中文
巴利義註複註藏外典籍
1101 巴拉基咖(波羅夷)
1102 巴吉帝亞(波逸提)
1103 大品(律藏)
1104 小品
1105 附隨
1201 巴拉基咖(波羅夷)義註-1
1202 巴拉基咖(波羅夷)義註-2
1203 巴吉帝亞(波逸提)義註
1204 大品義註(律藏)
1205 小品義註
1206 附隨義註
1301 心義燈-1
1302 心義燈-2
1303 心義燈-3
1401 疑惑度脫
1402 律攝註釋
1403 金剛智疏
1404 疑難解除疏-1
1405 疑難解除疏-2
1406 律莊嚴疏-1
1407 律莊嚴疏-2
1408 古老解惑疏
1409 律抉擇-上抉擇
1410 律抉擇疏-1
1411 律抉擇疏-2
1412 巴吉帝亞等啟請經
1413 小戒學-根本戒學

8401 清淨道論-1
8402 清淨道論-2
8403 清淨道大複註-1
8404 清淨道大複註-2
8405 清淨道論導論

8406 長部問答
8407 中部問答
8408 相應部問答
8409 增支部問答
8410 律藏問答
8411 論藏問答
8412 義注問答
8413 語言學詮釋手冊
8414 勝義顯揚
8415 隨燈論誦
8416 發趣論燈論
8417 禮敬文
8418 大禮敬文
8419 依相讚佛偈
8420 經讚
8421 蓮花供
8422 勝者莊嚴
8423 語蜜
8424 佛德偈集
8425 小史
8427 佛教史
8426 大史
8429 目犍連文法
8428 迦旃延文法
8430 文法寶鑑(詞幹篇)
8431 文法寶鑑(詞根篇)
8432 詞形成論
8433 目犍連五章
8434 應用成就讀本
8435 音韻論讀本
8436 阿毗曇燈讀本
8437 阿毗曇燈疏
8438 妙莊嚴論讀本
8439 妙莊嚴論疏
8440 初學入門義抉擇精要
8446 詩王智論
8447 智論花鬘
8445 法智論
8444 大羅漢智論
8441 世間智論
8442 經典智論
8443 勇士百智論
8450 考底利耶智論
8448 人眼燈
8449 四護衛燈
8451 妙味之流
8452 界清淨
8453 韋桑達拉頌
8454 目犍連語釋五章
8455 塔史
8456 佛牙史
8457 詞根讀本注釋
8458 舍利史
8459 象頭山寺史
8460 勝者行傳
8461 勝者宗燈
8462 油鍋偈
8463 彌蘭王問疏
8464 詞花鬘
8465 詞成就論
8466 正理滴論
8467 迦旃延詞根注
8468 邊境山注釋
2101 戒蘊品
2102 大品(長部)
2103 波梨品
2201 戒蘊品註義註
2202 大品義註(長部)
2203 波梨品義註
2301 戒蘊品疏
2302 大品複註(長部)
2303 波梨品複註
2304 戒蘊品新複註-1
2305 戒蘊品新複註-2
3101 根本五十經
3102 中五十經
3103 後五十經
3201 根本五十義註-1
3202 根本五十義註-2
3203 中五十義註
3204 後五十義註
3301 根本五十經複註
3302 中五十經複註
3303 後五十經複註
4101 有偈品
4102 因緣品
4103 蘊品
4104 六處品
4105 大品(相應部)
4201 有偈品義注
4202 因緣品義注
4203 蘊品義注
4204 六處品義注
4205 大品義注(相應部)
4301 有偈品複註
4302 因緣品註
4303 蘊品複註
4304 六處品複註
4305 大品複註(相應部)
5101 一集經
5102 二集經
5103 三集經
5104 四集經
5105 五集經
5106 六集經
5107 七集經
5108 八集等經
5109 九集經
5110 十集經
5111 十一集經
5201 一集義註
5202 二、三、四集義註
5203 五、六、七集義註
5204 八、九、十、十一集義註
5301 一集複註
5302 二、三、四集複註
5303 五、六、七集複註
5304 八集等複註
6101 小誦
6102 法句經
6103 自說
6104 如是語
6105 經集
6106 天宮事
6107 餓鬼事
6108 長老偈
6109 長老尼偈
6110 譬喻-1
6111 譬喻-2
6112 諸佛史
6113 所行藏
6114 本生-1
6115 本生-2
6116 大義釋
6117 小義釋
6118 無礙解道
6119 導論
6120 彌蘭王問
6121 藏釋
6201 小誦義注
6202 法句義注-1
6203 法句義注-2
6204 自說義注
6205 如是語義註
6206 經集義注-1
6207 經集義注-2
6208 天宮事義注
6209 餓鬼事義注
6210 長老偈義注-1
6211 長老偈義注-2
6212 長老尼義注
6213 譬喻義注-1
6214 譬喻義注-2
6215 諸佛史義注
6216 所行藏義注
6217 本生義注-1
6218 本生義注-2
6219 本生義注-3
6220 本生義注-4
6221 本生義注-5
6222 本生義注-6
6223 本生義注-7
6224 大義釋義注
6225 小義釋義注
6226 無礙解道義注-1
6227 無礙解道義注-2
6228 導論義注
6301 導論複註
6302 導論明解
7101 法集論
7102 分別論
7103 界論
7104 人施設論
7105 論事
7106 雙論-1
7107 雙論-2
7108 雙論-3
7109 發趣論-1
7110 發趣論-2
7111 發趣論-3
7112 發趣論-4
7113 發趣論-5
7201 法集論義註
7202 分別論義註(迷惑冰消)
7203 五部論義註
7301 法集論根本複註
7302 分別論根本複註
7303 五論根本複註
7304 法集論複註
7305 五論複註
7306 阿毘達摩入門
7307 攝阿毘達磨義論
7308 阿毘達摩入門古複註
7309 阿毘達摩論母

မြန်မာ
ပဠိအဋ္ဌကထာဋီကာအည
1101 ပါရာဇိက ပါဠိ
1102 ပါစိတ္တိယ ပါဠိ
1103 မဟာဝဂ္ဂ ပါဠိ (ဝိနယ)
1104 စူဠဝဂ္ဂ ပါဠိ
1105 ပရိဝါရ ပါဠိ
1201 ပါရာဇိကကဏ္ဍ အဋ္ဌကထာ-၁
1202 ပါရာဇိကကဏ္ဍ အဋ္ဌကထာ-၂
1203 ပါစိတ္တိယ အဋ္ဌကထာ
1204 မဟာဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ (ဝိနယ)
1205 စူဠဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ
1206 ပရိဝါရ အဋ္ဌကထာ
1301 သာရတ္ထဒီပနီ ဋီကာ-၁
1302 သာရတ္ထဒီပနီ ဋီကာ-၂
1303 သာရတ္ထဒီပနီ ဋီကာ-၃
1401 ဒွေမာတိကာပါဠိ
1402 ဝိနယသင်္ဂဟ အဋ္ဌကထာ
1403 ဝဇိရဗုဒ္ဓိ ဋီကာ
1404 ဝိမတိဝိနောဒနီ ဋီကာ-၁
1405 ဝိမတိဝိနောဒနီ ဋီကာ-၂
1406 ဝိနယာလင်္ကာရ ဋီကာ-၁
1407 ဝိနယာလင်္ကာရ ဋီကာ-၂
1408 ကင်္ခာဝိတရဏီပုရာဏ ဋီကာ
1409 ဝိနယဝိနိစ္ဆယ-ဥတ္တရဝိနိစ္ဆယ
1410 ဝိနယဝိနိစ္ဆယ ဋီကာ-၁
1411 ဝိနယဝိနိစ္ဆယ ဋီကာ-၂
1412 ပါစိတျာဒိယောဇနာပါဠိ
1413 ခုဒ္ဒသိက္ခာ-မူလသိက္ခာ

8401 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ-၁
8402 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ-၂
8403 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ-မဟာဋီကာ-၁
8404 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ-မဟာဋီကာ-၂
8405 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ နိဒါနကထာ

8406 ဒီဃနိကာယ (ပု-ဝိ)
8407 မဇ္ဈိမနိကာယ (ပု-ဝိ)
8408 သံယုတ္တနိကာယ (ပု-ဝိ)
8409 အင်္ဂုတ္တရနိကာယ (ပု-ဝိ)
8410 ဝိနယပိဋက (ပု-ဝိ)
8411 အဘိဓမ္မပိဋက (ပု-ဝိ)
8412 အဋ္ဌကထာ (ပု-ဝိ)
8413 နိရုတ္တိဒီပနီ
8414 ပရမတ္ထဒီပနီ သင်္ဂဟမဟာဋီကာပါဌ
8415 အနုဒီပနီပါဌ
8416 ပဋ္ဌာနုဒ္ဒေသ ဒီပနီပါဌ
8417 နမက္ကာရဋီကာ
8418 မဟာပဏာမပါဌ
8419 လက္ခဏာတော ဗုဒ္ဓထောမနာဂါထာ
8420 သုတဝန္ဒနာ
8421 ကမလာဉ္ဇလိ
8422 ဇိနာလင်္ကာရ
8423 ပဇ္ဇမဓု
8424 ဗုဒ္ဓဂုဏဂါထာဝလီ
8425 စူဠဂန္ထဝံသ
8427 သာသနဝံသ
8426 မဟာဝံသ
8429 မောဂ္ဂလ္လာနဗျာကရဏံ
8428 ကစ္စာယနဗျာကရဏံ
8430 သဒ္ဒနီတိပ္ပကရဏံ (ပဒမာလာ)
8431 သဒ္ဒနီတိပ္ပကရဏံ (ဓါတုမာလာ)
8432 ပဒရူပသိဒ္ဓိ
8433 မောဂလ္လာနပဉ္စိကာ
8434 ပယောဂသိဒ္ဓိပါဌ
8435 ဝုတ္တောဒယပါဌ
8436 အဘိဓါနပ္ပဒီပိကာပါဌ
8437 အဘိဓါနပ္ပဒီပိကာဋီကာ
8438 သုဗောဓါလင်္ကာရပါဌ
8439 သုဗောဓါလင်္ကာရဋီကာ
8440 ဗာလာဝတာရ ဂဏ္ဌိပဒတ္ထဝိနိစ္ဆယသာရ
8446 ကဝိဒပ္ပဏနီတိ
8447 နီတိမဉ္ဇရီ
8445 ဓမ္မနီတိ
8444 မဟာရဟနီတိ
8441 လောကနီတိ
8442 သုတ္တန္တနီတိ
8443 သူရဿတိနီတိ
8450 စာဏကျနီတိ
8448 နရဒက္ခဒီပနီ
8449 စတုရာရက္ခဒီပနီ
8451 ရသဝါဟိနီ
8452 သီမဝိသောဓနီပါဌ
8453 ဝေဿန္တရဂီတိ
8454 မောဂ္ဂလ္လာန ဝုတ္တိဝိဝရဏပဉ္စိကာ
8455 ထူပဝံသ
8456 ဒါဌာဝံသ
8457 ဓါတုပါဌဝိလာသိနိယာ
8458 ဓါတုဝံသ
8459 ဟတ္ထဝနဂလ္လဝိဟာရဝံသ
8460 ဇိနစရိတယ
8461 ဇိနဝံသဒီပံ
8462 တေလကဋာဟဂါထာ
8463 မိလိဒဋီကာ
8464 ပဒမဉ္ဇရီ
8465 ပဒသာဓနံ
8466 သဒ္ဒဗိန္ဒုပကရဏံ
8467 ကစ္စာယနဓါတုမဉ္ဇုသာ
8468 သာမန္တကူဋဝဏ္ဏနာ
2101 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ ပါဠိ
2102 မဟာဝဂ္ဂ ပါဠိ (ဒီဃ)
2103 ပါထိကဝဂ္ဂ ပါဠိ
2201 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ
2202 မဟာဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ (ဒီဃ)
2203 ပါထိကဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ
2301 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ ဋီကာ
2302 မဟာဝဂ္ဂ ဋီကာ (ဒီဃ)
2303 ပါထိကဝဂ္ဂ ဋီကာ
2304 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ-အဘိနဝဋီကာ-၁
2305 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ-အဘိနဝဋီကာ-၂
3101 မူလပဏ္ဏာသ ပါဠိ
3102 မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသ ပါဠိ
3103 ဥပရိပဏ္ဏာသ ပါဠိ
3201 မူလပဏ္ဏာသ အဋ္ဌကထာ-၁
3202 မူလပဏ္ဏာသ အဋ္ဌကထာ-၂
3203 မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသ အဋ္ဌကထာ
3204 ဥပရိပဏ္ဏာသ အဋ္ဌကထာ
3301 မူလပဏ္ဏာသ ဋီကာ
3302 မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသ ဋီကာ
3303 ဥပရိပဏ္ဏာသ ဋီကာ
4101 သဂါထာဝဂ္ဂ ပါဠိ
4102 နိဒါနဝဂ္ဂ ပါဠိ
4103 ခန္ဓဝဂ္ဂ ပါဠိ
4104 သဠာယတနဝဂ္ဂ ပါဠိ
4105 မဟာဝဂ္ဂ ပါဠိ (သံယုတ္တ)
4201 သဂါထာဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ
4202 နိဒါနဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ
4203 ခန္ဓဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ
4204 သဠာယတနဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ
4205 မဟာဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ (သံယုတ္တ)
4301 သဂါထာဝဂ္ဂ ဋီကာ
4302 နိဒါနဝဂ္ဂ ဋီကာ
4303 ခန္ဓဝဂ္ဂ ဋီကာ
4304 သဠာယတနဝဂ္ဂ ဋီကာ
4305 မဟာဝဂ္ဂ ဋီကာ (သံယုတ္တ)
5101 ဧကကနိပါတ ပါဠိ
5102 ဒုကနိပါတ ပါဠိ
5103 တိကနိပါတ ပါဠိ
5104 စတုက္ကနိပါတ ပါဠိ
5105 ပဉ္စကနိပါတ ပါဠိ
5106 ဆက္ကနိပါတ ပါဠိ
5107 သတ္တကနိပါတ ပါဠိ
5108 အဋ္ဌကာဒိနိပါတ ပါဠိ
5109 နဝကနိပါတ ပါဠိ
5110 ဒသကနိပါတ ပါဠိ
5111 ဧကာဒသကနိပါတ ပါဠိ
5201 ဧကကနိပါတ အဋ္ဌကထာ
5202 ဒုက-တိက-စတုက္ကနိပါတ အဋ္ဌကထာ
5203 ပဉ္စက-ဆက္က-သတ္တကနိပါတ အဋ္ဌကထာ
5204 အဋ္ဌကာဒိနိပါတ အဋ္ဌကထာ
5301 ဧကကနိပါတ ဋီကာ
5302 ဒုက-တိက-စတုက္ကနိပါတ ဋီကာ
5303 ပဉ္စက-ဆက္က-သတ္တကနိပါတ ဋီကာ
5304 အဋ္ဌကာဒိနိပါတ ဋီကာ
6101 ခုဒ္ဒကပါဌ ပါဠိ
6102 ဓမ္မပဒ ပါဠိ
6103 ဥဒါန ပါဠိ
6104 ဣတိဝုတ္တက ပါဠိ
6105 သုတ္တနိပါတ ပါဠိ
6106 ဝိမာနဝတ္ထု ပါဠိ
6107 ပေတဝတ္ထု ပါဠိ
6108 ထေရဂါထာ ပါဠိ
6109 ထေရီဂါထာ ပါဠိ
6110 အပဒါန ပါဠိ-၁
6111 အပဒါန ပါဠိ-၂
6112 ဗုဒ္ဓဝံသ ပါဠိ
6113 စရိယာပိဋက ပါဠိ
6114 ဇာတက ပါဠိ-၁
6115 ဇာတက ပါဠိ-၂
6116 မဟာနိဒ္ဒေသ ပါဠိ
6117 စူဠနိဒ္ဒေသ ပါဠိ
6118 ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂ ပါဠိ
6119 နေတ္တိပ္ပကရဏ ပါဠိ
6120 မိလိန္ဒပဉှ ပါဠိ
6121 ပေဋကောပဒေသ ပါဠိ
6201 ခုဒ္ဒကပါဌ အဋ္ဌကထာ
6202 ဓမ္မပဒ အဋ္ဌကထာ-၁
6203 ဓမ္မပဒ အဋ္ဌကထာ-၂
6204 ဥဒါန အဋ္ဌကထာ
6205 ဣတိဝုတ္တက အဋ္ဌကထာ
6206 သုတ္တနိပါတ အဋ္ဌကထာ-၁
6207 သုတ္တနိပါတ အဋ္ဌကထာ-၂
6208 ဝိမာနဝတ္ထု အဋ္ဌကထာ
6209 ပေတဝတ္ထု အဋ္ဌကထာ
6210 ထေရဂါထာ အဋ္ဌကထာ-၁
6211 ထေရဂါထာ အဋ္ဌကထာ-၂
6212 ထေရီဂါထာ အဋ္ဌကထာ
6213 အပဒါန အဋ္ဌကထာ-၁
6214 အပဒါန အဋ္ဌကထာ-၂
6215 ဗုဒ္ဓဝံသ အဋ္ဌကထာ
6216 စရိယာပိဋက အဋ္ဌကထာ
6217 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၁
6218 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၂
6219 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၃
6220 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၄
6221 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၅
6222 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၆
6223 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၇
6224 မဟာနိဒ္ဒေသ အဋ္ဌကထာ
6225 စူဠနိဒ္ဒေသ အဋ္ဌကထာ
6226 ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ-၁
6227 ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ-၂
6228 နေတ္တိပ္ပကရဏ အဋ္ဌကထာ
6301 နေတ္တိပ္ပကရဏ ဋီကာ
6302 နေတ္တိဝိဘာဝိနီ
7101 ဓမ္မသင်္ဂဏီ ပါဠိ
7102 ဝိဘင်္ဂ ပါဠိ
7103 ဓါတုကထာ ပါဠိ
7104 ပုဂ္ဂလပညတ္တိ ပါဠိ
7105 ကထာဝတ္ထု ပါဠိ
7106 ယမက ပါဠိ-၁
7107 ယမက ပါဠိ-၂
7108 ယမက ပါဠိ-၃
7109 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၁
7110 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၂
7111 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၃
7112 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၄
7113 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၅
7201 ဓမ္မသင်္ဂဏိ အဋ္ဌကထာ
7202 သမ္မောဟဝိနောဒနီ အဋ္ဌကထာ
7203 ပဉ္စပကရဏ အဋ္ဌကထာ
7301 ဓမ္မသင်္ဂဏီ-မူလဋီကာ
7302 ဝိဘင်္ဂ-မူလဋီကာ
7303 ပဉ္စပကရဏ-မူလဋီကာ
7304 ဓမ္မသင်္ဂဏီ-အနုဋီကာ
7305 ပဉ္စပကရဏ-အနုဋီကာ
7306 အဘိဓမ္မာဝတာရော-နာမရူပပရိစ္ဆေဒေါ
7307 အဘိဓမ္မတ္ထသင်္ဂဟော
7308 အဘိဓမ္မာဝတာရ-ပုရာဏဋီကာ
7309 အဘိဓမ္မမာတိကာပါဠိ

English
Pali CanonCommentariesSub-commentariesOther
1101 Pārājika Pāḷi
1102 Pācittiya Pāḷi
1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya)
1104 Cūḷavagga Pāḷi
1105 Parivāra Pāḷi
1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1
1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2
1203 Pācittiya Aṭṭhakathā
1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya)
1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā
1206 Parivāra Aṭṭhakathā
1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1
1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2
1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3
1401 Dvemātikāpāḷi
1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā
1403 Vajirabuddhi Ṭīkā
1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1
1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2
1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1
1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2
1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā
1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya
1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1
1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2
1412 Pācityādiyojanāpāḷi
1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā

8401 Visuddhimagga-1
8402 Visuddhimagga-2
8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1
8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2
8405 Visuddhimagga nidānakathā

8406 Dīghanikāya (pu-vi)
8407 Majjhimanikāya (pu-vi)
8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi)
8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi)
8410 Vinayapiṭaka (pu-vi)
8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi)
8412 Aṭṭhakathā (pu-vi)
8413 Niruttidīpanī
8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha
8415 Anudīpanīpāṭha
8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha
8417 Namakkāraṭīkā
8418 Mahāpaṇāmapāṭha
8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā
8420 Sutavandanā
8421 Kamalāñjali
8422 Jinālaṅkāra
8423 Pajjamadhu
8424 Buddhaguṇagāthāvalī
8425 Cūḷaganthavaṃsa
8427 Sāsanavaṃsa
8426 Mahāvaṃsa
8429 Moggallānabyākaraṇaṃ
8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ
8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā)
8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā)
8432 Padarūpasiddhi
8433 Mogallānapañcikā
8434 Payogasiddhipāṭha
8435 Vuttodayapāṭha
8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha
8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā
8438 Subodhālaṅkārapāṭha
8439 Subodhālaṅkāraṭīkā
8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra
8446 Kavidappaṇanīti
8447 Nītimañjarī
8445 Dhammanīti
8444 Mahārahanīti
8441 Lokanīti
8442 Suttantanīti
8443 Sūrassatinīti
8450 Cāṇakyanīti
8448 Naradakkhadīpanī
8449 Caturārakkhadīpanī
8451 Rasavāhinī
8452 Sīmavisodhanīpāṭha
8453 Vessantaragīti
8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā
8455 Thūpavaṃsa
8456 Dāṭhāvaṃsa
8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā
8458 Dhātuvaṃsa
8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa
8460 Jinacaritaya
8461 Jinavaṃsadīpaṃ
8462 Telakaṭāhagāthā
8463 Milidaṭīkā
8464 Padamañjarī
8465 Padasādhanaṃ
8466 Saddabindupakaraṇaṃ
8467 Kaccāyanadhātumañjusā
8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā
2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi
2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha)
2103 Pāthikavagga Pāḷi
2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā
2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha)
2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā
2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā
2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha)
2303 Pāthikavagga Ṭīkā
2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1
2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2
3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi
3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi
3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi
3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1
3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2
3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā
3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā
3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā
3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā
3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā
4101 Sagāthāvagga Pāḷi
4102 Nidānavagga Pāḷi
4103 Khandhavagga Pāḷi
4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi
4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta)
4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā
4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā
4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā
4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā
4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta)
4301 Sagāthāvagga Ṭīkā
4302 Nidānavagga Ṭīkā
4303 Khandhavagga Ṭīkā
4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā
4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta)
5101 Ekakanipāta Pāḷi
5102 Dukanipāta Pāḷi
5103 Tikanipāta Pāḷi
5104 Catukkanipāta Pāḷi
5105 Pañcakanipāta Pāḷi
5106 Chakkanipāta Pāḷi
5107 Sattakanipāta Pāḷi
5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi
5109 Navakanipāta Pāḷi
5110 Dasakanipāta Pāḷi
5111 Ekādasakanipāta Pāḷi
5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā
5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā
5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā
5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā
5301 Ekakanipāta Ṭīkā
5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā
5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā
5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā
6101 Khuddakapāṭha Pāḷi
6102 Dhammapada Pāḷi
6103 Udāna Pāḷi
6104 Itivuttaka Pāḷi
6105 Suttanipāta Pāḷi
6106 Vimānavatthu Pāḷi
6107 Petavatthu Pāḷi
6108 Theragāthā Pāḷi
6109 Therīgāthā Pāḷi
6110 Apadāna Pāḷi-1
6111 Apadāna Pāḷi-2
6112 Buddhavaṃsa Pāḷi
6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi
6114 Jātaka Pāḷi-1
6115 Jātaka Pāḷi-2
6116 Mahāniddesa Pāḷi
6117 Cūḷaniddesa Pāḷi
6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi
6119 Nettippakaraṇa Pāḷi
6120 Milindapañha Pāḷi
6121 Peṭakopadesa Pāḷi
6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā
6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1
6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2
6204 Udāna Aṭṭhakathā
6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā
6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1
6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2
6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā
6209 Petavatthu Aṭṭhakathā
6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1
6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2
6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā
6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1
6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2
6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā
6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā
6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1
6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2
6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3
6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4
6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5
6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6
6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7
6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā
6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā
6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1
6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2
6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā
6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā
6302 Nettivibhāvinī
7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi
7102 Vibhaṅga Pāḷi
7103 Dhātukathā Pāḷi
7104 Puggalapaññatti Pāḷi
7105 Kathāvatthu Pāḷi
7106 Yamaka Pāḷi-1
7107 Yamaka Pāḷi-2
7108 Yamaka Pāḷi-3
7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1
7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2
7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3
7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4
7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5
7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā
7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā
7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā
7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā
7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā
7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā
7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā
7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā
7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo
7307 Abhidhammatthasaṅgaho
7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā
7309 Abhidhammamātikāpāḷi

Français
Canon PaliCommentairesSubcommentairesAutres
1101 Pārājika Pāḷi
1102 Pācittiya Pāḷi
1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya)
1104 Cūḷavagga Pāḷi
1105 Parivāra Pāḷi
1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1
1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2
1203 Pācittiya Aṭṭhakathā
1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya)
1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā
1206 Parivāra Aṭṭhakathā
1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1
1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2
1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3
1401 Dvemātikāpāḷi
1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā
1403 Vajirabuddhi Ṭīkā
1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1
1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2
1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1
1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2
1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā
1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya
1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1
1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2
1412 Pācityādiyojanāpāḷi
1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā

8401 Visuddhimagga-1
8402 Visuddhimagga-2
8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1
8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2
8405 Visuddhimagga nidānakathā

8406 Dīghanikāya (pu-vi)
8407 Majjhimanikāya (pu-vi)
8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi)
8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi)
8410 Vinayapiṭaka (pu-vi)
8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi)
8412 Aṭṭhakathā (pu-vi)
8413 Niruttidīpanī
8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha
8415 Anudīpanīpāṭha
8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha
8417 Namakkāraṭīkā
8418 Mahāpaṇāmapāṭha
8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā
8420 Sutavandanā
8421 Kamalāñjali
8422 Jinālaṅkāra
8423 Pajjamadhu
8424 Buddhaguṇagāthāvalī
8425 Cūḷaganthavaṃsa
8427 Sāsanavaṃsa
8426 Mahāvaṃsa
8429 Moggallānabyākaraṇaṃ
8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ
8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā)
8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā)
8432 Padarūpasiddhi
8433 Mogallānapañcikā
8434 Payogasiddhipāṭha
8435 Vuttodayapāṭha
8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha
8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā
8438 Subodhālaṅkārapāṭha
8439 Subodhālaṅkāraṭīkā
8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra
8446 Kavidappaṇanīti
8447 Nītimañjarī
8445 Dhammanīti
8444 Mahārahanīti
8441 Lokanīti
8442 Suttantanīti
8443 Sūrassatinīti
8450 Cāṇakyanīti
8448 Naradakkhadīpanī
8449 Caturārakkhadīpanī
8451 Rasavāhinī
8452 Sīmavisodhanīpāṭha
8453 Vessantaragīti
8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā
8455 Thūpavaṃsa
8456 Dāṭhāvaṃsa
8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā
8458 Dhātuvaṃsa
8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa
8460 Jinacaritaya
8461 Jinavaṃsadīpaṃ
8462 Telakaṭāhagāthā
8463 Milidaṭīkā
8464 Padamañjarī
8465 Padasādhanaṃ
8466 Saddabindupakaraṇaṃ
8467 Kaccāyanadhātumañjusā
8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā
2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi
2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha)
2103 Pāthikavagga Pāḷi
2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā
2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha)
2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā
2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā
2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha)
2303 Pāthikavagga Ṭīkā
2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1
2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2
3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi
3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi
3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi
3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1
3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2
3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā
3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā
3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā
3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā
3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā
4101 Sagāthāvagga Pāḷi
4102 Nidānavagga Pāḷi
4103 Khandhavagga Pāḷi
4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi
4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta)
4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā
4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā
4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā
4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā
4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta)
4301 Sagāthāvagga Ṭīkā
4302 Nidānavagga Ṭīkā
4303 Khandhavagga Ṭīkā
4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā
4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta)
5101 Ekakanipāta Pāḷi
5102 Dukanipāta Pāḷi
5103 Tikanipāta Pāḷi
5104 Catukkanipāta Pāḷi
5105 Pañcakanipāta Pāḷi
5106 Chakkanipāta Pāḷi
5107 Sattakanipāta Pāḷi
5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi
5109 Navakanipāta Pāḷi
5110 Dasakanipāta Pāḷi
5111 Ekādasakanipāta Pāḷi
5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā
5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā
5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā
5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā
5301 Ekakanipāta Ṭīkā
5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā
5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā
5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā
6101 Khuddakapāṭha Pāḷi
6102 Dhammapada Pāḷi
6103 Udāna Pāḷi
6104 Itivuttaka Pāḷi
6105 Suttanipāta Pāḷi
6106 Vimānavatthu Pāḷi
6107 Petavatthu Pāḷi
6108 Theragāthā Pāḷi
6109 Therīgāthā Pāḷi
6110 Apadāna Pāḷi-1
6111 Apadāna Pāḷi-2
6112 Buddhavaṃsa Pāḷi
6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi
6114 Jātaka Pāḷi-1
6115 Jātaka Pāḷi-2
6116 Mahāniddesa Pāḷi
6117 Cūḷaniddesa Pāḷi
6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi
6119 Nettippakaraṇa Pāḷi
6120 Milindapañha Pāḷi
6121 Peṭakopadesa Pāḷi
6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā
6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1
6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2
6204 Udāna Aṭṭhakathā
6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā
6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1
6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2
6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā
6209 Petavatthu Aṭṭhakathā
6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1
6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2
6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā
6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1
6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2
6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā
6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā
6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1
6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2
6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3
6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4
6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5
6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6
6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7
6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā
6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā
6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1
6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2
6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā
6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā
6302 Nettivibhāvinī
7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi
7102 Vibhaṅga Pāḷi
7103 Dhātukathā Pāḷi
7104 Puggalapaññatti Pāḷi
7105 Kathāvatthu Pāḷi
7106 Yamaka Pāḷi-1
7107 Yamaka Pāḷi-2
7108 Yamaka Pāḷi-3
7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1
7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2
7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3
7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4
7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5
7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā
7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā
7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā
7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā
7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā
7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā
7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā
7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā
7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo
7307 Abhidhammatthasaṅgaho
7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā
7309 Abhidhammamātikāpāḷi

हिंदी
पाली कैननकमेंट्रीउप-टिप्पणियाँअन्य
1101 Pārājika Pāḷi
1102 Pācittiya Pāḷi
1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya)
1104 Cūḷavagga Pāḷi
1105 Parivāra Pāḷi
1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1
1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2
1203 Pācittiya Aṭṭhakathā
1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya)
1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā
1206 Parivāra Aṭṭhakathā
1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1
1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2
1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3
1401 Dvemātikāpāḷi
1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā
1403 Vajirabuddhi Ṭīkā
1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1
1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2
1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1
1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2
1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā
1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya
1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1
1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2
1412 Pācityādiyojanāpāḷi
1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā

8401 Visuddhimagga-1
8402 Visuddhimagga-2
8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1
8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2
8405 Visuddhimagga nidānakathā

8406 Dīghanikāya (pu-vi)
8407 Majjhimanikāya (pu-vi)
8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi)
8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi)
8410 Vinayapiṭaka (pu-vi)
8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi)
8412 Aṭṭhakathā (pu-vi)
8413 Niruttidīpanī
8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha
8415 Anudīpanīpāṭha
8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha
8417 Namakkāraṭīkā
8418 Mahāpaṇāmapāṭha
8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā
8420 Sutavandanā
8421 Kamalāñjali
8422 Jinālaṅkāra
8423 Pajjamadhu
8424 Buddhaguṇagāthāvalī
8425 Cūḷaganthavaṃsa
8427 Sāsanavaṃsa
8426 Mahāvaṃsa
8429 Moggallānabyākaraṇaṃ
8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ
8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā)
8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā)
8432 Padarūpasiddhi
8433 Mogallānapañcikā
8434 Payogasiddhipāṭha
8435 Vuttodayapāṭha
8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha
8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā
8438 Subodhālaṅkārapāṭha
8439 Subodhālaṅkāraṭīkā
8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra
8446 Kavidappaṇanīti
8447 Nītimañjarī
8445 Dhammanīti
8444 Mahārahanīti
8441 Lokanīti
8442 Suttantanīti
8443 Sūrassatinīti
8450 Cāṇakyanīti
8448 Naradakkhadīpanī
8449 Caturārakkhadīpanī
8451 Rasavāhinī
8452 Sīmavisodhanīpāṭha
8453 Vessantaragīti
8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā
8455 Thūpavaṃsa
8456 Dāṭhāvaṃsa
8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā
8458 Dhātuvaṃsa
8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa
8460 Jinacaritaya
8461 Jinavaṃsadīpaṃ
8462 Telakaṭāhagāthā
8463 Milidaṭīkā
8464 Padamañjarī
8465 Padasādhanaṃ
8466 Saddabindupakaraṇaṃ
8467 Kaccāyanadhātumañjusā
8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā
2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi
2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha)
2103 Pāthikavagga Pāḷi
2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā
2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha)
2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā
2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā
2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha)
2303 Pāthikavagga Ṭīkā
2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1
2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2
3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi
3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi
3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi
3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1
3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2
3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā
3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā
3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā
3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā
3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā
4101 Sagāthāvagga Pāḷi
4102 Nidānavagga Pāḷi
4103 Khandhavagga Pāḷi
4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi
4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta)
4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā
4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā
4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā
4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā
4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta)
4301 Sagāthāvagga Ṭīkā
4302 Nidānavagga Ṭīkā
4303 Khandhavagga Ṭīkā
4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā
4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta)
5101 Ekakanipāta Pāḷi
5102 Dukanipāta Pāḷi
5103 Tikanipāta Pāḷi
5104 Catukkanipāta Pāḷi
5105 Pañcakanipāta Pāḷi
5106 Chakkanipāta Pāḷi
5107 Sattakanipāta Pāḷi
5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi
5109 Navakanipāta Pāḷi
5110 Dasakanipāta Pāḷi
5111 Ekādasakanipāta Pāḷi
5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā
5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā
5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā
5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā
5301 Ekakanipāta Ṭīkā
5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā
5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā
5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā
6101 Khuddakapāṭha Pāḷi
6102 Dhammapada Pāḷi
6103 Udāna Pāḷi
6104 Itivuttaka Pāḷi
6105 Suttanipāta Pāḷi
6106 Vimānavatthu Pāḷi
6107 Petavatthu Pāḷi
6108 Theragāthā Pāḷi
6109 Therīgāthā Pāḷi
6110 Apadāna Pāḷi-1
6111 Apadāna Pāḷi-2
6112 Buddhavaṃsa Pāḷi
6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi
6114 Jātaka Pāḷi-1
6115 Jātaka Pāḷi-2
6116 Mahāniddesa Pāḷi
6117 Cūḷaniddesa Pāḷi
6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi
6119 Nettippakaraṇa Pāḷi
6120 Milindapañha Pāḷi
6121 Peṭakopadesa Pāḷi
6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā
6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1
6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2
6204 Udāna Aṭṭhakathā
6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā
6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1
6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2
6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā
6209 Petavatthu Aṭṭhakathā
6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1
6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2
6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā
6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1
6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2
6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā
6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā
6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1
6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2
6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3
6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4
6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5
6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6
6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7
6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā
6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā
6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1
6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2
6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā
6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā
6302 Nettivibhāvinī
7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi
7102 Vibhaṅga Pāḷi
7103 Dhātukathā Pāḷi
7104 Puggalapaññatti Pāḷi
7105 Kathāvatthu Pāḷi
7106 Yamaka Pāḷi-1
7107 Yamaka Pāḷi-2
7108 Yamaka Pāḷi-3
7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1
7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2
7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3
7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4
7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5
7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā
7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā
7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā
7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā
7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā
7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā
7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā
7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā
7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo
7307 Abhidhammatthasaṅgaho
7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā
7309 Abhidhammamātikāpāḷi


නමො තස්ස භගවතො අරහතො සම්මාසම්බුද්ධස්ස

उन भगवान्, अर्हत्, सम्यक्सम्बुद्ध को नमस्कार।

ඛුද්දකනිකායෙ

खुद्दकनिकाय

උදානපාළි

उदानपालि

1. බොධිවග්ගො

१. बोधिवग्ग (बोधि वर्ग)

1. පඨමබොධිසුත්තං

१. प्रथम बोधि सुत्त

1. එවං [Pg.77] මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා උරුවෙලායං විහරති නජ්ජා නෙරඤ්ජරාය තීරෙ බොධිරුක්ඛමූලෙ පඨමාභිසම්බුද්ධො. තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා සත්තාහං එකපල්ලඞ්කෙන නිසින්නො හොති විමුත්තිසුඛපටිසංවෙදී. අථ ඛො භගවා තස්ස සත්තාහස්ස අච්චයෙන තම්හා සමාධිම්හා වුට්ඨහිත්වා රත්තියා පඨමං යාමං පටිච්චසමුප්පාදං අනුලොමං සාධුකං මනසාකාසි –

१. ऐसा मैंने सुना है—एक समय भगवान् उरुवेला में निरंजरा नदी के तट पर बोधि वृक्ष के नीचे प्रथम बार बुद्धत्व प्राप्त कर विहार कर रहे थे। उस समय भगवान् सात दिनों तक एक ही आसन से विमुक्ति-सुख का अनुभव करते हुए बैठे रहे। तब भगवान् ने उन सात दिनों के बीतने पर उस समाधि से उठकर रात्रि के प्रथम प्रहर में प्रतीत्यसमुत्पाद को अनुलोम क्रम से भली-भाँति मन में विचार किया—

‘‘ඉති ඉමස්මිං සති ඉදං හොති, ඉමස්සුප්පාදා ඉදං උප්පජ්ජති, යදිදං – අවිජ්ජාපච්චයා සඞ්ඛාරා, සඞ්ඛාරපච්චයා විඤ්ඤාණං, විඤ්ඤාණපච්චයා නාමරූපං, නාමරූපපච්චයා සළායතනං, සළායතනපච්චයා ඵස්සො, ඵස්සපච්චයා වෙදනා, වෙදනාපච්චයා තණ්හා, තණ්හාපච්චයා උපාදානං, උපාදානපච්චයා භවො, භවපච්චයා ජාති, ජාතිපච්චයා ජරාමරණං සොකපරිදෙවදුක්ඛදොමනස්සුපායාසා සම්භවන්ති. එවමෙතස්ස කෙවලස්ස දුක්ඛක්ඛන්ධස්ස සමුදයො හොතී’’ති.

"इसके होने पर यह होता है, इसके उत्पन्न होने से यह उत्पन्न होता है, जैसे कि—अविद्या के प्रत्यय (कारण) से संस्कार होते हैं; संस्कार के प्रत्यय से विज्ञान होता है; विज्ञान के प्रत्यय से नाम-रूप होता है; नाम-रूप के प्रत्यय से षडायतन होते हैं; षडायतन के प्रत्यय से स्पर्श होता है; स्पर्श के प्रत्यय से वेदना होती है; वेदना के प्रत्यय से तृष्णा होती है; तृष्णा के प्रत्यय से उपादान होता है; उपादान के प्रत्यय से भव होता है; भव के प्रत्यय से जाति (जन्म) होती है; जाति के प्रत्यय से जरा-मरण, शोक, परिदेव (रोना-पीटना), दुःख, दौर्मनस्य और उपायास (हताशा) उत्पन्न होते हैं। इस प्रकार इस संपूर्ण दुःख-स्कन्ध का उदय होता है।"

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान् ने इस अर्थ को जानकर उस समय यह उदान (हर्षोद्गार) व्यक्त किया—

‘‘යදා [Pg.78] හවෙ පාතුභවන්ති ධම්මා,ආතාපිනො ඣායතො බ්‍රාහ්මණස්ස;

අථස්ස කඞ්ඛා වපයන්ති සබ්බා,යතො පජානාති සහෙතුධම්ම’’න්ති. පඨමං;

"जब उद्योगी और ध्यानमग्न ब्राह्मण (अर्हत्) को धर्म स्पष्ट हो जाते हैं, तब उसकी सभी शंकाएँ दूर हो जाती हैं, क्योंकि वह सहेतुक धर्म (कारण सहित सत्य) को जान लेता है।" (प्रथम)

2. දුතියබොධිසුත්තං

२. द्वितीय बोधि सुत्त

2. එවං මෙ සුතං – එක සමයං භගවා උරුවෙලායං විහරති නජ්ජා නෙරඤ්ජරාය තීරෙ බොධිරුක්ඛමූලෙ පඨමාභිසම්බුද්ධො. තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා සත්තාහං එකපල්ලඞ්කෙන නිසින්නො හොති විමුත්තිසුඛපටිසංවෙදී. අථ ඛො භගවා තස්ස සත්තාහස්ස අච්චයෙන තම්හා සමාධිම්හා වුට්ඨහිත්වා රත්තියා මජ්ඣිමං යාමං පටිච්චසමුප්පාදං පටිලොමං සාධුකං මනසාකාසි –

२. ऐसा मैंने सुना है—एक समय भगवान् उरुवेला में निरंजरा नदी के तट पर बोधि वृक्ष के नीचे प्रथम बार बुद्धत्व प्राप्त कर विहार कर रहे थे। उस समय भगवान् सात दिनों तक एक ही आसन से विमुक्ति-सुख का अनुभव करते हुए बैठे रहे। तब भगवान् ने उन सात दिनों के बीतने पर उस समाधि से उठकर रात्रि के मध्यम प्रहर में प्रतीत्यसमुत्पाद को प्रतिलोम क्रम से भली-भाँति मन में विचार किया—

‘‘ඉති ඉමස්මිං අසති ඉදං න හොති, ඉමස්ස නිරොධා ඉදං නිරුජ්ඣති, යදිදං – අවිජ්ජානිරොධා සඞ්ඛාරනිරොධො, සඞ්ඛාරනිරොධා විඤ්ඤාණනිරොධො, විඤ්ඤාණනිරොධා නාමරූපනිරොධො, නාමරූපනිරොධා සළායතනනිරොධො, සළායතනනිරොධා ඵස්සනිරොධො, ඵස්සනිරොධා වෙදනානිරොධො, වෙදනානිරොධා තණ්හානිරොධො, තණ්හානිරොධා උපාදානනිරොධො, උපාදානනිරොධා භවනිරොධො, භවනිරොධා ජාතිනිරොධො, ජාතිනිරොධා ජරාමරණං සොකපරිදෙවදුක්ඛදොමනස්සුපායාසා නිරුජ්ඣන්ති. එවමෙතස්ස කෙවලස්ස දුක්ඛක්ඛන්ධස්ස නිරොධො හොතී’’ති.

"इसके न होने पर यह नहीं होता है, इसके निरोध (समाप्ति) से इसका निरोध होता है, जैसे कि—अविद्या के निरोध से संस्कार का निरोध होता है; संस्कार के निरोध से विज्ञान का निरोध होता है; विज्ञान के निरोध से नाम-रूप का निरोध होता है; नाम-रूप के निरोध से षडायतन का निरोध होता है; षडायतन के निरोध से स्पर्श का निरोध होता है; स्पर्श के निरोध से वेदना का निरोध होता है; वेदना के निरोध से तृष्णा का निरोध होता है; तृष्णा के निरोध से उपादान का निरोध होता है; उपादान के निरोध से भव का निरोध होता है; भव के निरोध से जाति का निरोध होता है; जाति के निरोध से जरा-मरण, शोक, परिदेव, दुःख, दौर्मनस्य और उपायास निरुद्ध हो जाते हैं। इस प्रकार इस संपूर्ण दुःख-स्कन्ध का निरोध होता है।"

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान् ने इस अर्थ को जानकर उस समय यह उदान व्यक्त किया—

‘‘යදා හවෙ පාතුභවන්ති ධම්මා,ආතාපිනො ඣායතො බ්‍රාහ්මණස්ස;

අථස්ස කඞ්ඛා වපයන්ති සබ්බා,යතො ඛයං පච්චයානං අවෙදී’’ති. දුතියං;

"जब उद्योगी और ध्यानमग्न ब्राह्मण को धर्म स्पष्ट हो जाते हैं, तब उसकी सभी शंकाएँ दूर हो जाती हैं, क्योंकि उसने प्रत्ययों (कारणों) के क्षय (निरोध) को जान लिया है।" (द्वितीय)

3. තතියබොධිසුත්තං

३. तृतीय बोधि सुत्त

3. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා උරුවෙලායං විහරති නජ්ජා නෙරඤ්ජරාය තීරෙ බොධිරුක්ඛමූලෙ පඨමාභිසම්බුද්ධො. තෙන ඛො පන සමයෙන [Pg.79] භගවා සත්තාහං එකපල්ලඞ්කෙන නිසින්නො හොති විමුත්තිසුඛපටිසංවෙදී. අථ ඛො භගවා තස්ස සත්තාහස්ස අච්චයෙන තම්හා සමාධිම්හා වුට්ඨහිත්වා රත්තියා පච්ඡිමං යාමං පටිච්චසමුප්පාදං අනුලොමපටිලොමං සාධුකං මනසාකාසි –

३. ऐसा मैंने सुना है—एक समय भगवान् उरुवेला में निरंजरा नदी के तट पर बोधि वृक्ष के नीचे प्रथम बार बुद्धत्व प्राप्त कर विहार कर रहे थे। उस समय भगवान् सात दिनों तक एक ही आसन से विमुक्ति-सुख का अनुभव करते हुए बैठे रहे। तब भगवान् ने उन सात दिनों के बीतने पर उस समाधि से उठकर रात्रि के अंतिम प्रहर में प्रतीत्यसमुत्पाद को अनुलोम-प्रतिलोम क्रम से भली-भाँति मन में विचार किया—

‘‘ඉති ඉමස්මිං සති ඉදං හොති, ඉමස්සුප්පාදා ඉදං උප්පජ්ජති, ඉමස්මිං අසති ඉදං න හොති, ඉමස්ස නිරොධා ඉදං නිරුජ්ඣති; යදිදං – අවිජ්ජාපච්චයා සඞ්ඛාරා, සඞ්ඛාරපච්චයා විඤ්ඤාණං, විඤ්ඤාණපච්චයා නාමරූපං, නාමරූපපච්චයා සළායතනං, සළායතනපච්චයා ඵස්සො, ඵස්සපච්චයා වෙදනා, වෙදනාපච්චයා තණ්හා, තණ්හාපච්චයා උපාදානං, උපාදානපච්චයා භවො, භවපච්චයා ජාති, ජාතිපච්චයා ජරාමරණං සොකපරිදෙවදුක්ඛදොමනස්සුපායාසා සම්භවන්ති. එවමෙතස්ස කෙවලස්ස දුක්ඛක්ඛන්ධස්ස සමුදයො හොති.

"इसके होने पर यह होता है, इसके उत्पन्न होने से यह उत्पन्न होता है; इसके न होने पर यह नहीं होता है, इसके निरोध से इसका निरोध होता है; जैसे कि—अविद्या के प्रत्यय से संस्कार होते हैं; संस्कार के प्रत्यय से विज्ञान होता है; विज्ञान के प्रत्यय से नाम-रूप होता है; नाम-रूप के प्रत्यय से षडायतन होते हैं; षडायतन के प्रत्यय से स्पर्श होता है; स्पर्श के प्रत्यय से वेदना होती है; वेदना के प्रत्यय से तृष्णा होती है; तृष्णा के प्रत्यय से उपादान होता है; उपादान के प्रत्यय से भव होता है; भव के प्रत्यय से जाति होती है; जाति के प्रत्यय से जरा-मरण, शोक, परिदेव, दुःख, दौर्मनस्य और उपायास उत्पन्न होते हैं। इस प्रकार इस संपूर्ण दुःख-स्कन्ध का उदय होता है।

‘‘අවිජ්ජාය ත්වෙව අසෙසවිරාගනිරොධා සඞ්ඛාරනිරොධො, සඞ්ඛාරනිරොධා විඤ්ඤාණනිරොධො, විඤ්ඤාණනිරොධා නාමරූපනිරොධො, නාමරූපනිරොධා සළායතනනිරොධො, සළායතනනිරොධා ඵස්සනිරොධො, ඵස්සනිරොධා වෙදනානිරොධො, වෙදනානිරොධා තණ්හානිරොධො, තණ්හානිරොධා උපාදානනිරොධො, උපාදානනිරොධා භවනිරොධො, භවනිරොධා ජාතිනිරොධො, ජාතිනිරොධා ජරාමරණං සොකපරිදෙවදුක්ඛදොමනස්සුපායාසා නිරුජ්ඣන්ති. එවමෙතස්ස කෙවලස්ස දුක්ඛක්ඛන්ධස්ස නිරොධො හොතී’’ති.

अविद्या के ही पूर्ण वैराग्य और निरोध से संस्कार का निरोध होता है; संस्कार के निरोध से विज्ञान का निरोध होता है; विज्ञान के निरोध से नाम-रूप का निरोध होता है; नाम-रूप के निरोध से षडायतन का निरोध होता है; षडायतन के निरोध से स्पर्श का निरोध होता है; स्पर्श के निरोध से वेदना का निरोध होता है; वेदना के निरोध से तृष्णा का निरोध होता है; तृष्णा के निरोध से उपादान का निरोध होता है; उपादान के निरोध से भव का निरोध होता है; भव के निरोध से जाति का निरोध होता है; जाति के निरोध से जरा-मरण, शोक, परिदेव, दुःख, दौर्मनस्य और उपायास निरुद्ध हो जाते हैं। इस प्रकार इस संपूर्ण दुःख-स्कन्ध का निरोध होता है।"

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान् ने इस अर्थ को जानकर उस समय यह उदान व्यक्त किया—

‘‘යදා හවෙ පාතුභවන්ති ධම්මා,ආතාපිනො ඣායතො බ්‍රාහ්මණස්ස;

විධූපයං තිට්ඨති මාරසෙනං,සූරියොව ඔභාසයමන්තලික්ඛ’’න්ති. තතියං;

"जब उद्योगी और ध्यानमग्न ब्राह्मण को धर्म स्पष्ट हो जाते हैं, तब वह मार-सेना को विनष्ट कर वैसे ही खड़ा रहता है, जैसे सूर्य आकाश को प्रकाशित करते हुए चमकता है।" (तृतीय)

4. හුංහුඞ්කසුත්තං

४. हुंहुंक सुत्त

4. එවං [Pg.80] මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා උරුවෙලායං විහරති නජ්ජා නෙරඤ්ජරාය තීරෙ අජපාලනිග්‍රොධෙ පඨමාභිසම්බුද්ධො. තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා සත්තාහං එකපල්ලඞ්කෙන නිසින්නො හොති විමුත්තිසුඛපටිසංවෙදී. අථ ඛො භගවා තස්ස සත්තාහස්ස අච්චයෙන තම්හා සමාධිම්හා වුට්ඨාසි.

४. ऐसा मैंने सुना है—एक समय भगवान् उरुवेला में निरंजरा नदी के तट पर अजपाल निग्रोध (बरगद) के नीचे प्रथम बार बुद्धत्व प्राप्त कर विहार कर रहे थे। उस समय भगवान् सात दिनों तक एक ही आसन से विमुक्ति-सुख का अनुभव करते हुए बैठे रहे। तब भगवान् उन सात दिनों के बीतने पर उस समाधि से उठे।

අථ ඛො අඤ්ඤතරො හුංහුඞ්කජාතිකො බ්‍රාහ්මණො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවතා සද්ධිං සම්මොදි. සම්මොදනීයං කථං සාරණීයං වීතිසාරෙත්වා එකමන්තං අට්ඨාසි. එකමන්තං ඨිතො ඛො සො බ්‍රාහ්මණො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘කිත්තාවතා නු ඛො, භො ගොතම, බ්‍රාහ්මණො හොති, කතමෙ ච පන බ්‍රාහ්මණකරණා ධම්මා’’ති?

तब एक 'हुंहुं' (अहंकारी) स्वभाव वाला ब्राह्मण जहाँ भगवान थे वहाँ पहुँचा; पहुँचकर भगवान के साथ कुशल-मंगल की चर्चा की। सुखद और स्मरणीय बातचीत समाप्त कर वह एक ओर खड़ा हो गया। एक ओर खड़े होकर उस ब्राह्मण ने भगवान से यह कहा— "हे गौतम! मनुष्य किस सीमा तक ब्राह्मण होता है, और ब्राह्मण बनाने वाले धर्म (गुण) कौन से हैं?"

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय के अर्थ को जानकर उस समय यह उदान (उद्गार) प्रकट किया—

‘‘යො බ්‍රාහ්මණො බාහිතපාපධම්මො,නිහුංහුඞ්කො නික්කසාවො යතත්තො;

වෙදන්තගූ වූසිතබ්‍රහ්මචරියො,ධම්මෙන සො බ්‍රහ්මවාදං වදෙය්‍ය;

යස්සුස්සදා නත්ථි කුහිඤ්චි ලොකෙ’’ති. චතුත්ථං;

"जो ब्राह्मण पाप-धर्मों को बाहर निकाल चुका है, जो 'हुंहुं' (अहंकार) रहित है, जो कषाय (मल) रहित है, जिसने स्वयं पर संयम पा लिया है; जो वेदों (ज्ञान) के पार पहुँच गया है, जिसने ब्रह्मचर्य का पालन पूर्ण कर लिया है, वह धर्मानुसार स्वयं को ब्राह्मण कह सकता है; जिसके लिए इस लोक में कहीं भी (राग-द्वेष आदि का) उभार नहीं है।" (चौथा)

5. බ්‍රාහ්මණසුත්තං

५. ब्राह्मण सुत्त

5. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා ච සාරිපුත්තො ආයස්මා ච මහාමොග්ගල්ලානො ආයස්මා ච මහාකස්සපො ආයස්මා ච මහාකච්චානො ආයස්මා ච මහාකොට්ඨිකො ආයස්මා ච මහාකප්පිනො ආයස්මා ච මහාචුන්දො ආයස්මා ච අනුරුද්ධො ආයස්මා ච රෙවතො ආයස්මා ච නන්දො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු.

५. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय आयुष्मान सारिपुत्र, आयुष्मान महामौद्गल्यायन, आयुष्मान महाकश्यप, आयुष्मान महाकात्यायन, आयुष्मान महाकोष्ठित, आयुष्मान महाकप्पिन, आयुष्मान महाचुन्द, आयुष्मान अनिरुद्ध, आयुष्मान रेवत और आयुष्मान नन्द जहाँ भगवान थे वहाँ पहुँचे।

අද්දසා [Pg.81] ඛො භගවා තෙ ආයස්මන්තෙ දූරතොව ආගච්ඡන්තෙ; දිස්වාන භික්ඛූ ආමන්තෙසි – ‘‘එතෙ, භික්ඛවෙ, බ්‍රාහ්මණා ආගච්ඡන්ති; එතෙ, භික්ඛවෙ, බ්‍රාහ්මණා ආගච්ඡන්තී’’ති. එවං වුත්තෙ, අඤ්ඤතරො බ්‍රාහ්මණජාතිකො භික්ඛු භගවන්තං එතදවොච – ‘‘කිත්තාවතා නු ඛො, භන්තෙ, බ්‍රාහ්මණො හොති, කතමෙ ච පන බ්‍රාහ්මණකරණා ධම්මා’’ති?

भगवान ने उन आयुष्मानों को दूर से ही आते देखा; देखकर भिक्षुओं को संबोधित किया— "भिक्षुओं, ये ब्राह्मण आ रहे हैं; भिक्षुओं, ये ब्राह्मण आ रहे हैं।" ऐसा कहने पर, ब्राह्मण जाति के एक भिक्षु ने भगवान से यह कहा— "भन्ते! मनुष्य किस सीमा तक ब्राह्मण होता है, और ब्राह्मण बनाने वाले धर्म (गुण) कौन से हैं?"

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय के अर्थ को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘බාහිත්වා පාපකෙ ධම්මෙ, යෙ චරන්ති සදා සතා;

ඛීණසංයොජනා බුද්ධා, තෙ වෙ ලොකස්මි බ්‍රාහ්මණා’’ති. පඤ්චමං;

"जो पाप-धर्मों को त्याग कर सदा स्मृतिवान होकर विचरण करते हैं; जिनके संयोजन (बंधन) क्षीण हो गए हैं और जो बुद्ध (ज्ञानी) हैं, वे ही लोक में वास्तव में ब्राह्मण हैं।" (पाँचवाँ)

6. මහාකස්සපසුත්තං

६. महाकश्यप सुत्त

6. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා රාජගහෙ විහරති වෙළුවනෙ කලන්දකනිවාපෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා මහාකස්සපො පිප්පලිගුහායං විහරති ආබාධිකො දුක්ඛිතො බාළ්හගිලානො. අථ ඛො ආයස්මා මහාකස්සපො අපරෙන සමයෙන තම්හා ආබාධා වුට්ඨාසි. අථ ඛො ආයස්මතො මහාකස්සපස්ස තම්හා ආබාධා වුට්ඨිතස්ස එතදහොසි – ‘‘යංනූනාහං රාජගහං පිණ්ඩාය පවිසෙය්‍ය’’න්ති.

६. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान राजगृह के वेणुवन कलन्दक-निवाप में विहार कर रहे थे। उस समय आयुष्मान महाकश्यप पिप्पली गुफा में विहार कर रहे थे, वे बीमार, दुखी और गंभीर रूप से अस्वस्थ थे। फिर आयुष्मान महाकश्यप कुछ समय बाद उस बीमारी से उठ खड़े हुए (स्वस्थ हुए)। तब बीमारी से स्वस्थ हुए आयुष्मान महाकश्यप के मन में यह विचार आया— "क्यों न मैं राजगृह में भिक्षा के लिए प्रवेश करूँ।"

තෙන ඛො පන සමයෙන පඤ්චමත්තානි දෙවතාසතානි උස්සුක්කං ආපන්නානි හොන්ති ආයස්මතො මහාකස්සපස්ස පිණ්ඩපාතපටිලාභාය. අථ ඛො ආයස්මා මහාකස්සපො තානි පඤ්චමත්තානි දෙවතාසතානි පටික්ඛිපිත්වා පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය රාජගහං පිණ්ඩාය පාවිසි – යෙන දලිද්දවිසිඛා කපණවිසිඛා පෙසකාරවිසිඛා. අද්දසා ඛො භගවා ආයස්මන්තං මහාකස්සපං රාජගහෙ පිණ්ඩාය චරන්තං යෙන දලිද්දවිසිඛා කපණවිසිඛා පෙසකාරවිසිඛා.

उस समय लगभग पाँच सौ देवियाँ आयुष्मान महाकश्यप को भिक्षा दिलाने के लिए उत्सुक थीं। तब आयुष्मान महाकश्यप ने उन पाँच सौ देवियों को मना कर दिया और पूर्वाह्न के समय वस्त्र पहनकर, पात्र और चीवर लेकर राजगृह में भिक्षा के लिए प्रवेश किया— जहाँ निर्धनों की गली, अनाथों की गली और जुलाहों की गली थी। भगवान ने आयुष्मान महाकश्यप को राजगृह में निर्धनों की गली, अनाथों की गली और जुलाहों की गली में भिक्षा के लिए विचरण करते हुए देखा।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय के अर्थ को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘අනඤ්ඤපොසිමඤ්ඤාතං, දන්තං සාරෙ පතිට්ඨිතං;

ඛීණාසවං වන්තදොසං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණ’’න්ති. ඡට්ඨං;

"जो दूसरों पर आश्रित नहीं है, जो स्वयं को प्रकट नहीं करता, जो जितेन्द्रिय है, जो सार (अर्हत्व) में प्रतिष्ठित है; जिसके आस्रव क्षीण हो गए हैं और जिसने दोषों को वमन कर दिया है, उसे मैं ब्राह्मण कहता हूँ।" (छठा)

7. අජකලාපකසුත්තං

७. अजकलापक सुत्त

7. එවං [Pg.82] මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා පාවායං විහරති අජකලාපකෙ චෙතියෙ, අජකලාපකස්ස යක්ඛස්ස භවනෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා රත්තන්ධකාරතිමිසායං අබ්භොකාසෙ නිසින්නො හොති; දෙවො ච එකමෙකං ඵුසායති. අථ ඛො අජකලාපකො යක්ඛො භගවතො භයං ඡම්භිතත්තං ලොමහංසං උප්පාදෙතුකාමො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවතො අවිදූරෙ තික්ඛත්තුං ‘‘අක්කුලො පක්කුලො’’ති අක්කුලපක්කුලිකං අකාසි – ‘‘එසො තෙ, සමණ, පිසාචො’’ති.

७. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान पावा में अजकलापक चैत्य में, अजकलापक यक्ष के भवन में विहार कर रहे थे। उस समय भगवान रात के घने अंधकार में खुले आकाश के नीचे बैठे थे; और वर्षा की बूँदें एक-एक कर गिर रही थीं। तब अजकलापक यक्ष ने भगवान के मन में भय, घबराहट और रोमांच (रोंगटे खड़े होना) पैदा करने की इच्छा से जहाँ भगवान थे वहाँ पहुँचा; पहुँचकर भगवान के पास ही तीन बार "अक्कुल-पक्कुल" ऐसी डरावनी आवाज़ की— "हे श्रमण! यह पिशाच तुझे खा जाएगा।"

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय के अर्थ को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘යදා සකෙසු ධම්මෙසු, පාරගූ හොති බ්‍රාහ්මණො;

අථ එතං පිසාචඤ්ච, පක්කුලඤ්චාතිවත්තතී’’ති. සත්තමං;

"जब ब्राह्मण अपने धर्मों (गुणों) में पारंगत हो जाता है, तब वह इस पिशाच और इस (अक्कुल-पक्कुल) शोर को पार कर जाता है।" (सातवाँ)

8. සඞ්ගාමජිසුත්තං

८. संगामजि सुत्त

8. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා සඞ්ගාමජි සාවත්ථිං අනුප්පත්තො හොති භගවන්තං දස්සනාය. අස්සොසි ඛො ආයස්මතො සඞ්ගාමජිස්ස පුරාණදුතියිකා – ‘‘අය්‍යො කිර සඞ්ගාමජි සාවත්ථිං අනුප්පත්තො’’ති. සා දාරකං ආදාය ජෙතවනං අගමාසි.

८. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय आयुष्मान संगामजि भगवान के दर्शन के लिए श्रावस्ती पहुँचे थे। आयुष्मान संगामजि की पूर्व-पत्नी ने सुना— "आर्य संगामजि श्रावस्ती पहुँच गए हैं।" वह बालक को लेकर जेतवन गई।

තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා සඞ්ගාමජි අඤ්ඤතරස්මිං රුක්ඛමූලෙ දිවාවිහාරං නිසින්නො හොති. අථ ඛො ආයස්මතො සඞ්ගාමජිස්ස පුරාණදුතියිකා යෙනායස්මා සඞ්ගාමජි තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං සඞ්ගාමජිං එතදවොච – ‘‘ඛුද්දපුත්තඤ්හි, සමණ, පොස ම’’න්ති. එවං වුත්තෙ, ආයස්මා සඞ්ගාමජි තුණ්හී අහොසි.

उस समय आयुष्मान संगामजि एक वृक्ष के नीचे दिन के विहार (ध्यान) के लिए बैठे थे। तब आयुष्मान संगामजि की पूर्व-पत्नी जहाँ आयुष्मान संगामजि थे वहाँ पहुँची; पहुँचकर आयुष्मान संगामजि से यह कहा— "हे श्रमण! इस छोटे पुत्र वाली मेरा भरण-पोषण करो।" ऐसा कहने पर आयुष्मान संगामजि मौन रहे।

දුතියම්පි ඛො ආයස්මතො සඞ්ගාමජිස්ස පුරාණදුතියිකා ආයස්මන්තං සඞ්ගාමජිං එතදවොච – ‘‘ඛුද්දපුත්තඤ්හි, සමණ, පොස ම’’න්ති. දුතියම්පි ඛො ආයස්මා සඞ්ගාමජි තුණ්හී අහොසි.

दूसरी बार भी आयुष्मान संगामजि की पूर्व-पत्नी ने आयुष्मान संगामजि से यह कहा— "हे श्रमण! इस छोटे पुत्र वाली मेरा भरण-पोषण करो।" दूसरी बार भी आयुष्मान संगामजि मौन रहे।

තතියම්පි [Pg.83] ඛො ආයස්මතො සඞ්ගාමජිස්ස පුරාණදුතියිකා ආයස්මන්තං සඞ්ගාමජිං එතදවොච – ‘‘ඛුද්දපුත්තඤ්හි, සමණ, පොස ම’’න්ති. තතියම්පි ඛො ආයස්මා සඞ්ගාමජි තුණ්හී අහොසි.

तीसरी बार भी आयुष्मान संगामजि की पूर्व-पत्नी ने आयुष्मान संगामजि से यह कहा— "हे श्रमण! इस छोटे पुत्र वाली मेरा भरण-पोषण करो।" तीसरी बार भी आयुष्मान संगामजि मौन रहे।

අථ ඛො ආයස්මතො සඞ්ගාමජිස්ස පුරාණදුතියිකා තං දාරකං ආයස්මතො සඞ්ගාමජිස්ස පුරතො නික්ඛිපිත්වා පක්කාමි – ‘‘එසො තෙ, සමණ, පුත්තො; පොස න’’න්ති.

तब आयुष्मान संगामजि की पूर्व पत्नी ने उस बालक को आयुष्मान संगामजि के सामने रखकर यह कहते हुए चली गई— "हे श्रमण, यह तुम्हारा पुत्र है; इसका पालन-पोषण करो।"

අථ ඛො ආයස්මා සඞ්ගාමජි තං දාරකං නෙව ඔලොකෙසි නාපි ආලපි. අථ ඛො ආයස්මතො සඞ්ගාමජිස්ස පුරාණදුතියිකා අවිදූරං ගන්ත්වා අපලොකෙන්තී අද්දස ආයස්මන්තං සඞ්ගාමජිං තං දාරකං නෙව ඔලොකෙන්තං නාපි ආලපන්තං, දිස්වානස්සා එතදහොසි – ‘‘න චායං සමණො පුත්තෙනපි අත්ථිකො’’ති. තතො පටිනිවත්තිත්වා දාරකං ආදාය පක්කාමි. අද්දසා ඛො භගවා දිබ්බෙන චක්ඛුනා විසුද්ධෙන අතික්කන්තමානුසකෙන ආයස්මතො සඞ්ගාමජිස්ස පුරාණදුතියිකාය එවරූපං විප්පකාරං.

तब आयुष्मान संगामजि ने उस बालक की ओर न तो देखा और न ही उससे बात की। तब आयुष्मान संगामजि की पूर्व पत्नी ने कुछ दूर जाकर पीछे मुड़कर देखते हुए आयुष्मान संगामजि को उस बालक की ओर न देखते हुए और न ही बात करते हुए देखा। उसे देखकर उसके मन में यह विचार आया— "इस श्रमण को अपने पुत्र की भी कोई इच्छा नहीं है।" तब वह लौटकर बालक को लेकर चली गई। भगवान ने अपनी विशुद्ध और अलौकिक दिव्य-दृष्टि से आयुष्मान संगामजि की पूर्व पत्नी के इस प्रकार के व्यवहार को देखा।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान (उद्गार) प्रकट किया—

‘‘ආයන්තිං නාභිනන්දති, පක්කමන්තිං න සොචති;

සඞ්ගා සඞ්ගාමජිං මුත්තං, තමහං බ්‍රූමි බ්‍රාහ්මණ’’න්ති. අට්ඨමං;

"जो (पूर्व पत्नी के) आने पर प्रसन्न नहीं होता और उसके जाने पर शोक नहीं करता; आसक्तियों से मुक्त उस संगामजि को ही मैं 'ब्राह्मण' कहता हूँ।" (आठवाँ सुत्त समाप्त)

9. ජටිලසුත්තං

९. जटिल सुत्त

9. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා ගයායං විහරති ගයාසීසෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලා ජටිලා සීතාසු හෙමන්තිකාසු රත්තීසු අන්තරට්ඨකෙ හිමපාතසමයෙ ගයායං උම්මුජ්ජන්තිපි නිමුජ්ජන්තිපි, උම්මුජ්ජනිමුජ්ජම්පි කරොන්ති ඔසිඤ්චන්තිපි, අග්ගිම්පි ජුහන්ති – ‘‘ඉමිනා සුද්ධී’’ති.

९. ऐसा मैंने सुना है— एक समय भगवान गया में गयासीस पर्वत पर विहार कर रहे थे। उस समय बहुत से जटिल (जटाधारी तपस्वी) कड़ाके की ठंड वाली सर्दियों की रातों में, हिमपात के समय, गया (नदी) के घाट पर यह सोचकर कि "इससे शुद्धि होगी", जल में डुबकी लगा रहे थे, बाहर निकल रहे थे, बार-बार डुबकी लगा रहे थे, अपने ऊपर जल छिड़क रहे थे और अग्नि की पूजा (हवन) कर रहे थे।

අද්දසා ඛො භගවා තෙ සම්බහුලෙ ජටිලෙ සීතාසු හෙමන්තිකාසු රත්තීසු අන්තරට්ඨකෙ හිමපාතසමයෙ ගයායං උම්මුජ්ජන්තෙපි නිමුජ්ජන්තෙපි උම්මුජ්ජනිමුජ්ජම්පි කරොන්තෙ ඔසිඤ්චන්තෙපි අග්ගිම්පි ජුහන්තෙ – ‘‘ඉමිනා සුද්ධී’’ති.

भगवान ने उन बहुत से जटिलों को कड़ाके की ठंड वाली सर्दियों की रातों में, हिमपात के समय, गया के घाट पर जल में डुबकी लगाते हुए, बाहर निकलते हुए, बार-बार डुबकी लगाते हुए, अपने ऊपर जल छिड़कते हुए और यह सोचकर कि "इससे शुद्धि होगी" अग्नि की पूजा करते हुए देखा।

අථ [Pg.84] ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘න උදකෙන සුචී හොතී, බහ්වෙත්ථ න්හායතී ජනො;

යම්හි සච්චඤ්ච ධම්මො ච, සො සුචී සො ච බ්‍රාහ්මණො’’ති. නවමං;

"केवल जल से कोई शुद्ध नहीं होता, भले ही यहाँ बहुत से लोग स्नान करते हों; जिसमें सत्य और धर्म है, वही शुद्ध है और वही ब्राह्मण है।" (नौवाँ सुत्त समाप्त)

10. බාහියසුත්තං

१०. बाहिय सुत्त

10. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන බාහියො දාරුචීරියො සුප්පාරකෙ පටිවසති සමුද්දතීරෙ සක්කතො ගරුකතො මානිතො පූජිතො අපචිතො ලාභී චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානපච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං. අථ ඛො බාහියස්ස දාරුචීරියස්ස රහොගතස්ස පටිසල්ලීනස්ස එවං චෙතසො පරිවිතක්කො උදපාදි – ‘‘යෙ ඛො කෙචි ලොකෙ අරහන්තො වා අරහත්තමග්ගං වා සමාපන්නා, අහං තෙසං අඤ්ඤතරො’’ති.

१०. ऐसा मैंने सुना है— एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन विहार में विहार कर रहे थे। उस समय बाहिय दारुचीरिय समुद्र के किनारे सुप्पारक (पत्तन) में रहता था। वह सत्कृत, गौरवान्वित, मानित, पूजित और सम्मानित था तथा उसे चीवर, पिण्डपात, शयनासन और ग्लान-प्रत्यय-भेषज-परिष्कार (औषधि आदि) प्रचुर मात्रा में प्राप्त होते थे। तब एकांत में ध्यानमग्न बाहिय दारुचीरिय के मन में ऐसा विचार उत्पन्न हुआ— "संसार में जो कोई भी अर्हत् हैं या अर्हत् मार्ग पर आरूढ़ हैं, मैं उनमें से एक हूँ।"

අථ ඛො බාහියස්ස දාරුචීරියස්ස පුරාණසාලොහිතා දෙවතා අනුකම්පිකා අත්ථකාමා බාහියස්ස දාරුචීරියස්ස චෙතසා චෙතොපරිවිතක්කමඤ්ඤාය යෙන බාහියො දාරුචීරියො තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා බාහියං දාරුචීරියං එතදවොච – ‘‘නෙව ඛො ත්වං, බාහිය, අරහා, නාපි අරහත්තමග්ගං වා සමාපන්නො. සාපි තෙ පටිපදා නත්ථි යාය ත්වං අරහා වා අස්ස අරහත්තමග්ගං වා සමාපන්නො’’ති.

तब बाहिय दारुचीरिय की एक पूर्व-संबंधी देवता ने, जो उसकी हितैषी और कल्याण चाहने वाली थी, बाहिय दारुचीरिय के मन के विचार को अपने मन से जानकर जहाँ बाहिय दारुचीरिय था, वहाँ पहुँची। पहुँचकर उसने बाहिय दारुचीरिय से यह कहा— "बाहिय, न तो तुम अर्हत् हो और न ही अर्हत् मार्ग पर आरूढ़ हो। तुम्हारे पास वह प्रतिपदा (साधना) भी नहीं है जिससे तुम अर्हत् बन सको या अर्हत् मार्ग पर आरूढ़ हो सको।"

‘‘අථ කෙ චරහි සදෙවකෙ ලොකෙ අරහන්තො වා අරහත්තමග්ගං වා සමාපන්නො’’ති? ‘‘අත්ථි, බාහිය, උත්තරෙසු ජනපදෙසු සාවත්ථි නාම නගරං. තත්ථ සො භගවා එතරහි විහරති අරහං සම්මාසම්බුද්ධො. සො හි, බාහිය, භගවා අරහා චෙව අරහත්තාය ච ධම්මං දෙසෙතී’’ති.

"तो फिर इस देवलोक सहित संसार में अर्हत् कौन हैं या अर्हत् मार्ग पर आरूढ़ कौन हैं?" (बाहिय ने पूछा)। "बाहिय, उत्तर के जनपदों में श्रावस्ती नाम का एक नगर है। वहाँ इस समय वे भगवान अर्हत् सम्यक्सम्बुद्ध विहार कर रहे हैं। बाहिय, वे भगवान वास्तव में अर्हत् हैं और अर्हत्त्व प्राप्ति के लिए धर्म का उपदेश देते हैं।"

අථ ඛො බාහියො දාරුචීරියො තාය දෙවතාය සංවෙජිතො තාවදෙව සුප්පාරකම්හා පක්කාමි. සබ්බත්ථ එකරත්තිපරිවාසෙන යෙන සාවත්ථි ජෙතවනං අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමො තෙනුපසඞ්කමි. තෙන ඛො පන සමයෙන [Pg.85] සම්බහුලා භික්ඛූ අබ්භොකාසෙ චඞ්කමන්ති. අථ ඛො බාහියො දාරුචීරියො යෙන තෙ භික්ඛූ තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා තෙ භික්ඛූ එතදවොච – ‘‘කහං නු ඛො, භන්තෙ, එතරහි භගවා විහරති අරහං සම්මාසම්බුද්ධො? දස්සනකාමම්හා මයං තං භගවන්තං අරහන්තං සම්මාසම්බුද්ධ’’න්ති. ‘‘අන්තරඝරං පවිට්ඨො ඛො, බාහිය, භගවා පිණ්ඩායා’’ති.

तब बाहिय दारुचीरिय उस देवता द्वारा संवेग (प्रेरणा) प्राप्त कर तुरंत ही सुप्पारक से चल दिया। वह हर स्थान पर केवल एक रात रुकते हुए श्रावस्ती के अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन पहुँचा। उस समय बहुत से भिक्षु खुले आकाश में चंक्रमण कर रहे थे। तब बाहिय दारुचीरिय उन भिक्षुओं के पास गया और उनसे यह कहा— "भन्ते, इस समय वे भगवान अर्हत् सम्यक्सम्बुद्ध कहाँ विहार कर रहे हैं? हम उन भगवान अर्हत् सम्यक्सम्बुद्ध के दर्शन करना चाहते हैं।" (भिक्षुओं ने कहा—) "बाहिय, भगवान पिण्डपात के लिए बस्ती के भीतर गए हैं।"

අථ ඛො බාහියො දාරුචීරියො තරමානරූපො ජෙතවනා නික්ඛමිත්වා සාවත්ථිං පවිසිත්වා අද්දස භගවන්තං සාවත්ථියං පිණ්ඩාය චරන්තං පාසාදිකං පසාදනීයං සන්තින්ද්‍රියං සන්තමානසං උත්තමදමථසමථමනුප්පත්තං දන්තං ගුත්තං යතින්ද්‍රියං නාගං. දිස්වාන යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවතො පාදෙ සිරසා නිපතිත්වා භගවන්තං එතදවොච – ‘‘දෙසෙතු මෙ, භන්තෙ භගවා, ධම්මං; දෙසෙතු, සුගතො, ධම්මං, යං මමස්ස දීඝරත්තං හිතාය සුඛායා’’ති. එවං වුත්තෙ, භගවා බාහියං දාරුචීරියං එතදවොච – ‘‘අකාලො ඛො තාව, බාහිය, අන්තරඝරං පවිට්ඨම්හා පිණ්ඩායා’’ති.

तब बाहिय दारुचीरिय उतावली में जेतवन से निकलकर श्रावस्ती में प्रविष्ट हुआ और उसने भगवान को श्रावस्ती में पिण्डपात के लिए घूमते हुए देखा, जो अत्यंत शांत, प्रसन्न, इंद्रिय-संयमी, शांत-चित्त, उत्तम दमन और शमन को प्राप्त, जितेन्द्रिय, रक्षित और महान पुरुष (नाग) के समान थे। उन्हें देखकर वह भगवान के पास गया और उनके चरणों में सिर रखकर गिर पड़ा और भगवान से यह कहा— "भन्ते, भगवान मुझे धर्म का उपदेश दें; सुगत मुझे धर्म का उपदेश दें, जो मेरे लिए दीर्घकाल तक हित और सुख के लिए हो।" ऐसा कहने पर भगवान ने बाहिय दारुचीरिय से यह कहा— "बाहिय, अभी समय उचित नहीं है, हम पिण्डपात के लिए बस्ती के भीतर आए हैं।"

දුතියම්පි ඛො බාහියො දාරුචීරියො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘දුජ්ජානං ඛො පනෙතං, භන්තෙ, භගවතො වා ජීවිතන්තරායානං, මය්හං වා ජීවිතන්තරායානං. දෙසෙතු මෙ, භන්තෙ භගවා, ධම්මං; දෙසෙතු, සුගතො, ධම්මං, යං මමස්ස දීඝරත්තං හිතාය සුඛායා’’ති. දුතියම්පි ඛො භගවා බාහියං දාරුචීරියං එතදවොච – ‘‘අකාලො ඛො තාව, බාහිය, අන්තරඝරං පවිට්ඨම්හා පිණ්ඩායා’’ති.

दूसरी बार भी बाहिय दारुचीरिय ने भगवान से यह कहा— "भन्ते, भगवान के जीवन के अंतरायों (संकटों) को या मेरे जीवन के अंतरायों को जानना कठिन है। भन्ते, भगवान मुझे धर्म का उपदेश दें; सुगत मुझे धर्म का उपदेश दें, जो मेरे लिए दीर्घकाल तक हित और सुख के लिए हो।" दूसरी बार भी भगवान ने बाहिय दारुचीरिय से यह कहा— "बाहिय, अभी समय उचित नहीं है, हम पिण्डपात के लिए बस्ती के भीतर आए हैं।"

තතියම්පි ඛො බාහියො දාරුචීරියො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘දුජ්ජානං ඛො පනෙතං, භන්තෙ, භගවතො වා ජීවිතන්තරායානං, මය්හං වා ජීවිතන්තරායානං. දෙසෙතු මෙ භන්තෙ භගවා, ධම්මං; දෙසෙතු, සුගතො, ධම්මං, යං මමස්ස දීඝරත්තං හිතාය සුඛායා’’ති.

तीसरी बार भी बाहिय दारुचीरिय ने भगवान से यह कहा - "भन्ते, भगवान के जीवन के अंतरायों (खतरों) को या मेरे जीवन के अंतरायों को जानना कठिन है। भन्ते, भगवान मुझे धर्म का उपदेश दें; सुगत मुझे धर्म का उपदेश दें, जो मेरे लिए दीर्घकाल तक हित और सुख के लिए हो।"

‘‘තස්මාතිහ තෙ, බාහිය, එවං සික්ඛිතබ්බං – ‘දිට්ඨෙ දිට්ඨමත්තං භවිස්සති, සුතෙ සුතමත්තං භවිස්සති, මුතෙ මුතමත්තං භවිස්සති, විඤ්ඤාතෙ විඤ්ඤාතමත්තං භවිස්සතී’ති. එවඤ්හි තෙ, බාහිය, සික්ඛිතබ්බං. යතො ඛො තෙ, බාහිය, දිට්ඨෙ දිට්ඨමත්තං භවිස්සති, සුතෙ සුතමත්තං භවිස්සති, මුතෙ මුතමත්තං භවිස්සති, විඤ්ඤාතෙ විඤ්ඤාතමත්තං භවිස්සති, තතො ත්වං, බාහිය, න තෙන; යතො ත්වං, බාහිය, න තෙන තතො ත්වං, බාහිය, න තත්ථ[Pg.86]; යතො ත්වං, බාහිය, න තත්ථ, තතො ත්වං, බාහිය, නෙවිධ න හුරං න උභයමන්තරෙන. එසෙවන්තො දුක්ඛස්සා’’ති.

"इसलिए बाहिय, तुम्हें इस प्रकार सीखना चाहिए - 'देखे हुए में केवल देखा हुआ ही होगा, सुने हुए में केवल सुना हुआ ही होगा, अनुभव किए हुए में केवल अनुभव किया हुआ ही होगा, और विज्ञात (जाने हुए) में केवल विज्ञात ही होगा।' बाहिय, तुम्हें इसी प्रकार सीखना चाहिए। बाहिय, जब तुम्हारे लिए देखे हुए में केवल देखा हुआ होगा, सुने हुए में केवल सुना हुआ होगा, अनुभव किए हुए में केवल अनुभव किया हुआ होगा, विज्ञात में केवल विज्ञात होगा, तब बाहिय, तुम उसके साथ (राग आदि के साथ) नहीं होगे; जब तुम उसके साथ नहीं होगे, तब तुम उसमें नहीं होगे; जब तुम उसमें नहीं होगे, तब तुम न यहाँ होगे, न वहाँ होगे, न दोनों के बीच होगे। यही दुखों का अंत है।"

අථ ඛො බාහියස්ස දාරුචීරියස්ස භගවතො ඉමාය සංඛිත්තාය ධම්මදෙසනාය තාවදෙව අනුපාදාය ආසවෙහි චිත්තං විමුච්චි.

तब भगवान के इस संक्षिप्त धर्मोपदेश से बाहिय दारुचीरिय का चित्त उसी क्षण बिना किसी उपादान (आसक्ति) के आस्रवों से मुक्त हो गया।

අථ ඛො භගවා බාහියං දාරුචීරියං ඉමිනා සංඛිත්තෙන ඔවාදෙන ඔවදිත්වා පක්කාමි. අථ ඛො අචිරපක්කන්තස්ස භගවතො බාහියං දාරුචීරියං ගාවී තරුණවච්ඡා අධිපතිත්වා ජීවිතා වොරොපෙසි.

तब भगवान बाहिय दारुचीरिय को यह संक्षिप्त उपदेश देकर चले गए। भगवान के जाने के कुछ ही समय बाद, एक बछड़े वाली गाय ने बाहिय दारुचीरिय को टक्कर मार दी और उनके प्राण ले लिए।

අථ ඛො භගවා සාවත්ථියං පිණ්ඩාය චරිත්වා පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තො සම්බහුලෙහි භික්ඛූහි සද්ධිං නගරම්හා නික්ඛමිත්වා අද්දස බාහියං දාරුචීරියං කාලඞ්කතං ; දිස්වාන භික්ඛූ ආමන්තෙසි – ‘‘ගණ්හථ, භික්ඛවෙ, බාහියස්ස දාරුචීරියස්ස සරීරකං; මඤ්චකං ආරොපෙත්වා නීහරිත්වා ඣාපෙථ; ථූපඤ්චස්ස කරොථ. සබ්‍රහ්මචාරී වො, භික්ඛවෙ, කාලඞ්කතො’’ති.

तब भगवान श्रावस्ती में भिक्षाटन करके, भोजन के पश्चात भिक्षाटन से लौटते हुए, अनेक भिक्षुओं के साथ नगर से बाहर निकले और मृत बाहिय दारुचीरिय को देखा। देखकर उन्होंने भिक्षुओं को संबोधित किया - "भिक्षुओं, बाहिय दारुचीरिय के शरीर को उठाओ; इसे मंच (चारपाई) पर रखकर बाहर ले जाओ और इसका दाह-संस्कार करो; और इसके लिए एक स्तूप बनाओ। भिक्षुओं, तुम्हारा एक सब्रह्मचारी (साथी भिक्षु) काल कर गया है।"

‘‘එවං, භන්තෙ’’ති ඛො තෙ භික්ඛූ භගවතො පටිස්සුත්වා බාහියස්ස දාරුචීරියස්ස සරීරකං මඤ්චකං ආරොපෙත්වා නීහරිත්වා ඣාපෙත්වා ථූපඤ්චස්ස කත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු. එකමන්තං නිසින්නා ඛො තෙ භික්ඛූ භගවන්තං එතදවොචුං – ‘‘දඩ්ඪං, භන්තෙ, බාහියස්ස දාරුචීරියස්ස සරීරං, ථූපො චස්ස කතො. තස්ස කා ගති, කො අභිසම්පරායො’’ති? ‘‘පණ්ඩිතො, භික්ඛවෙ, බාහියො දාරුචීරියො පච්චපාදි ධම්මස්සානුධම්මං; න ච මං ධම්මාධිකරණං විහෙසෙසි. පරිනිබ්බුතො, භික්ඛවෙ, බාහියො දාරුචීරියො’’ති.

"जी भन्ते," कहकर उन भिक्षुओं ने भगवान की आज्ञा मानी और बाहिय दारुचीरिय के शरीर को मंच पर रखकर, बाहर ले जाकर दाह-संस्कार किया और स्तूप बनाकर जहाँ भगवान थे वहाँ आए। आकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे उन भिक्षुओं ने भगवान से यह कहा - "भन्ते, बाहिय दारुचीरिय के शरीर का दाह-संस्कार कर दिया गया है और स्तूप भी बना दिया गया है। उसकी गति क्या है, उसका पुनर्जन्म कहाँ हुआ है?" "भिक्षुओं, बाहिय दारुचीरिय पंडित था; उसने धर्म के अनुकूल आचरण किया और धर्म के विषय में मुझे परेशान नहीं किया। भिक्षुओं, बाहिय दारुचीरिय परिनिर्वाण को प्राप्त हो गया है।"

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस अर्थ को जानकर उस समय यह उदान कहा -

‘‘යත්ථ ආපො ච පථවී, තෙජො වායො න ගාධති;

න තත්ථ සුක්කා ජොතන්ති, ආදිච්චො නප්පකාසති;

න තත්ථ චන්දිමා භාති, තමො තත්ථ න විජ්ජති.

"जहाँ जल, पृथ्वी, अग्नि और वायु की पहुँच नहीं है; वहाँ न तारे चमकते हैं, न सूर्य प्रकाशित होता है; वहाँ न चंद्रमा आभा देता है और न ही वहाँ अंधकार विद्यमान है।"

‘‘යදා [Pg.87] ච අත්තනාවෙදි, මුනි මොනෙන බ්‍රාහ්මණො;

අථ රූපා අරූපා ච, සුඛදුක්ඛා පමුච්චතී’’ති. දසමං;

"जब मुनि (ब्राह्मण) स्वयं मौन (अर्हत मार्ग के ज्ञान) के द्वारा इसे जान लेता है, तब वह रूप और अरूप से, तथा सुख और दुख से मुक्त हो जाता है।" (दसवाँ सुत्त समाप्त)

(අයම්පි උදානො වුත්තො භගවතා ඉති මෙ සුතන්ති.)

(यह उदान भी भगवान द्वारा कहा गया था, ऐसा मैंने सुना है।)

බොධිවග්ගො පඨමො නිට්ඨිතො.

प्रथम बोधि-वर्ग समाप्त।

තස්සුද්දානං –

इसकी अनुक्रमणिका इस प्रकार है -

තයො බොධි ච හුංහුඞ්කො, බ්‍රාහ්මණො කස්සපෙන ච;

අජ සඞ්ගාම ජටිලා, බාහියෙනාති තෙ දසාති.

तीन बोधि सुत्त, हुंहुंक, ब्राह्मण, कश्यप, अज, संग्राम, जटिल और बाहिय - ये दस सुत्त हैं।

2. මුචලින්දවග්ගො

२. मुचलिन्द वर्ग

1. මුචලින්දසුත්තං

१. मुचलिन्द सुत्त

11. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා උරුවෙලායං විහරති නජ්ජා නෙරඤ්ජරාය තීරෙ මුචලින්දමූලෙ පඨමාභිසම්බුද්ධො. තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා සත්තාහං එකපල්ලඞ්කෙන නිසින්නො හොති විමුත්තිසුඛපටිසංවෙදී.

११. ऐसा मैंने सुना है - एक समय भगवान उरुवेला में निरंजना नदी के तट पर मुचलिन्द वृक्ष के नीचे विहार कर रहे थे, जब वे अभी-अभी बुद्धत्व को प्राप्त हुए थे। उस समय भगवान सात दिनों तक एक ही आसन में बैठकर विमुक्ति-सुख का अनुभव कर रहे थे।

තෙන ඛො පන සමයෙන මහා අකාලමෙඝො උදපාදි සත්තාහවද්දලිකා සීතවාතදුද්දිනී. අථ ඛො මුචලින්දො නාගරාජා සකභවනා නික්ඛමිත්වා භගවතො කායං සත්තක්ඛත්තුං භොගෙහි පරික්ඛිපිත්වා උපරිමුද්ධනි මහන්තං ඵණං විහච්ච අට්ඨාසි – ‘‘මා භගවන්තං සීතං, මා භගවන්තං උණ්හං, මා භගවන්තං ඩංසමකසවාතාතපසරීසප සම්ඵස්සො’’ති.

उस समय सात दिनों तक चलने वाला एक महान अकाल मेघ उठा, जिसमें ठंडी हवा और अंधकार था। तब मुचलिन्द नागराज अपने भवन से निकला और भगवान के शरीर को सात बार अपने घेरों से लपेटकर, उनके मस्तक के ऊपर अपना बड़ा फण फैलाकर खड़ा हो गया - "भगवान को ठंड न लगे, भगवान को गर्मी न लगे, भगवान को डाँस, मच्छर, हवा, धूप और रेंगने वाले जीवों का स्पर्श न सताए।"

අථ ඛො භගවා තස්ස සත්තාහස්ස අච්චයෙන තම්හා සමාධිම්හා වුට්ඨාසි. අථ ඛො මුචලින්දො නාගරාජා විද්ධං විගතවලාහකං දෙවං විදිත්වා භගවතො කායා භොගෙ විනිවෙඨෙත්වා සකවණ්ණං පටිසංහරිත්වා මාණවකවණ්ණං අභිනිම්මිනිත්වා භගවතො පුරතො අට්ඨාසි පඤ්ජලිකො භගවන්තං නමස්සමානො.

तब भगवान उन सात दिनों के बीतने पर उस समाधि से उठे। तब मुचलिन्द नागराज ने आकाश को बादलों से रहित और स्वच्छ जानकर, भगवान के शरीर से अपने घेरों को खोल लिया और अपना रूप बदलकर एक माणवक (युवक) का रूप धारण कर लिया और भगवान के सामने हाथ जोड़कर उनकी वंदना करते हुए खड़ा हो गया।

අථ [Pg.88] ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस अर्थ को जानकर उस समय यह उदान कहा -

‘‘සුඛො විවෙකො තුට්ඨස්ස, සුතධම්මස්ස පස්සතො;

අබ්‍යාපජ්ජං සුඛං ලොකෙ, පාණභූතෙසු සංයමො.

"संतुष्ट व्यक्ति के लिए, जिसने धर्म को सुना और देखा है, एकांत सुखद है। लोक में द्वेष का न होना सुख है और प्राणियों के प्रति संयम सुख है।"

‘‘සුඛා විරාගතා ලොකෙ, කාමානං සමතික්කමො;

අස්මිමානස්ස යො විනයො, එතං වෙ පරමං සුඛ’’න්ති. පඨමං;

"लोक में कामनाओं का अतिक्रमण और वैराग्य सुखद है; 'मैं हूँ' इस मान (अहंकार) का जो दमन है, वह निश्चित रूप से परम सुख है।" (पहला सुत्त समाप्त)

2. රාජසුත්තං

२. राज सुत्त

12. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලානං භික්ඛූනං පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තානං උපට්ඨානසාලායං සන්නිසින්නානං සන්නිපතිතානං අයමන්තරාකථා උදපාදි – ‘‘කො නු ඛො, ආවුසො, ඉමෙසං ද්වින්නං රාජූනං මහද්ධනතරො වා මහාභොගතරො වා මහාකොසතරො වා මහාවිජිතතරො වා මහාවාහනතරො වා මහබ්බලතරො වා මහිද්ධිකතරො වා මහානුභාවතරො වා රාජා වා මාගධො සෙනියො බිම්බිසාරො, රාජා වා පසෙනදි කොසලො’’ති? අයඤ්චරහි තෙසං භික්ඛූනං අන්තරාකථා හොති විප්පකතා.

१२. ऐसा मैंने सुना है—एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय, भोजन के पश्चात भिक्षाटन से लौटे हुए बहुत से भिक्षु उपस्थानशाला (सभा भवन) में एकत्र होकर बैठे थे, तब उनके बीच यह चर्चा छिड़ी—'हे मित्रों! इन दो राजाओं में से कौन अधिक धनवान, अधिक भोग-विलास वाला, अधिक राजकोष वाला, अधिक विजित प्रदेश वाला, अधिक वाहनों वाला, अधिक सेना वाला, अधिक ऋद्धिमान या अधिक प्रभावशाली है—मगधराज श्रेणिक बिम्बिसार या राजा प्रसेनजित कोसल?' उन भिक्षुओं की यह चर्चा अभी अधूरी ही थी।

අථ ඛො භගවා සායන්හසමයං පටිසල්ලානා වුට්ඨිතො යෙනුපට්ඨානසාලා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා පඤ්ඤත්තෙ ආසනෙ නිසීදි. නිසජ්ජ ඛො භගවා භික්ඛූ ආමන්තෙසි – ‘‘කාය නුත්ථ, භික්ඛවෙ, එතරහි කථාය සන්නිසින්නා සන්නිපතිතා, කා ච පන වො අන්තරාකථා විප්පකතා’’ති?

तब भगवान सायंकाल के समय ध्यान से उठकर जहाँ उपस्थानशाला थी, वहाँ आए; आकर बिछे हुए आसन पर बैठ गए। बैठकर भगवान ने भिक्षुओं को संबोधित किया—'भिक्षुओं! तुम अभी किस चर्चा के लिए यहाँ एकत्र होकर बैठे हो, और तुम्हारी कौन सी चर्चा अधूरी रह गई है?'

‘‘ඉධ, භන්තෙ, අම්හාකං පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තානං උපට්ඨානසාලායං සන්නිසින්නානං සන්නිපතිතානං අයමන්තරාකථා උදපාදි – ‘කො නු ඛො, ආවුසො, ඉමෙසං ද්වින්නං රාජූනං මහද්ධනතරො වා මහාභොගතරො වා මහාකොසතරො වා මහාවිජිතතරො වා මහාවාහනතරො වා මහබ්බලතරො වා මහිද්ධිකතරො වා මහානුභාවතරො වා රාජා වා මාගධො සෙනියො බිම්බිසාරො, රාජා වා පසෙනදි කොසලො’ති? අයං ඛො නො, භන්තෙ, අන්තරාකථා විප්පකතා, අථ භගවා අනුප්පත්තො’’ති.

'भन्ते! यहाँ भोजन के पश्चात भिक्षाटन से लौटे हुए हम लोगों के बीच उपस्थानशाला में एकत्र होकर बैठे हुए यह चर्चा छिड़ी थी—'हे मित्रों! इन दो राजाओं में से कौन अधिक धनवान, अधिक भोग-विलास वाला, अधिक राजकोष वाला, अधिक विजित प्रदेश वाला, अधिक वाहनों वाला, अधिक सेना वाला, अधिक ऋद्धिमान या अधिक प्रभावशाली है—मगधराज श्रेणिक बिम्बिसार या राजा प्रसेनजित कोसल?' भन्ते! हमारी यही चर्चा अधूरी थी कि तभी भगवान का आगमन हो गया।'

‘‘න [Pg.89] ඛ්වෙතං, භික්ඛවෙ, තුම්හාකං පතිරූපං කුලපුත්තානං සද්ධා අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජිතානං යං තුම්හෙ එවරූපිං කථං කථෙය්‍යාථ. සන්නිපතිතානං වො, භික්ඛවෙ, ද්වයං කරණීයං – ධම්මී වා කථා අරියො වා තුණ්හීභාවො’’ති.

'भिक्षुओं! श्रद्धापूर्वक घर से बेघर होकर प्रव्रजित हुए तुम जैसे कुलपुत्रों के लिए इस प्रकार की चर्चा करना शोभा नहीं देता। भिक्षुओं! एकत्र होने पर तुम्हें दो ही कार्य करने चाहिए—या तो धर्म-चर्चा या फिर आर्य मौन।'

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान (हर्षोद्गार) प्रकट किया—

‘‘යඤ්ච කාමසුඛං ලොකෙ, යඤ්චිදං දිවියං සුඛං;

තණ්හක්ඛයසුඛස්සෙතෙ, කලං නාග්ඝන්ති සොළසි’’න්ති. දුතියං;

'संसार में जो काम-सुख है और जो दिव्य (स्वर्गीय) सुख है, वे तृष्णा के क्षय से होने वाले सुख के सोलहवें भाग के बराबर भी नहीं हैं।' (यह दूसरा सूक्त है।)

3. දණ්ඩසුත්තං

३. दण्ड सुत्त

13. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලා කුමාරකා අන්තරා ච සාවත්ථිං අන්තරා ච ජෙතවනං අහිං දණ්ඩෙන හනන්ති. අථ ඛො භගවා පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය සාවත්ථිං පිණ්ඩාය පාවිසි. අද්දසා ඛො භගවා සම්බහුලෙ කුමාරකෙ අන්තරා ච සාවත්ථිං අන්තරා ච ජෙතවනං අහිං දණ්ඩෙන හනන්තෙ.

१३. ऐसा मैंने सुना है—एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय, बहुत से बालक श्रावस्ती और जेतवन के बीच एक साँप को डंडे से मार रहे थे। तब भगवान प्रातःकाल निवसन (अधोवस्त्र) पहनकर, पात्र और चीवर लेकर श्रावस्ती में भिक्षा के लिए प्रविष्ट हुए। भगवान ने श्रावस्ती और जेतवन के बीच बहुत से बालकों को साँप को डंडे से मारते हुए देखा।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘සුඛකාමානි භූතානි, යො දණ්ඩෙන විහිංසති;

අත්තනො සුඛමෙසානො, පෙච්ච සො න ලභතෙ සුඛං.

'जो प्राणी सुख की इच्छा रखते हैं, उन्हें जो अपने सुख की खोज में डंडे (हिंसा) से सताता है, वह मृत्यु के पश्चात सुख प्राप्त नहीं करता।

‘‘සුඛකාමානි භූතානි, යො දණ්ඩෙන න හිංසති;

අත්තනො සුඛමෙසානො, පෙච්ච සො ලභතෙ සුඛ’’න්ති. තතියං;

'जो प्राणी सुख की इच्छा रखते हैं, उन्हें जो अपने सुख की खोज में डंडे (हिंसा) से नहीं सताता, वह मृत्यु के पश्चात सुख प्राप्त करता है।' (यह तीसरा सूक्त है।)

4. සක්කාරසුත්තං

४. सत्कार सुत्त

14. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා සක්කතො හොති ගරුකතො මානිතො පූජිතො අපචිතො, ලාභී චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානපච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං. භික්ඛුසඞ්ඝොපි සක්කතො හොති [Pg.90] ගරුකතො මානිතො පූජිතො අපචිතො, ලාභී චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානපච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං. අඤ්ඤතිත්ථියා පන පරිබ්බාජකා අසක්කතා හොන්ති අගරුකතා අමානිතා අපූජිතා අනපචිතා, න ලාභිනො චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානපච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං. අථ ඛො තෙ අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා භගවතො සක්කාරං අසහමානා භික්ඛුසඞ්ඝස්ස ච ගාමෙ ච අරඤ්ඤෙ ච භික්ඛූ දිස්වා අසබ්භාහි ඵරුසාහි වාචාහි අක්කොසන්ති පරිභාසන්ති රොසෙන්ති විහෙසෙන්ති.

१४. ऐसा मैंने सुना है—एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय भगवान सत्कृत, सम्मानित, मानित, पूजित और श्रद्धेय थे, और उन्हें चीवर, पिण्डपात, शयनासन तथा रुग्ण-प्रत्यय भेषज-परिष्कार (दवाइयाँ) सुलभ थे। भिक्षु-संघ भी सत्कृत, सम्मानित, मानित, पूजित और श्रद्धेय था, और उन्हें भी चीवर, पिण्डपात, शयनासन तथा रुग्ण-प्रत्यय भेषज-परिष्कार सुलभ थे। किन्तु अन्य मतों के परिव्राजक असत्कृत, असम्मानित, अमानित, अपूजित और अश्रद्धेय थे, और उन्हें चीवर, पिण्डपात, शयनासन तथा रुग्ण-प्रत्यय भेषज-परिष्कार प्राप्त नहीं होते थे। तब वे अन्यमार्गी परिव्राजक भगवान और भिक्षु-संघ के सत्कार को सहन न कर पाने के कारण, गाँव में या जंगल में भिक्षुओं को देखकर अभद्र और कठोर वचनों से उन्हें कोसते, अपमानित करते, तंग करते और प्रताड़ित करते थे।

අථ ඛො සම්බහුලා භික්ඛූ යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු. එකමන්තං නිසින්නා ඛො තෙ භික්ඛූ භගවන්තං එතදවොචුං – ‘‘එතරහි, භන්තෙ, භගවා සක්කතො ගරුකතො මානිතො පූජිතො අපචිතො, ලාභී චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානපච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං. භික්ඛුසඞ්ඝොපි සක්කතො ගරුකතො මානිතො පූජිතො අපචිතො, ලාභී චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානපච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං. අඤ්ඤතිත්ථියා පන පරිබ්බාජකා අසක්කතා අගරුකතා අමානිතා අපූජිතා අනපචිතා, න ලාභිනො චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානපච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං. අථ ඛො තෙ, භන්තෙ, අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා භගවතො සක්කාරං අසහමානා භික්ඛුසඞ්ඝස්ස ච ගාමෙ ච අරඤ්ඤෙ ච භික්ඛූ දිස්වා අසබ්භාහි ඵරුසාහි වාචාහි අක්කොසන්ති පරිභාසන්ති රොසෙන්ති විහෙසන්තී’’ති.

तब बहुत से भिक्षु जहाँ भगवान थे, वहाँ आए; आकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए उन भिक्षुओं ने भगवान से यह कहा—'भन्ते! इस समय भगवान सत्कृत, सम्मानित, मानित, पूजित और श्रद्धेय हैं, और उन्हें चीवर, पिण्डपात, शयनासन तथा रुग्ण-प्रत्यय भेषज-परिष्कार सुलभ हैं। भिक्षु-संघ भी सत्कृत, सम्मानित, मानित, पूजित और श्रद्धेय है, और उन्हें भी ये वस्तुएँ सुलभ हैं। किन्तु अन्यमार्गी परिव्राजक असत्कृत, असम्मानित, अमानित, अपूजित और अश्रद्धेय हैं, और उन्हें ये वस्तुएँ प्राप्त नहीं होतीं। भन्ते! वे अन्यमार्गी परिव्राजक भगवान और भिक्षु-संघ के सत्कार को सहन न कर पाने के कारण, गाँव में या जंगल में भिक्षुओं को देखकर अभद्र और कठोर वचनों से उन्हें कोसते, अपमानित करते, तंग करते और प्रताड़ित करते हैं।'

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘ගාමෙ අරඤ්ඤෙ සුඛදුක්ඛඵුට්ඨො,නෙවත්තතො නො පරතො දහෙථ;

ඵුසන්ති ඵස්සා උපධිං පටිච්ච,නිරූපධිං කෙන ඵුසෙය්‍යු ඵස්සා’’ති. චතුත්ථං;

“गाँव में या जंगल में, सुख और दुःख से स्पर्श होने पर, उसे न तो स्वयं से और न ही दूसरों से उत्पन्न मानना चाहिए। स्पर्श (संपर्क) उपाधि (पंच स्कंध) के कारण स्पर्श करते हैं। उपाधि-रहित व्यक्ति को स्पर्श भला कैसे स्पर्श कर सकते हैं?”

5. උපාසකසුත්තං

५. उपासक सुत्त

15. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ්ඤතරො ඉච්ඡානඞ්ගලකො [Pg.91] උපාසකො සාවත්ථිං අනුප්පත්තො හොති කෙනචිදෙව කරණීයෙන. අථ ඛො සො උපාසකො සාවත්ථියං තං කරණීයං තීරෙත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නං ඛො තං උපාසකං භගවා එතදවොච – ‘‘චිරස්සං ඛො ත්වං, උපාසක, ඉමං පරියායමකාසි යදිදං ඉධාගමනායා’’ති.

१५. ऐसा मैंने सुना है - एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय इच्छानंगल का रहने वाला एक उपासक किसी कार्यवश श्रावस्ती आया हुआ था। तब उस उपासक ने श्रावस्ती में अपना वह कार्य पूरा कर जहाँ भगवान थे, वहाँ पहुँचा; पहुँचकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गया। एक ओर बैठे हुए उस उपासक से भगवान ने यह कहा - ‘हे उपासक! बहुत समय बाद तुमने यहाँ आने का यह अवसर निकाला है।’

‘‘චිරපටිකාහං, භන්තෙ, භගවන්තං දස්සනාය උපසඞ්කමිතුකාමො, අපි චාහං කෙහිචි කෙහිචි කිච්චකරණීයෙහි බ්‍යාවටො. එවාහං නාසක්ඛිං භගවන්තං දස්සනාය උපසඞ්කමිතු’’න්ති.

‘भन्ते! मैं बहुत समय से भगवान के दर्शन के लिए आना चाहता था, किंतु मैं कुछ कार्यों में व्यस्त था। इस कारण मैं भगवान के दर्शन के लिए आने में समर्थ नहीं हो सका।’

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस बात को जानकर उस समय यह उदान कहा -

‘‘සුඛං වත තස්ස න හොති කිඤ්චි,සඞ්ඛාතධම්මස්ස බහුස්සුතස්ස;

සකිඤ්චනං පස්ස විහඤ්ඤමානං,ජනො ජනස්මිං පටිබන්ධරූපො’’ති. පඤ්චමං;

‘निश्चित ही उस बहुश्रुत के लिए सुख है जिसने धर्म को जान लिया है और जिसे कोई आसक्ति (चिंता) नहीं है। आसक्ति युक्त व्यक्ति को पीड़ित होते हुए देखो; एक मनुष्य दूसरे मनुष्य के प्रति आसक्त होकर कष्ट पाता है।’

6. ගබ්භිනීසුත්තං

६. गब्भिनी सुत्त

16. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ්ඤතරස්ස පරිබ්බාජකස්ස දහරමාණවිකා පජාපති හොති ගබ්භිනී උපවිජඤ්ඤා. අථ ඛො සා පරිබ්බාජිකා තං පරිබ්බාජකං එතදවොච – ‘‘ගච්ඡ ත්වං, බ්‍රාහ්මණ, තෙලං ආහර, යං මෙ විජාතාය භවිස්සතී’’ති.

१६. ऐसा मैंने सुना है - एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय एक परिव्राजक की युवा पत्नी गर्भवती थी और उसके प्रसव का समय निकट था। तब उस परिव्राजिका ने उस परिव्राजक से यह कहा - ‘हे ब्राह्मण! जाओ और तेल ले आओ, जो मेरे प्रसव के समय काम आएगा।’

එවං වුත්තෙ, සො පරිබ්බාජකො තං පරිබ්බාජිකං එතදවොච – ‘‘කුතො පනාහං, භොති, තෙලං ආහරාමී’’ති? දුතියම්පි ඛො සා පරිබ්බාජිකා තං පරිබ්බාජකං එතදවොච – ‘‘ගච්ඡ ත්වං, බ්‍රාහ්මණ, තෙලං ආහර, යං මෙ විජාතාය භවිස්සතී’’ති. දුතියම්පි ඛො සො පරිබ්බාජිකො තං පරිබ්බාජිකං එතදවොච – ‘‘කුතො පනාහං, භොති, තෙලං ආහරාමී’’ති? තතියම්පි ඛො සා පරිබ්බාජිකා තං පරිබ්බාජකං එතදවොච – ‘‘ගච්ඡ ත්වං, බ්‍රාහ්මණ, තෙලං ආහර, යං මෙ විජාතාය භවිස්සතී’’ති.

ऐसा कहने पर, उस परिव्राजक ने उस परिव्राजिका से यह कहा - ‘हे भद्रे! मैं तेल कहाँ से लाऊँ?’ दूसरी बार भी उस परिव्राजिका ने उस परिव्राजक से यह कहा - ‘हे ब्राह्मण! जाओ और तेल ले आओ, जो मेरे प्रसव के समय काम आएगा।’ दूसरी बार भी उस परिव्राजक ने उस परिव्राजिका से यह कहा - ‘हे भद्रे! मैं तेल कहाँ से लाऊँ?’ तीसरी बार भी उस परिव्राजिका ने उस परिव्राजक से यह कहा - ‘हे ब्राह्मण! जाओ और तेल ले आओ, जो मेरे प्रसव के समय काम आएगा।’

තෙන [Pg.92] ඛො පන සමයෙන රඤ්ඤො පසෙනදිස්ස කොසලස්ස කොට්ඨාගාරෙ සමණස්ස වා බ්‍රාහ්මණස්ස වා සප්පිස්ස වා තෙලස්ස වා යාවදත්ථං පාතුං දීයති, නො නීහරිතුං.

उस समय राजा प्रसेनजित कोसल के कोष्ठागार (भंडार) में श्रमणों या ब्राह्मणों को घी या तेल इच्छानुसार पीने के लिए दिया जाता था, किंतु बाहर ले जाने के लिए नहीं।

අථ ඛො තස්ස පරිබ්බාජකස්ස එතදහොසි – ‘‘රඤ්ඤො ඛො පන පසෙනදිස්ස කොසලස්ස කොට්ඨාගාරෙ සමණස්ස වා බ්‍රාහ්මණස්ස වා සප්පිස්ස වා තෙලස්ස වා යාවදත්ථං පාතුං දීයති, නො නීහරිතුං. යංනූනාහං රඤ්ඤො පසෙනදිස්ස කොසලස්ස කොට්ඨාගාරං ගන්ත්වා තෙලස්ස යාවදත්ථං පිවිත්වා ඝරං ආගන්ත්වා උච්ඡද්දිත්වාන දදෙය්‍යං, යං ඉමිස්සා විජාතාය භවිස්සතී’’ති.

तब उस परिव्राजक को यह विचार आया - ‘राजा प्रसेनजित कोसल के कोष्ठागार में श्रमणों या ब्राह्मणों को घी या तेल इच्छानुसार पीने के लिए दिया जाता है, बाहर ले जाने के लिए नहीं। क्यों न मैं राजा प्रसेनजित कोसल के कोष्ठागार में जाकर इच्छानुसार तेल पी लूँ और घर आकर उसे वमन (उल्टी) कर दूँ, जो इस (परिव्राजिका) के प्रसव के काम आएगा।’

අථ ඛො සො පරිබ්බාජකො රඤ්ඤො පසෙනදිස්ස කොසලස්ස කොට්ඨාගාරං ගන්ත්වා තෙලස්ස යාවදත්ථං පිවිත්වා ඝරං ආගන්ත්වා නෙව සක්කොති උද්ධං කාතුං, න පන අධො. සො දුක්ඛාහි තිබ්බාහි ඛරාහි කටුකාහි වෙදනාහි ඵුට්ඨො ආවට්ටති පරිවට්ටති.

तब वह परिव्राजक राजा प्रसेनजित कोसल के कोष्ठागार में गया और इच्छानुसार तेल पीकर घर आया, किंतु वह न तो उसे ऊपर (वमन) कर सका और न ही नीचे (मल त्याग) कर सका। वह तीव्र, कठोर और कटु दुःखद वेदनाओं से ग्रस्त होकर इधर-उधर लोटने लगा।

අථ ඛො භගවා පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය සාවත්ථිං පිණ්ඩාය පාවිසි. අද්දසා ඛො භගවා තං පරිබ්බාජකං දුක්ඛාහි තිබ්බාහි ඛරාහි කටුකාහි වෙදනාහි ඵුට්ඨං ආවට්ටමානං පරිවට්ටමානං.

तब भगवान प्रातःकाल निवसन (अधोवस्त्र) पहनकर, पात्र और चीवर लेकर श्रावस्ती में पिण्डपात के लिए प्रविष्ट हुए। भगवान ने उस परिव्राजक को तीव्र, कठोर और कटु दुःखद वेदनाओं से ग्रस्त होकर इधर-उधर लोटते हुए देखा।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस बात को जानकर उस समय यह उदान कहा -

‘‘සුඛිනො වත යෙ අකිඤ්චනා,වෙදගුනො හි ජනා අකිඤ්චනා;

සකිඤ්චනං පස්ස විහඤ්ඤමානං,ජනො ජනස්මිං පටිබන්ධචිත්තො’’ ති. ඡට්ඨං;

‘निश्चित ही वे सुखी हैं जिनके पास कोई आसक्ति (परिग्रह) नहीं है। तत्ववेत्ता (वेदगु) पुरुष आसक्ति-रहित होते हैं। आसक्ति युक्त व्यक्ति को पीड़ित होते हुए देखो; एक मनुष्य दूसरे मनुष्य के प्रति आसक्त-चित्त होकर कष्ट पाता है।’

7. එකපුත්තකසුත්තං

७. एकपुत्तक सुत्त

17. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ්ඤතරස්ස උපාසකස්ස එකපුත්තකො පියො මනාපො කාලඞ්කතො හොති.

१७. ऐसा मैंने सुना है - एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय एक उपासक का प्रिय और मनभावन इकलौता पुत्र काल कर गया (मर गया) था।

අථ [Pg.93] ඛො සම්බහුලා උපාසකා අල්ලවත්ථා අල්ලකෙසා දිවා දිවස්ස යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු. එකමන්තං නිසින්නෙ ඛො තෙ උපාසකෙ භගවා එතදවොච – ‘‘කිං නු ඛො තුම්හෙ, උපාසකා, අල්ලවත්ථා අල්ලකෙසා ඉධූපසඞ්කමන්තා දිවා දිවස්සා’’ති?

तब बहुत से उपासक गीले वस्त्रों और गीले बालों के साथ दिन के समय जहाँ भगवान थे, वहाँ पहुँचे; पहुँचकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए उन उपासकों से भगवान ने यह कहा - ‘हे उपासकों! तुम गीले वस्त्रों और गीले बालों के साथ दिन के समय यहाँ क्यों आए हो?’

එවං වුත්තෙ, සො උපාසකො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘මය්හං ඛො, භන්තෙ, එකපුත්තකො පියො මනාපො කාලඞ්කතො. තෙන මයං අල්ලවත්ථා අල්ලකෙසා ඉධූපසඞ්කමන්තා දිවා දිවස්සා’’ති.

ऐसा कहने पर, उस उपासक ने भगवान से यह कहा - ‘भन्ते! मेरा प्रिय और मनभावन इकलौता पुत्र काल कर गया है। इसलिए हम गीले वस्त्रों और गीले बालों के साथ दिन के समय यहाँ आए हैं।’

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस बात को जानकर उस समय यह उदान कहा -

‘‘පියරූපස්සාදගධිතාසෙ,දෙවකායා පුථු මනුස්සා ච;

අඝාවිනො පරිජුන්නා,මච්චුරාජස්ස වසං ගච්ඡන්ති.

‘प्रिय लगने वाले रूपों के आस्वादन में आसक्त देवगण और बहुत से मनुष्य, दुखी और क्षीण होकर मृत्युराज के वश में हो जाते हैं।

‘‘යෙ වෙ දිවා ච රත්තො ච,අප්පමත්තා ජහන්ති පියරූපං;

තෙ වෙ ඛණන්ති අඝමූලං,මච්චුනො ආමිසං දුරතිවත්ත’’න්ති. සත්තමං;

जो दिन और रात प्रमाद-रहित होकर प्रिय रूपों का त्याग कर देते हैं, वे ही मृत्यु के उस चारे (आमिष) को, जिसे पार करना अत्यंत कठिन है, उस दुःख की जड़ को खोद डालते हैं।’

8. සුප්පවාසාසුත්තං

८. सुप्पवासा सुत्त

18. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා කුණ්ඩිකායං විහරති කුණ්ඩධානවනෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සුප්පවාසා කොලියධීතා සත්ත වස්සානි ගබ්භං ධාරෙති. සත්තාහං මූළ්හගබ්භා සා දුක්ඛාහි තිබ්බාහි ඛරාහි කටුකාහි වෙදනාහි ඵුට්ඨා තීහි විතක්කෙහි අධිවාසෙති – ‘‘සම්මාසම්බුද්ධො වත සො භගවා යො ඉමස්ස එවරූපස්ස දුක්ඛස්ස පහානාය ධම්මං දෙසෙති; සුප්පටිපන්නො වත තස්ස භගවතො සාවකසඞ්ඝො යො ඉමස්ස එවරූපස්ස දුක්ඛස්ස පහානාය පටිපන්නො; සුසුඛං වත තං නිබ්බානං යත්ථිදං එවරූපං දුක්ඛං න සංවිජ්ජතී’’ති.

१८. मैंने ऐसा सुना है - एक समय भगवान कुण्डिका नगर के कुण्डधान वन में विहार कर रहे थे। उस समय कोलिय पुत्री सुप्पवासा सात वर्षों से गर्भवती थी। सात दिनों से वह प्रसव-पीड़ा (मूढ़गर्भ) से ग्रस्त थी। वह तीव्र, कठोर और कटु वेदनाओं से पीड़ित होते हुए इन तीन विचारों के साथ धैर्य धारण कर रही थी - 'वे भगवान वास्तव में सम्यक्सम्बुद्ध हैं, जो इस प्रकार के दुःख के प्रहाण के लिए धर्म का उपदेश देते हैं; उन भगवान का श्रावक संघ वास्तव में सुप्रतिपन्न है, जो इस प्रकार के दुःख के प्रहाण के लिए प्रतिपन्न है; वह निर्वाण वास्तव में परम सुखद है, जहाँ इस प्रकार का दुःख विद्यमान नहीं है'।

අථ [Pg.94] ඛො සුප්පවාසා කොලියධීතා සාමිකං ආමන්තෙසි – ‘‘එහි ත්වං, අය්‍යපුත්ත, යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කම; උපසඞ්කමිත්වා මම වචනෙන භගවතො පාදෙ සිරසා වන්දාහි; අප්පාබාධං අප්පාතඞ්කං ලහුට්ඨානං බලං ඵාසුවිහාරං පුච්ඡ – ‘සුප්පවාසා, භන්තෙ, කොලියධීතා භගවතො පාදෙ සිරසා වන්දති; අප්පාබාධං අප්පාතඞ්කං ලහුට්ඨානං බලං ඵාසුවිහාරං පුච්ඡතී’ති. එවඤ්ච වදෙහි – ‘සුප්පවාසා, භන්තෙ, කොලියධීතා සත්ත වස්සානි ගබ්භං ධාරෙති. සත්තාහං මූළ්හගබ්භා සා දුක්ඛාහි තිබ්බාහි ඛරාහි කටුකාහි වෙදනාහි ඵුට්ඨා තීහි විතක්කෙහි අධිවාසෙති – සම්මාසම්බුද්ධො වත සො භගවා යො ඉමස්ස එවරූපස්ස දුක්ඛස්ස පහානාය ධම්මං දෙසෙති; සුප්පටිපන්නො වත තස්ස භගවතො සාවකසඞ්ඝො යො ඉමස්ස එවරූපස්ස දුක්ඛස්ස පහානාය පටිපන්නො; සුසුඛං වත තං නිබ්බානං යත්ථිදං එවරූපං දුක්ඛං න සංවිජ්ජතී’’’ති.

तब कोलिय पुत्री सुप्पवासा ने अपने पति को संबोधित किया - 'आर्यपुत्र, आप जाएँ जहाँ भगवान हैं; वहाँ पहुँचकर मेरी ओर से भगवान के चरणों में सिर झुकाकर वंदना करें; और उनके स्वास्थ्य, कुशलता, स्फूर्ति, बल और सुख-विहार के बारे में पूछें - "भन्ते, कोलिय पुत्री सुप्पवासा भगवान के चरणों में सिर झुकाकर वंदना करती है; वह आपके स्वास्थ्य, कुशलता, स्फूर्ति, बल और सुख-विहार के बारे में पूछती है"। और ऐसा कहें - "भन्ते, कोलिय पुत्री सुप्पवासा सात वर्षों से गर्भवती है। सात दिनों से वह प्रसव-पीड़ा से ग्रस्त है। वह तीव्र, कठोर और कटु वेदनाओं से पीड़ित होते हुए इन तीन विचारों के साथ धैर्य धारण कर रही है - वे भगवान वास्तव में सम्यक्सम्बुद्ध हैं, जो इस प्रकार के दुःख के प्रहाण के लिए धर्म का उपदेश देते हैं; उन भगवान का श्रावक संघ वास्तव में सुप्रतिपन्न है, जो इस प्रकार के दुःख के प्रहाण के लिए प्रतिपन्न है; वह निर्वाण वास्तव में परम सुखद है, जहाँ इस प्रकार का दुःख विद्यमान नहीं है"'।

‘‘පරම’’න්ති ඛො සො කොලියපුත්තො සුප්පවාසාය කොලියධීතාය පටිස්සුත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො කොලියපුත්තො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘සුප්පවාසා, භන්තෙ, කොලියධීතා භගවතො පාදෙ සිරසා වන්දති, අප්පාබාධං අප්පාතඞ්කං ලහුට්ඨානං බලං ඵාසුවිහාරං පුච්ඡති; එවඤ්ච වදෙති – ‘සුප්පවාසා, භන්තෙ, කොලියධීතා සත්ත වස්සානි ගබ්භං ධාරෙති. සත්තාහං මූළ්හගබ්භා සා දුක්ඛාහි තිබ්බාහි ඛරාහි කටුකාහි වෙදනාහි ඵුට්ඨා තීහි විතක්කෙහි අධිවාසෙති – සම්මාසම්බුද්ධො වත සො භගවා යො ඉමස්ස එවරූපස්ස දුක්ඛස්ස පහානාය ධම්මං දෙසෙති; සුප්පටිපන්නො වත තස්ස භගවතො සාවකසඞ්ඝො යො ඉමස්ස එවරූපස්ස දුක්ඛස්ස පහානාය පටිපන්නො; සුසුඛං වත නිබ්බානං යත්ථිදං එවරූපං දුක්ඛං න සංවිජ්ජතී’’’ති.

'बहुत अच्छा' कहकर उस कोलिय पुत्र ने कोलिय पुत्री सुप्पवासा की बात स्वीकार की और जहाँ भगवान थे वहाँ गया; पहुँचकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गया। एक ओर बैठे हुए उस कोलिय पुत्र ने भगवान से यह कहा - 'भन्ते, कोलिय पुत्री सुप्पवासा भगवान के चरणों में सिर झुकाकर वंदना करती है, वह आपके स्वास्थ्य, कुशलता, स्फूर्ति, बल और सुख-विहार के बारे में पूछती है; और ऐसा कहती है - "भन्ते, कोलिय पुत्री सुप्पवासा सात वर्षों से गर्भवती है। सात दिनों से वह प्रसव-पीड़ा से ग्रस्त है। वह तीव्र, कठोर और कटु वेदनाओं से पीड़ित होते हुए इन तीन विचारों के साथ धैर्य धारण कर रही है - वे भगवान वास्तव में सम्यक्सम्बुद्ध हैं, जो इस प्रकार के दुःख के प्रहाण के लिए धर्म का उपदेश देते हैं; उन भगवान का श्रावक संघ वास्तव में सुप्रतिपन्न है, जो इस प्रकार के दुःख के प्रहाण के लिए प्रतिपन्न है; वह निर्वाण वास्तव में परम सुखद है, जहाँ इस प्रकार का दुःख विद्यमान नहीं है"'।

‘‘සුඛිනී හොතු සුප්පවාසා කොලියධීතා; අරොගා අරොගං පුත්තං විජායතූ’’ති. සහ වචනා ච පන භගවතො සුප්පවාසා කොලියධීතා සුඛිනී අරොගා අරොගං පුත්තං විජායි.

भगवान ने कहा - 'कोलिय पुत्री सुप्पवासा सुखी हो; वह निरोग होकर निरोग पुत्र को जन्म दे'। भगवान के इन वचनों के साथ ही कोलिय पुत्री सुप्पवासा सुखी और निरोग हो गई और उसने एक निरोग पुत्र को जन्म दिया।

‘‘එවං, භන්තෙ’’ති ඛො සො කොලියපුත්තො භගවතො භාසිතං අභිනන්දිත්වා අනුමොදිත්වා උට්ඨායාසනා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා යෙන සකං ඝරං තෙන පච්චායාසි. අද්දසා ඛො සො කොලියපුත්තො සුප්පවාසං කොලියධීතරං සුඛිනිං අරොගං අරොගං [Pg.95] පුත්තං විජාතං. දිස්වානස්ස එතදහොසි – ‘‘අච්ඡරියං වත, භො, අබ්භුතං වත, භො, තථාගතස්ස මහිද්ධිකතා මහානුභාවතා, යත්‍ර හි නාමායං සුප්පවාසා කොලියධීතා සහ වචනා ච පන භගවතො සුඛිනී අරොගා අරොගං පුත්තං විජායිස්සතී’’ති! අත්තමනො පමුදිතො පීතිසොමනස්සජාතො අහොසි.

'जी भन्ते' कहकर उस कोलिय पुत्र ने भगवान के वचनों का अभिनंदन और अनुमोदन किया, आसन से उठकर भगवान को अभिवादन किया, उनकी प्रदक्षिणा की और अपने घर की ओर लौट गया। उस कोलिय पुत्र ने कोलिय पुत्री सुप्पवासा को सुखी, निरोग और एक निरोग पुत्र को जन्म दिए हुए देखा। उसे देखकर उसके मन में यह विचार आया - 'अहो आश्चर्य! अहो अद्भुत! तथागत की कितनी बड़ी ऋद्धि और कितना बड़ा प्रभाव है, कि भगवान के वचनों के साथ ही यह कोलिय पुत्री सुप्पवासा सुखी और निरोग हो गई और उसने निरोग पुत्र को जन्म दिया!' वह अत्यंत प्रसन्न, प्रमुदित और प्रीति-सौमनस्य से भर गया।

අථ ඛො සුප්පවාසා කොලියධීතා සාමිකං ආමන්තෙසි – ‘‘එහි ත්වං, අය්‍යපුත්ත, යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කම; උපසඞ්කමිත්වා මම වචනෙන භගවතො පාදෙ සිරසා වන්දාහි – ‘සුප්පවාසා, භන්තෙ, කොලියධීතා භගවතො පාදෙ සිරසා වන්දතී’ති; එවඤ්ච වදෙහි – ‘සුප්පවාසා, භන්තෙ, කොලියධීතා සත්ත වස්සානි ගබ්භං ධාරෙති. සත්තාහං මූළ්හගබ්භා සා එතරහි සුඛිනී අරොගා අරොගං පුත්තං විජාතා. සා සත්තාහං බුද්ධප්පමුඛං භික්ඛුසඞ්ඝං භත්තෙන නිමන්තෙති. අධිවාසෙතු කිර, භන්තෙ, භගවා සුප්පවාසාය කොලියධීතාය සත්ත භත්තානි සද්ධිං භික්ඛුසඞ්ඝෙනා’’’ති.

तब कोलिय पुत्री सुप्पवासा ने अपने पति को संबोधित किया - 'आर्यपुत्र, आप जाएँ जहाँ भगवान हैं; वहाँ पहुँचकर मेरी ओर से भगवान के चरणों में सिर झुकाकर वंदना करें - "भन्ते, कोलिय पुत्री सुप्पवासा भगवान के चरणों में सिर झुकाकर वंदना करती है"; और ऐसा कहें - "भन्ते, कोलिय पुत्री सुप्पवासा सात वर्षों से गर्भवती थी। सात दिनों से वह प्रसव-पीड़ा से ग्रस्त थी। अब वह सुखी और निरोग है और उसने एक निरोग पुत्र को जन्म दिया है। वह सात दिनों तक बुद्ध-प्रमुख भिक्षु संघ को भोजन के लिए निमंत्रित करती है। भन्ते, कृपा कर भगवान कोलिय पुत्री सुप्पवासा के सात दिनों के भोजन के निमंत्रण को भिक्षु संघ के साथ स्वीकार करें"'।

‘‘පරම’’න්ති ඛො සො කොලියපුත්තො සුප්පවාසාය කොලියධීතාය පටිස්සුත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො සො කොලියපුත්තො භගවන්තං එතදවොච –

'बहुत अच्छा' कहकर उस कोलिय पुत्र ने कोलिय पुत्री सुप्पवासा की बात स्वीकार की और जहाँ भगवान थे वहाँ गया; पहुँचकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गया। एक ओर बैठे हुए उस कोलिय पुत्र ने भगवान से यह कहा -

‘‘සුප්පවාසා, භන්තෙ, කොලියධීතා භගවතො පාදෙ සිරසා වන්දති; එවඤ්ච වදෙති – ‘සුප්පවාසා, භන්තෙ, කොලියධීතා සත්ත වස්සානි ගබ්භං ධාරෙති. සත්තාහං මූළ්හගබ්භා සා එතරහි සුඛිනී අරොගා අරොගං පුත්තං විජාතා. සා සත්තාහං බුද්ධප්පමුඛං භික්ඛුසඞ්ඝං භත්තෙන නිමන්තෙති. අධිවාසෙතු කිර, භන්තෙ, භගවා සුප්පවාසාය කොලියධීතාය සත්ත භත්තානි සද්ධිං භික්ඛුසඞ්ඝෙනා’’’ති.

'भन्ते, कोलिय पुत्री सुप्पवासा भगवान के चरणों में सिर झुकाकर वंदना करती है; और ऐसा कहती है - "भन्ते, कोलिय पुत्री सुप्पवासा सात वर्षों से गर्भवती थी। सात दिनों से वह प्रसव-पीड़ा से ग्रस्त थी। अब वह सुखी और निरोग है और उसने एक निरोग पुत्र को जन्म दिया है। वह सात दिनों तक बुद्ध-प्रमुख भिक्षु संघ को भोजन के लिए निमंत्रित करती है। भन्ते, कृपा कर भगवान कोलिय पुत्री सुप्पवासा के सात दिनों के भोजन के निमंत्रण को भिक्षु संघ के साथ स्वीकार करें"'।

තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ්ඤතරෙන උපාසකෙන බුද්ධප්පමුඛො භික්ඛුසඞ්ඝො ස්වාතනාය භත්තෙන නිමන්තිතො හොති. සො ච උපාසකො ආයස්මතො මහාමොග්ගල්ලානස්ස උපට්ඨාකො හොති. අථ ඛො භගවා ආයස්මන්තං මහාමොග්ගල්ලානං ආමන්තෙසි – ‘‘එහි ත්වං, මොග්ගල්ලාන, යෙන සො උපාසකො තෙනුපසඞ්කම; උපසඞ්කමිත්වා තං උපාසකං එවං වදෙහි – ‘සුප්පවාසා, ආවුසො, කොලියධීතා සත්ත [Pg.96] වස්සානි ගබ්භං ධාරෙසි. සත්තාහං මූළ්හගබ්භා සා එතරහි සුඛිනී අරොගා අරොගං පුත්තං විජාතා. සා සත්තාහං බුද්ධප්පමුඛං භික්ඛුසඞ්ඝං භත්තෙන නිමන්තෙති. කරොතු සුප්පවාසා කොලියධීතා සත්ත භත්තානි, පච්ඡා ත්වං කරිස්සසී’ති. තුය්හෙසො උපට්ඨාකො’’ති.

उस समय किसी उपासक ने बुद्ध के नेतृत्व में भिक्षु संघ को अगले दिन के भोजन के लिए आमंत्रित किया था। वह उपासक आयुष्मान महामौद्गल्यायन का उपस्थाक (सेवक) था। तब भगवान ने आयुष्मान महामौद्गल्यायन को संबोधित किया— "आओ मौद्गल्यायन, जहाँ वह उपासक है वहाँ जाओ; और जाकर उस उपासक से ऐसा कहो— 'आयुष्मान, कोलिय पुत्री सुप्पवासा सात वर्षों से गर्भ धारण किए हुए थी। सात दिनों तक वह प्रसव-पीड़ा (मूढ़गर्भ) से ग्रस्त रही, अब वह स्वस्थ और सुखी है और उसने एक स्वस्थ पुत्र को जन्म दिया है। वह सात दिनों तक बुद्ध के नेतृत्व में भिक्षु संघ को भोजन के लिए आमंत्रित कर रही है। कोलिय पुत्री सुप्पवासा को सात दिनों तक भोजन दान करने दो, तुम बाद में करना।' वह तुम्हारा उपस्थाक है।"

‘‘එවං, භන්තෙ’’ති ඛො ආයස්මා මහාමොග්ගල්ලානො භගවතො පටිස්සුත්වා යෙන සො උපාසකො තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා තං උපාසකං එතදවොච – ‘‘සුප්පවාසා, ආවුසො, කොලියධීතා සත්ත වස්සානි ගබ්භං ධාරෙති. සත්තාහං මූළ්හගබ්භා සා එතරහි සුඛිනී අරොගා අරොගං පුත්තං විජාතා. සා සත්තාහං බුද්ධප්පමුඛං භික්ඛුසඞ්ඝං භත්තෙන නිමන්තෙති. කරොතු සුප්පවාසා කොලියධීතා සත්ත භත්තානි, පච්ඡා ත්වං කරිස්සසී’’ති.

"जी भन्ते," कहकर आयुष्मान महामौद्गल्यायन ने भगवान को उत्तर दिया और जहाँ वह उपासक था वहाँ गए; जाकर उस उपासक से यह कहा— "आयुष्मान, कोलिय पुत्री सुप्पवासा सात वर्षों से गर्भ धारण किए हुए थी। सात दिनों तक वह प्रसव-पीड़ा से ग्रस्त रही, अब वह स्वस्थ और सुखी है और उसने एक स्वस्थ पुत्र को जन्म दिया है। वह सात दिनों तक बुद्ध के नेतृत्व में भिक्षु संघ को भोजन के लिए आमंत्रित कर रही है। कोलिय पुत्री सुप्पवासा को सात दिनों तक भोजन दान करने दो, तुम बाद में करना।"

‘‘සචෙ මෙ, භන්තෙ, අය්‍යො මහාමොග්ගල්ලානො තිණ්ණං ධම්මානං පාටිභොගො – භොගානඤ්ච ජීවිතස්ස ච සද්ධාය ච, කරොතු සුප්පවාසා කොලියධීතා සත්ත භත්තානි, පච්ඡාහං කරිස්සාමී’’ති. ‘‘ද්වින්නං ඛො තෙ අහං, ආවුසො, ධම්මානං පාටිභොගො – භොගානඤ්ච ජීවිතස්ස ච. සද්ධාය පන ත්වංයෙව පාටිභොගො’’ති.

"भन्ते, यदि आर्य महामौद्गल्यायन तीन बातों की गारंटी (प्रतिभू) दें— संपत्ति, जीवन और श्रद्धा की, तो कोलिय पुत्री सुप्पवासा सात दिनों तक भोजन दान करे, मैं बाद में करूँगा।" "आयुष्मान, मैं तुम्हारी दो बातों की गारंटी देता हूँ— संपत्ति और जीवन की। श्रद्धा के लिए तो तुम स्वयं ही उत्तरदायी (गारंटी) हो।"

‘‘සචෙ මෙ, භන්තෙ, අය්‍යො මහාමොග්ගල්ලානො ද්වින්නං ධම්මානං පාටිභොගො – භොගානඤ්ච ජීවිතස්ස ච, කරොතු සුප්පවාසා කොලියධීතා සත්ත භත්තානි, පච්ඡාහං කරිස්සාමී’’ති.

"भन्ते, यदि आर्य महामौद्गल्यायन दो बातों की गारंटी दें— संपत्ति और जीवन की, तो कोलिय पुत्री सुप्पवासा सात दिनों तक भोजन दान करे, मैं बाद में करूँगा।"

අථ ඛො ආයස්මා මහාමොග්ගල්ලානො තං උපාසකං සඤ්ඤාපෙත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං එතදවොච – ‘‘සඤ්ඤත්තො, භන්තෙ, සො උපාසකො මයා; කරොතු සුප්පවාසා කොලියධීතා සත්ත භත්තානි, පච්ඡා සො කරිස්සතී’’ති.

तब आयुष्मान महामौद्गल्यायन ने उस उपासक को समझाकर जहाँ भगवान थे वहाँ गए; जाकर भगवान से यह कहा— "भन्ते, मैंने उस उपासक को समझा दिया है; कोलिय पुत्री सुप्पवासा सात दिनों तक भोजन दान करे, वह बाद में करेगा।"

අථ ඛො සුප්පවාසා කොලියධීතා සත්තාහං බුද්ධප්පමුඛං භික්ඛුසඞ්ඝං පණීතෙන ඛාදනීයෙන භොජනීයෙන සහත්ථා සන්තප්පෙසි සම්පවාරෙසි, තඤ්ච දාරකං භගවන්තං වන්දාපෙසි සබ්බඤ්ච භික්ඛුසඞ්ඝං.

तब कोलिय पुत्री सुप्पवासा ने सात दिनों तक बुद्ध के नेतृत्व में भिक्षु संघ को उत्तम खाद्य और भोज्य पदार्थों से अपने हाथों से संतृप्त और संतुष्ट किया, और उस बालक से भगवान और समस्त भिक्षु संघ की वंदना करवाई।

අථ [Pg.97] ඛො ආයස්මා සාරිපුත්තො තං දාරකං එතදවොච – ‘‘කච්චි තෙ, දාරක, ඛමනීයං, කච්චි යාපනීයං, කච්චි න කිඤ්චි දුක්ඛ’’න්ති? ‘‘කුතො මෙ, භන්තෙ සාරිපුත්ත, ඛමනීයං, කුතො යාපනීයං! සත්ත මෙ වස්සානි ලොහිතකුම්භියං වුත්තානී’’ති.

तब आयुष्मान सारिपुत्र ने उस बालक से यह कहा— "बालक, क्या तुम ठीक हो? क्या तुम्हारा निर्वाह हो रहा है? क्या तुम्हें कोई कष्ट तो नहीं है?" "भन्ते सारिपुत्र, मैं कैसे ठीक हो सकता हूँ, मेरा निर्वाह कैसे हो सकता है! मैंने सात वर्ष रक्त के घड़े (गर्भ) में बिताए हैं।"

අථ ඛො සුප්පවාසා කොලියධීතා – ‘‘පුත්තො මෙ ධම්මසෙනාපතිනා සද්ධිං මන්තෙතී’’ති අත්තමනා පමුදිතා පීතිසොමනස්සජාතා අහොසි. අථ ඛො භගවා (සුප්පවාසං කොලීයධීතරං අත්තමනං පමුදිතං පීතිසොමනස්සජාතං විදිත්වා ) සුප්පවාසං කොලියධීතරං එතදවොච – ‘‘ඉච්ඡෙය්‍යාසි ත්වං, සුප්පවාසෙ, අඤ්ඤම්පි එවරූපං පුත්ත’’න්ති? ‘‘ඉච්ඡෙය්‍යාමහං, භගවා, අඤ්ඤානිපි එවරූපානි සත්ත පුත්තානී’’ති.

तब कोलिय पुत्री सुप्पवासा— "मेरा पुत्र धर्म-सेनापति के साथ चर्चा कर रहा है"— यह सोचकर अत्यंत प्रसन्न, आनंदित और प्रीति-सौमनस्य से भर गई। तब भगवान ने कोलिय पुत्री सुप्पवासा को प्रसन्न, आनंदित और प्रीति-सौमनस्य से युक्त जानकर उससे यह कहा— "सुप्पवासा, क्या तुम ऐसा ही एक और पुत्र चाहोगी?" "भगवन, मैं ऐसे सात और पुत्र चाहूँगी।"

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान कहा—

‘‘අසාතං සාතරූපෙන, පියරූපෙන අප්පියං;

දුක්ඛං සුඛස්ස රූපෙන, පමත්තමතිවත්තතී’’ති. අට්ඨමං;

"जो अरुचिकर है वह रुचिकर के रूप में, जो अप्रिय है वह प्रिय के रूप में, और जो दुःख है वह सुख के रूप में प्रमादी व्यक्ति को अभिभूत कर लेता है।"

9. විසාඛාසුත්තං

९. विशाखा सूत्त

19. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති පුබ්බාරාමෙ මිගාරමාතුපාසාදෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන විසාඛාය මිගාරමාතුයා කොචිදෙව අත්ථො රඤ්ඤෙ පසෙනදිම්හි කොසලෙ පටිබද්ධො හොති. තං රාජා පසෙනදි කොසලො න යථාධිප්පායං තීරෙති.

१९. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान श्रावस्ती के मृगारमाता विशाखा के प्रासाद (पूर्वाराम) में विहार कर रहे थे। उस समय मृगारमाता विशाखा का राजा प्रसेनजित कोसल के साथ कोई कार्य (मामला) अटका हुआ था। राजा प्रसेनजित कोसल उसे विशाखा की इच्छानुसार पूरा नहीं कर रहे थे।

අථ ඛො විසාඛා මිගාරමාතා දිවා දිවස්ස යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නං ඛො විසාඛං මිගාරමාතරං භගවා එතදවොච – ‘‘හන්ද කුතො නු ත්වං, විසාඛෙ, ආගච්ඡසි දිවා දිවස්සා’’ති? ‘‘ඉධ මෙ, භන්තෙ, කොචිදෙව අත්ථො රඤ්ඤෙ පසෙනදිම්හි කොසලෙ පටිබද්ධො; තං රාජා පසෙනදි කොසලො න යථාධිප්පායං තීරෙතී’’ති.

तब मृगारमाता विशाखा दिन के समय ही जहाँ भगवान थे वहाँ गई; जाकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गई। एक ओर बैठी हुई मृगारमाता विशाखा से भगवान ने यह कहा— "विशाखा, तुम इस समय दिन के उजाले में कहाँ से आ रही हो?" "भन्ते, यहाँ राजा प्रसेनजित कोसल के साथ मेरा कोई कार्य अटका हुआ है; राजा प्रसेनजित कोसल उसे मेरी इच्छानुसार पूरा नहीं कर रहे हैं।"

අථ [Pg.98] ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान कहा—

‘‘සබ්බං පරවසං දුක්ඛං, සබ්බං ඉස්සරියං සුඛං;

සාධාරණෙ විහඤ්ඤන්ති, යොගා හි දුරතික්කමා’’ති. නවමං;

"दूसरों के वश में होना पूर्णतः दुःख है, अपना स्वामी होना पूर्णतः सुख है। साझा (दूसरों पर निर्भर) होने पर प्राणी पीड़ित होते हैं, क्योंकि बंधनों को पार करना कठिन है।"

10. භද්දියසුත්තං

१०. भद्दिय सूत्त

20. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා අනුපියායං විහරති අම්බවනෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා භද්දියො කාළීගොධාය පුත්තො අරඤ්ඤගතොපි රුක්ඛමූලගතොපි සුඤ්ඤාගාරගතොපි අභික්ඛණං උදානං උදානෙසි – ‘‘අහො සුඛං, අහො සුඛ’’න්ති!

२०. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान अनुपिया के आम्रवन में विहार कर रहे थे। उस समय कालीगोधा के पुत्र आयुष्मान भद्दिय, चाहे वे जंगल में हों, वृक्ष के नीचे हों या शून्य स्थान (एकांत) में हों, बार-बार यह उदान कहते थे— "अहो सुख! अहो सुख!"

අස්සොසුං ඛො සම්බහුලා භික්ඛූ ආයස්මතො භද්දියස්ස කාළීගොධාය පුත්තස්ස අරඤ්ඤගතස්සපි රුක්ඛමූලගතස්සපි සුඤ්ඤාගාරගතස්සපි අභික්ඛණං උදානං උදානෙන්තස්ස – ‘‘අහො සුඛං, අහො සුඛ’’න්ති! සුත්වාන නෙසං එතදහොසි – ‘‘නිස්සංසයං ඛො, ආවුසො, ආයස්මා භද්දියො කාළීගොධාය පුත්තො අනභිරතො බ්‍රහ්මචරියං චරති, යංස පුබ්බෙ අගාරියභූතස්ස රජ්ජසුඛං, සො තමනුස්සරමානො අරඤ්ඤගතොපි රුක්ඛමූලගතොපි සුඤ්ඤාගාරගතොපි අභික්ඛණං උදානං උදානෙසි – ‘අහො සුඛං, අහො සුඛ’’’න්ති!

कई भिक्षुओं ने कालीगोधा के पुत्र आयुष्मान भद्दिय को जंगल में, वृक्ष के नीचे या शून्य स्थानों में बार-बार यह उदान कहते सुना— “अहो सुख! अहो सुख!”। यह सुनकर उन्हें यह विचार आया— “निश्चित ही, आयुष्मान भद्दिय कालीगोधा के पुत्र ब्रह्मचर्य में अरुचि रखते हुए जीवन व्यतीत कर रहे हैं। पहले गृहस्थ जीवन में उन्हें जो राजसी सुख प्राप्त था, उसे याद करते हुए वे जंगल में, वृक्ष के नीचे या शून्य स्थानों में बार-बार यह उदान कहते हैं— ‘अहो सुख! अहो सुख!’”।

අථ ඛො සම්බහුලා භික්ඛූ යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු. එකමන්තං නිසින්නා ඛො තෙ භික්ඛූ භගවන්තං එතදවොචුං – ‘‘ආයස්මා, භන්තෙ, භද්දියො කාළීගොධාය පුත්තො අරඤ්ඤගතොපි රුක්ඛමූලගතොපි සුඤ්ඤාගාරගතොපි අභික්ඛණං උදානං උදානෙසි – ‘අහො සුඛං, අහො සුඛ’න්ති! නිස්සංසයං ඛො, භන්තෙ, ආයස්මා භද්දියො කාළීගොධාය පුත්තො අනභිරතො බ්‍රහ්මචරියං චරති. යංස පුබ්බෙ අගාරියභූතස්ස රජ්ජසුඛං, සො තමනුස්සරමානො අරඤ්ඤගතොපි රුක්ඛමූලගතොපි සුඤ්ඤාගාරගතොපි අභික්ඛණං උදානං උදානෙසි – ‘අහො සුඛං, අහො සුඛ’’’න්ති!

तब वे कई भिक्षु जहाँ भगवान थे वहाँ गए; पहुँचकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे उन भिक्षुओं ने भगवान से यह कहा— “भन्ते, कालीगोधा के पुत्र आयुष्मान भद्दिय जंगल में, वृक्ष के नीचे या शून्य स्थानों में बार-बार यह उदान कहते हैं— ‘अहो सुख! अहो सुख!’। भन्ते, निश्चित ही कालीगोधा के पुत्र आयुष्मान भद्दिय ब्रह्मचर्य में अरुचि रखते हुए जीवन व्यतीत कर रहे हैं। पहले गृहस्थ जीवन में उन्हें जो राजसी सुख प्राप्त था, उसे याद करते हुए वे जंगल में, वृक्ष के नीचे या शून्य स्थानों में बार-बार यह उदान कहते हैं— ‘अहो सुख! अहो सुख!’”।

අථ [Pg.99] ඛො භගවා අඤ්ඤතරං භික්ඛුං ආමන්තෙසි – ‘‘එහි ත්වං, භික්ඛු, මම වචනෙන භද්දියං භික්ඛුං ආමන්තෙහි – ‘සත්ථා තං, ආවුසො භද්දිය, ආමන්තෙතී’’’ති.

तब भगवान ने एक भिक्षु को संबोधित किया— “भिक्षु, आओ, मेरी ओर से भद्दिय भिक्षु को बुलाओ— ‘आयुष्मान भद्दिय, शास्ता तुम्हें बुला रहे हैं’।”

‘‘එවං, භන්තෙ’’ති ඛො සො භික්ඛු භගවතො පටිස්සුත්වා යෙනායස්මා භද්දියො කාළීගොධාය පුත්තො තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භද්දියං කාළීගොධාය පුත්තං එතදවොච – ‘‘සත්ථා තං, ආවුසො භද්දිය, ආමන්තෙතී’’ති. ‘‘එවමාවුසො’’ති ඛො ආයස්මා භද්දියො කාළීගොධාය පුත්තො තස්ස භික්ඛුනො පටිස්සුත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නං ඛො ආයස්මන්තං භද්දියං කාළීගොධාය පුත්තං භගවා එතදවොච –

“जी भन्ते,” कहकर उस भिक्षु ने भगवान को उत्तर दिया और जहाँ कालीगोधा के पुत्र आयुष्मान भद्दिय थे वहाँ गया; पहुँचकर कालीगोधा के पुत्र भद्दिय से यह कहा— “आयुष्मान भद्दिय, शास्ता तुम्हें बुला रहे हैं।” “जी आयुष्मान,” कहकर कालीगोधा के पुत्र आयुष्मान भद्दिय ने उस भिक्षु को उत्तर दिया और जहाँ भगवान थे वहाँ गए; पहुँचकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे कालीगोधा के पुत्र आयुष्मान भद्दिय से भगवान ने यह कहा—

‘‘සච්චං කිර ත්වං, භද්දිය, අරඤ්ඤගතොපි රුක්ඛමූලගතොපි සුඤ්ඤාගාරගතොපි අභික්ඛණං උදානං උදානෙසි – ‘අහො සුඛං, අහො සුඛ’’’න්ති! ‘‘එවං, භන්තෙ’’ති.

“भद्दिय, क्या यह सच है कि तुम जंगल में, वृक्ष के नीचे या शून्य स्थानों में बार-बार यह उदान कहते हो— ‘अहो सुख! अहो सुख!’?” “जी भन्ते, यह सच है।”

‘‘කිං පන ත්වං, භද්දිය, අත්ථවසං සම්පස්සමානො අරඤ්ඤගතොපි රුක්ඛමූලගතොපි සුඤ්ඤාගාරගතොපි අභික්ඛණං උදානං උදානෙසි – ‘අහො සුඛං, අහො සුඛ’’’න්ති! ‘‘පුබ්බෙ මෙ, භන්තෙ, අගාරියභූතස්ස රජ්ජං කාරෙන්තස්ස අන්තොපි අන්තෙපුරෙ රක්ඛා සුසංවිහිතා අහොසි, බහිපි අන්තෙපුරෙ රක්ඛා සුසංවිහිතා අහොසි, අන්තොපි නගරෙ රක්ඛා සුසංවිහිතා අහොසි, බහිපි නගරෙ රක්ඛා සුසංවිහිතා අහොසි, අන්තොපි ජනපදෙ රක්ඛා සුසංවිහිතා අහොසි, බහිපි ජනපදෙ රක්ඛා සුසංවිහිතා අහොසි. සො ඛො අහං, භන්තෙ, එවං රක්ඛිතො ගොපිතො සන්තො භීතො උබ්බිග්ගො උස්සඞ්කී උත්‍රාසී විහාසිං. එතරහි ඛො පනාහං, භන්තෙ, අරඤ්ඤගතොපි රුක්ඛමූලගතොපි සුඤ්ඤාගාරගතොපි එකො අභීතො අනුබ්බිග්ගො අනුස්සඞ්කී අනුත්‍රාසී අප්පොස්සුක්කො පන්නලොමො පරදත්තවුත්තො, මිගභූතෙන චෙතසා විහරාමි. ඉමං ඛො අහං, භන්තෙ, අත්ථවසං සම්පස්සමානො අරඤ්ඤගතොපි රුක්ඛමූලගතොපි සුඤ්ඤාගාරගතොපි අභික්ඛණං උදානං උදානෙසි – ‘අහො සුඛං, අහො සුඛ’’’න්ති!

“भद्दिय, तुम किस लाभ को देखते हुए जंगल में, वृक्ष के नीचे या शून्य स्थानों में बार-बार यह उदान कहते हो— ‘अहो सुख! अहो सुख!’?” “भन्ते, पहले जब मैं गृहस्थ था और राज्य करता था, तब अन्तःपुर के भीतर भी सुरक्षा की अच्छी व्यवस्था थी, अन्तःपुर के बाहर भी सुरक्षा की अच्छी व्यवस्था थी; नगर के भीतर भी सुरक्षा की अच्छी व्यवस्था थी, नगर के बाहर भी सुरक्षा की अच्छी व्यवस्था थी; जनपद के भीतर भी सुरक्षा की अच्छी व्यवस्था थी, जनपद के बाहर भी सुरक्षा की अच्छी व्यवस्था थी। भन्ते, इस प्रकार रक्षित और सुरक्षित होते हुए भी मैं भयभीत, उद्विग्न, आशंकित और त्रस्त होकर रहता था। किन्तु भन्ते, अब मैं जंगल में, वृक्ष के नीचे या शून्य स्थानों में अकेला, निर्भय, अनुद्विग्न, निशंक और अत्रस्त होकर रहता हूँ; मैं निश्चिंत, शांत, दूसरों द्वारा दिए गए भोजन पर निर्भर और मृग के समान चित्त से विहार करता हूँ। भन्ते, मैं इसी लाभ को देखते हुए जंगल में, वृक्ष के नीचे या शून्य स्थानों में बार-बार यह उदान कहता हूँ— ‘अहो सुख! अहो सुख!’”।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान कहा—

‘‘යස්සන්තරතො [Pg.100] න සන්ති කොපා,ඉතිභවාභවතඤ්ච වීතිවත්තො;

තං විගතභයං සුඛිං අසොකං,දෙවා නානුභවන්ති දස්සනායා’’ති. දසමං;

“जिसके भीतर क्रोध नहीं है, जो इस प्रकार के होने और न होने (भव-अभव) से पार हो गया है; उस भयमुक्त, सुखी और शोकरहित पुरुष को देवता भी देखने में समर्थ नहीं होते।” दसवाँ सुत्त।

මුචලින්දවග්ගො දුතියො නිට්ඨිතො.

दूसरा मुचलिन्द वग्ग समाप्त हुआ।

තස්සුද්දානං –

इसकी अनुक्रमणिका इस प्रकार है—

මුචලින්දො රාජා දණ්ඩෙන, සක්කාරො උපාසකෙන ච;

ගබ්භිනී එකපුත්තො ච, සුප්පවාසා විසාඛා ච;

කාළීගොධාය භද්දියොති.

मुचलिन्द, राजा, दण्ड, सत्कार, उपासक, गर्भिणी, एकपुत्र, सुप्पवासा, विशाखा और कालीगोधा का पुत्र भद्दिय।

3. නන්දවග්ගො

३. नन्द वग्ग

1. කම්මවිපාකජසුත්තං

१. कम्मविपाकज सुत्त

21. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන අඤ්ඤතරො භික්ඛු භගවතො අවිදූරෙ නිසින්නො හොති පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය පුරාණකම්මවිපාකජං දුක්ඛං තිබ්බං ඛරං කටුකං වෙදනං අධිවාසෙන්තො සතො සම්පජානො අවිහඤ්ඤමානො.

२१. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय एक भिक्षु भगवान से कुछ ही दूरी पर पालथी मारकर, शरीर को सीधा रखकर बैठा था और पूर्व कर्मों के विपाक से उत्पन्न दुखद, तीव्र, कठोर और कटु वेदना को स्मृतिवान और प्रज्ञावान होकर बिना व्याकुल हुए सहन कर रहा था।

අද්දසා ඛො භගවා තං භික්ඛුං අවිදූරෙ නිසින්නං පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය පුරාණකම්මවිපාකජං දුක්ඛං තිබ්බං ඛරං කටුකං වෙදනං අධිවාසෙන්තං සතං සම්පජානං අවිහඤ්ඤමානං.

भगवान ने उस भिक्षु को कुछ ही दूरी पर पालथी मारकर, शरीर को सीधा रखकर बैठे हुए और पूर्व कर्मों के विपाक से उत्पन्न दुखद, तीव्र, कठोर और कटु वेदना को स्मृतिवान और प्रज्ञावान होकर बिना व्याकुल हुए सहन करते हुए देखा।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान कहा—

‘‘සබ්බකම්මජහස්ස භික්ඛුනො,ධුනමානස්ස පුරෙ කතං රජං;

අමමස්ස ඨිතස්ස තාදිනො,අත්ථො නත්ථි ජනං ලපෙතවෙ’’ති. පඨමං;

“जिस भिक्षु ने समस्त कर्मों को त्याग दिया है, जो पहले किए गए रज को झाड़ रहा है, जो ममतारहित, स्थिर और तादी है, उसे लोगों को कुछ कहने की आवश्यकता नहीं है।” पहला सुत्त।

2. නන්දසුත්තං

२. नन्द सुत्त

22. එවං [Pg.101] මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා නන්දො භගවතො භාතා මාතුච්ඡාපුත්තො සම්බහුලානං භික්ඛූනං එවමාරොචෙති – ‘‘අනභිරතො අහං, ආවුසො, බ්‍රහ්මචරියං චරාමි; න සක්කොමි බ්‍රහ්මචරියං සන්ධාරෙතුං, සික්ඛං පච්චක්ඛාය හීනායාවත්තිස්සාමී’’ති.

२२. ऐसा मैंने सुना है - एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय भगवान के भाई, मौसी के पुत्र आयुष्मान नन्द बहुत से भिक्षुओं से ऐसा कह रहे थे - "हे मित्रों, मैं अरुचिपूर्वक (बिना मन के) ब्रह्मचर्य का पालन कर रहा हूँ; मैं ब्रह्मचर्य को बनाए रखने में समर्थ नहीं हूँ, मैं शिक्षा का त्याग कर हीन (गृहस्थ) जीवन में लौट जाऊँगा।"

අථ ඛො අඤ්ඤතරො භික්ඛු යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො සො භික්ඛු භගවන්තං එතදවොච – ‘‘ආයස්මා, භන්තෙ, නන්දො භගවතො භාතා මාතුච්ඡාපුත්තො සම්බහුලානං භික්ඛූනං එවමාරොචෙති – ‘අනභිරතො අහං, ආවුසො, බ්‍රහ්මචරියං චරාමි, න සක්කොමි බ්‍රහ්මචරියං සන්ධාරෙතුං, සික්ඛං පච්චක්ඛාය හීනායාවත්තිස්සාමී’’’ති.

तब एक भिक्षु जहाँ भगवान थे वहाँ गया; जाकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गया। एक ओर बैठे हुए उस भिक्षु ने भगवान से यह कहा - "भन्ते, भगवान के भाई, मौसी के पुत्र आयुष्मान नन्द बहुत से भिक्षुओं से ऐसा कह रहे हैं - 'हे मित्रों, मैं अरुचिपूर्वक ब्रह्मचर्य का पालन कर रहा हूँ, मैं ब्रह्मचर्य को बनाए रखने में समर्थ नहीं हूँ, मैं शिक्षा का त्याग कर हीन जीवन में लौट जाऊँगा'।"

අථ ඛො භගවා අඤ්ඤතරං භික්ඛුං ආමන්තෙසි – ‘‘එහි ත්වං, භික්ඛු, මම වචනෙන නන්දං භික්ඛුං ආමන්තෙහි – ‘සත්ථා තං, ආවුසො නන්ද, ආමන්තෙතී’’’ති. ‘‘එවං, භන්තෙ’’ති ඛො සො භික්ඛු භගවතො පටිස්සුත්වා යෙනායස්මා නන්දො තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං නන්දං එතදවොච – ‘‘සත්ථා තං, ආවුසො නන්ද, ආමන්තෙතී’’ති.

तब भगवान ने एक भिक्षु को संबोधित किया - "आओ भिक्षु, मेरे वचन से नन्द भिक्षु को बुलाओ - 'हे मित्र नन्द, शास्ता तुम्हें बुला रहे हैं'।" "जी भन्ते," कहकर वह भिक्षु भगवान की आज्ञा मानकर जहाँ आयुष्मान नन्द थे वहाँ गया; जाकर आयुष्मान नन्द से यह कहा - "हे मित्र नन्द, शास्ता तुम्हें बुला रहे हैं।"

‘‘එවමාවුසො’’ති ඛො ආයස්මා නන්දො තස්ස භික්ඛුනො පටිස්සුත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නං ඛො ආයස්මන්තං නන්දං භගවා එතදවොච –

"ठीक है मित्र," कहकर आयुष्मान नन्द ने उस भिक्षु की बात मान ली और जहाँ भगवान थे वहाँ गए; जाकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए आयुष्मान नन्द से भगवान ने यह कहा -

‘‘සච්චං කිර ත්වං, නන්ද, සම්බහුලානං භික්ඛූනං එවමාරොචෙසි – ‘අනභිරතො අහං, ආවුසො, බ්‍රහ්මචරියං චරාමි, න සක්කොමි බ්‍රහ්මචරියං සන්ධාරෙතුං, සික්ඛං පච්චක්ඛාය හීනායාවත්තිස්සාමී’’’ති? ‘‘එවං, භන්තෙ’’ති.

"नन्द, क्या यह सच है कि तुमने बहुत से भिक्षुओं से ऐसा कहा है - 'हे मित्रों, मैं अरुचिपूर्वक ब्रह्मचर्य का पालन कर रहा हूँ, मैं ब्रह्मचर्य को बनाए रखने में समर्थ नहीं हूँ, मैं शिक्षा का त्याग कर हीन जीवन में लौट जाऊँगा'?" "जी भन्ते, यह सच है।"

‘‘කිස්ස පන ත්වං, නන්ද, අනභිරතො බ්‍රහ්මචරියං චරසි, න සක්කොසි බ්‍රහ්මචරියං සන්ධාරෙතුං, සික්ඛං පච්චක්ඛාය හීනායාවත්තිස්සසී’’ති? ‘‘සාකියානී මං, භන්තෙ, ජනපදකල්‍යාණී ඝරා නික්ඛමන්තස්ස උපඩ්ඪුල්ලිඛිතෙහි කෙසෙහි අපලොකෙත්වා මං එතදවොච – ‘තුවටං ඛො, අය්‍යපුත්ත, ආගච්ඡෙය්‍යාසී’ති. සො [Pg.102] ඛො අහං, භන්තෙ, තමනුස්සරමානො අනභිරතො බ්‍රහ්මචරියං චරාමි, න සක්කොමි බ්‍රහ්මචරියං සන්ධාරෙතුං, සික්ඛං පච්චක්ඛාය හීනායාවත්තිස්සාමී’’ති.

"नन्द, तुम क्यों अरुचिपूर्वक ब्रह्मचर्य का पालन कर रहे हो, क्यों ब्रह्मचर्य को बनाए रखने में समर्थ नहीं हो और क्यों शिक्षा का त्याग कर हीन जीवन में लौटना चाहते हो?" "भन्ते, जब मैं घर से निकल रहा था, तब शाक्य कन्या जनपदकल्याणी ने आधे संवरे हुए बालों के साथ मुझे देखते हुए यह कहा था - 'आर्यपुत्र, शीघ्र ही लौट आना'। भन्ते, उसी बात का स्मरण करते हुए मैं अरुचिपूर्वक ब्रह्मचर्य का पालन कर रहा हूँ, मैं ब्रह्मचर्य को बनाए रखने में समर्थ नहीं हूँ, मैं शिक्षा का त्याग कर हीन जीवन में लौट जाऊँगा।"

අථ ඛො භගවා ආයස්මන්තං නන්දං බාහායං ගහෙත්වා – සෙය්‍යථාපි නාම බලවා පුරිසො සමිඤ්ජිතං වා බාහං පසාරෙය්‍ය, පසාරිතං වා බාහං සමිඤ්ජෙය්‍ය, එවමෙව – ජෙතවනෙ අන්තරහිතො දෙවෙසු තාවතිංසෙසු පාතුරහොසි.

तब भगवान ने आयुष्मान नन्द को बाहु (हाथ) से पकड़ा - जैसे कोई बलवान पुरुष अपनी मुड़ी हुई बाहु को फैला दे या फैली हुई बाहु को सिकोड़ ले, वैसे ही - जेतवन से अंतर्धान होकर वे तावतिंस देवलोक में प्रकट हो गए।

තෙන ඛො පන සමයෙන පඤ්චමත්තානි අච්ඡරාසතානි සක්කස්ස දෙවානමින්දස්ස උපට්ඨානං ආගතානි හොන්ති කකුටපාදානි. අථ ඛො භගවා ආයස්මන්තං නන්දං ආමන්තෙසි – ‘‘පස්සසි නො ත්වං, නන්ද, ඉමානි පඤ්ච අච්ඡරාසතානි කකුටපාදානී’’ති? ‘‘එවං, භන්තෙ’’ති.

उस समय देवराज शक्र की सेवा के लिए पाँच सौ अप्सराएँ आई हुई थीं, जिनके पैर कबूतर के पैरों के समान (लाल) थे। तब भगवान ने आयुष्मान नन्द को संबोधित किया - "नन्द, क्या तुम इन पाँच सौ अप्सराओं को देख रहे हो जिनके पैर कबूतर के पैरों के समान हैं?" "जी भन्ते।"

‘‘තං කිං මඤ්ඤසි, නන්ද, කතමා නු ඛො අභිරූපතරා වා දස්සනීයතරා වා පාසාදිකතරා වා, සාකියානී වා ජනපදකල්‍යාණී, ඉමානි වා පඤ්ච අච්ඡරාසතානි කකුටපාදානී’’ති? ‘‘සෙය්‍යථාපි, භන්තෙ, පලුට්ඨමක්කටී කණ්ණනාසච්ඡින්නා, එවමෙව ඛො, භන්තෙ, සාකියානී ජනපදකල්‍යාණී ඉමෙසං පඤ්චන්නං අච්ඡරාසතානං උපනිධාය සඞ්ඛ්‍යම්පි නොපෙති කලභාගම්පි නොපෙති උපනිධිම්පි නොපෙති. අථ ඛො ඉමානි පඤ්ච අච්ඡරාසතානි අභිරූපතරානි චෙව දස්සනීයතරානි ච පාසාදිකතරානි චා’’ති.

"नन्द, तुम क्या सोचते हो, कौन अधिक रूपवती, अधिक दर्शनीय और अधिक मनमोहक है - शाक्य कन्या जनपदकल्याणी या ये पाँच सौ अप्सराएँ जिनके पैर कबूतर के पैरों के समान हैं?" "भन्ते, जैसे कोई जली हुई और कान-नाक कटी हुई बंदरिया हो, वैसे ही भन्ते, इन पाँच सौ अप्सराओं की तुलना में शाक्य कन्या जनपदकल्याणी गणना में भी नहीं आती, उसके सौवें हिस्से के बराबर भी नहीं है, तुलना के योग्य भी नहीं है। बल्कि ये पाँच सौ अप्सराएँ ही अधिक रूपवती, अधिक दर्शनीय और अधिक मनमोहक हैं।"

‘‘අභිරම, නන්ද, අභිරම, නන්ද! අහං තෙ පාටිභොගො පඤ්චන්නං අච්ඡරාසතානං පටිලාභාය කකුටපාදාන’’න්ති. ‘‘සචෙ මෙ, භන්තෙ, භගවා පාටිභොගො පඤ්චන්නං අච්ඡරාසතානං පටිලාභාය කකුටපාදානං, අභිරමිස්සාමහං, භන්තෙ, භගවති බ්‍රහ්මචරියෙ’’ති.

"नन्द, प्रसन्न रहो! नन्द, प्रसन्न रहो! मैं तुम्हें कबूतर के पैरों वाली पाँच सौ अप्सराओं की प्राप्ति के लिए प्रतिभू (गारंटी देने वाला) बनता हूँ।" "भन्ते, यदि भगवान मुझे कबूतर के पैरों वाली पाँच सौ अप्सराओं की प्राप्ति के लिए प्रतिभू बनते हैं, तो भन्ते, मैं भगवान के शासन में ब्रह्मचर्य में प्रसन्न रहूँगा।"

අථ ඛො භගවා ආයස්මන්තං නන්දං බාහායං ගහෙත්වා – සෙය්‍යථාපි නාම බලවා පුරිසො සමිඤ්ජිතං වා බාහං පසාරෙය්‍ය, පසාරිතං වා බාහං සමිඤ්ජෙය්‍ය, එවමෙව – දෙවෙසු තාවතිංසෙසු අන්තරහිතො ජෙතවනෙ පාතුරහොසි.

तब भगवान ने आयुष्मान नन्द को बाहु से पकड़ा - जैसे कोई बलवान पुरुष अपनी मुड़ी हुई बाहु को फैला दे या फैली हुई बाहु को सिकोड़ ले, वैसे ही - तावतिंस देवलोक से अंतर्धान होकर वे जेतवन में प्रकट हो गए।

අස්සොසුං [Pg.103] ඛො භික්ඛූ – ‘‘ආයස්මා කිර නන්දො භගවතො භාතා මාතුච්ඡාපුත්තො අච්ඡරානං හෙතු බ්‍රහ්මචරියං චරති; භගවා කිරස්ස පාටිභොගො පඤ්චන්නං අච්ඡරාසතානං පටිලාභාය කකුටපාදාන’’න්ති.

भिक्षुओं ने सुना - "आयुष्मान नन्द, जो भगवान के भाई और मौसी के पुत्र हैं, अप्सराओं के लिए ब्रह्मचर्य का पालन कर रहे हैं; सुना है कि भगवान उनके लिए कबूतर के पैरों वाली पाँच सौ अप्सराओं की प्राप्ति के प्रतिभू बने हैं।"

අථ ඛො ආයස්මතො නන්දස්ස සහායකා භික්ඛූ ආයස්මන්තං නන්දං භතකවාදෙන ච උපක්කිතකවාදෙන ච සමුදාචරන්ති – ‘‘භතකො කිරායස්මා නන්දො උපක්කිතකො කිරායස්මා නන්දො අච්ඡරානං හෙතු බ්‍රහ්මචරියං චරති; භගවා කිරස්ස පාටිභොගො පඤ්චන්නං අච්ඡරාසතානං පටිලාභාය කකුටපාදාන’’න්ති.

तब आयुष्मान नन्द के साथी भिक्षु आयुष्मान नन्द को 'वेतनभोगी' (मजदूर) और 'खरीदा हुआ' कहकर पुकारने लगे - "आयुष्मान नन्द वेतनभोगी हैं, आयुष्मान नन्द खरीदे हुए हैं, जो अप्सराओं के लिए ब्रह्मचर्य का पालन कर रहे हैं; सुना है कि भगवान उनके लिए कबूतर के पैरों वाली पाँच सौ अप्सराओं की प्राप्ति के प्रतिभू बने हैं।"

අථ ඛො ආයස්මා නන්දො සහායකානං භික්ඛූනං භතකවාදෙන ච උපක්කිතකවාදෙන ච අට්ටීයමානො හරායමානො ජිගුච්ඡමානො එකො වූපකට්ඨො අප්පමත්තො ආතාපී පහිතත්තො විහරන්තො නචිරස්සෙව – යස්සත්ථාය කුලපුත්තා සම්මදෙව අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජන්ති තදනුත්තරං – බ්‍රහ්මචරියපරියොසානං දිට්ඨෙව ධම්මෙ සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා උපසම්පජ්ජ විහාසි. ‘‘ඛීණා ජාති, වුසිතං බ්‍රහ්මචරියං, කතං කරණීයං, නාපරං ඉත්ථත්තායා’’ති අබ්භඤ්ඤාසි. අඤ්ඤතරො ඛො පනායස්මා නන්දො අරහතං අහොසි.

तब आयुष्मान नन्द, साथी भिक्षुओं द्वारा 'वेतनभोगी' और 'क्रीत' (खरीदे हुए) कहे जाने के कारण उद्विग्न, लज्जित और घृणित होकर, अकेले, एकांत में, प्रमादरहित, उद्योगी और दृढ़संकल्प होकर विहार करते हुए, शीघ्र ही—जिसके लिए कुलपुत्र सम्यक रूप से घर से बेघर होकर प्रव्रजित होते हैं—उस अनुपम ब्रह्मचर्य की पूर्णता (अर्हत्व) को इसी जन्म में स्वयं जानकर, साक्षात्कार कर और प्राप्त कर विहार करने लगे। उन्होंने जान लिया: "जन्म क्षीण हो गया है, ब्रह्मचर्य का पालन कर लिया गया है, जो करना था वह कर लिया गया है, अब इस जीवन के लिए कुछ शेष नहीं है।" और आयुष्मान नन्द अर्हतों में से एक हो गए।

අථ ඛො අඤ්ඤතරා දෙවතා අභික්කන්තාය රත්තියා අභික්කන්තවණ්ණා කෙවලකප්පං ජෙතවනං ඔභාසෙත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං අට්ඨාසි. එකමන්තං ඨිතා ඛො සා දෙවතා භගවන්තං එතදවොච – ‘‘ආයස්මා, භන්තෙ, නන්දො භගවතො භාතා මාතුච්ඡාපුත්තො ආසවානං ඛයා අනාසවං චෙතොවිමුත්තිං පඤ්ඤාවිමුත්තිං දිට්ඨෙව ධම්මෙ සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා උපසම්පජ්ජ විහරතී’’ති. භගවතොපි ඛො ඤාණං උදපාදි – ‘‘නන්දො ආසවානං ඛයා අනාසවං චෙතොවිමුත්තිං පඤ්ඤාවිමුත්තිං දිට්ඨෙව ධම්මෙ සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා උපසම්පජ්ජ විහරතී’’ති.

तब एक देवता ने, रात बीतने पर, अत्यंत सुंदर आभा के साथ संपूर्ण जेतवन को प्रकाशित करते हुए, जहाँ भगवान थे वहाँ पहुँचकर भगवान को अभिवादन किया और एक ओर खड़ा हो गया। एक ओर खड़े होकर उस देवता ने भगवान से यह कहा— "भन्ते! भगवान के भाई, मौसी के पुत्र, आयुष्मान नन्द ने आस्रवों के क्षय से आस्रवरहित चित्त-विमुक्ति और प्रज्ञा-विमुक्ति को इसी जन्म में स्वयं जानकर, साक्षात्कार कर और प्राप्त कर विहार कर रहे हैं।" भगवान को भी यह ज्ञान उत्पन्न हुआ— "नन्द ने आस्रवों के क्षय से आस्रवरहित चित्त-विमुक्ति और प्रज्ञा-विमुक्ति को इसी जन्म में स्वयं जानकर, साक्षात्कार कर और प्राप्त कर विहार कर रहे हैं।"

අථ ඛො ආයස්මා නන්දො තස්සා රත්තියා අච්චයෙන යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො ආයස්මා නන්දො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘යං මෙ, භන්තෙ, භගවා පාටිභොගො පඤ්චන්නං අච්ඡරාසතානං පටිලාභාය කකුටපාදානං, මුඤ්චාමහං, භන්තෙ, භගවන්තං එතස්මා පටිස්සවා’’ති. ‘‘මයාපි ඛො [Pg.104] ත්වං, නන්ද, චෙතසා චෙතො පරිච්ච විදිතො – ‘නන්දො ආසවානං ඛයා අනාසවං චෙතොවිමුත්තිං පඤ්ඤාවිමුත්තිං දිට්ඨෙව ධම්මෙ සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා උපසම්පජ්ජ විහරතී’ති. දෙවතාපි මෙ එතමත්ථං ආරොචෙසි – ‘ආයස්මා, භන්තෙ, නන්දො භගවතො භාතා මාතුච්ඡාපුත්තො ආසවානං ඛයා අනාසවං චෙතොවිමුත්තිං පඤ්ඤාවිමුත්තිං දිට්ඨෙව ධම්මෙ සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා උපසම්පජ්ජ විහරතී’ති. යදෙව ඛො තෙ, නන්ද, අනුපාදාය ආසවෙහි චිත්තං විමුත්තං, අථාහං මුත්තො එතස්මා පටිස්සවා’’ති.

तब आयुष्मान नन्द उस रात के बीतने पर जहाँ भगवान थे वहाँ पहुँचे; पहुँचकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए आयुष्मान नन्द ने भगवान से यह कहा— "भन्ते! भगवान ने मुझे जो पाँच सौ कबूतर के समान पैरों वाली अप्सराओं को दिलाने का वचन दिया था, मैं भगवान को उस वचन से मुक्त करता हूँ।" "नन्द! मैंने भी अपने चित्त से तुम्हारे चित्त को जानकर यह जान लिया था कि— 'नन्द ने आस्रवों के क्षय से आस्रवरहित चित्त-विमुक्ति और प्रज्ञा-विमुक्ति को इसी जन्म में स्वयं जानकर, साक्षात्कार कर और प्राप्त कर विहार कर रहे हैं।' देवता ने भी मुझे यह बात बताई थी— 'भन्ते! भगवान के भाई, मौसी के पुत्र, आयुष्मान नन्द ने आस्रवों के क्षय से आस्रवरहित चित्त-विमुक्ति और प्रज्ञा-विमुक्ति को इसी जन्म में स्वयं जानकर, साक्षात्कार कर और प्राप्त कर विहार कर रहे हैं।' नन्द! जब तुम्हारा चित्त बिना किसी उपादान (आसक्ति) के आस्रवों से विमुक्त हो गया, तभी मैं उस वचन से मुक्त हो गया।"

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान (हर्षोद्गार) प्रकट किया—

‘‘යස්ස නිත්තිණ්ණො පඞ්කො,මද්දිතො කාමකණ්ටකො;

මොහක්ඛයං අනුප්පත්තො,සුඛදුක්ඛෙසු න වෙධතී ස භික්ඛූ’’ති. දුතියං;

"जिसने (क्लेश रूपी) कीचड़ को पार कर लिया है, काम रूपी कांटे को कुचल दिया है, जो मोह के क्षय को प्राप्त हो गया है, वह भिक्षु सुख और दुःख में विचलित नहीं होता।" (द्वितीय सुत्त समाप्त)

3. යසොජසුත්තං

३. यसोज़ सुत्त

23. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන යසොජප්පමුඛානි පඤ්චමත්තානි භික්ඛුසතානි සාවත්ථිං අනුප්පත්තානි හොන්ති භගවන්තං දස්සනාය. තෙධ ඛො ආගන්තුකා භික්ඛූ නෙවාසිකෙහි භික්ඛූහි සද්ධිං පටිසම්මොදමානා සෙනාසනානි පඤ්ඤාපයමානා පත්තචීවරානි පටිසාමයමානා උච්චාසද්දා මහාසද්දා අහෙසුං.

२३. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय यसोज़ के नेतृत्व में लगभग पाँच सौ भिक्षु भगवान के दर्शन के लिए श्रावस्ती आए हुए थे। वे नवागंतुक भिक्षु वहाँ के निवासी भिक्षुओं के साथ कुशल-क्षेम पूछते हुए, शयनासन (बिस्तर और बैठने के स्थान) व्यवस्थित करते हुए और पात्र-चीवर रखते हुए ऊँचे स्वर में बहुत शोर कर रहे थे।

අථ ඛො භගවා ආයස්මන්තං ආනන්දං ආමන්තෙසි – ‘‘කෙ පනෙතෙ, ආනන්ද, උච්චාසද්දා මහාසද්දා කෙවට්ටා මඤ්ඤෙ මච්ඡවිලොපෙ’’ති? ‘‘එතානි, භන්තෙ, යසොජප්පමුඛානි පඤ්චමත්තානි භික්ඛුසතානි සාවත්ථිං අනුප්පත්තානි භගවන්තං දස්සනාය. තෙතෙ ආගන්තුකා භික්ඛූ නෙවාසිකෙහි භික්ඛූහි සද්ධිං පටිසම්මොදමානා සෙනාසනානි පඤ්ඤාපයමානා පත්තචීවරානි පටිසාමයමානා උච්චාසද්දා මහාසද්දා’’ති. ‘‘තෙනහානන්ද, මම වචනෙන තෙ භික්ඛූ ආමන්තෙහි – ‘සත්ථා ආයස්මන්තෙ ආමන්තෙතී’’’ති.

तब भगवान ने आयुष्मान आनन्द को संबोधित किया— "आनन्द! ये ऊँचे स्वर में शोर करने वाले कौन हैं? ऐसा लगता है जैसे मछुआरे मछलियाँ लूट रहे हों।" "भन्ते! ये यसोज़ के नेतृत्व में लगभग पाँच सौ भिक्षु हैं जो भगवान के दर्शन के लिए श्रावस्ती आए हैं। वे नवागंतुक भिक्षु निवासी भिक्षुओं के साथ कुशल-क्षेम पूछते हुए, शयनासन व्यवस्थित करते हुए और पात्र-चीवर रखते हुए ऊँचे स्वर में शोर कर रहे हैं।" "तो आनन्द, मेरे वचन से उन भिक्षुओं को बुलाओ— 'शास्ता आप आयुष्मानों को बुला रहे हैं'।"

‘‘එවං[Pg.105], භන්තෙ’’ති ඛො ආයස්මා ආනන්දො භගවතො පටිස්සුත්වා යෙන තෙ භික්ඛූ තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා තෙ භික්ඛූ එතදවොච – ‘‘සත්ථා ආයස්මන්තෙ ආමන්තෙතී’’ති. ‘‘එවමාවුසො’’ති ඛො තෙ භික්ඛූ ආයස්මතො ආනන්දස්ස පටිස්සුත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු. එකමන්තං නිසින්නෙ ඛො තෙ භික්ඛූ භගවා එතදවොච –

"जी भन्ते," कहकर आयुष्मान आनन्द ने भगवान की आज्ञा स्वीकार की और जहाँ वे भिक्षु थे वहाँ गए; जाकर उन भिक्षुओं से यह कहा— "शास्ता आप आयुष्मानों को बुला रहे हैं।" "जी आयुष्मान," कहकर उन भिक्षुओं ने आयुष्मान आनन्द को उत्तर दिया और जहाँ भगवान थे वहाँ आए; आकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए उन भिक्षुओं से भगवान ने यह कहा—

‘‘කිං නු තුම්හෙ, භික්ඛවෙ, උච්චාසද්දා මහාසද්දා, කෙවට්ටා මඤ්ඤෙ මච්ඡවිලොපෙ’’ති? එවං වුත්තෙ, ආයස්මා යසොජො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘ඉමානි, භන්තෙ, පඤ්චමත්තානි භික්ඛුසතානි සාවත්ථිං අනුප්පත්තානි භගවන්තං දස්සනාය. තෙමෙ ආගන්තුකා භික්ඛූ නෙවාසිකෙහි භික්ඛූහි සද්ධිං පටිසම්මොදමානා සෙනාසනානි පඤ්ඤාපයමානා පත්තචීවරානි පටිසාමයමානා උච්චාසද්දා මහාසද්දා’’ති. ‘‘ගච්ඡථ, භික්ඛවෙ, පණාමෙමි වො ; න වො මම සන්තිකෙ වත්ථබ්බ’’න්ති.

"भिक्षुओं! तुम लोग ऊँचे स्वर में इतना शोर क्यों कर रहे थे? ऐसा लग रहा था जैसे मछुआरे मछलियाँ लूट रहे हों।" ऐसा कहने पर आयुष्मान यसोज़ ने भगवान से कहा— "भन्ते! ये लगभग पाँच सौ भिक्षु भगवान के दर्शन के लिए श्रावस्ती आए हैं। ये नवागंतुक भिक्षु निवासी भिक्षुओं के साथ कुशल-क्षेम पूछते हुए, शयनासन व्यवस्थित करते हुए और पात्र-चीवर रखते हुए ऊँचे स्वर में शोर कर रहे थे।" "भिक्षुओं! जाओ, मैं तुम्हें यहाँ से जाने के लिए कहता हूँ; तुम्हें मेरे पास नहीं रहना चाहिए।"

‘‘එවං, භන්තෙ’’ති ඛො තෙ භික්ඛූ භගවතො පටිස්සුත්වා උට්ඨායාසනා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා සෙනාසනං සංසාමෙත්වා පත්තචීවරමාදාය යෙන වජ්ජී තෙන චාරිකං පක්කමිංසු. වජ්ජීසු අනුපුබ්බෙන චාරිකං චරමානා යෙන වග්ගුමුදා නදී තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා වග්ගුමුදාය නදියා තීරෙ පණ්ණකුටියො කරිත්වා වස්සං උපගච්ඡිංසු.

"भन्ते, बहुत अच्छा," उन भिक्षुओं ने भगवान के वचनों को स्वीकार किया, अपने आसनों से उठे, भगवान का अभिवादन किया, उनकी प्रदक्षिणा की, अपने आवास को व्यवस्थित किया, पात्र और चीवर लेकर वज्जी देश की ओर चारिका के लिए निकल पड़े। वज्जी देश में क्रमशः चारिका करते हुए वे जहाँ वग्गुमुदा नदी थी, वहाँ पहुँचे; वहाँ पहुँचकर वग्गुमुदा नदी के तट पर पत्तों की कुटियाँ बनाकर वर्षावास व्यतीत करने लगे।

අථ ඛො ආයස්මා යසොජො වස්සූපගතො භික්ඛූ ආමන්තෙසි – ‘‘භගවතා මයං, ආවුසො, පණාමිතා අත්ථකාමෙන හිතෙසිනා, අනුකම්පකෙන අනුකම්පං උපාදාය. හන්ද මයං, ආවුසො, තථා විහාරං කප්පෙම යථා නො විහරතං භගවා අත්තමනො අස්සා’’ති. ‘‘එවමාවුසො’’ති ඛො තෙ භික්ඛූ ආයස්මතො යසොජස්ස පච්චස්සොසුං. අථ ඛො තෙ භික්ඛූ වූපකට්ඨා අප්පමත්තා ආතාපිනො පහිතත්තා විහරන්තා තෙනෙවන්තරවස්සෙන සබ්බෙව තිස්සො විජ්ජා සච්ඡාකංසු.

तब आयुष्मान यसोज़ ने वर्षावास में स्थित भिक्षुओं को संबोधित किया— "आवुसो, भगवान ने हमारा हित चाहने वाले, हमारा कल्याण चाहने वाले और अनुकम्पा करने वाले होकर, अनुकम्पा के कारण ही हमें यहाँ भेजा है। आओ आवुसो, हम इस प्रकार विहार करें जिससे हमारे विहार करने से भगवान प्रसन्न हों।" उन भिक्षुओं ने आयुष्मान यसोज़ को उत्तर दिया— "ठीक है, आवुसो।" तब वे भिक्षु एकांत में रहकर, प्रमाद रहित, उद्योगी और दृढ़निश्चयी होकर विहार करते हुए, उसी वर्षावास के भीतर ही सभी ने तीनों विद्याओं का साक्षात्कार कर लिया।

අථ ඛො භගවා සාවත්ථියං යථාභිරන්තං විහරිත්වා යෙන වෙසාලී තෙන චාරිකං පක්කාමි. අනුපුබ්බෙන චාරිකං චරමානො යෙන වෙසාලී තදවසරි. තත්‍ර සුදං භගවා වෙසාලියං විහරති මහාවනෙ කූටාගාරසාලායං.

इसके बाद भगवान श्रावस्ती में इच्छानुसार विहार कर वैशाली की ओर चारिका के लिए निकल पड़े। क्रमशः चारिका करते हुए वे वैशाली पहुँचे। वहाँ भगवान वैशाली के महावन की कूटागारशाला में विहार करने लगे।

අථ [Pg.106] ඛො භගවා වග්ගුමුදාතීරියානං භික්ඛූනං චෙතසා චෙතො පරිච්ච මනසි කරිත්වා ආයස්මන්තං ආනන්දං ආමන්තෙසි – ‘‘ආලොකජාතා විය මෙ, ආනන්ද, එසා දිසා, ඔභාසජාතා විය මෙ, ආනන්ද, එසා දිසා; යස්සං දිසායං වග්ගුමුදාතීරියා භික්ඛූ විහරන්ති. ගන්තුං අප්පටිකූලාසි මෙ මනසි කාතුං. පහිණෙය්‍යාසි ත්වං, ආනන්ද, වග්ගුමුදාතීරියානං භික්ඛූනං සන්තිකෙ දූතං – ‘සත්ථා ආයස්මන්තෙ ආමන්තෙති, සත්ථා ආයස්මන්තානං දස්සනකාමො’’’ති.

तब भगवान ने वग्गुमुदा नदी के तट पर रहने वाले भिक्षुओं के चित्त को अपने चित्त से जानकर आयुष्मान आनन्द को संबोधित किया— "आनन्द, जिस दिशा में वग्गुमुदा तटवर्ती भिक्षु विहार कर रहे हैं, वह दिशा मुझे प्रकाशमय और आभायुक्त प्रतीत होती है। वहाँ जाना और उसका मनन करना मेरे लिए सुखद है। आनन्द, तुम वग्गुमुदा तटवर्ती भिक्षुओं के पास एक दूत भेजो (और कहो)— 'शास्ता आप आयुष्मानों को बुला रहे हैं, शास्ता आप आयुष्मानों के दर्शन करना चाहते हैं'।"

‘‘එවං, භන්තෙ’’ති ඛො ආයස්මා ආනන්දො භගවතො පටිස්සුත්වා යෙන අඤ්ඤතරො භික්ඛු තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා තං භික්ඛුං එතදවොච – ‘‘එහි ත්වං, ආවුසො, යෙන වග්ගුමුදාතීරියා භික්ඛූ තෙනුපසඞ්කම; උපසඞ්කමිත්වා වග්ගුමුදාතීරියෙ භික්ඛූ එවං වදෙහි – ‘සත්ථා ආයස්මන්තෙ ආමන්තෙති, සත්ථා ආයස්මන්තානං දස්සනකාමො’’’ති.

"भन्ते, बहुत अच्छा," आयुष्मान आनन्द ने भगवान को उत्तर दिया और एक अन्य भिक्षु के पास गए; वहाँ पहुँचकर उस भिक्षु से यह कहा— "आओ आवुसो, तुम जहाँ वग्गुमुदा तटवर्ती भिक्षु हैं, वहाँ जाओ और उनसे ऐसा कहो— 'शास्ता आप आयुष्मानों को बुला रहे हैं, शास्ता आप आयुष्मानों के दर्शन करना चाहते हैं'।"

‘‘එවමාවුසො’’ති ඛො සො භික්ඛු ආයස්මතො ආනන්දස්ස පටිස්සුත්වා – සෙය්‍යථාපි නාම බලවා පුරිසො සමිඤ්ජිතං වා බාහං පසාරෙය්‍ය, පසාරිතං වා බාහං සමිඤ්ජෙය්‍ය, එවමෙව – මහාවනෙ කූටාගාරසාලායං අන්තරහිතො වග්ගුමුදාය නදියා තීරෙ තෙසං භික්ඛූනං පුරතො පාතුරහොසි. අථ ඛො සො භික්ඛු වග්ගුමුදාතීරියෙ භික්ඛූ එතදවොච – ‘‘සත්ථා ආයස්මන්තෙ ආමන්තෙති, සත්ථා ආයස්මන්තානං දස්සනකාමො’’ති.

"ठीक है, आवुसो," उस भिक्षु ने आयुष्मान आनन्द को उत्तर दिया और—जैसे कोई बलवान पुरुष अपनी मुड़ी हुई भुजा को फैलाए या फैली हुई भुजा को सिकोड़े, वैसे ही—महावन की कूटागारशाला से अंतर्ध्यान होकर वग्गुमुदा नदी के तट पर उन भिक्षुओं के सामने प्रकट हो गया। तब उस भिक्षु ने वग्गुमुदा तटवर्ती भिक्षुओं से यह कहा— "शास्ता आप आयुष्मानों को बुला रहे हैं, शास्ता आप आयुष्मानों के दर्शन करना चाहते हैं।"

‘‘එවමාවුසො’’ති ඛො තෙ භික්ඛූ තස්ස භික්ඛුනො පටිස්සුත්වා සෙනාසනං සංසාමෙත්වා පත්තචීවරමාදාය – සෙය්‍යථාපි නාම බලවා පුරිසො සමිඤ්ජිතං වා බාහං පසාරෙය්‍ය, පසාරිතං වා බාහං සමිඤ්ජෙය්‍ය, එවමෙව – වග්ගුමුදාය නදියා තීරෙ අන්තරහිතා මහාවනෙ කූටාගාරසාලායං භගවතො සම්මුඛෙ පාතුරහෙසුං. තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා ආනෙඤ්ජෙන සමාධිනා නිසින්නො හොති. අථ ඛො තෙසං භික්ඛූනං එතදහොසි – ‘‘කතමෙන නු ඛො භගවා විහාරෙන එතරහි විහරතී’’ති? අථ ඛො තෙසං භික්ඛූනං එතදහොසි – ‘‘ආනෙඤ්ජෙන ඛො භගවා විහාරෙන එතරහි විහරතී’’ති. සබ්බෙව ආනෙඤ්ජසමාධිනා නිසීදිංසු.

"ठीक है, आवुसो," उन भिक्षुओं ने उस भिक्षु को उत्तर दिया, अपने आवास को व्यवस्थित किया, पात्र और चीवर लिए और—जैसे कोई बलवान पुरुष अपनी मुड़ी हुई भुजा को फैलाए या फैली हुई भुजा को सिकोड़े, वैसे ही—वग्गुमुदा नदी के तट से अंतर्ध्यान होकर महावन की कूटागारशाला में भगवान के सम्मुख प्रकट हो गए। उस समय भगवान 'आनेञ्ज' (अचल) समाधि में स्थित थे। तब उन भिक्षुओं के मन में यह विचार आया— "भगवान इस समय किस विहार में विहार कर रहे हैं?" फिर उन्हें यह विचार आया— "भगवान इस समय आनेञ्ज विहार में विहार कर रहे हैं।" तब वे सभी भी आनेञ्ज समाधि में बैठ गए।

අථ [Pg.107] ඛො ආයස්මා ආනන්දො අභික්කන්තාය රත්තියා, නික්ඛන්තෙ පඨමෙ යාමෙ, උට්ඨායාසනා එකංසං උත්තරාසඞ්ගං කරිත්වා යෙන භගවා තෙනඤ්ජලිං පණාමෙත්වා භගවන්තං එතදවොච – ‘‘අභික්කන්තා, භන්තෙ, රත්ති; නික්ඛන්තො පඨමො යාමො; චිරනිසින්නා ආගන්තුකා භික්ඛූ; පටිසම්මොදතු, භන්තෙ, භගවා ආගන්තුකෙහි භික්ඛූහී’’ති. එවං වුත්තෙ, භගවා තුණ්හී අහොසි.

तब आयुष्मान आनन्द ने रात्रि बीतने पर, प्रथम याम समाप्त होने पर, अपने आसन से उठकर, चीवर को एक कंधे पर कर, जहाँ भगवान थे वहाँ हाथ जोड़कर भगवान से यह कहा— "भन्ते, रात्रि बीत गई है; प्रथम याम समाप्त हो गया है; आगंतुक भिक्षु बहुत देर से बैठे हैं; भन्ते, भगवान आगंतुक भिक्षुओं के साथ कुशल-क्षेम करें।" ऐसा कहने पर भगवान मौन रहे।

දුතියම්පි ඛො ආයස්මා ආනන්දො අභික්කන්තාය රත්තියා, නික්ඛන්තෙ මජ්ඣිමෙ යාමෙ, උට්ඨායාසනා එකංසං උත්තරාසඞ්ගං කරිත්වා යෙන භගවා තෙනඤ්ජලිං පණාමෙත්වා භගවන්තං එතදවොච – ‘‘අභික්කන්තා, භන්තෙ, රත්ති; නික්ඛන්තො මජ්ඣිමො යාමො; චිරනිසින්නා ආගන්තුකා භික්ඛූ; පටිසම්මොදතු, භන්තෙ, භගවා ආගන්තුකෙහි භික්ඛූහී’’ති. දුතියම්පි ඛො භගවා තුණ්හී අහොසි.

दूसरी बार भी आयुष्मान आनन्द ने रात्रि बीतने पर, मध्यम याम समाप्त होने पर, अपने आसन से उठकर, चीवर को एक कंधे पर कर, जहाँ भगवान थे वहाँ हाथ जोड़कर भगवान से यह कहा— "भन्ते, रात्रि बीत गई है; मध्यम याम समाप्त हो गया है; आगंतुक भिक्षु बहुत देर से बैठे हैं; भन्ते, भगवान आगंतुक भिक्षुओं के साथ कुशल-क्षेम करें।" दूसरी बार भी भगवान मौन रहे।

තතියම්පි ඛො ආයස්මා ආනන්දො අභික්කන්තාය රත්තියා, නික්ඛන්තෙ පච්ඡිමෙ යාමෙ, උද්ධස්තෙ අරුණෙ, නන්දිමුඛියා රත්තියා උට්ඨායාසනා එකංසං උත්තරාසඞ්ගං කරිත්වා යෙන භගවා තෙනඤ්ජලිං පණාමෙත්වා භගවන්තං එතදවොච – ‘‘අභික්කන්තා, භන්තෙ, රත්ති; නික්ඛන්තො පච්ඡිමො යාමො; උද්ධස්තො අරුණො; නන්දිමුඛී රත්ති; චිරනිසින්නා ආගන්තුකා භික්ඛූ; පටිසම්මොදතු, භන්තෙ, භගවා, ආගන්තුකෙහි භික්ඛූහී’’ති.

तीसरी बार भी आयुष्मान आनन्द ने रात्रि बीतने पर, अंतिम याम समाप्त होने पर, अरुणोदय होने पर, जब रात्रि प्रसन्नमुख हो गई, तब अपने आसन से उठकर, चीवर को एक कंधे पर कर, जहाँ भगवान थे वहाँ हाथ जोड़कर भगवान से यह कहा— "भन्ते, रात्रि बीत गई है; अंतिम याम समाप्त हो गया है; अरुणोदय हो गया है; रात्रि प्रसन्नमुख हो गई है; आगंतुक भिक्षु बहुत देर से बैठे हैं; भन्ते, भगवान आगंतुक भिक्षुओं के साथ कुशल-क्षेम करें।"

අථ ඛො භගවා තම්හා සමාධිම්හා වුට්ඨහිත්වා ආයස්මන්තං ආනන්දං ආමන්තෙසි – ‘‘සචෙ ඛො ත්වං, ආනන්ද, ජානෙය්‍යාසි එත්තකම්පි තෙ නප්පටිභාසෙය්‍ය. අහඤ්ච, ආනන්ද, ඉමානි ච පඤ්ච භික්ඛුසතානි සබ්බෙව ආනෙඤ්ජසමාධිනා නිසීදිම්හා’’ති.

तब भगवान उस समाधि से उठकर आयुष्मान आनन्द को संबोधित किया— "आनन्द, यदि तुम जानते, तो तुम इतना भी न कहते। आनन्द, मैं और ये पाँच सौ भिक्षु, हम सभी आनेञ्ज समाधि में स्थित थे।"

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान (उद्गार) प्रकट किया -

‘‘යස්ස ජිතො කාමකණ්ටකො,අක්කොසො ච වධො ච බන්ධනඤ්ච;

පබ්බතොව සො ඨිතො අනෙජො,සුඛදුක්ඛෙසු න වෙධතී ස භික්ඛූ’’ති. තතියං;

"जिसने काम-रूपी कांटे को जीत लिया है, और गाली, वध तथा बंधन को भी (जीत लिया है); वह पर्वत के समान अडिग और निष्कंप रहता है, वह भिक्षु सुख और दुःख में विचलित नहीं होता।" तीसरा (सुत्त)।

4. සාරිපුත්තසුත්තං

४. सारिपुत्त सुत्त

24. එවං [Pg.108] මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා සාරිපුත්තො භගවතො අවිදූරෙ නිසින්නො හොති පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය පරිමුඛං සතිං උපට්ඨපෙත්වා. අද්දසා ඛො භගවා ආයස්මන්තං සාරිපුත්තං අවිදූරෙ නිසින්නං පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය පරිමුඛං සතිං උපට්ඨපෙත්වා.

२४. ऐसा मैंने सुना है - एक समय भगवान सावत्थी में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन विहार में विहार कर रहे थे। उस समय आयुष्मान सारिपुत्त भगवान के पास ही पालथी मारकर, शरीर को सीधा रखकर और सामने स्मृति (सजगता) स्थापित कर बैठे थे। भगवान ने आयुष्मान सारिपुत्त को पास ही पालथी मारकर, शरीर को सीधा रखकर और सामने स्मृति स्थापित कर बैठे हुए देखा।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया -

‘‘යථාපි පබ්බතො සෙලො, අචලො සුප්පතිට්ඨිතො;

එවං මොහක්ඛයා භික්ඛු, පබ්බතොව න වෙධතී’’ති. චතුත්ථං;

"जैसे एक शिलामय पर्वत अचल और सुप्रतिष्ठित होता है, वैसे ही मोह के क्षय हो जाने से भिक्षु पर्वत के समान विचलित नहीं होता।" चौथा (सुत्त)।

5. මහාමොග්ගල්ලානසුත්තං

५. महामोग्गल्लान सुत्त

25. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා මහාමොග්ගල්ලානො භගවතො අවිදූරෙ නිසින්නො හොති පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය කායගතාය සතියා අජ්ඣත්තං සූපට්ඨිතාය. අද්දසා ඛො භගවා ආයස්මන්තං මහාමොග්ගල්ලානං අවිදූරෙ නිසින්නං පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය කායගතාය සතියා අජ්ඣත්තං සූපට්ඨිතාය.

२५. ऐसा मैंने सुना है - एक समय भगवान सावत्थी में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन विहार में विहार कर रहे थे। उस समय आयुष्मान महामोग्गल्लान भगवान के पास ही पालथी मारकर, शरीर को सीधा रखकर और भीतर कायानुपश्यना (कायगतासति) को भली-भांति स्थापित कर बैठे थे। भगवान ने आयुष्मान महामोग्गल्लान को पास ही पालथी मारकर, शरीर को सीधा रखकर और भीतर कायानुपश्यना को भली-भांति स्थापित कर बैठे हुए देखा।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया -

‘‘සති කායගතා උපට්ඨිතා,ඡසු ඵස්සායතනෙසු සංවුතො;

සතතං භික්ඛු සමාහිතො,ජඤ්ඤා නිබ්බානමත්තනො’’ති. පඤ්චමං;

"जिसकी कायानुपश्यना (कायगतासति) भली-भांति स्थापित है, जो छह स्पर्श-आयतन (इंद्रियों) में संयमित है, वह भिक्षु निरंतर समाहित रहकर अपने निर्वाण को जान लेता है।" पांचवां (सुत्त)।

6. පිලින්දවච්ඡසුත්තං

६. पिलिन्दवच्छ सुत्त

26. එවං [Pg.109] මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා රාජගහෙ විහරති වෙළුවනෙ කලන්දකනිවාපෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා පිලින්දවච්ඡො භික්ඛූ වසලවාදෙන සමුදාචරති. අථ ඛො සම්බහුලා භික්ඛූ යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු. එකමන්තං නිසින්නා ඛො තෙ භික්ඛූ භගවන්තං එතදවොචුං – ‘‘ආයස්මා, භන්තෙ, පිලින්දවච්ඡො භික්ඛූ වසලවාදෙන සමුදාචරතී’’ති.

२६. ऐसा मैंने सुना है - एक समय भगवान राजगृह के वेणुवन कलन्दक-निवाप में विहार कर रहे थे। उस समय आयुष्मान पिलिन्दवच्छ भिक्षुओं को 'वृषल' (नीच या अधम) कहकर संबोधित करते थे। तब बहुत से भिक्षु जहाँ भगवान थे वहाँ गए; जाकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए उन भिक्षुओं ने भगवान से यह कहा - "भन्ते! आयुष्मान पिलिन्दवच्छ भिक्षुओं को 'वृषल' कहकर संबोधित करते हैं।"

අථ ඛො භගවා අඤ්ඤතරං භික්ඛුං ආමන්තෙසි – ‘‘එහි ත්වං, භික්ඛු, මම වචනෙන පිලින්දවච්ඡං භික්ඛුං ආමන්තෙහි – ‘සත්ථා තං, ආවුසො පිලින්දවච්ඡ, ආමන්තෙතී’’’ති. ‘‘එවං, භන්තෙ’’ති ඛො සො භික්ඛු භගවතො පටිස්සුත්වා යෙනායස්මා පිලින්දවච්ඡො තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං පිලින්දවච්ඡං එතදවොච – ‘‘සත්ථා තං, ආවුසො පිලින්දවච්ඡ, ආමන්තෙතී’’ති.

तब भगवान ने एक भिक्षु को आमंत्रित किया - "भिक्षु, आओ! तुम मेरे वचनों से भिक्षु पिलिन्दवच्छ को बुलाओ - 'आयुष्मान पिलिन्दवच्छ! शास्ता आपको बुला रहे हैं'।" "जी भन्ते!" कहकर उस भिक्षु ने भगवान को उत्तर दिया और जहाँ आयुष्मान पिलिन्दवच्छ थे वहाँ गया; जाकर आयुष्मान पिलिन्दवच्छ से यह कहा - "आयुष्मान पिलिन्दवच्छ! शास्ता आपको बुला रहे हैं।"

‘‘එවමාවුසො’’ති ඛො ආයස්මා පිලින්දවච්ඡො තස්ස භික්ඛුනො පටිස්සුත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නං ඛො ආයස්මන්තං පිලින්දවච්ඡං භගවා එතදවොච – ‘‘සච්චං කිර ත්වං, වච්ඡ, භික්ඛූ වසලවාදෙන සමුදාචරසී’’ති? ‘‘එවං, භන්තෙ’’ති.

"ठीक है आयुष्मान!" कहकर आयुष्मान पिलिन्दवच्छ ने उस भिक्षु को उत्तर दिया और जहाँ भगवान थे वहाँ गए; जाकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए आयुष्मान पिलिन्दवच्छ से भगवान ने यह कहा - "वच्छ! क्या यह सच है कि तुम भिक्षुओं को 'वृषल' कहकर संबोधित करते हो?" "जी भन्ते! यह सच है।"

අථ ඛො භගවා ආයස්මතො පිලින්දවච්ඡස්ස පුබ්බෙනිවාසං මනසි කරිත්වා භික්ඛූ ආමන්තෙසි – ‘‘මා ඛො තුම්හෙ, භික්ඛවෙ, වච්ඡස්ස භික්ඛුනො උජ්ඣායිත්ථ. න, භික්ඛවෙ, වච්ඡො දොසන්තරො භික්ඛූ වසලවාදෙන සමුදාචරති. වච්ඡස්ස, භික්ඛවෙ, භික්ඛුනො පඤ්ච ජාතිසතානි අබ්බොකිණ්ණානි බ්‍රාහ්මණකුලෙ පච්චාජාතානි. සො තස්ස වසලවාදො දීඝරත්තං සමුදාචිණ්ණො. තෙනායං වච්ඡො භික්ඛූ වසලවාදෙන සමුදාචරතී’’ති.

तब भगवान ने आयुष्मान पिलिन्दवच्छ के पूर्व-निवास (पिछले जन्मों) को मन में लाकर भिक्षुओं को संबोधित किया - "भिक्षुओं! तुम भिक्षु वच्छ को दोष मत दो। भिक्षुओं! वच्छ द्वेषवश भिक्षुओं को 'वृषल' कहकर संबोधित नहीं करता। भिक्षुओं! भिक्षु वच्छ के पांच सौ जन्म निरंतर ब्राह्मण कुल में हुए हैं। उसका वह 'वृषल' संबोधन लंबे समय से अभ्यास में रहा है। इसी कारण यह वच्छ भिक्षुओं को 'वृषल' कहकर संबोधित करता है।"

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया -

‘‘යම්හී [Pg.110] න මායා වසතී න මානො,යො වීතලොභො අමමො නිරාසො;

පනුණ්ණකොධො අභිනිබ්බුතත්තො,සො බ්‍රාහ්මණො සො සමණො ස භික්ඛූ’’ති. ඡට්ඨං;

"जिसमें न माया (छल) है और न मान (अहंकार), जो लोभ-रहित है, ममतारहित और आशारहित है; जिसने क्रोध को त्याग दिया है और जिसका चित्त शांत (निर्वाण-प्राप्त) है, वही ब्राह्मण है, वही श्रमण है और वही भिक्षु है।" छठा (सुत्त)।

7. සක්කුදානසුත්තං

७. सक्कुदान सुत्त

27. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා රාජගහෙ විහරති වෙළුවනෙ කලන්දකනිවාපෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා මහාකස්සපො පිප්පලිගුහායං විහරති, සත්තාහං එකපල්ලඞ්කෙන නිසින්නො හොති අඤ්ඤතරං සමාධිං සමාපජ්ජිත්වා. අථ ඛො ආයස්මා මහාකස්සපො තස්ස සත්තාහස්ස අච්චයෙන තම්හා සමාධිම්හා වුට්ඨාසි. අථ ඛො ආයස්මතො මහාකස්සපස්ස තම්හා සමාධිම්හා වුට්ඨිතස්ස එතදහොසි – ‘‘යංනූනාහං රාජගහං පිණ්ඩාය පවිසෙය්‍ය’’න්ති.

२७. ऐसा मैंने सुना है - एक समय भगवान राजगृह के वेणुवन कलन्दक-निवाप में विहार कर रहे थे। उस समय आयुष्मान महाकस्सप पिप्पली गुफा में विहार कर रहे थे, और सात दिनों तक एक ही आसन पर बैठे हुए किसी समाधि में लीन थे। तब आयुष्मान महाकस्सप उन सात दिनों के बीतने पर उस समाधि से उठे। समाधि से उठे हुए आयुष्मान महाकस्सप को यह विचार आया - "क्यों न मैं राजगृह में भिक्षा के लिए प्रवेश करूँ?"

තෙන ඛො පන සමයෙන පඤ්චමත්තානි දෙවතාසතානි උස්සුක්කං ආපන්නානි හොන්ති ආයස්මතො මහාකස්සපස්ස පිණ්ඩපාතපටිලාභාය. අථ ඛො ආයස්මා මහාකස්සපො තානි පඤ්චමත්තානි දෙවතාසතානි පටික්ඛිපිත්වා පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය රාජගහං පිණ්ඩාය පාවිසි.

उस समय लगभग पांच सौ देवियाँ आयुष्मान महाकस्सप को भिक्षा प्रदान करने के लिए उत्सुक थीं। तब आयुष्मान महाकस्सप ने उन पांच सौ देवियों को मना कर दिया और पूर्वाह्न के समय (चीवर) पहनकर, पात्र और चीवर लेकर राजगृह में भिक्षा के लिए प्रवेश किया।

තෙන ඛො පන සමයෙන සක්කො දෙවානමින්දො ආයස්මතො මහාකස්සපස්ස පිණ්ඩපාතං දාතුකාමො හොති. පෙසකාරවණ්ණං අභිනිම්මිනිත්වා තන්තං විනාති. සුජා අසුරකඤ්ඤා තසරං පූරෙති. අථ ඛො ආයස්මා මහාකස්සපො රාජගහෙ සපදානං පිණ්ඩාය චරමානො යෙන සක්කස්ස දෙවානමින්දස්ස නිවෙසනං තෙනුපසඞ්කමි. අද්දසා ඛො සක්කො දෙවානමින්දො ආයස්මන්තං මහාකස්සපං දූරතොව ආගච්ඡන්තං. දිස්වාන ඝරා නික්ඛමිත්වා පච්චුගන්ත්වා හත්ථතො පත්තං ගහෙත්වා ඝරං පවිසිත්වා ඝටියා ඔදනං උද්ධරිත්වා පත්තං පූරෙත්වා ආයස්මතො මහාකස්සපස්ස අදාසි. සො අහොසි පිණ්ඩපාතො අනෙකසූපො අනෙකබ්‍යඤ්ජනො අනෙකරසබ්‍යඤ්ජනො. අථ ඛො ආයස්මතො මහාකස්සපස්ස එතදහොසි – ‘‘කො නු ඛො අයං සත්තො යස්සායං එවරූපො ඉද්ධානුභාවො’’ති[Pg.111]? අථ ඛො ආයස්මතො මහාකස්සපස්ස එතදහොසි – ‘‘සක්කො ඛො අයං දෙවානමින්දො’’ති. ඉති විදිත්වා සක්කං දෙවානමින්දං එතදවොච – ‘‘කතං ඛො තෙ ඉදං, කොසිය; මා පුනපි එවරූපමකාසී’’ති. ‘‘අම්හාකම්පි, භන්තෙ කස්සප, පුඤ්ඤෙන අත්ථො; අම්හාකම්පි පුඤ්ඤෙන කරණීය’’න්ති.

उस समय देवताओं के राजा शक्र आयुष्मान महाकश्यप को पिण्डपात (भिक्षा) देने के इच्छुक थे। उन्होंने एक बुनकर का रूप धारण किया और करघे पर बुनाई करने लगे। असुर कन्या सुजाता नली (शटल) भर रही थी। तब आयुष्मान महाकश्यप राजगृह में क्रमबद्ध भिक्षाटन करते हुए वहाँ पहुँचे जहाँ देवताओं के राजा शक्र का निवास था। देवताओं के राजा शक्र ने आयुष्मान महाकश्यप को दूर से ही आते देखा। देखकर वे घर से बाहर निकले, अगवानी की, उनके हाथ से पात्र लिया, घर में प्रवेश किया, बर्तन से भात निकाला, पात्र भरा और आयुष्मान महाकश्यप को दे दिया। वह पिण्डपात अनेक प्रकार के सूपों (दालों), अनेक प्रकार के व्यंजनों और अनेक रसों वाले व्यंजनों से युक्त था। तब आयुष्मान महाकश्यप को यह विचार आया— 'यह कौन प्राणी है जिसका ऐसा ऋद्धि-प्रभाव है?' तब आयुष्मान महाकश्यप को यह विचार आया— 'यह तो देवताओं का राजा शक्र है।' यह जानकर उन्होंने देवताओं के राजा शक्र से यह कहा— 'कौशिक, तुमने यह किया है; पुनः ऐसा मत करना।' (शक्र ने कहा—) 'भन्ते कश्यप, हमें भी पुण्य की आवश्यकता है; हमें भी पुण्य करना चाहिए।'

අථ ඛො සක්කො දෙවානමින්දො ආයස්මන්තං මහාකස්සපං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා වෙහාසං අබ්භුග්ගන්ත්වා ආකාසෙ අන්තලික්ඛෙ තික්ඛත්තුං උදානං උදානෙසි – ‘‘අහො දානං පරමදානං කස්සපෙ සුප්පතිට්ඨිතං! අහො දානං පරමදානං කස්සපෙ සුප්පතිට්ඨිතං!! අහො දානං පරමදානං කස්සපෙ සුප්පතිට්ඨිත’’න්ති!!! අස්සොසි ඛො භගවා දිබ්බාය සොතධාතුයා විසුද්ධාය අතික්කන්තමානුසිකාය සක්කස්ස දෙවානමින්දස්ස වෙහාසං අබ්භුග්ගන්ත්වා ආකාසෙ අන්තලික්ඛෙ තික්ඛත්තුං උදානං උදානෙන්තස්ස – ‘‘අහො දානං පරමදානං කස්සපෙ සුප්පතිට්ඨිතං! අහො දානං පරමදානං කස්සපෙ සුප්පතිට්ඨිතං!! අහො දානං පරමදානං කස්සපෙ සුප්පතිට්ඨිත’’න්ති!!!

तब देवताओं के राजा शक्र आयुष्मान महाकश्यप को अभिवादन कर, उनकी प्रदक्षिणा कर, आकाश में उड़ गए और अंतरिक्ष में तीन बार यह उदान प्रकट किया— 'अहो दान! श्रेष्ठ दान! जो कश्यप में सुप्रतिष्ठित है! अहो दान! श्रेष्ठ दान! जो कश्यप में सुप्रतिष्ठित है!! अहो दान! श्रेष्ठ दान! जो कश्यप में सुप्रतिष्ठित है!!!' भगवान ने अपनी विशुद्ध और अलौकिक दिव्य-श्रोत्र धातु (दिव्य कान) से देवताओं के राजा शक्र को आकाश में उड़कर अंतरिक्ष में तीन बार यह उदान प्रकट करते हुए सुना— 'अहो दान! श्रेष्ठ दान! जो कश्यप में सुप्रतिष्ठित है! अहो दान! श्रेष्ठ दान! जो कश्यप में सुप्रतिष्ठित है!! अहो दान! श्रेष्ठ दान! जो कश्यप में सुप्रतिष्ठित है!!!'

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस अर्थ को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘පිණ්ඩපාතිකස්ස භික්ඛුනො,අත්තභරස්ස අනඤ්ඤපොසිනො;

දෙවා පිහයන්ති තාදිනො,උපසන්තස්ස සදා සතීමතො’’ති. සත්තමං;

'पिण्डपातिक (भिक्षाटन करने वाले), आत्म-निर्भर, दूसरों पर आश्रित न रहने वाले, तादी (अचल), शांत और सदैव स्मृतिमान भिक्षु को देवता भी प्रिय मानते हैं।' (सातवाँ सूत्र समाप्त)

8. පිණ්ඩපාතිකසුත්තං

८. पिण्डपातिक सुत्त

28. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලානං භික්ඛූනං පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තානං කරෙරිමණ්ඩලමාළෙ සන්නිසින්නානං සන්නිපතිතානං අයමන්තරාකථා උදපාදි –

२८. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन विहार में विहार कर रहे थे। उस समय, भोजन के पश्चात भिक्षाटन से लौटे हुए बहुत से भिक्षुओं के बीच, जो करेरी मण्डप में बैठे और एकत्रित हुए थे, यह चर्चा छिड़ी—

‘‘පිණ්ඩපාතිකො, ආවුසො, භික්ඛු පිණ්ඩාය චරන්තො ලභති කාලෙන කාලං මනාපිකෙ චක්ඛුනා රූපෙ පස්සිතුං, ලභති කාලෙන කාලං මනාපිකෙ සොතෙන සද්දෙ සොතුං, ලභති කාලෙන කාලං මනාපිකෙ ඝානෙන [Pg.112] ගන්ධෙ ඝායිතුං, ලභති කාලෙන කාලං මනාපිකෙ ජිව්හාය රසෙ සායිතුං, ලභති කාලෙන කාලං මනාපිකෙ කායෙන ඵොට්ඨබ්බෙ ඵුසිතුං. පිණ්ඩපාතිකො, ආවුසො, භික්ඛු සක්කතො ගරුකතො මානිතො පූජිතො අපචිතො පිණ්ඩාය චරති. හන්දාවුසො, මයම්පි පිණ්ඩපාතිකා හොම. මයම්පි ලච්ඡාම කාලෙන කාලං මනාපිකෙ චක්ඛුනා රූපෙ පස්සිතුං, මයම්පි ලච්ඡාම කාලෙන කාලං මනාපිකෙ සොතෙන සද්දෙ සොතුං, මයම්පි ලච්ඡාම කාලෙන කාලං මනාපිකෙ ඝානෙන ගන්ධෙ ඝායිතුං, මයම්පි ලච්ඡාම කාලෙන කාලං මනාපිකෙ ජිව්හාය රසෙ සායිතුං, මයම්පි ලච්ඡාම කාලෙන කාලං මනාපිකෙ කායෙන ඵොට්ඨබ්බෙ ඵුසිතුං; මයම්පි සක්කතා ගරුකතා මානිතා පූජිතා අපචිතා පිණ්ඩාය චරිස්සාමා’’ති. අයඤ්චරහි තෙසං භික්ඛූනං අන්තරාකථා හොති විප්පකතා.

'आवुसो! भिक्षाटन करने वाला भिक्षु भिक्षा के लिए घूमते हुए समय-समय पर आँखों से मनभावन रूपों को देखने का अवसर पाता है, कानों से मनभावन शब्दों को सुनने का अवसर पाता है, नाक से मनभावन गंधों को सूंघने का अवसर पाता है, जीभ से मनभावन रसों को चखने का अवसर पाता है, शरीर से मनभावन स्पर्शों को अनुभव करने का अवसर पाता है। आवुसो! भिक्षाटन करने वाला भिक्षु सत्कृत, गौरवान्वित, मानित, पूजित और आदर प्राप्त होकर भिक्षा के लिए घूमता है। आओ आवुसो! हम भी पिण्डपातिक (भिक्षाटन करने वाले) बनें। हम भी समय-समय पर आँखों से मनभावन रूपों को देखने का अवसर पाएंगे, हम भी समय-समय पर कानों से मनभावन शब्दों को सुनने का अवसर पाएंगे, हम भी समय-समय पर नाक से मनभावन गंधों को सूंघने का अवसर पाएंगे, हम भी समय-समय पर जीभ से मनभावन रसों को चखने का अवसर पाएंगे, हम भी समय-समय पर शरीर से मनभावन स्पर्शों को अनुभव करने का अवसर पाएंगे; हम भी सत्कृत, गौरवान्वित, मानित, पूजित और आदर प्राप्त होकर भिक्षा के लिए घूमेंगे।' उन भिक्षुओं के बीच यह चर्चा अभी अधूरी ही थी।

අථ ඛො භගවා සායන්හසමයං පටිසල්ලානා වුට්ඨිතො යෙන කරෙරිමණ්ඩලමාළො තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා පඤ්ඤත්තෙ ආසනෙ නිසීදි. නිසජ්ජ ඛො භගවා භික්ඛූ ආමන්තෙසි – ‘‘කාය නුත්ථ, භික්ඛවෙ, එතරහි කථාය සන්නිසින්නා, කා ච පන වො අන්තරාකථා විප්පකතා’’ති?

तब भगवान सायंकाल के समय ध्यान से उठकर जहाँ करेरी मण्डप था, वहाँ पहुँचे; पहुँचकर बिछाए हुए आसन पर बैठ गए। बैठकर भगवान ने भिक्षुओं को संबोधित किया— 'भिक्षुओं! तुम अभी किस चर्चा के लिए यहाँ बैठे हो, और तुम्हारी कौन सी चर्चा अधूरी रह गई है?'

‘‘ඉධ, භන්තෙ, අම්හාකං පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තානං කරෙරිමණ්ඩලමාළෙ සන්නිසින්නානං සන්නිපතිතානං අයමන්තරාකථා උදපාදි –

'भन्ते! यहाँ भोजन के पश्चात भिक्षाटन से लौटे हुए हम लोगों के बीच, जो करेरी मण्डप में बैठे और एकत्रित हुए थे, यह चर्चा छिड़ी थी—'

‘පිණ්ඩපාතිකො, ආවුසො, භික්ඛු පිණ්ඩාය චරන්තො ලභති කාලෙන කාලං මනාපිකෙ චක්ඛුනා රූපෙ පස්සිතුං, ලභති කාලෙන කාලං මනාපිකෙ සොතෙන සද්දෙ සොතුං, ලභති කාලෙන කාලං මනාපිකෙ ඝානෙන ගන්ධෙ ඝායිතුං, ලභති කාලෙන කාලං මනාපිකෙ ජිව්හාය රසෙ සායිතුං, ලභති කාලෙන කාලං මනාපිකෙ කායෙන ඵොට්ඨබ්බෙ ඵුසිතුං. පිණ්ඩපාතිකො, ආවුසො, භික්ඛු සක්කතො ගරුකතො මානිතො පූජිතො අපචිතො පිණ්ඩාය චරති. හන්දාවුසො, මයම්පි පිණ්ඩපාතිකා හොම. මයම්පි ලච්ඡාම කාලෙන කාලං මනාපිකෙ චක්ඛුනා රූපෙ පස්සිතුං…පෙ… කායෙන ඵොට්ඨබ්බෙ ඵුසිතුං. මයම්පි සක්කතා ගරුකතා මානිතා පූජිතා අපචිතා පිණ්ඩාය චරිස්සාමා’ති. අයං ඛො නො, භන්තෙ, අන්තරාකථා විප්පකතා, අථ භගවා අනුප්පත්තො’’ති.

'आवुसो! भिक्षाटन करने वाला भिक्षु भिक्षा के लिए घूमते हुए समय-समय पर आँखों से मनभावन रूपों को देखने का अवसर पाता है, कानों से मनभावन शब्दों को सुनने का अवसर पाता है, नाक से मनभावन गंधों को सूंघने का अवसर पाता है, जीभ से मनभावन रसों को चखने का अवसर पाता है, शरीर से मनभावन स्पर्शों को अनुभव करने का अवसर पाता है। आवुसो! भिक्षाटन करने वाला भिक्षु सत्कृत, गौरवान्वित, मानित, पूजित और आदर प्राप्त होकर भिक्षा के लिए घूमता है। आओ आवुसो! हम भी पिण्डपातिक बनें। हम भी समय-समय पर आँखों से मनभावन रूपों को देखने का अवसर पाएंगे... (पेय्याल)... शरीर से मनभावन स्पर्शों को अनुभव करने का अवसर पाएंगे। हम भी सत्कृत, गौरवान्वित, मानित, पूजित और आदर प्राप्त होकर भिक्षा के लिए घूमेंगे।' भन्ते! हमारी यही चर्चा अधूरी रह गई थी कि तभी भगवान का आगमन हो गया।

‘‘න [Pg.113] ඛ්වෙතං, භික්ඛවෙ, තුම්හාකං පතිරූපං කුලපුත්තානං සද්ධා අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජිතානං යං තුම්හෙ එවරූපිං කථං කථෙය්‍යාථ. සන්නිපතිතානං වො, භික්ඛවෙ, ද්වයං කරණීයං – ධම්මී වා කථා අරියො වා තුණ්හීභාවො’’ති.

हे भिक्षुओं, तुम जैसे कुलपुत्रों के लिए, जो श्रद्धापूर्वक घर से बेघर होकर प्रव्रजित हुए हैं, इस प्रकार की चर्चा करना उचित नहीं है। हे भिक्षुओं, जब तुम एकत्रित हो, तो तुम्हें दो ही कार्य करने चाहिए - या तो धर्म-चर्चा या फिर आर्य मौन।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया —

‘‘පිණ්ඩපාතිකස්ස භික්ඛුනො,අත්තභරස්ස අනඤ්ඤපොසිනො;

දෙවා පිහයන්ති තාදිනො,නො චෙ සද්දසිලොකනිස්සිතො’’ති. අට්ඨමං;

जो भिक्षु पिण्डपातिक है, जो स्वयं का भरण-पोषण करता है और दूसरों पर आश्रित नहीं है, यदि वह प्रशंसा और प्रसिद्धि पर आश्रित नहीं है, तो ऐसे स्थिरचित्त भिक्षु को देवता भी प्रिय मानते हैं।

9. සිප්පසුත්තං

९. शिल्प सूत्र

29. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලානං භික්ඛූනං පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තානං මණ්ඩලමාළෙ සන්නිසින්නානං සන්නිපතිතානං අයමන්තරාකථා උදපාදි – ‘‘කො නු ඛො, ආවුසො, සිප්පං ජානාති? කො කිං සිප්පං සික්ඛි? කතරං සිප්පං සිප්පානං අග්ග’’න්ති?

२९. ऐसा मैंने सुना है — एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन विहार में विहार कर रहे थे। उस समय, भोजन के पश्चात भिक्षाटन से लौटे हुए बहुत से भिक्षु मण्डप (सभा भवन) में एकत्रित होकर बैठे थे, तब उनके बीच यह चर्चा छिड़ी — 'हे आयुष्मानों, कौन शिल्प (कला/कौशल) जानता है? किसने कौन सा शिल्प सीखा है? शिल्पों में कौन सा शिल्प श्रेष्ठ है?'

තත්ථෙකච්චෙ එවමාහංසු – ‘‘හත්ථිසිප්පං සිප්පානං අග්ග’’න්ති. එකච්චෙ එවමාහංසු – ‘‘අස්සසිප්පං සිප්පානං අග්ග’’න්ති. එකච්චෙ එවමාහංසු – ‘‘රථසිප්පං සිප්පානං අග්ග’’න්ති. එකච්චෙ එවමාහංසු – ‘‘ධනුසිප්පං සිප්පානං අග්ග’’න්ති. එකච්චෙ එවමාහංසු – ‘‘ථරුසිප්පං සිප්පානං අග්ග’’න්ති. එකච්චෙ එවමාහංසු – ‘‘මුද්දාසිප්පං සිප්පානං අග්ග’’න්ති. එකච්චෙ එවමාහංසු – ‘‘ගණනාසිප්පං සිප්පානං අග්ග’’න්ති. එකච්චෙ එවමාහංසු – ‘‘සඞ්ඛානසිප්පං සිප්පානං අග්ග’’න්ති. එකච්චෙ එවමාහංසු – ‘‘ලෙඛාසිප්පං සිප්පානං අග්ග’’න්ති. එකච්චෙ එවමාහංසු – ‘‘කාවෙය්‍යසිප්පං සිප්පානං අග්ග’’න්ති. එකච්චෙ එවමාහංසු – ‘‘ලොකායතසිප්පං සිප්පානං අග්ග’’න්ති. එකච්චෙ එවමාහංසු – ‘‘ඛත්තවිජ්ජාසිප්පං සිප්පානං අග්ග’’න්ති. අයඤ්චරහි තෙසං භික්ඛූනං අන්තරාකථා හොති විප්පකතා.

वहाँ कुछ भिक्षुओं ने ऐसा कहा — 'शिल्पों में हाथी-शिल्प श्रेष्ठ है।' कुछ ने कहा — 'अश्व-शिल्प श्रेष्ठ है।' कुछ ने कहा — 'रथ-शिल्प श्रेष्ठ है।' कुछ ने कहा — 'धनुष-शिल्प श्रेष्ठ है।' कुछ ने कहा — 'तलवार-शिल्प श्रेष्ठ है।' कुछ ने कहा — 'मुद्रा-शिल्प श्रेष्ठ है।' कुछ ने कहा — 'गणना-शिल्प श्रेष्ठ है।' कुछ ने कहा — 'संख्यान-शिल्प श्रेष्ठ है।' कुछ ने कहा — 'लेखन-शिल्प श्रेष्ठ है।' कुछ ने कहा — 'काव्य-शिल्प श्रेष्ठ है।' कुछ ने कहा — 'लोकायत-शिल्प श्रेष्ठ है।' कुछ ने कहा — 'क्षेत्र-विद्या श्रेष्ठ है।' इस प्रकार उन भिक्षुओं के बीच यह चर्चा अधूरी ही थी।

අථ ඛො භගවා සායන්හසමයං පටිසල්ලානා වුට්ඨිතො යෙන මණ්ඩලමාළො තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා පඤ්ඤත්තෙ ආසනෙ නිසීදි. නිසජ්ජ [Pg.114] ඛො භගවා භික්ඛූ ආමන්තෙසි – ‘‘කාය නුත්ථ, භික්ඛවෙ, එතරහි කථාය සන්නිසින්නා, කා ච පන වො අන්තරාකථා විප්පකතා’’ති?

तब भगवान सायंकाल के समय ध्यान से उठकर जहाँ मण्डप था, वहाँ आए और बिछाए हुए आसन पर बैठ गए। बैठकर भगवान ने भिक्षुओं को संबोधित किया — 'हे भिक्षुओं, तुम अभी किस चर्चा के लिए यहाँ बैठे हो और तुम्हारी कौन सी चर्चा अधूरी रह गई है?'

‘‘ඉධ, භන්තෙ, අම්හාකං පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තානං මණ්ඩලමාළෙ සන්නිසින්නානං අයමන්තරාකථා උදපාදි – ‘කො නු ඛො, ආවුසො, සිප්පං ජානාති? කො කිං සිප්පං සික්ඛි? කතරං සිප්පං සිප්පානං අග්ග’න්ති?

भन्ते, यहाँ भोजन के पश्चात भिक्षाटन से लौटे हुए हम भिक्षुओं के बीच मण्डप में बैठे हुए यह चर्चा छिड़ी थी — 'हे आयुष्मानों, कौन शिल्प जानता है? किसने कौन सा शिल्प सीखा है? शिल्पों में कौन सा शिल्प श्रेष्ठ है?'

‘‘තත්ථෙකච්චෙ එවමාහංසු – ‘හත්ථිසිප්පං සිප්පානං අග්ග’න්ති. එකච්චෙ එවමාහංසු – ‘අස්සසිප්පං සිප්පානං අග්ග’න්ති; එකච්චෙ එවමාහංසු – ‘රථසිප්පං සිප්පානං අග්ග’න්ති; එකච්චෙ එවමාහංසු – ‘ධනුසිප්පං සිප්පානං අග්ග’න්ති; එකච්චෙ එවමාහංසු – ‘ථරුසිප්පං සිප්පානං අග්ග’න්ති, එකච්චෙ එවමාහංසු – ‘මුද්දාසිප්පං සිප්පානං අග්ග’න්ති එකච්චෙ එවමාහංසු – ‘ගණනාසිප්පං සිප්පානං අග්ග’න්ති; එකච්චෙ එවමාහංසු – ‘සඞ්ඛානසිප්පං සිප්පානං අග්ග’න්ති; එකච්චෙ එවමාහංසු – ‘ලෙඛාසිප්පං සිප්පානං අග්ග’න්ති; එකච්චෙ එවමාහංසු – ‘කාවෙය්‍යසිප්පං සිප්පානං අග්ග’න්ති; එකච්චෙ එවමාහංසු – ‘ලොකායතසිප්පං සිප්පානං අග්ග’න්ති; එකච්චෙ එවමාහංසු – ‘ඛත්තවිජ්ජාසිප්පං සිප්පානං අග්ග’න්ති. අයං ඛො නො, භන්තෙ, අන්තරාකථා හොති විප්පකතා, අථ භගවා අනුප්පත්තො’’ති.

वहाँ कुछ भिक्षुओं ने ऐसा कहा — 'शिल्पों में हाथी-शिल्प श्रेष्ठ है।' कुछ ने कहा — 'अश्व-शिल्प श्रेष्ठ है;' कुछ ने कहा — 'रथ-शिल्प श्रेष्ठ है;' कुछ ने कहा — 'धनुष-शिल्प श्रेष्ठ है;' कुछ ने कहा — 'तलवार-शिल्प श्रेष्ठ है,' कुछ ने कहा — 'मुद्रा-शिल्प श्रेष्ठ है;' कुछ ने कहा — 'गणना-शिल्प श्रेष्ठ है;' कुछ ने कहा — 'संख्यान-शिल्प श्रेष्ठ है;' कुछ ने कहा — 'लेखन-शिल्प श्रेष्ठ है;' कुछ ने कहा — 'काव्य-शिल्प श्रेष्ठ है;' कुछ ने कहा — 'लोकायत-शिल्प श्रेष्ठ है;' कुछ ने कहा — 'क्षेत्र-विद्या श्रेष्ठ है।' भन्ते, हमारी यही चर्चा अधूरी थी कि तभी भगवान पधार गए।

‘‘න ඛ්වෙතං, භික්ඛවෙ, තුම්හාකං පතිරූපං කුලපුත්තානං සද්ධා අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජිතානං යං තුම්හෙ එවරූපිං කථං කථෙය්‍යාථ. සන්නිපතිතානං වො, භික්ඛවෙ, ද්වයං කරණීයං – ධම්මී වා කථා අරියො වා තුණ්හීභාවො’’ති.

हे भिक्षुओं, तुम जैसे कुलपुत्रों के लिए, जो श्रद्धापूर्वक घर से बेघर होकर प्रव्रजित हुए हैं, इस प्रकार की चर्चा करना उचित नहीं है। हे भिक्षुओं, जब तुम एकत्रित हो, तो तुम्हें दो ही कार्य करने चाहिए - या तो धर्म-चर्चा या फिर आर्य मौन।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया —

‘‘අසිප්පජීවී ලහු අත්ථකාමො,යතින්ද්‍රියො සබ්බධි විප්පමුත්තො;

අනොකසාරී අමමො නිරාසො,හිත්වා මානං එකචරො ස භික්ඛූ’’ති. නවමං;

जो शिल्प पर जीविका के लिए निर्भर नहीं है, जो अपरिग्रही है, जो परमार्थ का इच्छुक है, जिसकी इन्द्रियाँ संयमित हैं, जो सब ओर से मुक्त है, जिसका घर के प्रति लगाव नहीं है, जो ममतारहित और आशारहित है, और जो मान को त्याग कर अकेला विचरण करता है, वही वास्तव में भिक्षु है।

10. ලොකසුත්තං

१०. लोक सूत्र

30. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා උරුවෙලායං විහරති නජ්ජා නෙරඤ්ජරාය තීරෙ බොධිරුක්ඛමූලෙ පඨමාභිසම්බුද්ධො. තෙන ඛො පන සමයෙන [Pg.115] භගවා සත්තාහං එකපල්ලඞ්කෙන නිසින්නො හොති විමුත්තිසුඛපටිසංවෙදී.

३०. ऐसा मैंने सुना है — एक समय भगवान उरुवेला में निरंजना नदी के तट पर बोधिवृक्ष के नीचे नव-बुद्धत्व प्राप्त कर विहार कर रहे थे। उस समय भगवान सात दिनों तक एक ही आसन में बैठकर विमुक्ति-सुख का अनुभव कर रहे थे।

අථ ඛො භගවා තස්ස සත්තාහස්ස අච්චයෙන තම්හා සමාධිම්හා වුට්ඨහිත්වා බුද්ධචක්ඛුනා ලොකං වොලොකෙසි. අද්දසා ඛො භගවා බුද්ධචක්ඛුනා වොලොකෙන්තො සත්තෙ අනෙකෙහි සන්තාපෙහි සන්තප්පමානෙ, අනෙකෙහි ච පරිළාහෙහි පරිඩය්හමානෙ – රාගජෙහිපි, දොසජෙහිපි, මොහජෙහිපි.

तब भगवान उन सात दिनों के बीतने पर उस समाधि से उठकर बुद्ध-चक्षु से लोक को देखने लगे। बुद्ध-चक्षु से देखते हुए भगवान ने प्राणियों को अनेक संतापों से संतप्त और अनेक परिदाहों से जलते हुए देखा — जो राग से उत्पन्न थे, द्वेष से उत्पन्न थे और मोह से उत्पन्न थे।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया —

‘‘අයං ලොකො සන්තාපජාතො,ඵස්සපරෙතො රොගං වදති අත්තතො;

යෙන යෙන හි මඤ්ඤති,තතො තං හොති අඤ්ඤථා.

यह लोक संताप से ग्रस्त है, स्पर्श से पीड़ित है और रोग को ही 'आत्मा' कहता है। लोग जिस-जिस रूप में वस्तुओं को मानते हैं, वे उससे भिन्न ही हो जाती हैं।

‘‘අඤ්ඤථාභාවී භවසත්තො ලොකො,භවපරෙතො භවමෙවාභිනන්දති;

යදභිනන්දති තං භයං,යස්ස භායති තං දුක්ඛං;

භවවිප්පහානාය ඛො පනිදං බ්‍රහ්මචරියං වුස්සති’’.

लोक अन्यथा होने वाला है और भव में आसक्त है। भव से अभिभूत होकर वह भव का ही अभिनन्दन करता है। जिसका वह अभिनन्दन करता है, वही भय है; जिससे वह डरता है, वही दुःख है। भव के पूर्ण त्याग के लिए ही यह ब्रह्मचर्य पालन किया जाता है।

‘‘‘යෙ හි කෙචි සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා භවෙන භවස්ස විප්පමොක්ඛමාහංසු, සබ්බෙ තෙ අවිප්පමුත්තා භවස්මා’ති වදාමි. ‘යෙ වා පන කෙචි සමණා වා බ්‍රාහ්මණා වා විභවෙන භවස්ස නිස්සරණමාහංසු, සබ්බෙ තෙ අනිස්සටා භවස්මා’ති වදාමි.

जो कोई भी श्रमण या ब्राह्मण 'भव' (अस्तित्व) के माध्यम से भव से मुक्ति की बात करते हैं, मैं कहता हूँ कि वे सभी भव से मुक्त नहीं हैं। और जो कोई भी श्रमण या ब्राह्मण 'विभव' (विनाश) के माध्यम से भव से निस्तार (छुटकारा) की बात करते हैं, मैं कहता हूँ कि वे सभी भव से नहीं निकले हैं।

‘‘උපධිඤ්හි පටිච්ච දුක්ඛමිදං සම්භොති, සබ්බුපාදානක්ඛයා නත්ථි දුක්ඛස්ස සම්භවො. ලොකමිමං පස්ස; පුථූ අවිජ්ජාය පරෙතා භූතා භූතරතා අපරිමුත්තා; යෙ හි කෙචි භවා සබ්බධි සබ්බත්ථතාය සබ්බෙ තෙ භවා අනිච්චා දුක්ඛා විපරිණාමධම්මා’’ති.

निश्चित ही 'उपधि' (आसक्ति के आधार) के कारण यह दुःख उत्पन्न होता है, समस्त उपादानों (आसक्तियों) के क्षय से दुःख की उत्पत्ति नहीं होती। इस लोक को देखो; अविद्या से ग्रस्त बहुत से प्राणी अस्तित्व (भव) में ही रमे हुए हैं और मुक्त नहीं हैं। जो कोई भी भव (अस्तित्व के रूप) कहीं भी और किसी भी प्रकार के हैं, वे सभी भव अनित्य, दुःखमय और परिवर्तनशील स्वभाव वाले हैं।

‘‘එවමෙතං [Pg.116] යථාභූතං, සම්මප්පඤ්ඤාය පස්සතො;

භවතණ්හා පහීයති, විභවං නාභිනන්දති.

इस प्रकार इसे यथार्थ रूप में सम्यक प्रज्ञा से देखने वाले की भव-तृष्णा क्षीण हो जाती है और वह विभव (विनाश) में अभिनन्दन (आनन्द) नहीं करता।

‘‘සබ්බසො තණ්හානං ඛයා,අසෙසවිරාගනිරොධො නිබ්බානං;

තස්ස නිබ්බුතස්ස භික්ඛුනො,අනුපාදා පුනබ්භවො න හොති;

අභිභූතො මාරො විජිතසඞ්ගාමො,උපච්චගා සබ්බභවානි තාදී’’ති. දසමං;

तृष्णाओं के पूर्णतः क्षय से, अवशेष-रहित विराग और निरोध ही निर्वाण है। उस शांत (मुक्त) भिक्षु के लिए, उपादान (आसक्ति) न होने के कारण पुनर्जन्म नहीं होता। उसने मार को पराजित कर दिया है, संग्राम जीत लिया है, और वह 'तादी' (स्थितप्रज्ञ) समस्त भवों से पार हो गया है। (दसवाँ सूक्त समाप्त)।

නන්දවග්ගො තතියො නිට්ඨිතො.

तीसरा नन्द-वर्ग समाप्त हुआ।

තස්සුද්දානං –

उसकी विषय-सूची (उद्दान) इस प्रकार है –

කම්මං නන්දො යසොජො ච, සාරිපුත්තො ච කොලිතො;

පිලින්දො කස්සපො පිණ්ඩො, සිප්පං ලොකෙන තෙ දසාති.

कर्म, नन्द, यसोज़, सारिपुत्त, कोलित, पिलिन्द, कस्सप, पिण्ड, सिप्प और लोक – ये दस (सूत्र) हैं।

4. මෙඝියවග්ගො

४. मेघिय-वर्ग

1. මෙඝියසුත්තං

१. मेघिय-सुत्त

31. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා චාලිකායං විහරති චාලිකෙ පබ්බතෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා මෙඝියො භගවතො උපට්ඨාකො හොති. අථ ඛො ආයස්මා මෙඝියො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං අට්ඨාසි. එකමන්තං ඨිතො ඛො ආයස්මා මෙඝියො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘ඉච්ඡාමහං, භන්තෙ, ජන්තුගාමං පිණ්ඩාය පවිසිතු’’න්ති. ‘‘යස්සදානි ත්වං, මෙඝිය, කාලං මඤ්ඤසී’’ති.

३१. ऐसा मैंने सुना है – एक समय भगवान चालिका में चालिक पर्वत पर विहार कर रहे थे। उस समय आयुष्मान मेघिय भगवान के उपस्थाक (सेवक) थे। तब आयुष्मान मेघिय जहाँ भगवान थे, वहाँ पहुँचे; पहुँचकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर खड़े हो गए। एक ओर खड़े होकर आयुष्मान मेघिय ने भगवान से यह कहा – 'भन्ते! मैं पिण्डपात (भिक्षा) के लिए जन्तुग्राम में प्रवेश करना चाहता हूँ।' (भगवान ने कहा–) 'मेघिय! अब तुम जैसा उचित समय समझो (वैसा करो)।'

අථ ඛො ආයස්මා මෙඝියො පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය ජන්තුගාමං පිණ්ඩාය පාවිසි. ජන්තුගාමෙ පිණ්ඩාය චරිත්වා පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තො යෙන කිමිකාළාය නදියා තීරං තෙනුපසඞ්කමි. අද්දසා [Pg.117] ඛො ආයස්මා මෙඝියො කිමිකාළාය නදියා තීරෙ ජඞ්ඝාවිහාරං අනුචඞ්කමමානො අනුවිචරමානො අම්බවනං පාසාදිකං මනුඤ්ඤං රමණීයං. දිස්වානස්ස එතදහොසි – ‘‘පාසාදිකං වතිදං අම්බවනං මනුඤ්ඤං රමණීයං. අලං වතිදං කුලපුත්තස්ස පධානත්ථිකස්ස පධානාය. සචෙ මං භගවා අනුජානෙය්‍ය, ආගච්ඡෙය්‍යාහං ඉමං අම්බවනං පධානායා’’ති.

तब आयुष्मान मेघिय प्रातःकाल निवसन (चीवर धारण) कर, पात्र और चीवर लेकर जन्तुग्राम में पिण्डपात के लिए प्रविष्ट हुए। जन्तुग्राम में पिण्डपात के लिए विचरण कर, भोजन के पश्चात पिण्डपात से लौटकर, जहाँ किमिकाला नदी का तट था, वहाँ पहुँचे। किमिकाला नदी के तट पर जंघा-विहार (टहलते हुए) के लिए इधर-उधर चंक्रमण करते हुए आयुष्मान मेघिय ने एक चित्ताकर्षक, मनमोहक और रमणीय आम्रवन देखा। उसे देखकर उनके मन में यह विचार आया – 'यह आम्रवन कितना चित्ताकर्षक, मनमोहक और रमणीय है! यह निश्चित ही साधना (प्रधान) के इच्छुक कुलपुत्र के लिए साधना हेतु पर्याप्त है। यदि भगवान मुझे अनुमति दें, तो मैं साधना के लिए इस आम्रवन में आ जाऊँ।'

අථ ඛො ආයස්මා මෙඝියො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො ආයස්මා මෙඝියො භගවන්තං එතදවොච –

तब आयुष्मान मेघिय जहाँ भगवान थे, वहाँ पहुँचे; पहुँचकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए आयुष्मान मेघिय ने भगवान से यह कहा –

‘‘ඉධාහං, භන්තෙ, පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය ජන්තුගාමං පිණ්ඩාය පාවිසිං. ජන්තුගාමෙ පිණ්ඩාය චරිත්වා පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තො යෙන කිමිකාළාය නදියා තීරං තෙනුපසඞ්කමිං. අද්දසං ඛො අහං, භන්තෙ, කිමිකාළාය නදියා තීරෙ ජඞ්ඝාවිහාරං අනුචඞ්කමමානො අනුවිචරමානො අම්බවනං පාසාදිකං මනුඤ්ඤං රමණීයං. දිස්වාන මෙ එතදහොසි – ‘පාසාදිකං වතිදං අම්බවනං මනුඤ්ඤං රමණීයං. අලං වතිදං කුලපුත්තස්ස පධානත්ථිකස්ස පධානාය. සචෙ මං භගවා අනුජානෙය්‍ය, ආගච්ඡෙය්‍යාහං ඉමං අම්බවනං පධානායා’ති. සචෙ මං, භන්තෙ, භගවා අනුජානාති, ගච්ඡෙය්‍යාහං තං අම්බවනං පධානායා’’ති.

'भन्ते! यहाँ मैं प्रातःकाल निवसन कर, पात्र और चीवर लेकर जन्तुग्राम में पिण्डपात के लिए प्रविष्ट हुआ। जन्तुग्राम में पिण्डपात के लिए विचरण कर, भोजन के पश्चात पिण्डपात से लौटकर, जहाँ किमिकाला नदी का तट था, वहाँ पहुँचा। भन्ते! मैंने किमिकाला नदी के तट पर जंघा-विहार के लिए इधर-उधर चंक्रमण करते हुए एक चित्ताकर्षक, मनमोहक और रमणीय आम्रवन देखा। उसे देखकर मेरे मन में यह विचार आया – 'यह आम्रवन कितना चित्ताकर्षक, मनमोहक और रमणीय है! यह साधना के इच्छुक कुलपुत्र के लिए साधना हेतु पर्याप्त है। यदि भगवान मुझे अनुमति दें, तो मैं साधना के लिए इस आम्रवन में आ जाऊँ।' भन्ते! यदि भगवान मुझे अनुमति दें, तो मैं साधना के लिए उस आम्रवन में जाना चाहता हूँ।'

එවං වුත්තෙ, භගවා ආයස්මන්තං මෙඝියං එතදවොච – ‘‘ආගමෙහි තාව, මෙඝිය, එකකම්හි තාව, යාව අඤ්ඤොපි කොචි භික්ඛු ආගච්ඡතී’’ති.

ऐसा कहने पर, भगवान ने आयुष्मान मेघिय से यह कहा – 'मेघिय! अभी ठहरो, अभी मैं अकेला हूँ, जब तक कि कोई दूसरा भिक्षु न आ जाए।'

දුතියම්පි ඛො ආයස්මා මෙඝියො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘භගවතො, භන්තෙ, නත්ථි කිඤ්චි උත්තරි කරණීයං, නත්ථි කතස්ස වා පතිචයො. මය්හං ඛො පන, භන්තෙ, අත්ථි උත්තරි කරණීයං, අත්ථි කතස්ස පතිචයො. සචෙ මං භගවා අනුජානාති, ගච්ඡෙය්‍යාහං තං අම්බවනං පධානායා’’ති. දුතියම්පි ඛො [Pg.118] භගවා ආයස්මන්තං මෙඝියං එතදවොච – ‘‘ආගමෙහි තාව, මෙඝිය, එකකම්හි තාව, යාව අඤ්ඤොපි කොචි භික්ඛු ආගච්ඡතී’’ති.

दूसरी बार भी आयुष्मान मेघिय ने भगवान से यह कहा – 'भन्ते! भगवान के लिए अब और कुछ करना शेष नहीं है, न ही किए हुए में कुछ जोड़ना शेष है। किन्तु भन्ते! मेरे लिए अभी और भी बहुत कुछ करना शेष है, और किए हुए में वृद्धि करना शेष है। यदि भगवान मुझे अनुमति दें, तो मैं साधना के लिए उस आम्रवन में जाना चाहता हूँ।' दूसरी बार भी भगवान ने आयुष्मान मेघिय से यह कहा – 'मेघिय! अभी ठहरो, अभी मैं अकेला हूँ, जब तक कि कोई दूसरा भिक्षु न आ जाए।'

තතියම්පි ඛො ආයස්මා මෙඝියො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘භගවතො, භන්තෙ, නත්ථි කිඤ්චි උත්තරි කරණීයං, නත්ථි කතස්ස වා පතිචයො. මය්හං ඛො පන, භන්තෙ, අත්ථි උත්තරි කරණීයං, අත්ථි කතස්ස පතිචයො. සචෙ මං භගවා අනුජානාති, ගච්ඡෙය්‍යාහං තං අම්බවනං පධානායා’’ති. ‘‘පධානන්ති ඛො, මෙඝිය, වදමානං කින්ති වදෙය්‍යාම? යස්සදානි ත්වං, මෙඝිය, කාලං මඤ්ඤසී’’ති.

तीसरी बार भी आयुष्मान मेघिय ने भगवान से यह कहा – 'भन्ते! भगवान के लिए अब और कुछ करना शेष नहीं है, न ही किए हुए में कुछ जोड़ना शेष है। किन्तु भन्ते! मेरे लिए अभी और भी बहुत कुछ करना शेष है, और किए हुए में वृद्धि करना शेष है। यदि भगवान मुझे अनुमति दें, तो मैं साधना के लिए उस आम्रवन में जाना चाहता हूँ।' (भगवान ने कहा–) 'मेघिय! जब तुम साधना (प्रधान) की बात कर रहे हो, तो हम क्या कह सकते हैं? मेघिय! अब तुम जैसा उचित समय समझो (वैसा करो)।'

අථ ඛො ආයස්මා මෙඝියො උට්ඨායාසනා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා යෙන තං අම්බවනං තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා තං අම්බවනං අජ්ඣොගාහෙත්වා අඤ්ඤතරස්මිං රුක්ඛමූලෙ දිවාවිහාරං නිසීදි. අථ ඛො ආයස්මතො මෙඝියස්ස තස්මිං අම්බවනෙ විහරන්තස්ස යෙභුය්‍යෙන තයො පාපකා අකුසලා විතක්කා සමුදාචරන්ති, සෙය්‍යථිදං – කාමවිතක්කො, බ්‍යාපාදවිතක්කො, විහිංසාවිතක්කො.

तब आयुष्मान मेघिय आसन से उठकर, भगवान को अभिवादन कर और प्रदक्षिणा कर, जहाँ वह आम्रवन था, वहाँ पहुँचे। पहुँचकर उस आम्रवन में प्रवेश किया और एक वृक्ष के नीचे दिवा-विहार (दिन के विश्राम/साधना) के लिए बैठ गए। तब उस आम्रवन में विहार करते हुए आयुष्मान मेघिय के मन में प्रायः तीन पापपूर्ण अकुशल वितर्क उत्पन्न होने लगे, जैसे कि – काम-वितर्क, व्यापाद-वितर्क (द्वेषपूर्ण विचार), और विहिंसा-वितर्क (हिंसापूर्ण विचार)।

අථ ඛො ආයස්මතො මෙඝියස්ස එතදහොසි – ‘‘අච්ඡරියං වත භො, අබ්භුතං වත භො! සද්ධාය ච වතම්හා අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජිතා. අථ ච පනිමෙහි තීහි පාපකෙහි අකුසලෙහි විතක්කෙහි අන්වාසත්තා, සෙය්‍යථිදං – කාමවිතක්කෙන, බ්‍යාපාදවිතක්කෙන, විහිංසාවිතක්කෙන’’.

तब आयुष्मान मेघिय के मन में यह विचार आया - "अहो! यह आश्चर्यजनक है, अहो! यह अद्भुत है! यद्यपि मैं श्रद्धापूर्वक घर से बेघर होकर प्रव्रजित हुआ हूँ, फिर भी मैं इन तीन पापपूर्ण अकुशल वितर्कों से घिरा हुआ हूँ, जैसे कि - काम-वितर्क, व्यापाद-वितर्क और विहिंसा-वितर्क।"

අථ ඛො ආයස්මා මෙඝියො සායන්හසමයං පටිසල්ලානා වුට්ඨිතො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො ආයස්මා මෙඝියො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘ඉධ මය්හං, භන්තෙ, තස්මිං අම්බවනෙ විහරන්තස්ස යෙභුය්‍යෙන තයො පාපකා අකුසලා විතක්කා සමුදාචරන්ති, සෙය්‍යථිදං – කාමවිතක්කො, බ්‍යාපාදවිතක්කො, විහිංසාවිතක්කො. තස්ස මය්හං, භන්තෙ, එතදහොසි – ‘අච්ඡරියං වත, භො, අබ්භුතං වත, භො! සද්ධාය ච වතම්හා අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජිතා. අථ ච පනිමෙහි තීහි පාපකෙහි අකුසලෙහි [Pg.119] විතක්කෙහි අන්වාසත්තා, සෙය්‍යථිදං – කාමවිතක්කෙන, බ්‍යාපාදවිතක්කෙන, විහිංසාවිතක්කෙන’’’.

तब आयुष्मान मेघिय सायंकाल के समय एकांतवास से उठकर जहाँ भगवान थे, वहाँ पहुँचे; पहुँचकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए आयुष्मान मेघिय ने भगवान से यह कहा - "भन्ते! यहाँ उस आम्रवन में विहार करते हुए मुझे प्रायः तीन पापपूर्ण अकुशल वितर्क उत्पन्न होते हैं, जैसे कि - काम-वितर्क, व्यापाद-वितर्क और विहिंसा-वितर्क। भन्ते! तब मेरे मन में यह विचार आया - 'अहो! यह आश्चर्यजनक है, अहो! यह अद्भुत है! यद्यपि मैं श्रद्धापूर्वक घर से बेघर होकर प्रव्रजित हुआ हूँ, फिर भी मैं इन तीन पापपूर्ण अकुशल वितर्कों से घिरा हुआ हूँ, जैसे कि - काम-वितर्क, व्यापाद-वितर्क और विहिंसा-वितर्क'।"

‘‘අපරිපක්කාය, මෙඝිය, චෙතොවිමුත්තියා පඤ්ච ධම්මා පරිපාකාය සංවත්තන්ති. කතමෙ පඤ්ච?

"मेघिय! अपरिपक्व चेतोविमुक्ति की परिपक्वता के लिए पाँच धर्म सहायक होते हैं। वे पाँच कौन से हैं?"

‘‘ඉධ, මෙඝිය, භික්ඛු කල්‍යාණමිත්තො හොති කල්‍යාණසහායො කල්‍යාණසම්පවඞ්කො. අපරිපක්කාය, මෙඝිය, චෙතොවිමුත්තියා අයං පඨමො ධම්මො පරිපාකාය සංවත්තති.

"यहाँ, मेघिय! भिक्षु कल्याणमित्र वाला, कल्याण-सखा वाला और कल्याण-साथी वाला होता है। मेघिय! अपरिपक्व चेतोविमुक्ति की परिपक्वता के लिए यह पहला धर्म है।"

‘‘පුන චපරං, මෙඝිය, භික්ඛු සීලවා හොති, පාතිමොක්ඛසංවරසංවුතො විහරති ආචාරගොචරසම්පන්නො, අණුමත්තෙසු වජ්ජෙසු භයදස්සාවී, සමාදාය සික්ඛති සික්ඛාපදෙසු. අපරිපක්කාය, මෙඝිය, චෙතොවිමුත්තියා අයං දුතියො ධම්මො පරිපාකාය සංවත්තති.

"फिर और भी, मेघिय! भिक्षु शीलवान होता है, पातिमोक्ख-संवर से सुरक्षित होकर विहार करता है, आचार और गोचर से संपन्न होता है, सूक्ष्म दोषों में भी भय देखने वाला होता है, और शिक्षापदों को ग्रहण कर उनमें शिक्षा प्राप्त करता है। मेघिय! अपरिपक्व चेतोविमुक्ति की परिपक्वता के लिए यह दूसरा धर्म है।"

‘‘පුන චපරං, මෙඝිය, භික්ඛු යායං කථා අභිසල්ලෙඛිකා චෙතොවිවරණසප්පායා එකන්තනිබ්බිදාය විරාගාය නිරොධාය උපසමාය අභිඤ්ඤාය සම්බොධාය නිබ්බානාය සංවත්තති, සෙය්‍යථිදං – අප්පිච්ඡකථා, සන්තුට්ඨිකථා, පවිවෙකකථා, අසංසග්ගකථා, වීරියාරම්භකථා, සීලකථා, සමාධිකථා, පඤ්ඤාකථා, විමුත්තිකථා, විමුත්තිඤාණදස්සනකථා; එවරූපාය කථාය නිකාමලාභී හොති අකිච්ඡලාභී අකසිරලාභී. අපරිපාකාය, මෙඝිය, චෙතොවිමුත්තියා අයං තතියො ධම්මො පරිපාකාය සංවත්තති.

"फिर और भी, मेघिय! भिक्षु ऐसी कथाओं का लाभ पाने वाला होता है जो अत्यंत लेख (कषायों को कम करने वाली) हैं, चित्त को खोलने में सहायक हैं, और जो एकांत रूप से निर्वेद, विराग, निरोध, उपशम, अभिज्ञा, संबोधि और निर्वाण की ओर ले जाती हैं; जैसे कि - अल्पेच्छ-कथा, संतुष्टि-कथा, प्रविवेक-कथा, असंसर्ग-कथा, वीर्यारम्भ-कथा, शील-कथा, समाधि-कथा, प्रज्ञा-कथा, विमुक्ति-कथा और विमुक्ति-ज्ञानदर्शन-कथा; ऐसी कथाओं को वह इच्छानुसार, बिना कठिनाई के और बिना कष्ट के प्राप्त करने वाला होता है। मेघिय! अपरिपक्व चेतोविमुक्ति की परिपक्वता के लिए यह तीसरा धर्म है।"

‘‘පුන චපරං, මෙඝිය, භික්ඛු ආරද්ධවීරියො විහරති, අකුසලානං ධම්මානං පහානාය, කුසලානං ධම්මානං උපසම්පදාය, ථාමවා දළ්හපරක්කමො අනික්ඛිත්තධුරො කුසලෙසු ධම්මෙසු. අපරිපක්කාය, මෙඝිය, චෙතොවිමුත්තියා අයං චතුත්ථො ධම්මො පරිපාකාය සංවත්තති.

"फिर और भी, मेघिय! भिक्षु आरब्ध-वीर्य होकर विहार करता है, अकुशल धर्मों के प्रहाण के लिए और कुशल धर्मों की उपसंपदा के लिए; वह दृढ़ पराक्रमी और कुशल धर्मों में उत्तरदायित्व न छोड़ने वाला होता है। मेघिय! अपरिपक्व चेतोविमुक्ति की परिपक्वता के लिए यह चौथा धर्म है।"

‘‘පුන චපරං, මෙඝිය, භික්ඛු පඤ්ඤවා හොති උදයත්ථගාමිනියා පඤ්ඤාය සමන්නාගතො අරියාය නිබ්බෙධිකාය සම්මා දුක්ඛක්ඛයගාමිනියා. අපරිපක්කාය, මෙඝිය, චෙතොවිමුත්තියා අයං පඤ්චමො ධම්මො පරිපාකාය සංවත්තති. අපරිපක්කාය, මෙඝිය, චෙතොවිමුත්තියා ඉමෙ පඤ්ච ධම්මා පරිපාකාය සංවත්තන්ති.

"फिर और भी, मेघिय! भिक्षु प्रज्ञावान होता है, उदय और व्यय को जानने वाली प्रज्ञा से युक्त होता है, जो आर्य और भेदन करने वाली है और सम्यक् रूप से दुःख के क्षय तक ले जाने वाली है। मेघिय! अपरिपक्व चेतोविमुक्ति की परिपक्वता के लिए यह पाँचवाँ धर्म है। मेघिय! अपरिपक्व चेतोविमुक्ति की परिपक्वता के लिए ये पाँच धर्म सहायक होते हैं।"

‘‘කල්‍යාණමිත්තස්සෙතං[Pg.120], මෙඝිය, භික්ඛුනො පාටිකඞ්ඛං කල්‍යාණසහායස්ස කල්‍යාණසම්පවඞ්කස්ස යං සීලවා භවිස්සති, පාතිමොක්ඛසංවරසංවුතො විහරිස්සති, ආචාරගොචරසම්පන්නො, අණුමත්තෙසු වජ්ජෙසු භයදස්සාවී, සමාදාය සික්ඛිස්සති සික්ඛාපදෙසු.

"मेघिय! जिस भिक्षु के कल्याणमित्र हैं, कल्याण-सखा हैं, कल्याण-साथी हैं, उससे यह अपेक्षित है कि वह शीलवान होगा, पातिमोक्ख-संवर से सुरक्षित होकर विहार करेगा, आचार और गोचर से संपन्न होगा, सूक्ष्म दोषों में भी भय देखने वाला होगा, और शिक्षापदों को ग्रहण कर उनमें शिक्षा प्राप्त करेगा।"

‘‘කල්‍යාණමිත්තස්සෙතං, මෙඝිය, භික්ඛුනො පාටිකඞ්ඛං කල්‍යාණසහායස්ස කල්‍යාණසම්පවඞ්කස්ස යං යායං කථා අභිසල්ලෙඛිකා චෙතොවිවරණසප්පායා එකන්තනිබ්බිදාය විරාගාය නිරොධාය උපසමාය අභිඤ්ඤාය සම්බොධාය නිබ්බානාය සංවත්තති, සෙය්‍යථිදං – අප්පිච්ඡකථා, සන්තුට්ඨිකථා, පවිවෙකකථා, අසංසග්ගකථා, වීරියාරම්භකථා, සීලකථා, සමාධිකථා, පඤ්ඤාකථා, විමුත්තිකථා, විමුත්තිඤාණදස්සනකථා; එවරූපාය කථාය නිකාමලාභී භවිස්සති අකිච්ඡලාභී අකසිරලාභී.

"मेघिय! जिस भिक्षु के कल्याणमित्र हैं, कल्याण-सखा हैं, कल्याण-साथी हैं, उससे यह अपेक्षित है कि वह ऐसी कथाओं को - जो अत्यंत लेख हैं, चित्त को खोलने में सहायक हैं, और जो एकांत रूप से निर्वेद, विराग, निरोध, उपशम, अभिज्ञा, संबोधि और निर्वाण की ओर ले जाती हैं; जैसे कि - अल्पेच्छ-कथा, संतुष्टि-कथा, प्रविवेक-कथा, असंसर्ग-कथा, वीर्यारम्भ-कथा, शील-कथा, समाधि-कथा, प्रज्ञा-कथा, विमुक्ति-कथा और विमुक्ति-ज्ञानदर्शन-कथा - इच्छानुसार, बिना कठिनाई के और बिना कष्ट के प्राप्त करेगा।"

‘‘කල්‍යාණමිත්තස්සෙතං, මෙඝිය, භික්ඛුනො පාටිකඞ්ඛං කල්‍යාණසහායස්ස කල්‍යාණසම්පවඞ්කස්ස යං ආරද්ධවීරියො විහරිස්සති අකුසලානං ධම්මානං පහානාය, කුසලානං ධම්මානං උපසම්පදාය, ථාමවා දළ්හපරක්කමො අනික්ඛිත්තධුරො කුසලෙසු ධම්මෙසු.

"मेघिय! जिस भिक्षु के कल्याणमित्र हैं, कल्याण-सखा हैं, कल्याण-साथी हैं, उससे यह अपेक्षित है कि वह अकुशल धर्मों के प्रहाण के लिए और कुशल धर्मों की उपसंपदा के लिए आरब्ध-वीर्य होकर विहार करेगा, दृढ़ पराक्रमी होगा और कुशल धर्मों में उत्तरदायित्व न छोड़ने वाला होगा।"

‘‘කල්‍යාණමිත්තස්සෙතං, මෙඝිය, භික්ඛුනො පාටිකඞ්ඛං කල්‍යාණසහායස්ස කල්‍යාණසම්පවඞ්කස්ස යං පඤ්ඤවා භවිස්සති, උදයත්ථගාමිනියා පඤ්ඤාය සමන්නාගතො අරියාය නිබ්බෙධිකාය සම්මා දුක්ඛක්ඛයගාමිනියා.

"मेघिय! जिस भिक्षु के कल्याणमित्र हैं, कल्याण-सखा हैं, कल्याण-साथी हैं, उससे यह अपेक्षित है कि वह प्रज्ञावान होगा, उदय और व्यय को जानने वाली प्रज्ञा से युक्त होगा, जो आर्य और भेदन करने वाली है और सम्यक् रूप से दुःख के क्षय तक ले जाने वाली है।"

‘‘තෙන ච පන, මෙඝිය, භික්ඛුනා ඉමෙසු පඤ්චසු ධම්මෙසු පතිට්ඨාය චත්තාරො ධම්මා උත්තරි භාවෙතබ්බා – අසුභා භාවෙතබ්බා රාගස්ස පහානාය, මෙත්තා භාවෙතබ්බා බ්‍යාපාදස්ස පහානාය, ආනාපානස්සති භාවෙතබ්බා විතක්කුපච්ඡෙදාය, අනිච්චසඤ්ඤා භාවෙතබ්බා අස්මිමානසමුග්ඝාතාය. අනිච්චසඤ්ඤිනො හි, මෙඝිය, අනත්තසඤ්ඤා සණ්ඨාති, අනත්තසඤ්ඤී අස්මිමානසමුග්ඝාතං පාපුණාති දිට්ඨෙව ධම්මෙ නිබ්බාන’’න්ති.

"और फिर, मेघिय! उस भिक्षु को इन पाँच धर्मों में प्रतिष्ठित होकर, आगे चार और धर्मों की भावना करनी चाहिए - राग के प्रहाण के लिए अशुभ की भावना करनी चाहिए, व्यापाद के प्रहाण के लिए मैत्री की भावना करनी चाहिए, वितर्कों के उच्छेद के लिए आनापानस्मृति की भावना करनी चाहिए, और अस्मि-मान के समूल नाश के लिए अनित्य-संज्ञा की भावना करनी चाहिए। क्योंकि मेघिय! अनित्य-संज्ञा वाले को अनात्म-संज्ञा सुप्रतिष्ठित होती है, और अनात्म-संज्ञा वाला इसी जन्म में अस्मि-मान के विनाश को प्राप्त कर निर्वाण प्राप्त कर लेता है।"

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान (उद्गार) प्रकट किया—

‘‘ඛුද්දා [Pg.121] විතක්කා සුඛුමා විතක්කා,අනුගතා මනසො උප්පිලාවා ;

එතෙ අවිද්වා මනසො විතක්කෙ,හුරා හුරං ධාවති භන්තචිත්තො.

“तुच्छ वितर्क और सूक्ष्म वितर्क मन के पीछे लगे रहते हैं और उसे चंचल बनाते हैं। मन के इन वितर्कों को न जानने वाला व्यक्ति, अस्थिर चित्त होकर इधर-उधर भटकता रहता है।

‘‘එතෙ ච විද්වා මනසො විතක්කෙ,ආතාපියො සංවරතී සතීමා;

අනුගතෙ මනසො උප්පිලාවෙ,අසෙසමෙතෙ පජහාසි බුද්ධො’’ති. පඨමං;

जो इन मानसिक वितर्कों को जान लेता है, वह उद्योगी और स्मृतिवान होकर उन्हें रोकता है। मन के पीछे चलने वाले और उसे चंचल करने वाले इन वितर्कों को बुद्ध (ज्ञानी) पूरी तरह से त्याग देता है।” (प्रथम सूत्र)

2. උද්ධතසුත්තං

२. उद्धत सुत्त

32. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා කුසිනාරායං විහරති උපවත්තනෙ මල්ලානං සාලවනෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලා භික්ඛූ භගවතො අවිදූරෙ අරඤ්ඤකුටිකායං විහරන්ති උද්ධතා උන්නළා චපලා මුඛරා විකිණ්ණවාචා මුට්ඨස්සතිනො අසම්පජානා අසමාහිතා විබ්භන්තචිත්තා පාකතින්ද්‍රියා.

३२. ऐसा मैंने सुना—एक समय भगवान कुसीनारा के मल्लों के उपवत्तन नामक शालवन में विहार कर रहे थे। उस समय बहुत से भिक्षु भगवान से कुछ ही दूर वन की कुटियों में रह रहे थे, जो उद्धत (चंचल), अभिमानी, चपल, मुखर (बड़बोले), व्यर्थ प्रलाप करने वाले, स्मृति-हीन, प्रज्ञा-रहित, असमाहित (एकाग्रता-हीन), विक्षिप्त चित्त वाले और असंयत इंद्रियों वाले थे।

අද්දසා ඛො භගවා තෙ සම්බහුලෙ භික්ඛූ අවිදූරෙ අරඤ්ඤකුටිකායං විහරන්තෙ උද්ධතෙ උන්නළෙ චපලෙ මුඛරෙ විකිණ්ණවාචෙ මුට්ඨස්සතිනො අසම්පජානෙ අසමාහිතෙ විබ්භන්තචිත්තෙ පාකතින්ද්‍රියෙ.

भगवान ने उन बहुत से भिक्षुओं को देखा जो पास ही वन की कुटियों में रह रहे थे और जो उद्धत, अभिमानी, चपल, मुखर, व्यर्थ प्रलाप करने वाले, स्मृति-हीन, प्रज्ञा-रहित, असमाहित, विक्षिप्त चित्त वाले और असंयत इंद्रियों वाले थे।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘අරක්ඛිතෙන කායෙන, මිච්ඡාදිට්ඨිහතෙන ච;

ථිනමිද්ධා භිභූතෙන, වසං මාරස්ස ගච්ඡති.

“असुरक्षित काया (शरीर) के साथ, मिथ्या दृष्टि से ग्रस्त होकर और स्त्यान-मृद्ध (आलस्य और तंद्रा) से अभिभूत होकर व्यक्ति मार के वश में हो जाता है।

‘‘තස්මා රක්ඛිතචිත්තස්ස, සම්මාසඞ්කප්පගොචරො;

සම්මාදිට්ඨිපුරෙක්ඛාරො, ඤත්වාන උදයබ්බයං;

ථීනමිද්ධාභිභූ භික්ඛු, සබ්බා දුග්ගතියො ජහෙ’’ති. දුතියං;

इसलिए, सुरक्षित चित्त वाला, सम्यक् संकल्प को अपना गोचर (विषय) बनाने वाला, सम्यक् दृष्टि को आगे रखने वाला और उदय-व्यय (उत्पत्ति और विनाश) को जानने वाला भिक्षु, स्त्यान-मृद्ध को जीतकर सभी दुर्गतियों का त्याग कर देता है।” (द्वितीय सूत्र)

3. ගොපාලකසුත්තං

३. गोपालक सुत्त

33. එවං [Pg.122] මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා කොසලෙසු චාරිකං චරති මහතා භික්ඛුසඞ්ඝෙන සද්ධිං. අථ ඛො භගවා මග්ගා ඔක්කම්ම යෙන අඤ්ඤතරං රුක්ඛමූලං තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා පඤ්ඤත්තෙ ආසනෙ නිසීදි.

३३. ऐसा मैंने सुना—एक समय भगवान कोसल जनपद में भिक्षु संघ के साथ चारिका कर रहे थे। तब भगवान मार्ग से हटकर एक वृक्ष के नीचे गए और वहाँ बिछाए गए आसन पर बैठ गए।

අථ ඛො අඤ්ඤතරො ගොපාලකො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නං ඛො තං ගොපාලකං භගවා ධම්මියා කථාය සන්දස්සෙසි සමාදපෙසි සමුත්තෙජෙසි සම්පහංසෙසි.

तब एक ग्वाला (गोपालक) जहाँ भगवान थे वहाँ आया और भगवान को अभिवादन करके एक ओर बैठ गया। एक ओर बैठे हुए उस ग्वाले को भगवान ने धार्मिक कथा (धम्म चर्चा) से उपदेश दिया, उत्साहित किया, प्रेरित किया और प्रसन्न किया।

අථ ඛො සො ගොපාලකො භගවතා ධම්මියා කථාය සන්දස්සිතො සමාදපිතො සමුත්තෙජිතො සම්පහංසිතො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘අධිවාසෙතු මෙ, භන්තෙ, භගවා ස්වාතනාය භත්තං සද්ධිං භික්ඛුසඞ්ඝෙනා’’ති. අධිවාසෙසි භගවා තුණ්හීභාවෙන. අථ ඛො සො ගොපාලකො භගවතො අධිවාසනං විදිත්වා උට්ඨායාසනා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා පක්කාමි.

तब भगवान द्वारा धार्मिक कथा से उपदेशित, उत्साहित, प्रेरित और प्रसन्न किए गए उस ग्वाले ने भगवान से यह कहा— “भन्ते! भगवान कल के लिए भिक्षु संघ के साथ मेरा भोजन स्वीकार करें।” भगवान ने मौन रहकर अपनी स्वीकृति दी। तब वह ग्वाला भगवान की स्वीकृति जानकर आसन से उठा, भगवान को अभिवादन और प्रदक्षिणा करके चला गया।

අථ ඛො සො ගොපාලකො තස්සා රත්තියා අච්චයෙන සකෙ නිවෙසනෙ පහූතං අප්පොදකපායසං පටියාදාපෙත්වා නවඤ්ච සප්පිං භගවතො කාලං ආරොචෙසි – ‘‘කාලො, භන්තෙ, නිට්ඨිතං භත්ත’’න්ති. අථ ඛො භගවා පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය සද්ධිං භික්ඛුසඞ්ඝෙන යෙන තස්ස ගොපාලකස්ස නිවෙසනං තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා පඤ්ඤත්තෙ ආසනෙ නිසීදි. අථ ඛො සො ගොපාලකො බුද්ධප්පමුඛං භික්ඛුසඞ්ඝං අප්පොදකපායසෙන නවෙන ච සප්පිනා සහත්ථා සන්තප්පෙසි සම්පවාරෙසි. අථ ඛො සො ගොපාලකො භගවන්තං භුත්තාවිං ඔනීතපත්තපාණිං අඤ්ඤතරං නීචං ආසනං ගහෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නං ඛො තං ගොපාලකං භගවා ධම්මියා කථාය සන්දස්සෙත්වා සමාදපෙත්වා සමුත්තෙජෙත්වා සම්පහංසෙත්වා උට්ඨායාසනා පක්කාමි. අථ ඛො අචිරපක්කන්තස්ස භගවතො තං ගොපාලකං අඤ්ඤතරො පුරිසො සීමන්තරිකාය ජීවිතා වොරොපෙසි.

फिर उस रात के बीतने पर, उस ग्वाले ने अपने घर में प्रचुर मात्रा में गाढ़ा दूध-भात (बिना पानी वाली खीर) और ताजा घी तैयार करवाया और भगवान को समय की सूचना दी— “भन्ते! समय हो गया है, भोजन तैयार है।” तब भगवान पूर्वाह्न के समय निवस्त्र (चीवर धारण) कर, पात्र और चीवर लेकर भिक्षु संघ के साथ उस ग्वाले के घर पहुँचे और बिछाए गए आसन पर बैठ गए। तब उस ग्वाले ने बुद्ध के नेतृत्व वाले भिक्षु संघ को अपने हाथों से गाढ़े दूध-भात और ताजे घी से तृप्त किया और बार-बार परोसा। जब भगवान भोजन कर चुके और पात्र से हाथ हटा लिया, तब वह ग्वाला एक नीचा आसन लेकर एक ओर बैठ गया। एक ओर बैठे हुए उस ग्वाले को भगवान ने धार्मिक कथा से उपदेश देकर, उत्साहित, प्रेरित और प्रसन्न कर आसन से उठकर प्रस्थान किया। भगवान के जाने के कुछ ही समय बाद, किसी व्यक्ति ने गाँव की सीमा पर उस ग्वाले के प्राण ले लिए (उसकी हत्या कर दी)।

අථ [Pg.123] ඛො සම්බහුලා භික්ඛූ යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු. එකමන්තං නිසින්නා ඛො තෙ භික්ඛූ භගවන්තං එතදවොචුං – ‘‘යෙන, භන්තෙ, ගොපාලකෙන අජ්ජ බුද්ධප්පමුඛො භික්ඛුසඞ්ඝො අප්පොදකපායසෙන නවෙන ච සප්පිනා සහත්ථා සන්තප්පිතො සම්පවාරිතො සො කිර, භන්තෙ, ගොපාලකො අඤ්ඤතරෙන පුරිසෙන සීමන්තරිකාය ජීවිතා වොරොපිතො’’ති.

तब बहुत से भिक्षु जहाँ भगवान थे वहाँ आए और भगवान को अभिवादन करके एक ओर बैठ गया। एक ओर बैठे हुए उन भिक्षुओं ने भगवान से यह कहा— “भन्ते! जिस ग्वाले ने आज बुद्ध के नेतृत्व वाले भिक्षु संघ को अपने हाथों से गाढ़े दूध-भात और ताजे घी से तृप्त किया और परोसा था, सुना है कि उस ग्वाले की किसी व्यक्ति ने गाँव की सीमा पर हत्या कर दी है।”

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘දිසො දිසං යං තං කයිරා, වෙරී වා පන වෙරිනං;

මිච්ඡාපණිහිතං චිත්තං, පාපියො නං තතො කරෙ’’ති. තතියං;

“एक शत्रु दूसरे शत्रु का जो अहित कर सकता है, या एक वैरी दूसरे वैरी का जो बुरा कर सकता है, गलत दिशा में लगा हुआ (मिथ्या प्रणिहित) चित्त व्यक्ति का उससे भी अधिक बुरा कर सकता है।” (तृतीय सूत्र)

4. යක්ඛපහාරසුත්තං

४. यक्खपहार सुत्त

34. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා රාජගහෙ විහරති වෙළුවනෙ කලන්දකනිවාපෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා ච සාරිපුත්තො ආයස්මා ච මහාමොග්ගල්ලානො කපොතකන්දරායං විහරන්ති. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා සාරිපුත්තො ජුණ්හාය රත්තියා නවොරොපිතෙහි කෙසෙහි අබ්භොකාසෙ නිසින්නො හොති අඤ්ඤතරං සමාධිං සමාපජ්ජිත්වා.

३४. ऐसा मैंने सुना—एक समय भगवान राजगृह के वेणुवन कलन्दक-निवाप में विहार कर रहे थे। उस समय आयुष्मान सारिपुत्र और आयुष्मान महामौद्गल्यायन कपोत-कन्दर (कपोत गुफा) में विहार कर रहे थे। उस समय आयुष्मान सारिपुत्र चाँदनी रात में, हाल ही में मुँडाए हुए सिर के साथ, खुले आकाश के नीचे किसी समाधि में लीन होकर बैठे थे।

තෙන ඛො පන සමයෙන ද්වෙ යක්ඛා සහායකා උත්තරාය දිසාය දක්ඛිණං දිසං ගච්ඡන්ති කෙනචිදෙව කරණීයෙන. අද්දසංසු ඛො තෙ යක්ඛා ආයස්මන්තං සාරිපුත්තං ජුණ්හාය රත්තියා නවොරොපිතෙහි කෙසෙහි අබ්භොකාසෙ නිසින්නං. දිස්වාන එකො යක්ඛො දුතියං යක්ඛං එතදවොච – ‘‘පටිභාති මං, සම්ම, ඉමස්ස සමණස්ස සීසෙ පහාරං දාතු’’න්ති. එවං වුත්තෙ, සො යක්ඛො තං යක්ඛං එතදවොච – ‘‘අලං, සම්ම, මා සමණං ආසාදෙසි. උළාරො සො, සම්ම, සමණො මහිද්ධිකො මහානුභාවො’’ති.

उस समय दो यक्ष मित्र किसी कार्यवश उत्तर दिशा से दक्षिण दिशा की ओर जा रहे थे। उन यक्षों ने चांदनी रात में खुले आकाश के नीचे बैठे हुए आयुष्मान सारिपुत्र को देखा, जिन्होंने हाल ही में अपने बाल मुंडवाए थे। उन्हें देखकर एक यक्ष ने दूसरे यक्ष से कहा— "मित्र, मेरा मन इस श्रमण के सिर पर प्रहार करने का हो रहा है।" ऐसा कहने पर, उस यक्ष ने उस यक्ष से कहा— "मित्र, रहने दो! श्रमण को कष्ट मत पहुँचाओ। मित्र, वे श्रमण महान, महा-ऋद्धिमान और महा-प्रतापी हैं।"

දුතියම්පි ඛො සො යක්ඛො තං යක්ඛං එතදවොච – ‘‘පටිභාති මං, සම්ම, ඉමස්ස සමණස්ස සීසෙ පහාරං දාතු’’න්ති. දුතියම්පි ඛො සො යක්ඛො තං යක්ඛං එතදවොච – ‘‘අලං, සම්ම, මා සමණං ආසාදෙසි. උළාරො සො, සම්ම, සමණො මහිද්ධිකො මහානුභාවො’’ති. තතියම්පි ඛො සො යක්ඛො තං යක්ඛං එතදවොච – ‘‘පටිභාති මං, සම්ම, ඉමස්ස සමණස්ස සීසෙ පහාරං [Pg.124] දාතු’’න්ති. තතියම්පි ඛො සො යක්ඛො තං යක්ඛං එතදවොච – ‘‘අලං, සම්ම, මා සමණං ආසාදෙසි. උළාරො සො, සම්ම, සමණො මහිද්ධිකො මහානුභාවො’’ති.

दूसरी बार भी उस यक्ष ने उस यक्ष से कहा— "मित्र, मेरा मन इस श्रमण के सिर पर प्रहार करने का हो रहा है।" दूसरी बार भी उस यक्ष ने उस यक्ष से कहा— "मित्र, रहने दो! श्रमण को कष्ट मत पहुँचाओ। मित्र, वे श्रमण महान, महा-ऋद्धिमान और महा-प्रतापी हैं।" तीसरी बार भी उस यक्ष ने उस यक्ष से कहा— "मित्र, मेरा मन इस श्रमण के सिर पर प्रहार करने का हो रहा है।" तीसरी बार भी उस यक्ष ने उस यक्ष से कहा— "मित्र, रहने दो! श्रमण को कष्ट मत पहुँचाओ। मित्र, वे श्रमण महान, महा-ऋद्धिमान और महा-प्रतापी हैं।"

අථ ඛො සො යක්ඛො තං යක්ඛං අනාදියිත්වා ආයස්මතො සාරිපුත්තත්ථෙරස්ස සීසෙ පහාරං අදාසි. තාව මහා පහාරො අහොසි, අපි තෙන පහාරෙන සත්තරතනං වා අඩ්ඪට්ඨමරතනං වා නාගං ඔසාදෙය්‍ය, මහන්තං වා පබ්බතකූටං පදාලෙය්‍ය. අථ ච පන සො යක්ඛො ‘ඩය්හාමි ඩය්හාමී’ති වත්වා තත්ථෙව මහානිරයං අපතාසි.

तब उस यक्ष ने उस यक्ष की बात न मानकर आयुष्मान सारिपुत्र के सिर पर प्रहार किया। वह प्रहार इतना भीषण था कि उस प्रहार से सात या साढ़े सात हाथ ऊँचे हाथी को भी जमीन में धँसाया जा सकता था, या किसी बड़े पर्वत शिखर को विदीर्ण किया जा सकता था। तब वह यक्ष "मैं जल रहा हूँ, मैं जल रहा हूँ" चिल्लाते हुए वहीं महा-नरक में गिर गया।

අද්දසා ඛො ආයස්මා මහාමොග්ගල්ලානො දිබ්බෙන චක්ඛුනා විසුද්ධෙන අතික්කන්තමානුසකෙන තෙන යක්ඛෙන ආයස්මතො සාරිපුත්තත්ථෙරස්ස සීසෙ පහාරං දීයමානං. දිස්වා යෙන ආයස්මා සාරිපුත්තො තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං සාරිපුත්තං එතදවොච – ‘‘කච්චි තෙ, ආවුසො, ඛමනීයං, කච්චි යාපනීයං, කච්චි න කිඤ්චි දුක්ඛ’’න්ති? ‘‘ඛමනීයං මෙ, ආවුසො මොග්ගල්ලාන, යාපනීයං මෙ, ආවුසො මොග්ගල්ලාන; අපි ච මෙ සීසං ථොකං දුක්ඛ’’න්ති.

आयुष्मान महामौद्गल्यायन ने अपनी विशुद्ध और अलौकिक दिव्य-दृष्टि से उस यक्ष द्वारा आयुष्मान सारिपुत्र के सिर पर किए जा रहे प्रहार को देखा। देखकर वे जहाँ आयुष्मान सारिपुत्र थे, वहाँ पहुँचे; पहुँचकर आयुष्मान सारिपुत्र से यह बोले— "आयुष्मान, क्या आप ठीक हैं? क्या आप स्वस्थ हैं? क्या आपको कोई कष्ट तो नहीं है?" "आयुष्मान मौद्गल्यायन, मैं ठीक हूँ; आयुष्मान मौद्गल्यायन, मैं स्वस्थ हूँ; किन्तु मेरे सिर में थोड़ा दर्द है।"

‘‘අච්ඡරියං, ආවුසො සාරිපුත්ත, අබ්භුතං, ආවුසො සාරිපුත්ත! යාව මහිද්ධිකො ආයස්මා සාරිපුත්තො මහානුභාවො! ඉධ තෙ, ආවුසො සාරිපුත්ත, අඤ්ඤතරො යක්ඛො සීසෙ පහාරං අදාසි. තාව මහා පහාරො අහොසි, අපි තෙන පහාරෙන සත්තරතනං වා අඩ්ඪට්ඨමරතනං වා නාගං ඔසාදෙය්‍ය, මහන්තං වා පබ්බතකූටං පදාලෙය්‍ය, අථ ච පනායස්මා සාරිපුත්තො එවමාහ – ‘ඛමනීයං මෙ, ආවුසො මොග්ගල්ලාන, යාපනීයං මෙ, ආවුසො මොග්ගල්ලාන; අපි ච මෙ සීසං ථොකං දුක්ඛ’’’න්ති.

"आयुष्मान सारिपुत्र, यह आश्चर्यजनक है! आयुष्मान सारिपुत्र, यह अद्भुत है! आयुष्मान सारिपुत्र कितने महा-ऋद्धिमान और महा-प्रतापी हैं! आयुष्मान सारिपुत्र, यहाँ एक यक्ष ने आपके सिर पर प्रहार किया। वह प्रहार इतना भीषण था कि उससे सात या साढ़े सात हाथ ऊँचे हाथी को भी जमीन में धँसाया जा सकता था, या किसी बड़े पर्वत शिखर को विदीर्ण किया जा सकता था, फिर भी आयुष्मान सारिपुत्र ऐसा कहते हैं— 'आयुष्मान मौद्गल्यायन, मैं ठीक हूँ; आयुष्मान मौद्गल्यायन, मैं स्वस्थ हूँ; किन्तु मेरे सिर में थोड़ा दर्द है'।"

‘‘අච්ඡරියං, ආවුසො මොග්ගල්ලාන, අබ්භුතං, ආවුසො මොග්ගල්ලාන! යාව මහිද්ධිකො ආයස්මා මහාමොග්ගල්ලානො මහානුභාවො යත්‍ර හි නාම යක්ඛම්පි පස්සිස්සති! මයං පනෙතරහි පංසුපිසාචකම්පි න පස්සාමා’’ති.

"आयुष्मान मौद्गल्यायन, यह आश्चर्यजनक है! आयुष्मान मौद्गल्यायन, यह अद्भुत है! आयुष्मान महामौद्गल्यायन कितने महा-ऋद्धिमान और महा-प्रतापी हैं कि वे यक्ष को भी देख सकते हैं! जबकि हम तो इस समय एक धूल-पिशाच को भी नहीं देख पा रहे हैं।"

අස්සොසි ඛො භගවා දිබ්බාය සොතධාතුයා විසුද්ධාය අතික්කන්තමානුසිකාය තෙසං උභින්නං මහානාගානං ඉමං එවරූපං කථාසල්ලාපං.

भगवान ने अपनी विशुद्ध और अलौकिक दिव्य-श्रोत्र धातु से उन दोनों महापुरुषों के इस प्रकार के वार्तालाप को सुना।

අථ [Pg.125] ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘යස්ස සෙලූපමං චිත්තං, ඨිතං නානුපකම්පති;

විරත්තං රජනීයෙසු, කොපනෙය්‍යෙ න කුප්පති;

යස්සෙවං භාවිතං චිත්තං, කුතො තං දුක්ඛමෙස්සතී’’ති. චතුත්ථං;

"जिसका चित्त पर्वत के समान स्थिर है और विचलित नहीं होता; जो राग उत्पन्न करने वाली वस्तुओं के प्रति विरक्त है और क्रोध उत्पन्न करने वाली वस्तुओं पर क्रोधित नहीं होता; जिसका चित्त इस प्रकार विकसित है, उसे दुःख कहाँ से प्राप्त होगा?"

5. නාගසුත්තං

५. नाग सुत्त

35. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා කොසම්බියං විහරති ඝොසිතාරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා ආකිණ්ණො විහරති භික්ඛූහි භික්ඛූනීහි උපාසකෙහි උපාසිකාහි රාජූහි රාජමහාමත්තෙහි තිත්ථියෙහි තිත්ථියසාවකෙහි. ආකිණ්ණො දුක්ඛං න ඵාසු විහරති. අථ ඛො භගවතො එතදහොසි – ‘‘අහං ඛො එතරහි ආකිණ්ණො විහරාමි භික්ඛූහි භික්ඛූනීහි උපාසකෙහි උපාසිකාහි රාජූහි රාජමහාමත්තෙහි තිත්ථියෙහි තිත්ථියසාවකෙහි. ආකිණ්ණො දුක්ඛං න ඵාසු විහරාමි. යංනූනාහං එකො ගණස්මා වූපකට්ඨො විහරෙය්‍ය’’න්ති.

३५. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान कौशाम्बी के घोषिताराम विहार में विहार कर रहे थे। उस समय भगवान भिक्षुओं, भिक्षुणियों, उपासकों, उपासिकाओं, राजाओं, राज-महामात्रों, अन्य तीर्थिकों और उनके शिष्यों से घिरे हुए थे। भीड़ से घिरे होने के कारण वे कष्टपूर्वक और असुविधाजनक रूप से विहार कर रहे थे। तब भगवान के मन में यह विचार आया— "मैं अभी भिक्षुओं, भिक्षुणियों, उपासकों, उपासिकाओं, राजाओं, राज-महामात्रों, तीर्थिकों और उनके शिष्यों से घिरा हुआ हूँ। भीड़ के कारण मैं कष्टपूर्वक और असुविधाजनक रूप से रह रहा हूँ। क्यों न मैं समूह से अलग होकर एकांत में विहार करूँ?"

අථ ඛො භගවා පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය කොසම්බිං පිණ්ඩාය පාවිසි. කොසම්බියං පිණ්ඩාය චරිත්වා පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තො සාමං සෙනාසනං සංසාමෙත්වා පත්තචීවරමාදාය අනාමන්තෙත්වා උපට්ඨාකං අනපලොකෙත්වා භික්ඛුසඞ්ඝං එකො අදුතියො යෙන පාලිලෙය්‍යකං තෙන චාරිකං පක්කාමි. අනුපුබ්බෙන චාරිකං චරමානො යෙන පාලිලෙය්‍යකං තදවසරි. තත්‍ර සුදං භගවා පාලිලෙය්‍යකෙ විහරති රක්ඛිතවනසණ්ඩෙ භද්දසාලමූලෙ.

तब भगवान पूर्वाह्न के समय निवस्त्र कर, पात्र और चीवर लेकर कौशाम्बी में भिक्षा के लिए प्रविष्ट हुए। कौशाम्बी में भिक्षाटन करने के बाद, भोजनोपरांत भिक्षाटन से लौटकर, स्वयं अपने शयनासन को व्यवस्थित कर, पात्र और चीवर लेकर, अपने सेवक को बुलाए बिना और भिक्षु-संघ को सूचित किए बिना, अकेले ही पालिलेय्यक की ओर निकल पड़े। क्रमशः यात्रा करते हुए वे पालिलेय्यक पहुँचे। वहाँ भगवान पालिलेय्यक के रक्षित वनखंड में एक सुंदर साल वृक्ष के नीचे विहार करने लगे।

අඤ්ඤතරොපි ඛො හත්ථිනාගො ආකිණ්ණො විහරති හත්ථීහි හත්ථිනීහි හත්ථිකලභෙහි හත්ථිච්ඡාපෙහි. ඡින්නග්ගානි චෙව තිණානි ඛාදති, ඔභග්ගොභග්ගඤ්චස්ස සාඛාභඞ්ගං ඛාදන්ති, ආවිලානි ච පානීයානි පිවති, ඔගාහා චස්ස උත්තිණ්ණස්ස හත්ථිනියො කායං උපනිඝංසන්තියො ගච්ඡන්ති. ආකිණ්ණො දුක්ඛං න ඵාසු විහරති. අථ ඛො තස්ස හත්ථිනාගස්ස එතදහොසි – ‘‘අහං ඛො එතරහි ආකිණ්ණො විහරාමි හත්ථීහි හත්ථිනීහි හත්ථිකලභෙහි හත්ථිච්ඡාපෙහි, ඡින්නග්ගානි චෙව තිණානි ඛාදාමි, ඔභග්ගොභග්ගඤ්ච මෙ සාඛාභඞ්ගං ඛාදන්ති, ආවිලානි ච පානීයානි පිවාමි, ඔගාහා ච මෙ උත්තිණ්ණස්ස [Pg.126] හත්ථිනියො කායං උපනිඝංසන්තියො ගච්ඡන්ති, ආකිණ්ණො දුක්ඛං න ඵාසු විහරාමි. යංනූනාහං එකො ගණස්මා වූපකට්ඨො විහරෙය්‍ය’’න්ති.

एक हाथी (हस्तिनाग) हाथियों, हथिनियों, युवा हाथियों और बच्चों के साथ भीड़ में रहता था। वह कटी हुई घास खाता था, दूसरे हाथी उसके द्वारा तोड़ी गई शाखाओं को खा जाते थे, वह गंदा पानी पीता था और जब वह पानी से बाहर निकलता था तो हथिनियाँ उसके शरीर से रगड़ती हुई चलती थीं। वह भीड़ के कारण दुखी था और सुख से नहीं रह पाता था। तब उस हाथी के मन में यह विचार आया— "मैं अभी हाथियों, हथिनियों, युवा हाथियों और बच्चों के साथ भीड़ में रहता हूँ, कटी हुई घास खाता हूँ, मेरे द्वारा तोड़ी गई शाखाओं को दूसरे खा जाते हैं, मैं गंदा पानी पीता हूँ और हथिनियाँ मेरे शरीर से रगड़ती हुई चलती हैं। मैं भीड़ के कारण दुखी हूँ और सुख से नहीं रह पाता हूँ। क्यों न मैं समूह से अलग होकर अकेला विहार करूँ?"

අථ ඛො සො හත්ථිනාගො යූථා අපක්කම්ම යෙන පාලිලෙය්‍යකං රක්ඛිතවනසණ්ඩො භද්දසාලමූලං යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි. තත්‍ර සුදං සො හත්ථිනාගො යස්මිං පදෙසෙ භගවා විහරති තං පදෙසං අප්පහරිතං කරොති, සොණ්ඩාය ච භගවතො පානීයං පරිභොජනීයං උපට්ඨාපෙති.

तब वह हाथी झुंड को छोड़कर पालिलेय्यक के रक्षितवनखंड में, जहाँ भद्रशाल वृक्ष के नीचे भगवान बुद्ध थे, वहाँ गया। वहाँ वह हाथी उस स्थान को साफ करता था जहाँ भगवान रहते थे और अपनी सूँड़ से भगवान के लिए पीने और उपयोग करने का पानी लाकर रखता था।

අථ ඛො භගවතො රහොගතස්ස පටිසල්ලීනස්ස එවං චෙතසො පරිවිතක්කො උදපාදි – ‘‘අහං ඛො පුබ්බෙ ආකිණ්ණො විහාසිං භික්ඛූහි භික්ඛූනීහි උපාසකෙහි උපාසිකාහි රාජූහි රාජමහාමත්තෙහි තිත්ථියෙහි තිත්ථියසාවකෙහි, ආකිණ්ණො දුක්ඛං න ඵාසු විහාසිං. සොම්හි එතරහි අනාකිණ්ණො විහරාමි භික්ඛූහි භික්ඛුනීහි උපාසකෙහි උපාසිකාහි රාජූහි රාජමහාමත්තෙහි තිත්ථියෙහි තිත්ථියසාවකෙහි, අනාකිණ්ණො සුඛං ඵාසු විහරාමී’’ති.

तब एकांत में ध्यानमग्न भगवान के मन में यह विचार उत्पन्न हुआ— "पहले मैं भिक्षुओं, भिक्षुणियों, उपासकों, उपासिकाओं, राजाओं, राज-अमात्यों, अन्य तीर्थिकों और उनके शिष्यों से घिरा रहता था और दुखी था, सुख से नहीं रह पाता था। अब मैं भिक्षुओं... और तीर्थिकों के शिष्यों से घिरा नहीं हूँ और सुखपूर्वक विहार कर रहा हूँ।"

තස්සපි ඛො හත්ථිනාගස්ස එවං චෙතසො පරිවිතක්කො උදපාදි – ‘‘අහං ඛො පුබ්බෙ ආකිණ්ණො විහාසිං හත්ථීහි හත්ථිනීහි හත්ථිකලභෙහි හත්ථිච්ඡාපෙහි, ඡින්නග්ගානි චෙව තිණානි ඛාදිං, ඔභග්ගොභග්ගඤ්ච මෙ සාඛාභඞ්ගං ඛාදිංසු, ආවිලානි ච පානීයානි අපායිං, ඔගාහා ච මෙ උත්තිණ්ණස්ස හත්ථිනියො කායං උපනිඝංසන්තියො අගමංසු, ආකිණ්ණො දුක්ඛං න ඵාසු විහාසිං. සොම්හි එතරහි අනාකිණ්ණො විහරාමි හත්ථීහි හත්ථිනීහි හත්ථිකලභෙහි හත්ථිච්ඡාපෙහි, අච්ඡින්නග්ගානි චෙව තිණානි ඛාදාමි, ඔභග්ගොභග්ගඤ්ච මෙ සාඛාභඞ්ගං න ඛාදන්ති, අනාවිලානි ච පානීයානි පිවාමි, ඔගාහා ච මෙ උත්තිණ්ණස්ස හත්ථිනියො න කායං උපනිඝංසන්තියො ගච්ඡන්ති, අනාකිණ්ණො සුඛං ඵාසු විහරාමී’’ති.

उस हाथी के मन में भी ऐसा ही विचार आया— "पहले मैं हाथियों, हथिनियों, युवा हाथियों और बच्चों के साथ भीड़ में रहता था, कटी हुई घास खाता था, मेरे द्वारा तोड़ी गई शाखाओं को दूसरे खा जाते थे, मैं गंदा पानी पीता था और हथिनियाँ मेरे शरीर से रगड़ती हुई चलती थीं। मैं भीड़ के कारण दुखी था और सुख से नहीं रह पाता था। अब मैं हाथियों... और बच्चों से घिरा नहीं हूँ, बिना कटी हुई घास खाता हूँ, मेरी तोड़ी हुई शाखाओं को दूसरे नहीं खाते, मैं स्वच्छ पानी पीता हूँ और हथिनियाँ मेरे शरीर से नहीं रगड़तीं। मैं भीड़ से मुक्त होकर सुखपूर्वक विहार कर रहा हूँ।"

අථ ඛො භගවා අත්තනො ච පවිවෙකං විදිත්වා තස්ස ච හත්ථිනාගස්ස චෙතසා චෙතොපරිවිතක්කමඤ්ඤාය තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने अपने एकांत को जानकर और उस हाथी के मन के विचार को अपने चित्त से जानकर उस समय यह उदान कहा—

‘‘එතං [Pg.127] නාගස්ස නාගෙන, ඊසාදන්තස්ස හත්ථිනො;

සමෙති චිත්තං චිත්තෙන, යදෙකො රමතී මනො’’ති. පඤ්චමං;

इस महानाग (बुद्ध) का मन उस हाथी (नाग) के मन से मिलता है; हल के जुए जैसे दाँतों वाले इस हाथी का मन भी वन में अकेले रमण करता है। (पाँचवाँ सुत्त)

6. පිණ්ඩොලසුත්තං

६. पिण्डोल सुत्त

36. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා පිණ්ඩොලභාරද්වාජො භගවතො අවිදූරෙ නිසින්නො හොති පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය ආරඤ්ඤිකො පිණ්ඩපාතිකො පංසුකූලිකො තෙචීවරිකො අප්පිච්ඡො සන්තුට්ඨො පවිවිත්තො අසංසට්ඨො ආරද්ධවීරියො ධුතවාදො අධිචිත්තමනුයුත්තො.

३६. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान सावत्थी के अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय आयुष्मान पिण्डोल भारद्वाज भगवान के पास ही पालथी मारकर, शरीर को सीधा रखकर बैठे थे। वे आरण्यक (वनवासी), पिण्डपातिक, पांसुकूलिक, तेचीवरिक (तीन चीवर धारण करने वाले), अल्पेच्छ, संतुष्ट, एकांतप्रिय, असंसृष्ट (भीड़ से दूर), वीर्यवान, धुतवादी और अधिचित्त (उच्च समाधि) के अभ्यास में लगे हुए थे।

අද්දසා ඛො භගවා ආයස්මන්තං පිණ්ඩොලභාරද්වාජං අවිදූරෙ නිසින්නං පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය ආරඤ්ඤිකං පිණ්ඩපාතිකං පංසුකූලිකං තෙචීවරිකං අප්පිච්ඡං සන්තුට්ඨං පවිවිත්තං අසංසට්ඨං ආරද්ධවීරියං ධුතවාදං අධිචිත්තමනුයුත්තං.

भगवान ने आयुष्मान पिण्डोल भारद्वाज को पास ही बैठे देखा, जो पालथी मारकर, शरीर सीधा रखकर बैठे थे और आरण्यक, पिण्डपातिक, पांसुकूलिक, तेचीवरिक, अल्पेच्छ, संतुष्ट, एकांतप्रिय, असंसृष्ट, वीर्यवान, धुतवादी और अधिचित्त के अभ्यास में लगे हुए थे।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस बात को जानकर उस समय यह उदान कहा—

‘‘අනූපවාදො අනූපඝාතො, පාතිමොක්ඛෙ ච සංවරො;

මත්තඤ්ඤුතා ච භත්තස්මිං, පන්තඤ්ච සයනාසනං;

අධිචිත්තෙ ච ආයොගො, එතං බුද්ධාන සාසන’’න්ති. ඡට්ඨං;

किसी की निंदा न करना, किसी को आघात न पहुँचाना, पातिमोक्ख के नियमों में संयम, भोजन में मात्रा का ज्ञान, एकांत शयनासन और अधिचित्त (उच्च समाधि) में निरंतर योग— यही बुद्धों का शासन (शिक्षा) है। (छठा सुत्त)

7. සාරිපුත්තසුත්තං

७. सारिपुत्त सुत्त

37. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා සාරිපුත්තො භගවතො අවිදූරෙ නිසින්නො හොති පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය අප්පිච්ඡො සන්තුට්ඨො පවිවිත්තො අසංසට්ඨො ආරද්ධවීරියො අධිචිත්තමනුයුත්තො.

३७. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान सावत्थी के अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय आयुष्मान सारिपुत्त भगवान के पास ही पालथी मारकर, शरीर सीधा रखकर बैठे थे। वे अल्पेच्छ, संतुष्ट, एकांतप्रिय, असंसृष्ट, वीर्यवान और अधिचित्त के अभ्यास में लगे हुए थे।

අද්දසා [Pg.128] ඛො භගවා ආයස්මන්තං සාරිපුත්තං අවිදූරෙ නිසින්නං පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය අප්පිච්ඡං සන්තුට්ඨං පවිවිත්තං අසංසට්ඨං ආරද්ධවීරියං අධිචිත්තමනුයුත්තං.

भगवान ने आयुष्मान सारिपुत्त को पास ही बैठे देखा, जो पालथी मारकर, शरीर सीधा रखकर बैठे थे और अल्पेच्छ, संतुष्ट, एकांतप्रिय, असंसृष्ट, वीर्यवान और अधिचित्त के अभ्यास में लगे हुए थे।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस बात को जानकर उस समय यह उदान कहा—

‘‘අධිචෙතසො අප්පමජ්ජතො,මුනිනො මොනපථෙසු සික්ඛතො;

සොකා න භවන්ති තාදිනො,උපසන්තස්ස සදා සතීමතො’’ති. සත්තමං;

उच्च चित्त वाले, प्रमाद रहित, मुनि पद के मार्गों में शिक्षित, शांत, सदैव स्मृतिवान और तादि (अचल) मुनि को शोक नहीं होते। (सातवाँ सुत्त)

8. සුන්දරීසුත්තං

८. सुन्दरी सुत्त

38. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා සක්කතො හොති ගරුකතො මානිතො පූජිතො අපචිතො ලාභී චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානපච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං. භික්ඛුසඞ්ඝොපි සක්කතො හොති ගරුකතො මානිතො පූජිතො අපචිතො ලාභී චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානපච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං. අඤ්ඤතිත්ථියා පන පරිබ්බාජකා අසක්කතා හොන්ති අගරුකතා අමානිතා අපූජිතා අනපචිතා න ලාභිනො චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානපච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං.

३८. ऐसा मैंने सुना - एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय भगवान सत्कृत, गुरुकृत, मानित, पूजित और सम्मानित थे और उन्हें चीवर, पिण्डपात, शयनासन और रुग्णों के लिए आवश्यक औषधि-परिष्कार सुलभ थे। भिक्षु संघ भी सत्कृत, गुरुकृत, मानित, पूजित और सम्मानित था और उन्हें भी चीवर, पिण्डपात, शयनासन और रुग्णों के लिए आवश्यक औषधि-परिष्कार सुलभ थे। किन्तु अन्य मतों के परिव्राजक असत्कृत, अगुरुकृत, अमानित, अपूजित और असम्मानित थे और उन्हें चीवर, पिण्डपात, शयनासन और औषधि-परिष्कार सुलभ नहीं थे।

අථ ඛො තෙ අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා භගවතො සක්කාරං අසහමානා භික්ඛුසඞ්ඝස්ස ච යෙන සුන්දරී පරිබ්බාජිකා තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා සුන්දරිං පරිබ්බාජිකං එතදවොචුං – ‘‘උස්සහසි ත්වං, භගිනි, ඤාතීනං අත්ථං කාතු’’න්ති? ‘‘ක්‍යාහං, අය්‍යා, කරොමි? කිං මයා න සක්කා කාතුං? ජීවිතම්පි මෙ පරිච්චත්තං ඤාතීනං අත්ථායා’’ති.

तब वे अन्य मतों के परिव्राजक भगवान और भिक्षु संघ के सत्कार को सहन न कर पाने के कारण जहाँ सुन्दरी परिव्राजिका थी, वहाँ गए; और सुन्दरी परिव्राजिका से यह बोले - "हे भगिनी! क्या तुम अपने ज्ञातियों के हित के लिए प्रयास कर सकती हो?" "आर्यों! मैं क्या करूँ? मेरे द्वारा क्या नहीं किया जा सकता? ज्ञातियों के हित के लिए तो मेरा जीवन भी समर्पित है।"

‘‘තෙන හි, භගිනි, අභික්ඛණං ජෙතවනං ගච්ඡාහී’’ති. ‘‘එවං, අය්‍යා’’ති ඛො සුන්දරී පරිබ්බාජිකා තෙසං අඤ්ඤතිත්ථියානං පරිබ්බාජකානං පටිස්සුත්වා අභික්ඛණං ජෙතවනං අගමාසි.

"तो भगिनी, तुम बार-बार जेतवन जाया करो।" "ठीक है, आर्यों" - ऐसा कहकर सुन्दरी परिव्राजिका उन अन्य मतों के परिव्राजकों की बात मानकर बार-बार जेतवन जाने लगी।

යදා [Pg.129] තෙ අඤ්ඤිංසු අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා – ‘‘වොදිට්ඨා ඛො සුන්දරී පරිබ්බාජිකා බහුජනෙන අභික්ඛණං ජෙතවනං ගච්ඡතී’’ති. අථ නං ජීවිතා වොරොපෙත්වා තත්ථෙව ජෙතවනස්ස පරිඛාකූපෙ නික්ඛිපිත්වා යෙන රාජා පසෙනදි කොසලො තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා රාජානං පසෙනදිං කොසලං එතදවොචුං – ‘‘යා සා, මහාරාජ, සුන්දරී පරිබ්බාජිකා; සා නො න දිස්සතී’’ති. ‘‘කත්ථ පන තුම්හෙ ආසඞ්කථා’’ති? ‘‘ජෙතවනෙ, මහාරාජා’’ති. ‘‘තෙන හි ජෙතවනං විචිනථා’’ති.

जब उन अन्य मतों के परिव्राजकों ने जान लिया कि - "सुन्दरी परिव्राजिका को बहुत से लोगों ने बार-बार जेतवन जाते हुए देख लिया है", तब उन्होंने उसे जान से मारकर वहीं जेतवन की खाई में डाल दिया और जहाँ राजा प्रसेनजित कोसल थे, वहाँ गए; और राजा प्रसेनजित कोसल से यह बोले - "महाराज! वह जो सुन्दरी परिव्राजिका थी, वह हमें दिखाई नहीं दे रही है।" "तो तुम्हें कहाँ की आशंका है?" "महाराज, जेतवन की।" "तो फिर जेतवन में खोज करो।"

අථ ඛො තෙ අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා ජෙතවනං විචිනිත්වා යථානික්ඛිත්තං පරිඛාකූපා උද්ධරිත්වා මඤ්චකං ආරොපෙත්වා සාවත්ථිං පවෙසෙත්වා රථියාය රථියං සිඞ්ඝාටකෙන සිඞ්ඝාටකං උපසඞ්කමිත්වා මනුස්සෙ උජ්ඣාපෙසුං –

तब उन अन्य मतों के परिव्राजकों ने जेतवन में खोज की और जहाँ उसे डाला था, उस खाई से निकालकर, मंच पर रखकर श्रावस्ती में प्रवेश किया और एक गली से दूसरी गली, एक चौराहे से दूसरे चौराहे पर जाकर लोगों को उकसाने लगे -

‘‘පස්සථාය්‍යා සමණානං සක්‍යපුත්තියානං කම්මං! අලජ්ජිනො ඉමෙ සමණා සක්‍යපුත්තියා දුස්සීලා පාපධම්මා මුසාවාදිනො අබ්‍රහ්මචාරිනො. ඉමෙ හි නාම ධම්මචාරිනො සමචාරිනො බ්‍රහ්මචාරිනො සච්චවාදිනො සීලවන්තො කල්‍යාණධම්මා පටිජානිස්සන්ති! නත්ථි ඉමෙසං සාමඤ්ඤං, නත්ථි ඉමෙසං බ්‍රහ්මඤ්ඤං. නට්ඨං ඉමෙසං සාමඤ්ඤං, නට්ඨං ඉමෙසං බ්‍රහ්මඤ්ඤං. කුතො ඉමෙසං සාමඤ්ඤං, කුතො ඉමෙසං බ්‍රහ්මඤ්ඤං? අපගතා ඉමෙ සාමඤ්ඤා, අපගතා ඉමෙ බ්‍රහ්මඤ්ඤා. කථඤ්හි නාම පුරිසො පුරිසකිච්චං කරිත්වා ඉත්ථිං ජීවිතා වොරොපෙස්සතී’’ති!

"आर्यों! शाक्यपुत्रीय श्रमणों का कर्म देखो! ये शाक्यपुत्रीय श्रमण निर्लज्ज हैं, दुःशील हैं, पापी हैं, मिथ्यावादी हैं और अब्रह्मचारी हैं। ये स्वयं को धर्मचारी, समचारी, ब्रह्मचारी, सत्यवादी, शीलवान और कल्याणधर्मी होने का दावा करते हैं! इनमें न श्रमणत्व है, न ब्राह्मणत्व है। इनका श्रमणत्व नष्ट हो गया है, इनका ब्राह्मणत्व नष्ट हो गया है। इनमें श्रमणत्व कहाँ? इनमें ब्राह्मणत्व कहाँ? ये श्रमणत्व से च्युत हो गए हैं, ये ब्राह्मणत्व से च्युत हो गए हैं। भला कोई पुरुष पुरुष-कृत्य करके किसी स्त्री को जान से कैसे मार सकता है!"

තෙන ඛො පන සමයෙන සාවත්ථියං මනුස්සා භික්ඛූ දිස්වා අසබ්භාහි ඵරුසාහි වාචාහි අක්කොසන්ති පරිභාසන්ති රොසන්ති විහෙසන්ති –

उस समय श्रावस्ती में लोग भिक्षुओं को देखकर अभद्र और कठोर वचनों से उन्हें कोसते थे, अपशब्द कहते थे, क्रोध करते थे और प्रताड़ित करते थे -

‘‘අලජ්ජිනො ඉමෙ සමණා සක්‍යපුත්තියා දුස්සීලා පාපධම්මා මුසාවාදිනො අබ්‍රහ්මචාරිනො. ඉමෙ හි නාම ධම්මචාරිනො සමචාරිනො බ්‍රහ්මචාරිනො සච්චවාදිනො සීලවන්තො කල්‍යාණධම්මා පටිජානිස්සන්ති! නත්ථි ඉමෙසං සාමඤ්ඤං, නත්ථි ඉමෙසං බ්‍රහ්මඤ්ඤං. නට්ඨං ඉමෙසං සාමඤ්ඤං, නට්ඨං ඉමෙසං බ්‍රහ්මඤ්ඤං. කුතො ඉමෙසං සාමඤ්ඤං, කුතො ඉමෙසං බ්‍රහ්මඤ්ඤං? අපගතා ඉමෙ සාමඤ්ඤා, අපගතා ඉමෙ බ්‍රහ්මඤ්ඤා. කථඤ්හි නාම පුරිසො පුරිසකිච්චං කරිත්වා ඉත්ථිං ජීවිතා වොරොපෙස්සතී’’ති!

"ये शाक्यपुत्रीय श्रमण निर्लज्ज हैं, दुःशील हैं, पापी हैं, मिथ्यावादी हैं और अब्रह्मचारी हैं। ये स्वयं को धर्मचारी, समचारी, ब्रह्मचारी, सत्यवादी, शीलवान और कल्याणधर्मी होने का दावा करते हैं! इनमें न श्रमणत्व है, न ब्राह्मणत्व है। इनका श्रमणत्व नष्ट हो गया है, इनका ब्राह्मणत्व नष्ट हो गया है। इनमें श्रमणत्व कहाँ? इनमें ब्राह्मणत्व कहाँ? ये श्रमणत्व से च्युत हो गए हैं, ये ब्राह्मणत्व से च्युत हो गए हैं। भला कोई पुरुष पुरुष-कृत्य करके किसी स्त्री को जान से कैसे मार सकता है!"

අථ ඛො සම්බහුලා භික්ඛූ පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය සාවත්ථිං පිණ්ඩාය පාවිසිංසු. සාවත්ථියං පිණ්ඩාය චරිත්වා පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තා [Pg.130] යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු. එකමන්තං නිසින්නා ඛො තෙ භික්ඛූ භගවන්තං එතදවොචුං –

तब बहुत से भिक्षु प्रातःकाल निवसन पहनकर, पात्र और चीवर लेकर श्रावस्ती में भिक्षा के लिए प्रविष्ट हुए। श्रावस्ती में भिक्षाटन करके, भोजन के पश्चात भिक्षाटन से लौटकर जहाँ भगवान थे, वहाँ गए; और भगवान को अभिवादन करके एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए उन भिक्षुओं ने भगवान से यह कहा -

‘‘එතරහි, භන්තෙ, සාවත්ථියං මනුස්සා භික්ඛූ දිස්වා අසබ්භාහි ඵරුසාහි වාචාහි අක්කොසන්ති පරිභාසන්ති රොසන්ති විහෙසන්ති – ‘අලජ්ජිනො ඉමෙ සමණා සක්‍යපුත්තියා දුස්සීලා පාපධම්මා මුසාවාදිනො අබ්‍රහ්මචාරිනො. ඉමෙ හි නාම ධම්මචාරිනො සමචාරිනො බ්‍රහ්මචාරිනො සච්චවාදිනො සීලවන්තො කල්‍යාණධම්මා පටිජානිස්සන්ති. නත්ථි ඉමෙසං සාමඤ්ඤං, නත්ථි ඉමෙසං බ්‍රහ්මඤ්ඤං. නට්ඨං ඉමෙසං සාමඤ්ඤං, නට්ඨං ඉමෙසං බ්‍රහ්මඤ්ඤං. කුතො ඉමෙසං සාමඤ්ඤං, කුතො ඉමෙසං බ්‍රහ්මඤ්ඤං? අපගතා ඉමෙ සාමඤ්ඤා, අපගතා ඉමෙ බ්‍රහ්මඤ්ඤා. කථඤ්හි නාම පුරිසො පුරිසකිච්චං කරිත්වා ඉත්ථිං ජීවිතා වොරොපෙස්සතී’’’ති!

"भन्ते! इस समय श्रावस्ती में लोग भिक्षुओं को देखकर अभद्र और कठोर वचनों से कोसते हैं, अपशब्द कहते हैं, क्रोध करते हैं और प्रताड़ित करते हैं - 'ये शाक्यपुत्रीय श्रमण निर्लज्ज हैं, दुःशील हैं, पापी हैं, मिथ्यावादी हैं और अब्रह्मचारी हैं। ये स्वयं को धर्मचारी, समचारी, ब्रह्मचारी, सत्यवादी, शीलवान और कल्याणधर्मी होने का दावा करते हैं। इनमें न श्रमणत्व है, न ब्राह्मणत्व है। इनका श्रमणत्व नष्ट हो गया है, इनका ब्राह्मणत्व नष्ट हो गया है। इनमें श्रमणत्व कहाँ? इनमें ब्राह्मणत्व कहाँ? ये श्रमणत्व से च्युत हो गए हैं, ये ब्राह्मणत्व से च्युत हो गए हैं। भला कोई पुरुष पुरुष-कृत्य करके किसी स्त्री को जान से कैसे मार सकता है!'"

‘‘නෙසො, භික්ඛවෙ, සද්දො චිරං භවිස්සති සත්තාහමෙව භවිස්සති. සත්තාහස්ස අච්චයෙන අන්තරධායිස්සති. තෙන හි, භික්ඛවෙ, යෙ මනුස්සා භික්ඛූ දිස්වා අසබ්භාහි ඵරුසාහි වාචාහි අක්කොසන්ති පරිභාසන්ති රොසන්ති විහෙසන්ති, තෙ තුම්හෙ ඉමාය ගාථාය පටිචොදෙථ –

"भिक्षुओं! यह शोर अधिक समय तक नहीं रहेगा, केवल सात दिन तक ही रहेगा। सात दिन बीतने पर यह लुप्त हो जाएगा। इसलिए भिक्षुओं, जो लोग भिक्षुओं को देखकर अभद्र और कठोर वचनों से कोसते हैं, अपशब्द कहते हैं, क्रोध करते हैं और प्रताड़ित करते हैं, उन्हें तुम इस गाथा से उत्तर देना -

‘‘‘අභූතවාදී නිරයං උපෙති,යො වාපි කත්වා න කරොමි චාහ;

උභොපි තෙ පෙච්ච සමා භවන්ති,නිහීනකම්මා මනුජා පරත්ථා’’’ති.

'असत्यवादी नरक जाता है, और वह भी जो पाप कर्म करके कहता है कि मैंने नहीं किया; वे दोनों ही नीच कर्म करने वाले मनुष्य मरने के बाद परलोक में समान गति वाले होते हैं।'"

අථ ඛො තෙ භික්ඛූ භගවතො සන්තිකෙ ඉමං ගාථං පරියාපුණිත්වා යෙ මනුස්සා භික්ඛූ දිස්වා අසබ්භාහි ඵරුසාහි වාචාහි අක්කොසන්ති පරිභාසන්ති රොසන්ති විහෙසන්ති තෙ ඉමාය ගාථාය පටිචොදෙන්ති –

तब उन भिक्षुओं ने भगवान के पास इस गाथा को अच्छी तरह सीखकर, जो लोग भिक्षुओं को देखकर अभद्र और कठोर वचनों से गाली देते हैं, निंदा करते हैं, क्रोधित होते हैं और सताते हैं, उन्हें इस गाथा से प्रतिबोधित (उत्तर) दिया—

‘‘අභූතවාදී නිරයං උපෙති,යො වාපි කත්වා න කරොමිචාහ;

උභොපි තෙ පෙච්ච සමා භවන්ති,නිහීනකම්මා මනුජා පරත්ථා’’ති.

"असत्य बोलने वाला नरक में जाता है, और वह भी जो (पाप) कर्म करके कहता है कि 'मैंने नहीं किया'। नीच कर्म करने वाले वे दोनों ही मनुष्य मरने के बाद परलोक में (गति की दृष्टि से) समान होते हैं।"

මනුස්සානං [Pg.131] එතදහොසි – ‘‘අකාරකා ඉමෙ සමණා සක්‍යපුත්තියා. නයිමෙහි කතං. සපන්තිමෙ සමණා සක්‍යපුත්තියා’’ති. නෙව සො සද්දො චිරං අහොසි. සත්තාහමෙව අහොසි. සත්තාහස්ස අච්චයෙන අන්තරධායි.

लोगों के मन में यह विचार आया— "ये शाक्यपुत्रीय श्रमण निर्दोष हैं। इन्होंने वह (पाप) कर्म नहीं किया है। ये शाक्यपुत्रीय श्रमण तो केवल सच्चाई कह रहे हैं।" वह शोर अधिक समय तक नहीं रहा। वह केवल सात दिन तक ही रहा। सात दिन बीतने पर वह लुप्त हो गया।

අථ ඛො සම්බහුලා භික්ඛූ යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු. එකමන්තං නිසින්නා ඛො තෙ භික්ඛූ භගවතො එතදවොචුං –

तब बहुत से भिक्षु जहाँ भगवान थे, वहाँ पहुँचे; पहुँचकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए उन भिक्षुओं ने भगवान से यह कहा—

‘‘අච්ඡරියං, භන්තෙ, අබ්භුතං, භන්තෙ! යාව සුභාසිතං චිදං භන්තෙ භගවතා – ‘නෙසො, භික්ඛවෙ, සද්දො චිරං භවිස්සති. සත්තාහමෙව භවිස්සති. සත්තාහස්ස අච්චයෙන අන්තරධායිස්සතී’ති. අන්තරහිතො සො, භන්තෙ, සද්දො’’ති.

"आश्चर्य है, भन्ते! अद्भुत है, भन्ते! भगवान द्वारा यह वचन कितना सुभाषित है— 'भिक्षुओं, यह शोर अधिक समय तक नहीं रहेगा। यह केवल सात दिन तक ही रहेगा। सात दिन बीतने पर यह लुप्त हो जाएगा।' भन्ते, वह शोर लुप्त हो गया है।"

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान कहा—

‘‘තුදන්ති වාචාය ජනා අසඤ්ඤතා,සරෙහි සඞ්ගාමගතංව කුඤ්ජරං;

සුත්වාන වාක්‍යං ඵරුසං උදීරිතං,අධිවාසයෙ භික්ඛු අදුට්ඨචිත්තො’’ති. අට්ඨමං;

"जैसे युद्ध में गए हुए हाथी को (शत्रु) बाणों से बींधते हैं, वैसे ही असंयमी लोग (दूसरों को) वचनों से बींधते हैं। कहे गए कठोर वचनों को सुनकर भिक्षु को द्वेषरहित चित्त से उन्हें सहन करना चाहिए।" (आठवाँ सुत्त समाप्त)

9. උපසෙනසුත්තං

९. उपसेन सुत्त

39. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා රාජගහෙ විහරති වෙළුවනෙ කලන්දකනිවාපෙ. අථ ඛො ආයස්මතො උපසෙනස්ස වඞ්ගන්තපුත්තස්ස රහොගතස්ස පටිසල්ලීනස්ස එවං චෙතසො පරිවිතක්කො උදපාදි – ‘‘ලාභා වත මෙ, සුලද්ධං වත මෙ, සත්ථා ච මෙ භගවා අරහං සම්මාසම්බුද්ධො; ස්වාක්ඛාතෙ චම්හි ධම්මවිනයෙ අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජිතො; සබ්‍රහ්මචාරිනො ච මෙ සීලවන්තො කල්‍යාණධම්මා; සීලෙසු චම්හි පරිපූරකාරී; සුසමාහිතො චම්හි එකග්ගචිත්තො; අරහා චම්හි ඛීණාසවො; මහිද්ධිකො චම්හි මහානුභාවො. භද්දකං මෙ ජීවිතං, භද්දකං මරණ’’න්ති.

३९. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान राजगृह के वेणुवन कलन्दकनिवाप में विहार कर रहे थे। तब एकान्त में ध्यानमग्न आयुष्मान उपसेन वंगन्तपुत्त के मन में ऐसा विचार उत्पन्न हुआ— "यह मेरे लिए बड़े लाभ की बात है, यह मेरे लिए बड़े सौभाग्य की बात है कि भगवान अर्हत् सम्यक्सम्बुद्ध मेरे शास्ता (गुरु) हैं; मैंने सुव्याख्यात धर्म-विनय में घर से बेघर होकर प्रव्रज्या ग्रहण की है; मेरे सब्रह्मचारी (साथी भिक्षु) शीलवान और कल्याणधर्मी हैं; मैं शीलों में परिपूर्ण हूँ; मैं समाहित और एकाग्रचित्त हूँ; मैं क्षीणासव अर्हत् हूँ; मैं महाऋद्धिमान और महानुभाव हूँ। मेरा जीवन भी धन्य है और मेरी मृत्यु भी धन्य है।"

අථ ඛො භගවා ආයස්මතො උපසෙනස්ස වඞ්ගන්තපුත්තස්ස චෙතසා චෙතොපරිවිතක්කමඤ්ඤාය තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने आयुष्मान उपसेन वंगन्तपुत्त के चेतस-परिवितर्क (मन के विचार) को अपने चित्त से जानकर उस समय यह उदान कहा—

‘‘යං [Pg.132] ජීවිතං න තපති, මරණන්තෙ න සොචති;

ස වෙ දිට්ඨපදො ධීරො, සොකමජ්ඣෙ න සොචති.

"जिसे वर्तमान जीवन संतप्त नहीं करता, जो मृत्यु के समय शोक नहीं करता; वह निर्वाण-पद को देखने वाला धीर पुरुष, शोक करने वालों के बीच शोक नहीं करता।"

‘‘උච්ඡින්නභවතණ්හස්ස, සන්තචිත්තස්ස භික්ඛුනො;

වික්ඛීණො ජාතිසංසාරො, නත්ථි තස්ස පුනබ්භවො’’ති. නවමං;

"जिस भिक्षु की भव-तृष्णा छिन्न हो गई है और जिसका चित्त शांत है, उसका जन्म-संसार (आवागमन) समाप्त हो गया है; उसके लिए अब पुनर्जन्म नहीं है।" (नौवाँ सुत्त समाप्त)

10. සාරිපුත්තඋපසමසුත්තං

१०. सारिपुत्त उपशम सुत्त

40. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා සාරිපුත්තො භගවතො අවිදූරෙ නිසින්නො හොති පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය අත්තනො උපසමං පච්චවෙක්ඛමානො.

४०. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान श्रावस्ती के अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय आयुष्मान सारिपुत्र भगवान के पास ही पालथी मारकर, शरीर को सीधा रखकर, अपनी शांति (उपशम) का प्रत्यवेक्षण (मनन) करते हुए बैठे थे।

අද්දසා ඛො භගවා ආයස්මන්තං සාරිපුත්තං අවිදූරෙ නිසින්නං පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය අත්තනො උපසමං පච්චවෙක්ඛමානං.

भगवान ने आयुष्मान सारिपुत्र को पास ही पालथी मारकर, शरीर को सीधा रखकर, अपनी शांति का प्रत्यवेक्षण करते हुए बैठे देखा।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान कहा—

‘‘උපසන්තසන්තචිත්තස්ස, නෙත්තිච්ඡින්නස්ස භික්ඛුනො;

වික්ඛීණො ජාතිසංසාරො, මුත්තො සො මාරබන්ධනා’’ති. දසමං;

"जिस भिक्षु का चित्त पूर्णतः शांत है और जिसकी (तृष्णा रूपी) डोरी कट गई है, उसका जन्म-संसार समाप्त हो गया है और वह मार के बंधनों से मुक्त हो गया है।" (दसवाँ सुत्त समाप्त)

මෙඝියවග්ගො චතුත්ථො නිට්ඨිතො.

चौथा मेघिय वर्ग समाप्त।

තස්සුද්දානං –

उसकी अनुक्रमणिका (उदान) इस प्रकार है—

මෙඝියො උද්ධතා ගොපාලො, යක්ඛො නාගෙන පඤ්චමං;

පිණ්ඩොලො සාරිපුත්තො ච, සුන්දරී භවති අට්ඨමං;

උපසෙනො වඞ්ගන්තපුත්තො, සාරිපුත්තො ච තෙ දසාති.

मेघिय, उद्धत, गोपाल, यक्ष और पाँचवाँ नाग; पिण्डोल, सारिपुत्र और आठवाँ सुन्दरी; उपसेन वंगन्तपुत्त और सारिपुत्र— ये दस (सुत्त) हैं।

5. සොණවග්ගො

५. सोण वर्ग

1. පියතරසුත්තං

१. पियतर सुत्त

41. එවං [Pg.133] මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන රාජා පසෙනදි කොසලො මල්ලිකාය දෙවියා සද්ධිං උපරිපාසාදවරගතො හොති. අථ ඛො රාජා පසෙනදි කොසලො මල්ලිකං දෙවිං එතදවොච – ‘‘අත්ථි නු ඛො තෙ, මල්ලිකෙ, කොචඤ්ඤො අත්තනා පියතරො’’ති?

४१. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान श्रावस्ती के अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय राजा प्रसेनजित कोसल रानी मल्लिका के साथ महल की ऊपरी छत पर थे। तब राजा प्रसेनजित कोसल ने रानी मल्लिका से यह कहा— "मल्लिका, क्या तुम्हें अपने आप से अधिक प्रिय कोई और है?"

‘‘නත්ථි ඛො මෙ, මහාරාජ, කොචඤ්ඤො අත්තනා පියතරො. තුය්හං පන, මහාරාජ, අත්ථඤ්ඤො කොචි අත්තනා පියතරො’’ති? ‘‘මය්හම්පි ඛො, මල්ලිකෙ, නත්ථඤ්ඤො කොචි අත්තනා පියතරො’’ති.

"महाराज, मुझे अपने आप से अधिक प्रिय कोई और नहीं है। परन्तु महाराज, क्या आपको अपने आप से अधिक प्रिय कोई और है?" "मल्लिका, मुझे भी अपने आप से अधिक प्रिय कोई और नहीं है।"

අථ ඛො රාජා පසෙනදි කොසලො පාසාදා ඔරොහිත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො රාජා පසෙනදි කොසලො භගවන්තං එතදවොච –

तब राजा प्रसेनजित कोसल महल से उतरकर जहाँ भगवान थे, वहाँ पहुँचे; पहुँचकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए राजा प्रसेनजित कोसल ने भगवान से यह कहा—

‘‘ඉධාහං, භන්තෙ, මල්ලිකාය දෙවියා සද්ධිං උපරිපාසාදවරගතො මල්ලිකං දෙවිං එතදවොචං – ‘අත්ථි නු ඛො තෙ, මල්ලිකෙ, කොචඤ්ඤො අත්තනා පියතරො’ති? එවං වුත්තෙ, මල්ලිකා දෙවී මං එතදවොච – ‘නත්ථි ඛො මෙ, මහාරාජ, කොචඤ්ඤො අත්තනා පියතරො. තුය්හං පන, මහාරාජ, අත්ථඤ්ඤො කොචි අත්තනා පියතරො’ති? එවං වුත්තෙ, අහං, භන්තෙ, මල්ලිකං දෙවිං එතදවොචං – ‘මය්හම්පි ඛො, මල්ලිකෙ, නත්ථඤ්ඤො කොචි අත්තනා පියතරො’’’ති.

"भन्ते, आज मैं रानी मल्लिका के साथ महल की ऊपरी छत पर था, तब मैंने रानी मल्लिका से यह कहा— 'मल्लिका, क्या तुम्हें अपने आप से अधिक प्रिय कोई और है?' ऐसा कहने पर रानी मल्लिका ने मुझसे कहा— 'महाराज, मुझे अपने आप से अधिक प्रिय कोई और नहीं है। परन्तु महाराज, क्या आपको अपने आप से अधिक प्रिय कोई और है?' भन्ते, ऐसा पूछे जाने पर मैंने रानी मल्लिका से कहा— 'मल्लिका, मुझे भी अपने आप से अधिक प्रिय कोई और नहीं है'।"

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान कहा—

‘‘සබ්බා දිසා අනුපරිගම්ම චෙතසා,නෙවජ්ඣගා පියතරමත්තනා ක්වචි;

එවං පියො පුථු අත්තා පරෙසං,තස්මා න හිංසෙ පරමත්තකාමො’’ති. පඨමං;

"सभी दिशाओं में मन से खोज करने पर भी, अपने से अधिक प्रिय कहीं कोई नहीं मिला। इसी प्रकार, दूसरों के लिए भी अपना ही आत्मा (स्वयं) प्रिय है; इसलिए, जो अपना भला चाहता है, उसे दूसरों को कष्ट नहीं पहुँचाना चाहिए।" प्रथम सुत्त समाप्त।

2. අප්පායුකසුත්තං

२. अप्पायुक सुत्त (अल्पायु सुत्त)

42. එවං [Pg.134] මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. අථ ඛො ආයස්මා ආනන්දො සායන්හසමයං පටිසල්ලානා වුට්ඨිතො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො ආයස්මා ආනන්දො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘අච්ඡරියං, භන්තෙ, අබ්භුතං, භන්තෙ! යාව අප්පායුකා හි, භන්තෙ, භගවතො මාතා අහොසි, සත්තාහජාතෙ භගවති භගවතො මාතා කාලමකාසි, තුසිතං කායං උපපජ්ජී’’ති.

४२. ऐसा मैंने सुना है - एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। तब आयुष्मान आनन्द सायंकाल के समय ध्यान से उठकर जहाँ भगवान थे, वहाँ पहुँचे; पहुँचकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए आयुष्मान आनन्द ने भगवान से यह कहा - "आश्चर्य है, भन्ते! अद्भुत है, भन्ते! भन्ते, भगवान की माता कितनी अल्पायु थीं! भगवान के जन्म के सातवें दिन ही भगवान की माता का देहांत हो गया और वे तुषित लोक में उत्पन्न हुईं।"

‘‘එවමෙතං, ආනන්ද, අප්පායුකා හි, ආනන්ද, බොධිසත්තමාතරො හොන්ති. සත්තාහජාතෙසු බොධිසත්තෙසු බොධිසත්තමාතරො කාලං කරොන්ති, තුසිතං කායං උපපජ්ජන්තී’’ති.

"ऐसा ही है, आनन्द! आनन्द, बोधिसत्वों की माताएँ अल्पायु ही होती हैं। बोधिसत्वों के जन्म के सातवें दिन बोधिसत्वों की माताएँ देह त्याग देती हैं और तुषित लोक में उत्पन्न होती हैं।"

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस अर्थ को जानकर उस समय यह उदान कहा —

‘‘යෙ කෙචි භූතා භවිස්සන්ති යෙ වාපි,සබ්බෙ ගමිස්සන්ති පහාය දෙහං;

තං සබ්බජානිං කුසලො විදිත්වා,ආතාපියො බ්‍රහ්මචරියං චරෙය්‍යා’’ති. දුතියං;

"जो कोई भी प्राणी उत्पन्न हुए हैं या जो भविष्य में होंगे, वे सभी इस शरीर को छोड़कर चले जाएँगे। इस सर्वव्यापी विनाश को जानकर, कुशल (बुद्धिमान) व्यक्ति को उत्साही होकर ब्रह्मचर्य का पालन करना चाहिए।" द्वितीय सुत्त समाप्त।

3. සුප්පබුද්ධකුට්ඨිසුත්තං

३. सुप्पबुद्ध कुट्ठी सुत्त (सुप्पबुद्ध कोढ़ी सुत्त)

43. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා රාජගහෙ විහරති වෙළුවනෙ කලන්දකනිවාපෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන රාජගහෙ සුප්පබුද්ධො නාම කුට්ඨී අහොසි – මනුස්සදලිද්දො, මනුස්සකපණො, මනුස්සවරාකො. තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා මහතියා පරිසාය පරිවුතො ධම්මං දෙසෙන්තො නිසින්නො හොති.

४३. ऐसा मैंने सुना है - एक समय भगवान राजगृह में कलन्दकनिवाप वेणुवन में विहार कर रहे थे। उस समय राजगृह में सुप्पबुद्ध नाम का एक कोढ़ी था - जो मनुष्यों में अत्यंत दरिद्र, अत्यंत दीन और अत्यंत दयनीय था। उस समय भगवान एक विशाल जन-समूह से घिरे हुए धर्मोपदेश दे रहे थे।

අද්දසා ඛො සුප්පබුද්ධො කුට්ඨී තං මහාජනකායං දූරතොව සන්නිපතිතං. දිස්වානස්ස එතදහොසි – ‘‘නිස්සංසයං ඛො එත්ථ කිඤ්චි ඛාදනීයං වා භොජනීයං වා භාජීයති. යංනූනාහං යෙන සො මහාජනකායො තෙනුපසඞ්කමෙය්‍යං. අප්පෙව නාමෙත්ථ කිඤ්චි ඛාදනීයං වා භොජනීයං වා ලභෙය්‍ය’’න්ති.

सुप्पबुद्ध कोढ़ी ने उस विशाल जन-समूह को दूर से ही इकट्ठा हुए देखा। देखकर उसे यह विचार आया - "निश्चित ही यहाँ कुछ खाद्य या भोज्य पदार्थ बाँटा जा रहा है। क्यों न मैं भी उस जन-समूह के पास जाऊँ। संभव है कि मुझे भी यहाँ कुछ खाद्य या भोज्य पदार्थ मिल जाए।"

අථ [Pg.135] ඛො සුප්පබුද්ධො කුට්ඨී යෙන සො මහාජනකායො තෙනුපසඞ්කමි. අද්දසා ඛො සුප්පබුද්ධො කුට්ඨී භගවන්තං මහතියා පරිසාය පරිවුතං ධම්මං දෙසෙන්තං නිසින්නං. දිස්වානස්ස එතදහොසි – ‘‘න ඛො එත්ථ කිඤ්චි ඛාදනීයං වා භොජනීයං වා භාජීයති. සමණො අයං ගොතමො පරිසති ධම්මං දෙසෙති. යංනූනාහම්පි ධම්මං සුණෙය්‍ය’’න්ති. තත්ථෙව එකමන්තං නිසීදි – ‘‘අහම්පි ධම්මං සොස්සාමී’’ති.

तब सुप्पबुद्ध कोढ़ी उस जन-समूह की ओर गया। सुप्पबुद्ध कोढ़ी ने भगवान को एक विशाल जन-समूह से घिरे हुए धर्मोपदेश देते हुए देखा। देखकर उसे यह विचार आया - "यहाँ कोई खाद्य या भोज्य पदार्थ नहीं बाँटा जा रहा है। ये श्रमण गौतम सभा में धर्मोपदेश दे रहे हैं। क्यों न मैं भी धर्म सुनूँ।" वह वहीं एक ओर बैठ गया - "मैं भी धर्म सुनूँगा" (यह सोचकर)।

අථ ඛො භගවා සබ්බාවන්තං පරිසං චෙතසා චෙතො පරිච්ච මනසාකාසි ‘‘කො නු ඛො ඉධ භබ්බො ධම්මං විඤ්ඤාතු’’න්ති? අද්දසා ඛො භගවා සුප්පබුද්ධං කුට්ඨිං තස්සං පරිසායං නිසින්නං. දිස්වානස්ස එතදහොසි – ‘‘අයං ඛො ඉධ භබ්බො ධම්මං විඤ්ඤාතු’’න්ති. සුප්පබුද්ධං කුට්ඨිං ආරබ්භ ආනුපුබ්බිං කථං කථෙසි, සෙය්‍යථිදං – දානකථං සීලකථං සග්ගකථං; කාමානං ආදීනවං ඔකාරං සඞ්කිලෙසං; නෙක්ඛම්මෙ ආනිසංසං පකාසෙසි. යදා භගවා අඤ්ඤාසි සුප්පබුද්ධං කුට්ඨිං කල්ලචිත්තං මුදුචිත්තං විනීවරණචිත්තං උදග්ගචිත්තං පසන්නචිත්තං, අථ යා බුද්ධානං සාමුක්කංසිකා ධම්මදෙසනා තං පකාසෙසි – දුක්ඛං, සමුදයං, නිරොධං, මග්ගං. සෙය්‍යථාපි නාම සුද්ධං වත්ථං අපගතකාළකං සම්මදෙව රජනං පටිග්ගණ්හෙය්‍ය, එවමෙව සුප්පබුද්ධස්ස කුට්ඨිස්ස තස්මිංයෙව ආසනෙ විරජං වීතමලං ධම්මචක්ඛුං උදපාදි – ‘‘යං කිඤ්චි සමුදයධම්මං සබ්බං තං නිරොධධම්ම’’න්ති.

तब भगवान ने अपने चित्त से उस संपूर्ण सभा के चित्त को जानकर मन में विचार किया - "यहाँ धर्म को समझने में कौन समर्थ है?" भगवान ने उस सभा में बैठे हुए सुप्पबुद्ध कोढ़ी को देखा। देखकर उन्हें यह विचार आया - "यहाँ यह (सुप्पबुद्ध) धर्म को समझने में समर्थ है।" उन्होंने सुप्पबुद्ध कोढ़ी को लक्ष्य करके आनुपूर्वी कथा (क्रमिक उपदेश) कही, जैसे कि - दान-कथा, शील-कथा, स्वर्ग-कथा; काम-भोगों के दोष, उनकी नीचता और संक्लेश (मलिनता); और नैष्क्रम्य (त्याग) के लाभों को प्रकाशित किया। जब भगवान ने जान लिया कि सुप्पबुद्ध कोढ़ी का चित्त अनुकूल, कोमल, नीवरण-रहित, प्रफुल्लित और प्रसन्न हो गया है, तब उन्होंने बुद्धों की जो अपनी विशिष्ट धर्म-देशना है, उसे प्रकाशित किया - दुःख, समुदय, निरोध और मार्ग। जैसे कोई स्वच्छ वस्त्र, जिसमें से दाग-धब्बे निकल गए हों, रंग को अच्छी तरह ग्रहण कर लेता है, वैसे ही सुप्पबुद्ध कोढ़ी को उसी आसन पर विरज (रज-रहित) और निर्मल धर्म-चक्षु उत्पन्न हुआ - "जो कुछ भी उत्पन्न होने वाला है, वह सब नष्ट होने वाला है।"

අථ ඛො සුප්පබුද්ධො කුට්ඨී දිට්ඨධම්මො පත්තධම්මො විදිතධම්මො පරියොගාළ්හධම්මො තිණ්ණවිචිකිච්ඡො විගතකථංකථො වෙසාරජ්ජප්පත්තො අපරප්පච්චයො සත්ථු සාසනෙ උට්ඨායාසනා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො සුප්පබුද්ධො කුට්ඨී භගවන්තං එතදවොච –

तब सुप्पबुद्ध कोढ़ी, जिसने धर्म को देख लिया था, धर्म को प्राप्त कर लिया था, धर्म को जान लिया था, धर्म में गोता लगा लिया था, जिसकी शंकाएँ दूर हो गई थीं, जिसकी दुविधाएँ मिट गई थीं, जो शास्ता के शासन में निर्भयता को प्राप्त कर चुका था और जो दूसरों के भरोसे नहीं था (स्वयं साक्षात्कारी था), अपने आसन से उठकर जहाँ भगवान थे, वहाँ पहुँचा; पहुँचकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गया। एक ओर बैठे हुए सुप्पबुद्ध कोढ़ी ने भगवान से यह कहा —

‘‘අභික්කන්තං, භන්තෙ, අභික්කතං, භන්තෙ! සෙය්‍යථාපි, භන්තෙ, නික්කුජ්ජිතං වා උක්කුජ්ජෙය්‍ය, පටිච්ඡන්නං වා විවරෙය්‍ය, මූළ්හස්ස වා මග්ගං ආචික්ඛෙය්‍ය, අන්ධකාරෙ වා තෙලපජ්ජොතං ධාරෙය්‍ය – චක්ඛුමන්තො රූපානි දක්ඛන්තීති; එවමෙවං භගවතා අනෙකපරියායෙන ධම්මො පකාසිතො. එසාහං, භන්තෙ, භගවන්තං සරණං ගච්ඡාමි ධම්මඤ්ච භික්ඛුසඞ්ඝඤ්ච. උපාසකං මං භගවා ධාරෙතු අජ්ජතග්ගෙ පාණුපෙතං සරණං ගත’’න්ති.

"अद्भुत है, भन्ते! अद्भुत है, भन्ते! भन्ते, जैसे कोई औंधे हुए को सीधा कर दे, या ढके हुए को खोल दे, या राह भूले हुए को रास्ता दिखा दे, या अंधकार में तेल का दीपक जला दे - ताकि आँख वाले रूप देख सकें; वैसे ही भगवान ने अनेक प्रकार से धर्म को प्रकाशित किया है। भन्ते, मैं भगवान की शरण जाता हूँ, धर्म की और भिक्षु-संघ की भी। भगवान मुझे आज से जीवन भर के लिए शरणागत उपासक के रूप में स्वीकार करें।"

අථ [Pg.136] ඛො සුප්පබුද්ධො කුට්ඨී භගවතා ධම්මියා කථාය සන්දස්සිතො සමාදපිතො සමුත්තෙජිතො සම්පහංසිතො භගවතො භාසිතං අභිනන්දිත්වා අනුමොදිත්වා උට්ඨායාසනා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා පක්කාමි. අථ ඛො අචිරපක්කන්තං සුප්පබුද්ධං කුට්ඨිං ගාවී තරුණවච්ඡා අධිපතිත්වා ජීවිතා වොරොපෙසි.

तब सुप्पबुद्ध कोढ़ी, भगवान द्वारा धार्मिक कथा से उपदेशित, उत्साहित, उत्तेजित और हर्षित होकर, भगवान के भाषण का अभिनंदन और अनुमोदन कर, आसन से उठा और भगवान को अभिवादन कर, प्रदक्षिणा करके चला गया। तब जाने के कुछ ही समय बाद, एक छोटे बछड़े वाली गाय ने सुप्पबुद्ध कोढ़ी पर हमला कर उसे मार डाला।

අථ ඛො සම්බහුලා භික්ඛූ යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු. එකමන්තං නිසින්නා ඛො තෙ භික්ඛූ භගවන්තං එතදවොචුං – ‘‘යො සො, භන්තෙ, සුප්පබුද්ධො නාම කුට්ඨී භගවතා ධම්මියා කථාය සන්දස්සිතො සමාදපිතො සමුත්තෙජිතො සම්පහංසිතො, සො කාලඞ්කතො. තස්ස කා ගති, කො අභිසම්පරායො’’ති?

तब अनेक भिक्षु जहाँ भगवान थे, वहाँ पहुँचे; पहुँचकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए उन भिक्षुओं ने भगवान से यह कहा— "भन्ते! वह जो सुप्पबुद्ध नाम का कोढ़ी था, जिसे भगवान ने धार्मिक कथा द्वारा (सत्य का) दर्शन कराया, समादपित (उत्साहित) किया, समुत्तेजित किया और सम्प्रहर्षित (प्रसन्न) किया, उसकी मृत्यु हो गई है। उसकी क्या गति है, उसका परलोक क्या है?"

‘‘පණ්ඩිතො, භික්ඛවෙ, සුප්පබුද්ධො කුට්ඨී; පච්චපාදි ධම්මස්සානුධම්මං; න ච මං ධම්මාධිකරණං විහෙසෙසි. සුප්පබුද්ධො, භික්ඛවෙ, කුට්ඨී තිණ්ණං සංයොජනානං පරික්ඛයා සොතාපන්නො අවිනිපාතධම්මො නියතො සම්බොධිපරායණො’’ති.

"भिक्षुओं! सुप्पबुद्ध कोढ़ी पण्डित (बुद्धिमान) था; उसने धर्म के अनुकूल धर्म का आचरण किया; और उसने धर्म के विषय में मुझे परेशान नहीं किया। भिक्षुओं! सुप्पबुद्ध कोढ़ी तीन संयोजनों के क्षय होने से स्रोतआपन्न हो गया है, वह अपाय में न गिरने वाला (अविनिपातधर्मी), नियत (निश्चित) और सम्बोधि-परायण है।"

එවං වුත්තෙ, අඤ්ඤතරො භික්ඛු භගවන්තං එතදවොච – ‘‘කො නු ඛො, භන්තෙ, හෙතු, කො පච්චයො යෙන සුප්පබුද්ධො කුට්ඨී අහොසි – මනුස්සදලිද්දො, මනුස්සකපණො, මනුස්සවරාකො’’ති?

ऐसा कहे जाने पर, एक भिक्षु ने भगवान से यह कहा— "भन्ते! वह क्या हेतु है, क्या प्रत्यय (कारण) है, जिससे सुप्पबुद्ध कोढ़ी हुआ— मनुष्यों में दरिद्र, मनुष्यों में दीन और मनुष्यों में अधम (बेचारा)?"

‘‘භූතපුබ්බං, භික්ඛවෙ, සුප්පබුද්ධො කුට්ඨී ඉමස්මිංයෙව රාජගහෙ සෙට්ඨිපුත්තො අහොසි. සො උය්‍යානභූමිං නිය්‍යන්තො අද්දස තගරසිඛිං පච්චෙකබුද්ධං නගරං පිණ්ඩාය පවිසන්තං. දිස්වානස්ස එතදහොසි – ‘ක්වායං කුට්ඨී කුට්ඨිචීවරෙන විචරතී’ති? නිට්ඨුභිත්වා අපසබ්‍යතො කරිත්වා පක්කාමි. සො තස්ස කම්මස්ස විපාකෙන බහූනි වස්සසතානි බහූනි වස්සසහස්සානි බහූනි වස්සසතසහස්සානි නිරයෙ පච්චිත්ථ. තස්සෙව කම්මස්ස විපාකාවසෙසෙන ඉමස්මිංයෙව රාජගහෙ කුට්ඨී අහොසි මනුස්සදලිද්දො, මනුස්සකපණො, මනුස්සවරාකො. සො තථාගතප්පවෙදිතං ධම්මවිනයං ආගම්ම සද්ධං සමාදියි සීලං සමාදියි සුතං සමාදියි චාගං සමාදියි පඤ්ඤං සමාදියි. සො තථාගතප්පවෙදිතං ධම්මවිනයං ආගම්ම සද්ධං සමාදියිත්වා සීලං සමාදියිත්වා සුතං සමාදියිත්වා චාගං සමාදියිත්වා පඤ්ඤං සමාදියිත්වා කායස්ස [Pg.137] භෙදා පරං මරණා සුගතිං සග්ගං ලොකං උපපන්නො දෙවානං තාවතිංසානං සහබ්‍යතං. සො තත්ථ අඤ්ඤෙ දෙවෙ අතිරොචති වණ්ණෙන චෙව යසසා චා’’ති.

"भिक्षुओं! प्राचीन काल में, सुप्पबुद्ध कोढ़ी इसी राजगृह में एक श्रेष्ठी-पुत्र (सेठ का बेटा) था। वह उद्यान-भूमि की ओर जाते समय, नगर में भिक्षा के लिए प्रवेश करते हुए तग्गरसिखी प्रत्येकबुद्ध को देखा। देखकर उसे यह विचार आया— 'यह कोढ़ी कोढ़ी के वस्त्र पहनकर क्यों घूम रहा है?' उसने थूककर और (उनका) अनादर कर (बाएँ होकर) चला गया। वह उस कर्म के विपाक से बहुत वर्षों तक, बहुत हजार वर्षों तक, बहुत लाख वर्षों तक नरक में पका। उसी कर्म के विपाक के अवशेष से इसी राजगृह में वह मनुष्यों में दरिद्र, मनुष्यों में दीन और मनुष्यों में अधम कोढ़ी हुआ। उसने तथागत द्वारा प्रवेदित (उपदिष्ट) धर्म-विनय के आश्रय से श्रद्धा को ग्रहण किया, शील को ग्रहण किया, श्रुत को ग्रहण किया, त्याग को ग्रहण किया और प्रज्ञा को ग्रहण किया। उसने तथागत द्वारा प्रवेदित धर्म-विनय के आश्रय से श्रद्धा, शील, श्रुत, त्याग और प्रज्ञा को ग्रहण कर, काया के भेद होने पर, मृत्यु के बाद, सुगति स्वर्ग लोक में उत्पन्न हुआ, तावतिंस देवों की सभा में। वह वहाँ अन्य देवों को वर्ण (आभा) और यश से अतिशोभित (अभिभूत) करता है।"

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस अर्थ को जानकर उस समय यह उदान कहा—

‘‘චක්ඛුමා විසමානීව, විජ්ජමානෙ පරක්කමෙ;

පණ්ඩිතො ජීවලොකස්මිං, පාපානි පරිවජ්ජයෙ’’ති. තතියං;

"जैसे आँखों वाला व्यक्ति, पुरुषार्थ (प्रयत्न) के रहते हुए, विषम (दुर्गम) स्थानों को बचा लेता है; वैसे ही इस जीवलोक में पण्डित को पापों का परित्याग करना चाहिए।" (तृतीय सुत्त समाप्त)

4. කුමාරකසුත්තං

४. कुमारक सुत्त

44. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලා කුමාරකා අන්තරා ච සාවත්ථිං අන්තරා ච ජෙතවනං මච්ඡකෙ බාධෙන්ති.

४४. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय बहुत से बालक श्रावस्ती और जेतवन के बीच मछलियों को मार रहे थे।

අථ ඛො භගවා පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය සාවත්ථිං පිණ්ඩාය පාවිසි. අද්දසා ඛො භගවා තෙ සම්බහුලෙ කුමාරකෙ අන්තරා ච සාවත්ථිං අන්තරා ච ජෙතවනං මච්ඡකෙ බාධෙන්තෙ. දිස්වාන යෙන තෙ කුමාරකා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා තෙ කුමාරකෙ එතදවොච – ‘‘භායථ වො, තුම්හෙ කුමාරකා, දුක්ඛස්ස, අප්පියං වො දුක්ඛ’’න්ති? ‘‘එවං, භන්තෙ, භායාම මයං, භන්තෙ, දුක්ඛස්ස, අප්පියං නො දුක්ඛ’’න්ති.

तब भगवान पूर्वाह्न समय में निवसन (अधोवस्त्र) पहनकर, पात्र-चीवर लेकर श्रावस्ती में भिक्षा के लिए प्रविष्ट हुए। भगवान ने उन बहुत से बालकों को श्रावस्ती और जेतवन के बीच मछलियों को मारते हुए देखा। देखकर जहाँ वे बालक थे, वहाँ पहुँचे; पहुँचकर उन बालकों से यह कहा— "बालकों! क्या तुम दुःख से डरते हो? क्या तुम्हें दुःख अप्रिय है?" "हाँ, भन्ते! हम दुःख से डरते हैं, हमें दुःख अप्रिय है।"

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस अर्थ को जानकर उस समय यह उदान कहा—

‘‘සචෙ භායථ දුක්ඛස්ස, සචෙ වො දුක්ඛමප්පියං;

මාකත්ථ පාපකං කම්මං, ආවි වා යදි වා රහො.

"यदि तुम दुःख से डरते हो, यदि तुम्हें दुःख अप्रिय है, तो पाप कर्म मत करो, चाहे प्रकट में हो या एकांत में।"

‘‘සචෙ ච පාපකං කම්මං, කරිස්සථ කරොථ වා;

න වො දුක්ඛා පමුත්‍යත්ථි, උපෙච්චපි පලායත’’න්ති. චතුත්ථං;

"यदि तुम पाप कर्म करोगे या कर रहे हो, तो भागकर भी तुम्हें दुःख से मुक्ति नहीं मिलेगी।" (चतुर्थ सुत्त समाप्त)

5. උපොසථසුත්තං

५. उपोसथ सुत्त

45. එවං [Pg.138] මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති පුබ්බාරාමෙ මිගාරමාතුපාසාදෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා තදහුපොසථෙ භික්ඛුසඞ්ඝපරිවුතො නිසින්නො හොති.

४५. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान श्रावस्ती में पूर्वाराम मृगारमाता के प्रासाद में विहार कर रहे थे। उस समय भगवान उस उपोसथ के दिन भिक्षु-संघ से घिरे हुए बैठे थे।

අථ ඛො ආයස්මා ආනන්දො අභික්කන්තාය රත්තියා, නික්ඛන්තෙ පඨමෙ යාමෙ, උට්ඨායාසනා එකංසං උත්තරාසඞ්ගං කරිත්වා යෙන භගවා තෙනඤ්ජලිං පණාමෙත්වා භගවන්තං එතදවොච – ‘‘අභික්කන්තා, භන්තෙ, රත්ති; නික්ඛන්තො පඨමො යාමො; චිරනිසින්නො භික්ඛුසඞ්ඝො; උද්දිසතු, භන්තෙ, භගවා භික්ඛූනං පාතිමොක්ඛ’’න්ති. එවං වුත්තෙ, භගවා තුණ්හී අහොසි.

तब आयुष्मान आनन्द ने रात्रि बीतने पर, प्रथम याम निकल जाने पर, आसन से उठकर, एक कंधे पर चीवर कर, जहाँ भगवान थे वहाँ हाथ जोड़कर भगवान से यह कहा— "भन्ते! रात्रि बीत गई है; प्रथम याम निकल गया है; भिक्षु-संघ बहुत देर से बैठा है; भन्ते! भगवान भिक्षुओं को पातिमोक्ख (प्रातिमोक्ष) का उपदेश दें।" ऐसा कहे जाने पर भगवान मौन रहे।

දුතියම්පි ඛො ආයස්මා ආනන්දො අභික්කන්තාය රත්තියා, නික්ඛන්තෙ මජ්ඣිමෙ යාමෙ, උට්ඨායාසනා එකංසං උත්තරාසඞ්ගං කරිත්වා යෙන භගවා තෙනඤ්ජලිං පණාමෙත්වා භගවන්තං එතදවොච – ‘‘අභික්කන්තා, භන්තෙ, රත්ති; නික්ඛන්තො මජ්ඣිමො යාමො; චිරනිසින්නො භික්ඛුසඞ්ඝො; උද්දිසතු, භන්තෙ, භගවා භික්ඛූනං පාතිමොක්ඛ’’න්ති. දුතියම්පි ඛො භගවා තුණ්හී අහොසි.

दूसरी बार भी आयुष्मान आनन्द ने रात्रि बीतने पर, मध्यम याम निकल जाने पर, आसन से उठकर, एक कंधे पर चीवर कर, जहाँ भगवान थे वहाँ हाथ जोड़कर भगवान से यह कहा— "भन्ते! रात्रि बीत गई है; मध्यम याम निकल गया है; भिक्षु-संघ बहुत देर से बैठा है; भन्ते! भगवान भिक्षुओं को पातिमोक्ख का उपदेश दें।" दूसरी बार भी भगवान मौन रहे।

තතියම්පි ඛො ආයස්මා ආනන්දො අභික්කන්තාය රත්තියා, නික්ඛන්තෙ පච්ඡිමෙ යාමෙ, උද්ධස්තෙ අරුණෙ, නන්දිමුඛියා රත්තියා උට්ඨායාසනා එකංසං උත්තරාසඞ්ගං කරිත්වා යෙන භගවා තෙනඤ්ජලිං පණාමෙත්වා භගවන්තං එතදවොච – ‘‘අභික්කන්තා, භන්තෙ, රත්ති; නික්ඛන්තො පච්ඡිමො යාමො; උද්ධස්තො අරුණො; නන්දිමුඛී රත්ති; චිරනිසින්නො භික්ඛුසඞ්ඝො; උද්දිසතු, භන්තෙ, භගවා භික්ඛූනං පාතිමොක්ඛ’’න්ති. ‘‘අපරිසුද්ධා, ආනන්ද, පරිසා’’ති.

तीसरी बार भी आयुष्मान आनन्द ने रात्रि बीतने पर, पश्चिम याम निकल जाने पर, अरुणोदय होने पर, रात्रि के प्रसन्न मुख (निर्मल) होने पर, आसन से उठकर, एक कंधे पर चीवर कर, जहाँ भगवान थे वहाँ हाथ जोड़कर भगवान से यह कहा— "भन्ते! रात्रि बीत गई है; पश्चिम याम निकल गया है; अरुणोदय हो गया है; रात्रि निर्मल हो गई है; भिक्षु-संघ बहुत देर से बैठा है; भन्ते! भगवान भिक्षुओं को पातिमोक्ख का उपदेश दें।" "आनन्द! परिषद अशुद्ध है।"

අථ ඛො ආයස්මතො මහාමොග්ගල්ලානස්ස එතදහොසි – ‘‘කං නු ඛො භගවා පුග්ගලං සන්ධාය එවමාහ – ‘අපරිසුද්ධා, ආනන්ද, පරිසා’ති? අථ ඛො ආයස්මා මහාමොග්ගල්ලානො සබ්බාවන්තං භික්ඛුසඞ්ඝං චෙතසා චෙතො පරිච්ච මනසාකාසි. අද්දසා ඛො ආයස්මා මහාමොග්ගල්ලානො තං පුග්ගලං දුස්සීලං පාපධම්මං අසුචිං සඞ්කස්සරසමාචාරං පටිච්ඡන්නකම්මන්තං අසමණං සමණපටිඤ්ඤං අබ්‍රහ්මචාරිං බ්‍රහ්මචාරිපටිඤ්ඤං අන්තොපූතිං අවස්සුතං කසම්බුජාතං මජ්ඣෙ භික්ඛුසඞ්ඝස්ස නිසින්නං. දිස්වාන උට්ඨායාසනා යෙන සො පුග්ගලො තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා තං පුග්ගලං එතදවොච [Pg.139] – ‘‘උට්ඨෙහි, ආවුසො, දිට්ඨොසි භගවතා; නත්ථි තෙ භික්ඛූහි සද්ධිං සංවාසො’’ති. එවං වුත්තෙ, සො පුග්ගලො තුණ්හී අහොසි.

तब आयुष्मान महामौद्गल्यायन के मन में यह विचार आया— "भगवान ने किस व्यक्ति को लक्ष्य करके ऐसा कहा है कि 'आनंद, परिषद अशुद्ध है'?" तब आयुष्मान महामौद्गल्यायन ने अपने चित्त से संपूर्ण भिक्षु-संघ के चित्त को जानकर मनन किया। आयुष्मान महामौद्गल्यायन ने उस व्यक्ति को देखा जो दुशील, पापधर्मी, अशुचि, संकास्पद आचरण वाला, अपने कर्मों को छिपाने वाला, श्रमण न होते हुए भी श्रमण होने का दावा करने वाला, ब्रह्मचारी न होते हुए भी ब्रह्मचारी होने का दावा करने वाला, भीतर से सड़ा हुआ, काम-वासना से भरा हुआ और कूड़े के ढेर के समान भिक्षु-संघ के बीच बैठा था। उसे देखकर वे अपने आसन से उठे और जहाँ वह व्यक्ति था वहाँ गए; पास जाकर उस व्यक्ति से यह कहा— "आयुष्मान, उठो, भगवान ने तुम्हें देख लिया है; भिक्षुओं के साथ तुम्हारा सहवास (साथ रहना) नहीं हो सकता।" ऐसा कहे जाने पर वह व्यक्ति मौन रहा।

දුතියම්පි ඛො ආයස්මා මහාමොග්ගල්ලානො තං පුග්ගලං එතදවොච – ‘‘උට්ඨෙහි, ආවුසො, දිට්ඨොසි භගවතා; නත්ථි තෙ භික්ඛූහි සද්ධිං සංවාසො’’ති. දුතියම්පි ඛො…පෙ… තතියම්පි ඛො සො පුග්ගලො තුණ්හී අහොසි.

दूसरी बार भी आयुष्मान महामौद्गल्यायन ने उस व्यक्ति से यह कहा— "आयुष्मान, उठो, भगवान ने तुम्हें देख लिया है; भिक्षुओं के साथ तुम्हारा सहवास नहीं हो सकता।" दूसरी बार भी... और तीसरी बार भी वह व्यक्ति मौन ही रहा।

අථ ඛො ආයස්මා මහාමොග්ගල්ලානො තං පුග්ගලං බාහායං ගහෙත්වා බහිද්වාරකොට්ඨකා නික්ඛාමෙත්වා සූචිඝටිකං දත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං එතදවොච – ‘‘නික්ඛාමිතො, භන්තෙ, සො පුග්ගලො මයා. පරිසුද්ධා පරිසා. උද්දිසතු, භන්තෙ, භගවා භික්ඛූනං පාතිමොක්ඛ’’න්ති. ‘‘අච්ඡරියං, මොග්ගල්ලාන, අබ්භුතං, මොග්ගල්ලාන! යාව බාහාගහණාපි නාම සො මොඝපුරිසො ආගමෙස්සතී’’ති!

तब आयुष्मान महामौद्गल्यायन ने उस व्यक्ति को बांह से पकड़ा और द्वार-कोष्ठक (दरवाजे) से बाहर निकाल दिया, सांकल लगा दी और जहाँ भगवान थे वहाँ गए; पास जाकर भगवान से यह कहा— "भन्ते, मैंने उस व्यक्ति को बाहर निकाल दिया है। परिषद अब शुद्ध है। भन्ते, भगवान अब भिक्षुओं को पातिमोक्ख का उपदेश दें।" "मोग्गल्लान, आश्चर्य है! मोग्गल्लान, अद्भुत है! वह मोघ-पुरुष (व्यर्थ पुरुष) तब तक रुका रहा जब तक कि उसे बांह पकड़कर बाहर नहीं निकाला गया!"

අථ ඛො භගවා භික්ඛූ ආමන්තෙසි – ‘‘න දානාහං, භික්ඛවෙ, ඉතො පරං උපොසථං කරිස්සාමි, පාතිමොක්ඛං උද්දිසිස්සාමි. තුම්හෙව දානි, භික්ඛවෙ, ඉතො පරං උපොසථං කරෙය්‍යාථ, පාතිමොක්ඛං උද්දිසෙය්‍යාථ. අට්ඨානමෙතං, භික්ඛවෙ, අනවකාසො යං තථාගතො අපරිසුද්ධාය පරිසාය උපොසථං කරෙය්‍ය, පාතිමොක්ඛං උද්දිසෙය්‍ය.

तब भगवान ने भिक्षुओं को संबोधित किया— "भिक्षुओं, अब से मैं उपोसथ नहीं करूँगा और न ही पातिमोक्ख का उपदेश दूँगा। भिक्षुओं, अब से तुम स्वयं ही उपोसथ करना और पातिमोक्ख का पाठ करना। भिक्षुओं, यह असंभव है, ऐसा अवसर नहीं हो सकता कि तथागत अशुद्ध परिषद में उपोसथ करें या पातिमोक्ख का उपदेश दें।"

‘‘අට්ඨිමෙ, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දෙ අච්ඡරියා අබ්භුතා ධම්මා, යෙ දිස්වා දිස්වා අසුරා මහාසමුද්දෙ අභිරමන්ති. කතමෙ අට්ඨ?

"भिक्षुओं, महासमुद्र में ये आठ आश्चर्यजनक और अद्भुत बातें (धर्म) हैं, जिन्हें देख-देखकर असुर महासमुद्र में रमण करते हैं। वे आठ कौन सी हैं?"

‘‘මහාසමුද්දො, භික්ඛවෙ, අනුපුබ්බනින්නො අනුපුබ්බපොණො අනුපුබ්බපබ්භාරො, න ආයතකෙනෙව පපාතො. යම්පි, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දො අනුපුබ්බනින්නො අනුපුබ්බපොණො අනුපුබ්බපබ්භාරො න ආයතකෙනෙව පපාතො; අයං, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දෙ පඨමො අච්ඡරියො අබ්භුතො ධම්මො, යං දිස්වා දිස්වා අසුරා මහාසමුද්දෙ අභිරමන්ති.

"भिक्षुओं, महासमुद्र क्रमशः गहरा होता जाता है, क्रमशः ढालू होता जाता है, क्रमशः ढलान वाला होता जाता है; इसमें एकाएक गहरा गड्ढा (प्रपात) नहीं होता। भिक्षुओं, महासमुद्र का क्रमशः गहरा होना, क्रमशः ढालू होना, क्रमशः ढलान वाला होना और एकाएक प्रपात न होना; यह महासमुद्र में पहली आश्चर्यजनक और अद्भुत बात है, जिसे देख-देखकर असुर महासमुद्र में रमण करते हैं।"

‘‘පුන [Pg.140] චපරං, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දො ඨිතධම්මො වෙලං නාතිවත්තති. යම්පි, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දො ඨිතධම්මො වෙලං නාතිවත්තති; අයං, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දෙ දුතියො අච්ඡරියො අබ්භුතො ධම්මො, යං දිස්වා දිස්වා අසුරා මහාසමුද්දෙ අභිරමන්ති.

"फिर दूसरी बात, भिक्षुओं, महासमुद्र अपनी मर्यादा (तट) में स्थित रहता है और अपनी सीमा को नहीं लांघता। भिक्षुओं, महासमुद्र का अपनी मर्यादा में स्थित रहना और सीमा को न लांघना; यह महासमुद्र में दूसरी आश्चर्यजनक और अद्भुत बात है, जिसे देख-देखकर असुर महासमुद्र में रमण करते हैं।"

‘‘පුන චපරං, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දො න මතෙන කුණපෙන සංවසති. යං හොති මහාසමුද්දෙ මතං කුණපං තං ඛිප්පමෙව තීරං වාහෙති, ථලං උස්සාරෙති. යම්පි, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දො න මතෙන කුණපෙන සංවසති, යං හොති මහාසමුද්දෙ මතං කුණපං තං ඛිප්පමෙව තීරං වාහෙති ථලං උස්සාරෙති; අයං, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දෙ තතියො අච්ඡරියො අබ්භුතො ධම්මො, යං දිස්වා දිස්වා අසුරා මහාසමුද්දෙ අභිරමන්ති.

"फिर तीसरी बात, भिक्षुओं, महासमुद्र किसी मृत शव (कुणप) के साथ नहीं रहता। महासमुद्र में जो भी मृत शव होता है, उसे वह शीघ्र ही किनारे पर बहा देता है और स्थल पर फेंक देता है। भिक्षुओं, महासमुद्र का मृत शव के साथ न रहना और उसे शीघ्र ही किनारे पर बहाकर स्थल पर फेंक देना; यह महासमुद्र में तीसरी आश्चर्यजनक और अद्भुत बात है, जिसे देख-देखकर असुर महासमुद्र में रमण करते हैं।"

‘‘පුන චපරං, භික්ඛවෙ, යා කාචි මහානදියො, සෙය්‍යථිදං – ගඞ්ගා යමුනා අචිරවතී සරභූ මහී, තා මහාසමුද්දං පත්වා ජහන්ති පුරිමානි නාමගොත්තානි; ‘මහාසමුද්දො’ත්වෙව සඞ්ඛං ගච්ඡන්ති. යම්පි, භික්ඛවෙ, යා කාචි මහානදියො, සෙය්‍යථිදං – ගඞ්ගා යමුනා අචිරවතී සරභූ මහී තා මහාසමුද්දං පත්වා ජහන්ති පුරිමානි නාමගොත්තානි, ‘මහාසමුද්දො’ත්වෙව සඞ්ඛං ගච්ඡන්ති; අයං, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දෙ චතුත්ථො අච්ඡරියො අබ්භුතො ධම්මො, යං දිස්වා දිස්වා අසුරා මහාසමුද්දෙ අභිරමන්ති.

"फिर चौथी बात, भिक्षुओं, जो भी बड़ी नदियाँ हैं, जैसे— गंगा, यमुना, अचिरावती, सरभू और मही; वे महासमुद्र में पहुँचकर अपने पुराने नाम और गोत्र को छोड़ देती हैं और केवल 'महासमुद्र' के नाम से ही जानी जाती हैं। भिक्षुओं, इन बड़ी नदियों का महासमुद्र में पहुँचकर अपने पुराने नाम-गोत्र को त्याग देना और 'महासमुद्र' कहलाना; यह महासमुद्र में चौथी आश्चर्यजनक और अद्भुत बात है, जिसे देख-देखकर असुर महासमुद्र में रमण करते हैं।"

‘‘පුන චපරං, භික්ඛවෙ, යා ච ලොකෙ සවන්තියො මහාසමුද්දං අප්පෙන්ති, යා ච අන්තලික්ඛා ධාරා පපතන්ති, න තෙන මහාසමුද්දස්ස ඌනත්තං වා පූරත්තං වා පඤ්ඤායති. යම්පි, භික්ඛවෙ, යා ච ලොකෙ සවන්තියො මහාසමුද්දං අප්පෙන්ති, යා ච අන්තලික්ඛා ධාරා පපතන්ති, න තෙන මහාසම්මුද්දස්ස ඌනත්තං වා පූරත්තං වා පඤ්ඤායති; අයං, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දෙ පඤ්චමො අච්ඡරියො අබ්භුතො ධම්මො, යං දිස්වා දිස්වා අසුරා මහාසමුද්දෙ අභිරමන්ති.

"फिर पाँचवीं बात, भिक्षुओं, संसार में जो भी नदियाँ महासमुद्र में गिरती हैं और आकाश से जो वर्षा की धाराएँ गिरती हैं, उनसे महासमुद्र में न तो कमी (न्यूनता) दिखाई देती है और न ही अधिकता (पूर्णता)। भिक्षुओं, नदियों के गिरने और आकाश से वर्षा होने पर भी महासमुद्र में कमी या अधिकता का न दिखना; यह महासमुद्र में पाँचवीं आश्चर्यजनक और अद्भुत बात है, जिसे देख-देखकर असुर महासमुद्र में रमण करते हैं।"

‘‘පුන චපරං, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දො එකරසො ලොණරසො. යම්පි, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දො එකරසො ලොණරසො; අයං, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දෙ ඡට්ඨො අච්ඡරියො අබ්භුතො ධම්මො, යං දිස්වා දිස්වා අසුරා මහාසමුද්දෙ අභිරමන්ති.

"फिर छठी बात, भिक्षुओं, महासमुद्र का एक ही रस है— खारा रस (लवण रस)। भिक्षुओं, महासमुद्र का एकरस होना, खारा होना; यह महासमुद्र में छठी आश्चर्यजनक और अद्भुत बात है, जिसे देख-देखकर असुर महासमुद्र में रमण करते हैं।"

‘‘පුන චපරං, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දො බහුරතනො අනෙකරතනො. තත්‍රිමානි රතනානි, සෙය්‍යථිදං – මුත්තා මණි වෙළුරියො සඞ්ඛො සිලා පවාළං [Pg.141] රජතං ජාතරූපං ලොහිතඞ්ගො මසාරගල්ලං. යම්පි, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දො බහුරතනො අනෙකරතනො, තත්‍රිමානි රතනානි, සෙය්‍යථිදං – මුත්තා මණි වෙළුරියො සඞ්ඛො සිලා පවාළං රජතං ජාතරූපං ලොහිතඞ්ගො මසාරගල්ලං; අයං, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දෙ සත්තමො අච්ඡරියො අබ්භුතො ධම්මො, යං දිස්වා දිස්වා අසුරා මහාසමුද්දෙ අභිරමන්ති.

"पुनः, भिक्षुओं, महासमुद्र अनेक रत्नों वाला और बहुत से रत्नों वाला है। वहाँ ये रत्न हैं, जैसे कि—मोती, मणि, वैदूर्य, शंख, शिला (स्फटिक), मूँगा, चाँदी, सोना, लोहितांग (लाल पत्थर) और मसारगल्ल (चितकबरा रत्न)। भिक्षुओं, महासमुद्र का अनेक रत्नों वाला और बहुत से रत्नों वाला होना, और वहाँ इन रत्नों का होना, जैसे कि—मोती, मणि, वैदूर्य, शंख, शिला, मूँगा, चाँदी, सोना, लोहितांग और मसारगल्ल; यह महासमुद्र में सातवाँ आश्चर्यजनक और अद्भुत धर्म है, जिसे देख-देखकर असुर महासमुद्र में रमण करते हैं।"

‘‘පුන චපරං, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දො මහතං භූතානං ආවාසො. තත්‍රිමෙ භූතා – තිමි තිමිඞ්ගලො තිමිතිමිඞ්ගලො අසුරා නාගා ගන්ධබ්බා. සන්ති මහාසමුද්දෙ යොජනසතිකාපි අත්තභාවා, ද්වියොජනසතිකාපි අත්තභාවා, තියොජනසතිකාපි අත්තභාවා, චතුයොජනසතිකාපි අත්තභාවා, පඤ්චයොජනසතිකාපි අත්තභාවා. යම්පි, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දො මහතං භූතානං ආවාසො, තත්‍රිමෙ භූතා – තිමි තිමිඞ්ගලො තිමිතිමිඞ්ගලො අසුරා නාගා ගන්ධබ්බා, සන්ති මහාසමුද්දෙ යොජනසතිකාපි අත්තභාවා ද්වියොජනසතිකාපි අත්තභාවා…පෙ… පඤ්චයොජනසතිකාපි අත්තභාවා; අයං, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දෙ අට්ඨමො අච්ඡරියො අබ්භුතො ධම්මො, යං දිස්වා දිස්වා අසුරා මහාසමුද්දෙ අභිරමන්ති. ඉමෙ ඛො, භික්ඛවෙ, අට්ඨ මහාසමුද්දෙ අච්ඡරියා අබ්භුතා ධම්මා යෙ දිස්වා දිස්වා අසුරා මහාසමුද්දෙ අභිරමන්ති.

"पुनः, भिक्षुओं, महासमुद्र विशाल प्राणियों का निवास स्थान है। वहाँ ये प्राणी हैं—तिमि, तिमिंगल, तिमितिमिंगल, असुर, नाग और गंधर्व। महासमुद्र में सौ योजन के शरीर वाले, दो सौ योजन के शरीर वाले, तीन सौ योजन के शरीर वाले, चार सौ योजन के शरीर वाले और पाँच सौ योजन के शरीर वाले प्राणी भी होते हैं। भिक्षुओं, महासमुद्र का विशाल प्राणियों का निवास स्थान होना, और वहाँ इन प्राणियों का होना—तिमि, तिमिंगल, तिमितिमिंगल, असुर, नाग, गंधर्व, और वहाँ सौ योजन... (पेय्याल)... पाँच सौ योजन के शरीर वाले प्राणियों का होना; यह महासमुद्र में आठवाँ आश्चर्यजनक और अद्भुत धर्म है, जिसे देख-देखकर असुर महासमुद्र में रमण करते हैं। भिक्षुओं, महासमुद्र में ये आठ आश्चर्यजनक और अद्भुत धर्म हैं, जिन्हें देख-देखकर असुर महासमुद्र में रमण करते हैं।"

‘‘එවමෙව ඛො, භික්ඛවෙ, ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ අට්ඨ අච්ඡරියා අබ්භුතා ධම්මා, යෙ දිස්වා දිස්වා භික්ඛූ ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ අභිරමන්ති. කතමෙ අට්ඨ?

"इसी प्रकार, भिक्षुओं, इस धर्म-विनय में भी आठ आश्चर्यजनक और अद्भुत धर्म हैं, जिन्हें देख-देखकर भिक्षु इस धर्म-विनय में रमण करते हैं। वे आठ कौन से हैं?"

‘‘සෙය්‍යථාපි, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දො අනුපුබ්බනින්නො අනුපුබ්බපොණො අනුපුබ්බපබ්භාරො, න ආයතකෙනෙව පපාතො; එවමෙව ඛො, භික්ඛවෙ, ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ අනුපුබ්බසික්ඛා අනුපුබ්බකිරියා අනුපුබ්බපටිපදා, න ආයතකෙනෙව අඤ්ඤාපටිවෙධො. යම්පි, භික්ඛවෙ, ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ අනුපුබ්බසික්ඛා අනුපුබ්බකිරියා අනුපුබ්බපටිපදා, න ආයතකෙනෙව අඤ්ඤාපටිවෙධො; අයං, භික්ඛවෙ, ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ පඨමො අච්ඡරියො අබ්භුතො ධම්මො, යං දිස්වා දිස්වා භික්ඛූ ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ අභිරමන්ති.

"जैसे, भिक्षुओं, महासमुद्र क्रमशः गहरा होता जाता है, क्रमशः ढालू होता जाता है, क्रमशः निम्न होता जाता है, एकाएक प्रपात (खड़ी ढलान) जैसा नहीं होता; इसी प्रकार, भिक्षुओं, इस धर्म-विनय में भी क्रमशः शिक्षा, क्रमशः क्रिया और क्रमशः प्रतिपदा (अभ्यास) है, एकाएक ही अर्हत्व-ज्ञान की प्राप्ति नहीं होती। भिक्षुओं, इस धर्म-विनय में जो यह क्रमशः शिक्षा, क्रमशः क्रिया और क्रमशः प्रतिपदा है, और एकाएक अर्हत्व-ज्ञान की प्राप्ति नहीं होती; यह इस धर्म-विनय में पहला आश्चर्यजनक और अद्भुत धर्म है, जिसे देख-देखकर भिक्षु इस धर्म-विनय में रमण करते हैं।"

‘‘සෙය්‍යථාපි[Pg.142], භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දො ඨිතධම්මො වෙලං නාතිවත්තති; එවමෙව ඛො, භික්ඛවෙ, යං මයා සාවකානං සික්ඛාපදං පඤ්ඤත්තං තං මම සාවකා ජීවිතහෙතුපි නාතික්කමන්ති. යම්පි, භික්ඛවෙ, මයා සාවකානං සික්ඛාපදං පඤ්ඤත්තං තං මම සාවකා ජීවිතහෙතුපි නාතික්කමන්ති; අයං, භික්ඛවෙ, ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ දුතියො අච්ඡරියො අබ්භුතො ධම්මො, යං දිස්වා දිස්වා භික්ඛූ ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ අභිරමන්ති.

"जैसे, भिक्षुओं, महासमुद्र अपनी मर्यादा में स्थित रहता है और तट का उल्लंघन नहीं करता; इसी प्रकार, भिक्षुओं, मैंने अपने श्रावकों के लिए जो शिक्षापद प्रज्ञप्त किए हैं, मेरे श्रावक जीवन के कारण (प्राण जाने पर) भी उनका उल्लंघन नहीं करते। भिक्षुओं, जो मेरे श्रावक प्रज्ञप्त शिक्षापदों का जीवन के लिए भी उल्लंघन नहीं करते; यह इस धर्म-विनय में दूसरा आश्चर्यजनक और अद्भुत धर्म है, जिसे देख-देखकर भिक्षु इस धर्म-विनय में रमण करते हैं।"

‘‘සෙය්‍යථාපි, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දො න මතෙන කුණපෙන සංවසති; යං හොති මහාසමුද්දෙ මතං කුණපං තං ඛිප්පමෙව තීරං වාහෙති, ථලං උස්සාරෙති; එවමෙව ඛො, භික්ඛවෙ, යො සො පුග්ගලො දුස්සීලො පාපධම්මො අසුචි සඞ්කස්සරසමාචාරො පටිච්ඡන්නකම්මන්තො අස්සමණො සමණපටිඤ්ඤො අබ්‍රහ්මචාරී බ්‍රහ්මචාරිපටිඤ්ඤො අන්තොපූති අවස්සුතො කසම්බුජාතො, න තෙන සඞ්ඝො සංවසති; අථ ඛො නං ඛිප්පමෙව සන්නිපතිත්වා උක්ඛිපති. කිඤ්චාපි සො හොති මජ්ඣෙ භික්ඛුසඞ්ඝස්ස නිසින්නො, අථ ඛො සො ආරකාව සඞ්ඝම්හා, සඞ්ඝො ච තෙන. යම්පි, භික්ඛවෙ, යො සො පුග්ගලො දුස්සීලො පාපධම්මො අසුචි සඞ්කස්සරසමාචාරො පටිච්ඡන්නකම්මන්තො අස්සමණො සමණපටිඤ්ඤො අබ්‍රහ්මචාරී බ්‍රහ්මචාරිපටිඤ්ඤො අන්තොපූති අවස්සුතො කසම්බුජාතො, න තෙන සඞ්ඝො සංවසති; ඛිප්පමෙව නං සන්නිපතිත්වා උක්ඛිපති. කිඤ්චාපි සො හොති මජ්ඣෙ භික්ඛුසඞ්ඝස්ස නිසින්නො, අථ ඛො සො ආරකාව සඞ්ඝම්හා, සඞ්ඝො ච තෙන; අයං, භික්ඛවෙ, ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ තතියො අච්ඡරියො අබ්භුතො ධම්මො, යං දිස්වා දිස්වා භික්ඛූ ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ අභිරමන්ති.

"जैसे, भिक्षुओं, महासमुद्र मृत शव के साथ वास नहीं करता; महासमुद्र में जो भी मृत शव होता है, उसे वह शीघ्र ही किनारे पर ले आता है और स्थल पर फेंक देता है; इसी प्रकार, भिक्षुओं, जो व्यक्ति दुशील, पापाचारी, अशुचि, संकस्वर-समाचारी (शंकास्पद आचरण वाला), प्रच्छन्न-कर्मी (छिपकर बुरा काम करने वाला), अश्रमण होकर भी श्रमण होने का दावा करने वाला, अब्रह्मचारी होकर भी ब्रह्मचारी होने का दावा करने वाला, भीतर से सड़ा हुआ, काम-वासनाओं से गीला और कचरे के समान है, संघ उसके साथ वास नहीं करता; बल्कि संघ शीघ्र ही एकत्रित होकर उसे निष्कासित कर देता है। यद्यपि वह भिक्षु-संघ के बीच में बैठा हो, फिर भी वह संघ से दूर ही है और संघ उससे दूर है। भिक्षुओं, जो यह बात है कि संघ ऐसे दुशील व्यक्ति के साथ वास नहीं करता, बल्कि उसे शीघ्र ही निष्कासित कर देता है, और वह संघ से दूर ही रहता है; यह इस धर्म-विनय में तीसरा आश्चर्यजनक और अद्भुत धर्म है, जिसे देख-देखकर भिक्षु इस धर्म-विनय में रमण करते हैं।"

‘‘සෙය්‍යථාපි, භික්ඛවෙ, යා කාචි මහානදියො, සෙය්‍යථිදං – ගඞ්ගා යමුනා අචිරවතී සරභූ මහී තා මහාසමුද්දං පත්වා ජහන්ති පුරිමානි නාමගොත්තානි, ‘මහාසමුද්දො’ත්වෙව සඞ්ඛං ගච්ඡන්ති; එවමෙව ඛො, භික්ඛවෙ, චත්තාරො වණ්ණා – ඛත්තියා, බ්‍රාහ්මණා, වෙස්සා, සුද්දා තෙ තථාගතප්පවෙදිතෙ ධම්මවිනයෙ අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජිත්වා ජහන්ති පුරිමානි නාමගොත්තානි, ‘සමණා සක්‍යපුත්තියා’ත්වෙව සඞ්ඛං ගච්ඡන්ති. යම්පි, භික්ඛවෙ, චත්තාරො වණ්ණා – ඛත්තියා, බ්‍රාහ්මණා, වෙස්සා, සුද්දා තෙ තථාගතප්පවෙදිතෙ ධම්මවිනයෙ අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජිත්වා ජහන්ති පුරිමානි නාමගොත්තානි[Pg.143], ‘සමණා සක්‍යපුත්තියා’ත්වෙව සඞ්ඛං ගච්ඡන්ති; අයං, භික්ඛවෙ, ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ චතුත්ථො අච්ඡරියො අබ්භුතො ධම්මො, යං දිස්වා දිස්වා භික්ඛූ ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ අභිරමන්ති.

"जैसे, भिक्षुओं, जो भी बड़ी नदियाँ हैं, जैसे कि—गंगा, यमुना, अचिरावती, सरभू और मही; वे महासमुद्र में पहुँचकर अपने पूर्व नाम और गोत्र को छोड़ देती हैं और 'महासमुद्र' के नाम से ही जानी जाती हैं; इसी प्रकार, भिक्षुओं, ये चार वर्ण—क्षत्रिय, ब्राह्मण, वैश्य और शूद्र; वे तथागत द्वारा प्रवेदित धर्म-विनय में घर से बेघर होकर प्रव्रजित होने पर अपने पूर्व नाम और गोत्र को छोड़ देते हैं और 'शाक्यपुत्रीय श्रमण' के नाम से ही जाने जाते हैं। भिक्षुओं, जो यह बात है कि चारों वर्णों के लोग प्रव्रजित होकर अपने नाम-गोत्र छोड़ 'शाक्यपुत्रीय श्रमण' कहलाते हैं; यह इस धर्म-विनय में चौथा आश्चर्यजनक और अद्भुत धर्म है, जिसे देख-देखकर भिक्षु इस धर्म-विनय में रमण करते हैं।"

‘‘සෙය්‍යථාපි, භික්ඛවෙ, යා ච ලොකෙ සවන්තියො මහාසමුද්දං අප්පෙන්ති, යා ච අන්තලික්ඛා ධාරා පපතන්ති, න තෙන මහාසමුද්දස්ස ඌනත්තං වා පූරත්තං වා පඤ්ඤායති; එවමෙව ඛො, භික්ඛවෙ, බහූ චෙපි භික්ඛූ අනුපාදිසෙසාය නිබ්බානධාතුයා පරිනිබ්බායන්ති, න තෙන නිබ්බානධාතුයා ඌනත්තං වා පූරත්තං වා පඤ්ඤායති. යම්පි, භික්ඛවෙ, බහූ චෙපි භික්ඛූ අනුපාදිසෙසාය නිබ්බානධාතුයා පරිනිබ්බායන්ති, න තෙන නිබ්බානධාතුයා ඌනත්තං වා පූරත්තං වා පඤ්ඤායති; අයං, භික්ඛවෙ, ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ පඤ්චමො අච්ඡරියො අබ්භුතො ධම්මො, යං දිස්වා දිස්වා භික්ඛූ ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ අභිරමන්ති.

भिक्षुओं! जैसे संसार में जो नदियाँ महासमुद्र में गिरती हैं और आकाश से जो जलधाराएँ गिरती हैं, उससे महासमुद्र की न तो कमी और न ही पूर्णता दिखाई देती है; उसी प्रकार, भिक्षुओं! यदि बहुत से भिक्षु भी अनुपधिशेष निर्वाण-धातु में परिनिर्वाण प्राप्त करते हैं, तो उससे निर्वाण-धातु की न तो कमी और न ही पूर्णता दिखाई देती है। भिक्षुओं! यह जो बहुत से भिक्षु अनुपधिशेष निर्वाण-धातु में परिनिर्वाण प्राप्त करते हैं और उससे निर्वाण-धातु की कमी या पूर्णता दिखाई नहीं देती; भिक्षुओं! इस धर्म-विनय में यह पाँचवाँ आश्चर्यजनक और अद्भुत धर्म है, जिसे देख-देखकर भिक्षु इस धर्म-विनय में प्रसन्न होते हैं।

‘‘සෙය්‍යථාපි, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දො එකරසො ලොණරසො; එවමෙව ඛො, භික්ඛවෙ, අයං ධම්මවිනයො එකරසො විමුත්තිරසො. යම්පි, භික්ඛවෙ, අයං ධම්මවිනයො එකරසො විමුත්තිරසො; අයං, භික්ඛවෙ, ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ ඡට්ඨො අච්ඡරියො අබ්භුතො ධම්මො, යං දිස්වා දිස්වා භික්ඛූ ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ අභිරමන්ති.

भिक्षुओं! जैसे महासमुद्र का एक ही रस है—लवण (नमक) का रस; उसी प्रकार, भिक्षुओं! यह धर्म-विनय भी एकरस है—विमुक्ति का रस। भिक्षुओं! यह जो यह धर्म-विनय एकरस, विमुक्ति-रस वाला है; भिक्षुओं! इस धर्म-विनय में यह छठा आश्चर्यजनक और अद्भुत धर्म है, जिसे देख-देखकर भिक्षु इस धर्म-विनय में प्रसन्न होते हैं।

‘‘සෙය්‍යථාපි, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දො බහුරතනො අනෙකරතනො, තත්‍රිමානි රතනානි, සෙය්‍යථිදං – මුත්තා මණි වෙළුරියො සඞ්ඛො සිලා පවාළං රජතං ජාතරූපං ලොහිතඞ්ගො මසාරගල්ලං; එවමෙව ඛො, භික්ඛවෙ, අයං ධම්මවිනයො බහුරතනො අනෙකරතනො; තත්‍රිමානි රතනානි, සෙය්‍යථිදං – චත්තාරො සතිපට්ඨානා, චත්තාරො සම්මප්පධානා, චත්තාරො ඉද්ධිපාදා, පඤ්චින්ද්‍රියානි, පඤ්ච බලානි, සත්ත බොජ්ඣඞ්ගා, අරියො අට්ඨඞ්ගිකො මග්ගො. යම්පි, භික්ඛවෙ, අයං ධම්මවිනයො බහුරතනො අනෙකරතනො, තත්‍රිමානි රතනානි, සෙය්‍යථිදං – චත්තාරො සතිපට්ඨානා, චත්තාරො සම්මප්පධානා, චත්තාරො ඉද්ධිපාදා, පඤ්චින්ද්‍රියානි, පඤ්ච බලානි, සත්ත බොජ්ඣඞ්ගා, අරියො අට්ඨඞ්ගිකො මග්ගො; අයං, භික්ඛවෙ, ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ සත්තමො අච්ඡරියො අබ්භුතො ධම්මො, යං දිස්වා දිස්වා භික්ඛූ ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ අභිරමන්ති.

भिक्षुओं! जैसे महासमुद्र बहुत से रत्नों और अनेक प्रकार के रत्नों वाला है, जैसे कि—मोती, मणि, वैदूर्य, शंख, शिला (स्फटिक), मूँगा, चाँदी, सोना, लोहितांग (लाल पत्थर) और मसारगल्ल; उसी प्रकार, भिक्षुओं! यह धर्म-विनय भी बहुत से रत्नों और अनेक प्रकार के रत्नों वाला है; इसमें ये रत्न हैं, जैसे कि—चार स्मृति-प्रस्थान, चार सम्यक प्रधान, चार ऋद्धिपाद, पाँच इन्द्रियाँ, पाँच बल, सात बोध्यंग और आर्य अष्टांगिक मार्ग। भिक्षुओं! यह जो यह धर्म-विनय बहुत से रत्नों और अनेक प्रकार के रत्नों वाला है, जिसमें ये रत्न हैं—चार स्मृति-प्रस्थान, चार सम्यक प्रधान, चार ऋद्धिपाद, पाँच इन्द्रियाँ, पाँच बल, सात बोध्यंग और आर्य अष्टांगिक मार्ग; भिक्षुओं! इस धर्म-विनय में यह सातवाँ आश्चर्यजनक और अद्भुत धर्म है, जिसे देख-देखकर भिक्षु इस धर्म-विनय में प्रसन्न होते हैं।

‘‘සෙය්‍යථාපි, භික්ඛවෙ, මහාසමුද්දො මහතං භූතානං ආවාසො, තත්‍රිමෙ භූතා – තිමි තිමිඞ්ගලො තිමිතිමිඞ්ගලො අසුරා නාගා ගන්ධබ්බා, සන්ති [Pg.144] මහාසමුද්දෙ යොජනසතිකාපි අත්තභාවා ද්වියොජනසතිකාපි අත්තභාවා තියොජනසතිකාපි අත්තභාවා චතුයොජනසතිකාපි අත්තභාවා පඤ්චයොජනසතිකාපි අත්තභාවා; එවමෙව ඛො, භික්ඛවෙ, අයං ධම්මවිනයො මහතං භූතානං ආවාසො; තත්‍රිමෙ භූතා – සොතාපන්නො, සොතාපත්තිඵලසච්ඡිකිරියාය පටිපන්නො, සකදාගාමි, සකදාගාමිඵලසච්ඡිකිරියාය පටිපන්නො, අනාගාමී, අනාගාමීඵලසච්ඡිකිරියාය පටිපන්නො, අරහා, අරහත්තාය පටිපන්නො. යම්පි, භික්ඛවෙ, අයං ධම්මවිනයො මහතං භූතානං ආවාසො, තත්‍රිමෙ භූතා – සොතාපන්නො, සොතාපත්තිඵලසච්ඡිකිරියාය පටිපන්නො, සකදාගාමී, සකදාගාමිඵලසච්ඡිකිරියාය පටිපන්නො, අනාගාමී, අනාගාමිඵලසච්ඡිකිරියාය පටිපන්නො, අරහා, අරහත්තාය පටිපන්නො; අයං, භික්ඛවෙ, ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ අට්ඨමො අච්ඡරියො අබ්භුතො ධම්මො, යං දිස්වා දිස්වා භික්ඛූ ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ අභිරමන්ති. ඉමෙ ඛො, භික්ඛවෙ, ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ අට්ඨ අච්ඡරියා අබ්භුතා ධම්මා, යෙ දිස්වා දිස්වා භික්ඛූ ඉමස්මිං ධම්මවිනයෙ අභිරමන්තී’’ති.

भिक्षुओं! जैसे महासमुद्र विशाल प्राणियों का निवास स्थान है, वहाँ ये प्राणी हैं—तिमि, तिमिंगल, तिमितिमिंगल, असुर, नाग और गंधर्व; महासमुद्र में सौ योजन के शरीर वाले, दो सौ योजन के, तीन सौ योजन के, चार सौ योजन के और पाँच सौ योजन के शरीर वाले प्राणी भी होते हैं; उसी प्रकार, भिक्षुओं! यह धर्म-विनय भी महान पुरुषों का निवास स्थान है; इसमें ये महान पुरुष हैं—स्रोतापन्न, स्रोतापत्ति-फल के साक्षात्कार के लिए प्रतिपन्न, सकृदागामी, सकृदागामी-फल के साक्षात्कार के लिए प्रतिपन्न, अनागामी, अनागामी-फल के साक्षात्कार के लिए प्रतिपन्न, अर्हत और अर्हत्व के लिए प्रतिपन्न। भिक्षुओं! यह जो यह धर्म-विनय महान पुरुषों का निवास स्थान है, जिसमें ये महान पुरुष हैं—स्रोतापन्न, स्रोतापत्ति-फल के साक्षात्कार के लिए प्रतिपन्न, सकृदागामी, सकृदागामी-फल के साक्षात्कार के लिए प्रतिपन्न, अनागामी, अनागामी-फल के साक्षात्कार के लिए प्रतिपन्न, अर्हत और अर्हत्व के लिए प्रतिपन्न; भिक्षुओं! इस धर्म-विनय में यह आठवाँ आश्चर्यजनक और अद्भुत धर्म है, जिसे देख-देखकर भिक्षु इस धर्म-विनय में प्रसन्न होते हैं। भिक्षुओं! इस धर्म-विनय में ये आठ आश्चर्यजनक और अद्भुत धर्म हैं, जिन्हें देख-देखकर भिक्षु इस धर्म-विनय में प्रसन्न होते हैं।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान (प्रेरणादायक वचन) कहा—

‘‘ඡන්නමතිවස්සති, විවටං නාතිවස්සති;

තස්මා ඡන්නං විවරෙථ, එවං තං නාතිවස්සතී’’ති. පඤ්චමං;

ढके हुए को वर्षा भिगोती है, खुले हुए को नहीं भिगोती; इसलिए ढके हुए (दोषों) को खोल दो, इस प्रकार वह नहीं भीगेगा। (पाँचवाँ सुत्त समाप्त)।

6. සොණසුත්තං

६. सोण सुत्त

46. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා මහාකච්චානො අවන්තීසු විහරති කුරරඝරෙ පවත්තෙ පබ්බතෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සොණො උපාසකො කුටිකණ්ණො ආයස්මතො මහාකච්චානස්ස උපට්ඨාකො හොති.

४६. ऐसा मैंने सुना—एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन विहार में विहार कर रहे थे। उस समय आयुष्मान महाकात्यायन अवन्ती देश के कुररघर नगर के पवत्त पर्वत पर विहार कर रहे थे। उस समय 'कुटिकर्ण' (करोड़ों के कुंडल पहनने वाला) सोण नामक उपासक आयुष्मान महाकात्यायन का उपस्थाक (सेवक) था।

අථ ඛො සොණස්ස උපාසකස්ස කුටිකණ්ණස්ස රහොගතස්ස පටිසල්ලීනස්ස එවං චෙතසො පරිවිතක්කො උදපාදි – ‘‘යථා යථා ඛො අය්‍යො මහාකච්චානො ධම්මං දෙසෙති නයිදං සුකරං අගාරං අජ්ඣාවසතා එකන්තපරිපුණ්ණං එකන්තපරිසුද්ධං සඞ්ඛලිඛිතං බ්‍රහ්මචරියං චරිතුං. යංනූනාහං [Pg.145] කෙසමස්සුං ඔහාරෙත්වා කාසායානි වත්ථානි අච්ඡාදෙත්වා අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජෙය්‍ය’’න්ති.

तब एकांत में ध्यानमग्न उपासक कुटिकर्ण सोण के मन में ऐसा विचार उत्पन्न हुआ—'जिस प्रकार आयुष्मान महाकात्यायन धर्म का उपदेश देते हैं, उस (उपदेश) के अनुसार घर में रहते हुए इस एकांततः परिपूर्ण, एकांततः परिशुद्ध और शंख के समान उज्ज्वल ब्रह्मचर्य का पालन करना सुगम नहीं है। क्यों न मैं केश और दाढ़ी मुँड़ाकर, काषाय वस्त्र धारण कर, घर से बेघर होकर प्रव्रजित हो जाऊँ?'

අථ ඛො සොණො උපාසකො කුටිකණ්ණො යෙනායස්මා මහාකච්චානො තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං මහාකච්චානං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො සොණො උපාසකො කුටිකණ්ණො ආයස්මන්තං මහාකච්චානං එතදවොච –

तब उपासक कुटिकर्ण सोण जहाँ आयुष्मान महाकात्यायन थे, वहाँ गया; पहुँचकर आयुष्मान महाकात्यायन को अभिवादन कर एक ओर बैठ गया। एक ओर बैठे हुए उपासक कुटिकर्ण सोण ने आयुष्मान महाकात्यायन से यह कहा—

‘‘ඉධ මය්හං, භන්තෙ, රහොගතස්ස පටිසල්ලීනස්ස එවං චෙතසො පරිවිතක්කො උදපාදි – ‘යථා යථා ඛො අය්‍යො මහාකච්චානො ධම්මං දෙසෙති නයිදං සුකරං අගාරං අජ්ඣාවසතා එකන්තපරිපුණ්ණං එකන්තපරිසුද්ධං සඞ්ඛලිඛිතං බ්‍රහ්මචරියං චරිතුං. යංනූනාහං කෙසමස්සුං ඔහාරෙත්වා කාසායානි වත්ථානි අච්ඡාදෙත්වා අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජෙය්‍ය’න්ති. පබ්බාජෙතු මං, භන්තෙ, අය්‍යො මහාකච්චානො’’ති.

"भन्ते, यहाँ एकांत में ध्यानमग्न रहने पर मेरे मन में ऐसा विचार उत्पन्न हुआ— 'जिस प्रकार आर्य महाकात्यायन धर्म का उपदेश देते हैं, गृहस्थ जीवन में रहते हुए इस अत्यंत परिपूर्ण, अत्यंत शुद्ध और शंख के समान उज्ज्वल ब्रह्मचर्य का पालन करना सुगम नहीं है। क्यों न मैं केश और दाढ़ी मुँडाकर, काषाय वस्त्र धारण कर, घर से बेघर होकर प्रव्रजित हो जाऊँ?' भन्ते, आर्य महाकात्यायन मुझे प्रव्रजित करें।"

එවං වුත්තෙ, ආයස්මා මහාකච්චානො සොණං උපාසකං කුටිකණ්ණං එතදවොච – ‘‘දුක්කරං ඛො, සොණ, යාවජීවං එකභත්තං එකසෙය්‍යං බ්‍රහ්මචරියං. ඉඞ්ඝ ත්වං, සොණ, තත්ථෙව ආගාරිකභූතො සමානො බුද්ධානං සාසනං අනුයුඤ්ජ කාලයුත්තං එකභත්තං එකසෙය්‍යං බ්‍රහ්මචරිය’’න්ති. අථ ඛො සොණස්ස උපාසකස්ස කුටිකණ්ණස්ස යො අහොසි පබ්බජ්ජාභිසඞ්ඛාරො සො පටිපස්සම්භි.

ऐसा कहे जाने पर, आयुष्मान महाकात्यायन ने कुटिकर्ण सोण उपासक से यह कहा— "सोण, जीवनभर एक समय भोजन करने और अकेले सोने वाले ब्रह्मचर्य का पालन करना कठिन है। इसलिए सोण, तुम गृहस्थ रहते हुए ही बुद्धों के शासन का अनुपालन करो और समय-समय पर एक समय भोजन तथा अकेले सोने वाले ब्रह्मचर्य का अभ्यास करो।" तब कुटिकर्ण सोण उपासक का प्रव्रज्या का जो विचार था, वह शांत हो गया।

දුතියම්පි ඛො…පෙ… දුතියම්පි ඛො ආයස්මා මහාකච්චානො සොණං උපාසකං කුටිකණ්ණං එතදවොච – ‘‘දුක්කරං ඛො, සොණ, යාවජීවං එකභත්තං එකසෙය්‍යං බ්‍රහ්මචරියං. ඉඞ්ඝ ත්වං, සොණ, තත්ථෙව ආගාරිකභූතො සමානො බුද්ධානං සාසනං අනුයුඤ්ජ කාලයුත්තං එකභත්තං එකසෙය්‍යං බ්‍රහ්මචරිය’’න්ති. දුතියම්පි ඛො සොණස්ස උපාසකස්ස කුටිකණ්ණස්ස යො අහොසි පබ්බජ්ජාභිසඞ්ඛාරො සො පටිපස්සම්භි.

दूसरी बार भी... (पूर्ववत)... दूसरी बार भी आयुष्मान महाकात्यायन ने कुटिकर्ण सोण उपासक से यह कहा— "सोण, जीवनभर एक समय भोजन करने और अकेले सोने वाले ब्रह्मचर्य का पालन करना कठिन है। इसलिए सोण, तुम गृहस्थ रहते हुए ही बुद्धों के शासन का अनुपालन करो और समय-समय पर एक समय भोजन तथा अकेले सोने वाले ब्रह्मचर्य का अभ्यास करो।" दूसरी बार भी कुटिकर्ण सोण उपासक का प्रव्रज्या का जो विचार था, वह शांत हो गया।

තතියම්පි ඛො සොණස්ස උපාසකස්ස කුටිකණ්ණස්ස රහොගතස්ස පටිසල්ලීනස්ස එවං චෙතසො පරිවිතක්කො උදපාදි – ‘‘යථා යථා ඛො අය්‍යො මහාකච්චානො ධම්මං දෙසෙති නයිදං සුකරං අගාරං අජ්ඣාවසතා එකන්තපරිපුණ්ණං එකන්තපරිසුද්ධං සඞ්ඛලිඛිතං බ්‍රහ්මචරියං චරිතුං. යංනූනාහං කෙසමස්සුං ඔහාරෙත්වා කාසායානි වත්ථානි අච්ඡාදෙත්වා අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජෙය්‍ය’’න්ති. තතියම්පි ඛො සොණො උපාසකො කුටිකණ්ණො [Pg.146] යෙනායස්මා මහාකච්චානො තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං මහාකච්චානං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො සොණො උපාසකො කුටිකණ්ණො ආයස්මන්තං මහාකච්චානං එතදවොච –

तीसरी बार भी कुटिकर्ण सोण उपासक को एकांत में ध्यानमग्न रहने पर मन में ऐसा विचार उत्पन्न हुआ— "जिस प्रकार आर्य महाकात्यायन धर्म का उपदेश देते हैं, गृहस्थ जीवन में रहते हुए इस अत्यंत परिपूर्ण, अत्यंत शुद्ध और शंख के समान उज्ज्वल ब्रह्मचर्य का पालन करना सुगम नहीं है। क्यों न मैं केश और दाढ़ी मुँडाकर, काषाय वस्त्र धारण कर, घर से बेघर होकर प्रव्रजित हो जाऊँ?" तब कुटिकर्ण सोण उपासक जहाँ आयुष्मान महाकात्यायन थे, वहाँ पहुँचा; पहुँचकर आयुष्मान महाकात्यायन को अभिवादन कर एक ओर बैठ गया। एक ओर बैठे हुए कुटिकर्ण सोण उपासक ने आयुष्मान महाकात्यायन से यह कहा—

‘‘ඉධ මය්හං, භන්තෙ, රහොගතස්ස පටිසල්ලීනස්ස එවං චෙතසො පරිවිතක්කො උදපාදි – ‘යථා යථා ඛො අය්‍යො මහාකච්චානො ධම්මං දෙසෙති නයිදං සුකරං අගාරං අජ්ඣාවසතා එකන්තපරිපුණ්ණං එකන්තපරිසුද්ධං සඞ්ඛලිඛිතං බ්‍රහ්මචරියං චරිතුං. යංනූනාහං කෙසමස්සුං ඔහාරෙත්වා කාසායානි වත්ථානි අච්ඡාදෙත්වා අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජෙය්‍ය’න්ති. පබ්බාජෙතු මං, භන්තෙ, අය්‍යො මහාකච්චානො’’ති.

"भन्ते, यहाँ एकांत में ध्यानमग्न रहने पर मेरे मन में ऐसा विचार उत्पन्न हुआ— 'जिस प्रकार आर्य महाकात्यायन धर्म का उपदेश देते हैं, गृहस्थ जीवन में रहते हुए इस अत्यंत परिपूर्ण, अत्यंत शुद्ध और शंख के समान उज्ज्वल ब्रह्मचर्य का पालन करना सुगम नहीं है। क्यों न मैं केश और दाढ़ी मुँडाकर, काषाय वस्त्र धारण कर, घर से बेघर होकर प्रव्रजित हो जाऊँ?' भन्ते, आर्य महाकात्यायन मुझे प्रव्रजित करें।"

අථ ඛො ආයස්මා මහාකච්චානො සොණං උපාසකං කුටිකණ්ණං පබ්බාජෙසි. තෙන ඛො පන සමයෙන අවන්තිදක්ඛිණාපථො අප්පභික්ඛුකො හොති. අථ ඛො ආයස්මා මහාකච්චානො තිණ්ණං වස්සානං අච්චයෙන කිච්ඡෙන කසිරෙන තතො තතො දසවග්ගං භික්ඛුසඞ්ඝං සන්නිපාතෙත්වා ආයස්මන්තං සොණං උපසම්පාදෙසි.

तब आयुष्मान महाकात्यायन ने कुटिकर्ण सोण उपासक को प्रव्रजित किया। उस समय अवंती-दक्षिणापथ में भिक्षुओं की संख्या बहुत कम थी। तब आयुष्मान महाकात्यायन ने तीन वर्ष बीतने पर बड़ी कठिनाई और परिश्रम से यहाँ-वहाँ से दस भिक्षुओं के संघ को एकत्रित कर आयुष्मान सोण को उपसंपदा प्रदान की।

අථ ඛො ආයස්මතො සොණස්ස වස්සංවුට්ඨස්ස රහොගතස්ස පටිසල්ලීනස්ස එවං චෙතසො පරිවිතක්කො උදපාදි – ‘‘න ඛො මෙ සො භගවා සම්මුඛා දිට්ඨො, අපි ච සුතොයෙව මෙ සො භගවා – ‘ඊදිසො ච ඊදිසො චා’ති. සචෙ මං උපජ්ඣායො අනුජානෙය්‍ය, ගච්ඡෙය්‍යාහං තං භගවන්තං දස්සනාය අරහන්තං සම්මාසම්බුද්ධ’’න්ති.

तब वर्षावास व्यतीत करने के बाद, आयुष्मान सोण को एकांत में ध्यानमग्न रहने पर मन में ऐसा विचार उत्पन्न हुआ— "मैंने उन भगवान को साक्षात् नहीं देखा है, केवल उनके विषय में सुना ही है कि वे ऐसे हैं और वैसे हैं। यदि मेरे उपाध्याय मुझे अनुमति दें, तो मैं उन भगवान, अर्हत्, सम्यक सम्बुद्ध के दर्शन के लिए जाऊँगा।"

අථ ඛො ආයස්මා සොණො සායන්හසමයං පටිසල්ලානා වුට්ඨිතො යෙනායස්මා මහාකච්චානො තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං මහාකච්චානං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො ආයස්මා සොණො ආයස්මන්තං මහාකච්චානං එතදවොච –

तब आयुष्मान सोण सायंकाल के समय ध्यान से उठकर जहाँ आयुष्मान महाकात्यायन थे, वहाँ पहुँचे; पहुँचकर आयुष्मान महाकात्यायन को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए आयुष्मान सोण ने आयुष्मान महाकात्यायन से यह कहा—

‘‘ඉධ මය්හං, භන්තෙ, රහොගතස්ස පටිසල්ලීනස්ස එවං චෙතසො පරිවිතක්කො උදපාදි – ‘න ඛො මෙ සො භගවා සම්මුඛා දිට්ඨො, අපි ච සුතොයෙව මෙ සො භගවා – ඊදිසො ච ඊදිසො චා’ති. සචෙ මං උපජ්ඣායො [Pg.147] අනුජානෙය්‍ය, ගච්ඡෙය්‍යාහං තං භගවන්තං දස්සනාය අරහන්තං සම්මාසම්බුද්ධ’’න්ති ( ).

"भन्ते, यहाँ एकांत में ध्यानमग्न रहने पर मेरे मन में ऐसा विचार उत्पन्न हुआ— 'मैंने उन भगवान को साक्षात् नहीं देखा है, केवल उनके विषय में सुना ही है कि वे ऐसे हैं और वैसे हैं। यदि मेरे उपाध्याय मुझे अनुमति दें, तो मैं उन भगवान, अर्हत्, सम्यक सम्बुद्ध के दर्शन के लिए जाऊँगा।'"

‘‘සාධු සාධු, සොණ; ගච්ඡ ත්වං, සොණ, තං භගවන්තං දස්සනාය අරහන්තං සම්මාසම්බුද්ධං. දක්ඛිස්සසි ත්වං, සොණ, තං භගවන්තං පාසාදිකං පසාදනීයං සන්තින්ද්‍රියං සන්තමානසං උත්තමදමථසමථමනුප්පත්තං දන්තං ගුත්තං යතින්ද්‍රියං නාගං. දිස්වාන මම වචනෙන භගවතො පාදෙ සිරසා වන්දාහි, අප්පාබාධං අප්පාතඞ්කං ලහුට්ඨානං බලං ඵාසුවිහාරං පුච්ඡ – ‘උපජ්ඣායො මෙ, භන්තෙ, ආයස්මා මහාකච්චානො භගවතො පාදෙ සිරසා වන්දති, අප්පාබාධං අප්පාතඞ්කං ලහුට්ඨානං බලං ඵාසුවිහාරං පුච්ඡතී’’’ති.

"साधु! साधु! सोण। सोण, तुम उन भगवान, अर्हत्, सम्यक सम्बुद्ध के दर्शन के लिए जाओ। सोण, तुम उन भगवान को देखोगे जो प्रसादपूर्ण, दर्शनीय, शांत इंद्रियों वाले, शांत मन वाले, उत्तम दमन और शम को प्राप्त, जितेन्द्रिय, रक्षित, संयमित इंद्रियों वाले और महान (नाग) हैं। उन्हें देखकर मेरे वचनों से भगवान के चरणों में सिर झुकाकर वंदना करना और उनके स्वास्थ्य, नीरोगता, स्फूर्ति, बल और सुख-विहार के विषय में पूछना— 'भन्ते, मेरे उपाध्याय आयुष्मान महाकात्यायन भगवान के चरणों में सिर झुकाकर वंदना करते हैं और आपके स्वास्थ्य, नीरोगता, स्फूर्ति, बल और सुख-विहार के विषय में पूछते हैं।'"

‘‘එවං, භන්තෙ’’ති ඛො ආයස්මා සොණො ආයස්මතො මහාකච්චානස්ස භාසිතං අභිනන්දිත්වා අනුමොදිත්වා උට්ඨායාසනා ආයස්මන්තං මහාකච්චානං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා සෙනාසනං සංසාමෙත්වා පත්තචීවරමාදාය යෙන සාවත්ථි තෙන චාරිකං පක්කාමි. අනුපුබ්බෙන චාරිකං චරමානො යෙන සාවත්ථි ජෙතවනං අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමො, යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි, උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො ආයස්මා සොණො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘උපජ්ඣායො මෙ, භන්තෙ, ආයස්මා මහාකච්චානො භගවතො පාදෙ සිරසා වන්දති, අප්පාබාධං අප්පාතඞ්කං ලහුට්ඨානං බලං ඵාසුවිහාරං පුච්ඡතී’’ති.

"हे भदन्त, बहुत अच्छा," आयुष्मान सोण ने आयुष्मान महाकात्यायन के वचनों का अभिनन्दन और अनुमोदन कर, आसन से उठकर आयुष्मान महाकात्यायन का अभिवादन किया और प्रदक्षिणा कर, अपने शयनासन को व्यवस्थित किया और पात्र-चीवर लेकर श्रावस्ती की ओर चारिका के लिए प्रस्थान किया। क्रमशः चारिका करते हुए जहाँ श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक का आराम जेतवन था, जहाँ भगवान् थे, वहाँ पहुँचे; पहुँचकर भगवान् का अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए आयुष्मान सोण ने भगवान् से यह कहा— "भन्ते, मेरे उपाध्याय आयुष्मान महाकात्यायन भगवान् के चरणों में सिर झुकाकर वन्दना करते हैं और आपकी अल्प-व्याधि, अल्प-कष्ट, स्फूर्ति, बल और सुख-विहार के विषय में पूछते हैं।"

‘‘කච්චි, භික්ඛු, ඛමනීයං, කච්චි යාපනීයං, කච්චිසි අප්පකිලමථෙන අද්ධානං ආගතො, න ච පිණ්ඩකෙන කිලන්තොසී’’ති? ‘‘ඛමනීයං භගවා, යාපනීයං භගවා, අප්පකිලමථෙන චාහං, භන්තෙ, අද්ධානං ආගතො, න පිණ්ඩකෙන කිලන්තොම්හී’’ති.

"भिक्षु, क्या सब क्षमणीय है? क्या सब यापनीय है? क्या तुम बिना अधिक थकावट के मार्ग तय कर आए हो? क्या भिक्षा के लिए कष्ट तो नहीं हुआ?" "भगवन्, सब क्षमणीय है; भगवन्, सब यापनीय है। भन्ते, मैं बिना अधिक थकावट के मार्ग तय कर आया हूँ और भिक्षा के लिए भी कष्ट नहीं हुआ।"

අථ ඛො භගවා ආයස්මන්තං ආනන්දං ආමන්තෙසි – ‘‘ඉමස්සානන්ද, ආගන්තුකස්ස භික්ඛුනො සෙනාසනං පඤ්ඤාපෙහී’’ති. අථ ඛො ආයස්මතො ආනන්දස්ස එතදහොසි – ‘‘යස්ස ඛො මං භගවා ආණාපෙති [Pg.148] – ‘ඉමස්සානන්ද, ආගන්තුකස්ස භික්ඛුනො සෙනාසනං පඤ්ඤාපෙහී’ති, ඉච්ඡති භගවා තෙන භික්ඛුනා සද්ධිං එකවිහාරෙ වත්ථුං, ඉච්ඡති භගවා ආයස්මතා සොණෙන සද්ධිං එකවිහාරෙ වත්ථු’’න්ති. යස්මිං විහාරෙ භගවා විහරති, තස්මිං විහාරෙ ආයස්මතො සොණස්ස සෙනාසනං පඤ්ඤාපෙසි.

तब भगवान् ने आयुष्मान आनन्द को सम्बोधित किया— "आनन्द, इस आगन्तुक भिक्षु के लिए शयनासन तैयार करो।" तब आयुष्मान आनन्द को यह विचार आया— "भगवान् मुझे जिस भिक्षु के लिए आज्ञा दे रहे हैं कि 'आनन्द, इस आगन्तुक भिक्षु के लिए शयनासन तैयार करो', भगवान् उस भिक्षु के साथ एक ही विहार में रहना चाहते हैं; भगवान् आयुष्मान सोण के साथ एक ही विहार में रहना चाहते हैं।" जिस विहार में भगवान् विहार करते थे, उसी विहार में आयुष्मान सोण के लिए शयनासन तैयार किया।

අථ ඛො භගවා බහුදෙව රත්තිං අබ්භොකාසෙ නිසජ්ජාය වීතිනාමෙත්වා පාදෙ පක්ඛාලෙත්වා විහාරං පාවිසි. ආයස්මාපි ඛො සොණො බහුදෙව රත්තිං අබ්භොකාසෙ නිසජ්ජාය වීතිනාමෙත්වා පාදෙ පක්ඛාලෙත්වා විහාරං පාවිසි. අථ ඛො භගවා රත්තියා පච්චූසසමයං පච්චුට්ඨාය ආයස්මන්තං සොණං අජ්ඣෙසි – ‘‘පටිභාතු තං භික්ඛු ධම්මො භාසිතු’’න්ති.

तब भगवान् ने रात्रि का अधिकांश भाग खुले आकाश में बैठकर व्यतीत किया, फिर पैर धोकर विहार में प्रवेश किया। आयुष्मान सोण ने भी रात्रि का अधिकांश भाग खुले आकाश में बैठकर व्यतीत किया, फिर पैर धोकर विहार में प्रवेश किया। तब भगवान् ने रात्रि के प्रत्युष काल में उठकर आयुष्मान सोण को प्रेरित किया— "भिक्षु, तुम्हें धर्म-भाषण की प्रतिभा स्फुरित हो (तुम धर्म का पाठ करो)।"

‘‘එවං, භන්තෙ’’ති ඛො ආයස්මා සොණො භගවතො පටිස්සුත්වා සොළස අට්ඨකවග්ගිකානි සබ්බානෙව සරෙන අභණි. අථ ඛො භගවා ආයස්මතො සොණස්ස සරභඤ්ඤපරියොසානෙ අබ්භනුමොදි – ‘‘සාධු සාධු, භික්ඛු, සුග්ගහිතානි තෙ, භික්ඛු, සොළස අට්ඨකවග්ගිකානි සුමනසිකතානි සූපධාරිතානි, කල්‍යාණියාසි වාචාය සමන්නාගතො විස්සට්ඨාය අනෙලගළාය අත්ථස්ස විඤ්ඤාපනියා. කති වස්සොසි ත්වං, භික්ඛූ’’ති? ‘‘එකවස්සො අහං භගවා’’ති. ‘‘කිස්ස පන ත්වං, භික්ඛු, එවං චිරං අකාසී’’ති? ‘‘චිරං දිට්ඨො මෙ, භන්තෙ, කාමෙසු ආදීනවො; අපි ච සම්බාධො ඝරාවාසො බහුකිච්චො බහුකරණීයො’’ති.

"जी भन्ते," आयुष्मान सोण ने भगवान् को उत्तर दिया और सभी सोलह अट्ठकवग्ग सूत्रों का सस्वर पाठ किया। तब भगवान् ने आयुष्मान सोण के सस्वर पाठ की समाप्ति पर प्रशंसा की— "साधु! साधु! भिक्षु, तुमने इन सोलह अट्ठकवग्गों को अच्छी तरह सीखा है, अच्छी तरह मनन किया है और अच्छी तरह धारण किया है। तुम कल्याणकारी, स्पष्ट, निर्दोष और अर्थ को समझाने वाली वाणी से युक्त हो। भिक्षु, तुम्हें कितने वर्ष (दीक्षा लिए) हुए हैं?" "भगवन्, मुझे एक वर्ष हुआ है।" "भिक्षु, तुमने इतने समय तक विलम्ब क्यों किया?" "भन्ते, मैंने काम-भोगों में दोष तो बहुत पहले देख लिया था, किन्तु गृहस्थ जीवन बाधाओं से भरा, बहुत कार्यों वाला और बहुत कर्तव्यों वाला होता है।"

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान् ने इस अर्थ को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘දිස්වා ආදීනවං ලොකෙ, ඤත්වා ධම්මං නිරූපධිං;

අරියො න රමතී පාපෙ, පාපෙ න රමතී සුචී’’ති. ඡට්ඨං;

"लोक में दोष को देखकर और उपाधि-रहित धर्म को जानकर, आर्य पाप में रमण नहीं करता; पवित्र पुरुष पाप में रमण नहीं करता।" (छठा सूत्र)

7. කඞ්ඛාරෙවතසුත්තං

७. कङ्खारेवत सुत्त

47. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා කඞ්ඛාරෙවතො භගවතො අවිදූරෙ නිසින්නො හොති පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය අත්තනො කඞ්ඛාවිතරණවිසුද්ධිං පච්චවෙක්ඛමානො.

४७. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान् श्रावस्ती के अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय आयुष्मान कङ्खारेवत भगवान् के पास ही पालथी मारकर, शरीर को सीधा रखकर, अपनी कङ्खावितरण-विसुद्धि का प्रत्यवेक्षण करते हुए बैठे थे।

අද්දසා [Pg.149] ඛො භගවා ආයස්මන්තං කඞ්ඛාරෙවතං අවිදූරෙ නිසින්නං පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය අත්තනො කඞ්ඛාවිතරණවිසුද්ධිං පච්චවෙක්ඛමානං.

भगवान् ने आयुष्मान कङ्खारेवत को पास ही पालथी मारकर, शरीर को सीधा रखकर, अपनी कङ्खावितरण-विसुद्धि का प्रत्यवेक्षण करते हुए बैठे देखा।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान् ने इस अर्थ को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘යා කාචි කඞ්ඛා ඉධ වා හුරං වා,සකවෙදියා වා පරවෙදියා වා;

යෙ ඣායිනො තා පජහන්ති සබ්බා,ආතාපිනො බ්‍රහ්මචරියං චරන්තා’’ති. සත්තමං;

"यहाँ या परलोक में, स्वयं के विषय में या दूसरों के विषय में जो भी सन्देह हैं; ध्यानी, उद्योगी और ब्रह्मचर्य का पालन करने वाले उन सभी को त्याग देते हैं।" (सातवाँ सूत्र)

8. සඞ්ඝභෙදසුත්තං

८. संघभेद सुत्त

48. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා රාජගහෙ විහරති වෙළුවනෙ කලන්දකනිවාපෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා ආනන්දො තදහුපොසථෙ පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය රාජගහං පිණ්ඩාය පාවිසි.

४८. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान् राजगृह के वेणुवन कलन्दक-निवाप में विहार कर रहे थे। उस समय आयुष्मान आनन्द उपोसथ के दिन, पूर्वाह्न समय में निवसन पहनकर और पात्र-चीवर लेकर राजगृह में भिक्षा के लिए प्रविष्ट हुए।

අද්දසා ඛො දෙවදත්තො ආයස්මන්තං ආනන්දං රාජගහෙ පිණ්ඩාය චරන්තං. දිස්වාන යෙනායස්මා ආනන්දො තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං ආනන්දං එතදවොච – ‘‘අජ්ජතග්ගෙ දානාහං, ආවුසො ආනන්ද, අඤ්ඤත්‍රෙව භගවතා අඤ්ඤත්‍ර භික්ඛුසඞ්ඝා උපොසථං කරිස්සාමි සඞ්ඝකම්මානි චා’’ති.

देवदत्त ने आयुष्मान आनन्द को राजगृह में भिक्षा के लिए घूमते हुए देखा। देखकर जहाँ आयुष्मान आनन्द थे, वहाँ आया; आकर आयुष्मान आनन्द से यह कहा— "आवुस आनन्द, आज से मैं भगवान् को छोड़कर और भिक्षु-संघ को छोड़कर अलग ही उपोसथ करूँगा और संघ-कर्म भी करूँगा।"

අථ ඛො ආයස්මා ආනන්දො රාජගහෙ පිණ්ඩාය චරිත්වා පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො ආයස්මා ආනන්දො භගවන්තං එතදවොච –

तब आयुष्मान आनन्द राजगृह में भिक्षाटन कर, भोजन के पश्चात भिक्षा-चर्या से लौटकर जहाँ भगवान् थे, वहाँ पहुँचे; पहुँचकर भगवान् का अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए आयुष्मान आनन्द ने भगवान् से यह कहा—

‘‘ඉධාහං, භන්තෙ, පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය රාජගහං පිණ්ඩාය පාවිසි. අද්දසා ඛො මං, භන්තෙ, දෙවදත්තො රාජගහෙ පිණ්ඩාය චරන්තං. දිස්වාන යෙනාහං තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා මං එතදවොච – ‘අජ්ජතග්ගෙ දානාහං, ආවුසො ආනන්ද, අඤ්ඤත්‍රෙව භගවතා අඤ්ඤත්‍ර භික්ඛුසඞ්ඝා උපොසථං කරිස්සාමි සඞ්ඝකම්මානි චා’ති. අජ්ජ, භන්තෙ, දෙවදත්තො සඞ්ඝං භින්දිස්සති, උපොසථඤ්ච කරිස්සති සඞ්ඝකම්මානි චා’’ති.

"भन्ते! आज सुबह मैं निवसन (अधोवस्त्र) पहनकर, पात्र और चीवर लेकर राजगृह में भिक्षा के लिए प्रविष्ट हुआ। भन्ते! राजगृह में भिक्षाटन करते हुए मुझे देवदत्त ने देखा। देखकर वह मेरे पास आया और मुझसे यह कहा— 'आयुष्मान् आनन्द! आज से मैं भगवान् के बिना और भिक्षु-संघ के बिना ही उपोसथ करूँगा और संघ-कर्म भी करूँगा।' भन्ते! आज देवदत्त संघ को विभाजित करेगा और (अलग से) उपोसथ तथा संघ-कर्म करेगा।"

අථ [Pg.150] ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान् ने इस बात को जानकर उस समय यह उदान (हृदयोद्गार) प्रकट किया—

‘‘සුකරං සාධුනා සාධු, සාධු පාපෙන දුක්කරං ;

පාපං පාපෙන සුකරං, පාපමරියෙහි දුක්කර’’න්ති. අට්ඨමං;

"सज्जन के लिए अच्छा कार्य करना सरल है, किन्तु दुर्जन के लिए अच्छा कार्य करना कठिन है। दुर्जन के लिए बुरा कार्य करना सरल है, किन्तु आर्यों (सज्जनों) के लिए बुरा कार्य करना कठिन है।" (आठवाँ सुत्त)

9. සධායමානසුත්තං

९. सधायमान सुत्त

49. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා කොසලෙසු චාරිකං චරති මහතා භික්ඛුසඞ්ඝෙන සද්ධිං. තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලා මාණවකා භගවතො අවිදූරෙ සධායමානරූපා අතික්කමන්ති. අද්දසා ඛො භගවා සම්බහුලෙ මාණවකෙ අවිදූරෙ සධායමානරූපෙ අතික්කන්තෙ.

४९. ऐसा मैंने सुना है— एक समय भगवान् कोसल जनपद में विशाल भिक्षु-संघ के साथ चारिका कर रहे थे। उस समय बहुत से युवक भगवान् के पास ही शोर-शराबा (हंसी-मजाक) करते हुए निकल रहे थे। भगवान् ने उन बहुत से युवकों को पास ही शोर-शराबा करते हुए निकलते देखा।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान् ने इस बात को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘පරිමුට්ඨා පණ්ඩිතාභාසා, වාචාගොචරභාණිනො;

යාවිච්ඡන්ති මුඛායාමං, යෙන නීතා න තං විදූ’’ති. නවමං;

"स्मृति-भ्रष्ट (असावधान), स्वयं को विद्वान समझने वाले, केवल वाचालता में कुशल ये लोग जितना चाहते हैं उतना मुँह खोलकर बोलते हैं; वे यह नहीं जानते कि वे किस (अज्ञान या प्रमाद) के वशीभूत होकर ऐसा कर रहे हैं।" (नौवाँ सुत्त)

10. චූළපන්ථකසුත්තං

१०. चूलपन्थक सुत्त

50. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා චූළපන්ථකො භගවතො අවිදූරෙ නිසින්නො හොති පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය පරිමුඛං සතිං උපට්ඨපෙත්වා.

५०. ऐसा मैंने सुना है— एक समय भगवान् श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन विहार में विहार कर रहे थे। उस समय आयुष्मान् चूलपन्थक भगवान् के पास ही पालथी मारकर, शरीर को सीधा रखकर और सामने स्मृति को स्थापित कर बैठे हुए थे।

අද්දසා ඛො භගවා ආයස්මන්තං චූළපන්ථකං අවිදූරෙ නිසින්නං පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය පරිමුඛං සතිං උපට්ඨපෙත්වා.

भगवान् ने आयुष्मान् चूलपन्थक को पास ही पालथी मारकर, शरीर को सीधा रखकर और सामने स्मृति को स्थापित कर बैठे हुए देखा।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान् ने इस बात को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘ඨිතෙන [Pg.151] කායෙන ඨිතෙන චෙතසා,තිට්ඨං නිසින්නො උද වා සයානො;

එතං සතිං භික්ඛු අධිට්ඨහානො,ලභෙථ පුබ්බාපරියං විසෙසං;

ලද්ධාන පුබ්බාපරියං විසෙසං,අදස්සනං මච්චුරාජස්ස ගච්ඡෙ’’ති. දසමං;

"स्थिर शरीर और स्थिर चित्त के साथ, चाहे खड़ा हो, बैठा हो या लेटा हो; जो भिक्षु इस प्रकार स्मृति को अधिष्ठित (स्थापित) रखता है, वह उत्तरोत्तर विशेष गुणों (अध्यात्मिक प्रगति) को प्राप्त करता है। उत्तरोत्तर विशेष गुणों को प्राप्त कर वह मृत्युराज की दृष्टि से ओझल (निर्वाण) हो जाता है।" (दसवाँ सुत्त)

සොණවග්ගො පඤ්චමො නිට්ඨිතො.

पाँचवाँ सोण वर्ग समाप्त।

තස්සුද්දානං –

उसका सारांश (उद्दान) इस प्रकार है—

පියො අප්පායුකා කුට්ඨී, කුමාරකා උපොසථො;

සොණො ච රෙවතො භෙදො, සධාය පන්ථකෙන චාති.

पिय (राजा), अप्पायुका, कुट्ठी, कुमारक, उपोसथ, सोण, रेवत, भेद (आनन्द), सधाय और पन्थक— ये दस सुत्त हैं।

6. ජච්චන්ධවග්ගො

६. जच्चन्ध वर्ग

1. ආයුසඞ්ඛාරොස්සජ්ජනසුත්තං

१. आयुसंखारोस्सज्जन सुत्त

51. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා වෙසාලියං විහරති මහාවනෙ කූටාගාරසාලායං. අථ ඛො භගවා පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය වෙසාලිං පිණ්ඩාය පාවිසි. වෙසාලියං පිණ්ඩාය චරිත්වා පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තො ආයස්මන්තං ආනන්දං ආමන්තෙසි – ‘‘ගණ්හාහි, ආනන්ද, නිසීදනං. යෙන චාපාලං චෙතියං තෙනුපසඞ්කමිස්සාම දිවාවිහාරායා’’ති.

५१. ऐसा मैंने सुना है— एक समय भगवान् वैशाली के महावन में कूटागारशाला में विहार कर रहे थे। तब भगवान् पूर्वाह्न के समय निवसन पहनकर, पात्र और चीवर लेकर वैशाली में भिक्षा के लिए प्रविष्ट हुए। वैशाली में भिक्षाटन कर, भोजन के पश्चात् भिक्षाटन से लौटकर उन्होंने आयुष्मान् आनन्द को सम्बोधित किया— 'आनन्द! निसीदन (बिछाने का आसन) उठा लो, हम दिन के विहार (विश्राम) के लिए चापाल चैत्य की ओर चलेंगे'।

‘‘එවං, භන්තෙ’’ති ඛො ආයස්මා ආනන්දො භගවතො පටිස්සුත්වා නිසීදනං ආදාය භගවන්තං පිට්ඨිතො පිට්ඨිතො අනුබන්ධි. අථ ඛො භගවා යෙන චාපාලං චෙතියං තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා පඤ්ඤත්තෙ ආසනෙ නිසීදි. නිසජ්ජ ඛො භගවා ආයස්මන්තං ආනන්දං ආමන්තෙසි –

आयुष्मान् आनन्द ने 'जी भन्ते' कहकर भगवान् को उत्तर दिया और निसीदन लेकर भगवान् के पीछे-पीछे चल दिए। तब भगवान् जहाँ चापाल चैत्य था, वहाँ पहुँचे और बिछाए हुए आसन पर बैठ गए। बैठकर भगवान् ने आयुष्मान् आनन्द को सम्बोधित किया—

‘‘රමණීයා, ආනන්ද, වෙසාලී; රමණීයං උදෙනං චෙතියං; රමණීයං ගොතමකං චෙතියං; රමණීයං සත්තම්බං චෙතියං; රමණීයං බහුපුත්තං චෙතියං; රමණීයං සාරන්දදං චෙතියං; රමණීයං චාපාලං චෙතියං. යස්ස කස්සචි, ආනන්ද[Pg.152], චත්තාරො ඉද්ධිපාදා භාවිතා බහුලීකතා යානීකතා වත්ථුකතා අනුට්ඨිතා පරිචිතා සුසමාරද්ධා, සො ආකඞ්ඛමානො ( ) කප්පං වා තිට්ඨෙය්‍ය කප්පාවසෙසං වා. තථාගතස්ස ඛො, ආනන්ද, චත්තාරො ඉද්ධිපාදා භාවිතා බහුලීකතා යානීකතා වත්ථුකතා අනුට්ඨිතා පරිචිතා සුසමාරද්ධා. ආකඞ්ඛමානො, ආනන්ද, තථාගතො කප්පං වා තිට්ඨෙය්‍ය කප්පාවසෙසං වා’’ති.

"आनन्द! वैशाली रमणीय है; उदेन चैत्य रमणीय है; गोतमक चैत्य रमणीय है; सत्तम्ब चैत्य रमणीय है; बहुपुत्त चैत्य रमणीय है; सारन्दद चैत्य रमणीय है; चापाल चैत्य रमणीय है। आनन्द! जिसने भी चार ऋद्धिपादों का भावित, बहुलीकृत, यान के समान (अभ्यस्त), आधार के समान (प्रतिष्ठित), अनुष्ठित, परिचित और सुसमारब्ध (भली-भाँति आरम्भ) किया है, वह यदि चाहे तो एक कल्प तक या कल्प के शेष भाग तक जीवित रह सकता है। आनन्द! तथागत ने चार ऋद्धिपादों को भावित, बहुलीकृत, यान के समान, आधार के समान, अनुष्ठित, परिचित और सुसमारब्ध किया है। आनन्द! यदि तथागत चाहें तो एक कल्प तक या कल्प के शेष भाग तक जीवित रह सकते हैं।"

එවම්පි ඛො ආයස්මා ආනන්දො භගවතා ඔළාරිකෙ නිමිත්තෙ කයිරමානෙ, ඔළාරිකෙ ඔභාසෙ කයිරමානෙ, නාසක්ඛි පටිවිජ්ඣිතුං; න භගවන්තං යාචි – ‘‘තිට්ඨතු, භන්තෙ, භගවා කප්පං; තිට්ඨතු සුගතො කප්පං බහුජනහිතාය බහුජනසුඛාය ලොකානුකම්පාය අත්ථාය හිතාය සුඛාය දෙවමනුස්සාන’’න්ති, යථා තං මාරෙන පරියුට්ඨිතචිත්තො. දුතියම්පි ඛො…පෙ… තතියම්පි ඛො භගවා ආයස්මන්තං ආනන්දං ආමන්තෙසි –

भगवान् द्वारा इतना स्पष्ट संकेत दिए जाने पर भी, इतना स्पष्ट आभास कराए जाने पर भी, आयुष्मान् आनन्द उसे समझ न सके; उन्होंने भगवान् से यह प्रार्थना नहीं की— 'भन्ते! भगवान् बहुजन के हित के लिए, बहुजन के सुख के लिए, लोक पर अनुकम्पा के लिए, देवों और मनुष्यों के अर्थ, हित और सुख के लिए एक कल्प तक ठहरें; सुगत एक कल्प तक ठहरें', क्योंकि उनका चित्त मार द्वारा वशीभूत (आविष्ट) था। दूसरी बार भी... तीसरी बार भी भगवान् ने आयुष्मान् आनन्द को सम्बोधित किया—

‘‘රමණීයා, ආනන්ද, වෙසාලී; රමණීයං උදෙනං චෙතියං; රමණීයං ගොතමකං චෙතියං; රමණීයං සත්තම්බං චෙතියං; රමණීයං බහුපුත්තං චෙතියං; රමණීයං සාරන්දදං චෙතියං; රමණීයං චාපාලං චෙතියං. යස්ස කස්සචි, ආනන්ද, චත්තාරො ඉද්ධිපාදා භාවිතා බහුලීකතා යානීකතා වත්ථුකතා අනුට්ඨිතා පරිචිතා සුසමාරද්ධා, සො ආකඞ්ඛමානො කප්පං වා තිට්ඨෙය්‍ය කප්පාවසෙසං වා. තථාගතස්ස ඛො, ආනන්ද, චත්තාරො ඉද්ධිපාදා භාවිතා බහුලීකතා යානීකතා වත්ථුකතා අනුට්ඨිතා පරිචිතා සුසමාරද්ධා. ආකඞ්ඛමානො, ආනන්ද, තථාගතො කප්පං වා තිට්ඨෙය්‍ය කප්පාවසෙසං වා’’ති.

"आनन्द! वैशाली रमणीय है; उदेन चैत्य रमणीय है; गोतमक चैत्य रमणीय है; सत्तम्ब चैत्य रमणीय है; बहुपुत्त चैत्य रमणीय है; सारन्दद चैत्य रमणीय है; चापाल चैत्य रमणीय है। आनन्द! जिसने भी चार ऋद्धिपादों का भावित, बहुलीकृत, यान के समान, आधार के समान, अनुष्ठित, परिचित और सुसमारब्ध किया है, वह यदि चाहे तो एक कल्प तक या कल्प के शेष भाग तक जीवित रह सकता है। आनन्द! तथागत ने चार ऋद्धिपादों को भावित, बहुलीकृत, यान के समान, आधार के समान, अनुष्ठित, परिचित और सुसमारब्ध किया है। आनन्द! यदि तथागत चाहें तो एक कल्प तक या कल्प के शेष भाग तक जीवित रह सकते हैं।"

එවම්පි ඛො ආයස්මා ආනන්දො භගවතා ඔළාරිකෙ නිමිත්තෙ කයිරමානෙ, ඔළාරිකෙ ඔභාසෙ කයිරමානෙ, නාසක්ඛි පටිවිජ්ඣිතුං; න භගවන්තං යාචි – ‘‘තිට්ඨතු, භන්තෙ, භගවා කප්පං; තිට්ඨතු සුගතො කප්පං බහුජනහිතාය බහුජනසුඛාය ලොකානුකම්පාය අත්ථාය හිතාය සුඛාය දෙවමනුස්සාන’’න්ති, යථා තං මාරෙන පරියුට්ඨිතචිත්තො.

इस प्रकार भगवान द्वारा स्पष्ट संकेत दिए जाने पर भी, स्पष्ट आभास कराए जाने पर भी, आयुष्मान आनन्द उसे समझ न सके; उन्होंने भगवान से यह याचना नहीं की— 'भन्ते! भगवान कल्प भर ठहरें; सुगत बहुजन हिताय, बहुजन सुखाय, लोक पर अनुकम्पा के लिए, देवों और मनुष्यों के अर्थ, हित और सुख के लिए कल्प भर ठहरें', क्योंकि उनका चित्त मार के वश में था।

අථ ඛො භගවා ආයස්මන්තං ආනන්දං ආමන්තෙසි – ‘‘ගච්ඡ ත්වං, ආනන්ද, යස්සදානි කාලං මඤ්ඤසී’’ති. ‘‘එවං, භන්තෙ’’ති ඛො ආයස්මා ආනන්දො භගවතො [Pg.153] පටිස්සුත්වා උට්ඨායාසනා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා අවිදූරෙ අඤ්ඤතරස්මිං රුක්ඛමූලෙ නිසීදි.

तब भगवान ने आयुष्मान आनन्द को संबोधित किया— 'आनन्द, तुम जाओ, अब तुम जिसका समय समझो (अर्थात् जो उचित समझो, वह करो)।' 'जी भन्ते', आयुष्मान आनन्द ने भगवान को उत्तर दिया और आसन से उठकर, भगवान का अभिवादन कर, उनकी प्रदक्षिणा की और पास ही एक वृक्ष के नीचे बैठ गए।

අථ ඛො මාරො පාපිමා, අචිරපක්කන්තෙ ආයස්මන්තෙ ආනන්දෙ, යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා එකමන්තං අට්ඨාසි. එකමන්තං ඨිතො ඛො මාරො පාපිමා භගවන්තං එතදවොච –

तब आयुष्मान आनन्द के जाने के कुछ ही समय बाद, पापी मार वहाँ आया जहाँ भगवान थे; आकर वह एक ओर खड़ा हो गया। एक ओर खड़े होकर पापी मार ने भगवान से यह कहा—

‘‘පරිනිබ්බාතු දානි, භන්තෙ, භගවා; පරිනිබ්බාතු සුගතො; පරිනිබ්බානකාලො දානි, භන්තෙ, භගවතො. භාසිතා ඛො පනෙසා, භන්තෙ, භගවතා වාචා – ‘න තාවාහං, පාපිම, පරිනිබ්බායිස්සාමි යාව මෙ භික්ඛූ න සාවකා භවිස්සන්ති වියත්තා විනීතා විසාරදා බහුස්සුතා ධම්මධරා ධම්මානුධම්මප්පටිපන්නා සාමීචිප්පටිපන්නා අනුධම්මචාරිනො, සකං ආචරියකං උග්ගහෙත්වා ආචික්ඛිස්සන්ති දෙසෙස්සන්ති පඤ්ඤපෙස්සන්ති පට්ඨපෙස්සන්ති විවරිස්සන්ති විභජිස්සන්ති උත්තානීකරිස්සන්ති උප්පන්නං පරප්පවාදං සහධම්මෙන සුනිග්ගහිතං නිග්ගහෙත්වා සප්පාටිහාරියං ධම්මං දෙසෙස්සන්තී’ති. එතරහි ඛො පන, භන්තෙ භික්ඛූ භගවතො සාවකා වියත්තා විනීතා විසාරදා බහුස්සුතා ධම්මධරා ධම්මානුධම්මප්පටිපන්නා සාමීචිප්පටිපන්නා අනුධම්මචාරිනො සකං ආචරියකං උග්ගහෙත්වා ආචික්ඛන්ති දෙසෙන්ති පඤ්ඤපෙන්ති පට්ඨපෙන්ති විවරන්ති විභජන්ති උත්තානීකරොන්ති උප්පන්නං පරප්පවාදං සහධම්මෙන සුනිග්ගහිතං නිග්ගහෙත්වා සප්පාටිහාරියං ධම්මං දෙසෙන්ති. පරිනිබ්බාතු දානි, භන්තෙ, භගවා; පරිනිබ්බාතු සුගතො; පරිනිබ්බානකාලො දානි, භන්තෙ, භගවතො.

''भन्ते! अब भगवान परिनिर्वाण प्राप्त करें; सुगत परिनिर्वाण प्राप्त करें; भन्ते! अब भगवान के परिनिर्वाण का समय है। भन्ते! भगवान ने यह वचन कहा था— 'पापी (मार)! मैं तब तक परिनिर्वाण प्राप्त नहीं करूँगा, जब तक कि मेरे भिक्षु श्रावक निपुण, विनीत, विशारद, बहुश्रुत, धम्मधर, धम्मानुधम्म प्रतिपन्न, उचित मार्ग पर चलने वाले और धर्मानुसार आचरण करने वाले न हो जाएँ; और अपने आचार्य के उपदेशों को ग्रहण कर उन्हें कह न सकें, उपदेश न दे सकें, प्रज्ञापित न कर सकें, स्थापित न कर सकें, खोल न सकें, विभाजित न कर सकें, स्पष्ट न कर सकें; तथा उत्पन्न हुए पर-प्रवादों (विपरीत मतों) को धर्म के अनुसार अच्छी तरह निग्रह कर चमत्कारपूर्ण धर्म का उपदेश न दे सकें।' भन्ते! अब भगवान के भिक्षु श्रावक निपुण, विनीत, विशारद, बहुश्रुत, धम्मधर, धम्मानुधम्म प्रतिपन्न, उचित मार्ग पर चलने वाले और धर्मानुसार आचरण करने वाले हैं; वे अपने आचार्य के उपदेशों को ग्रहण कर उन्हें कहते हैं, उपदेश देते हैं, प्रज्ञापित करते हैं, स्थापित करते हैं, खोलते हैं, विभाजित करते हैं, स्पष्ट करते हैं; तथा उत्पन्न हुए पर-प्रवादों को धर्म के अनुसार अच्छी तरह निग्रह कर चमत्कारपूर्ण धर्म का उपदेश देते हैं। भन्ते! अब भगवान परिनिर्वाण प्राप्त करें; सुगत परिनिर्वाण प्राप्त करें; भन्ते! अब भगवान के परिनिर्वाण का समय है।''

‘‘භාසිතා ඛො පනෙසා, භන්තෙ, භගවතා වාචා – ‘න තාවාහං, පාපිම, පරිනිබ්බායිස්සාමි යාව මෙ භික්ඛුනියො න සාවිකා භවිස්සන්ති වියත්තා විනීතා විසාරදා බහුස්සුතා ධම්මධරා ධම්මානුධම්මප්පටිපන්නා සාමීචිප්පටිපන්නා අනුධම්මචාරිනියො සකං ආචරියකං උග්ගහෙත්වා ආචික්ඛිස්සන්ති දෙසෙස්සන්ති පඤ්ඤපෙස්සන්ති පට්ඨපෙස්සන්ති විවරිස්සන්ති විභජිස්සන්ති උත්තානීකරිස්සන්ති උප්පන්නං පරප්පවාදං සහධම්මෙන සුනිග්ගහිතං නිග්ගහෙත්වා සප්පාටිහාරියං ධම්මං දෙසෙස්සන්තී’ති. එතරහි ඛො පන, භන්තෙ, භික්ඛුනියො භගවතො සාවිකා වියත්තා විනීතා විසාරදා බහුස්සුතා ධම්මධරා ධම්මානුධම්මප්පටිපන්නා සාමීචිප්පටිපන්නා [Pg.154] අනුධම්මචාරිනියො සකං ආචරියකං උග්ගහෙත්වා ආචික්ඛන්ති දෙසෙන්ති පඤ්ඤපෙන්ති පට්ඨපෙන්ති විවරන්ති විභජන්ති උත්තානීකරොන්ති උප්පන්නං පරප්පවාදං සහධම්මෙන සුනිග්ගහිතං නිග්ගහෙත්වා සප්පාටිහාරියං ධම්මං දෙසෙන්ති. පරිනිබ්බාතු දානි, භන්තෙ, භගවා; පරිනිබ්බාතු සුගතො; පරිනිබ්බානකාලො දානි, භන්තෙ, භගවතො.

''भन्ते! भगवान ने यह वचन कहा था— 'पापी! मैं तब तक परिनिर्वाण प्राप्त नहीं करूँगा, जब तक कि मेरी भिक्षुणी श्राविकाएँ निपुण, विनीत, विशारद, बहुश्रुत, धम्मधर, धम्मानुधम्म प्रतिपन्ना, उचित मार्ग पर चलने वाली और धर्मानुसार आचरण करने वाली न हो जाएँ; और अपने आचार्य के उपदेशों को ग्रहण कर उन्हें कह न सकें, उपदेश न दे सकें, प्रज्ञापित न कर सकें, स्थापित न कर सकें, खोल न सकें, विभाजित न कर सकें, स्पष्ट न कर सकें; तथा उत्पन्न हुए पर-प्रवादों को धर्म के अनुसार अच्छी तरह निग्रह कर चमत्कारपूर्ण धर्म का उपदेश न दे सकें।' भन्ते! अब भगवान की भिक्षुणी श्राविकाएँ निपुण, विनीत, विशारद, बहुश्रुत, धम्मधर, धम्मानुधम्म प्रतिपन्ना, उचित मार्ग पर चलने वाली और धर्मानुसार आचरण करने वाली हैं; वे अपने आचार्य के उपदेशों को ग्रहण कर उन्हें कहती हैं, उपदेश देती हैं, प्रज्ञापित करती हैं, स्थापित करती हैं, खोलती हैं, विभाजित करती हैं, स्पष्ट करती हैं; तथा उत्पन्न हुए पर-प्रवादों को धर्म के अनुसार अच्छी तरह निग्रह कर चमत्कारपूर्ण धर्म का उपदेश देती हैं। भन्ते! अब भगवान परिनिर्वाण प्राप्त करें; सुगत परिनिर्वाण प्राप्त करें; भन्ते! अब भगवान के परिनिर्वाण का समय है।''

‘‘භාසිතා ඛො පනෙසා, භන්තෙ, භගවතා වාචා – ‘න තාවාහං, පාපිම, පරිනිබ්බායිස්සාමි යාව මෙ උපාසකා න සාවකා භවිස්සන්ති වියත්තා විනීතා විසාරදා බහුස්සුතා ධම්මධරා ධම්මානුධම්මප්පටිපන්නා සාමීචිප්පටිපන්නා අනුධම්මචාරිනො සකං ආචරියකං උග්ගහෙත්වා ආචික්ඛිස්සන්ති දෙසෙස්සන්ති පඤ්ඤපෙස්සන්ති පට්ඨපෙස්සන්ති විවරිස්සන්ති විභජිස්සන්ති උත්තානීකරිස්සන්ති උප්පන්නං පරප්පවාදං සහධම්මෙන සුනිග්ගහිතං නිග්ගහෙත්වා සප්පාටිහාරියං ධම්මං දෙසෙස්සන්තී’ති. එතරහි ඛො පන, භන්තෙ, උපාසකා භගවතො සාවකා වියත්තා විනීතා විසාරදා බහුස්සුතා ධම්මධරා ධම්මානුධම්මප්පටිපන්නා සාමීචිප්පටිපන්නා අනුධම්මචාරිනො සකං ආචරියකං උග්ගහෙත්වා ආචික්ඛන්ති දෙසෙන්ති පඤ්ඤපෙන්ති පට්ඨපෙන්ති විවරන්ති විභජන්ති උත්තානීකරොන්ති උප්පන්නං පරප්පවාදං සහධම්මෙන සුනිග්ගහිතං නිග්ගහෙත්වා සප්පාටිහාරියං ධම්මං දෙසෙන්ති. පරිනිබ්බාතු දානි, භන්තෙ, භගවා; පරිනිබ්බාතු සුගතො; පරිනිබ්බානකාලො දානි, භන්තෙ, භගවතො.

''भन्ते! भगवान ने यह वचन कहा था— 'पापी! मैं तब तक परिनिर्वाण प्राप्त नहीं करूँगा, जब तक कि मेरे उपासक श्रावक निपुण, विनीत, विशारद, बहुश्रुत, धम्मधर, धम्मानुधम्म प्रतिपन्न, उचित मार्ग पर चलने वाले और धर्मानुसार आचरण करने वाले न हो जाएँ; और अपने आचार्य के उपदेशों को ग्रहण कर उन्हें कह न सकें, उपदेश न दे सकें, प्रज्ञापित न कर सकें, स्थापित न कर सकें, खोल न सकें, विभाजित न कर सकें, स्पष्ट न कर सकें; तथा उत्पन्न हुए पर-प्रवादों को धर्म के अनुसार अच्छी तरह निग्रह कर चमत्कारपूर्ण धर्म का उपदेश न दे सकें।' भन्ते! अब भगवान के उपासक श्रावक निपुण, विनीत, विशारद, बहुश्रुत, धम्मधर, धम्मानुधम्म प्रतिपन्न, उचित मार्ग पर चलने वाले और धर्मानुसार आचरण करने वाले हैं; वे अपने आचार्य के उपदेशों को ग्रहण कर उन्हें कहते हैं, उपदेश देते हैं, प्रज्ञापित करते हैं, स्थापित करते हैं, खोलते हैं, विभाजित करते हैं, स्पष्ट करते हैं; तथा उत्पन्न हुए पर-प्रवादों को धर्म के अनुसार अच्छी तरह निग्रह कर चमत्कारपूर्ण धर्म का उपदेश देते हैं। भन्ते! अब भगवान परिनिर्वाण प्राप्त करें; सुगत परिनिर्वाण प्राप्त करें; भन्ते! अब भगवान के परिनिर्वाण का समय है।''

‘‘භාසිතා ඛො පනෙසා, භන්තෙ, භගවතා වාචා – ‘න තාවාහං, පාපිම, පරිනිබ්බායිස්සාමි යාව මෙ උපාසිකා න සාවිකා භවිස්සන්ති වියත්තා විනීතා විසාරදා බහුස්සුතා ධම්මධරා ධම්මානුධම්මප්පටිපන්නා සාමීචිප්පටිපන්නා අනුධම්මචාරිනියො සකං ආචරියකං උග්ගහෙත්වා ආචික්ඛිස්සන්ති දෙසෙස්සන්ති පඤ්ඤපෙස්සන්ති පට්ඨපෙස්සන්ති විවරිස්සන්ති විභජිස්සන්ති උත්තානීකරිස්සන්ති උප්පන්නං පරප්පවාදං සහධම්මෙන සුනිග්ගහිතං නිග්ගහෙත්වා සප්පාටිහාරියං ධම්මං දෙසෙස්සන්තී’ති. එතරහි ඛො පන, භන්තෙ, උපාසිකා භගවතො සාවිකා වියත්තා විනීතා විසාරදා බහුස්සුතා ධම්මධරා ධම්මානුධම්මප්පටිපන්නා සාමීචිප්පටිපන්නා අනුධම්මචාරිනියො සකං ආචරියකං උග්ගහෙත්වා ආචික්ඛන්ති දෙසෙන්ති පඤ්ඤපෙන්ති පට්ඨපෙන්ති විවරන්ති විභජන්ති උත්තානීකරොන්ති උප්පන්නං පරප්පවාදං සහධම්මෙන සුනිග්ගහිතං නිග්ගහෙත්වා සප්පාටිහාරියං ධම්මං දෙසෙන්ති. පරිනිබ්බාතු දානි, භන්තෙ, භගවා; පරිනිබ්බාතු සුගතො; පරිනිබ්බානකාලො දානි, භන්තෙ, භගවතො.

“भन्ते! भगवान ने यह वचन कहा था— ‘हे पापी (मार)! मैं तब तक परिनिर्वाण प्राप्त नहीं करूँगा, जब तक कि मेरी उपासिकाएँ श्राविकाएँ चतुर, विनीत, विशारद (आत्मविश्वासी), बहुश्रुत, धम्मधर, धम्म के अनुकूल आचरण करने वाली, उचित मार्ग पर चलने वाली और धम्म के अनुसार व्यवहार करने वाली न हो जाएँ; जब तक वे अपने आचार्य के मत को सीखकर उसे कह न सकें, उपदेश न दे सकें, प्रज्ञापित न कर सकें, स्थापित न कर सकें, खोल न सकें, विभाजित न कर सकें और स्पष्ट न कर सकें; और जब तक वे उत्पन्न हुए पर-प्रवादों (दूसरे मतों) को धम्म के द्वारा अच्छी तरह निग्रह करके चमत्कारिक धम्म का उपदेश न दे सकें।’ भन्ते! अब भगवान की उपासिकाएँ श्राविकाएँ चतुर, विनीत, विशारद, बहुश्रुत, धम्मधर, धम्म के अनुकूल आचरण करने वाली, उचित मार्ग पर चलने वाली और धम्म के अनुसार व्यवहार करने वाली हैं; वे अपने आचार्य के मत को सीखकर उसे कहती हैं, उपदेश देती हैं, प्रज्ञापित करती हैं, स्थापित करती हैं, खोलती हैं, विभाजित करती हैं और स्पष्ट करती हैं; और वे उत्पन्न हुए पर-प्रवादों को धम्म के द्वारा अच्छी तरह निग्रह करके चमत्कारिक धम्म का उपदेश देती हैं। भन्ते! अब भगवान परिनिर्वाण प्राप्त करें; सुगत परिनिर्वाण प्राप्त करें; भन्ते! अब भगवान के परिनिर्वाण का समय है।”

‘‘භාසිතා [Pg.155] ඛො පනෙසා, භන්තෙ, භගවතා වාචා – ‘න තාවාහං, පාපිම, පරිනිබ්බායිස්සාමි යාව මෙ ඉදං බ්‍රහ්මචරියං න ඉද්ධඤ්චෙව භවිස්සති ඵීතඤ්ච විත්ථාරිකං බාහුජඤ්ඤං පුථුභූතං යාව දෙවමනුස්සෙහි සුප්පකාසිත’න්ති. එතරහි ඛො පන, භන්තෙ, භගවතො බ්‍රහ්මචරියං ඉද්ධඤ්චෙව ඵීතඤ්ච විත්ථාරිකං බාහුජඤ්ඤං පුථුභූතං යාව දෙවමනුස්සෙහි සුප්පකාසිතං. පරිනිබ්බාතු දානි, භන්තෙ, භගවා; පරිනිබ්බාතු සුගතො; පරිනිබ්බානකාලො දානි, භන්තෙ, භගවතො’’ති.

“भन्ते! भगवान ने यह वचन कहा था— ‘हे पापी! मैं तब तक परिनिर्वाण प्राप्त नहीं करूँगा, जब तक कि मेरा यह ब्रह्मचर्य (शासन) समृद्ध, संपन्न, विस्तृत, बहुजन-ज्ञात और विशाल न हो जाए, जब तक कि यह देवों और मनुष्यों द्वारा भली-भाँति प्रकाशित न हो जाए।’ भन्ते! अब भगवान का ब्रह्मचर्य समृद्ध, संपन्न, विस्तृत, बहुजन-ज्ञात और विशाल है, और देवों तथा मनुष्यों द्वारा भली-भाँति प्रकाशित है। भन्ते! अब भगवान परिनिर्वाण प्राप्त करें; सुगत परिनिर्वाण प्राप्त करें; भन्ते! अब भगवान के परिनिर्वाण का समय है।”

එවං වුත්තෙ, භගවා මාරං පාපිමන්තං එතදවොච – ‘‘අප්පොස්සුක්කො ත්වං, පාපිම, හොහි. න චිරං තථාගතස්ස පරිනිබ්බානං භවිස්සති. ඉතො තිණ්ණං මාසානං අච්චයෙන තථාගතො පරිනිබ්බායිස්සතී’’ති.

ऐसा कहे जाने पर, भगवान ने पापी मार से यह कहा— “हे पापी! तुम निश्चिंत रहो। शीघ्र ही तथागत का परिनिर्वाण होगा। आज से तीन महीने बीतने पर तथागत परिनिर्वाण प्राप्त करेंगे।”

අථ ඛො භගවා චාපාලෙ චෙතියෙ සතො සම්පජානො ආයුසඞ්ඛාරං ඔස්සජ්ජි. ඔස්සට්ඨෙ ච භගවතා ආයුසඞ්ඛාරෙ මහාභූමිචාලො අහොසි භිංසනකො ලොමහංසො, දෙවදුන්දුභියො ච ඵලිංසු.

तब भगवान ने चापाल चैत्य में स्मृतिवान और संप्रजन्य (जागरूक) रहते हुए आयु-संस्कार का त्याग कर दिया। भगवान द्वारा आयु-संस्कार का त्याग किए जाने पर एक महान, भयानक और रोंगटे खड़े कर देने वाला भूकंप हुआ और देव-दुन्दुभियाँ (आकाशीय गर्जना) गूँज उठीं।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस बात को जानकर उस समय यह उदान (प्रेरणादायक वचन) प्रकट किया—

‘‘තුලමතුලඤ්ච සම්භවං,භවසඞ්ඛාරමවස්සජි මුනි;

අජ්ඣත්තරතො සමාහිතො,අභින්දි කවචමිවත්තසම්භව’’න්ති. පඨමං;

“मुनि ने भव (अस्तित्व) के हेतुभूत तुलनीय और अतुलनीय भव-संस्कार का त्याग कर दिया; अध्यात्म में रत और समाहित होकर, उन्होंने कवच के समान अपने भीतर उत्पन्न (क्लेशों) को तोड़ दिया।” (प्रथम सुत्त समाप्त)

2. සත්තජටිලසුත්තං

२. सत्तजटिल सुत्त

52. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති පුබ්බාරාමෙ මිගාරමාතුපාසාදෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා සායන්හසමයං පටිසල්ලානා වුට්ඨිතො බහිද්වාරකොට්ඨකෙ නිසින්නො හොති. අථ ඛො රාජා පසෙනදි කොසලො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි.

५२. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान सावत्थी के पुब्बाराम में मिगारमाता के प्रासाद में विहार कर रहे थे। उस समय भगवान सायंकाल के समय एकांत-वास (ध्यान) से उठकर द्वार-कोष्ठक के बाहर बैठे थे। तब राजा पसेनदि कोसल जहाँ भगवान थे, वहाँ आए; आकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए।

තෙන [Pg.156] ඛො පන සමයෙන සත්ත ච ජටිලා, සත්ත ච නිගණ්ඨා, සත්ත ච අචෙලකා, සත්ත ච එකසාටකා, සත්ත ච පරිබ්බාජකා, පරූළ්හකච්ඡනඛලොමා ඛාරිවිවිධමාදාය භගවතො අවිදූරෙ අතික්කමන්ති.

उस समय सात जटधारी (जटिल), सात निगंठ, सात अचेलक (नग्न), सात एक-शाटक (एक वस्त्रधारी) और सात परिव्राजक, जिनके काँख के बाल और नाखून बढ़े हुए थे, विभिन्न प्रकार के काँवर (भार) लिए हुए भगवान के पास से गुजरे।

අද්දසා ඛො රාජා පසෙනදි කොසලො තෙ සත්ත ච ජටිලෙ, සත්ත ච නිගණ්ඨෙ, සත්ත ච අචෙලකෙ, සත්ත ච එකසාටකෙ, සත්ත ච පරිබ්බාජකෙ, පරූළ්හකච්ඡනඛලොමෙ ඛාරිවිවිධමාදාය භගවතො අවිදූරෙ අතික්කමන්තෙ. දිස්වාන උට්ඨායාසනා එකංසං උත්තරාසඞ්ගං කරිත්වා දක්ඛිණජාණුමණ්ඩලං පථවියං නිහන්ත්වා යෙන තෙ සත්ත ච ජටිලා, සත්ත ච නිගණ්ඨා, සත්ත ච අචෙලකා, සත්ත ච එකසාටකා, සත්ත ච පරිබ්බාජකා, තෙනඤ්ජලිං පණාමෙත්වා තික්ඛත්තුං නාමං සාවෙසි – ‘‘රාජාහං, භන්තෙ, පසෙනදි කොසලො; රාජාහං, භන්තෙ, පසෙනදි කොසලො; රාජාහං, භන්තෙ, පසෙනදි කොසලො’’ති.

राजा पसेनदि कोसल ने उन सात जटिलों, सात निगंठों, सात अचेलकों, सात एक-शाटकों और सात परिव्राजकों को, जिनके काँख के बाल और नाखून बढ़े हुए थे, विभिन्न प्रकार के काँवर लिए हुए भगवान के पास से गुजरते देखा। देखकर वे अपने आसन से उठे, उत्तरासंग (ऊपरी वस्त्र) को एक कंधे पर किया, दाहिने घुटने को जमीन पर टिकाया और जहाँ वे सात जटिल, सात निगंठ, सात अचेलक, सात एक-शाटक और सात परिव्राजक थे, उस दिशा में हाथ जोड़कर तीन बार अपना नाम सुनाया— “भन्ते! मैं राजा पसेनदि कोसल हूँ; भन्ते! मैं राजा पसेनदि कोसल हूँ; भन्ते! मैं राजा पसेनदि कोसल हूँ।”

අථ ඛො රාජා පසෙනදි කොසලො අචිරපක්කන්තෙසු තෙසු සත්තසු ච ජටිලෙසු, සත්තසු ච නිගණ්ඨෙසු, සත්තසු ච අචෙලකෙසු, සත්තසු ච එකසාටකෙසු, සත්තසු ච පරිබ්බාජකෙසු, යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො රාජා පසෙනදි කොසලො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘යෙ ඛො භන්තෙ, ලොකෙ අරහන්තො වා අරහත්තමග්ගං වා සමාපන්නා එතෙ තෙසං අඤ්ඤතරෙ’’ති.

तब राजा पसेनदि कोसल, उन सात जटिलों, सात निगंठों, सात अचेलकों, सात एक-शाटकों और सात परिव्राजकों के चले जाने के कुछ ही देर बाद, जहाँ भगवान थे वहाँ आए; आकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए राजा पसेनदि कोसल ने भगवान से यह कहा— “भन्ते! लोक में जो कोई अर्हन्त हैं या अर्हत्व-मार्ग को प्राप्त हैं, क्या ये उनमें से कोई हैं?”

‘‘දුජ්ජානං ඛො එතං, මහාරාජ, තයා ගිහිනා කාමභොගිනා පුත්තසම්බාධසයනං අජ්ඣාවසන්තෙන කාසිකචන්දනං පච්චනුභොන්තෙන මාලාගන්ධවිලෙපනං ධාරයන්තෙන ජාතරූපරජතං සාදියන්තෙන – ඉමෙ වා අරහන්තො, ඉමෙ වා අරහත්තමග්ගං සමාපන්නාති.

“महाराज! आपके जैसे गृहस्थ के लिए, जो काम-भोगों का उपभोग करते हैं, जो पुत्रों से घिरे हुए बिस्तर पर सोते हैं, जो कासी के चंदन का आनंद लेते हैं, जो माला, गंध और विलेपन धारण करते हैं, और जो सोने-चाँदी को स्वीकार करते हैं— यह जानना कठिन है कि ‘ये अर्हन्त हैं’ या ‘ये अर्हत्व-मार्ग को प्राप्त हैं’।”

‘‘සංවාසෙන ඛො, මහාරාජ, සීලං වෙදිතබ්බං. තඤ්ච ඛො දීඝෙන අද්ධුනා න ඉත්තරං, මනසිකරොතා නො අමනසිකරොතා, පඤ්ඤවතා නො දුප්පඤ්ඤෙන. සංවොහාරෙන ඛො, මහාරාජ, සොචෙය්‍යං වෙදිතබ්බං. තඤ්ච ඛො දීඝෙන අද්ධුනා [Pg.157] න ඉත්තරං, මනසිකරොතා නො අමනසිකරොතා, පඤ්ඤවතා නො දුප්පඤ්ඤෙන. ආපදාසු ඛො, මහාරාජ, ථාමො වෙදිතබ්බො. සො ච ඛො දීඝෙන අද්ධුනා න ඉත්තරං, මනසිකරොතා නො අමනසිකරොතා, පඤ්ඤවතා නො දුප්පඤ්ඤෙන. සාකච්ඡාය ඛො, මහාරාජ, පඤ්ඤා වෙදිතබ්බා. සා ච ඛො දීඝෙන අද්ධුනා න ඉත්තරං, මනසිකරොතා නො අමනසිකරොතා, පඤ්ඤවතා නො දුප්පඤ්ඤෙනා’’ති.

“हे महाराज! साथ रहने (सहवास) से ही शील को जाना जा सकता है। और वह भी दीर्घ काल तक साथ रहने से, न कि थोड़े समय में; ध्यान देने वाले के द्वारा, न कि ध्यान न देने वाले के द्वारा; प्रज्ञावान के द्वारा, न कि प्रज्ञाहीन के द्वारा। हे महाराज! व्यवहार (संभाषण) से ही शुचिता (पवित्रता) को जाना जा सकता है। और वह भी दीर्घ काल तक व्यवहार करने से, न कि थोड़े समय में; ध्यान देने वाले के द्वारा, न कि ध्यान न देने वाले के द्वारा; प्रज्ञावान के द्वारा, न कि प्रज्ञाहीन के द्वारा। हे महाराज! विपत्तियों में ही सामर्थ्य (बल) को जाना जा सकता है। और वह भी दीर्घ काल तक विपत्तियों में रहने से, न कि थोड़े समय में; ध्यान देने वाले के द्वारा, न कि ध्यान न देने वाले के द्वारा; प्रज्ञावान के द्वारा, न कि प्रज्ञाहीन के द्वारा। हे महाराज! चर्चा (संवाद) से ही प्रज्ञा को जाना जा सकता है। और वह भी दीर्घ काल तक चर्चा करने से, न कि थोड़े समय में; ध्यान देने वाले के द्वारा, न कि ध्यान न देने वाले के द्वारा; प्रज्ञावान के द्वारा, न कि प्रज्ञाहीन के द्वारा।”

‘‘අච්ඡරියං, භන්තෙ, අබ්භුතං, භන්තෙ! යාව සුභාසිතං චිදං, භන්තෙ, භගවතා – ‘දුජ්ජානං ඛො එතං, මහාරාජ, තයා ගිහිනා පුත්තසම්බාධසයනං අජ්ඣාවසන්තෙන කාසිකචන්දනං පච්චනුභොන්තෙන මාලාගන්ධවිලෙපනං ධාරයන්තෙන ජාතරූපරජතං සාදියන්තෙන – ඉමෙ වා අරහන්තො, ඉමෙ වා අරහත්තමග්ගං සමාපන්නාති. සංවාසෙන ඛො, මහාරාජ, සීලං වෙදිතබ්බං…පෙ… සාකච්ඡාය ඛො, මහාරාජ, පඤ්ඤා වෙදිතබ්බා. සා ච ඛො දීඝෙන අද්ධුනා න ඉත්තරං, මනසිකරොතා නො අමනසිකරොතා, පඤ්ඤවතා නො දුප්පඤ්ඤෙනා’’’ති.

“आश्चर्य है, भन्ते! अद्भुत है, भन्ते! भगवान ने यह कितना सुभाषित कहा है— ‘हे महाराज! आप जैसे गृहस्थ के लिए, जो पुत्रों और पत्नी के साथ संकीर्ण शय्या पर रहते हैं, काशि के चन्दन का उपभोग करते हैं, माला, गंध और विलेपन धारण करते हैं, स्वर्ण और रजत स्वीकार करते हैं, यह जानना कठिन है कि— ये अर्हन्त हैं या ये अर्हत्त्व मार्ग को प्राप्त हैं। हे महाराज! साथ रहने से ही शील को जाना जा सकता है... (पूर्ववत)... चर्चा से ही प्रज्ञा को जाना जा सकता है। और वह भी दीर्घ काल तक चर्चा करने से, न कि थोड़े समय में; ध्यान देने वाले के द्वारा, न कि ध्यान न देने वाले के द्वारा; प्रज्ञावान के द्वारा, न कि प्रज्ञाहीन के द्वारा’— यह वचन अत्यंत सुभाषित है।”

‘‘එතෙ, භන්තෙ, මම පුරිසා චොරා ඔචරකා ජනපදං ඔචරිත්වා ගච්ඡන්ති. තෙහි පඨමං ඔචිණ්ණං අහං පච්ඡා ඔසාරිස්සාමි. ඉදානි තෙ, භන්තෙ, තං රජොජල්ලං පවාහෙත්වා සුන්හාතා සුවිලිත්තා කප්පිතකෙසමස්සූ ඔදාතවත්ථවසනා පඤ්චහි කාමගුණෙහි සමප්පිතා සමඞ්ගිභූතා පරිචාරෙස්සන්තී’’ ති.

“भन्ते! ये मेरे पुरुष (सेवक) गुप्तचर हैं, जो जनपद की टोह लेकर लौट रहे हैं। उनके द्वारा पहले टोह लिए जाने पर मैं बाद में (कार्यवाही) करता हूँ। भन्ते! अब वे उस धूल-मिट्टी को धोकर, भली-भांति स्नान कर, सुगन्धित लेप लगाकर, केश और दाढ़ी बनवाकर, श्वेत वस्त्र धारण कर, पाँचों काम-गुणों से युक्त होकर आनंद मनाएंगे।”

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान कहा—

‘‘න වායමෙය්‍ය සබ්බත්ථ, නාඤ්ඤස්ස පුරිසො සියා;

නාඤ්ඤං නිස්සාය ජීවෙය්‍ය, ධම්මෙන න වණිං චරෙ’’ති. දුතියං;

“सब जगह (अकुशल कार्यों में) प्रयत्न न करे, न ही दूसरे का (दास) पुरुष बने; दूसरे के आश्रित होकर न जिए, और धर्म के विरुद्ध व्यापार न करे।”

3. පච්චවෙක්ඛණසුත්තං

३. पच्चवेक्खण सुत्त (प्रत्यवेक्षण सूत्र)

53. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා අත්තනො අනෙකෙ [Pg.158] පාපකෙ අකුසලෙ ධම්මෙ පහීනෙ පච්චවෙක්ඛමානො නිසින්නො හොති, අනෙකෙ ච කුසලෙ ධම්මෙ භාවනාපාරිපූරිං ගතෙ.

५३. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय भगवान अपने अनेक प्रहीण (त्यागे हुए) पापमय अकुशल धर्मों का प्रत्यवेक्षण (अवलोकन) करते हुए बैठे थे, और भावना की परिपूर्णता को प्राप्त अनेक कुशल धर्मों का भी।

අථ ඛො භගවා අත්තනො අනෙකෙ පාපකෙ අකුසලෙ ධම්මෙ පහීනෙ විදිත්වා අනෙකෙ ච කුසලෙ ධම්මෙ භාවනාපාරිපූරිං ගතෙ තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने अपने अनेक प्रहीण पापमय अकुशल धर्मों को और भावना की परिपूर्णता को प्राप्त अनेक कुशल धर्मों को जानकर उस समय यह उदान कहा—

‘‘අහු පුබ්බෙ තදා නාහු, නාහු පුබ්බෙ තදා අහු;

න චාහු න ච භවිස්සති, න චෙතරහි විජ්ජතී’’ති. තතියං;

“जो पहले (कलेश) था, वह तब (अर्हत्त्व के समय) नहीं रहा; जो पहले (अनावद्य धर्म) नहीं था, वह तब हो गया; वह (आर्यमार्ग) न पहले था, न भविष्य में होगा, और न ही इस समय (मार्ग क्षण के अतिरिक्त) विद्यमान है।”

4. පඨමනානාතිත්ථියසුත්තං

४. प्रथम नानातिथिय सुत्त

54. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලා නානාතිත්ථියසමණබ්‍රාහ්මණපරිබ්බාජකා සාවත්ථියං පටිවසන්ති නානාදිට්ඨිකා නානාඛන්තිකා නානාරුචිකා නානාදිට්ඨිනිස්සයනිස්සිතා.

५४. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय बहुत से अलग-अलग दृष्टि वाले, अलग-अलग रुचि वाले, अलग-अलग क्षान्ति (पसंद) वाले और अलग-अलग दृष्टियों के आश्रित नाना मतों के श्रमण, ब्राह्मण और परिव्राजक श्रावस्ती में रहते थे।

සන්තෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘සස්සතො ලොකො, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්ති පනෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘අසස්සතො ලොකො, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්තෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘අන්තවා ලොකො, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්ති පනෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘අනන්තවා ලොකො, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්තෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘තං ජීවං තං සරීරං, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්ති පනෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘අඤ්ඤං ජීවං අඤ්ඤං සරීරං, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්තෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘හොති තථාගතො පරං මරණා, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්ති පනෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘න හොති තථාගතො පරං මරණා, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්තෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘හොති ච න ච හොති තථාගතො පරං මරණා, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්ති පනෙකෙ [Pg.159] සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘නෙව හොති න න හොති තථාගතො පරං මරණා, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති.

कुछ श्रमण-ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— ‘लोक शाश्वत है, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।’ कुछ श्रमण-ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— ‘लोक अशाश्वत है, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।’ कुछ श्रमण-ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— ‘लोक अन्तवान है...’ ‘लोक अनन्त है...’ ‘जो जीव है वही शरीर है...’ ‘जीव अन्य है और शरीर अन्य है...’ ‘तथागत मृत्यु के पश्चात होते हैं...’ ‘तथागत मृत्यु के पश्चात नहीं होते हैं...’ ‘तथागत मृत्यु के पश्चात होते भी हैं और नहीं भी होते हैं...’ ‘तथागत मृत्यु के पश्चात न होते हैं और न ही नहीं होते हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।’

තෙ භණ්ඩනජාතා කලහජාතා විවාදාපන්නා අඤ්ඤමඤ්ඤං මුඛසත්තීහි විතුදන්තා විහරන්ති – ‘‘එදිසො ධම්මො, නෙදිසො ධම්මො; නෙදිසො ධම්මො, එදිසො ධම්මො’’ති.

वे झगड़ालू, कलहकारी और विवाद में पड़े हुए एक-दूसरे को मुख-रूपी शस्त्रों (वचन-बाणों) से बींधते हुए रहते थे— ‘धर्म ऐसा है, धर्म वैसा नहीं है; धर्म वैसा नहीं है, धर्म ऐसा है’।”

අථ ඛො සම්බහුලා භික්ඛූ පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය සාවත්ථිං පිණ්ඩාය පාවිසිංසු. සාවත්ථියං පිණ්ඩාය චරිත්වා පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු. එකමන්තං නිසින්නා ඛො තෙ භික්ඛූ භගවන්තං එතදවොචුං –

तब बहुत से भिक्षु प्रातःकाल पहन-ओढ़कर, पात्र-चीवर लेकर श्रावस्ती में पिण्डपात के लिए प्रविष्ट हुए। श्रावस्ती में पिण्डपात के लिए विचरण कर, भोजन के पश्चात पिण्डपात से लौटकर जहाँ भगवान थे, वहाँ आए; आकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए उन भिक्षुओं ने भगवान से यह कहा—

‘‘ඉධ, භන්තෙ, සම්බහුලා නානාතිත්ථියසමණබ්‍රාහ්මණපරිබ්බාජකා සාවත්ථියං පටිවසන්ති නානාදිට්ඨිකා නානාඛන්තිකා නානාරුචිකා නානාදිට්ඨිනිස්සයනිස්සිතා.

"भन्ते! यहाँ श्रावस्ती में अनेक प्रकार की दृष्टियों वाले, अनेक प्रकार की रुचियों वाले, अनेक प्रकार की पसंद वाले और अनेक प्रकार की दृष्टियों के आश्रित रहने वाले बहुत से विभिन्न मतों के श्रमण, ब्राह्मण और परिव्राजक रहते हैं।"

‘‘සන්තෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘සස්සතො ලොකො, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’න්ති…පෙ… තෙ භණ්ඩනජාතා කලහජාතා විවාදාපන්නා අඤ්ඤමඤ්ඤං මුඛසත්තීහි විතුදන්තා විහරන්ති – ‘එදිසො ධම්මො, නෙදිසො ධම්මො; නෙදිසො ධම්මො, එදිසො ධම්මො’’’ ති.

"कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वाद और ऐसी दृष्टि वाले हैं— 'लोक शाश्वत है, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है'... वे झगड़ते हुए, कलह करते हुए, विवाद में फँसे हुए, एक-दूसरे पर मुख-रूपी शस्त्रों से प्रहार करते हुए रहते हैं— 'धर्म ऐसा है, धर्म वैसा नहीं है; धर्म वैसा नहीं है, धर्म ऐसा है'।"

‘‘අඤ්ඤතිත්ථියා, භික්ඛවෙ, පරිබ්බාජකා අන්ධා අචක්ඛුකා; අත්ථං න ජානන්ති, අනත්ථං න ජානන්ති, ධම්මං න ජානන්ති, අධම්මං න ජානන්ති. තෙ අත්ථං අජානන්තා අනත්ථං අජානන්තා ධම්මං අජානන්තා අධම්මං අජානන්තා භණ්ඩනජාතා කලහජාතා විවාදාපන්නා අඤ්ඤමඤ්ඤං මුඛසත්තීහි විතුදන්තා විහරන්ති – ‘එදිසො ධම්මො, නෙදිසො ධම්මො; නෙදිසො ධම්මො, එදිසො ධම්මො’’’ති.

"भिक्षुओं! अन्य मतों के परिव्राजक अंधे और चक्षुहीन हैं; वे न अर्थ को जानते हैं, न अनर्थ को; न धर्म को जानते हैं, न अधर्म को। वे अर्थ-अनर्थ और धर्म-अधर्म को न जानते हुए, झगड़ते हुए, कलह करते हुए, विवाद में फँसे हुए, एक-दूसरे पर मुख-रूपी शस्त्रों से प्रहार करते हुए रहते हैं— 'धर्म ऐसा है, धर्म वैसा नहीं है; धर्म वैसा नहीं है, धर्म ऐसा है'।"

‘‘භූතපුබ්බං, භික්ඛවෙ, ඉමිස්සායෙව සාවත්ථියා අඤ්ඤතරො රාජා අහොසි. අථ ඛො, භික්ඛවෙ, සො රාජා අඤ්ඤතරං පුරිසං ආමන්තෙසි – ‘එහි ත්වං, අම්භො පුරිස, යාවතකා සාවත්ථියා ජච්චන්ධා තෙ සබ්බෙ එකජ්ඣං සන්නිපාතෙහී’ති. ‘එවං, දෙවා’ති ඛො, භික්ඛවෙ, සො පුරිසො තස්ස රඤ්ඤො පටිස්සුත්වා යාවතකා සාවත්ථියා ජච්චන්ධා තෙ සබ්බෙ ගහෙත්වා යෙන සො රාජා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා තං රාජානං එතදවොච – ‘සන්නිපාතිතා ඛො තෙ, දෙව, යාවතකා සාවත්ථියා ජච්චන්ධා’ති[Pg.160]. ‘තෙන හි, භණෙ, ජච්චන්ධානං හත්ථිං දස්සෙහී’ති. ‘එවං, දෙවා’ති ඛො, භික්ඛවෙ, සො පුරිසො තස්ස රඤ්ඤො පටිස්සුත්වා ජච්චන්ධානං හත්ථිං දස්සෙසි.

"भिक्षुओं! प्राचीन काल में इसी श्रावस्ती में एक राजा था। तब भिक्षुओं, उस राजा ने एक पुरुष को बुलाया— 'हे पुरुष! आओ, श्रावस्ती में जितने भी जन्मांध लोग हैं, उन सबको एक स्थान पर इकट्ठा करो।' भिक्षुओं, उस पुरुष ने 'जी देव' कहकर राजा की आज्ञा स्वीकार की और श्रावस्ती के सभी जन्मांधों को लेकर जहाँ राजा था, वहाँ पहुँचा। पहुँचकर उसने राजा से यह कहा— 'देव! श्रावस्ती के सभी जन्मांधों को इकट्ठा कर लिया गया है।' (राजा ने कहा—) 'तो फिर, भद्र! जन्मांधों को हाथी दिखाओ।' भिक्षुओं, उस पुरुष ने राजा की आज्ञा मानकर जन्मांधों को हाथी दिखाया।"

‘‘එකච්චානං ජච්චන්ධානං හත්ථිස්ස සීසං දස්සෙසි – ‘එදිසො, ජච්චන්ධා, හත්ථී’ති. එකච්චානං ජච්චන්ධානං හත්ථිස්ස කණ්ණං දස්සෙසි – ‘එදිසො, ජච්චන්ධා, හත්ථී’ති. එකච්චානං ජච්චන්ධානං හත්ථිස්ස දන්තං දස්සෙසි – ‘එදිසො, ජච්චන්ධා, හත්ථී’ති. එකච්චානං ජච්චන්ධානං හත්ථිස්ස සොණ්ඩං දස්සෙසි – ‘එදිසො, ජච්චන්ධා, හත්ථී’ති. එකච්චානං ජච්චන්ධානං හත්ථිස්ස කායං දස්සෙසි – ‘එදිසො, ජච්චන්ධා, හත්ථී’ති. එකච්චානං ජච්චන්ධානං හත්ථිස්ස පාදං දස්සෙසි – ‘එදිසො, ජච්චන්ධා, හත්ථී’ති. එකච්චානං ජච්චන්ධානං හත්ථිස්ස සත්ථිං දස්සෙසි – ‘එදිසො, ජච්චන්ධා, හත්ථී’ති. එකච්චානං ජච්චන්ධානං හත්ථිස්ස නඞ්ගුට්ඨං දස්සෙසි – ‘එදිසො, ජච්චන්ධා, හත්ථී’ති. එකච්චානං ජච්චන්ධානං හත්ථිස්ස වාලධිං දස්සෙසි – ‘එදිසො, ජච්චන්ධා, හත්ථී’’’ති.

"उसने कुछ जन्मांधों को हाथी का सिर दिखाया— 'हे जन्मांधों! हाथी ऐसा होता है।' कुछ जन्मांधों को हाथी का कान दिखाया— 'हे जन्मांधों! हाथी ऐसा होता है।' कुछ जन्मांधों को हाथी का दांत दिखाया— 'हे जन्मांधों! हाथी ऐसा होता है।' कुछ जन्मांधों को हाथी की सूंड दिखाई— 'हे जन्मांधों! हाथी ऐसा होता है।' कुछ जन्मांधों को हाथी का शरीर दिखाया— 'हे जन्मांधों! हाथी ऐसा होता है।' कुछ जन्मांधों को हाथी का पैर दिखाया— 'हे जन्मांधों! हाथी ऐसा होता है।' कुछ जन्मांधों को हाथी की जांघ दिखाई— 'हे जन्मांधों! हाथी ऐसा होता है।' कुछ जन्मांधों को हाथी की पूंछ दिखाई— 'हे जन्मांधों! हाथी ऐसा होता है।' कुछ जन्मांधों को हाथी की पूंछ के बाल दिखाए— 'हे जन्मांधों! हाथी ऐसा होता है'।"

‘‘අථ ඛො, භික්ඛවෙ, සො පුරිසො ජච්චන්ධානං හත්ථිං දස්සෙත්වා යෙන සො රාජා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා තං රාජානං එතදවොච – ‘දිට්ඨො ඛො තෙහි, දෙව, ජච්චන්ධෙහි හත්ථී; යස්ස දානි කාලං මඤ්ඤසී’ති.

"तब भिक्षुओं, वह पुरुष जन्मांधों को हाथी दिखाकर जहाँ राजा था, वहाँ पहुँचा। पहुँचकर उसने राजा से यह कहा— 'देव! उन जन्मांधों ने हाथी देख लिया है; अब आप जो उचित समझें, वह करें'।"

‘‘අථ ඛො, භික්ඛවෙ, සො රාජා යෙන තෙ ජච්චන්ධා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා තෙ ජච්චන්ධෙ එතදවොච – ‘දිට්ඨො වො, ජච්චන්ධා, හත්ථී’ති? ‘එවං, දෙව, දිට්ඨො නො හත්ථී’ති. ‘වදෙථ, ජච්චන්ධා, කීදිසො හත්ථී’ති?

"तब भिक्षुओं, वह राजा जहाँ वे जन्मांध थे, वहाँ पहुँचा। पहुँचकर उसने उन जन्मांधों से यह कहा— 'हे जन्मांधों! क्या तुमने हाथी देख लिया है?' (उन्होंने कहा—) 'हाँ देव! हमने हाथी देख लिया है।' (राजा ने कहा—) 'हे जन्मांधों! बताओ, हाथी कैसा होता है?'"

‘‘යෙහි, භික්ඛවෙ, ජච්චන්ධෙහි හත්ථිස්ස සීසං දිට්ඨං අහොසි, තෙ එවමාහංසු – ‘එදිසො, දෙව, හත්ථී සෙය්‍යථාපි කුම්භො’ති.

"भिक्षुओं! जिन जन्मांधों ने हाथी का सिर देखा था, उन्होंने ऐसा कहा— 'देव! हाथी घड़े के समान होता है'।"

‘‘යෙහි, භික්ඛවෙ, ජච්චන්ධෙහි හත්ථිස්ස කණ්ණො දිට්ඨො අහොසි, තෙ එවමාහංසු – ‘එදිසො, දෙව, හත්ථී සෙය්‍යථාපි සුප්පො’ති.

"भिक्षुओं! जिन जन्मांधों ने हाथी का कान देखा था, उन्होंने ऐसा कहा— 'देव! हाथी सूप के समान होता है'।"

‘‘යෙහි, භික්ඛවෙ, ජච්චන්ධෙහි හත්ථිස්ස දන්තො දිට්ඨො අහොසි, තෙ එවමාහංසු – ‘එදිසො, දෙව, හත්ථී සෙය්‍යථාපි ඛීලො’ති.

"भिक्षुओं! जिन जन्मांधों ने हाथी का दांत देखा था, उन्होंने ऐसा कहा— 'देव! हाथी खूँटे के समान होता है'।"

‘‘යෙහි, භික්ඛවෙ, ජච්චන්ධෙහි හත්ථිස්ස සොණ්ඩො දිට්ඨො අහොසි, තෙ එවමාහංසු – ‘එදිසො, දෙව, හත්ථී සෙය්‍යථාපි නඞ්ගලීසා’ති.

"भिक्षुओं! जिन जन्मांधों ने हाथी की सूंड देखी थी, उन्होंने ऐसा कहा— 'देव! हाथी हल की मुठिया के समान होता है'।"

‘‘යෙහි, භික්ඛවෙ, ජච්චන්ධෙහි හත්ථිස්ස කායො දිට්ඨො අහොසි, තෙ එවමාහංසු – ‘එදිසො, දෙව, හත්ථී සෙය්‍යථාපි කොට්ඨො’ති.

"भिक्षुओं! जिन जन्मांधों ने हाथी का शरीर देखा था, उन्होंने ऐसा कहा— 'देव! हाथी कोठार के समान होता है'।"

‘‘යෙහි[Pg.161], භික්ඛවෙ, ජච්චන්ධෙහි හත්ථිස්ස පාදො දිට්ඨො අහොසි, තෙ එවමාහංසු – ‘එදිසො, දෙව, හත්ථී සෙය්‍යථාපි ථූණො’ති.

"भिक्षुओं! जिन जन्मांधों ने हाथी का पैर देखा था, उन्होंने ऐसा कहा— 'देव! हाथी खंभे के समान होता है'।"

‘‘යෙහි, භික්ඛවෙ, ජච්චන්ධෙහි හත්ථිස්ස සත්ථි දිට්ඨො හොසි, තෙ එවමාහංසු – ‘එදිසො, දෙව, හත්ථී සෙය්‍යථාපි උදුක්ඛලො’ති.

"भिक्षुओं! जिन जन्मांधों ने हाथी की जांघ देखी थी, उन्होंने ऐसा कहा— 'देव! हाथी ओखली के समान होता है'।"

‘‘යෙහි, භික්ඛවෙ, ජච්චන්ධෙහි හත්ථිස්ස නඞ්ගුට්ඨං දිට්ඨං අහොසි, තෙ එවමාහංසු – ‘එදිසො, දෙව, හත්ථී සෙය්‍යථාපි මුසලො’ති.

"भिक्षुओं! जिन जन्मांधों ने हाथी की पूंछ देखी थी, उन्होंने ऐसा कहा— 'देव! हाथी मूसल के समान होता है'।"

‘‘යෙහි, භික්ඛවෙ, ජච්චන්ධෙහි හත්ථිස්ස වාලධි දිට්ඨො අහොසි, තෙ එවමාහංසු – ‘එදිසො, දෙව, හත්ථී සෙය්‍යථාපි සම්මජ්ජනී’ති.

"भिक्षुओं! जिन जन्मांधों ने हाथी की पूंछ के बाल देखे थे, उन्होंने ऐसा कहा— 'देव! हाथी झाड़ू के समान होता है'।"

‘‘තෙ ‘එදිසො හත්ථී, නෙදිසො හත්ථී; නෙදිසො හත්ථී, එදිසො හත්ථී’’’ති අඤ්ඤමඤ්ඤං මුට්ඨීහි සංසුම්භිංසු. තෙන ච පන, භික්ඛවෙ, සො රාජා අත්තමනො අහොසි.

"वे 'हाथी ऐसा है, हाथी वैसा नहीं है; हाथी वैसा नहीं है, हाथी ऐसा है' कहते हुए एक-दूसरे को घूँसों से मारने लगे। और भिक्षुओं, उससे वह राजा बहुत प्रसन्न हुआ।"

‘‘එවමෙව ඛො, භික්ඛවෙ, අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා අන්ධා අචක්ඛුකා. තෙ අත්ථං න ජානන්ති අනත්ථං න ජානන්ති, ධම්මං න ජානන්ති අධම්මං න ජානන්ති. තෙ අත්ථං අජානන්තා අනත්ථං අජානන්තා, ධම්මං අජානන්තා අධම්මං අජානන්තා භණ්ඩනජාතා කලහජාතා විවාදාපන්නා අඤ්ඤමඤ්ඤං මුඛසත්තීහි විතුදන්තා විහරන්ති – ‘එදිසො ධම්මො, නෙදිසො ධම්මො; නෙදිසො ධම්මො, එදිසො ධම්මො’’’ති.

"भिक्षुओं, इसी प्रकार अन्य मतों के परिव्राजक अंधे और चक्षुहीन हैं। वे न तो अर्थ (हित) को जानते हैं और न ही अनर्थ (अहित) को; वे न तो धर्म को जानते हैं और न ही अधर्म को। वे अर्थ-अनर्थ और धर्म-अधर्म को न जानते हुए, झगड़ते हुए, कलह करते हुए और विवादों में फंसे हुए एक-दूसरे को मुख-रूपी शस्त्रों (वाक-बाणों) से बींधते हुए विहार करते हैं— 'धर्म ऐसा है, धर्म वैसा नहीं है; धर्म वैसा नहीं है, धर्म ऐसा है'।"

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस बात को जानकर उस समय यह उदान कहा—

‘‘ඉමෙසු කිර සජ්ජන්ති, එකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා;

විග්ගය්හ නං විවදන්ති, ජනා එකඞ්ගදස්සිනො’’ති. චතුත්ථං;

"निश्चित ही, कुछ श्रमण और ब्राह्मण इनमें (इन दृष्टियों में) आसक्त होते हैं; वे एक अंग को ही देखने वाले लोग (सत्य के एक पक्ष को ही देखने वाले) आपस में उलझकर विवाद करते हैं।" (चतुर्थ सुत्त समाप्त)

5. දුතියනානාතිත්ථියසුත්තං

५. द्वितीय नानातित्थिय सुत्त

55. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලා නානාතිත්ථියසමණබ්‍රාහ්මණපරිබ්බාජකා සාවත්ථියං පටිවසන්ති නානාදිට්ඨිකා නානාඛන්තිකා නානාරුචිකා නානාදිට්ඨිනිස්සයනිස්සිතා.

५५. ऐसा मैंने सुना है— एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन विहार में विहार कर रहे थे। उस समय श्रावस्ती में अनेक मतों वाले, अनेक क्षांतियों (पसंदों) वाले, अनेक रुचियों वाले और अनेक दृष्टियों के आश्रित बहुत से नाना मतों के श्रमण, ब्राह्मण और परिव्राजक रहते थे।

සන්තෙකෙ [Pg.162] සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘සස්සතො අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්ති පනෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘අසස්සතො අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්තෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘සස්සතො ච අසස්සතො ච අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්ති පනෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘නෙව සස්සතො නාසස්සතො අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්තෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘සයංකතො අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්ති පනෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘පරංකතො අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්තෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘සයංකතො ච පරංකතො ච අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්ති පනෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘අසයංකාරො අපරංකාරො අධිච්චසමුප්පන්නො අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්තෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘සස්සතං සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්ති පනෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘අසස්සතං සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්තෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘සස්සතඤ්ච අසස්සතඤ්ච සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්ති පනෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘නෙව සස්සතං නාසස්සතං සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්තෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘සයංකතං සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්ති පනෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවදිට්ඨිනො – ‘‘පරංකතං සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්තෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘සයංකතඤ්ච පරංකතඤ්ච සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො [Pg.163] ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්ති පනෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘අසයංකාරං අපරංකාරං අධිච්චසමුප්පන්නං සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති.

कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'आत्मा और लोक शाश्वत हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' पुनः, कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'आत्मा और लोक अशाश्वत हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'आत्मा और लोक शाश्वत भी हैं और अशाश्वत भी, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' पुनः, कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'आत्मा और लोक न तो शाश्वत हैं और न ही अशाश्वत, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'आत्मा और लोक स्वयं-कृत हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' पुनः, कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'आत्मा और लोक पर-कृत हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'आत्मा और लोक स्वयं-कृत भी हैं और पर-कृत भी, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' पुनः, कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'आत्मा और लोक न तो स्वयं-कृत हैं और न ही पर-कृत, बल्कि अकारण ही उत्पन्न हुए हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'सुख-दुःख, आत्मा और लोक शाश्वत हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' पुनः, कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'सुख-दुःख, आत्मा और लोक अशाश्वत हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'सुख-दुःख, आत्मा और लोक शाश्वत भी हैं और अशाश्वत भी, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' पुनः, कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'सुख-दुःख, आत्मा और लोक न तो शाश्वत हैं और न ही अशाश्वत, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'सुख-दुःख, आत्मा और लोक स्वयं-कृत हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' पुनः, कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'सुख-दुःख, आत्मा और लोक पर-कृत हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'सुख-दुःख, आत्मा और लोक स्वयं-कृत भी हैं और पर-कृत भी, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' पुनः, कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'सुख-दुःख, आत्मा और लोक न तो स्वयं-कृत हैं और न ही पर-कृत, बल्कि अकारण ही उत्पन्न हुए हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है'।"

තෙ භණ්ඩනජාතා කලහජාතා විවාදාපන්නා අඤ්ඤමඤ්ඤං මුඛසත්තීහි විතුදන්තා විහරන්ති – ‘‘එදිසො ධම්මො, නෙදිසො ධම්මො; නෙදිසො ධම්මො, එදිසො ධම්මො’’ති.

वे झगड़ते हुए, कलह करते हुए और विवादों में फंसे हुए एक-दूसरे को मुख-रूपी शस्त्रों से बींधते हुए विहार करते थे— "धर्म ऐसा है, धर्म वैसा नहीं है; धर्म वैसा नहीं है, धर्म ऐसा है"।

අථ ඛො සම්බහුලා භික්ඛූ පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය සාවත්ථිං පිණ්ඩාය පාවිසිංසු. සාවත්ථියං පිණ්ඩාය චරිත්වා පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු. එකමන්තං නිසින්නා ඛො තෙ භික්ඛූ භගවන්තං එතදවොචුං –

तब बहुत से भिक्षु प्रातःकाल पहन-ओढ़कर, पात्र और चीवर लेकर श्रावस्ती में भिक्षा के लिए प्रविष्ट हुए। श्रावस्ती में भिक्षाटन कर, भोजन के पश्चात भिक्षाटन से लौटकर, जहाँ भगवान थे वहाँ पहुँचे; पहुँचकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए उन भिक्षुओं ने भगवान से यह कहा—

‘‘ඉධ, භන්තෙ, සම්බහුලා නානාතිත්ථියසමණබ්‍රාහ්මණපරිබ්බාජකා සාවත්ථියං පටිවසන්ති නානාදිට්ඨිකා නානාඛන්තිකා නානාරුචිකා නානාදිට්ඨිනිස්සයනිස්සිතා.

"भन्ते! यहाँ श्रावस्ती में अनेक मतों वाले, अनेक क्षांतियों वाले, अनेक रुचियों वाले और अनेक दृष्टियों के आश्रित बहुत से नाना मतों के श्रमण, ब्राह्मण और परिव्राजक रहते हैं।"

‘‘සන්තෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘සස්සතො අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’න්ති…පෙ… තෙ භණ්ඩනජාතා කලහජාතා විවාදාපන්නා අඤ්ඤමඤ්ඤං මුඛසත්තීහි විතුදන්තා විහරන්ති – ‘එදිසො ධම්මො, නෙදිසො ධම්මො; නෙදිසො ධම්මො, එදිසො ධම්මො’’’ති.

"कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले हैं— 'आत्मा और लोक शाश्वत हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है' ...पे... वे झगड़ते हुए, कलह करते हुए और विवादों में फंसे हुए एक-दूसरे को मुख-रूपी शस्त्रों से बींधते हुए विहार करते हैं— 'धर्म ऐसा है, धर्म वैसा नहीं है; धर्म वैसा नहीं है, धर्म ऐसा है'।"

‘‘අඤ්ඤතිත්ථියා, භික්ඛවෙ, පරිබ්බාජකා අන්ධා අචක්ඛුකා; අත්ථං න ජානන්ති අනත්ථං න ජානන්ති, ධම්මං න ජානන්ති අධම්මං න ජානන්ති. තෙ අත්ථං අජානන්තා අනත්ථං අජානන්තා, ධම්මං අජානන්තා අධම්මං අජානන්තා භණ්ඩනජාතා කලහජාතා විවාදාපන්නා අඤ්ඤමඤ්ඤං මුඛසත්තීහි විතුදන්තා විහරන්ති – ‘එදිසො ධම්මො, නෙදිසො ධම්මො; නෙදිසො ධම්මො, එදිසො ධම්මො’’’ති.

भिक्षुओं! अन्य मतों के परिव्राजक अंधे और प्रज्ञा-चक्षुहीन हैं; वे न तो अर्थ (कल्याण) को जानते हैं और न ही अनर्थ को, न वे धर्म को जानते हैं और न ही अधर्म को। वे अर्थ को न जानते हुए, अनर्थ को न जानते हुए, धर्म को न जानते हुए और अधर्म को न जानते हुए, झगड़ते हुए, कलह करते हुए और विवाद में पड़कर एक-दूसरे को मुख-रूपी शस्त्रों (वचनों) से बेधते हुए विहार करते हैं— 'धर्म ऐसा है, धर्म वैसा नहीं है; धर्म वैसा नहीं है, धर्म ऐसा है'।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस बात को जानकर उस समय यह उदान (हृदयोद्गार) प्रकट किया—

‘‘ඉමෙසු කිර සජ්ජන්ති, එකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා;

අන්තරාව විසීදන්ති, අප්පත්වාව තමොගධ’’න්ති. පඤ්චමං;

“निश्चित ही कुछ श्रमण और ब्राह्मण इन (मिथ्या दृष्टियों) में आसक्त रहते हैं; वे उस पार (निर्वाण) तक न पहुँचकर बीच में ही (संसार में) डूब जाते हैं।” पाँचवाँ (सुत्त समाप्त)।

6. තතියනානාතිත්ථියසුත්තං

६. तृतीय नानातित्थिय सुत्त

56. එවං [Pg.164] මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලා නානාතිත්ථියසමණබ්‍රාහ්මණපරිබ්බාජකා සාවත්ථියං පටිවසන්ති නානාදිට්ඨිකා නානාඛන්තිකා නානාරුචිකා නානාදිට්ඨිනිස්සයනිස්සිතා.

५६. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन विहार में विहार कर रहे थे। उस समय अनेक प्रकार की दृष्टियों वाले, अनेक प्रकार की रुचियों वाले, अनेक प्रकार की पसंद वाले और अनेक प्रकार की दृष्टियों के आश्रित रहने वाले बहुत से विभिन्न मतों के श्रमण, ब्राह्मण और परिव्राजक श्रावस्ती में रहते थे।

සන්තෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘සස්සතො අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්ති පනෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘අසස්සතො අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්තෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘සස්සතො ච අසස්සතො ච අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්ති පනෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘නෙව සස්සතො නාසස්සතො අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්තෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘සයංකතො අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්ති පනෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘පරංකතො අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්තෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘සයංකතො ච පරංකතො ච අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්ති පනෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘අසයංකාරො අපරංකාරො අධිච්චසමුප්පන්නො අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්තෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘සස්සතං සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්ති පනෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘අසස්සතං සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්තෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘සස්සතඤ්ච අසස්සතඤ්ච සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්ති පනෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘නෙව සස්සතං නාසස්සතං සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්තෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘සයංකතං සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්ති පනෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘පරංකතං සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති[Pg.165]. සන්තෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘සයංකතඤ්ච පරංකතඤ්ච සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති. සන්ති පනෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘‘අසයංකාරං අපරංකාරං අධිච්චසමුප්පන්නං සුඛදුක්ඛං අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’’න්ති.

कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'आत्मा और लोक शाश्वत हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'आत्मा और लोक अशाश्वत हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'आत्मा और लोक शाश्वत भी हैं और अशाश्वत भी, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'आत्मा और लोक न तो शाश्वत हैं और न ही अशाश्वत, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'आत्मा और लोक स्वयं द्वारा निर्मित हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'आत्मा और लोक दूसरों द्वारा निर्मित हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'आत्मा और लोक स्वयं द्वारा और दूसरों द्वारा भी निर्मित हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'आत्मा और लोक न तो स्वयं द्वारा और न ही दूसरों द्वारा निर्मित हैं, बल्कि बिना किसी कारण के उत्पन्न हुए हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'आत्मा और लोक शाश्वत सुख-दुःख वाले हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'आत्मा और लोक अशाश्वत सुख-दुःख वाले हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'आत्मा और लोक शाश्वत और अशाश्वत सुख-दुःख वाले हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'आत्मा और लोक न तो शाश्वत और न ही अशाश्वत सुख-दुःख वाले हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'सुख-दुःख स्वयं द्वारा निर्मित हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'सुख-दुःख दूसरों द्वारा निर्मित हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'सुख-दुःख स्वयं द्वारा और दूसरों द्वारा भी निर्मित हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।' कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले थे— 'सुख-दुःख न तो स्वयं द्वारा और न ही दूसरों द्वारा निर्मित हैं, बल्कि बिना किसी कारण के उत्पन्न हुए हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है।'

තෙ භණ්ඩනජාතා කලහජාතා විවාදාපන්නා අඤ්ඤමඤ්ඤං මුඛසත්තීහි විතුදන්තා විහරන්ති – ‘‘එදිසො ධම්මො, නෙදිසො ධම්මො; නෙදිසො ධම්මො, එදිසො ධම්මො’’ති.

वे झगड़ते हुए, कलह करते हुए और विवाद में पड़कर एक-दूसरे को मुख-रूपी शस्त्रों से बेधते हुए विहार करते थे— 'धर्म ऐसा है, धर्म वैसा नहीं है; धर्म वैसा नहीं है, धर्म ऐसा है'।

අථ ඛො සම්බහුලා භික්ඛූ පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය සාවත්ථිං පිණ්ඩාය පාවිසිංසු. සාවත්ථියං පිණ්ඩාය චරිත්වා පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු. එකමන්තං නිසින්නා ඛො තෙ භික්ඛූ භගවන්තං එතදවොචුං –

तब बहुत से भिक्षु पूर्वाह्न समय में निवसन (अधोवस्त्र) पहनकर, पात्र और चीवर लेकर श्रावस्ती में भिक्षा के लिए प्रविष्ट हुए। श्रावस्ती में भिक्षाटन करके, भोजन के पश्चात भिक्षाटन से लौटकर वे जहाँ भगवान थे, वहाँ पहुँचे; पहुँचकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए उन भिक्षुओं ने भगवान से यह कहा—

‘‘ඉධ, භන්තෙ, සම්බහුලා නානාතිත්ථියසමණබ්‍රාහ්මණපරිබ්බාජකා සාවත්ථියං පටිවසන්ති නානාදිට්ඨිකා නානාඛන්තිකා නානාරුචිකා නානාදිට්ඨිනිස්සයනිස්සිතා.

“भन्ते! यहाँ श्रावस्ती में अनेक प्रकार की दृष्टियों वाले, अनेक प्रकार की रुचियों वाले, अनेक प्रकार की पसंद वाले और अनेक प्रकार की दृष्टियों के आश्रित रहने वाले बहुत से विभिन्न मतों के श्रमण, ब्राह्मण और परिव्राजक रहते हैं।

‘‘සන්තෙකෙ සමණබ්‍රාහ්මණා එවංවාදිනො එවංදිට්ඨිනො – ‘සස්සතො අත්තා ච ලොකො ච, ඉදමෙව සච්චං මොඝමඤ්ඤ’න්ති …පෙ… තෙ භණ්ඩනජාතා කලහජාතා විවාදාපන්නා අඤ්ඤමඤ්ඤං මුඛසත්තීහි විතුදන්තා විහරන්ති – ‘එදිසො ධම්මො, නෙදිසො ධම්මො; නෙදිසො ධම්මො, එදිසො ධම්මො’’’ති.

“कुछ श्रमण और ब्राह्मण ऐसे वादी और ऐसी दृष्टि वाले हैं— 'आत्मा और लोक शाश्वत हैं, यही सत्य है, अन्य सब व्यर्थ है' ...पे... वे झगड़ते हुए, कलह करते हुए और विवाद में पड़कर एक-दूसरे को मुख-रूपी शस्त्रों से बेधते हुए विहार करते हैं— 'धर्म ऐसा है, धर्म वैसा नहीं है; धर्म वैसा नहीं है, धर्म ऐसा है'।”

‘‘අඤ්ඤතිත්ථියා, භික්ඛවෙ, පරිබ්බාජකා අන්ධා අචක්ඛුකා. තෙ අත්ථං න ජානන්ති අනත්ථං න ජානන්ති, ධම්මං න ජානන්ති අධම්මං න ජානන්ති. තෙ අත්ථං අජානන්තා අනත්ථං අජානන්තා, ධම්මං අජානන්තා අධම්මං අජානන්තා භණ්ඩනජාතා කලහජාතා විවාදාපන්නා අඤ්ඤමඤ්ඤං මුඛසත්තීහි විතුදන්තා විහරන්ති – ‘එදිසො ධම්මො, නෙදිසො ධම්මො; නෙදිසො ධම්මො, එදිසො ධම්මො’’’ති.

हे भिक्षुओं! अन्य मतों के परिव्राजक अंधे और चक्षुहीन हैं। वे न तो अर्थ (कल्याण) को जानते हैं और न ही अनर्थ को; वे न तो धर्म को जानते हैं और न ही अधर्म को। वे अर्थ-अनर्थ और धर्म-अधर्म को न जानते हुए झगड़ते हैं, कलह करते हैं और विवाद में पड़कर एक-दूसरे पर वाक्-बाणों (कटु वचनों) से प्रहार करते हुए विहार करते हैं—'ऐसा धर्म है, वैसा धर्म नहीं है; वैसा धर्म नहीं है, ऐसा धर्म है'।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘අහඞ්කාරපසුතායං [Pg.166] පජා, පරංකාරූපසංහිතා;

එතදෙකෙ නාබ්භඤ්ඤංසු, න නං සල්ලන්ති අද්දසුං.

"यह प्रजा (प्राणी समूह) 'मैं करता हूँ' (अहंकार) में लगी हुई है और 'दूसरे करते हैं' (परकार) के विचार से जुड़ी है। कुछ लोग इसे नहीं समझते और इसे शल्य (काँटे) के रूप में नहीं देखते।

‘‘එතඤ්ච සල්ලං පටිකච්ච පස්සතො;

අහං කරොමීති න තස්ස හොති;

පරො කරොතීති න තස්ස හොති.

इस शल्य को पहले से ही (प्रज्ञा से) देखने वाले के मन में यह विचार नहीं आता कि 'मैं करता हूँ' और न ही यह विचार आता है कि 'दूसरा करता है'।

‘‘මානුපෙතා අයං පජා, මානගන්ථා මානවිනිබද්ධා ;

දිට්ඨීසු සාරම්භකථා, සංසාරං නාතිවත්තතී’’ති. ඡට්ඨං;

यह प्रजा मान (अभिमान) से युक्त है, मान की गाँठों से बँधी है और मान से जकड़ी हुई है। अपनी दृष्टियों (मतों) में उलझकर विवाद करने के कारण वे संसार को पार नहीं कर पाते।"

7. සුභූතිසුත්තං

७. सुभूति सुत्त

57. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා සුභූති භගවතො අවිදූරෙ නිසින්නො හොති පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය අවිතක්කං සමාධිං සමාපජ්ජිත්වා.

५७. ऐसा मैंने सुना—एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन विहार में विहार कर रहे थे। उस समय आयुष्मान सुभूति भगवान के पास ही पालथी मारकर, शरीर को सीधा रखकर, वितर्क-रहित समाधि (अवितर्क समाधि) में लीन होकर बैठे थे।

අද්දසා ඛො භගවා ආයස්මන්තං සුභූතිං අවිදූරෙ නිසින්නං පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය අවිතක්කං සමාධිං සමාපන්නං.

भगवान ने आयुष्मान सुभूति को पास ही पालथी मारकर, शरीर को सीधा रखकर, वितर्क-रहित समाधि में लीन बैठे हुए देखा।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘යස්ස විතක්කා විධූපිතා,අජ්ඣත්තං සුවිකප්පිතා අසෙසා;

තං සඞ්ගමතිච්ච අරූපසඤ්ඤී,චතුයොගාතිගතො න ජාතු මෙතී’’ති. සත්තමං;

"जिसके (मिथ्या) वितर्क पूरी तरह नष्ट हो गए हैं, जिसके भीतर के संकल्प भली-भाँति शांत हो गए हैं; वह आसक्ति को पार कर, अरूप की संज्ञा वाला और चारों योगों से मुक्त होकर पुनः जन्म को प्राप्त नहीं होता।"

8. ගණිකාසුත්තං

८. गणिका सुत्त

58. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා රාජගහෙ විහරති වෙළුවනෙ කලන්දකනිවාපෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන රාජගහෙ ද්වෙ පූගා අඤ්ඤතරිස්සා ගණිකාය සාරත්තා හොන්ති පටිබද්ධචිත්තා; භණ්ඩනජාතා කලහජාතා විවාදාපන්නා අඤ්ඤමඤ්ඤං පාණීහිපි උපක්කමන්ති, ලෙඩ්ඩූහිපි උපක්කමන්ති[Pg.167], දණ්ඩෙහිපි උපක්කමන්ති, සත්ථෙහිපි උපක්කමන්ති. තෙ තත්ථ මරණම්පි නිගච්ඡන්ති මරණමත්තම්පි දුක්ඛං.

५८. ऐसा मैंने सुना—एक समय भगवान राजगृह के वेणुवन कलन्दक-निवाप में विहार कर रहे थे। उस समय राजगृह में दो दल एक गणिका के प्रति अत्यंत आसक्त और कामासक्त थे। वे आपस में झगड़ने लगे, कलह करने लगे और विवाद में पड़कर एक-दूसरे पर हाथों से, पत्थरों से, डंडों से और शस्त्रों से प्रहार करने लगे। वहाँ वे मृत्यु को प्राप्त हुए या मृत्यु के समान कष्ट को।

අථ ඛො සම්බහුලා භික්ඛූ පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය රාජගහං පිණ්ඩාය පාවිසිංසු. රාජගහෙ පිණ්ඩාය චරිත්වා පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු. එකමන්තං නිසින්නා ඛො තෙ භික්ඛූ භගවන්තං එතදවොචුං –

तब बहुत से भिक्षु प्रातःकाल चीवर धारण कर और पात्र-चीवर लेकर राजगृह में भिक्षा के लिए प्रविष्ट हुए। राजगृह में भिक्षाटन कर भोजन के पश्चात भिक्षाटन से लौटकर वे जहाँ भगवान थे, वहाँ गए; जाकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए उन भिक्षुओं ने भगवान से यह कहा—

‘‘ඉධ, භන්තෙ, රාජගහෙ ද්වෙ පූගා අඤ්ඤතරිස්සා ගණිකාය සාරත්තා පටිබද්ධචිත්තා; භණ්ඩනජාතා කලහජාතා විවාදාපන්නා අඤ්ඤමඤ්ඤං පාණීහිපි උපක්කමන්ති, ලෙඩ්ඩූහිපි උපක්කමන්ති, දණ්ඩෙහිපි උපක්කමන්ති, සත්ථෙහිපි උපක්කමන්ති. තෙ තත්ථ මරණම්පි නිගච්ඡන්ති මරණමත්තම්පි දුක්ඛ’’න්ති.

"भन्ते! यहाँ राजगृह में दो दल एक गणिका के प्रति अत्यंत आसक्त और कामासक्त हैं। वे आपस में झगड़ रहे हैं, कलह कर रहे हैं और विवाद में पड़कर एक-दूसरे पर हाथों, पत्थरों, डंडों और शस्त्रों से प्रहार कर रहे हैं। वहाँ वे मृत्यु को प्राप्त हो रहे हैं या मृत्यु के समान कष्ट को।"

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘යඤ්ච පත්තං යඤ්ච පත්තබ්බං, උභයමෙතං රජානුකිණ්ණං, ආතුරස්සානුසික්ඛතො. යෙ ච සික්ඛාසාරා සීලබ්බතං ජීවිතං බ්‍රහ්මචරියං උපට්ඨානසාරා, අයමෙකො අන්තො. යෙ ච එවංවාදිනො – ‘නත්ථි කාමෙසු දොසො’ති, අයං දුතියො අන්තො. ඉච්චෙතෙ උභො අන්තා කටසිවඩ්ඪනා, කටසියො දිට්ඨිං වඩ්ඪෙන්ති. එතෙතෙ උභො අන්තෙ අනභිඤ්ඤාය ඔලීයන්ති එකෙ, අතිධාවන්ති එකෙ. යෙ ච ඛො තෙ අභිඤ්ඤාය තත්‍ර ච නාහෙසුං, තෙන ච නාමඤ්ඤිංසු, වට්ටං තෙසං නත්ථි පඤ්ඤාපනායා’’ති. අට්ඨමං.

"जो प्राप्त किया गया है और जो प्राप्त किया जाना है, वे दोनों ही (काम-भोग) क्लेशों से पीड़ित और उनके पीछे दौड़ने वाले के लिए रज (राग आदि) से व्याप्त हैं। जो लोग केवल शील, व्रत, जीवन-यापन, ब्रह्मचर्य और सेवा-उपासना को ही सार मानते हैं, यह एक अंत (अति) है। और जो ऐसा कहते हैं कि 'काम-भोगों में कोई दोष नहीं है', यह दूसरा अंत है। ये दोनों ही अंत श्मशान (पुनर्जन्म के चक्र) को बढ़ाने वाले हैं और मिथ्या दृष्टि को पुष्ट करते हैं। इन दोनों अंतों को न जानने के कारण कुछ लोग (संसार में) डूब जाते हैं और कुछ बहुत दूर निकल जाते हैं। किंतु जो इन्हें जानकर इनमें लिप्त नहीं होते और इनके माध्यम से स्वयं को श्रेष्ठ नहीं मानते, उनके लिए प्रज्ञप्ति हेतु कोई संसार-चक्र शेष नहीं रहता।"

9. උපාතිධාවන්තිසුත්තං

९. उपातिधावन्ति सुत्त

59. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා රත්තන්ධකාරතිමිසායං අබ්භොකාසෙ නිසින්නො හොති තෙලප්පදීපෙසු ඣායමානෙසු.

५९. ऐसा मैंने सुना—एक समय भगवान श्रावस्ती के अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन विहार में विहार कर रहे थे। उस समय भगवान रात्रि के घोर अंधकार में खुले आकाश के नीचे बैठे थे और तेल के दीपक जल रहे थे।

තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලා අධිපාතකා තෙසු තෙලප්පදීපෙසු ආපාතපරිපාතං අනයං ආපජ්ජන්ති, බ්‍යසනං ආපජ්ජන්ති, අනයබ්‍යසනං ආපජ්ජන්ති [Pg.168]. අද්දසා ඛො භගවා තෙ සම්බහුලෙ අධිපාතකෙ තෙසු තෙලප්පදීපෙසු ආපාතපරිපාතං අනයං ආපජ්ජන්තෙ, බ්‍යසනං ආපජ්ජන්තෙ, අනයබ්‍යසනං ආපජ්ජන්තෙ.

उस समय बहुत से पतंगे उन तेल के दीपकों में गिर-गिरकर विनाश और भारी कष्ट को प्राप्त हो रहे थे। भगवान ने उन बहुत से पतंगों को उन तेल के दीपकों में गिरकर विनाश और भारी कष्ट प्राप्त करते हुए देखा।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘උපාතිධාවන්ති න සාරමෙන්ති,නවං නවං බන්ධනං බ්‍රූහයන්ති;

පතන්ති පජ්ජොතමිවාධිපාතකා,දිට්ඨෙ සුතෙ ඉතිහෙකෙ නිවිට්ඨා’’ති. නවමං;

"वे (सार को छोड़कर) आगे दौड़ जाते हैं और सार को प्राप्त नहीं करते; वे नए-नए बंधनों को बढ़ाते रहते हैं। जैसे पतंगे दीपक की लौ में गिर जाते हैं, वैसे ही देखे हुए और सुने हुए विषयों में 'यही सत्य है' ऐसा मानकर आसक्त हुए कुछ लोग विनाश को प्राप्त होते हैं।"

10. උප්පජ්ජන්තිසුත්තං

१०. उप्पज्जन्ति सुत्त

60. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. අථ ඛො ආයස්මා ආනන්දො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො ආයස්මා ආනන්දො භගවන්තං එතදවොච –

६०. ऐसा मैंने सुना—एक समय भगवान श्रावस्ती के अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन विहार में विहार कर रहे थे। तब आयुष्मान आनंद जहाँ भगवान थे, वहाँ गए; जाकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए आयुष्मान आनंद ने भगवान से यह कहा—

‘‘යාවකීවඤ්ච, භන්තෙ, තථාගතා ලොකෙ නුප්පජ්ජන්ති අරහන්තො සම්මාසම්බුද්ධා තාව අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා සක්කතා හොන්ති ගරුකතා මානිතා පූජිතා අපචිතා ලාභිනො චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානපච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං. යතො ච ඛො, භන්තෙ, තථාගතා ලොකෙ උප්පජ්ජන්ති අරහන්තො සම්මාසම්බුද්ධා අථ අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා අසක්කතා හොන්ති අගරුකතා අමානිතා අපූජිතා අනපචිතා න ලාභිනො චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානපච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං. භගවා යෙව දානි, භන්තෙ, සක්කතො හොති ගරුකතො මානිතො පූජිතො අපචිතො ලාභී චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානපච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං, භික්ඛුසඞ්ඝො චා’’ති.

"भन्ते! जब तक लोक में अर्हत्, सम्यक्सम्बुद्ध तथागत उत्पन्न नहीं होते, तब तक अन्य मतों के परिव्राजक सत्कृत, गुरुकृत, मानित, पूजित और अपचित होते हैं और उन्हें चीवर, पिण्डपात, शयनासन और ग्लानप्रत्यय-भैषज्य-परिष्कार प्राप्त होते हैं। किन्तु भन्ते! जब लोक में अर्हत्, सम्यक्सम्बुद्ध तथागत उत्पन्न होते हैं, तब अन्य मतों के परिव्राजक असत्कृत, अगुरुकृत, अमानित, अपूजित और अनपचित हो जाते हैं और उन्हें चीवर, पिण्डपात, शयनासन और ग्लानप्रत्यय-भैषज्य-परिष्कार प्राप्त नहीं होते। भन्ते! अब केवल भगवान् ही सत्कृत, गुरुकृत, मानित, पूजित और अपचित हैं और उन्हें चीवर, पिण्डपात, शयनासन और ग्लानप्रत्यय-भैषज्य-परिष्कार प्राप्त होते हैं, और भिक्षु संघ को भी।"

‘‘එවමෙතං[Pg.169], ආනන්ද, යාවකීවඤ්ච, ආනන්ද, තථාගතා ලොකෙ නුප්පජ්ජන්ති අරහන්තො සම්මාසම්බුද්ධා තාව අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා සක්කතා හොන්ති ගරුකතා මානිතා පූජිතා අපචිතා ලාභිනො චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානපච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං. යතො ච ඛො, ආනන්ද, තථාගතා ලොකෙ උප්පජ්ජන්ති අරහන්තො සම්මාසම්බුද්ධා අථ අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා අසක්කතා හොන්ති අගරුකතා අමානිතා අපූජිතා අනපචිතා න ලාභිනො චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානපච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං. තථාගතොව දානි සක්කතො හොති ගරුකතො මානිතො පූජිතො අපචිතො ලාභී චීවරපිණ්ඩපාතසෙනාසනගිලානපච්චයභෙසජ්ජපරික්ඛාරානං, භික්ඛුසඞ්ඝො චා’’ති.

"आनन्द! ऐसा ही है। आनन्द! जब तक लोक में अर्हत्, सम्यक्सम्बुद्ध तथागत उत्पन्न नहीं होते, तब तक अन्य मतों के परिव्राजक सत्कृत, गुरुकृत, मानित, पूजित और अपचित होते हैं और उन्हें चीवर, पिण्डपात, शयनासन और ग्लानप्रत्यय-भैषज्य-परिष्कार प्राप्त होते हैं। किन्तु आनन्द! जब लोक में अर्हत्, सम्यक्सम्बुद्ध तथागत उत्पन्न होते हैं, तब अन्य मतों के परिव्राजक असत्कृत, अगुरुकृत, अमानित, अपूजित और अनपचित हो जाते हैं और उन्हें चीवर, पिण्डपात, शयनासन और ग्लानप्रत्यय-भैषज्य-परिष्कार प्राप्त नहीं होते। आनन्द! अब केवल तथागत ही सत्कृत, गुरुकृत, मानित, पूजित और अपचित हैं और उन्हें चीवर, पिण्डपात, शयनासन और ग्लानप्रत्यय-भैषज्य-परिष्कार प्राप्त होते हैं, और भिक्षु संघ को भी।"

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान् ने इस अर्थ को जानकर उस समय यह उदान कहा—

‘‘ඔභාසති තාව සො කිමි,යාව න උන්නමතෙ පභඞ්කරො;

(ස) වෙරොචනම්හි උග්ගතෙ,හතප්පභො හොති න චාපි භාසති.

"वह जुगनू तब तक चमकता है, जब तक प्रकाश करने वाला सूर्य उदित नहीं होता। किन्तु जब सूर्य उदित हो जाता है, तब उसकी प्रभा नष्ट हो जाती है और वह नहीं चमकता।"

‘‘එවං ඔභාසිතමෙව තක්කිකානං,යාව සම්මාසම්බුද්ධා ලොකෙ නුප්පජ්ජන්ති;

න තක්කිකා සුජ්ඣන්ති න චාපි සාවකා,දුද්දිට්ඨී න දුක්ඛා පමුච්චරෙ’’ති. දසමං;

"इसी प्रकार तार्किकों की चमक तब तक रहती है, जब तक लोक में सम्यक्सम्बुद्ध उत्पन्न नहीं होते। न तार्किक शुद्ध होते हैं और न ही उनके श्रावक; कुदृष्टि वाले वे दुःख से मुक्त नहीं होते।" दसवाँ सुत्त समाप्त।

තස්සුද්දානං –

उसका उद्दान (विषय-सूची)—

ආයුජටිලවෙක්ඛණා, තයො තිත්ථියා සුභූති;

ගණිකා උපාති නවමො, උප්පජ්ජන්ති ච තෙ දසාති.

आयु, जटिल, वेक्खण, तीन तित्थिय, सुभूति, गणिका, नौवाँ उपाति और दसवाँ उप्पज्जन्ति।

ජච්චන්ධවග්ගො ඡට්ඨො නිට්ඨිතො.

छठा जच्चन्धवग्ग समाप्त।

7. චූළවග්ගො

७. चूळवग्ग

1. පඨමලකුණ්ඩකභද්දියසුත්තං

१. प्रथम लकुण्डकभद्दिय सुत्त

61. එවං [Pg.170] මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා සාරිපුත්තො ආයස්මන්තං ලකුණ්ඩකභද්දියං අනෙකපරියායෙන ධම්මියා කථාය සන්දස්සෙති සමාදපෙති සමුත්තෙජෙති සම්පහංසෙති.

६१. ऐसा मैंने सुना—एक समय भगवान् सावत्थी के अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय आयुष्मान् सारिपुत्र आयुष्मान् लकुण्डकभद्दिय को अनेक प्रकार से धार्मिक कथा द्वारा उपदेश दे रहे थे, समाहित कर रहे थे, उत्साहित कर रहे थे और प्रसन्न कर रहे थे।

අථ ඛො ආයස්මතො ලකුණ්ඩකභද්දියස්ස ආයස්මතා සාරිපුත්තෙන අනෙකපරියායෙන ධම්මියා කථාය සන්දස්සියමානස්ස සමාදපියමානස්ස සමුත්තෙජියමානස්ස සම්පහංසියමානස්ස අනුපාදාය ආසවෙහි චිත්තං විමුච්චි.

तब आयुष्मान् सारिपुत्र द्वारा अनेक प्रकार से धार्मिक कथा द्वारा उपदेश दिए जाने पर, समाहित किए जाने पर, उत्साहित किए जाने पर और प्रसन्न किए जाने पर, आयुष्मान् लकुण्डकभद्दिय का चित्त बिना किसी उपादान के आस्रवों से मुक्त हो गया।

අද්දසා ඛො භගවා ආයස්මන්තං ලකුණ්ඩකභද්දියං ආයස්මතා සාරිපුත්තෙන අනෙකපරියායෙන ධම්මියා කථාය සන්දස්සියමානං සමාදපියමානං සමුත්තෙජියමානං සම්පහංසියමානං අනුපාදාය ආසවෙහි චිත්තං විමුත්තං.

भगवान् ने आयुष्मान् सारिपुत्र द्वारा अनेक प्रकार से धार्मिक कथा द्वारा उपदेश दिए जाते हुए, समाहित किए जाते हुए, उत्साहित किए जाते हुए और प्रसन्न किए जाते हुए, आयुष्मान् लकुण्डकभद्दिय के चित्त को बिना किसी उपादान के आस्रवों से मुक्त होते हुए देखा।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान् ने इस अर्थ को जानकर उस समय यह उदान कहा—

‘‘උද්ධං අධො සබ්බධි විප්පමුත්තො, අයංහමස්මීති අනානුපස්සී;

එවං විමුත්තො උදතාරි ඔඝං, අතිණ්ණපුබ්බං අපුනබ්භවායා’’ති. පඨමං;

"जो ऊपर, नीचे और सर्वत्र विप्रमुक्त है, जो 'यह मैं हूँ' ऐसा नहीं देखता; इस प्रकार मुक्त हुआ वह उस ओघ को पार कर गया है जिसे पुनर्जन्म न होने के लिए पहले कभी पार नहीं किया गया था।" पहला सुत्त समाप्त।

2. දුතියලකුණ්ඩකභද්දියසුත්තං

२. द्वितीय लकुण्डकभद्दिय सुत्त

62. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා සාරිපුත්තො ආයස්මන්තං ලකුණ්ඩකභද්දියං සෙඛං මඤ්ඤමානො භිය්‍යොසොමත්තාය අනෙකපරියායෙන ධම්මියා කථාය සන්දස්සෙති සමාදපෙති සමුත්තෙජෙති සම්පහංසෙති.

६२. ऐसा मैंने सुना—एक समय भगवान् सावत्थी के अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय आयुष्मान् सारिपुत्र आयुष्मान् लकुण्डकभद्दिय को 'शैक्ष' मानकर, अत्यधिक मात्रा में अनेक प्रकार से धार्मिक कथा द्वारा उपदेश दे रहे थे, समाहित कर रहे थे, उत्साहित कर रहे थे और प्रसन्न कर रहे थे।

අද්දසා [Pg.171] ඛො භගවා ආයස්මන්තං සාරිපුත්තං ආයස්මන්තං ලකුණ්ඩකභද්දියං සෙඛං මඤ්ඤමානං භිය්‍යොසොමත්තාය අනෙකපරියායෙන ධම්මියා කථාය සන්දස්සෙන්තං සමාදපෙන්තං සමුත්තෙජෙන්තං සම්පහංසෙන්තං.

भगवान् ने आयुष्मान् सारिपुत्र को आयुष्मान् लकुण्डकभद्दिय को 'शैक्ष' मानकर अत्यधिक मात्रा में अनेक प्रकार से धार्मिक कथा द्वारा उपदेश देते हुए, समाहित करते हुए, उत्साहित करते हुए और प्रसन्न करते हुए देखा।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान् ने इस अर्थ को जानकर उस समय यह उदान कहा—

‘‘අච්ඡෙච්ඡි වට්ටං බ්‍යගා නිරාසං, විසුක්ඛා සරිතා න සන්දති;

ඡින්නං වට්ටං න වත්තති, එසෙවන්තො දුක්ඛස්සා’’ති. දුතියං;

"उसने संसार-चक्र को काट दिया है, वह तृष्णा-रहित (निर्वाण) को प्राप्त हो गया है; तृष्णा रूपी नदी सूख गई है, अब वह नहीं बहती। कटा हुआ चक्र अब नहीं घूमता; यही दुःख का अन्त है।" दूसरा सुत्त समाप्त।

3. පඨමසත්තසුත්තං

३. प्रथम सत्त सुत्त

63. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සාවත්ථියා මනුස්සා යෙභුය්‍යෙන කාමෙසු අතිවෙලං සත්තා ( ) රත්තා ගිද්ධා ගධිතා මුච්ඡිතා අජ්ඣොපන්නා සම්මත්තකජාතා කාමෙසු විහරන්ති.

६३. ऐसा मैंने सुना—एक समय भगवान् सावत्थी के अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय सावत्थी के मनुष्य प्रायः काम-भोगों में अत्यधिक आसक्त, अनुरक्त, लुब्ध, बँधे हुए, मूर्छित, फँसे हुए और काम-भोगों के कारण अत्यधिक मदमस्त होकर विहार करते थे।

අථ ඛො සම්බහුලා භික්ඛූ පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය සාවත්ථියං පිණ්ඩාය පාවිසිංසු. සාවත්ථියං පිණ්ඩාය චරිත්වා පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු. එකමන්තං නිසින්නා ඛො තෙ භික්ඛූ භගවන්තං එතදවොචුං – ‘‘ඉධ, භන්තෙ, සාවත්ථියා මනුස්සා යෙභුය්‍යෙන කාමෙසු අතිවෙලං සත්තා රත්තා ගිද්ධා ගධිතා මුච්ඡිතා අජ්ඣොපන්නා සම්මත්තකජාතා කාමෙසු විහරන්තී’’ති.

तब बहुत से भिक्षु पूर्वाह्न समय में पहन-ओढ़कर, पात्र-चीवर लेकर सावत्थी में पिण्डपात के लिए प्रविष्ट हुए। सावत्थी में पिण्डपात के लिए विचरण कर, भोजन के पश्चात् पिण्डपात से लौटकर वे जहाँ भगवान् थे, वहाँ गए; जाकर भगवान् को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए उन भिक्षुओं ने भगवान् से यह कहा— 'भन्ते! यहाँ सावत्थी के मनुष्य प्रायः काम-भोगों में अत्यधिक आसक्त, अनुरक्त, लुब्ध, बँधे हुए, मूर्छित, फँसे हुए और काम-भोगों के कारण अत्यधिक मदमस्त होकर विहार करते हैं'।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान (उद्गार) प्रकट किया—

‘‘කාමෙසු සත්තා කාමසඞ්ගසත්තා,සංයොජනෙ වජ්ජමපස්සමානා;

න හි ජාතු සංයොජනසඞ්ගසත්තා,ඔඝං තරෙය්‍යුං විපුලං මහන්ත’’න්ති. තතියං;

"कामों (इन्द्रिय सुखों) में आसक्त, काम-आसक्ति में बँधे हुए, संयोजनों (बन्धनों) में दोष न देखने वाले, संयोजनों की आसक्ति में फँसे हुए प्राणी निश्चित ही इस विशाल और महान ओघ (संसार-प्रवाह) को पार नहीं कर सकते।" (तीसरा सुत्त)

4. දුතියසත්තසුත්තං

४. द्वितीय सत्त सुत्त

64. එවං [Pg.172] මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සාවත්ථියා මනුස්සා යෙභුය්‍යෙන කාමෙසු සත්තා ( ) රත්තා ගිද්ධා ගධිතා මුච්ඡිතා අජ්ඣොපන්නා අන්ධීකතා සම්මත්තකජාතා කාමෙසු විහරන්ති.

६४. ऐसा मैंने सुना है—एक समय भगवान सावत्थी में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन विहार में विहार कर रहे थे। उस समय सावत्थी के मनुष्य प्रायः कामों (इन्द्रिय सुखों) में आसक्त, अनुरक्त, लुब्ध, बँधे हुए, मूर्छित, तल्लीन, अंधे हुए और मदमस्त होकर कामों में ही विहार करते थे।

අථ ඛො භගවා පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය සාවත්ථිං පිණ්ඩාය පාවිසි. අද්දසා ඛො භගවා සාවත්ථියා තෙ මනුස්සෙ යෙභුය්‍යෙන කාමෙසු සත්තෙ රත්තෙ ගිද්ධෙ ගධිතෙ මුච්ඡිතෙ අජ්ඣොපන්නෙ අන්ධීකතෙ සම්මත්තකජාතෙ කාමෙසු විහරන්තෙ.

तब भगवान पूर्वाह्न समय में (चीवर) पहनकर, पात्र और चीवर लेकर सावत्थी में भिक्षा के लिए प्रविष्ट हुए। भगवान ने सावत्थी के उन मनुष्यों को देखा जो प्रायः कामों में आसक्त, अनुरक्त, लुब्ध, बँधे हुए, मूर्छित, तल्लीन, अंधे हुए और मदमस्त होकर कामों में ही विहार कर रहे थे।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘කාමන්ධා ජාලසඤ්ඡන්නා, තණ්හාඡදනඡාදිතා;

පමත්තබන්ධුනා බද්ධා, මච්ඡාව කුමිනාමුඛෙ;

ජරාමරණමන්වෙන්ති, වච්ඡො ඛීරපකොව මාතර’’න්ති. චතුත්ථං;

"कामों से अंधे, (तृष्णा रूपी) जाल से ढके हुए, तृष्णा रूपी आवरण से आच्छादित, प्रमाद रूपी बन्धन में बँधे हुए प्राणी, मछली के जाल के मुख में फँसी मछली के समान हैं; वे बुढ़ापे और मृत्यु के पीछे वैसे ही जाते हैं जैसे दूध पीता बछड़ा अपनी माँ के पीछे जाता है।" (चौथा सुत्त)

5. අපරලකුණ්ඩකභද්දියසුත්තං

५. अपर लकुण्डक भद्दिय सुत्त

65. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා ලකුණ්ඩකභද්දියො සම්බහුලානං භික්ඛූනං පිට්ඨිතො පිට්ඨිතො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි.

६५. ऐसा मैंने सुना है—एक समय भगवान सावत्थी में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन विहार में विहार कर रहे थे। उस समय आयुष्मान लकुण्डक भद्दिय बहुत से भिक्षुओं के पीछे-पीये वहाँ आए जहाँ भगवान थे।

අද්දසා ඛො භගවා ආයස්මන්තං ලකුණ්ඩකභද්දියං දූරතොව සම්බහුලානං භික්ඛූනං පිට්ඨිතො පිට්ඨිතො ආගච්ඡන්තං දුබ්බණ්ණං දුද්දසිකං ඔකොටිමකං යෙභුය්‍යෙන භික්ඛූනං පරිභූතරූපං. දිස්වාන භික්ඛූ ආමන්තෙසි –

भगवान ने आयुष्मान लकुण्डक भद्दिय को दूर से ही बहुत से भिक्षुओं के पीछे-पीछे आते देखा, जो कुरूप, देखने में अरुचिकर, ठिगने और प्रायः भिक्षुओं द्वारा तिरस्कृत प्रतीत होते थे। उन्हें देखकर भगवान ने भिक्षुओं को सम्बोधित किया—

‘‘පස්සථ නො තුම්හෙ, භික්ඛවෙ, එතං භික්ඛුං දූරතොව සම්බහුලානං භික්ඛූනං පිට්ඨිතො පිට්ඨිතො ආගච්ඡන්තං දුබ්බණ්ණං දුද්දසිකං ඔකොටිමකං යෙභුය්‍යෙන භික්ඛූනං පරිභූතරූප’’න්ති? ‘‘එවං, භන්තෙ’’ති.

"भिक्षुओं! क्या तुम उस भिक्षु को दूर से ही बहुत से भिक्षुओं के पीछे-पीछे आते देख रहे हो, जो कुरूप, देखने में अरुचिकर, ठिगना और प्रायः भिक्षुओं द्वारा तिरस्कृत प्रतीत होता है?" "हाँ, भन्ते!"

‘‘එසො[Pg.173], භික්ඛවෙ, භික්ඛු මහිද්ධිකො මහානුභාවො. න ච සා සමාපත්ති සුලභරූපා යා තෙන භික්ඛුනා අසමාපන්නපුබ්බා. යස්ස චත්ථාය කුලපුත්තා සම්මදෙව අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජන්ති තදනුත්තරං බ්‍රහ්මචරියපරියොසානං දිට්ඨෙව ධම්මෙ සයං අභිඤ්ඤා සච්ඡිකත්වා උපසම්පජ්ජ විහරතී’’ති.

"भिक्षुओं! यह भिक्षु महान ऋद्धिमान और महान प्रभावशाली है। ऐसी कोई समापत्ति नहीं है जिसे इस भिक्षु ने पहले प्राप्त न किया हो। जिस (लक्ष्य) के लिए कुलपुत्र सम्यक् रूप से घर से बेघर होकर प्रव्रजित होते हैं, उस अनुत्तर ब्रह्मचर्य की पूर्णता (अर्हत्व) को उसने इसी जन्म में स्वयं जानकर, साक्षात्कार कर और प्राप्त कर विहार कर रहा है।"

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘නෙලඞ්ගො සෙතපච්ඡාදො, එකාරො වත්තතී රථො;

අනීඝං පස්ස ආයන්තං, ඡින්නසොතං අබන්ධන’’න්ති. පඤ්චමං;

"दोषरहित (अर्हत्व रूपी) पहियों वाला, श्वेत (विमुक्ति रूपी) छत्र वाला, एक (स्मृति रूपी) धुरी वाला यह रथ चल रहा है। उस दुःख-रहित, तृष्णा-प्रवाह को काट देने वाले और बन्धन-मुक्त (भिक्षु) को आते हुए देखो।" (पाँचवाँ सुत्त)

6. තණ්හාසඞ්ඛයසුත්තං

६. तण्हासंखय सुत्त (तृष्णा-क्षय सुत्त)

66. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා අඤ්ඤාසිකොණ්ඩඤ්ඤො භගවතො අවිදූරෙ නිසින්නො හොති පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය තණ්හාසඞ්ඛයවිමුත්තිං පච්චවෙක්ඛමානො.

६६. ऐसा मैंने सुना है—एक समय भगवान सावत्थी में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन विहार में विहार कर रहे थे। उस समय आयुष्मान अञ्ञासि कोण्डञ्ञ भगवान के पास ही पालथी मारकर, शरीर को सीधा रखकर, तृष्णा-क्षय जनित विमुक्ति-सुख का प्रत्यवेक्षण (चिन्तन) करते हुए बैठे थे।

අද්දසා ඛො භගවා ආයස්මන්තං අඤ්ඤාසිකොණ්ඩඤ්ඤං අවිදූරෙ නිසින්නං පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය තණ්හාසඞ්ඛයවිමුත්තිං පච්චවෙක්ඛමානං.

भगवान ने आयुष्मान अञ्ञासि कोण्डञ्ञ को पास ही पालथी मारकर, शरीर को सीधा रखकर, तृष्णा-क्षय जनित विमुक्ति-सुख का प्रत्यवेक्षण करते हुए बैठे देखा।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘යස්ස මූලං ඡමා නත්ථි, පණ්ණා නත්ථි කුතො ලතා;

තං ධීරං බන්ධනා මුත්තං, කො තං නින්දිතුමරහති;

දෙවාපි නං පසංසන්ති, බ්‍රහ්මුනාපි පසංසිතො’’ති. ඡට්ඨං;

"जिसके लिए (अविद्या-तृष्णा रूपी) जड़ भूमि में नहीं है, (विज्ञान रूपी) पत्ते नहीं हैं, तो (नामरूप रूपी) लताएँ कहाँ से होंगी? बन्धनों से मुक्त उस धीर पुरुष की निन्दा कौन कर सकता है? देवगण भी उसकी प्रशंसा करते हैं और ब्रह्मा द्वारा भी वह प्रशंसित है।" (छठा सुत्त)

7. පපඤ්චඛයසුත්තං

७. पपञ्चखय सुत्त (प्रपंच-क्षय सुत्त)

67. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා අත්තනො පපඤ්චසඤ්ඤාසඞ්ඛාපහානං පච්චවෙක්ඛමානො නිසින්නො හොති.

६७. ऐसा मैंने सुना है—एक समय भगवान सावत्थी में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन विहार में विहार कर रहे थे। उस समय भगवान अपने प्रपंच-संज्ञा और संस्कारों के प्रहाण (त्याग) का प्रत्यवेक्षण करते हुए बैठे थे।

අථ [Pg.174] ඛො භගවා අත්තනො පපඤ්චසඤ්ඤාසඞ්ඛාපහානං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने अपने प्रपंच-संज्ञा और संस्कारों के प्रहाण को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘යස්ස පපඤ්චා ඨිති ච නත්ථි,සන්දානං පලිඝඤ්ච වීතිවත්තො;

තං නිත්තණ්හං මුනිං චරන්තං,නාවජානාති සදෙවකොපි ලොකො’’ති. සත්තමං;

"जिसके लिए प्रपंच की स्थिति नहीं है, जो (तृष्णा रूपी) बन्धन और (अविद्या रूपी) अर्गला (बाधा) को पार कर गया है; उस तृष्णा-रहित विचरते हुए मुनि का देवों सहित सारा लोक तिरस्कार नहीं करता।" (सातवाँ सुत्त)

8. කච්චානසුත්තං

८. कच्चान सुत्त

68. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස්මා මහාකච්චානො භගවතො අවිදූරෙ නිසින්නො හොති පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය කායගතාය සතියා අජ්ඣත්තං පරිමුඛං සූපට්ඨිතාය.

६८. ऐसा मैंने सुना है—एक समय भगवान सावत्थी में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन विहार में विहार कर रहे थे। उस समय आयुष्मान महाकच्चान भगवान के पास ही पालथी मारकर, शरीर को सीधा रखकर, भीतर कायानुपश्यना (कायगता सति) को भली-भाँति स्थापित कर बैठे थे।

අද්දසා ඛො භගවා ආයස්මන්තං මහාකච්චානං අවිදූරෙ නිසින්නං පල්ලඞ්කං ආභුජිත්වා උජුං කායං පණිධාය කායගතාය සතියා අජ්ඣත්තං පරිමුඛං සූපට්ඨිතාය.

भगवान ने आयुष्मान महाकच्चान को पास ही पालथी मारकर, शरीर को सीधा रखकर, भीतर कायानुपश्यना को भली-भाँति स्थापित कर बैठे देखा।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘යස්ස සියා සබ්බදා සති,සතතං කායගතා උපට්ඨිතා;

නො චස්ස නො ච මෙ සියා,න භවිස්සති න ච මෙ භවිස්සති;

අනුපුබ්බවිහාරි තත්ථ සො,කාලෙනෙව තරෙ විසත්තික’’න්ති. අට්ඨමං;

"जिसकी स्मृति सदा बनी रहती है, जिसकी कायानुपश्यना (कायगता सति) निरन्तर उपस्थित रहती है; 'यदि (अतीत में कर्म) न होता तो (वर्तमान में) मेरा यह अस्तित्व न होता, यदि (वर्तमान में कर्म) न होगा तो (भविष्य में) मेरा पुनर्जन्म न होगा'—इस प्रकार अनुक्रम से विहार करने वाला वह (भिक्षु) समय आने पर तृष्णा को पार कर लेता है।" (आठवाँ सुत्त)

9. උදපානසුත්තං

९. उदपान सुत्त

69. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා මල්ලෙසු චාරිකං චරමානො මහතා භික්ඛුසඞ්ඝෙන සද්ධිං යෙන ථූණං නාම මල්ලානං බ්‍රාහ්මණගාමො තදවසරි. අස්සොසුං ඛො ථූණෙය්‍යකා බ්‍රාහ්මණගහපතිකා – ‘‘සමණො ඛලු, භො, ගොතමො සක්‍යපුත්තො සක්‍යකුලා පබ්බජිතො මල්ලෙසු චාරිකං චරමානො [Pg.175] මහතා භික්ඛුසඞ්ඝෙන සද්ධිං ථූණං අනුප්පත්තො’’ති.( ) උදපානං තිණස්ස ච භුසස්ස ච යාව මුඛතො පූරෙසුං – ‘‘මා තෙ මුණ්ඩකා සමණකා පානීයං අපංසූ’’ති.

६९. मैंने ऐसा सुना है - एक समय भगवान मल्लों के देश में भिक्षु संघ के साथ चारिका करते हुए थूण नामक मल्लों के ब्राह्मण गाँव पहुँचे। थूण के ब्राह्मण गृहपतियों ने सुना - "शाक्यपुत्र श्रमण गौतम, जो शाक्य कुल से प्रव्रजित हुए हैं, मल्लों के देश में चारिका करते हुए थूण पहुँचे हैं।" उन्होंने कुएँ को घास और भूसे से मुँह तक भर दिया - "ताकि ये मुण्डित श्रमण पानी न पी सकें।"

අථ ඛො භගවා මග්ගා ඔක්කම්ම යෙන රුක්ඛමූලං තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා පඤ්ඤත්තෙ ආසනෙ නිසීදි. නිසජ්ජ ඛො භගවා ආයස්මන්තං ආනන්දං ආමන්තෙසි – ‘‘ඉඞ්ඝ මෙ ත්වං, ආනන්ද, එතම්හා උදපානා පානීයං ආහරා’’ති.

तब भगवान मार्ग से हटकर एक वृक्ष के नीचे गए और बिछाए हुए आसन पर बैठ गए। बैठकर भगवान ने आयुष्मान आनन्द को संबोधित किया - "आनन्द, जाओ मेरे लिए उस कुएँ से पीने का पानी ले आओ।"

එවං වුත්තෙ, ආයස්මා ආනන්දො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘ඉදානි සො, භන්තෙ, උදපානො ථූණෙය්‍යකෙහි බ්‍රාහ්මණගහපතිකෙහි තිණස්ස ච භුසස්ස ච යාව මුඛතො පූරිතො – ‘මා තෙ මුණ්ඩකා සමණකා පානීයං අපංසූ’’’ති.

ऐसा कहने पर आयुष्मान आनन्द ने भगवान से यह कहा - "भन्ते, अभी उस कुएँ को थूण के ब्राह्मण गृहपतियों ने घास और भूसे से मुँह तक भर दिया है - 'ताकि ये मुण्डित श्रमण पानी न पी सकें'।"

දුතියම්පි ඛො…පෙ… තතියම්පි ඛො භගවා ආයස්මන්තං ආනන්දං ආමන්තෙසි – ‘‘ඉඞ්ඝ මෙ ත්වං, ආනන්ද, එතම්හා උදපානා පානීයං ආහරා’’ති. ‘‘එවං, භන්තෙ’’ති ඛො ආයස්මා ආනන්දො භගවතො පටිස්සුත්වා පත්තං ගහෙත්වා යෙන සො උදපානො තෙනුපසඞ්කමි. අථ ඛො සො උදපානො ආයස්මන්තෙ ආනන්දෙ උපසඞ්කමන්තෙ සබ්බං තං තිණඤ්ච භුසඤ්ච මුඛතො ඔවමිත්වා අච්ඡස්ස උදකස්ස අනාවිලස්ස විප්පසන්නස්ස යාව මුඛතො පූරිතො විස්සන්දන්තො මඤ්ඤෙ අට්ඨාසි.

दूसरी बार भी... और तीसरी बार भी भगवान ने आयुष्मान आनन्द को संबोधित किया - "आनन्द, जाओ मेरे लिए उस कुएँ से पीने का पानी ले आओ।" "जी भन्ते," कहकर आयुष्मान आनन्द ने भगवान की आज्ञा मानी और पात्र लेकर उस कुएँ की ओर गए। तब आयुष्मान आनन्द के पहुँचते ही उस कुएँ ने वह सारी घास और भूसा मुँह से बाहर उगल दिया और वह स्वच्छ, निर्मल और अत्यंत प्रसन्न जल से मुँह तक भर गया, मानो वह छलक रहा हो।

අථ ඛො ආයස්මතො ආනන්දස්ස එතදහොසි – ‘‘අච්ඡරියං වත, භො, අබ්භුතං වත, භො, තථාගතස්ස මහිද්ධිකතා මහානුභාවතා! අයඤ්හි සො උදපානො මයි උපසඞ්කමන්තෙ සබ්බං තං තිණඤ්ච භුසඤ්ච මුඛතො ඔවමිත්වා අච්ඡස්ස උදකස්ස අනාවිලස්ස විප්පසන්නස්ස යාව මුඛතො පූරිතො විස්සන්දන්තො මඤ්ඤෙ ඨිතො’’ති!! පත්තෙන පානීයං ආදාය යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං එතදවොච – ‘‘අච්ඡරියං, භන්තෙ, අබ්භුතං, භන්තෙ, තථාගතස්ස මහිද්ධිකතා මහානුභාවතා! අයඤ්හි සො, භන්තෙ, උදපානො මයි උපසඞ්කමන්තෙ සබ්බං තං තිණඤ්ච භුසඤ්ච මුඛතො ඔවමිත්වා අච්ඡස්ස උදකස්ස අනාවිලස්ස විප්පසන්නස්ස යාව මුඛතො පූරිතො විස්සන්දන්තො මඤ්ඤෙ අට්ඨාසි!! පිවතු භගවා පානීයං, පිවතු සුගතො පානීය’’න්ති.

तब आयुष्मान आनन्द के मन में यह विचार आया - "अहो आश्चर्य! अहो अद्भुत! तथागत की कैसी महान ऋद्धि और महान प्रभाव है! मेरे पहुँचते ही इस कुएँ ने वह सारी घास और भूसा मुँह से बाहर उगल दिया और स्वच्छ, निर्मल और अत्यंत प्रसन्न जल से मुँह तक भर गया, मानो छलक रहा हो।" पात्र में पानी लेकर वे भगवान के पास आए और बोले - "भन्ते, आश्चर्य है! भन्ते, अद्भुत है! तथागत की कैसी महान ऋद्धि और महान प्रभाव है! भन्ते, मेरे पहुँचते ही वह कुआँ सारी घास और भूसा उगलकर स्वच्छ और निर्मल जल से मुँह तक भर गया, मानो छलक रहा हो। भन्ते, भगवान पानी पिएं, सुगत पानी पिएं।"

අථ [Pg.176] ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस बात को जानकर उस समय यह उदान कहा -

‘‘කිං කයිරා උදපානෙන,ආපා චෙ සබ්බදා සියුං;

තණ්හාය මූලතො ඡෙත්වා,කිස්ස පරියෙසනං චරෙ’’ති. නවමං;

"कुएँ से क्या प्रयोजन, यदि जल सर्वत्र उपलब्ध हो? तृष्णा को जड़ से काटकर, अब किसकी खोज में विचरण करें?" नौवां।

10. උතෙනසුත්තං

१०. उतेन सुत्त

70. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා කොසම්බියං විහරති ඝොසිතාරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන රඤ්ඤො උතෙනස්ස උය්‍යානගතස්ස අන්තෙපුරං දඩ්ඪං හොති, පඤ්ච ච ඉත්ථිසතානි කාලඞ්කතානි හොන්ති සාමාවතීපමුඛානි.

७०. मैंने ऐसा सुना है - एक समय भगवान कौशाम्बी के घोषिताराम में विहार कर रहे थे। उस समय राजा उतेन के उद्यान जाने पर उनके अन्तःपुर (महल) में आग लग गई और सामावती प्रमुख पाँच सौ स्त्रियाँ कालकवलित हो गईं।

අථ ඛො සම්බහුලා භික්ඛූ පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය කොසම්බිං පිණ්ඩාය පාවිසිංසු. කොසම්බියං පිණ්ඩාය චරිත්වා පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු. එකමන්තං නිසින්නා ඛො තෙ භික්ඛූ භගවන්තං එතදවොචුං – ‘‘ඉධ, භන්තෙ, රඤ්ඤො උතෙනස්ස උය්‍යානගතස්ස අන්තෙපුරං දඩ්ඪං, පඤ්ච ච ඉත්ථිසතානි කාලඞ්කතානි සාමාවතීපමුඛානි. තාසං, භන්තෙ, උපාසිකානං කා ගති කො අභිසම්පරායො’’ති?

तब अनेक भिक्षु पूर्वाह्न समय में निवसन पहनकर, पात्र और चीवर लेकर कौशाम्बी में पिण्डपात के लिए प्रविष्ट हुए। कौशाम्बी में पिण्डपात के लिए विचरण कर, भोजन के पश्चात पिण्डपात से लौटकर वे भगवान के पास आए और अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे उन भिक्षुओं ने भगवान से यह कहा - "भन्ते, यहाँ राजा उतेन के उद्यान जाने पर अन्तःपुर में आग लग गई और सामावती प्रमुख पाँच सौ स्त्रियाँ मर गईं। भन्ते, उन उपासिकाओं की क्या गति हुई, उनका परलोक क्या है?"

‘‘සන්තෙත්ථ, භික්ඛවෙ, උපාසිකායො සොතාපන්නා, සන්ති සකදාගාමිනියො, සන්ති අනාගාමිනියො. සබ්බා තා, භික්ඛවෙ, උපාසිකායො අනිප්ඵලා කාලඞ්කතා’’ති.

"भिक्षुओं, उन उपासिकाओं में कुछ स्रोतआपन्न थीं, कुछ सकृदागामी थीं और कुछ अनागामी थीं। भिक्षुओं, वे सभी उपासिकाएँ निष्फल नहीं मरीं।"

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस बात को जानकर उस समय यह उदान कहा -

‘‘මොහසම්බන්ධනො ලොකො, භබ්බරූපොව දිස්සති;

උපධිබන්ධනො බාලො, තමසා පරිවාරිතො;

සස්සතොරිව ඛායති, පස්සතො නත්ථි කිඤ්චන’’න්ති. දසමං;

"यह लोक मोह के बंधन में बँधा है, और सत्य जैसा प्रतीत होता है। अज्ञानी उपाधि के बंधन में बँधा है और अंधकार से घिरा है। उसे यह नित्य जैसा प्रतीत होता है, किन्तु देखने वाले के लिए यहाँ कुछ भी नहीं है।" दसवां।

තස්සුද්දානං –

उसका सारांश -

ද්වෙ [Pg.177] භද්දියා ද්වෙ ච සත්තා, ලකුණ්ඩකො තණ්හාඛයො;

පපඤ්චඛයො ච කච්චානො, උදපානඤ්ච උතෙනොති.

दो भद्दिय सुत्त, दो सत्ता सुत्त, लकुण्डक, तण्हाखय, पपञ्चखय, कच्चान, उदपान और उतेन।

චූළවග්ගො සත්තමො නිට්ඨිතො.

सातवाँ चूलवग्ग समाप्त।

8. පාටලිගාමියවග්ගො

८. पाटलिगामिय वग्ग

1. පඨමනිබ්බානපටිසංයුත්තසුත්තං

१. प्रथम निब्बान-प्रतिसंयुक्त सुत्त

71. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා භික්ඛූ නිබ්බානපටිසංයුත්තාය ධම්මියා කථාය සන්දස්සෙති සමාදපෙති සමුත්තෙජෙති සම්පහංසෙති. තෙධ භික්ඛූ අට්ඨිං කත්වා මනසි කත්වා සබ්බං චෙතසො සමන්නාහරිත්වා ඔහිතසොතා ධම්මං සුණන්ති.

७१. मैंने ऐसा सुना है - एक समय भगवान श्रावस्ती के अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय भगवान भिक्षुओं को निर्वाण से संबंधित धर्म-कथा द्वारा उपदेश दे रहे थे, उन्हें समाहित कर रहे थे, उत्साहित कर रहे थे और प्रसन्न कर रहे थे। वे भिक्षु उसे आदरपूर्वक ग्रहण कर, मन लगाकर, अपनी पूरी चेतना को एकाग्र कर और कान लगाकर धर्म सुन रहे थे।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस बात को जानकर उस समय यह उदान कहा -

‘‘අත්ථි, භික්ඛවෙ, තදායතනං, යත්ථ නෙව පථවී, න ආපො, න තෙජො, න වායො, න ආකාසානඤ්චායතනං, න විඤ්ඤාණඤ්චායතනං, න ආකිඤ්චඤ්ඤායතනං, න නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනං, නායං ලොකො, න පරලොකො, න උභො චන්දිමසූරියා. තත්‍රාපාහං, භික්ඛවෙ, නෙව ආගතිං වදාමි, න ගතිං, න ඨිතිං, න චුතිං, න උපපත්තිං; අප්පතිට්ඨං, අප්පවත්තං, අනාරම්මණමෙවෙතං. එසෙවන්තො දුක්ඛස්සා’’ති. පඨමං.

भिक्षुओं! वह आयतन (निर्वाण) है, जहाँ न पृथ्वी है, न जल, न तेज (अग्नि), न वायु; न आकाशानन्त्यायतन है, न विज्ञानानन्त्यायतन, न आकिंचन्यायतन, न नैवसंज्ञानासंज्ञायतन; न यह लोक है, न परलोक, और न ही चन्द्र-सूर्य दोनों हैं। भिक्षुओं! वहाँ मैं न आना कहता हूँ, न जाना, न ठहरना, न च्युत होना (मरना) और न उत्पन्न होना। वह बिना आधार के, बिना प्रवृत्ति के और बिना आलम्बन के ही है। यही दुखों का अंत है।

2. දුතියනිබ්බානපටිසංයුත්තසුත්තං

२. द्वितीय निर्वाण-प्रतिसंयुक्त सुत्त

72. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා භික්ඛූ නිබ්බානපටිසංයුත්තාය [Pg.178] ධම්මියා කථාය සන්දස්සෙති සමාදපෙති සමුත්තෙජෙති සම්පහංසෙති. තෙධ භික්ඛූ අට්ඨිං කත්වා මනසි කත්වා සබ්බං චෙතසො සමන්නාහරිත්වා ඔහිතසොතා ධම්මං සුණන්ති.

७२. ऐसा मैंने सुना है—एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय भगवान भिक्षुओं को निर्वाण से संबंधित धर्म-कथा द्वारा (लाभ) दिखा रहे थे, समाहित कर रहे थे, उत्साहित कर रहे थे और प्रसन्न कर रहे थे। वे भिक्षु आदरपूर्वक, मन लगाकर, अपना सारा चित्त एकाग्र कर, कान लगाकर धर्म सुन रहे थे।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस अर्थ को जानकर उस समय यह उदान कहा—

‘‘දුද්දසං අනතං නාම, න හි සච්චං සුදස්සනං;

පටිවිද්ධා තණ්හා ජානතො, පස්සතො නත්ථි කිඤ්චන’’න්ති. දුතියං;

जिसे 'अनत' (निर्वाण) कहा जाता है, वह देखना कठिन है; सत्य को देखना सुगम नहीं है। जिसने तृष्णा को भेद दिया है, उस जानने वाले और देखने वाले के लिए कोई बाधा (किंचन) नहीं है।

3. තතියනිබ්බානපටිසංයුත්තසුත්තං

३. तृतीय निर्वाण-प्रतिसंयुक्त सुत्त

73. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා භික්ඛූ නිබ්බානපටිසංයුත්තාය ධම්මියා කථාය සන්දස්සෙති සමාදපෙති සමුත්තෙජෙති සම්පහංසෙති. තෙධ භික්ඛූ අට්ඨිං කත්වා, මනසි කත්වා, සබ්බං චෙතසො සමන්නාහරිත්වා, ඔහිතසොතා ධම්මං සුණන්ති.

७३. ऐसा मैंने सुना है—एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय भगवान भिक्षुओं को निर्वाण से संबंधित धर्म-कथा द्वारा (लाभ) दिखा रहे थे, समाहित कर रहे थे, उत्साहित कर रहे थे और प्रसन्न कर रहे थे। वे भिक्षु आदरपूर्वक, मन लगाकर, अपना सारा चित्त एकाग्र कर, कान लगाकर धर्म सुन रहे थे।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस अर्थ को जानकर उस समय यह उदान कहा—

‘‘අත්ථි, භික්ඛවෙ, අජාතං අභූතං අකතං අසඞ්ඛතං. නො චෙතං, භික්ඛවෙ, අභවිස්ස අජාතං අභූතං අකතං අසඞ්ඛතං, නයිධ ජාතස්ස භූතස්ස කතස්ස සඞ්ඛතස්ස නිස්සරණං පඤ්ඤායෙථ. යස්මා ච ඛො, භික්ඛවෙ, අත්ථි අජාතං අභූතං අකතං අසඞ්ඛතං, තස්මා ජාතස්ස භූතස්ස කතස්ස සඞ්ඛතස්ස නිස්සරණං පඤ්ඤායතී’’ති. තතියං.

भिक्षुओं! एक अजन्मा, अभूत (जो उत्पन्न न हुआ हो), अकृत (जो बनाया न गया हो) और असंस्कृत (जो कारणों से न बना हो) है। भिक्षुओं! यदि वह अजन्मा, अभूत, अकृत और असंस्कृत न होता, तो यहाँ जो जन्मा है, भूत है, कृत है और संस्कृत है, उससे छुटकारा (निस्सरण) न दिखता। भिक्षुओं! क्योंकि वह अजन्मा, अभूत, अकृत और असंस्कृत है, इसलिए जो जन्मा है, भूत है, कृत है और संस्कृत है, उससे छुटकारा दिखाई देता है।

4. චතුත්ථනිබ්බානපටිසංයුත්තසුත්තං

४. चतुर्थ निर्वाण-प्रतिसंयुक्त सुत्त

74. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා භික්ඛූ නිබ්බානපටිසංයුත්තාය ධම්මියා කථාය සන්දස්සෙති සමාදපෙති සමුත්තෙජෙති සම්පහංසෙති. තෙධ භික්ඛූ අට්ඨිං කත්වා මනසි කත්වා සබ්බං චෙතසො සමන්නාහරිත්වා ඔහිතසොතා ධම්මං සුණන්ති.

७४. ऐसा मैंने सुना है—एक समय भगवान श्रावस्ती में अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। उस समय भगवान भिक्षुओं को निर्वाण से संबंधित धर्म-कथा द्वारा (लाभ) दिखा रहे थे, समाहित कर रहे थे, उत्साहित कर रहे थे और प्रसन्न कर रहे थे। वे भिक्षु आदरपूर्वक, मन लगाकर, अपना सारा चित्त एकाग्र कर, कान लगाकर धर्म सुन रहे थे।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस अर्थ को जानकर उस समय यह उदान कहा—

‘‘නිස්සිතස්ස [Pg.179] චලිතං, අනිස්සිතස්ස චලිතං නත්ථි. චලිතෙ අසති පස්සද්ධි, පස්සද්ධියා සති නති න හොති. නතියා අසති ආගතිගති න හොති. ආගතිගතියා අසති චුතූපපාතො න හොති. චුතූපපාතෙ අසති නෙවිධ න හුරං න උභයමන්තරෙන. එසෙවන්තො දුක්ඛස්සා’’ති. චතුත්ථං.

जो (तृष्णा-दृष्टि पर) आश्रित है, उसमें चंचलता (कंपन) होती है; जो अनाश्रित है, उसमें चंचलता नहीं होती। चंचलता न होने पर शांति (प्रश्रब्धि) होती है; शांति होने पर झुकाव (नति/तृष्णा) नहीं होता। झुकाव न होने पर आना-जाना (आगति-गति) नहीं होता। आना-जाना न होने पर च्युति और उत्पत्ति (मृत्यु और जन्म) नहीं होती। च्युति और उत्पत्ति न होने पर न यहाँ, न वहाँ, न दोनों के बीच (कुछ होता है)। यही दुखों का अंत है।

5. චුන්දසුත්තං

५. चुन्द सुत्त

75. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා මල්ලෙසු චාරිකං චරමානො මහතා භික්ඛුසඞ්ඝෙන සද්ධිං යෙන පාවා තදවසරි. තත්‍ර සුදං භගවා පාවායං විහරති චුන්දස්ස කම්මාරපුත්තස්ස අම්බවනෙ.

७५. ऐसा मैंने सुना है—एक समय भगवान मल्लों के देश में विशाल भिक्षु-संघ के साथ चारिका करते हुए पावा पहुँचे। वहाँ भगवान पावा में लुहार के पुत्र चुन्द के आम्रवन में ठहरे।

අස්සොසි ඛො චුන්දො කම්මාරපුත්තො – ‘‘භගවා කිර මල්ලෙසු චාරිකං චරමානො මහතා භික්ඛුසඞ්ඝෙන සද්ධිං පාවං අනුප්පත්තො පාවායං විහරති මය්හං අම්බවනෙ’’ති. අථ ඛො චුන්දො කම්මාරපුත්තො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නං ඛො චුන්දං කම්මාරපුත්තං භගවා ධම්මියා කථාය සන්දස්සෙසි සමාදපෙසි සමුත්තෙජෙසි සම්පහංසෙසි. අථ ඛො චුන්දො කම්මාරපුත්තො භගවතා ධම්මියා කථාය සන්දස්සිතො සමාදපිතො සමුත්තෙජිතො සම්පහංසිතො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘අධිවාසෙතු මෙ, භන්තෙ, භගවා ස්වාතනාය භත්තං සද්ධිං භික්ඛුසඞ්ඝෙනා’’ති. අධිවාසෙසි භගවා තුණ්හීභාවෙන.

लुहार के पुत्र चुन्द ने सुना—'सुना है कि भगवान मल्लों के देश में विशाल भिक्षु-संघ के साथ चारिका करते हुए पावा पहुँच गए हैं और पावा में मेरे आम्रवन में ठहरे हुए हैं।' तब लुहार का पुत्र चुन्द जहाँ भगवान थे, वहाँ गया; जाकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गया। एक ओर बैठे हुए लुहार के पुत्र चुन्द को भगवान ने धर्म-कथा द्वारा (लाभ) दिखाया, समाहित किया, उत्साहित किया और प्रसन्न किया। तब भगवान द्वारा धर्म-कथा से लाभान्वित, समाहित, उत्साहित और प्रसन्न किए गए लुहार के पुत्र चुन्द ने भगवान से यह कहा—'भन्ते! भगवान भिक्षु-संघ के साथ कल के लिए मेरा भोजन स्वीकार करें।' भगवान ने मौन रहकर स्वीकार कर लिया।

අථ ඛො චුන්දො කම්මාරපුත්තො භගවතො අධිවාසනං විදිත්වා උට්ඨායාසනා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා පක්කාමි. අථ ඛො චුන්දො කම්මාරපුත්තො තස්සා රත්තියා අච්චයෙන සකෙ නිවෙසනෙ පණීතං ඛාදනීයං භොජනීයං පටියාදාපෙත්වා පහූතඤ්ච සූකරමද්දවං භගවතො කාලං ආරොචාපෙසි – ‘‘කාලො, භන්තෙ, නිට්ඨිතං භත්ත’’න්ති.

तब लुहार का पुत्र चुन्द भगवान की स्वीकृति जानकर आसन से उठा, भगवान को अभिवादन और प्रदक्षिणा कर चला गया। फिर लुहार के पुत्र चुन्द ने उस रात के बीतने पर अपने घर में उत्तम खाद्य और भोज्य पदार्थ तैयार करवाए और प्रचुर मात्रा में 'सूकरमद्दव' (एक विशेष व्यंजन) तैयार करवाकर भगवान को समय की सूचना भिजवाई—'भन्ते! समय हो गया है, भोजन तैयार है।'

අථ ඛො භගවා පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය සද්ධිං භික්ඛුසඞ්ඝෙන යෙන චුන්දස්ස කම්මාරපුත්තස්ස නිවෙසනං තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා පඤ්ඤත්තෙ ආසනෙ නිසීදි. නිසජ්ජ ඛො භගවා චුන්දං කම්මාරපුත්තං ආමන්තෙසි – ‘‘යං තෙ, චුන්ද, සූකරමද්දවං පටියත්තං තෙන මං පරිවිස, යං පනඤ්ඤං ඛාදනීයං [Pg.180] භොජනීයං පටියත්තං තෙන භික්ඛුසඞ්ඝං පරිවිසා’’ති. ‘‘එවං, භන්තෙ’’ති ඛො චුන්දො කම්මාරපුත්තො භගවතො පටිස්සුත්වා යං අහොසි සූකරමද්දවං පටියත්තං තෙන භගවන්තං පරිවිසි; යං පනඤ්ඤං ඛාදනීයං භොජනීයං පටියත්තං තෙන භික්ඛුසඞ්ඝං පරිවිසි.

तब भगवान सुबह के समय वस्त्र पहनकर और पात्र-चीवर लेकर भिक्षु संघ के साथ सुनार के पुत्र चुन्द के घर पहुँचे; पहुँचकर बिछाए हुए आसन पर बैठ गए। बैठने के बाद भगवान ने सुनार के पुत्र चुन्द को संबोधित किया - "चुन्द, जो तुमने सुकर-मद्दव (कोमल सूअर का मांस) तैयार किया है, उससे मुझे परोसो, और जो अन्य खाद्य और भोज्य पदार्थ तैयार किए हैं, उनसे भिक्षु संघ को परोसो।" "जी, भन्ते," कहकर सुनार के पुत्र चुन्द ने भगवान की बात स्वीकार की और जो सुकर-मद्दव तैयार किया था, उससे भगवान को परोसा; और जो अन्य खाद्य और भोज्य पदार्थ तैयार किए थे, उनसे भिक्षु संघ को परोसा।

අථ ඛො භගවා චුන්දං කම්මාරපුත්තං ආමන්තෙසි – ‘‘යං තෙ, චුන්ද, සූකරමද්දවං අවසිට්ඨං තං සොබ්භෙ නිඛණාහි. නාහං තං, චුන්ද, පස්සාමි සදෙවකෙ ලොකෙ සමාරකෙ සබ්‍රහ්මකෙ සස්සමණබ්‍රාහ්මණියා පජාය සදෙවමනුස්සාය යස්ස තං පරිභුත්තං සම්මා පරිණාමං ගච්ඡෙය්‍ය අඤ්ඤත්‍ර තථාගතස්සා’’ති. ‘‘එවං, භන්තෙ’’ති ඛො චුන්දො කම්මාරපුත්තො භගවතො පටිස්සුත්වා යං අහොසි සූකරමද්දවං අවසිට්ඨං තං සොබ්භෙ නිඛණිත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නං ඛො චුන්දං කම්මාරපුත්තං භගවා ධම්මියා කථාය සන්දස්සෙත්වා සමාදපෙත්වා සමුත්තෙජෙත්වා සම්පහංසෙත්වා උට්ඨායාසනා පක්කාමි.

तब भगवान ने सुनार के पुत्र चुन्द को संबोधित किया - "चुन्द, जो तुम्हारा सुकर-मद्दव बच गया है, उसे गड्ढे में गाड़ दो। चुन्द, मैं देवों, मारों और ब्रह्मा सहित इस लोक में, श्रमणों, ब्राह्मणों, देवों और मनुष्यों सहित इस प्रजा में ऐसा कोई नहीं देखता, जिसे खाया हुआ वह (सुकर-मद्दव) तथागत के अतिरिक्त किसी और के द्वारा ठीक से पचाया जा सके।" "जी, भन्ते," कहकर सुनार के पुत्र चुन्द ने भगवान की बात स्वीकार की और जो सुकर-मद्दव बच गया था, उसे गड्ढे में गाड़ दिया और जहाँ भगवान थे, वहाँ पहुँचा; पहुँचकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गया। एक ओर बैठे हुए सुनार के पुत्र चुन्द को भगवान ने धार्मिक कथा से उपदेश दिया, उत्साहित किया, प्रेरित किया और प्रसन्न किया, फिर आसन से उठकर चले गए।

අථ ඛො භගවතො චුන්දස්ස කම්මාරපුත්තස්ස භත්තං භුත්තාවිස්ස ඛරො ආබාධො උප්පජ්ජි. ලොහිතපක්ඛන්දිකා පබාළ්හා වෙදනා වත්තන්ති මාරණන්තිකා. තත්‍ර සුදං භගවා සතො සම්පජානො අධිවාසෙසි අවිහඤ්ඤමානො. අථ ඛො භගවා ආයස්මන්තං ආනන්දං ආමන්තෙසි – ‘‘ආයාමානන්ද, යෙන කුසිනාරා තෙනුපසඞ්කමිස්සාමා’’ති. ‘‘එවං, භන්තෙ’’ති ඛො ආයස්මා ආනන්දො භගවතො පච්චස්සොසි.

तब सुनार के पुत्र चुन्द का भोजन करने के बाद भगवान को कठोर रोग उत्पन्न हो गया। लोहित-पक्खन्दिका (रक्तातिसार) की तीव्र और प्राणघातक वेदनाएँ होने लगीं। वहाँ भगवान ने स्मृतिवान और प्रज्ञावान होकर, बिना विचलित हुए उन वेदनाओं को सहन किया। तब भगवान ने आयुष्मान आनन्द को संबोधित किया - "आओ आनन्द, हम कुसीनारा चलें।" "जी, भन्ते," कहकर आयुष्मान आनन्द ने भगवान को उत्तर दिया।

‘‘චුන්දස්ස භත්තං භුඤ්ජිත්වා, කම්මාරස්සාති මෙ සුතං;

ආබාධං සම්ඵුසී ධීරො, පබාළ්හං මාරණන්තිකං.

"मैंने सुना है कि सुनार के पुत्र चुन्द का भोजन ग्रहण करने के बाद, धीर (बुद्ध) को तीव्र और प्राणघातक रोग हो गया।"

‘‘භුත්තස්ස ච සූකරමද්දවෙන, බ්‍යාධිප්පබාළ්හො උදපාදි සත්ථුනො;

විරිච්චමානො භගවා අවොච, ‘ගච්ඡාමහං කුසිනාරං නගර’’’න්ති.

"सुकर-मद्दव खाने के बाद शास्ता को तीव्र व्याधि उत्पन्न हुई; अतिसार से पीड़ित होते हुए भी भगवान ने कहा, 'मैं कुसीनारा नगर जा रहा हूँ'।"

අථ ඛො භගවා මග්ගා ඔක්කම්ම යෙන අඤ්ඤතරං රුක්ඛමූලං තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං ආනන්දං ආමන්තෙසි – ‘‘ඉඞ්ඝ මෙ ත්වං, ආනන්ද, චතුග්ගුණං සඞ්ඝාටිං පඤ්ඤාපෙහි; කිලන්තොස්මි, ආනන්ද, නිසීදිස්සාමී’’ති. ‘‘එවං, භන්තෙ’’ති ඛො ආයස්මා ආනන්දො භගවතො පටිස්සුත්වා චතුග්ගුණං සඞ්ඝාටිං [Pg.181] පඤ්ඤාපෙසි. නිසීදි භගවා පඤ්ඤත්තෙ ආසනෙ. නිසජ්ජ ඛො භගවා ආයස්මන්තං ආනන්දං ආමන්තෙසි – ‘‘ඉඞ්ඝ මෙ ත්වං, ආනන්ද, පානීයං ආහර; පිපාසිතොස්මි, ආනන්ද, පිවිස්සාමී’’ති.

तब भगवान मार्ग से हटकर एक वृक्ष के नीचे गए; पहुँचकर आयुष्मान आनन्द को संबोधित किया - "आनन्द, मेरे लिए संघाटी को चार परत करके बिछा दो; आनन्द, मैं थक गया हूँ, बैठूँगा।" "जी, भन्ते," कहकर आयुष्मान आनन्द ने भगवान की आज्ञा मानकर संघाटी को चार परत करके बिछा दिया। भगवान बिछाए हुए आसन पर बैठ गए। बैठने के बाद भगवान ने आयुष्मान आनन्द को संबोधित किया - "आनन्द, मेरे लिए पीने का पानी लाओ; आनन्द, मैं प्यासा हूँ, पानी पीऊँगा।"

එවං වුත්තෙ, ආයස්මා ආනන්දො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘ඉදානි, භන්තෙ, පඤ්චමත්තානි සකටසතානි අතික්කන්තානි. තං චක්කච්ඡින්නං උදකං පරිත්තං ලුළිතං ආවිලං සන්දති. අයං, භන්තෙ, කුකුට්ඨා නදී අවිදූරෙ අච්ඡොදකා සාතොදකා සීතොදකා සෙතොදකා සුපතිත්ථා රමණීයා. එත්ථ භගවා පානීයඤ්ච පිවිස්සති ගත්තානි ච සීතීකරිස්සතී’’ති.

ऐसा कहने पर आयुष्मान आनन्द ने भगवान से यह कहा - "भन्ते, अभी-अभी लगभग पाँच सौ गाड़ियाँ यहाँ से गुजरी हैं। पहियों से कटा हुआ वह थोड़ा सा पानी गंदा और मटमैला होकर बह रहा है। भन्ते, यह ककुत्था नदी पास ही है, जिसका जल स्वच्छ, मीठा, शीतल और निर्मल है, जिसके घाट सुंदर और रमणीय हैं। वहाँ भगवान पानी भी पिएँगे और अपने शरीर को शीतल भी करेंगे।"

දුතියම්පි ඛො…පෙ… තතියම්පි ඛො භගවා ආයස්මන්තං ආනන්දං ආමන්තෙසි – ‘‘ඉඞ්ඝ මෙ ත්වං, ආනන්ද, පානීයං ආහර; පිපාසිතොස්මි, ආනන්ද, පිවිස්සාමී’’ති. ‘‘එවං, භන්තෙ’’ති ඛො ආයස්මා ආනන්දො භගවතො පටිස්සුත්වා පත්තං ගහෙත්වා යෙන සා නදී තෙනුපසඞ්කමි. අථ ඛො සා නදී චක්කච්ඡින්නා පරිත්තා ලුළිතා ආවිලා සන්දමානා ආයස්මන්තෙ ආනන්දෙ උපසඞ්කමන්තෙ අච්ඡා විප්පසන්නා අනාවිලා සන්දති.

दूसरी बार भी... और तीसरी बार भी भगवान ने आयुष्मान आनन्द को संबोधित किया - "आनन्द, मेरे लिए पीने का पानी लाओ; आनन्द, मैं प्यासा हूँ, पानी पीऊँगा।" "जी, भन्ते," कहकर आयुष्मान आनन्द ने भगवान की आज्ञा मानकर पात्र लिया और उस नदी की ओर गए। तब वह नदी, जो पहियों से कटकर थोड़े, गंदे और मटमैले पानी के साथ बह रही थी, आयुष्मान आनन्द के पहुँचते ही स्वच्छ, निर्मल और मटमैलेपन से रहित होकर बहने लगी।

අථ ඛො ආයස්මතො ආනන්දස්ස එතදහොසි – ‘‘අච්ඡරියං වත, භො, අබ්භුතං වත, භො, තථාගතස්ස මහිද්ධිකතා මහානුභාවතා! අයඤ්හි සා නදී චක්කච්ඡින්නා පරිත්තා ලුළිතා ආවිලා සන්දමානා මයි උපසඞ්කමන්තෙ අච්ඡා විප්පසන්නා අනාවිලා සන්දතී’’ති!! පත්තෙන පානීයං ආදාය යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං එතදවොච – ‘‘අච්ඡරියං, භන්තෙ, අබ්භුතං, භන්තෙ, තථාගතස්ස මහිද්ධිකතා මහානුභාවතා! අයඤ්හි සා, භන්තෙ, නදී චක්කච්ඡින්නා පරිත්තා ලුළිතා ආවිලා සන්දමානා මයි උපසඞ්කමන්තෙ අච්ඡා විප්පසන්නා අනාවිලා සන්දති!! පිවතු භගවා පානීයං, පිවතු සුගතො පානීය’’න්ති.

तब आयुष्मान आनन्द के मन में यह विचार आया - "अहो! आश्चर्य है, अहो! अद्भुत है तथागत की महान ऋद्धि और महान प्रभाव! यह नदी जो पहियों से कटकर थोड़े, गंदे और मटमैले पानी के साथ बह रही थी, मेरे पहुँचते ही स्वच्छ, निर्मल और मटमैलेपन से रहित होकर बहने लगी!" पात्र में पानी लेकर वे जहाँ भगवान थे, वहाँ पहुँचे; पहुँचकर भगवान से यह कहा - "भन्ते, आश्चर्य है! भन्ते, अद्भुत है तथागत की महान ऋद्धि और महान प्रभाव! भन्ते, यह नदी जो पहियों से कटकर थोड़े, गंदे और मटमैले पानी के साथ बह रही थी, मेरे पहुँचते ही स्वच्छ, निर्मल और मटमैलेपन से रहित होकर बहने लगी! भगवान पानी पिएँ, सुगत पानी पिएँ।"

අථ ඛො භගවා පානීයං අපායි. අථ ඛො භගවා මහතා භික්ඛුසඞ්ඝෙන සද්ධිං යෙන කුකුට්ඨා නදී තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා කුකුට්ඨං නදිං අජ්ඣොගාහෙත්වා න්හත්වා ච පිවිත්වා ච පච්චුත්තරිත්වා යෙන අම්බවනං තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා ආයස්මන්තං චුන්දකං ආමන්තෙසි – ‘‘ඉඞ්ඝ මෙ ත්වං, චුන්දක, චතුග්ගුණං සඞ්ඝාටිං පඤ්ඤාපෙහි; කිලන්තොස්මි, චුන්දක, නිපජ්ජිස්සාමී’’ති[Pg.182]. ‘‘එවං, භන්තෙ’’ති ඛො ආයස්මා චුන්දකො භගවතො පටිස්සුත්වා චතුග්ගුණං සඞ්ඝාටිං පඤ්ඤාපෙසි. අථ ඛො භගවා දක්ඛිණෙන පස්සෙන සීහසෙය්‍යං කප්පෙසි පාදෙ පාදං අච්චාධාය සතො සම්පජානො උට්ඨානසඤ්ඤං මනසි කරිත්වා. ආයස්මා පන චුන්දකො තත්ථෙව භගවතො පුරතො නිසීදි.

तब भगवान ने पानी पिया। फिर भगवान भिक्षु संघ के साथ जहाँ कुकुट्ठा नदी थी, वहाँ गए। वहाँ पहुँचकर कुकुट्ठा नदी में उतरकर, स्नान कर और पानी पीकर, नदी से बाहर निकले और जहाँ आम्रवन था, वहाँ गए। वहाँ पहुँचकर उन्होंने आयुष्मान चुन्दक को संबोधित किया— 'चुन्दक, मेरे लिए संघाटी को चार परतों में बिछाओ; चुन्दक, मैं थक गया हूँ, लेटना चाहता हूँ।' आयुष्मान चुन्दक ने 'जी भन्ते' कहकर भगवान की आज्ञा मानी और संघाटी को चार परतों में बिछा दिया। तब भगवान दाहिनी करवट लेकर, एक पैर पर दूसरा पैर रखकर, स्मृतिवान और संप्रजन्य के साथ, उठने की संज्ञा को मन में रखकर सिंह-शय्या में लेट गए। आयुष्मान चुन्दक वहीं भगवान के सामने बैठ गए।

‘‘ගන්ත්වාන බුද්ධො නදිකං කුකුට්ඨං,අච්ඡොදකං සාතුදකං විප්පසන්නං;

ඔගාහි සත්ථා සුකිලන්තරූපො,තථාගතො අප්පටිමොධ ලොකෙ.

बुद्ध कुकुट्ठा नदी पर गए, जिसका जल निर्मल, मधुर और स्वच्छ था; शास्ता, जो इस लोक में अतुलनीय तथागत हैं, अत्यंत थके हुए होने पर भी उसमें उतरे।

‘‘න්හත්වා ච පිවිත්වා චුදතාරි සත්ථා,පුරක්ඛතො භික්ඛුගණස්ස මජ්ඣෙ;

සත්ථා පවත්තා භගවා ඉධ ධම්මෙ,උපාගමි අම්බවනං මහෙසි;

ආමන්තයි චුන්දකං නාම භික්ඛුං,චතුග්ගුණං සන්ථර මෙ නිපජ්ජං.

स्नान कर और जल पीकर शास्ता बाहर निकले, भिक्षु संघ के बीच में आगे चलते हुए; इस लोक में धर्म का प्रवर्तन करने वाले महर्षि भगवान आम्रवन पहुँचे; उन्होंने चुन्दक नामक भिक्षु को संबोधित किया— 'मेरे लेटने के लिए (संघाटी को) चार परतों में बिछाओ।'

‘‘සො චොදිතො භාවිතත්තෙන චුන්දො,චතුග්ගුණං සන්ථරි ඛිප්පමෙව;

නිපජ්ජි සත්ථා සුකිලන්තරූපො,චුන්දොපි තත්ථ පමුඛෙ නිසීදී’’ති.

विकसित चित्त वाले (बुद्ध) द्वारा प्रेरित होकर, चुन्द ने शीघ्र ही (संघाटी को) चार परतों में बिछा दिया; शास्ता अत्यंत थके हुए होने के कारण लेट गए, और चुन्द भी वहीं उनके सामने बैठ गए।

අථ ඛො භගවා ආයස්මන්තං ආනන්දං ආමන්තෙසි – ‘‘සියා ඛො, පනානන්ද, චුන්දස්ස කම්මාරපුත්තස්ස කොචි විප්පටිසාරං උපදහෙය්‍ය – ‘තස්ස තෙ, ආවුසො චුන්ද, අලාභා, තස්ස තෙ දුල්ලද්ධං යස්ස තෙ තථාගතො පච්ඡිමං පිණ්ඩපාතං භුඤ්ජිත්වා පරිනිබ්බුතො’ති. චුන්දස්සානන්ද, කම්මාරපුත්තස්ස එවං විප්පටිසාරො පටිවිනොදෙතබ්බො –

तब भगवान ने आयुष्मान आनंद को संबोधित किया— 'आनंद, ऐसा हो सकता है कि कोई कर्मार-पुत्र चुन्द के मन में पश्चाताप उत्पन्न कर दे— 'आयुष्मान चुन्द, यह तुम्हारे लिए अलाभ की बात है, यह तुम्हारे लिए दुर्भाग्य है कि तथागत तुम्हारे द्वारा दिए गए अंतिम पिंडपात को ग्रहण कर परिनिर्वाण को प्राप्त हुए।' आनंद, कर्मार-पुत्र चुन्द के उस पश्चाताप को इस प्रकार दूर करना चाहिए—'

‘‘‘තස්ස තෙ, ආවුසො චුන්ද, ලාභා, තස්ස තෙ සුලද්ධං යස්ස තෙ තථාගතො පච්ඡිමං පිණ්ඩපාතං පරිභුඤ්ජිත්වා පරිනිබ්බුතො. සම්මුඛා මෙතං, ආවුසො චුන්ද, භගවතො සුතං, සම්මුඛා පටිග්ගහිතං – ද්වෙමෙ පිණ්ඩපාතා සමසමඵලා [Pg.183] සමසමවිපාකා අතිවිය අඤ්ඤෙහි පිණ්ඩපාතෙහි මහප්ඵලතරා ච මහානිසංසතරා ච. කතමෙ ද්වෙ? යඤ්ච පිණ්ඩපාතං පරිභුඤ්ජිත්වා තථාගතො අනුත්තරං සම්මාසම්බොධිං අභිසම්බුජ්ඣති, යඤ්ච පිණ්ඩපාතං පරිභුඤ්ජිත්වා අනුපාදිසෙසාය නිබ්බානධාතුයා පරිනිබ්බායති. ඉමෙ ද්වෙ පිණ්ඩපාතා සමසමඵලා සමසමවිපාකා අතිවිය අඤ්ඤෙහි පිණ්ඩපාතෙහි මහප්ඵලතරා ච මහානිසංසතරා ච.

'आयुष्मान चुन्द, यह तुम्हारे लिए लाभ की बात है, यह तुम्हारे लिए सौभाग्य है कि तथागत तुम्हारे द्वारा दिए गए अंतिम पिंडपात को ग्रहण कर परिनिर्वाण को प्राप्त हुए। आयुष्मान चुन्द, मैंने भगवान के मुख से स्वयं यह सुना है और ग्रहण किया है— ये दो पिंडपात समान फल वाले, समान विपाक वाले और अन्य पिंडपातों की तुलना में अत्यंत महान फल और महान लाभ वाले हैं। कौन से दो? वह पिंडपात जिसे ग्रहण कर तथागत अनुत्तर सम्यक-संबोधि को प्राप्त करते हैं, और वह पिंडपात जिसे ग्रहण कर तथागत अनुपधिशेष निर्वाण-धातु में परिनिर्वाण प्राप्त करते हैं। ये दो पिंडपात समान फल वाले, समान विपाक वाले और अन्य पिंडपातों की तुलना में अत्यंत महान फल और महान लाभ वाले हैं।'

‘‘‘ආයුසංවත්තනිකං ආයස්මතා චුන්දෙන කම්මාරපුත්තෙන කම්මං උපචිතං, වණ්ණසංවත්තනිකං ආයස්මතා චුන්දෙන කම්මාරපුත්තෙන කම්මං උපචිතං, සුඛසංවත්තනිකං ආයස්මතා චුන්දෙන කම්මාරපුත්තෙන කම්මං උපචිතං, සග්ගසංවත්තනිකං ආයස්මතා චුන්දෙන කම්මාරපුත්තෙන කම්මං උපචිතං, යසසංවත්තනිකං ආයස්මතා චුන්දෙන කම්මාරපුත්තෙන කම්මං උපචිතං, ආධිපතෙය්‍යසංවත්තනිකං ආයස්මතා චුන්දෙන කම්මාරපුත්තෙන කම්මං උපචිත’න්ති. චුන්දස්සානන්ද, කම්මාරපුත්තස්ස එවං විප්පටිසාරො පටිවිනොදෙතබ්බො’’ති.

'आयुष्मान कर्मार-पुत्र चुन्द द्वारा आयु बढ़ाने वाला कर्म संचित किया गया है, वर्ण (सौंदर्य) बढ़ाने वाला कर्म संचित किया गया है, सुख बढ़ाने वाला कर्म संचित किया गया है, स्वर्ग ले जाने वाला कर्म संचित किया गया है, यश बढ़ाने वाला कर्म संचित किया गया है, और आधिपत्य बढ़ाने वाला कर्म संचित किया गया है।' आनंद, कर्मार-पुत्र चुन्द के पश्चाताप को इस प्रकार दूर करना चाहिए।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस अर्थ को जानकर उस समय यह उदान (प्रेरणादायक वचन) कहा—

‘‘දදතො පුඤ්ඤං පවඩ්ඪති,සංයමතො වෙරං න චීයති;

කුසලො ච ජහාති පාපකං,රාගදොසමොහක්ඛයා සනිබ්බුතො’’ති. පඤ්චමං;

"दान देने वाले का पुण्य बढ़ता है, संयम रखने वाले का वैर संचित नहीं होता; कुशल व्यक्ति पाप का त्याग करता है, और राग, द्वेष तथा मोह के क्षय होने से वह पूर्णतः शांत (निर्वाण प्राप्त) हो जाता है।" (पाँचवाँ)

6. පාටලිගාමියසුත්තං

६. पाटलिगामिय सुत्त

76. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා මගධෙසු චාරිකං චරමානො මහතා භික්ඛුසඞ්ඝෙන සද්ධිං යෙන පාටලිගාමො තදවසරි. අස්සොසුං ඛො පාටලිගාමියා උපාසකා – ‘‘භගවා කිර මගධෙසු චාරිකං චරමානො මහතා භික්ඛුසඞ්ඝෙන සද්ධිං පාටලිගාමං අනුප්පත්තො’’ති. අථ ඛො පාටලිගාමියා උපාසකා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු. එකමන්තං නිසින්නා ඛො පාටලිගාමියා උපාසකා භගවන්තං එතදවොචුං – ‘‘අධිවාසෙතු නො, භන්තෙ, භගවා ආවසථාගාර’’න්ති. අධිවාසෙසි භගවා තුණ්හීභාවෙන.

७६. ऐसा मैंने सुना— एक समय भगवान मगध देश में चारिका करते हुए विशाल भिक्षु संघ के साथ पाटलिगाम पहुँचे। पाटलिगाम के उपासकों ने सुना— 'सुना है कि भगवान मगध में चारिका करते हुए विशाल भिक्षु संघ के साथ पाटलिगाम पधारे हैं।' तब पाटलिगाम के उपासक जहाँ भगवान थे, वहाँ गए; पहुँचकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए पाटलिगाम के उपासकों ने भगवान से यह कहा— 'भन्ते, भगवान हमारे विश्रामालय (आवसथागार) को स्वीकार करें।' भगवान ने मौन रहकर अपनी स्वीकृति दी।

අථ [Pg.184] ඛො පාටලිගාමියා උපාසකා භගවතො අධිවාසනං විදිත්වා උට්ඨායාසනා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා යෙනාවසථාගාරං තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා සබ්බසන්ථරිං ආවසථාගාරං සන්ථරිත්වා ආසනානි පඤ්ඤාපෙත්වා උදකමණිකං පතිට්ඨාපෙත්වා තෙලප්පදීපං ආරොපෙත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං අට්ඨංසු. එකමන්තං ඨිතා ඛො පාටලිගාමියා උපාසකා භගවන්තං එතදවොචුං – ‘‘සබ්බසන්ථරිසන්ථතං, භන්තෙ, ආවසථාගාරං; ආසනානි පඤ්ඤත්තානි; උදකමණිකො පතිට්ඨාපිතො තෙලප්පදීපො ආරොපිතො. යස්සදානි, භන්තෙ, භගවා කාලං මඤ්ඤතී’’ති.

तब पाटलिगाम के उपासक भगवान की स्वीकृति जानकर आसन से उठे, भगवान को अभिवादन कर प्रदक्षिणा की और जहाँ विश्रामालय था, वहाँ गए। वहाँ पहुँचकर उन्होंने पूरे विश्रामालय में बिछौने बिछाए, आसन तैयार किए, पानी के घड़े रखे और तेल के दीपक जलाए। फिर वे जहाँ भगवान थे, वहाँ गए; पहुँचकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर खड़े हो गए। एक ओर खड़े होकर पाटलिगाम के उपासकों ने भगवान से यह कहा— 'भन्ते, विश्रामालय में सब ओर बिछौने बिछा दिए गए हैं, आसन तैयार हैं, पानी के घड़े रख दिए गए हैं और तेल के दीपक जला दिए गए हैं। भन्ते, अब भगवान जैसा उचित समझें (वैसा करें)।'

අථ ඛො භගවා නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය සද්ධිං භික්ඛුසඞ්ඝෙන යෙන ආවසථාගාරං තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා පාදෙ පක්ඛාලෙත්වා ආවසථාගාරං පවිසිත්වා මජ්ඣිමං ථම්භං නිස්සාය පුරත්ථාභිමුඛො නිසීදි. භික්ඛුසඞ්ඝොපි ඛො පාදෙ පක්ඛාලෙත්වා ආවසථාගාරං පවිසිත්වා පච්ඡිමං භිත්තිං නිස්සාය පුරත්ථාභිමුඛො නිසීදි භගවන්තංයෙව පුරක්ඛත්වා. පාටලිගාමියාපි ඛො උපාසකා පාදෙ පක්ඛාලෙත්වා ආවසථාගාරං පවිසිත්වා පුරත්ථිමං භිත්තිං නිස්සාය පච්ඡිමාභිමුඛා නිසීදිංසු භගවන්තංයෙව පුරක්ඛත්වා. අථ ඛො භගවා පාටලිගාමියෙ උපාසකෙ ආමන්තෙසි –

तब भगवान ने (चीवर) पहनकर, पात्र और चीवर लेकर भिक्षु-संघ के साथ जहाँ विश्रामागार (अतिथिशाला) था, वहाँ पहुँचे। पहुँचकर पैर धोए और विश्रामागार में प्रवेश कर बीच के खंभे का सहारा लेकर पूर्व की ओर मुख करके बैठ गए। भिक्षु-संघ ने भी पैर धोए और विश्रामागार में प्रवेश कर पश्चिम की दीवार का सहारा लेकर पूर्व की ओर मुख करके भगवान को ही सामने रखकर बैठ गए। पाटलिग्राम के उपासकों ने भी पैर धोए और विश्रामागार में प्रवेश कर पूर्व की दीवार का सहारा लेकर पश्चिम की ओर मुख करके भगवान को ही सामने रखकर बैठ गए। तब भगवान ने पाटलिग्राम के उपासकों को संबोधित किया—

‘‘පඤ්චිමෙ, ගහපතයො, ආදීනවා දුස්සීලස්ස සීලවිපත්තියා. කතමෙ පඤ්ච? ඉධ, ගහපතයො, දුස්සීලො සීලවිපන්නො පමාදාධිකරණං මහතිං භොගජානිං නිගච්ඡති. අයං පඨමො ආදීනවො දුස්සීලස්ස සීලවිපත්තියා.

“गृहपतियों! दुशील (चरित्रहीन) व्यक्ति के शील-विपत्ति (शील के नाश) के ये पाँच दोष हैं। कौन से पाँच? गृहपतियों! यहाँ दुशील और शील-विपन्न व्यक्ति प्रमाद के कारण भारी भोग-हानि (संपत्ति का विनाश) को प्राप्त होता है। दुशील की शील-विपत्ति का यह पहला दोष है।

‘‘පුන චපරං, ගහපතයො, දුස්සීලස්ස සීලවිපන්නස්ස පාපකො කිත්තිසද්දො අබ්භුග්ගච්ඡති. අයං දුතියො ආදීනවො දුස්සීලස්ස සීලවිපත්තියා.

“फिर और भी, गृहपतियों! दुशील और शील-विपन्न व्यक्ति का बुरा यश (अपयश) फैलता है। दुशील की शील-विपत्ति का यह दूसरा दोष है।

‘‘පුන චපරං, ගහපතයො, දුස්සීලො සීලවිපන්නො යඤ්ඤදෙව පරිසං උපසඞ්කමති – යදි ඛත්තියපරිසං, යදි බ්‍රාහ්මණපරිසං, යදි ගහපතිපරිසං, යදි සමණපරිසං – අවිසාරදො උපසඞ්කමති මඞ්කුභූතො. අයං තතියො ආදීනවො දුස්සීලස්ස සීලවිපත්තියා.

“फिर और भी, गृहपतियों! दुशील और शील-विपन्न व्यक्ति जिस किसी भी सभा में जाता है—चाहे क्षत्रिय सभा हो, ब्राह्मण सभा हो, गृहपति सभा हो या श्रमण सभा हो—वह बिना आत्मविश्वास के और लज्जित होकर जाता है। दुशील की शील-विपत्ति का यह तीसरा दोष है।

‘‘පුන චපරං, ගහපතයො, දුස්සීලො සීලවිපන්නො සම්මූළ්හො කාලං කරොති. අයං චතුත්ථො ආදීනවො දුස්සීලස්ස සීලවිපත්තියා.

“फिर और भी, गृहपतियों! दुशील और शील-विपन्न व्यक्ति मोहग्रस्त (भ्रमित) होकर मृत्यु को प्राप्त होता है। दुशील की शील-विपत्ति का यह चौथा दोष है।

‘‘පුන [Pg.185] චපරං, ගහපතයො, දුස්සීලො සීලවිපන්නො කායස්ස භෙදා පරං මරණා අපායං දුග්ගතිං විනිපාතං නිරයං උපපජ්ජති. අයං පඤ්චමො ආදීනවො දුස්සීලස්ස සීලවිපත්තියා. ඉමෙ ඛො, ගහපතයො, පඤ්ච ආදීනවා දුස්සීලස්ස සීලවිපත්තියා.

“फिर और भी, गृहपतियों! दुशील और शील-विपन्न व्यक्ति शरीर टूटने के बाद, मृत्यु के उपरांत, अपाय, दुर्गति, विनिपात और नरक में उत्पन्न होता है। गृहपतियों! दुशील की शील-विपत्ति के ये पाँच दोष हैं।

‘‘පඤ්චිමෙ, ගහපතයො, ආනිසංසා සීලවතො සීලසම්පදාය. කතමෙ පඤ්ච? ඉධ, ගහපතයො, සීලවා සීලසම්පන්නො අප්පමාදාධිකරණං මහන්තං භොගක්ඛන්ධං අධිගච්ඡති. අයං පඨමො ආනිසංසො සීලවතො සීලසම්පදාය.

“गृहपतियों! शीलवान व्यक्ति की शील-संपदा के ये पाँच लाभ (अनुशंस) हैं। कौन से पाँच? गृहपतियों! यहाँ शीलवान और शील-संपन्न व्यक्ति अप्रमाद के कारण महान भोग-राशि (विशाल संपत्ति) प्राप्त करता है। शीलवान की शील-संपदा का यह पहला लाभ है।

‘‘පුන චපරං, ගහපතයො, සීලවතො සීලසම්පන්නස්ස කල්‍යාණො කිත්තිසද්දො අබ්භුග්ගච්ඡති. අයං දුතියො ආනිසංසො සීලවතො සීලසම්පදාය.

“फिर और भी, गृहपतियों! शीलवान और शील-संपन्न व्यक्ति का कल्याणकारी यश (सुयश) फैलता है। शीलवान की शील-संपदा का यह दूसरा लाभ है।

‘‘පුන චපරං, ගහපතයො, සීලවා සීලසම්පන්නො යඤ්ඤදෙව පරිසං උපසඞ්කමති – යදි ඛත්තියපරිසං, යදි බ්‍රාහ්මණපරිසං, යදි ගහපතිපරිසං, යදි සමණපරිසං – විසාරදො උපසඞ්කමති අමඞ්කුභූතො. අයං තතියො ආනිසංසො සීලවතො සීලසම්පදාය.

“फिर और भी, गृहपतियों! शीलवान और शील-संपन्न व्यक्ति जिस किसी भी सभा में जाता है—चाहे क्षत्रिय सभा हो, ब्राह्मण सभा हो, गृहपति सभा हो या श्रमण सभा हो—वह आत्मविश्वास के साथ और बिना किसी संकोच के जाता है। शीलवान की शील-संपदा का यह तीसरा लाभ है।

‘‘පුන චපරං, ගහපතයො, සීලවා සීලසම්පන්නො අසම්මූළ්හො කාලඞ්කරොති. අයං චතුත්ථො ආනිසංසො සීලවතො සීලසම්පදාය.

“फिर और भी, गृहपतियों! शीलवान और शील-संपन्न व्यक्ति बिना मोहग्रस्त हुए (सचेत अवस्था में) मृत्यु को प्राप्त होता है। शीलवान की शील-संपदा का यह चौथा लाभ है।

‘‘පුන චපරං, ගහපතයො, සීලවා සීලසම්පන්නො කායස්ස භෙදා පරං මරණා සුගතිං සග්ගං ලොකං උපපජ්ජති. අයං පඤ්චමො ආනිසංසො සීලවතො සීලසම්පදාය. ඉමෙ ඛො, ගහපතයො, පඤ්ච ආනිසංසා සීලවතො සීලසම්පදායා’’ති.

“फिर और भी, गृहपतियों! शीलवान और शील-संपन्न व्यक्ति शरीर टूटने के बाद, मृत्यु के उपरांत, सुगति और स्वर्ग लोक में उत्पन्न होता है। गृहपतियों! शीलवान की शील-संपदा के ये पाँच लाभ हैं।”

අථ ඛො භගවා පාටලිගාමියෙ උපාසකෙ බහුදෙව රත්තිං ධම්මියා කථාය සන්දස්සෙත්වා සමාදපෙත්වා සමුතෙජෙත්වා සම්පහංසෙත්වා උය්‍යොජෙසි – ‘‘අභික්කන්තා ඛො, ගහපතයො, රත්ති; යස්සදානි තුම්හෙ කාලං මඤ්ඤථා’’ති. අථ ඛො පාටලිගාමියා උපාසකා භගවතො භාසිතං අභිනන්දිත්වා අනුමොදිත්වා උට්ඨායාසනා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා පක්කමිංසු. අථ ඛො භගවා අචිරපක්කන්තෙසු පාටලිගාමියෙසු උපාසකෙසු සුඤ්ඤාගාරං පාවිසි.

तब भगवान ने पाटलिग्राम के उपासकों को रात्रि के बहुत समय तक धार्मिक कथा से उपदेश दिया, उन्हें (धर्म में) समाहित किया, उत्साहित किया और प्रसन्न किया, फिर उन्हें विदा किया—“गृहपतियों! रात्रि बहुत बीत गई है; अब तुम जैसा उचित समझो (वैसा करो)।” तब पाटलिग्राम के उपासकों ने भगवान के प्रवचन का अभिनंदन और अनुमोदन किया, अपने आसनों से उठे, भगवान का अभिवादन किया, उनकी प्रदक्षिणा की और चले गए। पाटलिग्राम के उपासकों के जाने के कुछ ही समय बाद भगवान शून्यगार (एकांत स्थान) में प्रविष्ट हुए।

තෙන [Pg.186] ඛො පන සමයෙන සුනිධවස්සකාරා මගධමහාමත්තා පාටලිගාමෙ නගරං මාපෙන්ති වජ්ජීනං පටිබාහාය. තෙන ඛො පන සමයෙන සම්බහුලා දෙවතායො සහස්සසහස්සෙව පාටලිගාමෙ වත්ථූනි පරිග්ගණ්හන්ති. යස්මිං පදෙසෙ මහෙසක්ඛා දෙවතා වත්ථූනි පරිග්ගණ්හන්ති මහෙසක්ඛානං තත්ථ රඤ්ඤං රාජමහාමත්තානං චිත්තානි නමන්ති නිවෙසනානි මාපෙතුං. යස්මිං පදෙසෙ මජ්ඣිමා දෙවතා වත්ථූනි පරිග්ගණ්හන්ති මජ්ඣිමානං තත්ථ රඤ්ඤං රාජමහාමත්තානං චිත්තානි නමන්ති නිවෙසනානි මාපෙතුං. යස්මිං පදෙසෙ නීචා දෙවතා වත්ථූනි පරිග්ගණ්හන්ති නීචානං තත්ථ රඤ්ඤං රාජමහාමත්තානං චිත්තානි නමන්ති නිවෙසනානි මාපෙතුං.

उस समय मगध के महामात्य सुनिध और वर्षकार वज्जियों को रोकने के लिए पाटलिग्राम में नगर का निर्माण कर रहे थे। उस समय बहुत से देवता हजारों की संख्या में पाटलिग्राम में भूखंडों (वास्तु) को घेर रहे थे। जिस स्थान पर प्रभावशाली देवता भूखंडों को घेरते थे, वहाँ प्रभावशाली राजाओं और राज-महामात्यों के मन निवास बनाने के लिए झुकते थे। जिस स्थान पर मध्यम श्रेणी के देवता भूखंडों को घेरते थे, वहाँ मध्यम श्रेणी के राजाओं और राज-महामात्यों के मन निवास बनाने के लिए झुकते थे। जिस स्थान पर निम्न श्रेणी के देवता भूखंडों को घेरते थे, वहाँ निम्न श्रेणी के राजाओं और राज-महामात्यों के मन निवास बनाने के लिए झुकते थे।

අද්දසා ඛො භගවා දිබ්බෙන චක්ඛුනා විසුද්ධෙන අතික්කන්තමානුසකෙන තා දෙවතායො සහස්සසහස්සෙව පාටලිගාමෙ වත්ථූනි පරිග්ගණ්හන්තියො. යස්මිං පදෙසෙ මහෙසක්ඛා දෙවතා වත්ථූනි පරිග්ගණ්හන්ති, මහෙසක්ඛානං තත්ථ රඤ්ඤං රාජමහාමත්තානං චිත්තානි නමන්ති නිවෙසනානි මාපෙතුං. යස්මිං පදෙසෙ මජ්ඣිමා දෙවතා වත්ථූනි පරිග්ගණ්හන්ති, මජ්ඣිමානං තත්ථ රඤ්ඤං රාජමහාමත්තානං චිත්තානි නමන්ති නිවෙසනානි මාපෙතුං. යස්මිං පදෙසෙ නීචා දෙවතා වත්ථූනි පරිග්ගණ්හන්ති, නීචානං තත්ථ රඤ්ඤං රාජමහාමත්තානං චිත්තානි නමන්ති නිවෙසනානි මාපෙතුං. අථ ඛො භගවා තස්සා රත්තියා පච්චූසසමයෙ පච්චුට්ඨාය ආයස්මන්තං ආනන්දං ආමන්තෙසි –

भगवान ने अपनी विशुद्ध दिव्य-चक्षु से, जो मानवीय दृष्टि से परे है, पाटलिग्राम में हजारों देवताओं को आवास-स्थलों (वास्तु) को ग्रहण करते हुए देखा। जिस स्थान पर प्रभावशाली देवता आवास ग्रहण करते हैं, वहाँ प्रभावशाली राजाओं और राज-महामात्रों के मन घर बनाने के लिए झुकते हैं। जिस स्थान पर मध्यम श्रेणी के देवता आवास ग्रहण करते हैं, वहाँ मध्यम श्रेणी के राजाओं और राज-महामात्रों के मन घर बनाने के लिए झुकते हैं। जिस स्थान पर निम्न श्रेणी के देवता आवास ग्रहण करते हैं, वहाँ निम्न श्रेणी के राजाओं और राज-महामात्रों के मन घर बनाने के लिए झुकते हैं। तब भगवान उस रात के प्रत्युष काल (भोर) में उठकर आयुष्मान आनन्द को संबोधित किया—

‘‘කෙ නු ඛො ආනන්ද පාටලිගාමෙ නගරං මාපෙන්තී’’ති. ‘‘සුනිධවස්සකාරා, භන්තෙ, මගධමහාමත්තා පාටලිගාමෙ නගරං මාපෙන්ති වජ්ජීනං පටිබාහායා’’ති. ‘‘සෙය්‍යථාපි, ආනන්ද, දෙවෙහි තාවතිංසෙහි සද්ධිං මන්තෙත්වා; එවමෙව ඛො, ආනන්ද, සුනිධවස්සකාරා මගධමහාමත්තා පාටලිගාමෙ නගරං මාපෙන්ති වජ්ජීනං පටිබාහාය. ඉධාහං, ආනන්ද, අද්දසං දිබ්බෙන චක්ඛුනා විසුද්ධෙන අතික්කන්තමානුසකෙන සම්බහුලා දෙවතායො සහස්සසහස්සෙව පාටලිගාමෙ වත්ථූනි පරිග්ගණ්හන්තියො. යස්මිං පදෙසෙ මහෙසක්ඛා දෙවතා වත්ථූනි පරිග්ගණ්හන්ති මහෙසක්ඛානං තත්ථ රඤ්ඤං රාජමහාමත්තානං චිත්තානි නමන්ති නිවෙසනානි මාපෙතුං. යස්මිං පදෙසෙ මජ්ඣිමා දෙවතා වත්ථූනි පරිග්ගණ්හන්ති මජ්ඣිමානං තත්ථ රඤ්ඤං රාජමහාමත්තානං චිත්තානි නමන්ති නිවෙසනානි මාපෙතුං. යස්මිං [Pg.187] පදෙසෙ නීචා දෙවතා වත්ථූනි පරිග්ගණ්හන්ති නීචානං තත්ථ රඤ්ඤං රාජමහාමත්තානං චිත්තානි නමන්ති නිවෙසනානි මාපෙතුං. යාවතා, ආනන්ද, අරියං ආයතනං යාවතා වණිප්පථො ඉදං අග්ගනගරං භවිස්සති පාටලිපුත්තං පුටභෙදනං. පාටලිපුත්තස්ස ඛො, ආනන්ද, තයො අන්තරායා භවිස්සන්ති – අග්ගිතො වා උදකතො වා මිථුභෙදතො වා’’ති.

"आनन्द! पाटलिग्राम में नगर का निर्माण कौन कर रहा है?" "भन्ते! मगध के महामात्र सुनिध और वस्सकार वज्जियों को रोकने के लिए पाटलिग्राम में नगर का निर्माण कर रहे हैं।" "आनन्द! जैसे तावतिंस देवों के साथ परामर्श करके किया गया हो, वैसे ही मगध के महामात्र सुनिध और वस्सकार वज्जियों को रोकने के लिए पाटलिग्राम में नगर का निर्माण कर रहे हैं। आनन्द! मैंने यहाँ अपनी विशुद्ध दिव्य-चक्षु से, जो मानवीय दृष्टि से परे है, पाटलिग्राम में हजारों देवताओं को आवास-स्थलों को ग्रहण करते हुए देखा। जिस स्थान पर प्रभावशाली देवता आवास ग्रहण करते हैं, वहाँ प्रभावशाली राजाओं और राज-महामात्रों के मन घर बनाने के लिए झुकते हैं। जिस स्थान पर मध्यम श्रेणी के देवता आवास ग्रहण करते हैं, वहाँ मध्यम श्रेणी के राजाओं और राज-महामात्रों के मन घर बनाने के लिए झुकते हैं। जिस स्थान पर निम्न श्रेणी के देवता आवास ग्रहण करते हैं, वहाँ निम्न श्रेणी के राजाओं और राज-महामात्रों के मन घर बनाने के लिए झुकते हैं। आनन्द! जहाँ तक आर्यों का निवास है और जहाँ तक व्यापारिक मार्ग है, यह पाटलिपुत्र व्यापार का केंद्र (पुटभेदन) और एक अग्र-नगर होगा। आनन्द! पाटलिपुत्र के लिए तीन संकट होंगे—अग्नि से, जल से या आपसी फूट से।"

අථ ඛො සුනිධවස්සකාරා මගධමහාමත්තා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා භගවතා සද්ධිං සම්මොදිංසු. සම්මොදනීයං කථං සාරාණියං වීතිසාරෙත්වා එකමන්තං අට්ඨංසු. එකමන්තං ඨිතා ඛො සුනිධවස්සකාරා මගධමහාමත්තා භගවන්තං එතදවොචුං – ‘‘අධිවාසෙතු නො භවං ගොතමො අජ්ජතනාය භත්තං සද්ධිං භික්ඛුසඞ්ඝෙනා’’ති. අධිවාසෙසි භගවා තුණ්හීභාවෙන.

तब मगध के महामात्र सुनिध और वस्सकार जहाँ भगवान थे, वहाँ पहुँचे; पहुँचकर भगवान के साथ कुशल-क्षेम पूछा। आनंददायक और स्मरणीय बातचीत करने के बाद वे एक ओर खड़े हो गए। एक ओर खड़े होकर मगध के महामात्र सुनिध और वस्सकार ने भगवान से यह कहा— "भन्ते गौतम! आज के भोजन के लिए भिक्षु-संघ के साथ हमारा निमंत्रण स्वीकार करें।" भगवान ने मौन रहकर अपनी स्वीकृति दी।

අථ ඛො සුනිධවස්සකාරා මගධමහාමත්තා භගවතො අධිවාසනං විදිත්වා යෙන සකො ආවසථො තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා සකෙ ආවසථෙ පණීතං ඛාදනීයං භොජනීයං පටියාදාපෙත්වා භගවතො කාලං ආරොචෙසුං – ‘‘කාලො, භො ගොතම, නිට්ඨිතං භත්ත’’න්ති.

तब मगध के महामात्र सुनिध और वस्सकार ने भगवान की स्वीकृति जानकर, जहाँ उनका अपना निवास था, वहाँ गए; पहुँचकर अपने निवास पर उत्तम खाद्य और भोज्य पदार्थ तैयार करवाकर भगवान को समय की सूचना दी— "हे गौतम! समय हो गया है, भोजन तैयार है।"

අථ ඛො භගවා පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය සද්ධිං භික්ඛුසඞ්ඝෙන යෙන සුනිධවස්සකාරානං මගධමහාමත්තානං ආවසථො තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා පඤ්ඤත්තෙ ආසනෙ නිසීදි. අථ ඛො සුනිධවස්සකාරා මගධමහාමත්තා බුද්ධප්පමුඛං භික්ඛුසඞ්ඝං පණීතෙන ඛාදනීයෙන භොජනීයෙන සහත්ථා සන්තප්පෙසුං සම්පවාරෙසුං.

तब भगवान पूर्वाह्न समय में चीवर धारण कर, पात्र और चीवर लेकर भिक्षु-संघ के साथ मगध के महामात्र सुनिध और वस्सकार के निवास पर पहुँचे; पहुँचकर बिछाए गए आसन पर बैठ गए। तब मगध के महामात्र सुनिध और वस्सकार ने बुद्ध के नेतृत्व वाले भिक्षु-संघ को उत्तम खाद्य और भोज्य पदार्थों से अपने हाथों से संतृप्त और संतुष्ट किया।

අථ ඛො සුනිධවස්සකාරා මගධමහාමත්තා භගවන්තං භුත්තාවිං ඔනීතපත්තපාණිං අඤ්ඤතරං නීචං ආසනං ගහෙත්වා එකමන්තං නිසීදිංසු. එකමන්තං නිසින්නෙ ඛො සුනිධවස්සකාරෙ මගධමහාමත්තෙ භගවා ඉමාහි ගාථාහි අනුමොදි –

तब मगध के महामात्र सुनिध और वस्सकार ने जब देखा कि भगवान भोजन कर चुके हैं और पात्र से हाथ हटा लिया है, तो एक नीचा आसन लेकर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए मगध के महामात्र सुनिध और वस्सकार को भगवान ने इन गाथाओं के साथ अनुमोदना दी—

‘‘යස්මිං පදෙසෙ කප්පෙති, වාසං පණ්ඩිතජාතියො;

සීලවන්තෙත්ථ භොජෙත්වා, සඤ්ඤතෙ බ්‍රහ්මචාරයො.

"बुद्धिमान व्यक्ति जिस स्थान पर अपना निवास बनाता है, वहाँ वह शीलवान, संयमी और ब्रह्मचर्य का पालन करने वालों को भोजन कराकर—"

‘‘යා [Pg.188] තත්ථ දෙවතා ආසුං, තාසං දක්ඛිණමාදිසෙ;

තා පූජිතා පූජයන්ති, මානිතා මානයන්ති නං.

"वहाँ जो देवता रहते हैं, उन्हें उस दान का पुण्य अर्पित करना चाहिए। वे पूजित होने पर (उस व्यक्ति की) पूजा करते हैं और सम्मानित होने पर उसका सम्मान करते हैं।"

‘‘තතො නං අනුකම්පන්ති, මාතා පුත්තංව ඔරසං;

දෙවතානුකම්පිතො පොසො, සදා භද්‍රානි පස්සතී’’ති.

"उसके बाद वे उस पर वैसे ही अनुकम्पा करते हैं जैसे माता अपने सगे पुत्र पर करती है। देवताओं द्वारा अनुकम्पित मनुष्य सदा कल्याण ही देखता है।"

අථ ඛො භගවා සුනිධවස්සකාරානං මගධමහාමත්තානං ඉමාහි ගාථාහි අනුමොදිත්වා උට්ඨායාසනා පක්කාමි.

तब भगवान मगध के महामात्र सुनिध और वस्सकार को इन गाथाओं से अनुमोदना देकर आसन से उठकर चले गए।

තෙන ඛො පන සමයෙන සුනිධවස්සකාරා මගධමහාමත්තා භගවන්තං පිට්ඨිතො පිට්ඨිතො අනුබන්ධා හොන්ති – ‘‘යෙනජ්ජ සමණො ගොතමො ද්වාරෙන නික්ඛමිස්සති තං ‘ගොතමද්වාරං’ නාම භවිස්සති. යෙන තිත්ථෙන ගඞ්ගං නදිං තරිස්සති තං ‘ගොතමතිත්ථං’ නාම භවිස්සතී’’ති.

उस समय मगध के महामात्र सुनिध और वस्सकार भगवान के पीछे-पीछे यह सोचकर चलने लगे— "आज श्रमण गौतम जिस द्वार से निकलेंगे, उसका नाम 'गौतम द्वार' होगा और जिस घाट से वे गंगा नदी पार करेंगे, उसका नाम 'गौतम घाट' होगा।"

අථ ඛො භගවා යෙන ද්වාරෙන නික්ඛමි තං ‘ගොතමද්වාරං’ නාම අහොසි. අථ ඛො භගවා යෙන ගඞ්ගා නදී තෙනුපසඞ්කමි. තෙන ඛො පන සමයෙන ගඞ්ගා නදී පූරා හොති සමතිත්තිකා කාකපෙය්‍යා. අප්පෙකච්චෙ මනුස්සා නාවං පරියෙසන්ති, අප්පෙකච්චෙ උළුම්පං පරියෙසන්ති, අප්පෙකච්චෙ කුල්ලං බන්ධන්ති අපාරා පාරං ගන්තුකාමා. අථ ඛො භගවා – සෙය්‍යථාපි නාම බලවා පුරිසො සමිඤ්ජිතං වා බාහං පසාරෙය්‍ය, පසාරිතං වා බාහං සමිඤ්ජෙය්‍ය, එවමෙව – ගඞ්ගාය නදියා ඔරිමතීරෙ අන්තරහිතො පාරිමතීරෙ පච්චුට්ඨාසි සද්ධිං භික්ඛුසඞ්ඝෙන.

तब भगवान जिस द्वार से निकले, उसका नाम 'गौतम द्वार' हुआ। फिर भगवान जहाँ गंगा नदी थी, वहाँ पहुँचे। उस समय गंगा नदी लबालब भरी हुई थी कि कौआ भी उसमें से पानी पी सके। कुछ लोग नाव ढूँढ रहे थे, कुछ बेड़ा ढूँढ रहे थे और कुछ उस पार जाने की इच्छा से बाँस का बेड़ा बाँध रहे थे। तब भगवान—जैसे कोई बलवान पुरुष अपनी मुड़ी हुई बाँह को फैलाए या फैली हुई बाँह को सिकोड़े—वैसे ही गंगा नदी के इस तट से अंतर्धान होकर भिक्षु-संघ के साथ उस पार के तट पर प्रकट हो गए।

අද්දසා ඛො භගවා තෙ මනුස්සෙ අප්පෙකච්චෙ නාවං පරියෙසන්තෙ, අප්පෙකච්චෙ උළුම්පං පරියෙසන්තෙ, අප්පෙකච්චෙ කුල්ලං බන්ධන්තෙ අපාරා පාරං ගන්තුකාමෙ.

भगवान ने उन मनुष्यों को देखा जो इस तट से उस पार जाने के इच्छुक थे; उनमें से कुछ नाव खोज रहे थे, कुछ बेड़ा खोज रहे थे, और कुछ घास-फूस का बेड़ा बाँध रहे थे।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस बात को जानकर उस समय यह उदान (प्रेरणादायक वचन) कहा –

‘‘යෙ තරන්ති අණ්ණවං සරං,සෙතුං කත්වාන විසජ්ජ පල්ලලානි;

කුල්ලඤ්හි ජනො පබන්ධති,තිණ්ණා මෙධාවිනො ජනා’’ති. ඡට්ඨං;

“जो (संसार रूपी) गहरे सागर को पार करते हैं, वे (आर्य मार्ग रूपी) सेतु बनाकर और दलदलों को त्यागकर पार हो जाते हैं; जबकि सामान्य लोग बेड़ा बाँधते रहते हैं, (किन्तु) बुद्धिमान जन (बिना बेड़े के ही) पार हो चुके होते हैं।” छठा (सूत्र)।

7. ද්විධාපථසුත්තං

७. द्विधापथ सुत्त

77. එවං [Pg.189] මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා කොසලෙසු අද්ධානමග්ගපටිපන්නො හොති ආයස්මතා නාගසමාලෙන පච්ඡාසමණෙන. අද්දසා ඛො ආයස්මා නාගසමාලො අන්තරාමග්ගෙ ද්විධාපථං. දිස්වාන භගවන්තං එතදවොච – ‘‘අයං, භන්තෙ, භගවා පන්ථො; ඉමිනා ගච්ඡාමා’’ති. එවං වුත්තෙ, භගවා ආයස්මන්තං නාගසමාලං එතදවොච – ‘‘අයං, නාගසමාල, පන්ථො; ඉමිනා ගච්ඡාමා’’ති.

७७. ऐसा मैंने सुना है – एक समय भगवान कोसल देश में आयुष्मान नागसमाल को अपना अनुचर (पीछे चलने वाला भिक्षु) बनाकर लंबी यात्रा पर थे। आयुष्मान नागसमाल ने मार्ग के बीच में एक दोराहा देखा। उसे देखकर उन्होंने भगवान से यह कहा – “भन्ते! यह रास्ता है; हम इसी से चलें।” ऐसा कहने पर, भगवान ने आयुष्मान नागसमाल से यह कहा – “नागसमाल! यह रास्ता है; हम इसी से चलें।”

දුතියම්පි…පෙ… තතියම්පි ඛො ආයස්මා නාගසමාලො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘අයං, භන්තෙ, භගවා පන්ථො; ඉමිනා ගච්ඡාමා’’ති. තතියම්පි ඛො භගවා ආයස්මන්තං නාගසමාලං එතදවොච – ‘‘අයං, නාගසමාල, පන්ථො; ඉමිනා ගච්ඡාමා’’ති. අථ ඛො ආයස්මා නාගසමාලො භගවතො පත්තචීවරං තත්ථෙව ඡමායං නික්ඛිපිත්වා පක්කාමි – ‘‘ඉදං, භන්තෙ, භගවතො පත්තචීවර’’න්ති.

दूसरी बार भी... और तीसरी बार भी आयुष्मान नागसमाल ने भगवान से यह कहा – “भन्ते! यह रास्ता है; हम इसी से चलें।” तीसरी बार भी भगवान ने आयुष्मान नागसमाल से यह कहा – “नागसमाल! यह रास्ता है; हम इसी से चलें।” तब आयुष्मान नागसमाल ने भगवान के पात्र और चीवर को वहीं जमीन पर रख दिया और यह कहकर चले गए – “भन्ते! यह भगवान के पात्र और चीवर हैं।”

අථ ඛො ආයස්මතො නාගසමාලස්ස තෙන පන්ථෙන ගච්ඡන්තස්ස අන්තරාමග්ගෙ චොරා නික්ඛමිත්වා හත්ථෙහි ච පාදෙහි ච ආකොටෙසුං පත්තඤ්ච භින්දිංසු සඞ්ඝාටිඤ්ච විප්ඵාලෙසුං. අථ ඛො ආයස්මා නාගසමාලො භින්නෙන පත්තෙන විප්ඵාලිතාය සඞ්ඝාටියා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො ආයස්මා නාගසමාලො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘ඉධ මය්හං, භන්තෙ, තෙන පන්ථෙන ගච්ඡන්තස්ස අන්තරාමග්ගෙ චොරා නික්ඛමිත්වා හත්ථෙහි ච පාදෙහි ච ආකොටෙසුං, පත්තඤ්ච භින්දිංසු, සඞ්ඝාටිඤ්ච විප්ඵාලෙසු’’න්ති.

तब उस रास्ते से जाते हुए आयुष्मान नागसमाल के सामने मार्ग में चोर निकल आए और उन्होंने उन्हें हाथों और पैरों से पीटा, उनका पात्र तोड़ दिया और उनके संघाटी (चीवर) को फाड़ दिया। तब आयुष्मान नागसमाल टूटे हुए पात्र और फटे हुए चीवर के साथ जहाँ भगवान थे, वहाँ पहुँचे; पहुँचकर भगवान को अभिवादन किया और एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए आयुष्मान नागसमाल ने भगवान से यह कहा – “भन्ते! यहाँ उस रास्ते से जाते हुए मेरे सामने मार्ग में चोर निकल आए और उन्होंने मुझे हाथों और पैरों से पीटा, पात्र तोड़ दिया और संघाटी को फाड़ दिया।”

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस बात को जानकर उस समय यह उदान कहा –

‘‘සද්ධිං චරමෙකතො වසං,මිස්සො අඤ්ඤජනෙන වෙදගූ;

විද්වා පජහාති පාපකං,කොඤ්චො ඛීරපකොව නින්නග’’න්ති. සත්තමං;

“तत्ववेत्ता (सत्यों को जानने वाला) विद्वान, अज्ञानी व्यक्ति के साथ चलते हुए, साथ रहते हुए या घुलते-मिलते हुए भी पाप का त्याग कर देता है; वैसे ही जैसे दूध पीने वाला क्रौंच (सारस) पानी को छोड़ देता है।” सातवाँ (सूत्र)।

8. විසාඛාසුත්තං

८. विशाखा सुत्त

78. එවං [Pg.190] මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති පුබ්බාරාමෙ මිගාරමාතුපාසාදෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන විසාඛාය මිගාරමාතුයා නත්තා කාලඞ්කතා හොති පියා මනාපා. අථ ඛො විසාඛා මිගාරමාතා අල්ලවත්ථා අල්ලකෙසා දිවා දිවස්ස යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නං ඛො විසාඛං මිගාරමාතරං භගවා එතදවොච –

७८. मैंने ऐसा सुना है—एक समय भगवान श्रावस्ती के पूर्वाराम में मृगारमाता (विशाखा) के प्रासाद में विहार कर रहे थे। उस समय मृगारमाता विशाखा की एक प्रिय और मनभावन पोती की मृत्यु हो गई थी। तब मृगारमाता विशाखा गीले वस्त्रों और गीले बालों के साथ दिन के समय जहाँ भगवान थे, वहाँ पहुँचीं; और पहुँचकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गईं। एक ओर बैठी हुई मृगारमाता विशाखा से भगवान ने यह कहा—

‘‘හන්ද කුතො නු ත්වං, විසාඛෙ, ආගච්ඡසි අල්ලවත්ථා අල්ලකෙසා ඉධූපසඞ්කන්තා දිවා දිවස්සා’’ති? ‘‘නත්තා මෙ, භන්තෙ, පියා මනාපා කාලඞ්කතා. තෙනාහං අල්ලවත්ථා අල්ලකෙසා ඉධූපසඞ්කන්තා දිවා දිවස්සා’’ති. ‘‘ඉච්ඡෙය්‍යාසි ත්වං, විසාඛෙ, යාවතිකා සාවත්ථියා මනුස්සා තාවතිකෙ පුත්තෙ ච නත්තාරො චා’’ති? ‘‘ඉච්ඡෙය්‍යාහං, භගවා යාවතිකා සාවත්ථියා මනුස්සා තාවතිකෙ පුත්තෙ ච නත්තාරො චා’’ති.

“विशाखा! तुम गीले वस्त्रों और गीले बालों के साथ दिन के समय कहाँ से आ रही हो?” “भन्ते! मेरी प्रिय और मनभावन पोती की मृत्यु हो गई है। इसीलिए मैं गीले वस्त्रों और गीले बालों के साथ दिन के समय यहाँ आई हूँ।” “विशाखा! क्या तुम चाहती हो कि तुम्हारे उतने ही पुत्र और पोते-पोतियां हों जितने श्रावस्ती में मनुष्य हैं?” “भगवन! मैं चाहती हूँ कि मेरे उतने ही पुत्र और पोते-पोतियां हों जितने श्रावस्ती में मनुष्य हैं।”

‘‘කීවබහුකා පන, විසාඛෙ, සාවත්ථියා මනුස්සා දෙවසිකං කාලං කරොන්තී’’ති? ‘‘දසපි, භන්තෙ, සාවත්ථියා මනුස්සා දෙවසිකං කාලං කරොන්ති; නවපි, භන්තෙ… අට්ඨපි, භන්තෙ… සත්තපි, භන්තෙ… ඡපි, භන්තෙ… පඤ්චපි, භන්තෙ… චත්තාරොපි, භන්තෙ… තීණිපි, භන්තෙ… ද්වෙපි, භන්තෙ, සාවත්ථියා මනුස්සා දෙවසිකං කාලං කරොන්ති. එකොපි, භන්තෙ, සාවත්ථියා මනුස්සො දෙවසිකං කාලං කරොති. අවිවිත්තා, භන්තෙ, සාවත්ථි මනුස්සෙහි කාලං කරොන්තෙහී’’ති.

“विशाखा! श्रावस्ती में प्रतिदिन कितने मनुष्य मरते हैं?” “भन्ते! श्रावस्ती में प्रतिदिन दस मनुष्य भी मरते हैं; भन्ते! नौ भी... आठ भी... सात भी... छह भी... पाँच भी... चार भी... तीन भी... दो भी मनुष्य प्रतिदिन मरते हैं। भन्ते! श्रावस्ती में प्रतिदिन एक मनुष्य भी मरता है। भन्ते! श्रावस्ती कभी भी मरने वाले मनुष्यों से रहित नहीं होती।”

‘‘තං කිං මඤ්ඤසි, විසාඛෙ, අපි නු ත්වං කදාචි කරහචි අනල්ලවත්ථා වා භවෙය්‍යාසි අනල්ලකෙසා වා’’ති? ‘‘නො හෙතං, භන්තෙ. අලං මෙ, භන්තෙ, තාව බහුකෙහි පුත්තෙහි ච නත්තාරෙහි චා’’ති.

“विशाखा! तुम क्या सोचती हो? क्या तुम कभी भी सूखे वस्त्रों या सूखे बालों वाली हो पाओगी?” “नहीं, भन्ते! भन्ते! मुझे इतने अधिक पुत्रों और पोते-पोतियों की आवश्यकता नहीं है।”

‘‘යෙසං ඛො, විසාඛෙ, සතං පියානි, සතං තෙසං දුක්ඛානි; යෙසං නවුති පියානි, නවුති තෙසං දුක්ඛානි; යෙසං අසීති පියානි, අසීති තෙසං දුක්ඛානි; යෙසං සත්තති පියානි, සත්තති තෙසං දුක්ඛානි; යෙසං සට්ඨි පියානි, සට්ඨි තෙසං දුක්ඛානි; යෙසං පඤ්ඤාසං පියානි, පඤ්ඤාසං තෙසං දුක්ඛානි; යෙසං චත්තාරීසං පියානි, චත්තාරීසං තෙසං දුක්ඛානි, යෙසං තිංසං පියානි, තිංසං තෙසං දුක්ඛානි; යෙසං වීසති පියානි, වීසති තෙසං දුක්ඛානි, යෙසං දස [Pg.191] පියානි, දස තෙසං දුක්ඛානි; යෙසං නව පියානි, නව තෙසං දුක්ඛානි; යෙසං අට්ඨ පියානි, අට්ඨ තෙසං දුක්ඛානි; යෙසං සත්ත පියානි, සත්ත තෙසං දුක්ඛානි; යෙසං ඡ පියානි, ඡ තෙසං දුක්ඛානි; යෙසං පඤ්ච පියානි, පඤ්ච තෙසං දුක්ඛානි; යෙසං චත්තාරි පියානි, චත්තාරි තෙසං දුක්ඛානි; යෙසං තීණි පියානි, තීණි තෙසං දුක්ඛානි; යෙසං ද්වෙ පියානි, ද්වෙ තෙසං දුක්ඛානි; යෙසං එකං පියං, එකං තෙසං දුක්ඛං; යෙසං නත්ථි පියං, නත්ථි තෙසං දුක්ඛං, අසොකා තෙ විරජා අනුපායාසාති වදාමී’’ති.

“विशाखा! जिनके सौ प्रिय हैं, उनके सौ दुःख हैं; जिनके नब्बे प्रिय हैं, उनके नब्बे दुःख हैं; जिनके अस्सी प्रिय हैं, उनके अस्सी दुःख हैं; जिनके सत्तर प्रिय हैं, उनके सत्तर दुःख हैं; जिनके साठ प्रिय हैं, उनके साठ दुःख हैं; जिनके पचास प्रिय हैं, उनके पचास दुःख हैं; जिनके चालीस प्रिय हैं, उनके चालीस दुःख हैं; जिनके तीस प्रिय हैं, उनके तीस दुःख हैं; जिनके बीस प्रिय हैं, उनके बीस दुःख हैं; जिनके दस प्रिय हैं, उनके दस दुःख हैं; जिनके नौ प्रिय हैं, उनके नौ दुःख हैं; जिनके आठ प्रिय हैं, उनके आठ दुःख हैं; जिनके सात प्रिय हैं, उनके सात दुःख हैं; जिनके छह प्रिय हैं, उनके छह दुःख हैं; जिनके पाँच प्रिय हैं, उनके पाँच दुःख हैं; जिनके चार प्रिय हैं, उनके चार दुःख हैं; जिनके तीन प्रिय हैं, उनके तीन दुःख हैं; जिनके दो प्रिय हैं, उनके दो दुःख हैं; जिसका एक प्रिय है, उसका एक दुःख है; जिनका कोई प्रिय नहीं है, उनका कोई दुःख नहीं है। मैं कहता हूँ कि वे शोक-रहित, रज-रहित (निर्मल) और संताप-रहित हैं।”

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘යෙ කෙචි සොකා පරිදෙවිතා වා,දුක්ඛා ච ලොකස්මිමනෙකරූපා;

පියං පටිච්චප්පභවන්ති එතෙ,පියෙ අසන්තෙ න භවන්ති එතෙ.

“संसार में जो भी अनेक प्रकार के शोक, विलाप और दुःख दिखाई देते हैं, वे सब प्रिय वस्तु के कारण ही उत्पन्न होते हैं। प्रिय वस्तु के न होने पर ये नहीं होते।”

‘‘තස්මා හි තෙ සුඛිනො වීතසොකා,යෙසං පියං නත්ථි කුහිඤ්චි ලොකෙ;

තස්මා අසොකං විරජං පත්ථයානො,පියං න කයිරාථ කුහිඤ්චි ලොකෙ’’ති. අට්ඨමං;

“इसलिए वे ही सुखी और शोक-रहित हैं, जिनका संसार में कहीं भी कुछ भी प्रिय नहीं है। अतः शोक-रहित और रज-रहित (अवस्था) की इच्छा रखने वाले को संसार में कहीं भी किसी को प्रिय नहीं बनाना चाहिए।”

9. පඨමදබ්බසුත්තං

९. प्रथम दब्ब सुत्त

79. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා රාජගහෙ විහරති වෙළුවනෙ කලන්දකනිවාපෙ. අථ ඛො ආයස්මා දබ්බො මල්ලපුත්තො යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො ආයස්මා දබ්බො මල්ලපුත්තො භගවන්තං එතදවොච – ‘‘පරිනිබ්බානකාලො මෙ දානි, සුගතා’’ති. ‘‘යස්සදානි ත්වං, දබ්බ, කාලං මඤ්ඤසී’’ති.

७९. ऐसा मैंने सुना—एक समय भगवान राजगृह के वेणुवन कलन्दकनिवाप में विहार कर रहे थे। तब आयुष्मान दब्ब मल्लपुत्र जहाँ भगवान थे, वहाँ पहुँचे; पहुँचकर भगवान को अभिवादन कर एक ओर बैठ गए। एक ओर बैठे हुए आयुष्मान दब्ब मल्लपुत्र ने भगवान से यह कहा— “सुगत! अब मेरे परिनिर्वाण का समय आ गया है।” “दब्ब! अब तुम जिसका समय समझते हो (वही करो)।”

අථ ඛො ආයස්මා දබ්බො මල්ලපුත්තො උට්ඨායාසනා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා වෙහාසං අබ්භුග්ගන්ත්වා ආකාසෙ අන්තලික්ඛෙ පල්ලඞ්කෙන නිසීදිත්වා තෙජොධාතුං සමාපජ්ජිත්වා වුට්ඨහිත්වා පරිනිබ්බායි.

तब आयुष्मान दब्ब मल्लपुत्र आसन से उठकर, भगवान को अभिवादन और प्रदक्षिणा कर, आकाश में ऊपर उड़े और अंतरिक्ष में पालथी मारकर बैठ गए। फिर तेजो-धातु (अग्नि-तत्व) में समाहित होकर, उससे उठकर परिनिर्वाण प्राप्त किया।

අථ [Pg.192] ඛො ආයස්මතො දබ්බස්ස මල්ලපුත්තස්ස වෙහාසං අබ්භුග්ගන්ත්වා ආකාසෙ අන්තලික්ඛෙ පල්ලඞ්කෙන නිසීදිත්වා තෙජොධාතුං සමාපජ්ජිත්වා වුට්ඨහිත්වා පරිනිබ්බුතස්ස සරීරස්ස ඣායමානස්ස ඩය්හමානස්ස නෙව ඡාරිකා පඤ්ඤායිත්ථ න මසි. සෙය්‍යථාපි නාම සප්පිස්ස වා තෙලස්ස වා ඣායමානස්ස ඩය්හමානස්ස නෙව ඡාරිකා පඤ්ඤායති න මසි; එවමෙව ආයස්මතො දබ්බස්ස මල්ලපුත්තස්ස වෙහාසං අබ්භුග්ගන්ත්වා ආකාසෙ අන්තලික්ඛෙ පල්ලඞ්කෙන නිසීදිත්වා තෙජොධාතුං සමාපජ්ජිත්වා වුට්ඨහිත්වා පරිනිබ්බුතස්ස සරීරස්ස ඣායමානස්ස ඩය්හමානස්ස නෙව ඡාරිකා පඤ්ඤායිත්ථ න මසීති.

तब आकाश में ऊपर उड़कर, अंतरिक्ष में पालथी मारकर बैठकर, तेजो-धातु में समाहित होकर और उससे उठकर परिनिर्वाण प्राप्त करने वाले आयुष्मान दब्ब मल्लपुत्र के जलते हुए शरीर की न तो राख दिखाई दी और न ही कालिख। जैसे जलते हुए घी या तेल की न तो राख दिखाई देती है और न ही कालिख; वैसे ही आयुष्मान दब्ब मल्लपुत्र के आकाश में ऊपर उड़कर, अंतरिक्ष में पालथी मारकर बैठकर, तेजो-धातु में समाहित होकर और उससे उठकर परिनिर्वाण प्राप्त करने वाले शरीर की न तो राख दिखाई दी और न ही कालिख।

අථ ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘අභෙදි කායො නිරොධි සඤ්ඤා,වෙදනා සීතිභවිංසු සබ්බා;

වූපසමිංසු සඞ්ඛාරා,විඤ්ඤාණං අත්ථමාගමා’’ති. නවමං;

“शरीर टूट गया, संज्ञा निरुद्ध हो गई, सभी वेदनाएँ शीतल हो गईं; संस्कार उपशमित हो गए और विज्ञान अस्त हो गया।”

10. දුතියදබ්බසුත්තං

१०. द्वितीय दब्ब सुत्त

80. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තත්‍ර ඛො භගවා භික්ඛූ ආමන්තෙසි – ‘‘භික්ඛවො’’ති. ‘‘භදන්තෙ’’ති තෙ භික්ඛූ භගවතො පච්චස්සොසුං. භගවා එතදවොච –

८०. ऐसा मैंने सुना—एक समय भगवान श्रावस्ती के अनाथपिण्डिक के आराम जेतवन में विहार कर रहे थे। वहाँ भगवान ने भिक्षुओं को संबोधित किया— “भिक्षुओं!” उन भिक्षुओं ने भगवान को उत्तर दिया— “भदन्त!” भगवान ने यह कहा—

‘‘දබ්බස්ස, භික්ඛවෙ, මල්ලපුත්තස්ස වෙහාසං අබ්භුග්ගන්ත්වා ආකාසෙ අන්තලික්ඛෙ පල්ලඞ්කෙන නිසීදිත්වා තෙජොධාතුං සමාපජ්ජිත්වා වුට්ඨහිත්වා පරිනිබ්බුතස්ස සරීරස්ස ඣායමානස්ස ඩය්හමානස්ස නෙව ඡාරිකා පඤ්ඤායිත්ථ න මසි. සෙය්‍යථාපි නාම සප්පිස්ස වා තෙලස්ස වා ඣායමානස්ස ඩය්හමානස්ස නෙව ඡාරිකා පඤ්ඤායති න මසි; එවමෙව ඛො, භික්ඛවෙ, දබ්බස්ස මල්ලපුත්තස්ස වෙහාසං අබ්භුග්ගන්ත්වා ආකාසෙ අන්තලික්ඛෙ පල්ලඞ්කෙන නිසීදිත්වා තෙජොධාතුං සමාපජ්ජිත්වා වුට්ඨහිත්වා පරිනිබ්බුතස්ස සරීරස්ස ඣායමානස්ස ඩය්හමානස්ස නෙව ඡාරිකා පඤ්ඤායිත්ථ න මසී’’ති.

“भिक्षुओं! मल्लपुत्र दब्ब के आकाश में ऊपर उड़कर, अंतरिक्ष में पालथी मारकर बैठकर, तेजो-धातु में समाहित होकर और उससे उठकर परिनिर्वाण प्राप्त करने वाले शरीर की न तो राख दिखाई दी और न ही कालिख। जैसे जलते हुए घी या तेल की न तो राख दिखाई देती है और न ही कालिख; वैसे ही भिक्षुओं, मल्लपुत्र दब्ब के आकाश में ऊपर उड़कर, अंतरिक्ष में पालथी मारकर बैठकर, तेजो-धातु में समाहित होकर और उससे उठकर परिनिर्वाण प्राप्त करने वाले शरीर की न तो राख दिखाई दी और न ही कालिख।”

අථ [Pg.193] ඛො භගවා එතමත්ථං විදිත්වා තායං වෙලායං ඉමං උදානං උදානෙසි –

तब भगवान ने इस विषय को जानकर उस समय यह उदान प्रकट किया—

‘‘අයොඝනහතස්සෙව, ජලතො ජාතවෙදසො ;

අනුපුබ්බූපසන්තස්ස, යථා න ඤායතෙ ගති.

“जैसे लोहे के घन से पीटे गए, जलते हुए और क्रमशः शांत होते हुए अग्नि की गति का पता नहीं चलता,”

එවං සම්මාවිමුත්තානං, කාමබන්ධොඝතාරිනං;

පඤ්ඤාපෙතුං ගති නත්ථි, පත්තානං අචලං සුඛ’’න්ති. දසමං;

“वैसे ही, जो भली-भाँति मुक्त हो चुके हैं, जो काम-बंधनों के ओघ (बाढ़) को पार कर चुके हैं और जिन्होंने अचल सुख (निर्वाण) प्राप्त कर लिया है, उन (महापुरुषों) की गति का पता नहीं लगाया जा सकता।”

පාටලිගාමියවග්ගො අට්ඨමො.

आठवाँ पाटिलगामिय वर्ग समाप्त।

තස්සුද්දානං –

इसका सारांश (उद्दान) इस प्रकार है—

නිබ්බානා චතුරො වුත්තා, චුන්දො පාටලිගාමියා;

ද්විධාපථො විසාඛා ච, දබ්බෙන සහ තෙ දසාති.

चार निर्वाण सुत्त कहे गए हैं, चुन्द, पाटिलगामिय, द्विधापथ और विशाखा; दब्ब के साथ ये दस सुत्त होते हैं।

උදානෙ වග්ගානමුද්දානං –

उदान के वर्गों का सारांश—

වග්ගමිදං පඨමං වරබොධි, වග්ගමිදං දුතියං මුචලින්දො;

නන්දකවග්ගවරො තතියො තු, මෙඝියවග්ගවරො ච චතුත්ථො.

यह पहला श्रेष्ठ बोधि वर्ग है, यह दूसरा मुचलिन्द वर्ग है; तीसरा श्रेष्ठ नन्द वर्ग है और चौथा श्रेष्ठ मेघिय वर्ग समाप्त हुआ।

පඤ්චමවග්ගවරන්තිධ සොණො, ඡට්ඨමවග්ගවරන්ති ජච්චන්ධො ;

සත්තමවග්ගවරන්ති ච චූළො, පාටලිගාමියමට්ඨමවග්ගො.

पाँचवाँ श्रेष्ठ सोण वर्ग है, छठा श्रेष्ठ जच्चन्ध वर्ग है; सातवाँ श्रेष्ठ चूळ वर्ग है और आठवाँ पाटिलगामिय वर्ग है।”

අසීතිමනූනකසුත්තවරං, වග්ගමිදට්ඨකං සුවිභත්තං;

දස්සිතං චක්ඛුමතා විමලෙන, අද්ධා හි තං උදානමිතීදමාහු.

निर्मल चक्षुमान (बुद्ध) द्वारा अस्सी श्रेष्ठ सूत्रों वाले और आठ वर्गों में सुविभक्त इस (ग्रंथ) का उपदेश दिया गया है; निश्चित ही इसे 'उदान' कहते हैं।

උදානපාළි නිට්ඨිතා.

उदानपालि समाप्त।


Indonesia
Kanon PaliKomentarSub-komentarLainnya
1101 Pārājika Pāḷi
1102 Pācittiya Pāḷi
1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya)
1104 Cūḷavagga Pāḷi
1105 Parivāra Pāḷi
1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1
1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2
1203 Pācittiya Aṭṭhakathā
1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya)
1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā
1206 Parivāra Aṭṭhakathā
1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1
1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2
1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3
1401 Dvemātikāpāḷi
1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā
1403 Vajirabuddhi Ṭīkā
1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1
1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2
1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1
1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2
1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā
1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya
1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1
1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2
1412 Pācityādiyojanāpāḷi
1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā

8401 Visuddhimagga-1
8402 Visuddhimagga-2
8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1
8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2
8405 Visuddhimagga nidānakathā

8406 Dīghanikāya (pu-vi)
8407 Majjhimanikāya (pu-vi)
8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi)
8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi)
8410 Vinayapiṭaka (pu-vi)
8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi)
8412 Aṭṭhakathā (pu-vi)
8413 Niruttidīpanī
8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha
8415 Anudīpanīpāṭha
8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha
8417 Namakkāraṭīkā
8418 Mahāpaṇāmapāṭha
8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā
8420 Sutavandanā
8421 Kamalāñjali
8422 Jinālaṅkāra
8423 Pajjamadhu
8424 Buddhaguṇagāthāvalī
8425 Cūḷaganthavaṃsa
8427 Sāsanavaṃsa
8426 Mahāvaṃsa
8429 Moggallānabyākaraṇaṃ
8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ
8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā)
8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā)
8432 Padarūpasiddhi
8433 Mogallānapañcikā
8434 Payogasiddhipāṭha
8435 Vuttodayapāṭha
8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha
8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā
8438 Subodhālaṅkārapāṭha
8439 Subodhālaṅkāraṭīkā
8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra
8446 Kavidappaṇanīti
8447 Nītimañjarī
8445 Dhammanīti
8444 Mahārahanīti
8441 Lokanīti
8442 Suttantanīti
8443 Sūrassatinīti
8450 Cāṇakyanīti
8448 Naradakkhadīpanī
8449 Caturārakkhadīpanī
8451 Rasavāhinī
8452 Sīmavisodhanīpāṭha
8453 Vessantaragīti
8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā
8455 Thūpavaṃsa
8456 Dāṭhāvaṃsa
8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā
8458 Dhātuvaṃsa
8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa
8460 Jinacaritaya
8461 Jinavaṃsadīpaṃ
8462 Telakaṭāhagāthā
8463 Milidaṭīkā
8464 Padamañjarī
8465 Padasādhanaṃ
8466 Saddabindupakaraṇaṃ
8467 Kaccāyanadhātumañjusā
8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā
2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi
2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha)
2103 Pāthikavagga Pāḷi
2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā
2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha)
2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā
2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā
2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha)
2303 Pāthikavagga Ṭīkā
2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1
2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2
3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi
3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi
3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi
3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1
3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2
3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā
3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā
3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā
3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā
3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā
4101 Sagāthāvagga Pāḷi
4102 Nidānavagga Pāḷi
4103 Khandhavagga Pāḷi
4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi
4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta)
4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā
4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā
4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā
4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā
4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta)
4301 Sagāthāvagga Ṭīkā
4302 Nidānavagga Ṭīkā
4303 Khandhavagga Ṭīkā
4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā
4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta)
5101 Ekakanipāta Pāḷi
5102 Dukanipāta Pāḷi
5103 Tikanipāta Pāḷi
5104 Catukkanipāta Pāḷi
5105 Pañcakanipāta Pāḷi
5106 Chakkanipāta Pāḷi
5107 Sattakanipāta Pāḷi
5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi
5109 Navakanipāta Pāḷi
5110 Dasakanipāta Pāḷi
5111 Ekādasakanipāta Pāḷi
5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā
5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā
5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā
5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā
5301 Ekakanipāta Ṭīkā
5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā
5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā
5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā
6101 Khuddakapāṭha Pāḷi
6102 Dhammapada Pāḷi
6103 Udāna Pāḷi
6104 Itivuttaka Pāḷi
6105 Suttanipāta Pāḷi
6106 Vimānavatthu Pāḷi
6107 Petavatthu Pāḷi
6108 Theragāthā Pāḷi
6109 Therīgāthā Pāḷi
6110 Apadāna Pāḷi-1
6111 Apadāna Pāḷi-2
6112 Buddhavaṃsa Pāḷi
6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi
6114 Jātaka Pāḷi-1
6115 Jātaka Pāḷi-2
6116 Mahāniddesa Pāḷi
6117 Cūḷaniddesa Pāḷi
6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi
6119 Nettippakaraṇa Pāḷi
6120 Milindapañha Pāḷi
6121 Peṭakopadesa Pāḷi
6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā
6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1
6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2
6204 Udāna Aṭṭhakathā
6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā
6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1
6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2
6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā
6209 Petavatthu Aṭṭhakathā
6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1
6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2
6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā
6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1
6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2
6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā
6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā
6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1
6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2
6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3
6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4
6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5
6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6
6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7
6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā
6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā
6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1
6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2
6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā
6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā
6302 Nettivibhāvinī
7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi
7102 Vibhaṅga Pāḷi
7103 Dhātukathā Pāḷi
7104 Puggalapaññatti Pāḷi
7105 Kathāvatthu Pāḷi
7106 Yamaka Pāḷi-1
7107 Yamaka Pāḷi-2
7108 Yamaka Pāḷi-3
7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1
7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2
7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3
7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4
7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5
7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā
7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā
7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā
7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā
7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā
7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā
7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā
7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā
7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo
7307 Abhidhammatthasaṅgaho
7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā
7309 Abhidhammamātikāpāḷi

日文
巴利義註複註藏外典籍
1101 Pārājika Pāḷi
1102 Pācittiya Pāḷi
1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya)
1104 Cūḷavagga Pāḷi
1105 Parivāra Pāḷi
1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1
1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2
1203 Pācittiya Aṭṭhakathā
1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya)
1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā
1206 Parivāra Aṭṭhakathā
1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1
1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2
1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3
1401 Dvemātikāpāḷi
1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā
1403 Vajirabuddhi Ṭīkā
1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1
1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2
1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1
1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2
1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā
1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya
1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1
1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2
1412 Pācityādiyojanāpāḷi
1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā

8401 Visuddhimagga-1
8402 Visuddhimagga-2
8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1
8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2
8405 Visuddhimagga nidānakathā

8406 Dīghanikāya (pu-vi)
8407 Majjhimanikāya (pu-vi)
8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi)
8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi)
8410 Vinayapiṭaka (pu-vi)
8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi)
8412 Aṭṭhakathā (pu-vi)
8413 Niruttidīpanī
8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha
8415 Anudīpanīpāṭha
8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha
8417 Namakkāraṭīkā
8418 Mahāpaṇāmapāṭha
8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā
8420 Sutavandanā
8421 Kamalāñjali
8422 Jinālaṅkāra
8423 Pajjamadhu
8424 Buddhaguṇagāthāvalī
8425 Cūḷaganthavaṃsa
8427 Sāsanavaṃsa
8426 Mahāvaṃsa
8429 Moggallānabyākaraṇaṃ
8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ
8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā)
8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā)
8432 Padarūpasiddhi
8433 Mogallānapañcikā
8434 Payogasiddhipāṭha
8435 Vuttodayapāṭha
8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha
8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā
8438 Subodhālaṅkārapāṭha
8439 Subodhālaṅkāraṭīkā
8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra
8446 Kavidappaṇanīti
8447 Nītimañjarī
8445 Dhammanīti
8444 Mahārahanīti
8441 Lokanīti
8442 Suttantanīti
8443 Sūrassatinīti
8450 Cāṇakyanīti
8448 Naradakkhadīpanī
8449 Caturārakkhadīpanī
8451 Rasavāhinī
8452 Sīmavisodhanīpāṭha
8453 Vessantaragīti
8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā
8455 Thūpavaṃsa
8456 Dāṭhāvaṃsa
8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā
8458 Dhātuvaṃsa
8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa
8460 Jinacaritaya
8461 Jinavaṃsadīpaṃ
8462 Telakaṭāhagāthā
8463 Milidaṭīkā
8464 Padamañjarī
8465 Padasādhanaṃ
8466 Saddabindupakaraṇaṃ
8467 Kaccāyanadhātumañjusā
8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā
2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi
2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha)
2103 Pāthikavagga Pāḷi
2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā
2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha)
2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā
2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā
2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha)
2303 Pāthikavagga Ṭīkā
2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1
2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2
3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi
3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi
3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi
3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1
3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2
3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā
3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā
3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā
3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā
3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā
4101 Sagāthāvagga Pāḷi
4102 Nidānavagga Pāḷi
4103 Khandhavagga Pāḷi
4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi
4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta)
4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā
4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā
4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā
4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā
4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta)
4301 Sagāthāvagga Ṭīkā
4302 Nidānavagga Ṭīkā
4303 Khandhavagga Ṭīkā
4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā
4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta)
5101 Ekakanipāta Pāḷi
5102 Dukanipāta Pāḷi
5103 Tikanipāta Pāḷi
5104 Catukkanipāta Pāḷi
5105 Pañcakanipāta Pāḷi
5106 Chakkanipāta Pāḷi
5107 Sattakanipāta Pāḷi
5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi
5109 Navakanipāta Pāḷi
5110 Dasakanipāta Pāḷi
5111 Ekādasakanipāta Pāḷi
5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā
5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā
5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā
5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā
5301 Ekakanipāta Ṭīkā
5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā
5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā
5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā
6101 Khuddakapāṭha Pāḷi
6102 Dhammapada Pāḷi
6103 Udāna Pāḷi
6104 Itivuttaka Pāḷi
6105 Suttanipāta Pāḷi
6106 Vimānavatthu Pāḷi
6107 Petavatthu Pāḷi
6108 Theragāthā Pāḷi
6109 Therīgāthā Pāḷi
6110 Apadāna Pāḷi-1
6111 Apadāna Pāḷi-2
6112 Buddhavaṃsa Pāḷi
6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi
6114 Jātaka Pāḷi-1
6115 Jātaka Pāḷi-2
6116 Mahāniddesa Pāḷi
6117 Cūḷaniddesa Pāḷi
6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi
6119 Nettippakaraṇa Pāḷi
6120 Milindapañha Pāḷi
6121 Peṭakopadesa Pāḷi
6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā
6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1
6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2
6204 Udāna Aṭṭhakathā
6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā
6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1
6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2
6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā
6209 Petavatthu Aṭṭhakathā
6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1
6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2
6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā
6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1
6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2
6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā
6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā
6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1
6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2
6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3
6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4
6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5
6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6
6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7
6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā
6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā
6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1
6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2
6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā
6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā
6302 Nettivibhāvinī
7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi
7102 Vibhaṅga Pāḷi
7103 Dhātukathā Pāḷi
7104 Puggalapaññatti Pāḷi
7105 Kathāvatthu Pāḷi
7106 Yamaka Pāḷi-1
7107 Yamaka Pāḷi-2
7108 Yamaka Pāḷi-3
7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1
7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2
7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3
7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4
7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5
7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā
7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā
7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā
7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā
7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā
7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā
7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā
7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā
7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo
7307 Abhidhammatthasaṅgaho
7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā
7309 Abhidhammamātikāpāḷi

한국인
Pali CanonCommentariesSub-commentariesOther
1101 Pārājika Pāḷi
1102 Pācittiya Pāḷi
1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya)
1104 Cūḷavagga Pāḷi
1105 Parivāra Pāḷi
1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1
1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2
1203 Pācittiya Aṭṭhakathā
1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya)
1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā
1206 Parivāra Aṭṭhakathā
1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1
1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2
1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3
1401 Dvemātikāpāḷi
1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā
1403 Vajirabuddhi Ṭīkā
1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1
1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2
1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1
1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2
1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā
1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya
1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1
1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2
1412 Pācityādiyojanāpāḷi
1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā

8401 Visuddhimagga-1
8402 Visuddhimagga-2
8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1
8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2
8405 Visuddhimagga nidānakathā

8406 Dīghanikāya (pu-vi)
8407 Majjhimanikāya (pu-vi)
8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi)
8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi)
8410 Vinayapiṭaka (pu-vi)
8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi)
8412 Aṭṭhakathā (pu-vi)
8413 Niruttidīpanī
8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha
8415 Anudīpanīpāṭha
8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha
8417 Namakkāraṭīkā
8418 Mahāpaṇāmapāṭha
8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā
8420 Sutavandanā
8421 Kamalāñjali
8422 Jinālaṅkāra
8423 Pajjamadhu
8424 Buddhaguṇagāthāvalī
8425 Cūḷaganthavaṃsa
8427 Sāsanavaṃsa
8426 Mahāvaṃsa
8429 Moggallānabyākaraṇaṃ
8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ
8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā)
8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā)
8432 Padarūpasiddhi
8433 Mogallānapañcikā
8434 Payogasiddhipāṭha
8435 Vuttodayapāṭha
8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha
8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā
8438 Subodhālaṅkārapāṭha
8439 Subodhālaṅkāraṭīkā
8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra
8446 Kavidappaṇanīti
8447 Nītimañjarī
8445 Dhammanīti
8444 Mahārahanīti
8441 Lokanīti
8442 Suttantanīti
8443 Sūrassatinīti
8450 Cāṇakyanīti
8448 Naradakkhadīpanī
8449 Caturārakkhadīpanī
8451 Rasavāhinī
8452 Sīmavisodhanīpāṭha
8453 Vessantaragīti
8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā
8455 Thūpavaṃsa
8456 Dāṭhāvaṃsa
8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā
8458 Dhātuvaṃsa
8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa
8460 Jinacaritaya
8461 Jinavaṃsadīpaṃ
8462 Telakaṭāhagāthā
8463 Milidaṭīkā
8464 Padamañjarī
8465 Padasādhanaṃ
8466 Saddabindupakaraṇaṃ
8467 Kaccāyanadhātumañjusā
8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā
2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi
2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha)
2103 Pāthikavagga Pāḷi
2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā
2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha)
2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā
2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā
2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha)
2303 Pāthikavagga Ṭīkā
2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1
2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2
3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi
3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi
3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi
3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1
3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2
3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā
3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā
3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā
3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā
3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā
4101 Sagāthāvagga Pāḷi
4102 Nidānavagga Pāḷi
4103 Khandhavagga Pāḷi
4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi
4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta)
4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā
4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā
4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā
4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā
4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta)
4301 Sagāthāvagga Ṭīkā
4302 Nidānavagga Ṭīkā
4303 Khandhavagga Ṭīkā
4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā
4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta)
5101 Ekakanipāta Pāḷi
5102 Dukanipāta Pāḷi
5103 Tikanipāta Pāḷi
5104 Catukkanipāta Pāḷi
5105 Pañcakanipāta Pāḷi
5106 Chakkanipāta Pāḷi
5107 Sattakanipāta Pāḷi
5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi
5109 Navakanipāta Pāḷi
5110 Dasakanipāta Pāḷi
5111 Ekādasakanipāta Pāḷi
5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā
5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā
5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā
5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā
5301 Ekakanipāta Ṭīkā
5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā
5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā
5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā
6101 Khuddakapāṭha Pāḷi
6102 Dhammapada Pāḷi
6103 Udāna Pāḷi
6104 Itivuttaka Pāḷi
6105 Suttanipāta Pāḷi
6106 Vimānavatthu Pāḷi
6107 Petavatthu Pāḷi
6108 Theragāthā Pāḷi
6109 Therīgāthā Pāḷi
6110 Apadāna Pāḷi-1
6111 Apadāna Pāḷi-2
6112 Buddhavaṃsa Pāḷi
6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi
6114 Jātaka Pāḷi-1
6115 Jātaka Pāḷi-2
6116 Mahāniddesa Pāḷi
6117 Cūḷaniddesa Pāḷi
6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi
6119 Nettippakaraṇa Pāḷi
6120 Milindapañha Pāḷi
6121 Peṭakopadesa Pāḷi
6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā
6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1
6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2
6204 Udāna Aṭṭhakathā
6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā
6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1
6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2
6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā
6209 Petavatthu Aṭṭhakathā
6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1
6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2
6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā
6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1
6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2
6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā
6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā
6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1
6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2
6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3
6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4
6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5
6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6
6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7
6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā
6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā
6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1
6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2
6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā
6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā
6302 Nettivibhāvinī
7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi
7102 Vibhaṅga Pāḷi
7103 Dhātukathā Pāḷi
7104 Puggalapaññatti Pāḷi
7105 Kathāvatthu Pāḷi
7106 Yamaka Pāḷi-1
7107 Yamaka Pāḷi-2
7108 Yamaka Pāḷi-3
7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1
7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2
7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3
7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4
7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5
7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā
7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā
7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā
7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā
7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā
7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā
7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā
7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā
7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo
7307 Abhidhammatthasaṅgaho
7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā
7309 Abhidhammamātikāpāḷi

සිංහල
Pali CanonCommentariesSub-commentariesOther
1101 Pārājika Pāḷi
1102 Pācittiya Pāḷi
1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya)
1104 Cūḷavagga Pāḷi
1105 Parivāra Pāḷi
1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1
1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2
1203 Pācittiya Aṭṭhakathā
1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya)
1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā
1206 Parivāra Aṭṭhakathā
1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1
1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2
1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3
1401 Dvemātikāpāḷi
1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā
1403 Vajirabuddhi Ṭīkā
1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1
1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2
1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1
1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2
1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā
1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya
1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1
1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2
1412 Pācityādiyojanāpāḷi
1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā

8401 Visuddhimagga-1
8402 Visuddhimagga-2
8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1
8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2
8405 Visuddhimagga nidānakathā

8406 Dīghanikāya (pu-vi)
8407 Majjhimanikāya (pu-vi)
8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi)
8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi)
8410 Vinayapiṭaka (pu-vi)
8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi)
8412 Aṭṭhakathā (pu-vi)
8413 Niruttidīpanī
8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha
8415 Anudīpanīpāṭha
8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha
8417 Namakkāraṭīkā
8418 Mahāpaṇāmapāṭha
8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā
8420 Sutavandanā
8421 Kamalāñjali
8422 Jinālaṅkāra
8423 Pajjamadhu
8424 Buddhaguṇagāthāvalī
8425 Cūḷaganthavaṃsa
8427 Sāsanavaṃsa
8426 Mahāvaṃsa
8429 Moggallānabyākaraṇaṃ
8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ
8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā)
8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā)
8432 Padarūpasiddhi
8433 Mogallānapañcikā
8434 Payogasiddhipāṭha
8435 Vuttodayapāṭha
8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha
8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā
8438 Subodhālaṅkārapāṭha
8439 Subodhālaṅkāraṭīkā
8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra
8446 Kavidappaṇanīti
8447 Nītimañjarī
8445 Dhammanīti
8444 Mahārahanīti
8441 Lokanīti
8442 Suttantanīti
8443 Sūrassatinīti
8450 Cāṇakyanīti
8448 Naradakkhadīpanī
8449 Caturārakkhadīpanī
8451 Rasavāhinī
8452 Sīmavisodhanīpāṭha
8453 Vessantaragīti
8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā
8455 Thūpavaṃsa
8456 Dāṭhāvaṃsa
8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā
8458 Dhātuvaṃsa
8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa
8460 Jinacaritaya
8461 Jinavaṃsadīpaṃ
8462 Telakaṭāhagāthā
8463 Milidaṭīkā
8464 Padamañjarī
8465 Padasādhanaṃ
8466 Saddabindupakaraṇaṃ
8467 Kaccāyanadhātumañjusā
8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā
2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi
2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha)
2103 Pāthikavagga Pāḷi
2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā
2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha)
2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā
2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā
2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha)
2303 Pāthikavagga Ṭīkā
2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1
2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2
3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi
3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi
3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi
3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1
3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2
3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā
3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā
3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā
3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā
3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā
4101 Sagāthāvagga Pāḷi
4102 Nidānavagga Pāḷi
4103 Khandhavagga Pāḷi
4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi
4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta)
4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā
4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā
4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā
4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā
4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta)
4301 Sagāthāvagga Ṭīkā
4302 Nidānavagga Ṭīkā
4303 Khandhavagga Ṭīkā
4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā
4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta)
5101 Ekakanipāta Pāḷi
5102 Dukanipāta Pāḷi
5103 Tikanipāta Pāḷi
5104 Catukkanipāta Pāḷi
5105 Pañcakanipāta Pāḷi
5106 Chakkanipāta Pāḷi
5107 Sattakanipāta Pāḷi
5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi
5109 Navakanipāta Pāḷi
5110 Dasakanipāta Pāḷi
5111 Ekādasakanipāta Pāḷi
5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā
5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā
5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā
5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā
5301 Ekakanipāta Ṭīkā
5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā
5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā
5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā
6101 Khuddakapāṭha Pāḷi
6102 Dhammapada Pāḷi
6103 Udāna Pāḷi
6104 Itivuttaka Pāḷi
6105 Suttanipāta Pāḷi
6106 Vimānavatthu Pāḷi
6107 Petavatthu Pāḷi
6108 Theragāthā Pāḷi
6109 Therīgāthā Pāḷi
6110 Apadāna Pāḷi-1
6111 Apadāna Pāḷi-2
6112 Buddhavaṃsa Pāḷi
6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi
6114 Jātaka Pāḷi-1
6115 Jātaka Pāḷi-2
6116 Mahāniddesa Pāḷi
6117 Cūḷaniddesa Pāḷi
6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi
6119 Nettippakaraṇa Pāḷi
6120 Milindapañha Pāḷi
6121 Peṭakopadesa Pāḷi
6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā
6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1
6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2
6204 Udāna Aṭṭhakathā
6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā
6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1
6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2
6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā
6209 Petavatthu Aṭṭhakathā
6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1
6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2
6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā
6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1
6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2
6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā
6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā
6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1
6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2
6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3
6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4
6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5
6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6
6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7
6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā
6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā
6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1
6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2
6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā
6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā
6302 Nettivibhāvinī
7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi
7102 Vibhaṅga Pāḷi
7103 Dhātukathā Pāḷi
7104 Puggalapaññatti Pāḷi
7105 Kathāvatthu Pāḷi
7106 Yamaka Pāḷi-1
7107 Yamaka Pāḷi-2
7108 Yamaka Pāḷi-3
7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1
7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2
7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3
7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4
7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5
7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā
7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā
7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā
7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā
7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā
7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā
7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā
7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā
7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo
7307 Abhidhammatthasaṅgaho
7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā
7309 Abhidhammamātikāpāḷi

Español
Pali CanonCommentariesSub-commentariesOther
1101 Pārājika Pāḷi
1102 Pācittiya Pāḷi
1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya)
1104 Cūḷavagga Pāḷi
1105 Parivāra Pāḷi
1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1
1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2
1203 Pācittiya Aṭṭhakathā
1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya)
1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā
1206 Parivāra Aṭṭhakathā
1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1
1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2
1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3
1401 Dvemātikāpāḷi
1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā
1403 Vajirabuddhi Ṭīkā
1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1
1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2
1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1
1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2
1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā
1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya
1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1
1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2
1412 Pācityādiyojanāpāḷi
1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā

8401 Visuddhimagga-1
8402 Visuddhimagga-2
8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1
8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2
8405 Visuddhimagga nidānakathā

8406 Dīghanikāya (pu-vi)
8407 Majjhimanikāya (pu-vi)
8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi)
8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi)
8410 Vinayapiṭaka (pu-vi)
8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi)
8412 Aṭṭhakathā (pu-vi)
8413 Niruttidīpanī
8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha
8415 Anudīpanīpāṭha
8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha
8417 Namakkāraṭīkā
8418 Mahāpaṇāmapāṭha
8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā
8420 Sutavandanā
8421 Kamalāñjali
8422 Jinālaṅkāra
8423 Pajjamadhu
8424 Buddhaguṇagāthāvalī
8425 Cūḷaganthavaṃsa
8427 Sāsanavaṃsa
8426 Mahāvaṃsa
8429 Moggallānabyākaraṇaṃ
8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ
8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā)
8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā)
8432 Padarūpasiddhi
8433 Mogallānapañcikā
8434 Payogasiddhipāṭha
8435 Vuttodayapāṭha
8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha
8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā
8438 Subodhālaṅkārapāṭha
8439 Subodhālaṅkāraṭīkā
8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra
8446 Kavidappaṇanīti
8447 Nītimañjarī
8445 Dhammanīti
8444 Mahārahanīti
8441 Lokanīti
8442 Suttantanīti
8443 Sūrassatinīti
8450 Cāṇakyanīti
8448 Naradakkhadīpanī
8449 Caturārakkhadīpanī
8451 Rasavāhinī
8452 Sīmavisodhanīpāṭha
8453 Vessantaragīti
8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā
8455 Thūpavaṃsa
8456 Dāṭhāvaṃsa
8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā
8458 Dhātuvaṃsa
8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa
8460 Jinacaritaya
8461 Jinavaṃsadīpaṃ
8462 Telakaṭāhagāthā
8463 Milidaṭīkā
8464 Padamañjarī
8465 Padasādhanaṃ
8466 Saddabindupakaraṇaṃ
8467 Kaccāyanadhātumañjusā
8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā
2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi
2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha)
2103 Pāthikavagga Pāḷi
2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā
2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha)
2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā
2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā
2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha)
2303 Pāthikavagga Ṭīkā
2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1
2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2
3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi
3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi
3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi
3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1
3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2
3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā
3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā
3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā
3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā
3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā
4101 Sagāthāvagga Pāḷi
4102 Nidānavagga Pāḷi
4103 Khandhavagga Pāḷi
4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi
4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta)
4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā
4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā
4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā
4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā
4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta)
4301 Sagāthāvagga Ṭīkā
4302 Nidānavagga Ṭīkā
4303 Khandhavagga Ṭīkā
4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā
4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta)
5101 Ekakanipāta Pāḷi
5102 Dukanipāta Pāḷi
5103 Tikanipāta Pāḷi
5104 Catukkanipāta Pāḷi
5105 Pañcakanipāta Pāḷi
5106 Chakkanipāta Pāḷi
5107 Sattakanipāta Pāḷi
5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi
5109 Navakanipāta Pāḷi
5110 Dasakanipāta Pāḷi
5111 Ekādasakanipāta Pāḷi
5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā
5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā
5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā
5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā
5301 Ekakanipāta Ṭīkā
5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā
5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā
5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā
6101 Khuddakapāṭha Pāḷi
6102 Dhammapada Pāḷi
6103 Udāna Pāḷi
6104 Itivuttaka Pāḷi
6105 Suttanipāta Pāḷi
6106 Vimānavatthu Pāḷi
6107 Petavatthu Pāḷi
6108 Theragāthā Pāḷi
6109 Therīgāthā Pāḷi
6110 Apadāna Pāḷi-1
6111 Apadāna Pāḷi-2
6112 Buddhavaṃsa Pāḷi
6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi
6114 Jātaka Pāḷi-1
6115 Jātaka Pāḷi-2
6116 Mahāniddesa Pāḷi
6117 Cūḷaniddesa Pāḷi
6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi
6119 Nettippakaraṇa Pāḷi
6120 Milindapañha Pāḷi
6121 Peṭakopadesa Pāḷi
6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā
6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1
6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2
6204 Udāna Aṭṭhakathā
6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā
6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1
6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2
6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā
6209 Petavatthu Aṭṭhakathā
6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1
6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2
6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā
6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1
6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2
6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā
6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā
6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1
6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2
6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3
6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4
6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5
6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6
6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7
6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā
6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā
6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1
6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2
6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā
6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā
6302 Nettivibhāvinī
7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi
7102 Vibhaṅga Pāḷi
7103 Dhātukathā Pāḷi
7104 Puggalapaññatti Pāḷi
7105 Kathāvatthu Pāḷi
7106 Yamaka Pāḷi-1
7107 Yamaka Pāḷi-2
7108 Yamaka Pāḷi-3
7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1
7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2
7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3
7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4
7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5
7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā
7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā
7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā
7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā
7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā
7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā
7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā
7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā
7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo
7307 Abhidhammatthasaṅgaho
7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā
7309 Abhidhammamātikāpāḷi

แบบไทย
บาลีแคนข้อคิดเห็นคำอธิบายย่อยอื่น
1101 Pārājika Pāḷi
1102 Pācittiya Pāḷi
1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya)
1104 Cūḷavagga Pāḷi
1105 Parivāra Pāḷi
1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1
1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2
1203 Pācittiya Aṭṭhakathā
1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya)
1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā
1206 Parivāra Aṭṭhakathā
1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1
1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2
1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3
1401 Dvemātikāpāḷi
1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā
1403 Vajirabuddhi Ṭīkā
1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1
1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2
1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1
1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2
1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā
1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya
1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1
1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2
1412 Pācityādiyojanāpāḷi
1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā

8401 Visuddhimagga-1
8402 Visuddhimagga-2
8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1
8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2
8405 Visuddhimagga nidānakathā

8406 Dīghanikāya (pu-vi)
8407 Majjhimanikāya (pu-vi)
8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi)
8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi)
8410 Vinayapiṭaka (pu-vi)
8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi)
8412 Aṭṭhakathā (pu-vi)
8413 Niruttidīpanī
8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha
8415 Anudīpanīpāṭha
8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha
8417 Namakkāraṭīkā
8418 Mahāpaṇāmapāṭha
8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā
8420 Sutavandanā
8421 Kamalāñjali
8422 Jinālaṅkāra
8423 Pajjamadhu
8424 Buddhaguṇagāthāvalī
8425 Cūḷaganthavaṃsa
8427 Sāsanavaṃsa
8426 Mahāvaṃsa
8429 Moggallānabyākaraṇaṃ
8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ
8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā)
8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā)
8432 Padarūpasiddhi
8433 Mogallānapañcikā
8434 Payogasiddhipāṭha
8435 Vuttodayapāṭha
8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha
8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā
8438 Subodhālaṅkārapāṭha
8439 Subodhālaṅkāraṭīkā
8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra
8446 Kavidappaṇanīti
8447 Nītimañjarī
8445 Dhammanīti
8444 Mahārahanīti
8441 Lokanīti
8442 Suttantanīti
8443 Sūrassatinīti
8450 Cāṇakyanīti
8448 Naradakkhadīpanī
8449 Caturārakkhadīpanī
8451 Rasavāhinī
8452 Sīmavisodhanīpāṭha
8453 Vessantaragīti
8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā
8455 Thūpavaṃsa
8456 Dāṭhāvaṃsa
8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā
8458 Dhātuvaṃsa
8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa
8460 Jinacaritaya
8461 Jinavaṃsadīpaṃ
8462 Telakaṭāhagāthā
8463 Milidaṭīkā
8464 Padamañjarī
8465 Padasādhanaṃ
8466 Saddabindupakaraṇaṃ
8467 Kaccāyanadhātumañjusā
8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā
2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi
2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha)
2103 Pāthikavagga Pāḷi
2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā
2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha)
2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā
2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā
2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha)
2303 Pāthikavagga Ṭīkā
2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1
2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2
3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi
3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi
3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi
3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1
3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2
3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā
3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā
3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā
3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā
3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā
4101 Sagāthāvagga Pāḷi
4102 Nidānavagga Pāḷi
4103 Khandhavagga Pāḷi
4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi
4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta)
4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā
4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā
4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā
4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā
4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta)
4301 Sagāthāvagga Ṭīkā
4302 Nidānavagga Ṭīkā
4303 Khandhavagga Ṭīkā
4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā
4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta)
5101 Ekakanipāta Pāḷi
5102 Dukanipāta Pāḷi
5103 Tikanipāta Pāḷi
5104 Catukkanipāta Pāḷi
5105 Pañcakanipāta Pāḷi
5106 Chakkanipāta Pāḷi
5107 Sattakanipāta Pāḷi
5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi
5109 Navakanipāta Pāḷi
5110 Dasakanipāta Pāḷi
5111 Ekādasakanipāta Pāḷi
5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā
5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā
5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā
5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā
5301 Ekakanipāta Ṭīkā
5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā
5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā
5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā
6101 Khuddakapāṭha Pāḷi
6102 Dhammapada Pāḷi
6103 Udāna Pāḷi
6104 Itivuttaka Pāḷi
6105 Suttanipāta Pāḷi
6106 Vimānavatthu Pāḷi
6107 Petavatthu Pāḷi
6108 Theragāthā Pāḷi
6109 Therīgāthā Pāḷi
6110 Apadāna Pāḷi-1
6111 Apadāna Pāḷi-2
6112 Buddhavaṃsa Pāḷi
6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi
6114 Jātaka Pāḷi-1
6115 Jātaka Pāḷi-2
6116 Mahāniddesa Pāḷi
6117 Cūḷaniddesa Pāḷi
6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi
6119 Nettippakaraṇa Pāḷi
6120 Milindapañha Pāḷi
6121 Peṭakopadesa Pāḷi
6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā
6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1
6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2
6204 Udāna Aṭṭhakathā
6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā
6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1
6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2
6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā
6209 Petavatthu Aṭṭhakathā
6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1
6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2
6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā
6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1
6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2
6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā
6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā
6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1
6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2
6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3
6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4
6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5
6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6
6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7
6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā
6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā
6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1
6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2
6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā
6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā
6302 Nettivibhāvinī
7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi
7102 Vibhaṅga Pāḷi
7103 Dhātukathā Pāḷi
7104 Puggalapaññatti Pāḷi
7105 Kathāvatthu Pāḷi
7106 Yamaka Pāḷi-1
7107 Yamaka Pāḷi-2
7108 Yamaka Pāḷi-3
7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1
7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2
7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3
7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4
7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5
7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā
7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā
7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā
7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā
7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā
7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā
7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā
7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā
7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo
7307 Abhidhammatthasaṅgaho
7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā
7309 Abhidhammamātikāpāḷi

Tiếng Việt
Kinh điển PaliChú giảiPhụ chú giảiKhác
1101 Pārājika Pāḷi
1102 Pācittiya Pāḷi
1103 Mahāvagga Pāḷi (Tạng Luật)
1104 Cūḷavagga Pāḷi
1105 Parivāra Pāḷi
1201 Chú Giải Pārājikakaṇḍa - 1
1202 Chú Giải Pārājikakaṇḍa - 2
1203 Chú Giải Pācittiya
1204 Chú Giải Mahāvagga (Tạng Luật)
1205 Chú Giải Cūḷavagga
1206 Chú Giải Parivāra
1301 Phụ Chú Giải Sāratthadīpanī - 1
1302 Phụ Chú Giải Sāratthadīpanī - 2
1303 Phụ Chú Giải Sāratthadīpanī - 3
1401 Dvemātikāpāḷi
1402 Chú Giải Vinayasaṅgaha
1403 Phụ Chú Giải Vajirabuddhi
1404 Phụ Chú Giải Vimativinodanī - 1
1405 Phụ Chú Giải Vimativinodanī - 2
1406 Phụ Chú Giải Vinayālaṅkāra - 1
1407 Phụ Chú Giải Vinayālaṅkāra - 2
1408 Phụ Chú Giải Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa
1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya
1410 Phụ Chú Giải Vinayavinicchaya - 1
1411 Phụ Chú Giải Vinayavinicchaya - 2
1412 Pācityādiyojanāpāḷi
1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā

8401 Thanh Tịnh Đạo - 1
8402 Thanh Tịnh Đạo - 2
8403 Đại Phụ Chú Giải Thanh Tịnh Đạo - 1
8404 Đại Phụ Chú Giải Thanh Tịnh Đạo - 2
8405 Lời Tựa Thanh Tịnh Đạo

8406 Trường Bộ Kinh (Vấn Đáp)
8407 Trung Bộ Kinh (Vấn Đáp)
8408 Tương Ưng Bộ Kinh (Vấn Đáp)
8409 Tăng Chi Bộ Kinh (Vấn Đáp)
8410 Tạng Luật (Vấn Đáp)
8411 Tạng Vi Diệu Pháp (Vấn Đáp)
8412 Chú Giải (Vấn Đáp)
8413 Niruttidīpanī
8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha
8415 Anudīpanīpāṭha
8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha
8417 Phụ Chú Giải Namakkāra
8418 Mahāpaṇāmapāṭha
8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā
8420 Sutavandanā
8421 Kamalāñjali
8422 Jinālaṅkāra
8423 Pajjamadhu
8424 Buddhaguṇagāthāvalī
8425 Cūḷaganthavaṃsa
8426 Mahāvaṃsa
8427 Sāsanavaṃsa
8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ
8429 Moggallānabyākaraṇaṃ
8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā)
8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā)
8432 Padarūpasiddhi
8433 Mogallānapañcikā
8434 Payogasiddhipāṭha
8435 Vuttodayapāṭha
8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha
8437 Phụ Chú Giải Abhidhānappadīpikā
8438 Subodhālaṅkārapāṭha
8439 Phụ Chú Giải Subodhālaṅkāra
8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra
8441 Lokanīti
8442 Suttantanīti
8443 Sūrassatinīti
8444 Mahārahanīti
8445 Dhammanīti
8446 Kavidappaṇanīti
8447 Nītimañjarī
8448 Naradakkhadīpanī
8449 Caturārakkhadīpanī
8450 Cāṇakyanīti
8451 Rasavāhinī
8452 Sīmavisodhanīpāṭha
8453 Vessantaragīti
8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā
8455 Thūpavaṃsa
8456 Dāṭhāvaṃsa
8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā
8458 Dhātuvaṃsa
8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa
8460 Jinacaritaya
8461 Jinavaṃsadīpaṃ
8462 Telakaṭāhagāthā
8463 Phụ Chú Giải Milinda
8464 Padamañjarī
8465 Padasādhanaṃ
8466 Saddabindupakaraṇaṃ
8467 Kaccāyanadhātumañjusā
8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā
2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi
2102 Mahāvagga Pāḷi (Trường Bộ)
2103 Pāthikavagga Pāḷi
2201 Chú Giải Sīlakkhandhavagga
2202 Chú Giải Mahāvagga (Trường Bộ)
2203 Chú Giải Pāthikavagga
2301 Phụ Chú Giải Sīlakkhandhavagga
2302 Phụ Chú Giải Mahāvagga (Trường Bộ)
2303 Phụ Chú Giải Pāthikavagga
2304 Phụ Chú Giải Mới Sīlakkhandhavagga - 1
2305 Phụ Chú Giải Mới Sīlakkhandhavagga - 2
3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi
3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi
3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi
3201 Chú Giải Mūlapaṇṇāsa - 1
3202 Chú Giải Mūlapaṇṇāsa - 2
3203 Chú Giải Majjhimapaṇṇāsa
3204 Chú Giải Uparipaṇṇāsa
3301 Phụ Chú Giải Mūlapaṇṇāsa
3302 Phụ Chú Giải Majjhimapaṇṇāsa
3303 Phụ Chú Giải Uparipaṇṇāsa
4101 Sagāthāvagga Pāḷi
4102 Nidānavagga Pāḷi
4103 Khandhavagga Pāḷi
4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi
4105 Mahāvagga Pāḷi (Tương Ưng Bộ)
4201 Chú Giải Sagāthāvagga
4202 Chú Giải Nidānavagga
4203 Chú Giải Khandhavagga
4204 Chú Giải Saḷāyatanavagga
4205 Chú Giải Mahāvagga (Tương Ưng Bộ)
4301 Phụ Chú Giải Sagāthāvagga
4302 Phụ Chú Giải Nidānavagga
4303 Phụ Chú Giải Khandhavagga
4304 Phụ Chú Giải Saḷāyatanavagga
4305 Phụ Chú Giải Mahāvagga (Tương Ưng Bộ)
5101 Ekakanipāta Pāḷi
5102 Dukanipāta Pāḷi
5103 Tikanipāta Pāḷi
5104 Catukkanipāta Pāḷi
5105 Pañcakanipāta Pāḷi
5106 Chakkanipāta Pāḷi
5107 Sattakanipāta Pāḷi
5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi
5109 Navakanipāta Pāḷi
5110 Dasakanipāta Pāḷi
5111 Ekādasakanipāta Pāḷi
5201 Chú Giải Ekakanipāta
5202 Chú Giải Duka-tika-catukkanipāta
5203 Chú Giải Pañcaka-chakka-sattakanipāta
5204 Chú Giải Aṭṭhakādinipāta
5301 Phụ Chú Giải Ekakanipāta
5302 Phụ Chú Giải Duka-tika-catukkanipāta
5303 Phụ Chú Giải Pañcaka-chakka-sattakanipāta
5304 Phụ Chú Giải Aṭṭhakādinipāta
6101 Khuddakapāṭha Pāḷi
6102 Dhammapada Pāḷi
6103 Udāna Pāḷi
6104 Itivuttaka Pāḷi
6105 Suttanipāta Pāḷi
6106 Vimānavatthu Pāḷi
6107 Petavatthu Pāḷi
6108 Theragāthā Pāḷi
6109 Therīgāthā Pāḷi
6110 Apadāna Pāḷi - 1
6111 Apadāna Pāḷi - 2
6112 Buddhavaṃsa Pāḷi
6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi
6114 Jātaka Pāḷi - 1
6115 Jātaka Pāḷi - 2
6116 Mahāniddesa Pāḷi
6117 Cūḷaniddesa Pāḷi
6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi
6119 Nettippakaraṇa Pāḷi
6120 Milindapañha Pāḷi
6121 Peṭakopadesa Pāḷi
6201 Chú Giải Khuddakapāṭha
6202 Chú Giải Dhammapada - 1
6203 Chú Giải Dhammapada - 2
6204 Chú Giải Udāna
6205 Chú Giải Itivuttaka
6206 Chú Giải Suttanipāta - 1
6207 Chú Giải Suttanipāta - 2
6208 Chú Giải Vimānavatthu
6209 Chú Giải Petavatthu
6210 Chú Giải Theragāthā - 1
6211 Chú Giải Theragāthā - 2
6212 Chú Giải Therīgāthā
6213 Chú Giải Apadāna - 1
6214 Chú Giải Apadāna - 2
6215 Chú Giải Buddhavaṃsa
6216 Chú Giải Cariyāpiṭaka
6217 Chú Giải Jātaka - 1
6218 Chú Giải Jātaka - 2
6219 Chú Giải Jātaka - 3
6220 Chú Giải Jātaka - 4
6221 Chú Giải Jātaka - 5
6222 Chú Giải Jātaka - 6
6223 Chú Giải Jātaka - 7
6224 Chú Giải Mahāniddesa
6225 Chú Giải Cūḷaniddesa
6226 Chú Giải Paṭisambhidāmagga - 1
6227 Chú Giải Paṭisambhidāmagga - 2
6228 Chú Giải Nettippakaraṇa
6301 Phụ Chú Giải Nettippakaraṇa
6302 Nettivibhāvinī
7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi
7102 Vibhaṅga Pāḷi
7103 Dhātukathā Pāḷi
7104 Puggalapaññatti Pāḷi
7105 Kathāvatthu Pāḷi
7106 Yamaka Pāḷi - 1
7107 Yamaka Pāḷi - 2
7108 Yamaka Pāḷi - 3
7109 Paṭṭhāna Pāḷi - 1
7110 Paṭṭhāna Pāḷi - 2
7111 Paṭṭhāna Pāḷi - 3
7112 Paṭṭhāna Pāḷi - 4
7113 Paṭṭhāna Pāḷi - 5
7201 Chú Giải Dhammasaṅgaṇi
7202 Chú Giải Sammohavinodanī
7203 Chú Giải Pañcapakaraṇa
7301 Phụ Chú Giải Gốc Dhammasaṅgaṇī
7302 Phụ Chú Giải Gốc Vibhaṅga
7303 Phụ Chú Giải Gốc Pañcapakaraṇa
7304 Phụ Chú Giải Tiếp Theo Dhammasaṅgaṇī
7305 Phụ Chú Giải Tiếp Theo Pañcapakaraṇa
7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo
7307 Abhidhammatthasaṅgaho
7308 Phụ Chú Giải Cổ Điển Abhidhammāvatāra
7309 Abhidhammamātikāpāḷi