessana, dass das, was durch Entsagung zu erkennen ist, durch Entsagung zu sehen ist, durch Entsagung zu erreichen ist, durch Entsagung zu verwirklichen ist – dass dies der Königsohn Jayasena, der inmitten von Sinnlichkeit lebt, Sinnlichkeit genießt, von sinnlichen Gedanken verzehrt wird, vom Fieber der Sinnlichkeit brennt und eifrig nach der Befriedigung der Sinnlichkeit strebt, erkennen, sehen oder verwirklichen wird? Dies ist unmöglich.‘ Auf diese Weise, Ehrwürdiger Herr, den Novizen Aciravata ermutigend, und beginnend mit: ‚Gleichwie, Aggivessana, zwei zu zähmende Elefanten oder zu zähmende Pferde oder zu zähmende Rinder wohlgezähmt und wohlerzogen sind...‘, in dieser Weise, Ehrwürdiger Herr, wurde vom Erhabenen die Methode der Lehrdarlegung für den Novizen Aciravata verkündet.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.214] ตตฺถ ภควา ทฺเว อุปมาโย ทสฺเสตฺวา ตตุตฺตริ ธมฺมเทสนํ ปวฑฺเฒติ.

Frage – Und wie, Freunde, entwickelte der Erhabene dort, nachdem er zwei Gleichnisse gezeigt hatte, die Lehrdarlegung darüber hinaus weiter?

วิสฺสชฺชนา – เสยฺยถาปิ อคฺคิเวสฺสน ราชาขตฺติโย มุทฺธาวสิตฺโต นาควนิกํ อามนฺเตตีติ เอวมาทินา ภนฺเต ภควา อุตฺตริปิ ธมฺมเทสนํ ปวฑฺเฒสิ.

Antwort – Beginnend mit: ‚Gleichwie, Aggivessana, ein gesalbter Kriegerkönig den Elefantenjäger anspricht...‘, so, Ehrwürdiger Herr, entwickelte der Erhabene die Lehrdarlegung darüber hinaus weiter.

ภูมิชสุตฺต

Bhūmijasutta

ปุจฺฉา – เตนาวุโส…เป… [Pg.216] สมฺมาสมฺพุทฺเธน ภูมิชสุตฺตํ กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Deshalb, Freunde, ... [und so weiter] ... wo, bezüglich wem und in welchem Zusammenhang wurde das Bhūmijasutta vom vollkommen Erleuchteten gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – ราชคเห ภนฺเต ชยเสนํ ราชกุมารํ อารพฺภ ภาสิตํ, ชยเสโน ภนฺเต ราชกุมาโร อายสฺมนฺตํ ภูมิชํ เอตทโวจ ‘‘สนฺติ โภ ภูมิช เอเก สมณพฺราหฺมณา เอวํวาทิโน เอวํทิฏฺฐิโน ‘อาสญฺเจปิ กริตฺวา พฺรหฺมจริยํ จรนฺติ, อภพฺพา ผลสฺส อธิคมาย. อนาสญฺเจปิ กริตฺวา พฺรหฺมจริยํ จรนฺติ, อภพฺพา ผลสฺส อธิคมาย. อาสญฺจ อนาสญฺเจปิ กริตฺวา พฺรหฺมจริยํ จรนฺติ, อภพฺพา ผลสฺส อธิคมาย[Pg.217]. เนวาสํ นานาสญฺเจปิ กริตฺวา พฺรหฺมจริยํ จรนฺติ, อาภพฺพา ผลสฺส อธิคมายา’ติ. อิธ โภโต ภูมิชสฺส สตฺถา กึวาที กิมกฺขายี’’ติ ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Rājagaha, Ehrwürdiger Herr, wurde dies bezüglich des Königsohnes Jayasena gesprochen. Der Königsohn Jayasena, Ehrwürdiger Herr, sprach zum ehrwürdigen Bhūmija so: ‚Es gibt, Herr Bhūmija, einige Asketen und Brahmanen, die solche Lehre und solche Ansicht vertreten: „Selbst wenn man eine Erwartung hegt und das heilige Leben führt, ist man unfähig, die Frucht zu erlangen. Selbst wenn man keine Erwartung hegt und das heilige Leben führt, ist man unfähig, die Frucht zu erlangen. Selbst wenn man sowohl eine Erwartung hegt als auch keine Erwartung hegt und das heilige Leben führt, ist man unfähig, die Frucht zu erlangen. Selbst wenn man weder eine Erwartung hegt noch keine Erwartung hegt und das heilige Leben führt, ist man unfähig, die Frucht zu erlangen.“ Was lehrt hierbei der Meister des werten Bhūmija, was verkündet er?‘ In diesem Zusammenhang, Ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.219] ตตฺถ ภควตา อายสฺมโต ภูมิชตฺเถรสฺส ตํ พฺยากรณํ สมนุชานิตฺวา ตตุตฺตริ ธมฺมเทสนานโย ปริปูเรตฺวา ปกาสิโต.

Frage – Und wie, Freunde, wurde dort vom Erhabenen, nachdem er diese Beantwortung des ehrwürdigen Thera Bhūmija gebilligt und darüber hinaus die Methode der Lehrdarlegung vervollständigt hatte, diese verkündet?

วิสฺสชฺชนา – ตคฺฆ ตฺวํ ภูมิช เอวํ ปุฏฺโฐ เอวํ พฺยากรมาโน วุตฺตวาที เจว เม โหสิ, น จ มํ อภูเตน อพฺภาจิกฺขสิ, เอวมาทินา ภนฺเต ภควตา อายสฺมโต ภูมิชสฺส ตํ วจนํ สมนุชานิตฺวา ‘‘เยหิ เกหิจิ ภูมิช สมณา วา พฺราหฺมณา วา มิจฺฉาทิฏฺฐิโน มิจฺฉาสงฺกปฺปา มิจฺฉาวาจา มิจฺฉากมฺมนฺตา มิจฺฉาอาชีวา มิจฺฉาวายามา มิจฺฉาสตี มิจฺฉาสมาธิโน, เต อาสญฺเจปิ กริตฺวา พฺรหฺมจริยํ จรนฺติ, อภพฺพา ผลสฺส อธิคมายา’’ติ เอวมาทินา ภนฺเต ภควตา อายสฺมโต ภูมิชสฺส อุตฺตริ เทสนานโย ปริปูเรตฺวา ปกาสิโต.

Antwort – ‚Gewiss, Bhūmija, wenn du so gefragt wirst und so antwortest, hast du das gesagt, was von mir gesagt wurde, und du wirfst mir nichts Unwahres vor...‘ Auf diese Weise, Ehrwürdiger Herr, die Worte des ehrwürdigen Bhūmija billigend, und beginnend mit: ‚Wer auch immer, Bhūmija, ob Asketen oder Brahmanen, von falscher Ansicht, falschem Entschluss, falscher Rede, falschem Handeln, falschem Lebensunterhalt, falscher Anstrengung, falscher Achtsamkeit und falscher Konzentration sind – selbst wenn sie eine Erwartung hegen und das heilige Leben führen, sind sie unfähig, die Frucht zu erlangen...‘, in dieser Weise, Ehrwürdiger Herr, wurde vom Erhabenen die weitere Lehrdarlegung für den ehrwürdigen Bhūmija vervollständigt und verkündet.

อนุรุทฺธสุตฺต

Anuruddhasutta

ปุจฺฉา – อนุรุทฺธสุตฺตํ [Pg.224] ปนาวุโส กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ เกน ภาสิตํ.

Frage – Aber das Anuruddhasutta, Freunde, wo, bezüglich wem, in welchem Zusammenhang und von wem wurde es gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต ปญฺจกงฺคํ ถปตึ อารพฺภ อายสฺมตา อนุรุทฺธตฺเถเรน ภาสิตํ, ปญฺจกงฺโค ภนฺเต ถปติ อายสฺมนฺตํ อนุรุทฺธํ เอตทโวจ ‘‘อิธ มํ ภนฺเต เถรา ภิกฺขู อุปสงฺกมิตฺวา เอวมาหํสุ ‘อปฺปมาณํ คหปติ เจโตวิมุตฺตึ ภาเวหี’ติ, เอกจฺเจ เถรา เอวมาหํสุ ‘มหคฺคตํ คหปติ เจโตวิมุตฺตึ ภาเวหี’’ติ, ยา จายํ ภนฺเต อปฺปมาณา เจโตวิมุตฺติ ยา จ มหคฺคตา เจโตวิมุตฺติ, อิเม ธมฺมา นานตฺถา เจว นานาพฺยญฺชนา จ, อุทาหุ เอกตฺถา พฺยญฺชนเมว นานนฺติ’’ ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger Herr, wurde es bezüglich des Baumeisters Pañcakaṅga vom ehrwürdigen Thera Anuruddha gesprochen. Der Baumeister Pañcakaṅga, Ehrwürdiger Herr, sprach zum ehrwürdigen Anuruddha so: ‚Hier, ehrwürdiger Herr, kamen ältere Mönche zu mir und sprachen so: „Hausvater, entfalte die unermessliche Gemütsbefreiung!“ Einige ältere Mönche sprachen so: „Hausvater, entfalte die erhabene Gemütsbefreiung!“ Diese unermessliche Gemütsbefreiung, ehrwürdiger Herr, und diese erhabene Gemütsbefreiung – sind diese Dinge sowohl von verschiedener Bedeutung als auch von verschiedenen Bezeichnungen, oder sind sie von gleicher Bedeutung und nur die Bezeichnungen sind verschieden?‘ In diesem Zusammenhang, Ehrwürdiger Herr, wurde es gesprochen.

อุปกฺกิเลสสุตฺต

Upakkilesasutta

ปุจฺฉา – อุปกฺกิเลสสุตฺตํ [Pg.225] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Aber das Upakkilesasutta, Freunde, wo und bezüglich wem wurde es vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – ปาจีนวํสทาเย ภนฺเต อายสฺมนฺตํ อนุรุทฺธตฺเถรํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – Im Pācīnavaṃsa-Hain, Ehrwürdiger Herr, wurde es bezüglich des ehrwürdigen Thera Anuruddha gesprochen.

พาลปณฺฑิตสุตฺต

Bālapaṇḍitasutta

ปุจฺฉา – พาลปณฺฑิตสุตฺตํ [Pg.226] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ ภาสิตํ.

Frage – Aber das Bālapaṇḍitasutta, Freunde, wo und bezüglich wem wurde es vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู อารพฺภ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger Herr, wurde es bezüglich zahlreicher Mönche gesprochen.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส ตตฺถ ภควตา พาลสฺส พาลลกฺขณานิ จ พาลสฺส ทิฏฺเฐว ธมฺเม ทุกฺขโทมนสฺสปฺปฏิสํเวทนา จ ปกาสิตา.

Frage – Und wie, Freunde, wurden dort vom Erhabenen die Merkmale des Toren und das Erfahren von Leiden und Kummer durch den Toren in diesem gegenwärtigen Leben verkündet?

วิสฺสชฺชนา – ตีณิมานิ ภิกฺขเว พาลสฺส พาลลกฺขณานิ พาลนิมิตฺตานิ พาลาปทานานิ. กตมานิ ตีณิ. อิธ ภิกฺขเว พาโล ทุจฺจินฺติตจินฺตี [Pg.227] จ โหติ ทุพฺภาสิตภาสี จ ทุกฺกฏกมฺมการี จาติ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควตา พาลสฺส พาลลกฺขณานิ จ พาลสฺส ทิฏฺเฐว ธมฺเม ทุกฺขโทมนสฺสปฺปฏิสํเวทนา จ ปกาสิตา.

Antwort – ‚Diese drei, ihr Mönche, sind die Merkmale des Toren, die Zeichen des Toren, die Verhaltensweisen des Toren. Welche drei? Hier, ihr Mönche, ist der Tor einer, der Schlechtes denkt, Schlechtes spricht und schlechte Taten tut...‘ Beginnend mit diesem, Ehrwürdiger Herr, wurden dort vom Erhabenen die Merkmale des Toren und das Erfahren von Leiden und Kummer durch den Toren in diesem gegenwärtigen Leben verkündet.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.230] ตตฺถ ภควตา พาลสฺส สมฺปราโย จ ตตฺถ นิรเย พาลสฺส ทุกฺขโทมนสฺสปฏิสํเวทนา จ ปกาสิตา.

Frage – Und wie, Freunde, wurden dort vom Erhabenen das zukünftige Schicksal des Toren und das Erfahren von Leiden und Kummer durch den Toren in der dortigen Hölle verkündet?

วิสฺสชฺชนา – ส โข โส ภิกฺขเว พาโล กาเยน ทุจฺจริตํ จริตฺวา วาจาย ทุจฺจริตํ จริตฺวา มนสา ทุจฺจริตํ จริตฺวา กายสฺส เภทาปรํ มรณา อปายํ ทุคฺคตึ วินิปาตํ นิรยํ อุปปชฺชตีติ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควตา พาลสฺส สมฺปราโย จ ตตฺถ จ พาลสฺส นิรเย ทุกฺขโทมนสฺสปฺปฏิสํเวทนา ปกาสิตา.

Antwort – ‚Jener Tor, ihr Mönche, nachdem er körperliches Fehlverhalten, sprachliches Fehlverhalten und geistiges Fehlverhalten begangen hat, wird nach dem Zerfall des Körpers, nach dem Tod, in einem Zustand des Verfalls, auf einer unglücklichen Fährte, im Abgrund, in der Hölle wiedergeboren...‘ Beginnend mit diesem, Ehrwürdiger Herr, wurden dort vom Erhabenen das zukünftige Schicksal des Toren und das Erfahren von Leiden und Kummer durch den Toren in der dortigen Hölle verkündet.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.234] ตตฺถ ภควตา พาลสฺส ติรจฺฉานโยนิยํ ทุกฺขโทมนสฺสปฏิสํเวทนา ปกาสิตา.

Frage – Und wie, Freunde, wurde dort vom Erhabenen das Erfahren von Leiden und Kummer durch den Toren im Tierreich verkündet?

วิสฺสชฺชนา – สนฺติ ภิกฺขเว ติรจฺฉานคตา ปาณา ติณภกฺขา เต อลฺลานิปิ ติณานิ สุกฺขานิปิ ติณานิ ทนฺตุลฺเลหกํ ขาทนฺตีติ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควตา พาลสฺส ติรจฺฉานโยนิยํ ทุกฺขโทมนสฺสปฺปฏิสํเวทนา ปกาสิตา.

Antwort – „Es gibt, ihr Mönche, Tiere, die Gras fressen; sie fressen sowohl feuchtes Gras als auch trockenes Gras, indem sie es mit den Zähnen abstreifen“ – mit diesen und ähnlichen Worten, Ehrwürdiger, wurde dort vom Erhabenen das Erfahren von Leiden und Unmut für den Toren im Tierschoß dargelegt.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.235] ตตฺถ ภควตา พาเลน สกึ วินิปาตคเตน ปุน มนุสฺสตฺตทุลฺลภตา ปกาสิตา.

Frage – Und wie, Freund, wurde dort vom Erhabenen dargelegt, dass es für den Toren, der einmal in den Abgrund geraten ist, schwer ist, das Menschentum wiederzuerlangen?

วิสฺสชฺชนา – เสยฺยถาปิ ภิกฺขเว ปุริโส เอกจฺฉิคฺคลํ ยุคํ มหาสมุทฺเท ปกฺขิเปยฺย, ตเมนํ ปุรตฺถิโม วาโต ปจฺฉิเมน สํหเรยฺยาติ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควตา พาเลน สกึ วินิปาตคเตน ปุน มนุสฺสตฺตสฺส ทุลฺลภตา ปกาสิตา.

Antwort – „Als ob, ihr Mönche, ein Mann ein Joch mit einer einzigen Öffnung in den Ozean werfen würde, und der Ostwind würde es nach Westen treiben“ – mit diesen und ähnlichen Worten, Ehrwürdiger, wurde dort vom Erhabenen dargelegt, dass es für den Toren, der einmal in den Abgrund geraten ist, schwer ist, das Menschentum wiederzuerlangen.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.237] ตตฺถ ภควตา พาลสฺส กทาจิ กรหจิ ทีฆสฺส อทฺธุโน อจฺจเยน มนุสฺสตฺตํ อาคตสฺสปิ ทุกฺขพหุลตา ปกาสิตา.

Frage – Und wie, Freund, wurde dort vom Erhabenen dargelegt, dass selbst wenn der Tor irgendwann einmal nach Ablauf einer langen Zeit das Menschentum erlangt, er von viel Leid geprägt sein wird?

วิสฺสชฺชนา – ส โข โส ภิกฺขเว พาโล สเจ กทาจิ กรหจิ ทีฆสฺส อทฺธุโน อจฺจเยน มนุสฺสตฺตํ อาคจฺฉตีติ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควตา พาลสฺส กทาจิ กรหจิ ทีฆสฺส อทฺธุโน อจฺจเยน มนุสฺสตฺตํ อาคตสฺสปิ ทุกฺขพหุลตา ปกาสิตา.

Antwort – „Wenn dieser Tor, ihr Mönche, irgendwann einmal nach Ablauf einer langen Zeit das Menschentum erlangt …“ – mit diesen und ähnlichen Worten, Ehrwürdiger, wurde dort vom Erhabenen dargelegt, dass selbst wenn der Tor irgendwann einmal nach Ablauf einer langen Zeit das Menschentum erlangt, er von viel Leid geprägt sein wird.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.238] ตตฺถ ภควตา ปณฺฑิตสฺส ปณฺฑิตลกฺขณานิ จ ปณฺฑิตสฺส ทิฏฺเฐว ธมฺเม สุขโสมนสฺสปฺปฏิสํเวทนา จ ปกาสิตา.

Frage – Und wie, Freund, wurden dort vom Erhabenen die Merkmale des Weisen und das Erfahren von Glück und Freude des Weisen in eben diesem Leben dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – ตีณิมานิ ภิกฺขเว ปณฺฑิตสฺส ปณฺฑิตลกฺขณานิ ปณฺฑิตนิมิตฺตานิ ปณฺฑิตาปทานานิ. กตมานิ ตีณิ. อิธ ภิกฺขเว ปณฺฑิโต สุจินฺติตจินฺตี จ โหติ สุภาสิตภาสี จ สุกตกมฺมการี จาติ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควตา

Antwort – „Es gibt, ihr Mönche, diese drei Merkmale des Weisen, Kennzeichen des Weisen, Verhaltensweisen des Weisen. Welche drei? Hier, ihr Mönche, denkt der Weise gut Gedachtes, spricht gut Gesprochenes und tut gut Getanes“ – mit diesen und ähnlichen Worten, Ehrwürdiger, wurde dort vom Erhabenen

ปณฺฑิตสฺส [Pg.239] ปณฺฑิตลกฺขณานิ จ ทิฏฺเฐว ธมฺเม ปณฺฑิตสฺส สุขโสมนสฺสปฏิสํเวทนา จ ปกาสิตา.

die Merkmale des Weisen und das Erfahren von Glück und Freude des Weisen in eben diesem Leben dargelegt.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.240] ตตฺถ ภควตา ปณฺฑิตสฺส สมฺปราโย จ ตตฺถ สคฺเค สุขโสมนสฺสปฺปฏิสํเวทนา จ ปกาสิตา.

Frage – Und wie, Freund, wurde dort vom Erhabenen das jenseitige Schicksal des Weisen und dort im Himmel sein Erfahren von Glück und Freude dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – ส โข โส ภิกฺขเว ปณฺฑิโต กาเยน สุจริตํ จริตฺวา วาจาย มนสา สุจริตํ จริตฺวา กายสฺส เภทา ปรํ มรณา สุคตึ สคฺคํ โลกํ อุปปชฺชตีติ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควตา ปณฺฑิตสฺส สมฺปราโย จ สคฺเค จ ปณฺฑิตสฺส สุขโสมนสฺสปฺปนิสํเวทนา ปกาสิตา.

Antwort – „Wenn dieser Weise, ihr Mönche, gutes Verhalten mit dem Körper, gutes Verhalten mit der Sprache und gutes Verhalten mit dem Geist geübt hat, gelangt er nach dem Zerfall des Körpers, nach dem Tod, auf eine glückliche Fährte, in eine himmlische Welt“ – mit diesen und ähnlichen Worten, Ehrwürdiger, wurde dort vom Erhabenen das jenseitige Schicksal des Weisen und das Erfahren von Glück und Freude des Weisen im Himmel dargelegt.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.242] ตตฺถ ภควตา ปณฺฑิตสฺส กทาจิ กรหจิ ทีฆสฺส อทฺธุโน อจฺจเยน มนุสฺสตฺตํ อาคตสฺสปิ สุขพหุลตา ปกาสิตา.

Frage – Und wie, Freund, wurde dort vom Erhabenen dargelegt, dass selbst wenn der Weise irgendwann einmal nach Ablauf einer langen Zeit das Menschentum erlangt, er von viel Glück geprägt sein wird?

วิสฺสชฺชนา – ส โข โส ภิกฺขเว ปณฺฑิโต สเจ กทาจิ กรหจิ ทีฆสฺส อทฺธุโน อจฺจเยน มนุสฺสตฺตํ อาคจฺฉติ, ยานิ ตานิ อุจฺจากุลานิ ขตฺติยมหาสาลกุลํ วา พฺราหฺมณมหาสาลกุลํ วา คหปติมหาสาลกุลํ วา ตถารูเป กุเล ปจฺจาชายตีติ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควตา ปณฺฑิตสฺส กทาจิ กรหจิ ทีฆสฺส อทฺธุโน อจฺจเยน มนุสฺสตฺตํ อาคตสฺสปิ สุขพหุลตา ปกาสิตา.

Antwort – „Wenn dieser Weise, ihr Mönche, irgendwann einmal nach Ablauf einer langen Zeit das Menschentum erlangt, wird er in einer solchen vornehmen Familie wiedergeboren, sei es in einer hochgestellten Adelsfamilie, einer hochgestellten Brahmanenfamilie oder einer hochgestellten Hausvaterfamilie“ – mit diesen und ähnlichen Worten, Ehrwürdiger, wurde dort vom Erhabenen dargelegt, dass selbst wenn der Weise irgendwann einmal nach Ablauf einer langen Zeit das Menschentum erlangt, er von viel Glück geprägt sein wird.

จูฬกมฺมวิภงฺคสุตฺต

Cūḷakammavibhaṅgasutta

ปุจฺฉา – เตนาวุโส [Pg.244] ชานตา ปสฺสตา…เป… สมฺมาสมฺพุทฺเธน จูฬกมฺมวิภงฺคสุตฺตํ กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo, Freund, in Bezug auf wen und aus welchem Anlass wurde das Cūḷakammavibhaṅgasutta von jenem wissenden, sehenden … [und so weiter] … vollkommen Erleuchteten gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – สาวตฺถิยํ ภนฺเต สุภํ มาณวํ โตเทยฺยปุตฺตํ อารพฺภ ภาสิตํ. สุโภ ภนฺเต มาณโว โตเทยฺยปุตฺโต ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา เอตทโวจ ‘‘โก นุ โข โภ โคตม เหตุ โก ปจฺจโย, เยน มนุสฺสานํเยว สตํ มนุสฺสภูตานํ ทิสฺสนฺติ หีนปฺปณีตตา. ทิสฺสนฺติ หิ โภ โคตม มนุสฺสา อปฺปายุกา, ทิสฺสนฺติ ทีฆายุกา. ทิสฺสนฺติ พวฺหาพาธา, ทิสฺสนฺติ อปฺปาพาธา. ทิสฺสนฺติ ทุพฺพณฺณา, ทิสฺสนฺติ วณฺณวนฺโต. ทิสฺสนฺติ อปฺเปสกฺขา, ทิสฺสนฺติ มเหสกฺขา. ทิสฺสนฺติ อปฺปโภคา, ทิสฺสนฺติ มหาโภคา. ทิสฺสนฺติ นีจกุลีนา, ทิสฺสนฺติ อุจฺจากุลีนา. ทิสฺสนฺติ ทุปฺปญฺญา, ทิสฺสนฺติ ปญฺญวนฺโต. โก นุ โข โภ โคตม เหตุ โก ปจฺจโย, เยน มนุสฺสานํเยว สตํ มนุสฺสภูตานํ ทิสฺสนฺติ หีนปฺปณีตตา’’ติ ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Sāvatthī, Ehrwürdiger, wurde es in Bezug auf den jungen Subha, den Sohn des Todeyya, gesprochen. Der junge Subha, der Sohn des Todeyya, Ehrwürdiger, trat an den Erhabenen heran und sprach zu ihm so: „Was ist wohl, Herr Gotama, die Ursache, was der Grund, warum unter den Menschen selbst, obwohl sie alle Menschen sind, Niedrigkeit und Vortrefflichkeit zu sehen sind? Man sieht nämlich, Herr Gotama, kurzlebige Menschen und man sieht langlebige Menschen. Man sieht kränkliche Menschen und man sieht gesunde Menschen. Man sieht unansehnliche Menschen und man sieht schöne Menschen. Man sieht einflusslose Menschen und man sieht einflussreiche Menschen. Man sieht besitzarme Menschen und man sieht besitzreiche Menschen. Man sieht niedriggeborene Menschen und man sieht hochgeborene Menschen. Man sieht unweise Menschen und man sieht weise Menschen. Was ist wohl, Herr Gotama, die Ursache, was der Grund, warum unter den Menschen selbst, obwohl sie alle Menschen sind, Niedrigkeit und Vortrefflichkeit zu sehen sind?“ – Aus diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde es gesprochen.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.246] ตตฺถ ภควตา สตฺตานํ ทีฆายุกอปฺปายุกสํวตฺตนกกมฺมานิ วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ.

Frage – Und wie, Freund, wurden dort vom Erhabenen die zur Langlebigkeit und Kurzlebigkeit führenden Taten der Wesen analysiert und dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – อิธ มาณว เอกจฺโจ อิตฺถี วา ปุริโส วา ปาณาติปาตี โหติ, ลุทฺโท โลหิตปาณิ หตปหเต นิวิฏฺโฐ อทยาปนฺโน ปาณภูเตสูติ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควตา อปฺปายุกทีฆายุกสํวตฺตนกานิ กมฺมานิ วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ.

Antwort – „Hier, junger Mann, ist eine gewisse Frau oder ein Mann ein Töter von Lebewesen, grausam, mit blutigen Händen, dem Schlagen und Töten hingegeben, ohne Mitleid mit lebenden Wesen“ – mit diesen und ähnlichen Worten, Ehrwürdiger, wurden dort vom Erhabenen die zur Kurzlebigkeit und Langlebigkeit führenden Taten analysiert und dargelegt.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.247] ตตฺถ ภควตา สตฺตานํ อปฺปาพาธพวฺหาพาธสํวตฺตนกกมฺมานิ วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ.

Frage – Und wie, Freund, wurden dort vom Erhabenen die zur Gesundheit und Krankhaftigkeit führenden Taten der Wesen analysiert und dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – อิธ [Pg.248] มาณว เอกจฺโจ อิตฺถี วา ปุริโส วา สตฺตานํ วิเหฏฺฐกชาติโก โหติ ปาณินา วา เลฑฺฑุนาวา ทณฺเฑนวา สตฺเถน วาติ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควตา สตฺตานํ อปฺปาพาธพวฺหาพาธสํวตฺตนกกมฺมานิ วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ.

Antwort – „Hier, junger Mann, hat eine gewisse Frau oder ein Mann die Natur, Wesen zu quälen, sei es mit der Hand, einer Erdscholle, einem Stock oder einer Waffe“ – mit diesen und ähnlichen Worten, Ehrwürdiger, wurden dort vom Erhabenen die zur Gesundheit und Krankhaftigkeit der Wesen führenden Taten analysiert und dargelegt.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.249] ตตฺถ ภควตา สตฺตานํ สุวณฺณทุพฺพณฺณสํวตฺตนกกมฺมานิ วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ.

Frage – Und wie, Freund, wurden dort vom Erhabenen die zur Schönheit und Unansehnlichkeit führenden Taten der Wesen analysiert und dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – อิธ มาณว เอกจฺโจ อิตฺถี วา ปุริโส วา โกธโน โหติ อุปายาสพหุโล, อปฺปมฺปิ วุตฺโต สมาโน อภิสชฺชติ กุปฺปติ พฺยาปชฺชติ ปติฏฺฐิยติ, โกปญฺจ โทสญฺจ อปฺปจฺจยญฺจ ปาตุกโรตีติ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควตา สตฺตานํ สุวณฺณทุพฺพณฺณสํวตฺตนกกมฺมานิ วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ.

Antwort – „Hier, junger Mann, ist eine gewisse Frau oder ein Mann zornig und voller Verdruss; selbst wenn sie nur ein wenig angesprochen werden, nehmen sie Anstoß, ärgern sich, werden feindselig, leisten Widerstand und bekunden Zorn, Hass und Missfallen“ – mit diesen und ähnlichen Worten, Ehrwürdiger, wurden dort vom Erhabenen die zur Schönheit und Unansehnlichkeit der Wesen führenden Taten analysiert und dargelegt.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.251] ตตฺถ ภควตา สตฺตานํ มเหสกฺข อปฺเปสกฺขสํวตฺตนกกมฺมานิ วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ.

Frage – Und wie, Freund, wurden dort vom Erhabenen die zu großem Einfluss und geringem Einfluss führenden Taten der Wesen analysiert und dargelegt?

วิสฺสชฺชนา – อิธ มาณว เอกจฺโจ อิตฺถี วา ปุริโส วา อิสฺสามนโก โหติ, ปรลาภสกฺการ ครุการ มานนวนฺทน ปูชาสุ อิสฺสติ อุปทุสฺสติ อิสฺสํ พนฺธตีติ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควตา สตฺตานํ อปฺเปสกฺขมเหสกฺขสํวตฺตนกานิ กมฺมานิ วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ.

Antwort – „Hier, junger Mann, ist eine Frau oder ein Mann eifersüchtig; sie oder er ist eifersüchtig auf den Gewinn, die Ehre, die Respektbezeugung, die Hochachtung, den Gruß und die Verehrung anderer, ärgert sich darüber und hegt Eifersucht“ – durch diese und ähnliche Worte, Ehrwürdiger, hat dort der Erhabene, indem er sie analysierte, die Handlungen der Wesen dargelegt, die zu geringem Einfluss oder zu großem Einfluss führen.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.253] ตตฺถ ภควตา มหาโภคอปฺปโภคสํวตฺตนกกมฺมานิ วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ.

Frage – Und wie, Freund, hat dort der Erhabene, indem er sie analysierte, die Handlungen dargelegt, die zu großem Reichtum oder zu geringem Reichtum führen?

วิสฺสชฺชนา – อิธ มาณว เอกจฺโจ อิตฺถี วา ปุริโส วา น ทาตา โหติ, สมณสฺส วา พฺราหฺมณสฺส วา อนฺนํ ปานํ วตฺตํ ยานํ มาลาคนฺธ วิเลปนํ เสยฺยวสถปทีเปยฺยนฺติ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควตา มหาโภคอปฺปโภคสํวตฺตนกกมฺมานิ วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ.

Antwort – „Hier, junger Mann, gibt eine Frau oder ein Mann nichts; sie oder er gibt einem Asketen oder Brahmanen keine Speise, keinen Trank, keine Kleidung, kein Fahrzeug, keine Blumen, Düfte, Salben, Lagerstätten, Unterkünfte und Lampen“ – durch diese und ähnliche Worte, Ehrwürdiger, hat dort der Erhabene, indem er sie analysierte, die Handlungen dargelegt, die zu großem Reichtum oder zu geringem Reichtum führen.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.255] ตตฺถ ภควตา สตฺตานํ อุจฺจากุลีน นีจกุลีนสํวตฺตนกกมฺมานิ วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ.

Frage – Und wie, Freund, hat dort der Erhabene, indem er sie analysierte, die Handlungen der Wesen dargelegt, die zu einer Geburt in einer hohen Familie oder zu einer Geburt in einer niederen Familie führen?

วิสฺสชฺชนา – อิธ มาณว เอกจฺโจ อิตฺถี วา ปุริโส วา ถทฺโธ โหติ อติมานิ อภิวาเทตพฺพํ น อภิวาเทติ, ปจฺจุฏฺฐาตพฺพํ น ปจฺจุฏฺเฐติ, อาสนารหสฺส น อาสนํ เทติ, มคฺคารหสฺส น มคฺคํ เทติ, สกฺกาตพฺพํ น สกฺกโรติ, ครุกาตพฺพํ น ครุกโรติ, มาเนตพฺพํ มาเนติ, ปูเชตพฺพํ น ปูเชตีติ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควตา สตฺตานํ อุจฺจากุลีน นีจกุลีนสํวตฺตนกกมฺมานิ วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ.

Antwort – „Hier, junger Mann, ist eine Frau oder ein Mann stolz und hochmütig; sie oder er grüßt nicht, wer gegrüßt werden sollte, erhebt sich nicht vor dem, vor dem man sich erheben sollte, bietet dem, der eines Sitzplatzes würdig ist, keinen Sitzplatz an, macht dem, der des Weges würdig ist, den Weg nicht frei, erweist dem keine Ehre, der geehrt werden sollte, respektiert nicht, wer respektiert werden sollte, schätzt nicht, wer geschätzt werden sollte, und verehrt nicht, wer verehrt werden sollte“ – durch diese und ähnliche Worte, Ehrwürdiger, hat dort der Erhabene, indem er sie analysierte, die Handlungen der Wesen dargelegt, die zu einer Geburt in einer hohen Familie oder zu einer Geburt in einer niederen Familie führen.

ปุจฺฉา – กถญฺจาวุโส [Pg.257] ตตฺถ ภควตา สตฺตานํ มหาปญฺญทุปฺปญฺญสํวตฺตนกกมฺมานิ วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ.

Frage – Und wie, Freund, hat dort der Erhabene, indem er sie analysierte, die Handlungen der Wesen dargelegt, die zu großer Weisheit oder zu mangelnder Weisheit führen?

วิสฺสชฺชนา – อิธ มาณว เอกจฺโจ อิตฺถี วา ปุริโส วา สมณํ วา พฺราหฺมณํ วา อุปสงฺกมิตฺวา น ปริปุจฺฉิตา โหติ ‘‘กึ ภนฺเต กุสลํ, กึ อกุสลํ. กึ สาวชฺชํ, กึ อนวชฺชํ. กึ เสวิตพฺพํ, กึ น เสวิตพฺพํ. กึ เม กรียมานํ ทีฆรตฺตํ อหิตาย ทุกฺขาย โหติ, กึ วา ปน เม กรียมานํ [Pg.258] ทีฆรตฺตํ หิตาย สุขาย โหตี’’ติ เอวมาทินา ภนฺเต ตตฺถ ภควตา สตฺตานํ มหาปญฺญทุปฺปญฺญสํวตฺตนกกมฺมานิ วิภชิตฺวา ปกาสิตานิ.

Antwort – „Hier, junger Mann, sucht eine Frau oder ein Mann einen Asketen oder Brahmanen auf, fragt ihn aber nicht: ‚Was, Ehrwürdiger, ist heilsam, was ist unheilsam? Was ist tadelnswert, was ist untadelig? Was soll gepflegt werden, was soll nicht gepflegt werden? Was wird mir, wenn ich es tue, für lange Zeit zum Unheil und zum Leiden gereichen, oder was wird mir, wenn ich es tue, für lange Zeit zum Heil und zum Glück gereichen?‘“ – durch diese und ähnliche Worte, Ehrwürdiger, hat dort der Erhabene, indem er sie analysierte, die Handlungen der Wesen dargelegt, die zu großer Weisheit oder zu mangelnder Weisheit führen.

อินฺทฺริยภาวนาสุ

Über die Entfaltung der Fähigkeiten

ปุจฺฉา – อินฺทฺริยภาวนาสุตฺตํ [Pg.260] ปนาวุโส ภควตา กตฺถ กํ อารพฺภ กิสฺมึ วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Frage – Wo aber, Freund, über wen und zu welchem Anlass wurde die Lehrrede über die Entfaltung der Fähigkeiten vom Erhabenen gesprochen?

วิสฺสชฺชนา – คชงฺคลายํ ภนฺเต อุตฺตรํ นาม มาณวํ ปาราสิวิยนฺเตวาสึ อารพฺภ ภาสิตํ, อุตฺตโร ภนฺเต มาณโว ปาราสิวิยนฺเตวาสี ภควตา ปุฏฺโฐ ภควนฺตํ เอตทโวจ ‘‘อิธ โภ โคตม จกฺขุนา รูปํ น ปสฺสติ, โสเตน สทฺทํ น สุณาติ. เอวํ โข โภ โคตม เทเสติ ปาราสิวิโย พฺราหฺมโณ สาวกานํ อินฺทฺริยภาวน’’นฺติ. ตสฺมึ ภนฺเต วตฺถุสฺมึ ภาสิตํ.

Antwort – In Gajaṅgalā, Ehrwürdiger, wurde sie in Bezug auf den jungen Mann namens Uttara, einen Schüler des Pārāsiriya, gesprochen. Der junge Mann Uttara, der Schüler des Pārāsiriya, Ehrwürdiger, antwortete dem Erhabenen auf dessen Frage hin so: „Hier, Herr Gotama, sieht man mit dem Auge keine Form, hört man mit dem Ohr keinen Ton. Auf diese Weise, Herr Gotama, lehrt der Brahmane Pārāsiriya seinen Schülern die Entfaltung der Fähigkeiten.“ Zu diesem Anlass, Ehrwürdiger, wurde sie gesprochen.