නමො තස්ස භගවතො අරහතො සම්මාසම්බුද්ධස්ස
त्या भगवंत, अर्हत, सम्यक्संबुद्धाला माझा नमस्कार असो.
සුත්තන්තනීති
सुत्तंतनीती
1.
१.
පරා [Pg.3] භවන්තං පුරිසං,මයං පුච්ඡාම ගොතමං;
භවන්තං පුට්ඨු මාගම්ම,කිං පරාභවතො මුඛං.
आम्ही गौतम (बुद्धांना) अधोगतीला जाणाऱ्या मनुष्याविषयी विचारतो. आपल्याकडे विचारण्यासाठी आलो आहोत, अधोगतीचे (विनाशाचे) कारण काय आहे?
2.
२.
සුවිජානො [Pg.4] භවංහොති,දුවිජානො පරාභවො;
ධම්මකාමො භවං හොති,ධම්මදෙස්සී පරාභවො.
उन्नती ओळखणे सोपे आहे, अधोगती ओळखणेही सोपे आहे. धम्मावर प्रेम करणारा प्रगती करतो, धम्माचा द्वेष करणारा अधोगतीला जातो.
3.
३.
ඉතිහෙ [Pg.8] තං විජානාම,පථමො සො පරාභවො;
දුතීයං භගවා බ්රූහි,කිං පරාභවතො මුඛං.
यावरून आम्ही हे जाणतो की, हा पहिला अधोगतीचा मार्ग आहे. हे भगवंत! आता दुसरे कारण सांगा, अधोगतीचे कारण काय आहे?
4.
४.
අසන්තස්ස [Pg.9] පියො හොති,සන්තෙ න කුරුතෙ පියං;
අසතං ධම්මං රොචෙති,තං පරාභවතො මුඛං.
जो दुर्जनांवर प्रेम करतो, सज्जनांवर प्रेम करत नाही आणि दुर्जनांच्या शिकवणीला (धम्माला) पसंत करतो, ते अधोगतीचे कारण आहे.
කම්මාපරාධසත්තානං[Pg.12],විනාසෙ පච්චුපට්ඨිතෙ;
අනයො නයරූපෙන,බුද්ධිමාකම්ය තිට්ඨති.
ज्या प्राण्यांच्या कर्माच्या अपराधांमुळे विनाश जवळ आलेला असतो, त्यांना अयोग्य मार्गच योग्य वाटू लागतो आणि तो त्यांच्या बुद्धीवर ताबा मिळवतो.
5.
५.
නිද්දාසීලී [Pg.13] සභාසීලී,අනුට්ඨාතා ච යො නරො;
අලසො කොධපඤ්ඤාණො,තං පරාභවතො මුඛං.
जो मनुष्य अतिशय झोपाळू, गप्पा मारणारा, निरुद्योगी, आळशी आणि क्रोधी स्वभावाचा असतो, ते अधोगतीचे कारण आहे.
6.
६.
යො [Pg.25] මාතරං පිතරං වා,ජිණ්ණකං ගතයොබ්බනං;
පහුසන්තො න භරති,තං පරාභවතො මුඛං.
जो मनुष्य स्वतः समर्थ असूनही, वृद्ध आणि वयस्कर झालेल्या आपल्या माता-पित्यांचे पालनपोषण करत नाही, ते अधोगतीचे कारण आहे.
7.
७.
යො [Pg.30] බ්රාහ්මණං සමණං වා,අඤ්ඤං වාපි වණිබ්බකං;
මුසාවාදෙන වඤ්චෙති,තං පරාභවතො මුඛං.
जो मनुष्य एखाद्या ब्राह्मणाला, श्रमणाला किंवा इतर कोणत्याही भिक्षुकाला असत्य बोलून फसवितो, ते अधोगतीचे कारण आहे.
8.
८.
පහුතවිත්තො [Pg.33] පුරිසො,සහිරඤ්ඤො සභොජනො;
එකො භුඤ්ජති සාදූනි,තං පරාභවතො මුඛං.
ज्या मनुष्याकडे भरपूर संपत्ती, सोने आणि अन्न असूनही तो एकटाच स्वादिष्ट अन्नाचा उपभोग घेतो, ते अधोगतीचे कारण आहे.
9.
९.
ජාතිථද්ධො [Pg.36] ධනථද්ධො,ගොත්තථද්ධො ච යො නරො;
සඤාතිං අතිමඤ්ඤෙති,තං පරාභවතො මුඛං.
जो मनुष्य आपल्या जातीचा, धनाचा आणि गोत्राचा अभिमान बाळगतो आणि आपल्याच नातेवाईकांचा तिरस्कार करतो, ते अधोगतीचे कारण आहे.
10.
१०.
ඉත්ථිධුත්තො [Pg.40] සුරාධුත්තො,අක්ඛධුත්තො ච යො නරො;
ලද්ධංලද්ධං විනාසෙති,තං පරාභවතො මුඛං.
जो मनुष्य स्त्रीव्यसनी, मद्यपी आणि जुगारी असतो आणि मिळालेली सर्व संपत्ती नष्ट करतो, ते अधोगतीचे कारण आहे.
න [Pg.44] බාළ්හං ඉත්ථිං ගච්ඡෙය්ය,සම්පස්සං තෙජසඞ්ඛයං;
කාසං සාසං දරං බාල්යං,ඛීණමෙදො නිගච්ඡති.
तेजाचा (शक्तीचा) ऱ्हास होतो हे पाहून मनुष्याने स्त्रीकडे अतिप्रमाणात जाऊ नये; कारण त्यामुळे खोकला, दमा, वेदना, दुर्बलता आणि वीर्यनाश होतो.
(ක)
(क)
මායාචෙතා [Pg.45] මරීචී ච,සොකො රොගො උපද්දවො;
ඛරා ච බන්ධනාචෙතා,මච්චුපාසො ගුහාසයො.
या (स्त्रिया/वासना) म्हणजे माया, मृगजळ, शोक, रोग, उपद्रव, कठीण बंधने आणि मृत्यूचा पाश असून त्या गुहेत राहणाऱ्या आहेत.
(ඛ)
(ख)
බලවන්තො දුබ්බලා හොන්ති,ථාමවන්තොපි හායරෙ;
චක්ඛුමා අන්ධකා හොන්ති,මාතුගාමවසංගතා.
स्त्रियांच्या आहारी गेलेले बलवान लोक दुर्बळ होतात, सामर्थ्यवान लोकही क्षीण होतात आणि डोळस लोकही आंधळे बनतात.
(ග)
(ग)
ගුණවන්තො [Pg.46] නිග්ගුණා හොන්ති,පඤ්ඤවන්තොපි හායරෙ;
පමුත්තා බන්ධනා සෙන්ති,මාතුගාමවසංගතා.
स्त्रियांच्या आहारी गेलेले गुणवान लोक निर्गुणी होतात, प्रज्ञावंत लोकही क्षीण होतात आणि जे मुक्त होते ते बंधनात पडतात.
(ඝ)
(घ)
යසං [Pg.47] කිත්තිං ධිතිං සූරං;
බාහුස්සච්චං පජානනං;
හාපයන්ති පමත්තස්ස;
කට්ඨපුඤ්චංව පාවකො.
प्रमादी मनुष्याचे यश, कीर्ती, धैर्य, शौर्य, बहुश्रुतता आणि प्रज्ञा ही सर्व तशीच नष्ट होतात, जसा अग्नी लाकडाचा ढीग नष्ट करतो.
11.
११.
සෙහි [Pg.51] දාරෙහි සන්තුට්ඨො,වෙසියාසු පදුස්සති;
දුස්සති පරදාරෙසු,තං පරාභවතො මුඛං.
आपल्या स्वतःच्या पत्नीने संतुष्ट न राहता, जो वेश्यांकडे जातो आणि परस्त्रियांशी व्यभिचार करतो, ते अधोगतीचे कारण आहे.
(ක)
(क)
මයඤ්ච [Pg.60] භරියං නාතික්කමාම,අම්හෙච භරියා නාතික්කමන්ති;
අඤ්ඤත්ර තාහි බ්රහ්මචරියං චරාම,තස්මා හි අම්හං දහරා න මිය්යරෙ.
आम्ही आमच्या पत्नींचे उल्लंघन करत नाही आणि आमच्या पत्न्याही आमचे उल्लंघन करत नाहीत. त्यांच्या व्यतिरिक्त आम्ही ब्रह्मचर्य पाळतो, म्हणूनच आमचे तरुण मुले अकाली मरत नाहीत.
(ඛ)
(ख)
එතාසු [Pg.63] ජායරෙ සුත්තමාසු,මෙධාවිනො හොන්ති පහුතපඤ්ඤා;
බහුස්සුතා ථෙරගුණා ච හොන්ති,තස්මා හි අම්හං දහරා න මිය්යරෙ.
अशा उत्तम स्त्रियांच्या पोटी बुद्धिमान आणि अफाट प्रज्ञा असलेले पुत्र जन्माला येतात, जे बहुश्रुत आणि स्थवीर गुणांनी युक्त असतात; म्हणूनच आमचे तरुण मुले अकाली मरत नाहीत.
12.
१२.
අතීතයොබ්බනො [Pg.65] පොසො,ආනෙති තිම්බරුත්ථනිං;
තස්ස ඉස්සා න සුපති,තං පරාභවතො මුඛං.
तरुण वय निघून गेलेला वृद्ध मनुष्य जेव्हा एखाद्या तरुण मुलीशी विवाह करतो, तेव्हा तिच्यावरील संशयामुळे त्याला झोप येत नाही, ते अधोगतीचे कारण आहे.
(ක)
(क)
න [Pg.69] දුක්ඛං අහිනා දට්ඨං,න දුක්ඛං සත්තියා හතං;
තඤ්ච දුක්ඛඤ්ච තිබ්බඤ්ච,යං පස්සෙ ජිණ්ණකං පතිං.
सर्पाने चावल्याने किंवा भाल्याने जखमी झाल्याने जेवढे दुःख होत नाही, तेवढे तीव्र दुःख वृद्ध पतीला पाहून होते.
(ඛ)
(ख)
නත්ථි [Pg.70] ඛිට්ටා නත්ථි රති,ජිණ්ණෙන පතිනා සහ;
නත්ථි අල්ලාපසල්ලාපො,ජග්ඝිතුංපි න සොභති.
वृद्ध पतीसोबत खेळण्यात किंवा रतीसुखात आनंद नसतो; त्यांच्यात संभाषण होत नाही आणि हसणे देखील शोभून दिसत नाही.
(ග)
(ग)
යදා ච දහරො දහරී,මන්තයිංසු රහොගතා;
සබ්බෙ සොකා විනස්සන්ති,යෙකෙචි හදයස්සිතා.
परंतु जेव्हा तरुण पुरुष आणि तरुण स्त्री एकांतात संवाद साधतात, तेव्हा त्यांच्या हृदयातील सर्व दुःख नाहीसे होते.
13.
१३.
ඉත්ථිං [Pg.75] සොණ්ඩිං විකිරණිං,පුරිසං වාපි තාදිසං;
ඉස්සරියස්මිං ථපෙති,තං පරාභවතො මුඛං.
एखाद्या मद्यपी आणि उधळपट्टी करणाऱ्या स्त्रीला किंवा पुरुषाला अधिकारपदावर बसवणे, ते अधोगतीचे कारण आहे.
14.
१४.
අප්පභොගො [Pg.76] මහාතණ්හො,ඛත්තියෙ ජායතෙ කුලෙ;
සො ච රජ්ජං පත්ථයති,තං පරාභවතො මුඛං.
अल्प संपत्ती असलेला परंतु मोठी तृष्णा बाळगणारा मनुष्य, जर क्षत्रिय कुळात जन्मला असेल आणि तो राज्याची इच्छा धरत असेल, तर ते अधोगतीचे कारण आहे.
‘‘සුවිජානො [Pg.81] භවංහොති,දුවිජානො පරාභවො’’;
අප්පභොගො මහාතණ්හො.
“उन्नती ओळखणे सोपे आहे, अधोगती ओळखणेही सोपे आहे”; अल्प संपत्ती आणि मोठी तृष्णा.
15.
१५.
එතෙ [Pg.82] පරාභවෙ ලොකෙ,පණ්ඩිතො සමවෙක්ඛිය;
අරියො දස්සනසම්පන්නො,ස ලොකං භජතෙ සිවං.
जगातील या अधोगतीच्या कारणांचे योग्य प्रकारे निरीक्षण करून, सम्यक दृष्टीने संपन्न असलेला तो आर्य पंडित कल्याणकारी लोकाचा आश्रय घेतो.
වසලසුත්ත
वसलसुत्त
1.
१.
කොධනො [Pg.87] උපනාහීච,පාපමක්ඛී ච යො නරො;
විපන්නදිට්ඨී මායාවී,තං ජඤ්ඤා වසලො ඉති.
जो मनुष्य क्रोधी, वैर बाळगणारा, पापी वृत्तीचा, मत्सर करणारा, चुकीची दृष्टी असलेला आणि कपटी असतो, त्याला 'वसल' समजावे.
2.
२.
එකජං [Pg.89] වා ද්විජං වාපි,යොධ පාණං විහිංසති;
යස්ස පාණෙ දයා නත්ථි,තං ජඤ්ඤා වසලො ඉති.
जो या जगात एकदा जन्मलेल्या किंवा दोनदा जन्मलेल्या प्राण्यांची हिंसा करतो, ज्याच्या मनात प्राण्यांविषयी दया नाही, त्याला 'वसल' समजावे.
3.
३.
යො [Pg.91] හන්ති උපරුන්ධති,ගාමානි නිගමානි ච;
නිග්ගාහකො සමඤ්ඤාතො,තං ජඤ්ඤා වසලො ඉති.
जो गावे आणि नगरे उद्ध्वस्त करतो, त्यांना वेढा घालतो आणि जो जुलमी म्हणून ओळखला जातो, त्याला 'वसल' समजावे.
4.
४.
ගාමෙ [Pg.92] වා යදි වා රඤ්ඤෙ,යං පරෙසං මමායිතං;
ථෙය්යා අදින්නං ආදෙති,තං ජඤ්ඤා වසලො ඉති.
गावात किंवा अरण्यात, इतरांच्या मालकीची असलेली कोणतीही वस्तू जो चोरीने (न दिलेली) घेतो, त्याला 'वसल' समजावे.
5.
५.
යො [Pg.94] හවෙ ඉණමාදාය,වුච්චමානො පලායති;
න හි තෙ ඉණමත්ථීති,තං ජඤ්ඤා වසලො ඉති.
जो कर्ज घेऊन, ते परत मागितले असता 'माझ्यावर तुझे काही कर्ज नाही' असे म्हणून पळून जातो, त्याला 'वसल' समजावे.
6.
६.
යොධ කිඤ්චික්ඛකම්යතා,පථස්මිං වජතං ජනං;
හන්ත්වා කිඤ්චික්ඛ මාදෙති;
තං ජඤ්ඤා වසලො ඉති.
जो केवळ काही क्षुल्लक वस्तूच्या लोभाने, रस्त्याने जाणाऱ्या प्रवाशाला मारून ती क्षुल्लक वस्तू हिरावून घेतो, त्याला 'वसल' समजावे.
7.
७.
යො [Pg.98] අත්තහෙතු පරහෙතු,ධනහෙතු ච යො නරො;
සක්ඛිපුට්ඨො මුසාබ්රූති,තං ජඤ්ඤා වසලො ඉති.
जो मनुष्य स्वतःच्या फायद्यासाठी, दुसऱ्याच्या फायद्यासाठी किंवा धनाच्या लोभाने, साक्षीदार म्हणून विचारले असता खोटे बोलतो, त्याला 'वसल' समजावे.
8.
८.
යො [Pg.102] ඤාතීනං සඛීනං වා,දාරෙසු පටිදිස්සති;
සහසා සම්පියෙන වා,තං ජඤ්ඤා වසලො ඉති.
जो आपल्या नातेवाईकांच्या किंवा मित्रांच्या पत्नींशी बळजबरीने किंवा संमतीने व्यभिचार करतो, त्याला 'वसल' समजावे.
9.
९.
යො [Pg.10]4 මාතරං පිතරං වා,ජිණ්ණකං ගතයොබ්බනං;
පහුසන්තො න භරති,තං ජඤ්ඤා වසලො ඉති.
जो समर्थ असूनही, आपले वृद्ध आणि वयस्कर आई-वडील यांचे पालनपोषण करत नाही, त्याला 'वसल' समजावे.
10.
१०.
යො [Pg.105] මාතරං පිතරං වා,භාතරං භගිනිං සස්සුං;
හන්ති රොසෙති වාචාය,තං ජඤ්ඤා වසලො ඉති.
जो आपल्या आईला, वडिलांना, भावाला, बहिणीला किंवा सासूला मारतो किंवा शब्दांनी त्यांचा अपमान करतो, त्याला 'वसल' समजावे.
11.
११.
යො [Pg.107] අත්ථං පුච්ඡිතො සන්තො,අනත්ථ මනුසාසති;
පටිච්ඡන්නෙන මන්තෙති,තං ජඤ්ඤා වසලො ඉති.
जो हिताची गोष्ट विचारली असता अहिताचा सल्ला देतो आणि कपटाने गुप्त सल्ला देतो, त्याला 'वसल' समजावे.
12.
१२.
යො [Pg.111] කත්වා පාපකං කම්මං,මාමං ජඤ්ඤාති ඉච්ඡති;
යො පටිච්ඡන්නකම්මන්තො,තං ජඤ්ඤා වසලො ඉති.
जो पापकृत्य करून 'माझे हे कृत्य कोणालाही समजू नये' अशी इच्छा धरतो आणि जो आपली कृत्ये लपवून ठेवतो, त्याला 'वसल' समजावे.
13.
१३.
යො [Pg.114] වෙ පරකුලං ගන්ත්වා,භුත්වාන සුචිභොජනං;
ආගතං නප්පටිපූජෙති,තං ජඤ්ඤා වසලො ඉති.
जो दुसऱ्याच्या घरी जाऊन उत्तम भोजन करतो, परंतु तो मनुष्य आपल्या घरी आला असता त्याचा आदर-सत्कार करत नाही, त्याला 'वसल' समजावे.
14.
१४.
යො [Pg.117] සමණං වා බ්රාහ්මණං,අඤ්ඤං වාපි වණිබ්බකං;
මුසාවාදෙන වඤ්චෙති,තං ජඤ්ඤා වසලො ඉති.
जो श्रमण, ब्राह्मण किंवा इतर कोणत्याही याचकाला असत्य बोलून फसवितो, त्याला 'वसल' समजावे.
15.
१५.
යො සමණං වා බ්රාහ්මණං,භත්තකාලෙ උපට්ඨිතං;
රොසෙති වා න ච දෙති,තං ජඤ්ඤා වසලො ඉති.
भोजनाच्या वेळी आलेल्या श्रमणाला किंवा ब्राह्मणाला जो अपमानित करतो आणि दान देत नाही, त्याला 'वसल' समजावे.
16.
१६.
අසන්තං [Pg.120] යොධ පබ්රූති,මොහෙන පලිගුණ්ඨිතො;
කිඤ්චනං නිජිගීසානො,තං ජඤ්ඤා වසලො ඉති.
जो मोहाने वेढलेला असून, काहीतरी मिळवण्याच्या इच्छेने असत्य बोलतो, त्याला 'वसल' समजावे.
17.
१७.
යොචත්තානං [Pg.122] සමුක්කංසෙ,පරෙච මවජානාති;
නිහීනො සෙන මානෙන,තං ජඤ්ඤා වසලො ඉති.
जो स्वतःची प्रशंसा करतो आणि इतरांना तुच्छ लेखतो, आणि जो स्वतःच्या अहंकारामुळे पतित झाला आहे, त्याला 'वसल' समजावे.
18.
१८.
රොසකො [Pg.124] කදරීයො ච,පාපිච්ඡො මච්ඡරී සඨො;
අහිරීකො අනොත්තප්පී,තං ජඤ්ඤා වසලො ඉති.
जो क्रोधी, कंजूष, वाईट इच्छा बाळगणारा, मत्सर करणारा, कपटी, निर्लज्ज आणि पापकर्माची भीती न बाळगणारा आहे, त्याला 'वसल' समजावे.
19.
१९.
යො [Pg.127] බුද්ධං පරිභාසති,අථවා තස්ස සාවකං;
පරිබ්බජං ගහට්ඨං වා,තං ජඤ්ඤා වසලො ඉති.
जो बुद्धांची किंवा त्यांच्या श्रावकांची—मग ते परिव्राजक (संन्यासी) असोत वा गृहस्थ—निंदा करतो, त्याला 'वसल' समजावे.
අට්ඨහි [Pg.129] භික්ඛවෙ අඞ්ගෙහි සම්පන්නාගතස්ස උපාසකස්ස පත්තො නිකුජ්ජිතබ්බො. භික්ඛූනං අලාභාය පරිසක්කති, භික්ඛූනං අනත්ථාය පරිසක්කති, භික්ඛූනං අනාවාසාය පරිසක්කති, භික්ඛූනං අක්කොසති පරිභාසති, භික්ඛූභික්ඛූහි භෙදෙති, බුද්ධස්ස අවණ්ණං භාසති, ධම්මස්ස අවණ්ණං භාසති, සඞ්ඝස්ස අවණ්ණං භාසති, අනුජානාමි භික්ඛවෙ ඉමෙහි අට්ඨහි අඞ්ගෙහි සම්පන්නාගතස්ස උපාසකස්ස පත්තං නිකුජ්ජිතුං.
भिक्खूहो! आठ गुणांनी युक्त असलेल्या उपासकाचे भिक्षापात्र पालथे घालावे. तो भिक्खूंच्या अलाभासाठी प्रयत्न करतो, भिक्खूंच्या अहितासाठी प्रयत्न करतो, भिक्खूंच्या निवासाला बाधा आणण्यासाठी प्रयत्न करतो, भिक्खूंना शिवीगाळ व त्यांची निंदा करतो, भिक्खूंमध्ये फूट पाडतो, बुद्धांची निंदा करतो, धम्माची निंदा करतो आणि संघाची निंदा करतो. भिक्खूहो! मी तुम्हाला परवानगी देतो की, या आठ गुणांनी युक्त असलेल्या उपासकाचे भिक्षापात्र पालथे घालावे.
20.
२०.
යො [Pg.132] අනරහං සන්තො,අරහාති පටිජානාති;
චොරො සබ්රහ්මකෙ ලොකෙ,තං ජඤ්ඤා වසලො ඉති.
जो स्वतः अर्हत नसतानाही 'मी अर्हत आहे' असा दावा करतो, तो या ब्रह्मलोकासह सर्व जगात सर्वात मोठा चोर आहे; त्याला 'वसल' समजावे.
21.
२१.
එතෙ [Pg.135] ඛො වසලා වුත්තා,මයා යෙ තෙ පකාසිතා;
න ජච්චා වසලො හොති,න ජච්චා හොති බ්රාහ්මණො.
हेच ते 'वसल' आहेत, ज्यांच्याविषयी मी तुम्हाला सांगितले आहे. जन्माने कोणीही 'वसल' होत नाही आणि जन्माने कोणीही 'ब्राह्मण' होत नाही.
22.
२२.
කම්මුනා වසලො හොති,කම්මුනා හොති බ්රාහ්මණො.
आपल्या कर्मानेच माणूस 'वसल' होतो आणि कर्मानेच 'ब्राह्मण' होतो.
23.
२३.
තදමිනාපි [Pg.136] ජානාථ,යථාහෙතං නිදස්සනං;
චණ්ඩාලපුත්තො සොපාකො,මාතඞ්ගො ඉති විස්සුතො.
या उदाहरणावरूनही तुम्ही हे जाणून घ्या: मातंग नावाचा एक प्रसिद्ध चांडाळपुत्र (सोपाक) होता.
24.
२४.
සො [Pg.137] යසං පරමං පත්තො,මාතඞ්ගො යං සුදුල්ලභං;
ආගච්ඡුං තස්සුපට්ඨානං,ඛත්තියා බ්රාහ්මණා බහූ.
त्या मातंगाने अत्यंत दुर्मिळ असे परम यश प्राप्त केले. अनेक क्षत्रिय आणि ब्राह्मण त्याची सेवा करण्यासाठी येत असत.
25.
२५.
සො [Pg.138] දෙවයානං අභිරුය්හ,විරජං සො මහාපථං;
කාමරාගං විරාජෙත්වා,බ්රහ්මලොකූපගො අහු.
तो देवयानावर (दिव्य मार्गावर) आरूढ होऊन, त्या धुलिकणरहित महामार्गाने, कामरागाचा (वासनेचा) त्याग करून ब्रह्मलोकात गेला.
ගිරිං [Pg.166] නඛෙන ඛණසි,අයො දන්තෙභි ඛාදසි;
ජාතවෙදං පදහසි,යො ඉසිං පරිභාසති.ආවෙලිතං [Pg.167] පිට්ඨිතො උත්තමඞ්ගං,බාහුං පසාරෙති අකම්පණෙය්යං;
සෙතානි අක්ඛීනි යථා මතස්ස,කො මෙ ඉමං පුත්තමකාසි එවං.
जो ऋषीची निंदा करतो, तो जणू नखांनी डोंगर खणतो, दातांनी लोखंड चावतो आणि पेटत्या अग्नीला स्पर्श करतो. ज्याचे मस्तक पाठीमागे झुकले आहे, ज्याने आपले हात निश्चल पसरले आहेत, ज्याचे डोळे मृत माणसासारखे पांढरे झाले आहेत; माझ्या या पुत्राला असे कोणी केले?