เตลกฏาหคาถา

油锅偈

นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส

礼敬彼世尊、阿罗汉、正自觉者

๑.

1.

ลํกิสฺสโร ชยตุ วารณราชคามีโภคินฺทโภค รุจิรายต ปีณ พาหุ,สาธุปจารนิรโต คุณสนฺนิวาโสธมฺเม ฐิโต วีคตโกธมทาวเลโป;

愿兰卡之主(Laṃkissaro)胜利，其步态如象王；其臂膀丰满修长，光彩夺目如蛇王之身；他乐于善行，是众德之所居；安住于法，远离了忿怒、骄慢与傲慢。

๒.

2.

โย สพฺพโลกมหิโต กรุณาธิวาโสโมกฺขากโร รวิกุลมฺพร ปุณฺณ จนฺโท,เญยฺโยทธึ สุวิปุลํ สกลํ วิพุทฺโธโลกุตฺตมํ นมถ ตํ สิรสา มุนินฺทํ;

他为一切世间所崇敬，是慈悲的居所；是解脱的造作者，是日族天空中的一轮满月；他遍知了所有广阔无垠的所知之海；你们当头面顶礼那位世间至上者、牟尼之主。

๓.

3.

โสปานมาลมมลํ ติทสาลยสฺสสํสาร สาครสมุตฺตรณาย เสตุํ,สพฺพาคตีภย วิวชฺชิต เขม มคฺคํธมฺมํ นมสฺสถ สทา มุนินา ปณีตํ;

你们当恒常礼敬由牟尼所阐明的法，它是通往三十三天居所的无垢阶梯，是跨越轮回海洋的桥梁，是远离一切恶趣之畏惧的安稳之道。

๔.

4.

เทยฺยํ ตทปฺปมปิ ยตฺถ ปสนฺน จิตฺตาทตฺวา นรา ผลมุฬารตรํ ลภนฺเต,ตํ สพฺพทา ทสพเลนปิ สุปฺปสตฺถํสงฺฆํ นมสฺสถ สทามิตปุญฺญเขตฺตํ;

人们于此以虔敬之心，纵使施予微少之物，亦能获得极为殊胜的果报；你们当恒常礼敬僧伽，他恒常为十力者所善赞，是无量的福田。

๕.

5.

เตโช พเลน มหตา รตนตฺตยสฺสโลกตฺตยํ สมธิคจฺฉติ เยน โมกฺขํ,รกฺขา น จตฺถิ จ สมา รตนตฺตยสฺสตสฺมา สทา ภชถ ตํ รตนตฺตยํ โภ;

凭借三宝的巨大威力，三界得以获得解脱；没有任何护佑能与三宝相等；是故，诸位，你们当恒常皈依那三宝。

๖.

6.

ลํกิสฺสโร ปรหิเตกรโต นิราโสรตฺติมฺปิ ชาครรโต กรุณาธิวาโส,โลกํ วิโพธยติ โลกหิตาย กามํธมฺมํ สมาจรถ ชาคริยานุยุตฺตา;

兰卡之主唯乐利他，无所希求；他彻夜保持醒觉，是慈悲的居所；他为了世间的利益而欲唤醒世人；你们当奉行正法，保持警醒。

๗.

7.

สตฺโตปการ นิรตา กุสเล สหายาโภ ทุลฺลภา ภุวิ นรา วิหตปฺปมาทา,ลํกาธิปํ คุณธนํ กุสเล สหายํอาคมฺม สํจรถ ธมฺมมลํ ปมาทํ;

诸位，乐于利益众生、于善法中为友、已断除放逸之人，于此世间实为难得。你们当亲近具足功德之财、于善法中为友的兰卡之主，奉行正法，切勿放逸！

๘.

8.

ธมฺโม ติโลก สรโณ ปรโม รสานํธมฺโม มหคฺฆรตโน รตเนสุ โลเก,ธมฺโม ภเว ติภวทุกฺข วินาสเหตุธมฺมํ สมาจรถ ชาคริยานุยุตฺตา;

法是三界的皈依处，是诸味中的无上味；法是世间众宝中的大宝；法是摧毁三有之苦的因由。你们当奉行正法，保持警醒。

๙.

9.

นิทฺทํ วิโนทยถ ภาวยถปฺปเมยฺยํทุกฺขํ อนิจฺจมฺปิ เจห อนตฺตตญฺจ,เทเห รตึ ชหถ ช ชชฺชรภาชนาโภธมฺมํ สมาจรถ ชาคริยานุยุตฺตา;

你们当驱除睡眠，修习无量心，并于此身思惟苦、无常与无我；当舍弃对身体的贪著，它犹如一个破旧的器皿。你们当奉行正法，保持警醒。

๑๐.

10.

โอกาส มชฺช มม นตฺถิ สุเว กริสฺสํธมฺมํ อิตีหลสตา กุสลปฺปโยเค,นา’ลํ ติยทฺธสุ ตถา ภุวนตฺตเย จกามํ น จตฺถิ มนุโช มรณา ปมุตฺโต;

“我今天没空，明天再修法”——如此懈怠之人，于善业的修行中，终究无法胜任。无论是在三时之中，还是在三界之内，都没有人能免于死亡。

๑๑.

11.

ขิตฺโต ยถา นภสิ เกนจิเทว เลฑฺฑุภูมึ สมาปตฺติ ภารตยา ขเณน,ชาตตฺตเมว ขลุ การณเมกมตฺรโลกํ สทา นนุ ธุวํ มรณาย คนฺตุํ;

犹如被某人抛向空中的土块，瞬间便因其重量而落回地面；同样，于此世间，出生乃是唯一的因，使众生必然、恒常地走向死亡。

๑๒.

12.

กามํ นรสฺส ปตโต คิริมุทฺธนาโตมชฺเฌ น กิญฺจิ ภยนิสฺสรณาย เหตุ,กามํ วชนฺติ มรณํ ติภเวสุ สตฺตาโภเค รตึ ปชหถาปิ จ ชีวิเต จ;

诚然，当人从山顶坠落时，中途没有任何因缘可以让他逃离恐惧；同样，三有中的众生也必然走向死亡。因此，你们当舍弃对享乐与生命的贪著。

๑๓.

13.

กามํ ปตนฺติ มหิยา ขลุ วสฺสธาราวิชฺชุลฺลตา วิตตเมฆ มุขา ปมุตฺตา,เอวํ นรา มรณภีม ปปาตมชฺเฌกามํ ปตนฺติ นหิ โกจิ ภเวสุ นิจฺโจ;

诚然，雨流从布满闪电的辽阔云端释出，必然落向大地；同样，人们也必然坠入死亡的恐怖深渊之中。在诸有之中，无有常住者。

๑๔.

14.

เวลาตเฏ ปฏุตโรรุ ตรํคมาลานาสํ วชนฺติ สตตํ สลิลาลยสฺส,นาสํ ตถา สมุปยนฺติ นรามรานํปาณานิ ทารุณตเร มรโณทธิมฺหิ;

在海岸边，大海中汹涌的巨浪接连不断地碎灭；同样，人与天人的生命，也在更可怕的死亡之海中走向毁灭。

๑๕.

15.

รุทฺโธปิ โส รถวรสฺสคชาธิเปหิโยเธหิ จาปิ สพเลหิ จ สายุเธหิ,โลกํ วิวํจิย สทา มรณูสโภ โสกามํ นิหนฺติ ภุวนตฺตย สาลิ ทณฺฑํ;

即使被最胜的战车、骏马、象王，以及全副武装的勇士和军队所阻挡，那死亡之牛也总是欺瞒世间，随意地摧毁三界中如稻秆般的生命。

๑๖.

16.

โภ มารุเตน มหตา วิหโต ปทีโปขิปฺปํ วินาส มุขเมติ มหปฺปโภปิ,โลเก ตถา มรณจณฺฑ สมีรเณนขิปฺปํ วินสฺสติ นรายุมหา ปทีโป;

诸位，一盏灯，即使光芒万丈，一旦被强风吹袭，也会迅速熄灭；同样，在这世间，人类寿命的大灯，也被死亡的烈风迅速摧毁。

๑๗

17

รามชฺชุนปฺปภูติ ภูปติ ปุํควา จสูรา ปุเร รณมุเข วิชิตาริ สงฺฆา,เตปีห จณฺฑ มรโณฆ นิมุคฺคเทหานาสํ คตา ชคติ เก มรณา ปมุตฺตา?

往昔如罗摩(Rāma)、阿周那(Ajjuna)等最杰出的国王，以及在战场上战胜敌军的英雄们，他们也在此被死亡的暴流所吞噬，走向了毁灭。世间又有谁能免于死亡呢？

๑๘.

18.

ลกฺขี จ สาครปฏา สธราธรา จสมฺปตฺติโย จ วิวิธา อปิ รูปโสภา,สพฺพา จ ตา อปิ จ มิตฺตสุตา จ ทาราเก จาปิ กํ อนุคตา มรณํ วชนฺตํ?

幸运、由海洋环绕并拥有山脉的大地、种种成就与美貌——所有这一切，连同朋友、子女与妻子，当一个人走向死亡时，又有谁能跟随他呢？

๑๙.

19.

พฺรหฺมาสุราสุรคณา จ มหานุภาวาคนฺธพฺพกินฺนรมโหรครกฺขสา จ,เต จา ปเร จ มรณคฺคิสิขาย สพฺเพอนฺเต ปตนฺติ สลภา อิว ขีณปุญฺญา;

大威力的梵天、天神众、阿修罗，以及乾闼婆(gandhabba)、紧那罗(kinnara)、大腹行(mahoraga)与罗刹(rakhasa)，他们和其他所有众生，在福报耗尽时，最终都像飞蛾一般，投入死亡之火的烈焰中。

๒๐.

20.

เย สาริปุตฺตปมุขา มุนิสาวกา จสุทฺธา สทาสวนุทา ปรมิทฺธิปตฺตา,เต จาปิ มจฺจุวฬภา มุข สนฺนิมุคฺคาทีปานิวานลหตา ขยตํ อุเปตา;

即使是那些以舍利弗为首的牟尼弟子，他们清净无染，恒断诸漏，已证得最上神通，也同样沉入了死亡之口，如同被风吹灭的灯火，走向了灭尽。

๒๑.

21.

พุทฺธาปิ พุทฺธกมลามลจารุเนตฺตาพตฺตึสลกฺขณ วิราชิต รูปโสภา,สพฺพาสจกฺขยกราปิ จ โลกนาถาสมฺมทฺทิตา มรณมตฺตมหาคเชน;

诸佛，其眼眸美如无垢莲花，其身相因三十二相而庄严辉煌；即使是能断尽一切漏的世间怙主，也被死亡这头狂象所践踏。

๒๒.

22.

โรคาตุเรสุ กรุณา น ชราตุเรสุขิฑฺฑาปเรสุ สุกุมารกุมารเกสุ,โลกํ สทา หนติ มจฺจุ มหาคชินฺโททวานโล วนมิวาวรตํ อเสสํ;

对病苦者、老苦者，以及沉溺于嬉戏的娇嫩孩童，死亡都无有悲悯；死神这头象王恒常摧毁世间，如同林火不断地将森林焚烧殆尽。

๒๓.

23.

อาปุณฺณตา น สลิเล น ชลาสยสฺสกฏฺฐสฺส จาปิ พหุตา น หุตาสนสฺส,ภุตฺวาน โส ติภูวนมฺปิ ตถา อเสสํโภ นิทฺทโย น ขลุ ปีติมุเปติ มจฺจุ;

水满足不了水池，众多的薪柴也满足不了火焰；同样地，诸位，那无情的死神吞噬了整个三界，也绝不感到满足。

๒๔.

24.

โภ โมห โมหิตตยา วิวโส อธญฺโญโลโก ปตตฺยปิปิ มจฺจุมุเข สุภีเม,โภเค รตึ สมุปยาติ นิหีนปญฺโญโทลา ตรงฺคจปเล สุปิโนปเมยฺเย;

诸位，世人因被愚痴所迷惑，无助而无福，坠入极可怖的死亡之口；智慧低劣者却对那如秋千与波浪般动摇、可比作梦的欲乐生起爱着。

๒๕.

25.

เอโกปิ มจฺจุรภิหนฺตุมลํ ติโลกํกึ นิทฺทยา อปิ ชรามรณานุยายี,โก วา กเรยฺย วิภสุเวสุ จ ชีวิตาสํชาโต นโร สุปิน สํคม สนฺนิเภสุ;

仅一个死神就足以摧毁三界，更何况还有无情的老死跟随着。对于如梦中相会般短暂的生命，谁还会生起存活的渴望呢？

๒๖.

26.

นิจฺจาตุรํ ชคทิทํ สภยํ สโสกํทิสฺวา จ โกธมทโมหชราภิภูตํ,อุพฺเพคมตฺตมปิ ยสฺส น วิชฺชตี เจโส ทารุโณน มรณํ วต ตํ ธิรตฺถุ!โภ โภ น ปสฺสถ ชราสิธรญฺหิ มจฺจุมาหญฺญมานมขิลํ สตตํ ติโลกํ,กึ นิทฺทยา นยถ วีตภยา ติยามํธมฺมํ สทา’สวนุทํ จรถ’ปฺปมตฺตา;

此世间恒常病苦、充满怖畏与忧愁，且被嗔、慢、痴、老所征服；若有人见此却连一丝悚惧心都未生起，唉，此人可耻！他才是残酷者，而非死亡。诸位，诸位！难道你们没看到手持老之剑的死神，正恒常地打击着整个三界吗？为何你们无所畏惧、无情地度过日夜？你们当不放逸地，恒常修行能驱除诸漏之法！

๒๘.

28.

ภาเวถ โภ มรณมารวิวชฺชนายโลเก สทา มรณ สญฺญมิมํ ยตตฺตา,เอวญฺหิ ภาวนรตสฺส นรสฺส ตสฺสตณฺหา ปหียติ สรีรคตา อเสสา;

诸位，为避免死魔，当于世间恒常修习此死随念，摄持自心；如此，于彼乐于修习之人，其身中一切渴爱皆被断除。

๒๙.

29.

รูปํ ชรา ปิยตรํ มลินีกโรติสพฺพํ พลํ หรติ อตฺตนิ โฆรโรโค,นานูปโภค ปริรกฺขิต มตฺตภาวํโภ มจฺจุ สํหรติ กึ ผลมตฺตภาเว?

衰老使更可爱的色身变得污秽；可怕的疾病夺走自身的一切力量；诸位，即使是被各种受用所保护的自身，死亡也会将之夺走——自身又有何益处呢？

๓๐.

30.

กมฺมานิลาปหตโรคตรํคภํเคสํสาร สาคร มุเข วิตเต วิปนฺนา,มา มาปมาทมกริตฺถ กโรถ โมกฺขํทุกฺโขทโย นนุ ปมาทมยํ นรานํ;

于业风所吹袭、疾病之浪所破碎中，坠入广阔的轮回大海之口；切勿放逸，当求取解脱；人类的苦生起，难道不是源于放逸吗？

๓๑.

31.

โภคา จ มิตฺตสุตโปริส พนฺธวา จนารี จ ชีวิตสมา อปิ เขตฺตวตฺถุ,สพฺพานิ ตานิ ปรโลกมิโต วชนฺตํนานุพฺพชนฺติ กุสลากุสลํว โลเก;

财富、朋友、子女、仆从、亲属、妻子，以及如生命般珍贵的田地与地产；所有这些，当人从此世走向他世时，都不能跟随，唯有善与不善业于世间跟随。

๓๒.

32.

โภ วิชฺชุจํจลตเร ภวสาครมฺหิขิตฺตา ปุรา กตมหาปวเนน เตน,กามํ วิภิชฺชติ ขเณน สรีรนาวาหตฺเถ กโรถ ปรมํ คุณหตฺถสารํ;

诸位，于比闪电更变幻无常的有海中，被往昔所造之大业风抛掷，身体这艘船必然瞬间破碎；当掌握最上的功德珍宝。

๓๓.

33.

นิจฺจํ วิภิชฺชติห อามก ภาชนํวสํรกฺขิโตปิ พหุธา อิห อตฺตภาโว,ธมฺมํ สมาจรถ สคฺคปติปฺปติฏฺฐํธมฺโม สุจิณฺณมิหเมว ผลํ ททาติ;

此自身，即使于此受到多方保护，亦如未烧制的陶器般，恒常破碎；当行持导向天界的正法；善行之法，于此世即能给予果报。

๓๔.

34.

รนฺตฺวา สทา ปิยตเร ทิวิ เทวรชฺเชนมฺหา จวนฺติ วิพุธา อปิ ขีณปุญฺญา,สพฺพํ สุขํ ทิวิ ภุวีห วิโยคนิฏฺฐํโก ปญฺญวา ภวสุเขสุ รตึ กเรยฺย?

即使是诸天神，于天界最可爱的天国里恒常享乐后，亦会因福报耗尽而从彼处堕落；天上人间的一切安乐，最终都以分离告终；有智慧者谁会对三有之乐生起爱着呢？

๓๕.

35.

พุทฺโธ สสาวกคโณ ชคเทกนาโถตาราวลีปริวุโตปิ จ ปุณฺณจนฺโท,อินฺโทปิ เทวมกุฏํกิต ปาทกญฺโชโก เผณปิณฺฑ-น-สโม ติภเวสุ ชาโต?

佛陀(Buddha)与其声闻弟子众是世间唯一的怙主，如众星围绕的满月；即使是帝释天(Inda)，其莲足亦为诸天神的顶冠所触及；三有之中所生者，谁不似一团泡沫呢？

๓๖.

36.

ลีลาวตํสมปิ โยพฺพน รูปโสภํอตฺตูปมํ ปิยชเนน จ สมฺปโยคํ,ทิสฺวาปิ วิชฺชุจปลํ กุรุเต ปมาทํโภ โมหโมหิตชโน ภวราครตฺโต;

青春美貌如游戏的花环，与视如自身的爱人相聚——诸位，被愚痴所迷惑、贪爱三有的人，即使见到这一切都如闪电般短暂，却依然放逸。

๓๗.

37.

ปุตฺโต ปิตา ภวติ มาตุ ปตีห ปุตฺโตนารี กทาจิ ชนนี จ ปิตา จ ปุตฺโต,เอวํ สทา วิปริวตฺตติ ชีวโลโกจิตฺเต สทาติจปเล ขลุ ชาติรงฺเค;

儿子成为父亲，母亲的丈夫于此世成为儿子；女人有时成为母亲、父亲或儿子；如此，有情世间恒常轮转，确实，于出生此舞台上，心总是极不稳定。

๓๘.

38.

รนฺตฺวา ปุเร วิวิธผุลฺลลตากุเลหิเทวาปิ นนฺทนวเน สุรสุนฺทรีหิ,เต เว’กทา วิตตกณฺฏกสํกเฏสุโภ โกฏิสิมฺพลิวเนสุ ผุสนฺติ ทุกฺขํ;

往昔诸天神于遍布各种盛开藤蔓的欢喜园(Nandanavana)中，与天女们嬉戏后；诸位，他们有时却于遍布荆棘的险隘处，在剑叶林中感受痛苦。

๓๙.

39.

ภุตฺวา สุธนฺนมปิ กญฺจนภาชเนสุสคฺเค ปุเร สุรวรา ปรมิทฺธิปตฺตา,เต จาปิ ปชฺชลิตโลหคุลํ คิลนฺติกามํ กทาจิ นรกาลย วาสภูตา;

往昔于天界，已达最上神通的最胜天神，于金盘中享用天食后；他们有时亦必然成为地狱的居民，吞咽燃烧的铁丸。

๔๐.

40.

ภุตฺวา นริสฺสรวรา จ มหึ อเสสํเทวาธิปา จ ทิวิ ทิพฺพสุขํ สุรมฺมํ,วาสํ กทาจิ ขุรสญฺจิตภูตเลสุเต วา มหารถคณานุคตา ทิวีห;

最胜的人王享用整个大地，天主于天上享用极愉悦的天界之乐后，彼等于此世或于天上曾为大车(mahāratha)众所跟随，有时却居住于蹄迹遍布的地面。

๔๑.

41.

เทวงฺคนา ลลิตภินฺนตรงฺคมาเลรงฺเค มหิสฺสรชฏามกุฏานุยาเต,รนฺตฺวา ปุเร สุรวรา ปมทาสหายาเต จาปิ โฆรตรเวตรณึ ปตนฺติ;

往昔，最胜的天神们以美女为伴，于天女们优雅变幻如波浪行列、并有大王发髻宝冠辉映的场所享乐之后，他们亦会堕入更可怕的灰河(Vetaraṇī)。

๔๒.

42.

ผุลฺลานิ ปลฺลวลตาผลสํกุลานิรมฺมานิ นนฺทนวนานิ มโนรมานิ,ทิพฺพจฺฉราลลิตปุณฺณทรีมุขานิเกลาสเมรุสิขรานิ จ ยนฺติ นาสํ;

繁花、嫩叶、藤蔓与果实遍布，悦意迷人的欢喜园(nandanavana)，天女娇媚遍满的洞口，以及凯拉萨(Kelāsa)与须弥(Meru)的山峰，都走向坏灭。

๔๓.

43.

โทลา’นิลา’นลตรํคสมา หิ โภคาวิชฺชุปฺปภาติจปลานิ จ ชีวิตานิ,มายามรีจิชลโสมสมํ สรีรํโก ชีวิเต จ วิภเว จ กเรยฺย ราคํ?

财富确实如秋千、风、火与波浪；生命如闪电之光般极不稳定；身体如同幻象、阳焰与水中之月。谁会对生命与财富生起贪爱呢？

๔๔.

44.

กึ ทุกฺขมตฺถิ น ภเวสุ จ ทารุเณสุสตฺโตปิ ตสฺส วิวิธสฺส น ภาชโน โก,ชาโต ยถา มรณโรคชราภิภูโตโก สชฺชโน ภวรตึ ปิหเยยฺย’พาโล?

于可怕的诸有中，有何苦不存在呢？又有何众生不承受那种种苦呢？既然生者为死亡、疾病与衰老所征服，哪个非愚之善人会渴求三有之乐呢？

๔๕.

45.

เก วาปิ ปชฺชลิตโลหคุลํ คิลนฺติสกฺกา กถญฺจิทปิ ปาณิตเลน ภีมํ,ทุกฺโขทยํ อสุจินิสฺสวนํ อนนฺตํโก กามเยถ ขลุ เทหมิมํ อพาโล?

谁会吞下燃烧的铁丸？谁又能以手掌承受那可怕之物？此身是苦的生起处，不净的流出口，无穷无尽。哪个非愚者会贪爱此身呢？

๔๖.

46.

โลเก น มจฺจุสมมตฺถิ ภยํ นรานํน วฺยาธิทุกฺขสมมตฺถิ จ กึจิ ทุกฺขํ,เอวํ วิรูปกรณํ น ชราสมานํโมเหน โภ รติมุเปติ ตถาปิ เทเห;

于世间，对人类而言，无有恐惧与死相等；无有任何痛苦与病苦相等；亦无有丑化作用与衰老相等。诸位，然而人们却因愚痴而于此身生起贪爱。

๔๗.

47.

นิสฺสารโต นลกลีกทลีสมานํอตฺตานเมว ปริหญฺญติ อตฺตเหตุ,สมฺโปสิโตปิ กุสหาย อิวากตญฺญูกาโย น ยสฺส อนุคจฺฉติ กาลเกรา;

由于无有实质，如同芦苇与芭蕉树，人却为了自身而伤害自己。此身即使被善加滋养，亦如忘恩负义的恶友，于死亡之时，它并不跟随其主。

๔๘.

48.

ตํ เผณปิณฺฑสทิสํ วิสสูลกปฺปํโตยา’นิลา’นลมหีอุรคาธิวาสํ,ชิณฺณาลยํว ปริทุพฺพลมตฺตภาวํทิสฺวา นโร กถมุเปติ รตึ สปญฺโญ?

此身如泡沫团，如毒刺，是水、风、火、地与诸蛇的住所，如破旧的房屋，是极其虚弱的自身。有智慧的人见到后，怎会生起喜爱呢？

๔๙.

49.

อายุกฺขยํ สมุปยาติ ขเณ ขเณปิอนฺเวติ มจฺจุ หนนาย ชราสิปาณี,กาลํ ตถา น ปริวตฺตติ ตํ อตีตํทุกฺขํ อิทํ นนุ ภเวสุ อจินฺตนียํ?

寿命于刹那刹那间耗尽，死神手持衰老之剑追随而来，意图杀戮。逝去的时间不会复返，于诸有中，此苦难道不是不可思议的吗？

๕๐.

50.

อปฺปายุกสฺส มรณํ สุลภํ ภเวสุทีฆายุกสฺส จ ชรา วฺยสนํ จ’เนกํ,เอวํ ภเว อุภยโตปิ จ ทุกฺขเมวธมฺมํ สมาจรถ ทุกฺขวินาสนาย;

于诸有中，短命者易于死亡，长寿者则有衰老与众多不幸。如此，于三有中，两方面都唯有是苦。为摧毁痛苦，你们当修习正法。

๕๑.

51.

ทุกฺขคฺคินา สุมหตา ปริปีฬิเตสุโลกตฺตยสฺส วสโต ภววารเกสุ,สพฺพตฺตตา สุจริตสฺส ปมาทกาโลโภ โภ น โหติ ปรมํ กุสลํ จิณาถ;

诸君！当三界众生为巨大的苦火所折磨，居住于轮回牢狱中时，此绝非于善行放逸之时！你们当积集最上的善业。

๕๒.

52.

อปฺปํ สุขํ ชลลวํ วิย โภ ติณคฺเคทุกฺขนฺตุ สาครชลํ วิย สพฺพโลเก,สํกปฺปนา ตทปิ โหติ สภาวโต หิสพฺพํ ติโลกมปิ เกวลทุกฺขเมว;

诸君，快乐微少，如草尖上的一滴水；而痛苦，则如遍布全世界的海洋之水。就连那快乐，其本质亦只是一种构想，整个三界确实唯有是苦。

๕๓.

53.

กาโย น ยสฺส อนุคจฺฉติ กายเหตุพาโล อเนกวิธมาจรตีห ทุกฺขํ,กาโย สทา กลิ มลากลิลญฺหิ โลเกกาเย รโต’นวรตํ วฺยสนํ ปเรติ

为了这个不跟随自己的身体，愚人于此世造作种种痛苦。此身于世间确实总是充满罪垢与污秽；贪爱此身者，将不断遭遇不幸。

๕๔.

54.

มีฬฺหากรํ กลิมลากรมามคนฺธํสูฬาสิสลฺลวิสปนฺนคโรคภูตํ,เทหํ วิปสฺสถ ชรามรณาธิวาสํตุจฺฉํ สทา วิคตสารมิมํ วินินฺทฺยํ;

你们当审观此身：它是粪秽之源、罪垢之源、生臭之源；它如同毒刺、利剑、尖箭、剧毒、毒蛇与疾病；它是老死的住所，恒常空虚，毫无实质，应受鄙弃。

๕๕.

55.

ทุกฺขํ อนิจฺจมสุภํ วต อตฺตภาวํมา สํกิเลสย น วิชฺชติ ชาตุ นิจฺโจ,อมฺโภ น วิชฺชติ หิ อปฺปมปีห สารํสารํ สมาจรถ ธมฺมมลํ ปมาทํ;

此自身确实是苦、无常、不净；不要染污它，它绝非恒常。嗨！于此连微少的实质都找不到。你们当修习那作为实质的正法，够了，切勿放逸！

๕๖.

56.

มายามรีจิกทลีนลเผณปุญฺช-คํคาตรงฺคชลพุพฺพุลสนฺนิเภสุ,ขนฺเธสุ ปญฺจสุ ฉฬายตเนสุ เตสุอตฺตา น วิชฺชติ หิ โก น วเทยฺย’พาโล?

于如幻、如阳焰、如芭蕉、如芦苇、如泡沫、如恒河之浪与水泡的五蕴六处中，实无有我。智者岂会说其中有我？

๕๗.

57.

วญฺฌาสุโต สสวิสาณมเย รเถ ตุ,ธาเวยฺย เจ จิรตรํ สธุรํ คเหตฺวา,ทีปจฺจิมาลมิว ตํ ขณภงฺคภูตํอตฺตาติ ทุพฺพลตรนฺตุ วเทยฺย เทหํ;

倘若石女之子能手持车轭，驾着兔角所制的车长久奔驰，那么他或许会说这如灯焰般刹那坏灭、极其虚弱的身体是“我”。

๕๘.

58.

พาโล ยถา สลิลพุพฺพุลภาชเนนอากณฺฐโต วต ปิเพยฺย มรีจิโตยํ,อตฺตานิ สารรหิตํ กทลีสมานํโมหา ภเณยฺย ขลุ เทหมิมํ อนตฺตํ;

犹如愚人欲以水泡为器，饮阳焰之水以至满足；同样，他会因愚痴而说这如芭蕉树般毫无实质的非我之身为“我”。

๕๙.

59.

โย’ทุมฺพรสฺส กุสุเมน มรีจิโตยํวาสํ ยทิจฺฉติ ส เขทมุเปติ พาโล,อตฺตานเมว ปริหญฺญติ อตฺตเหตุอตฺตา น วิชฺชติ กทาจิทปีห เทเห;

若有愚人欲以优昙钵花为住，或饮阳焰之水，他唯得疲惫。为我而伤害自己，然我于此身中绝不存在。

๖๐.

60.

โปโส ยถา หิ กทลี สุวินิพฺภุชนฺโตสารํ ตทปฺปมฺปิ โนปลเภยฺย กามํ,ขนฺเธสุ ปํจสุ ฉฬายตเนสุ เตสุสุญฺเญสุ กิญฺจิทปิ โนปลเภยฺย สารํ;

犹如有人剥开芭蕉树，于其中找不到丝毫实质；同样地，于空无的五蕴与六处中，也找不到任何实质。

๖๑.

61.

สุตฺตํ วินา น ปฏภาวมิหตฺถิ กึจิเทหํ วินา น ขลุ โกจิ มิหตฺถิ สตฺโต,เทโห สภาวรหิโต ขณภํคยุตฺโต,โก อตฺตเหตุ อปโร ภุวิ วิชฺชตีห?

无有线，则无有布；无有身，则无有众生。此身无有自性，与刹那坏灭相应。于此世间，复有何别异之我因存在？

๖๒.

62.

ทิสฺวา มรีจิสลิลญฺหิ สุทูรโต โภพาโล มิโค สมุปธาวติ โตยสญฺญี,เอวํ สภาวรหิเต วิปรีตสิทฺเธเทเห ปเรติ ปริกปฺปนยา หิ ราคํ;

诸君，愚鹿远见阳焰，作水想而奔赴。同样，人于此无有自性、由颠倒而成之身，亦因构想而生起贪爱。

๖๓.

63.

เทเห สภาวรหิเต ปริกปฺปสิทฺเธอตฺตา น วิชฺชติ หิ วิชฺชุมิวนฺตลิกฺเข,ภาเวถ ภาวนรตา วิคตปฺปมาทาสพฺพาสวปฺปหนนาย อนตฺตสญฺญํ;

于此无自性、由构想而成之身中，实无有我，犹如空中闪电。汝等乐于修习、远离放逸者，当为断尽一切漏而培育无我之想。

๖๔.

64.

ลาลากรีสรุธิรสฺสุวสานุลิตฺตํเทหํ อิมํ กลิมลากลิลํ อสารํ,สตฺตา สทา ปริหรนฺติ ชิคุจฺฉนียํนานาสุจีหิ ปริปุณฺณฆฏํ ยเถว;

此身涂满唾液、粪便、血液、泪水与脂肪，充满污垢、不净、无实质。众生恒常厌离此身，犹如避开装满种种不净之罐。

๖๕.

65.

ณหาตฺวา ชลญฺหิ สกลํ จตุสาครสฺสเมรุปฺปมาณมปิ คนฺธมนุตฺตรญฺจ,ปปฺโปติ เนว มนุโช หิ สุจึ กทาจิกึ โภ วิปสฺสถ คุณํ กิมุ อตฺตภาเว?

纵以四海之水沐浴，纵涂须弥山量最上之香，人亦绝不能得清净。诸君，于此身中，汝等见何功德？

๖๖.

66.

เทโห ส เอว วิวิธาสุจิสนฺนิธาโนเทโห ส เอว วธพนฺธนโรคภูโต,เทโห ส เอว นวธา ปริภินฺนคณฺโฑเทหํ วินา ภยกรํ น สุสานมตฺถิ;

此身即是种种不净之储藏处，此身即是杀戮、束缚与疾病之根源，此身即是九窍常流之疮口。若无此身，则无恐怖之冢间。

๖๗.

67.

อนฺโตคตํ ยทิว มุตฺตกรีสภาโคเทหา พหึ อติจเรยฺย วินิกฺขมิตฺวา,มาตา ปิตา วิกรุณา จ วินฏฺฐเปมากามํ ภเวยฺยุ กิมุ พนฺธุสุตา จ ทารา?

倘若体内之尿与粪，自此身中漫流而出，父母亦将变得无有悲悯、爱意尽失，更何况亲属、子女与妻子？

๖๘.

68.

เทหํ ยถา นวมุขํ กิมิสงฺฆเคหํมํสฏฺฐิเสทรุธิรากลิลํ วิคนฺธํ,โปเสนฺติ เย วิวิธปาปมิหาจริตฺวาเต โมหิตา มรณธมฺมมโห วเตวํ!

此身犹如九窍虫舍，充满血、肉、骨、汗，臭秽不堪。彼等于此造作种种恶业以滋养之，实为愚痴所惑，不见死亡之法。呜呼，诚然如是！

๖๙.

69.

คณฺฑูปเม วิวิธโรค นิวาสภูเตกาเย สทา รุธิรมุตฺตกรีสปุณฺเณ,โย เอตฺถ นนฺทติ นโร สสิคาลภกฺเขกามญฺหิ โสจติ ปรตฺถ ส พาลพุทฺธิ;

于此身中——其犹如痈疮，为众病之住所，恒常充满血、尿与粪，终为犬、豺所食——若有愚人于此欢喜，彼于来世必将忧悲。

๗๐.

70.

โภ เผณปิณฺฑสทิโส วิย สารหีโนมีฬฺหาลโย วิย สทา ปฏิกูลคนฺโธ,อาสีวิสาลยนิโภ สภโย สทุกฺโขเทโห สทา สวติ โลณฆโฏว ภินฺโน;

诸君，此身无有实质，犹如泡沫；恒具秽气，犹如厕所；充满怖畏与痛苦，犹如毒蛇之穴；恒常渗漏，犹如破裂之盐罐。

๗๑.

71.

ชาตํ ยถา น กมลํ ภุวิ นินฺทนียํปงฺเกสุ โภ อสุจิโตย สมากุเลสุ,ชาตํ ตถา ปรหิตมฺปิ จ เทหภูตํตํ นินฺทนียมิห ชาตุ น โหติ โลเก;

诸君，犹如莲花，虽生于污泥浊水之中，于世间却无可谴责；同样，为利他而有之身，在此世间亦绝无可谴责。

๗๒.

72.

ทฺวตฺตึสภาคปริปูรตโร วิเสโสกาโย ยถา หิ นรนาริ คณสฺส โลเก,กาเยสุ กึ ผลมิหตฺถิ จ ปณฺฑิตานํกามํ ตเทว นนุ โหติ ปโรปการํ;

于此世间男女众中，此身虽由三十二分所成，然于智者，此身有何果利？无非是利益他人而已。

๗๓.

73.

โปโสน ปณฺฑิตตเรน ตถาปิ เทโหสพฺพตฺตนา จิรตรํ ปริปาลนีโย,ธมฺมํ จเรยฺย สุจิรํ ขลุ ชีวมาโนธมฺเม หเว มณิวโร อิว กามโท โภ

是故，智者仍应竭尽全力，长久维护此身。盖因若能长久存活，便可长久修习正法。诸君，正法实如能满诸愿之摩尼宝珠。

๗๔.

74.

ขีเร ยถา สุปริภาวิตโมสธมฺหิสฺเนเหน โอสธพลํ ปริภาสเตว,ธมฺโม ตถา อิห สมาจริโต หิ โลเกฉายาว ยาติ ปรโลก มิโต วชนฺตํ;

犹如良药，于牛乳中善加调制，其药力便因乳脂而增辉；同样，于此世间善行之法，亦如影随形，伴随逝者前往他世。

๗๕.

75.

กายสฺส โภ วิรจิตสฺส ยถานุกูลํฉายา วิภาติ รุจิรามลทปฺปเณ ตุ,กตฺวา ตเถว ปรมํ กุสลํ ปรตฺถสมฺภูสิตา อิว ภวนฺติ ผเลน เตน;

诸君，犹如精心装饰之身，其影像于明净无瑕之镜中辉映相称；同样，行持至上善业者，于来世亦为其果报所庄严。

๗๖.

76.

เทเห ตถา วิวิธทุกฺข นิวาสภูเตโมหา ปมาทวสคา สุขสญฺญมูฬฺหา,ติกฺเข ยถา ขุรมุเข มธุเลหมาโนพาฬฺหญฺจ ทุกฺขมนุคจฺฉติ หีนปญฺโญ;

同样，于此众苦所居之身，彼等为愚痴、放逸所支配，为乐想所迷惑，犹如舔舐锋利刀刃之蜜，此劣慧之人必将遭受剧苦。

๗๗.

77.

สํกปฺปราควิคเต นิรตตฺตภาเวทุกฺขํ สทา สมธิคจฺฉติ อปฺปปญฺโญ,มูฬฺหสฺส เจว สุขสญฺญมิหตฺถิโลเกกึปกฺกเมว นนุ โหติ วิจารมาเน;

于此无我之身，纵然意念之贪已逝，少慧者依然恒常遭受痛苦。于此世间，愚者之乐想，经审察后，岂不犹如毒果？

๗๘.

78.

สพฺโพปโภค ธนธญฺญวิเสสลาภีรูเปน โภ ส มกรทฺธชสนฺนิโภปิ,โย โยพฺพเนปิ มรณํ ลภเต อกามํกามํ ปรตฺถปรปาณหโร นโร หิ;

诸君，纵然获得一切受用、财富、谷物等殊胜利益，容貌亦如爱神(Makaraddhaja)，然若此人于青春之时非自愿而亡，实因此人曾于他世夺取他者生命。

๗๙.

79.

โส ยาจโก ภวติ ภินฺนกปาลหตฺโถมุณฺโฑ ธิคกฺขรสเตหิ จ ตชฺชยนฺโต,ภิกฺขํ สทาริภวเน สกุเจลวาโสเทเห ปรตฺถิ ปรจิตฺตหโร นโร โย;

若人曾于他世盗取他人财物，彼将沦为乞丐，手持破碗，头被剃光，衣衫褴褛，常于仇敌之家乞食，并遭百般辱骂。

๘๐.

80.

อิตฺถี นมุญฺจติ สทา ปุน อิตฺถิภาวานารี สทา ภวติ โส ปุริโส ปรตฺถ,โย อาจเรยฺย ปรทารมลงฺฆนียํโฆรญฺจ วินฺทติ สทา วฺยสนญฺจ เนกํ;

若有男子侵犯他人之妻，彼于来世将恒为女人；而女人亦恒难脱离女身。彼将恒常遭受怖畏与多种不幸。

๘๑.

81.

ทีโน วิคนฺธวทโน จ ชโฬ อปญฺโญมูโค สทา ภวติ อปฺปิยทสฺสโน จ,ปปฺโปติ ทุกฺขมตุลญฺจ มนุสฺสภูโตวาจํ มุสา ภณติ โย หิ อปญฺญสตฺโต;

若有无慧众生说不实语，则当其生而为人时，将变得悲惨、口臭、愚钝、无智、恒常喑哑、面目可憎，并遭受无量之苦。

๘๒.

82.

อุมฺมตฺตกา วิคตลชฺชคุณา ภวนฺติทีนา สทา วฺยสนโสกปรายณา จ,ชาตา ภเวสุ วิวิเธสุ วิรูปเทหาปีตฺวา หลาหลวิสํว สุรํ วิปญฺญา;

无慧者饮酒，犹如饮致命毒药。彼等将变得癫狂，丧失惭愧之德，恒常悲惨，沉溺于不幸与忧愁；于种种轮回中，生为畸形之身。

๘๓.

83.

ปาปานิ เยน อิห อาจริตานิ ยานิโย วสฺสโกฏินหุตานิ อนปฺปกานิ,ลทฺธาน โฆรมตุลํ นรเกสุ ทุกฺขํปปฺโปติ เจตฺถ วิวิธวฺยสนญฺจ เนกํ;

若人于此世间造作诸恶业，彼将于地狱中遭受怖畏、无量之苦，历时无数俱胝那由他年，复于此世遭受种种不幸。

๘๔.

84.

โลกตฺตเยสุ สกเลสุ สมํ น กึจิโลกสฺส สนฺติกรณํ รตนตฺตเยน,ตํเตชสา สุมหตา ชิตสพฺพปาโปโสหํ สทาธิคตสพฺพสุโข ภเวยฺยํ;

于一切三界中，无一物能与三宝等同，其为世间带来寂静。愿我藉由其巨大威力，已降伏一切恶，恒常获得一切安乐。

๘๕.

85.

โลกตฺตเยสุ สกเลสุ จ สพฺพสตฺตามิตฺตา จ มชฺฌริปุพนฺธุชนา จ สพฺเพ,เต สพฺพทา วิคตโรคภยา วิโสกาสพฺพํ สุขํ อธิคตา มุทิตา ภวนฺตุ;

愿于一切三界中，所有朋友、中立者、敌人及一切亲属等一切有情，恒常远离疾病与恐惧，无有忧愁，获得一切安乐，并充满喜悦。

๘๖.

86.

กาโย กรีสภริโต วิย ภินฺนกุมฺโภกาโย สทา กลิมลวฺยสนาธิวาโส,กาเย วิหญฺญติ จ สพฺพสุขนฺติ โลโกกาโย สทา มรณโรคชราธิวาโส;

此身如满粪之破瓮，此身恒为争斗、垢染、灾患之所依。世人于此身中受恼，却思“一切安乐于此”；此身恒为死、病、老之所依。

๘๗.

87.

โส โยพฺพโนติ ถวิโรติ จ พาลโกติสตฺเต น เปกฺขติ วิหญฺญติเรว มจฺจุ,โสหํ ฐิโตปิ สยิโตปิ จ ปกฺกมนฺโตคจฺฉามิ มจฺจุวทนํ นิยตํ ตถา หิ;

死亡不顾众生是年轻、年老或孩童，而一概摧毁。无论我站立、躺卧或行走，我皆必然趣向死口。

๘๘.

88.

เอวํ ยถา วิหิตโทสมิทํ สรีรํนิจฺจํว ตคฺคตมนา หทเย กโรถ,เมตฺตํ ปริตฺตมสุภํ มรณสฺสติญฺจภาเวถ ภาวนรตา สตตํ ยตตฺตา;

如是，此身充满过患，汝等当恒置心中，意念专注。汝等当恒常自制，乐于修行，培育慈心、护卫、不净与死随念。

๘๙.

89.

ทานาทิ ปุญฺญกิริยานิ สุขุทฺรยานิกตฺวา จ ตมฺผลมเสส มิหปฺปเมยฺยํ,เทยฺยํ สทา ปรหิตาย สุขาย เจวกิมฺโภ ตเทว นนุ หตฺถคตญฺหิ สารํ?

行布施等能引生安乐之福业，其果报于此世无尽无量。当为他人之利益与安乐而恒常布施。诸君！此举岂非手中所握之精华？

๙๐.

90.

เหตุํ วินา น ภวตี หิ จ กึจิ โลเกสทฺโทว ปาณิตลฆฏฺฏนเหตุชาโต,เอวญฺจ เหตุผล ภาววิภาคภินฺโนโลโก อุเทติ จ วินสฺสติ ติฏฺฐตี จ;

世间实无一物无因自生，犹如声音由两掌相击之因而生。如是，世间由因与果之状态分别而有生、住、灭。

๙๑.

91.

กมฺมสฺส การณามยญฺหิ ยถา อวิชฺชาโภ กมฺมนา สมธิคจฺฉติ ชาติเภทํ,ชาตึ ปฏิจฺจ จ ชรามรณาทิทุกฺขํสตฺตา สทา ปฏิลภนฺติ อนาทิกาเล;

诸君！正如无明实为业之因，众生因业而得种种生。又缘于生，众生于无始时来，恒得老、死等苦。

๙๒.

92.

กมฺมํ ยถา น ภวตีห จ โมหนาสากมฺมกฺขยาปิ จ น โหติ ภเวสุ ชาติ,ชาติกฺขยา อิห ชรามรณาทิทุกฺขํสพฺพกฺขโย ภวติ ทีเปวานิเลน;

如是，因痴灭尽，于此业便不生；因业灭尽，于诸有中则无生。因生灭尽，于此世间老、死等一切苦皆灭尽，犹如灯火为风所灭。

๙๓.

93.

โย ปสฺสตีห สตตํ มุนิธมฺมกายํพุทฺธํ ส ปสฺสติ นโร อิติ โส อโวจ,พุทฺธญฺจ ธมฺมมมลญฺจ ติโลกนาถํสมฺปสฺสิตุํ วิจินถา’ปิ จ ธมฺมตํ โภ;

彼言：“若人于此恒见牟尼之法身，彼即见佛。”诸君！为得彻见三界之主佛陀及无垢之法，当探究法性。

๙๔.

94.

สลฺลํว โภ สุนิสิตํ หทเย นิมุคฺคํโทสตฺตยํ วิวิธปาปมเลน ลิตฺตํ,นานาวิธพฺยสนภาชนมปฺปสนฺนํปญฺญามเยน พลิเสน นิรากโรถ;

诸君！三毒如同深陷于心之利箭，为种种恶垢所涂，为种种灾患之器，且不清净。汝等当以智慧之钩拔除之。

๙๕.

95.

นากมฺปยนฺติ สกลาปิ จ โลกธมฺมาจิตฺตํ สทาปคตปาปกิเลสสลฺลํ,รูปาทโย จ วิวิธา วิสยา สมคฺคาผุฏฺฐํว เมรุสิขรํ มหตานิเลน;

一切世间法，及色等种种境界，皆不能动摇恒离恶烦恼箭之心，犹如大风不能动摇其所吹拂之须弥山顶。

๙๖.

96.

สํสารทุกฺขมคเณยฺย ยถา มุนินฺโทคมฺภิรปารมิต สาครมุตฺตริตฺวา,เญยฺยํ อโพธิ นิปุณํ หตโมหชาโลตสฺมา สทา ปรหิตํ ปรมํ จิณาถ;

犹如牟尼之主，度过甚深波罗蜜海，破除愚痴之网，证悟了无量轮回之苦及微细应知之法。是故，汝等当恒行至上之利他事。

๙๗.

97.

โอหาย โส’ธิคตโมกฺขสุขํ ปเรสํอตฺถาย สํจริ ภเวสุ มหพฺภเยสุ,เอวํ สทา ปรหิตํ ปุรโต กริตฺวาธมฺโม มยานุจริโต ชคทตฺถเมว;

彼舍已证之解脱乐，为他人利，于大怖畏诸有中游行。如是，我恒将利他置于首位，我所行之法，唯为世间利。

๙๘.

98.

ลทฺธาน ทุลฺลภตรญฺจ มนุสฺสโยนึสพฺพํ ปปญฺจรหิตํ ขณสมฺปทญฺจ,ญตฺวาน อาสวนุเทกหิตญฺจ ธมฺมํโก ปญฺญวา อนวรํ น ภเชยฺย ธมฺมํ?

既得甚难得之人身，及离一切戏论之暇满，又知能除诸漏之善法，何有智者不恒常修习此法？

๙๙.

99.

ลทฺธาน พุทฺธสมยํ อติทุลฺลภํจสทฺธมฺม มคฺคมสมํ สิวทํ ตเถว,กลฺยาณมิตฺตปวเร มติสมฺปทญฺจโก พุทฺธิมา อนวรํ น ภเชยฺย ธมฺมํ?

既得至为难得之佛世，及无与伦比、赐予安稳之正法道，复得殊胜善友与智慧成就，何有智者不恒常修习此法？

๑๐๐.

100.

เอวมฺปิ ทุลฺลภตรํ วิภเว สุลทฺธามจฺเฉรโทส วิรตา อุภยตฺถกามา,สทฺธาทิธมฺมสหิตา สตตปฺปมตฺตาโภ! โภ! กโรถ อมตาธิคมาย ปุญฺญํ;

诸君！诸君！既善得此难得之机缘，当远离悭吝之过，希求自他二利，具足信等诸法，恒常不放逸，为证不死而修福业！