සද්දබින්දු පකරණං

သဒ္ဒဗိန္ဒုကျမ်း

නමො තස්ස භගවතො අරහතො සම්මාසම්බුද්ධස්ස

ပူဇော်အထူးကို ခံတော်မူထိုက်သော၊ တရားအားလုံးကို ကိုယ်တော်တိုင် မှန်ကန်စွာ သိတော်မူသော ထိုမြတ်စွာဘုရားအား ရှိခိုးပါ၏။

1.

၁။

යස්සඤෙය්‍යෙසු ධම්මෙසු, නාණුමත්තම්පවෙදිතං,නත්වාසද්ධම්මසඞ්ඝංතං, සද්දබින්දුංසමාරභෙ;

သိအပ်သော တရားတို့၌ မြူမှုန်ခန့်မျှပင် သိတော်မမူသည်မရှိသော ထိုမြတ်စွာဘုရားနှင့်တကွ တရားတော်၊ သံဃာတော်မြတ်ကို ရှိခိုးပူဇော်၍ သဒ္ဒဗိန္ဒုကျမ်းကို စတင်ရေးသားပါအံ့။

2.

၂။

කාදිරිතා නවසඞ්ඛ්‍යා, කමෙනටා දි යාදිච,පාදයොපඤ්ච සඞ්ඛ්‍යාතා, සුඤ්ඤනාමා සරඤ්ඤනා;

က-အက္ခရာ အစရှိသော ကိုးလုံးသော အက္ခရာတို့သည်လည်းကောင်း၊ အစဉ်အတိုင်း ဋ-အက္ခရာ အစရှိသည်တို့သည်လည်းကောင်း၊ ယ-အက္ခရာ အစရှိသည်တို့သည်လည်းကောင်း၊ ပ-အက္ခရာ အစရှိသော ငါးလုံးသော အက္ခရာတို့သည်လည်းကောင်း အရေအတွက်အားဖြင့် သတ်မှတ်အပ်ကုန်၏။ သရနှင့် နိဂ္ဂဟိတ်တို့ကို သုညအမည်ရှိကုန်၏ဟု ဆိုအပ်ကုန်၏။

3.

၃။

සරෙහෙවසරාපුබ්බෙ ලුත්තාවාවීපරෙරමා,බ්‍යඤ්ජනාචාගමාවාවී දීඝරස්සාදිසම්භවා;

ရှေ့သရကြောင့် နောက်သရကို သော်လည်းကောင်း၊ နောက်သရကြောင့် ရှေ့သရကို သော်လည်းကောင်း ချေအပ်ကုန်၏။ ဗျည်းအက္ခရာနှင့် အာဂမအက္ခရာတို့သည်လည်းကောင်း၊ ဒီဃ၊ ရဿ အစရှိသည်တို့သည်လည်းကောင်း သင့်လျော်သလို ဖြစ်ကုန်၏။

4.

၄။

කාකාසෙනාගතොසිස කෙනිද්ධිමච්චදස්සයි,අරාජඛ්වග්ගිමෙසීනං සොතුකම්මෙඝයිත්ථියො;

ကျီးသည် ကောင်းကင်မှ လာသလော၊ အဘယ်တန်ခိုးဖြင့် ပြသနည်း၊ မင်းမဟုတ်သော ရသေ့တို့၏ မီးသည် ငါ့အား ဖြစ်၏၊ မိုးတိမ်ကို နားထောင်လိုသော မိန်းမတို့သည် ရောက်လာကြကုန်၏။

ඉති සන්ධිකප්පො සමත්තො.

ဤသို့ဖြင့် သန္ဓိအပိုင်း ပြီးဆုံးပြီ။

5.

၅။

බුද්ධපුමයුවසන්ත රාජබ්‍රහ්මසඛාචසා,යතාදිදෙහීජන්තුච සත්ථුපිතාභිභූවිදූ;

ဗုဒ္ဓ၊ ပုမ၊ ယုဝ၊ သန္တ၊ ရာဇ၊ ဗြဟ္မ၊ သခါ၊ သာ၊ ယတ အစရှိသော ပုဒ်တို့နှင့်တကွ ဒေဟီ၊ ဇန္တု၊ သတ္ထု၊ ပိတု၊ အဘိဘူ၊ ဝိဒူ အစရှိသော ပုဒ်တို့သည်လည်းကောင်း (ပုလ္လိင်နာမ်များ ဖြစ်ကြကုန်၏။)

6.

၆။

කඤ්ඤාම්මාරත්තිථිපො, ක්ඛරණීනදිරුමාතුභූ,නපුංසකෙතියන්තාච, පදකම්මදධායුනො;

ကညာ၊ အမ္မာ၊ ရတ္တိ၊ ဣတ္ထိ၊ ပေါက္ခရဏီ၊ နဒီ၊ ဝဓူ၊ မာတု၊ ဘူ ဟူသော ဣတ္ထိလိင်ပုဒ်တို့သည်လည်းကောင်း၊ နပုံသကလိင်၌ အိ-သရ၊ ဥ-သရ အဆုံးရှိသော ပဒ၊ ကမ္မ၊ ဒဓိ၊ အာယု အစရှိသော ပုဒ်တို့သည်လည်းကောင်း၊

7.

၇။

ගහිතාගහණෙනෙත්ථ සුද්ධොස්‍යාද්‍යන්තකාපුමෙ,විමලාහොන්තිජාන්තෙහි ථ්‍යංපඤ්චන්තෙහිදාධිකා;

ဤနေရာ၌ ထိုသို့ယူခြင်းဖြင့် ပုလ္လိင်၌ အစနှင့် အဆုံးရှိသော စင်ကြယ်သော ပုဒ်တို့သည် ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတ္ထိလိင်၌လည်း ဇ-အက္ခရာ အဆုံးရှိသော ပုဒ်တို့မှလည်းကောင်း၊ ပဉ္စမ အက္ခရာ အဆုံးရှိသော ပုဒ်တို့ထက် သာလွန်သော ပုဒ်တို့မှလည်းကောင်း စင်ကြယ်စွာ ဖြစ်ကုန်၏။

8.

၈။

නපුංසකෙපයොගාතු ජනකාහොන්තිත්‍යන්තතො,පධානානුගතාසබ්බ නාමසමාසතද්ධිතා;

နပုံသကလိင်၌လည်း တိ-သရ၊ ဥ-သရ အဆုံးရှိသောပုဒ်တို့မှ အသုံးအနှုန်းတို့သည် ဖြစ်ကုန်၏။ သဗ္ဗနာမ်၊ သမတ်၊ တဒ္ဓိတ်တို့သည် ကတ္တား၊ ကံ အစရှိသော အဓိကပုဒ်တို့၏ နောက်သို့ အစဉ်လိုက်ကုန်၏။

9.

၉။

අත්තිලිඞ්ගානිපාතාදි තතොලුත්තාවස්‍යාදයො,සුත්තානුරූපතොසිද්ධා හොන්තිවත්තාමනාදයො;

နိပါတ်အစရှိသော ပုဒ်တို့သည် လိင်ကို လွန်ကုန်၏။ ထိုနိပါတ်တို့မှ သိ-ဝိဘတ် အစရှိသည်တို့ကို ချေအပ်ကုန်၏။ ဝတ္တမာနဝိဘတ် အစရှိသည်တို့သည် သုတ်နှင့် လျော်စွာ ပြီးကုန်၏။

ඉති නාමකප්පො සමත්තො.

ဤသို့ဖြင့် နာမ်အပိုင်း ပြီးဆုံးပြီ။

10.

၁၀။

ඡකාරකෙසසාමිස්මිං සමාසොහොතිසම්භවා,තද්ධීතාකත්තුකම්මස, ම්පදානොකාසසාමිසු;

ကာရက ခြောက်ပါးတို့၌လည်းကောင်း၊ သာမိသမ္ဗန်၌လည်းကောင်း ဖြစ်ထိုက်သဖြင့် သမတ် ဖြစ်၏။ တဒ္ဓိတ်တို့သည် ကတ္တား၊ ကံ၊ သမ္ပဒါန်၊ ဩကာသ၊ သာမိသမ္ဗန်တို့၌ ဖြစ်ကုန်၏။

11.

၁၁။

සාධත්තයම්හිආඛ්‍යාතො කිතකොසත්තසාධනෙ,සබ්බත්ථපඨමාවුත්තෙ අවුත්තෙදුතියාදයො;

ကာရက သုံးပါးတို့၌ အာချာတ်သည် ဖြစ်၏။ ကိတ်သည် ခုနစ်ပါးသော သာဓနတို့၌ ဖြစ်၏။ ဟောအပ်ပြီးသော အနက်အရပ်ရပ်၌ ပထမာဝိဘတ်သည် ဖြစ်၍၊ မဟောအပ်သေးသော အနက်၌ ဒုတိယာ အစရှိသော ဝိဘတ်တို့သည် ဖြစ်ကုန်၏။

12.

၁၂။

මනසාමුනිනොවුත්‍යා වනෙබුද්ධෙනවණ්ණිතෙ,වට්ටාහිතොවිවට්ටත්ථං භික්ඛුභාවෙතිභාවනං;

ရဟန်းသည် သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ ကင်းလွတ်၍ နိဗ္ဗာန်အကျိုးငှာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည် တော၌ ချီးမွမ်းတော်မူအပ်သော တရားတော်ကို မုနိမြတ်စွာဘုရား၏ နှုတ်တော်ထွက်စကားတော်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ မိမိ၏ စိတ်ဖြင့်လည်းကောင်း ဘာဝနာကို ပွားများ၏။

ඉති කාරකකප්පො සමත්තො.

ဤသို့ဖြင့် ကာရကအပိုင်း ပြီးဆုံးပြီ။

13.

၁၃။

රාසීද්විපදිකාද්වන්දා ලිඞ්ගෙනවචනෙනච,ලුත්තාතුල්‍යාධිකරණා බහුබ්බීහීතුඛෙමරූ;

ဒွန္ဒသမတ်တို့သည် လိင်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဝစနအားဖြင့်လည်းကောင်း နှစ်ပုဒ်ရှိသော အစုတို့ ဖြစ်ကုန်၏။ ဗဟုဗ္ဗီဟိသမတ်တို့သည်ကား ဝိဘတ်ချေအပ်ကုန်လျက် တူညီသော အနက်ရှိကုန်၏၊ ဘေးကင်းရာ ကဲ့သို့သော သဘောရှိကုန်၏။

14.

၁၄။

තප්පුරිසාචඛෙමොරා දයාචකම්මධාරයා,දිගවොචාව්‍යයාහාරා එතෙසබ්බෙපිහාරිතා;

တပ္ပုရိသသမတ်တို့သည်လည်းကောင်း၊ ကမ္မဓာရည်းသမတ်တို့သည်လည်းကောင်း၊ ဒိဂုသမတ်တို့သည်လည်းကောင်း၊ အဗျယီဘာဝသမတ်တို့သည်လည်းကောင်း၊ ဤသမတ်အားလုံးတို့ကိုလည်း သိမ်းယူအပ်ကုန်၏။

ඉති සමාසකප්පො සමත්තො.

ဤသို့ဖြင့် သမတ်အပိုင်း ပြီးဆုံးပြီ။

15.

၁၅။

කච්චාදිතොපිඑකම්හා සද්දතොනියමංවිනා,නෙකත්ථෙසතිභොන්තෙව සබ්බෙතද්ධිතපච්චයා;

ကစ္စာယန အစရှိသော သဒ္ဒါကျမ်းတို့မှလည်းကောင်း၊ တစ်ခုတည်းသော သဒ္ဒါမှလည်းကောင်း အထူးသတ်မှတ်ချက်မရှိဘဲ အနက်အမျိုးမျိုးရှိလတ်သော် တဒ္ဓိတ်ပစ္စယအားလုံးတို့သည် ဖြစ်ကြကုန်၏။

ඉති තද්ධිතකප්පො සමත්තො.

ဤသို့ဖြင့် တဒ္ဓိတ်အပိုင်း ပြီးဆုံးပြီ။

16.

၁၆။

කත්තරිනාඤ්ඤථාකම්මෙ තථාභාවෙතුමෙරයා,සබ්බෙතෙපචධාතුම්හි සඞ්ඛෙපෙනමරූමයා;

ကတ္တား၊ ကံ၊ ဘာဝတို့၌ 'ပေစ' အစရှိသော ဓာတ်တို့၌ နယ၊ ဏယ၊ ဏာပေ၊ ဏာပယ အစရှိသော ပစ္စည်းအားလုံးတို့ကို ငါသည် အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ပြသအပ်ကုန်၏။

17.

၁၇။

ගමීම්හාතිගුණාඵත්තො සම්භවාඅඤ්ඤධාතුසු,අනන්තාවපයොගාතෙ ආදෙසපච්චයාදිහි;

ဂမုဓာတ်မှ သုံးပါးသော ဂုဏ်တို့သည် ဖြစ်ကုန်၏၊ အခြားသော ဓာတ်တို့၌လည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်ထိုက်၏။ အာဒေသ (အက္ခရာပြောင်းလဲခြင်း)၊ ပစ္စည်း အစရှိသည်တို့ဖြင့် ထိုအသုံးအနှုန်းတို့သည် အဆုံးမရှိ ပြားပြားထင်ထင် ရှိကုန်၏။

ඉති ආඛ්‍යාතකප්පො සමත්තො.

ဤသို့ဖြင့် အာချာတ်အပိုင်း ပြီးဆုံးပြီ။

18.

၁၈။

කිතාදිපච්චයාසබ්බෙ, එකම්හාඅපිධාතුතො,සියුංනුරූපතොසත්ත, සාධනෙසතිපායතො;

ကိတ်အစရှိသော ပစ္စည်းအားလုံးတို့သည် တစ်ခုတည်းသော ဓာတ်မှသော်လည်း ဖြစ်ကုန်၏။ သင့်လျော်သလို ခုနစ်ပါးသော သာဓနတို့၌ အများအားဖြင့် ဖြစ်ကုန်၏။

ඉති කිතකප්පො සමත්තො.

ဤသို့ဖြင့် ကိတ်အပိုင်း ပြီးဆုံးပြီ။

19.

၁၉။

ඉමිනාකිඤ්චිලෙසෙන, සක්කාඤාතුංජිනාගමෙ,පයොගාඤාණිනාසින්ධු, රසොවෙකෙනබින්දුනා;

ပညာရှိသောသူသည် ရေတစ်ပေါက်မျှဖြင့် သမုဒ္ဒရာရေ၏ အရသာကို သိနိုင်သကဲ့သို့၊ ဤအနည်းငယ်မျှသော အကျဉ်းချုပ်ဖြင့် မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်၌ အသုံးအနှုန်းတို့ကို သိခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်၏။

20.

၂၀။

රම්මංසීඝප්පවෙසාය, පුරංපිටකසඤ්ඤිතං,මග්ගොජුමග්ගතංමග්ගං, සද්දාරඤ්ඤෙවිසොධිතො;

ပိဋကတ်အမည်ရှိသော မွေ့လျော်ဖွယ်ကောင်းသော ပြည်မြို့သို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းငှာ၊ ဖြောင့်မတ်သော လမ်းခရီးဖြစ်သော ဤသဒ္ဒါတည်းဟူသော တောအုပ်အတွင်းရှိ လမ်းခရီးကို ရှင်းလင်းအပ်ပြီ။

21.

၂၁။

තෙනෙව කිඤ්චි ජලිතො ජලිතො පදීපොකච්චායනුත්තිරතනො චිතගබ්භකොණෙ,ධම්මාදිරාජගුරුනා ගරුමාමකෙනධම්මෙන යොබ්බිපතිනා සගරුත්තනීතො;

ထို့ကြောင့်ပင်လျှင် ကစ္စာယနတည်းဟူသော မြတ်သောရတနာတိုက်၏ ထောင့်အရပ်၌ ထွန်းညှိအပ်သော ဆီမီးငယ်ကဲ့သို့ အနည်းငယ်မျှ ထွန်းလင်းအပ်သော ဤကျမ်းကို၊ ငါတို့၏ ရိုသေလေးမြတ်အပ်သော ဆရာသခင် ဓမ္မာဒိရာဇဂုရု ဆရာတော်သည် ဓမ္မမင်းကြီးအား ချီးမြှောက်တော်မူအပ်၏။

ඉති සද්දබින්දු පකරණං පරිසමත්තං.

ဤသို့ဖြင့် သဒ္ဒဗိန္ဒုပကရဏကျမ်း ပြီးဆုံးပါပြီ။

යොසඤ්ඤමො ගුණධනො නයනං නිජංවසික්ඛාපයී මම මවං සුගතාගමාදො,සල්ලොක පුඤ්ජ සුහදො පදුමාදි රාමනාමො මහා යතිවරා චරියො සමය්හං;

သီလစောင့်ထိန်းခြင်းတည်းဟူသော ဂုဏ်ကျေးဇူးဥစ္စာ ရှိတော်မူသော၊ မိမိမျက်စိကဲ့သို့ ငါ့ကို စောင့်ရှောက်၍ မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်၌ သွန်သင်ဆုံးမတော်မူသော၊ သတ္တဝါအပေါင်းတို့အား အကျိုးစီးပွားကို လိုလားတော်မူသော၊ ပဒုမာဘိရာမ အမည်ရှိတော်မူသော ငါ၏ ဆရာမြတ်ဖြစ်သော မထေရ်မြတ်သည်...

සද්ධාධනෙන වසතා විදිතම්හි පුප්ඵාරාමෙධුනා අරියවංස ධජව්හයෙන,සන්තෙන ඤාණතිලකො ත්‍යපරාඛ්‍යකෙනබාලානමෙතමවිධීයි මයාහිතාය;

သဒ္ဓါတည်းဟူသော ရတနာဥစ္စာရှိလျက်၊ ထင်ရှားကျော်စောသော ပုပ္ဖါရာမကျောင်းတိုက်၌ သီတင်းသုံးတော်မူသော၊ အရိယဝံသဓဇ ဟု အမည်သမုတ်အပ်သော၊ ငြိမ်သက်ခြင်းရှိသော၊ ဉာဏတိလက ဟုလည်း ခေါ်အပ်သော ငါသည် လူမိုက်တို့၏ အကျိုးစီးပွားအလို့ငှာ ဤကျမ်းကို ပြုစုအပ်ပြီ။