| বাংলা | |||
| পালি | অট্ঠকথা | টীকা | অন্ন |
| 1101 পারাজিক পালি 1102 পাচিত্তিয় পালি 1103 মহাবগ্গ পালি (বিনয়) 1104 চূলবগ্গ পালি 1105 পরিবার পালি | 1201 পারাজিককণ্ড অট্ঠকথা-১ 1202 পারাজিককণ্ড অট্ঠকথা-২ 1203 পাচিত্তিয় অট্ঠকথা 1204 মহাবগ্গ অট্ঠকথা (বিনয়) 1205 চূলবগ্গ অট্ঠকথা 1206 পরিবার অট্ঠকথা | 1301 সারত্থদীপনী টীকা-১ 1302 সারত্থদীপনী টীকা-২ 1303 সারত্থদীপনী টীকা-৩ | 1401 দ্বেমাতিকাপালি 1402 বিনয়সংগহ অট্ঠকথা 1403 বজিরবুদ্ধি টীকা 1404 বিমতিবিনোদনী টীকা-১ 1405 বিমতিবিনোদনী টীকা-২ 1406 বিনয়ালংকার টীকা-১ 1407 বিনয়ালংকার টীকা-২ 1408 কঙ্খাবিতরণীপুরাণ টীকা 1409 বিনয়বিনিচ্ছয়-উত্তরবিনিচ্ছয় 1410 বিনয়বিনিচ্ছয় টীকা-১ 1411 বিনয়বিনিচ্ছয় টীকা-২ 1412 পাচিত্যাদিযোজনাপালি 1413 খুদ্ধসিক্খা-মূলসিক্খা 8401 বিসুদ্ধিমগ্গ-১ 8402 বিসুদ্ধিমগ্গ-২ 8403 বিসুদ্ধিমগ্গ-মহাটীকা-১ 8404 বিসুদ্ধিমগ্গ-মহাটীকা-২ 8405 বিসুদ্ধিমগ্গ নিদানকথা 8406 দীঘনিকায় (পু-বি) 8407 মজ্ঝিমনিকায় (পু-বি) 8408 সংযুত্তনিকায় (পু-বি) 8409 অঙ্গুত্তরনিকায় (পু-বি) 8410 বিনয়পিটক (পু-বি) 8411 অভিধম্মপিটক (পু-বি) 8412 অট্ঠকথা (পু-বি) 8413 নিরুত্তিদীপনী 8414 পরমত্থদীপনী সংগহমহাটীকাপাঠ 8415 অনুদীপনীপাঠ 8416 পট্ঠানুদ্দেস দীপনীপাঠ 8417 নমক্কারটীকা 8418 মহাপণামপাঠ 8419 লক্খণাতো বুদ্ধথোমনাগাথা 8420 সুতবন্দনা 8421 কমলাঞ্জলি 8422 জিনালংকার 8423 পজ্জমধু 8424 বুদ্ধগুণগাথাবলী 8425 চূলগন্থবংস 8426 মহাবংস 8427 সাসনবংস 8428 কচ্চায়নব্যাকরণং 8429 মোগ্গল্লানব্যাকরণং 8430 সদ্দনীতিপ্পকরণং (পদমালা) 8431 সদ্দনীতিপ্পকরণং (ধাতুমালা) 8432 পদরূপসিদ্ধি 8433 মোগ্গল্লানপঞ্চিকা 8434 পযোগসিদ্ধিপাঠ 8435 বুত্তোদয়পাঠ 8436 অভিধানপ্পদীপিকাপাঠ 8437 অভিধানপ্পদীপিকাটীকা 8438 সুবোধালংকারপাঠ 8439 সুবোধালংকারটীকা 8440 বালাবতার গণ্ঠিপদত্থবিনিচ্ছয়সার 8441 লোকনীতি 8442 সুত্তন্তনীতি 8443 সূরস্সতীনীতি 8444 মহারহনীতি 8445 ধম্মনীতি 8446 কবিদপ্পণনীতি 8447 নীতিমঞ্জরী 8448 নরদক্খদীপনী 8449 চতুরারক্খদীপনী 8450 চাণক্যনীতি 8451 রসবাহিনী 8452 সীমাবিসোধনীপাঠ 8453 বেস্সন্তরগীতি 8454 মোগ্গল্লান বুত্তিবিবরণপঞ্চিকা 8455 থূপবংস 8456 দাঠাবংস 8457 ধাতুপাঠবিলাসিনিয়া 8458 ধাতুবংস 8459 হত্থবনগল্লবিহারবংস 8460 জিনচরিতয় 8461 জিনবংসদীপং 8462 তেলকটাহগাথা 8463 মিলিদটীকা 8464 পদমঞ্জরী 8465 পদসাধনং 8466 সদ্দবিন্দুপকরণং 8467 কচ্চায়নধাতুমঞ্জুসা 8468 সামন্তকূটবণ্ণনা |
| 2101 সীলক্খন্ধবগ্গ পালি 2102 মহাবগ্গ পালি (দীঘ) 2103 পাথিকবগ্গ পালি | 2201 সীলক্খন্ধবগ্গ অট্ঠকথা 2202 মহাবগ্গ অট্ঠকথা (দীঘ) 2203 পাথিকবগ্গ অট্ঠকথা | 2301 সীলক্খন্ধবগ্গ টীকা 2302 মহাবগ্গ টীকা (দীঘ) 2303 পাথিকবগ্গ টীকা 2304 সীলক্খন্ধবগ্গ-অভিনবটীকা-১ 2305 সীলক্খন্ধবগ্গ-অভিনবটীকা-২ | |
| 3101 মূলপণ্ণাস পালি 3102 মজ্ঝিমপণ্ণাস পালি 3103 উপরিপণ্ণাস পালি | 3201 মূলপণ্ণাস অট্ঠকথা-১ 3202 মূলপণ্ণাস অট্ঠকথা-২ 3203 মজ্ঝিমপণ্ণাস অট্ঠকথা 3204 উপরিপণ্ণাস অট্ঠকথা | 3301 মূলপণ্ণাস টীকা 3302 মজ্ঝিমপণ্ণাস টীকা 3303 উপরিপণ্ণাস টীকা | |
| 4101 সগাথাবগ্গ পালি 4102 নিদানবগ্গ পালি 4103 খন্ধবগ্গ পালি 4104 সলায়তনবগ্গ পালি 4105 মহাবগ্গ পালি (সংযুত্ত) | 4201 সগাথাবগ্গ অট্ঠকথা 4202 নিদানবগ্গ অট্ঠকথা 4203 খন্ধবগ্গ অট্ঠকথা 4204 সলায়তনবগ্গ অট্ঠকথা 4205 মহাবগ্গ অট্ঠকথা (সংযুত্ত) | 4301 সগাথাবগ্গ টীকা 4302 নিদানবগ্গ টীকা 4303 খন্ধবগ্গ টীকা 4304 সলায়তনবগ্গ টীকা 4305 মহাবগ্গ টীকা (সংযুত্ত) | |
| 5101 এককনিপাত পালি 5102 দুকনিপাত পালি 5103 তিকনিপাত পালি 5104 চতুক্কনিপাত পালি 5105 পঞ্চকনিপাত পালি 5106 ছক্কনিপাত পালি 5107 সত্তকনিপাত পালি 5108 অট্ঠকাদিনিপাত পালি 5109 নবকনিপাত পালি 5110 দশকনিপাত পালি 5111 একাদশকনিপাত পালি | 5201 এককনিপাত অট্ঠকথা 5202 দুক-তিক-চতুক্কনিপাত অট্ঠকথা 5203 পঞ্চক-ছক্ক-সত্তকনিপাত অট্ঠকথা 5204 অট্ঠকাদিনিপাত অট্ঠকথা | 5301 এককনিপাত টীকা 5302 দুক-তিক-চতুক্কনিপাত টীকা 5303 পঞ্চক-ছক্ক-সত্তকনিপাত টীকা 5304 অট্ঠকাদিনিপাত টীকা | |
| 6101 খুদ্ধকপাঠ পালি 6102 ধম্মপদ পালি 6103 উদান পালি 6104 ইতিবুত্তক পালি 6105 সুত্তনিপাত পালি 6106 বিমানবত্থু পালি 6107 পেতবত্থু পালি 6108 থেরগাথা পালি 6109 থেরীগাথা পালি 6110 অপদান পালি-১ 6111 অপদান পালি-২ 6112 বুদ্ধবংস পালি 6113 চরিয়াপিটক পালি 6114 জাতক পালি-১ 6115 জাতক পালি-২ 6116 মহানিদ্দেস পালি 6117 চূলনিদ্দেস পালি 6118 পটিসম্ভিদামগ্গ পালি 6119 নেত্তিপ্পকরণ পালি 6120 মিলিন্দপঞ্হ পালি 6121 পেটকোপদেস পালি | 6201 খুদ্ধকপাঠ অট্ঠকথা 6202 ধম্মপদ অট্ঠকথা-১ 6203 ধম্মপদ অট্ঠকথা-২ 6204 উদান অট্ঠকথা 6205 ইতিবুত্তক অট্ঠকথা 6206 সুত্তনিপাত অট্ঠকথা-১ 6207 সুত্তনিপাত অট্ঠকথা-২ 6208 বিমানবত্থু অট্ঠকথা 6209 পেতবত্থু অট্ঠকথা 6210 থেরগাথা অট্ঠকথা-১ 6211 থেরগাথা অট্ঠকথা-২ 6212 থেরীগাথা অট্ঠকথা 6213 অপদান অট্ঠকথা-১ 6214 অপদান অট্ঠকথা-২ 6215 বুদ্ধবংস অট্ঠকথা 6216 চরিয়াপিটক অট্ঠকথা 6217 জাতক অট্ঠকথা-১ 6218 জাতক অট্ঠকথা-২ 6219 জাতক অট্ঠকথা-৩ 6220 জাতক অট্ঠকথা-৪ 6221 জাতক অট্ঠকথা-৫ 6222 জাতক অট্ঠকথা-৬ 6223 জাতক অট্ঠকথা-৭ 6224 মহানিদ্দেস অট্ঠকথা 6225 চূলনিদ্দেস অট্ঠকথা 6226 পটিসম্ভিদামগ্গ অট্ঠকথা-১ 6227 পটিসম্ভিদামগ্গ অট্ঠকথা-২ 6228 নেত্তিপ্পকরণ অট্ঠকথা | 6301 নেত্তিপ্পকরণ টীকা 6302 নেত্তিবিভাবিনী | |
| 7101 ধম্মসংগণী পালি 7102 বিভঙ্গ পালি 7103 ধাতুকথা পালি 7104 পুগ্গলপঞ্ঞাত্তি পালি 7105 কথাবত্থু পালি 7106 যমক পালি-১ 7107 যমক পালি-২ 7108 যমক পালি-৩ 7109 পট্ঠান পালি-১ 7110 পট্ঠান পালি-২ 7111 পট্ঠান পালি-৩ 7112 পট্ঠান পালি-৪ 7113 পট্ঠান পালি-৫ | 7201 ধম্মসংগণি অট্ঠকথা 7202 সম্মোহবিনোদনী অট্ঠকথা 7203 পঞ্চপকরণ অট্ঠকথা | 7301 ধম্মসংগণী-মূলটীকা 7302 বিভঙ্গ-মূলটীকা 7303 পঞ্চপকরণ-মূলটীকা 7304 ধম্মসংগণী-অনুটীকা 7305 পঞ্চপকরণ-অনুটীকা 7306 অভিধম্মাবতারো-নামরূপপরিচ্ছেদো 7307 অভিধম্মত্থসংগহো 7308 অভিধম্মাবতার-পুরাণটীকা 7309 অভিধম্মমাতিকাপালি | |
| 中文 | |||
| 巴利 | 義註 | 複註 | 藏外典籍 |
| 1101 巴拉基咖(波羅夷) 1102 巴吉帝亞(波逸提) 1103 大品(律藏) 1104 小品 1105 附隨 | 1201 巴拉基咖(波羅夷)義註-1 1202 巴拉基咖(波羅夷)義註-2 1203 巴吉帝亞(波逸提)義註 1204 大品義註(律藏) 1205 小品義註 1206 附隨義註 | 1301 心義燈-1 1302 心義燈-2 1303 心義燈-3 | 1401 疑惑度脫 1402 律攝註釋 1403 金剛智疏 1404 疑難解除疏-1 1405 疑難解除疏-2 1406 律莊嚴疏-1 1407 律莊嚴疏-2 1408 古老解惑疏 1409 律抉擇-上抉擇 1410 律抉擇疏-1 1411 律抉擇疏-2 1412 巴吉帝亞等啟請經 1413 小戒學-根本戒學 8401 清淨道論-1 8402 清淨道論-2 8403 清淨道大複註-1 8404 清淨道大複註-2 8405 清淨道論導論 8406 長部問答 8407 中部問答 8408 相應部問答 8409 增支部問答 8410 律藏問答 8411 論藏問答 8412 義注問答 8413 語言學詮釋手冊 8414 勝義顯揚 8415 隨燈論誦 8416 發趣論燈論 8417 禮敬文 8418 大禮敬文 8419 依相讚佛偈 8420 經讚 8421 蓮花供 8422 勝者莊嚴 8423 語蜜 8424 佛德偈集 8425 小史 8427 佛教史 8426 大史 8429 目犍連文法 8428 迦旃延文法 8430 文法寶鑑(詞幹篇) 8431 文法寶鑑(詞根篇) 8432 詞形成論 8433 目犍連五章 8434 應用成就讀本 8435 音韻論讀本 8436 阿毗曇燈讀本 8437 阿毗曇燈疏 8438 妙莊嚴論讀本 8439 妙莊嚴論疏 8440 初學入門義抉擇精要 8446 詩王智論 8447 智論花鬘 8445 法智論 8444 大羅漢智論 8441 世間智論 8442 經典智論 8443 勇士百智論 8450 考底利耶智論 8448 人眼燈 8449 四護衛燈 8451 妙味之流 8452 界清淨 8453 韋桑達拉頌 8454 目犍連語釋五章 8455 塔史 8456 佛牙史 8457 詞根讀本注釋 8458 舍利史 8459 象頭山寺史 8460 勝者行傳 8461 勝者宗燈 8462 油鍋偈 8463 彌蘭王問疏 8464 詞花鬘 8465 詞成就論 8466 正理滴論 8467 迦旃延詞根注 8468 邊境山注釋 |
| 2101 戒蘊品 2102 大品(長部) 2103 波梨品 | 2201 戒蘊品註義註 2202 大品義註(長部) 2203 波梨品義註 | 2301 戒蘊品疏 2302 大品複註(長部) 2303 波梨品複註 2304 戒蘊品新複註-1 2305 戒蘊品新複註-2 | |
| 3101 根本五十經 3102 中五十經 3103 後五十經 | 3201 根本五十義註-1 3202 根本五十義註-2 3203 中五十義註 3204 後五十義註 | 3301 根本五十經複註 3302 中五十經複註 3303 後五十經複註 | |
| 4101 有偈品 4102 因緣品 4103 蘊品 4104 六處品 4105 大品(相應部) | 4201 有偈品義注 4202 因緣品義注 4203 蘊品義注 4204 六處品義注 4205 大品義注(相應部) | 4301 有偈品複註 4302 因緣品註 4303 蘊品複註 4304 六處品複註 4305 大品複註(相應部) | |
| 5101 一集經 5102 二集經 5103 三集經 5104 四集經 5105 五集經 5106 六集經 5107 七集經 5108 八集等經 5109 九集經 5110 十集經 5111 十一集經 | 5201 一集義註 5202 二、三、四集義註 5203 五、六、七集義註 5204 八、九、十、十一集義註 | 5301 一集複註 5302 二、三、四集複註 5303 五、六、七集複註 5304 八集等複註 | |
| 6101 小誦 6102 法句經 6103 自說 6104 如是語 6105 經集 6106 天宮事 6107 餓鬼事 6108 長老偈 6109 長老尼偈 6110 譬喻-1 6111 譬喻-2 6112 諸佛史 6113 所行藏 6114 本生-1 6115 本生-2 6116 大義釋 6117 小義釋 6118 無礙解道 6119 導論 6120 彌蘭王問 6121 藏釋 | 6201 小誦義注 6202 法句義注-1 6203 法句義注-2 6204 自說義注 6205 如是語義註 6206 經集義注-1 6207 經集義注-2 6208 天宮事義注 6209 餓鬼事義注 6210 長老偈義注-1 6211 長老偈義注-2 6212 長老尼義注 6213 譬喻義注-1 6214 譬喻義注-2 6215 諸佛史義注 6216 所行藏義注 6217 本生義注-1 6218 本生義注-2 6219 本生義注-3 6220 本生義注-4 6221 本生義注-5 6222 本生義注-6 6223 本生義注-7 6224 大義釋義注 6225 小義釋義注 6226 無礙解道義注-1 6227 無礙解道義注-2 6228 導論義注 | 6301 導論複註 6302 導論明解 | |
| 7101 法集論 7102 分別論 7103 界論 7104 人施設論 7105 論事 7106 雙論-1 7107 雙論-2 7108 雙論-3 7109 發趣論-1 7110 發趣論-2 7111 發趣論-3 7112 發趣論-4 7113 發趣論-5 | 7201 法集論義註 7202 分別論義註(迷惑冰消) 7203 五部論義註 | 7301 法集論根本複註 7302 分別論根本複註 7303 五論根本複註 7304 法集論複註 7305 五論複註 7306 阿毘達摩入門 7307 攝阿毘達磨義論 7308 阿毘達摩入門古複註 7309 阿毘達摩論母 | |
| English | |||
| Pali Canon | Commentaries | Sub-commentaries | Other |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1 1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2 1203 Pācittiya Aṭṭhakathā 1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya) 1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā 1206 Parivāra Aṭṭhakathā | 1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1 1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2 1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā 1403 Vajirabuddhi Ṭīkā 1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1 1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2 1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1 1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2 1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1 1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Visuddhimagga-1 8402 Visuddhimagga-2 8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1 8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2 8405 Visuddhimagga nidānakathā 8406 Dīghanikāya (pu-vi) 8407 Majjhimanikāya (pu-vi) 8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi) 8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi) 8410 Vinayapiṭaka (pu-vi) 8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi) 8412 Aṭṭhakathā (pu-vi) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Namakkāraṭīkā 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Subodhālaṅkāraṭīkā 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8445 Dhammanīti 8444 Mahārahanīti 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8450 Cāṇakyanīti 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Milidaṭīkā 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā 2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha) 2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā | 2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā 2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha) 2303 Pāthikavagga Ṭīkā 2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1 2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1 3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2 3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā 3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā | 3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā 3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā 3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta) | 4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā 4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā 4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā 4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā 4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta) | 4301 Sagāthāvagga Ṭīkā 4302 Nidānavagga Ṭīkā 4303 Khandhavagga Ṭīkā 4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā 4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā 5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā 5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā 5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā | 5301 Ekakanipāta Ṭīkā 5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā 5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā 5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi-1 6111 Apadāna Pāḷi-2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi-1 6115 Jātaka Pāḷi-2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā 6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1 6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2 6204 Udāna Aṭṭhakathā 6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā 6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1 6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2 6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā 6209 Petavatthu Aṭṭhakathā 6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1 6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2 6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā 6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1 6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2 6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā 6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā 6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1 6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2 6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3 6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4 6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5 6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6 6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7 6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā 6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā 6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1 6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2 6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā | 6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi-1 7107 Yamaka Pāḷi-2 7108 Yamaka Pāḷi-3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5 | 7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā 7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā 7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā | 7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā 7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā 7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā 7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā 7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |
| Français | |||
| Canon Pali | Commentaires | Sous-commentaires | Autres |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1 1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2 1203 Pācittiya Aṭṭhakathā 1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya) 1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā 1206 Parivāra Aṭṭhakathā | 1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1 1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2 1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā 1403 Vajirabuddhi Ṭīkā 1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1 1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2 1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1 1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2 1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1 1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Visuddhimagga-1 8402 Visuddhimagga-2 8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1 8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2 8405 Visuddhimagga nidānakathā 8406 Dīghanikāya (pu-vi) 8407 Majjhimanikāya (pu-vi) 8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi) 8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi) 8410 Vinayapiṭaka (pu-vi) 8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi) 8412 Aṭṭhakathā (pu-vi) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Namakkāraṭīkā 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Subodhālaṅkāraṭīkā 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8445 Dhammanīti 8444 Mahārahanīti 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8450 Cāṇakyanīti 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Milidaṭīkā 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā 2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha) 2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā | 2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā 2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha) 2303 Pāthikavagga Ṭīkā 2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1 2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1 3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2 3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā 3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā | 3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā 3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā 3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta) | 4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā 4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā 4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā 4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā 4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta) | 4301 Sagāthāvagga Ṭīkā 4302 Nidānavagga Ṭīkā 4303 Khandhavagga Ṭīkā 4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā 4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā 5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā 5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā 5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā | 5301 Ekakanipāta Ṭīkā 5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā 5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā 5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi-1 6111 Apadāna Pāḷi-2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi-1 6115 Jātaka Pāḷi-2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā 6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1 6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2 6204 Udāna Aṭṭhakathā 6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā 6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1 6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2 6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā 6209 Petavatthu Aṭṭhakathā 6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1 6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2 6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā 6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1 6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2 6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā 6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā 6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1 6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2 6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3 6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4 6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5 6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6 6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7 6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā 6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā 6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1 6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2 6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā | 6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi-1 7107 Yamaka Pāḷi-2 7108 Yamaka Pāḷi-3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5 | 7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā 7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā 7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā | 7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā 7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā 7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā 7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā 7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |
1 පදසාධනං La réalisation des mots (Padasādhana). නමො තස්ස භගවතො අරහතො සම්මාසම්බුද්ධස්ස Hommage à lui, le Béni, l’Arahant, le Parfaitement Éveillé par lui-même. බුද්ධම්බුජං නමස්සිත්වා සද්ධම්මමධු භාජනං,ගුණමොපදපදං සඞ්ඝමධුබ්බතනිසෙවිතං; Ayant rendu hommage au Bouddha tel un lotus, réceptacle du miel du vrai Dhamma, et au Sangha, champ de vertus fréquenté par les moines semblables à des abeilles ; මොග්ගල්ලායනාචරිය චරඤ්ච යෙන ධීමතා,කතං ලඝුමයන්දිද්ධමනුනං සද්දලක්ඛණං; Et par égard pour la conduite du maître Moggallāna, par qui fut composé ce traité de grammaire, léger, au sens profond et sans défaut ; ආරභිස්සං සමාසෙන බාලත්ථං පදසාධනං,මොග්ගල්ලායනසද්දත්ථරතනාකරපද්ධතිං; Je vais entreprendre brièvement, pour le bénéfice des débutants, le Padasādhana, sentier vers la mine de joyaux qu'est la grammaire de Moggallāna ; සඤ්ඤාපරිග්ගහෙනෙව ලක්ඛණෙසු සරාදයො,ඤායන්තිති තමෙවාදො දස්සයිස්සං විභාගතො; C'est par la compréhension des termes techniques, tels que les voyelles etc., dans les règles, qu'ils sont connus ; c'est pourquoi j'exposerai d'abord cela de manière détaillée ; අආදයො තිතාළීස වණණා. Les quarante-trois caractères commençant par « a ». ජිනවචනානුරූපා අකාරදෙයො නිග්ගහිතන්තා තෙචත්තාළී සක්ඛරා පච්චෙකං වණ්ණා නාම හොන්ති යථා - අ ආ ඉ ඊ උ ඌ එ ඔ ක ඛ ග ඝ ඞ ච ඡ ජ ඣ ඤ ට ඨ ණ ත ථ ද ධ න ප ඵ බ භ ම ය ර ල ව ස හ ළ අං ඉති-කකාරාදිස්වකාරො උච්චාරණත්ථො = වණණීයති අත්ථො එතෙහීති වණ්ණා-අආදි මරියාදා භූතො යෙසන්තො අආදයො. Conformément à la parole du Victorieux, les quarante-trois caractères commençant par la lettre « a » et se terminant par le « niggahīta » sont individuellement appelés « vaṇṇā » (lettres), à savoir : a ā i ī u ū e o ka kha ga gha ṅa ca cha ja jha ña ṭa ṭha ḍa ṇa ta tha da dha na pa pha ba bha ma ya ra la va sa ha ḷa aṃ. La voyelle « a » après les lettres « k » etc. sert à la prononciation. « Vaṇṇā » signifie ce par quoi les sens sont décrits. « Aādayo » signifie ceux dont « a » est le début et les autres sont la fin. අආදයොති වත්තතෙ යාව ‘‘බින්දුනිග්ගහීත’’න්ති-තඤ්චඛොඅත්ථ වසා විභත්තිචීපරිනාමොති සත්තම්යන්තමභිසම්බන්ධීයතෙ. Le terme « aādayo » (commençant par a) s'applique jusqu'à « binduniggahīta » ; par la force du sens, le cas grammatical est modifié et il est relié au locatif. දසාදො සරා Les dix premiers sont les voyelles. අආදිස්වාදිම්හි නිද්දිට්ඨා ඔදන්තා දසවණ්ණා සරා නාම හොන්ති-යථා-අ ආ ඉ ඊ උ ඌ එ ඔ = සරන්ති පවත්තන්තීති සරා-දසා දොති වත්තතෙ තීසු චක්කමානෙසු. Les dix caractères mentionnés au début commençant par « a » et se terminant par « o » sont nommés voyelles (sarā). À savoir : a ā i ī u ū e o. On les appelle « sarā » car elles résonnent ou s'écoulent. L'expression « les dix premiers » s'applique dans les trois cycles. ද්වෙ ද්වෙ සවණ්ණා. Deux par deux, ils sont de même nature (savaṇṇā). අආස්වාදිමෙසු දස්සු ද්වෙ ද්වෙ සවණ්ණා නාම හොන්ති. යථාක්කමං-යථා-අආ ඉති, උඌ ඉති, එ ඉති, ඔ ඉති = සමානා සාදිසා වණ්ණා සවණ්ණා-සමානත්තඤ්ච ඨානතො. Parmi les dix premiers commençant par « a », ils sont deux par deux de même nature, dans l'ordre suivant : a et ā, i et ī, u et ū, e et o. « Savaṇṇā » signifie des caractères semblables ou identiques ; l'égalité se rapporte au point d'articulation. ඡ වණ්ණානංහි උප්පත්තිට්ඨානානි කණ්ඨාතාලුමුද්ධදන්තඔට්ඨානා සිකාවසෙන-තෙසු අවණ්ණකවග්ගහානං කණ්ඨොඨානං-ඉවණ්ණ චවග්ගයානං තාලු-ටවග්ගරළානං මුද්ධා-තවග්ගලසානං දන්තා-උ වණ්ණපවග්ගානං ඔට්ඨා-එවණ්ණස්ස කණ්ඨතාලු-ඔවණ්ණස්ස කණ්ඨොට්ඨං-වකාරස්ස දන්තොට්ඨං-නිග්ගහිතස්ස නාසිකා-ඞඤණනමානං සකට්ඨානං නාසිකා ච-ද්වෙද්වෙති වත්තතෙ. Car il y a six points d'articulation pour les caractères : la gorge, le palais, la tête (le sommet du palais), les dents, les lèvres et le nez. Parmi eux, le point d'articulation de la classe de « a » et de « h » est la gorge ; pour la classe de « i », la classe de « c » et « y », c'est le palais ; pour la classe de « ṭ », « r » et « ḷ », c'est la tête ; pour la classe de « t », « l » et « s », ce sont les dents ; pour la classe de « u » et la classe de « p », ce sont les lèvres ; pour « e », c'est la gorge et le palais ; pour « o », c'est la gorge et les lèvres ; pour la lettre « v », ce sont les dents et les lèvres ; pour le « niggahīta », c'est le nez ; pour ṅ, ñ, ṇ, n, m, c'est leur propre point d'articulation respectif ainsi que le nez. Le terme « deux par deux » continue. පුබ්බො රස්සො Le premier est bref (rasso). තෙස්චෙව දසසු යෙ ද්වෙ ද්වෙ සවණ්ණා තෙසු යො යො පුබ්බො සො සො රස්සසඤ්ඤො හොති-යථා-අ ඉ උ එ ඔ-තෙසු සංයොග පුබ්බාච දිස්සන්ති ද්වෙ පනන්තිමා දීපෙතුං තත්ථ සාධුත්තං තෙසම්පි ඉධ සඞ්ගහො = රස්සකාලයොගා තබ්බන්තතාය වා රස්සා-තථා දීඝා-ඉධාපිද්වෙද්වෙති වත්තතෙ. Parmi ces dix mêmes voyelles, pour chaque paire de caractères de même nature, le premier est désigné comme « bref » (rasso). À savoir : a, i, u, e, o. On les voit aussi comme brefs lorsqu'ils sont suivis d'un groupe de consonnes. Pour démontrer la validité des deux dernières (e, o) comme brefs, elles sont également incluses ici. Elles sont brèves soit par la durée de temps bref, soit par leur propre nature. De même pour les longues. Ici aussi, le terme « deux par deux » continue. පරො දීඝො. Le second est long (dīgho). අආදිස්වාදිභුතෙසු දසසු යෙ ද්වෙ ද්වෙ සවණ්ණා තෙසු යො යො පරො සො සො දීඝසඤ්ඤො හොති-යථා-ආ ඊ ඌ. Parmi les dix qui commencent par « a », pour chaque paire de caractères de même nature, le second est désigné comme « long » (dīgho). À savoir : ā, ī, ū. කාදයො බ්යඤ්ජනා. Ceux commençant par « ka » sont les consonnes (byañjanā). අආදිසු කාදයො නිග්ගහීතපරියන්තා තෙත්තිංස බ්යඤ්ජනානාම හොන්ති-යථා-ක ඛ ග ඝ ඞ ච ඡ ජ ඣ ඤ ට ඨ ඩ ණ ත ථ ද ධ න ප ඵ බ භ ම ය ර ලව ස හ ළ අං = බ්යඤ්ජීයති අත්ථො එතෙහීති බ්යඤ්ජනා-කාදයොති වත්තතෙ. Parmi les caractères commençant par « a », les trente-trois commençant par « ka » et se terminant par le « niggahīta » sont nommés consonnes (byañjanā). À savoir : ka kha ga gha ṅa ca cha ja jha ña ṭa ṭha ḍa ṇa ta tha da dha na pa pha ba bha ma ya ra la va sa ha ḷa aṃ. On les appelle « byañjanā » car le sens est manifesté par eux. Le terme « commençant par ka » continue. පඤ්ච පඤ්චකා වග්ගා. Cinq groupes de cinq (vaggā). අආදසු කකාරාදයො මකාරන්තා පඤ්ච පඤ්චකා වග්ගා නාම හොන්ති-යථා-කඛගඝඞ, චඡජඣඤ, ටඨඩඪණ, තථදධන, පඵබභම. = වජ්ජෙන්ති යකාරාදයොති වග්ගා. Parmi les caractères commençant par « a », ceux qui vont de « ka » jusqu'à « ma » forment cinq groupes de cinq nommés « vaggā ». À savoir : ka-kha-ga-gha-ṅa, ca-cha-ja-jha-ña, ṭa-ṭha-ḍa-ḍha-ṇa, ta-tha-da-dha-na, pa-pha-ba-bha-ma. Ils sont appelés « vaggā » car ils excluent les caractères commençant par « ya ». බින්දු නිග්ගහිතං Le point est le niggahīta. අකාරාදීසුයවායං වණ්ණො බින්දුමත්තො සො නිග්ගහිතසඤ්ඤොහොති = රස්සසරං නිස්සාය ගහිතමුච්චාරිතං නිග්ගහීතං. Parmi les caractères commençant par « a » etc., celui-ci qui n'est qu'un point est désigné par le terme « niggahīta ». Le « niggahīta » est ainsi appelé car il est prononcé en s'appuyant sur une voyelle brève. සඤ්ඤා විධානං. Règles de terminologie. සන්ධි වුච්චතෙ-පුරිස උත්තමො, පඤ්ඤා ඉන්ද්රියං. සතිආරක්ඛො,භොගි ඉන්දො, චක්ඛු ආයතනං, අභිභු ආයතනං, ධනම්මෙ අත්ථි, කුතො එත්ථා’ තිධ-සරො ලොපො සරෙ. La liaison (sandhi) est expliquée : « purisa uttamo », « paññā indriyaṃ », « sati ārakkho », « bhogi indo », « cakkhu āyatanaṃ », « abhibhu āyatanaṃ », « dhanam me atthi », « kuto ettha ». Ici, une voyelle est élidée devant une voyelle. සරො සරො ලොපනීයො හොති-සරෙතොපසිලෙසිකාධාරසත්තමී තතො වණ්ණකාලව්යවධානෙ කාරියං න හොති-ත්වමසි, කතමා චානන්ද අනිච්චසඤ්ඤා’ති-අඤ්ඤත්ථාපි සංහතායමොපසිලෙසකාධා රෙයෙව සත්තමී-විධීති වත්තමානෙ. Une voyelle est à élider devant une voyelle. Par l'usage du locatif de proximité (upasaṃlesika-ādhāra-sattamī), aucune action ne se produit s'il y a un intervalle de temps ou de caractère. « Tvamasi », « katamā cānanda aniccasaññā » : ailleurs aussi, ce locatif n'exprime que la proximité. La règle (vidhī) continue. සත්තමියං පුබ්බස්ස. Lorsqu'il y a un locatif, l'opération s'applique au précédent. සත්තමීනිද්දෙසෙ පුබ්බස්සෙව විධිති පුබ්බසරලොපො-පුරිසුත්තමො,පඤ්ඤින්ද්රියං, සතාරක්ඛො, භොගින්දො, චක්ඛායතනං. අභිභායතනං, ධනම්මත්ථි, කුතෙත්ථ. පුබ්බස්ස කාරියවිධානා සත්තමීනිද්දිට්ඨස්ස පරතාව ගම්යතෙති පරෙතුපරිවචනම්පි ඝටතෙ-සො අහං, චත්තාරො ඉමෙ, යතො උදකං, පාතො එවං’තීධ-‘‘සරො ලොපො සරෙ’’ති වත්තතෙ. Dans une indication au locatif, la règle s'applique au précédent ; c'est donc l'élision de la voyelle précédente : « purisuttamo », « paññindriyaṃ », « satārakkho », « bhogindo », « cakkhāyatanaṃ », « abhibhāyatanaṃ », « dhanammatthi », « kutettha ». Puisque l'opération est prescrite pour le précédent indiqué au locatif, sa position antérieure est comprise ; l'expression « ce qui suit » (pare) convient aussi. « So ahaṃ », « cattāro ime », « yato udakaṃ », « pāto evaṃ » : ici, l'expression « élision de la voyelle devant une voyelle » s'applique. පරො ක්වචි. Le suivant est parfois [élidé]. සරම්හා පරො සරො ක්වචි ලොපනීයො හොති-සොහං, චත්තාරොමෙ, යතොදකං. පාතොච-ක්වචිතිකිං?-පඤ්ඤින්ද්රියං-අස්සාධිකාරො සබ්බසන්ධිසු-තස්ස ඉදං, තස්ස ඉදං, වාත ඊරිතං, වාත ඊරිතං, සීත උදකං, සීත උදකං, වාම ඌරු,වාම ඌරු, ඉතිධ-පුබ්බසර ලොපෙ-සරෙ වෙති ච වත්තතෙ. Après une voyelle, la voyelle suivante est parfois élidée : sohaṃ (so + ahaṃ), cattārome (cattāro + ime), yatodakaṃ (yato + udakaṃ). Pourquoi dit-on « parfois » ? Voyez : paññindriyaṃ. Le terme « assādhikāro » s'applique à toutes les liaisons (sandhi) : tassa idaṃ, tassa idaṃ ; vāta īritaṃ, vāta īritaṃ ; sīta udakaṃ, sīta udakaṃ ; vāma ūru, vāma ūru. Dans « itidha », l'élision de la voyelle précédente s'applique, car la règle « sare ve » (devant une voyelle) est en vigueur. යුවණණානම්ඤො ලුත්තා. Les sons i et u deviennent e et o après une élision. ලුත්තා සරාපරෙසං ඉවණ්ණවණ්ණානං ඤො හොන්ති වායථාක්කමං. Lorsque les voyelles précédentes sont élidées, les sons i et u (ivaṇṇa et uvaṇṇa) qui suivent deviennent respectivement e et o. වණ්ණපරෙන සවණ්ණෙපි. Même devant une voyelle de même nature. වණ්ණසද්දො පරො යස්මා තෙන සවණ්ණොපි ගය්හති සයං චෙති ඊ ඌ නම්පි එ ඔ-තස්සෙදං, තස්සිදං-වාතෙරිතං. වාතිරිතං-සීතොදකං, ‘‘බ්යඤ්ජනෙ දීගරස්සා’’ති දීඝෙ-සීතුදකං-වාමොරු,වාමූරු-ලුත්තෙතිකිං-දස ඉමෙ. Par l'usage du mot « vaṇṇa », les voyelles semblables sont également incluses, ainsi que ī et ū. Elles deviennent e et o : tassedaṃ (tassa + idaṃ), tassidaṃ ; vāteritaṃ (vāta + īritaṃ), vātiritaṃ ; sītodakaṃ (sīta + udakaṃ). Par la règle « byañjane dīgharassā » (allongement ou raccourcissement devant une consonne) et l'allongement, on obtient : sītudakaṃ ; vāmoru (vāma + ūru), vāmūru. Pourquoi dit-on « après élision » ? Voyez : dasa ime. අතිප්පසඞ්ගබාධකස්ස ක්වචිසද්දස්සානුවත්තනතො න විකප්පවිධී නියතා-තෙන උපෙතො’ති එවමාදීසු විකකෙප්පා නාරකිතාදිසු විධි ච න හොති-චි අකාසි, චි අකාසි. සු ආගතං, සු ආගතං’තිධයුවණ්ණානං වෙ’ති ච වත්තතෙ. En raison de l'application du mot « kvaci » (parfois) pour empêcher une application excessive, les règles de variation ne sont pas absolues. Ainsi, dans des cas comme « upeto », la variation n'est pas obligatoire, et dans des cas comme « nārakitā », la règle ne s'applique pas : ci akāsi, ci akāsi ; su āgataṃ, su āgataṃ. Ici, les règles pour les sons i et u s'appliquent. යවා සරෙ. Y et V devant une voyelle. සරෙ පරෙ ඉව ණ්ණුවණ්ණානං යකාරවකාරා හොන්ති වා යථාක්කමං-අකාරස්ස දීඝෙ-ව්යාකාසි, ‘‘වනතරගාවා ගාමා’’ති යාගමෙ-වියාකාසි-ස්වාගතං. සාගතං-ක්වචිත්වෙව-යානීධ. Devant une voyelle, les sons i et u deviennent respectivement les lettres y et v de manière optionnelle. Par l'allongement de 'a' : vyākāsi (vi + akāsi). Par l'insertion de 'y' selon la règle « vanataragā cāgamā » : viyākāsi. De même : svāgataṃ (su + āgataṃ), sāgataṃ. L'usage de « kvaci » (parfois) permet : yānīdha. තෙ අජ්ජ, තෙ අජ්ජ, සො අයං, සො අයං, ඉතීධ-‘‘යවාසරෙ’’ ‘වෙ’ති ච වත්තතෙ. Te ajja, te ajja ; so ayaṃ, so ayaṃ. Ici, les termes « yavā sare » (y et v devant une voyelle) sont d'application. ඤොනං Concernant e et o. ඤොනං යකාරවකාරා හොන්ති වා සරෙ පරෙ යථාක්කමං. Les sons e et o (désignés par 'ño') deviennent respectivement les lettres y et v devant une voyelle, de manière optionnelle. ත්යජ්ජ, තෙජ්ජ-‘‘බ්යඤ්ජනෙ දීඝරස්සා’’තිදීඝෙ-ස්වායං, සොයං. Tyajja (te + ajja), tejja. Par l'allongement selon la règle « byañjane dīgharassā » : svāyaṃ (so + ayaṃ), soyaṃ. ක්වචීත්වෙව-ධනම්මත්ථී-ගො එළකමිතිධ-සරෙ’ති වත්තතෙ. Parfois également : dhanammatthī. Dans « go eḷakaṃ », la règle « sare » (devant une voyelle) est en vigueur. ගොස්සාවඞ. Substitution de 'avaṅ' pour 'go'. සරෙ පරෙ ගොස්ස අවඞ ආදෙසො හොති-සච‘‘ටනුබන්ධානෙක වණ්ණාසබ්බස්සා’’ති සබ්බස්සප්පසඞ්ගෙ-අන්තස්සෙ’ති වත්තමානෙ. Devant une voyelle, le mot « go » subit la substitution « avaṅ ». Bien que la règle « ṭanubandhāneka vaṇṇāsabbassā » suggère une substitution totale, c'est la règle « antassa » (à la fin) qui s'applique. ඞනු බන්ධො. La lettre ṅ est un indicateur (anubandha). ඞකාරොනුබන්ධො යස්ස සො නෙකවණ්ණොපි අන්තස්ස හොතිති औකාරස්සෙව හොති,-‘‘සඞ්කෙතොනවයවොනු බන්ධො’’තිවචනා ඞකාරස්සාප්පයොගො-පයොජනං‘‘ඞනුබන්ධො’’ති සඞ්කෙතො-ගවෙළකං. Ce qui a 'ṅ' pour indicateur, même composé de plusieurs lettres, remplace la voyelle finale ; cela s'applique donc à la lettre o. Comme il est dit que l'indicateur n'est pas une partie intégrante du mot, le 'ṅ' n'est pas utilisé dans la prononciation. Son but est de signaler la règle « ṅanubandho ». Exemple : gaveḷakaṃ (go + eḷakaṃ). ඉති එව, ඉති එවා ‘‘තීධ- Iti eva, iti evā. Ici— විතිස්සෙවෙ වා Substitution optionnelle de 'v' pour 'iti' devant 'eva'. එවසද්දෙ පරෙ ඉතිස්ස වො හොති වා-සච. Devant le mot « eva », le mot « iti » devient optionnellement « v ». ඡට්ඨියන්තස්ස. À la place de ce qui est au génitif. ඡට්ඨිනද්දිට්ඨස්ස යං කාරියං තදන්තස්ස විඤ්ඤෙය්යන්ති ඉකාරස්සාදෙසො හොති = ඨානීනමාමද්දියදිස්සති උච්චාරියති’ති ආදෙසො-ඉත්වෙව, අඤ්ඤත්ර යාදෙසෙ-‘‘තවග්ගවරණනං යෙ චවග්ගබයඤා’’ති තකාරස්ස වො-‘‘වග්ගලයෙහි තෙ’’ති යස්ස ච චකාරො, ඉච්චෙව-දු අඞ්ගිකං, චි ඉත්වා, අජ්ජ අග්ගෙ, පාතු අහෙසුං, පා එව, ඉධ ඉජ්ඣති, පරි අන්තං, අත්ත අත්ථමිතිධ-‘‘මයදාසරෙ’’ති වත්තතෙ. L'opération prescrite pour ce qui est indiqué au génitif doit être comprise comme s'appliquant à la fin de ce mot ; ainsi, il y a substitution de la voyelle i. La substitution (ādesa) est ce qui est prononcé à la place de l'original (ṭhānī). Ainsi : itveva. Ailleurs, avec la substitution de 'y' : par la règle « tavaggavaraṇanaṃ ye cavaggabayañā », la lettre 't' devient 'v'. Par la règle « vaggalayehi te », 'y' devient 'c'. Ainsi : icceva. Autres exemples : du aṅgikaṃ, ci itvā, ajja agge, pātu ahesuṃ, pā eva, idha ijjhati, pari antaṃ, atta atthaṃ. Ici, la règle « mayadā sare » est en vigueur. වතතරගා චාගමා. Les augments v, t, r, n, g, d, m. එතෙ මයදා වාගමා හොන්ති වා සරෙ ක්වචි,-ආගමිනො අනියමෙපි සරොයෙවාගමී හොති වනාදිනන්තු ඤාපකා-අඤ්ඤථාහි පදාදීනං යුක්වීධාන මනත්ථකං-දුවඞ්ගිකං, චිනිත්වා, අජ්ජතග්ගෙ, පාතුරහෙසුං, -‘‘බ්යඤ්ජනෙදීඝරස්සා’’ති රස්සෙ-පගෙව, ඉධමිජ්ඣති, පරියන්තං, අත්තදත්ථං-වාත්වෙව-අත්තත්ථං. Ces lettres (v, t, r, n, g, d, m) deviennent parfois des augments devant une voyelle. Bien que l'apparition des augments soit irrégulière, c'est toujours devant une voyelle qu'ils apparaissent, comme l'indiquent les mots « vana » etc. Autrement, la prescription de ces lettres au début des mots serait inutile. Exemples : duvaṅgikaṃ (du + aṅgikaṃ), cinitvā (ci + itvā), ajjatagge (ajja + agge), pāturahesuṃ (pātu + ahesuṃ). Par la règle « byañjanedīgharassā » et le raccourcissement : pageva (pā + eva), idhamijjhati (idha + ijjhati), pariyantaṃ (pari + antaṃ), attadatthaṃ (atta + atthaṃ). Optionnellement : attatthaṃ. ඡ අභිඤ්ඤා, ඡ අභිඤ්ඤා,’තීධ-වා සරෙ ආගමො’ති ච වත්තතෙ. Cha abhiññā, cha abhiññā. Ici, la règle « vā sare āgamo » (augment optionnel devant une voyelle) est en vigueur. ඡා ළො. L'augment ḷ après 'cha'. ඡ සද්දා පරස්ස සරස්ස ළකාරො ආගමො හොති වා-ඡළභිඤ්ඤා, ඡඅභිඤ්ඤා. Après le mot « cha » (six), la lettre ḷ est optionnellement insérée avant une voyelle : chaḷabhiññā, chaabhiññā. සරසන්ධි. Sandhi des voyelles (Sarasandhi). කඤ්ඤා ඉව-කඤ්ඤා ඉවා තීධ-පුබ්බපරසරානං ලොපෙ සම්පත්තෙ-සරො පරොති ච වත්තතෙ. Kaññā iva, kaññā ivā. Ici, alors que l'élision des voyelles précédentes et suivantes est possible, la règle « saro paro » (la voyelle suivante) est en vigueur. නද්වෙවා. Pas les deux optionnellement. පුබ්බපරසරා ද්වෙපි වා ක්වචි න ලුප්යන්තෙ-කඤ්ඤාඉව, කඤ්ඤෙව, කඤ්ඤාව. Parfois, les deux voyelles, la précédente et la suivante, ne sont pas supprimées : kaññāiva, kaññeva, kaññāva. සරසන්ධි නිසෙධො. Interdiction de la sandhi des voyelles. තත්ර අභිරති, ඛන්ති පරමං, සම්මා අක්ඛාතො’තීධ- Comme dans : tatra abhirati, khanti paramaṃ, sammā akkhāto. Ici : බ්යඤ්ඡනෙ දීඝරස්සා. Allongement et raccourcissement devant une consonne. රස්සදීඝානං ක්වචි දීඝරස්සා හොන්ති බ්යඤ්ජනෙ-තත්රාභිරති, ඛන්තීපරමං,’ සම්මදක්ඛාතො’ තිදාගමෙ රස්සො-ක්වචීත්වෙච-ත්යජ්ජ-කථං යානිව අන්තලික්ඛෙ’ති -දීඝරස්සාති යොගවිභාගා. Parfois, devant une consonne, les voyelles brèves deviennent longues et les voyelles longues deviennent brèves : tatrābhirati, khantīparamaṃ ; dans sammadakkhāto, il y a raccourcissement par l'insertion de d ; par l'usage du mot « kvaci » : tyajja, kathaṃ yāniva antalikkhe. « Dīgharassā » est une division de règle (yogavibhāga). චි ගහො, තතිය ඣානං. වි ඛොපො, ඉතිධ-බ්යඤ්ජනෙ’ති වත්තතෙ. Ci-gaho, tatiya jhānaṃ. Vi-khopo. Ici, le terme « devant une consonne » s'applique. සරම්හා ද්වෙ. Doublement après une voyelle. සරම්හා පරස්ස බ්යඤ්ජනස්ස ක්වචි ද්වෙරූපානි හොන්ති-විග්ගහො. Parfois, après une voyelle, la consonne suivante prend deux formes : viggaho. චතුත්ථ දුතියෙස්වෙසං තතිය පඨමා. Pour les quatrième et deuxième consonnes, ce sont les troisième et première. චතුත්ථදුතියෙසු පරෙස්වෙසං චතුත්ථදුතියානං තබ්බග්ගෙ තතිය පඨමා හොන්ති පච්චාසත්යාති පුබ්බඣකාරඛකාරානං ජකාරකකරා-තතියජ්ඣානං, වික්ඛෙපො-සරම්හා’තිකිං?-තං වනං. අකරම්භසෙතෙ, අකරම්භසෙතෙ, එසො අත්ථො, එසො අත්ථො, ඉතිධ-චෙ’තිවත්තතෙ. Lorsque les quatrième et deuxième consonnes suivent, les troisième et première de leur propre groupe se substituent aux quatrième et deuxième par proximité ; ainsi, les précédents jh et kh deviennent j et k : tatiyajjhānaṃ, vikkhepo. Pourquoi dire « après une voyelle » ? Pour « taṃ vanaṃ ». Dans « akarambhasete, akarambhasete, eso attho, eso attho », ici le terme « e » s'applique. එ ඔ න ම වණ්ණෙ. E et o devant une lettre. එ ඔ නං වණ්ණෙ ක්වචි අ හොති වා-අකරම්භසනෙ, අකරම්හ සෙතෙ-එසඅත්ථො, එසොඅත්ථො-වණ්ණෙතිකිං?-සො. Parfois, e et o deviennent a devant une lettre : akarambhasane, akaramha sete ; esa attho, eso attho. Pourquoi dire « devant une lettre » ? Pour « so ». සරබ්යඤ්ජනසන්ධි. Sandhi entre voyelle et consonne. අත යන්තං. තථ යං. මද යං, බුධි යති, ධන යං. සෙව යො, පයෙසනා, පොක්ඛරණ යො, ඉතිධ- Ata yantaṃ, tatha yaṃ, mada yaṃ, budhi yati, dhana yaṃ. Seva yo, payesanā, pokkharaṇa yo. Ici : තවග්ගවරණනංයෙ චවග්ගඛයඤා. Les lettres du groupe ta devant ya deviennent celles du groupe ca, ainsi que kha, ya, ña. තවග්ගවරණනං චවග්ගබයඤා හොන්ති යථාක්කමං යකාරෙ, ‘‘වග්ගලසෙහි තෙ’’ති වග්ගා පරස්ස යස්ස පුබ්බරූපං-අච්චන්තං. තච්ඡං, මජ්ජං, බුජ්ඣති, ධඤ්ඤං, සෙබ්බො, පය්යෙසනා, පොක්ඛරඤ්ඤො-ක්වචීත්වෙච, මත්යා-යෙති වත්තතෙ වක්ඛමානෙසු තීසු. සක යතෙ, රුච යතෙ, පට්යතෙ, ලුප්යතෙ, සල්යතෙ, දිස්යතෙ’තීධ. Les lettres du groupe ta deviennent celles du groupe ca, etc., respectivement devant la lettre ya. Par la règle « vaggalasehi te », le ya suivant prend la forme de la lettre précédente du groupe : accantaṃ, tacchaṃ, majjaṃ, bujjhati, dhaññaṃ, sebbo, payyesanā, pokkharañño. Par le mot « kvaci », matyā. Le terme « devant ya » s'applique aux trois règles suivantes. Comme dans : saka yate, ruca yate, paṭyate, lupyate, salyate, disyate. වග්ගලසෙහි තෙ [Après les lettres des] groupes, la et sa, [devient] cela. වග්ගලසෙහි පරස්ස යකාරස්ස ක්වචි තෙ වග්ගලසා හොන්ති. Parfois, après les lettres des groupes, la ou sa, la lettre ya devient ces mêmes lettres. සක්කතෙ, රුච්චතෙ,පට්ටතෙ, ලුප්පතෙ, සල්ලතෙ, දිස්සතෙ. ක්වචිත්වෙව-ක්යාහං-මුහ = යතී’තීධ- Sakkate, ruccate, paṭṭate, luppate, sallate, dissate. Parfois : kyāhaṃ. Comme dans muha-yati. Ici : හස්ස විපල්ලාසො Inversion de ha. හස්ස විපල්ලාසො හොති යකාරො-මුය්හති, Il y a inversion de ha avec la lettre ya : muyhati. බහුආබාධො, බහු ආබාධො’තීධ-උස්සවකාරෙ ‘‘හස්ස විපල්ලාසො’’ති වත්තතෙ. Comme dans bahuābādho, bahu ābādho. Ici, devant la lettre va, le terme « inversion de ha » s'applique. වෙවා. Devant va, facultativement. හස්ස විපල්ලාසො හොතිවා වකාරෙ-බව්හාබාධො, බහ්වාබාධො. Il y a facultativement inversion de ha devant la lettre va : bavhābādho, bahvābādho. බ්යඤ්ජන සන්ධි. Sandhi des consonnes. අක්ඛිරුජති. අක්ඛිරුජතී’තීධ-වෙති වත්තතෙ යාව‘‘මයදාසරෙ’’ති. Akkhirujati. Dans « akkhirujatī », ici le terme « facultativement » s'applique jusqu'à « mayadā sare ». නිග්ගහිතං. Le niggahīta. නිග්ගහීතමාගමො හොතිවා ක්වචි = ඨානීනමාලිඞ්ගිය ගච්ඡති පවත්තතී’ති ආගමො-අක්ඛිං රුජති,අක්ඛි රුජති-‘‘යාවද්විධා’’ති ආදො නිච්චං වවත්ථිත විභාසත්තා වාධිකාරස්ස-වාසද්දො හි අත්ථවයෙ වත්තතෙ කත්ථචි විකප්පෙ කත්ථචි යථාවවත්ථිතරූප පරිග්ගහෙති-යදා පච්ඡිමෙ තදා නච්චමනිච්චමසන්තඤ්ච විධිං දීපෙති-එත්ථ පන ක්ව චිසද්දස්සානු වත්තනතො තෙනෙවාසන්තවිධි සිද්ධො’ති වාසද්දෙ නිතරද්වයං-සං රම්හො, සංරම්හො, පුං ලිඞ්ගං,පුං ලිඞ්ගමිතීධ-නිග්ගහීතාධිකාරො ආ ‘‘මයදා සරෙති’’. Parfois, il y a l'insertion d'un niggahīta ; un « āgama » est ce qui survient à la place d'origine : akkhiṃ rujati, akkhi rujati. Dans « yāvadvidhā », etc., c'est permanent en raison de la nature de l'option déterminée. Car le terme « vā » s'emploie dans deux sens : parfois comme une option, parfois pour adopter une forme fixe. Lorsqu'il s'agit du second sens, il illustre une règle permanente, non-permanente ou inexistante. Ici, par la répétition du mot « kvaci », l'inexistence de la règle est établie ; ainsi, le terme « vā » a deux fonctions. Saṃ-ramho, saṃramho ; puṃ-liṅgaṃ, puṃliṅgam. Ici, la section sur le niggahīta s'étend jusqu'à « mayadā sare ». ලොපො. Suppression. නිග්ගහීතස්ස ලොපො හොති වා ක්වචි-දීඝදිත්තානි, සාරම්හො, සාරම්හො-පුල්ලිඞ්ගං, පුංලිඞ්ගං-පටිසල්ලාණෙ පාතුකාමො’තිආදිසු නිච්චං-පුප්ඵං අස්සා, පුප්ඵං අස්සා, කිං ඉති, කිං ඉතී’තීධ- Parfois, il y a facultativement suppression du niggahīta : dīghadittāni ; sāramho, sāramho ; pulliṅgaṃ, puṃliṅgaṃ. C'est permanent dans des cas comme « paṭisallāṇe pātukāmo ». Pupphaṃ assā, pupphaṃ assā ; kiṃ iti, kiṃ itī. Ici : පරසරස්ස. [Relatif à] la voyelle suivante. නිග්ගහීතම්හා පරස්ස සරස්ස ලොපො හොති වා ක්වචි. Après un niggahīta, la voyelle suivante est parfois facultativement élidée. සංයොගාදි ලොපො. Élision du début d'un groupe de consonnes. අනන්තරා බ්යඤ්ජනා සංයොගො-අත්ර යො ආදභුතාවයවො තස්ස වා ක්වචි ලොපො හොතී’ති සස්සාදිස්ස ලොපො-පුප්ඵංසා, ‘‘මයදා සරෙ’’ති නිග්ගහීතස්ස මකාරො-පුප්ඵමස්සා, ‘‘වග්ගෙ වග්ග’න්තො’’ති නො නග්ගහීතස්ස-කින්ති, කිමිති. Les consonnes sans intervalle [de voyelle] forment un groupe de consonnes ; ici, l'élément initial est parfois facultativement élidé. Ainsi, l'élision du début de « sa » : « pupphaṃsā ». Par « mayadā sare », le niggahīta devient « ma » : « pupphamassā ». Par « vagge vagganto », le niggahīta devient « na » : « kinti », « kimiti ». තං ඛ ණං, තං ඛණං, ධම්මං චරෙ, ධම්මං චරෙ, තං ඩහති, තං ඩහති, තං දානං, තං දානං, තං ඵලං, තං එලමිතීධ- Taṃ khaṇaṃ, taṃ khaṇaṃ, dhammaṃ care, dhammaṃ care, taṃ ḍahati, taṃ ḍahati, taṃ dānaṃ, taṃ dānaṃ, taṃ phalaṃ, taṃ elam — ici : වග්ගෙ වග්ගන්තො. Dans un groupe [varga], la [nasale] finale du groupe. නග්ගහීතස්ස ඛො වග්ගෙ වග්ගන්තො වා හොති පච්චාසත්යා-තඞ්කණං,තංඛණං-ධම්මඤ්චරෙ, ධම්මංචරෙ-තණ්ඩහති, තංඩහති-තන්දානං, තංදානං-තම්ඵලං, තංඵලං-ගන්ත්වා සම්මතොති’ආදිසු නිච්චං-ආනන්තරිකං යමාහු, ආනන්තරිකං යමාහු, පච්චත්තං එව, පච්චත්තං එව, තඤ්හි. තඤ්හි, ඉතිධ- Devant une consonne d'un groupe, le niggahīta devient facultativement la nasale finale de ce groupe par proximité : taṅkaṇaṃ, taṃkhaṇaṃ ; dhammañcare, dhammaṃcare ; taṇḍahati, taṃḍahati ; tandānaṃ, taṃdānaṃ ; tamphalaṃ, taṃphalaṃ. Dans des mots comme « gantvā », « sammato », etc., c'est obligatoire. « ānantarikaṃ yamāhu, ānantarikaṃ yamāhu » ; « paccattaṃ eva, paccattaṃ eva » ; « tañhi, tañhi » — ainsi ici : යෙවහිසුඤ්ඤො. [Le niggahīta devient] « ñ » devant « ya », « eva », « hi ». යඑවහිසද්දෙසු නිග්ගහීතස්සඤො වා හොති-‘‘වග්ගලසෙහි තෙ’ති යස්ස ඤකාරෙ-ආනන්තරිකඤ්ඤ මාහු. ආනන්තරිකං යමාහු, ඤස්ස ද්විත්තෙ-පච්චත්තඤ්ඤෙව, පච්චත්තංඑව-තඤ්හි, තංහී-එව සද්දසහචරියායෙති යසද්දස්සෙව ගහණං-සංයතො, සංයතො’තීධ Dans les mots « ya », « eva », « hi », le niggahīta devient facultativement « ñ ». Par « vaggalasehi te », quand il y a le caractère « ña » : « ānantarikaññamāhu, ānantarikaṃ yamāhu » ; avec le redoublement du « ñ » : « paccattaññeva, paccattaṃeva » ; « tañhi, taṃhi ». Par l'association avec le mot « eva », seul le mot « ya » est pris. « saṃyato, saṃyato » — ici : යෙ සංස්ස Dans « saṃ » devant « ya ». සංසද්දස්ස යං නිග්ගහීතං තස්ස වා ඤො හොති යකාරෙ- Le niggahīta du mot « saṃ » devient facultativement « ñ » devant le son « ya ». සඤ්ඤතො, සංයතො-ඉධයකාරමත්තොව ගය්හතෙ පුනබ්බචනා. « saññato, saṃyato ». Ici, seul le son « ya » est pris par la répétition de l'énoncé. තං එව, තං එව, තං ඉදං, තං ඉදං, තං ඉමිනා, තං ඉමිනාතීධ- Taṃ eva, taṃ eva, taṃ idaṃ, taṃ idaṃ, taṃ iminā, taṃ iminā — ici : මයදාසරෙ. « ma », « ya », « da » devant une voyelle. නිග්ගහීතස්ස මයදා හොන්ති වා සරෙ ක්වචි-තමෙව, තංඑව-තයිදං’ තංඉදං-තදමිනා, තං ඉමිනා එත්ථ-‘‘තදමිනාදීනී’’තිනිපාතනා ඉකාරස්ස අකාරො-ලක්ඛණන්තරෙනාවිහිතාදෙසලොපාගමවිපල්ලාසා සබ්බත්ථ ඉමිනාව දට්ඨබ්බා-තෙන නිජකො. නියකො,’තිආදි සිද්ධං-බුද්ධම සරණමිච්චාදිසු යොගවිභාගා. Le niggahīta devient « ma », « ya », « da » facultativement devant une voyelle : tameva, taṃeva ; tayidaṃ, taṃidaṃ ; tadaminā, taṃ iminā. Ici, par l'usage [nipātana] de « tadaminā » etc., le « i » devient « a ». Les substitutions, élisions, augmentations et inversions non prescrites par d'autres règles doivent être vues partout par celle-ci. Par cela : « nijako, niyako » etc. sont établis. Dans « buddhamasaraṇaṃ » etc., par division de la règle [yogavibhāga]. නිග්ගහිත සන්ධි. Sandhi du niggahīta. අථ නාමානි වුච්චන්තෙ. Maintenant, les noms sont énoncés. තානි විවිධානි සලිගාලිගවසෙන-තත්ථ සලිගෙයු තාව අකාරන්තතො පුල්ලිඞ්ගා බුද්ධසද්දා සත්තවිභත්තියො පරා යොජීයන්තො-බුද්ධ ඉති ඨිතෙ. Ceux-ci sont de diverses sortes selon le genre. Parmi ceux-ci, d'abord les mots de genre masculin se terminant par « a » comme le mot « Buddha », auxquels les sept flexions sont jointes. Quand « Buddha » est posé : ද්වෙ ද්වෙ කානෙකෙසු නාමස්මා සියො අංයො නාහි යනං ස්මාසනං ස්මිංසු Deux par deux [pour le singulier et le pluriel], après un nom : si-yo, aṃ-yo, nā-hi, ya-naṃ, smā-hi, ssa-naṃ, smiṃ-su. එතෙසං ද්වෙද්වෙ හොන්ති එකානෙකත්ථෙසු වත්තමානතො නාම ස්මාති යථාක්කමං එකම්හි චත්තබ්බො එකවචනානං බහුම්හි වත්තබ්බෙ බහුවචනානං චාතියමෙනප්පයඞ්ගෙ-නාමස්මා’තිඅධිකාරො. Ces paires s'appliquent respectivement aux sens singulier et pluriel. Lorsqu'on exprime l'unité, on emploie le singulier ; lorsqu'on exprime la pluralité, le pluriel. « Après un nom » [nāmasmā] est le terme directeur. පඨමාත්ථමත්තෙ Pour le sens simple de la base nominale. සකත්ථදබ්බලිඞ්ගානි සඞ්ඛ්යාකම්මාදිපඤ්චකං Le sens propre, la substance, le genre, le nombre et le quintet incluant l'objet ; නාමත්ථො තස්ස සාමඤ්ඤමත්තමත්තං පවුච්චතෙ. Le sens du nom est dit être simplement sa généralité. නාමස්සාභිධෙය්ය මත්තෙ පඨමාවිභත්ති හොති’ති වත්තිච්ඡාවසා පඨමායෙකවචනබහුවචනානි. La première flexion [nominatif] est employée pour désigner simplement le sens du nom. Selon l'intention de s'exprimer, on utilise le singulier et le pluriel de la première flexion. සියොඉති පඨමා, සිස්සිකාරස්සානුබන්ධත්තප්පෙයොගො-පයොජනං‘‘කි මං සීසූ’’ති සඞ්කෙතො-තථා අං වචනස්සකාරස්ස-සි-අතො’ති වත්තතෙ-තස්ස නාමවිසෙසනත්තා ‘‘විධිබ්බිසෙසනන්තස්සා’’ති තදන්තතො විධි. « Si » et « yo » constituent la première flexion. L'usage du « i » dans « si » est un marqueur technique [anubandha] ; son but est défini par la convention « ki maṃ sīsū ». De même pour le son « a » de la terminaison « aṃ ». La règle « si après a » s'applique ; comme c'est un qualificatif du nom, la règle s'applique à ce qui se termine par cela selon « vidhibbisesanantassa ». සිස්සො. « Si » devient « o ». අකාරන්තතො නාමස්මා පරස්ස සිස්ස ඔහොති-පුබ්බසරලොපො බුද්ධො තිට්ඨති-යො. Après un nom se terminant par « a », le suffixe « si » devient « o ». Avec l'élision de la voyelle précédente : « Buddho tiṭṭhati ». [Pour] « yo » : අතො යොනං ටාටෙ. Après « a », « yo » devient « ā » et « e ». අකාරන්තතො නාමස්මා පරෙසං පඨමාදුතියායොනං ටාටෙ හොන්ති යථාක්කමං-ටකාරානුබන්ධත්තා‘‘ටනුබන්ධානෙකවණ්ණා සබ්බස්සා’’ති සබ්බාදෙසො-බුද්ධා තිට්ඨන්ති. ‘පඨමාත්ථමත්තෙ’’තිවත්තතෙ. Après un nom se terminant par « a », les suffixes « yo » des première et deuxième flexions deviennent respectivement « ā » et « e ». Puisqu'ils ont le marqueur « ṭa », il y a substitution totale par la règle « ṭanubandhānekavaṇṇā sabbassa ». « Buddhā tiṭṭhanti ». La règle « paṭhamātthamatte » s'applique. ආමන්තණෙ. Au vocatif. සද්දෙනාභිමුඛී කාරො විජ්ජමානස්ස වත්ථුනොආමන්තණං විධාතබ්බෙ නත්ථි රාජා භවෙති තං; L'acte de se tourner par la parole vers un objet présent constitue l'invocation (vocatif) ; dans l'accomplissement de l'appel, l'expression 'le roi devient cela' ne s'applique pas. ආමන්තණධිකෙ අත්ථමත්තෙ පඨමා විභත්ති හොතී’ති එකස්මිං එකවචනං සි. Pour le simple sens additionnel d'interpellation, on utilise la première déclinaison (le cas nominatif) ; au singulier, le suffixe est 'si'. ගොස්යාලපණෙ. La désignation 'ga' s'applique au vocatif. ආලපණෙ සි ගසඤ්ඤො හොති-ලොපො’ති වත්තතෙ Au vocatif, le suffixe 'si' reçoit le nom de 'ga'. Le terme 'lopo' (élision) est sous-entendu. ගසීනං. Élision des suffixes 'ga' et 'si'. නාමස්මාගසීනංලොපොහොති-භොබුද්ධමංපාලය-ගෙ’තිවත්තතෙ. Après un nom, il y a élision de 'ga' et 'si'. Par exemple : 'bho buddha maṃ pālaya' (Ô Buddha, protège-moi). Le terme 'ge' est sous-entendu. අයුනං වා දීඝො. Allongement facultatif des voyelles 'a' et 'u'. ऐඋ ඉච්චෙසං වා දීඝො හොති ගෙපරෙ තිලිඞ්ගෙ’තිදීඝො-බුද්ධා, කෙචි දීඝං දූරාලපණෙ යෙවිච්ඡන්ති සමීපාලපණෙපි දස්සතො තං න ගහෙතබ්බං-යොම්හි,-බුද්ධා මං පාලෙථ. Les voyelles 'a' et 'u' s'allongent facultativement devant 'ge' dans les trois genres. Par exemple : 'buddhā'. Certains commentateurs n'acceptent cet allongement que pour l'appel à distance, mais il ne doit pas être rejeté même pour l'appel de proximité. Pour le pluriel 'yo' : 'buddhā maṃ pāletha' (Ô Buddhas, protégez-moi). කම්මෙ දුතියා La deuxième déclinaison (l'accusatif) est employée pour l'objet (kamma). කත්තුක්රියාභිසම්බන්ධං කාරකං කම්මමුච්චතෙ; නිබ්බත්ති විකතිප්පත්ති භෙදා තං තිවිධං භවෙ. Le facteur syntaxique lié à l'action de l'agent est appelé 'objet'. Il peut être de trois types : production, transformation ou atteinte. අස්මිං දුතියා විභත්තිහොති-අංයො ඉති දුතියා-අං-බුද්ධංපණමාමි, යොස්සටෙ-බුද්ධෙ. Dans ce rôle d'objet, on emploie la deuxième déclinaison : les suffixes sont 'aṃ' et 'yo'. Avec 'aṃ' : 'buddhaṃ paṇamāmi' (je m'incline devant le Buddha) ; avec 'yo' : 'buddhe'. කත්තුකරණෙසු තතියා. La troisième déclinaison (l'instrumental) s'applique à l'agent et à l'instrument. ක්රියං යො කුරුතෙ මුඛ්යො ස කත්තා යොජිතො න වා කරණං තං විසෙසෙන යං ක්රියාසිද්ධිහෙතුකං. Celui qui accomplit l'action est l'agent principal, qu'il soit explicitement relié ou non. L'instrument est le moyen spécifique qui cause l'accomplissement de l'action. තෙසු කාරකෙසු තතියා විභත්ති හොති-නාභි ඉති තතියා-නා-නාස්සා’ති වත්තතෙ. Pour ces facteurs syntaxiques, la troisième déclinaison est utilisée : 'nā' et 'hi'. Le terme 'nāssa' est sous-entendu pour le suffixe 'nā'. අතෙන Substitution par 'ena'. අකාරන්තතො නාමස්මා පරස්ස නාවචනස්ස එනාදෙසො හොති-බුද්ධෙන දෙසිතො ධම්මො-හි- Après un nom se terminant par 'a', le suffixe 'nā' est remplacé par 'ena'. Par exemple : 'buddhena desito dhammo' (le Dhamma est enseigné par le Buddha). Le suffixe 'hi' suit. සුහිස්වසෙස. Transformation en 'e' devant 'su' et 'hi'. අකාරන්තස්ස සුහීස්වෙහොති-බුද්ධෙහි-වෙ’ති වත්තතෙ. Pour les thèmes en 'a', la finale devient 'e' devant 'su' et 'hi'. Exemple : 'buddhehi'. Le terme 've' est sous-entendu. ස්මාහිස්මින්නං ම්හාභීම්හි. Substitutions 'mhā', 'bhī' et 'mhi' pour les suffixes 'smā', 'hi' et 'smiṃ'. නාමස්මා පරෙසං ස්මාහිස්මින්නං ම්හාභීම්හි වා හොන්ති යථාක්කමං-හිස්ස භියාදෙසො-බුද්ධෙභී, කරණෙ-බුද්ධෙන ලොකො සුචරති, බුද්ධෙහි, බුද්ධෙහි, වා. Après un nom, les suffixes 'smā', 'hi' et 'smiṃ' sont facultativement remplacés par 'mhā', 'bhi' et 'mhi' respectivement. Pour 'hi' remplacé par 'bhi' : 'buddhebhī'. À l'instrumental : 'buddhena loko sucarati' (le monde progresse par le Buddha), 'buddhehi' ou 'buddhebhi'. චතුත්ථී සම්පදානෙ. La quatrième déclinaison (le datif) s'emploie pour le destinataire (sampadāna). අනුමන්ත්වනිරාකත්තුජ්ඣෙසකානං වසා තධා; දදාති කම්මනා යුත්තං සම්පදානමුදිරිතං. Le destinataire est défini comme celui qui est visé par l'action de donner, celui qui y consent, qui ne s'y oppose pas ou qui est sollicité. තස්මිං සම්පදානකාරකෙ චතුත්ථි සියා-සනං ඉති චතුත්ථී-ස. Pour ce rôle syntaxique de destinataire, la quatrième déclinaison est employée : 'sa' et 'naṃ'. Le suffixe 'sa' suit. සුඤ්සස්ස. Substitution de 'suñ' pour 'sa'. නාමස්මා පරස්ස සස්ස සුඤ්හොති-සච-ඡට්ඨියා’තිවත්තමානෙ Après un nom, le suffixe 'sa' est remplacé par 'suñ', tandis que la règle relative à la sixième déclinaison (chaṭṭhiyā) est sous-entendue. ඤකානුබන්ධාද්යන්තා. Les marqueurs 'ñ' et 'k' indiquent respectivement le début et la fin. ඡට්ඨීනිද්දිටාඨස්ස ඤානුබන්ධකානුබන්ධාද්යන්තා හොන්තී’තිආදිභුතො හොති-උකාරො උච්චාරණත්ථො-ඤාකාරො එත්ථෙව සඞ්කෙතත්ථො-බුද්ධස්ස පුප්ඵං දෙහි.-අතො වා බහුලමිතිච වත්තතෙ. Pour ce qui est indiqué par la sixième déclinaison, les éléments ayant le marqueur 'ñ' se placent au début, et ceux ayant 'k' à la fin. La voyelle 'u' facilite la prononciation et le marqueur 'ñ' sert ici de symbole technique. Exemple : 'buddhassa pupphaṃ dehi' (donne une fleur au Buddha). La règle 'Ato vā bahulaṃ' est sous-entendue. සස්සාය චතුත්ථියා Substitution par 'āya' pour le datif en 'sa'. අකාරන්තතො පරස්ස සස්ස චතුත්ථියා ආයො හොති වා බහුලං-බුද්ධාය, යෙභුය්යෙන තාදත්ථෙ යෙවායමායො දිස්සතී’ති ඉතොපරං නොදාහරීයතෙ-නං-දීඝො’තිවත්තතෙ. Après un nom en 'a', le suffixe 'sa' de la quatrième déclinaison est remplacé facultativement par 'āya'. Exemple : 'buddhāya'. En général, cette forme en 'āya' se rencontre surtout pour exprimer le but (tādattha) ; aucun autre exemple n'est cité par la suite. Les termes 'naṃ' et 'dīgho' sont sous-entendus. සුනංහිසු Allongement de la voyelle devant 'su', 'naṃ' et 'hi'. එසු නාමස්ස දීඝො හොති-බුද්ධානං. Devant [le suffixe -naṃ], la voyelle du nom devient longue : buddhānaṃ. පඤ්චම්යවධිස්මා. Le cinquième cas exprime la limite ou l'origine (avadhi). සීමාභුතො පදත්ථානං යො චලො නිච්චලො’ථ වා; අච්චුතො පුබ්බකා රූපා නමාහුරවධිම්බුධා. Les sages appellent 'limite' (avadhi) le point de départ d'un objet, qu'il soit mobile ou immobile, et dont une forme antérieure s'éloigne sans être détruite. එතස්මා කාරකා පඤ්චමීවිභත්ති හොති-ස්මා හී ඉති පඤ්චමී-ස්මා-අතො යොනං ටාටෙ වෙති ද්ව වත්ත තෙ. De cette fonction (kāraka) découle la cinquième désinence. -smā et -hi constituent la cinquième désinence. Les règles 'ato yonaṃ' et 'ṭāṭe ve' s'appliquent. ස්මාස්මින්තං. [Substitution de] -smā et -smiṃ. අකාරන්තතො නාමස්මා පරෙසං ස්මාස්මින්නං ටාටෙ වා හොන්ති යථාක්කමං. Après un nom se terminant par -a, les suffixes -ā et -e sont respectivement substitués de manière facultative à -smā et -smiṃ. බුද්ධා පහා නිච්ඡරති. බුද්ධම්හා, බුද්ධස්මාවා-හි-බුද්ධෙහි, බුද්ධෙභි. La lumière émane du Bouddha (buddhā). [On a aussi] buddhamhā ou buddhasmā. Au pluriel avec -hi : buddhehi, buddhebhi. ඡට්ඨි සම්බන්ධෙ Le sixième cas exprime la relation (sambandha). ක්රියාකාරකසඤ්ජාතො අස්සෙදම්හාවහෙතුකො; සම්බන්ධො’ති පවුත්තො සො සම්බන්ධිද්වයනිස්සිතො. Le lien qui naît de l'action et de ses facteurs, sans en être lui-même la cause, et qui repose sur deux termes en relation, est appelé 'relation' (sambandha). සම්බන්ධිත්තාවිසෙසෙපි ඡට්ඨී හෙදකතො සියා; තතො හි ජාතා සම්බන්ධං වදෙය්ය න පනඤ්ඤතො. Bien que la relation ne soit pas une fonction spécifique de l'action, la sixième désinence est employée par convention. Car c'est ainsi que l'on exprime la relation, et non autrement. සම්බන්ධෙ ඡට්ඨි විභත්ති හොති-ස නං ඉති ඡට්ඨි-ස-බුද්ධස්ස විහාරො-නං-බුද්ධානං. La sixième désinence est utilisée pour la relation. -sa et -naṃ sont les sixièmes désinences. [Exemple avec] -sa : buddhassa vihāro (le monastère du Bouddha). [Exemple avec] -naṃ : buddhānaṃ. සත්තම්යාධාරෙ. Le septième cas exprime le support (ādhāra). කිරියා කත්තුකම්මට්ඨා ආධාරීයති යෙන සො; ආධාරො චතුධා වුත්තො ව්යාපකාදිප්පභෙදතො. Ce par quoi l'action située dans l'agent ou l'objet est supportée est appelé 'support' (ādhāra) ; il est dit être de quatre types, selon les distinctions comme la diffusion (vyāpaka), etc. ආධාරකාරකෙ සත්තමී විභත්ති හොති- La septième désinence est utilisée pour la fonction de support (ādhāra-kāraka). ස්මිං සු ඉති සත්තමී-ස්මිං-බුද්ධෙ පසන්නො-බුද්ධම්හි, බුද්ධස්මිං, වා-සු බුද්ධෙසු. -smiṃ et -su constituent la septième désinence. [Exemple avec] -smiṃ : buddhe pasanno (confiant dans le Bouddha), ou encore buddhamhi, buddhasmiṃ. Facultativement, avec -su : buddhesu. බුද්ධො සබ්බත්ථදායී භවති හි භජතං බුද්ධ බුද්ධං න තං කිං දින්නං බුද්ධෙන ලොකෙ සිවපදමපි තෙ යන්ති බුද්ධෙන යස්මා අස්මා බුද්ධස්ස පීතිං පරහිතවිධයංදෙති බුද්ධානපෙතො මඤ්ඤො බුද්ධස්ස නිච්චං ඝටයති මතිමා කොනු භත්තිං න බුද්ධෙ. Le Bouddha est le donateur de tout bien à ceux qui l'honorent. Ô Bouddha ! Qu'est-ce qui n'a pas été donné par le Bouddha dans le monde ? Ils atteignent même le séjour de paix grâce au Bouddha. Puisqu'il donne au Bouddha la joie de servir autrui, le sage, jamais séparé du Bouddha, s'y consacre continuellement. Qui donc n'aurait pas de dévotion pour le Bouddha ? එවමඤ්ඤෙයම්පි ඝටපටාදීනමකාරන්තානං පුල්ලිඞ්ගානං රූපනයො ක්රියාභිසම්බන්ධො ච-විසෙසනම්පන වක්ඛාම-ඉතො පරං ඡට්ඨියා චතුත්ථීසමත්තා පඤ්චමීබහුවචනස්ස ච තතියාසමත්තා න තා දස්සීයන්තෙ-ගුම්බසි-අතො සිස්සාති ච වත්තතෙ. Il en va de même pour la déclinaison et la relation à l'action d'autres noms masculins en -a comme 'ghaṭa' (pot) ou 'paṭa' (tissu). Nous expliquerons les qualificatifs par la suite. Désormais, comme le génitif est identique au datif et le pluriel de l'ablatif à celui de l'instrumental, ils ne sont plus montrés séparément. Les règles 'gumbasi' et 'ato sissā' s'appliquent. ක්වචෙ වා. Parfois ou facultativement. අකාරන්තතො නාමස්මා පරස්ස සිස්ස එ හොති වා ක්වචී-ගුම්බෙ, ගුම්බො-සෙසං බුද්ධසමං-එවං වත්තබ්බෙ, වත්තබ්බො ඉච්චාදි. Après un nom se terminant par -a, le suffixe -si devient parfois -e de manière facultative. Exemple : gumbe, gumbo. Le reste est identique à 'buddha'. De même pour 'vattabbe', 'vattabbo', etc. යොස්ස ටෙ’ති ච වත්තතෙ. La règle stipulant que '-yo devient -e' s'applique. එකච්චාදීහතො. Après 'ekacca', etc. අකාරන්තෙහි එකච්චාදීහි යොනං ටෙ හොති-එකච්චෙ,(භො)එකච්චෙ, එකච්චෙ-එවං පඨමසද්දස්ස-නාස්ස සා වෙ’ති ච වත්තතෙ. Après les mots comme 'ekacca' se terminant par -a, -e est substitué au suffixe -yo : ekacce, (ô) ekacce, ekacce. Il en est de même pour le mot 'paṭhama'. La règle 'nāssa sā ve' s'applique. කොධාදීහි. Après 'kodha', etc. එහි නාස්ස සා හොති වා-කොධසා, කොධෙන, අත්ථසා, අත්ථෙනෙච්චාදි-වෙති වත්තතෙ. Après ceux-ci, -sā est facultativement substitué à -nā : kodhasā, kodhena ; atthasā, atthena, etc. Le terme 'facultativement' s'applique. මනාදීහි ස්මිංසන්නාස්මානං සිසොඔසාසා. Après le groupe 'mana', etc., les suffixes -si, -so, -o et -sā sont substitués à -smiṃ, -sa, -nā et -smā. මනාදීහි ස්මමාදිනං සිසොමසාසා හොන්ති වා යථාක්කමං-මනො, මනං-මනසා, මනෙන-මනසො, මනස්ස-මනසා, මනා, මනම්හා, මනස්මා-මනසි, මනෙ, මනම්හි, මනස්මිං. Après 'mana', etc., ces substitutions s'opèrent facultativement et dans l'ordre : mano, manaṃ ; manasā, manena ; manaso, manassa ; manasā, manā, manamhā, manasmā ; manasi, mane, manamhi, manasmiṃ. තම තප තෙජ උර සිරප්පභුතයො මනාදයො. Tama, tapa, teja, ura, sira et d'autres appartiennent au groupe 'manādi'. ගච්ඡන්තසි-සිස්ස වෙ’ති ච වත්තතෙ-පරතො භිය්යො නානු වත්තයිස්සාම වුත්තියායෙවානුවුත්තස්සගම්යමානත්තා. Les règles 'gacchantasi' et 'sissa ve' s'appliquent. Désormais, nous ne répéterons plus les termes récurrents (anuvatti), car leur application se déduit du commentaire lui-même. න්තස්සං. [Substitution de] -aṃ pour le suffixe -nt. සිම්හි න්තප්පච්චයස්ස අං හොති වා-‘‘ගසීන’’න්ති සිලොපෙ-ගච්ඡං-අඤ්ඤත්ර-ගච්ඡන්තො. Devant le suffixe -si, le suffixe -nt devient facultativement -aṃ. Après l'élision de -si par la règle 'gasīnaṃ', on obtient 'gacchaṃ'. Autrement, on obtient 'gacchanto'. න්තන්තුනං න්තො යොම්හි පඨමෙ. Pour les bases se terminant par -ntu, il y a substitution par -nto devant la désinence -yo du premier cas (nominatif). පඨමෙ යොම්හි න්තන්තුනං සවිභත්තීනං න්තො ඉච්චාදෙසො වා හොති-බහුලාධිකාරා පුමෙයෙව-ගච්ඡන්තො, ගච්ඡන්තා. Devant la désinence -yo du premier cas, les bases en -ntu avec leurs désinences sont facultativement remplacées par -nto. En raison de l'influence du terme 'bahulaṃ' (fréquemment), cela ne s'applique qu'au masculin : gacchanto, gacchantā. ටටාඅං ගෙ. Il y a substitution par -ṭa, -ṭā ou -aṃ devant la désinence -ge (vocatif singulier). ගෙ පරෙ න්තන්තුනං සවිභත්තීනං ටටාඅං ඉච්චාදෙසා හොන්ති බහුලං-(භො)ගච්ඡ, ගච්ඡා, ගච්ඡං, ගච්ඡන්තො, ගච්ඡන්තා. Lorsque la désinence -ge suit, les bases en -ntu avec leurs désinences sont fréquemment remplacées par -ṭa, -ṭā et -aṃ : (bho) gaccha, gacchā, gacchaṃ, gacchanto, gacchantā. න්තස්ස ච ට වංසෙ. Et la substitution du suffixe -nt par -ṭa a lieu devant -va et -aṃ. අංසෙසු න්තප්පච්චයස්ස ට හොති වා න්තුස්ස ච-වවත්ථිතවිභාසායායං-ගච්ඡං, ගච්ඡන්තං. Devant -aṃ et -su, le suffixe -nt est facultativement remplacé par -ṭa, et il en va de même pour la base en -ntu. Par cette option déterminée (vavatthitavibhāsā) : gacchaṃ, gacchantaṃ. තොතාතිතා සස්මාස්මිංනාසු. Les substitutions par -to, -tā, -ti et -tā ont lieu devant les désinences -sa, -smā, -smiṃ et -nā. සාදිසු න්තන්තුනං සවිභත්තීනං තොතාතිතා හොන්ති වා යථාක්කමං-ගච්ඡතා, ගච්චන්තෙන-ගච්ඡතො, ගච්ඡස්ස, ගච්ඡන්තස්ස. Devant les désinences -sa et suivantes, les bases en -ntu avec leurs désinences sont remplacées par -to, -tā, -ti et -tā facultativement et dans l'ordre respectif : gacchatā, gacchantena ; gacchato, gacchassa, gacchantassa. නං නම්හි. Il y a substitution par -naṃ (ou -taṃ) devant la désinence -naṃ. නම්හි න්තන්තුනං සවිභත්තීනං තං වා හොති-ගච්චතං. ගච්ඡන්තානං-ගච්ඡතා, ගච්ඡන්තා, ගච්ඡන්තම්හා,ගච්ඡන්තස්මා-ගච්ඡති,ගච්ඡන්තෙ, ගච්ඡන්තම්හි, ගච්චන්තස්මිං-එවං තපන්ත ජපන්තාදයො-භවන්තසි. Devant la désinence -naṃ, les bases en -ntu avec leurs désinences sont facultativement remplacées par -taṃ : gacchataṃ. (Sinon) gacchantānaṃ. (Également) gacchatā, gacchantā, gacchantamhā, gacchantasmā ; gacchati, gacchante, gacchantamhi, gacchantasmiṃ. Ainsi pour tapant, japant et les autres. Pour le mot bhavant devant la désinence -si. භුතො. À partir de la racine bhū, il y a substitution par -o. භුධාතුතො න්තස්ස අං හොති සිම්හි නිච්චම්පුනබ්බිධානා-භවං. À partir de la racine bhū, le suffixe -nt devient -aṃ devant la désinence -si, de manière obligatoire par une nouvelle prescription : bhavaṃ. භවතො වා භොන්තො ගයොනාසෙ. Pour le mot bhavant, il y a facultativement substitution par bhonto devant -ga, -yo, -nā et -se. භවන්තසද්දස්ස භොන්තාදෙසො වා හොති ගයොනාසෙ-භොන්තො, භොන්තා, භවන්තො, භවන්තා-එවමාලපනෙපි-ගෙ පන-(භො) භොන්ත, භොන්තා, භව, භවා, භවං-භවං, භවන්තං, භොන්තෙ, භවන්තෙ-භොතා, භොන්තෙන, භවතා, භවන්තෙන-භොතො, භොන්තස්ස, භවතො, භවස්ස, භවන්තස්ස. Le mot bhavant est facultativement remplacé par bhonto devant -ga, -yo, -nā et -se : bhonto, bhontā, bhavanto, bhavantā. De même au vocatif devant -ge : (bho) bhonta, bhontā, bhava, bhavā, bhavaṃ ; bhavaṃ, bhavantaṃ, bhonte, bhavante ; bhotā, bhontena, bhavatā, bhavantena ; bhoto, bhontassa, bhavato, bhavassa, bhavantassa. සතොසබ්භෙ. Pour le mot sant, il y a substitution par sab- devant -bhi. සන්තසද්දස්ස සබ්භවති භකාරෙ-සබ්භි. Le mot sant devient sab- devant la lettre bh : sabbhi. මහන්තාරහන්තානං වා ටා Pour mahant et arahant, il y a facultativement substitution par -ṭā. සිම්හි මහන්තාරහන්තානං නතස්ස ටා වා හොති-මහා, මහං, මහන්තො-අරහා, අරහං, අරහන්තො-භවන්තාදීනං සෙසං ගච්ඡන්තසමං-අස්මසි. Devant la désinence -si, le groupe -nt- des mots mahant et arahant est facultativement remplacé par -ṭā : mahā, mahaṃ, mahanto ; arahā, arahaṃ, arahanto. Le reste des formes pour bhavant et les autres est semblable à gacchant. Pour le mot asman devant -si. රාජාදියුවාදිත්වා. Après les mots commençant par rājan et yuvan, il y a substitution (de la désinence -si) par -ā. රාජාදිහි යුවාදීහි ච පරස්ස සිස්ස ආ හොති-අස්මා. Après les mots comme rājan et yuvan, la désinence -si qui suit devient -ā : asmā. යොනමානො. Après (ces mêmes mots), la désinence -yo est remplacée par -āno. රාජාදීහි යුවාදීහි ච යොනමානො වා හොති-අස්මානො, අස්මා-(භො)අස්ම, අස්මා, අස්මානො, අස්මා. Après les mots comme rājan et yuvan, la désinence -yo devient facultativement -āno : asmāno, asmā. (Au vocatif) : (bho) asma, asmā, asmāno, asmā. වාම්හා නඞ. Il y a substitution par -anaṅ devant -hi. රාජාදිනං යුවාදනං චානඞ්හොති වාම්හි-අස්මානං, අස්මිං, අස්මානො, අස්මෙ. Pour les mots comme rājan et yuvan, l'infixe -anaṅ- est inséré devant la désinence -hi (et d'autres) : asmānaṃ, asmiṃ, asmāno, asme. නාස්සෙනො La désinence -nā devient -ena. කම්මාදිතො නාවචනස්ස එනො වා හොති-අස්මෙන, අස්මනා. Après les mots comme karman, la désinence -nā devient facultativement -eno (ou -ena) : asmena, asmanā. කම්මාදිතො. Après les mots comme karman (et autres). කම්මාදිතො ස්මිනො නි හොති වා-අස්මනි, අස්මෙ, අස්මම්හි, අස්මස්මිං-සෙසං බුද්ධසද්දසමං-මුද්ධ ගාණ්ඩීවධත්ව අනිම ලඝිමාදයො අස්මාසමා-එවං රාජා කාලද්ධානවාචී අද්ධාච පඨමාදුතියාසු අත්තාතු මානො තතියාසත්තම්යෙකවචනෙසුච. Après les mots comme karman, la désinence -smiṃ devient facultativement -ni : asmani, asme, asmamhi, asmasmiṃ. Le reste est identique au mot buddha. Muddhan, gāṇḍīvadhanvan, animan, laghiman et les autres sont semblables à asman. Ainsi rājā ; le mot addhā signifiant le temps ou le chemin ; et le mot attan (le soi), qui devient māno aux premier et second cas ainsi qu'au singulier des troisième et septième cas. රාජස්සි නාම්හි. Pour le mot rājan, il y a substitution par -i- devant la désinence -nā. රාජස්සි වා හොති නාම්හි-රාජිනා-අඤ්ඤත්ර- Pour le mot rājan, la substitution par -i- a lieu facultativement devant la désinence -nā : rājinā. Ailleurs (on a rājena). නාස්මාසුරඤ්ඤා. Les désinences nā et smā deviennent raññā après le mot rājā. නාස්මාසු රාජස්ස සවිභත්තිස්ස රඤ්ඤා හොති-රඤ්ඤා. Pour le mot rājā avec sa désinence, raññā devient le substitut : raññā (à l’instrumental et à l’ablatif). සුනං හිසූ. Devant les désinences su, naṃ et hi. රාජස්ස ඌ හොති වා සුනංහිසු-රාජූභි, රාජෙහි, රාජූභි, රාජෙභි. La voyelle finale de rājā devient facultativement ū devant su, naṃ et hi : rājūbhi, rājehi, rājūbhi, rājebhi. රඤ්ඤො රඤ්ඤස්ස රාජිනො සෙ. Rañño, raññassa et rājino sont les substituts devant la désinence se (le datif et le génitif singulier). සෙ රාජස්ස සවිභත්තිස්ස එතෙ ආදෙසා හොන්ති-රඤ්ඤො රඤ්ඤස්ස, රාජිනො, රාජූනං. Devant la désinence sa, ces substituts apparaissent pour le mot rājā avec sa désinence : rañño, raññassa, rājino, et rājūnaṃ (au pluriel). රාජස්ස රඤ්ඤං. Raññaṃ est le substitut pour rājā [devant naṃ]. නම්හි රාජසද්දස්ස සවිභත්තිස්ස රඤ්ඤං හොති වා-රඤ්ඤං, රාජානං-රඤ්ඤා. Devant la désinence naṃ, le mot rājā avec sa désinence devient facultativement raññaṃ : raññaṃ, rājānaṃ ; [ainsi que] raññā. ස්මිම්හි රඤ්ඤෙරාජිනි. Devant la désinence smiṃ, raññe et rājini sont les substituts. ස්මිම්හි රාජස්ස සවිභත්තිස්ස රඤ්ඤෙරාජිනී හොන්ති-රඤ්ඤෙ, රාජිනි, රාජුසු, රාජෙසු ‘‘සමාසෙ වා’’ති රාජස්ස නාසස්මාස්මිංසු යං වුත්තං තං වා හොති-යථා-කාසිරඤ්ඤා, කාසිරාජෙන = කාසිරඤ්ඤො, කාසිරඤ්ඤස්ස, කාසිරාජිනො, කාසිරාජස්ස-කාසිරඤ්ඤා, කාසිරාජා, කාසිරාජම්හා, කාසිරාජස්මා-කාසිරඤ්ඤෙ, කාසිරාජිනි, කාසිරාජෙ, කාසිරාජම්හි, කාසිරාජස්මිං-අද්ධතො නාම්හි. Devant la désinence smiṃ, raññe et rājini sont les substituts pour le mot rājā avec sa désinence : raññe, rājini ; [au pluriel] rājusu, rājesu. Avec la règle « facultativement dans un composé », ce qui a été prescrit pour rājā avec nā, smā, smiṃ et su s'applique facultativement, par exemple : kāsiraññā, kāsirājena ; kāsirañño, kāsiraññassa, kāsirājino, kāsirājassa ; kāsiraññā, kāsirājā, kāsirājamhā, kāsirājasmā ; kāsiraññe, kāsirājini, kāsirāje, kāsirājamhi, kāsirājasmiṃ. Concernant le mot addhan, devant la désinence naṃ. පුමකම්මථාමද්ධානං වා සස්මාසුච පුමාදිනමුහොති වා සසමාසුනාම්හි චෙති උත්තෙ-අද්ධුනා-අඤ්ඤත්ර කම්මාදිත්තා වා එනෙ-අද්ධෙන-අද්ධනා-සෙ උකාරෙ ච. Pour puman, kamma, thāma et addhāna, devant sa et smā, et pour puman etc., u apparaît facultativement devant sa, smā, su et naṃ : addhunā. Ailleurs, par la règle kamma etc., e apparaît facultativement : addhena, addhanā. Et devant sa, la voyelle devient u. ඉයුවණ්ණාජ්ඣලා නාමස්සනෙක. Les voyelles i, ī, u et ū à la fin d'un nom sont appelées jhalā. නාමස්සන්තෙ වත්තමානා ඉවණ්ණුවණ්ණාඣලසඤ්ඤා හොන්ති යථාක්කමං. Les voyelles i et u situées à la fin d'un nom sont respectivement désignées par les termes techniques ghi et jhu (compris sous jhalā). ඣලා සස්ස නො. Après un radical jhalā, sa devient no. ඣලතො සස්ස නො වා හොති-අද්ධුනො, අද්ධුස්ස, අද්ධස්ස. Après un radical jhalā, la désinence sa devient facultativement no : addhuno, addhussa, addhassa. නා ස්මාස්ස Nā remplace smā. ඣලතො ස්මාස්ස නා හොති වා-අද්ධුනා, අද්ධුම්හා, අද්දුස්මා, අද්ධා, අද්ධම්හා, අද්ධස්මා-අද්ධනි, අද්ධෙ, අද්ධම්හි, අද්ධස්මිං-අත්තසද්දනොහම්හි Après un radical jhalā, nā remplace facultativement la désinence smā : addhunā, addhumhā, addusmā ; addhā, addhamhā, addhasmā. Au locatif : addhani, addhe, addhamhi, addhasmiṃ. Pour le mot atta (soi-même), devant la désinence hi. සුහීසු නක. Naka est inséré devant su et hi. අත්තආතුමානං සුහීසු වා නක හොති-කකාරො අන්තාවයවත්ථො. අත්තනෙහි, අත්තනෙභි, අත්තෙහි, අත්තෙහි. Pour atta et ātuma, devant su et hi, naka est facultativement inséré ; la lettre k indique que c'est un ajout final. Exemples : attanehi, attanebhi, attehi, attebhi. නොතතාතුමා. No remplace sa après atta et ātuma. අත්තආතුමෙහි සස්ස නො හොති වා-අත්තනො, අත්තස්ස. Après atta et ātuma, la désinence sa devient facultativement no : attano, attassa. ස්මාස්ස නා බ්ර මා ච. Nā remplace smā après brahma, etc. බ්රහ්මා අත්තආතුමෙහි ච පරස්ස ස්මාස්ස නා හොති-අත්තනා-අත්තනෙසු, අත්තෙසු-ආතුමා අත්තාව-බ්රහ්ම ගෙ. Après brahmā, atta et ātuma, la désinence smā qui suit devient nā : attanā. Au locatif : attanesu, attesu. Ātumā est identique à attā. Pour brahma, au vocatif. ඝබ්රහ්මාදිතෙ E remplace la désinence ga après brahma, etc. ඝසඤ්ඤතො බ්රහ්ම කත්තු ඉසි සඛාදීහි ච ගස්සෙ වා හොති-බ්රහ්මෙ, බ්රහ්ම, බ්රහ්මා. Après les mots ayant la désignation gha comme brahma, kattu, isi, sakhi, etc., la désinence ga du vocatif devient facultativement e : brahme, brahma, brahmā. නාම්හී. Devant la désinence nā. බ්රහ්මස්සු හොති නාම්හි-බ්රහ්මුනා. Pour brahma, la voyelle finale devient u devant nā : brahmunā. බ්රහ්මසසු වා. Facultativement devant sa et su. බ්රහ්මස්සු වා හොති සනංසු-බ්රහ්මුනො, බ්රහමුස්ස, බ්රහ්මස්ස, බ්රහ්මූනං,බ්රහ්මානං-බ්රහමුනා-‘‘අම්බාදිහී’’ති ස්මිනො නිහොති වා-බ්රහ්මනි. බ්රහ්මෙ, බ්රහ්මම්හි, බ්රහ්මස්මිං-සෙසං අස්මසමං. Pour brahma, la voyelle u apparaît facultativement devant sa, naṃ et su : brahmuno, brahmussa, brahmassa ; [au génitif pluriel] brahmūnaṃ, brahmānaṃ ; [à l'instrumental] brahmunā. Par la règle « ambādīhi », ni remplace facultativement la désinence smiṃ : brahmani, brahme, brahmamhi, brahmasmiṃ. Le reste est identique au mot asma. සඛා-රාජාදිත්තා සිස්ස ආ. Pour sakhā, selon la règle de rājā, la désinence si devient ā : sakhā. ආයොනො ච සඛා. Et ā et yono [sont substitués] après sakhi. සඛතො යොනමායො නො හොන්ති වා ආනො ච-සඛායො, සඛානො. Après sakhi, les désinences yo deviennent facultativement āyo ou no, ou aussi āno : sakhāyo, sakhāno. නොනාසෙස්මි. Devant no, nā, se et smi. සඛස්ස ඉ හොති නොනාසෙසු-සඛිනො-අඤ්ඤත්ර- Le radical sakhassa prend le suffixe i devant no, nā et se : sakhino. Sauf... යොස්වංහිසු චාරඞ. Et āraṅa [est substitué] devant yo, su, aṃ et hi. සඛස්ස වා ආරඞ හොති යොස්වංහිසු ස්මානංසු ච. Pour sakhi, il y a facultativement substitution par āraṅa devant yo, su, aṃ, hi, smā, naṃ et su. ආරඞ්ස්මා Après le substitut āraṅa. ආරඞාදෙසතො පරෙසං යොනං ටො හොති-සඛාරො-ආරද්ධාදො. Après le substitut āraṅa, la désinence yo devient o : sakhāro, āraddhādo. සභාවෙ-සඛා-එවමාලපනෙ-ගෙතු-සඛො, සඛ, සඛා-අම්හි-සඛානං, සඛාරං, සඛං, සඛායො, සඛා නො, සඛිනො. Au nominatif : sakhā. De même au vocatif : sakho, sakha, sakhā. À l'accusatif : sakhānaṃ, sakhāraṃ, sakhaṃ, sakhāyo, sakhāno, sakhino. ටොටෙ වා. Facultativement o et e. ආරඞාදෙසම්හා යොනං ටොටෙ වා හොන්ති යථාක්කමන්ති ටෙ-පක්ඛෙ-‘‘ආරඞිස්මා’’ තිටො-සඛාරෙ, සඛාරො, සඛෙ-සඛීනා, සඛාරෙහි, සඛෙහි, සඛාරෙහි, සඛෙහි-සඛිනො, සඛිස්ස, සඛාරානං. Après le substitut āraṅa, les désinences yo deviennent facultativement o ou e respectivement. Dans le cas de e : sakhāre. Dans le cas de o : sakhāro. [Autres formes :] sakhe, sakhīnā, sakhārehi, sakhehi, sakhārehi, sakhehi, sakhino, sakhissa, sakhārānaṃ. සමානංසු වා. Facultativement devant smā, naṃ et su. සඛස්ස වා ඉ හොති ස්මානංසු-සඛීනං, සඛානං. Le radical sakhi prend facultativement le suffixe i devant smā, naṃ et su : sakhīnaṃ, sakhānaṃ. ටා නාස්මානං. ā [est substitué] pour nā et smā. ආරඞාදෙසම්හා නාස්මානං ටා හොති-සඛාරා-බහුලාධිකාරා සඛාරස්මා-සඛීනා, සඛීම්හා,සඛිස්මා, සඛා, සඛම්හා, සඛස්මා. Après le substitut āraṅa, nā et smā deviennent ā : sakhārā. Par l'autorité de l'usage fréquent : sakhārasmā, sakhīnā, sakhīmhā, sakhismā, sakhā, sakhamhā, sakhasmā. ටෙ ස්මිනො. e [est substitué] pour smi. සඛතො ස්මිනො ටෙ හොති නිච්චං-සඛෙ, සඛාරෙසු, සඛෙසු-‘‘ධම්මොවාඤ්ඤත්ථෙ’ති රාජාදීයු පාඨා දළ්හධම්මාදයො වා අස්මසමා. Après sakhi, smi devient toujours e : sakhe, sakhāresu, sakhesu. D'après le passage commençant par rājan etc., les mots comme daḷhadhamma sont traités comme s'ils se terminaient par as. යොනං නොනෙ වා. Pour les désinences yo, il y a facultativement substitution par no ou ne. යුවාදිහි යොනං නොනෙ වා හොන්ති යථාක්කමං. Après les mots comme yuva, les désinences yo deviennent facultativement no et ne respectivement. නොනානෙස්මා. Devant no, nā, ne et smā. එසු යුවාදිනමා හොති-යුවානො, යුවා-යුවානං, යුවං, යුවානෙ, යුවෙ-යුවානා. Devant ces désinences, la voyelle finale de yuva etc. devient ā : yuvāno, yuvā, yuvānaṃ, yuvaṃ, yuvāne, yuve, yuvānā. යුවාදිනං සුහිස්වානඞි. L'augment āna est ajouté à yuva etc. devant su et hi. සුහිසු යුවාදිනමානඞිහොති-යුවානෙහි, යුවානෙභි. Devant su et hi, l'augment āna est ajouté à yuva etc. : yuvānehi, yuvānebhi. යුවා සස්සිනො. Pour yuva, ino est substitué à sa. යුවා සස්ස වා ඉනො හොති-යුවනො, යුවස්ස. Pour yuva, la désinence sa devient facultativement ino : yuvano, yuvassa. සමාසමින්නං නානෙ. nā et ne sont substitués à smā et smi. යුවාදිහි ස්මාස්මින්නං නානෙ හොන්ති යථාක්කමං-යුවානං-යුවානෙ,යුවානෙසු-රූපසිද්ධියං පනස්ස අඤ්ඤථා රූපනයො දස්සිතො නෙසො ගහෙතබ්බො-අමූලත්තා-නහි තත්ථාගමාදිමූලමත්ථි-එවමිදී සමඤ්ඤම්පි-මඝවපුමවත්තහසද්දා යුවසද්දසමා-අයන්තු විසෙසො. Après yuva etc., smā et smi deviennent respectivement nā et ne : yuvānaṃ, yuvāne, yuvānesu. Quant à la méthode de formation montrée dans la Rūpasiddhi, elle ne doit pas être adoptée faute de base originelle, car il n'y a là aucun fondement tel qu'un augment. Il en va de même pour les termes généraux. Les mots maghavā, pumā, vattahā sont semblables au mot yuva ; voici la distinction. ගස්සං. aṃ est substitué à si. පුමසද්දතො ගස්ස අං වා හොති-පුමං, පුම, පුමා. Après le mot puma, la désinence si devient facultativement aṃ : pumaṃ, puma, pumā. නාම්හි. Devant la désinence nā. නාම්හි පුමස්ස වා ආ හොති-පුමානා-අඤ්ඤත්ර-වා උත්තෙ = පුමුනා, පුමෙන-පුමුනො, පුමුස්ස, පුමස්ස-පුමුනා, පුමානා-‘‘පුමා’’ති ස්මිනො නෙ වා හොති-පුමානෙ, පුමෙ, පුමම්හි, පුමස්මිං. Pour le mot puma, devant le suffixe nā, il y a optionnellement la substitution par ā, d'où pumānā. Ailleurs, il y a optionnellement la substitution par u, d'où pumunā, sinon pumena. Pour le génitif et le datif : pumuno, pumussa, pumassa. À l'ablatif : pumunā, pumānā. Devant le suffixe smiṃ, il y a optionnellement la substitution par ne après la forme pumā, d'où pumāne, pume, pumamhi, pumasmiṃ. සුම්හා ච. Et devant le suffixe su. පුමස්ස සුම්හි යං වුත්තං තං ආ ච වා හොතීති ආනඞි ආ ච හොති-පුමානෙසු පුමාසු පුමෙසු. Ce qui a été énoncé pour puma devant le suffixe su s'applique, et il y a aussi optionnellement l'insertion de ānaṅ et de ā : pumānesu, pumāsu, pumesu. වත්තහා සනන්නං නොනානං. Pour vattahā, devant les suffixes sa et naṃ, il y a substitution par no et nānaṃ. වත්තහා සනන්නං නොනානං හොන්ති යථාක්කමං-වත්තහානො වත්තහානානං. Après vattahā, les suffixes sa et naṃ deviennent respectivement no et nānaṃ : vattahāno, vattahānānaṃ. අකාරන්තං. Les thèmes se terminant par a. සාසි Le mot sā (chien). එකවචනයොස්වඝොනං. Pour les noms ne se terminant pas par a, il y a raccourcissement devant le singulier et le suffixe yo. එකවචනෙ යොසු ච ඝඔකාරන්තවජ්ජිතානං නාමානං රස්සො හොති තිලිඞ්ගෙ’ති රස්සෙ සම්පත්තෙ-‘‘සිස්මින්නානපුංසකස්සා‘‘ති අනපුංසකස්ස සිම්හි තුන හොති-සා-යුවාදිත්තා සිස්ස ආ-සානො, නොත්තාභාවපක්ඛෙ-‘‘යොනමානො‘‘ති වාධිකාරස්ස වවත්ථිත විභා සත්තානිච්චමානො-සානො-තථා නොත්තාභාව පක්ඛෙ. Au singulier et devant les suffixes yo, les noms à l'exclusion de ceux se terminant par a ou o subissent un raccourcissement dans les trois genres ; le raccourcissement étant appliqué, selon la règle « sisminnānapuṃsakassā », pour le masculin devant le suffixe si, il y a substitution par na : sā. Comme pour yuvā et d'autres, il y a substitution de si par ā : sāno. En l'absence de la substitution par no, par l'autorité de la règle « yonamāno », le suffixe yo devient āno : sāno. De même en l'absence de la forme avec no. සාස්සංසෙ චානඞි. Pour le mot sā, devant les suffixes aṃ et se, il y a insertion de ānaṅ. සාසද්දස්ස ආනඞි හොති අංසෙ ගෙ ච-(භො)සාන, සානා, සානො, සානං, සානෙ, සානො-සෙසං යුවසද්දසමං-සෙතු-සානස්ස-සුවායුවාව-‘‘එකවචනයොස්වඝොනං’’තිර- ස්සත්තංව විසෙසො-ගෙතු. Pour le mot sā, l'insertion de ānaṅ a lieu devant aṃ et devant le vocatif : (bho) sāna, sānā, sāno ; sānaṃ, sāne, sāno. Le reste est identique au mot yuva. Pour le suffixe sa : sānassa. Comme pour suva et yuva, la règle « ekavacanayosvaghonaṃ » de raccourcissement constitue la seule différence au vocatif. ගෙ වා. Optionnellement devant le vocatif. අඝොනං ගෙ වා රස්සො හොති තිලිඞ්ගෙ-(හො)සුව, සුවා. Pour les noms ne se terminant pas par a ou o, il y a optionnellement raccourcissement devant le vocatif dans les trois genres : (ho) suva, suvā. ආකාරන්තං. Les thèmes se terminant par ā. මුනි. Le mot muni (sage). යොසුජ්ඣිස්ස පුමෙ. Devant le suffixe yo, la voyelle i (nommée jhi) subit une modification au masculin. ඣසඤ්ඤස්ස ඉස්ස යොසු වා ට හොති පුල්ලිඞ්ගෙ-මුනයො-අතො’ති සාමඤ්ඤනිද්දෙසා අතො යොනං ටාටෙ සම්පත්තාපි අවිධාන සාමත්ථියා න හොන්ති-අඤ්ඤත්ර- Pour la voyelle i désignée par le terme jha, devant le suffixe yo, il y a optionnellement substitution par aya au masculin : munayo. En raison de la spécification générale « ato », bien que la substitution de yo par ā ou e soit possible, elle n'a pas lieu par manque d'instruction spécifique. Ailleurs : ලොපො. L'élision. ඣලතො යොනං ලොපො හොතී’ති යො ලොපෙ. Après les voyelles jha et la, il y a élision du suffixe yo ; c'est l'élision de yo. යොලොපනිසු දීඝො. Il y a allongement lors de l'élision de yo et devant les suffixes ni et su. යොනං ලොපො නිසු ච දීඝො හොති-මුනී-(භො)මුනී, මුනයො, මුනී-මුනිං මුනයො මුනී = මුනිනා මුනීහි මුනීභි-යොලොප නීසු වී මන්තුවන්තුනමිච්චාදි ඤාපකා ඉකාරා කාරානං ‘‘සුනංහිසූති’’දීඝ ස්සානිච්චත්තා මුනිහච්චාදීපි හොති-මුනිනො, මුනිස්ස මුනීනං, මුනිනා මුනිම්හාමුනිස්මා, මුනිම්හි මුනිස්මිං මුනීසු-එවං කවිකපිගිරි ආදයො-අග්ගිඉසීනං අයං වසෙසො. Il y a élision du suffixe yo et allongement devant ni et su : munī. Vocatif : (bho) munī, munayo, munī. Accusatif : muniṃ, munayo, munī. Instrumental : muninā, munīhi, munībhi. En raison des indications fournies par les termes comme vī, mantu, vantu, lors de l'élision de yo et devant ni et su, l'allongement des voyelles i et u par la règle « sunaṃhisu » n'étant pas permanent, on trouve aussi munihi. Génitif/Datif : munino, munissa, munīnaṃ. Ablatif : muninā, munimhā, munismā. Locatif : munimhi, munismiṃ, munīsu. De même pour kavi, kapi, giri, etc. Voici la particularité pour aggi et isi. සස්සාග්ගි තො නි. Pour le mot aggi, le suffixe sa devient ni. අග්ගිස්මා සිස්ස නි හොති වා-අග්ගිනි. අග්ගි, අග්ගයො, අග්ගී. Après le mot aggi, le suffixe sa devient optionnellement ni : aggini. Nominatif pluriel : aggi, aggayo, aggī. ටෙ සිස්සිසිස්මා. Après le mot isi, le suffixe si devient e. ඉසිස්මා සිස්ස ටෙ වා හොති-ඉසෙ, ඉසි-බ්රහ්මාදිත්තා ගස්සෙ වා-(භො)ඉසෙ ඉසි ඉසී. Après le mot isi, le suffixe si devient optionnellement e : ise, isi. En raison de la règle pour brahmā et d'autres, cela s'applique aussi au vocatif : (bho) ise, isi, isī. දුතියස්ස යොස්ස. Pour le second suffixe yo (accusatif pluriel). ඉසස්මා පරස්ස දුතියා යොස්ස ටෙ වා හොති-ඉසෙ, ඉසයො, ඉසි, සෙසංමුනිසද්දසමං-ආදිසද්දනො ස්මිම්හි-රත්යාදිහි ටො ස්මිනො. Après le mot isi, le second suffixe yo (accusatif pluriel) devient optionnellement e : ise, isayo, isi. Le reste est identique au mot muni. Pour le mot ādi au locatif, par la règle « ratyādihi », le suffixe smiṃ devient o. රත්යාදීහි ස්මිනො ටො හොති වා-ආදො, ආදිම්හි, ආදිස්මිං. සමාසෙ ඉකාරන්තතො යොස්මිංසු විසෙසො. Après les mots comme rati, le suffixe smiṃ devient optionnellement o : ādo, ādimhi, ādismiṃ. En composé, il y a une particularité pour les thèmes en i devant les suffixes yo et smiṃ. ඉතොඤ්ඤත්ථෙ පුමෙ. Pour un mot se terminant par i ayant un sens différent (composé bahuvrīhi), au masculin. අඤ්ඤපදත්ථෙ වත්තමානා ඉකාරන්තතො නාමස්මා යොනං නො නෙ වා හොන්ති යථාක්කමං පුල්ලිඞ්ගෙ-අරියවුත්තිනො, අරියවුත්තයො, අරියවුත්ති-එවමාලපනෙ-අරියවුත්තිනෙ, අරියවුත්තයො අරියවුත්තී. Pour un nom se terminant par i exprimant le sens d'un autre terme, les suffixes yo deviennent respectivement no et ne de manière optionnelle au masculin : ariyavuttino, ariyavuttayo, ariyavutti. De même au vocatif : ariyavuttine, ariyavuttayo, ariyavuttī. නෙ ස්මිනො ක්වචි. L'affixe 'ne' remplace 'smiṃ' parfois. අඤ්ඤපදත්ථෙ වත්තමානා ඉකාරන්තතො නාමස්මා ස්මිනො නෙ හොති වා ක්වචි-අරියවුත්තිනෙ, අරියවුත්තිම්හි, අරියවුත්තිස්මිං, ‘‘ක්වචී‘‘ති වුත්තත්තා යථාදස්සනං න සබ්බත්ත නෙ ආදෙසො. S'appliquant à un sens autre que celui des mots composants (Bahuvrihi), après un nom se terminant par 'i', 'ne' remplace 'smiṃ' facultativement ; par exemple : ariyavuttine, ariyavuttimhi, ariyavuttismiṃ. À cause de l'emploi du mot 'kvaci' (parfois), le remplacement par 'ne' ne se produit pas partout, mais seulement selon l'usage observé. ඉකාරන්තං. Les noms se terminant par 'i'. දද්ධී, සිලොපො, අනපුංසකත්තා න රස්සො. Daddhī : il y a élision de l'affixe 'si' ; comme ce n'est pas un nom neutre, il n'y a pas de raccourcissement de la voyelle finale. යොනං නොනෙ පුමෙ. Les affixes 'no' et 'ne' remplacent 'yo' au masculin. ඣසඤ්ඤිතො යොනං නොනෙවාහොන්ති යථාක්කමං පුල්ලිඞ්ගෙ. දද්ධිනො. Après les noms désignés par 'jha' (ceux finissant en i, ī, u, ū), 'no' et 'ne' remplacent respectivement les affixes 'yo' au masculin. Exemple : daddhino. ජන්තුහෙත්වීඝපෙහි වා. Après 'jantu', 'hetu', les mots en 'ī' et ceux désignés par 'gha' ou 'pa', l'élision se produit facultativement. ජන්තුහෙතුහි ඊකාරන්තෙහි ඝපසඤ්ඤෙහි ච පරෙසං යොනං වා ලොපො හොති-දද්ධී, දද්ධියො-එවමාලපනෙ-ගෙතු-දද්ධි, දද්ධී. Après 'jantu', 'hetu', les mots se terminant en 'ī', et ceux désignés par 'gha' et 'pa', il y a facultativement élision des affixes 'yo' qui les suivent : daddhī, daddhiyo. De même au vocatif : getu, daddhi, daddhī. න ඣීකො. Après 'jha', 'aṃ' (subit un changement). ඣසඤ්ඤිතො අංවචනස්ස නං වා හොති-දණ්ඩිනං, දණ්ඩිං, දණ්ඩිනෙ. Après ce qui est désigné par 'jha', 'naṃ' remplace facultativement la désinence 'aṃ' : daṇḍinaṃ, daṇḍiṃ, daṇḍine. නො. L'affixe 'no'. ඣිතො යොනං නො වා හොති පුල්ලිඞ්ගෙහි දුතියා යොස්ස නො දණ්ඩිනො, දණ්ඩි, දණ්ඩිනා, දණ්ඩීහි, දණ්ඩීභි-දණ්ඩිනො, දණ්ඩිස්ස, දණ්ඩිනං-දණ්ඩිනා, දණ්ඩිම්හා, දණ්ඩිස්මා. Après 'jha', 'no' remplace facultativement les affixes 'yo' au masculin ; pour l'accusatif 'yo', on a 'no' : daṇḍino, daṇḍi, daṇḍinā, daṇḍīhi, daṇḍībhi ; daṇḍino, daṇḍissa, daṇḍinaṃ ; daṇḍinā, daṇḍimhā, daṇḍismā. ස්මිනො නි. L'affixe 'ni' remplace 'smiṃ'. ඣිතො ස්මිංවචනස්ස නි හොති වා-දණ්ඩිනි. දණ්ඩිම්හි, දණ්ඩිස්මිං, දණ්ඩීසුඑවං සඞ්ඝි ගණි ගාමණිප්පභුතයො. Après 'jha', 'ni' remplace facultativement la désinence 'smiṃ' : daṇḍini. Également daṇḍimhi, daṇḍismiṃ, daṇḍīsu. Ainsi se déclinent saṅghi, gaṇi, gāmaṇi et d'autres. ඊකාරන්තං. Les mots se terminant par 'ī'. භික්ඛු. Le mot 'bhikkhu'. ලා යොනං වො පුමෙ. Après 'la', 'vo' remplace 'yo' au masculin. ලතො යොනං වො හොති වා පුල්ලිඞ්ගෙ. Après ce qui est désigné par 'la', 'vo' remplace facultativement 'yo' au masculin. වෙවොසු ලුස්ස Le 'u' de 'la' (change) devant 've' et 'vo'. ලසඤ්ඤස්ස උස්ස වෙවොසු ට හොති-භික්ඛවො-අඤ්ඤත්ර-යො ලොපෙ දීඝො-භික්ඛු (භො)භික්ඛු. Le 'u' de ce qui est désigné par 'la' devient 'a' devant 've' et 'vo' : bhikkhavo. Dans les autres cas, avec l'élision de 'yo', il y a allongement : bhikkhū. Vocatif : bho bhikkhu. පුමාලපනෙ වෙවො. Au vocatif masculin, 've' et 'vo' sont utilisés. ලසඤ්ඤතො උතො යොස්සාලපනෙ වෙවො හොන්ති වා පුල්ලිඞ්ගෙ-භික්ඛවෙ, භික්ඛවො, භික්ඛු-භික්ඛුං, භික්ඛවො, භික්ඛු-භික්ඛුනා, භික්ඛුහි,භික්ඛූභි-භික්ඛුනො, භික්ඛුස්ස, භික්ඛූනං-භික්ඛුනා, භික්ඛුම්හා. භික්ඛුස්මා-භික්ඛුම්හි. භික්ඛුස්මිං, භික්ඛූසු-එවං සෙතු කෙතු භානු ආදයො-ජන්තුහෙතූනං යොස්වයම්හෙදො-ජන්ත්වාදිනා වා යොස්ස ලොපෙ-ජන්තු. Après 'la', le 'u' et 'yo' au vocatif deviennent facultativement 've' et 'vo' au masculin : bhikkhave, bhikkhavo, bhikkhu. Accusatif : bhikkhuṃ, bhikkhavo, bhikkhu. Instrumental : bhikkhunā, bhikkhuhi, bhikkhūbhi. Datif/Génitif : bhikkhuno, bhikkhussa, bhikkhūnaṃ. Ablatif : bhikkhunā, bhikkhumhā, bhikkhusmā. Locatif : bhikkhumhi, bhikkhusmiṃ, bhikkhūsu. Ainsi se déclinent setu, ketu, bhānu et d'autres. Pour jantu et hetu, il y a cette particularité devant les affixes 'yo' ; avec l'élision de 'yo' selon la règle 'jantvādina', on obtient : jantu. චන්ත්වාදිතො නො ච. Après 'jantu' etc., l'affixe 'no' aussi. ජන්ත්වාදිතො යොනං නො හොති වො ච වා පුල්ලිඞ්ගෙ-ජන්තුනො, ජන්තවො, ජන්තුයො-එවං දුතියායොම්හි-(භො) ජන්තු, ජන්තු, ජන්තුනො ජන්තවො-‘‘පුමාලපනෙ වෙවො’’තිවා වෙ වො ච ජන්තවෙ, ජන්තවො, ජන්තුයො-හෙතු, හෙතවො, හෙතු. හෙතුයො-‘‘යොම්හිවා ක්වචී‘‘තී යොසුලසඤ්ඤස්ස උස්ස වා ටා දෙසො හෙතයො, හෙතුයො-(භො)හෙතු, හෙතු, හෙතවෙ, හෙතවො, හෙතයො, හෙතුයො-හෙතුං, හෙතු, හෙතවො, හෙතයො, හෙතුයො බහුසද්දා නම්හි. Après 'jantu' et d'autres, 'no' et 'vo' remplacent facultativement 'yo' au masculin : jantuno, jantavo, jantuyo. De même pour l'accusatif 'yo'. Vocatif : bho jantu, jantu, jantuno, jantavo. Ou par la règle 'pumālapane vevo', on a 've', 'vo' et 'ca' : jantave, jantavo, jantuyo. Pour 'hetu' : hetu, hetavo, hetu, hetuyo. Par la règle 'yomhivā kvaci', devant 'yo', le 'u' de ce qui est désigné par 'la' est facultativement remplacé par 'a' : hetayo, hetuyo. Vocatif : bho hetu, hetu, hetave, hetavo, hetayo, hetuyo. Le mot 'bahu' devant l'affixe 'naṃ'... බහුකතින්නං Pour les mots 'bahu' et 'kati'. නම්හී බහුනො කතිස්ස ච නුක හොති තිලිඞ්ගෙ-බහුන්නංසෙසං භික්ඛුසමං-බහු. බහවො, බහූ-(භො) බහු, බහු, බහවෙ, බහවො, බහු බහුං, බහවො, බහු-බහුනා. බහුහි,බහූභි-බහුනො, බහුස්ස, බහුන්නං-බහුනා, බහුම්හා. බහුස්මා-බහුම්හි, බහුස්මිං, බහුසු-වත්තුසි. Devant 'naṃ', l'insertion 'nuka' se produit pour 'bahu' et 'kati' dans les trois genres : bahunnaṃ. Le reste est identique à 'bhikkhu' : bahu, bahavo, bahū. Vocatif : bho bahu, bahu, bahave, bahavo, bahu. Accusatif : bahuṃ, bahavo, bahu. Instrumental : bahunā, bahuhi, bahūbhi. Datif/Génitif : bahuno, bahussa, bahunnaṃ. Ablatif : bahunā, bahumhā, bahusmā. Locatif : bahumhi, bahusmiṃ, bahusu. Pour le mot 'vattu' devant 'si'... ලතුපිතාදිනමා සිම්හි. Pour les mots en 'tu', 'pitu', etc., 'ā' remplace la finale devant 'si'. ලතුප්පච්චයන්තානං පිතු මාතු භාතු ධීතු දුහිතු ජාමාතු නත්තු හොතු පොතුනඤ්චා හොති සිම්හි-වත්තා. Pour les mots se terminant par le suffixe 'tu', ainsi que pour pitu, mātu, bhātu, dhītu, duhitu, jāmātu, nattu, hotu et potu, la finale devient 'ā' devant l'affixe 'si' : vattā. ලතුපිතාදිනමසෙ. Pour les mots en 'tu', 'pitu', etc., sauf devant 'si'. ලතුප්පච්චයන්තානං පිතාදිනං චාරඞි හොති සතොඤ්ඤත්ර-‘‘ආරඞිස්මා’’ති ටො-වත්තාරො. Pour les mots se terminant par le suffixe 'tu' et pour pitu, etc., l'élément 'āraṅ' remplace la finale partout sauf devant 'si'. À partir de 'āraṅ', on forme : vattāro. ගෙ ආ ච. Et pour le vocatif (ge), il y a aussi la désinence ā. ලතුපිතාදීනං අ හොති ගෙ ආ ච-(භො) වත්ත, වත්තා. වත්තාරො, වත්තාරං. වත්තාරෙ, වත්තාරො-නාවචනස්ස ‘‘ටානාස්මාන’’න්ති ටා-වත්තාරා. Pour les mots comme vatta (celui qui parle) et pita (père), il y a la désinence a au vocatif, ainsi que ā : (ô) vatta, vattā. Vattāro (nominatif pluriel), vattāraṃ (accusatif singulier). Vattāre, vattāro (accusatif pluriel). À l'instrumental singulier (nā), par la règle « ṭānāsmāna », on obtient ṭā : vattārā. සුහිස්වාරඞි Le substitut āraṅ survient devant su et hi. සුභිසු තුපිතාදීනමාරඞි වා හොති-වත්තාරෙහි, වත්තාරෙභි, වත්තූහි, වත්තූභි. Devant les désinences su et hi (bhi), pour les mots vatta, pita et les suivants, le substitut āraṅ survient facultativement : vattārehi, vattārebhi, vattūhi, vattūbhi. සලොපො. Élision de la désinence sa. ලතුපිතාදීහිසස්ස ලොපො වා හොති-වත්තු, නවත්තුනො, වත්තුස්ස. Après les mots vatta, pita et les suivants, la désinence sa est facultativement élidée : vattu, ou bien vattuno, vattussa. නම්හි වා. Facultativement devant naṃ. නම්හි ලතුපතාදිනමාරඞි වා හොති-වත්තාරානංඅඤ්ඤත්ර. Devant la désinence naṃ, pour les mots vatta, pita et les suivants, le substitut āraṅ survient facultativement : vattārānaṃ ; autrement [vattunaṃ]. ආ La désinence ā. නම්හි ලතුපිතාදීනමාවා හොති-වත්තානං. වත්තුනං-ස්මාස්ස වා-වත්තාරා. Devant naṃ, pour les mots vatta, pita et les suivants, il y a facultativement la désinence ā : vattānaṃ, ou bien vattunaṃ. Devant smā, par option : vattārā. ටිස්මිනො. ṭi à la place de smiṃ. ආරඞාදෙසම්හාස්මනො ටි හොති. Après le substitut āraṅ, la désinence smiṃ devient ṭi. රස්සාර ඞි. Abrègement de āra devant ṅi (locatif). ස්මිම්හි ආරො රස්සො හොති-වත්තරි, වත්තාරෙසු, වත්තුසු-එවං භත්තු හොත්තු ආදයො-සත්ථුසද්දස්ස පන නම්හි බහුලාධිකාරා වා ආරඞාදෙසෙ-සත්ථාරා, සත්ථුනා-පිතා. Devant smiṃ, la syllabe āro devient brève : vattari. Au pluriel : vattāresu, vattusu. De même pour bhattu (époux), hottu (sacrificateur), etc. Pour le mot satthu (le Maître), devant la désinence naṃ, en raison de l'autorité de la règle de diversité (bahulādhikāra), il y a substitution par āraṅ : satthārā, satthunā. Comme pour pitā (père). පිතාදිනමනත්වාදිනං Pour les mots comme pita, à l'exclusion de nattu (le petit-fils), etc. නත්වාදිවජ්ජිතානං පිතාදිනමාරො රස්සො හොති සබ්බාසු විභත්තිසු-පිතරො ඉච්චාදි චත්තුසමං-රස්සොව විසෙසො-නත්වාදි නන්තු රස්සාභාවා නත්තාරො ඉච්චාදි ගුණවන්තුසි. Pour les mots comme pita, à l'exclusion de ceux se terminant par nattu, etc., la syllabe āro devient brève devant toutes les désinences : pitaro, etc. Les quatre cas sont identiques ; la seule différence réside dans le raccourcissement. Pour nattu, etc., par absence de raccourcissement de nantu, on obtient nattāro, etc. Comme pour guṇavantu (celui qui possède des qualités). න්තුස්ස. Pour le suffixe ntussa (ntu). සිම්හි න්තුස්ස ටා හොති-ගුණවා-න්තුව වන්ත්වාදි සම්බන්ධියෙව ගය්හතෙ න්තුවන්තුමන්ත්වාවන්තුතවන්තුසම්බන්ධි’ති වචනතො න ජන්තුතනත්වාදිනං-යො-න්තන්තුනමාදිනාවාන්තො-ගුණවන්තො අඤ්ඤත්ර. Devant la désinence si, le suffixe ntu devient ṭā : guṇavā. Cela ne concerne que les suffixes ntu, vantu, etc., car il est spécifié « lié à ntu, vantu, mantu, āvantu, tavantu » ; cela ne s'applique pas aux mots comme jantu ou tanatu. Devant yo, par les règles anta et naṃ, il devient facultativement guṇavanto ; autrement [guṇavantā]. ය්වාදො න්තුස්ස. Pour le suffixe ntu devant les désinences yo, etc. යවාදිසු න්තුස්ස අ හොති-අකාරන්තත්තා ටා-ගුණවන්තා-න චෙ හ අවිධානසාමත්ථියා අප්ත්ති අවිධානස්ස චරිතත්ථතාය ගුණවන්තස්සාති-(භො) ගුණව,ගුණවා, ගුණවං, ගුණවන්තො, ගුණවන්තා-ගුණවං, ගුණවන්තං, ගුණවන්තෙ-ගුණවතා, ගුණවන්තෙන, ගුණවන්තෙහි, ගුණවන්තෙභි-ගුණවතො, ගුණවස්ස, ගුණවන්තස්ස, ගුණවතං. ගුණවන්තානං-ගුණවතා, ගුණවන්තා, ගුණවන්තම්හා, ගුණවන්තස්මා-ගුණවති, ගුණවන්තෙ, ගුණවන්තම්හි. ගුණවන්තස්මිං, ගුණවන්තෙසු-එවං මඝවන්තු භගවන්තුප්පභුතයො. Devant les désinences yo et les suivantes, le suffixe ntu devient a. En raison de la terminaison en a, il prend la forme ṭā : guṇavantā. Par l'efficacité de la règle, il n'y a pas d'autre forme, car la règle a déjà été appliquée à guṇavantassa. (Vocatif) : bho guṇava, guṇavā. (Accusatif) : guṇavaṃ, guṇavanto, guṇavantā ; guṇavaṃ, guṇavantaṃ, guṇavante. (Instrumental) : guṇavatā, guṇavantena, guṇavantehi, guṇavantebhi. (Génitif/Datif) : guṇavato, guṇavassa, guṇavantassa, guṇavataṃ, guṇavantānaṃ. (Ablatif) : guṇavatā, guṇavantā, guṇavantamhā, guṇavantasmā. (Locatif) : guṇavati, guṇavante, guṇavantamhi, guṇavantasmiṃ, guṇvantesu. De même pour maghavantu, bhagavantu et les suivants. හිමවතො වා ඔ. Pour himavantu, il y a facultativement o. හිමවතො සිම්හි න්තුස්ස ඔ වා හොති-හිමවන්තො, හිමවා-සෙසං ගුණවාව. Pour himavantu, devant la désinence si, ntu devient facultativement o : himavanto, himavā. Le reste est décliné comme guṇavā. උකාරන්තං. Mots se terminant par la voyelle u. වෙස්සභු. වෙස්සභුවො, වෙස්සභු-(භො) වෙස්සභු, වෙස්සභුවෙ, වෙස්සභුවො, වෙස්සභු-සෙසං භික්ඛුසද්දසමං-එවං සයම්භු පරාභිභු අභිභුආදයො-ගොත්රභු සහභු සද්දෙහිපනයොනං‘‘ජන්ත්වාදිතො නො වෙ’’ති නො වො වා-ගොත්රභුනො, ගොත්රභුවො, ගොත්රභු-සභභුනො, සහභුවො. සහභු-සබ්බඤ්ඤුසද්දස්සයොස්වෙව විසෙසො. Vessabhu. Vessabhuvo, vessabhu. (Vocatif) : bho vessabhu, vessabhuve, vessabhuvo, vessabhu. Le reste est identique au mot bhikkhu. De même pour sayambhu, parābhibhu, abhibhu, etc. Pour les mots gotrabhu et sahabhu, devant la désinence yo, par la règle « jantvādito no ve », on obtient no ou vo : gotrabhuno, gotrabhuvo, gotrabhu ; sahabhuno, sahabhuvo, sahabhu. La différence ne concerne que le mot sabbaññu devant la désinence yo. කුතො. Mots se terminant par le suffixe ku. කුප්පච්චයන්තතො යොනං නො වා හොති පුල්ලිඞ්ගෙ-සබ්බඤ්ඤුනො-අඤ්ඤත්ර ලොපො ච-‘‘ලා යොනං වො පුමෙ’’ති න වො ‘‘කුතො’’ති ජන්ත්වාදීහි පුථක්කරණ-සබ්බඤ්ඤු-එවං විඤ්ඤුවිදු වෙදගු පාරගු ආදයො කුප්පච්චයන්තා. Après un mot se terminant par le suffixe ku, au masculin, la désinence yo devient facultativement no : sabbaññuno. Autrement, il y a élision. Par la règle « lā yonaṃ vo pume », il n'y a pas de substitution par vo. En raison de la distinction établie par kuto vis-à-vis de jantu, etc. : sabbaññu. De même pour viññu, vidu, vedagu, pāragu et les autres mots se terminant par le suffixe ku. ඌකාරන්තං. Mots se terminant par la voyelle ū. ගො. Le mot go (le bœuf ou la vache). ගොස්සාගයිහිනංසු ගාවගවා. Pour le mot go, devant les désinences si, hi, naṃ et su, les formes sont gāva et gava. ගසිහිනංවජ්ජිතාසු විභත්තිසු ගොසද්දස්ස ගාවගවා හොන්ති. Devant les désinences, à l'exception du vocatif (ga), de si, hi, et naṃ, le mot go prend les formes gāva et gava. අභගොහි ටො Après [le mot] go, il y a [le remplacement par] ṭo. උභගොහි යොනං ටො හොති-ගාවො, ගවො-(භො) ගො, ගාවො, ගවො. Après les deux [nombres], la désinence yo devient ṭo : gāvo, gavo. [Au vocatif] : bho go, gāvo, gavo. ගාවුම්හි. Concernant [le radical] gāvu. අංවචනෙගොස්ස ගාවුවාහොති-ගාවුං, ගාවං, ගවං, ගාවො, ගවො. Devant la désinence aṃ, le mot go devient facultativement gāvu : gāvuṃ, gāvaṃ, gavaṃ, gāvo, gavo. නාස්සා. Nāssā [le nom de la règle]. ගොතො නාස්ස ආ හොති වා-ගාවා, ගාවෙන, ගවා, ගවෙන ගොහි, ගොභි. Après go, la désinence nā devient facultativement ā : gāvā, gāvena, gavā, gavena ; [au pluriel] : gohi, gobhi. ගවං සෙන Gavaṃ avec se. ගොස්ස සෙ වා ගවං හොති සහ සෙන-ගවං, ගාවස්ස, ගවස්ස. Avant la désinence se, go devient facultativement gavaṃ avec la désinence : gavaṃ, gāvassa, gavassa. ගුන්නඤ්ච නන්තා. Et gunnaṃ devant naṃ. නංවචනෙන සහ ගොස්ස ගුන්නං හොති ගවඤ්ච වා-ගුන්නං ගමං, ගොනං-ගාවා, ගාවම්හා, ගාවස්මා, ගවා, ගවම්හා, ගවස්මා-ගාවෙ, ගාවම්හි, ගාවස්මිං, ගවෙ, ගවම්හි, ගවස්මිං. Avec la désinence naṃ, go devient gunnaṃ ou facultativement gavaṃ : gunnaṃ, gavaṃ, gonaṃ. [À l'ablatif] : gāvā, gāvamhā, gāvasmā, gavā, gavamhā, gavasmā. [Au locatif] : gāve, gāvamhi, gāvasmiṃ, gave, gavamhi, gavasmiṃ. සුම්හි වා. Facultativement devant su. ගොස්ස සුම්හි ගාවගවා හොන්ති වා-ගාවෙසු, ගවෙසු, ගොසු. Devant la désinence su, go devient facultativement gāva ou gava : gāvesu, gavesu, gosu. ඔකාරන්තං-පුල්ලිඞ්ගං. Fin de la déclinaison masculine des radicaux terminés par o. කඤ්ඤා. Le mot kaññā (jeune fille). සා. Sā [le nom de la règle]. ඉත්ථියං වත්තමානස්ස නාමස්සන්තෙ වත්තමානො ආකාරො ඝසඤ්ඤො හොති-ජන්ත්වාදිනා වායොලොපො-කඤ්ඤා, කඤ්ඤායො-‘‘ඝබ්රහ්මාදිතෙ’’ති ගස්සෙවා-කඤ්ඤෙ, කඤ්ඤා-යොම්හි-කඤ්ඤා, කඤ්ඤායො. Le ā final d'un nom employé au féminin reçoit la désignation technique gha. Par la règle commençant par jantu, etc., le suffixe yo est facultativement supprimé : kaññā, kaññāyo. Par la règle 'ghabrahmādite', devant le vocatif (ga), il y a changement en e : kaññe, kaññā. Devant yo : kaññā, kaññāyo. ඝො ස්සංසසාසසායංතිංසු Gho [le raccourcissement de gha] devant ssaṃ, sa, ā, yaṃ, tiṃ et su. ස්සමාදිසු ඝො රස්සො හොති-කඤ්ඤං, කඤ්ඤා, කඤ්ඤායො- Devant ssaṃ et les autres désinences, gha devient bref : kaññaṃ, kaññā, kaññāyo. ඝපතෙකස්මිං නදීනං යයා. Après gha et pa, au singulier, les désinences deviennent yā. ඝපතො නදීනමෙකස්මිං යයා හොන්ති යථාක්කමං-කඤ්ඤාය, කඤ්ඤාහි, කඤ්ඤාභි-කඤ්ඤාය, කඤ්ඤානං, -ස්මිම්හි- Après gha et pa, au singulier, les désinences deviennent yā respectivement : kaññāya, kaññāhi, kaññābhi, kaññāya, kaññānaṃ. Devant smiṃ : යං. Yaṃ. ඝපතො ස්මිනො යං වා හොති-කඤ්ඤායං. කඤ්ඤාය, කඤ්ඤාසු. එවං සද්ධා සුධා සුඛාආදයො-‘‘නාම්මාදීහී’’ති අම්මා අන්නා අම්බාහි ගස්ස එකාරාභාවෙ. Après gha et pa, la désinence smiṃ devient facultativement yaṃ : kaññāyaṃ, kaññāya, kaññāsu. De même pour saddhā (foi), sudhā (nectar), sukhā (bonheur), etc. Par la règle 'nāmmādīhi', pour ammā, annā, ambā (mère), en l'absence de la forme en e pour le vocatif : රස්සො වා. Facultativement bref. අම්මාදිනං ගෙ රස්සො වා හොති-අම්ම, අම්මා ඉච්චාදි-සෙසංකඤ්ඤාව-සහාපරිසාහි ස්මිනො’’ති සභාපරිසායා’’ති තිං වා හොති ‘‘ඝොස්ස’’ මිච්චාදිනා රස්සෙ-සහතිං-අඤ්ඤත්ර-සහායං, සහාය-පරිසතිං, පරිසායං, පරිසාය. Pour les mots commençant par ammā, au vocatif (ge), la voyelle est facultativement brève : amma, ammā, etc. Le reste est identique à kaññā. Dans l'expression 'saha parisāhi', pour smiṃ, par la règle 'sabhāparisāyā', il y a facultativement tiṃ. Avec le raccourcissement par 'ghossa', etc. : sahatiṃ ; autrement : sahāyaṃ, sahāya. Parisatiṃ, parisāyaṃ, parisāya. ආකාරන්තං. Fin des radicaux terminés par ā. මති-යොම්හි- Le mot mati (intelligence), devant yo. පිත්ථියං. Pitthiyaṃ [la désignation pa au féminin]. ඉත්ථියං වත්තමානස්ස නාමස්සන්තෙ වත්තමානා ඉවණ්ණුවණ්ණා පසඤ්ඤා හොන්ති. Les voyelles i et u à la fin d'un nom employé au féminin reçoivent la désignation technique pa. යෙපස්සවණ්ණස්ස. Yepassavaṇṇassa [règle sur la voyelle de pa devant ye]. පසඤ්ඤස්ස ඉවණ්ණස්ස ලොපො වා හොති යකාරෙ-වචත්ථිතවි භාසායං-මත්යො-අඤ්ඤත්ර-ජන්ත්වාදිනා වා යොලොපෙ-මතී, මතියො-(භො)මති, මත්යො, මති, මතියො-මතිං, මත්යො, මතී, මතියො ‘‘ඝප’’ඉච්චාදිනා යාදෙසෙ-මත්යා, මතියා, මතීහි, මතිහි-මත්යා, මතියා, මතීනං-ස්මිම්හි-මත්යං, මතියං, මත්යා, මතියා, මතීසු-එවං කිත්ති කන්ති තන්තිප්පභුතයො-රත්තියා ස්මිනො ‘‘රත්යාදීහිවො ස්මිනො’’රත්යාදීහිවො ස්මිනො’’ති ටො වා-රත්තෙ-අඤ්ඤත්ර-රත්යං, රත්තියං, රත්යා, රත්තියා-සෙසං මතියා සමං. La voyelle i ayant la désignation pa est facultativement supprimée devant la lettre ya ; par l'option 'vacatthitavi' : matyo. Autrement, par la suppression de yo selon la règle 'jantu', etc. : matī, matiyo. [Au vocatif] : bho mati, matyo, mati, matiyo. [À l'accusatif] : matiṃ, matyo, matī, matiyo. Par le remplacement en yā selon la règle 'ghapa', etc. : matyā, matiyā, matīhi, matihi ; matyā, matiyā, matīnaṃ. Devant smiṃ : matyaṃ, matiyaṃ, matyā, matiyā, matīsu. De même pour kitti (renommée), kanti (patience), tanti (corde), etc. Pour ratti (nuit), devant smiṃ, par la règle 'ratyādīhivo smino', il y a facultativement le remplacement ṭo : ratte. Autrement : ratyaṃ, rattiyaṃ, ratyā, rattiyā. Le reste est identique à mati. ඉකාරන්තං. Finissant par -i. දාසී, දාස්යො, දාසී, දාසියො-(භො)දාසි, දාසී, දාස්යො, දාසී, දාසියො. Dāsī, dāsyo, dāsī, dāsiyo—(bho) dāsi, dāsī, dāsyo, dāsī, dāsiyo. යං පීතො. Ce qui suit la voyelle ī. පසඤ්ඤිතො අංවචනස්ස යං වා හොති-දාස්යං, දාසියං, දාසිං, දාස්යො, දාසී, දාසියො-දාස්යා, දාසියා, දාසීහි, දාසීභි-දාස්යා, දාසියා, දාසීනං-දාස්යං, දාසියං, දාස්යා, දාසියා, දාසීසු-එවමොසධී පොක්ඛරණී ආදයො-නදිසද්දා යොසු- Pour ce qui possède la désignation 'pa', le suffixe 'aṃ' devient facultativement 'yaṃ' : dāsyaṃ, dāsiyaṃ, dāsiṃ, dāsyo, dāsī, dāsiyo—dāsyā, dāsiyā, dāsīhi, dāsībhi—dāsyā, dāsiyā, dāsīnaṃ—dāsyaṃ, dāsiyaṃ, dāsyā, dāsiyā, dāsīsu. Ainsi se déclinent osadhī, pokkharaṇī et autres. Pour le mot 'nadī', devant les suffixes 'yo' : නජ්ජා යොස්වාම. 'Najjā' devant les suffixes 'yo' et 'āma'. යොසු නදිසද්දස්ස ආම වා හොති-සච. Devant les suffixes 'yo', pour le mot 'nadī', il y a facultativement 'āma' : saca (si). මනුබන්ධො සරානමන්තා පරො. L'augmentation 'ma' suit la fin des voyelles. මකාරොනුබන්ධො යස්ස සො සරානමන්තා සරා පරො හොතී’ති ඊකාරා පරො-‘‘යවා සරෙ’’ති යකාරෙ දස්ස චවග්ගො යස්ස පුබ්බ රූපං-නජ්ජායො-අඤ්ඤත්ර-වා පලොපයොලොපෙසු-නජ්ජො, නදී, නදියො ඉච්චාදි. Le suffixe ayant 'ma' pour marqueur suit la fin des voyelles ; après la voyelle 'ī', selon la règle 'yavā sare', le son 'ya' apparaît, le 'd' devient un membre de la classe 'ca' (cavagga) dont il prend la forme précédente : najjāyo. Autrement, par l'élision facultative de 'ya' ou de 'yo' : najjo, nadī, nadiyo, etc. ඊකාරන්තං. Finissant par -ī. යාගු, යාගු, යාගුයො-(භො)යාගු, යාගු, යාගුයො-යාගුං, යාගු, යාගුයො-යාගුයා, යාගුහි, යාගුභි-යාගුයා, යාගුනං-යාගුයං, යාගුයා, යාගුසු-එවං ධෙනු සස්සු පියඞ්ගුප්පභුතයො-මාතු ධීතු දුහිතු සද්දා පිතුසද්දසමා-සලොපාභාවපක්ඛෙ යාදෙසෙ මාතුසද්දස්ස පන ‘‘යෙ පස්සා’’ති යොගවිභාගා වා පලොපො-මත්යා, මාතුයා. Yāgu, yāgu, yāguyo—(bho) yāgu, yāgu, yāguyo—yāguṃ, yāgu, yāguyo—yāguyā, yāguhi, yāgubhi—yāguyā, yāgunaṃ—yāguyaṃ, yāguyā, yāgusu. Ainsi se déclinent dhenu, sassu, piyaṅgu et autres. Les mots mātu, dhītu, duhitu sont semblables au mot pitu. Dans le cas de l'absence d'élision du suffixe, avec la substitution par 'yā', pour le mot mātu, par la division de la règle 'ye passā', il y a élision facultative : matyā, mātuyā. උකාරන්තං. Finissant par -u. වධූ, වධූ, වධුයො-(භො)වධු, වධු, වධුයො-වධුං, වධූ, වධුයො-වධුයා, වධූහි, වධූභි-වධුයා, වධූනං-වධුයං, වධුයා, වධූසු-එවං ජම්බු වාමොරූ සරභු ආදයො. Vadhū, vadhū, vadhuyo—(bho) vadhu, vadhu, vadhuyo—vadhuṃ, vadhū, vadhuyo—vadhuyā, vadhūhi, vadhūbhi—vadhuyā, vadhūnaṃ—vadhuyaṃ, vadhuyā, vadhūsu. Ainsi se déclinent jambu, vāmorū, sarabhu et autres. ඌකාරන්තං. Finissant par -ū. ගො ඉච්චාදි පුමෙන සමං. Le mot 'go', etc., est semblable au masculin. ඉත්ථිලිඞ්ගං. Le genre féminin. චිත්තසි. Citta + si. අං නපුංසකෙ. Le suffixe 'aṃ' au neutre. අකාරන්තතො නාමස්මා සිස්ස අං හොති නපුංසකලිඞ්ගෙ-මිත්තං-යොම්හි. Après un nom finissant par -a, le suffixe 'si' devient 'aṃ' au genre neutre : mittaṃ. Devant 'yo' : යොනන්ති. Le suffixe 'yo' devient 'ni'. අකාරන්තතො නාමස්මා යොනං නී හොති නපුංසකෙ’ති නි ආදෙසො. Après un nom finissant par -a, les suffixes 'yo' deviennent 'ni' au genre neutre : telle est la substitution par 'ni'. නීනං වා. Facultativement 'ā' pour 'ni'. අකාරන්තතො නාමස්මා නීනං ටාටෙ වා හොන්ති යථාක්කමං-චිත්තා, අඤ්ඤත්ර-‘‘යොලොපනීසු දීඝො’’තිදීඝෙ-චිත්තානි-(භො) චිත්ත, චිත්තා, චිත්තා, චිත්තානි-චිත්තං, චිත්තෙ, චිත්තානි-චිත්තෙනෙච්චාදි බුද්ධසද්දසමං-එවං පානදානප්පභුතයො-එකච්චාදිනං තු පඨමානිම්හි විසෙසො. Après un nom finissant par -a, les suffixes 'ni' deviennent facultativement 'ā' ou 'e' selon l'ordre : cittā. Autrement, par l'allongement dans 'yolopanīsu dīgho' : cittāni—(bho) citta, cittā, cittā, cittāni—cittaṃ, citte, cittāni. À partir de 'cittena', c'est semblable au mot buddha. Ainsi se déclinent pāna, dāna et autres. Cependant, pour ekacca et autres, il y a une distinction au nominatif pluriel. න නිස්ස ටා. Pas de 'ṭā' (ā) pour 'ni'. එකච්චාදීහි පරස්ස නිස්ස ටා න හොති-එකච්චානි, පඨමානි-පදාදීහි නාස්මිංසු. Après ekacca et autres, le suffixe 'ni' ne devient pas 'ā' : ekaccāni, paṭhamāni. Pour padādi, devant 'nā', 'smiṃ', etc. නාස්ස සා. Le suffixe 'nā' devient 'sā'. පදාදිහි නාස්ස සා හොති වා-පදසා, පදෙස-බිලසා, බිලෙන. Après padādi, le suffixe 'nā' devient facultativement 'sā' : padasā, padesa—bilasā, bilena. පදාදිහි සි. Après padādi, 'si'. එහි ස්මිනො සි හොති වා-පදසි, පදෙ, පදම්හි, පදස්මිං-කම්ම සද්දතො නාස්ස‘‘නාස්සෙනො’’ති එනො වා-කම්මෙන-අඤ්ඤත්ර පුමාදිනා වා උත්තෙ-කම්මුනා, කම්මනා-ඉමිනාව සස්මාසු උත්තං-තස්ස ලසඤ්ඤායං-සස්මානං යථායොගං නොනා නිච්චං-වවත්ථිතවිභාසායං-කම්මුනො, කම්මස්ස-කම්මුනා, කම්මා, කම්මම්හා, කම්මස්මා-‘‘කම්මාදිතො’’ති ස්මිනො වා නිම්හි-කම්මනි, කම්මෙ, කම්මම්හි, කම්මස්මිං-සෙසං චිත්තසමං-චම්ම වෙස්ම භස්මාදයො කම්මස්මා උත්තතොඤ්ඤත්ර-ගච්ඡන්තසි-‘‘න්තස්සං’’ති වා අම්හිසිලොපො-ගච්ඡං-අඤ්ඤත්ර සිස්ස අං-ගච්ඡන්තං, ගච්ඡන්තා ගච්ඡන්තානි-(භො)ගච්ඡ, ගච්ඡා, ගච්ඡං, ගච්ඡන්තා, ගච්ඡන්තානි-ගච්ඡං, ගච්ඡන්තං, ගච්ඡන්තෙ, ගච්ඡන්තානි-නාදිසු පුල්ලිඞ්ගස්මං-එවං යජන්ත වජන්තාදයො. Après ceux-là, le suffixe 'smiṃ' devient facultativement 'si' : padasi, pade, padamhi, padasmiṃ. Pour le mot kamma, le suffixe 'nā' devient facultativement 'eno' par la règle 'nāsseno' : kammena. Autrement, comme pour le masculin, etc., avec le changement en 'u' : kammunā, kammanā. C'est par cela même qu'il y a changement en 'u' devant 'sa' et 'smā'. Dans sa désignation de 'la', pour 'sa' et 'smā', 'no' et 'nā' sont systématiques selon l'usage. Dans la variation établie : kammuno, kammassa—kammunā, kammā, kammamhā, kammasmā. Par la règle 'kammādito', pour le suffixe 'smiṃ', il y a facultativement 'ni' : kammani, kamme, kammamhi, kammasmiṃ. Le reste est semblable à citta. Les mots camma, vesma, bhasma et autres sont identiques, sauf pour le changement en 'u' après kamma. Pour gacchantasi : par la règle 'ntassaṃ' ou par l'élision de 'si' devant 'aṃ' : gacchaṃ. Autrement, le suffixe 'si' devient 'aṃ' : gacchantaṃ, gacchantā, gacchantāni—(bho) gaccha, gacchā, gacchaṃ, gacchantā, gacchantāni—gacchaṃ, gacchantaṃ, gacchante, gacchantāni. Pour les autres cas, c'est comme au masculin. Ainsi se déclinent yajanta, vajanta et autres. අකාරන්තං. Finissant par -a. අට්ඨි Aṭṭhi (os). ඣලා වා. Ou à partir de J et L. ඣලතො යොනං නි හොති වා නපුංසකලිඞ්ගෙ-අට්ඨිනි-යො ලොපදිඝෙසු-අට්ඨි-(භො)අට්ඨි, අට්ඨීනි, අට්ඨී-අට්ඨිං, අට්ඨිනි, අට්ඨි = තතියාදිසු මුනිසද්දසමං-එවමච්ඡි අක්ඛි දධි සත්ථි ආදයො. Après J et L [les radicaux se terminant par i/ī et u/ū], 'ni' remplace 'yo' de manière facultative au genre neutre. 'Aṭṭhīni'. Lorsque 'yo' est élidé, etc. : 'aṭṭhi'. Vocatif : 'bho aṭṭhi, aṭṭhīni, aṭṭhī'. Accusatif : 'aṭṭhiṃ, aṭṭhini, aṭṭhi'. À partir de l'instrumental, c'est identique au mot 'muni'. De même pour 'acchi', 'akkhi', 'dadhi', 'satthi', etc. ඉකාරන්තං. Terminaison en 'i'. දණ්ඩී-‘‘එකවචනෙ’’ච්චාදිනා රස්සො-සිලොපො-දණ්ඩීනි, දද්ධී-(භො)දණ්ඩි, දණ්ඩී, දණ්ඩීනි, දද්ධී-දණ්ඩිනං,දණ්ඩිං, දණ්ඩීනි, දණ්ඩී-සෙසං පුල්ලිඞ්ගස්මං-එවං සුඛකාරී සීඝයායී ආදයො. [Radical] 'daṇḍin'. Abrègement par la règle 'ekavacane' etc., élision de 'si'. [Pluriel neutre] : 'daṇḍīni, daddhī'. Vocatif : 'bho daṇḍi, daṇḍī, daṇḍīni, daddhī'. Accusatif : 'daṇḍinaṃ, daṇḍiṃ, daṇḍīni, daṇḍī'. Le reste est comme au masculin. De même pour 'sukhakārī', 'sīghayāyī', etc. ඊකාරන්තං. Terminaison en 'ī'. චක්ඛු, චක්ඛුනි, චක්ඛු-අට්ඨිසද්දසම-එවමායු මධු මත්ථු ධනු චිත්තගුප්පභුතයො-ආයුසාති කොධාදිත්තා නාස්ස සා වා-අම්බුසද්දා ස්මිනො‘‘අම්බවාදීහී’’ති වා නි ආදෙසා-අම්බුනි, අම්බුම්හි, අම්බුස්මිං. 'Cakkhu, cakkhuni, cakkhu'. Identique au mot 'aṭṭhi'. De même pour 'āyu, madhu, matthu, dhanu, cittagu', etc. Pour 'āyusā' etc. [de āyus], comme il appartient au groupe 'kodhādi', 'nā' n'est pas utilisé, mais 'sā' l'est facultativement. Pour le mot 'ambu', le locatif 'si' devient 'ni' facultativement par la règle 'ambavādīhi' : 'ambuni, ambumhi, ambusmiṃ'. ගුණවන්තුසි. [Le mot] 'guṇavantu' avec 'si'. අද්ධංනපුංසකෙ. 'Addhaṃ' au neutre. න්තුස්ස අද්ධං හොති සිම්හි නපුංසකෙ-ගුණවං, ගුණවන්තං-යොම්හි-‘‘යවාදොන්තුස්සා’’ති අකාරෙ‘‘යොනං නී’’ති නි තස්ස වා ටාදෙසෙ-ගුණවනතානිච්චාදි-ගච්ඡන්තසමං-එවං යසවන්තු ධනවන්තු ගොමන්ත්වාදයො. Pour [le suffixe] 'ntu', on a 'addhaṃ' devant 'si' au neutre : 'guṇavaṃ, guṇavantaṃ'. Avec 'yo', par 'yavādontussa', il y a le son 'a', puis 'ni' par 'yonaṃ ni', ou facultativement le remplacement par 'ṭa' : 'guṇavantāni', etc. Identique à 'gacchanta'. De même pour 'yasavantu, dhanavantu, gomantu', etc. උකාරන්තං. Terminaison en 'u'. ගොත්රභු, ගොත්රභුති, ගොත්රභු-(භො)ගොත්රභු, ගොත්රභුනි, ගොත්රභු-ගොත්රභුං, ගොත්රභුති, ගොත්රභු-ගොත්රභුනා ඉච්චාදි පුල්ලිඞ්ගෙ වෙස්සභුසද්දසමං-එවං අභිභු සයමභු ධම්මඤ්ඤ ආදයො. 'Gotrabhū, gotrabhūni, gotrabhū'. Vocatif : 'bho gotrabhū, gotrabhūni, gotrabhū'. Accusatif : 'gotrabhūṃ, gotrabhūni, gotrabhū'. 'Gotrabhunā' etc. au masculin est identique au mot 'vessabhū'. De même pour 'abhibhū, sayambhū, dhammaññū', etc. ඌකාරන්තං-නපුංසකලිඞ්ගං. Terminaison en 'ū' - genre neutre. අථ සබ්බාදීනං රූපනයො නිද්දිසීයතෙ-සබ්බ කතර කතම උභය ඉතර අඤ්ඤ අඤ්ඤතර අඤ්ඤතම පුබ්බ පරාපර දක්ඛිණුත්තරාධ රානිවවත්ථායමසඤ්ඤායං-ය ත්ය ත එත ඉම අමු කිං එක තුම්හඅම්හ ඉච්චෙතෙ සබ්බාදයො-සබ්බො. À présent, la méthode de formation pour 'sabba' etc. est indiquée : 'sabba, katara, katama, ubhaya, itara, añña, aññatara, aññatama, pubba, para, apara, dakkhiṇa, uttara, adhara' [lorsqu'ils ne désignent pas des noms propres de directions], 'ya, tya, ta, eta, ima, amu, kiṃ, eka, tumha, amha'. Tels sont les 'sabbādi' [pronoms]. 'Sabbo' [masculin nominatif singulier]. යොනමෙට. 'E' [remplace] 'yo' [après les radicaux en 'a']. අකාරන්තෙහි සබ්බාදිහි යොනමෙට හොති-සබ්බෙ-එවමාලපන දුතියායොසු. Après les radicaux 'sabbādi' se terminant par 'a', 'e' remplace 'yo' : 'sabbe'. De même au vocatif et à l'accusatif [pluriel]. සබ්බාදීනං නම්හි ච. Et pour les [radicaux] 'sabbādi' devant 'naṃ'. අකාරන්තානං සබ්බාදීනං එ හොති නම්හි සුහිසු ච. Pour les radicaux 'sabbādi' se terminant par 'a', il y a 'e' quand 'naṃ', 'su' ou 'hi' suivent. සංසානං. 'Saṃ' et 'sānaṃ' [remplacent 'naṃ']. සබ්බාදිතො නංවචනස්ස සංසානං හොන්ති-සබ්බෙසං, සබ්බෙසානං-සෙසං බුද්ධසමං-ඉත්ථියං ‘‘ඉත්ථියමත්වා’’ති ආප්පච්චයෙ සරලොපෙ ච කතෙ ආකාරස්ස ඝසඤ්ඤායං කඤ්ඤාසද්දස්සෙව රූපනයො, අයන්තු විසෙසො. Après 'sabbādi', le suffixe 'naṃ' devient 'saṃ' ou 'sānaṃ' : 'sabbesaṃ, sabbesānaṃ'. Le reste est identique au mot 'buddha'. Au féminin, après l'application du suffixe 'ā' par 'itthiyamatā' et l'élision de la voyelle [finale], le 'ā' long reçoit le nom 'gha' ; la méthode de formation est identique au mot 'kaññā'. Mais voici la distinction. ඝපා සස්ස ස්සා වා. Après 'gha' ou 'pa', 'ssā' remplace 'sa' facultativement. සබ්බාදීනං ඝපතො සස්ස ස්සා වා හොති-‘‘ඝොස්ස’’මිච්චාදනා රස්සෙ-සබ්බස්සා. සබ්බාය-නම්හි-සබ්බාසං. සබ්බාසානං. Après le 'gha' ou 'pa' des radicaux 'sabbādi', 'ssā' remplace 'sa' [génitif/datif] facultativement. Par 'ghossa' etc., il y a abrègement : 'sabbassā'. [Sinon] 'sabbāya'. Devant 'naṃ' : 'sabbāsaṃ, sabbāsānaṃ'. ස්මිනො ස්සං. 'Ssaṃ' [remplace] 'smiṃ'. සබ්බාදිනං ඝපතො ස්මිනො ස්සං වා හොති-සබ්බස්සං, සබ්බායං, සබ්බාය-නපුංසකෙ-සබ්බං-යොස්ස නිම්හි- Après le 'gha' ou 'pa' des radicaux 'sabbādi', 'ssaṃ' remplace 'smiṃ' facultativement : 'sabbassaṃ, sabbāyaṃ, sabbāya'. Au neutre : 'sabbaṃ'. Quand 'ni' remplace 'yo' : සබ්බාදීහි. Après 'sabbādi'. සබ්බාදිහි පරස්ස නිස්ස ටා න හොති-සබ්බානි-(භො)සබ්බ, සබ්බා, සබ්බානි-සබ්බං, සබ්බෙ, සබ්බානි-නාදිසු පුමෙව-කතරාදයො තයො තීසු ලිඞ්ගෙසු සබ්බසමා-එවං ඉතර අඤ්ඤසද්දා-ස්සාස්සංසු විසෙසො. Après 'sabbādi', le 'ni' qui suit ne devient pas 'ṭā' : 'sabbāni'. Vocatif : 'bho sabba, sabbā, sabbāni'. Accusatif : 'sabbaṃ, sabbe, sabbāni'. À partir de 'nā' etc., c'est comme au masculin. Les trois mots 'katara' etc. sont identiques à 'sabba' dans les trois genres. De même pour les mots 'itara' et 'añña'. La distinction réside dans 'ssā' et 'ssaṃ'. ස්සංස්සාස්යායෙස්විතරෙකඤ්ඤෙතිමානමි. Dans 'ssaṃ, ssā, sya, ye', il y a 'i' pour 'itara, eka, añña, eta, ima'. ස්සමාදිසු ඉතරඑකඅඤ්ඤඑත ඉම්ैඤ්ඤෙසං ඉ හොති-ඉතරිස්සා, ඉතරිස්සං-අඤ්ඤිස්සා, අඤ්ඤිස්සං-අඤ්ඤතරඅඤ්ඤතමසද්දා ලිඞ්ගත්තයෙ සබ්බසමා-පුබ්බො-යො. Quand 'ssaṃ' etc. suivent, il y a 'i' pour 'itara, eka, añña, eta, ima' etc. : 'itarissā, itarissaṃ, aññissā, aññissaṃ'. Les mots 'aññatara' et 'aññatama' sont identiques à 'sabba' dans les trois genres. [Radical] 'pubba' avec 'yo'. පුබ්බාදීහි ඡහි. Après les six commençant par 'pubba'. එතෙහි ඡහි සවිසයෙ එට වා හොති’ති යොස්සෙට-පුබ්බෙ, පුබ්බා-(භො)පුබ්බ, පුබ්බා, පුබ්බෙ, පුබ්බා-පුබ්බං, පුබ්බෙ, පුබ්බා-සෙසං සබ්බලිඞ්ගෙ සබ්බසමං-එවං පරාදයො පඤ්ච-යො, යා, යමිච්චාදි සබ්බසමං-යාදිනමාලපනෙ රූපං න සම්භවති-ත්යසි. Après ces six, il y a 'e' facultativement dans leur domaine respectif ; ainsi 'e' pour 'yo' : 'pubbe, pubbā'. Vocatif : 'bho pubba, pubbā, pubbe, pubbā'. Accusatif : 'pubbaṃ, pubbe, pubbā'. Le reste dans tous les genres est identique à 'sabba'. De même pour les cinq commençant par 'para'. Pour 'ya' : 'yo, yā, yaṃ' etc. est identique à 'sabba'. Il n'y a pas de forme de vocatif pour 'ya' etc. [Radical] 'tya' avec 'si'. ත්යතෙතානං තස්ස සො. Pour 'tya, ta, eta', 'sa' [remplace] 'ta'. ත්යතෙතානමනපුංසකානං තස්ස සො හොති සිම්හි-ස්යො, ස්යාත්යමිච්චාදි-සො. Pour les pronoms 'ta' et 'eta' non neutres, 'so' remplace 'ta' devant l'affixe 'si' (nominatif singulier) : so, syāti, etc. ත තස්ස නො සබ්බාසු. 'Na' remplace 'ta' dans tous les cas de déclinaison. තසද්දස්ස තස්ස නො වා හොති සබ්බාසු විභත්තිසු-නෙ, තෙ-නං තං, නෙ, තෙ-නෙන, තෙන, නෙහි, තෙහි, නෙභි, තෙභි- Pour le mot 'ta', 'na' remplace optionnellement 'ta' dans tous les cas de déclinaison : ne, te ; naṃ, taṃ, ne, te ; nena, tena, nehi, tehi, nebhi, tebhi. ට සස්මාස්මිංස්සායස්සංස්සාසංම්හාම්හිස්මිමිමස්ස ච. Le remplacement par 'ṭa' se produit pour les désinences sa, smā, smiṃ, ssā, aya, ssaṃ, ssā, saṃ, mhā, mhi, smiṃ, ainsi que pour le mot 'ima'. සාදස්විමස්ස තසද්දතකාරස්ස ච ටො වා හොති-පුබ්බසර ලොපෙ-අස්ස, නස්ස, තස්ස-නෙසං, නෙසානං, තෙසං, තෙසානං-අම්හා, අස්මා, නම්හා, නස්මා, තම්හා, තස්මා-අම්හි, අස්මිං, නම්හි, නස්මිං, තම්භි, තස්මිං, නෙසු. තෙසු-ඉත්ථියං-සා, නා, නායො, තා, තායො-නං, තං, නා, නායො, තා, තායො-නාම්හි කතෙ- Devant les désinences sa, etc., 'ṭa' remplace optionnellement le 'ta' du mot 'ta' et de 'ima'. Après l'élision de la voyelle précédente : assa, nassa, tassa ; nesaṃ, nesānaṃ, tesaṃ, tesānaṃ ; amhā, asmā, namhā, nasmā, tamhā, tasmā ; amhi, asmiṃ, namhi, nasmiṃ, tambhi, tasmiṃ, nesu, tesu. Au féminin : sā, nā, nāyo, tā, tāyo ; naṃ, taṃ, nā, nāyo, tā, tāyo. Quand la désinence 'nā' est appliquée : ස්සා වා තෙතිමාමූහි. 'Ssā' est optionnellement la désinence après 'ta', 'eta', 'ima' et 'amu'. ඝපසඤ්ඤෙහි තා එතා ඉමා අමූහි නාදනමෙකස්මිං ස්සා වා හොති-වා ටා දෙසෙ-අස්සා, නස්සා, නාය. Pour les thèmes féminins 'tā', 'etā', 'imā' et 'amū' (désignés comme 'gha' ou 'pa'), la désinence 'ssā' remplace optionnellement 'nā' au singulier. Avec l'option du remplacement par 'ṭa' : assā, nassā, nāya. තාය වා. Ou bien 'tāya'. ස්සංස්සාස්සායෙසු තස්ස වා ඉ හොති-තිස්සා, තස්සා, තාය-නාහි, නාභි, තාහි, තාභි-සස්ස වා ස්සාම්හි-අස්සා, නස්සා, තිස්සා, තස්සා, ස්සාදෙසාභාවපක්ඛෙ. 'I' remplace optionnellement la voyelle de 'ta' devant ssaṃ, ssā, et ssāya : tissā, tassā, tāya. Devant nāhi, nābhi, tāhi, tābhi. 'Sa' devient optionnellement 'ssā' devant 'ssa' : assā, nassa, tissā, tassā, dans le cas de l'absence du remplacement par 'ssā'. තෙතිමාතො සස්ස ස්සාය. 'Ssāya' remplace 'sa' après 'ta', 'eta' et 'ima'. තා එතා ඉමාතො සස්ස ස්සායො හොති වා-අස්සාය, නස්සාය, 'Ssāya' remplace optionnellement 'sa' après tā, etā, imā : assāya, nassāya. තිස්සාය, තස්සාය-ද්විහි මුත්තපක්ඛෙ-තාය තාය-නංවචනස්ස සමාදෙසෙ තකාරස්ස ච වා ටාදෙසෙ ‘‘සුනංහිසු‘‘ති දීඝෙ ච කතෙ-ආසං, නාසං, නාසානං, තාසං, තාසානං-සත්තමියං-අස්සං, අස්සා, නස්සං, නස්සා, නායං, නාය, තිස්සං, තිස්සා, තස්සං, තස්සා, තායං, තාය, නාසු, තාසු-නපුංසකෙ-නං, තං, නාති, තාති, නං, තං,නෙ, නා, නි, තෙ, තානි-නාදිසු පුමෙව-එවමෙතසද්දස්ස තීසු ලිඞ්ගෙසු-ටනාදෙසාභාවො’ව විසෙසො-ඉමසි. Tissāya, tassāya ; dans les deux cas alternatifs : tāya, tāya. Avec le remplacement de 'naṃ' par 'sa' et du 'ta' par 'ṭa', et l'allongement selon la règle 'sunaṃhisu' : āsaṃ, nāsaṃ, nāsānaṃ, tāsaṃ, tāsānaṃ. Au locatif : assaṃ, assā, nassaṃ, nassā, nāyaṃ, nāya, tissaṃ, tissā, tassaṃ, tassā, tāyaṃ, tāya, nāsu, tāsu. Au neutre : naṃ, taṃ, nāti, tāti, naṃ, taṃ ; ne, nā, ni, te, tāni. Pour les cas commençant par 'nā', c'est comme au masculin. Ainsi pour le mot 'eta' dans les trois genres ; la seule différence est l'absence du remplacement par 'ṭa' ou 'na'. Maintenant pour 'ima' : සිම්හි නපුංසකස්සායං. 'Ayaṃ' remplace le neutre devant 'si' (nominatif singulier). ඉමසද්දස්සානපුංසකස්සායං හොතිසිම්හි-අයං, ඉමෙ, ඉමං, ඉමෙනා. 'Ayaṃ' remplace le mot 'ima' non-neutre devant 'si' : ayaṃ, ime, imaṃ, imenā. නාම්හිනිමි. 'Ina' et 'ima' sont les substitutions devant la désinence 'nā'. ඉමසද්දස්සානිත්ථියං නාම්හි අන්ैමිච්චාදෙසා හොන්ති-අනෙන, ඉමිනා-හි- Pour le mot 'ima' non-féminin, les remplacements 'ana' et 'imi' se produisent devant 'nā' : anena, iminā. Devant 'hi' : ඉමස්සා නිත්ථියං ටෙ. 'E' remplace 'ima' non-féminin. ඉමසද්දස්සානිත්ථියං ටෙ හොතිවා සුනංහිසු-එහි, එහි, ඉමෙහි, ඉමෙහි-ස-ටසස්මාස්මි මිච්චාදිනා සබ්බස්සිමස්ස වා ටාදෙසෙ-අස්ස, ඉමස්ස, එසං, එසානං. ඉමෙසං, ඉමෙසානං-අම්හා, අස්මා, ඉමම්හා, ඉමස්මා-අම්හි, අස්මිං, ඉමම්හි, ඉමස්මිං, එසු, ඉමෙසු-ඉත්ථියං-අයං, ඉමා, ඉමායො-ඉමං, ඉමා, ඉමායො-නා-‘‘ස්සා වා තෙතිමාමූහී’’ති ස්සා වා, ටාදෙසෙ ස්සමිච්චාදිනා ඉ ආ දෙසෙ ච-අස්සා, ඉමිස්සා-අඤ්ඤත්ර = ඉමාය, ඉමාහි, ඉමාහි-ස-අස්සා, ඉමිස්සා, අස්සාය, ඉමිස්සාය, ඉමාය, නංවචනස්ස සමාදෙසෙ ඉමස්ස ච ටාදෙසෙ ‘‘සුනංහසූ’’ති දීඝෙ ච කනෙ-ආසං, ඉමායං-සානමාදෙසෙ-ඉමාසානං-සත්තමියං-අස්සං, ඉමිස්සං. අස්සාය, ඉමිස්සාය, ඉමායං, ඉමාය, ඉමාසු-නපුංසකෙ. Pour le mot 'ima' non-féminin, 'e' remplace optionnellement le thème devant 'su', 'naṃ', 'hi' : ehi, ehi, imehi, imehi. Devant 'sa', par la règle 'ṭasasmāsmi' etc., tout le mot 'ima' est optionnellement remplacé par 'ṭa' : assa, imassa ; esaṃ, esānaṃ, imesaṃ, imesānaṃ ; amhā, asmā, imamhā, imasmā ; amhi, asmiṃ, imamhi, imasmiṃ ; esu, imesu. Au féminin : ayaṃ, imā, imāyo ; imaṃ, imā, imāyo. Devant 'nā', selon la règle 'ssā vā tetimāmūhi', 'ssā' est optionnel ; avec le remplacement par 'ṭa' et le changement en 'i' : assā, imissā ; autrement : imāya, imāhi, imāhi. Devant 'sa' : assā, imissā, assāya, imissāya, imāya. Avec le remplacement de 'naṃ' par 'sa', du mot 'ima' par 'ṭa' et l'allongement selon 'sunaṃhasu' : āsaṃ, imāyaṃ. Avec le remplacement par 'sānaṃ' : imāsānaṃ. Au locatif : assaṃ, imissaṃ, assāya, imissāya, imāyaṃ, imāya, imāsu. Au neutre : ඉමස්සිදං වා. 'Idaṃ' remplace optionnellement 'ima'. අංසිසු සහ තෙහි ඉමස්සිදං වා හොති නපුංසකෙ-ඉදං, ඉමං, ඉමා, ඉමානි-ඉදං, ඉමං, ඉමෙ, ඉමානි-තතියාදිසු පුල්ලිඞ්ගස්මං-අමුසි. Devant 'aṃ' et 'si', ainsi qu'avec eux, 'idaṃ' remplace optionnellement 'ima' au neutre : idaṃ, imaṃ, imā, imāni ; idaṃ, imaṃ, ime, imāni. À partir de l'instrumental, c'est comme au masculin. Maintenant pour 'amu' : මස්සාමුස්ස. Remplacement du 'ma' de 'amu'. අනපුංසකස්සාමුස්ස මකාරස්ස සො භොති සිම්හි-අසු-යො- Pour 'amu' non-neutre, 'sa' remplace la lettre 'ma' devant 'si' : asu. Devant 'yo' : ලොපො මුස්මා. L'élision se produit après 'mu'. අමුසද්දතො යොනං ලොපො වා හොති පුල්ලිඞ්ගෙ’ති නිච්චංයො ලොපෙ දිඝො-අමු-අමුං, අමූ-අමුනා, අමූහි, අමූභි- Après le mot 'amu', l'élision de 'yo' se produit optionnellement ; au masculin, c'est obligatoire, et après l'élision, il y a allongement de la voyelle : amū. Puis : amuṃ, amū ; amunā, amūhi, amūbhi. න නො සස්ස. 'Na' et 'no' remplacent 'sa'. අමුස්මා සස්ස නො න හොති-අමුස්ස, අමුසං, අමුසානං-අමුනා, අමුම්හා, අමුස්මා-අමුම්හි,අමුස්මිං, අමුසු-ඉත්ථියං-අසු, අමු, අමුයො- Après 'amu', 'no' et 'na' remplacent 'sa' : amussa, amusaṃ, amusānaṃ ; amunā, amumhā, amusmā ; amumhi, amusmiṃ, amusu. Au féminin : asu, amu, amuyo. අමුං, අමූ, අමුයො-නා-‘‘ස්සාවා, තෙතිමාමූහී’’ති ස්සා වා-අමුස්සා, අමුයා, අමූහි, අමූභි-අමුස්සා, අමුයා, අමුසං, අමූසානං-සත්තමියංඅමුස්සා. අමුස්සං. අමුයං, අමුයා, අමුසු-නපුංසකෙ- Amuṃ, amū, amuyo. Devant 'nā', selon la règle 'ssā vā tetimāmūhi', 'ssā' est optionnel : amussā, amuyā. Puis : amūhi, amūbhi ; amussā, amuyā, amusaṃ, amūsānaṃ. Au locatif : amussā, amussaṃ, amuyaṃ, amuyā, amusu. Au neutre : අමුස්සාදුං. 'Aduṃ' remplace 'amu'. අංසිසු සහ තෙහි අමුස්ස අදුං හොති වා නපුංසකෙ-අදුං-අඤ්ඤ Devant 'aṃ' et 'si', ainsi qu'avec eux, 'aduṃ' remplace optionnellement 'amu' au neutre : aduṃ. Autrement : ත්ර සිලොපෙ-අමු, අමුන, අමූ, අදුං, අමුං, අමුනි, අමූ-සෙසං පුමෙව-කිංසි. Lors de l'élision de 'si' : amu, amuna, amū ; aduṃ, amuṃ, amuni, amū. Le reste est comme au masculin. Maintenant pour 'kiṃ' : කිස්ස කො සබ්බාසු. "Ko" se substitue à "ki" devant toutes les désinences. සබ්බාසු විභත්තීසු කිස්ස කො හොති-සිස්සො-කො, කෙ, කං, කෙ, කෙන, කහි, කෙහි. Devant toutes les désinences casuelles, "ko" est le substitut de "ki" ; ainsi : ko, ke, kaṃ, ke, kena, kahi, kehi. කි සස්මිංසු වා නිත්ථියං. "Ki" reste optionnellement [tel quel] devant "sa" et "smiṃ" au non-féminin. අනිත්ථියං කිස්ස කි වා හොති සස්මිංසු-කිස්ස, කස්ස, කෙසං, කෙසානං, කම්හා, කස්මා, කිම්හි, කිස්මිං, කම්හි, කස්මිං, කෙසු-ඉත්ථියං-කආදෙසෙ අකාරන්තත්තා ආප්පච්චයො-කා, කා, කායො ඉච්චාදි සබ්බාව-නපුංසකෙ. Au non-féminin, "ki" est optionnellement le substitut de "ki" devant "sa" et "smiṃ" : kissa, kassa, kesaṃ, kesānaṃ, kamhā, kasmā, kimhi, kismiṃ, kamhi, kasmiṃ, kesu. Au féminin, le substitut étant "ka", à cause de la terminaison en "a", on ajoute le suffixe "ā" : kā, kā, kāyo, etc. Tout le reste est semblable au neutre. කිමංසිසු සහ නපුංසකෙ. "Kiṃ" est utilisé devant "aṃ" et "si" au genre neutre. අංසිසු සහ තෙහි කිංසද්දස්ස කිං හොති නපුංසකෙ-කිං, කානි, කිං, කෙ, කානි-කෙනෙච්චාදි පුමෙව-එකසද්දො සඞ්ඛ්යාතුල්යඤ්ඤා සහායවචනො-අත්ර සඞ්ඛ්යාසද්දො සංඛෙය්යවාචි-යදා සඞ්ඛෙය්ය වාචී තදෙකවචනන්තො අඤ්ඤත්ර බහුවචනන්තොපි-එකො එකා එකමිච්චාදි-සබ්බසමං තිලිඞ්ගෙසු-ස්සාස්සංසු පන-ස්සමාදිනා ඉම්හි එකිස්සා එකිස්සං-තුම්හ අම්භසද්දා අලිඞ්ගා-තථා උභ කතිඤ්චි සද්දා පඤ්චාදයො අට්ඨාරසන්තා ච-තුම්හසි අම්හසි. Devant les désinences "aṃ" et "si", avec celles-ci, le mot "kiṃ" devient "kiṃ" au neutre : kiṃ, kāni, kiṃ, ke, kāni. À partir de "kena", la déclinaison est identique au masculin. Le mot "eka" exprime le nombre, l'égalité, l'autre ou le compagnon. Ici, le mot "nombre" désigne l'objet compté. Lorsqu'il désigne l'objet compté, il est au singulier, mais peut aussi être au pluriel dans d'autres cas : eko, ekā, ekaṃ, etc. Il décline comme "sabba" dans les trois genres. Devant "ssā" et "ssaṃ", par la règle commençant par "ssamā", on obtient "ekissā", "ekissaṃ". Les mots "tumha" et "amha" n'ont pas de genre. De même pour "ubha", "kati", et les nombres de cinq à dix-huit. Devant "tumha-si" et "amha-si" : තුම්හස්ස තුවං ත්වමම්හි ච. Pour "tumha", les formes sont "tuvaṃ" et "tvaṃ" devant "si". අම්හිසිම්හි ච තුම්හස්ස සවිහත්තිස්ස තුවං ත්වං හොන්ති-තුවං ත්වං. Devant la désinence "si" (amhi), le mot "tumha" avec sa désinence devient "tuvaṃ" ou "tvaṃ" : tuvaṃ, tvaṃ. සිම්හි හං. Devant "si", "haṃ" est utilisé. සිම්හි අම්හස්ස සවිභත්තිස්ස අහං හොති-අහං-යො-තුම්හෙ. Devant la désinence "si", le mot "amha" avec sa désinence devient "ahaṃ" : ahaṃ. Devant "yo", il devient "tumhe". මයමසමාම්හස්ස. "Mayaṃ", "asmā" sont les formes pour "amha". යොස්වම්හස්ස සවිභත්තිස්ස මයමස්මා වා හොන්ති යථාක්කමං-මයං, අස්මා, අම්හෙ-අං-තුවං. ත්වං. Devant "yo", le mot "amha" avec sa désinence devient respectivement "mayaṃ" ou "asmā" : mayaṃ, asmā, amhe. Devant "aṃ", il devient "tuvaṃ", "tvaṃ". අම්හි තං මං තවං මමං. Devant "aṃ", les formes sont "taṃ", "maṃ", "tavaṃ", "mamaṃ". අම්හි තුම්හඅම්හසද්දානං සවිභත්තීනං තං මං තවං මමං හොන්ති යථාක්කමං-තං, තවං, මං, මමං. Devant la désinence "aṃ", les mots "tumha" et "amha" avec leurs désinences deviennent respectivement "taṃ", "maṃ", "tavaṃ", "mamaṃ" : taṃ, tavaṃ, maṃ, mamaṃ. දුතියෙ යොම්හි වා. Optionnellement devant le second "yo" (accusatif). තුම්හඅම්හසද්දානං සවිහත්තීනං පච්චෙකං ඞං ඞාකං වා හොන්ති දුතියෙ යොම්හි-තුම්හාකං තුම්හෙ, අම්හං, අම්හාකං, අස්මා, අම්හෙ. Devant le second "yo", pour les mots "tumha" et "amha" avec leurs désinences, on obtient respectivement "ṅaṃ" ou "ṅākaṃ" : tumhaṃ, tumhākaṃ, tumhe ; amhaṃ, amhākaṃ, asmā, amhe. නාස්මාසු තයා මයා. Devant "nā" et "smā", les formes sont "tayā" et "mayā". නාස්මාසු තුම්හඅම්හසද්දානං සවිභත්තීනං තයා මයා හොන්ති යථාක්කමං. Devant "nā" et "smā", les mots "tumha" et "amha" avec leurs désinences deviennent respectivement "tayā" et "mayā". තයාතයිනං ත්ව වා තස්ස. "Tva" se substitue optionnellement au "ta" de "tayā" ou "tayi". තුම්හස්ස තයාතයීනං තකාරස්ස ත්ව හොති වා-ත්වයා, තයා, මයා, තුම්හෙහි, තුම්හෙභි. අම්හෙහි, අම්හෙභි. Le phonème "ta" de "tayā" et "tayi" appartenant à "tumha" est optionnellement remplacé par "tva" : tvayā, tayā, mayā, tumhehi, tumhebhi, amhehi, amhebhi. තව මම තුය්හං මය්හං සෙ. "Tava", "mama", "tuyhaṃ", "mayhaṃ" devant "sa". සෙ තුම්හඅම්හසද්දානං ස්විභත්තීනං තව මම තුය්හං මය්හං හොන්ති යථාක්කමං-තව තුය්හං මම මය්හං. Devant la désinence "sa", les mots "tumha" et "amha" avec leurs désinences deviennent respectivement "tava", "mama", "tuyhaṃ", "mayhaṃ" : tava, tuyhaṃ, mama, mayhaṃ. නංසෙස්ව සමාකං මමං. Devant "naṃ" et "sa", les formes sont "asmākaṃ" et "mamaṃ". නංසෙස්වම්හස්ස සවිභත්තිස්ස අස්මාකං මමං හොන්ති යථාක්කමං-මමං. Devant les désinences "naṃ" et "sa", le mot "amha" avec sa désinence devient respectivement "asmākaṃ" ou "mamaṃ" : mamaṃ. ඞං ඞාකං නම්හි. "Ṅaṃ" et "ṅākaṃ" devant "naṃ". නම්හි තුම්හඅම්හසද්දානං සවිභත්තීනං ඞං ඞාකං හොන්ති පච්චෙකං-තුම්හං තුම්හාකං අම්හං අම්හාකං අස්මාකං. Devant la désinence "naṃ", les mots "tumha" et "amha" avec leurs désinences deviennent respectivement "ṅaṃ" ou "ṅākaṃ" : tumhaṃ, tumhākaṃ, amhaṃ, amhākaṃ, asmākaṃ. ස්මාම්හි ත්වම්හා. Devant "smā", la forme est "tvamhā". ස්මාම්හි තුම්හස්ස සවිභත්තිස්ස ත්වම්හා හොති වා-ත්වම්හා ත්වයාතයා මයා. Devant la désinence "smā", le mot "tumha" avec sa désinence devient optionnellement "tvamhā" : tvamhā, tvayā, tayā, mayā. ස්මිම්හි තුම්හාම්හානං තයි මයි. Devant "smiṃ", les formes pour "tumha" et "amha" sont "tayi" et "mayi". ස්මිම්හි තුම්හ අම්හසද්දානං සවිභත්තීනං තයි මයි හොන්ති යථාක්කමං-ත්වයි තයි මයි, තුම්හෙසු. Devant la désinence "smiṃ", les mots "tumha" et "amha" avec leurs désinences deviennent respectivement "tayi" et "mayi" : tvayi, tayi, mayi, tumhesu. සුම්හාම්හසයාස්මා. De amha, [la forme] asmā [apparaît devant] su. අම්හස්ස අස්මා හොති වා සුම්හි-අස්මාසු අම්හෙසු. Pour le terme amha, la forme asmā est facultative devant su, ce qui donne les formes asmāsu et amhesu. ‘‘අපාදාදො පදතෙකවාක්යෙ’’ති අධිකාරො. « Pas au début d'un vers, après un mot, dans une seule et même phrase » est une règle de portée générale (adhikāra). යොනං හිස්වපඤ්චම්යා වො නො. Devant yo et naṃ, ainsi que devant hi et su (sauf à l'ablatif), [il y a les formes] vo et no. අපඤ්චමියා යොනං හිස්වපාදාදො වත්තමානානං පදස්මා පරෙස මෙකවාක්යෙ ඨිතානං තුම්හඅම්භසද්දානං සවිභත්තීනං වො නො හොන්ති වා යථාක්කමං-තිට්ඨථ වො, තිට්ඨථ තුම්හෙ, තිට්ඨාම නො, තිට්ඨාම මයං-පස්සති වො, පස්සති තුම්හෙ, පස්සති නො, පස්සති අම්හෙ-දියතෙ වො, දියතෙ තුම්හං, දියතෙ නො, දියතෙ අම්හං-ධනං වො, ධනං තුම්හං,ධනං නො, ධනං අම්හං-කතං වො, කතං තුම්හෙහි, කතං නො, කතං අම්හෙහි. Sauf à l'ablatif, pour les suffixes yo, naṃ, hi et su, les termes tumha et amha accompagnés de leurs désinences casuelles, lorsqu'ils ne sont pas en début de vers, qu'ils suivent un mot et se situent dans la même phrase, deviennent facultativement vo et no respectivement. Exemples : tiṭṭhatha vo, tiṭṭhatha tumhe (restez, vous) ; tiṭṭhāma no, tiṭṭhāma mayaṃ (restons, nous) ; passati vo, passati tumhe (il vous voit) ; passati no, passati amhe (il nous voit) ; diyate vo, diyate tumhaṃ (il vous est donné) ; diyate no, diyate amhaṃ (il nous est donné) ; dhanaṃ vo, dhanaṃ tumhaṃ (votre richesse) ; dhanaṃ no, dhanaṃ amhaṃ (notre richesse) ; kataṃ vo, kataṃ tumhehi (fait par vous) ; kataṃ no, kataṃ amhehi (fait par nous). තෙ මෙ නා සෙ. Te et me [apparaissent devant] nā et sa. නාම්හි සෙ ච අපාදාදො වත්තමානානං පදස්මා පරෙසං එකවාක්යෙ ඨිතානං තුම්හඅම්හසද්දානං සවිහත්තීනං තෙ මෙ වා හොන්ති යථාක්කමං-කතං තෙ, කතං තයා, කතං මෙ, කතං මයා-දියතෙ තෙ, දීයතෙ තව, දීයතෙ මෙ, දියතෙ මම-ධනං තෙ, ධනං තව, ධනං මෙ, ධනං මම. Devant les suffixes nā et sa, les termes tumha et amha accompagnés de leurs désinences casuelles, lorsqu'ils ne sont pas en début de vers, qu'ils suivent un mot et se situent dans la même phrase, deviennent facultativement te et me respectivement. Exemples : kataṃ te, kataṃ tayā (fait par toi) ; kataṃ me, kataṃ mayā (fait par moi) ; diyate te, dīyate tava (il t'est donné) ; diyate me, diyate mama (il m'est donné) ; dhanaṃ te, dhanaṃ tava (ta richesse) ; dhanaṃ me, dhanaṃ mama (ma richesse). නචවාහාහෙවයොගෙ. Et non [de substitution] lors d'une liaison avec na, ca, vā, ha, aha et eva. චවාහඅහඑවෙහියොගෙ තුම්හඅම්හසද්දානමාදෙසාන හොන්ති. ගච්ඡාම තුම්හෙ ච, මයඤ්ච-පස්සති තුම්හෙ ච, අම්හෙ ච-කතං තුම්හෙහි ච, අම්හෙහි ච-දියතෙ තුම්හඤ්ච, අම්හඤ්ච-ධනං තුම්හඤ්ච, අම්හඤ්ච-කතං තයා ච, මයා ච-දීයතෙ තව ච, මම ච-ධනං තව ච මම ච-වාදියොගෙප්යෙවං ඤෙය්යං-උභ කති සද්දා බහුවචනත්තා-‘‘උභගොහි ටො‘‘ති යොනං ටො-උභො, උභො-සුහිසුභස්සො. En liaison avec ca, vā, ha, aha et eva, les substitutions des termes tumha et amha n'ont pas lieu. Exemples : gacchāma tumhe ca, mayañca ; passati tumhe ca, amhe ca ; kataṃ tumhehi ca, amhehi ca ; diyate tumhañca, amhañca ; dhanaṃ tumhañca, amhañca ; kataṃ tayā ca, mayā ca ; dīyate tava ca, mama ca ; dhanaṃ tava ca mama ca. On doit comprendre la même chose pour la liaison avec vā. Les mots ubha et kati, en raison de leur nature plurielle : par la règle « ubhagohi ṭo », le suffixe yo devient ṭo, donnant ubho, ubho ; devant su et hi, il y a substitution par ubha. උභස්ස සුහිස්වො හොති-උභොහි උභොහි- Pour ubha, devant hi et su, il y a [la forme] ubho : ubhohi, ubhohi. උභින්නං. Ubhinnaṃ. උභා නංවචනස්ස ඉන්නං හොති-උභින්නං, උභොසු. À partir de ubha, la désinence naṃ devient innaṃ : ubhinnaṃ, [et] ubhosu. ටි කතිම්හා Ṭi après kati. කතිම්හායොනංටි හොති-කති,කති,කතීහි,කතීභි, කතින්නං කතීසු. Après kati, le suffixe yo devient ṭi : kati, kati, katīhi, katībhi, katinnaṃ, katīsu. අථ සඞ්ඛ්යාසද්දා වුච්චන්තෙ. À présent, les adjectifs numéraux sont expliqués. එකාදයො අට්ඨාරසන්තා සඞ්ඛෙය්යවචනා-වීසතිආදයො පන සඞ්ඛ්යානවචනාච-එකසද්දො සබ්බාදිසු වුත්තොව-ද්වාදිනමට්ඨාරසන්තානං බහුවචනන්තත්තා එකවචනාභාවො-ද්විසද්දා යොම්හි. De un (eka) jusqu'à dix-huit (aṭṭhārasa), ce sont des adjectifs numéraux (exprimant la chose comptée) ; à partir de vingt (vīsati), ce sont des noms de nombre. Le mot eka a déjà été mentionné parmi les termes commençant par sabba. Pour les nombres de deux (dvi) jusqu'à dix-huit, il n'y a pas de singulier car ils sont intrinsèquement pluriels. Pour le mot dvi devant le suffixe yo : යොම්හි ද්වින්නං දුවෙ ද්වෙ. Devant yo, pour dvi, il y a duve et dve. යොම්හි ද්විස්ස සවිභත්තිස්ස දුවෙ ද්වෙ හොන්ති පච්චෙකං-දුවෙ ද්වෙ, ද්වීහි ද්වීභි. Devant le suffixe yo, le mot dvi avec sa désinence devient respectivement duve et dve : duve, dve, dvīhi, dvībhi. දුවින්නං නම්හි වා. Duvinnaṃ devant naṃ, facultativement. නම්හි ද්විස්ස සවිභත්තිස්ස දුවින්නං හොති වා-දුවින්නං-අඤ්ඤත්ර. Devant le suffixe naṃ, le mot dvi avec sa désinence devient facultativement duvinnaṃ : duvinnaṃ ; autrement : නම්හි නුක ද්වාදීනං සත්තරසන්තං. Devant naṃ, l'augment nuka est ajouté pour les nombres de deux jusqu'à dix-sept. ද්වාදීනං සත්තරසන්නං සඞ්ඛ්යානං නුඛොති නම්හි විභත්තිම්හි. උකාරොඋච්චාරණත්ථො-කකාරො අන්තාවයවත්ථො-තෙන නම්භීන දීඝො-ද්වින්නං,ද්වීසු-තිසද්දා යොම්හි. Pour les nombres de deux à dix-sept, il y a l'augment nu devant la désinence naṃ. La voyelle u est pour la prononciation et le k indique un augment final ; par conséquent, il n'y a pas d'allongement devant naṃ : dvinnaṃ, dvīsu. Pour le mot ti (trois) devant le suffixe yo : පුමෙ තයො චත්තාරො. Au masculin, [il y a] tayo et cattāro. යොම්හි සවිභත්තීනං තිවතුන්නං තයො චත්තාරො හොන්ති යථාක්කමං පුල්ලිඞ්ගෙ-තයො, තයො, තීහි, තීභි. Devant le suffixe yo, les mots ti et catu avec leurs désinences deviennent respectivement tayo et cattāro au masculin : tayo, tayo, tīhi, tībhi. ණ්ණං ණ්ණන්නං තිතොජ්ඣා. Les désinences ṇṇaṃ et ṇṇannaṃ après ti [lorsqu'il est traité comme] jha. ඣසඤ්ඤතො තිතො නංවචනස්ස ණ්ණං ණ්ණන්නං හොන්ති-තිණ්ණං තින්ණන්නං,තීසු-ඉත්ථීයං. Pour le mot ti ayant la désignation jha, la désinence naṃ devient ṇṇaṃ et ṇṇannaṃ : tiṇṇaṃ, tinṇannaṃ, tīsu. Au féminin : තිස්සො චතස්සො යොම්හි සවිභත්තීනං. Tisso et catasso devant le suffixe yo pour ces mots avec leurs désinences. විභත්තිසහිතානං තිවතුන්නං යොම්හි තිස්සො චතස්සො හොන්තිත්ථියං යථාක්කමං-තිස්සො, තිස්සො, තීහි තීභි. Les mots ti et catu accompagnés de leurs désinences deviennent respectivement tisso et catasso au féminin devant le suffixe yo : tisso, tisso, tīhi, tībhi. නම්හි තිචතුන්නමිත්ථියං තිස්සචතස්සා. Devant naṃ, pour ti et catu au féminin, [il y a] tissa et catassa. නම්හි තිචතුන්නං තිස්ස චතස්සා හොන්තිත්ථියං යථාක්කමං-තිස්සන්නං, තීසු-නපුංසකෙ. Devant la désinence naṃ, les mots ti et catu au féminin deviennent respectivement tissa et catassā : tissannaṃ, tīsu. Au neutre : තීණි චත්තාරි නපුංසකෙ. Les mots tīṇi (trois) et cattāri (quatre) sont employés au genre neutre. යොම්හි සවිභත්තීනං තිචතුන්නං යථාක්කමං තීණි චත්තාරි හොන්ති නපුංසකෙ-තීණි තීණි-සෙසං පුල්ලිඞ්ගසමං-චතු යො. Devant le suffixe yo, les bases ti et catu munies de leurs désinences deviennent respectivement tīṇi et cattāri au genre neutre : tīṇi, tīṇi. Le reste est identique au masculin : catu yo. චතුරො වා චතුස්ස. Ou bien caturo est la forme du mot catu. චතුසද්දස්ස සවිභත්තිස්ස යොම්හි චතුරො වා හොති පුල්ලිඞ්ගෙ-චතුරො, චතුරො-අඤ්ඤත්ර-චත්තාරො, චත්තාරො-චතූහි චතූභි. Pour le mot catu muni de sa désinence, devant le suffixe yo, il devient facultativement caturo au genre masculin : caturo, caturo ; sinon : cattāro, cattāro ; catūhi, catūbhi. ට පඤ්චාදීහි චුද්දසහි. Le suffixe ṭa est ajouté après les quatorze nombres commençant par pañca (cinq). පඤ්චාදීහි චුද්දසහි සඞ්ඛ්යාහි යොනං ටො හොති-පඤ්ච, පඤ්ච. Pour les quatorze nombres commençant par pañca, le suffixe yo devient ṭa : pañca, pañca. පඤ්චාදීනං චුද්දසන්නම. La substitution par a s'applique aux quatorze nombres commençant par pañca. පඤ්චාදීනං චුද්දසන්නං සුනංහිස්ව හොති-එත්තාපවාදොයං-පඤ්චහි පඤ්චභි, පඤ්චන්තං පඤ්චසු-එවං ඡාදයො අට්ඨාරසන්තා-එකො ච ද ස චාති චත්ථසමාසෙ එකෙන අධිකා දසාති තතියාසමාසෙ වා කතෙ ‘‘එකත්ථතාය’’න්ති විභත්තිලොපො-එවමුපරි ච. Pour les quatorze nombres commençant par pañca, devant les suffixes su, naṃ et hi, il y a substitution par a ; ceci est une exception à l'allongement en e : pañcahi, pañcabhi, pañcannaṃ, pañcasu. Il en est de même pour les nombres de six jusqu'à dix-huit. Dans un composé Dvandva tel que 'un et dix' ou un composé Tatpuruṣa instrumental tel que 'un de plus que dix', après avoir établi l'unité de sens, la désinence est supprimée ; il en va de même pour les nombres supérieurs. එකට්ඨානමා. Les mots eka et aṭṭha deviennent ā. එකඅට්ඨානං ආ හොති දසෙ පරෙ. Eka et aṭṭha deviennent ā lorsqu'ils sont suivis de dasa. ර සඞ්ධ්යාතො වා. Facultativement, r remplace la consonne initiale du mot dasa après un nombre. සඞ්ඛ්යාතො පරස්ස දසස්ස ර හොති විභාසා-සච‘‘පඤ්චමියං පරස්සෙ’’ති අනුවත්තමානෙ ‘‘ආදිස්සා‘‘ති දකාරස්සෙව හොති-එකා රස, එකාදස. Après un nombre, le d de dasa devient facultativement r. En suivant les règles de substitution, cela s'applique à la consonne initiale d : ekārasa, ekādasa. ආ සඞ්ඛ්යායාසතාදො’නඤ්ඤත්ථෙ. La voyelle ā se substitue à la finale d'un nombre suivi de dasa etc., mais pas dans d'autres contextes. සඞ්ඛ්යායමුත්තරපදෙ ද්විස්ස ආ හොතසතාදො’නඤ්ඤත්ථෙ-ද්වාදස. Lorsqu'un nombre est le second membre d'un composé, dvi devient dvā devant dasa etc. : dvādasa. ඛා චත්තාළීසාදො. La forme bā (notée khā dans le sutra) se substitue devant cattāḷīsa etc. ද්විස්ස ඛා වා හොතචත්තාළීසාදො’නඤ්ඤත්ථෙ-බාරස. Pour dvi, il y a facultativement substitution par bā devant dasa etc. : bārasa. තිස්සෙ. Le mot ti devient te. සඞ්ඛ්යායමුත්තරපදෙ තිස්ස එ හොතසතාදො’නඤ්ඤත්ථෙ. Lorsqu'un nombre est le second membre d'un composé, ti devient te devant dasa etc. ඡතීහි ළො ච. Après cha et ti, le d de dasa est aussi remplacé par ḷ. ඡතිහි පරස්ස දසස්ස ළො හොති රො ච-තෙළස-තෙරස. Après cha et ti, le d de dasa devient ḷ ou r : teḷasa, terasa. චතුස්ස චුචො හොන්ති වා දසසද්දෙ පරෙ-ද්විත්තෙ-චුද්දස චොද්දස චතුද්දස. Pour catu, il y a facultativement substitution par cu ou co devant le mot dasa, avec redoublement de la consonne suivante : cuddasa, coddasa, catuddasa. වීසතිදසෙසු පඤ්චස්ස පණ්ණුපණ්ණා. Devant vīsati et dasa, pañca devient paṇṇu ou paṇṇā. වීසතිදසෙසු පරෙසු පඤ්චස්ස පණ්ණුපණ්ණා හොන්ති වා යථාක්කමං-පණ්ණරස පඤ්චදස. Devant vīsati et dasa, pañca devient facultativement paṇṇu ou paṇṇā respectivement : paṇṇarasa, pañcadasa. ඡසස සො. Pour cha, il y a substitution par so. ඡස්ස සො ඉච්චයමාදෙසො හොති දසසද්දෙ පරෙ-සොළස සොරස, සත්තරස සත්තදස, අට්ඨාරස අට්ඨාදස-එකෙන ඌනා වීසතීති විසෙසනසමාසගබ්භෙ තතියාසමාසෙ. Pour cha, il y a substitution par so devant le mot dasa : soḷasa, sorasa. De même : sattarasa, sattadasa, aṭṭhārasa, aṭṭhādasa. Pour dix-neuf (ekūnavīsati) : 'vingt moins un', analysé comme un composé Tatpuruṣa instrumental au sein d'un composé qualificatif. ඉත්ථියම්හාසිතපුමිත්ථි පුමෙවෙකත්ථෙ. Un mot féminin dérivé d'une forme masculine garde sa forme masculine lorsqu'il a le même sens que le membre suivant. ඉත්ථියං වත්තමානෙ එකත්ථෙ සමානාධිකරණෙ උත්තරපදෙ පරෙ භාසිතපුමිත්ථි පුමෙව හොතීති පුම්භාවා ආප්පච්චයො නිවත්තතෙ-එකූනවීසති-ඉත්ථිලිඞ්ගෙකවචනන්තො-වීසතිආදයො හි ආනවුතියා එකවචනන්තා ඉත්ථිලිඞ්ගා-(භො) එකූනවීසති එකූනවීසතිමිච්චාදි-එවං වීසති එකවීසති ද්වාවීසති බාවීසති තෙවීසතිප්පභුතයො. Lorsqu'un mot féminin est employé et qu'un second membre de même sens suit, il prend la forme masculine ; par cette masculinisation, le suffixe féminin -ā est supprimé : ekūnavīsati. Il se décline au féminin singulier. Les nombres de vīsati jusqu'à navuti (quatre-vingt-dix) sont au féminin singulier : (Ô) ekūnavīsati, ekūnavīsatiṃ, etc. De même pour vīsati, ekavīsati, dvāvīsati, bāvīsati, tevīsati, etc. වීසතයං පඤ්චස්ස වා පණ්ණආදෙසෙ-පණ්ණුවීසති, පඤ්චවීසති-එකෙන ඌනා තිංසති තිංසා වා එකුනතිංසති එකුනතිංසා-මතිකඤ්ඤා සමා-එවං තිංසති තිංසාප්පභුතයො-තිංසාසද්දස්ස පන සිලොපෙ-දීඝරස්සාති යොගවිභාගා රස්සෙ-තිංස-නිග්ගහීතාගමෙ ච තිංසන්තිපි හොති-එවමුපරි ච යථාසම්භවං-ද්වත්තිංසතිආදිනං රස්සඤ්චත්තානි-චත්තාළීසාය සම්හි-චත්තාළීසා චත්තාළීස චත්තාළීසං වා,එවං චත්තාරීසා චත්තාරිස චත්තාරීසං. Pour vīsati, il y a facultativement substitution de pañca par paṇṇa : paṇṇuvīsati, pañcavīsati. 'Trente moins un' donne ekunatiṃsati ou ekunatiṃsā ; ils se déclinent comme mati ou kaññā. De même pour tiṃsati, tiṃsā, etc. Pour le mot tiṃsā, après la suppression de la désinence -si et par application de la règle de raccourcissement, on obtient tiṃsa. Avec l'ajout du Niggahīta, on a aussi tiṃsaṃ. Il en va de même pour les nombres supérieurs selon le cas. Pour dvattiṃsati etc., il y a raccourcissement. Devant la désinence -si, cattāḷīsā peut devenir cattāḷīsā, cattāḷīsa ou cattāḷīsaṃ. De même pour cattārīsā, cattārisa, cattārīsaṃ. ද්විස්සා ච. Et la voyelle ā se substitue aussi à dvi. අසතාදො’නඤ්ඤත්ථෙ චත්තාළීසාදො ද්විස්ස එ හොති වා ආ ච-ද්වෙ චත්තාළීස ද්වාචත්තාළීස ද්වීචත්තාළීස-එවං ද්වෙවත්තාරිස ද්වාචත්තාරීස ද්විචත්තාරීස, ද්වෙචත්තාළීසති ද්වාචත්තාළීසති ද්විචත්තාළීසති. Devant cattāḷīsa etc. (mais pas dans d'autres contextes), dvi devient facultativement e ou ā : dvecattāḷīsa, dvācattāḷīsa, dvīcattāḷīsa. De même : dvecattārīsa, dvācattārīsa, dvicattārīsa ; dvecattāḷīsati, dvācattāḷīsati, dvicattāḷīsati. චත්තාළීසාදො වා. Ou bien à partir de quarante. අසතාදො’නඤ්ඤත්ථෙ චත්තාළීසාදො තිස්සෙ වා හොති-තෙචත්තාළීස තිවත්තාළීස තෙචත්තාළීසති තිචත්තාළීසති-තෙචත්තාරීස තිචත්තාරීස-ද්වෙපඤ්ඤාස ද්වාපඤ්ඤාස ද්විපඤ්ඤාස ද්වෙපණ්ණාසති පණ්ණාස, ද්වෙසට්ඨි ද්වාසට්ඨි ද්විසට්ඨි, තෙසට්ඨි තිසට්ඨි, ද්වෙසත්තති ද්වා සත්තති ද්වීසත්තති ද්වෙසත්තරි ද්වාසත්තරි ද්විසත්තරි, තෙසත්තති තිසත්තති තෙසත්තරි තිසත්තරි, ද්ව්ඤසීති ද්වාඅසීති ද්වීයාසීති-යාගමො-ත්ඤසීති තියාසීති, ද්වෙනවුති ද්වානවුති ද්විනවුති, තෙනවුති තිනවුති-සතං, නපුංසක මෙකවචනන්තං-එවං සහස්සදයො-කොටි පකොටි කොටිප්පකොටි අක්ඛොහිණියො ඉත්ථිලිඞ්ගෙකවචනන්තා-වග්ගභෙදෙ තු සබ්බාසම්පි සඞ්ඛ්යානං බහුවචනඤ්ච හොතෙව-යථා-ද්වෙ විසතියො, තිස්සො වීසතියො ඉච්චාදි-දස අසකං සතං නාම,දසසතං සහස්සං, දසසහස්සං නහුතං, දසනහුතං ලක්ඛං, සතසහස්සන්තිපි වුච්චති-ලක්ඛසතං කොටි, කොටිලක්ඛසතං පකොටි, පකොටිලක්ඛසතං කොටිප්පකොටි-එවං නහුතං නින්නහුතං අක්ඛොහිණී බින්දු අබ්බුදං නිරබ්බුදං අහකහං අබබං අටටං සොගන්ධිකං උප්පලං කුමුදං පුණ්ඩරිකං පදුමං කථානං මහාකථානං අසඞ්ඛෙය්යන්ති යථාක්කමං සතලක්ඛගුණං වෙදිතබ්බං. Dans un sens autre que l'inexistence, à partir de quarante, le suffixe 'ti' est optionnel : tecattāḷīsa, tivattāḷīsa, tecattāḷīsati, ticattāḷīsati, tecattārīsa, ticattārīsa ; dvepaññāsa, dvāpaññāsa, dvipaññāsa, dvepaṇṇāsati, paṇṇāsa ; dvesaṭṭhi, dvāsaṭṭhi, dvisaṭṭhi ; tesaṭṭhi, tisaṭṭhi ; dvesattati, dvāsattati, dvīsattati, dvesattari, dvāsattari, dvisattari ; tesattati, tisattati, tesattari, tisattari ; dvñasīti, dvāasīti, dvīyāsīti (avec l'augmentation 'y') ; tñasīti, tiyāsīti ; dvenavuti, dvānavuti, dvinavuti ; tenavuti, tinavuti. 'Sata' (cent) est de genre neutre et employé au singulier. De même pour 'sahassa' (mille), etc. 'Koṭi', 'pakoṭi', 'koṭippakoṭi', 'akkhohiṇī' sont du genre féminin et employées au singulier. Cependant, dans les distinctions de groupes, le pluriel peut être employé pour tous les nombres, comme dans : 'dve vīsatiyo' (deux vingtaines), 'tisso vīsatiyo' (trois vingtaines), etc. Dix fois dix est appelé 'sata' (cent), dix cents est 'sahassa' (mille), dix mille est 'nahuta', dix nahuta est 'lakkha' (également appelé cent mille). Cent lakkha est une 'koṭi', cent lakkha de koṭi est une 'pakoṭi', cent lakkha de pakoṭi est une 'koṭippakoṭi'. De la même manière, pour nahuta, ninnahuta, akkhohiṇī, bindu, abbuda, nirabbuda, ahahaha, ababa, aṭaṭa, sogandhika, uppala, kumuda, puṇḍarika, paduma, kathāna, mahākathāna et asaṅkheyya, on doit comprendre que chacun est multiplié par cent mille successivement. අථාසඞ්ඛ්යමුච්චතෙ. Maintenant, l'indéclinable (asaṅkhya/avyaya) est traité. තං දුවිධං පාදිචාදිභෙදෙන-තත්ථ-ප පරා අප සං අනු අව ඔ නි දු වි අධි අපි අති සු උ අභි පති පරි උප ආ-ඉමෙ වීසති පාදයො-චාදයො පන-ච වා හ අහ එව එවමිච්චාදයො-ඉමෙ ද්වෙපි ලිඞ්ගසඞ්ඛ්යාරහිතා-එතෙහි පන යථාසම්භවං විහිතානං විභත්තිනං. Il est de deux sortes selon la distinction entre les préfixes (pādi) et les particules (cādi). Parmi ceux-ci : pa, parā, apa, saṃ, anu, ava, o, ni, du, vi, adhi, api, ati, su, u, abhi, pati, pari, upa, ā — ce sont les vingt préfixes. Les particules (cādi) sont : ca, vā, ha, aha, eva, evam, etc. Ces deux catégories sont dépourvues de genre et de nombre. Cependant, pour celles-ci, les désinences sont prescrites selon les cas. අසඞ්ඛ්යෙහි සබ්බාසං. Après les indéclinables, il y a [élision] de toutes [les désinences]. අවිජ්ජමානසඞ්ඛ්යොහි පරාසං සබ්බාසං විභත්තීනං ලොපො හොතීති ලොපො ච. Après ceux qui n'ont pas de nombre (les indéclinables), l'élision de toutes les désinences casuelles se produit ; telle est l'élision. විභත්තියා තතො භෙදො සලිඞ්ගානං භවෙ තථා තුම්හාදිනං ත්වලිඞ්ගෙසු නෙවත්ථි පාදිවාදිනං. De même qu'il y a une distinction de désinence pour les mots ayant un genre, ainsi pour 'tumha' (toi), etc., parmi les mots sans genre ; mais cela n'existe pas pour les préfixes (pādi) et autres. වුතතානි ස්යාද්යන්තානි. Les termes se terminant par les désinences (syādi) ont été expliqués. අථෙකත්ථමුච්චතෙ-උපසද්දා පඨමෙකවචනං සි-තස්ස ‘‘අසඞ්ඛ්යෙහි සබ්බාසං’’ති ලොපො-කුම්භසද්දා ඡට්ඨයෙකවචනං ස-උප කුම අස ඉති ඨිතෙ ‘‘අවිග්ගභො නිච්චසමාසො පදන්තරවිග්ගහො වෙ’’ති සමීපං කුම්භස්සෙති පදන්තරචිග්ගහෙ-‘‘ස්යාදි ස්යාදිනෙකත්ථ’’න්ති සබ්බත්ථෙකත්ථෙ වත්තතෙ. Maintenant, l'unité de sens (ekattha/composition) est traitée. Pour le préfixe 'upa', la désinence 'si' du nominatif singulier est élidée par la règle 'asaṅkhyehi sabbāsaṃ'. Pour le mot 'kumbha', la désinence 'sa' du génitif singulier est utilisée. Lorsqu'on a 'upa kumbha sa', dans l'analyse de la phrase 'samīpaṃ kumbhassa' (près du pot), par la règle 'syādi syādinekatthaṃ', cela exprime un sens composé unique dans tous les cas. අසඞ්ඛ්යං විභත්ති සම්පත්ති සමිප සාකල්යාහාව යථාපච්ඡා යුගපදත්ථෙ. L'indéclinable [se combine avec un autre mot] dans les sens de désinence casuelle, de prospérité, de proximité, de totalité, d'absence, de conformité, de succession et de simultanéité. අසඞ්ඛ්යං ස්යාද්යන්තං විභත්ත්යාදිනමත්ථෙවත්තමානං ස්යාද්යන්තෙන සහෙකත්ථම්භවති. Un indéclinable se terminant par une désinence casuelle, lorsqu'il exprime le sens d'une désinence, etc., forme un sens unique (se compose) avec un autre mot se terminant par une désinence. එකත්ථතායං. Dans cet état d'unité de sens (composition). ඊයාදිණදිසමාසෙහි එකත්ථිභාවො එකත්ථතා-තස්මිං ස්යාදි ලොපො හොති-‘‘තං නපුංසක’’මිතිනපුංසකලිඞ්ගං-තතො ස්යාදි-‘‘පුබ්බස්මාමාදිතො’’ති ලොපෙ සම්පත්තෙ. L'unification par les suffixes īya, iṇa et les composés est appelée 'ekatthatā' (unité de sens). Dans ce cas, la désinence casuelle est élidée. Par la règle 'taṃ napuṃsakaṃ', le mot prend le genre neutre. Ensuite, quand la désinence casuelle arrive, l'élision devrait se produire par la règle 'pubbasmāmādito'. නාතො මපඤ්චමියා. Pas après le son 'a', sauf pour l'ablatif. අමාදෙකත්ථා පුබ්බං යදෙකත්ථමකාරන්තං තතො පරාසං සබ්බාසං විභත්තීනං ලොපො න හොති අංතු භවත්යපඤ්චමියා-උපකුම්භං තිට්ඨති-කුම්භස්ස සමීපං තිට්ඨතීති අත්ථො-උපකුම්භං පකස්ස. Après un mot composé se terminant par 'a' qui précède 'aṃ' et les autres, l'élision de toutes les désinences casuelles n'a pas lieu, mais elles deviennent 'aṃ', excepté à l'ablatif. Exemple : 'upakumbhaṃ tiṭṭhati' (il se tient près du pot) signifie 'kumbhassa samīpaṃ tiṭṭhati'. 'upakumbhaṃ pakassa' (près du cuisinier). වා තතියාසත්තමීනං. Optionnellement pour l'instrumental et le locatif. අමාදෙකත්ථා පුබ්බං යදෙකත්ථමකාරන්තං තතො පරාසං තතියා සත්තමීනං අං හොති වා-උපකුම්භං කතං, උපකුම්භෙන වා, උප කුම්භං දෙහි-පඤ්චමියං අමභාවා-උපකුම්භා අපෙහි-උපකුම්භමායත්තං-උපකුම්භං නීධෙහි, උපකුම්භෙ වා-එවමුපනගරමිච්චාදි-සමීපං අග්ගිනොඋපග්ගි-එත්ථපන-‘‘පුබ්බස්මාමාදිතො’’ති සබ්බස්යාදි ලොපොව-එවමුපගුරු-වෙති සබ්බත්ථ වත්තතෙ. Après un mot composé se terminant par 'a', pour l'instrumental et le locatif, la désinence devient optionnellement 'aṃ'. 'upakumbhaṃ kataṃ' ou 'upakumbhena' ; 'upakumbhaṃ dehi'. À l'ablatif, il n'y a pas de transformation en 'aṃ' : 'upakumbhā apehi'. 'upakumbhaṃ nīdhehi' ou 'upakumbhe'. De même pour 'upanagaram', etc. 'Près du feu' (samīpaṃ aggino) devient 'upaggi' ; ici, par la règle 'pubbasmāmādito', il y a élision complète de la désinence. De même pour 'upaguru'. L'option s'applique dans tous les cas. අමාදි. L'accusatif (aṃ), etc. අමාදි ස්යාද්යන්තං ස්යාද්යන්තෙන සහ බහුලමෙකත්ථං හොති-ගාමං ගතො ගාමගතො, මුහුත්තං සුඛං මුහුත්තසුඛං-වුත්තියෙවොපපදස මාසෙ-කුම්භකාරො, එත්ථ බහුලාධිකාරා අස්යාද්යන්තෙනාපි සමාසො. න්තමානක්තවන්තූහි වාක්ය-ධම්මං සුණන්තො, ධම්මං සුණමානො, ඔදනං භුත්තවා, රඤ්ග්ඤා භතො රාජහතො, අසිනා ජින්නො අසිච්ඡින්නො, පිතරාසදිසොපිතුසදිසො, දධිනා උපසිත්තං භොජනං දධිභොජනං, ගුළෙන මිස්සො ඔදනො ගුළොදනො-ඉහ පන වුත්ති පදෙනෙවොපසිත්තාදි ක්රියායාඛ්යාපනතො න තත්ථායුත්තත්ථතා-ක්වචිවුත්තියෙව-උරගො-ක්වචි වාක්යමෙව-එරසුනා ඡින්නවා, දස්සනෙන පහාතබ්බා, බ්රාහ්මණස්ස දෙය්යංබ්රාහ්මණදෙය්යංයුපාය දාරු යුපදාරු, ඉධ නහොති සඞ්ඝස්ස දාතබ්බං-ගාමා නිග්ගතො ගාම නිග්ගතො, ක්වචිවුත්ති යෙව-කම්මජං-ඉධ න හොති රුක්ඛා පතිතො-රඤ්ඤො පුරිසො රාජපුරිසො-බහුලාධිකාරා න්තමානනිද්ධාරියපුරණ භාවති භාවති ත්තත්ථෙහි නහොති-මමානුකුබ්බං, මමානුකුරුකමානො, ගුන්නංකණ්හා සම්පන්නඛීරතමා, සිස්සානං පඤ්චමො, පටස්ස සුක්කතා-ක්වචි හොතෙව-වත්තමානසාමීප්යං, ඵලානං තිත්තො, ඵලානං සුහිතො, බ්රාහ්මණස්ස කණ්හා දන්තා ඉච්චත්ර දන්තාපෙක්ඛා ඡට්ඨිති කණ්හෙනසම්බන්ධාභාවා න සමාසො-අඤ්ඤමඤ්ඤසම්බන්ධානංහි සමාසොයදා තු කණ්හා ච තෙ දන්තා චෙති විසෙසනස්මාසො තදා ඡට්ඨි කණ්හදන්තාපෙක්කාති බ්රාහ්මණකණ්හදන්තාති හොතෙව-රඤ්ඤො මාගධස්ස ධනමිච්චත්ර රඤ්ඤොති ඡට්ඨි ධනමපෙක්ඛතෙ න මාගධං රාජා එව මාගධසදදෙන වුච්චතෙති භෙදාභාවා සම්බන්ධාභාවොති තුල්යාධිකරණෙන මාගධෙන සහ රාජා න සමස්යතෙ-රඤ්ඤො අස්සො ච පුරිසො චාති එත්ථ රඤ්ඤො අස්සො පුරිසොති ච පච්චෙකං සම්බන්ධතො සාපෙක්කතාය න සමාසො-අස්සො ච පුරිසො චාති චත්ථසමාසෙ කතෙ තු රාජස්සපුරිසාති හොතෙවඤ්ඤානපෙක්ඛත්තා-රඤ්ඤො ගරුපුත්තොති එත්ථ පන රාජාපෙක්ඛිනොපි ගරුනො පුත්තෙන සහ සමාසො ගමකත්තා-ගමකත්තම්පිහි සමාසස්ස නිබන්ධනං-දානෙ සොණ්ඩො දානසොණ්ඩො-ක්වචි වුත්තියෙව-පබ්බතට්ඨො-ක්වචී සමාසෙපි විභත්යලොපො-ජනෙ සුතො. Un mot se terminant par l'accusatif ou d'autres désinences forme fréquemment une unité de sens avec un autre mot pourvu d'une désinence. 'gāmaṃ gato' devient 'gāmagato' (allé au village), 'muhuttaṃ sukhaṃ' devient 'muhuttasukhaṃ' (bonheur d'un instant). Cela se produit également dans les composés 'upapada' : 'kumbhakāro' (potier) ; ici, en raison de l'autorité du terme 'bahula' (fréquence), la composition peut se faire même avec un mot sans désinence. Avec les participes en -nta, -māna et -tavantu, on a des phrases : 'dhammaṃ suṇanto' (écoutant le Dharma), 'dhammaṃ suṇamāno', 'odanaṃ bhuttavā' (ayant mangé du riz). 'raññā bhato' devient 'rājahato' (porté par le roi), 'asinā chinno' devient 'asicchinno' (tranché par l'épée), 'pitarā sadiso' devient 'pitu-sadiso' (semblable au père). 'dadhinā upasittaṃ bhojanaṃ' devient 'dadhibhojanaṃ' (nourriture arrosée de caillé), 'guḷena misso odano' devient 'guḷodano' (riz mélangé à du sucre). Ici, parce que l'action d'arroser est déjà exprimée par le terme composé, il n'y a pas d'incohérence de sens. Parfois, seule la forme composée existe : 'urago' (serpent). Parfois, seule la phrase existe : 'erasunā chinnavā'. 'dassanena pahātabbā' (ce qui doit être abandonné par la vision). 'brāhmaṇassa deyyaṃ' devient 'brāhmaṇadeyyaṃ' (don à un brahmane). 'yūpāya dāru' devient 'yūpadāru' (bois pour le pilier sacrificiel). Cela ne se produit pas dans : 'saṅghassa dātabbaṃ'. 'gāmā niggato' devient 'gāmaniggato' (sorti du village). Parfois, seule la forme composée existe : 'kammajaṃ' (né du kamma). Cela ne se produit pas dans : 'rukkhā patito' (tombé de l'arbre). 'rañño puriso' devient 'rājapuriso' (l'homme du roi). Par l'autorité du terme 'bahula', la composition n'a pas lieu avec les participes en -nta, -māna, les superlatifs, les ordinaux ou les noms d'action : 'mamānukubbaṃ', 'mamānukurukamāno', 'gunnaṃ kaṇhā sampannakhīratamā', 'sissānaṃ pañcamo', 'paṭassa sukkatā'. Parfois, elle a lieu : 'vattamānasāmīpyaṃ', 'phalānaṃ titto', 'phalānaṃ suhito'. Dans 'brāhmaṇassa kaṇhā dantā' (les dents du brahmane sont noires), le génitif se rapporte à 'dantā' et non à 'kaṇhā', donc il n'y a pas de composition par manque de relation. La composition se fait entre mots mutuellement liés. Lorsqu'il s'agit d'un composé qualificatif (visesana-samāsa) 'ce sont des dents noires', alors 'kaṇhadantā' se rapporte au génitif, et l'on obtient 'brāhmaṇakaṇhadantā'. Dans 'rañño māgadhassa dhanaṃ' (la richesse du roi Magadha), le génitif 'rañño' se rapporte à 'dhanaṃ' et non à 'māgadhassa' ; comme 'roi' est désigné par le mot 'Magadha', il n'y a pas de distinction et donc pas de relation, ainsi 'roi' ne se compose pas avec 'Magadha' car ils sont en apposition. Dans 'rañño asso ca puriso ca' (le cheval et l'homme du roi), parce que le génitif 'rañño' se rapporte individuellement à chacun, il y a dépendance et donc pas de composition. Mais quand le composé 'asso ca puriso ca' est formé (rājassapurisā), la composition avec 'roi' se produit car il n'y a plus de dépendance individuelle. Dans 'rañño garuputto' (le fils du maître du roi), bien que 'garu' dépende du roi, il se compose avec 'putto' car le sens est clair (gamakattā), car la clarté du sens est la base de la composition. 'dāne soṇḍo' devient 'dānasoṇḍo' (expert en dons). Parfois, seule la forme composée existe : 'pabbataṭṭho' (se tenant sur la montagne). Parfois, même en composé, la désinence n'est pas élidée : 'jane suto' (célèbre parmi les gens). විසෙසනමෙකත්ථෙන. Un qualificatif (visesana) forme un sens composé avec le mot qualifié. විසෙසනං ස්යාද්යන්තං වසෙස්සෙන ස්යාද්යන්තෙන සමානාධිකාරණෙන සහෙකත්ථං හොති-නීලඤ්ච තං උප්පලං චෙති නිලුප්පලං-වාක්යෙ තුල්යාධිකරණභාවප්පකාසනත්ථං චතසද්දප්පයොගො-වුත්තියන්තු සමාසෙනෙව තප්පකාසනතො න තප්පයොගො-එව මඤ්ඤත්රාපි වුත්තට්ඨානමප්පයොගො-බහුලාධිකාරා ක්වචි උපමානභුතං විසෙසනම්පරං භවති-සීහො’ච සීහො-මුනි ච සො සීහො චාති මුනිසීහො-මුනිසද්දොයෙව වා විසෙසනං-තථාහි-සීහොති වුත්තෙ උපචරිතානුපචරිතසීහානං සාමඤ්ඤප්පතීතියං මුනිසද්දො විසෙසෙති-සීලමෙව ධනං සීලධනං-ධම්මොති සම්මතො ධම්මසම්මතො-මහන්ති ච සා සද්ධා චාති සමාසෙ කතෙ-‘‘ඉත්ථියම්භාසිතපුමිත්ථි පුමෙවෙකත්ථ’’ත පුම්භාවා ඞීප්පච්චයාභාවො-‘‘ටන්තන්තුනන්ති’’න්තස්ස ටෙ-‘‘බ්යඤ්ජනෙ දීඝරස්සා’’ති දිඝෙ-මහාසද්ධා. Un qualificatif (visesana) se terminant par une désinence s'unit en un seul sens avec un qualifié (visessena) se terminant par une désinence et partageant la même relation syntaxique (samānādhikāraṇena). Par exemple : « nīlañca taṃ uppalaṃ ceti niluppalaṃ » (ce qui est bleu et est un lotus est un lotus bleu). Dans l'analyse (vākye), le mot « ca » est utilisé pour exprimer l'état de relation syntaxique identique ; mais dans la forme composée (vutti), comme cet état est exprimé par le composé lui-même, il n'est pas utilisé. Il en va de même ailleurs pour ce qui n'est pas exprimé. En raison de l'autorité du terme « bahula » (diversité), le qualificatif peut parfois être placé après lorsqu'il s'agit d'une comparaison : « sīho’ca sīho-muni ca so sīho cāti munisīho » (il est un lion et il est un sage, ce sage est un lion, donc : le sage-lion). Ou bien le mot « muni » est lui-même le qualificatif. En effet, quand on dit « lion », pour distinguer le lion réel du lion métaphorique, le mot « muni » apporte une précision. « Sīlameva dhanaṃ sīladhanaṃ » (la vertu seule est une richesse : la richesse de la vertu). « Dhammoti sammato dhammasammato » (considéré comme le Dharma : considéré-Dharma). Pour « mahanti ca sā saddhā cāti », une fois le composé formé, par la règle « itthiyambhāsitapumitthi pumevekattha », il y a masculinisation et absence du suffixe -ṅī ; par « ṭantantunanti », le 'nt' devient 'ṭ' ; par « byañjane dīgharassā », il y a allongement : « mahāsaddhā » (grande foi). නඤ. La particule négative nañ. නඤිච්චෙතං ස්යාද්යන්තං ස්යාද්යන්තෙන සහෙකත්ථං හොති-ඤකාරො‘‘ටනඤ්ඤස්සා’’ති විසෙසනත්ථො-පාමනපුත්තාදීසු මා හොතූති. La particule nañ, se terminant par une désinence, s'unit en un seul sens avec un autre mot se terminant par une désinence. Le 'ñ' est utilisé pour la distinction dans la règle « ṭanaññassa », afin que cela ne s'applique pas à des mots comme « pāmanaputta ». ටනඤ්ඤස්ස. Règle : ṭanaññassa. උත්තරපදෙ නඤ්සද්දස්ස ට හොති-න බ්රාහ්මණො අබ්රාහ්මණො, නඤයං පරියුදාසවුත්ති පසජ්ජප්පටිසෙධවුත්ති ච-පඨමපක්ඛෙ-බ්රාහ්මණ අඤ්ඤො බ්රාහ්මණන්තානජ්ඣාසිනො ඛත්තියාදි බ්රාහ්මණ සදිසොයෙව අබ්රාහ්මණෙති වුත්තෙ පතියතෙ-ඉතරස්මිං පන පක්ඛෙ කෙනචි සංසයනිමිත්තෙන ඛත්තියාදො බ්රාහ්මණෙති පවන්තස්ස මිච්ඡාඤාණනිවුත්ති කරීයති-බ්රාහ්මණෙ යං’න භවති බ්රාහ්මණෙති බ්රාහ්මණන්තජ්ඣාසිතො න භවතීති අත්ථො-තත්ථ විනා සදිසත්තං මිච්ඡාඤාණසම්භවා පයොගසාමත්ථියා ච සදිසපටිප්පත්ති තග්ගතාච ලිඞ්ගසඞ්ඛ්යා භවන්ති-අතොයෙවොච්චතෙ නඤිවයුත්ත මඤ්ඤසදිසාධිකරණෙ තථා හි අත්ථසම්පච්චයොති-තදෙවං පක්ඛඤ්චයෙව පුබ්බපදත්ථප්පධානත්තං-එවමනස්සො-ඉහතු. Devant un membre postérieur, la particule nañ est remplacée par 'a' (ṭa). Par exemple : « na brāhmaṇo abrāhmaṇo » (pas un brahmane : un non-brahmane). Cet emploi de nañ peut signifier soit l'exclusion d'un semblable (pariyudāsa), soit la négation pure (pasajjappaṭisedha). Dans le premier cas, on comprend par « abrāhmaṇo » quelqu'un comme un khattiya qui ressemble à un brahmane mais n'en est pas un. Dans le second cas, la négation sert à corriger une connaissance erronée de quelqu'un qui prendrait un khattiya pour un brahmane. Le sens est : ce qui n'est pas brahmane n'est pas inclus dans la notion de brahmane. Là, en raison de la possibilité de confusion sans similitude et par la force de l'usage, la compréhension de la similitude est acquise, et le genre ainsi que le nombre suivent le terme qualifié. C'est pourquoi il est dit que le lien avec nañ se fait dans une relation syntaxique avec ce qui est autre mais semblable, produisant ainsi la compréhension du sens. Dans les deux cas, le sens du premier membre est prédominant. De même : « anasso » (un non-cheval). Ici aussi : අන සරෙ. Règle : ana sare. සරාදො උත්තරපදෙ නඤ්සද්දස්ස අන හොතීති නස්ස අන. Devant un membre postérieur commençant par une voyelle, la particule nañ est remplacée par « ana ». කුපාදයො නිච්චමස්යාදිවිධිම්හි. Le mot ku et les préfixes commençant par pa sont systématiquement en composition lors de l'application de la règle des terminaisons nominales (syādi). කුසද්දො පාදයො ච ස්යාද්යන්තෙන සහෙකත්ථා හොන්ති නිච්චං ස්යාදිවිධිවිසයතො’ඤ්ඤත්ථ-කුච්ඡිතො බ්රාහ්මණො කුබ්රාහ්මණො-එවංකුපුරිසො-‘‘පුරිසෙ වා’’ති පක්ඛෙ කාදෙසෙ-කාපුරිසො-ඊසකං උණ්හං කදුණ්හං-‘‘සරෙ කද කුස්සුත්තරත්ථෙ’’ති කුස්ස කදාදෙසො-අප්පකං ලවණං කාලවණං-‘‘කාප්පත්ථෙ’’ති කාදෙසො. Le mot ku et les préfixes commençant par pa forment une unité sémantique avec un mot pourvu d'une désinence nominale ; ceci a lieu de façon permanente en dehors de la sphère de la règle des désinences. Un brāmane méprisable est un kubrāhmaṇo. De même pour kupuriso. Dans le cas de l'option « purise vā », par la substitution de kā, on a kāpuriso. Un peu chaud se dit kaduṇhaṃ ; selon la règle « sare kada kussuttaratthe », ku est remplacé par kada. Un peu de sel est kālavaṇaṃ ; selon la règle « kāppatthe », il y a substitution par kā. පාදයො ගතාද්යත්ථෙ පඨමාය. Pa, etc., au sens de « parti vers » (gatādi), avec le nominatif. පගතො ආචරියො පාචරියො-එවං පන්තෙවාසී-සුට්ඨුකතං සුකතං-කිච්ඡෙන කතං දුක්කතං. « Pagato ācariyo pācariyo » (le professeur éminent). De même : « pantevāsī » (l'élève avancé). « Suṭṭhukataṃ sukataṃ » (bien fait). « Kicchena kataṃ dukkataṃ » (fait avec difficulté). අච්චාදයො කන්තාද්යත්ථෙ දුතියාය. Ati, etc., au sens de « passé au-delà » (kantādi), avec l'accusatif. අතික්කන්තො මාලමතිමාලො. « Atikkanto mālamatimālo » (qui a dépassé la guirlande). ඝපස්සාන්තස්යාප්පකානස්ස. Règle : ghapassāntasyāppakānassa. අන්තභුතස්සාප්පධානස්ස ඝපස්ස ස්යාදිසු රස්සො හොතීති රස්සො. La voyelle finale des suffixes gha, pa, etc., lorsqu'ils sont dans une position non principale, est abrégée devant les désinences. අවවාදයො කුට්ඨාද්යත්ථෙ තතියාය. Ava, etc., au sens de « rejeté » (kuṭṭhādi), avec l'instrumental. අවකුට්ඨං කොකිලාය වනමවකොකිලං-අවකුට්ඨන්ති පරිච්චත්තං. « Avakuṭṭhaṃ kokilāya vanamavakokilaṃ » (la forêt délaissée par le coucou). « Avakuṭṭha » signifie ici abandonné. පරියාදයො ගිලානාද්යත්ථෙ චතුත්ථියා. Pari, etc., au sens de « las de » (gilānādi), avec le datif. පරිගිලානො’ජ්ඣෙනාය පරියජ්ඣෙනො. « Parigilāno’jjhenāya pariyajjheno » (las de l'étude). න්යාදයො කන්තාද්යත්ථෙ පඤ්චමියා. Ni, etc., au sens de « sorti de » (kantādi), avec l'ablatif. නික්කන්තො කොසම්බියා නික්කොසම්බි-ඝපාදිනා රස්සො. « Nikkanto kosambiyā nikkosambi » (sorti de Kosambī). Abrègement par la règle ghapādinā. වා නෙකඤ්ඤත්ථෙ. Règle : vā nekaññatthe. අනෙකං ස්යාද්යන්ත මඤ්ඤස්ස පදස්සත්ථෙ එකත්ථං වා හොති-ඔ තිණ්ණො හංසො යං සො ඔතිණ්ණහංසො-(ජලාසයො). Plusieurs mots se terminant par une désinence peuvent optionnellement s'unir en un seul sens pour exprimer le sens d'un autre mot (Bahubbīhi). Par exemple : « otiṇṇo haṃso yaṃ so otiṇṇahaṃso » (un étang où les cygnes sont descendus). ජිතො මාරො යෙන සො ජිතමාරො-(භගවා)-ජින්නොතරු යෙන සො ඡින්නතරු(ඵරසු)දින්නො සුඞ්කො යස්සසො දින්නසුඞ්කො(රාජා)-අපගතං කාලකං යස්මා සො අපගතකාලකො (පටො)පහුතං ධනං යස්ස සො පහුතධනො-(පුරිසො)-නත්ථි සමො යස්ස සො අසමො-නස්ස ටාදෙසො-චිත්තා ගාවො යස්සාති සමාසෙ කතෙ. « Jito māro yena so jitamāro » (celui par qui Māra a été vaincu : le Bienheureux). « Chinnotaru yena so chinnataru » (celui par lequel l'arbre a été coupé : la hache). « Dinno suṅko yassaso dinnasuṅko » (celui à qui l'impôt est donné : le roi). « Apagataṃ kālakaṃ yasmā so apagatakālako » (celui dont la tache noire a disparu : le vêtement). « Pahutaṃ dhanaṃ yassa so pahutadhano » (celui qui possède beaucoup de richesses : l'homme). « Natthi samo yassa so asamo » (celui à qui il n'existe pas d'égal : le sans-égal) ; ici na devient 'a'. « Cittā gāvo yassāti », une fois le composé formé : ගොස්සු Règle : gossu. අන්තභුතස්සාප්පධානස්ස ගොස්ස ස්යාදීසු උ හොති-චිත්තගු-(ගොමා)-මත්තානෙකෙ ගජා යස්මිං තං මත්තානෙකගජං-(වනං) සහ පුත්තෙන වත්තමානො සපුත්තො සහ පුත්තො වා-‘‘සහස්ස සො’ඤ්ඤත්ථෙ‘‘ති පක්ඛෙ සහස්ස සො-ධවා ච බදිරා ච පලාසා චෙති විග්ගහෙ. Le mot « go », lorsqu'il est en position non principale à la fin d'un composé, devient « gu » devant les désinences : « cittagu » (propriétaire de vaches tachetées). « Mattāneke gajā yasmiṃ taṃ mattānekagajaṃ » (une forêt dans laquelle se trouvent de nombreux éléphants en rut). « Saha puttena vattamāno saputto » ou « sahaputto ». Par la règle « sahassa so’ññatthe », saha devient sa. Analyse pour : « dhavā ca badirā ca palāsā ceti » : චත්ථෙ. Dans le sens de « ca » (et). අනෙකං ස්යාද්යන්තං චත්ථෙ එකත්ථං වා භවති-සමුච්චයො’න්වාවයො ඉතරීතරයොගො සමාහාරො චෙති චතතාරො චත්ථා-තත්ථ ඉතරීතරයොගෙ සමාහාරෙ ච එකත්ථීභාවො සම්භවති පදානං අඤ්ඤමඤ්ඤසම්බන්ධතො-න සමුච්චයෙ නාප්යන්වාචයෙ තදභාවතො, චසද්දනිවුත්ති. Plusieurs mots se terminant par une désinence s'unissent en un seul sens dans le sens de « ca » (et). Il existe quatre sens de « ca » : l'accumulation (samuccaya), la jonction secondaire (anvāvaya), l'union mutuelle (itarītarayoga) et le collectif (samāhāra). Parmi ceux-ci, l'unification en un seul sens n'est possible que pour l'union mutuelle et le collectif, car les mots y sont mutuellement liés, contrairement à l'accumulation ou à la jonction secondaire. La particule « ca » disparaît alors. සමාහාරෙ නපුංසකං. Le genre neutre dans le sens collectif (samāhāra). චත්ථෙ සමාහාරෙ යදෙකත්ථං තං නපුංසකලිඞ්ගං භවති-සමාහාරස්සෙකත්තා එකවචනමෙව-ධවඛදිරපලාසං-කත්ථ චි න හොති’සභාපරිසායා’ති ඤාපකා-ආධිපච්චපරිවාරො-ඉතරීතරයොගෙ අවයවප්පධානත්තා බහුවචනං-ධවඛදිරපලාසා-සමාසෙ යං පුබ්බං වූත්තං තදෙව පුබ්බං නිපතති-කමාතික්කමෙ පයොජනාභාවා-ක්වචි විපල්ලාසොපි හොති බහුලාධිකාරතො-දන්තානං රාජා රාජදන්තො-පාපා භුමි යස්මිං පාපා ච සාභුමි චෙති වා විග්ගය්හ සමාසෙ සමාසන්ත්වෙච්චාධිකාරො. Dans le sens de « ca » collectif, le composé résultant prend le genre neutre. Du fait de l'unité du collectif, on utilise le singulier : « dhavakhadirapalāsaṃ ». Dans certains cas, cela ne s'applique pas, comme l'indique l'expression « sabhāparisāyā » : « ādhipaccaparivāro ». Dans l'union mutuelle (itarītarayoga), comme les membres individuels sont prédominants, on utilise le pluriel : « dhavakhadirapalāsā ». Dans le composé, ce qui est mentionné en premier est placé en premier, car il n'y a aucune utilité à déroger à l'ordre. Parfois, une inversion se produit en raison de l'autorité du terme « bahula » : « dantānaṃ rājā rājadanto » (le roi des dents : l'incisive). « Pāpā bhumi yasmiṃ pāpā ca sābhumi ceti vā », après l'analyse et la formation du composé, s'appliquent les règles relatives à la fin des composés. පාපාදීහි භුමියා. Après pāpa et autres, devant le mot bhumi. පාපාදීහි පරා යා භුමි තස්සා සමාසන්තො අ හොති-පාපභුමං, (ඨානං)-ඉත්ථියමිච්චාදිනාආප්පච්චයො නිවත්තනෙ-ජාතියා උප ලක්ඛිතා භුමි ජාතිභුමං. Après pāpa et autres, le mot bhumi qui suit reçoit le suffixe de fin de composé -a : pāpabhumaṃ (un lieu mauvais). Par le suffixe -ā commençant par itthiyā etc., il y a exclusion [du genre féminin] ; jātibhumaṃ (le niveau de naissance) est un niveau caractérisé par la naissance. සඞ්ඛ්යාහි Après les nombres. සඞ්ඛ්යාහි පරා යා භුමි තස්සා සමාසන්තො අහොති-ද්වෙ භුමියො අස්සාති ද්වීභුමං-එවං තිභුමං, චතුභුමං-බහුලාධිකාරා ක්වචි න හෙකාති-චතුභුමි. Après les nombres, le mot bhumi qui suit reçoit le suffixe de fin de composé -a : dvībhumaṃ (ce qui a deux niveaux) ; de même tibhumaṃ, catubhumaṃ. En raison de l'autorité de la règle de fréquence (bahula), parfois ce n'est pas le cas : catubhumi. දීඝාහොවස්සෙකදෙසෙහි ච රත්යා. Après dīgha, aho, vassa et les parties [du temps], devant ratti. දීඝාදීහි අසඞ්ඛ්යෙහි සඞ්ඛ්යාහි ච පරස්මා රත්තිසද්දා අනඤ්ඤාසඞ්ඛ්යත්ථෙසු සමසිතා සමාසන්තො අ හොති-දීඝා ච සා රත්ති චාති දීඝරත්තං-අහො ච රත්ති ච අහොරත්තං-අහස්ස අපාදිත්තා ‘‘මනාද්යපාදීනමො මයෙ චා’’ති ඔ-වස්සාසු රත්ති වස්සාරත්තං-පුබ්බා ච සා රත්ති චාතී පුබ්බරත්තං-එවං අපරරත්තං, අඩ්ඪරත්තං-අතික්කන්තො රත්තිං අතිරත්තො-ද්වින්නං රත්තීනං සමාහාරො ද්විරත්තං-අනඤ්ඤාසඞ්ඛ්යත්ථෙසුත්වෙව-දිඝරත්ති-(හෙමන්තො)-උප රත්ති-ක්වචි හොතෙව බහුලං විධානා-යථාරත්තං. Après les mots non-numéraux tels que dīgha et autres, ainsi qu'après les nombres, le mot ratti (nuit) composé dans des sens autres que le nombre reçoit le suffixe de fin de composé -a : dīgharattaṃ (une longue nuit). Ahorattaṃ (un jour et une nuit) ; en raison du remplacement de la finale de ahas, on applique « manādyapādīnamo maye ca » pour obtenir -o. Vassārattaṃ (la nuit des pluies). Pubbarattaṃ (la première partie de la nuit), de même apararattaṃ, aḍḍharattaṃ (minuit). Atiratto (qui a dépassé la nuit). Dvirattaṃ (une durée de deux nuits). Mais seulement dans des sens autres que le nombre : dīgharatti (l'hiver), uparatti. Parfois cela arrive en raison de la règle de fréquence : yathārattaṃ. ගොත්ව චත්ථෙ චාලොපෙ. Après le mot go, sauf dans le sens de 'et' (ca) et s'il n'y a pas d'élision (alopa). ගොසද්දා අලොපචිසයා සමාසන්තො අ හොති න චෙ චත්ථෙ Le mot go reçoit le suffixe de fin de composé -a dans les domaines de non-élision, sauf s'il est dans le sens de 'et'. සමාසො අඤ්ඤපදත්ථෙ අසඞ්ඛ්යත්තෙ ච-රඤ්ඤො ගො රාජගවො-අවඞ-පඤ්ච ගාවො ධනමස්ස පඤ්චගවධනො-විසෙසනසමාසගබ්භො අඤ්ඤපදත්ථසමාසො-දසන්නං ගුන්නං සමාහාරොදසගවං-අලොපෙති කිං?-පඤ්චහිගොභි කීතො පඤ්චගු-විසෙසනසමාසෙ-‘‘තෙන කතං කීත’’මිච්චාදිනා ණිකෙ ‘‘ලොපො’’ති තස්ස ලොපෙ ච කනෙ ‘‘ගොස්සුති උකාරො-අවත්ථෙති කිං?-අජස්සගාවො-අනඤ්ඤාසඞ්ඛ්යත්ථෙයුත්වෙව-චිත්තගු, උපගු-විසාලානි අක්ඛීනි අස්සාති අඤ්ඤපදත්ථසමාසෙ‘‘අක්ඛිස්මාඤ්ඤත්ථෙ’’ති අකාරෙ-විසාලක්ඛො-පධානත්ථතාවසෙන චතුබ්බිධමෙකත්තං තිවිධන්ති කෙචි-වුත්තහි. Le composé est dans le sens d'un autre mot (aññapadattha) et dans un sens non-numéral : rājagavo (le bœuf du roi) — avec avaṅ. Celui dont la richesse est de cinq vaches est pañcagavadhano ; c'est un composé de sens extérieur contenant un composé qualificatif. Un agrégat de dix vaches est dasagavaṃ. Pourquoi dit-on 'en cas de non-élision' ? Pañcagu (acheté pour cinq vaches). Dans un composé qualificatif, par le suffixe -ṇika dans « tena kataṃ kītaṃ » etc., et lors de son élision, il y a le suffixe -ka et le son -u par « gossu ». Pourquoi dit-on 'pas dans le sens de ca' ? Ajassagāvo (chèvres et vaches). Également dans des sens autres que le nombre : cittagu, upagu. Celui qui a de grands yeux : dans un composé de sens extérieur, par -a dans « akkhismāññatthe », on obtient visālakkho. Selon la prédominance du sens, certains disent que l'unité est de quatre sortes ou de trois sortes, comme il a été dit : පුබ්බුත්තරොභයඤ්ඤත්ථමිච්චෙකත්ථං චතුබ්බිධං විසෙස්සඤ්ඤොභයත්ථතා තිධා වක්ඛන්ති තං පරෙ. « Le sens unique est de quatre sortes : sens du premier membre, du second, des deux, ou d'un autre. D'autres disent que l'unité de sens se divise en trois : qualificatif, d'un autre, ou des deux. » එකත්ථං. Sens unique (Unité de sens). අථ ඉත්ථිප්පච්චයන්තා නිද්දිසීයන්තෙ. À présent, les suffixes féminins sont exposés. ඉත්ථියමත්වා. Le suffixe -ā au féminin. ඉත්ථියං වත්තමානතො අකාරන්තතො නාමස්මා ආප්පච්චයො හොති-දෙවදත්තා, අජා, කොකිලා, ඉච්චාදි. Pour exprimer le féminin, le suffixe -ā est ajouté à un nom se terminant par -a : devadattā, ajā, kokilā, etc. නදාදිතො ඞී. Le suffixe -ṅī après nadī et autres. ආකතිගණෙ’යං-නදාදීහි ඉත්ථියං ඞීප්පච්චයො හොති ඞකාරො ‘‘න්තන්තුනං ඞිම්හි තො වෙ’’ති සඞ්කෙතත්ථො-නදී, මහී, කුමාරී, තරුණි, වාරුණි, ගොතමී, ගච්ඡන්ති-‘‘න්තන්තුනං ඞිම්හි තො වෙ’’ති වා තකාරෙ-ගච්ඡතී-ගච්ඡතී-එවං ගුණවන්ති, ගුණවතී-‘‘ගොතොවා‘‘ති නදාදිසු පාඨා වා ඞීම්හි ‘‘ගොස්සාවඞ’’ති ගොසද්දස්ස ආවඞ-ගාවී, ගො. Ceci appartient à la classe ākatigaṇa. Après nadī et autres, au féminin, il y a le suffixe -ṅī ; la lettre ṅ est un marqueur pour la règle « ntantunaṃ ṅimhi to ve » : nadī, mahī, kumārī, taruṇī, vāruṇī, gotamī, gacchanti. Ou par l'option du son -t dans « ntantunaṃ ṅimhi to ve » : gacchatī. De même guṇavanti, guṇavatī. En raison de l'inclusion dans la liste nadī etc. par « gotovā », il y a le remplacement avaṅ du mot go devant -ṅī : gāvī, go. යක්ඛාදිත්විනී ච. Et le suffixe -inī après yakkha et autres. යක්ඛාදිතො ඉත්ථීයමිනී හොති ඞී ච-යක්ඛිනී,යක්ඛී-නාගිනී,නාගී. Après yakkha et autres, au féminin, il y a les suffixes -inī et -ṅī : yakkhinī, yakkhī ; nāginī, nāgī. යුවණ්ණෙහි නී. Le suffixe -nī après les voyelles i et u. ඉත්ථියමිවණ්ණුවණ්ණන්තෙහි නී හොති බහුලං-පයතපාණිනී, දණ්ඩිනී, භික්ඛුනී, පරචිත්තවිදුනී. Au féminin, après les radicaux se terminant par les sons i ou u, le suffixe -nī est fréquemment ajouté : payatapāṇinī, daṇḍinī, bhikkhunī, paracittavidunī. යුවා තී. Le suffixe -tī après yuva. යුවසද්දතො තී හොතිත්ථියං-යුවතී. À partir du mot yuva, au féminin, on ajoute -tī : yuvatī. ඉත්ථිප්පච්චයන්තා. Fin des suffixes féminins. අථ ණදයො වුච්චන්තෙ-රඝුස්සාපච්චමීති විග්ගහෙ. À présent, les suffixes -ṇa et autres sont énoncés. Dans l'analyse : 'le descendant de Raghu'. ණෙ වාපච්චෙ. Le suffixe -ṇa est facultativement utilisé dans le sens de descendant. ඡට්ඨියන්තා නාමස්මා වා ණප්පච්චයො හොතපච්චෙ’භිධෙය්යෙ-ණකාරො ණනුබන්ධකාරියත්ථො-ණෙනෙව අපච්චත්ථස්ස වුත්තත්තා අපච්චසද්දාප්පයොගො-‘‘එකත්ථතාය’’මිති ස්යාදි ලොපො. Après un nom au génitif (sixième désinence), le suffixe -ṇa est facultativement ajouté lorsque le sens à exprimer est celui de descendant. La lettre ṇa sert à indiquer les opérations liées à l'anubandha ṇa. Puisque le sens de descendant est déjà exprimé par le suffixe -ṇa lui-même, le mot apacca (descendant) n'est plus employé. Par la règle de l'unité de sens, il y a élision des désinences casuelles. සරානමාදිස්සායුවණ්ණස්සා එ ඔ ණනුබන්ධෙ. Remplacement par ā, e, o de la première voyelle, ainsi que de i et u, en présence d'un anubandha ṇa. සරානමාදිභුත යෙ අකාරිවණ්ණවණ්ණා තෙසං ආ එ ඔ හොන්ති යථාක්කමං ණනුබන්ධෙති අකාරස්ස අකාරො. Les voyelles initiales a, i et u deviennent respectivement ā, e et o en présence d'un anubandha ṇa ; pour le son a, c'est le son ā. උවණ්ණස්සාවඞ සරෙ Remplacement de u par avaṅ devant une voyelle. සරාදො ණනුබන්ධෙ උවණ්ණස්ස අවඞ්හොති-තතො ස්යාදි-රාඝවොච්චාදි-ඉත්ථියං-රාඝවච්චාදි-වා විධානා රඝුස්සාපච්චං රග්වපච්චන්තිපි හොති. Devant un anubandha ṇa commençant par une voyelle, le son u devient avaṅ. Ensuite s'appliquent les désinences casuelles : rāghavo, etc. Au féminin : rāghavī, etc. En raison du caractère facultatif de la règle, 'le descendant de Raghu' peut aussi s'énoncer ragvapaccant. ණදයො’භිධෙය්යලිඞ්ගා අපච්චෙ ත්වනපුංසකානපුංසකෙ සකත්ථෙ ණ්යො භිය්යො භාවසමූහජා; තා තුත්ථියමසඞක්ඛ්යානෙ ත්වාදි චිප්පච්චයන්තකානපුංසකෙන ලිඞ්ගෙන සද්දා’දාහු පුමෙනෙ වානිද්දිස්සතීති ඤතබ්බමවිසෙසෙ පනිච්ඡිතෙ. Les suffixes Ṇa, etc., prennent le genre de la chose désignée dans le sens de descendant, sauf au neutre. Le suffixe Ṇya au sens propre, et plus souvent dans les sens d'état (bhāva) ou de groupe (samūha), est au neutre. Les suffixes commençant par Tvā et se terminant par le suffixe Ci sont au genre neutre dans le sens de l'énumération ; ils sont désignés soit par le genre neutre soit par le masculin. Cela doit être compris lorsqu'aucune distinction spécifique n'est recherchée. වා අපච්චෙති වාධිකාරො. « Vā apacce » (ou le descendant) est le titre de section (adhikāra). වච්ඡාදිතො ණන ණයනා. Après Vaccha et les autres, viennent les suffixes ṇana et ṇayanā. වච්ඡාදිතො ගොත්තාදිභුතා ගණතො ච ණන ණයනප්පච්චයා හොන්ති පපුත්තාදො’පච්චෙ-පපුත්තප්පභුති ගොත්තං-වච්ඡස්සා පච්චං වච්ඡානො, වච්ඡායනො-‘සංයොගෙ ක්වචී’ති වුත්තත්තා න වුද්ධි-කතිස්සාපච්චං කච්චානො, කච්චායනො-යකාරචවග්ගපුබ්බ රූපානි-යාගමෙ-කාතියානො. Après le groupe Vaccha et les autres, pour exprimer le sens de lignée (gotta) et autres, les suffixes ṇana et ṇayanā sont appliqués pour désigner les descendants à partir des petits-fils. La lignée commence à partir du petit-fils. Un descendant de Vaccha est Vacchāno ou Vacchāyano. En raison de la règle « saṃyoge kvaci », il n'y a pas de vṛddhi. Un descendant de Kati est Kaccāno ou Kaccāyano. Formes avec assimilation devant le groupe ya-varga ou avec l'insertion de yā : Kātyāyano. කත්තිකාය අපච්චමිච්චෙවමාදි විග්ගහෙ. Dans une analyse (viggaha) telle que : « le descendant de Kattikā ». කත්තිකාවිධවාදීහි ණෙය්යණෙරා. Après Kattikā, Vidhavā et les autres, viennent les suffixes ṇeyya et ṇerā. කත්තිකාදීහි විධවාදීහි ච ණෙය්යණෙරා වා යථාක්කමං, හොන්ත පච්චෙ-කත්තිකෙය්යො, වෙණතෙය්යො-වෙධවෙරො, සාමණෙරො. Après Kattikā et les autres, et Vidhavā et les autres, les suffixes ṇeyya et ṇerā sont appliqués respectivement pour désigner un descendant : Kattikeyyo, Veṇateyyo, Vedhavero, Sāmaṇero. ණ්ය දිච්චාදීහි Le suffixe Ṇya après Diti et les autres. දිතිප්පභුතීහි ණ්යො වා ගොතපච්චෙ. Après Diti et les autres, le suffixe Ṇyo est appliqué facultativement pour désigner un descendant de lignée (gotta). සංයොගෙ ක්වචි. Parfois devant un groupe de consonnes (saṃyoga). සරානමාදිභුතා යෙ අයුවණ්ණා තෙසං ආ එ ඔ හොන්ති ක්වචි දෙව සංයොගවිසයෙ ණනුබන්ධෙති විසයසත්තමියා නිද්දිට්ඨත්තා සංයොගතො පුබ්බෙව එකාරො. Parmi les voyelles initiales, a, i, u deviennent parfois ā, e, o en présence d'un groupe de consonnes. Puisqu'il est indiqué par le locatif de domaine (visayasattami) qu'il y a un anubandha Ṇ, la transformation en e se produit avant le groupe de consonnes. ලොපො’වණ්ණිවණ්ණානං. Élision de a, ā, i, ī. යකාරාදො පච්චයෙ අවණ්ණිවණ්ණානං ලොපො හොති-දිතියා අපච්චං දෙච්චො, කුණ්ඩනියා අපච්චං කොණ්ඩඤ්ඤො-නස්ස ඤෙ පුබ්බරූපං-භාතුනො අපච්චං භාතබ්බො-එත්ථ- Devant un suffixe commençant par y, l'élision de a, ā, i, ī se produit. Un descendant de Diti est Decco. Un descendant de Kuṇḍanī est Koṇḍañño (le n devient ññ par assimilation). Un descendant d'un frère (bhātu) est bhātabbo. Ici— යම්හි ගොස්ස ච. Et pour « go » devant « ya ». යකාරාදො පච්චයෙ ගොස්සුවණ්ණස්ස ච අවඞ හොතීති උකාරස්ස අවඞ. Devant un suffixe commençant par y, la voyelle u de « go » devient « ava ». ආ ණි. Le suffixe ṇi après les mots se terminant par a. අකාරන්තතො ණි වා හොතපච්චෙ බහුලං-දක්කස්සාපච්චං දක්ඛි-එවං වාරුණි-බහුලං විධානා න සබ්බෙහි අකාරන්තෙහි-තෙ නෙව වසිට්ඨස්සාපච්චං වාසිට්ඨො ත්වෙව හොති. Après les mots se terminant par a, le suffixe ṇi est souvent appliqué pour désigner un descendant. Un descendant de Dakka est Dakkhi. De même, Vāruṇi. En raison de l'emploi du mot « souvent » (bahulaṃ), cela ne s'applique pas à tous les mots se terminant par a. Ainsi, un descendant de Vasiṭṭha est seulement Vāsiṭṭho. රාජතො ඤ්ඤො ජාතියං Après Rāja, le suffixe ñño pour désigner la caste (jāti). රාජසද්දතො ඤ්ඤො වා හොතපච්චෙ ජාතියං ගම්මමානායං-රඤ්ඤො අපච්චං රාජඤ්ඤො-ජාතියන්ති කිං?-රාජාපච්චං. Après le mot Rāja, le suffixe ñño est appliqué facultativement pour désigner un descendant si la caste est signifiée. Un descendant d'un roi (appartenant à la caste) est Rājañño. Pourquoi dit-on « pour la caste » ? Voyez : Rājāpaccaṃ (descendant d'un roi, sans spécification de caste). ඛත්තා යීයා. Après Khatta, les suffixes yī et yā. ඛත්තසද්දා යෙයා හොන්තපච්චෙ ජාතියං-ඛත්තස්සාපච්චං ඛත්ත්යො, ඛත්තියො-ජාතියන්ත්වෙව-ඛත්ති. Après le mot Khatta, les suffixes yā et iyā sont appliqués pour désigner un descendant au sens de caste. Un descendant d'un Khatta est Khattyo ou Khattiyo. Toujours au sens de caste : Khatti. මනුතො ස්ස සණ. Après Manu, les suffixes ssa et saṇa. මනුසද්දතො ජාතියං ස්ස සණ හොතපච්චෙ-මකනුනො අපච්චං මනුස්සො, මානුසො-ජාතියන්ත්වෙව-මානවො. Après le mot Manu, les suffixes ssa et saṇa sont appliqués pour désigner un descendant au sens de race humaine (jāti). Un descendant de Manu est Manusso ou Mānuso. Toujours au sens de descendant : Mānavo. ජනපදනාමස්මා ඛත්තියා රඤ්ඤෙ ච ණො. Le suffixe ṇo après le nom d'un pays pour désigner un Khattiya ou un roi. ජනපදස්ස යං නාම, තන්නාමස්මා ඛත්තියාපච්චෙ රඤ්ඤෙ ච ණෙ හොති-පඤ්චාලානං අපච්චං රාජා වා පඤ්චාලො, මාගධො-ජනපදනාමස්මාති කිං?-දාසරථි-ඛන්තියාති කිං? පඤ්චාලස්සබ්රාහ්මණස්සාපච්චං පඤ්චාලි. Après le nom d'un pays, le suffixe ṇo est appliqué pour désigner un descendant de Khattiya ou un roi de ce pays. Le roi des Pañcāla ou leur descendant est Pañcālo. De même, Māgadho. Pourquoi dit-on « après le nom d'un pays » ? Voyez : Dāsarathi. Pourquoi dit-on « Khattiya » ? Le descendant d'un brâhmane du pays Pañcāla est Pañcāli. ණ්ය කුරුසිවීහි. Le suffixe ṇya après Kuru et Sivi. කුරුසිවීහපච්චෙ රඤ්ඤෙ ච ණ්යො හොති-කුරුනං අපච්චං රාජාවා කොරබ්බො, සෙබ්බො. Après Kuru et Sivi, le suffixe ṇyo est appliqué pour désigner un descendant ou un roi. Un descendant ou roi des Kuru est Korabbo. De Sivi : Sebbo. ණ රාගාතෙන රත්තං. Le suffixe ṇa dans le sens de « teint par cette couleur ». රජ්ජතෙ යෙන සො රාගො-තතො රාගවාචිතතියන්තතො රත්තමිච්චෙතස්මිං අත්ථෙණෙ හොති-කසාවෙන රත්තං කාසාවං, කොසුම්හං-ඉධ කස්මා න හොති’ නීලං පීතන්ති? ගුණවචනත්තා විනාපි ණෙන ණත්ථස්සාභිධානතො. Ce par quoi on teint est la couleur (rāga). Après un mot désignant une couleur au cas instrumental, le suffixe ṇe est appliqué au sens de « teint par cela ». Teint par le safran (kasāva) donne kāsāvaṃ. De même, kosumhaṃ. Pourquoi n'y a-t-il pas de suffixe ici pour « nīla » (bleu) ou « pīta » (jaune) ? Parce qu'en tant que qualificatifs (guṇavacana), le sens du suffixe ṇe est exprimé même sans lui. නක්ඛතො නින්දුයුත්තෙන කාලෙ. Après un nom de constellation (nakkhatta) pour désigner un temps qui lui est associé. තතියත්තතො නක්ඛත්තා තෙන ලක්ඛිතෙ කාලෙ ණෙ හොති තඤ්චෙ නක්ඛත්තමින්දුයුත්තං හොති-ඵුස්සෙන ඉන්දුයුත්තෙන ලක්ඛිතා පුණ්ණමාසී ඵුස්සී, පුස්සො (අහො)-මඝාය ඉන්දුයුත්තායලක්ඛිතා පුණ්ණමාසී මාඝී, මාඝො (අහො) À partir du troisième cas (instrumental), le suffixe 'ṇa' est utilisé pour indiquer le temps marqué par une constellation, si cette constellation est conjointe à la lune. La pleine lune marquée par la constellation Phussa conjointe à la lune est 'Phussī', (le jour est) 'Phussa'. La pleine lune marquée par la constellation Maghā conjointe à la lune est 'Māghī', (le jour est) 'Māgha'. යා ස්ස දෙවතා පුණ්ණමාසි. Celle qui est sa divinité est la pleine lune. සෙති පඨමන්තා අස්සෙති ඡට්ඨත්ථෙ ණෙ හොති යං පඨමන්තං සා ද්වෙ දෙවතා පුණ්ණමාසී වා-සුගතො දෙවතා අස්සෙති සොගතො-මාහින්දො, යාමො, චාරුණො-ඵුස්සී පුස්ණමාසී අස්ස සම්බන්ධිනීති ඵුස්සො, (මාසො) එවම්මාඝො. À partir d'un mot au nominatif (paṭhamantā), dans le sens du génitif (chaṭṭhatthe) 'assa' (le sien/la sienne), le suffixe 'ṇa' est ajouté pour signifier 'sa divinité' ou 'sa pleine lune'. Par exemple : Sugata est sa divinité, donc 'Sogata' ; Māhinda, Yāma, Cāruṇa. La pleine lune Phussī est ce qui lui est lié, donc 'Phussa' (le mois), et de même 'Māgha'. ව්යාකරණමධිතෙ ජානාති වාත්වෙවමාදිවග්ගහෙ. 'On l'étudie' ou 'on le connaît' s'appliquent à la grammaire, etc., tel est l'analyse. තමධීතෙ තඤ්ජානාති කණිකා ච. Les suffixes 'ka' et 'ṇika' sont utilisés dans les sens de 'il étudie cela' ou 'il connaît cela'. දුතියන්තතො තමධීතෙ තඤ්ජානාතීති එතෙස්වත්තෙසු ණෙහොති කොණිකො ච-වෙය්යාකරණෙ-කතයාදෙසස්සිකාරස්ස‘‘තදා දෙසා තදිව භවන්ති‘‘ති ඤායා සරානමච්චාදිනා එකාරෙ යාගමද්විත්තානි-කෙ-කමකො, පදකො-ණිකෙ-සුත්තන්තිකො, වෙනයිකො-‘‘තෙන නිබ්බත්තෙ’’ති තතියන්තා නිබ්බත්තත්ථෙණෙ-කුසම්බෙන නිබ්බත්තා කොසම්බී, (නගරී.) À partir du deuxième cas (accusatif), dans les sens de 'il étudie cela' ou 'il connaît cela', le suffixe 'ṇa' est utilisé. Par exemple : celui qui étudie la grammaire (veyyākaraṇa) — ici, suite à la règle 'tadā desā tadiva bhavanti', et par 'sarānamaccādinā', le 'e' subit une gémination. On trouve aussi 'ka' dans 'kamako' et 'padako', et 'ṇika' dans 'suttantiko' et 'venayiko'. Dans le sens de 'produit par cela', à partir du troisième cas (instrumental), le suffixe 'ṇa' est utilisé : produit par Kusamba est 'Kosambī' (la ville). තත්ර භවෙ. Se trouvant là. සත්තම්යන්තා භවත්ථෙ ණෙ හොති-උදකෙ භවො ඔදකො-‘‘අජ්ජාදීහි තනො’’ති භවත්ථෙ තනො-අජ්ජභවො අජ්ජතනො-එවං හීයත්තනො-‘‘ඤොනමවණ්ණෙ’’ති අකාරො-‘‘සරම්භා ද්වෙ’’ති තස්ස ද්විභාවො. À partir du septième cas (locatif), dans le sens de 'se trouvant là' (bhavatthe), le suffixe 'ṇa' est utilisé : ce qui se trouve dans l'eau (udake) est 'odako'. Avec la règle 'ajjādīhi tano', le suffixe 'tana' est utilisé dans le sens de 'se trouvant' : se trouvant aujourd'hui (ajja) est 'ajjatano' ; de même 'hīyattano' (hier). Par 'ñonamavaṇṇe', l'élément 'a' apparaît, et par 'sarambhā dve', il y a redoublement. පුරාතොණො ච Et le suffixe 'ṇa' après 'purā'. පුරා ඉච්චෙතස්මා භවත්ථෙ ණෙ හොති තනො ව-පුරා භවො පුරාණෙ, පුරාතනො. À partir du mot 'purā' (autrefois), dans le sens de 'se trouvant', le suffixe 'ṇa' est utilisé, ou bien 'tana' : ce qui se trouvait autrefois est 'purāṇa' ou 'purātano'. අමාත්වච්චො. Le suffixe 'acca' après 'amā'. අමා සද්දතො අච්චො හොති භවත්ථෙ-අමා භවො අමච්චො. À partir du mot 'amā' (chez soi/avec), le suffixe 'acca' est utilisé dans le sens de 'se trouvant' : celui qui se trouve chez soi (ou avec le roi) est 'amacco' (ministre). මජ්ඣාදිත්විමො. Le suffixe 'ima' après 'majjha', etc. මජ්ඣාදීහි සත්තම්යන්තෙහි භවත්ථෙ ඉමො හොති-මජ්ඣෙ භවො මජ්ඣිමො, අන්තිමො-කුසිණරායං භවො ච්චෙවමාදිවිග්ගහෙ. À partir de 'majjha' (milieu), etc., au septième cas, dans le sens de 'se trouvant', le suffixe 'ima' est utilisé : se trouvant au milieu est 'majjhimo', à la fin 'antimo'. On trouve la même analyse pour 'se trouvant à Kusiṇarā'. කණ්ණෙය්ය ණෙය්යකය්යා. Les suffixes 'ka', 'ṇeyya', 'ṇeyyaka', 'ya'. සත්තම්යන්තා එතෙ පච්චයා හොන්ති බහුලං භවත්ථෙ-කණ-කොසිණරකො-ණෙය්ය-ගඞ්ගෙය්යො, වානෙය්යො-ණෙය්යක-කොලෙය්යකො-ය-ගම්මො-රස්සාකාරලොපපු- බ්බරූපානි-ඉය-ගමියො, උදරියං-‘‘ණිකො’’ති සත්තම්යන්තා භවත්ථෙ ණිකො හොති සරදෙ භාවො සාරදිකො, හෙමන්තිකො. À partir du septième cas, ces suffixes sont fréquemment utilisés dans le sens de 'se trouvant' : 'ka' dans 'kosiṇarako' ; 'ṇeyya' dans 'gaṅgeyyo' et 'vāneyyo' ; 'ṇeyyaka' dans 'koleyyako' ; 'ya' dans 'gammo' (avec élision de la voyelle brève précédente) ; 'iya' dans 'gamiyo' et 'udariyaṃ'. Le suffixe 'ṇika' est aussi utilisé à partir du septième cas dans le sens de 'se trouvant' : se trouvant en automne (sarada) est 'sāradiko', en hiver 'hemantiko'. තමස්ස සිප්පං සීලම්පණ්යම්පහරණම්පයොජනං. Ceci est son art, sa conduite, sa marchandise, son arme, ou son but. පඨමන්තා සිප්පාදිවාචකා අස්සෙති ඡට්ඨත්ථෙ ණිකො හොති-වීණාවාදනං සිප්පමස්ස වෙණිකො. පංජසුකූලධාරණං සීලමස්ස පකංසුකුලිකො, ගන්ධො පණ්යමස්ස ගන්ධිකො, වාපො පහරණමස්ස වාපිකො, සතං පයොජනමස්ස සාතිකං‘‘තංහන්තාරහති ගච්ඡතුඤ්ඡතිචරති’’ති දුතියන්තා භන්තිච්චෙවමාදිසවත්ථෙසු ණිකො හොති-පක්ඛීනොභන්තිති පක්ඛිකො-සාකුණීකො-සතමරහතීති සාතිකං-පරදාරං ගච්ඡතීතිපාරදාරිකො-බදරෙ උඤ්ඡතීති බාදරිකො-ධම්මං චරතීති ධම්මිකො-අධම්මිකො-‘‘තෙන කතං කීතං බද්ධමභියඞ්ඛතං කසංසට්ඨං හතං හන්ති ජිතං ජයති දිබ්බති ඛනති තරති චරති වහති ජීවති’’ති තතියන්තා කතාදිස්වත්ථෙසු ණිකො හොති-කායෙන කතංවකායිකං-සතෙන කීතං සාතිකං-වරත්තාය බද්ධොවා රත්තිකො-ඝතෙන අභිසඞ්ඛතං කසංසට්ඨං වා ඝාතිකං-(අභිසඞ්ඛතං කතාභිසඞ්ඛාරං, කසංසට්ඨං මිස්සිතං)-ජාලෙන හතො භන්තීතිවා චාලිකො-අක්ඛෙහි ජිතමක්ඛිකං-අක්ඛෙහි ජයති දිබ්බතීති වා අක්ඛිකො-ඛනිත්තියා ඛනතීති ඛානිත්තිකො-ඉහ නභවති ‘‘අඞ්ගුලියා ඛන්තී’’ති අනභිධානා අභිධානලක්ඛණ හි තබ්බාදි ණදිසමාසා-උළුම්පෙන තරතීති ඔළුම්පිකො-සකටෙන චරතීති සාකටිකො-ඛන්ධෙන වහතීති ඛන්ධිකො-වෙතනෙන ජීවතීති වෙතනිකො-‘‘තස්ස සංවත්තතී’’ති චතුත්ථ්යන්තා සංවත්තතීති පොනොභවිකො-‘‘මනාද්යපාදිනමො මයෙ චෙ’’ති දුතියොකාරො. À partir d'un mot au nominatif désignant un art, etc., dans le sens du génitif 'assa' (le sien), le suffixe 'ṇika' est utilisé : jouer de la luth (vīṇā) est son art : 'veṇiko' ; porter des tissus de rebut (paṃsukūla) est sa conduite : 'pakaṃsukuliko' ; le parfum (gandha) est sa marchandise : 'gandhiko' ; semer (vāpa) est son arme : 'vāpiko' ; cent (sata) est son but : 'sātikaṃ'. Dans les sens de 'il mérite cela', 'qu'il aille', 'il cherche', 'il pratique', à partir de l'accusatif, 'ṇika' est utilisé : appartient aux oiseaux : 'pakkhiko' ou 'sākuṇīko' ; il mérite cent : 'sātikaṃ' ; il va vers la femme d'autrui : 'pāradāriko' ; il cherche des jujubes (badara) : 'bādariko' ; il pratique le Dhamma : 'dhammiko'. À partir de l'instrumental, dans les sens de 'fait par', 'acheté', 'lié', 'préparé', 'mélangé', 'tué', 'tue', 'vaincu', 'vainc', 'joue', 'creuse', 'traverse', 'pratique', 'transporte', 'vit', 'ṇika' est utilisé : fait par le corps : 'kāyikaṃ' ; acheté pour cent : 'sātikaṃ' ; lié par une lanière (varattā) : 'vārat tiko' ; préparé ou mélangé avec du ghee (ghata) : 'ghātikaṃ' ; tué par un filet (jāla) : 'cāliko' ; vaincu ou vainqueur aux dés (akkha) : 'akkhiko' ; creuse avec une pioche (khanitti) : 'khānittiko' ; traverse avec un radeau (uḷumpa) : 'oḷumpiko' ; se déplace en charrette (sakaṭa) : 'sākaṭiko' ; porte sur l'épaule (khandha) : 'khandhiko' ; vit d'un salaire (vetana) : 'vetaniko'. Dans le sens de 'cela mène à', à partir du datif : 'ponobhaviko' (menant à une nouvelle existence). තතොසම්භුතමාගතං. Produit de cela ou venu de cela. පඤ්චම්යන්තා සම්භු තමාගතන්ති එතෙස්වත්ථෙසුණිකො හොති-මාතිතො සම්භුතමාගතං වා මත්තිකං, පෙත්තිකං. À partir de l'ablatif (cinquième cas), dans les sens de 'produit de' ou 'venu de', le suffixe 'ṇika' est utilisé : produit de ou venu de la mère (mātito) : 'mattikaṃ' ; du père : 'pettikaṃ'. සුරභිතො සමභුතන්ති නවිග්ගහෙ. 'Produit du vin (surabhi)' n'est pas l'analyse ici. දිස්සන්තඤ්ඤෙපි පච්චයා. D'autres suffixes sont également observés. වුත්තතො’ඤ්ඤෙපි පච්චයා දිස්සන්ති වුත්තාවුත්තත්ථෙසුතිණ්යො-සොරබ්භං-‘‘තත්ථ වසති කවිදිතොභත්තො නියුත්තො’’ති ණිකො-රුක්ඛමූලෙ වසතීති රුක්ඛමූලිකො, ලොකෙ විදිතො ලොකිකො, චතුමහාරාජෙසු භත්තා චතුම්මහාරාජිකා-ද්වාරෙ නියුත්තො දොවාරිකො-දස්සොක තදමිනාදිපාඨා. D'autres suffixes que ceux mentionnés sont observés pour des sens exprimés ou non, comme 'ṇya' dans 'sorabbhaṃ'. Le suffixe 'ṇika' est utilisé pour 'habite là', 'connu là', 'dévoué à', 'assigné à' : habite au pied d'un arbre : 'rukkhamūliko' ; connu dans le monde : 'lokiko' ; dévoués aux quatre grands rois : 'cātummahārājikā' ; assigné à la porte : 'dovāriko'. La forme 'dasso' est issue d'une récitation telle que 'tadamina'. තස්සිදං. Ceci est à lui. ඡට්ඨියන්තා ඉදමිච්චස්මිං අත්ථෙ ණිකො හොති-සඞ්ඝස්ස ඉදං සඞ්ඝිකං, පුග්ගලිකං-‘‘ණෙ’’ති ඡට්ඨියන්තා ඉදමිච්චතස්මිං අත්ථෙණෙ-මොග්ගල්ලායනස්ස ඉදං මොග්ගල්ලායනං, (ව්යාකරණං)-සොගතං, (සාසනං). À partir du génitif, dans le sens de 'ceci est à lui', le suffixe 'ṇika' est utilisé : ceci appartient à la communauté (saṅgha) : 'saṅghikaṃ' ; à un individu : 'puggalikaṃ'. Le suffixe 'ṇa' est aussi utilisé au génitif dans ce sens : ceci appartient à Moggallāyana : 'moggallāyanaṃ' (grammaire) ; de Sugata : 'sogataṃ' (enseignement). පිතිතො භාතරි රෙය්යණ. Le suffixe 'reyyaṇa' après 'pitu' pour désigner le frère. පිතුසද්දා තස්ස භාතරි රෙය්යණ හොති-රොනු’බන්ධො. À partir du mot 'pitu' (père), pour désigner son frère, le suffixe 'reyyaṇa' est utilisé, le 'r' étant un indicateur (anubandha). රානුබන්ධෙ’න්තසරාදිස්ස. En présence de l'indicateur 'r', élision de la voyelle finale de la racine. අන්තො සරො ආදි යස්සාවයවස්ස තස්ස ලොපො හොති රානුබන්ධෙති උලොපො-පිතු භාතා පෙත්තෙය්යො. La voyelle finale de l'élément auquel s'ajoute l'indicateur 'r' est supprimée, ainsi le 'u' est supprimé : le frère du père est 'petteyyo' (oncle paternel). මාතිතො ච හගිනියං ඡො. Et le suffixe 'cha' après 'mātu' pour désigner la sœur. මාතුතො චෙ පිතුතො ච තෙසං භගිනියං ඡො හොති-මාතුභගිනි මාතුච්ඡා-‘‘ඉත්ථියමත්වා’’ති ආ-එවම්පිතුච්ඡා. Le suffixe cho est utilisé pour désigner la sœur du côté de la mère ou du père ; la sœur de la mère est mātucchā ; selon la règle 'itthiyamatvā', on obtient la finale ā. Il en est de même pour pitucchā (tante paternelle). මාතාපිතුස්වාමහො. Le suffixe maho s'applique aux mots mère et père. මාතාපිතුහි තෙසං මාතාපිතුස්වාමහො හොති-මාතු මාතා මාතාමහී-මාතු පිතා මාතාමහො-පිතු මාතා පිතාමහී-පිතු පිතාපි නාමහො. À partir des mots mère et père, le suffixe maho est utilisé pour désigner leurs parents : la mère de la mère est mātāmahī ; le père de la mère est mātāmaho ; la mère du père est pitāmahī ; le père du père est également nommé pitāmaho. හිතෙ රෙය්යණ. Le suffixe reyyaṇa est employé dans le sens de ce qui est favorable ou bénéfique. මාතාපිතූහි හිතෙ රෙය්යණ හොති-මාතු හිතො මත්තෙය්යො, පිතු හිතො පෙත්තෙය්යො. À partir des mots mère et père, le suffixe reyyaṇa est utilisé dans le sens de bénéfique : bénéfique pour la mère est matteyyo, bénéfique pour le père est petteyyo. තමස්ය පරිමාණං ණිකො ච. Le suffixe ṇiko est également employé pour exprimer la mesure d'une chose. පඨමන්තා අස්සෙති අස්මිං අත්ථෙ ණිකො හොති කොව තඤ්චෙ පඨමන්තං පරිමාණම්භවති. Le suffixe ṇiko s'ajoute à un nom au nominatif dans le sens de 'telle est sa mesure', à condition que ce nom au nominatif exprime effectivement une unité de mesure. දොණෙ පරිමාණමස්ස දොණිකො, (වීහි)-එකම්පරිමාණමස්ස එකකං-ද්විකං, තිකං, චතුක්කං, පඤ්චකමිච්චාදි. Doṇiko signifie 'dont la mesure est un doṇa' ; pour le riz, ekakaṃ signifie 'dont la mesure est un' ; de même dvikaṃ, tikaṃ, catukkaṃ, pañcakaṃ, etc. සඤ්ජාතා තාරකාදිත්විතො Le suffixe ito s'ajoute à partir de tārakā (étoile) et d'autres mots similaires. තාරකාදිහි පඨමන්තෙහි අස්සෙති ඡට්ඨත්ථෙ ඉතො හොති තෙ Le suffixe ito s'ajoute aux mots tels que tārakā au nominatif dans le sens du génitif 'de cela'. චෙ සඤ්ජාතා හොන්ති-තාරකා සඤ්ජාතා අස්ස තාරකිතං-(ගගනං)-පුප්ඡිතො-(රුක්ඛො). Lorsque ces choses sont apparues : tārakitaṃ désigne le ciel où les étoiles sont apparues ; pupphito désigne l'arbre où les fleurs sont apparues. මානෙ මත්තො. Le suffixe matto est utilisé pour exprimer une mesure. පඨමන්තා මානවුත්තිතො අස්සෙති අස්මිං අත්ථෙ මත්තො හොති-ඵඛලං උම්මානමස්ස ඛඵලමත්තං. හත්ථො පරිමාණමස්ස හත්ථමත්තං, සතං මානමස්ස සතමත්තං. Le suffixe matto s'ajoute à un nom au nominatif signifiant une mesure dans le sens de 'telle est sa mesure' : khaphalamattaṃ, dont la mesure est un fruit khaphala ; hatthamattaṃ, dont la mesure est une coudée ; satamattaṃ, dont la mesure est cent. ණෙ ච පුරිසා Le suffixe ṇe s'ajoute également au mot purisa (homme). පුරිසා පඨමන්තා උද්ධමානවුත්තිතො අස්සෙති අස්මිං අත්ථෙ ණෙ හොති මත්ත තග්ඝා ච-පුරිසො උම්මානමස්ස පොරිසං, පුරිසමත්තං. පුරිසතග්ඝං. Le suffixe ṇe s'ajoute au mot purisa au nominatif exprimant une mesure de hauteur, tout comme les suffixes matta et taggha : porisaṃ, purisamattaṃ ou purisatagghaṃ signifie de la taille d'un homme. තස්ස භාවකම්මෙසු ත්ත තා ත්තනණ්යණෙය්ය ණිඝ ණියා. Les suffixes tta, tā, ttana, ṇya, ṇeyya, ṇa, ṇi, gha et ṇiyā s'ajoutent pour exprimer l'état d'être (bhāva) ou l'action (kamma). භවන්ති එතස්මා සද්දබුද්ධීති භාවො සද්දප්පවත්ති නිමිත්තං-කම්මං ක්රියා-ඡටාඨියන්තා භාවෙ කම්මෙ ච ත්ත තාදයො හොන්ති බහුලං-සාමඤ්ඤවිධයො පයොගමනුසාරයන්තිති කුතො චි ද්වීසුකුතො චි භාවෙ යෙව-න ච සබ්බෙ සබ්බතො හොන්ති අඤ්ඤත්ර ත්තතාහි-නීලස්ස පටාස්ස භාවො නීලත්තං නීලතාති ගුණෙ භාවො-ඉහ ගුණවසා නිලසද්දොනීලගුණයුත්තෙ දබ්බෙ වත්තතෙ නිමිත්තස්සරුපානුගතාඤ්චබුද්ධි-එවමඤ්ඤත්රාපි යථානුරූපංඤාතබ්බං නීලස්සගුණස්ස භාවො නීලත්තංනීලතාති නීලගුණජාති-ගොත්තං ගොතාති ගොජාති-පාචකත්තත්ති පචනක්රියාසම්බන්ධො-රාජපුරිසත්තන්ති රාජසම්බන්ධො-දෙවදත්තං චන්දත්තං සූරියත්තන්ති තදවත්ථාවිසෙස සාමඤ්ඤං-ආකාසත්තං අභාවත්තන්ති උපචරිතභෙදසාමඤ්ඤං-අලසස්ස භාවො කම්මං වා අලසත්තං අලසතා-ත්තන, පුථුජ්ජනත්තනං-ණ්ය, චාපකල්යං‘‘සකත්ථෙතී‘‘සකත්ථෙපි-අකිඤ්චනමෙව ආකිඤ්චඤ්ඤං-ණෙය්ය, සොචෙය්යං-ණ, පාටවං-අවඞ-ඉය, නග්ගියං-ණි ය, පොරොහිතියං. Le terme bhāva désigne la raison d'être d'un mot ou son fondement conceptuel ; kamma désigne l'action. Les suffixes tta, tā, etc., s'ajoutent fréquemment aux mots se terminant par le génitif pour exprimer l'état ou l'action. S'agissant de règles générales, leur application suit l'usage : certains s'appliquent aux deux sens, d'autres seulement à l'état. Tous les suffixes ne s'appliquent pas à tous les mots, excepté tta et tā. L'état d'un vêtement bleu est nīlattaṃ ou nīlatā (la bleuité) ; ici, en raison de la qualité, le mot bleu désigne la substance pourvue de cette qualité. Il en va de même ailleurs selon le cas. L'état de la qualité bleue est nīlattaṃ ou nīlatā, c'est-à-dire la nature de la couleur bleue. Gottaṃ ou gotā désigne la nature de vache (gojāti). Pācakattaṃ exprime la relation avec l'action de cuisiner. Rājapurisattaṃ exprime la relation avec le roi. Devadattaṃ, candattaṃ, sūriyattaṃ expriment des conditions d'état spécifiques. Ākāsattaṃ et abhāvattaṃ expriment des distinctions métaphoriques. L'état ou l'action d'un paresseux (alasa) est alasattaṃ ou alasatā. Avec ttana : puthujjanattanaṃ (l'état d'un homme du commun). Avec ṇya : cāpalyaṃ (inconstance) ; s'utilise aussi dans le sens propre : ākiñcaññaṃ (le fait de ne rien posséder). Avec ṇeyya : soceyyaṃ (pureté). Avec ṇa : pāṭavaṃ (habileté). Avec iya : naggiyaṃ (nudité). Avec ṇi ya : porohitiyaṃ (la fonction de chapelain). තර තමිස්සිකියිට්ඨාතිසයෙ. Les suffixes tara, tama, issika, iya et iṭṭha sont utilisés pour exprimer le degré supérieur ou le superlatif. අතිසයෙ වත්තමානනතො හොන්තෙතෙ පච්චයා-අතිසයෙන පාපො පාපතරො, පාපතමො, පාපිස්සිකො. පාපියො. පාපිට්ඨො-අතිසයන්තාපි අතිසයප්පච්චයො-අතිසයෙන පාපිට්ඨො පාපිට්ඨතරො-උදුම්බරස්ස විකාරො’වයවොත්වෙවමාදිවිග්ගහෙ. Ces suffixes s'ajoutent pour exprimer l'excès : extrêmement mauvais se dit pāpataro, pāpatamo, pāpissiko, pāpiyo ou pāpiṭṭho. Un suffixe de degré supérieur peut aussi s'ajouter à une forme déjà superlative : pāpiṭṭhataro. Ce qui suit concerne l'analyse de la transformation ou de la partie d'un figuier udumbara. තස්ස විකාරාවයවෙසු ණ ණික ණෙය්ය මයා. Les suffixes ṇa, ṇika, ṇeyya et maya sont utilisés pour exprimer la transformation ou la partie d'une chose. පකතියා උත්තරමවත්ථන්තරං විකාරො-ඡට්ඨියන්තා නාමස්මා විකාරෙ’වයවෙ ච ණදයො හොන්ති බහුලං-ණ, ඔදුම්බරං-(භස්මං පණ්ණං වා)-ණික, කප්පාසිකං-නෙය්ය, එණෙය්යං-මය. තිණමයං-‘‘අඤ්ඤස්මින්ති’’ අත්ථන්තරෙපි-ගුන්නං කරිසං ගොමයං. La transformation est le passage d'une substance originelle à un autre état. Les suffixes ṇa, etc., s'ajoutent fréquemment aux noms se terminant par le génitif pour exprimer une transformation ou une partie : ṇa donne odumbaraṃ (cendres ou feuilles de figuier) ; ṇika donne kappāsikaṃ (en coton) ; ṇeyya donne eṇeyyaṃ (provenant du cerf eṇi) ; maya donne tiṇamayaṃ (fait d'herbe). On l'utilise aussi dans d'autres sens, comme gomayaṃ (bouse de vache). මනුස්සානං සමුහොත්වෙවමාදිවිග්ගහෙ. L'analyse grammaticale prend la forme de définitions telles que 'un groupe d'hommes'. සමුහෙ කණ්ණණිකා. Les suffixes ka, ṇa et ṇika sont utilisés pour exprimer la notion de groupe (samūha). ඡට්ඨියන්තා සමූහෙ කණ්ණණිකා හොන්ති-මානුස්සකං. කාකං, ආපුපිකං-‘‘ජනාදීහි තා’’ති සමූහෙ තා-ජනානං සමූහො ජනතා. ගජතා, බන්ධුතා. Les suffixes ka, ṇa et ṇika s'ajoutent aux noms se terminant par le génitif pour signifier un groupe : mānussakaṃ (groupe d'humains), kākaṃ (groupe de corbeaux), āpupikaṃ (groupe de gâteaux). Le suffixe tā s'ajoute également pour signifier un groupe avec des mots comme jana : janatā (groupe de personnes), gajatā (groupe d'éléphants), bandhutā (groupe de parents). එකා කාක්යසහායෙ. Les suffixes ka et ākī s'ajoutent au mot eka (un) pour exprimer l'absence de compagnon. එකස්මා අසහායත්ථෙ ක ආකී හොන්ති-එකො’ව එකකො, එකාකී. À partir du mot eka, pour exprimer le sens de solitude, on utilise ka et ākī : ekako ou ekākī signifie seul. අයුභද්විතීහංසෙ. Le suffixe ayo s'ajoute aux mots ubha, dvi et ti pour désigner des parties ou membres. උපද්විතීහි අවයවවුත්තීහි පඨමන්තෙහි අස්සෙති ඡට්ඨත්ථෙ අයො හොති-උභො අංසා අස්ස උභයං. ද්වයං. තයං-චින්තං පුරණෙච්චා දිවිග්ගහෙ-‘‘චතුත්ථදුතියෙස්වෙසං තතියපඨමා’’ති නිපාතනා පූරණත්ථෙ ද්විතො තියො ද්විස්ස දු ච තිචතුහි අතියත්තාච-දුතියො. තතියො. චතුත්ථො. Le suffixe ayo s'ajoute aux mots ubha, dvi et ti au nominatif dans le sens du génitif 'de cela' pour exprimer des parties : ubhayaṃ (les deux), dvayaṃ (une paire), tayaṃ (une triade). Pour les nombres ordinaux, par formation irrégulière, à partir de dvi on obtient dutiyo ; à partir de ti, tatiyo ; et à partir de catu, catuttho. ම පඤ්චාදිහි කතීහි. Le suffixe ma s'ajoute aux nombres à partir de cinq ainsi qu'au mot kati (combien). ඡට්ඨියන්තාය පඤ්චාදිකාය සඞ්ඛ්යාය කතිස්මා ච මො හොති පූරණත්ථෙ-පඤ්චන්නං පුරණෙ පඤ්චමො-එවං සත්තමො, අට්ඨමො, ඉච්චාදි. Le suffixe mo s'ajoute aux nombres au génitif à partir de cinq ainsi qu'au mot kati pour former les ordinaux : pañcamo est le cinquième qui complète le groupe de cinq ; de même sattamo (septième), aṭṭhamo (huitième), etc. ඡාට්ඨ ට්ඨමා. Les suffixes -ṭṭha et -ṭṭhama. ඡසද්දා ට්ඨ ට්ඨමා හොන්ති පුරණත්ථෙ-ඡන්නං පූරණෙ ඡට්ඨො, ඡට්ඨමො වා. Les suffixes -ṭṭha et -ṭṭhama sont ajoutés au mot cha (six) dans le sens ordinal : celui qui complète six est le sixième (chaṭṭho ou chaṭṭhamo). තස්ස පුරණෙකාදසාදිතො වා. À partir de ekādasa (onze), pour exprimer le sens ordinal, il y a facultativement le suffixe -ḍa. ඡට්ඨියන්තායෙකාදසාදිකාය සඞ්ඛ්යාය ඩො හොති පූරණත්ථෙ විභාසා-ඩකාරො’නුබන්ධො-එකාදසන්තං පූරණෙ එකාදසො-අඤ්ඤත්ර-එකාදසමොච්චාදි-එවං ද්වාදසො ඉච්චාදි-එකූනවීසත්යාදිහිතුඩෙ. Le suffixe -ḍa est facultativement ajouté aux nombres commençant par ekādasa (onze) déclinés au génitif dans le sens d'ordinal. La lettre 'ḍ' est un indicateur (anubandha). Celui qui complète onze est le onzième (ekādaso). Ailleurs, on utilise ekādasama, etc. De même, dvādaso (douzième), etc. Pour ceux commençant par ekūnavīsati (dix-neuf), on ajoute également le suffixe -ḍa. සෙ සතිස්ස තිස්ස. Le suffixe -sa étant présent, il y a suppression de 'ti' de -sati. සෙ පරෙ සත්යන්තස්ස තිකාරස්ස ලොපො හොතීති තිලොපො. එකුනවීසො. Lorsqu'un suffixe commençant par -sa suit, il y a élision de la syllabe 'ti' à la fin du mot -sati ; c'est ce qu'on appelle l'élision de 'ti' (tilopa). Exemple : ekūnavīso (dix-neuvième). සතාදීනමි ච. Et pour les mots sata (cent), etc. සතාදිකාය සඞ්ඛ්යාය ඡට්ඨියන්තාය පුරනත්ථෙ මො හොති සතා දිනමි චාන්තාදෙසො-සතස්ස පූරණෙ සතිමො, සහස්සිමො. වීසති අධිකා අස්මිං සතෙ සහස්සෙ වාති එවමාදිවිග්ගහෙ. Le suffixe -ma est ajouté aux nombres commençant par sata (cent) au génitif dans le sens ordinal, et -ima est la substitution finale pour sata et les suivants. Celui qui complète cent est le centième (satimo), le millième (sahassimo). On trouve aussi des analyses (viggaha) telles que : « vingt en surplus dans ce cent ou ce mille ». සඞ්ඛ්යාය සච්චුතීසාසදසන්තායාධිකාස්මිං සතසහස්සෙ ඩො. Le suffixe -ḍa est ajouté à un nombre se terminant par -sa, -ti, -u, -ī, -ā, ou -dasa lorsqu'il exprime un surplus dans cent, mille ou cent mille. සත්යන්තාය මුත්යන්තාය ඊසන්තාය ආසන්තාය දසන්තාය ච සඞ්ඛ්යාය පඨමන්තාය අස්මින්ති සත්තම්යත්ථෙ ඩො හොති සා චෙ සඞ්ඛ්යා අධිකා හොති යදස්මින්ති තඤ්චෙ සතං සහස්සං සතසහස්සං වා හොති-තිලොපෙ-වීසං-සතං, සහස්සං, සතසහස්සං වා-උත්යන්තාය-නහුතං-සතං. සහස්සං, සතසහස්සං වා-ඊසන්තාය-චත්තාරීසං-සතං. සහස්සං, සතසහස්සං වා-ආසන්තාය-පඤ්ඤාසං-සතං, සහස්සං. සතසහස්සං වා-දසන්තාය-එකාදසං-සතං, සහස්සං, සතසහස්සං වා-සච්චුතීසාසදසන්තායාති කිං? ඡ අධිකා අස්මිං සතෙ-අධිකෙති කිං? පඤ්චදස හීනා අස්මිං සතෙ-අස්මින්ති කිං?වීසති අධිකා එතස්මා සතා-සතසහස්සෙති කිං? එකාදසාධිකා අස්සං වීසතියං. Le suffixe -ḍa est ajouté à un nombre au nominatif se terminant par -ti, -u, -ī, -ā, ou -dasa, dans le sens du locatif (« dans ceci »), si ce nombre est en surplus de ce en quoi il est contenu, et si ce contenant est cent, mille ou cent mille. Avec l'élision de 'ti' : vīsaṃ-sataṃ (cent vingt), sahassaṃ, satasahassaṃ. Pour une fin en -u : nahutaṃ-sataṃ, sahassaṃ, satasahassaṃ. Pour une fin en -ī : cattārīsaṃ-sataṃ, sahassaṃ, satasahassaṃ. Pour une fin en -ā : paññāsaṃ-sataṃ, sahassaṃ, satasahassaṃ. Pour une fin en -dasa : ekādasaṃ-sataṃ, sahassaṃ, satasahassaṃ. Pourquoi dire « se terminant par -sa, -ti, -u, -ī, -ā, -dasa » ? Pour exclure par exemple « six en surplus dans ce cent ». Pourquoi dire « en surplus » ? Pour exclure « quinze de moins dans ce cent ». Pourquoi dire « dans ceci » ? Pour exclure « vingt en surplus de ce cent ». Pourquoi dire « cent ou mille » ? Pour exclure « onze en surplus dans ces vingt ». තමෙත්ථස්සත්ථීති මන්තු. Le suffixe -mantu est employé dans les sens de « cela est ici » ou « cela appartient à celui-ci ». පඨමන්තා එත්ථ අස්ස අත්ථීති එතෙස්වත්ථෙසු මන්තු හොති-ඉතිසද්දස්ස විවක්ඛානියමනත්ථත්තා පහුතාදියුත්තෙයෙව අත්ථ්යත්ථෙ හොති-වුත්තංහි. Le suffixe -mantu est ajouté à un mot au nominatif dans les sens de « cela est ici » ou « cela lui appartient ». Comme l'usage du mot 'iti' restreint l'intention, il s'emploie dans le sens de possession liée à l'abondance, etc., ainsi qu'il a été dit : පහුතෙ ච පසංසායං නින්දායද්වාතිසායනෙ; නිච්චයොගෙ ච සංසග්ගෙ හොන්තිමෙ මන්තුආදයො. « Ces suffixes tels que -mantu s'emploient dans les sens d'abondance, d'éloge, de blâme, d'excès, de liaison constante et de contact. » පහුතා ගාවො එත්ථ දෙසෙ අස්ස වා පුරිසස්ස සන්තීති සගොමාපසංසායං. පසත්ථා ජාති අස්ස අත්ථීති ජාතිමා-නින්දායං, වලිමාඅතිසායනෙ, බුද්ධිමා-නිච්චයොගෙ, ජුතිමා-සංසග්ගෙ, හලිද්දිමා. තමෙත්ථස්සත්ථීති අධිකාරො. Dans le sens d'abondance : « il y a beaucoup de vaches dans ce pays ou pour cet homme », d'où gomā. Dans le sens d'éloge : « il a une naissance louable », d'où jātimā. Dans le sens de blâme : valimā (ridé). Dans le sens d'excès : buddhimā (très intelligent). Dans le sens de liaison constante : jutimā (radieux). Dans le sens de contact : haliddimā (teinté de curcuma). « Cela est ici ou lui appartient » est l'en-tête de section (adhikāra). වන්ත්වවණ්ණා. Le suffixe -vantu remplace -mantu après les voyelles 'a' ou 'ā'. පඨමන්තතො අවණ්ණන්තා මන්ත්වත්ථෙ වන්තු හොති-සීලවා, දයාවා-අවණ්ණාති කිං? බුද්ධිමා. Après un mot au nominatif se terminant par 'a' ou 'ā', le suffixe -vantu est utilisé dans le sens de -mantu. Exemples : sīlavā (vertueux), dayāvā (compatissant). Pourquoi dire « après 'a' ou 'ā' » ? Pour comparer avec buddhimā. දණ්ඩාදිත්විකඊ. Les suffixes -ika et -ī pour la classe daṇḍa, etc. දණ්ඩාදීහි ඉක ඊ හොන්ති වා මන්ත්වත්ථෙ-දණ්ඩිකො, දණ්ඩී-ගන්ධිකො ගන්ධි-ඉතිසද්දස්ස විසසනියමන්ත්ථත්තා කුතො චි ද්වෙ කුතොචෙ කමෙකංව-නාවිකො, සුඛී. Les suffixes -ika et -ī sont facultativement ajoutés aux mots de la classe daṇḍa, etc., dans le sens de possession (-mantu) : daṇḍiko, daṇḍī ; gandhiko, gandhī. En raison de la restriction d'usage du mot 'iti', on emploie parfois les deux, parfois un seul : nāviko, sukhī. තපාදිහි ස්සී. Le suffixe -ssī pour la classe tapa, etc. තපාදිතො වා ස්සී හොති මන්ත්වත්ථෙ-තපස්සී, යසස්සී-වාත්වෙච-යසවා. Le suffixe -ssī est facultativement ajouté à tapa, etc., dans le sens de possession : tapassī, yasassī. À cause de l'expression de la faculté (vā), on a aussi : yasavā. සද්ධාදිත්ව. Le suffixe -a pour la classe saddhā, etc. සද්ධාදීහිමන්ත්වත්ථඅහොතිවා-සද්ධො, පඤ්ඤො-වාත්වෙව-පඤ්ඤවා. Le suffixe -a est facultativement ajouté à la classe saddhā, etc., dans le sens de possession : saddho, pañño. À cause de l'expression de la faculté (vā), on a aussi : paññavā. ණෙ තපා. Le suffixe -ṇa pour tapa. තපසද්දා ණෙ හොති මන්ත්වත්ථෙ-තාපසො-මනාදිත්තා ‘‘මනාදීනං සක’’ඉති ණනුබන්ධෙ සක-‘‘මායාමෙධාහි වී’’ති මන්ත්වත්ථෙ වී-මායාවි, මෙධාවී. Le suffixe -ṇa est ajouté au mot tapa dans le sens de possession : tāpaso. Appartenant à la classe manādi, par la règle « manādīnaṃ saka » avec l'indicateur 'ṇ', on obtient -saka. Par la règle « māyāmedhāhi vī », on obtient le suffixe -vī dans le sens de possession : māyāvī, medhāvī. තො පඤ්චම්යා. Le suffixe -to pour l'ablatif. පඤ්චම්යන්තා බහුලං තො හොති-ගාමස්මා ගාමතො-ඉමෙන කිං සද්දෙහි තොම්හි-‘‘ඉතො තෙත්තො කුතො’’ති ඉමස්ස ටි නිපච්චතෙ එතස්ස ටඑත කස්ස කුත්තඤ්ච-ඉමස්මා ඉතො, එතස්මා අතො එත්තො, කස්මා කුතො. Le suffixe -to est fréquemment ajouté à une forme à l'ablatif : de gāmasmā on obtient gāmato. Qu'en est-il des pronoms devant -to ? Dans ito, etto, kuto, la syllabe 'ti' de ima est remplacée, eta devient etto (ou ato), et ka devient ku. De imasmā : ito ; de etasmā : ato ou etto ; de kasmā : kuto. අභ්යාදිහි. Le suffixe -to après abhi, etc. අභිආදීහි තො හොති-අපඤ්චම්යන්තෙහිපි විධානත්තො’යං-අභිතො, පරිතො, පච්ඡතො, හෙට්ඨතො. Le suffixe -to est ajouté après abhi, etc. Cette règle s'applique même à des termes qui ne sont pas à l'ablatif : abhito, parito, pacchato, heṭṭhato. ආද්යාදීහි. Le suffixe -to après ādi, etc. ආදිප්පභුතීහි තො හොති-ආදො ආදිතො, මජ්ඣෙ මජ්ඣතො, යං යතො. Le suffixe -to est ajouté après ādi, etc. : de ādo on obtient ādito, de majjhe on obtient majjhato, de yaṃ on obtient yato. සබ්බාදිතො සත්තම්යා ත්රත්ථා. Après les bases commençant par 'sabba' au locatif, on ajoute les suffixes 'tra' et 'ttha'. සබ්බාදීහි සත්තම්යන්තෙහි ත්රත්ථා හොන්ති-සබ්බස්මිං සබ්බත්ර, සබ්බත්ථ-යස්මිං යත්ර, යත්ථ-බහුලාධිකාරා න තුම්හාම්හෙහි. Les suffixes 'tra' et 'ttha' sont ajoutés aux bases comme 'sabba' se terminant par le locatif : 'sabbasmiṃ' devient 'sabbatra' ou 'sabbattha' ; 'yasmiṃ' devient 'yatra' ou 'yattha'. En raison de la règle de diversité (bahula), cela ne s'applique pas aux pronoms 'tumha' et 'amha'. කත්ථෙත්ථ කුත්රාත්ර ක්වෙහිධ. Kattha, ettha, kutra, atra, kva, iha et idha [sont formés irrégulièrement]. එතෙ සද්දා නිපච්චන්තෙ-කස්මිං කත්ථ, කුත්ර, ක්ව-එතස්මිං එත්ථ, අත්ර-අස්මිං ඉහ, ඉධ. Ces mots sont formés par dérivation irrégulière : pour 'kasmiṃ' (en quoi/où) : 'kattha', 'kutra', 'kva' ; pour 'etasmiṃ' (en ceci) : 'ettha', 'atra' ; pour 'asmiṃ' (en celui-ci) : 'iha', 'idha'. ධී සබ්බා වා. Le suffixe 'dhi' s'ajoute facultativement après 'sabba'. සත්තම්යන්තතො සබ්බස්මා ධිවා හොති-සබ්බධි-වාතිකිං, සබ්බත්ර. À partir de 'sabba' au locatif, 'dhi' est ajouté facultativement : 'sabbadhi'. Pourquoi dire 'facultativement' ? À cause de la forme 'sabbatra'. යා හිං. Après 'ya', le suffixe 'hiṃ' [s'ajoute facultativement]. සත්තම්යන්තා යසද්දා හිං වා හොති-යහිං-වාත්වෙව-යත්ර. À partir de 'ya' au locatif, 'hiṃ' s'ajoute facultativement : 'yahiṃ'. Par 'facultativement', on entend qu'il existe aussi 'yatra'. තා හච. Après 'ta', les suffixes 'haṃ' et 'hiṃ' [s'ajoutent]. සත්තම්යන්තා තතො වාහං හොති හිඤ්ච-තහං, තහිං-වාත්වෙව-තත්ර. À partir de 'ta' au locatif, 'haṃ' et 'hiṃ' s'ajoutent facultativement : 'tahaṃ', 'tahiṃ'. Par 'facultativement', on entend qu'il existe aussi 'tatra'. කුහිංකතං. Kuhiṃ et kahaṃ [sont formés irrégulièrement]. කිංසද්දා සත්තම්යන්තා හිං හං නිපච්චන්තෙ කිස්ස කුකා ච-කුහිං කහං-සබ්බස්මිං කාලෙච්චෙවමාදි විග්ගහෙ. À partir du pronom 'kiṃ' au locatif, les suffixes 'hiṃ' et 'haṃ' sont prescrits irrégulièrement, et 'kiṃ' est remplacé par 'ku' et 'ka' : 'kuhiṃ', 'kahaṃ'. Cela s'applique dans l'analyse de 'en tout temps', etc. සබ්බෙකඤ්ඤයතෙහි කාලෙ දා. Après 'sabba', 'eka', 'añña', 'ya' et 'ta', on ajoute le suffixe 'dā' pour exprimer le temps. එතෙහි සත්තම්යන්තෙහි කාලෙ දා හොති-සබ්බදා එකදා, අඤ්ඤදා, යදා, තදා. Après ces bases au locatif, 'dā' s'ajoute pour le temps : 'sabbadā' (toujours), 'ekadā' (une fois), 'aññadā' (une autre fois), 'yadā' (quand), 'tadā' (alors). කදා කුදා සදා ධුනෙදානි. Kadā, kudā, sadā, adhunā et idāni [sont formés irrégulièrement]. එතෙ සද්දා නිපච්චන්තෙ-කස්මිං කාලෙ කදා, කුදා-සබ්බස්මිං කාලෙ සදා-ඉමස්මිං කාලෙ අධුනා, ඉදානි. Ces mots sont formés par dérivation irrégulière : pour 'kasmiṃ kāle' (à quel moment) : 'kadā', 'kudā' ; pour 'sabbasmiṃ kāle' (en tout temps) : 'sadā' ; pour 'imasmiṃ kāle' (à ce moment) : 'adhunā', 'idāni'. අජ්ජ සජ්ජවපරජ්ජෙවතරහි කරහා. Ajja, sajju, aparajju, etarahi et karahā [sont formés irrégulièrement]. එතෙ සද්දා නිපච්චන්තෙ- Ces mots sont formés par dérivation irrégulière : පකති පච්චයො ආදෙසො කාලවිසෙසොති සබ්බමෙතං නිපාතනා ලබ්භති-ඉමස්ස ටො ජ්ජො වාහනි නිපච්චතෙ-අස්මිං අහනි අජ්ජ-සමානස්ස සභාවොජ්ජු වාහති-සමානෙ අහති සජ්ජු-අපරස්මා ජ්ජු වාහති-අපරස්මිං අහති අපරජ්ජු-ඉමස්සෙතො කාලෙරහි ච-ඉමස්මිං කාල්ඤෙතරහි-කිංසද්දස්ස කො රහ වානජ්ජතනෙ-කස්මිං කාලෙ කරහ. La base, le suffixe, la substitution et la spécificité temporelle sont tous obtenus par dérivation irrégulière : pour 'ima', 'jja' est prescrit et la base devient 'a' : 'ajja' (aujourd'hui) ; pour 'samāna', la base devient 'sa' et le suffixe est 'jju' : 'sajju' (instantanément) ; après 'apara', le suffixe est 'jju' : 'aparajju' (le lendemain) ; pour 'ima', il devient 'eta' avec le suffixe 'rahi' : 'etarahi' (maintenant) ; pour le mot 'kiṃ', il devient 'ka' avec le suffixe 'raha' pour un temps non-actuel : 'karaha' (à quel moment ?). සබ්බාදීහි පකාරෙ ථා. Après 'sabba', etc., on ajoute le suffixe 'thā' pour exprimer la manière. සාමඤ්ඤස්ස භෙදකො විසෙසො පකාරො, තත්ථ වත්තමානෙහි සබ්බාදීහි ථා හොති-සබ්බෙන පකාරෙන සබ්බථා-යථා, තථා. La 'manière' est une distinction qui spécifie une généralité ; après 'sabba', etc., exprimant cela, on ajoute 'thā' : 'sabbathā' (de toute manière), 'yathā' (comme), 'tathā' (ainsi). කථමිත්ථං. Kathaṃ et itthaṃ [sont formés irrégulièrement]. එතෙ සද්දා නිපච්චන්තෙ පකාරෙති කිමිමෙහි ථංපච්චයොකෙත තෙසං යථාක්කමං-කෙන පකාරෙන කථං, ඉමිනා පකාරෙන ඉත්ථං. Ces mots sont formés par dérivation irrégulière pour exprimer la manière : avec 'kiṃ' et 'ima', le suffixe 'thaṃ' est ajouté et les bases deviennent 'ka' et 'i' : 'kathaṃ' (comment ?), 'ithaṃ' (de cette manière). එකෙන පකාරෙන එකං වා පකාරං කරොතිච්චෙවමාදිවිග්ගහෙ. Dans l'analyse 'd'une seule manière' ou 'il agit d'une manière', etc. [le suffixe suivant est utilisé]. ධා සඞ්ඛ්යාහි. Le suffixe 'dhā' est ajouté après les noms de nombre. සඞ්ඛ්යාවාචීහි පකාරෙ ධා පරො හොති-එකධා කරොති-ද්විධා,තිධා, චතුධා, පඤ්චධා කරොතිච්චෙවමාදිවිග්ගහො-බහුසද්දා වෙපුල්ලවාචී සඞ්ඛ්යාවාචී ච-යදා සඞ්ඛ්යාවාචී තදා බහුධා කරොති. Après les termes exprimant un nombre, 'dhā' est ajouté pour signifier la manière : 'ekadhā karoti' (il agit d'une seule façon), 'dvidhā', 'tidhā', 'catudhā', 'pañcadhā' (de deux, trois, quatre, cinq façons). Le mot 'bahu' exprime l'abondance ou un nombre ; lorsqu'il exprime un nombre, on a 'bahudhā karoti' (il agit de nombreuses façons). වෙකා ජ්ඣං. Le suffixe 'jjhaṃ' s'ajoute facultativement après 'eka'. එකස්මා පකාරෙ ජ්ඣං වා හොති-එකජ්ඣං-වාති කිං, එකධා. Après 'eka' pour exprimer la manière, 'jjhaṃ' est ajouté facultativement : 'ekajjhaṃ' (ensemble). Pourquoi dire 'facultativement' ? À cause de 'ekadhā'. ද්විතීහෙධා. Le suffixe 'edhā' s'ajoute facultativement après 'dvi' et 'ti'. ද්විතීහි පකාරෙ එධා වා හොති-මෙධා, තෙධා-වාත්වෙව-ද්විධා, තිධා-එකං වාරං භුඤ්ජතිච්චෙවමාදිවිග්ගහෙ. Après 'dvi' et 'ti' pour exprimer la manière, 'edhā' est ajouté facultativement : 'dvedhā', 'tedhā'. Par 'facultativement', on entend qu'il existe aussi 'dvidhā' et 'tidhā'. Comme dans l'analyse 'il mange une fois', etc. වාර සඞ්ඛ්යාය ක්ඛත්තුං. Le suffixe -kkhattuṃ est utilisé après un nombre pour exprimer la fréquence. වාරසම්බන්ධිතියා කතිසඞ්ඛ්යාය ක්ඛත්තුං හොති-කතිවාරෙ භුජති කතික්ඛත්තුං භුඤ්ජති. Le suffixe -kkhattuṃ s'ajoute à l'interrogatif kati (combien) pour exprimer un rapport de fréquence : « Combien de fois mange-t-il ? » devient katikkhattuṃ bhuñjati. බහුම්හා ධා ච පච්චාසත්තියං. Après bahu (beaucoup), on emploie aussi le suffixe -dhā pour exprimer une répétition rapprochée. වාරසම්බන්ධිනියා බහුසඞ්ඛ්යාය ධා හොති ක්ඛත්තුඤ්ච වාරානඤ්චෙ පච්චාසත්ති හොති-බහුවාරෙ බුඤ්ජති බහුධා වා දිවසස්ස බුඤ්ජති, ඛහුක්ඛත්තුං වා, පච්චාසත්තියන්ති කිං, බහුක්ඛත්තුං මකාසස්ස භුඤ්ජති. Pour exprimer une fréquence multiple, on utilise -dhā ou -kkhattuṃ lorsqu'il y a une répétition rapprochée des occurrences : il mange plusieurs fois par jour, bahudhā ou bahukkhattuṃ. Pourquoi précise-t-on « répétition rapprochée » ? Considérez l'exemple : « il mange plusieurs fois par mois » (bahukkhattuṃ māsassa). සකිං වා. Ou le terme sakiṃ. එකං වාරමිච්චස්මිං අත්ථෙ සකින්ති වා නිපච්චතෙ එකස්මා කිං එකස්ස ච සාදෙසො-එකං වාරං භුඤ්ජති සකිං භුඤ්ජති-වාති කිං, එකක්ඛත්තුං භුඤ්ජති. Pour le sens de « une fois », le terme sakiṃ est établi par substitution de sa à eka. « Il mange une fois » se dit sakiṃ bhuñjati. Pourquoi le « ou » ? Car on peut aussi dire ekakkhattuṃ bhuñjati. සො වීච්ඡාප්පකාරෙසු. Le suffixe -so est utilisé pour exprimer la répétition distributive (vīcchā) ou la manière (prakāra). ක්රියාය ගුණෙන දබ්බෙන වා භින්නෙ අත්ථෙ ව්යාපිතුමිච්ඡා වීච්ඡාවීච්ඡායම්පකාරෙ ච සො හොති බහුලං-සාමඤ්ඤනිද්දෙසා යථාසම්භවං විභත්ත්යන්තා යතො කුතො විසද්දා හොති-විච්ඡායං-ඛණ්ඩං ඛණ්ඩං කරොති ඛණ්ඩසො කරොති-සබ්බෙන පකාරෙන සබ්බසො. La répétition distributive (vīcchā) est le désir d'englober une distinction par l'action, la qualité ou la substance. Le suffixe -so apparaît fréquemment pour la distribution et la manière. En raison de sa définition générale, il peut s'ajouter à divers termes déclinés. Pour la distribution : « Il coupe morceau par morceau » devient khaṇḍaso karoti. Pour la manière : « De toutes les manières » devient sabbaso. අභුත තබ්භාවෙ කරායභුයොගෙ විකාරා චී. Le suffixe cī (Chvi) est ajouté à un mot exprimant une transformation (un état non encore advenu devenant tel) lorsqu'il est employé avec les racines kar (faire), as ou bhū (être). අවත්ථාවතො’වත්ථන්තරෙනාභුතස්ස තායාවත්ථාය භාවෙ කරාසභූහි සම්බන්ධෙ සති වකාරවාචකාචී හොති-චකාරො‘‘චී ක්රියත්ථෙහී’’ති විසෙසනත්ථො-අධවලං ධවලං කරොතීති ධවලීකරොති-අධවලො ධවලො සියා භවති වා ධවලීසියා. ධවලීභවති-අභුතතබ්භා වෙති කිං, ඝටං කරොති-කරාසභුයොගෙති කිං. අධවලො ධවලො ජාතතෙ-විකාරාති කිං, සුවණ්ණං කුණ්ඩලීකරොති. Lorsqu'une chose passe d'un état à un autre qu'elle n'avait pas, et qu'elle est liée aux racines kar, as ou bhū, le suffixe cī est appliqué au terme désignant le changement. Le « ca » sert de spécification. « Il rend blanc ce qui n'était pas blanc » se dit dhavalīkaroti. « Ce qui n'était pas blanc devient blanc » se dit dhavalīsiyā ou dhavalībhavati. Pourquoi « un état non encore advenu » ? Pour exclure « il fabrique un pot » (ghaṭaṃ karoti). Pourquoi « avec les racines kar, as, bhū » ? Pour exclure « le non-blanc naît blanc » (adhavalo dhavalo jāyate). Pourquoi « transformation » ? Comme dans « il transforme l'or en boucle d'oreille » (suvaṇṇaṃ kuṇḍalīkaroti). ණද යො. Les suffixes tels que ṇada, etc. අථ තබ්බාදයො වුච්චන්තෙ ක්රියත්ථෙහි ‘‘ක්රියත්ථා’’ති අධිකාරතො, ක්රියා අත්ථො එතස්සාති ක්රියාත්ථො(ධාතු)-සො ච ද්විවිධො සකම්මකා කමක්මකවසෙන-තත්ත යස්මිං ක්රියත්ථෙ කත්තුවාචිනි කම්මං ගවෙසීයතෙ, සො සකම්මකො ඉතරො අකම්මකො-තෙසු යථාරහං සකම්ම කතො කම්මාදො කාරකෙ කම්මාවචනිච්ඡායම්භාවෙ ච තබ්බාදයො වෙදිතබ්බා-අකම්මකතො පන භාවො කම්මවජ්ජිතෙ ච කාරකෙ-ක්රියාති ච ගමනපචනාදිකො අසත්තසම්මතො කත්තරී කම්මෙවා පතිට්ඨිතො කාරකසමූහසාධියො පදත්ථො වුච්චති, වුත්තංහි. Ensuite, les suffixes comme tabba sont enseignés à partir des racines verbales (kriyattha). Une racine est ce qui a l'action pour sens ; elle est de deux sortes : transitive (sakammaka) et intransitive (akammaka). La transitive est celle où une action exprimant l'agent recherche un objet. Les suffixes comme tabba s'appliquent aux cas de l'objet ou de l'état abstrait pour les transitives, et à l'état abstrait ou aux autres rôles pour les intransitives. L'action est définie comme un processus (aller, cuire, etc.) accompli par un ensemble de facteurs (kāraka), résidant dans l'agent ou l'objet, et non perçue comme une substance fixe. ‘‘අද්දබ්බභුතං කත්තාදි-කාරකග්ගාමසාධියං; පදත්ථං කත්තුකම්මටාඨං-ක්රියමිච්ඡන්ති තබ්බිදු’’. « Les experts considèrent l'action comme une entité non substantielle, accomplie par un ensemble de facteurs tels que l'agent, et résidant dans l'agent ou l'objet. » කර කරණෙ-අකාරො උච්චාරණත්ථො-එවමුත්තරත්රාපි-කරිති ඨිතෙ-බහුලමිති සබ්බත්ථ වත්තතෙ. La racine kar signifie faire. Le 'a' est pour la prononciation ; il en va de même pour la suite. Avec la forme kar, le terme « fréquemment » (bahulaṃ) s'applique partout. භාවකම්මෙසු තබ්බානීයා. Les suffixes tabba et anīya sont ajoutés après les racines verbales pour exprimer l'état abstrait (bhāva) ou l'objet (kamma). තබ්බඅනියා ක්රියත්ථා පරෙ භාවකම්මෙසු බහුලං භවන්ති-පච්චයෙති පච්චයවිධානතොඤ්ඤස්මිං සබ්බත්ථාධිකාරො. Les suffixes tabba et anīya se placent fréquemment après les racines pour le sens passif ou abstrait. Le terme « suffixe » (paccaya) régit toutes les règles de formation. තුංතුනතබ්බෙසු වා. Le radical kar devient facultativement ā devant les suffixes tuṃ, tuna et tabba. තුමාදිසු පච්චයෙසු වා කරස්ස ආ හොති-අඤ්ඤත්ර. Devant les suffixes commençant par tuṃ, etc., le radical kar devient ā, ou bien il reste inchangé ailleurs. පරරූපමයකාරෙ බ්යඤ්ජනෙ. L'assimilation au son suivant (pararūpa) se produit pour la consonne finale des racines devant un suffixe commençant par une consonne autre que y. ක්රියත්ථානමන්තබ්යඤ්ජනස්ස පරරූපං හොති යකාරතො’ඤ්ඤස්මිං බ්යඤ්ජනාදො පච්චයෙති පරරූපං-කරණං කාතබ්බං. කත්තබ්බං වා-නපුංසකලිඞ්ගං-භාවස්සෙකත්තාපි තබ්බාද්යභිහිතො භාවො දබ්බමිව පකාසතීති බහුවචනඤ්ච හොති-කම්මෙ-කරීයතීති කාතබ්බොක කත්තබ්බො-අභිධෙය්යස්සෙව ලිඞ්ගවචනානි. La consonne finale des racines subit l'assimilation au son suivant devant une consonne (sauf y) : on obtient kātabbaṃ ou kattabbaṃ (ce qui doit être fait). Au genre neutre, bien que l'état abstrait soit singulier, l'état exprimé par tabba etc. apparaît comme une substance et peut prendre le pluriel. Au passif : « ce qui est fait » se dit kātabbo ou kattabbo ; le genre et le nombre s'accordent avec l'objet désigné. විසෙස්සලිඞ්ගා තබ්බාදි තත්ථාදො පඤ්ච භාවජා,නපුංසකෙ සියුං භාවෙ ක්තො චානො අකන්තරී; භාවස්මිං ඝ්යණ පුමෙ එවං ඉයුවණ්ණගහාදිජො,අප්පච්චයො’පි චාසඞක්ඛ්යා තුමාදි කත්වාන්තකා සියුං. Les suffixes comme tabba prennent le genre du qualificatif ; les cinq premiers exprimant l'état abstrait sont au neutre. Les suffixes kta et āna sont au neutre dans le sens de l'état abstrait avec des racines intransitives. Les suffixes gha et ṇa exprimant l'état sont au masculin, ainsi que ceux de racines en i ou u comme gaha. Le suffixe zéro et les indéclinables comme tuṃ et katvā sont également utilisés. අනීයෙ- Concernant le suffixe anīya : රා නස්ස ණෙ. Le 'n' du suffixe devient 'ṇ' après une racine se terminant par 'r'. රාන්තතො ක්රියත්ථා පරස්ස පච්චයනකාරස්ස ණො හොති-කරණීයං-බහුලාධිකාරා කරණාදිසුපි භවන්තී-සිනා සොචෙය්යෙ-දිවා දිසෙසො-සිනායන්තෙ’නෙනාති සිනානීයං(චුණ්ණං)-දා දානෙ-දියතෙ අස්සාති දානීයො-(බ්රාහ්මණෙ)-ඨා ගතිනිවුත්තියං-උප පුබ්බො-උපතිට්ඨතීති උපට්ඨානීයො-(සිස්සො)-ධාතුනමනෙකත්ථත්තායෙව ඨා ඉච්චස්මිං ධාතුම්හි සන්තමෙවොපට්ඨානත්ථං උපසද්දො ජොතෙති-වුත්තංහි. Le 'n' du suffixe devient 'ṇ' après une racine finissant en 'r', comme dans karaṇīyaṃ. En raison du terme « fréquemment », cela s'applique aussi à l'instrument : de sinā (baigner) vient sinānīyaṃ (poudre de bain) ; de dā (donner) vient dānīyo (le bénéficiaire) ; de ṭhā (se tenir) avec upa vient upaṭṭhānīyo (le serviteur). Comme les racines ont plusieurs sens, le préfixe upa manifeste le sens de service déjà présent dans la racine ṭhā. ‘‘සන්තමෙව හි නීලාදි-වණ්ණං දීපාදයො විය; ධාතුස්මිං සන්තමෙවත්ථං උපසග්ගා පකාසකො’’. « Tout comme une lampe révèle une couleur bleue déjà existante, les préfixes manifestent un sens qui est déjà présent dans la racine. » වච බ්යත්තවචනෙ- La racine vac signifie la parole distincte. ඝ්යණ. Les suffixes ghya et ṇa. භාවකම්මෙසු ක්රියත්ථා පරො ඝ්යණ හොති බහුලං-ඝකාරණකාරානුබන්ධා. Après les racines verbales, les suffixes ghya et ṇa sont fréquemment employés pour l'état abstrait ou l'objet ; ils ont gh et ṇ comme marqueurs. කගා චජානං ඝානුබන්ධෙ. Devant un marqueur gh, les sons k et g remplacent respectivement c et j à la fin des racines. ඝානුබන්ධෙ චකාරජකාරන්තානං ක්රියත්ථානං කගා හොන්ති යථාක්කමන්ති වස්ස කො. Devant un marqueur gh, k et g se substituent aux racines se terminant par c et j dans l'ordre respectif ; ainsi, k remplace le c de vac. අස්සා ණනුබන්ධෙ. L'allongement de 'a' a lieu lorsque le marqueur 'ṇ' est présent. ණකාරානුබන්ධෙ පච්චයෙ පරෙ උපන්තස්ස අකාරස්ස ආ හොති-වුච්චතීති වාක්යං-චි වයෙ-ඝ්යණ. Lorsqu'un suffixe ayant le marqueur 'ṇ' suit, le 'a' de l'avant-dernière syllabe devient 'ā'. Ainsi on dit « vākyaṃ » (parole) ; de même pour 'ci' (accumuler) dans le sens de dépense (vaye) avec le suffixe 'ghyaṇa'. යුවණ්ණානම්ඤො පච්චයෙ. Les voyelles 'i, ī, u, ū' se transforment devant un suffixe. ඉවණ්ණුවණ්ණන්තානං ක්රියත්තානං එ ඔ හොන්ති යථාක්කමං පච්චයෙති ඉස්සෙකාරෙ‘‘සරම්හා ද්වෙ’’ති යස්ස ද්විභාවෙ ච-චයනං චියතීති වා චෙය්යං-දා දානෙ. Pour les racines se terminant par 'i, ī' ou 'u, ū', elles deviennent respectivement 'e' et 'o' devant un suffixe. 'i' devenant 'e', avec le redoublement de 'y' par la règle « saramhā dve », on obtient 'cayanaṃ' ou 'ceyyaṃ' (ce qui doit être accumulé) de la racine 'ci' (accumuler). Pour la racine 'dā' (donner) : ආස්සෙ ච. Et le 'ā' de la racine devient 'e'. ආකාරන්තතො ඝ්යණ හොති භාවකම්මෙසු ආස්ස එ ච-දානං දීයතීති වා දෙය්යං-වද පචනෙ‘‘වදාදීහි යො’’ති භාවකම්මෙසු යොචවග්ගපුබ්බරූපෙසු-වදනං වදිතබ්බං වා වජ්ජං-අම ගම ගමනෙ වදාදිත්තා යෙ-ගමනං ගම්යතෙති වා ගම්යං-ගුහ සංවරණෙ-‘‘ගුහාදීහියක’’ඉති භාවකම්මෙසු යක-කකාරො කානුබන්ධකාරියත්ථො. Après une racine se terminant par 'ā', le suffixe 'ghyaṇa' est employé pour les sens passif et abstrait, et le 'ā' devient 'e'. Exemple : « dānaṃ dīyatīti vā deyyaṃ » (ce qui doit être donné). Pour 'vada' (parler), avec le suffixe 'yo' par la règle « vadādīhi yo », pour les sens passif/abstrait, on obtient 'vajjaṃ' (ce qui doit être dit). Pour 'ama' ou 'gama' (aller), on obtient 'gamyaṃ' (ce qui est accessible). Pour 'guha' (cacher), on utilise le suffixe 'yaka' ; le 'k' est un marqueur pour des opérations grammaticales. ලහුස්සුපන්තස්ස De l'avant-dernière syllabe courte. ලහුභුතස්ස උපන්තස්ස යුවණ්ණස්ස එ ඔ හොන්ති යථාක්කමං පච්චයෙති සම්පත්තස්සො කාරස්ස ‘‘නතෙ කානුබන්ධනාගමෙසු’’ති පටිසෙධො-ගුහණං ගුහිතබ්බං කවා ගුය්හං-විපල්ලාසො-සාස අනුසට්ඨියං-යක. Les voyelles 'i, ī' ou 'u, ū' d'une avant-dernière syllabe courte deviennent respectivement 'e' et 'o' devant un suffixe. Mais ce changement est interdit devant le marqueur 'ka' ou un augment ('āgama') par la règle « nate kānubandhanāgamesu ». Exemples : 'guhaṇaṃ', 'guhitabbaṃ'. Avec 'ka', on obtient 'guyhaṃ' par métathèse. Pour 'sāsa' (instruire) avec 'yaka' : සාසස්ය සිස වා. La racine 'sāsa' devient facultativement 'sisa'. සාසස්ස වා සිස හොති කානුබන්ධෙ-පුබ්බරූපෙ-සාසීයතීති සිස්සො-සිසාදෙසාභාවපක්ඛෙ- 'sāsa' devient facultativement 'sisa' avec le marqueur 'ka'. Par assimilation : « sāsīyatīti sisso » (le disciple). Dans le cas où la substitution 'sisa' n'a pas lieu : එඉ බ්යඤ්ජනස්ස. L'augment 'i' s'ajoute devant une consonne. ක්රියත්ථා පරස්ස බ්යඤ්ජනාදිප්පච්චයස්ස ඤි වා හොති-ඤකාරො ‘‘ඤි ලස්සෙ’’ති විසෙසනත්ථො,සාසියො-වවත්ථිතවිභාසත්තා වාධිකාරස්ස ක්වචි ඤිස්සාභාවො-කත්තබ්බං. Après une racine, un suffixe commençant par une consonne reçoit facultativement l'augment 'ñi'. Le 'ñ' de « ñi lasse » sert à la distinction. Exemple : 'sāsiyo'. En raison du caractère facultatif de la règle, l'augment 'ñi' est parfois absent : 'kattabbaṃ' (ce qui doit être fait). කත්තරි ලතුණකා. Les suffixes 'la', 'tu' et 'ṇaka' s'emploient pour l'agent. කත්තරි කාරකෙ ක්රියත්ථා ලතුණකා හොන්ති-ලකාරො ‘‘ලතුපිතාදනමා සිම්හී’’ති විසෙසනත්ථො-දදාතීති දාතා-ණකෙ- Pour exprimer l'agent, les suffixes 'la', 'tu' et 'ṇaka' sont ajoutés aux racines. Le 'l' de « latupitādanamā simhī » sert à la distinction. Celui qui donne est 'dātā'. Avec le suffixe 'ṇaka' : අස්සාණපිම්හි යුක. L'augment 'yuka' s'ajoute à une racine finissant par 'ā' devant le marqueur 'ṇ'. අකාරන්තස්ස ක්රියත්ථස්ස යුක හොති ණපිතො’ඤ්ඤස්මිං ණනුබන්ධෙ, දායකො-වධහිංසායං-‘‘ඤිබ්යඤ්ජනස්සා’’ති ඤි-වධෙතීතිවධිතා,ණකෙ-‘‘අස්සානනුබන්ධෙ’’ති උපන්තස්ස අස්ස ආත්තෙසම්පත්තෙ- Pour une racine se terminant par 'a/ā', l'augment 'yuka' apparaît devant un suffixe ayant le marqueur 'ṇ' autre que 'ṇapi'. Exemple : 'dāyako' (donneur). Pour 'vadha' (tuer), avec l'augment 'ñi' : 'vadhitā'. Avec 'ṇaka', le 'a' de l'avant-dernière syllabe devrait devenir 'ā' par la règle « assānanubandhe »... අඤ්ඤත්රාපි. Ailleurs aussi. කානුබන්ධනාගමතො’ඤ්ඤස්මිම්පි තෙ එ ඔ ආ ක්වචි න හොන්තීකි පටාසෙධො-වධකො-ලුච්ඡෙදනෙ. Même en l'absence du marqueur 'ka' ou d'un augment, les transformations en 'e, o, ā' n'ont parfois pas lieu par prohibition. Exemple : 'vadhako' (tueur). Pour la racine 'lu' (couper) : ක්වවණ. Les suffixes 'kva' et 'aṇa'. කම්මතො පරා ක්රියත්ථා ක්වචි අණ හොති කත්තරි-ඔකාරෙ- Après un complément d'objet, le suffixe 'aṇa' est parfois ajouté à la racine pour exprimer l'agent. Lorsque 'o' apparaît : ආයාවා ණනුබන්ධෙ. Substitutions 'āy' et 'āv' avec le marqueur 'ṇ'. ඤොනමායාවා හොන්ති යථාක්කමං සරාදො ණනුබන්ධෙති තස්සා වාදෙසො-සරං ලුණතීති සරලාවො, කුම්භං කරොතීති කුම්භකාරො-ක්වචීති කිං, කම්මකාරො-එත්ථ‘‘භාවකාරකෙස්ව ඝණඝකා’’ති අප්පච්චයො-දිස පෙක්ඛණෙ. Les formes 'āy' et 'āv' se substituent respectivement devant un suffixe commençant par une voyelle ayant le marqueur 'ṇ'. Exemple : « saraṃ luṇatīti saralāvo » (celui qui coupe les roseaux). « kumbhaṃ karotīti kumbhakāro » (le potier). Pourquoi dire « parfois » (kvaci) ? Pour permettre 'kammakāro'. Ici, par la règle « bhāvakārakesva ghaṇaghakā », le suffixe 'a' s'applique. Pour la racine 'disa' (voir) : සමානඤ්ඤභවන්තයාදිතුපමානා දිසා කම්මෙ රීරික්ඛකා සමානාදිහි යාදීහි චොපමානෙහි පරා දිසා කම්මකාරකෙ රීරික්ඛකා හොන්ති-‘‘රානුබන්දෙ’න්තසරාදිස්සා’’ති දිසස්ස ඉසභාගස්ස ලොපෙ‘‘රීරික්ඛකෙසූ’’-ති සමානස්ස සාදෙසෙ ච-සමානො විය දස්සතීති සදී, සදික්ඛො-කෙ- Après 'samāna', 'añña', 'bhavanta', 'ya', etc., et des termes de comparaison, la racine 'disa' servant de complément d'objet prend les suffixes 'rī', 'rikkha' ou 'ka'. Par la règle « rānubande’ntasarādissā », la partie 'is' de 'disa' est supprimée. Devant ces suffixes, 'samāna' est remplacé par 'sa'. Celui qui ressemble à un égal est 'sadī' ou 'sadikkho'. Avec le suffixe 'ka' : න තෙ කානුබන්ධනාගමෙසු. Pas de telles transformations avec le marqueur 'ka' ou les augments. තෙ එ ඔ ආ කානුබන්ධෙ නාගමෙ ච න හොන්තීති එත්තාභාවෙ, සදිසො. Les formes 'e, o, ā' n'apparaissent pas avec le marqueur 'ka' ou un augment ; par conséquent : 'sadiso' (semblable). සමානා රො රීරික්ඛකෙ. 'samāna' devient 'ra' devant les suffixes 'rī' ou 'rikkha'. සමානසද්දතො පරස්ස දිසස්ස ර හොති වා රීරික්කකෙසූති පක්ඛෙ දස්ස රාදෙසෙ-සරී, සරික්ඛො, සරිසො. Après le mot 'samāna', la racine 'disa' est facultativement remplacée par 'ra' devant les suffixes 'rī' ou 'rikkha'. Dans ce cas, 'ra' est substitué à 'disa' : 'sarī', 'sarikkho', 'sariso'. සබ්බාදීනමා. La terminaison 'ā' pour 'sabba' et les autres. රීරික්ඛකෙසු සබ්බාදීනමා හොති-අඤ්ඤාදී, අඤ්ඤාදික්කො, අඤ්ඤාදිසො. Devant les suffixes 'rī, rikkha, ka', 'sabba' et les mots apparentés prennent la terminaison 'ā'. Exemples : 'aññādī', 'aññādikko', 'aññādiso'. න්තකිමිමානං ටා කී ටී. Pour 'eta', 'ki' et 'ima', les substituts sont respectivement 'ṭā', 'kī' et 'ṭī'. රීරික්කකෙසු න්ත කිං ඉම සද්දානං ටා කී ටී හොන්ති යථාක්කමං ටකාරා සබ්බාදෙසත්ථා-භවාදී, භවාදික්ඛො, භවාදිසො-යාදි, යාදික්ඛො, යාදිසො-ත්යාදි, ත්යාදික්ඛො, ත්යාදිසොච්චාදි-තුම්හාම්හා නන්තු අයං විසෙසො. Avec les suffixes rī, rikka et ka, quelles sont les formes respectives pour les termes commençant par 'ima' ? Elles sont ṭā, kī et ṭī. Le son 'ṭa' sert à toutes les substitutions comme bhavādī, bhavādikkho, bhavādiso ; yādi, yādikkho, yādiso, etc. Pour les pronoms 'tumha' et 'amha', il existe une distinction particulière. තුම්හාම්හානං තා මෙකස්මිං. Pour 'tumha' et 'amha', le terme 'tā' survient dans un cas spécifique. රීරික්ඛකෙසුතුම්හඅම්හානං තා මා හොන්තෙ කස්මිං යථාක්කමං-තාදි, මාදි, තාදික්ඛො, මාදික්ඛො, තාදිසො, මාදිසො-එක්ैස්මින්ති කිං, තුම්හාදිසො, අම්හාදිසො-චි චයෙ. Avec les suffixes rī, rikka et ka, pour 'tumha' et 'amha', les formes 'tā' et 'mā' surviennent respectivement : tādi, mādi, tādikkho, mādikkho, tādiso, mādiso. Pourquoi dit-on 'dans un seul' (ekasmiṃ) ? Pour des exemples comme tumhādiso, amhādiso. Le terme 'ci' est utilisé dans le sens d'accumulation. භාවකාර කෙස්වඝණඝකා. Dans le sens d'état (bhāva) et d'agent (kāraka), les suffixes a, ghaṇa, gha et ka sont employés. භවෙ කාරකෙ ච ක්රියත්ථා අ ඝණ ඝ කා හොන්ති බහුලං-අ-ඉස්සෙකාරෙ. Pour exprimer l'état et l'agent, les suffixes a, ghaṇa, gha et ka s'ajoutent fréquemment aux racines verbales. Exemple pour le suffixe 'a' : issekāre. ඤොනමයවා සරෙ. Les sons ñ, n, m, y, v surviennent devant une voyelle. සරෙ පරෙ ඤොනමයවා හොන්ති යථාක්කමන්ති තස්ස අයාදෙසො ච-වයනං චියතීති වාචයො-නීපාපුණනෙ-වි පුබ්බොවිනයනං විනෙතීති වා විනයො-රු සද්දෙ-රවනං රවො-භු සත්තායං. භවනං භවො-ගහ උපාදානෙ-ප පුබ්බො-පග්ගණ්හණං පග්ගහො-ගහ මද දප රණ සර වර චරාදයො ගහාදයො-කර කරණෙ, කිච්ඡත්ථෙ දුම්හි අකිච්ඡත්ථෙසු ඊසං සුසු චුප්පදෙසු-දුක්ඛෙන කරීයතීති කරණං වා දුක්කරං-සුඛෙන කරීයතීති කරණං වා ඊසක්කරං, සුකරං-චජ හානියං-ඝණ-චජනං චාගො-පච පාකෙ-නි පුබ්බොඝ,නිපචතීති නිපකො-ඛිප පෙරණෙ-ක-ඛිපතීති ඛිපකො-පීතප්පණෙ. Devant une voyelle, les sons ñ, n, m, y, v apparaissent respectivement. La substitution par 'ay' s'applique également : vayanaṃ ou vācayo (provenant de ciyati). Pour la racine 'nī' (mener) avec le préfixe 'vi' : vinayanaṃ ou vinayo (celui qui discipline). Pour la racine 'ru' (sonner) : ravanaṃ ou ravo (le son). Pour la racine 'bhu' (être) : bhavanaṃ ou bhavo (l'existence). Pour la racine 'gaha' (saisir) avec le préfixe 'pa' : paggaṇhaṇaṃ ou paggaho. Pour les racines gaha, mada, dapa, raṇa, sara, vara, cara, etc. Pour la racine 'kara' (faire) employée avec les préfixes 'du' (difficile), 'īsa' ou 'su' (facile) : dukkaraṃ (difficile à faire), īsakkaraṃ ou sukaraṃ (facile à faire). Pour la racine 'caja' (abandonner) avec le suffixe ghaṇa : cāgo (le renoncement). Pour la racine 'paca' (cuire) avec le préfixe 'ni' et le suffixe gha : nipako (sage, prudent). Pour la racine 'khipa' (jeter) avec le suffixe ka : khipako (celui qui jette). Pour la racine 'pī' (satisfaire). යුවණණානමියද්ධුවඞ සරෙ. Les sons iy et uv surviennent devant une voyelle pour les racines se terminant par i ou u. ඉවණ්ණුවණ්ණන්තානං ක්රියත්ථානමියබුද්ධවඞ හොන්ති සරෙ ක්වචීති ඉයඞ-ණෙතීති පියො-භු සත්තායං-අභි පුබ්බො. Pour les racines verbales se terminant par les sons 'i' ou 'u', les substitutions iy et uv apparaissent parfois devant une voyelle. Par exemple, 'iya' : piyo (cher, de ṇetīti). Pour la racine 'bhu' (être) avec le préfixe 'abhi'. ක්වි Le suffixe kvi. ක්රියත්ථා ක්වි හොති බහුලං භාවකාරකෙසු. Le suffixe kvi s'ajoute fréquemment aux racines verbales pour exprimer l'état ou l'agent. ක්වීස්ස. De l'élision de kvi. ක්රියත්ථා පරස්ස ක්විස්ස ලොපො හොතීති ක්විලොපෙ-අභිභවතීති අභිභු-එවං සයම්භු-අම ගම ගමනෙ-ක්විම්හි-‘‘ක්විම්හි ලොපො’න්තබ්යඤ්ජනස්සා’’ති මලොපො-උරසා ගච්ඡතීති උරගො-දා දා නෙ-‘‘අනො’’ති ක්රියත්ථා භාවකාරකෙස්වානො-දත්ති දියතීති වාදානං-සංප පුබ්බෙ-සම්මා පදීයතෙ යස්ස තං සම්පදානං-අප ආ පුබ්බෙ-අපාදදාති එතස්මාති අපාදානං-කර කරණෙ-අධි පුබ්බො-‘‘රා නස්ස ණෙ’’-ති ණෙ-අධිකරීයති එතස්මින්ති අධිකරණං-ගහ උපාදානෙ. Il y a suppression (lopo) du suffixe kvi après une racine verbale. Par cette élision : abhibhu (celui qui surpasse), de même sayambhu (l'auto-généré). Pour la racine 'gam' (aller) avec le suffixe kvi, la consonne finale est supprimée : urago (celui qui va sur la poitrine, le serpent). Pour la racine 'dā' (donner), le suffixe 'ana' exprime l'état ou l'agent : dānaṃ (le don, ce qui est donné). Avec les préfixes 'saṃ' et 'pa' : sampadānaṃ. Avec les préfixes 'apa' et 'ā' : apādānaṃ (la provenance). Pour la racine 'kara' (faire) avec le préfixe 'adhi' : adhikarīyati, d'où adhikaraṇaṃ (le support, la location). Pour la racine 'gaha' (saisir). තථනරානං ටඨණළා. Les sons t, th, n, r deviennent ṭ, ṭh, ṇ, ḷ. තථනරානං ටඨණළා හොන්ති වා යථාක්කමන්ති නස්ස ණදෙසෙ-ගණ්හිතබ්බං ගහණං-පද ගමනෙ-නිපුබ්බො. Les sons t, th, n, r sont facultativement remplacés par ṭ, ṭh, ṇ, ḷ respectivement. Par la substitution de n par ṇ : gahaṇaṃ (l'action de saisir). Pour la racine 'pada' (aller) avec le préfixe 'ni'. පදාදීනං ක්වචි. Parfois pour la racine 'pada' et d'autres. පදාදීනං යුක හොති ක්වචි පච්චයෙ-නීපත්ති නිපජ්ජනං-පී තප්පණෙ-අනම්හි වනාදිනා නාගමෙ ච’න තෙ’ ඉච්චාදිනා එ න හොති-පීති පීණනං-විජි භය චලනෙසු-සං පුබ්බො-සංවින්ති සංවෙජනං-‘‘අඤ්ඤත්රාපී’’ති එත්තාභාවෙ-සංවිජනං-කුධ කොපෙ-කුජ්ඣති සීලෙනාති කොධනො-භික්ඛ යාචනෙ. L'incrément 'yuk' survient parfois pour la racine 'pada' avec certains suffixes : nipajjanaṃ (le fait de s'allonger). Pour la racine 'pī' (satisfaire) avec le suffixe 'ana' et l'augmentation de 'n' : pīṇanaṃ (le contentement). Pour la racine 'viji' (trembler) avec le préfixe 'saṃ' : saṃvejanaṃ (l'émoi). En l'absence de la modification de la voyelle : saṃvijanaṃ. Pour la racine 'kudha' (colère) : kodhano (celui qui est colérique par nature). Pour la racine 'bhikkha' (mendier). ඉත්ථියම ණ ක්ති ක යක යා ච. Au féminin, les suffixes a, ṇa, kti, ka, yaka, yā et ana apparaissent. ඉත්ථිලඞ්ගෙ භාවෙ කාරකෙ ච ක්රියත්ථා අආදයො හොන්ත්යනො ච බහුලං-අ-භික්කනං භික්ඛීයතීති වා භික්ඛා-ආපච්චයො-ණො-කාරණං කාරා-චාරකං-යථාකථඤ්චි සද්දනිප්ඵන්ති රූළ්හිතො අත්ථනිච්චයො-භිද විදාරණෙ-ක්ති-භෙදනං භිජ්ජතෙති වා භිත්ති-රූජ භඞ්ගෙ-කො-රුජතීති රුජා-විද ඤාණෙ-යක-වෙදනං විදන්ති එතායාති වා විජ්ජා-අජ වජ ගමනෙ-ප පුද්ධො-යො-පබ්බජ නං පබ්බජ්ජා-‘‘චවග්ගබයඤා’’ති යොගවිභාගා වස්ස බකාරෙ ඤ්චිත්තං-වන්ද අභිවාදනත්ථුතිසු-අනො-වන්දනං වන්දනා. Au genre féminin, pour exprimer l'état ou l'agent, les suffixes a, ā, etc., ainsi que 'ana', sont fréquemment employés. Suffixe 'a' : bhikkhā (l'aumône). Suffixe 'ā'. Suffixe 'ṇa' : kāraṇaṃ, kārā (la prison), cārakaṃ. Le sens est déterminé par l'usage conventionnel. Pour la racine 'bhida' (fendre) avec le suffixe 'kti' : bhitti (un mur). Pour la racine 'ruja' (souffrir) avec le suffixe 'ka' : rujā (la maladie). Pour la racine 'vida' (connaître) avec le suffixe 'yaka' : vijjā (la connaissance). Pour les racines 'aj' ou 'vaj' (aller) avec le préfixe 'pa' et le suffixe 'ya' : pabbajjā (le renoncement). Pour la racine 'vanda' (saluer) avec le suffixe 'ana' : vandanā (la salutation). ඉ කිති සරූපෙ. Les suffixes i, ki, ti sont employés pour désigner la forme propre de la racine. ක්රියත්ථස්ස සරූපෙ’භිධෙය්යෙ ක්රියත්ථා පරෙ ඉ කි තී හොන්ති-ඉ-වච ඉච්චයං ධාතු එව වචි-කිම්හි-යුධි-ති-සරුපෙ තිම්හි කරො තිස්ස ඛොති විකරණස්ස ඤාතත්තා ‘‘කත්තරි ලො’’ති ලො-පචති-කථමකාරො ඉච්චාදි? ඝණන්තෙන කාරසද්දෙන ඡට්ඨිසමාසො-අස්ස කාරො අකාරො-භුජ පාලනජ්ඣොහාරෙසු. Lorsque le sens désigne la forme même de la racine, les suffixes i, ki, ti s'ajoutent. Suffixe 'i' : la racine 'vaca' devient 'vaci'. Suffixe 'ki' : 'yudhi'. Suffixe 'ti' : comme pour 'pacati' (il cuit). Pourquoi utilise-t-on le mot 'akāro' ? C'est un composé génitif avec le mot 'kāra' formé avec le suffixe ghaṇa : 'assa kāro akāro' (le faire de cela est la lettre 'a'). Pour la racine 'bhuja' (protéger, manger). සීලාභික්ඛඤ්ඤාවස්සකෙසු ණී. Le suffixe ṇī exprime l'habitude, la répétition ou la nécessité. ක්රියත්ථාණි හොති සීලාදීසු පතීයමානෙසු-උණ්හං භුඤ්ජති සීලෙනාති උණ්හභොජී-පා පානෙ-‘‘අස්සාණපිම්හි යුක’’ඉති-යුක-ඛීරම්භික්ඛඤ්ඤම්පිබතීති ඛීරපායී-අවස්සං කරොතීති අවස්සකාරී, සතමවස්සං දදාතීති සතන්දායී. Le suffixe ṇī est employé lorsque l'on perçoit une habitude, etc. : 'uṇhabhojī' (celui qui a pour habitude de manger chaud). Pour la racine 'pā' (boire) avec l'incrément 'yuka' : 'khīrapāyī' (celui qui boit régulièrement du lait). 'avassakārī' (celui qui agit par nécessité), 'satandāyī' (celui qui donne inévitablement cent). කත්තරි භූතෙ ක්තවන්තු ක්තාවි. Pour l'agent au passé, on utilise les suffixes ktavantu et ktāvi. භුතෙ පරිසමත්තෙ අත්තෙ වත්තමානතො ක්රියත්ථාක්තන්තුක්තාවී හොන්ති කත්තර-අභුඤ්ජීති භුත්තවා, භුත්තාවී-සුසවකණෙ-අසුණි තිසුතවා, සුතාවී. Pour une action passée et terminée, au sens d'agent, les racines verbales reçoivent les suffixes ktavantu et ktāvī : 'bhuttavā' ou 'bhuttāvī' (celui qui a mangé). Pour la racine 'su' (entendre) : 'sutavā' ou 'sutāvī' (celui qui a entendu). ක්තො භාවකම්මෙසු Le suffixe 'kta' s'emploie pour l'état et le passif. භාවෙ කම්මෙච භුතෙ ක්තො හොති-ආස උපවෙසනෙ-ආසනමාසිතං-ඤි-රුද රොදනෙ. Au passé, pour exprimer l'état ou le passif, le suffixe 'kta' est utilisé. Pour la racine 'āsa' (s'asseoir) : 'āsitaṃ' (assis). Pour la racine 'ruda' (pleurer). වා ක්වචි. Facultativement dans certains cas. තෙ එ ඔ ආ ක්වචි වා න හොන්ති කානුබන්ධනාගමෙසු-රොදනං රුදිතං, රොදිතං-කරීයිත්ථාති කතො, Les modifications en e, o, ā ne surviennent parfois pas lors de l'ajout des incréments : de 'rodanaṃ' on obtient 'ruditaṃ' ou 'roditaṃ'. 'kato' signifie 'ce qui a été fait'. ගමාදිරානං ලොපො’න්තස්ස. Pour les racines comme 'gam', etc., il y a élision de la consonne finale. ගමාදිනං රකාරන්තානඤ්චාන්තස්ස ලොපො හොති තකාරාදො L'élision de la voyelle finale se produit pour les racines comme gamu et celles se terminant par r, lorsqu'elles sont suivies d'un suffixe commençant par t. කානුබන්ධෙ පච්චයෙ කත්වානකත්වාවජ්ජිතෙති රලොපො-යා පා පුණනෙ. L'élision de r se produit devant un suffixe ayant k comme anubandha, à l'exception des suffixes katvāna et katvā. La racine yā et pā signifient atteindre. ගමනත්ථාකම්මකාධාරෙ ච. Également dans le sens de mouvement, pour les verbes intransitifs et pour exprimer le lieu (locus). ගමනත්ථතො අකම්මකතො ච ක්රියත්ථා ආධාරෙ ක්තො හොති කත්තරි භාවකම්මෙසු ච-යාතවන්තො’ස්මින්ති යාතං-(ඨානං)-යා තවන්තො යානා-යානං යාතං-යායිත්ථාති යාතො-(පථො)-ආසිතවන්තො’ස්මින්ති ආසිතං-(ඨානං)-ආසිතවන්තො ආසිතා-ආසන මාසිතං-ඤි. À partir des racines exprimant le mouvement ou intransitives, le suffixe kta est employé dans le sens de lieu, ainsi qu'à l'actif, pour l'état (bhāva) et au passif. Exemples : 'le lieu où l'on est allé' donne yāta (lieu) ; yāta, yāna, yāta, yāyittha (il est allé) donne yāto (le chemin) ; 'le lieu où l'on s'est assis' donne āsita (lieu) ; āsita, āsitā, āsana, āsita. නෙතා කත්තරි වත්තමානෙ. Le suffixe nta est employé pour l'agent au présent. ආරද්ධාපරිසමත්තෙ අත්ථෙ වත්තමානතො ක්රියත්ථා න්තො හොති කත්තරි. Pour exprimer une action commencée mais non achevée, le suffixe nta est ajouté à la racine verbale pour l'agent au présent. කත්තරි ලො. Le suffixe la est employé pour l'agent. කුයත්ථතො අපරොක්ඛෙසු කත්තුවිහිතමානන්තදිසු ලො හොති-ලකාරො‘‘ඤි ලස්සෙ‘‘-ති විසෙසනත්ථො-පවතීති පවන්තො-‘‘මානො‘‘ති කත්තරි මානො-පචමානො. À partir d'une racine verbale, dans les temps non-historiques, le suffixe la est employé pour les formes telles que māna, anta, etc., prescrites pour l'agent. La lettre l dans la sert de spécification (selon la règle 'ñi lasse'). Exemples : 'pavato' (celui qui progresse) ; avec māna à l'actif : 'pacamāno' (celui qui cuit). භාවකම්මෙසු Dans les sens d'état (bhāva) et de passif (kamma). වත්තමානත්ථෙ වත්තමානතො ක්රියත්ථා භාවෙ කම්මෙ ච මානො හොති. Au sens présent, le suffixe māna est ajouté à la racine verbale pour exprimer l'état et le passif. ක්යො භාවකම්මෙස්වපරොක්ඛෙසු මානන්තත්යාදිසු Le suffixe kya est employé pour l'état et le passif dans les temps non-historiques devant māna, anta, etc. භාවකම්මවිහිතෙසු පරොක්ඛාවජ්ජිතෙසු මානන්තාදිසු පරෙසු ක්යො හොති ක්රියත්ථා-කකාරො අවුද්ධත්ථො-භාවෙ-භුයතෙති භුයමානං-කම්මෙ-පච්චතෙති පච්චමානො. Lorsque les suffixes māna, anta, etc., prescrits pour l'état ou le passif (à l'exclusion du parfait), suivent, le suffixe kya est ajouté à la racine. La lettre k sert à empêcher la vṛddhi. Exemples : pour l'état, 'bhuyamānaṃ' ; pour le passif, 'paccamāno'. තෙ ස්සපුබ්බානාගතෙ Les suffixes précédés de ssa sont employés au futur. අනාරද්ධෙ අත්ථෙ වත්තමානතො ක්රියත්ථා තෙ න්තමානා ස්සපුබ්බා හොන්ති සවිසයෙ-ඤි-කත්තරි-පචිස්සතීති පචිස්සන්තො,පචිස්සමානො-හාවෙ-භුයිස්සතීති භුයිස්සමානං-කම්මෙ-පච්චිස්ස තෙති පච්චිස්සමානො-කර කරණෙ. Pour une action non encore commencée, les suffixes nta et māna précédés de ssa sont ajoutés à la racine verbale selon le domaine. Exemples : à l'actif, 'pacissanto', 'pacissamāno' ; pour l'état, 'bhuyissamānaṃ' ; pour le passif, 'paccissamāno'. Racine kara dans le sens de faire. තුං තායෙ තවෙ භාවෙ භවිස්සතික්රියායං තදත්ථායං. Les suffixes tuṃ, tāye et tave sont employés pour l'état lorsqu'une action future est visée dans ce but. භවිස්සතිඅත්ථෙ වත්තමානතො ක්රියත්ථා භාවෙ තුං තායෙ තවෙ හොන්ති ක්රියායං තදත්ථායං පතීයමානායං-‘‘තුංතුනතබ්බෙසු වා’’ති වා අකාරො-අඤ්ඤත්ර පරරූපං-කරණය ගච්ඡති කාතුං ගච්ඡති කත්තුං, කත්තායෙ වා-තවෙ-‘‘කරස්සා තවෙ’’-ති ආ-කාතවෙ-භාවෙති කිං, කරිස්සාමීති ගච්ඡති-ක්රියායන්ති කිං, භික්ඛිස්සං ඉච්චස්ස ජටා-තදත්ථායන්ති කිං, ගච්ඡිස්සතො තෙ භවිස්සති භත්තං භොජනාය-ගහ උපාදානෙ. Au sens futur, les suffixes tuṃ, tāye et tave sont employés pour l'état à partir d'une racine verbale lorsqu'une action ayant ce but est perçue. Par la règle 'tuṃtunatabbesu vā', le a est optionnel, ailleurs il y a substitution. Exemples : 'kātuṃ gacchati' ou 'kattuṃ' (il va pour faire), ou 'kattāye'. Pour tave, par la règle 'karassā tave', on obtient 'kātave'. 'Pour l'état' car 'karissāmīti gacchati'. 'Pour une action' car 'bhikkhissaṃ iccassa jaṭā'. 'Dans ce but' car 'gacchissato te bhavissati bhattaṃ bhojanāya'. Racine gaha dans le sens de saisir. පුබ්බෙකකත්තුකානං. Pour les actions ayant un agent unique. එකො කත්තා යෙසං බ්යාපාරානං තෙසු යො පුබ්බො තදත්ථතො ක්රියත්ථා තුනකත්වාන කත්වා හොන්ති භාවෙ-ඤි. Parmi les actions ayant un seul agent, les suffixes tuna, katvāna et katvā sont ajoutés à la racine verbale de l'action antérieure dans le sens de l'état. එඉ ලස්ස ච. Également le remplacement par e et i pour le suffixe la. එඉලානමෙ හොති ක්වචි-ගණ්හණං කත්වා යාති ගහෙතූන යාති, ගහෙත්වාන, ගහෙත්වා වා-අස්ස රුධාදිත්තා. Le remplacement par e ou i se produit parfois. Exemple : 'gahetūna yāti', 'gahetvāna', ou 'gahetvā' (ayant saisi, il s'en va). La racine gaha appartient à la classe rudhādi. මං වා රුධාදීනං. Le suffixe maṃ est parfois employé pour les racines de la classe rudhādi. රුධාදීනං ක්වචි මං වා හොති පච්චයෙති පක්ඛෙ මං භවං අපි මනුබන්ධත්තා අකාරා පරො. Pour la classe rudhādi, le suffixe maṃ est parfois employé ; dans ce cas, maṃ apparaît et, en raison de l'anubandha m, il se place après la voyelle a. ණෙ නිග්ගහීතස්ස. Le remplacement du niggahīta par ṇe. ගහස්ස නිග්ගහීතස්ස ණෙ හොති-ගණ්හි තුන, ගණ්හිත්වාන, ගණ්හිත්වා-එකකත්තුකානන්ති කිං, භුත්තස්මිං දෙවදත්තෙ යඤ්ඤ දත්තො වජති-පුබ්බාති කිං, භුඤ්ජති ච පචති ච-අප්පත්වා නදිං පබ්බතො භවති අතික්කම්ම පකබ්බතං නදීති භුධාතුස්ස සබ්බත්ථ සම්භවා එකකත්තුකතා පුබ්බකාලතා ච ගම්යතෙ. Le niggahīta de la racine gaha devient ṇe : 'gaṇhituna', 'gaṇhitvāna', 'gaṇhitvā'. Pourquoi dire 'agent unique' ? 'Devadatte ayant mangé, Yaňňadatta s'en va'. Pourquoi dire 'antérieure' ? 'Il mange et il cuisine'. Puisque la racine bhū est possible partout, l'unicité de l'agent et l'antériorité sont gérées par le contexte. යෙභුය්යවුත්තියා ලිඞ්ගං දස්සිතං තත්ථ සබ්බසො; විසෙසො පන විඤ්ඤහි ඤෙය්යො පාඨානුසාරතො. Le genre a été montré ici selon l'usage prédominant dans tous les cas ; cependant, les distinctions particulières doivent être apprises par les sages en suivant les textes. තබ්බාදයො. Les suffixes tabba, etc. ඉදානි ත්යාදයො වුච්චන්තෙ-පච පාකෙ-පච ඉති ඨිතෙ-ක්රියත්ථා බහුලමිති ච සබ්බත්ථ වත්තතෙ. Maintenant, les désinences ti, etc., sont énoncées. Racine paca dans le sens de cuire. Paca étant posé, la règle 'kriyatthā bahulaṃ' s'applique partout. වත්තමානෙති අන්ති සිථමිමතෙ අන්තෙ සෙ වෙග එම්හෙ. Au présent (vattamāna), les désinences sont : ti, anti, si, tha, mi, ma (parassapada) ; te, ante, se, vhe, e, mhe (attanopada). වත්තමානෙ ආරද්ධා පරිසමත්තෙ අත්ථෙ වත්තමානතො ක්රියත්ථාත්යාදයො හොන්ති-තෙසම්පනියමෙ. Au présent, pour une action commencée mais non achevée, les désinences ti, etc., sont ajoutées à la racine verbale pour les définir. පුබ්බපරච්ඡක්කානමෙකානෙකෙසු තුම්හාම්හසෙසෙසු ද්වෙද්වෙ මජ්ඣිමුත්තමපඨමා. Pour les deux groupes de six désinences, selon qu'il s'agisse d'un ou de plusieurs agents, en présence de tumha, amha et du reste, on emploie respectivement les paires de la deuxième (majjhima), de la troisième (uttama) et de la première (paṭhama) personne. එකානෙකෙසුතුම්හාම්හසද්දවචනීයෙසුතදඤ්ඤසද්දවචනීයෙසු ච කාරකෙසු පුබ්බච්ඡක්කානං පරච්ඡක්කනඤ්ච මජ්ඣිමුත්තමපඨමා ද්වෙද්වෙ හොන්ති යථාක්කමං ක්රියත්ථාති එකම්හි වත්තබ්බෙ එකවචනං ති-ති අන්ති ඉති පඨමො ආදො නිද්දිට්ඨත්තා-සි ථ ඉති මජ්ඣිමො මජ්ඣි නිද්දිට්ඨෙත්තා-මි ම ඉති උත්තමො-උත්තමසද්දොයං සභාවතො තිප්පභුතීනමන්තද්වයමාහ-එවං පරච්ඡක්කෙපකි යථාක්කමං යොජනීයං-ත්යාදිසු පරභුතෙසු කත්තුකම්මභාව විහිතෙසු ක්යලාදයොභවන්තීති ‘‘ක්යො භාවකම්මෙස්වකකපරොක්ඛෙසු මානන්ත ත්යාදිසු කත්තරී ලො’’ඉච්චාදිනා තෙසං විධානා ත්යාදයො කත්තු කම්මභාවෙස්චෙව විඤ්ඤායන්තීති කත්තරි තිම්හි ලො-පචති-බහුම්හි චත්තබ්බෙ අන්තිං Dans les cas de nombres singulier et pluriel, ainsi que dans les autres types d'actants (kārakas), les terminaisons des deux groupes de six (le premier groupe et le second groupe) sont respectivement la troisième, la deuxième et la première personne, par paires, pour les racines verbales. Ainsi, lorsqu'on doit exprimer l'unité, on emploie le singulier : 'ti' (singulier), 'anti' (pluriel) constitue la troisième personne (paṭhama) car elle est mentionnée en premier ; 'si' et 'tha' constituent la deuxième personne (majjhima) ; 'mi' et 'ma' constituent la première personne (uttama). Le terme 'uttama' (suprême) désigne par nature la fin des deux séries commençant par 'ti'. De même, cette disposition doit être appliquée au second groupe de six. Lorsque les terminaisons 'tyā' et les suivantes sont employées pour exprimer l'agent (kattar), l'objet (kamma) ou l'état (bhāva), les affixes tels que 'kya' et 'la' sont introduits par des règles telles que 'kyo bhāvakammesv...'. Ainsi, les terminaisons 'tyā' sont comprises uniquement dans les sens de l'agent, de l'objet ou de l'état. Pour l'agent, avec 'ti' et l'affixe 'lo' : 'pacati' (il cuit). Pour le pluriel, on emploie 'anti'. ක්වචි විකරණනං. Parfois, il y a élision des affixes (vikaraṇa). විකරණනං ක්වචි ලොපො හොතීති ලස්සාකාරස්ස ලොපො-පවන්ති-පචසි පචථ. L'élision des affixes se produit parfois. Ainsi, il y a élision de la voyelle 'a' du radical. Exemples : 'pavanti', 'pacasi', 'pacatha'. හිමිමෙස්වස්ස. Devant -hi, -mi et -ma, le 'a' [est allongé]. අකාරස්ස දීඝො හොති හිමිමෙසු-පචාමි පචාම-පරච්ඡක්කෙ-පචතෙ පචන්තෙ, පචසෙ පචව්හෙ,පචෙ පචාම්හෙ-කම්මෙ-ක්යො භාවකම්මෙස්වච්චාදිනා ක්යො. La voyelle 'a' devient longue devant 'hi', 'mi' et 'ma' : 'pacāmi', 'pacāma'. Dans le second groupe de six (voix moyenne) : 'pacate', 'pacante', 'pacase', 'pacavhe', 'pace', 'pacāmhe'. Pour l'objet (voix passive), l'affixe 'kyo' est ajouté selon la règle 'kyo bhāvakammesv...'. ක්යස්ස. À propos de l'affixe -kya-. ක්රියත්ථා පරස්ස ක්යස්ස ඊඤ වා හොති-ඤකාරො ආද්යවයවත්ථො, පචීයති පච්චති. Après une racine verbale, l'affixe 'kya' peut devenir 'ī' (avec l'indicateur 'ña' pour marquer le début). Exemples : 'pacīyati', 'paccati'. ගුරුපුබ්බා රස්සාරෙ’න්තෙ’න්තීනං. Après une syllabe longue (guru), le 'a' bref de 'ante' et 'anti' devient 're'. ගුරුපුබ්බස්මා රස්සා පරෙසං අන්තෙ’න්තිනං රෙ වා හොති-පචීයරෙ පචීයන්ති පච්චරෙ පච්චන්ති, පචීයසි පච්චසි පචීයථ පච්චථ, පචීයාමි පච්චාමි පචීයාම පච්චාම-පචීයතෙ, පච්චතෙ පචීයරෙ පචීයන්තෙ පච්චරෙ පච්චන්තෙ, පචීයසෙ පච්චසෙ පචීයව්හෙ පච්චව්හෙ, පචීයෙ පච්චෙ පචීයාම්හෙ පච්චාම්හෙ-භාවෙ-භු සත්තායං-භාවස්සෙකත්තා එකවචනමෙව-තඤ්ච පඨමපුරිසෙයෙව සම්භවති-භුයති දෙවදත්තෙන, බුයතෙ වා-දෙවදත්තස්ස සම්පති භවනන්ති අත්ථො-නෙහිඤ බහුලං විධානා. Après une syllabe longue, le 're' remplace facultativement 'ante' et 'anti' : 'pacīyere', 'pacīyanti', 'paccare', 'paccanti'. Également : 'pacīyasi', 'paccasi', 'pacīyatha', 'paccatha', 'pacīyāmi', 'paccāmi', 'pacīyāma', 'paccāma'. Et : 'pacīyate', 'paccate', 'pacīyere', 'pacīyante', 'paccare', 'paccante', 'pacīyase', 'paccase', 'pacīyavhe', 'paccavhe', 'pacīye', 'pacce', 'pacīyamhe', 'paccāmhe'. Dans le sens d'état (impersonnel), avec la racine 'bhū' (être) : l'état n'admettant que l'unité, seul le singulier est utilisé, et cela ne se produit qu'à la troisième personne : 'bhūyati devadattena' ou 'bhūyate' (il est par Devadatta), ce qui signifie 'l'existence appartient présentement à Devadatta'. Cela est dû à l'application fréquente de la règle 'nehiña'. ක්රියත්ථා කත්තරි ත්යාදි කම්මස්මිඤ්ච සකම්මකා,භාවෙ චා’කම්මකාකකම්මා’වචනිච්ඡායමඤ්ඤතො; Les terminaisons 'ti', etc., sont employées pour l'agent des racines verbales et pour l'objet des racines transitives. Elles sont aussi employées pour l'état (bhāva) avec les racines intransitives, ou lorsque l'objet n'est pas exprimé, selon les autres règles. භවිස්සති ස්සති ස්සන්ති ස්සසි ස්සථ ස්සාමි ස්සාම ස්සතෙ ස්සන්තෙ ස්සසෙ ස්සව්හෙ ස්සං ස්සාම්හෙ. Au futur : ssati, ssanti, ssasi, ssatha, ssāmi, ssāma, ssate, ssante, ssase, ssavhe, ssaṃ, ssāmhe. භවිස්සති අනාරද්ධෙ අත්ථෙ වත්තමානතො ක්රියත්ථා ස්සත්යාදයො හොන්ති. Les terminaisons du futur comme 'ssati' s'ajoutent aux racines verbales pour exprimer une action non encore commencée. අ ඊස්සාදිනං බ්යඤ්ජනස්සිඤ. L'insertion de 'i' ou 'ī' se produit avant la consonne. ක්රියත්ථා පරෙසං අආදීනං ඊආදීනංස්සාදීනඤ්ච බ්යඤ්ජනස්සිඤ්හෙකාති වා-වවත්ථීතවිභාසායං ස්සෙති ස්සාදීනංස්සච්චාදීනද්වාවයො අධිප්පෙතො-‘‘ඤි බ්යඤ්ජනස්සා’’ති සිද්ධෙපි ත්යාදිසු පරභුතෙසු එතෙ සමෙවාති නියමත්තොයමාරම්හො-ලස්සාකාරස්ස ලොපෙ-පචිස්සති පචිස්සරෙ පචිස්සන්ති, පචිස්සසි පචිස්සථ, පචිස්සාමි පචිස්සාම-පචිස්සතෙ පචිස්සරෙ පචිස්සන්තෙ, පචිස්සසෙපචිස්සව්හෙ, පචිස්සං පචිස්සාම්හෙ-කම්මෙ-පචියිස්සති. L'insertion d'un 'i' se produit facultativement avant les terminaisons commençant par une consonne comme 'ssati', etc., après les racines verbales se terminant par 'a', 'ī', etc. Par la règle de l'option fixée, les deux formes 'ssati' et 'ssanti' sont prévues. Bien que cela soit établi par 'ñi byañjanassa', cette prescription est faite pour restreindre l'usage de ces formes spécifiques devant 'tyā', etc. Après l'élision du 'a' du radical : 'pacissati', 'pacissare', 'pacissanti', 'pacissasi', 'pacissatha', 'pacissāmi', 'pacissāma'. Au moyen : 'pacissate', 'pacissare', 'pacissante', 'pacissase', 'pacissavhe', 'pacissaṃ', 'pacissāmhe'. Au passif : 'paciyissati'. ක්යස්ස ස්සෙ. De l'affixe -kya- devant -sse-. ක්යස්ස වා ලොපො හොති ස්සෙ-පචිස්සති පච්චිස්සති, පචීයිස්සරෙ පචයිස්සන්ති පචිස්සරෙ පචස්සන්ති පච්චිස්සරෙ පච්චිස්සන්තිච්චාදි-කත්තුසමං-ක්යොව විසෙසො-භාවෙ-භුයිස්සති භවිස්සති, භුයිස්සතෙ භවිස්සතෙ. L'affixe 'kya' est facultativement élidé devant 'sse' : 'pacissati', 'paccissati', 'pacīyissare', 'pacayissanti', 'pacissare', 'pacassanti', 'paccissare', 'paccissanti', etc. C'est identique à l'agent, la seule différence étant l'affixe 'kya'. Pour l'état : 'bhūyissati', 'bhavissati', 'bhūyissate', 'bhavissate'. නාමෙ ගරහාවම්හයෙසු. Avec le mot 'nāma' pour le mépris ou l'étonnement. නාමසද්දෙ නිපාතෙ සති ගරහායං විම්භයෙ ච ගම්යමානෙ ස්ස ත්යාදයො හොන්ති-ගරහායං-සාපි නාම පචිස්සතීච්චාදි-විම්බයෙ-අච්ඡරියං වත භො අබ්භූතං වත භො අන්ධො නාම පචිස්සතිච්චාදි. Lorsqu'il y a la particule 'nāma', les terminaisons 'ssati', etc., sont employées pour exprimer le mépris ou l'étonnement. Pour le mépris : 'Sāpi nāma pacissati' (Même elle, elle cuira !). Pour l'étonnement : 'Acchariyaṃ vata bho, abbhūtaṃ vata bho, andho nāma pacissati' (C'est merveilleux vraiment, c'est prodigieux vraiment, même un aveugle cuira !). භුතෙ ඊ උං ධ ත්ථ ඉං ම්හා ආ ඌ සෙව්හං අ ම්හෙ. Au passé : ī, uṃ, o, ttha, iṃ, mhā, ā, ū, sevhaṃ, a, mhe. භුතෙ පරිසමත්තෙ අත්ථෙ වත්තමානතො ක්රියත්ථා ඊ ආදයො හොන්ති-භුතානජ්ජතනෙ වක්ඛමානත්තා ඉමෙ භුතනජ්ජතනෙ භුතසාමඤ්ඤෙ ච භවන්ති. Les terminaisons 'ī', etc., s'ajoutent aux racines verbales pour exprimer une action passée et achevée. Comme elles seront spécifiées pour le passé non-actuel (anajjatana), elles sont employées ici pour le passé non-actuel et le passé en général. අහස්සුභයතො අඩ්ඪරත්තං වාව තදුපඩ්ඪකං,අන්තො කත්වාන විඤ්ඤෙය්යො අහො අජ්ජනො ඉති; Le jour actuel (ajjatana) doit être compris comme incluant la période de minuit ou la moitié d'une nuit de part et d'autre du jour même. තදඤ්ඤො පන යො කාලො සො’නජ්ජතනසඤ්ඤිතො. Tout autre temps que celui-là est désigné comme 'non-actuel' (anajjatana). ආඊස්සාදිස්වඤ වා. Optionnellement devant -ā, -ī, -ssā, etc. ආආදො ඊආදො ස්සාආදො ච ක්රියත්ථස්ස අඤ වා හොති, Devant les terminaisons commençant par 'ā', 'ī', 'ssā', etc., il y a facultativement l'insertion d'un 'a' après la racine verbale. එය්යාථ ස්සෙ අ ආ ඊ ථානං ඔ අ අං ත්ථ ත්ථො වෙහාක. Pour eyyātha, sse, a, ā, ī, et thā, il y a substitution par o, a, aṃ, ttha, ttho et vehāka. ආසහචරිතොව අකාරො ගය්හතෙ-න පරොක්ඛෙ විහිතො-ථො පන’න්තෙ නිද්දෙසා ත්වාදිසම්බන්ධියෙව තස්සෙව වා නිස්සිතත්තා-නිස්සයකරණම්පි හි සුත්තකාරාචිණ්ණං-එය්යාථාදීනං ඔආදයො වා හොන්ති යථාක්කමන්ති ඊස්සවාත්ථො-අපචිත්ථො පචිත්ථො අපවත්ථො පචත්ථො. La lettre 'a' est prise seulement en association avec 'ā'. Elle n'est pas prescrite pour le parfait (parokkha). 'tho' est mentionné à la fin car il est lié à 'tvā' et consorts, ou parce qu'il dépend d'eux. En effet, l'usage de dépendance est pratiqué par les auteurs de suttras. Pour 'eyyātha' et les suivants, il y a respectivement substitution par 'o', etc., ce qui donne le sens de 'īssa' : 'apacittho', 'pacittho', 'apavattho', 'pacattho'. ආඊඌම්හාස්සාස්සම්හානං වා. Optionnellement pour ā, ī, ū, mhā, ssā, ssamhā. එතෙසං වා රස්සො හොතීති පක්ඛෙ රස්සෙ ච-අපචි පචි අපචී පචී. Pour ceux-ci, il y a facultativement un raccourcissement ; ainsi, on a alternativement la forme courte et la forme longue : 'apaci', 'paci', 'apacī', 'pacī'. උංස්සිංස්වංසු. Pour uṃ, il y a iṃsu ou aṃsu. උමිච්චස්ස ඉංසු අංසු වා හොන්ති-අපවිංසු පවිංසු අපචංසු පචංසු අපවුං පචුං. Pour la terminaison 'uṃ', les formes 'iṃsu' ou 'aṃsu' se produisent : 'apaviṃsu', 'paviṃsu', 'apacaṃsu', 'pacaṃsu', 'apavuṃ', 'pacuṃ'. ඔස්ස අ ඉ ත්ථ ත්ථො. De -assa [proviennent] a, i, ttha et ttho. ඔස්ස අආදයො වා හොන්ති-අපච පච අපචි පචි අපචිත්ථ පචිත්ථ අපවත්ථ පචත්ථ අපචිත්ථෙ පචිත්ථො අපචත්ථො පචත්ථො. À la place de -assa, il y a facultativement a, etc. : apaca, paca, apaci, paci, apacittha, pacittha, apavattha, pacattha, apacitthe, pacittho, apacattho, pacattho. සි. [Le suffixe] -si. ඔස්ස සි වා හොති-අපචිසි පචිසි අපචසි පචසි අපචො පචො. À la place de -assa, il y a facultativement si : apacisi, pacisi, apacasi, pacasi, apaco, paco. ම්හාත්ථාන මුඤ. À la place de -mha, il y a muña. ම්හාත්ථානමුඤ වා හොති-ඊආදිසම්බන්ධිනමෙව ගහණං-අපවුත්ථ පචුත්ථ. À la place de -mha, il y a facultativement muña ; cela ne concerne que ceux qui sont liés à ī, etc. : apavuttha, pacuttha. ඉංස්ස ච සිඤ. Et à la place de -iṃ, il y a siña. ඉමිච්චස්ස සිඤ වා හොති ම්හාත්ථානඤ්ච බහුලං-ඤකාරො ආද්යවය වත්ථො-අපචසිත්ථ පචසිත්ථ අපචිත්ථ පචිත්ථ අපචත්ථ පචත්ථ, අපචිසිං පචිසිං අපචසිං පචසිං අපචිං පචිං, අපචුම්හ පචුම්හ අපචුම්හා පචුම්හා අපචම්හ පචම්හ අපචම්හා පචම්හා අපචසිම්හ පචසිම්හ අපචසිම්හා පචසිම්හා අපචිම්හ පචිම්හ අපචිම්හා පචිම්හා අපචම්හ පචම්හ අපචම්හා පචම්හා-පරච්ඡක්කෙ-අපවිත්ථ පචිත්ථ අපවත්ථ පවත්ථ අපච පච අපචා පචා, අපචු පචු අපචු පචු, අපචිසෙ පචිසෙ අපචසෙ පචසෙ, අපචිව්හං පචිව්හං අපචව්හං පචව්හං-අස්ස වා අමාදෙසෙ-අපචං පචං අපච පච අපචිම්හෙ පචිම්හෙ අපචම්හෙ පචම්හෙ-කම්මෙ-අපචීයිත්ථො පචියිත්ථො අපචීයත්ථො පචීයත්ථො අපච්චිත්ථො පච්චිත්ථො අපච්චත්ථො පච්චත්ථො අපචීයි පචීයි අපචීයී පචියී අපච්චි පච්චි අපච්චි පච්චි, අපචීයිංසු පචියිංසු අපච්චිංසු පච්චිංසු අපචියංසු පචීයංසු අපච්චංසු පච්චංසු අපචීයුං පචීයුං අපච්චුං පච්චුමිච්චාදි-භාවෙ-අභුයිත්ථො භුයිත්ථො අභුයත්ථො භුයත්ථො අභුයි භුයි අභුයී භූයී, අභුයිත්ථ භුයිත්ථ අභුයත්ථ භුයත්ථ අභුය භුය අභයා භුයා-‘‘සම්භාවනෙවා’’ති ඉතො වෙති වත්තමානෙ. À la place de -iṃ, il y a facultativement siña, et pour -mha [il y a diverses formes] fréquemment ; la lettre ñ est pour l'élision de la voyelle initiale : apacasittha, pacasittha, apacittha, pacittha, apacattha, pacattha, apacisiṃ, pacisiṃ, apacasiṃ, pacasiṃ, apaciṃ, paciṃ, apacumha, pacumha, apacumhā, pacumhā, apacamha, pacamha, apacamhā, pacamhā, apacasimha, pacasimha, apacasimhā, pacasimhā, apacimha, pacimha, apacimhā, pacimhā, apacamha, pacamha, apacamhā, pacamhā ; dans le second groupe de six : apavittha, pacittha, apavattha, pavattha, apaca, paca, apacā, pacā, apacu, pacu, apacu, pacu, apacise, pacise, apacase, pacase, apacivhaṃ, pacivhaṃ, apacavhaṃ, pacavhaṃ ; ou bien, à la place de -assa, il y a le remplacement par aṃ : apacaṃ, pacaṃ, apaca, paca, apacimhe, pacimhe, apacamhe, pacamhe ; au passif (kamme) : apacīyittho, paciyittho, apacīyattho, pacīyattho, apaccittho, paccittho, apaccattho, paccattho, apacīyi, pacīyi, apacīyī, paciyī, apacci, pacci, apacci, pacci, apacīyiṃsu, paciyiṃsu, apacciṃsu, pacciṃsu, apaciyaṃsu, pacīyaṃsu, apaccaṃsu, paccaṃsu, apacīyuṃ, pacīyuṃ, apaccuṃ, paccum, etc. ; dans le sens impersonnel (bhāve) : abhuyittho, bhuyittho, abhuyattho, bhuyattho, abhuyi, bhuyi, abhuyī, bhūyī, abhuyittha, bhuyittha, abhuyattha, bhuyattha, abhuya, bhuya, abhayā, bhuyā ; selon la règle « sambhāvane vā », le terme « vā » s'applique ici. මායොගෙ ඊආආදි. En conjonction avec mā, [on utilise] ī, ā, etc. මායොගෙ සති ඊආදයො ආආදයො ච වා හොන්ති-අසක්කාල ත්ථොයමාරම්හො-මා භවං පුනපි එවරූපමපචිත්ථො ඉච්චාදි-වාවි ධානතො ස්සත්යාදි එය්යාදි ත්වාදයොපි හොන්ති-මාභවං පචිස්සති, මා භවං පචෙය්ය, මා භවං පචතු ඉච්චාදි. En présence de mā, il y a facultativement ī, etc. et ā, etc. ; c'est le début pour indiquer un temps indéfini : mā bhavaṃ punapi evarūpamapacittho, etc. ; par la règle facultative, il y a aussi les suffixes ssati, etc., eyya, etc., et tvā, etc. : mā bhavaṃ pacissatī, mā bhavaṃ paceyya, mā bhavaṃ pacatu, etc. අනජ්ජතනෙ ආ ඌ ඔ ත්ථ අ ම්හා ත්ථ ත්ථුං සෙව්හං ඉං ම්හසෙ. Pour le passé non-récent (anajjatane), [les suffixes sont] : ā, ū, o, ttha, a, mhā, ttha, tthuṃ, sevhaṃ, iṃ, mhase. අවිජ්ජමානජ්ජතනෙ භුතත්ථෙවත්තමානතො ක්රියත්ථාආආදයො හොන්ති-වාත්ථෙ රස්සෙ ච-අපචත්ථ පවත්ථ අපච පච අපචා පචා, අපචු පචු අපචු පචූ-ඔ-අපච පච අපචි පචි අපචත්ථ පචත්ථ අපචත්ථො පචත්ථො අපචසි පචසි අපචො පචො, අපවත්ථ පචත්ථ අපචං පචං අපචපච, අපචම්හ පචම්හ අපචම්හා පචම්හා-අපචත්ථ පචත්ථ, අපචත්ථුං පචත්ථුං, අපචසෙ පචසෙ, අපචව්හං පචව්හං. අපසිං පචසිං අපචිං පචිං, අපචම්හසෙ පචම්හසෙ-කම්මෙ-අපචීයත්ථ පචීයත්ථ අපච්චත්ථ පච්චත්ථ අපචීය පචීය අපචීයා පචීයා අපච්ච පච්ච අපච්චා පච්චා, අපචීයු පචීයු, අපචීයු පචීයු, අපච්චු පච්චු අපච්චූ පච්චූච්චාදි-භාවෙ-අභුයත්ථ භුයත්ථ අභුය භුය අභුයා භුයා-අභුයත්ථ භුයත්ථ-‘‘මායොගෙ ඊආආදි’’ති ඉමිනා මායොගෙපි ආආදයො හොන්ති-මා භවං අපචිත්ථ ඉච්චාදි. Pour le sens du passé qui n'est pas celui d'aujourd'hui, il y a les suffixes verbaux ā, etc. ; avec le sens facultatif et le raccourcissement [de la voyelle] : apacattha, pavattha, apaca, paca, apacā, pacā, apacu, pacu, apacu, pacū ; pour o : apaca, paca, apaci, paci, apacattha, pacattha, apacattho, pacattho, apacasi, pacasi, apaco, paco, apavattha, pacattha, apacaṃ, pacaṃ, apacapaca, apacamha, pacamha, apacamhā, pacamhā, apacattha, pacattha, apacatthuṃ, pacatthuṃ, apacase, pacase, apacavhaṃ, pacavhaṃ, apasiṃ, pacasiṃ, apaciṃ, paciṃ, apacamhase, pacamhase ; au passif (kamme) : apacīyattha, pacīyattha, apaccattha, paccattha, apacīya, pacīya, apacīyā, pacīyā, apacca, pacca, apaccā, paccā, apacīyu, pacīyu, apacīyu, pacīyu, apaccu, paccu, apaccū, paccū, etc. ; dans le sens impersonnel (bhāve) : abhuyattha, bhuyattha, abhuya, bhuya, abhuyā, bhuyā, abhuyattha, bhuyattha ; par la règle « māyoge īāādi », ā, etc. sont aussi utilisés en conjonction avec mā : mā bhavaṃ apacittha, etc. පරොක්ඛෙ අ උ එ ත්ථ අම්හ ත්ථරෙ ත්ථො ව්හො ඉම්හෙ. Pour le parfait (parokkhe), [les suffixes sont] : a, u, e, ttha, amha, tthare, ttho, vho, imhe. අපච්චක්ඛෙ භුතානජ්ජතනත්ථෙ වත්තමානතො ක්රියත්ථා අආදයො හොන්ති-අපරොක්ඛෙසූති වචනා න විකරණුප්පත්ති. Pour le sens du passé non-récent et non-perçu, il y a les suffixes verbaux a, etc. ; du fait de l'expression « aparokkhesū », il n'y a pas d'apparition de l'affixe de classe (vikaraṇa). පරොක්ඛායඤ්ච. Et dans le parfait (parokkhāyaṃ). පරොක්ඛායං පඨමමෙකස්සරං සද්දරූපං ද්වෙ භවති. Dans le parfait, la première forme sonore à voyelle unique devient double (redoublement). ලොපො’නාදිබ්යඤ්ජනස්ස. Élision de la consonne qui n'est pas initiale. ද්විත්තෙ පුබ්බස්සාදිතො’ඤ්ඤස්ස බ්යඤ්ජනස්ස ලොපො හොති-පපච ප්පචු’පපචෙ පපචිත්ථ-ඉඤභාවපක්ඛෙ සංයොගාදි ලොපොපපචත්ථ, පපච පපචිම්හ, පපචිත්ථ පපචත්ථ පපචිරෙ, පපචිත්ථො පපචත්ථො පපචිව්හො, පකපචි පපචිම්හෙ-එවං කම්මෙපි-භාවෙ-භුස්ය වුක. Lors du redoublement, il y a élision de la consonne autre que la consonne initiale du membre précédent : papaca, papacu, papace, papacittha ; dans le cas de l'absence de iñabhāva, il y a élision du début du groupe de consonnes : papacattha, papaca, papacimha, papacittha, papacattha, papacire, papacittho, papacattho, papacivho, pakapaci, papacimhe ; de même au passif et dans le sens impersonnel ; pour bhū, il y a vuka. අආදියු භුස්ස වුක හොති. Devant ā, etc., il y a vuka pour bhū. පුබ්බස්ස අ. Pour le membre précédent, a. අආදිසු ද්වත්තෙ පුබ්බස්ස භුස්ස අ හොති. Devant ā, etc., lors du redoublement, il y a a pour le membre précédent de bhū. චතුත්ථදුතියානං තතියපඨමා. Pour les quatrième et deuxième [consonnes d'un groupe], il y a les troisième et première. ද්විත්තෙ පුබ්බෙසං චතුත්ථදුතියානං තතියපඨමා හොන්ති යථාක්කමන්ති බකාරෙ-බභුව බභුවිත්ථ. Lors du redoublement, pour les membres précédents, les quatrième et deuxième consonnes deviennent respectivement les troisième et première, selon l'ordre ; avec la lettre b : babhuva, babhuvittha. එය්යාදො වා’තිපත්තියං ස්සා සසංසුස්සෙ සසථස්සං ස්සම්හා ස්සථස්සිංසු සසසෙ ස්සව්හෙ ස්සිං ස්සාම්හසෙ. Dans le domaine de eyya, etc., en cas de non-accomplissement de l'action (atipattiyaṃ), il y a [les suffixes] ssā, sasaṃ, susse, sasatha, ssaṃ, ssamhā, ssatha, ssiṃsu, sasase, ssavhe, ssiṃ, ssāmhase. එය්යාදො විසයෙ ක්රියාතිපත්තියං ස්සාදයො හොන්ති විභාසා-විධුරප්පච්චයොපනිපාතතො කාරණවෙකල්ලතො වා ක්රියායාතිපත්ති අනිප්ඵත්ති ක්රියාතිපත්ති-එතෙචස්සාදයො සාමත්ථියා තීතානාගතෙ ස්වෙවහොන්ති-න වත්තමානෙන තත්ර ක්රියාතිපත්ත්යසම්භවා-ආඊඉ ච්චාදිනාවා රස්සෙ-අපචිස්ස පචිස්ස අපචිස්සා පචිස්සා, අපචිස්සංසු පචිස්සංසු-ස්සෙස්ස එය්යාථාදීනා වා අකාරෙ-අපචිස්ස පචිස්ස අපචිස්සෙ පචිස්සෙ,අපචිස්සථ පචිස්සථ,අපචිස්සං පචිස්සං. අපචිස්සම්හ, පචිස්සම්හ, අපචිස්සම්හා පචිස්සම්හා, අපචිස්සථ පචිස්සථ, අපචිස්සිංසු පචිස්සිංසු, අපචිස්සසෙ පචිස්සසෙ, අපචිස්සව්හෙ පචිස්සව්හෙ, අපචිස්සිංපචිස්සිං, අපචිස්සාම්හයෙ පචිස්සාම්හසෙ-කම්මෙ-අපචීයිස්ස පචියිස්සඅපචීයිස්සා පචියිස්සා-ක්යස්ස වා ලොපෙ-අපචිස්ස පචිස්ස අපචිස්සා පචිස්සා අපච්චිස්ස පච්චිස්ස අපච්චිස්සාන පච්චිස්සා, අපචියිස්සංසු පචීයිස්සංසුඅපචිස්සංසු පචිස්සංසු. අපච්චිස්සංසු පච්චිස්සංසු, ඉච්චාදිභාවෙ-අභුයිස්ස භුයිස්ස අභුයිස්සා භුයිස්සා, අභුයිස්සථ භුයිස්සථ-වාති වකිං, දක්ඛිණෙනන චෙ ගමිස්සති නායකටම්පරියා භවිස්සති. Dans le domaine de eyya, etc., pour l'inexécution d'une action (kriyātipatti), il y a les suffixes ssā, etc., de manière optionnelle ; l'inexécution de l'action est la non-réalisation d'une action par manque de causes ou par survenue de conditions défavorables. Ces suffixes ssā, etc., par leur propre pouvoir, se rapportent seulement au passé et au futur, car l'inexécution de l'action est impossible avec le présent. Par ā, ī, i, etc., il y a optionnellement raccourcissement : apacissa, pacissa, apacissā, pacissā, apacissaṃsu, pacissaṃsu ; ou bien avec a à la place de e, eyya, etc. pour ssa : apacissa, pacissa, apacisse, pacisse, apacissatha, pacissatha, apacissaṃ, pacissaṃ, apacissamha, pacissamha, apacissamhā, pacissamhā, apacissatha, pacissatha, apacissiṃsu, pacissiṃsu, apacissase, pacissase, apacissavhe, pacissavhe, apacissiṃ, pacissiṃ, apacissāmhase, pacissāmhase ; au passif (kamme) : apacīyissa, paciyissa, apacīyissā, paciyissā ; avec l'élision de kya : apacissa, pacissa, apacissā, pacissā, apaccissa, paccissa, apaccissā, paccissā, apaciyissaṃsu, pacīyissaṃsu, apacissaṃsu, pacissaṃsu, apaccissaṃsu, paccissaṃsu ; de même pour le sens impersonnel (bhāve) : abhuyissa, bhuyissa, abhuyissā, bhuyissā, abhuyissatha, bhuyissatha. Que signifie « vā » ? [Par exemple] : dakkhiṇena ce gamissati nāyakaṭampariyā bhavissatī. හෙතුඵලෙස්වෙය්ය එය්යුං එය්යාසි එය්යාථ එය්යාමි එය්යාම එථ එරං එථො එය්යව්හො එය්යං එය්යාම්හෙ. Dans les cas de cause et d'effet (hetuphalesu) : eyya, eyyuṃ, eyyāsi, eyyātha, eyyāmi, eyyāma, etha, eraṃ, etho, eyyavho, eyyaṃ, eyyāmhe. හෙතුභුතායං ඵලභූතායඤ්ච ක්රියායං වත්තමානතො ක්රියත්ථ එය්යාදයො වා හොන්ති. Pour une action qui est une cause ou un résultat, il y a facultativement les suffixes verbaux eyya, etc. එය්යෙය්යාසෙන්තං ටෙ. Pour eyya, eyyāsi, il y a e. එය්ය එය්යාසි එය්යමිච්චෙසං ටෙ වා හොති-පචෙ පචෙය්ය. Pour eyya, eyyāsi, eyyaṃ, il y a facultativement e : pace, paceyya. එය්යුංස්සුං. Eyyuṃ devient ssuṃ. එය්යුමිච්චස්ස උං වා හොති-පචුං පචෙය්යුං,පචෙ පචෙය්යාසි,-වා ඔකාරෙ-පචෙය්යාථො පචෙය්යාථ, පචෙය්යාමි. Pour le suffixe -eyyuṃ, il y a facultativement le remplacement par -uṃ : pacuṃ, paceyyuṃ ; secondairement pace, paceyyāsi ; avec -o facultativement : paceyyātho, paceyyātha ; paceyyāmi. එය්යාමස්සෙමු ච Et pour le suffixe -eyyāma, il y a emu. එය්යාමස්ස එමු වා හොති උ ච-පචෙමු පචෙය්යාමු පචෙය්යාමක, පචෙථ පචෙරං පචෙථො පචෙය්යව්හො, පචෙ පචෙය්යං පචෙය්යාම්හෙ-කම්මෙ-පචීයෙ පචීය්යෙ පච්චෙ පච්චෙය්ය, පචියුං පචීයෙය්යුං පච්චුං පච්චෙය්යුමිච්චාදි-භාවෙ-භුයෙ භුයෙය්ය, භුයෙථ. Pour -eyyāma, il y a facultativement emu et u : pacemu, paceyyāmu, paceyyāmaka ; pacetha, paceraṃ, pacetho, paceyyavho ; pace, paceyyaṃ, paceyyāmhe. Dans la voix passive (kamme) : pacīye, pacīyye, pacce, pacceyya ; paciyuṃ, pacīyeyyuṃ, paccuṃ, pacceyyuṃ, etc. Dans le sens impersonnel (bhāve) : bhuye, bhuyeyya, bhuyetha. පාතො පචෙය්ය චෙ භුඤ්ජෙ ඉච්චෙත්ථ පචනක්රියා « S'il cuisait le matin, il mangerait » ; ici, l'action est celle de cuire. හෙතුභුතාති විඤ්ඤෙය්යා ඵලනත්වනුභවක්රියා. On doit comprendre l'action de faire l'expérience du résultat comme ayant une cause. සත්ත්ය රහෙස්වෙය්යාදි. Les suffixes -eyya, etc., s'emploient dans le sens de capacité et de mérite. සත්තියං අරහත්ථෙව ක්රියත්ථා එය්යාදයො හොන්ති-භවං ඛලු භත්තං පචෙය්ය, භවං සමත්ථො, භවං අරභො. Dans le sens de capacité et de mérite, les suffixes verbaux -eyya, etc., sont utilisés : « Monsieur pourrait cuire le riz », « Monsieur en est capable », « Monsieur en est digne ». සම්භාවනෙ වා. Ou dans le sens de probabilité. සම්භාවනෙ ගම්යමානෙ ධාතුනා වුච්චමානෙ ච එය්යාදයො හොන්ති නවිභාසා-අපි භවං ගිලිතං පාසාණං පචෙය්ය උදරග්ගිනා-සම්හාවෙමි සද්දහාමි භවං පචෙය්ය,භවං පචිස්සති. භවං අපචි. Lorsque la probabilité est suggérée ou exprimée par la racine, les suffixes -eyya, etc., sont utilisés facultativement : « Monsieur pourrait même cuire une pierre avalée par le feu digestif » ; « Je suppose, je crois que Monsieur cuirait, que Monsieur cuira, que Monsieur cuisit ». පඤ්හපත්ථනාවිධිසු. Dans l'interrogation, le souhait et la prescription. පඤ්හාදිසු ක්රියත්තතො එය්යාදයො හොන්ති. Les suffixes -eyya, etc., sont utilisés dans le sens de l'action pour les interrogations, etc. පඤ්හො සම්පුච්ඡනං ඉට්ඨා සිංසනං යාචනං දුවෙපත්ථනා භත්තියා වාථ න නවා ව්යාපාරණ විධි; L'interrogation (pañho) est une demande de précision ; le souhait (patthanā) est le désir de ce qui est souhaité ou une requête ; la prescription (vidhi) est une incitation à l'action. පඤ්හෙ, කිං සො භත්තං පචෙය්ය උදාහු බ්යඤ්ජනං වා-පත්ථනායං, අහො වත සො පචෙය්ය මෙ-විධිම්හි, භවං භත්තං පචෙය්ය. Dans l'interrogation : « Cuirait-il du riz ou bien un plat d'accompagnement ? » ; dans le souhait : « Oh, puisse-t-il cuisiner pour moi ! » ; dans la prescription : « Monsieur, veuillez cuire le riz ». තු අන්තු හි ථ මි ම තං අන්තං ස්සු ව්හො එ ආමසෙ. -tu, -antu, -hi, -tha, -mi, -ma, -taṃ, -antaṃ, -ssu, -vho, -e, -āmase. පඤ්හපත්තනාවිධිස්වෙතෙ හොන්ති ක්රියත්ථතො-පචතු පචන්තු. Ceux-ci sont utilisés dans le sens de l'action pour l'interrogation, le souhait et la prescription : pacatu, pacantu. හිස්ස’තො ලොපො. Il y a suppression du suffixe -hi après un radical se terminant par -a. අතො පරස්ස හිස්ස වා ලොපො හොති-පච පචාහි-ථස්ස වා වෙහාක-පචව්හො පචථ,පචාමි පචාම, පචතං පචන්තං, පචස්සු පචව්හො, පචෙ පචාමසෙ-කම්මෙ-පචීයතු පච්චතු පචීයන්තු පච්චන්තු ඉච්චාදි-භාවෙ, භුයතු භුයතං-පචිතුං පයුත්තීති පචනිච්ඡායං. Après un radical en -a, il y a facultativement suppression du -hi : paca, pacāhi ; pour le suffixe -tha, il y a facultativement -vho : pacavho, pacatha ; pacāmi, pacāma ; pacataṃ, pacantaṃ ; pacassu, pacavho ; pace, pacāmase. Dans la voix passive : pacīyatu, paccatu, pacīyantu, paccantu, etc. Dans le sens impersonnel : bhuyatu, bhuyataṃ. « Employé pour cuire » signifie « dans l'intention de cuire ». පයොජකව්යාපාරෙ ණපි ච. Et dans l'activité de l'instigateur (causatif), il y a aussi le suffixe -ṇapi. කත්තාරං යො පයොජෙති තස්ස ව්යාපාරෙ ක්රියත්ථා ණි ණ්පි හොන්ති බහුලං-‘‘අස්සාණනුබන්ධෙ’’ති ආ-පයොජකව්යාපාරෙ ණිණපිනං විධානා තදන්තස්ස ක්රියත්ථතාති පාචිසද්දතො ත්යාදයො. Dans l'activité de celui qui incite l'agent, les suffixes verbaux -ṇi et -ṇapi sont fréquemment utilisés ; par la prescription de -ṇi et -ṇapi dans l'activité de l'instigateur, les suffixes -ti, etc., sont ajoutés à la forme se terminant par ceux-ci à partir du radical causal. ණිණප්යාපිහි වා. Ou aussi avec les suffixes -ṇi et -ṇapi. ණ්යාද්යන්තෙහි ක්රියත්ථෙහි අපරොක්කෙසුකත්තුවිහිත කමානන්තත්යාදිසු ලො හොති විභාසා-‘‘යුවණ්ණානමෙ ඔප්පච්චයෙ’’ති එකාරෙ ‘‘ඤොනමයවා සරෙ’’ති අයාදෙසෙ ච-පාචයති-අඤ්ඤත්ර-පාචෙති-පාචයරෙ පාචයන්ති පාචෙන්තිච්චාදි-කම්මෙ- Avec les formes verbales se terminant par -ṇya, etc., désignant l'agent, après les suffixes -ti, etc., il y a facultativement la suppression du -l- ; avec le remplacement par -e et le remplacement par -aya devant une voyelle : pācayati ; autrement : pāceti ; pācayare, pācayanti, pācenti, etc. Dans la voix passive : දීඝො සරස්ස. Allongement de la voyelle. සරන්තස්ස ක්රියත්ථස්ස දීඝො හාති ක්යෙ-පාචීයති පාචීයරෙ පාචීයන්තිච්චාදි-වුත්තනයෙන ඤෙය්යං-පයොජකව්යාපාරෙ ණිණප්යන්තානං සකම්මකත්තා න නභාවෙ රූපනයො. Il y a allongement de la voyelle finale du radical verbal devant le suffixe -kya : pācīyati, pācīyare, pācīyanti, etc. Cela doit être compris selon la méthode énoncée. Dans l'activité de l'instigateur, pour les verbes se terminant par -ṇi ou -ṇapi, la formation se fait à l'actif ou au passif, mais pas dans le sens impersonnel. අකම්මකාපි හොන්තෙව ණිණප්යන්තා සකම්මකා,සකම්මකා ද්වීකම්මාස්සු ද්විකම්මා ච තිකම්මකා; Les verbes intransitifs se terminant par -ṇi ou -ṇapi deviennent transitifs ; les verbes transitifs deviennent bitransitifs, et les verbes bitransitifs deviennent tritransitifs. භවිස්සති-පාචයිස්සති පාචෙස්සති පාචයිස්සරෙ පාචයිස්සන්ති පාචෙස්සරෙ පාචෙස්සන්තිච්චාදි-කම්මෙ-පාචීයිස්සති-ක්යලොපො-පාචිස්සතීච්චාදි-භුතෙ-අපාචයිත්ථො පාචයත්තො අපාචයත්ථො පාචයත්ථො අපාචෙත්ථො පාචෙත්ථො අපාචයි පාචයි. අපාචයී පාචයී අපාචයිංසු පාචයිංසු අපාචයංසු පාචයංසු. Futur : pācayissati, pācessati, pācayissare, pācayissanti, pācessare, pācessanti, etc. Dans la voix passive : pācīyissati ; avec la suppression de -kya : pācissati, etc. Au passé : apācayittho, pācayatto, apācayattho, pācayattho, apācettho, pācettho, apācayi, pācayi ; apācayī, pācayī, apācayiṃsu, pācayiṃsu, apācayaṃsu, pācayaṃsu. ඤොත්තා සුං. Après le remplacement par -ña ou -o, il y a le suffixe -suṃ. ඤාදෙසතො ඔආදෙසතො ච පරස්ස උමිච්චස්ස සුං වා හොති-අපාචයසුං පාචයසුං අපාචෙසුං පාචෙසුං අපාචයුං පාචයුමිච්චාදි-උස්ස සුමෙව විසෙසො-කම්මෙ-අපාචීයිත්ථො පාචීයිත්ථො අපාචීයත්ථො පාචීයත්ථො අපාචියි පාචීයි අපාචියී පාචීයි ඉච්චාදි-අනජ්ජතනෙ-අපාචයත්ථ පාචයත්ථ අපාචෙත්ථ කපාචෙත්ථ අපාචය පාචය අපාචයා පාචයා අපාචයු පාචයු අපාචයූ පාචයූ ඉච්චාදි-කම්මෙ-අපාචීයත්ථ පාචීයත්ථ අපාචීය පාචීය අපාචීයා පාචීයා ඉච්චාදි-පරොක්ඛෙ- Après le remplacement par -ña ou -o, le suffixe -uṃ est facultativement remplacé par -suṃ : apācayasuṃ, pācayasuṃ, apācesuṃ, pācesuṃ, apācayuṃ, pācayuṃ, etc. La particularité est le remplacement de -u par -suṃ. Dans la voix passive : apācīyittho, pācīyittho, apācīyattho, pācīyattho, apāciyi, pācīyi, apāciyī, pācīyi, etc. À l'imparfait : apācayattha, pācayattha, apācettha, pācettha, apācaya, pācaya, apācayā, pācayā, apācayu, pācayu, apācayū, pācayū, etc. Dans la voix passive : apācīyattha, pācīyattha, apācīya, pācīya, apācīyā, pācīyā, etc. Au parfait : රස්සො පුබ්බස්ස. Raccourcissement de la voyelle précédente. ද්විත්තෙ පුබ්බස්ස සරො රස්සො හොති-පපාචය පපාචයු පපාචයෙ පපාචයිත්ථ පපාචෙත්ථ ඉච්චාදි-කම්මෙ-සබ්බං කත්තුසමං-අතපත්තියංඅපාචයිස්ස පාචයිස්ස අපාචයිස්සා පාචයිස්සා අපාචයිස්සංසු පාචයිස්සංසු ඉච්චාදි-කම්මෙ-අපාචියිස්ස පාචියිස්ස අපාචීයිස්සා පාචියිස්ස අපාචිස්ස පාචිස්ස අපාචිස්සා පාචිස්සා ඉච්චාදි-හෙතුඵලෙසු-පාචයෙ පාචයෙය්ය පාචයුං පාචයෙයයුමිච්චාදි-කම්මෙ-පාචීයෙ පාචීයෙයයුමිච්චාදි-ත්වාදිසු-පාචයතු පාචෙතු පාචයන්තු පාචෙන්තු ඉච්චාදි-කම්මෙ-පාචීයතු පාචීයන්තු ඉච්චාදි-ණපිම්හි-පාචාපයති පාචාපෙතිච්චාදි න්යන්තසමං-පාචයිතුම්පයුත්තිති ණ්යන්තතොපි ණි. Lors du redoublement, la voyelle précédente devient courte : papācaya, papācayu, papācaye, papācayittha, papācettha, etc. Dans la voix passive, tout est semblable à l'actif. Au conditionnel : apācayissa, pācayissa, apācayissā, pācayissā, apācayissaṃsu, pācayissaṃsu, etc. Dans la voix passive : apāciyissa, pāciyissa, apācīyissā, pāciyissa, apācissa, pācissa, apācissā, pācissā, etc. Dans le sens de cause et effet : pācaye, pācayeyya, pācayuṃ, pācayeyyuṃ, etc. Dans la voix passive : pācīye, pācīyeyya, etc. Pour l'impératif : pācayatu, pācetu, pācayantu, pācentu, etc. Dans la voix passive : pācīyatu, pācīyantu, etc. Avec le suffixe -ṇapi : pācāpayati, pācāpeti, etc., ce qui est identique aux formes en -ṇya. « Employé pour faire cuire » signifie que le suffixe -ṇi est ajouté même après une forme causale. ණිණපිනං තෙසු. De ces suffixes -ṇi et -ṇapi. ණී ණපිනං ලොපො නහොති තෙසු ණී ණපිසු’තික පුබ්බණිලොපෙ-පාචයති පාචෙතිච්චාදි සබ්බත්ථඤෙය්යං-ණපිචෙවං. L'élision de ṇī et ṇapi n'a pas lieu ; pour ces [suffixes] ṇī et ṇapi, selon [la règle] « élision du ṇi précédent » — pācayati, pāceti, etc. Cela doit être compris partout — ainsi pour ṇapi. භුවාදි නයො. La méthode du groupe bhū, etc. අධුනා විකරණප්පභෙදප්පකාසනත්ථං රුධාදීනං අටාඨගණනමාදිභුතස්සෙකෙකස්ස ක්රියත්ථස්ස කානි චි රූපානි උදාහරියන්තෙ-රුධ ආවරණෙ-ත්යාදි. Maintenant, afin d'exposer la distinction des affixes (vikaraṇa), quelques formes pour chaque racine verbale, en commençant par le groupe rudh, etc., qui est le premier des huit groupes, sont données en exemple : rudh [dans le sens d'] obstruer, etc. මඤ්ච රුධාදීනං. Et [l'insertion de] maṃ pour le groupe rudh, etc. රුධාදිතො අපරොක්ඛෙසුකත්තුවිහිතමානන්තත්යාදිසු ලොහොති මඤ්චාන්තසරා පරො-රුන්ධති රුන්ධරෙ රුන්ධන්තිච්චාදි-කම්මෙ-‘‘මං වා රුධාදීන’’න්ති වා මං-රුන්ධියති රුජ්ඣතීචචාදි-පචිවිය සබ්බත්ථ ඤෙය්යං. Après le groupe rudh, etc., lorsque les désinences de l'agent ne sont pas invisibles (aparokkhe), il y a élision [de la voyelle de l'affixe] et maṃ est placé après la voyelle finale — rundhati, rundhare, rundhanti, etc. — à la voix passive (kamme) — selon [la règle] « maṃ vā rudhādīnaṃ », il y a optionnellement maṃ — rundhiyati, rujjhati, etc. — cela doit être compris partout comme pour pac. රුධාදි නයො. La méthode du groupe rudh, etc. දිව කීළා විජිගිංසා වොහාරජ්ජුති ථුති ගතීසු. Div [dans les sens de] jouer, désirer vaincre, commercer, briller, louer, aller. දිවාදීහි යක. yaka après le groupe div, etc. දිවාදීහි ලවිසයෙ යක හොති-කකාරො කානුබන්ධකාරියත්ථො-එවමුපරිච-දිබ්බති දිබ්බරෙ දිබ්බන්තිච්චාදි-කම්මෙ-කිවීයති දිබ්බති දිවීයරෙ දිවියන්ති දිබ්බරෙ දිබ්බන්තිච්චාදි. Après le groupe div, etc., dans le domaine de la (désinences temporelles), il y a yaka ; la lettre k est destinée à l'opération de l'anubandha k — et ainsi de suite — dibbati, dibbare, dibbanti, etc. — à la voix passive — kivīyati, dibbati, divīyare, diviyanti, dibbare, dibbanti, etc. දිවාදි නයො. La méthode du groupe div, etc. තුද ව්යථනෙ. Tud [dans le sens de] frapper (affliger). තුදාදීහි කො. ko après le groupe tud, etc. තුදාදීහි ලවිසයෙ කො හොති-තුදති තුදන්තිච්චාදි-කම්මෙ-තුදීයති තුජ්ජති තුදීයරෙතුදියන්ති තුජ්ජරෙ තුද්යන්තිච්චාදි. Après le groupe tud, etc., dans le domaine de la, il y a ko — tudati, tudanti, etc. — à la voix passive — tudīyati, tujjati, tudīyare, tudiyanti, tujjare, tudyanti, etc. තුදාදි නයො. La méthode du groupe tud, etc. ජි ජයෙ. Ji [dans le sens de] conquérir. ජ්යාදීහි ක්තා. knā après le groupe jyā, etc. ජිආදීහි කලවිසයෙ ක්නා හොති-ජිනාති ජිනන්තිච්චාදි-කම්මෙ-ජියති ජියරෙ ජියන්තිච්චාදි. Après le groupe ji, etc., dans le domaine de ka-la, il y a knā — jināti, jinanti, etc. — à la voix passive — jiyati, jiyare, jiyanti, etc. ජ්යාදි නයො. La méthode du groupe jyā, etc. කී දබ්බවිනීමයෙ. Kī [dans le sens d'] échanger des biens. ක්යාදීහි ක්ණා. kṇā après le groupe kyā, etc. කීආදීහී ලවිසයෙ කණා හොති. Après le groupe kī, etc., dans le domaine de la, il y a kaṇā. නාණසු රස්සො. Raccourcissement [de la voyelle] devant [les affixes] nā et ṇā. නාණසු ක්රියත්ථස්ස රස්සො හොති-කිණති කිණන්තිච්චාදි-කම්මෙ-කීයති කීයරෙ කීයන්තිච්චාදී. Devant nā et ṇā, il y a raccourcissement de la racine verbale — kiṇati, kiṇanti, etc. — à la voix passive — kīyati, kīyare, kīyanti, etc. ක්යාදි නයො. La méthode du groupe kyā, etc. සු සවණෙ. Su [dans le sens d'] entendre. ස්වාදීහි කෙණා. keṇā après le groupe svā, etc. ස්වාදීහි ලවිසයෙ කෙණා හොති-සුණෙති සුණන්තිච්චාදි. කම්මෙ-සූයති සූයරෙ සූයන්තිච්චාදි. Après le groupe svā, etc., dans le domaine de la, il y a keṇā — suṇeti, suṇanti, etc. À la voix passive — sūyati, sūyare, sūyanti, etc. ස්වාදි නයො. La méthode du groupe svā, etc. තන විත්ථාරෙ. Tana [dans le sens d'] étendre. තනාදිත්වො. [L'affixe] o après le groupe tan, etc. තනාදීහි ලවිසයෙ ඔ හොති-තනොති තනොන්තිච්චාදි. පරච්ඡක්කෙ. À partir des racines comme 'tan', le suffixe 'o' apparaît devant le premier groupe de six désinences (parassapada), par exemple : tanoti, tanonti, etc. ඔවිකරණස්සු පරච්ඡක්කෙ. Le suffixe de dérivation 'o' devient 'u' devant le second groupe de six désinences (attanopada). ඔවිකරණස්ස උ හොති පරච්ඡක්කවිසයෙ-තනුතෙ තත්වන්තෙ ඉච්චාදි-කම්මෙ- Le suffixe de dérivation 'o' devient 'u' dans le domaine du second groupe de six désinences (attanopada), par exemple : tanute, tanvante, etc. ; ainsi qu'à la voix passive (kamma). තනස්සා වා. La racine 'tan' peut optionnellement devenir 'tā'. තනස්ස ආ හොති වා ක්යෙ-තායති තඤ්ඤාති තායරෙ තායන්ති තඤ්ඤරෙ තඤ්ඤන්තිච්චාන්දි. Pour la racine 'tan', 'ā' apparaît optionnellement devant le suffixe 'ya' : tāyati, taññāti, tāyare, tāyanti, taññare, taññanti, etc. තනාදි නයො. Telle est la méthode pour le groupe des racines commençant par 'tan'. වූර ථෙය්යෙ. La racine 'vūr' est employée dans le sens de voler (theyya). චුරාදිතො ණි. Le suffixe 'ṇi' est ajouté aux racines commençant par 'cur'. චුරාදීහි ක්රියත්තෙහි සකත්ථෙ ණි පරො හොති බහුලං-චොරයති චොරති චොරයරෙ චොරයන්තිචොරෙන්තිච්චාදි-කම්මෙ-චොරියති චොරීයරෙ චොරීයන්තිච්චාදි. À partir des racines du groupe 'cur' exprimant des actions, le suffixe 'ṇi' s'ajoute fréquemment dans le même sens : corayati, corati, corayare, corayanti, corenti, etc. ; et à la voix passive : coriyati, corīyare, corīyanti, etc. චුරාදි නයො-ත්යාදයො. Telle est la méthode pour le groupe 'cur', incluant les désinences 'ti', etc. පරත්ථාය මයා ලද්ධං කත්වාන පදසාධනංපුඤ්ඤෙන තෙන ලොකො’යං සාධෙතු පදමච්චුනං; Ayant achevé ce Padasādhana pour le bénéfice d'autrui, par ce mérite acquis, puisse ce monde atteindre l'état immortel. සුද්ධාසයෙන පරිසුද්ධගුණෙදිතෙනසාරෙන සාරයතිසඞ්ඝනිසෙවිතෙනරම්මෙ’නුරාධනගරෙ වසතම්බුජෙනවිද්වාලිතං නිජවිසුද්ධ කුලද්ධජෙන; Composé par celui qui possède une intention pure, doté de vertus immaculées, résidant à Anuradhapura l'agréable, qui est comme un lotus parmi les hommes, et qui est le porte-drapeau d'une lignée pure. මානෙන්තෙන තථාගතං පටිපදායොගෙන සද්ධාලුනානිච්චාඛණ්ඩතපො’නලෙහි නිඛිලප්පාපාරිසන්තාපිතාසද්ධම්මව්හයසීහතෙලඨතියා චාමීකරත්ථාලිනානානාවාදිකුදිට්ඨිභෙදපටුනා නවාණි කනවධූ සාමිනා; Honorant le Tathāgata par la pratique du chemin, plein de foi, ayant consumé tous les péchés par les feux d'une ascèse ininterrompue, agissant comme un récipient d'or pour l'huile de lion qu'est le Vrai Dharma, habile à briser les diverses fausses vues. සත්ථානං කරුණවතා ගතවතා කපාරම්පරං ධීමතාථෙරෙනාතුමපාදපඤ්ජරගතො යො සද්දසත්තාදිසුමොග්ගල්ලායනවිස්සුතෙතිහ සුවච්ඡාපො විනීතො කයථාසො’කාසී පියදස්සි නාම යතිදං බ්යත්තං සුඛප්පත්තියා; Le sage et compatissant Thera, qui a suivi la lignée de la sagesse, disciple discipliné et renommé de Moggallāna, tel un petit oiseau dans le refuge de ses pieds, lui, nommé Piyadassi, a composé cet ouvrage clair pour l'obtention du bonheur. වුත්තොව වුත්තමුපභොගිනියා සකායපිනප්පයොධරවනාපගසෙවිකායරම්හාවිහාරවධුයා තිලකාතුලෙනසන්තෙන කප්පිණසමව්හයමාතුලෙන; Cela fut également exposé à la demande du paisible oncle nommé Kappiṇa, un ornement incomparable du charmant monastère (Ramhavihāra), semblable à une rivière aux rives verdoyantes pour le plaisir des sens. පදසාධනං නිට්ඨිතං. Le Padasādhana est achevé. | |||
| Deutsch | |||
| Pali-Kanon | Kommentare | Subkommentare | Sonstige |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1 1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2 1203 Pācittiya Aṭṭhakathā 1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya) 1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā 1206 Parivāra Aṭṭhakathā | 1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1 1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2 1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā 1403 Vajirabuddhi Ṭīkā 1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1 1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2 1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1 1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2 1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1 1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Visuddhimagga-1 8402 Visuddhimagga-2 8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1 8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2 8405 Visuddhimagga nidānakathā 8406 Dīghanikāya (pu-vi) 8407 Majjhimanikāya (pu-vi) 8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi) 8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi) 8410 Vinayapiṭaka (pu-vi) 8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi) 8412 Aṭṭhakathā (pu-vi) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Namakkāraṭīkā 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Subodhālaṅkāraṭīkā 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8445 Dhammanīti 8444 Mahārahanīti 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8450 Cāṇakyanīti 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Milidaṭīkā 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā 2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha) 2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā | 2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā 2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha) 2303 Pāthikavagga Ṭīkā 2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1 2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1 3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2 3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā 3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā | 3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā 3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā 3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta) | 4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā 4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā 4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā 4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā 4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta) | 4301 Sagāthāvagga Ṭīkā 4302 Nidānavagga Ṭīkā 4303 Khandhavagga Ṭīkā 4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā 4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā 5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā 5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā 5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā | 5301 Ekakanipāta Ṭīkā 5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā 5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā 5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi-1 6111 Apadāna Pāḷi-2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi-1 6115 Jātaka Pāḷi-2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā 6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1 6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2 6204 Udāna Aṭṭhakathā 6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā 6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1 6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2 6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā 6209 Petavatthu Aṭṭhakathā 6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1 6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2 6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā 6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1 6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2 6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā 6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā 6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1 6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2 6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3 6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4 6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5 6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6 6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7 6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā 6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā 6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1 6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2 6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā | 6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi-1 7107 Yamaka Pāḷi-2 7108 Yamaka Pāḷi-3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5 | 7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā 7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā 7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā | 7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā 7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā 7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā 7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā 7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |
| हिंदी | |||
| पाली कैनन | कमेंट्री | उप-टिप्पणियाँ | अन्य |
| 1101 पाराजिक पाळि 1102 पाचित्तिय पाळि 1103 महावग्ग पाळि (विनय) 1104 चूळवग्ग पाळि 1105 परिवार पाळि | 1201 पाराजिककण्ड अट्ठकथा-1 1202 पाराजिककण्ड अट्ठकथा-2 1203 पाचित्तिय अट्ठकथा 1204 महावग्ग अट्ठकथा (विनय) 1205 चूळवग्ग अट्ठकथा 1206 परिवार अट्ठकथा | 1301 सारत्थदीपनी टीका-1 1302 सारत्थदीपनी टीका-2 1303 सारत्थदीपनी टीका-3 | 1401 द्वेमातिकापाळि 1402 विनयसंगह अट्ठकथा 1403 वजिरबुद्धि टीका 1404 विमतिविनोदनी टीका-1 1405 विमतिविनोदनी टीका-2 1406 विनयालंकार टीका-1 1407 विनयालंकार टीका-2 1408 कंखावितरणीपुराण टीका 1409 विनयविनिच्छय-उत्तरविनिच्छय 1410 विनयविनिच्छय टीका-1 1411 विनयविनिच्छय टीका-2 1412 पाचित्यादियोजनापाळि 1413 खुद्दसिक्खा-मूलसिक्खा 8401 विसुद्धिमग्ग-1 8402 विसुद्धिमग्ग-2 8403 विसुद्धिमग्ग-महाटीका-1 8404 विसुद्धिमग्ग-महाटीका-2 8405 विसुद्धिमग्ग निदानकथा 8406 दीघनिकाय (पु-वि) 8407 मज्झिमनिकाय (पु-वि) 8408 संयुत्तनिकाय (पु-वि) 8409 अङ्गुत्तरनिकाय (पु-वि) 8410 विनयपिटक (पु-वि) 8411 अभिधम्मपिटक (पु-वि) 8412 अट्ठकथा (पु-वि) 8413 निरुत्तिदीपनी 8414 परमत्थदीपनी सङ्गहमहाटीकापाठ 8415 अनुदीपनीपाठ 8416 पट्ठानुद्देस दीपनीपाठ 8417 नमक्कारटीका 8418 महापणामपाठ 8419 लक्खणातो बुद्धथोमनागाथा 8420 सुतवन्दना 8421 कमलाञ्जलि 8422 जिनालंकार 8423 पज्जमधु 8424 बुद्धगुणगाथावली 8425 चूळगन्थवंस 8427 सासनवंस 8426 महावंस 8429 मोग्गल्लानब्याकरणं 8428 कच्चायनब्याकरणं 8430 सद्दनीतिप्पकरणं (पदमाला) 8431 सद्दनीतिप्पकरणं (धातुमाला) 8432 पदरूपसिद्धि 8433 मोग्गल्लानपञ्चिका 8434 पयोगसिद्धिपाठ 8435 वुत्तोदयपाठ 8436 अभिधानप्पदीपिकापाठ 8437 अभिधानप्पदीपिकाटीका 8438 सुबोधालंकारपाठ 8439 सुबोधालंकारटीका 8440 बालावतार गण्ठिपदत्थविनिच्छयसार 8446 कविदप्पणनीति 8447 नीतिमञ्जरी 8445 धम्मनीति 8444 महारहनीति 8441 लोकनीति 8442 सुत्तन्तनीति 8443 सूरस्सतीनीति 8450 चाणक्यनीति 8448 नरदक्खदीपनी 8449 चतुरारक्खदीपनी 8451 रसवाहिनी 8452 सीमविसोधनीपाठ 8453 वेस्सन्तरगीति 8454 मोग्गल्लान वुत्तिविवरणपञ्चिका 8455 थूपवंस 8456 दाठावंस 8457 धातुपाठविलासिनिया 8458 धातुवंस 8459 हत्थवनगल्लविहारवंस 8460 जिनचरितय 8461 जिनवंसदीपं 8462 तेलकटाहगाथा 8463 मिलिदटीका 8464 पदमञ्जरी 8465 पदसाधनं 8466 सद्दबिन्दुपकरणं 8467 कच्चायनधातुमञ्जुसा 8468 सामन्तकूटवण्णना |
| 2101 सीलक्खन्धवग्ग पाळि 2102 महावग्ग पाळि (दीघ) 2103 पाथिकवग्ग पाळि | 2201 सीलक्खन्धवग्ग अट्ठकथा 2202 महावग्ग अट्ठकथा (दीघ) 2203 पाथिकवग्ग अट्ठकथा | 2301 सीलक्खन्धवग्ग टीका 2302 महावग्ग टीका (दीघ) 2303 पाथिकवग्ग टीका 2304 सीलक्खन्धवग्ग-अभिनवटीका-1 2305 सीलक्खन्धवग्ग-अभिनवटीका-2 | |
| 3101 मूलपण्णास पाळि 3102 मज्झिमपण्णास पाळि 3103 उपरिपण्णास पाळि | 3201 मूलपण्णास अट्ठकथा-1 3202 मूलपण्णास अट्ठकथा-2 3203 मज्झिमपण्णास अट्ठकथा 3204 उपरिपण्णास अट्ठकथा | 3301 मूलपण्णास टीका 3302 मज्झिमपण्णास टीका 3303 उपरिपण्णास टीका | |
| 4101 सगाथावग्ग पाळि 4102 निदानवग्ग पाळि 4103 खन्धवग्ग पाळि 4104 सळायतनवग्ग पाळि 4105 महावग्ग पाळि (संयुत्त) | 4201 सगाथावग्ग अट्ठकथा 4202 निदानवग्ग अट्ठकथा 4203 खन्धवग्ग अट्ठकथा 4204 सळायतनवग्ग अट्ठकथा 4205 महावग्ग अट्ठकथा (संयुत्त) | 4301 सगाथावग्ग टीका 4302 निदानवग्ग टीका 4303 खन्धवग्ग टीका 4304 सळायतनवग्ग टीका 4305 महावग्ग टीका (संयुत्त) | |
| 5101 एककनिपात पाळि 5102 दुकनिपात पाळि 5103 तिकनिपात पाळि 5104 चतुक्कनिपात पाळि 5105 पञ्चकनिपात पाळि 5106 छक्कनिपात पाळि 5107 सत्तकनिपात पाळि 5108 अट्ठकादिनिपात पाळि 5109 नवकनिपात पाळि 5110 दसकनिपात पाळि 5111 एकादसकनिपात पाळि | 5201 एककनिपात अट्ठकथा 5202 दुक-तिक-चतुक्कनिपात अट्ठकथा 5203 पञ्चक-छक्क-सत्तकनिपात अट्ठकथा 5204 अट्ठकादिनिपात अट्ठकथा | 5301 एककनिपात टीका 5302 दुक-तिक-चतुक्कनिपात टीका 5303 पञ्चक-छक्क-सत्तकनिपात टीका 5304 अट्ठकादिनिपात टीका | |
| 6101 खुद्दकपाठ पाळि 6102 धम्मपद पाळि 6103 उदान पाळि 6104 इतिवुत्तक पाळि 6105 सुत्तनिपात पाळि 6106 विमानवत्थु पाळि 6107 पेतवत्थु पाळि 6108 थेरगाथा पाळि 6109 थेरीगाथा पाळि 6110 अपदान पाळि-1 6111 अपदान पाळि-2 6112 बुद्धवंस पाळि 6113 चरियापिटक पाळि 6114 जातक पाळि-1 6115 जातक पाळि-2 6116 महानिद्देस पाळि 6117 चूळनिद्देस पाळि 6118 पटिसम्भिदामग्ग पाळि 6119 नेत्तिप्पकरण पाळि 6120 मिलिन्दपञ्ह पाळि 6121 पेटकोपदेस पाळि | 6201 खुद्दकपाठ अट्ठकथा 6202 धम्मपद अट्ठकथा-1 6203 धम्मपद अट्ठकथा-2 6204 उदान अट्ठकथा 6205 इतिवुत्तक अट्ठकथा 6206 सुत्तनिपात अट्ठकथा-1 6207 सुत्तनिपात अट्ठकथा-2 6208 विमानवत्थु अट्ठकथा 6209 पेतवत्थु अट्ठकथा 6210 थेरगाथा अट्ठकथा-1 6211 थेरगाथा अट्ठकथा-2 6212 थेरीगाथा अट्ठकथा 6213 अपदान अट्ठकथा-1 6214 अपदान अट्ठकथा-2 6215 बुद्धवंस अट्ठकथा 6216 चरियापिटक अट्ठकथा 6217 जातक अट्ठकथा-1 6218 जातक अट्ठकथा-2 6219 जातक अट्ठकथा-3 6220 जातक अट्ठकथा-4 6221 जातक अट्ठकथा-5 6222 जातक अट्ठकथा-6 6223 जातक अट्ठकथा-7 6224 महानिद्देस अट्ठकथा 6225 चूळनिद्देस अट्ठकथा 6226 पटिसम्भिदामग्ग अट्ठकथा-1 6227 पटिसम्भिदामग्ग अट्ठकथा-2 6228 नेत्तिप्पकरण अट्ठकथा | 6301 नेत्तिप्पकरण टीका 6302 नेत्तिविभाविनी | |
| 7101 धम्मसङ्गणी पाळि 7102 विभङ्ग पाळि 7103 धातुकथा पाळि 7104 पुग्गलपञ्ञत्ति पाळि 7105 कथावत्थु पाळि 7106 यमक पाळि-1 7107 यमक पाळि-2 7108 यमक पाळि-3 7109 पट्ठान पाळि-1 7110 पट्ठान पाळि-2 7111 पट्ठान पाळि-3 7112 पट्ठान पाळि-4 7113 पट्ठान पाळि-5 | 7201 धम्मसङ्गणि अट्ठकथा 7202 सम्मोहविनोदनी अट्ठकथा 7203 पञ्चपकरण अट्ठकथा | 7301 धम्मसङ्गणी-मूलटीका 7302 विभङ्ग-मूलटीका 7303 पञ्चपकरण-मूलटीका 7304 धम्मसङ्गणी-अनुटीका 7305 पञ्चपकरण-अनुटीका 7306 अभिधम्मावतारो-नामरूपपरिच्छेदो 7307 अभिधम्मत्थसङ्गहो 7308 अभिधम्मावतार-पुराणटीका 7309 अभिधम्ममातिकापाळि | |
| Indonesia | |||
| Kanon Pali | Komentar | Sub-komentar | Lainnya |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1 1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2 1203 Pācittiya Aṭṭhakathā 1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya) 1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā 1206 Parivāra Aṭṭhakathā | 1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1 1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2 1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā 1403 Vajirabuddhi Ṭīkā 1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1 1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2 1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1 1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2 1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1 1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Visuddhimagga-1 8402 Visuddhimagga-2 8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1 8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2 8405 Visuddhimagga nidānakathā 8406 Dīghanikāya (pu-vi) 8407 Majjhimanikāya (pu-vi) 8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi) 8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi) 8410 Vinayapiṭaka (pu-vi) 8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi) 8412 Aṭṭhakathā (pu-vi) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Namakkāraṭīkā 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Subodhālaṅkāraṭīkā 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8445 Dhammanīti 8444 Mahārahanīti 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8450 Cāṇakyanīti 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Milidaṭīkā 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā 2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha) 2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā | 2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā 2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha) 2303 Pāthikavagga Ṭīkā 2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1 2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1 3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2 3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā 3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā | 3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā 3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā 3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta) | 4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā 4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā 4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā 4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā 4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta) | 4301 Sagāthāvagga Ṭīkā 4302 Nidānavagga Ṭīkā 4303 Khandhavagga Ṭīkā 4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā 4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā 5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā 5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā 5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā | 5301 Ekakanipāta Ṭīkā 5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā 5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā 5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi-1 6111 Apadāna Pāḷi-2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi-1 6115 Jātaka Pāḷi-2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā 6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1 6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2 6204 Udāna Aṭṭhakathā 6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā 6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1 6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2 6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā 6209 Petavatthu Aṭṭhakathā 6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1 6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2 6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā 6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1 6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2 6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā 6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā 6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1 6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2 6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3 6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4 6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5 6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6 6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7 6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā 6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā 6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1 6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2 6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā | 6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi-1 7107 Yamaka Pāḷi-2 7108 Yamaka Pāḷi-3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5 | 7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā 7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā 7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā | 7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā 7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā 7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā 7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā 7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |
| 日文 | |||
| パーリ仏典 | 註釈書 | 副註釈書 | その他 |
| 1101 パーラージカ・パーリ 1102 パーチッティヤ・パーリ 1103 マハーヴァッガ・パーリ(ヴィナヤ) 1104 チューラヴァッガ・パーリ 1105 パリヴァーラ・パーリ | 1201 パーラージカカンダ・アッタカター-1 1202 パーラージカカンダ・アッタカター-2 1203 パーチッティヤ・アッタカター 1204 マハーヴァッガ・アッタカター(ヴィナヤ) 1205 チューラヴァッガ・アッタカター 1206 パリヴァーラ・アッタカター | 1301 サーラッタディーパニー・ティーカー-1 1302 サーラッタディーパニー・ティーカー-2 1303 サーラッタディーパニー・ティーカー-3 | 1401 ドヴェマーティカー・パーリ 1402 ヴィナヤサンガハ・アッタカター 1403 ヴァジラブッディ・ティーカー 1404 ヴィマティヴィノーダニー・ティーカー-1 1405 ヴィマティヴィノーダニー・ティーカー-2 1406 ヴィナヤーランカーラ・ティーカー-1 1407 ヴィナヤーランカーラ・ティーカー-2 1408 カンカーウィタラニープラーナ・ティーカー 1409 ヴィナヤヴィニッチャヤ-ウッタラヴィニッチャヤ 1410 ヴィナヤヴィニッチャヤ・ティーカー-1 1411 ヴィナヤヴィニッチャヤ・ティーカー-2 1412 パーチッティヤーディヨージャナー・パーリ 1413 クッダシッカー-ムーラシッカー 8401 ヴィスッディマッガ-1 8402 ヴィスッディマッガ-2 8403 ヴィスッディマッガ・マハーティーカー-1 8404 ヴィスッディマッガ・マハーティーカー-2 8405 ヴィスッディマッガ・ニダーナカター 8406 ディーガニカーヤ(プ・ヴィ) 8407 マッジマニカーヤ(プ・ヴィ) 8408 サンユッタニカーヤ(プ・ヴィ) 8409 アングッタラニカーヤ(プ・ヴィ) 8410 ヴィナヤピタカ(プ・ヴィ) 8411 アビダンマピタカ(プ・ヴィ) 8412 アッタカター(プ・ヴィ) 8413 ニルッティディーパニー 8414 パラマッタディーパニー・サンガハマハーティカーパータ 8415 アヌディーパニーパータ 8416 パッターヌッデーサ・ディーパニーパータ 8417 ナマッカラ・ティーカー 8418 マハーパナーマ・パータ 8419 ラッカナート・ブッダトーマナーガーター 8420 スタヴァンダナー 8421 カマラーニャジャリ 8422 ジナランカーラ 8423 パッジャマドゥ 8424 ブッダグナガーター・ヴァリー 8425 チューラガンタヴァンサ 8427 サーサナヴァンサ 8426 マハーヴァンサ 8429 モッガラーナ・ビャーカラナン 8428 カッチャーヤナ・ビャーカラナン 8430 サッダニーティッパカラナン(パダマーラー) 8431 サッダニーティッパカラナン(ダートゥマーラー) 8432 パダルーパシッディ 8433 モッガラーナ・パンチカー 8434 パヨーガシッディ・パータ 8435 ヴットーダヤ・パータ 8436 アビダーナッパディーピカー・パータ 8437 アビダーナッパディーピカー・ティーカー 8438 スボーダーランカーラ・パータ 8439 スボーダーランカーラ・ティーカー 8440 バーラーヴァターラ・ガンティパダッタヴィニッチャヤサーラ 8446 カヴィダッパナニーティ 8447 ニーティマンジャリー 8445 ダンマニーティ 8444 マハーラハニーティ 8441 ローカニーティ 8442 スタンタニーティ 8443 スーラッサティニーティ 8450 チャーナキャニーティ 8448 ナラダッカディーパニー 8449 チャトゥラーラッカディーパニー 8451 ラサヴァーヒニー 8452 シーマヴィソーダニー・パータ 8453 ヴェッサンタラ・ギーティ 8454 モッガラーナ・ヴッティヴィヴァラナパンチカー 8455 トゥーパヴァンサ 8456 ダーターヴァンサ 8457 ダートゥパータヴィラーヴィシニヤー 8458 ダートゥヴァンサ 8459 ハッタヴァナッガラヴィハーラヴァンサ 8460 ジナチャリタヤ 8461 ジナヴァンサディーパン 8462 テーラカターガーター 8463 ミリダ・ティーカー 8464 パダマンジャリー 8465 パダサーダナン 8466 サッダビンドゥパカラナン 8467 カッチャーヤナ・ダートゥマンジューサー 8468 サーマンタクータ・ヴァンナナー |
| 2101 シーラッカンダワッガ・パーリ 2102 マハーワッガ・パーリ(ディーガ) 2103 パーティカワッガ・パーリ | 2201 シーラッカンダワッガ・アッタカター 2202 マハーワッガ・アッタカター(ディーガ) 2203 パーティカワッガ・アッタカター | 2301 シーラッカンダワッガ・ティーカー 2302 マハーワッガ・ティーカー(ディーガ) 2303 パーティカワッガ・ティーカー 2304 シーラッカンダワッガ・アビナワティーカー-1 2305 シーラッカンダワッガ・アビナワティーカー-2 | |
| 3101 ムーラパンナーサ・パーリ 3102 マッジマパンナーサ・パーリ 3103 ウパリパンナーサ・パーリ | 3201 ムーラパンナーサ・アッタカター-1 3202 ムーラパンナーサ・アッタカター-2 3203 マッジマパンナーサ・アッタカター 3204 ウパリパンナーサ・アッタカター | 3301 ムーラパンナーサ・ティーカー 3302 マッジマパンナーサ・ティーカー 3303 ウパリパンナーサ・ティーカー | |
| 4101 サガーター・ワッガ・パーリ 4102 ニダーナ・ワッガ・パーリ 4103 カンダ・ワッガ・パーリ 4104 サラーヤタナ・ワッガ・パーリ 4105 マハーワッガ・パーリ(サンユッタ) | 4201 サガーター・ワッガ・アッタカター 4202 ニダーナ・ワッガ・アッタカター 4203 カンダ・ワッガ・アッタカター 4204 サラーヤタナ・ワッガ・アッタカター 4205 マハーワッガ・アッタカター(サンユッタ) | 4301 サガーター・ワッガ・ティーカー 4302 ニダーナ・ワッガ・ティーカー 4303 カンダ・ワッガ・ティーカー 4304 サラーヤタナ・ワッガ・ティーカー 4305 マハーワッガ・ティーカー(サンユッタ) | |
| 5101 エーカカニパータ・パーリ 5102 ドゥカニパータ・パーリ 5103 ティカニパータ・パーリ 5104 チャトゥッカニパータ・パーリ 5105 パンチャカニパータ・パーリ 5106 チャッカニパータ・パーリ 5107 サッタカニパータ・パーリ 5108 アッタカーディニパータ・パーリ 5109 ナヴァカニパータ・パーリ 5110 ダサカニパータ・パーリ 5111 エーカーダサカニパータ・パーリ | 5201 エーカカニパータ・アッタカター 5202 ドゥカ・ティカ・チャトゥッカニパータ・アッタカター 5203 パンチャカ・チャッカ・サッタカニパータ・アッタカター 5204 アッタカーディニパータ・アッタカター | 5301 エーカカニパータ・ティーカー 5302 ドゥカ・ティカ・チャトゥッカニパータ・ティーカー 5303 パンチャカ・チャッカ・サッタカニパータ・ティーカー 5304 アッタカーディニパータ・ティーカー | |
| 6101 クッダカパータ・パーリ 6102 ダンマパダ・パーリ 6103 ウダーナ・パーリ 6104 イティヴッタカ・パーリ 6105 スッタニパータ・パーリ 6106 ヴィマーナヴァットゥ・パーリ 6107 ペーヴァットゥ・パーリ 6108 テーラガーター・パーリ 6109 テーリーガーター・パーリ 6110 アパダーナ・パーリ-1 6111 アパダーナ・パーリ-2 6112 ブッダヴァンサ・パーリ 6113 チャリヤーピタカ・パーリ 6114 ジャータカ・パーリ-1 6115 ジャータカ・パーリ-2 6116 マハーニッデーサ・パーリ 6117 チューラニッデーサ・パーリ 6118 パティサンビダーマッガ・パーリ 6119 ネッティッパカラナ・パーリ 6120 ミリンダパンハ・パーリ 6121 ペータコーパデーサ・パーリ | 6201 クッダカパータ・アッタカター 6202 ダンマパダ・アッタカター-1 6203 ダンマパダ・アッタカター-2 6204 ウダーナ・アッタカター 6205 イティヴッタカ・アッタカター 6206 スッタニパータ・アッタカター-1 6207 スッタニパータ・アッタカター-2 6208 ヴィマーナヴァットゥ・アッタカター 6209 ペータヴァットゥ・アッタカター 6210 テーラガーター・アッタカター-1 6211 テーラガーター・アッタカター-2 6212 テーリーガーター・アッタカター 6213 アパダーナ・アッタカター-1 6214 アパダーナ・アッタカター-2 6215 ブッダヴァンサ・アッタカター 6216 チャリヤーピタカ・アッタカター 6217 ジャータカ・アッタカター-1 6218 ジャータカ・アッタカター-2 6219 ジャータカ・アッタカター-3 6220 ジャータカ・アッタカター-4 6221 ジャータカ・アッタカター-5 6222 ジャータカ・アッタカター-6 6223 ジャータカ・アッタカター-7 6224 マハーニッデーサ・アッタカター 6225 チューラニッデーサ・アッタカター 6226 パティサンビダーマッガ・アッタカター-1 6227 パティサンビダーマッガ・アッタカター-2 6228 ネッティッパカラナ・アッタカター | 6301 ネッティッパカラナ・ティーカー 6302 ネッティヴィバーヴィニー | |
| 7101 ダンマサンガニー・パーリ 7102 ヴィバンガ・パーリ 7103 ダートゥカター・パーリ 7104 プッガラパンニャッティ・パーリ 7105 カター・ヴァットゥ・パーリ 7106 ヤマカ・パーリ-1 7107 ヤマカ・パーリ-2 7108 ヤマカ・パーリ-3 7109 パッターナ・パーリ-1 7110 パッターナ・パーリ-2 7111 パッターナ・パーリ-3 7112 パッターナ・パーリ-4 7113 パッターナ・パーリ-5 | 7201 ダンマサンガニ・アッタカター 7202 サンモーハヴィノーダニー・アッタカター 7203 パンチャパカラナ・アッタカター | 7301 ダンマサンガニー・ムーラティーカー 7302 ヴィバンガ・ムーラティーカー 7303 パンチャパカラナ・ムーラティーカー 7304 ダンマサンガニー・アヌティーカー 7305 パンチャパカラナ・アヌティーカー 7306 アビダンマーヴァターロ・ナーマルーパパリッチェード 7307 アビダンマッタ・サンガホ 7308 アビダンマーヴァターラ・プラーナティーカー 7309 アビダンマ・マーティカーパーリ | |
| ខ្មែរ | |||
| ព្រះត្រៃបិដកបាលី | អដ្ឋកថា | ដីកា | ផ្សេងទៀត |
| 1101 បារាជិកបាឡិ 1102 បាចិត្តិយបាឡិ 1103 មហាវគ្គបាឡិ (វិន័យ) 1104 ចូឡវគ្គបាឡិ 1105 បរិវារបាឡិ | 1201 បារាជិកកណ្ឌអដ្ឋកថា-១ 1202 បារាជិកកណ្ឌអដ្ឋកថា-២ 1203 បាចិត្តិយអដ្ឋកថា 1204 មហាវគ្គអដ្ឋកថា (វិន័យ) 1205 ចូឡវគ្គអដ្ឋកថា 1206 បរិវារអដ្ឋកថា | 1301 សារត្ថទីបនីដីកា-១ 1302 សារត្ថទីបនីដីកា-២ 1303 សារត្ថទីបនីដីកា-៣ | 1401 ទ្វេមាតិកាបាឡិ 1402 វិនយសង្គហអដ្ឋកថា 1403 វជិរពុទ្ធិដីកា 1404 វិមតិវិនោទនីដីកា-១ 1405 វិមតិវិនោទនីដីកា-២ 1406 វិនយាលង្ការដីកា-១ 1407 វិនយាលង្ការដីកា-២ 1408 កង្ខាវិតរណីបុរាណដីកា 1409 វិនយវិនិច្ឆយ-ឧត្តរវិនិច្ឆយ 1410 វិនយវិនិច្ឆយដីកា-១ 1411 វិនយវិនិច្ឆយដីកា-២ 1412 បាចិត្យាទិយោជនាបាឡិ 1413 ខុទ្ទសិក្ខា-មូលសិក្ខា 8401 វិសុទ្ធិមគ្គ-១ 8402 វិសុទ្ធិមគ្គ-២ 8403 វិសុទ្ធិមគ្គ-មហាដីកា-១ 8404 វិសុទ្ធិមគ្គ-មហាដីកា-២ 8405 វិសុទ្ធិមគ្គ និទានកថា 8406 ទីឃនិកាយ (បុ-វិ) 8407 មជ្ឈិមនិកាយ (បុ-វិ) 8408 សំយុត្តនិកាយ (បុ-វិ) 8409 អង្គុត្តរនិកាយ (បុ-វិ) 8410 វិនយបិដក (បុ-វិ) 8411 អភិធម្មបិដក (បុ-វិ) 8412 អដ្ឋកថា (បុ-វិ) 8413 និរុត្តិទីបនី 8414 បរមត្ថទីបនី សង្គហមហាដីកាបាឋ 8415 អនុទីបនីបាឋ 8416 បដ្ឋានុទ្ទេស ទីបនីបាឋ 8417 នមក្ការដីកា 8418 មហាបណាមបាឋ 8419 លក្ខណាតោ ពុទ្ធថោមនាគាថា 8420 សុតវន្ទនា 8421 កមលាញ្ជលិ 8422 ជិនាលង្ការ 8423 បជ្ជមធុ 8424 ពុទ្ធគុណគាថាវលី 8425 ចូឡគន្ថវង្ស 8427 សាសនវង្ស 8426 មហាវង្ស 8429 មោគ្គល្លានព្យាករណំ 8428 កច្ចាយនព្យាករណំ 8430 សទ្ទនីតិប្បករណំ (បទមាលា) 8431 សទ្ទនីតិប្បករណំ (ធាតុមាលា) 8432 បទរូបសិទ្ធិ 8433 មោគ្គល្លានបញ្ចិកា 8434 បយោគសិទ្ធិបាឋ 8435 វុត្តោទយបាឋ 8436 អភិធានប្បទីបិកាបាឋ 8437 អភិធានប្បទីបិកាដីកា 8438 សុពោធាលង្ការបាឋ 8439 សុពោធាលង្ការដីកា 8440 បាលាវតារ គណ្ឋិបទត្ថវិនិច្ឆយសារ 8446 កវិទប្បណនីតិ 8447 នីតិមញ្ជរី 8445 ធម្មនីតិ 8444 មហារហនីតិ 8441 លោកនីតិ 8442 សុត្តន្តនីតិ 8443 សូរស្សតិនីតិ 8450 ចាណក្យនីតិ 8448 នរទក្ខទីបនី 8449 ចតុរារក្ខទីបនី 8451 រសវាហិនី 8452 សីមវិសោធនីបាឋ 8453 វេស្សន្តរគីតិ 8454 មោគ្គល្លាន វុត្តិវិវរណបញ្ចិកា 8455 ថូបវង្ស 8456 ទាឋាវង្ស 8457 ធាតុបាឋវិលាសិនិយា 8458 ធាតុវង្ស 8459 ហត្ថវនគល្លវិហារវង្ស 8460 ជិនចរិតយ 8461 ជិនវង្សទីបំ 8462 តេលកដាហគាថា 8463 មិលិទដីកា 8464 បទមញ្ជរី 8465 បទសាធនំ 8466 សទ្ទពិន្ទុបករណំ 8467 កច្ចាយនធាតុមញ្ជុសា 8468 សាមន្តកូដវណ្ណនា |
| 2101 សីលក្ខន្ធវគ្គបាឡិ 2102 មហាវគ្គបាឡិ (ទីឃ) 2103 បាថិកវគ្គបាឡិ | 2201 សីលក្ខន្ធវគ្គអដ្ឋកថា 2202 មហាវគ្គអដ្ឋកថា (ទីឃ) 2203 បាថិកវគ្គអដ្ឋកថា | 2301 សីលក្ខន្ធវគ្គដីកា 2302 មហាវគ្គដីកា (ទីឃ) 2303 បាថិកវគ្គដីកា 2304 សីលក្ខន្ធវគ្គ-អភិនវដីកា-១ 2305 សីលក្ខន្ធវគ្គ-អភិនវដីកា-២ | |
| 3101 មូលបណ្ណាសបាឡិ 3102 មជ្ឈិមបណ្ណាសបាឡិ 3103 ឧបរិបណ្ណាសបាឡិ | 3201 មូលបណ្ណាសអដ្ឋកថា-១ 3202 មូលបណ្ណាសអដ្ឋកថា-២ 3203 មជ្ឈិមបណ្ណាសអដ្ឋកថា 3204 ឧបរិបណ្ណាសអដ្ឋកថា | 3301 មូលបណ្ណាសដីកា 3302 មជ្ឈិមបណ្ណាសដីកា 3303 ឧបរិបណ្ណាសដីកា | |
| 4101 សគាថាវគ្គបាឡិ 4102 និទានវគ្គបាឡិ 4103 ខន្ធវគ្គបាឡិ 4104 សឡាយតនវគ្គបាឡិ 4105 មហាវគ្គបាឡិ (សំយុត្ត) | 4201 សគាថាវគ្គអដ្ឋកថា 4202 និទានវគ្គអដ្ឋកថា 4203 ខន្ធវគ្គអដ្ឋកថា 4204 សឡាយតនវគ្គអដ្ឋកថា 4205 មហាវគ្គអដ្ឋកថា (សំយុត្ត) | 4301 សគាថាវគ្គដីកា 4302 និទានវគ្គដីកា 4303 ខន្ធវគ្គដីកា 4304 សឡាយតនវគ្គដីកា 4305 មហាវគ្គដីកា (សំយុត្ត) | |
| 5101 ឯកកនិបាតបាឡិ 5102 ទុកនិបាតបាឡិ 5103 តិកនិបាតបាឡិ 5104 ចតុក្កនិបាតបាឡិ 5105 បញ្ចកនិបាតបាឡិ 5106 ឆក្កនិបាតបាឡិ 5107 សត្តកនិបាតបាឡិ 5108 អដ្ឋកាទិនិបាតបាឡិ 5109 នវកនិបាតបាឡិ 5110 ទសកនិបាតបាឡិ 5111 ឯកាទសកនិបាតបាឡិ | 5201 ឯកកនិបាតអដ្ឋកថា 5202 ទុក-តិក-ចតុក្កនិបាតអដ្ឋកថា 5203 បញ្ចក-ឆក្ក-សត្តកនិបាតអដ្ឋកថា 5204 អដ្ឋកាទិនិបាតអដ្ឋកថា | 5301 ឯកកនិបាតដីកា 5302 ទុក-តិក-ចតុក្កនិបាតដីកា 5303 បញ្ចក-ឆក្ក-សត្តកនិបាតដីកា 5304 អដ្ឋកាទិនិបាតដីកា | |
| 6101 ខុទ្ទកបាឋបាឡិ 6102 ធម្មបទបាឡិ 6103 ឧទានបាឡិ 6104 ឥតិវុត្តកបាឡិ 6105 សុត្តនិបាតបាឡិ 6106 វិមានវត្ថុបាឡិ 6107 បេតវត្ថុបាឡិ 6108 ថេរគាថាបាឡិ 6109 ថេរីគាថាបាឡិ 6110 អបទានបាឡិ-១ 6111 អបទានបាឡិ-២ 6112 ពុទ្ធវង្សបាឡិ 6113 ចរិយាបិដកបាឡិ 6114 ជាតកបាឡិ-១ 6115 ជាតកបាឡិ-២ 6116 មហានិទ្ទេសបាឡិ 6117 ចូឡនិទ្ទេសបាឡិ 6118 បដិសម្ភិទាមគ្គបាឡិ 6119 នេត្តិប្បករណបាឡិ 6120 មិលិន្ទបញ្ហាបាឡិ 6121 បេដកោបទេសបាឡិ | 6201 ខុទ្ទកបាឋអដ្ឋកថា 6202 ធម្មបទអដ្ឋកថា-១ 6203 ធម្មបទអដ្ឋកថា-២ 6204 ឧទានអដ្ឋកថា 6205 ឥតិវុត្តកអដ្ឋកថា 6206 សុត្តនិបាតអដ្ឋកថា-១ 6207 សុត្តនិបាតអដ្ឋកថា-២ 6208 វិមានវត្ថុអដ្ឋកថា 6209 បេតវត្ថុអដ្ឋកថា 6210 ថេរគាថាអដ្ឋកថា-១ 6211 ថេរគាថាអដ្ឋកថា-២ 6212 ថេរីគាថាអដ្ឋកថា 6213 អបទានអដ្ឋកថា-១ 6214 អបទានអដ្ឋកថា-២ 6215 ពុទ្ធវង្សអដ្ឋកថា 6216 ចរិយាបិដកអដ្ឋកថា 6217 ជាតកអដ្ឋកថា-១ 6218 ជាតកអដ្ឋកថា-២ 6219 ជាតកអដ្ឋកថា-៣ 6220 ជាតកអដ្ឋកថា-៤ 6221 ជាតកអដ្ឋកថា-៥ 6222 ជាតកអដ្ឋកថា-៦ 6223 ជាតកអដ្ឋកថា-៧ 6224 មហានិទ្ទេសអដ្ឋកថា 6225 ចូឡនិទ្ទេសអដ្ឋកថា 6226 បដិសម្ភិទាមគ្គអដ្ឋកថា-១ 6227 បដិសម្ភិទាមគ្គអដ្ឋកថា-២ 6228 នេត្តិប្បករណអដ្ឋកថា | 6301 នេត្តិប្បករណដីកា 6302 នេត្តិវិភាវិនី | |
| 7101 ធម្មសង្គណីបាឡិ 7102 វិភង្គបាឡិ 7103 ធាតុកថាបាឡិ 7104 បុគ្គលបញ្ញត្តិបាឡិ 7105 កថាវត្ថុបាឡិ 7106 យមកបាឡិ-១ 7107 យមកបាឡិ-២ 7108 យមកបាឡិ-៣ 7109 បដ្ឋានបាឡិ-១ 7110 បដ្ឋានបាឡិ-២ 7111 បដ្ឋានបាឡិ-៣ 7112 បដ្ឋានបាឡិ-៤ 7113 បដ្ឋានបាឡិ-៥ | 7201 ធម្មសង្គណិអដ្ឋកថា 7202 សម្មោហវិនោទនីអដ្ឋកថា 7203 បញ្ចបករណអដ្ឋកថា | 7301 ធម្មសង្គណី-មូលដីកា 7302 វិភង្គ-មូលដីកា 7303 បញ្ចបករណ-មូលដីកា 7304 ធម្មសង្គណី-អនុដីកា 7305 បញ្ចបករណ-អនុដីកា 7306 អភិធម្មាវតារោ-នាមរូបបរិច្ឆេទោ 7307 អភិធម្មត្ថសង្គហោ 7308 អភិធម្មាវតារ-បុរាណដីកា 7309 អភិធម្មមាតិកាបាឡិ | |
| 한국인 | |||
| 팔리 대장경 | 주석서 | 부주석서 | 기타 |
| 1101 빠라지카 빨리 1102 빠찟띠야 빨리 1103 마하왁가 빨리 (비나야) 1104 출라왁가 빨리 1105 빠리와라 빨리 | 1201 빠라지까깐다 앗타카타-1 1202 빠라지까깐다 앗타카타-2 1203 빠찟띠야 앗타카타 1204 마하왁가 앗타카타 (비나야) 1205 출라왁가 앗타카타 1206 빠리와라 앗타카타 | 1301 사랏타디빠니 띠까-1 1302 사랏타디빠니 띠까-2 1303 사랏타디빠니 띠까-3 | 1401 드베마띠까빨리 1402 위나야상가하 앗타카타 1403 와지라붓디 띠까 1404 위마띠위노다니 띠까-1 1405 위마띠위노다니 띠까-2 1406 위나야랑까라 띠까-1 1407 위나야랑까라 띠까-2 1408 깡카위따라니뿌라나 띠까 1409 위나야위닛차야-웃따라위닛차야 1410 위나야위닛차야 띠까-1 1411 위나야위닛차야 띠까-2 1412 빠찟땨디요자나빨리 1413 쿳닷시카-물라시카 8401 위숟디막가-1 8402 위숟디막가-2 8403 위숟디막가-마하띠까-1 8404 위숟디막가-마하띠까-2 8405 위숟디막가 니다나까타 8406 디가니까야 (뿌-위) 8407 맛지마니까야 (뿌-위) 8408 삼윳따니까야 (뿌-위) 8409 앙굳따라니까야 (뿌-위) 8410 위나야삐따까 (뿌-위) 8411 아비담마삐따까 (뿌-위) 8412 앗타카타 (뿌-위) 8413 니룻띠디빠니 8414 빠라맛타디빠니 상가하마하띠까빠타 8415 아누디빠니빠타 8416 빳타누ㄸ데사 디빠니빠타 8417 나막까라띠까 8418 마하빠나마빠타 8419 락카나또 붓다토마나가타 8420 수타완다나 8421 까말란자리 8422 지나랑까라 8423 빳자마두 8424 붓다구나가타왈리 8425 출라간타왕사 8427 사사나왕사 8426 마하왕사 8429 목갈라나뱌까라낭 8428 깟차야나뱌까라낭 8430 삿다니띠빠까라낭 (빠다말라) 8431 삿다니띠빠까라낭 (다두말라) 8432 빠다루빠싣디 8433 목갈라나빤찌까 8434 빠요가싣디빠타 8435 붇또다야빠타 8436 아비다나빠디피까빠타 8437 아비다나빠디피까띠까 8438 수보다랑까라빠타 8439 수보다랑까라띠까 8440 발라와따라 간티빠닷타위닛차야사라 8446 까위닷빠나니띠 8447 니띠만자리 8445 담마니띠 8444 마하라하니띠 8441 로까니띠 8442 숫딴따니띠 8443 수랏사띠니띠 8450 짜낙야니띠 8448 나라닥카디빠니 8449 짜뚜라락카디빠니 8451 라사와히니 8452 시마위소다니빠타 8453 웨산따라기띠 8454 목갈라나 붇띠위와라나빤찌까 8455 투빠왕사 8456 다타왕사 8457 다두빠타윌라시니야 8458 다두왕사 8459 핟타와나갈라위하라왕사 8460 지나짜리따야 8461 지나왕사디빵 8462 떼라까타하가타 8463 밀리다띠까 8464 빠다만자리 8465 빠다사다낭 8466 삿다빈두빠까라낭 8467 깟차야나다두만주사 8468 사만따꿋타완나나 |
| 2101 실락칸다왁가 빨리 2102 마하왁가 빨리 (디가) 2103 빠티까왁가 빨리 | 2201 실락칸다왁가 앗타카타 2202 마하왁가 앗타카타 (디가) 2203 빠티까왁가 앗타카타 | 2301 실락칸다왁가 띠까 2302 마하왁가 띠까 (디가) 2303 빠티까왁가 띠까 2304 실락칸다왁가-아비나와띠까-1 2305 실락칸다왁가-아비나와띠까-2 | |
| 3101 물라빤나사 빨리 3102 맛지마빤나사 빨리 3103 우빠리빤나사 빨리 | 3201 물라빤나사 앗타카타-1 3202 물라빤나사 앗타카타-2 3203 맛지마빤나사 앗타카타 3204 우빠리빤나사 앗타카타 | 3301 물라빤나사 띠까 3302 맛지마빤나사 띠까 3303 우빠리빤나사 띠까 | |
| 4101 사가타왁가 빨리 4102 니다나왁가 빨리 4103 칸다왁가 빨리 4104 살라야따나왁가 빨리 4105 마하왁가 빨리 (삼윳따) | 4201 사가타왁가 앗타카타 4202 니다나왁가 앗타카타 4203 칸다왁가 앗타카타 4204 살라야따나왁가 앗타카타 4205 마하왁가 앗타카타 (삼윳따) | 4301 사가타왁가 띠까 4302 니다나왁가 띠까 4303 칸다왁가 띠까 4304 살라야따나왁가 띠까 4305 마하왁가 띠까 (삼윳따) | |
| 5101 에까까니빠따 빨리 5102 두까니빠따 빨리 5103 띠까니빠따 빨리 5104 짜뚝까니빠따 빨리 5105 빤짜까니빠따 빨리 5106 착까니빠따 빨리 5107 삿따까니빠따 빨리 5108 앗타까디니빠따 빨리 5109 나와까니빠따 빨리 5110 다사까니빠따 빨리 5111 에까다사까니빠따 빨리 | 5201 에까까니빠따 앗타카타 5202 두까-띠까-짜뚝까니빠따 앗타카타 5203 빤짜까-착까-삿따까니빠따 앗타카타 5204 앗타까디니빠따 앗타카타 | 5301 에까까니빠따 띠까 5302 두까-띠까-짜뚝까니빠따 띠까 5303 빤짜까-착까-삿따까니빠따 띠까 5304 앗타까디니빠따 띠까 | |
| 6101 쿳닥까빠타 빨리 6102 담마빠다 빨리 6103 우다나 빨리 6104 이띠웃따까 빨리 6105 숫따니빠따 빨리 6106 위마나왓투 빨리 6107 베따왓투 빨리 6108 테라가타 빨리 6109 테리가타 빨리 6110 아빠다나 빨리-1 6111 아빠다나 빨리-2 6112 붓다왕사 빨리 6113 짜리야삐따까 빨리 6114 자따까 빨리-1 6115 자따까 빨리-2 6116 마하닷데사 빨리 6117 출라닷데사 빨리 6118 빠티삼비다막가 빨리 6119 넷띠빠까라나 빨리 6120 밀린다빤하 빨리 6121 뻬따꼬빠데사 빨리 | 6201 쿳닥까빠타 앗타카타 6202 담마빠다 앗타카타-1 6203 담마빠다 앗타카타-2 6204 우다나 앗타카타 6205 이띠웃따까 앗타카타 6206 숫따니빠따 앗타카타-1 6207 숫따니빠따 앗타카타-2 6208 위마나왓투 앗타카타 6209 베따왓투 앗타카타 6210 테라가타 앗타카타-1 6211 테라가타 앗타카타-2 6212 테리가타 앗타카타 6213 아빠다나 앗타카타-1 6214 아빠다나 앗타카타-2 6215 붓다왕사 앗타카타 6216 짜리야삐따까 앗타카타 6217 자따까 앗타카타-1 6218 자따까 앗타카타-2 6219 자따까 앗타카타-3 6220 자따까 앗타카타-4 6221 자따까 앗타카타-5 6222 자따까 앗타카타-6 6223 자따까 앗타카타-7 6224 마하닷데사 앗타카타 6225 출라닷데사 앗타카타 6226 빠티삼비다막가 앗타카타-1 6227 빠티삼비다막가 앗타카타-2 6228 넷띠빠까라나 앗타카타 | 6301 넷띠빠까라나 띠까 6302 넷띠위바비니 | |
| 7101 담마상가니 빨리 7102 위방가 빨리 7103 다뚜까타 빨리 7104 뿍갈라빤냣띠 빨리 7105 까타왓투 빨리 7106 야마까 빨리-1 7107 야마까 빨리-2 7108 야마까 빨리-3 7109 빳타나 빨리-1 7110 빳타나 빨리-2 7111 빳타나 빨리-3 7112 빳타나 빨리-4 7113 빳타나 빨리-5 | 7201 담마상가니 앗타카타 7202 삼모하위노다니 앗타카타 7203 빤짜빠까라나 앗타카타 | 7301 담마상가니-물라띠까 7302 위방가-물라띠까 7303 빤짜빠까라나-물라띠까 7304 담마상가니-아누띠까 7305 빤짜빠까라나-아누띠까 7306 아비담마와따로-나마루빠빠릳체도 7307 아비담맛타상가호 7308 아비담마와따라-뿌라나띠까 7309 아비담마마띠까빨리 | |
| ອັກສອນລາວ | |||
| ປາລີ | ອັດຖະກະຖາ | ຏີກາ | ອັນຍາ |
| 1101 ປາຣາຊິກະ ປາລີ 1102 ປາຈິດຕິຍະ ປາລີ 1103 ມະຫາວັກຄະ ປາລີ (ວິໄນ) 1104 ຈູລະວັກຄະ ປາລີ 1105 ປະລິວາລະ ປາລີ | 1201 ປາຣາຊິກະກັນທະ ອັດຖະກະຖາ-1 1202 ປາຣາຊິກະກັນທະ ອັດຖະກະຖາ-2 1203 ປາຈິດຕິຍະ ອັດຖະກະຖາ 1204 ມະຫາວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ (ວິໄນ) 1205 ຈູລະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 1206 ປະລິວາລະ ອັດຖະກະຖາ | 1301 ສາຣັດຖະທີປະນີ ຏີກາ-1 1302 ສາຣັດຖະທີປະນີ ຏີກາ-2 1303 ສາຣັດຖະທີປະນີ ຏີກາ-3 | 1401 ທເວມາຕິກາປາລີ 1402 ວິນະຍະສັງຄະຫະ ອັດຖະກະຖາ 1403 ວະຊິລະພຸດທິ ຏີກາ 1404 ວິມະຕິວິໂນທະນີ ຏີກາ-1 1405 ວິມະຕິວິໂນທະນີ ຏີກາ-2 1406 ວິນະຍາລັງກາລະ ຏີກາ-1 1407 ວິນະຍາລັງກາລະ ຏີກາ-2 1408 ກັງຂາວິຕະຣະນີປຸຣານະ ຏີກາ 1409 ວິນະຍະວິນິດສະຍະ-ອຸຕຕະຣະວິນິດສະຍະ 1410 ວິນະຍະວິນິດສະຍະ ຏີກາ-1 1411 ວິນະຍະວິນິດສະຍະ ຏີກາ-2 1412 ປາຈິຕະຍາທິໂຍຊະນາປາລີ 1413 ຂຸທະທະສິກຂາ-ມູລະສິກຂາ 8401 ວິສຸດທິມັກຄະ-1 8402 ວິສຸດທິມັກຄະ-2 8403 ວິສຸດທິມັກຄະ-ມະຫາຏີກາ-1 8404 ວິສຸດທິມັກຄະ-ມະຫາຏີກາ-2 8405 ວິສຸດທິມັກຄະ ນິທານະກະຖາ 8406 ທີຆະນິກາຍະ (ປຸ-ວິ) 8407 ມັດຊິມະນິກາຍະ (ປຸ-ວິ) 8408 ສັງຍຸຕຕະນິກາຍະ (ປຸ-ວິ) 8409 ອັງຄຸຕຕະລະນິກາຍະ (ປຸ-ວິ) 8410 ວິນະຍະປິຕະກະ (ປຸ-ວິ) 8411 ອະພິທັມມະປິຕະກະ (ປຸ-ວິ) 8412 ອັດຖະກະຖາ (ປຸ-ວິ) 8413 ນິລຸຕຕິທີປະນີ 8414 ປະຣະມັດຖະທີປະນີ ສັງຄະຫະມະຫາຏີກາປາຖະ 8415 ອະນຸທີປະນີປາຖະ 8416 ປັດຖານຸທເທສະ ທີປະນີປາຖະ 8417 ນະມັກກາລະຏີກາ 8418 ມະຫາປະຖາມະປາຖະ 8419 ລັກຂະນາໂຕ ພຸດທະຖະມະນາຄາຖາ 8420 ສຸຕະວັນທະນາ 8421 ກະມະລາຍຈະລິ 8422 ຊິນາລັງກາລະ 8423 ປັດຊະມະທຸ 8424 ພຸດທະຄຸນະຄາຖາວະລີ 8425 ຈູລະຄັນຖະວັງສະ 8426 ມະຫາວັງສະ 8427 ສາສະນະວັງສະ 8428 ກັດຈາຍະນະພະຍາກະລະນັງ 8429 ມົກຄັນທານະພະຍາກະລະນັງ 8430 ສັດທະນີຕິປະກະລະນັງ (ປະທະມາລາ) 8431 ສັດທະນີຕິປະກະລະນັງ (ຘາຕຸມາລາ) 8432 ປະທະຣູປະສິດທິ 8433 ໂມຄັນທານະປັນຈິກາ 8434 ປະໂຍຄະສິດທິປາຖະ 8435 ວຸຕະໂທຍະປາຖະ 8436 ອະພິທານະປະປະທີປິກາປາຖະ 8437 ອະພິທານະປະປະທີປິກາຏີກາ 8438 ສຸໂພທາລັງກາລະປາຖະ 8439 ສຸໂພທາລັງກາລະຏີກາ 8440 ພາລາວະຕາລະ ຄັນຖິປະທັດຖະວິນິດສະຍະສາລະ 8441 ໂລກະນີຕິ 8442 ສຸດຕັນຕະນີຕິ 8443 ສູລັດສະຕິນີຕິ 8444 ມະຫາລະຫະນີຕິ 8445 ທັມມະນີຕິ 8446 ກະວິທັບປະຖານີຕິ 8447 ນີຕິມັນຊະລີ 8448 ນະລະທັກຂະທີປະນີ 8449 ຈະຕຸຣາລັກຂະທີປະນີ 8450 ຈານັກຍະນີຕິ 8451 ລະສະວາຫິນີ 8452 ສີມາວິໂສທະນີປາຖະ 8453 ເວສສັນຕະລະຄີຕິ 8454 ໂມຄັນທານະ ວຸຕຕິວິວະລະນະປັນຈິກາ 8455 ຖູປະວັງສະ 8456 ທາຐາວັງສະ 8457 ຘາຕຸປາຖະວິລາສິນີຍາ 8458 ຘາຕຸວັງສະ 8459 ຫັດຖະວະນະຄັນລະວິຫາລະວັງສະ 8460 ຊິນະຈະລິຕະຍະ 8461 ຊິນະວັງສະທີປັງ 8462 ເຕລະກະຕາຫາຄາຖາ 8463 ມິລິທະຏີກາ 8464 ປະທະມັນຊະລີ 8465 ປະທະສາຘະນັງ 8466 ສັດທະພິນທຸປະກະລະນັງ 8467 ກັດຈາຍະນະຘາຕຸມັນຊຸສາ 8468 ສາມັນຕະກູຏະວັນນະນາ |
| 2101 ສີລັກຂັນທະວັກຄະ ປາລີ 2102 ມະຫາວັກຄະ ປາລີ (ທີຆະ) 2103 ປາຖິກະວັກຄະ ປາລີ | 2201 ສີລັກຂັນທະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 2202 ມະຫາວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ (ທີຆະ) 2203 ປາຖິກະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ | 2301 ສີລັກຂັນທະວັກຄະ ຏີກາ 2302 ມະຫາວັກຄະ ຏີກາ (ທີຆະ) 2303 ປາຖິກະວັກຄະ ຏີກາ 2304 ສີລັກຂັນທະວັກຄະ-ອະພິນະວະຏີກາ-1 2305 ສີລັກຂັນທະວັກຄະ-ອະພິນະວະຏີກາ-2 | |
| 3101 ມູລະປັນຍາສະ ປາລີ 3102 ມັດຊິມະປັນຍາສະ ປາລີ 3103 ອຸປະລິປັນຍາສະ ປາລີ | 3201 ມູລະປັນຍາສະ ອັດຖະກະຖາ-1 3202 ມູລະປັນຍາສະ ອັດຖະກະຖາ-2 3203 ມັດຊິມະປັນຍາສະ ອັດຖະກະຖາ 3204 ອຸປະລິປັນຍາສະ ອັດຖະກະຖາ | 3301 ມູລະປັນຍາສະ ຏີກາ 3302 ມັດຊິມະປັນຍາສະ ຏີກາ 3303 ອຸປະລິປັນຍາສະ ຏີກາ | |
| 4101 ສະຄາຖາວັກຄະ ປາລີ 4102 ນິທານະວັກຄະ ປາລີ 4103 ຂັນທະວັກຄະ ປາລີ 4104 ສະຫຼາຍາຕະນະວັກຄະ ປາລີ 4105 ມະຫາວັກຄະ ປາລີ (ສັງຍຸຕຕະ) | 4201 ສະຄາຖາວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 4202 ນິທານະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 4203 ຂັນທະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 4204 ສະຫຼາຍາຕະນະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 4205 ມະຫາວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ (ສັງຍຸຕຕະ) | 4301 ສະຄາຖາວັກຄະ ຏີກາ 4302 ນິທານະວັກຄະ ຏີກາ 4303 ຂັນທະວັກຄະ ຏີກາ 4304 ສະຫຼາຍາຕະນະວັກຄະ ຏີກາ 4305 ມະຫາວັກຄະ ຏີກາ (ສັງຍຸຕຕະ) | |
| 5101 ເອກະກະນິປາຕະ ປາລີ 5102 ທຸກະນິປາຕະ ປາລີ 5103 ຕິກະນິປາຕະ ປາລີ 5104 ຈະຕຸກກະນິປາຕະ ປາລີ 5105 ປັຈຈະກະນິປາຕະ ປາລີ 5106 ຉັກກະນິປາຕະ ປາລີ 5107 ສັດຕະກະນິປາຕະ ປາລີ 5108 ອັດຖະກາທິນິປາຕະ ປາລີ 5109 ນະວະກະນິປາຕະ ປາລີ 5110 ທະສະກະນິປາຕະ ປາລີ 5111 ເອກາທະສະກະນິປາຕະ ປາລີ | 5201 ເອກະກະນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ 5202 ທຸກະ-ຕິກະ-ຈະຕຸກກະນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ 5203 ປັຈຈະກະ-ຉັກກະ-ສັດຕະກະນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ 5204 ອັດຖະກາທິນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ | 5301 ເອກະກະນິປາຕະ ຏີກາ 5302 ທຸກະ-ຕິກະ-ຈະຕຸກກະນິປາຕະ ຏີກາ 5303 ປັຈຈະກະ-ຉັກກະ-ສັດຕະກະນິປາຕະ ຏີກາ 5304 ອັດຖະກາທິນິປາຕະ ຏີກາ | |
| 6101 ຂຸທະທະກະປາຖະ ປາລີ 6102 ທຳມະປະທະ ປາລີ 6103 ອຸທານະ ປາລີ 6104 ອິຕິວຸຕຕະກະ ປາລີ 6105 ສຸດຕະນິປາຕະ ປາລີ 6106 ວິມານະວັດຖຸ ປາລີ 6107 ເປຕະວັດຖຸ ປາລີ 6108 ເຖລະຄາຖາ ປາລີ 6109 ເຖລີຄາຖາ ປາລີ 6110 ອະປະທານະ ປາລີ-1 6111 ອະປະທານະ ປາລີ-2 6112 ພຸດທະວັງສະ ປາລີ 6113 ຈະຣິຍາປິຕະກະ ປາລີ 6114 ຊາຕະກະ ປາລີ-1 6115 ຊາຕະກະ ປາລີ-2 6116 ມະຫານິທເທສະ ປາລີ 6117 ຈູລະນິທເທສະ ປາລີ 6118 ປະຕິສັມພິທາມັກຄະ ປາລີ 6119 ເນຕຕິປະກະລະນະ ປາລີ 6120 ມິລິນທະປັນຫາ ປາລີ 6121 ເປຏະກົປເທສະ ປາລີ | 6201 ຂຸທະທະກະປາຖະ ອັດຖະກະຖາ 6202 ທຳມະປະທະ ອັດຖະກະຖາ-1 6203 ທຳມະປະທະ ອັດຖະກະຖາ-2 6204 ອຸທານະ ອັດຖະກະຖາ 6205 ອິຕິວຸຕຕະກະ ອັດຖະກະຖາ 6206 ສຸດຕະນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ-1 6207 ສຸດຕະນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ-2 6208 ວິມານະວັດຖຸ ອັດຖະກະຖາ 6209 ເປຕະວັດຖຸ ອັດຖະກະຖາ 6210 ເຖລະຄາຖາ ອັດຖະກະຖາ-1 6211 ເຖລະຄາຖາ ອັດຖະກະຖາ-2 6212 ເຖລີຄາຖາ ອັດຖະກະຖາ 6213 ອະປະທານະ ອັດຖະກະຖາ-1 6214 ອະປະທານະ ອັດຖະກະຖາ-2 6215 ພຸດທະວັງສະ ອັດຖະກະຖາ 6216 ຈະຣິຍາປິຕະກະ ອັດຖະກະຖາ 6217 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-1 6218 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-2 6219 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-3 6220 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-4 6221 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-5 6222 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-6 6223 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-7 6224 ມະຫານິທເທສະ ອັດຖະກະຖາ 6225 ຈູລະນິທເທສະ ອັດຖະກະຖາ 6226 ປະຕິສັມພິທາມັກຄະ ອັດຖະກະຖາ-1 6227 ປະຕິສັມພິທາມັກຄະ ອັດຖະກະຖາ-2 6228 ເນຕຕິປະກະລະນະ ອັດຖະກະຖາ | 6301 ເນຕຕິປະກະລະນະ ຏີກາ 6302 ເນຕຕິວິພາວິນີ | |
| 7101 ທຳມະສັງຄະນີ ປາລີ 7102 ວິພັງຄະ ປາລີ 7103 ຘາຕຸກະຖາ ປາລີ 7104 ປຸກຄະລະປັນຍັດຕິ ປາລີ 7105 ກະຖາວັດຖຸ ປາລີ 7106 ຍະມະກະ ປາລີ-1 7107 ຍະມະກະ ປາລີ-2 7108 ຍະມະກະ ປາລີ-3 7109 ປັດຖານະ ປາລີ-1 7110 ປັດຖານະ ປາລີ-2 7111 ປັດຖານະ ປາລີ-3 7112 ປັດຖານະ ປາລີ-4 7113 ປັດຖານະ ປາລີ-5 | 7201 ທຳມະສັງຄະນິ ອັດຖະກະຖາ 7202 ສັມໂມຫະວິໂນທະນີ ອັດຖະກະຖາ 7203 ປັຈຈະປະກະລະນະ ອັດຖະກະຖາ | 7301 ທຳມະສັງຄະນີ-ມູລະຏີກາ 7302 ວິພັງຄະ-ມູລະຏີກາ 7303 ປັຈຈະປະກະລະນະ-ມູລະຏີກາ 7304 ທຳມະສັງຄະນີ-ອະນຸຏີກາ 7305 ປັຈຈະປະກະລະນະ-ອະນຸຏີກາ 7306 ອະພິທັມມາວະຕາໂຣ-ນາມະຣູປະປະຣິຈເທໂທ 7307 ອະພິທັມມັດຖະສັງຄະໂຫ 7308 ອະພິທັມມາວະຕາລະ-ປຸຣານະຏີກາ 7309 ອະພິທັມມາມາຕິກາປາລີ | |
| मराठी | |||
| पाळी | अट्ठकथा | टीका | अन्य |
| 1101 पाराजिक पाळी 1102 पाचित्तिय पाळी 1103 महावग्ग पाळी (विनय) 1104 चूळवग्ग पाळी 1105 परिवार पाळी | 1201 पाराजिककंड अट्ठकथा-१ 1202 पाराजिककंड अट्ठकथा-२ 1203 पाचित्तिय अट्ठकथा 1204 महावग्ग अट्ठकथा (विनय) 1205 चूळवग्ग अट्ठकथा 1206 परिवार अट्ठकथा | 1301 सारत्थदीपनी टीका-१ 1302 सारत्थदीपनी टीका-२ 1303 सारत्थदीपनी टीका-३ | 1401 द्वेमातिकापाळी 1402 विनयसंगह अट्ठकथा 1403 वजिरबुद्धि टीका 1404 विमतिविनोदनी टीका-१ 1405 विमतिविनोदनी टीका-२ 1406 विनयालंकार टीका-१ 1407 विनयालंकार टीका-२ 1408 कंखावितरणीपुराण टीका 1409 विनयविनिच्छय-उत्तरविनिच्छय 1410 विनयविनिच्छय टीका-१ 1411 विनयविनिच्छय टीका-२ 1412 पाचित्यादियोजनापाळी 1413 खुद्दसिक्खा-मूलसिक्खा 8401 विसुद्धिमग्ग-१ 8402 विसुद्धिमग्ग-२ 8403 विसुद्धिमग्ग-महाटीका-१ 8404 विसुद्धिमग्ग-महाटीका-२ 8405 विसुद्धिमग्ग निदानकथा 8406 दीघनिकाय (पु-वि) 8407 मज्झिमनिकाय (पु-वि) 8408 संयुत्तनिकाय (पु-वि) 8409 अंगुत्तरनिकाय (पु-वि) 8410 विनयपिटक (पु-वि) 8411 अभिधम्मपिटक (पु-वि) 8412 अट्ठकथा (पु-वि) 8413 निरुत्तिदीपनी 8414 परमत्थदीपनी संगहमहाटीकापाठ 8415 अनुदीपनीपाठ 8416 पट्ठानुद्देस दीपनीपाठ 8417 नमक्कारटीका 8418 महापणामपाठ 8419 लक्खणातो बुद्धथोमनागाथा 8420 सुतवंदना 8421 कमलांजलि 8422 जिनालंकार 8423 पज्जमधु 8424 बुद्धगुणगाथावली 8425 चूळगंथवंस 8426 महावंस 8427 सासनवंस 8428 कच्चायनव्याकरणं 8429 मोग्गल्लानव्याकरणं 8430 सद्दनीतिप्पकरणं (पदमाला) 8431 सद्दनीतिप्पकरणं (धातुमाला) 8432 पदरूपसिद्धि 8433 मोग्गल्लानपंचिका 8434 पयोगसिद्धिपाठ 8435 वुत्तोदयपाठ 8436 अभिधानप्पदीपिकापाठ 8437 अभिधानप्पदीपिकाटीका 8438 सुबोधालंकारपाठ 8439 सुबोधालंकारटीका 8440 बालावतार गंठिपदत्थविनिच्छयसार 8441 लोकनीति 8442 सुत्तंतनीति 8443 सूरस्सतीनीति 8444 महारहनीति 8445 धम्मनीति 8446 कविदप्पणनीति 8447 नीतिमंजरी 8448 नरदक्खदीपनी 8449 चतुरारक्खदीपनी 8450 चाणक्यनीति 8451 रसवाहिनी 8452 सीमाविसोधनीपाठ 8453 वेस्संतरगीति 8454 मोग्गल्लान वुत्तिविवरणपंचिका 8455 थूपवंस 8456 दाठावंस 8457 धातुपाठविलासिनिया 8458 धातुवंस 8459 हत्थवनगल्लविहारवंस 8460 जिनचरितय 8461 जिनवंसदीपं 8462 तेलकटाहगाथा 8463 मिलिदटीका 8464 पदमंजरी 8465 पदसाधनं 8466 सद्दबिंदुपकरणं 8467 कच्चायनधातुमंजुसा 8468 सामंतकूटवण्णना |
| 2101 सीलक्खंधवग्ग पाळी 2102 महावग्ग पाळी (दीघ) 2103 पाथिकवग्ग पाळी | 2201 सीलक्खंधवग्ग अट्ठकथा 2202 महावग्ग अट्ठकथा (दीघ) 2203 पाथिकवग्ग अट्ठकथा | 2301 सीलक्खंधवग्ग टीका 2302 महावग्ग टीका (दीघ) 2303 पाथिकवग्ग टीका 2304 सीलक्खंधवग्ग-अभिनवटीका-१ 2305 सीलक्खंधवग्ग-अभिनवटीका-२ | |
| 3101 मूलपण्णास पाळी 3102 मज्झिमपण्णास पाळी 3103 उपरिपण्णास पाळी | 3201 मूलपण्णास अट्ठकथा-१ 3202 मूलपण्णास अट्ठकथा-२ 3203 मज्झिमपण्णास अट्ठकथा 3204 उपरिपण्णास अट्ठकथा | 3301 मूलपण्णास टीका 3302 मज्झिमपण्णास टीका 3303 उपरिपण्णास टीका | |
| 4101 सगाथावग्ग पाळी 4102 निदानवग्ग पाळी 4103 खंधवग्ग पाळी 4104 सळायतनवग्ग पाळी 4105 महावग्ग पाळी (संयुत्त) | 4201 सगाथावग्ग अट्ठकथा 4202 निदानवग्ग अट्ठकथा 4203 खंधवग्ग अट्ठकथा 4204 सळायतनवग्ग अट्ठकथा 4205 महावग्ग अट्ठकथा (संयुत्त) | 4301 सगाथावग्ग टीका 4302 निदानवग्ग टीका 4303 खंधवग्ग टीका 4304 सळायतनवग्ग टीका 4305 महावग्ग टीका (संयुत्त) | |
| 5101 एककनिपात पाळी 5102 दुकनिपात पाळी 5103 तिकनिपात पाळी 5104 चतुक्कनिपात पाळी 5105 पंचकनिपात पाळी 5106 छक्कनिपात पाळी 5107 सत्तकनिपात पाळी 5108 अट्ठकादिनिपात पाळी 5109 नवकनिपात पाळी 5110 दसकनिपात पाळी 5111 एकादसकनिपात पाळी | 5201 एककनिपात अट्ठकथा 5202 दुक-तिक-चतुक्कनिपात अट्ठकथा 5203 पंचक-छक्क-सत्तकनिपात अट्ठकथा 5204 अट्ठकादिनिपात अट्ठकथा | 5301 एककनिपात टीका 5302 दुक-तिक-चतुक्कनिपात टीका 5303 पंचक-छक्क-सत्तकनिपात टीका 5304 अट्ठकादिनिपात टीका | |
| 6101 खुद्दकपाठ पाळी 6102 धम्मपद पाळी 6103 उदान पाळी 6104 इतिवुत्तक पाळी 6105 सुत्तनिपात पाळी 6106 विमानवत्थु पाळी 6107 पेतवत्थु पाळी 6108 थेरगाथा पाळी 6109 थेरीगाथा पाळी 6110 अपदान पाळी-१ 6111 अपदान पाळी-२ 6112 बुद्धवंस पाळी 6113 चरियापिटक पाळी 6114 जातक पाळी-१ 6115 जातक पाळी-२ 6116 महानिद्देस पाळी 6117 चूळनिद्देस पाळी 6118 पटिसंभिदामग्ग पाळी 6119 नेत्तिप्पकरण पाळी 6120 मिलिंदपंह पाळी 6121 पेटकोपदेस पाळी | 6201 खुद्दकपाठ अट्ठकथा 6202 धम्मपद अट्ठकथा-१ 6203 धम्मपद अट्ठकथा-२ 6204 उदान अट्ठकथा 6205 इतिवुत्तक अट्ठकथा 6206 सुत्तनिपात अट्ठकथा-१ 6207 सुत्तनिपात अट्ठकथा-२ 6208 विमानवत्थु अट्ठकथा 6209 पेतवत्थु अट्ठकथा 6210 थेरगाथा अट्ठकथा-१ 6211 थेरगाथा अट्ठकथा-२ 6212 थेरीगाथा अट्ठकथा 6213 अपदान अट्ठकथा-१ 6214 अपदान अट्ठकथा-२ 6215 बुद्धवंस अट्ठकथा 6216 चरियापिटक अट्ठकथा 6217 जातक अट्ठकथा-१ 6218 जातक अट्ठकथा-२ 6219 जातक अट्ठकथा-३ 6220 जातक अट्ठकथा-४ 6221 जातक अट्ठकथा-५ 6222 जातक अट्ठकथा-६ 6223 जातक अट्ठकथा-७ 6224 महानिद्देस अट्ठकथा 6225 चूळनिद्देस अट्ठकथा 6226 पटिसंभिदामग्ग अट्ठकथा-१ 6227 पटिसंभिदामग्ग अट्ठकथा-२ 6228 नेत्तिप्पकरण अट्ठकथा | 6301 नेत्तिप्पकरण टीका 6302 नेत्तिविभाविनी | |
| 7101 धम्मसंगणी पाळी 7102 विभंग पाळी 7103 धातुकथा पाळी 7104 पुग्गलपंयत्ति पाळी 7105 कथावत्थु पाळी 7106 यमक पाळी-१ 7107 यमक पाळी-२ 7108 यमक पाळी-३ 7109 पट्ठान पाळी-१ 7110 पट्ठान पाळी-२ 7111 पट्ठान पाळी-३ 7112 पट्ठान पाळी-४ 7113 पट्ठान पाळी-५ | 7201 धम्मसंगणि अट्ठकथा 7202 सम्मोहविनोदनी अट्ठकथा 7203 पंचपकरण अट्ठकथा | 7301 धम्मसंगणी-मूलटीका 7302 विभंग-मूलटीका 7303 पंचपकरण-मूलटीका 7304 धम्मसंगणी-अनुटीका 7305 पंचपकरण-अनुटीका 7306 अभिधम्मावतारो-नामरूपपरिच्छेदो 7307 अभिधम्मत्थसंगहो 7308 अभिधम्मावतार-पुराणटीका 7309 अभिधम्ममातिकापाळी | |
| မြန်မာ | |||
| ပါဠိတော် | အဋ္ဌကထာ | ဋီကာ | အခြား |
| 1101 ပါရာဇိက ပါဠိ 1102 ပါစိတ္တိယ ပါဠိ 1103 မဟာဝဂ္ဂ ပါဠိ (ဝိနယ) 1104 စူဠဝဂ္ဂ ပါဠိ 1105 ပရိဝါရ ပါဠိ | 1201 ပါရာဇိကကဏ္ဍ အဋ္ဌကထာ-၁ 1202 ပါရာဇိကကဏ္ဍ အဋ္ဌကထာ-၂ 1203 ပါစိတ္တိယ အဋ္ဌကထာ 1204 မဟာဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ (ဝိနယ) 1205 စူဠဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 1206 ပရိဝါရ အဋ္ဌကထာ | 1301 သာရတ္ထဒီပနီ ဋီကာ-၁ 1302 သာရတ္ထဒီပနီ ဋီကာ-၂ 1303 သာရတ္ထဒီပနီ ဋီကာ-၃ | 1401 ဒွေမာတိကာပါဠိ 1402 ဝိနယသင်္ဂဟ အဋ္ဌကထာ 1403 ဝဇိရဗုဒ္ဓိ ဋီကာ 1404 ဝိမတိဝိနောဒနီ ဋီကာ-၁ 1405 ဝိမတိဝိနောဒနီ ဋီကာ-၂ 1406 ဝိနယာလင်္ကာရ ဋီကာ-၁ 1407 ဝိနယာလင်္ကာရ ဋီကာ-၂ 1408 ကင်္ခာဝိတရဏီပုရာဏ ဋီကာ 1409 ဝိနယဝိနိစ္ဆယ-ဥတ္တရဝိနိစ္ဆယ 1410 ဝိနယဝိနိစ္ဆယ ဋီကာ-၁ 1411 ဝိနယဝိနိစ္ဆယ ဋီကာ-၂ 1412 ပါစိတျာဒိယောဇနာပါဠိ 1413 ခုဒ္ဒသိက္ခာ-မူလသိက္ခာ 8401 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ-၁ 8402 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ-၂ 8403 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ-မဟာဋီကာ-၁ 8404 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ-မဟာဋီကာ-၂ 8405 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ နိဒါနကထာ 8406 ဒီဃနိကာယ (ပု-ဝိ) 8407 မဇ္ဈိမနိကာယ (ပု-ဝိ) 8408 သံယုတ္တနိကာယ (ပု-ဝိ) 8409 အင်္ဂုတ္တရနိကာယ (ပု-ဝိ) 8410 ဝိနယပိဋက (ပု-ဝိ) 8411 အဘိဓမ္မပိဋက (ပု-ဝိ) 8412 အဋ္ဌကထာ (ပု-ဝိ) 8413 နိရုတ္တိဒီပနီ 8414 ပရမတ္ထဒီပနီ သင်္ဂဟမဟာဋီကာပါဌ 8415 အနုဒီပနီပါဌ 8416 ပဋ္ဌာနုဒ္ဒေသ ဒီပနီပါဌ 8417 နမက္ကာရဋီကာ 8418 မဟာပဏာမပါဌ 8419 လက္ခဏာတော ဗုဒ္ဓထောမနာဂါထာ 8420 သုတဝန္ဒနာ 8421 ကမလာဉ္ဇလိ 8422 ဇိနာလင်္ကာရ 8423 ပဇ္ဇမဓု 8424 ဗုဒ္ဓဂုဏဂါထာဝလီ 8425 စူဠဂန္ထဝံသ 8427 သာသနဝံသ 8426 မဟာဝံသ 8429 မောဂ္ဂလ္လာနဗျာကရဏံ 8428 ကစ္စာယနဗျာကရဏံ 8430 သဒ္ဒနီတိပ္ပကရဏံ (ပဒမာလာ) 8431 သဒ္ဒနီတိပ္ပကရဏံ (ဓါတုမာလာ) 8432 ပဒရူပသိဒ္ဓိ 8433 မောဂလ္လာနပဉ္စိကာ 8434 ပယောဂသိဒ္ဓိပါဌ 8435 ဝုတ္တောဒယပါဌ 8436 အဘိဓါနပ္ပဒီပိကာပါဌ 8437 အဘိဓါနပ္ပဒီပိကာဋီကာ 8438 သုဗောဓါလင်္ကာရပါဌ 8439 သုဗောဓါလင်္ကာရဋီကာ 8440 ဗာလာဝတာရ ဂဏ္ဌိပဒတ္ထဝိနိစ္ဆယသာရ 8446 ကဝိဒပ္ပဏနီတိ 8447 နီတိမဉ္ဇရီ 8445 ဓမ္မနီတိ 8444 မဟာရဟနီတိ 8441 လောကနီတိ 8442 သုတ္တန္တနီတိ 8443 သူရဿတိနီတိ 8450 စာဏကျနီတိ 8448 နရဒက္ခဒီပနီ 8449 စတုရာရက္ခဒီပနီ 8451 ရသဝါဟိနီ 8452 သီမဝိသောဓနီပါဌ 8453 ဝေဿန္တရဂီတိ 8454 မောဂ္ဂလ္လာန ဝုတ္တိဝိဝရဏပဉ္စိကာ 8455 ထူပဝံသ 8456 ဒါဌာဝံသ 8457 ဓါတုပါဌဝိလာသိနိယာ 8458 ဓါတုဝံသ 8459 ဟတ္ထဝနဂလ္လဝိဟာရဝံသ 8460 ဇိနစရိတယ 8461 ဇိနဝံသဒီပံ 8462 တေလကဋာဟဂါထာ 8463 မိလိဒဋီကာ 8464 ပဒမဉ္ဇရီ 8465 ပဒသာဓနံ 8466 သဒ္ဒဗိန္ဒုပကရဏံ 8467 ကစ္စာယနဓါတုမဉ္ဇုသာ 8468 သာမန္တကူဋဝဏ္ဏနာ |
| 2101 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ ပါဠိ 2102 မဟာဝဂ္ဂ ပါဠိ (ဒီဃ) 2103 ပါထိကဝဂ္ဂ ပါဠိ | 2201 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 2202 မဟာဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ (ဒီဃ) 2203 ပါထိကဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ | 2301 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ ဋီကာ 2302 မဟာဝဂ္ဂ ဋီကာ (ဒီဃ) 2303 ပါထိကဝဂ္ဂ ဋီကာ 2304 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ-အဘိနဝဋီကာ-၁ 2305 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ-အဘိနဝဋီကာ-၂ | |
| 3101 မူလပဏ္ဏာသ ပါဠိ 3102 မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသ ပါဠိ 3103 ဥပရိပဏ္ဏာသ ပါဠိ | 3201 မူလပဏ္ဏာသ အဋ္ဌကထာ-၁ 3202 မူလပဏ္ဏာသ အဋ္ဌကထာ-၂ 3203 မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသ အဋ္ဌကထာ 3204 ဥပရိပဏ္ဏာသ အဋ္ဌကထာ | 3301 မူလပဏ္ဏာသ ဋီကာ 3302 မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသ ဋီကာ 3303 ဥပရိပဏ္ဏာသ ဋီကာ | |
| 4101 သဂါထာဝဂ္ဂ ပါဠိ 4102 နိဒါနဝဂ္ဂ ပါဠိ 4103 ခန္ဓဝဂ္ဂ ပါဠိ 4104 သဠာယတနဝဂ္ဂ ပါဠိ 4105 မဟာဝဂ္ဂ ပါဠိ (သံယုတ္တ) | 4201 သဂါထာဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 4202 နိဒါနဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 4203 ခန္ဓဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 4204 သဠာယတနဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 4205 မဟာဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ (သံယုတ္တ) | 4301 သဂါထာဝဂ္ဂ ဋီကာ 4302 နိဒါနဝဂ္ဂ ဋီကာ 4303 ခန္ဓဝဂ္ဂ ဋီကာ 4304 သဠာယတနဝဂ္ဂ ဋီကာ 4305 မဟာဝဂ္ဂ ဋီကာ (သံယုတ္တ) | |
| 5101 ဧကကနိပါတ ပါဠိ 5102 ဒုကနိပါတ ပါဠိ 5103 တိကနိပါတ ပါဠိ 5104 စတုက္ကနိပါတ ပါဠိ 5105 ပဉ္စကနိပါတ ပါဠိ 5106 ဆက္ကနိပါတ ပါဠိ 5107 သတ္တကနိပါတ ပါဠိ 5108 အဋ္ဌကာဒိနိပါတ ပါဠိ 5109 နဝကနိပါတ ပါဠိ 5110 ဒသကနိပါတ ပါဠိ 5111 ဧကာဒသကနိပါတ ပါဠိ | 5201 ဧကကနိပါတ အဋ္ဌကထာ 5202 ဒုက-တိက-စတုက္ကနိပါတ အဋ္ဌကထာ 5203 ပဉ္စက-ဆက္က-သတ္တကနိပါတ အဋ္ဌကထာ 5204 အဋ္ဌကာဒိနိပါတ အဋ္ဌကထာ | 5301 ဧကကနိပါတ ဋီကာ 5302 ဒုက-တိက-စတုက္ကနိပါတ ဋီကာ 5303 ပဉ္စက-ဆက္က-သတ္တကနိပါတ ဋီကာ 5304 အဋ္ဌကာဒိနိပါတ ဋီကာ | |
| 6101 ခုဒ္ဒကပါဌ ပါဠိ 6102 ဓမ္မပဒ ပါဠိ 6103 ဥဒါန ပါဠိ 6104 ဣတိဝုတ္တက ပါဠိ 6105 သုတ္တနိပါတ ပါဠိ 6106 ဝိမာနဝတ္ထု ပါဠိ 6107 ပေတဝတ္ထု ပါဠိ 6108 ထေရဂါထာ ပါဠိ 6109 ထေရီဂါထာ ပါဠိ 6110 အပဒါန ပါဠိ-၁ 6111 အပဒါန ပါဠိ-၂ 6112 ဗုဒ္ဓဝံသ ပါဠိ 6113 စရိယာပိဋက ပါဠိ 6114 ဇာတက ပါဠိ-၁ 6115 ဇာတက ပါဠိ-၂ 6116 မဟာနိဒ္ဒေသ ပါဠိ 6117 စူဠနိဒ္ဒေသ ပါဠိ 6118 ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂ ပါဠိ 6119 နေတ္တိပ္ပကရဏ ပါဠိ 6120 မိလိန္ဒပဉှ ပါဠိ 6121 ပေဋကောပဒေသ ပါဠိ | 6201 ခုဒ္ဒကပါဌ အဋ္ဌကထာ 6202 ဓမ္မပဒ အဋ္ဌကထာ-၁ 6203 ဓမ္မပဒ အဋ္ဌကထာ-၂ 6204 ဥဒါန အဋ္ဌကထာ 6205 ဣတိဝုတ္တက အဋ္ဌကထာ 6206 သုတ္တနိပါတ အဋ္ဌကထာ-၁ 6207 သုတ္တနိပါတ အဋ္ဌကထာ-၂ 6208 ဝိမာနဝတ္ထု အဋ္ဌကထာ 6209 ပေတဝတ္ထု အဋ္ဌကထာ 6210 ထေရဂါထာ အဋ္ဌကထာ-၁ 6211 ထေရဂါထာ အဋ္ဌကထာ-၂ 6212 ထေရီဂါထာ အဋ္ဌကထာ 6213 အပဒါန အဋ္ဌကထာ-၁ 6214 အပဒါန အဋ္ဌကထာ-၂ 6215 ဗုဒ္ဓဝံသ အဋ္ဌကထာ 6216 စရိယာပိဋက အဋ္ဌကထာ 6217 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၁ 6218 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၂ 6219 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၃ 6220 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၄ 6221 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၅ 6222 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၆ 6223 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၇ 6224 မဟာနိဒ္ဒေသ အဋ္ဌကထာ 6225 စူဠနိဒ္ဒေသ အဋ္ဌကထာ 6226 ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ-၁ 6227 ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ-၂ 6228 နေတ္တိပ္ပကရဏ အဋ္ဌကထာ | 6301 နေတ္တိပ္ပကရဏ ဋီကာ 6302 နေတ္တိဝိဘာဝိနီ | |
| 7101 ဓမ္မသင်္ဂဏီ ပါဠိ 7102 ဝိဘင်္ဂ ပါဠိ 7103 ဓါတုကထာ ပါဠိ 7104 ပုဂ္ဂလပညတ္တိ ပါဠိ 7105 ကထာဝတ္ထု ပါဠိ 7106 ယမက ပါဠိ-၁ 7107 ယမက ပါဠိ-၂ 7108 ယမက ပါဠိ-၃ 7109 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၁ 7110 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၂ 7111 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၃ 7112 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၄ 7113 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၅ | 7201 ဓမ္မသင်္ဂဏိ အဋ္ဌကထာ 7202 သမ္မောဟဝိနောဒနီ အဋ္ဌကထာ 7203 ပဉ္စပကရဏ အဋ္ဌကထာ | 7301 ဓမ္မသင်္ဂဏီ-မူလဋီကာ 7302 ဝိဘင်္ဂ-မူလဋီကာ 7303 ပဉ္စပကရဏ-မူလဋီကာ 7304 ဓမ္မသင်္ဂဏီ-အနုဋီကာ 7305 ပဉ္စပကရဏ-အနုဋီကာ 7306 အဘိဓမ္မာဝတာရော-နာမရူပပရိစ္ဆေဒေါ 7307 အဘိဓမ္မတ္ထသင်္ဂဟော 7308 အဘိဓမ္မာဝတာရ-ပုရာဏဋီကာ 7309 အဘိဓမ္မမာတိကာပါဠိ | |
| português | |||
| Páli | Aṭṭhakathā | Ṭīkā | Outro |
| 1101 Ofensas Graves (Pārājika) 1102 Ofensas Leves (Pācittiya) 1103 Grande Seção do Vīnaya (Mahāvagga) 1104 Pequena Seção do Vīnaya (Cūḷavagga) 1105 Apêndice do Vīnaya (Parivāra) | 1201 Comentário das Ofensas Graves - Vol. 1 1202 Comentário das Ofensas Graves - Vol. 2 1203 Comentário das Ofensas Leves 1204 Comentário da Grande Seção do Vīnaya 1205 Comentário da Pequena Seção do Vīnaya 1206 Comentário do Apêndice do Vīnaya | 1301 Subcomentário que Elucida o Sentido Essencial - Vol. 1 1302 Subcomentário que Elucida o Sentido Essencial - Vol. 2 1303 Subcomentário que Elucida o Sentido Essencial - Vol. 3 | 1401 Texto das Duas Matrizes 1402 Comentário do Compêndio do Vīnaya 1403 Subcomentário de Vajirabuddhi 1404 Subcomentário que Dissipa Dúvidas - Vol. 1 1405 Subcomentário que Dissipa Dúvidas - Vol. 2 1406 Subcomentário do Ornamento do Vīnaya - Vol. 1 1407 Subcomentário do Ornamento do Vīnaya - Vol. 2 1408 Antigo Subcomentário que Supera Dúvidas 1409 Decisão sobre o Vīnaya e Decisão Superior 1410 Subcomentário da Decisão sobre o Vīnaya - Vol. 1 1411 Subcomentário da Decisão sobre o Vīnaya - Vol. 2 1412 Texto da Aplicação das Regras 1413 Pequeno Treinamento e Treinamento Fundamental 8401 Caminho da Purificação - Vol. 1 8402 Caminho da Purificação - Vol. 2 8403 Grande Subcomentário do Caminho da Purificação - Vol. 1 8404 Grande Subcomentário do Caminho da Purificação - Vol. 2 8405 História da Origem do Caminho da Purificação 8406 Coleção dos Longos Discursos (índice Pāli-Vietnamita) 8407 Coleção dos Discursos Médios (índice Pāli-Vietnamita) 8408 Coleção dos Discursos Agrupados (índice Pāli-Vietnamita) 8409 Coleção dos Discursos Numerados (índice Pāli-Vietnamita) 8410 Cesto da Disciplina (índice Pāli-Vietnamita) 8411 Cesto do Abhidhamma (índice Pāli-Vietnamita) 8412 Comentários (índice Pāli-Vietnamita) 8413 Elucidação da Etimologia 8414 Grande Subcomentário do Compêndio que Elucida o Sentido Supremo 8415 Texto do Subcomentário Elucidativo 8416 Texto Elucidativo sobre a Exposição das Condições 8417 Subcomentário da Saudação 8418 Grande Texto de Saudação 8419 Versos de Louvor a Buda pelos Sinais 8420 Saudação com Recitação 8421 Oferenda de Lótus 8422 Ornamento dos Vencedores 8423 Mel dos Versos 8424 Coleção de Versos sobre as Qualidades de Buda 8425 Pequena Crônica dos Livros 8427 Crônica do Ensinamento 8426 Grande Crônica 8429 Gramática de Moggallāna 8428 Gramática de Kaccāyana 8430 Tratado sobre a Gramática - Série de Palavras 8431 Tratado sobre a Gramática - Série de Raízes 8432 Realização das Formas das Palavras 8433 Comentário de Moggallāna 8434 Texto sobre a Realização da Aplicação 8435 Texto sobre a Origem dos Versos 8436 Texto do Dicionário Iluminado 8437 Subcomentário do Dicionário Iluminado 8438 Texto sobre o Ornamento da Boa Compreensão 8439 Subcomentário do Ornamento da Boa Compreensão 8440 Essência da Decisão sobre os Termos do Glossário de Bālāvatāra 8446 Ética do Poeta 8447 Coleção de Ética 8445 Ética do Dhamma 8444 Grande Ética Secreta 8441 Ética do Mundo 8442 Ética dos Suttas 8443 Ética do Herói 8450 Ética de Cāṇakya 8448 Elucidação sobre os Perigos para os Homens 8449 Elucidação sobre as Quatro Proteções 8451 O Fluxo do Sabor - Histórias Edificantes 8452 Texto sobre a Purificação dos Limites 8453 Canto de Vessantara 8454 Explicação do Comentário de Moggallāna 8455 Crônica das Estupas 8456 Crônica da Relíquia do Dente 8457 O Esplendor da Leitura dos Elementos 8458 Crônica das Relíquias 8459 Crônica do Mosteiro de Hatthavanagalla 8460 História do Vencedor 8461 Ilha da Linhagem dos Vencedores 8462 Versos da Panela de Óleo 8463 Subcomentário de Milinda 8464 Cacho de Flores de Palavras 8465 Realização das Palavras 8466 Tratado sobre os Pontos da Gramática 8467 Coleção de Raízes de Kaccāyana 8468 Descrição do Pico de Sāmantakūṭa |
| 2101 Seção da Moralidade - Dīgha 2102 Grande Seção - Dīgha 2103 Seção de Pāthika - Dīgha | 2201 Comentário da Seção da Moralidade - Dīgha 2202 Comentário da Grande Seção - Dīgha 2203 Comentário da Seção de Pāthika - Dīgha | 2301 Subcomentário da Seção da Moralidade - Dīgha 2302 Subcomentário da Grande Seção - Dīgha 2303 Subcomentário da Seção de Pāthika - Dīgha 2304 Novo Subcomentário da Seção da Moralidade - Vol. 1 2305 Novo Subcomentário da Seção da Moralidade - Vol. 2 | |
| 3101 Cinquenta Discursos Fundamentais - Majjhima 3102 Cinquenta Discursos Médios - Majjhima 3103 Cinquenta Discursos Superiores - Majjhima | 3201 Comentário dos Cinquenta Fundamentais - Vol. 1 3202 Comentário dos Cinquenta Fundamentais - Vol. 2 3203 Comentário dos Cinquenta Médios 3204 Comentário dos Cinquenta Superiores | 3301 Subcomentário dos Cinquenta Fundamentais 3302 Subcomentário dos Cinquenta Médios 3303 Subcomentário dos Cinquenta Superiores | |
| 4101 Seção com Versos - Saṃyutta 4102 Seção das Causas - Saṃyutta 4103 Seção dos Agregados - Saṃyutta 4104 Seção das Seis Bases dos Sentidos - Saṃyutta 4105 Grande Seção - Saṃyutta | 4201 Comentário da Seção com Versos - Saṃyutta 4202 Comentário da Seção das Causas - Saṃyutta 4203 Comentário da Seção dos Agregados - Saṃyutta 4204 Comentário da Seção das Seis Bases - Saṃyutta 4205 Comentário da Grande Seção - Saṃyutta | 4301 Subcomentário da Seção com Versos - Saṃyutta 4302 Subcomentário da Seção das Causas - Saṃyutta 4303 Subcomentário da Seção dos Agregados - Saṃyutta 4304 Subcomentário da Seção das Seis Bases - Saṃyutta 4305 Subcomentário da Grande Seção - Saṃyutta | |
| 5101 Grupos de Um - Aṅguttara 5102 Grupos de Dois - Aṅguttara 5103 Grupos de Três - Aṅguttara 5104 Grupos de Quatro - Aṅguttara 5105 Grupos de Cinco - Aṅguttara 5106 Grupos de Seis - Aṅguttara 5107 Grupos de Sete - Aṅguttara 5108 Grupos de Oito, etc. - Aṅguttara 5109 Grupos de Nove - Aṅguttara 5110 Grupos de Dez - Aṅguttara 5111 Grupos de Onze - Aṅguttara | 5201 Comentário dos Grupos de Um - Aṅguttara 5202 Comentário dos Grupos de Dois, Três e Quatro 5203 Comentário dos Grupos de Cinco, Seis e Sete 5204 Comentário dos Grupos de Oito, etc. | 5301 Subcomentário dos Grupos de Um - Aṅguttara 5302 Subcomentário dos Grupos de Dois, Três e Quatro 5303 Subcomentário dos Grupos de Cinco, Seis e Sete 5304 Subcomentário dos Grupos de Oito, etc. | |
| 6101 Pequena Leitura (Khuddakapāṭha) 6102 Versos do Dhamma (Dhammapada) 6103 Exclamações Inspiradas (Udāna) 6104 Assim Foi Dito (Itivuttaka) 6105 Coleção de Discursos (Suttanipāta) 6106 Histórias das Mansões Celestiais 6107 Histórias dos Fantasmas 6108 Versos dos Monges Anciãos 6109 Versos das Monjas Anciãs 6110 Histórias Passadas - Vol. 1 6111 Histórias Passadas - Vol. 2 6112 História dos Budas (Buddhavaṃsa) 6113 Cesto das Condutas (Cariyāpiṭaka) 6114 Histórias de Nascimentos - Vol. 1 6115 Histórias de Nascimentos - Vol. 2 6116 Grande Exposição (Mahāniddesa) 6117 Pequena Exposição (Cūḷaniddesa) 6118 Caminho da Discriminação Analítica 6119 O Guia (Nettippakaraṇa) 6120 As Perguntas de Milinda 6121 Instrução do Cesto (Peṭakopadesa) | 6201 Comentário da Pequena Leitura 6202 Comentário do Dhammapada - Vol. 1 6203 Comentário do Dhammapada - Vol. 2 6204 Comentário do Udāna 6205 Comentário do Itivuttaka 6206 Comentário do Suttanipāta - Vol. 1 6207 Comentário do Suttanipāta - Vol. 2 6208 Comentário das Histórias das Mansões 6209 Comentário das Histórias dos Fantasmas 6210 Comentário dos Versos dos Monges - Vol. 1 6211 Comentário dos Versos dos Monges - Vol. 2 6212 Comentário dos Versos das Monjas 6213 Comentário das Histórias Passadas - Vol. 1 6214 Comentário das Histórias Passadas - Vol. 2 6215 Comentário da História dos Budas 6216 Comentário do Cesto das Condutas 6217 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 1 6218 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 2 6219 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 3 6220 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 4 6221 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 5 6222 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 6 6223 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 7 6224 Comentário da Grande Exposição 6225 Comentário da Pequena Exposição 6226 Comentário do Caminho da Discriminação - Vol. 1 6227 Comentário do Caminho da Discriminação - Vol. 2 6228 Comentário do Guia | 6301 Subcomentário do Guia 6302 Elucidação do Guia | |
| 7101 Enumeração dos Fenômenos (Dhammasaṅgaṇī) 7102 Análise (Vibhaṅga) 7103 Discurso sobre os Elementos (Dhātukathā) 7104 Designação das Pessoas (Puggalapaññatti) 7105 Pontos da Discussão (Kathāvatthu) 7106 O Livro dos Pares - Vol. 1 7107 O Livro dos Pares - Vol. 2 7108 O Livro dos Pares - Vol. 3 7109 Condições de Originação - Vol. 1 7110 Condições de Originação - Vol. 2 7111 Condições de Originação - Vol. 3 7112 Condições de Originação - Vol. 4 7113 Condições de Originação - Vol. 5 | 7201 Comentário da Enumeração dos Fenômenos 7202 Comentário que Dissipa a Confusão 7203 Comentário dos Cinco Tratados | 7301 Subcomentário Principal da Enumeração dos Fenômenos 7302 Subcomentário Principal da Análise 7303 Subcomentário Principal dos Cinco Tratados 7304 Subcomentário Secundário da Enumeração dos Fenômenos 7305 Subcomentário Secundário dos Cinco Tratados 7306 Introdução ao Abhidhamma - Análise de Nome e Forma 7307 Compêndio do Abhidhamma 7308 Antigo Subcomentário da Introdução ao Abhidhamma 7309 Matriz do Abhidhamma | |
| русский | |||
| Палийский канон | Комментарии | Субкомментарии | Другое |
| 1101 Параджика-пали 1102 Пачиттия-пали 1103 Махавагга-пали (Виная) 1104 Чулавагга-пали 1105 Паривара-пали | 1201 Параджиканда-аттхакатха-1 1202 Параджиканда-аттхакатха-2 1203 Пачиттия-аттхакатха 1204 Махавагга-аттхакатха (Виная) 1205 Чулавагга-аттхакатха 1206 Паривара-аттхакатха | 1301 Сараттхадипани-тика-1 1302 Сараттхадипани-тика-2 1303 Сараттхадипани-тика-3 | 1401 Двематика-пали 1402 Винаясангаха-аттхакатха 1403 Ваджирабуддхи-тика 1404 Вимативинодани-тика-1 1405 Вимативинодани-тика-2 1406 Винаяланкара-тика-1 1407 Винаяланкара-тика-2 1408 Канкхавитаранипурана-тика 1409 Винаявиниччая-уттаравиниччая 1410 Винаявиниччая-тика-1 1411 Винаявиниччая-тика-2 1412 Пачиттиядийоджана-пали 1413 Кхуддасиккха-муласиккха 8401 Висуддхимагга-1 8402 Висуддхимагга-2 8403 Висуддхимагга-махатика-1 8404 Висуддхимагга-махатика-2 8405 Висуддхимагга-ниданакатха 8406 Дигханикая (пу-ви) 8407 Мадджхиманикая (пу-ви) 8408 Самъюттаникая (пу-ви) 8409 Ангуттараникая (пу-ви) 8410 Винаяпитака (пу-ви) 8411 Абхидхаммапитака (пу-ви) 8412 Аттхакатха (пу-ви) 8413 Нируттидипани 8414 Параматтхадипани Сангахамахатикапатха 8415 Анудипанипатха 8416 Паттхануддеса дипанипатха 8417 Намаккаратика 8418 Махапанамапатха 8419 Лаккханато буддхатхоманагатха 8420 Сутавандана 8421 Камаланджали 8422 Джиналанкара 8423 Паджамадху 8424 Буддхагунагатхавали 8425 Чулагантхавамса 8427 Сасанавамса 8426 Махавамса 8429 Моггалланабьякарана 8428 Каччаянабьякарана 8430 Садданитиппакарана (падамала) 8431 Садданитиппакарана (дхатумала) 8432 Падарупасиддхи 8433 Могалланапанчика 8434 Пайогасиддхипатха 8435 Вуттодаяпатха 8436 Абхидханаппадипикапатха 8437 Абхидханаппадипикатика 8438 Субодхаланкарапатха 8439 Субодхаланкаратика 8440 Балаватара гантхипадаттхавиниччаясара 8446 Кавидаппананити 8447 Нитиманджари 8445 Дхамманити 8444 Махараханити 8441 Локанити 8442 Суттантанити 8443 Сурассатинити 8450 Чанакьянити 8448 Нарадаккхадипани 8449 Чатурараккхадипани 8451 Расавахини 8452 Симависодханипатха 8453 Вессантарагити 8454 Моггаллана вуттививаранапанчика 8455 Тхупавамса 8456 Датхавамса 8457 Дхатупатхавиласиния 8458 Дхатувамса 8459 Хаттхаванагаллавихаравамса 8460 Джиначаритая 8461 Джинавамсадипа 8462 Телакатахагатха 8463 Милидатика 8464 Падаманджари 8465 Падасадхана 8466 Саддабиндупакарана 8467 Каччаянадхатуманджуса 8468 Самантакутаваннана |
| 2101 Силаккхандхавагга-пали 2102 Махавагга-пали (Дигха) 2103 Патхикавагга-пали | 2201 Силаккхандхавагга-аттхакатха 2202 Махавагга-аттхакатха (Дигха) 2203 Патхикавагга-аттхакатха | 2301 Силаккхандхавагга-тика 2302 Махавагга-тика (Дигха) 2303 Патхикавагга-тика 2304 Силаккхандхавагга-абхинаватика-1 2305 Силаккхандхавагга-абхинаватика-2 | |
| 3101 Мулапаннаса-пали 3102 Мадджхимапаннаса-пали 3103 Упарипаннаса-пали | 3201 Мулапаннаса-аттхакатха-1 3202 Мулапаннаса-аттхакатха-2 3203 Мадджхимапаннаса-аттхакатха 3204 Упарипаннаса-аттхакатха | 3301 Мулапаннаса-тика 3302 Мадджхимапаннаса-тика 3303 Упарипаннаса-тика | |
| 4101 Сагатхавагга-пали 4102 Ниданавагга-пали 4103 Кхандхавагга-пали 4104 Салаятанавагга-пали 4105 Махавагга-пали (Самъютта) | 4201 Сагатхавагга-аттхакатха 4202 Ниданавагга-аттхакатха 4203 Кхандхавагга-аттхакатха 4204 Салаятанавагга-аттхакатха 4205 Махавагга-аттхакатха (Самъютта) | 4301 Сагатхавагга-тика 4302 Ниданавагга-тика 4303 Кхандхавагга-тика 4304 Салаятанавагга-тика 4305 Махавагга-тика (Самъютта) | |
| 5101 Экаканипата-пали 5102 Дуканипата-пали 5103 Тиканипата-пали 5104 Чатукканипата-пали 5105 Панчаканипата-пали 5106 Чхакканипата-пали 5107 Саттаканипата-пали 5108 Аттхакадинипата-пали 5109 Наваканипата-пали 5110 Дасаканипата-пали 5111 Экадасаканипата-пали | 5201 Экаканипата-аттхакатха 5202 Дука-тика-чатукканипата-аттхакатха 5203 Панчака-чхакка-саттаканипата-аттхакатха 5204 Аттхакадинипата-аттхакатха | 5301 Экаканипата-тика 5302 Дука-тика-чатукканипата-тика 5303 Панчака-чхакка-саттаканипата-тика 5304 Аттхакадинипата-тика | |
| 6101 Кхуддакапатха-пали 6102 Дхаммапада-пали 6103 Удана-пали 6104 Итивуттака-пали 6105 Суттанипата-пали 6106 Виманаваттху-пали 6107 Петаваттху-пали 6108 Тхерагатха-пали 6109 Тхеригатха-пали 6110 Ападана-пали-1 6111 Ападана-пали-2 6112 Буддхавамса-пали 6113 Чарияпитака-пали 6114 Джатака-пали-1 6115 Джатака-пали-2 6116 Маханиддеса-пали 6117 Чуланиддеса-пали 6118 Патисамбхидамагга-пали 6119 Неттиппакарана-пали 6120 Милиндапаньха-пали 6121 Петакопадеса-пали | 6201 Кхуддакапатха-аттхакатха 6202 Дхаммапада-аттхакатха-1 6203 Дхаммапада-аттхакатха-2 6204 Удана-аттхакатха 6205 Итивуттака-аттхакатха 6206 Суттанипата-аттхакатха-1 6207 Суттанипата-аттхакатха-2 6208 Виманаваттху-аттхакатха 6209 Петаваттху-аттхакатха 6210 Тхерагатха-аттхакатха-1 6211 Тхерагатха-аттхакатха-2 6212 Тхеригатха-аттхакатха 6213 Ападана-аттхакатха-1 6214 Ападана-аттхакатха-2 6215 Буддхавамса-аттхакатха 6216 Чарияпитака-аттхакатха 6217 Джатака-аттхакатха-1 6218 Джатака-аттхакатха-2 6219 Джатака-аттхакатха-3 6220 Джатака-аттхакатха-4 6221 Джатака-аттхакатха-5 6222 Джатака-аттхакатха-6 6223 Джатака-аттхакатха-7 6224 Маханиддеса-аттхакатха 6225 Чуланиддеса-аттхакатха 6226 Патисамбхидамагга-аттхакатха-1 6227 Патисамбхидамагга-аттхакатха-2 6228 Неттиппакарана-аттхакатха | 6301 Неттиппакарана-тика 6302 Неттивибхавини | |
| 7101 Дхаммасангани-пали 7102 Вибханга-пали 7103 Дхатукатха-пали 7104 Пуггалапаннятти-пали 7105 Катхаваттху-пали 7106 Ямака-пали-1 7107 Ямака-пали-2 7108 Ямака-пали-3 7109 Паттхана-пали-1 7110 Паттхана-пали-2 7111 Паттхана-пали-3 7112 Паттхана-пали-4 7113 Паттхана-пали-5 | 7201 Дхаммасангани-аттхакатха 7202 Саммохивинодани-аттхакатха 7203 Панчапакарана-аттхакатха | 7301 Дхаммасангани-мулатика 7302 Вибханга-мулатика 7303 Панчапакарана-мулатика 7304 Дхаммасангани-анутика 7305 Панчапакарана-анутика 7306 Абхидхаммаватаро-намарупапариччхедо 7307 Абхидхамматтхасангахо 7308 Абхидхаммаватара-пуранатика 7309 Абхидхаммаматика-пали | |
| සිංහල | |||
| පාලි කැනනය | විවරණ | අටුවා | වෙනත් |
| 1101 පාරාජික පාළි 1102 පාචිත්තිය පාළි 1103 මහාවග්ග පාළි (විනය) 1104 චූළවග්ග පාළි 1105 පරිවාර පාළි | 1201 පාරාජිකකණ්ඩ අට්ඨකථා-1 1202 පාරාජිකකණ්ඩ අට්ඨකථා-2 1203 පාචිත්තිය අට්ඨකථා 1204 මහාවග්ග අට්ඨකථා (විනය) 1205 චූළවග්ග අට්ඨකථා 1206 පරිවාර අට්ඨකථා | 1301 සාරත්ථදීපනී ටීකා-1 1302 සාරත්ථදීපනී ටීකා-2 1303 සාරත්ථදීපනී ටීකා-3 | 1401 ද්වෙමාතිකාපාළි 1402 විනයසංගහ අට්ඨකථා 1403 වජිරබුද්ධි ටීකා 1404 විමතිවිනෝදනී ටීකා-1 1405 විමතිවිනෝදනී ටීකා-2 1406 විනයාලංකාර ටීකා-1 1407 විනයාලංකාර ටීකා-2 1408 කඞ්ඛාවිතරණීපුරාණ ටීකා 1409 විනයවිනිච්ඡය-උත්තරවිනිච්ඡය 1410 විනයවිනිච්ඡය ටීකා-1 1411 විනයවිනිච්ඡය ටීකා-2 1412 පාචිත්යාදියෝජනාපාළි 1413 ඛුද්දසික්ඛා-මූලසික්ඛා 8401 විසුද්ධිමග්ග-1 8402 විසුද්ධිමග්ග-2 8403 විසුද්ධිමග්ග-මහාටීකා-1 8404 විසුද්ධිමග්ග-මහාටීකා-2 8405 විසුද්ධිමග්ග නිදානකථා 8406 දීඝනිකාය (පු-වි) 8407 මජ්ඣිමනිකාය (පු-වි) 8408 සංයුත්තනිකාය (පු-වි) 8409 අඞ්ගුත්තරනිකාය (පු-වි) 8410 විනයපිටක (පු-වි) 8411 අභිධම්මපිටක (පු-වි) 8412 අට්ඨකථා (පු-වි) 8413 නිරුත්තිදීපනී 8414 පරමත්ථදීපනී සඞ්ගහමහාටීකාපාඨ 8415 අනුදීපනීපාඨ 8416 පට්ඨානුද්දේස දීපනීපාඨ 8417 නමක්කාරටීකා 8418 මහාපණාමපාඨ 8419 ලක්ඛණාතෝ බුද්ධථෝමනාගාථා 8420 සුතවන්දනා 8421 කමලාඤ්ජලි 8422 ජිනාලඞ්කාර 8423 පජ්ජමධු 8424 බුද්ධගුණගාථාවලී 8425 චූළගන්ථවංස 8427 සාසනවංස 8426 මහාවංස 8429 මොග්ගල්ලානබ්යාකරණං 8428 කච්චායනබ්යාකරණං 8430 සද්දනීතිප්පකරණං (පදමාලා) 8431 සද්දනීතිප්පකරණං (ධාතුමාලා) 8432 පදරූපසිද්ධි 8433 මොග්ගල්ලානපඤ්චිකා 8434 පයෝගසිද්ධිපාඨ 8435 වුත්තෝදයපාඨ 8436 අභිධානප්පදීපිකාපාඨ 8437 අභිධානප්පදීපිකාටීකා 8438 සුබෝධාලඞ්කාරපාඨ 8439 සුබෝධාලඞ්කාරටීකා 8440 බාලාවතාර ගණ්ඨිපදත්ථවිනිච්ඡයසාර 8446 කවිදප්පණනීති 8447 නීතිමඤ්ජරී 8445 ධම්මනීති 8444 මහාරහනීති 8441 ලෝකනීති 8442 සුත්තන්තනීති 8443 සූරස්සතිනීති 8450 චාණක්යනීති 8448 නරදක්ඛදීපනී 8449 චතුරාරක්ඛදීපනී 8451 රසවාහිනී 8452 සීමවිසෝධනීපාඨ 8453 වෙස්සන්තරගීති 8454 මොග්ගල්ලාන වුත්තිවිවරණපඤ්චිකා 8455 ථූපවංස 8456 දාඨාවංස 8457 ධාතුපාඨවිලාසිනියා 8458 ධාතුවංස 8459 හත්ථවනගල්ලවිහාරවංස 8460 ජිනචරිතය 8461 ජිනවංසදීපං 8462 තේලකටාහගාථා 8463 මිලිදටීකා 8464 පදමඤ්ජරී 8465 පදසාධනං 8466 සද්දබින්දුපකරණං 8467 කච්චායනධාතුමඤ්ජුසා 8468 සාමන්තකූටවණ්ණනා |
| 2101 සීලක්ඛන්ධවග්ග පාළි 2102 මහාවග්ග පාළි (දීඝ) 2103 පාථිකවග්ග පාළි | 2201 සීලක්ඛන්ධවග්ග අට්ඨකථා 2202 මහාවග්ග අට්ඨකථා (දීඝ) 2203 පාථිකවග්ග අට්ඨකථා | 2301 සීලක්ඛන්ධවග්ග ටීකා 2302 මහාවග්ග ටීකා (දීඝ) 2303 පාථිකවග්ග ටීකා 2304 සීලක්ඛන්ධවග්ග-අභිනවටීකා-1 2305 සීලක්ඛන්ධවග්ග-අභිනවටීකා-2 | |
| 3101 මූලපණ්ණාස පාළි 3102 මජ්ඣිමපණ්ණාස පාළි 3103 උපරිපණ්ණාස පාළි | 3201 මූලපණ්ණාස අට්ඨකථා-1 3202 මූලපණ්ණාස අට්ඨකථා-2 3203 මජ්ඣිමපණ්ණාස අට්ඨකථා 3204 උපරිපණ්ණාස අට්ඨකථා | 3301 මූලපණ්ණාස ටීකා 3302 මජ්ඣිමපණ්ණාස ටීකා 3303 උපරිපණ්ණාස ටීකා | |
| 4101 සගාථාවග්ග පාළි 4102 නිදානවග්ග පාළි 4103 ඛන්ධවග්ග පාළි 4104 සළායතනවග්ග පාළි 4105 මහාවග්ග පාළි (සංයුත්ත) | 4201 සගාථාවග්ග අට්ඨකථා 4202 නිදානවග්ග අට්ඨකථා 4203 ඛන්ධවග්ග අට්ඨකථා 4204 සළායතනවග්ග අට්ඨකථා 4205 මහාවග්ග අට්ඨකථා (සංයුත්ත) | 4301 සගාථාවග්ග ටීකා 4302 නිදානවග්ග ටීකා 4303 ඛන්ධවග්ග ටීකා 4304 සළායතනවග්ග ටීකා 4305 මහාවග්ග ටීකා (සංයුත්ත) | |
| 5101 එකකනිපාත පාළි 5102 දුකනිපාත පාළි 5103 තිකනිපාත පාළි 5104 චතුක්කනිපාත පාළි 5105 පඤ්චකනිපාත පාළි 5106 ඡක්කනිපාත පාළි 5107 සත්තකනිපාත පාළි 5108 අට්ඨකාදිනිපාත පාළි 5109 නවකනිපාත පාළි 5110 දසකනිපාත පාළි 5111 එකාදසකනිපාත පාළි | 5201 එකකනිපාත අට්ඨකථා 5202 දුක-තික-චතුක්කනිපාත අට්ඨකථා 5203 පඤ්චක-ඡක්ක-සත්තකනිපාත අට්ඨකථා 5204 අට්ඨකාදිනිපාත අට්ඨකථා | 5301 එකකනිපාත ටීකා 5302 දුක-තික-චතුක්කනිපාත ටීකා 5303 පඤ්චක-ඡක්ක-සත්තකනිපාත ටීකා 5304 අට්ඨකාදිනිපාත ටීකා | |
| 6101 ඛුද්දකපාඨ පාළි 6102 ධම්මපද පාළි 6103 උදාන පාළි 6104 ඉතිවුත්තක පාළි 6105 සුත්තනිපාත පාළි 6106 විමානවත්ථු පාළි 6107 පේතවත්ථු පාළි 6108 ථේරගාථා පාළි 6109 ථේරීගාථා පාළි 6110 අපදාන පාළි-1 6111 අපදාන පාළි-2 6112 බුද්ධවංස පාළි 6113 චරියාපිටක පාළි 6114 ජාතක පාළි-1 6115 ජාතක පාළි-2 6116 මහානිද්දේස පාළි 6117 චූළනිද්දේස පාළි 6118 පටිසම්භිදාමග්ග පාළි 6119 නෙත්තිප්පකරණ පාළි 6120 මිලින්දපඤ්හ පාළි 6121 පේටකෝපදේස පාළි | 6201 ඛුද්දකපාඨ අට්ඨකථා 6202 ධම්මපද අට්ඨකථා-1 6203 ධම්මපද අට්ඨකථා-2 6204 උදාන අට්ඨකථා 6205 ඉතිවුත්තක අට්ඨකථා 6206 සුත්තනිපාත අට්ඨකථා-1 6207 සුත්තනිපාත අට්ඨකථා-2 6208 විමානවත්ථු අට්ඨකථා 6209 පේතවත්ථු අට්ඨකථා 6210 ථේරගාථා අට්ඨකථා-1 6211 ථේරගාථා අට්ඨකථා-2 6212 ථේරීගාථා අට්ඨකථා 6213 අපදාන අට්ඨකථා-1 6214 අපදාන අට්ඨකථා-2 6215 බුද්ධවංස අට්ඨකථා 6216 චරියාපිටක අට්ඨකථා 6217 ජාතක අට්ඨකථා-1 6218 ජාතක අට්ඨකථා-2 6219 ජාතක අට්ඨකථා-3 6220 ජාතක අට්ඨකථා-4 6221 ජාතක අට්ඨකථා-5 6222 ජාතක අට්ඨකථා-6 6223 ජාතක අට්ඨකථා-7 6224 මහානිද්දේස අට්ඨකථා 6225 චූළනිද්දේස අට්ඨකථා 6226 පටිසම්භිදාමග්ග අට්ඨකථා-1 6227 පටිසම්භිදාමග්ග අට්ඨකථා-2 6228 නෙත්තිප්පකරණ අට්ඨකථා | 6301 නෙත්තිප්පකරණ ටීකා 6302 නෙත්තිවිභාවිනී | |
| 7101 ධම්මසංගණී පාළි 7102 විභඞ්ග පාළි 7103 ධාතුකථා පාළි 7104 පුග්ගලපඤ්ඤත්ති පාළි 7105 කථාවත්ථු පාළි 7106 යමක පාළි-1 7107 යමක පාළි-2 7108 යමක පාළි-3 7109 පට්ඨාන පාළි-1 7110 පට්ඨාන පාළි-2 7111 පට්ඨාන පාළි-3 7112 පට්ඨාන පාළි-4 7113 පට්ඨාන පාළි-5 | 7201 ධම්මසංගණි අට්ඨකථා 7202 සම්මෝහවිනෝදනී අට්ඨකථා 7203 පඤ්චපකරණ අට්ඨකථා | 7301 ධම්මසංගණී-මූලටීකා 7302 විභඞ්ග-මූලටීකා 7303 පඤ්චපකරණ-මූලටීකා 7304 ධම්මසංගණී-අනුටීකා 7305 පඤ්චපකරණ-අනුටීකා 7306 අභිධම්මාවතාරෝ-නාමරූපපරිච්ඡේදෝ 7307 අභිධම්මත්ථසංගහෝ 7308 අභිධම්මාවතාර-පුරාණටීකා 7309 අභිධම්මමාතිකාපාළි | |
| Español | |||
| El Canon Pali | Los Comentarios | Los Subcomentarios | Otros |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1 1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2 1203 Pācittiya Aṭṭhakathā 1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya) 1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā 1206 Parivāra Aṭṭhakathā | 1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1 1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2 1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā 1403 Vajirabuddhi Ṭīkā 1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1 1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2 1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1 1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2 1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1 1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Visuddhimagga-1 8402 Visuddhimagga-2 8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1 8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2 8405 Visuddhimagga nidānakathā 8406 Dīghanikāya (pu-vi) 8407 Majjhimanikāya (pu-vi) 8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi) 8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi) 8410 Vinayapiṭaka (pu-vi) 8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi) 8412 Aṭṭhakathā (pu-vi) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Namakkāraṭīkā 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Subodhālaṅkāraṭīkā 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8445 Dhammanīti 8444 Mahārahanīti 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8450 Cāṇakyanīti 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Milidaṭīkā 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā 2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha) 2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā | 2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā 2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha) 2303 Pāthikavagga Ṭīkā 2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1 2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1 3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2 3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā 3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā | 3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā 3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā 3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta) | 4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā 4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā 4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā 4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā 4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta) | 4301 Sagāthāvagga Ṭīkā 4302 Nidānavagga Ṭīkā 4303 Khandhavagga Ṭīkā 4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā 4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā 5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā 5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā 5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā | 5301 Ekakanipāta Ṭīkā 5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā 5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā 5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi-1 6111 Apadāna Pāḷi-2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi-1 6115 Jātaka Pāḷi-2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā 6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1 6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2 6204 Udāna Aṭṭhakathā 6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā 6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1 6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2 6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā 6209 Petavatthu Aṭṭhakathā 6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1 6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2 6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā 6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1 6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2 6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā 6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā 6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1 6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2 6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3 6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4 6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5 6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6 6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7 6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā 6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā 6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1 6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2 6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā | 6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi-1 7107 Yamaka Pāḷi-2 7108 Yamaka Pāḷi-3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5 | 7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā 7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā 7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā | 7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā 7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā 7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā 7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā 7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |
| แบบไทย | |||
| บาลีแคน | ข้อคิดเห็น | คำอธิบายย่อย | อื่น |
| 1101 ปาราชิกปาฬิ 1102 ปาจิตติยปาฬิ 1103 มหาวคฺคปาฬิ (วินัย) 1104 จูฬวคฺคปาฬิ 1105 ปริวารปาฬิ | 1201 ปาราชิกกณฺฑอฏฺฐกถา-๑ 1202 ปาราชิกกณฺฑอฏฺฐกถา-๒ 1203 ปาจิตฺติยอฏฺฐกถา 1204 มหาวคฺคอฏฺฐกถา (วินัย) 1205 จูฬวคฺคอฏฺฐกถา 1206 ปริวารอฏฺฐกถา | 1301 สารตฺถทีปนีฏีกา-๑ 1302 สารตฺถทีปนีฏีกา-๒ 1303 สารตฺถทีปนีฏีกา-๓ | 1401 ทเวมาติกาปาฬิ 1402 วินยสํคหอฏฺฐกถา 1403 วชิรพุทฺธิฏีกา 1404 วิมติวิโนทนีฏีกา-๑ 1405 วิมติวิโนทนีฏีกา-๒ 1406 วินยาลงฺการฏีกา-๑ 1407 วินยาลงฺการฏีกา-๒ 1408 กงฺขาวิตรณีปุราณฏีกา 1409 วินยวินิจฉย-อุตฺตรวินิจฉย 1410 วินยวินิจฉยฏีกา-๑ 1411 วินยวินิจฉยฏีกา-๒ 1412 ปาจิตฺยาทิโยชนาปาฬิ 1413 ขุทฺทสิกฺขา-มูลสิกฺขา 8401 วิสุทฺธิมคฺค-๑ 8402 วิสุทฺธิมคฺค-๒ 8403 วิสุทฺธิมคฺค-มหาฏีกา-๑ 8404 วิสุทฺธิมคฺค-มหาฏีกา-๒ 8405 วิสุทฺธิมคฺค-นิทานกถา 8406 ทีฆนิกาย (ปุ-วิ) 8407 มชฺฌิมนิกาย (ปุ-วิ) 8408 สํยุตฺตนิกาย (ปุ-วิ) 8409 องฺคุตฺตรนิกาย (ปุ-วิ) 8410 วินยปิฎก (ปุ-วิ) 8411 อภิธมฺมปิฎก (ปุ-วิ) 8412 อฏฺฐกถา (ปุ-วิ) 8413 นิรุตฺติทีปนี 8414 ปรมตฺถทีปนี สงฺคหมหาฏีกาปาฐ 8415 อนุทีปนีปาฐ 8416 ปฎฺฐานุทฺเทสทีปนีปาฐ 8417 นมกฺการฏีกา 8418 มหาปณามปาฐ 8419 ลกฺขณาโต พุทฺธโถมนาคาถา 8420 สุตวทน 8421 กมลาญฺชลิ 8422 ชินาลงฺการ 8423 ปชฺชมธุ 8424 พุทฺธคุณคาถาวลี 8425 จูฬคนฺถวํส 8427 สาสนวํส 8426 มหาวํส 8429 โมคฺคลฺลานพฺยากรณํ 8428 กจฺจายนพฺยากรณํ 8430 สทฺทานีติปฺปกรณํ (ปทมาลา) 8431 สทฺทานีติปฺปกรณํ (ธาตุมาลา) 8432 ปทรูปสิทฺธิ 8433 โมคคฺลานปญฺจิกา 8434 ปโยคสิทฺธิปาฐ 8435 วุตฺโตทยปาฐ 8436 อภิธานปฺปทีปิกาปาฐ 8437 อภิธานปฺปทีปิกาฏีกา 8438 สุโพธาลงฺการปาฐ 8439 สุโพธาลงฺการฏีกา 8440 พาลาวตาร คณฺฐิปทตฺถวินิจฺฉยสาร 8446 กวิทปฺปณนีติ 8447 นีติมญฺชรี 8445 ธมฺมนีติ 8444 มหารหนีติ 8441 โลกนีติ 8442 สุตฺตนฺตนีติ 8443 สูรสฺสตินีติ 8450 จาณกฺยนีติ 8448 นรทกฺขทีปนี 8449 จตุราวรกฺขทีปนี 8451 รสวาหินี 8452 สีมวิโสธนีปาฐ 8453 เวสฺสนฺตรคีติ 8454 โมคฺคลฺลาน วุตฺติวิวรณปญฺจิกา 8455 ถูปวํส 8456 ทาฐาวํส 8457 ธาตุปาฐวิลาสินิยา 8458 ธาตุวํส 8459 หตฺถวนคัลลวิหารวํส 8460 ชนจริตย 8461 ชนวํสทีปํ 8462 เตลกฏาหคาถา 8463 มิลิทฏีกา 8464 ปทมญฺชรี 8465 ปทสาธนํ 8466 สทฺทพินฺทุปกรณํ 8467 กจฺจายนธาตุมญฺชุสา 8468 สามนฺตกูฏวณฺณนา |
| 2101 สีลกฺขนฺธวคฺคปาฬิ 2102 มหาวคฺคปาฬิ (ทีฆ) 2103 ปาถิกวคฺคปาฬิ | 2201 สีลกฺขนฺธวคฺคอฏฺฐกถา 2202 มหาวคฺคอฏฺฐกถา (ทีฆ) 2203 ปาถิกวคฺคอฏฺฐกถา | 2301 สีลกฺขนฺธวคฺคฏีกา 2302 มหาวคฺคฏีกา (ทีฆ) 2303 ปาถิกวคฺคฏีกา 2304 สีลกฺขนฺธวคฺค-อภินวฏีกา-๑ 2305 สีลกฺขนฺธวคฺค-อภินวฏีกา-๒ | |
| 3101 มูลปณฺณาสปาฬิ 3102 มชฺฌิมปณฺณาสปาฬิ 3103 อุปริปณฺณาสปาฬิ | 3201 มูลปณฺณาสอฏฺฐกถา-๑ 3202 มูลปณฺณาสอฏฺฐกถา-๒ 3203 มชฺฌิมปณฺณาสอฏฺฐกถา 3204 อุปริปณฺณาสอฏฺฐกถา | 3301 มูลปณฺณาสฏีกา 3302 มชฺฌิมปณฺณาสฏีกา 3303 อุปริปณฺณาสฏีกา | |
| 4101 สคาถาวคฺคปาฬิ 4102 นิทานวคฺคปาฬิ 4103 ขนฺธวคฺคปาฬิ 4104 สฬายตนวคฺคปาฬิ 4105 มหาวคฺคปาฬิ (สํยุตฺต) | 4201 สคาถาวคฺคอฏฺฐกถา 4202 นิทานวคฺคอฏฺฐกถา 4203 ขนฺธวคฺคอฏฺฐกถา 4204 สฬายตนวคฺคอฏฺฐกถา 4205 มหาวคฺคอฏฺฐกถา (สํยุตฺต) | 4301 สคาถาวคฺคฏีกา 4302 นิทานวคฺคฏีกา 4303 ขนฺธวคฺคฏีกา 4304 สฬายตนวคฺคฏีกา 4305 มหาวคฺคฏีกา (สํยุตฺต) | |
| 5101 เอกกนิปาตปาฬิ 5102 ทุกนิปาตปาฬิ 5103 ติกนิปาตปาฬิ 5104 จตุกฺกนิปาตปาฬิ 5105 ปญฺจกนิปาตปาฬิ 5106 ฉกฺกนิปาตปาฬิ 5107 สตฺตกนิปาตปาฬิ 5108 อฏฺฐกาทินิปาตปาฬิ 5109 นวกนิปาตปาฬิ 5110 ทสกนิปาตปาฬิ 5111 เอกาทสกนิปาตปาฬิ | 5201 เอกกนิปาตอฏฺฐกถา 5202 ทุก-ติก-จตุกฺกนิปาตอฏฺฐกถา 5203 ปญฺจก-ฉกฺก-สตฺตกนิปาตอฏฺฐกถา 5204 อฏฺฐกาทินิปาตอฏฺฐกถา | 5301 เอกกนิปาตฏีกา 5302 ทุก-ติก-จตุกฺกนิปาตฏีกา 5303 ปญฺจก-ฉกฺก-สตฺตกนิปาตฏีกา 5304 อฏฺฐกาทินิปาตฏีกา | |
| 6101 ขุทฺทกปาฐปาฬิ 6102 ธมฺมปทปาฬิ 6103 อุทานปาฬิ 6104 อิติวุตฺตกปาฬิ 6105 สุตฺตนิบาตปาฬิ 6106 วิมานวตฺถุปาฬิ 6107 เปตวตฺถุปาฬิ 6108 เถรคาถาปาฬิ 6109 เถรีคาถาปาฬิ 6110 อปทานปาฬิ-๑ 6111 อปทานปาฬิ-๒ 6112 พุทธวงฺสปาฬิ 6113 จริยาปิฏกปาฬิ 6114 ชาตกปาฬิ-๑ 6115 ชาตกปาฬิ-๒ 6116 มหานิทฺเทสปาฬิ 6117 จูฬนิทฺเทสปาฬิ 6118 ปฏิสมฺภิทามคฺคปาฬิ 6119 เนตฺติปฺปกฺรณปาฬิ 6120 มิลินฺทปญฺหาปาฬิ 6121 เปฏโกปเทสปาฬิ | 6201 ขุทฺทกปาฐอฏฺฐกถา 6202 ธมฺมปทอฏฺฐกถา-๑ 6203 ธมฺมปทอฏฺฐกถา-๒ 6204 อุทานอฏฺฐกถา 6205 อิติวุตฺตกอฏฺฐกถา 6206 สุตฺตนิบาตอฏฺฐกถา-๑ 6207 สุตฺตนิบาตอฏฺฐกถา-๒ 6208 วิมานวตฺถุอฏฺฐกถา 6209 เปตวตฺถุอฏฺฐกถา 6210 เถรคาถาอฏฺฐกถา-๑ 6211 เถรคาถาอฏฺฐกถา-๒ 6212 เถรีคาถาอฏฺฐกถา 6213 อปทานอฏฺฐกถา-๑ 6214 อปทานอฏฺฐกถา-๒ 6215 พุทธวงฺสอฏฺฐกถา 6216 จริยาปิฏกอฏฺฐกถา 6217 ชาตกอฏฺฐกถา-๑ 6218 ชาตกอฏฺฐกถา-๒ 6219 ชาตกอฏฺฐกถา-๓ 6220 ชาตกอฏฺฐกถา-๔ 6221 ชาตกอฏฺฐกถา-๕ 6222 ชาตกอฏฺฐกถา-๖ 6223 ชาตกอฏฺฐกถา-๗ 6224 มหานิทฺเทสอฏฺฐกถา 6225 จูฬนิทฺเทสอฏฺฐกถา 6226 ปฏิสมฺภิทามคฺคอฏฺฐกถา-๑ 6227 ปฏิสมฺภิทามคฺคอฏฺฐกถา-๒ 6228 เนตฺติปฺปกฺรณอฏฺฐกถา | 6301 เนตฺติปฺปกฺรณฏีกา 6302 เนตฺติวิภาวินี | |
| 7101 ธมฺมสงฺคณีปาฬิ 7102 วิภงฺคปาฬิ 7103 ธาตุกถาปาฬิ 7104 ปุคฺคลปญฺญตฺติปาฬิ 7105 กถาวตฺถุปาฬิ 7106 ยมกปาฬิ-๑ 7107 ยมกปาฬิ-๒ 7108 ยมกปาฬิ-๓ 7109 ปฎฺฐานปาฬิ-๑ 7110 ปฎฺฐานปาฬิ-๒ 7111 ปฎฺฐานปาฬิ-๓ 7112 ปฎฺฐานปาฬิ-๔ 7113 ปฎฺฐานปาฬิ-๕ | 7201 ธมฺมสงฺคณิอฏฺฐกถา 7202 สมฺโมหวินิทนีอฏฺฐกถา 7203 ปญฺจปกรณอฏฺฐกถา | 7301 ธมฺมสงฺคณีมูลฏีกา 7302 วิภงฺคมูลฏีกา 7303 ปญฺจปกรณมูลฏีกา 7304 ธมฺมสงฺคณีอนุฏีกา 7305 ปญฺจปกรณอนุฏีกา 7306 อภิธมฺมาวตาโร-นามรูปปริจฺเฉโท 7307 อภิธมฺมตฺถสงฺคโห 7308 อภิธมฺมาวตาร-ปุราณฏีกา 7309 อภิธมฺมมาติกาปาฬิ | |
| བོད་མི | |||
| པཱ་ལི་གསུང་རབ། | འགྲེལ་བཤད། | འགྲེལ་བཤད་ཕྲན། | གཞན། |
| 1101 ཕ་ར་ཇི་ཀ་པཱ་ལི། 1102 པཱ་ཙི་ཏི་ཡ་པཱ་ལི། 1103 མ་ཧཱ་ཝག་ག་པཱ་ལི། (ཝི་ན་ཡ) 1104 ཙཱུ་ལ་ཝག་ག་པཱ་ལི། 1105 པ་རི་ཝཱ་ར་པཱ་ལི། | 1201 ཕ་ར་ཇི་ཀ་ཀཎྜ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 1202 ཕ་ར་ཇི་ཀ་ཀཎྜ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 1203 པཱ་ཙི་ཏི་ཡ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 1204 མ་ཧཱ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། (ཝི་ན་ཡ) 1205 ཙཱུ་ལ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 1206 པ་རི་ཝཱ་ར་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 1301 སཱ་རཏྠ་དཱི་པ་ནཱི་ཊཱི་ཀཱ-༡ 1302 སཱ་རཏྠ་དཱི་པ་ནཱི་ཊཱི་ཀཱ-༢ 1303 སཱ་རཏྠ་དཱི་པ་ནཱི་ཊཱི་ཀཱ-༣ | 1401 དྭེ་མཱ་ཏི་ཀཱ་པཱ་ལི། 1402 ཝི་ན་ཡ་སངྒ་ཧ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 1403 ཝ་ཇི་ར་བུད་དྷི་ཊཱི་ཀཱ། 1404 ཝི་མ་ཏི་ཝི་ནོ་ད་ནཱི་ཊཱི་ཀཱ-༡ 1405 ཝི་མ་ཏི་ཝི་ནོ་ད་ནཱི་ཊཱི་ཀཱ-༢ 1406 ཝི་ན་ཡཱ་ལངྐཱ་ར་ཊཱི་ཀཱ-༡ 1407 ཝི་ན་ཡཱ་ལངྐཱ་ར་ཊཱི་ཀཱ-༢ 1408 ཀངྑཱ་ཝི་ཏ་ར་ཎཱི་པུ་རཱ་ཎ་ཊཱི་ཀཱ། 1409 ཝི་ན་ཡ་ཝི་ནི་ཙ་ཡ་ཨུ་ཏྟ་ར་ཝི་ནི་ཙ་ཡ། 1410 ཝི་ན་ཡ་ཝི་ནི་ཙ་ཡ་ཊཱི་ཀཱ-༡ 1411 ཝི་ན་ཡ་ཝི་ནི་ཙ་ཡ་ཊཱི་ཀཱ-༢ 1412 པཱ་ཙི་ཏྱཱ་དི་ཡོ་ཇ་ནཱ་པཱ་ལི། 1413 ཁུད་ད་སིཀྑཱ་མཱུ་ལ་སིཀྑཱ། 8401 ཝི་སུད་དྷི་མགྒ-༡ 8402 ཝི་སུད་དྷི་མགྒ-༢ 8403 ཝི་སུད་དྷི་མགྒ་མ་ཧཱ་ཊཱི་ཀཱ-༡ 8404 ཝི་སུད་དྷི་མགྒ་མ་ཧཱ་ཊཱི་ཀཱ-༢ 8405 ཝི་སུད་དྷི་མགྒ་ནི་དཱ་ན་ཀ་ཐཱ། 8406 དཱི་གྷ་ནི་ཀཱ་ཡ། (པུ་ཝི) 8407 མཛྷི་མ་ནི་ཀཱ་ཡ། (པུ་ཝི) 8408 སཾ་ཡུཏྟ་ནི་ཀཱ་ཡ། (པུ་ཝི) 8409 ཨངྒུ་ཏྟ་ར་ནི་ཀཱ་ཡ། (པུ་ཝི) 8410 ཝི་ན་ཡ་པི་ཊ་ཀ། (པུ་ཝི) 8411 ཨ་བྷི་དྷམྨ་པི་ཊ་ཀ། (པུ་ཝི) 8412 ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། (པུ་ཝི) 8413 ནི་རུཏྟི་དཱི་པ་ནཱི། 8414 པ་ར་མཏྠ་དཱི་པ་ནཱི་སངྒ་ཧ་མ་ཧཱ་ཊཱི་ཀཱ་པཱ་ཋ། 8415 ཨ་ནུ་དཱི་པ་ནཱི་པཱ་ཋ། 8416 པཊྛཱ་ནུདྡེ་ས་དཱི་པ་ནཱི་པཱ་ཋ། 8417 ན་མཀྐཱ་ར་ཊཱི་ཀཱ། 8418 མ་ཧཱ་པ་ཎཱ་མ་པཱ་ཋ། 8419 ལཀྑ་ཎཱ་ཏོ་བུདྡྷ་ཐོ་མ་ནཱ་གཱ་ཐཱ། 8420 སུ་ཏ་ཝནྡ་ནཱ། 8421 ཀ་མ་ལཱཉྫ་ལི། 8422 ཇི་ནཱ་ལངྐཱ་ར། 8423 པཛྫ་མ་དྷུ། 8424 བུདྡྷ་གུ་ཎ་གཱ་ཐཱ་ཝ་ལཱི། 8425 ཙཱུ་ལ་གནྠ་ཝཾ་ས། 8427 སཱ་ས་ན་ཝཾ་ས། 8426 མ་ཧཱ་ཝཾ་ས། 8429 མོགྒ་ལླཱ་ན་བྱཱ་ཀ་ར་ཎཾ། 8428 ཀཙྩཱ་ཡ་ན་བྱཱ་ཀ་ར་ཎཾ། 8430 སདྡ་ནཱི་ཏི་པྤ་ཀ་ར་ཎཾ། (པ་ད་མཱ་ལཱ) 8431 སདྡ་ནཱི་ཏི་པྤ་ཀ་ར་ཎཾ། (དྷཱ་ཏུ་མཱ་ལཱ) 8432 པ་ད་རཱུ་པ་སིད་དྷི། 8433 མོ་ག་ལླཱ་ན་པཉྩ་ཀཱ། 8434 པ་ཡོ་ག་སིད་དྷི་པཱ་ཋ། 8435 བུཏྟོ་ད་ཡ་པཱ་ཋ། 8436 ཨ་བྷི་དྷཱ་ན་པྤ་དཱི་པི་ཀཱ་པཱ་ཋ། 8437 ཨ་བྷི་དྷཱ་ན་པྤ་དཱི་པི་ཀཱ་ཊཱི་ཀཱ། 8438 སུ་བོ་དྷཱ་ལངྐཱ་ར་པཱ་ཋ། 8439 སུ་བོ་དྷཱ་ལངྐཱ་ར་ཊཱི་ཀཱ། 8440 བཱ་ལཱ་ཝ་ཏཱ་ར་གཎྛི་པ་དཏྠ་ཝི་ནི་ཙ་ཡ་སཱ་ར། 8446 ཀ་ཝི་དཔྤ་ཎ་ནཱི་ཏི། 8447 ནཱི་ཏི་མཉྫ་རཱི། 8445 དྷམྨ་ནཱི་ཏི། 8444 མ་ཧཱ་ར་ཧ་ནཱི་ཏི། 8441 ལོ་ཀ་ནཱི་ཏི། 8442 སུཏྟནྟ་ནཱ་ཏི། 8443 སཱུ་རསྶ་ཏི་ནཱི་ཏི། 8450 ཙཱ་ཎཀྱ་ནཱི་ཏི། 8448 ན་ར་དཀྑ་དཱི་པ་ནཱི། 8449 ཙ་ཏུ་རཱ་རཀྑ་དཱི་པ་ནཱི། 8451 ར་ས་ཝཱ་ཧི་ནཱི། 8452 སཱི་མ་ཝི་སོ་ད་ནཱི་པཱ་ཋ། 8453 ཝེསྶནྟ་ར་གཱི་ཏི། 8454 མོགྒ་ལླཱ་ན་བུཏྟི་ཝི་ཝ་ར་ཎ་པཉྩ་ཀཱ། 8455 ཐཱུ་པ་ཝཾ་ས། 8456 དཱ་ཊྷཱ་ཝཾ་ས། 8457 དྷཱ་ཏུ་པཱ་ཋ་ཝི་ལཱ་སི་ནི་ཡཱ། 8458 དྷཱ་ཏུ་ཝཾ་ས། 8459 ཧཏྠ་ཝ་ན་གལླ་ཝི་ཧཱ་ར་ཝཾ་ས། 8460 ཇི་ན་ཙ་རི་ཏ་ཡ། 8461 ཇི་ན་ཝཾ་ས་དཱི་པཾ། 8462 ཏེ་ལ་ཀ་ཊཱ་ཧ་གཱ་ཐཱ། 8463 མི་ལི་ད་ཊཱི་ཀཱ། 8464 པ་ད་མཉྫ་རཱི། 8465 པ་ད་སཱ་ད་ནཾ། 8466 སདྡ་བིནྡུ་པ་ཀ་ར་ཎཾ། 8467 ཀཙྩཱ་ཡ་ན་དྷཱ་ཏུ་མཉྫུ་སཱ། 8468 སཱ་མནྟ་ཀཱུ་ཊ་ཝཎྞ་ནཱ། |
| 2101 སཱི་ལཀྑནྡྷ་ཝག་ག་པཱ་ལི། 2102 མ་ཧཱ་ཝག་ག་པཱ་ལི། (དཱི་གྷ) 2103 པཱ་ཐི་ཀ་ཝག་ག་པཱ་ལི། | 2201 སཱི་ལཀྑནྡྷ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 2202 མ་ཧཱ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། (དཱི་གྷ) 2203 པཱ་ཐི་ཀ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 2301 སཱི་ལཀྑནྡྷ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 2302 མ་ཧཱ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། (དཱི་གྷ) 2303 པཱ་ཐི་ཀ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 2304 སཱི་ལཀྑནྡྷ་ཝག་ག་ཨ་བྷི་ན་ཝ་ཊཱི་ཀཱ-༡ 2305 སཱི་ལཀྑནྡྷ་ཝག་ག་ཨ་བྷི་ན་ཝ་ཊཱི་ཀཱ-༢ | |
| 3101 མཱུ་ལ་པཎྞཱ་ས་པཱ་ལི། 3102 མཛྷི་མ་པཎྞཱ་ས་པཱ་ལི། 3103 ཨུ་པ་རི་པཎྞཱ་ས་པཱ་ལི། | 3201 མཱུ་ལ་པཎྞཱ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 3202 མཱུ་ལ་པཎྞཱ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 3203 མཛྷི་མ་པཎྞཱ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 3204 ཨུ་པ་རི་པཎྞཱ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 3301 མཱུ་ལ་པཎྞཱ་ས་ཊཱི་ཀཱ། 3302 མཛྷི་མ་པཎྞཱ་ས་ཊཱི་ཀཱ། 3303 ཨུ་པ་རི་པཎྞཱ་ས་ཊཱི་ཀཱ། | |
| 4101 ས་གཱ་ཐཱ་ཝག་ག་པཱ་ལི། 4102 ནི་དཱ་ན་ཝག་ག་པཱ་ལི། 4103 ཁནྡྷ་ཝག་ག་པཱ་ལི། 4104 ས་ལཱ་ཡ་ཏ་ན་ཝག་ག་པཱ་ལི། 4105 མ་ཧཱ་ཝག་ག་པཱ་ལི། (སཾ་ཡུཏྟ) | 4201 ས་གཱ་ཐཱ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 4202 ནི་དཱ་ན་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 4203 ཁནྡྷ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 4204 ས་ལཱ་ཡ་ཏ་ན་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 4205 མ་ཧཱ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། (སཾ་ཡུཏྟ) | 4301 ས་གཱ་ཐཱ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 4302 ནི་དཱ་ན་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 4303 ཁནྡྷ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 4304 ས་ལཱ་ཡ་ཏ་ན་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 4305 མ་ཧཱ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། (སཾ་ཡུཏྟ) | |
| 5101 ཨེ་ཀ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5102 དུ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5103 ཏི་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5104 ཙ་ཏུཀྐ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5105 པཉྩ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5106 ཆཀྐ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5107 སཏྟ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5108 ཨཊྛ་ཀཱ་དི་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5109 ན་ཝ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5110 ད་ས་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5111 ཨེ་ཀཱ་ད་ས་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། | 5201 ཨེ་ཀ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 5202 དུ་ཀ་ཏི་ཀ་ཙ་ཏུཀྐ་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 5203 པཉྩ་ཀ་ཆཀྐ་སཏྟ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 5204 ཨཊྛ་ཀཱ་དི་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 5301 ཨེ་ཀ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་ཊཱི་ཀཱ། 5302 དུ་ཀ་ཏི་ཀ་ཙ་ཏུཀྐ་ནི་པཱ་ཏ་ཊཱི་ཀཱ། 5303 པཉྩ་ཀ་ཆཀྐ་སཏྟ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་ཊཱི་ཀཱ། 5304 ཨཊྛ་ཀཱ་དི་ནི་པཱ་ཏ་ཊཱི་ཀཱ། | |
| 6101 ཁུད་ད་ཀ་པཱ་ཋ་པཱ་ལི། 6102 དྷམྨ་པ་ད་པཱ་ལི། 6103 ཨུ་དཱ་ན་པཱ་ལི། 6104 ཨི་ཏི་ཝུཏྟ་ཀ་པཱ་ལི། 6105 སུཏྟ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 6106 ཝི་མཱ་ན་ཝཏྠུ་པཱ་ལི། 6107 པེ་ཏ་ཝཏྠུ་པཱ་ལི། 6108 ཐེ་ར་གཱ་ཐཱ་པཱ་ལི། 6109 ཐེ་རཱི་གཱ་ཐཱ་པཱ་ལི། 6110 ཨ་པ་དཱ་ན་པཱ་ལི-༡ 6111 ཨ་པ་དཱ་ན་པཱ་ལི-༢ 6112 བུདྡྷ་ཝཾ་ས་པཱ་ལི། 6113 ཙ་རི་ཡཱ་པི་ཊ་ཀ་པཱ་ལི། 6114 ཛཱ་ཏ་ཀ་པཱ་ལི-༡ 6115 ཛཱ་ཏ་ཀ་པཱ་ལི-༢ 6116 མ་ཧཱ་ནི་དྡེ་ས་པཱ་ལི། 6117 ཙཱུ་ལ་ནི་དྡེ་ས་པཱ་ལི། 6118 པ་ཊི་སམ་བྷི་དཱ་མགྒ་པཱ་ལི། 6119 ནེཏྟི་པྤ་ཀ་ར་ཎ་པཱ་ལི། 6120 མི་ལིནྡ་པཉྷ་པཱ་ལི། 6121 པེ་ཊ་ཀོ་པ་དེ་ས་པཱ་ལི། | 6201 ཁུད་ད་ཀ་པཱ་ཋ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6202 དྷམྨ་པ་ད་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6203 དྷམྨ་པ་ད་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6204 ཨུ་དཱ་ན་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6205 ཨི་ཏི་ཝུཏྟ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6206 སུཏྟ་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6207 སུཏྟ་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6208 ཝི་མཱ་ན་ཝཏྠུ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6209 པེ་ཏ་ཝཏྠུ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6210 ཐེ་ར་གཱ་ཐཱ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6211 ཐེ་ར་གཱ་ཐཱ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6212 ཐེ་རཱི་གཱ་ཐཱ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6213 ཨ་པ་དཱ་ན་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6214 ཨ་པ་དཱ་ན་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6215 བུདྡྷ་ཝཾ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6216 ཙ་རི་ཡཱ་པི་ཊ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6217 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6218 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6219 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༣ 6220 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༤ 6221 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༥ 6222 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༦ 6223 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༧ 6224 མ་ཧཱ་ནི་དྡེ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6225 ཙཱུ་ལ་ནི་དྡེ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6226 པ་ཊི་སམ་བྷི་དཱ་མགྒ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6227 པ་ཊི་སམ་བྷི་དཱ་མགྒ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6228 ནེཏྟི་པྤ་ཀ་ར་ཎ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 6301 ནེཏྟི་པྤ་ཀ་ར་ཎ་ཊཱི་ཀཱ། 6302 ནེཏྟི་ཝི་བྷཱི་ནཱི། | |
| 7101 དྷམྨ་སངྒ་ཎཱི་པཱ་ལི། 7102 ཝི་བྷངྒ་པཱ་ལི། 7103 དྷཱ་ཏུ་ཀ་ཐཱ་པཱ་ལི། 7104 པུགྒ་ལ་པཉྙཏྟི་པཱ་ལི། 7105 ཀ་ཐཱ་ཝཏྠུ་པཱ་ལི། 7106 ཡ་མ་ཀ་པཱ་ལི-༡ 7107 ཡ་མ་ཀ་པཱ་ལི-༢ 7108 ཡ་མ་ཀ་པཱ་ལི-༣ 7109 པཊྛཱ་ན་པཱ་ལི-༡ 7110 པཊྛཱ་ན་པཱ་ལི-༢ 7111 པཊྛཱ་ན་པཱ་ལི-༣ 7112 པཊྛཱ་ན་པཱ་ལི-༤ 7113 པཊྛཱ་ན་པཱ་ལི-༥ | 7201 དྷམྨ་སངྒ་ཎི་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 7202 སམྨོ་ཧ་ཝི་ནོ་ད་ནཱི་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 7203 པཉྩ་པ་ཀ་ར་ཎ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 7301 དྷམྨ་སངྒ་ཎཱི་མཱུ་ལ་ཊཱི་ཀཱ། 7302 ཝི་བྷངྒ་མཱུ་ལ་ཊཱི་ཀཱ། 7303 པཉྩ་པ་ཀ་ར་ཎ་མཱུ་ལ་ཊཱི་ཀཱ། 7304 དྷམྨ་སངྒ་ཎཱི་ཨ་ནུ་ཊཱི་ཀཱ། 7305 པཉྩ་པ་ཀ་ར་ཎ་ཨ་ནུ་ཊཱི་ཀཱ། 7306 ཨ་བྷི་དྷམྨཱ་ཝ་ཏཱ་རོ་ནཱ་མ་རཱུ་པ་པ་རི་ཙྪེ་དོ། 7307 ཨ་བྷི་དྷམྨཏྠ་སངྒ་ཧོ། 7308 ཨ་བྷི་དྷམྨཱ་ཝ་ཏཱ་ར་པུ་རཱ་ཎ་ཊཱི་ཀཱ། 7309 ཨ་བྷི་དྷམྨ་མཱ་ཏི་ཀཱ་པཱ་ལི། | |
| Tiếng Việt | |||
| Kinh điển Pali | Chú giải | Phụ chú giải | Khác |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Tạng Luật) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Chú Giải Pārājikakaṇḍa - 1 1202 Chú Giải Pārājikakaṇḍa - 2 1203 Chú Giải Pācittiya 1204 Chú Giải Mahāvagga (Tạng Luật) 1205 Chú Giải Cūḷavagga 1206 Chú Giải Parivāra | 1301 Phụ Chú Giải Sāratthadīpanī - 1 1302 Phụ Chú Giải Sāratthadīpanī - 2 1303 Phụ Chú Giải Sāratthadīpanī - 3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Chú Giải Vinayasaṅgaha 1403 Phụ Chú Giải Vajirabuddhi 1404 Phụ Chú Giải Vimativinodanī - 1 1405 Phụ Chú Giải Vimativinodanī - 2 1406 Phụ Chú Giải Vinayālaṅkāra - 1 1407 Phụ Chú Giải Vinayālaṅkāra - 2 1408 Phụ Chú Giải Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Phụ Chú Giải Vinayavinicchaya - 1 1411 Phụ Chú Giải Vinayavinicchaya - 2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Thanh Tịnh Đạo - 1 8402 Thanh Tịnh Đạo - 2 8403 Đại Phụ Chú Giải Thanh Tịnh Đạo - 1 8404 Đại Phụ Chú Giải Thanh Tịnh Đạo - 2 8405 Lời Tựa Thanh Tịnh Đạo 8406 Trường Bộ Kinh (Vấn Đáp) 8407 Trung Bộ Kinh (Vấn Đáp) 8408 Tương Ưng Bộ Kinh (Vấn Đáp) 8409 Tăng Chi Bộ Kinh (Vấn Đáp) 8410 Tạng Luật (Vấn Đáp) 8411 Tạng Vi Diệu Pháp (Vấn Đáp) 8412 Chú Giải (Vấn Đáp) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Phụ Chú Giải Namakkāra 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Phụ Chú Giải Abhidhānappadīpikā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Phụ Chú Giải Subodhālaṅkāra 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8444 Mahārahanīti 8445 Dhammanīti 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8450 Cāṇakyanīti 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Phụ Chú Giải Milinda 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Trường Bộ) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Chú Giải Sīlakkhandhavagga 2202 Chú Giải Mahāvagga (Trường Bộ) 2203 Chú Giải Pāthikavagga | 2301 Phụ Chú Giải Sīlakkhandhavagga 2302 Phụ Chú Giải Mahāvagga (Trường Bộ) 2303 Phụ Chú Giải Pāthikavagga 2304 Phụ Chú Giải Mới Sīlakkhandhavagga - 1 2305 Phụ Chú Giải Mới Sīlakkhandhavagga - 2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Chú Giải Mūlapaṇṇāsa - 1 3202 Chú Giải Mūlapaṇṇāsa - 2 3203 Chú Giải Majjhimapaṇṇāsa 3204 Chú Giải Uparipaṇṇāsa | 3301 Phụ Chú Giải Mūlapaṇṇāsa 3302 Phụ Chú Giải Majjhimapaṇṇāsa 3303 Phụ Chú Giải Uparipaṇṇāsa | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Tương Ưng Bộ) | 4201 Chú Giải Sagāthāvagga 4202 Chú Giải Nidānavagga 4203 Chú Giải Khandhavagga 4204 Chú Giải Saḷāyatanavagga 4205 Chú Giải Mahāvagga (Tương Ưng Bộ) | 4301 Phụ Chú Giải Sagāthāvagga 4302 Phụ Chú Giải Nidānavagga 4303 Phụ Chú Giải Khandhavagga 4304 Phụ Chú Giải Saḷāyatanavagga 4305 Phụ Chú Giải Mahāvagga (Tương Ưng Bộ) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Chú Giải Ekakanipāta 5202 Chú Giải Duka-tika-catukkanipāta 5203 Chú Giải Pañcaka-chakka-sattakanipāta 5204 Chú Giải Aṭṭhakādinipāta | 5301 Phụ Chú Giải Ekakanipāta 5302 Phụ Chú Giải Duka-tika-catukkanipāta 5303 Phụ Chú Giải Pañcaka-chakka-sattakanipāta 5304 Phụ Chú Giải Aṭṭhakādinipāta | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi - 1 6111 Apadāna Pāḷi - 2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi - 1 6115 Jātaka Pāḷi - 2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Chú Giải Khuddakapāṭha 6202 Chú Giải Dhammapada - 1 6203 Chú Giải Dhammapada - 2 6204 Chú Giải Udāna 6205 Chú Giải Itivuttaka 6206 Chú Giải Suttanipāta - 1 6207 Chú Giải Suttanipāta - 2 6208 Chú Giải Vimānavatthu 6209 Chú Giải Petavatthu 6210 Chú Giải Theragāthā - 1 6211 Chú Giải Theragāthā - 2 6212 Chú Giải Therīgāthā 6213 Chú Giải Apadāna - 1 6214 Chú Giải Apadāna - 2 6215 Chú Giải Buddhavaṃsa 6216 Chú Giải Cariyāpiṭaka 6217 Chú Giải Jātaka - 1 6218 Chú Giải Jātaka - 2 6219 Chú Giải Jātaka - 3 6220 Chú Giải Jātaka - 4 6221 Chú Giải Jātaka - 5 6222 Chú Giải Jātaka - 6 6223 Chú Giải Jātaka - 7 6224 Chú Giải Mahāniddesa 6225 Chú Giải Cūḷaniddesa 6226 Chú Giải Paṭisambhidāmagga - 1 6227 Chú Giải Paṭisambhidāmagga - 2 6228 Chú Giải Nettippakaraṇa | 6301 Phụ Chú Giải Nettippakaraṇa 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi - 1 7107 Yamaka Pāḷi - 2 7108 Yamaka Pāḷi - 3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi - 1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi - 2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi - 3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi - 4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi - 5 | 7201 Chú Giải Dhammasaṅgaṇi 7202 Chú Giải Sammohavinodanī 7203 Chú Giải Pañcapakaraṇa | 7301 Phụ Chú Giải Gốc Dhammasaṅgaṇī 7302 Phụ Chú Giải Gốc Vibhaṅga 7303 Phụ Chú Giải Gốc Pañcapakaraṇa 7304 Phụ Chú Giải Tiếp Theo Dhammasaṅgaṇī 7305 Phụ Chú Giải Tiếp Theo Pañcapakaraṇa 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Phụ Chú Giải Cổ Điển Abhidhammāvatāra 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |