นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส
त्या भगवंत, अर्हत, सम्यक्संबुद्धाला माझा नमस्कार असो.
สุตฺตนฺตนีติ
सुत्तंतनीती
๑.
१.
ปรา [Pg.3] ภวนฺตํ ปุริสํ,มยํ ปุจฺฉาม โคตมํ;
ภวนฺตํ ปุฏฺฐุ มาคมฺม,กึ ปราภวโต มุขํ.
आम्ही गौतम (बुद्धांना) अधोगतीला जाणाऱ्या मनुष्याविषयी विचारतो. आपल्याकडे विचारण्यासाठी आलो आहोत, अधोगतीचे (विनाशाचे) कारण काय आहे?
๒.
२.
สุวิชาโน [Pg.4] ภวํโหติ,ทุวิชาโน ปราภโว;
ธมฺมกาโม ภวํ โหติ,ธมฺมเทสฺสี ปราภโว.
उन्नती ओळखणे सोपे आहे, अधोगती ओळखणेही सोपे आहे. धम्मावर प्रेम करणारा प्रगती करतो, धम्माचा द्वेष करणारा अधोगतीला जातो.
๓.
३.
อิติเห [Pg.8] ตํ วิชานาม,ปถโม โส ปราภโว;
ทุตียํ ภควา พฺรูหิ,กึ ปราภวโต มุขํ.
यावरून आम्ही हे जाणतो की, हा पहिला अधोगतीचा मार्ग आहे. हे भगवंत! आता दुसरे कारण सांगा, अधोगतीचे कारण काय आहे?
๔.
४.
อสนฺตสฺส [Pg.9] ปิโย โหติ,สนฺเต น กุรุเต ปิยํ;
อสตํ ธมฺมํ โรเจติ,ตํ ปราภวโต มุขํ.
जो दुर्जनांवर प्रेम करतो, सज्जनांवर प्रेम करत नाही आणि दुर्जनांच्या शिकवणीला (धम्माला) पसंत करतो, ते अधोगतीचे कारण आहे.
กมฺมาปราธสตฺตานํ[Pg.12],วินาเส ปจฺจุปฏฺฐิเต;
อนโย นยรูเปน,พุทฺธิมากมฺย ติฏฺฐติ.
ज्या प्राण्यांच्या कर्माच्या अपराधांमुळे विनाश जवळ आलेला असतो, त्यांना अयोग्य मार्गच योग्य वाटू लागतो आणि तो त्यांच्या बुद्धीवर ताबा मिळवतो.
๕.
५.
นิทฺทาสีลี [Pg.13] สภาสีลี,อนุฏฺฐาตา จ โย นโร;
อลโส โกธปญฺญาโณ,ตํ ปราภวโต มุขํ.
जो मनुष्य अतिशय झोपाळू, गप्पा मारणारा, निरुद्योगी, आळशी आणि क्रोधी स्वभावाचा असतो, ते अधोगतीचे कारण आहे.
๖.
६.
โย [Pg.25] มาตรํ ปิตรํ วา,ชิณฺณกํ คตโยพฺพนํ;
ปหุสนฺโต น ภรติ,ตํ ปราภวโต มุขํ.
जो मनुष्य स्वतः समर्थ असूनही, वृद्ध आणि वयस्कर झालेल्या आपल्या माता-पित्यांचे पालनपोषण करत नाही, ते अधोगतीचे कारण आहे.
๗.
७.
โย [Pg.30] พฺราหฺมณํ สมณํ วา,อญฺญํ วาปิ วณิพฺพกํ;
มุสาวาเทน วญฺเจติ,ตํ ปราภวโต มุขํ.
जो मनुष्य एखाद्या ब्राह्मणाला, श्रमणाला किंवा इतर कोणत्याही भिक्षुकाला असत्य बोलून फसवितो, ते अधोगतीचे कारण आहे.
๘.
८.
ปหุตวิตฺโต [Pg.33] ปุริโส,สหิรญฺโญ สโภชโน;
เอโก ภุญฺชติ สาทูนิ,ตํ ปราภวโต มุขํ.
ज्या मनुष्याकडे भरपूर संपत्ती, सोने आणि अन्न असूनही तो एकटाच स्वादिष्ट अन्नाचा उपभोग घेतो, ते अधोगतीचे कारण आहे.
๙.
९.
ชาติถทฺโธ [Pg.36] ธนถทฺโธ,โคตฺตถทฺโธ จ โย นโร;
สญาตึ อติมญฺเญติ,ตํ ปราภวโต มุขํ.
जो मनुष्य आपल्या जातीचा, धनाचा आणि गोत्राचा अभिमान बाळगतो आणि आपल्याच नातेवाईकांचा तिरस्कार करतो, ते अधोगतीचे कारण आहे.
๑๐.
१०.
อิตฺถิธุตฺโต [Pg.40] สุราธุตฺโต,อกฺขธุตฺโต จ โย นโร;
ลทฺธํลทฺธํ วินาเสติ,ตํ ปราภวโต มุขํ.
जो मनुष्य स्त्रीव्यसनी, मद्यपी आणि जुगारी असतो आणि मिळालेली सर्व संपत्ती नष्ट करतो, ते अधोगतीचे कारण आहे.
น [Pg.44] พาฬฺหํ อิตฺถึ คจฺเฉยฺย,สมฺปสฺสํ เตชสงฺขยํ;
กาสํ สาสํ ทรํ พาลฺยํ,ขีณเมโท นิคจฺฉติ.
तेजाचा (शक्तीचा) ऱ्हास होतो हे पाहून मनुष्याने स्त्रीकडे अतिप्रमाणात जाऊ नये; कारण त्यामुळे खोकला, दमा, वेदना, दुर्बलता आणि वीर्यनाश होतो.
(ก)
(क)
มายาเจตา [Pg.45] มรีจี จ,โสโก โรโค อุปทฺทโว;
ขรา จ พนฺธนาเจตา,มจฺจุปาโส คุหาสโย.
या (स्त्रिया/वासना) म्हणजे माया, मृगजळ, शोक, रोग, उपद्रव, कठीण बंधने आणि मृत्यूचा पाश असून त्या गुहेत राहणाऱ्या आहेत.
(ข)
(ख)
พลวนฺโต ทุพฺพลา โหนฺติ,ถามวนฺโตปิ หายเร;
จกฺขุมา อนฺธกา โหนฺติ,มาตุคามวสํคตา.
स्त्रियांच्या आहारी गेलेले बलवान लोक दुर्बळ होतात, सामर्थ्यवान लोकही क्षीण होतात आणि डोळस लोकही आंधळे बनतात.
(ค)
(ग)
คุณวนฺโต [Pg.46] นิคฺคุณา โหนฺติ,ปญฺญวนฺโตปิ หายเร;
ปมุตฺตา พนฺธนา เสนฺติ,มาตุคามวสํคตา.
स्त्रियांच्या आहारी गेलेले गुणवान लोक निर्गुणी होतात, प्रज्ञावंत लोकही क्षीण होतात आणि जे मुक्त होते ते बंधनात पडतात.
(ฆ)
(घ)
ยสํ [Pg.47] กิตฺตึ ธิตึ สูรํ;
พาหุสฺสจฺจํ ปชานนํ;
หาปยนฺติ ปมตฺตสฺส;
กฏฺฐปุญฺจํว ปาวโก.
प्रमादी मनुष्याचे यश, कीर्ती, धैर्य, शौर्य, बहुश्रुतता आणि प्रज्ञा ही सर्व तशीच नष्ट होतात, जसा अग्नी लाकडाचा ढीग नष्ट करतो.
๑๑.
११.
เสหิ [Pg.51] ทาเรหิ สนฺตุฏฺโฐ,เวสิยาสุ ปทุสฺสติ;
ทุสฺสติ ปรทาเรสุ,ตํ ปราภวโต มุขํ.
आपल्या स्वतःच्या पत्नीने संतुष्ट न राहता, जो वेश्यांकडे जातो आणि परस्त्रियांशी व्यभिचार करतो, ते अधोगतीचे कारण आहे.
(ก)
(क)
มยญฺจ [Pg.60] ภริยํ นาติกฺกมาม,อมฺเหจ ภริยา นาติกฺกมนฺติ;
อญฺญตฺร ตาหิ พฺรหฺมจริยํ จราม,ตสฺมา หิ อมฺหํ ทหรา น มิยฺยเร.
आम्ही आमच्या पत्नींचे उल्लंघन करत नाही आणि आमच्या पत्न्याही आमचे उल्लंघन करत नाहीत. त्यांच्या व्यतिरिक्त आम्ही ब्रह्मचर्य पाळतो, म्हणूनच आमचे तरुण मुले अकाली मरत नाहीत.
(ข)
(ख)
เอตาสุ [Pg.63] ชายเร สุตฺตมาสุ,เมธาวิโน โหนฺติ ปหุตปญฺญา;
พหุสฺสุตา เถรคุณา จ โหนฺติ,ตสฺมา หิ อมฺหํ ทหรา น มิยฺยเร.
अशा उत्तम स्त्रियांच्या पोटी बुद्धिमान आणि अफाट प्रज्ञा असलेले पुत्र जन्माला येतात, जे बहुश्रुत आणि स्थवीर गुणांनी युक्त असतात; म्हणूनच आमचे तरुण मुले अकाली मरत नाहीत.
๑๒.
१२.
อตีตโยพฺพโน [Pg.65] โปโส,อาเนติ ติมฺพรุตฺถนึ;
ตสฺส อิสฺสา น สุปติ,ตํ ปราภวโต มุขํ.
तरुण वय निघून गेलेला वृद्ध मनुष्य जेव्हा एखाद्या तरुण मुलीशी विवाह करतो, तेव्हा तिच्यावरील संशयामुळे त्याला झोप येत नाही, ते अधोगतीचे कारण आहे.
(ก)
(क)
น [Pg.69] ทุกฺขํ อหินา ทฏฺฐํ,น ทุกฺขํ สตฺติยา หตํ;
ตญฺจ ทุกฺขญฺจ ติพฺพญฺจ,ยํ ปสฺเส ชิณฺณกํ ปตึ.
सर्पाने चावल्याने किंवा भाल्याने जखमी झाल्याने जेवढे दुःख होत नाही, तेवढे तीव्र दुःख वृद्ध पतीला पाहून होते.
(ข)
(ख)
นตฺถิ [Pg.70] ขิฏฺฏา นตฺถิ รติ,ชิณฺเณน ปตินา สห;
นตฺถิ อลฺลาปสลฺลาโป,ชคฺฆิตุํปิ น โสภติ.
वृद्ध पतीसोबत खेळण्यात किंवा रतीसुखात आनंद नसतो; त्यांच्यात संभाषण होत नाही आणि हसणे देखील शोभून दिसत नाही.
(ค)
(ग)
ยทา จ ทหโร ทหรี,มนฺตยึสุ รโหคตา;
สพฺเพ โสกา วินสฺสนฺติ,เยเกจิ หทยสฺสิตา.
परंतु जेव्हा तरुण पुरुष आणि तरुण स्त्री एकांतात संवाद साधतात, तेव्हा त्यांच्या हृदयातील सर्व दुःख नाहीसे होते.
๑๓.
१३.
อิตฺถึ [Pg.75] โสณฺฑึ วิกิรณึ,ปุริสํ วาปิ ตาทิสํ;
อิสฺสริยสฺมึ ถเปติ,ตํ ปราภวโต มุขํ.
एखाद्या मद्यपी आणि उधळपट्टी करणाऱ्या स्त्रीला किंवा पुरुषाला अधिकारपदावर बसवणे, ते अधोगतीचे कारण आहे.
๑๔.
१४.
อปฺปโภโค [Pg.76] มหาตณฺโห,ขตฺติเย ชายเต กุเล;
โส จ รชฺชํ ปตฺถยติ,ตํ ปราภวโต มุขํ.
अल्प संपत्ती असलेला परंतु मोठी तृष्णा बाळगणारा मनुष्य, जर क्षत्रिय कुळात जन्मला असेल आणि तो राज्याची इच्छा धरत असेल, तर ते अधोगतीचे कारण आहे.
‘‘สุวิชาโน [Pg.81] ภวํโหติ,ทุวิชาโน ปราภโว’’;
อปฺปโภโค มหาตณฺโห.
“उन्नती ओळखणे सोपे आहे, अधोगती ओळखणेही सोपे आहे”; अल्प संपत्ती आणि मोठी तृष्णा.
๑๕.
१५.
เอเต [Pg.82] ปราภเว โลเก,ปณฺฑิโต สมเวกฺขิย;
อริโย ทสฺสนสมฺปนฺโน,ส โลกํ ภชเต สิวํ.
जगातील या अधोगतीच्या कारणांचे योग्य प्रकारे निरीक्षण करून, सम्यक दृष्टीने संपन्न असलेला तो आर्य पंडित कल्याणकारी लोकाचा आश्रय घेतो.
วสลสุตฺต
वसलसुत्त
๑.
१.
โกธโน [Pg.87] อุปนาหีจ,ปาปมกฺขี จ โย นโร;
วิปนฺนทิฏฺฐี มายาวี,ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
जो मनुष्य क्रोधी, वैर बाळगणारा, पापी वृत्तीचा, मत्सर करणारा, चुकीची दृष्टी असलेला आणि कपटी असतो, त्याला 'वसल' समजावे.
๒.
२.
เอกชํ [Pg.89] วา ทฺวิชํ วาปิ,โยธ ปาณํ วิหึสติ;
ยสฺส ปาเณ ทยา นตฺถิ,ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
जो या जगात एकदा जन्मलेल्या किंवा दोनदा जन्मलेल्या प्राण्यांची हिंसा करतो, ज्याच्या मनात प्राण्यांविषयी दया नाही, त्याला 'वसल' समजावे.
๓.
३.
โย [Pg.91] หนฺติ อุปรุนฺธติ,คามานิ นิคมานิ จ;
นิคฺคาหโก สมญฺญาโต,ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
जो गावे आणि नगरे उद्ध्वस्त करतो, त्यांना वेढा घालतो आणि जो जुलमी म्हणून ओळखला जातो, त्याला 'वसल' समजावे.
๔.
४.
คาเม [Pg.92] วา ยทิ วา รญฺเญ,ยํ ปเรสํ มมายิตํ;
เถยฺยา อทินฺนํ อาเทติ,ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
गावात किंवा अरण्यात, इतरांच्या मालकीची असलेली कोणतीही वस्तू जो चोरीने (न दिलेली) घेतो, त्याला 'वसल' समजावे.
๕.
५.
โย [Pg.94] หเว อิณมาทาย,วุจฺจมาโน ปลายติ;
น หิ เต อิณมตฺถีติ,ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
जो कर्ज घेऊन, ते परत मागितले असता 'माझ्यावर तुझे काही कर्ज नाही' असे म्हणून पळून जातो, त्याला 'वसल' समजावे.
๖.
६.
โยธ กิญฺจิกฺขกมฺยตา,ปถสฺมึ วชตํ ชนํ;
หนฺตฺวา กิญฺจิกฺข มาเทติ;
ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
जो केवळ काही क्षुल्लक वस्तूच्या लोभाने, रस्त्याने जाणाऱ्या प्रवाशाला मारून ती क्षुल्लक वस्तू हिरावून घेतो, त्याला 'वसल' समजावे.
๗.
७.
โย [Pg.98] อตฺตเหตุ ปรเหตุ,ธนเหตุ จ โย นโร;
สกฺขิปุฏฺโฐ มุสาพฺรูติ,ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
जो मनुष्य स्वतःच्या फायद्यासाठी, दुसऱ्याच्या फायद्यासाठी किंवा धनाच्या लोभाने, साक्षीदार म्हणून विचारले असता खोटे बोलतो, त्याला 'वसल' समजावे.
๘.
८.
โย [Pg.102] ญาตีนํ สขีนํ วา,ทาเรสุ ปฏิทิสฺสติ;
สหสา สมฺปิเยน วา,ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
जो आपल्या नातेवाईकांच्या किंवा मित्रांच्या पत्नींशी बळजबरीने किंवा संमतीने व्यभिचार करतो, त्याला 'वसल' समजावे.
๙.
९.
โย [Pg.10]๔ มาตรํ ปิตรํ วา,ชิณฺณกํ คตโยพฺพนํ;
ปหุสนฺโต น ภรติ,ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
जो समर्थ असूनही, आपले वृद्ध आणि वयस्कर आई-वडील यांचे पालनपोषण करत नाही, त्याला 'वसल' समजावे.
๑๐.
१०.
โย [Pg.105] มาตรํ ปิตรํ วา,ภาตรํ ภคินึ สสฺสุํ;
หนฺติ โรเสติ วาจาย,ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
जो आपल्या आईला, वडिलांना, भावाला, बहिणीला किंवा सासूला मारतो किंवा शब्दांनी त्यांचा अपमान करतो, त्याला 'वसल' समजावे.
๑๑.
११.
โย [Pg.107] อตฺถํ ปุจฺฉิโต สนฺโต,อนตฺถ มนุสาสติ;
ปฏิจฺฉนฺเนน มนฺเตติ,ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
जो हिताची गोष्ट विचारली असता अहिताचा सल्ला देतो आणि कपटाने गुप्त सल्ला देतो, त्याला 'वसल' समजावे.
๑๒.
१२.
โย [Pg.111] กตฺวา ปาปกํ กมฺมํ,มามํ ชญฺญาติ อิจฺฉติ;
โย ปฏิจฺฉนฺนกมฺมนฺโต,ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
जो पापकृत्य करून 'माझे हे कृत्य कोणालाही समजू नये' अशी इच्छा धरतो आणि जो आपली कृत्ये लपवून ठेवतो, त्याला 'वसल' समजावे.
๑๓.
१३.
โย [Pg.114] เว ปรกุลํ คนฺตฺวา,ภุตฺวาน สุจิโภชนํ;
อาคตํ นปฺปฏิปูเชติ,ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
जो दुसऱ्याच्या घरी जाऊन उत्तम भोजन करतो, परंतु तो मनुष्य आपल्या घरी आला असता त्याचा आदर-सत्कार करत नाही, त्याला 'वसल' समजावे.
๑๔.
१४.
โย [Pg.117] สมณํ วา พฺราหฺมณํ,อญฺญํ วาปิ วณิพฺพกํ;
มุสาวาเทน วญฺเจติ,ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
जो श्रमण, ब्राह्मण किंवा इतर कोणत्याही याचकाला असत्य बोलून फसवितो, त्याला 'वसल' समजावे.
๑๕.
१५.
โย สมณํ วา พฺราหฺมณํ,ภตฺตกาเล อุปฏฺฐิตํ;
โรเสติ วา น จ เทติ,ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
भोजनाच्या वेळी आलेल्या श्रमणाला किंवा ब्राह्मणाला जो अपमानित करतो आणि दान देत नाही, त्याला 'वसल' समजावे.
๑๖.
१६.
อสนฺตํ [Pg.120] โยธ ปพฺรูติ,โมเหน ปลิคุณฺฐิโต;
กิญฺจนํ นิชิคีสาโน,ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
जो मोहाने वेढलेला असून, काहीतरी मिळवण्याच्या इच्छेने असत्य बोलतो, त्याला 'वसल' समजावे.
๑๗.
१७.
โยจตฺตานํ [Pg.122] สมุกฺกํเส,ปเรจ มวชานาติ;
นิหีโน เสน มาเนน,ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
जो स्वतःची प्रशंसा करतो आणि इतरांना तुच्छ लेखतो, आणि जो स्वतःच्या अहंकारामुळे पतित झाला आहे, त्याला 'वसल' समजावे.
๑๘.
१८.
โรสโก [Pg.124] กทรีโย จ,ปาปิจฺโฉ มจฺฉรี สโฐ;
อหิรีโก อโนตฺตปฺปี,ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
जो क्रोधी, कंजूष, वाईट इच्छा बाळगणारा, मत्सर करणारा, कपटी, निर्लज्ज आणि पापकर्माची भीती न बाळगणारा आहे, त्याला 'वसल' समजावे.
๑๙.
१९.
โย [Pg.127] พุทฺธํ ปริภาสติ,อถวา ตสฺส สาวกํ;
ปริพฺพชํ คหฏฺฐํ วา,ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
जो बुद्धांची किंवा त्यांच्या श्रावकांची—मग ते परिव्राजक (संन्यासी) असोत वा गृहस्थ—निंदा करतो, त्याला 'वसल' समजावे.
อฏฺฐหิ [Pg.129] ภิกฺขเว องฺเคหิ สมฺปนฺนาคตสฺส อุปาสกสฺส ปตฺโต นิกุชฺชิตพฺโพ. ภิกฺขูนํ อลาภาย ปริสกฺกติ, ภิกฺขูนํ อนตฺถาย ปริสกฺกติ, ภิกฺขูนํ อนาวาสาย ปริสกฺกติ, ภิกฺขูนํ อกฺโกสติ ปริภาสติ, ภิกฺขูภิกฺขูหิ เภเทติ, พุทฺธสฺส อวณฺณํ ภาสติ, ธมฺมสฺส อวณฺณํ ภาสติ, สงฺฆสฺส อวณฺณํ ภาสติ, อนุชานามิ ภิกฺขเว อิเมหิ อฏฺฐหิ องฺเคหิ สมฺปนฺนาคตสฺส อุปาสกสฺส ปตฺตํ นิกุชฺชิตุํ.
भिक्खूहो! आठ गुणांनी युक्त असलेल्या उपासकाचे भिक्षापात्र पालथे घालावे. तो भिक्खूंच्या अलाभासाठी प्रयत्न करतो, भिक्खूंच्या अहितासाठी प्रयत्न करतो, भिक्खूंच्या निवासाला बाधा आणण्यासाठी प्रयत्न करतो, भिक्खूंना शिवीगाळ व त्यांची निंदा करतो, भिक्खूंमध्ये फूट पाडतो, बुद्धांची निंदा करतो, धम्माची निंदा करतो आणि संघाची निंदा करतो. भिक्खूहो! मी तुम्हाला परवानगी देतो की, या आठ गुणांनी युक्त असलेल्या उपासकाचे भिक्षापात्र पालथे घालावे.
๒๐.
२०.
โย [Pg.132] อนรหํ สนฺโต,อรหาติ ปฏิชานาติ;
โจโร สพฺรหฺมเก โลเก,ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
जो स्वतः अर्हत नसतानाही 'मी अर्हत आहे' असा दावा करतो, तो या ब्रह्मलोकासह सर्व जगात सर्वात मोठा चोर आहे; त्याला 'वसल' समजावे.
๒๑.
२१.
เอเต [Pg.135] โข วสลา วุตฺตา,มยา เย เต ปกาสิตา;
น ชจฺจา วสโล โหติ,น ชจฺจา โหติ พฺราหฺมโณ.
हेच ते 'वसल' आहेत, ज्यांच्याविषयी मी तुम्हाला सांगितले आहे. जन्माने कोणीही 'वसल' होत नाही आणि जन्माने कोणीही 'ब्राह्मण' होत नाही.
๒๒.
२२.
กมฺมุนา วสโล โหติ,กมฺมุนา โหติ พฺราหฺมโณ.
आपल्या कर्मानेच माणूस 'वसल' होतो आणि कर्मानेच 'ब्राह्मण' होतो.
๒๓.
२३.
ตทมินาปิ [Pg.136] ชานาถ,ยถาเหตํ นิทสฺสนํ;
จณฺฑาลปุตฺโต โสปาโก,มาตงฺโค อิติ วิสฺสุโต.
या उदाहरणावरूनही तुम्ही हे जाणून घ्या: मातंग नावाचा एक प्रसिद्ध चांडाळपुत्र (सोपाक) होता.
๒๔.
२४.
โส [Pg.137] ยสํ ปรมํ ปตฺโต,มาตงฺโค ยํ สุทุลฺลภํ;
อาคจฺฉุํ ตสฺสุปฏฺฐานํ,ขตฺติยา พฺราหฺมณา พหู.
त्या मातंगाने अत्यंत दुर्मिळ असे परम यश प्राप्त केले. अनेक क्षत्रिय आणि ब्राह्मण त्याची सेवा करण्यासाठी येत असत.
๒๕.
२५.
โส [Pg.138] เทวยานํ อภิรุยฺห,วิรชํ โส มหาปถํ;
กามราคํ วิราเชตฺวา,พฺรหฺมโลกูปโค อหุ.
तो देवयानावर (दिव्य मार्गावर) आरूढ होऊन, त्या धुलिकणरहित महामार्गाने, कामरागाचा (वासनेचा) त्याग करून ब्रह्मलोकात गेला.
คิรึ [Pg.166] นเขน ขณสิ,อโย ทนฺเตภิ ขาทสิ;
ชาตเวทํ ปทหสิ,โย อิสึ ปริภาสติ.อาเวลิตํ [Pg.167] ปิฏฺฐิโต อุตฺตมงฺคํ,พาหุํ ปสาเรติ อกมฺปเณยฺยํ;
เสตานิ อกฺขีนิ ยถา มตสฺส,โก เม อิมํ ปุตฺตมกาสิ เอวํ.
जो ऋषीची निंदा करतो, तो जणू नखांनी डोंगर खणतो, दातांनी लोखंड चावतो आणि पेटत्या अग्नीला स्पर्श करतो. ज्याचे मस्तक पाठीमागे झुकले आहे, ज्याने आपले हात निश्चल पसरले आहेत, ज्याचे डोळे मृत माणसासारखे पांढरे झाले आहेत; माझ्या या पुत्राला असे कोणी केले?