| বাংলা | |||
| পালি | অট্ঠকথা | টীকা | অন্ন |
| 1101 পারাজিক পালি 1102 পাচিত্তিয় পালি 1103 মহাবগ্গ পালি (বিনয়) 1104 চূলবগ্গ পালি 1105 পরিবার পালি | 1201 পারাজিককণ্ড অট্ঠকথা-১ 1202 পারাজিককণ্ড অট্ঠকথা-২ 1203 পাচিত্তিয় অট্ঠকথা 1204 মহাবগ্গ অট্ঠকথা (বিনয়) 1205 চূলবগ্গ অট্ঠকথা 1206 পরিবার অট্ঠকথা | 1301 সারত্থদীপনী টীকা-১ 1302 সারত্থদীপনী টীকা-২ 1303 সারত্থদীপনী টীকা-৩ | 1401 দ্বেমাতিকাপালি 1402 বিনয়সংগহ অট্ঠকথা 1403 বজিরবুদ্ধি টীকা 1404 বিমতিবিনোদনী টীকা-১ 1405 বিমতিবিনোদনী টীকা-২ 1406 বিনয়ালংকার টীকা-১ 1407 বিনয়ালংকার টীকা-২ 1408 কঙ্খাবিতরণীপুরাণ টীকা 1409 বিনয়বিনিচ্ছয়-উত্তরবিনিচ্ছয় 1410 বিনয়বিনিচ্ছয় টীকা-১ 1411 বিনয়বিনিচ্ছয় টীকা-২ 1412 পাচিত্যাদিযোজনাপালি 1413 খুদ্ধসিক্খা-মূলসিক্খা 8401 বিসুদ্ধিমগ্গ-১ 8402 বিসুদ্ধিমগ্গ-২ 8403 বিসুদ্ধিমগ্গ-মহাটীকা-১ 8404 বিসুদ্ধিমগ্গ-মহাটীকা-২ 8405 বিসুদ্ধিমগ্গ নিদানকথা 8406 দীঘনিকায় (পু-বি) 8407 মজ্ঝিমনিকায় (পু-বি) 8408 সংযুত্তনিকায় (পু-বি) 8409 অঙ্গুত্তরনিকায় (পু-বি) 8410 বিনয়পিটক (পু-বি) 8411 অভিধম্মপিটক (পু-বি) 8412 অট্ঠকথা (পু-বি) 8413 নিরুত্তিদীপনী 8414 পরমত্থদীপনী সংগহমহাটীকাপাঠ 8415 অনুদীপনীপাঠ 8416 পট্ঠানুদ্দেস দীপনীপাঠ 8417 নমক্কারটীকা 8418 মহাপণামপাঠ 8419 লক্খণাতো বুদ্ধথোমনাগাথা 8420 সুতবন্দনা 8421 কমলাঞ্জলি 8422 জিনালংকার 8423 পজ্জমধু 8424 বুদ্ধগুণগাথাবলী 8425 চূলগন্থবংস 8426 মহাবংস 8427 সাসনবংস 8428 কচ্চায়নব্যাকরণং 8429 মোগ্গল্লানব্যাকরণং 8430 সদ্দনীতিপ্পকরণং (পদমালা) 8431 সদ্দনীতিপ্পকরণং (ধাতুমালা) 8432 পদরূপসিদ্ধি 8433 মোগ্গল্লানপঞ্চিকা 8434 পযোগসিদ্ধিপাঠ 8435 বুত্তোদয়পাঠ 8436 অভিধানপ্পদীপিকাপাঠ 8437 অভিধানপ্পদীপিকাটীকা 8438 সুবোধালংকারপাঠ 8439 সুবোধালংকারটীকা 8440 বালাবতার গণ্ঠিপদত্থবিনিচ্ছয়সার 8441 লোকনীতি 8442 সুত্তন্তনীতি 8443 সূরস্সতীনীতি 8444 মহারহনীতি 8445 ধম্মনীতি 8446 কবিদপ্পণনীতি 8447 নীতিমঞ্জরী 8448 নরদক্খদীপনী 8449 চতুরারক্খদীপনী 8450 চাণক্যনীতি 8451 রসবাহিনী 8452 সীমাবিসোধনীপাঠ 8453 বেস্সন্তরগীতি 8454 মোগ্গল্লান বুত্তিবিবরণপঞ্চিকা 8455 থূপবংস 8456 দাঠাবংস 8457 ধাতুপাঠবিলাসিনিয়া 8458 ধাতুবংস 8459 হত্থবনগল্লবিহারবংস 8460 জিনচরিতয় 8461 জিনবংসদীপং 8462 তেলকটাহগাথা 8463 মিলিদটীকা 8464 পদমঞ্জরী 8465 পদসাধনং 8466 সদ্দবিন্দুপকরণং 8467 কচ্চায়নধাতুমঞ্জুসা 8468 সামন্তকূটবণ্ণনা |
| 2101 সীলক্খন্ধবগ্গ পালি 2102 মহাবগ্গ পালি (দীঘ) 2103 পাথিকবগ্গ পালি | 2201 সীলক্খন্ধবগ্গ অট্ঠকথা 2202 মহাবগ্গ অট্ঠকথা (দীঘ) 2203 পাথিকবগ্গ অট্ঠকথা | 2301 সীলক্খন্ধবগ্গ টীকা 2302 মহাবগ্গ টীকা (দীঘ) 2303 পাথিকবগ্গ টীকা 2304 সীলক্খন্ধবগ্গ-অভিনবটীকা-১ 2305 সীলক্খন্ধবগ্গ-অভিনবটীকা-২ | |
| 3101 মূলপণ্ণাস পালি 3102 মজ্ঝিমপণ্ণাস পালি 3103 উপরিপণ্ণাস পালি | 3201 মূলপণ্ণাস অট্ঠকথা-১ 3202 মূলপণ্ণাস অট্ঠকথা-২ 3203 মজ্ঝিমপণ্ণাস অট্ঠকথা 3204 উপরিপণ্ণাস অট্ঠকথা | 3301 মূলপণ্ণাস টীকা 3302 মজ্ঝিমপণ্ণাস টীকা 3303 উপরিপণ্ণাস টীকা | |
| 4101 সগাথাবগ্গ পালি 4102 নিদানবগ্গ পালি 4103 খন্ধবগ্গ পালি 4104 সলায়তনবগ্গ পালি 4105 মহাবগ্গ পালি (সংযুত্ত) | 4201 সগাথাবগ্গ অট্ঠকথা 4202 নিদানবগ্গ অট্ঠকথা 4203 খন্ধবগ্গ অট্ঠকথা 4204 সলায়তনবগ্গ অট্ঠকথা 4205 মহাবগ্গ অট্ঠকথা (সংযুত্ত) | 4301 সগাথাবগ্গ টীকা 4302 নিদানবগ্গ টীকা 4303 খন্ধবগ্গ টীকা 4304 সলায়তনবগ্গ টীকা 4305 মহাবগ্গ টীকা (সংযুত্ত) | |
| 5101 এককনিপাত পালি 5102 দুকনিপাত পালি 5103 তিকনিপাত পালি 5104 চতুক্কনিপাত পালি 5105 পঞ্চকনিপাত পালি 5106 ছক্কনিপাত পালি 5107 সত্তকনিপাত পালি 5108 অট্ঠকাদিনিপাত পালি 5109 নবকনিপাত পালি 5110 দশকনিপাত পালি 5111 একাদশকনিপাত পালি | 5201 এককনিপাত অট্ঠকথা 5202 দুক-তিক-চতুক্কনিপাত অট্ঠকথা 5203 পঞ্চক-ছক্ক-সত্তকনিপাত অট্ঠকথা 5204 অট্ঠকাদিনিপাত অট্ঠকথা | 5301 এককনিপাত টীকা 5302 দুক-তিক-চতুক্কনিপাত টীকা 5303 পঞ্চক-ছক্ক-সত্তকনিপাত টীকা 5304 অট্ঠকাদিনিপাত টীকা | |
| 6101 খুদ্ধকপাঠ পালি 6102 ধম্মপদ পালি 6103 উদান পালি 6104 ইতিবুত্তক পালি 6105 সুত্তনিপাত পালি 6106 বিমানবত্থু পালি 6107 পেতবত্থু পালি 6108 থেরগাথা পালি 6109 থেরীগাথা পালি 6110 অপদান পালি-১ 6111 অপদান পালি-২ 6112 বুদ্ধবংস পালি 6113 চরিয়াপিটক পালি 6114 জাতক পালি-১ 6115 জাতক পালি-২ 6116 মহানিদ্দেস পালি 6117 চূলনিদ্দেস পালি 6118 পটিসম্ভিদামগ্গ পালি 6119 নেত্তিপ্পকরণ পালি 6120 মিলিন্দপঞ্হ পালি 6121 পেটকোপদেস পালি | 6201 খুদ্ধকপাঠ অট্ঠকথা 6202 ধম্মপদ অট্ঠকথা-১ 6203 ধম্মপদ অট্ঠকথা-২ 6204 উদান অট্ঠকথা 6205 ইতিবুত্তক অট্ঠকথা 6206 সুত্তনিপাত অট্ঠকথা-১ 6207 সুত্তনিপাত অট্ঠকথা-২ 6208 বিমানবত্থু অট্ঠকথা 6209 পেতবত্থু অট্ঠকথা 6210 থেরগাথা অট্ঠকথা-১ 6211 থেরগাথা অট্ঠকথা-২ 6212 থেরীগাথা অট্ঠকথা 6213 অপদান অট্ঠকথা-১ 6214 অপদান অট্ঠকথা-২ 6215 বুদ্ধবংস অট্ঠকথা 6216 চরিয়াপিটক অট্ঠকথা 6217 জাতক অট্ঠকথা-১ 6218 জাতক অট্ঠকথা-২ 6219 জাতক অট্ঠকথা-৩ 6220 জাতক অট্ঠকথা-৪ 6221 জাতক অট্ঠকথা-৫ 6222 জাতক অট্ঠকথা-৬ 6223 জাতক অট্ঠকথা-৭ 6224 মহানিদ্দেস অট্ঠকথা 6225 চূলনিদ্দেস অট্ঠকথা 6226 পটিসম্ভিদামগ্গ অট্ঠকথা-১ 6227 পটিসম্ভিদামগ্গ অট্ঠকথা-২ 6228 নেত্তিপ্পকরণ অট্ঠকথা | 6301 নেত্তিপ্পকরণ টীকা 6302 নেত্তিবিভাবিনী | |
| 7101 ধম্মসংগণী পালি 7102 বিভঙ্গ পালি 7103 ধাতুকথা পালি 7104 পুগ্গলপঞ্ঞাত্তি পালি 7105 কথাবত্থু পালি 7106 যমক পালি-১ 7107 যমক পালি-২ 7108 যমক পালি-৩ 7109 পট্ঠান পালি-১ 7110 পট্ঠান পালি-২ 7111 পট্ঠান পালি-৩ 7112 পট্ঠান পালি-৪ 7113 পট্ঠান পালি-৫ | 7201 ধম্মসংগণি অট্ঠকথা 7202 সম্মোহবিনোদনী অট্ঠকথা 7203 পঞ্চপকরণ অট্ঠকথা | 7301 ধম্মসংগণী-মূলটীকা 7302 বিভঙ্গ-মূলটীকা 7303 পঞ্চপকরণ-মূলটীকা 7304 ধম্মসংগণী-অনুটীকা 7305 পঞ্চপকরণ-অনুটীকা 7306 অভিধম্মাবতারো-নামরূপপরিচ্ছেদো 7307 অভিধম্মত্থসংগহো 7308 অভিধম্মাবতার-পুরাণটীকা 7309 অভিধম্মমাতিকাপালি | |
| 中文 | |||
| 巴利 | 義註 | 複註 | 藏外典籍 |
| 1101 巴拉基咖(波羅夷) 1102 巴吉帝亞(波逸提) 1103 大品(律藏) 1104 小品 1105 附隨 | 1201 巴拉基咖(波羅夷)義註-1 1202 巴拉基咖(波羅夷)義註-2 1203 巴吉帝亞(波逸提)義註 1204 大品義註(律藏) 1205 小品義註 1206 附隨義註 | 1301 心義燈-1 1302 心義燈-2 1303 心義燈-3 | 1401 疑惑度脫 1402 律攝註釋 1403 金剛智疏 1404 疑難解除疏-1 1405 疑難解除疏-2 1406 律莊嚴疏-1 1407 律莊嚴疏-2 1408 古老解惑疏 1409 律抉擇-上抉擇 1410 律抉擇疏-1 1411 律抉擇疏-2 1412 巴吉帝亞等啟請經 1413 小戒學-根本戒學 8401 清淨道論-1 8402 清淨道論-2 8403 清淨道大複註-1 8404 清淨道大複註-2 8405 清淨道論導論 8406 長部問答 8407 中部問答 8408 相應部問答 8409 增支部問答 8410 律藏問答 8411 論藏問答 8412 義注問答 8413 語言學詮釋手冊 8414 勝義顯揚 8415 隨燈論誦 8416 發趣論燈論 8417 禮敬文 8418 大禮敬文 8419 依相讚佛偈 8420 經讚 8421 蓮花供 8422 勝者莊嚴 8423 語蜜 8424 佛德偈集 8425 小史 8427 佛教史 8426 大史 8429 目犍連文法 8428 迦旃延文法 8430 文法寶鑑(詞幹篇) 8431 文法寶鑑(詞根篇) 8432 詞形成論 8433 目犍連五章 8434 應用成就讀本 8435 音韻論讀本 8436 阿毗曇燈讀本 8437 阿毗曇燈疏 8438 妙莊嚴論讀本 8439 妙莊嚴論疏 8440 初學入門義抉擇精要 8446 詩王智論 8447 智論花鬘 8445 法智論 8444 大羅漢智論 8441 世間智論 8442 經典智論 8443 勇士百智論 8450 考底利耶智論 8448 人眼燈 8449 四護衛燈 8451 妙味之流 8452 界清淨 8453 韋桑達拉頌 8454 目犍連語釋五章 8455 塔史 8456 佛牙史 8457 詞根讀本注釋 8458 舍利史 8459 象頭山寺史 8460 勝者行傳 8461 勝者宗燈 8462 油鍋偈 8463 彌蘭王問疏 8464 詞花鬘 8465 詞成就論 8466 正理滴論 8467 迦旃延詞根注 8468 邊境山注釋 |
| 2101 戒蘊品 2102 大品(長部) 2103 波梨品 | 2201 戒蘊品註義註 2202 大品義註(長部) 2203 波梨品義註 | 2301 戒蘊品疏 2302 大品複註(長部) 2303 波梨品複註 2304 戒蘊品新複註-1 2305 戒蘊品新複註-2 | |
| 3101 根本五十經 3102 中五十經 3103 後五十經 | 3201 根本五十義註-1 3202 根本五十義註-2 3203 中五十義註 3204 後五十義註 | 3301 根本五十經複註 3302 中五十經複註 3303 後五十經複註 | |
| 4101 有偈品 4102 因緣品 4103 蘊品 4104 六處品 4105 大品(相應部) | 4201 有偈品義注 4202 因緣品義注 4203 蘊品義注 4204 六處品義注 4205 大品義注(相應部) | 4301 有偈品複註 4302 因緣品註 4303 蘊品複註 4304 六處品複註 4305 大品複註(相應部) | |
| 5101 一集經 5102 二集經 5103 三集經 5104 四集經 5105 五集經 5106 六集經 5107 七集經 5108 八集等經 5109 九集經 5110 十集經 5111 十一集經 | 5201 一集義註 5202 二、三、四集義註 5203 五、六、七集義註 5204 八、九、十、十一集義註 | 5301 一集複註 5302 二、三、四集複註 5303 五、六、七集複註 5304 八集等複註 | |
| 6101 小誦 6102 法句經 6103 自說 6104 如是語 6105 經集 6106 天宮事 6107 餓鬼事 6108 長老偈 6109 長老尼偈 6110 譬喻-1 6111 譬喻-2 6112 諸佛史 6113 所行藏 6114 本生-1 6115 本生-2 6116 大義釋 6117 小義釋 6118 無礙解道 6119 導論 6120 彌蘭王問 6121 藏釋 | 6201 小誦義注 6202 法句義注-1 6203 法句義注-2 6204 自說義注 6205 如是語義註 6206 經集義注-1 6207 經集義注-2 6208 天宮事義注 6209 餓鬼事義注 6210 長老偈義注-1 6211 長老偈義注-2 6212 長老尼義注 6213 譬喻義注-1 6214 譬喻義注-2 6215 諸佛史義注 6216 所行藏義注 6217 本生義注-1 6218 本生義注-2 6219 本生義注-3 6220 本生義注-4 6221 本生義注-5 6222 本生義注-6 6223 本生義注-7 6224 大義釋義注 6225 小義釋義注 6226 無礙解道義注-1 6227 無礙解道義注-2 6228 導論義注 | 6301 導論複註 6302 導論明解 | |
| 7101 法集論 7102 分別論 7103 界論 7104 人施設論 7105 論事 7106 雙論-1 7107 雙論-2 7108 雙論-3 7109 發趣論-1 7110 發趣論-2 7111 發趣論-3 7112 發趣論-4 7113 發趣論-5 | 7201 法集論義註 7202 分別論義註(迷惑冰消) 7203 五部論義註 | 7301 法集論根本複註 7302 分別論根本複註 7303 五論根本複註 7304 法集論複註 7305 五論複註 7306 阿毘達摩入門 7307 攝阿毘達磨義論 7308 阿毘達摩入門古複註 7309 阿毘達摩論母 | |
| English | |||
| Pali Canon | Commentaries | Sub-commentaries | Other |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1 1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2 1203 Pācittiya Aṭṭhakathā 1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya) 1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā 1206 Parivāra Aṭṭhakathā | 1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1 1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2 1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā 1403 Vajirabuddhi Ṭīkā 1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1 1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2 1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1 1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2 1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1 1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Visuddhimagga-1 8402 Visuddhimagga-2 8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1 8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2 8405 Visuddhimagga nidānakathā 8406 Dīghanikāya (pu-vi) 8407 Majjhimanikāya (pu-vi) 8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi) 8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi) 8410 Vinayapiṭaka (pu-vi) 8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi) 8412 Aṭṭhakathā (pu-vi) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Namakkāraṭīkā 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Subodhālaṅkāraṭīkā 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8445 Dhammanīti 8444 Mahārahanīti 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8450 Cāṇakyanīti 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Milidaṭīkā 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā 2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha) 2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā | 2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā 2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha) 2303 Pāthikavagga Ṭīkā 2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1 2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1 3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2 3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā 3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā | 3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā 3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā 3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta) | 4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā 4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā 4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā 4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā 4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta) | 4301 Sagāthāvagga Ṭīkā 4302 Nidānavagga Ṭīkā 4303 Khandhavagga Ṭīkā 4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā 4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā 5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā 5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā 5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā | 5301 Ekakanipāta Ṭīkā 5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā 5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā 5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi-1 6111 Apadāna Pāḷi-2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi-1 6115 Jātaka Pāḷi-2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā 6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1 6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2 6204 Udāna Aṭṭhakathā 6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā 6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1 6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2 6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā 6209 Petavatthu Aṭṭhakathā 6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1 6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2 6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā 6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1 6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2 6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā 6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā 6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1 6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2 6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3 6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4 6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5 6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6 6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7 6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā 6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā 6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1 6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2 6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā | 6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi-1 7107 Yamaka Pāḷi-2 7108 Yamaka Pāḷi-3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5 | 7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā 7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā 7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā | 7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā 7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā 7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā 7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā 7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |
| Français | |||
| Canon Pali | Commentaires | Sous-commentaires | Autres |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1 1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2 1203 Pācittiya Aṭṭhakathā 1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya) 1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā 1206 Parivāra Aṭṭhakathā | 1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1 1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2 1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā 1403 Vajirabuddhi Ṭīkā 1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1 1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2 1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1 1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2 1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1 1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Visuddhimagga-1 8402 Visuddhimagga-2 8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1 8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2 8405 Visuddhimagga nidānakathā 8406 Dīghanikāya (pu-vi) 8407 Majjhimanikāya (pu-vi) 8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi) 8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi) 8410 Vinayapiṭaka (pu-vi) 8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi) 8412 Aṭṭhakathā (pu-vi) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Namakkāraṭīkā 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Subodhālaṅkāraṭīkā 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8445 Dhammanīti 8444 Mahārahanīti 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8450 Cāṇakyanīti 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Milidaṭīkā 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā 2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha) 2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā | 2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā 2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha) 2303 Pāthikavagga Ṭīkā 2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1 2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1 3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2 3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā 3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā | 3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā 3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā 3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta) | 4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā 4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā 4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā 4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā 4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta) | 4301 Sagāthāvagga Ṭīkā 4302 Nidānavagga Ṭīkā 4303 Khandhavagga Ṭīkā 4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā 4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā 5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā 5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā 5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā | 5301 Ekakanipāta Ṭīkā 5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā 5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā 5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi-1 6111 Apadāna Pāḷi-2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi-1 6115 Jātaka Pāḷi-2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā 6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1 6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2 6204 Udāna Aṭṭhakathā 6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā 6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1 6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2 6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā 6209 Petavatthu Aṭṭhakathā 6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1 6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2 6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā 6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1 6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2 6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā 6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā 6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1 6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2 6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3 6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4 6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5 6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6 6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7 6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā 6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā 6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1 6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2 6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā | 6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi-1 7107 Yamaka Pāḷi-2 7108 Yamaka Pāḷi-3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5 | 7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā 7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā 7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā | 7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā 7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā 7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā 7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā 7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |
| Deutsch | |||
| Pali-Kanon | Kommentare | Subkommentare | Sonstige |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1 1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2 1203 Pācittiya Aṭṭhakathā 1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya) 1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā 1206 Parivāra Aṭṭhakathā | 1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1 1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2 1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā 1403 Vajirabuddhi Ṭīkā 1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1 1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2 1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1 1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2 1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1 1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Visuddhimagga-1 8402 Visuddhimagga-2 8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1 8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2 8405 Visuddhimagga nidānakathā 8406 Dīghanikāya (pu-vi) 8407 Majjhimanikāya (pu-vi) 8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi) 8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi) 8410 Vinayapiṭaka (pu-vi) 8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi) 8412 Aṭṭhakathā (pu-vi) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Namakkāraṭīkā 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Subodhālaṅkāraṭīkā 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8445 Dhammanīti 8444 Mahārahanīti 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8450 Cāṇakyanīti 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Milidaṭīkā 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā 2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha) 2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā | 2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā 2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha) 2303 Pāthikavagga Ṭīkā 2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1 2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1 3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2 3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā 3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā | 3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā 3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā 3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta) | 4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā 4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā 4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā 4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā 4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta) | 4301 Sagāthāvagga Ṭīkā 4302 Nidānavagga Ṭīkā 4303 Khandhavagga Ṭīkā 4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā 4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā 5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā 5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā 5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā | 5301 Ekakanipāta Ṭīkā 5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā 5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā 5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi-1 6111 Apadāna Pāḷi-2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi-1 6115 Jātaka Pāḷi-2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā 6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1 6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2 6204 Udāna Aṭṭhakathā 6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā 6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1 6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2 6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā 6209 Petavatthu Aṭṭhakathā 6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1 6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2 6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā 6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1 6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2 6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā 6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā 6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1 6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2 6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3 6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4 6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5 6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6 6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7 6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā 6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā 6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1 6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2 6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā | 6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi-1 7107 Yamaka Pāḷi-2 7108 Yamaka Pāḷi-3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5 | 7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā 7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā 7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā | 7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā 7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā 7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā 7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā 7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |
| हिंदी | |||
| पाली कैनन | कमेंट्री | उप-टिप्पणियाँ | अन्य |
| 1101 पाराजिक पाळि 1102 पाचित्तिय पाळि 1103 महावग्ग पाळि (विनय) 1104 चूळवग्ग पाळि 1105 परिवार पाळि | 1201 पाराजिककण्ड अट्ठकथा-1 1202 पाराजिककण्ड अट्ठकथा-2 1203 पाचित्तिय अट्ठकथा 1204 महावग्ग अट्ठकथा (विनय) 1205 चूळवग्ग अट्ठकथा 1206 परिवार अट्ठकथा | 1301 सारत्थदीपनी टीका-1 1302 सारत्थदीपनी टीका-2 1303 सारत्थदीपनी टीका-3 | 1401 द्वेमातिकापाळि 1402 विनयसंगह अट्ठकथा 1403 वजिरबुद्धि टीका 1404 विमतिविनोदनी टीका-1 1405 विमतिविनोदनी टीका-2 1406 विनयालंकार टीका-1 1407 विनयालंकार टीका-2 1408 कंखावितरणीपुराण टीका 1409 विनयविनिच्छय-उत्तरविनिच्छय 1410 विनयविनिच्छय टीका-1 1411 विनयविनिच्छय टीका-2 1412 पाचित्यादियोजनापाळि 1413 खुद्दसिक्खा-मूलसिक्खा 8401 विसुद्धिमग्ग-1 8402 विसुद्धिमग्ग-2 8403 विसुद्धिमग्ग-महाटीका-1 8404 विसुद्धिमग्ग-महाटीका-2 8405 विसुद्धिमग्ग निदानकथा 8406 दीघनिकाय (पु-वि) 8407 मज्झिमनिकाय (पु-वि) 8408 संयुत्तनिकाय (पु-वि) 8409 अङ्गुत्तरनिकाय (पु-वि) 8410 विनयपिटक (पु-वि) 8411 अभिधम्मपिटक (पु-वि) 8412 अट्ठकथा (पु-वि) 8413 निरुत्तिदीपनी 8414 परमत्थदीपनी सङ्गहमहाटीकापाठ 8415 अनुदीपनीपाठ 8416 पट्ठानुद्देस दीपनीपाठ 8417 नमक्कारटीका 8418 महापणामपाठ 8419 लक्खणातो बुद्धथोमनागाथा 8420 सुतवन्दना 8421 कमलाञ्जलि 8422 जिनालंकार 8423 पज्जमधु 8424 बुद्धगुणगाथावली 8425 चूळगन्थवंस 8427 सासनवंस 8426 महावंस 8429 मोग्गल्लानब्याकरणं 8428 कच्चायनब्याकरणं 8430 सद्दनीतिप्पकरणं (पदमाला) 8431 सद्दनीतिप्पकरणं (धातुमाला) 8432 पदरूपसिद्धि 8433 मोग्गल्लानपञ्चिका 8434 पयोगसिद्धिपाठ 8435 वुत्तोदयपाठ 8436 अभिधानप्पदीपिकापाठ 8437 अभिधानप्पदीपिकाटीका 8438 सुबोधालंकारपाठ 8439 सुबोधालंकारटीका 8440 बालावतार गण्ठिपदत्थविनिच्छयसार 8446 कविदप्पणनीति 8447 नीतिमञ्जरी 8445 धम्मनीति 8444 महारहनीति 8441 लोकनीति 8442 सुत्तन्तनीति 8443 सूरस्सतीनीति 8450 चाणक्यनीति 8448 नरदक्खदीपनी 8449 चतुरारक्खदीपनी 8451 रसवाहिनी 8452 सीमविसोधनीपाठ 8453 वेस्सन्तरगीति 8454 मोग्गल्लान वुत्तिविवरणपञ्चिका 8455 थूपवंस 8456 दाठावंस 8457 धातुपाठविलासिनिया 8458 धातुवंस 8459 हत्थवनगल्लविहारवंस 8460 जिनचरितय 8461 जिनवंसदीपं 8462 तेलकटाहगाथा 8463 मिलिदटीका 8464 पदमञ्जरी 8465 पदसाधनं 8466 सद्दबिन्दुपकरणं 8467 कच्चायनधातुमञ्जुसा 8468 सामन्तकूटवण्णना |
| 2101 सीलक्खन्धवग्ग पाळि 2102 महावग्ग पाळि (दीघ) 2103 पाथिकवग्ग पाळि | 2201 सीलक्खन्धवग्ग अट्ठकथा 2202 महावग्ग अट्ठकथा (दीघ) 2203 पाथिकवग्ग अट्ठकथा | 2301 सीलक्खन्धवग्ग टीका 2302 महावग्ग टीका (दीघ) 2303 पाथिकवग्ग टीका 2304 सीलक्खन्धवग्ग-अभिनवटीका-1 2305 सीलक्खन्धवग्ग-अभिनवटीका-2 | |
| 3101 मूलपण्णास पाळि 3102 मज्झिमपण्णास पाळि 3103 उपरिपण्णास पाळि | 3201 मूलपण्णास अट्ठकथा-1 3202 मूलपण्णास अट्ठकथा-2 3203 मज्झिमपण्णास अट्ठकथा 3204 उपरिपण्णास अट्ठकथा | 3301 मूलपण्णास टीका 3302 मज्झिमपण्णास टीका 3303 उपरिपण्णास टीका | |
| 4101 सगाथावग्ग पाळि 4102 निदानवग्ग पाळि 4103 खन्धवग्ग पाळि 4104 सळायतनवग्ग पाळि 4105 महावग्ग पाळि (संयुत्त) | 4201 सगाथावग्ग अट्ठकथा 4202 निदानवग्ग अट्ठकथा 4203 खन्धवग्ग अट्ठकथा 4204 सळायतनवग्ग अट्ठकथा 4205 महावग्ग अट्ठकथा (संयुत्त) | 4301 सगाथावग्ग टीका 4302 निदानवग्ग टीका 4303 खन्धवग्ग टीका 4304 सळायतनवग्ग टीका 4305 महावग्ग टीका (संयुत्त) | |
| 5101 एककनिपात पाळि 5102 दुकनिपात पाळि 5103 तिकनिपात पाळि 5104 चतुक्कनिपात पाळि 5105 पञ्चकनिपात पाळि 5106 छक्कनिपात पाळि 5107 सत्तकनिपात पाळि 5108 अट्ठकादिनिपात पाळि 5109 नवकनिपात पाळि 5110 दसकनिपात पाळि 5111 एकादसकनिपात पाळि | 5201 एककनिपात अट्ठकथा 5202 दुक-तिक-चतुक्कनिपात अट्ठकथा 5203 पञ्चक-छक्क-सत्तकनिपात अट्ठकथा 5204 अट्ठकादिनिपात अट्ठकथा | 5301 एककनिपात टीका 5302 दुक-तिक-चतुक्कनिपात टीका 5303 पञ्चक-छक्क-सत्तकनिपात टीका 5304 अट्ठकादिनिपात टीका | |
| 6101 खुद्दकपाठ पाळि 6102 धम्मपद पाळि 6103 उदान पाळि 6104 इतिवुत्तक पाळि 6105 सुत्तनिपात पाळि 6106 विमानवत्थु पाळि 6107 पेतवत्थु पाळि 6108 थेरगाथा पाळि 6109 थेरीगाथा पाळि 6110 अपदान पाळि-1 6111 अपदान पाळि-2 6112 बुद्धवंस पाळि 6113 चरियापिटक पाळि 6114 जातक पाळि-1 6115 जातक पाळि-2 6116 महानिद्देस पाळि 6117 चूळनिद्देस पाळि 6118 पटिसम्भिदामग्ग पाळि 6119 नेत्तिप्पकरण पाळि 6120 मिलिन्दपञ्ह पाळि 6121 पेटकोपदेस पाळि | 6201 खुद्दकपाठ अट्ठकथा 6202 धम्मपद अट्ठकथा-1 6203 धम्मपद अट्ठकथा-2 6204 उदान अट्ठकथा 6205 इतिवुत्तक अट्ठकथा 6206 सुत्तनिपात अट्ठकथा-1 6207 सुत्तनिपात अट्ठकथा-2 6208 विमानवत्थु अट्ठकथा 6209 पेतवत्थु अट्ठकथा 6210 थेरगाथा अट्ठकथा-1 6211 थेरगाथा अट्ठकथा-2 6212 थेरीगाथा अट्ठकथा 6213 अपदान अट्ठकथा-1 6214 अपदान अट्ठकथा-2 6215 बुद्धवंस अट्ठकथा 6216 चरियापिटक अट्ठकथा 6217 जातक अट्ठकथा-1 6218 जातक अट्ठकथा-2 6219 जातक अट्ठकथा-3 6220 जातक अट्ठकथा-4 6221 जातक अट्ठकथा-5 6222 जातक अट्ठकथा-6 6223 जातक अट्ठकथा-7 6224 महानिद्देस अट्ठकथा 6225 चूळनिद्देस अट्ठकथा 6226 पटिसम्भिदामग्ग अट्ठकथा-1 6227 पटिसम्भिदामग्ग अट्ठकथा-2 6228 नेत्तिप्पकरण अट्ठकथा | 6301 नेत्तिप्पकरण टीका 6302 नेत्तिविभाविनी | |
| 7101 धम्मसङ्गणी पाळि 7102 विभङ्ग पाळि 7103 धातुकथा पाळि 7104 पुग्गलपञ्ञत्ति पाळि 7105 कथावत्थु पाळि 7106 यमक पाळि-1 7107 यमक पाळि-2 7108 यमक पाळि-3 7109 पट्ठान पाळि-1 7110 पट्ठान पाळि-2 7111 पट्ठान पाळि-3 7112 पट्ठान पाळि-4 7113 पट्ठान पाळि-5 | 7201 धम्मसङ्गणि अट्ठकथा 7202 सम्मोहविनोदनी अट्ठकथा 7203 पञ्चपकरण अट्ठकथा | 7301 धम्मसङ्गणी-मूलटीका 7302 विभङ्ग-मूलटीका 7303 पञ्चपकरण-मूलटीका 7304 धम्मसङ्गणी-अनुटीका 7305 पञ्चपकरण-अनुटीका 7306 अभिधम्मावतारो-नामरूपपरिच्छेदो 7307 अभिधम्मत्थसङ्गहो 7308 अभिधम्मावतार-पुराणटीका 7309 अभिधम्ममातिकापाळि | |
| Indonesia | |||
| Kanon Pali | Komentar | Sub-komentar | Lainnya |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1 1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2 1203 Pācittiya Aṭṭhakathā 1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya) 1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā 1206 Parivāra Aṭṭhakathā | 1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1 1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2 1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā 1403 Vajirabuddhi Ṭīkā 1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1 1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2 1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1 1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2 1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1 1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Visuddhimagga-1 8402 Visuddhimagga-2 8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1 8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2 8405 Visuddhimagga nidānakathā 8406 Dīghanikāya (pu-vi) 8407 Majjhimanikāya (pu-vi) 8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi) 8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi) 8410 Vinayapiṭaka (pu-vi) 8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi) 8412 Aṭṭhakathā (pu-vi) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Namakkāraṭīkā 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Subodhālaṅkāraṭīkā 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8445 Dhammanīti 8444 Mahārahanīti 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8450 Cāṇakyanīti 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Milidaṭīkā 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā 2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha) 2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā | 2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā 2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha) 2303 Pāthikavagga Ṭīkā 2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1 2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1 3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2 3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā 3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā | 3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā 3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā 3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta) | 4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā 4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā 4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā 4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā 4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta) | 4301 Sagāthāvagga Ṭīkā 4302 Nidānavagga Ṭīkā 4303 Khandhavagga Ṭīkā 4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā 4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā 5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā 5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā 5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā | 5301 Ekakanipāta Ṭīkā 5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā 5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā 5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi-1 6111 Apadāna Pāḷi-2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi-1 6115 Jātaka Pāḷi-2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā 6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1 6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2 6204 Udāna Aṭṭhakathā 6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā 6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1 6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2 6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā 6209 Petavatthu Aṭṭhakathā 6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1 6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2 6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā 6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1 6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2 6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā 6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā 6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1 6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2 6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3 6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4 6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5 6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6 6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7 6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā 6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā 6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1 6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2 6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā | 6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi-1 7107 Yamaka Pāḷi-2 7108 Yamaka Pāḷi-3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5 | 7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā 7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā 7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā | 7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā 7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā 7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā 7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā 7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |
| 日文 | |||
| パーリ仏典 | 註釈書 | 副註釈書 | その他 |
| 1101 パーラージカ・パーリ 1102 パーチッティヤ・パーリ 1103 マハーヴァッガ・パーリ(ヴィナヤ) 1104 チューラヴァッガ・パーリ 1105 パリヴァーラ・パーリ | 1201 パーラージカカンダ・アッタカター-1 1202 パーラージカカンダ・アッタカター-2 1203 パーチッティヤ・アッタカター 1204 マハーヴァッガ・アッタカター(ヴィナヤ) 1205 チューラヴァッガ・アッタカター 1206 パリヴァーラ・アッタカター | 1301 サーラッタディーパニー・ティーカー-1 1302 サーラッタディーパニー・ティーカー-2 1303 サーラッタディーパニー・ティーカー-3 | 1401 ドヴェマーティカー・パーリ 1402 ヴィナヤサンガハ・アッタカター 1403 ヴァジラブッディ・ティーカー 1404 ヴィマティヴィノーダニー・ティーカー-1 1405 ヴィマティヴィノーダニー・ティーカー-2 1406 ヴィナヤーランカーラ・ティーカー-1 1407 ヴィナヤーランカーラ・ティーカー-2 1408 カンカーウィタラニープラーナ・ティーカー 1409 ヴィナヤヴィニッチャヤ-ウッタラヴィニッチャヤ 1410 ヴィナヤヴィニッチャヤ・ティーカー-1 1411 ヴィナヤヴィニッチャヤ・ティーカー-2 1412 パーチッティヤーディヨージャナー・パーリ 1413 クッダシッカー-ムーラシッカー 8401 ヴィスッディマッガ-1 8402 ヴィスッディマッガ-2 8403 ヴィスッディマッガ・マハーティーカー-1 8404 ヴィスッディマッガ・マハーティーカー-2 8405 ヴィスッディマッガ・ニダーナカター 8406 ディーガニカーヤ(プ・ヴィ) 8407 マッジマニカーヤ(プ・ヴィ) 8408 サンユッタニカーヤ(プ・ヴィ) 8409 アングッタラニカーヤ(プ・ヴィ) 8410 ヴィナヤピタカ(プ・ヴィ) 8411 アビダンマピタカ(プ・ヴィ) 8412 アッタカター(プ・ヴィ) 8413 ニルッティディーパニー 8414 パラマッタディーパニー・サンガハマハーティカーパータ 8415 アヌディーパニーパータ 8416 パッターヌッデーサ・ディーパニーパータ 8417 ナマッカラ・ティーカー 8418 マハーパナーマ・パータ 8419 ラッカナート・ブッダトーマナーガーター 8420 スタヴァンダナー 8421 カマラーニャジャリ 8422 ジナランカーラ 8423 パッジャマドゥ 8424 ブッダグナガーター・ヴァリー 8425 チューラガンタヴァンサ 8427 サーサナヴァンサ 8426 マハーヴァンサ 8429 モッガラーナ・ビャーカラナン 8428 カッチャーヤナ・ビャーカラナン 8430 サッダニーティッパカラナン(パダマーラー) 8431 サッダニーティッパカラナン(ダートゥマーラー) 8432 パダルーパシッディ 8433 モッガラーナ・パンチカー 8434 パヨーガシッディ・パータ 8435 ヴットーダヤ・パータ 8436 アビダーナッパディーピカー・パータ 8437 アビダーナッパディーピカー・ティーカー 8438 スボーダーランカーラ・パータ 8439 スボーダーランカーラ・ティーカー 8440 バーラーヴァターラ・ガンティパダッタヴィニッチャヤサーラ 8446 カヴィダッパナニーティ 8447 ニーティマンジャリー 8445 ダンマニーティ 8444 マハーラハニーティ 8441 ローカニーティ 8442 スタンタニーティ 8443 スーラッサティニーティ 8450 チャーナキャニーティ 8448 ナラダッカディーパニー 8449 チャトゥラーラッカディーパニー 8451 ラサヴァーヒニー 8452 シーマヴィソーダニー・パータ 8453 ヴェッサンタラ・ギーティ 8454 モッガラーナ・ヴッティヴィヴァラナパンチカー 8455 トゥーパヴァンサ 8456 ダーターヴァンサ 8457 ダートゥパータヴィラーヴィシニヤー 8458 ダートゥヴァンサ 8459 ハッタヴァナッガラヴィハーラヴァンサ 8460 ジナチャリタヤ 8461 ジナヴァンサディーパン 8462 テーラカターガーター 8463 ミリダ・ティーカー 8464 パダマンジャリー 8465 パダサーダナン 8466 サッダビンドゥパカラナン 8467 カッチャーヤナ・ダートゥマンジューサー 8468 サーマンタクータ・ヴァンナナー |
| 2101 シーラッカンダワッガ・パーリ 2102 マハーワッガ・パーリ(ディーガ) 2103 パーティカワッガ・パーリ | 2201 シーラッカンダワッガ・アッタカター 2202 マハーワッガ・アッタカター(ディーガ) 2203 パーティカワッガ・アッタカター | 2301 シーラッカンダワッガ・ティーカー 2302 マハーワッガ・ティーカー(ディーガ) 2303 パーティカワッガ・ティーカー 2304 シーラッカンダワッガ・アビナワティーカー-1 2305 シーラッカンダワッガ・アビナワティーカー-2 | |
| 3101 ムーラパンナーサ・パーリ 3102 マッジマパンナーサ・パーリ 3103 ウパリパンナーサ・パーリ | 3201 ムーラパンナーサ・アッタカター-1 3202 ムーラパンナーサ・アッタカター-2 3203 マッジマパンナーサ・アッタカター 3204 ウパリパンナーサ・アッタカター | 3301 ムーラパンナーサ・ティーカー 3302 マッジマパンナーサ・ティーカー 3303 ウパリパンナーサ・ティーカー | |
| 4101 サガーター・ワッガ・パーリ 4102 ニダーナ・ワッガ・パーリ 4103 カンダ・ワッガ・パーリ 4104 サラーヤタナ・ワッガ・パーリ 4105 マハーワッガ・パーリ(サンユッタ) | 4201 サガーター・ワッガ・アッタカター 4202 ニダーナ・ワッガ・アッタカター 4203 カンダ・ワッガ・アッタカター 4204 サラーヤタナ・ワッガ・アッタカター 4205 マハーワッガ・アッタカター(サンユッタ) | 4301 サガーター・ワッガ・ティーカー 4302 ニダーナ・ワッガ・ティーカー 4303 カンダ・ワッガ・ティーカー 4304 サラーヤタナ・ワッガ・ティーカー 4305 マハーワッガ・ティーカー(サンユッタ) | |
| 5101 エーカカニパータ・パーリ 5102 ドゥカニパータ・パーリ 5103 ティカニパータ・パーリ 5104 チャトゥッカニパータ・パーリ 5105 パンチャカニパータ・パーリ 5106 チャッカニパータ・パーリ 5107 サッタカニパータ・パーリ 5108 アッタカーディニパータ・パーリ 5109 ナヴァカニパータ・パーリ 5110 ダサカニパータ・パーリ 5111 エーカーダサカニパータ・パーリ | 5201 エーカカニパータ・アッタカター 5202 ドゥカ・ティカ・チャトゥッカニパータ・アッタカター 5203 パンチャカ・チャッカ・サッタカニパータ・アッタカター 5204 アッタカーディニパータ・アッタカター | 5301 エーカカニパータ・ティーカー 5302 ドゥカ・ティカ・チャトゥッカニパータ・ティーカー 5303 パンチャカ・チャッカ・サッタカニパータ・ティーカー 5304 アッタカーディニパータ・ティーカー | |
| 6101 クッダカパータ・パーリ 6102 ダンマパダ・パーリ 6103 ウダーナ・パーリ 6104 イティヴッタカ・パーリ 6105 スッタニパータ・パーリ 6106 ヴィマーナヴァットゥ・パーリ 6107 ペーヴァットゥ・パーリ 6108 テーラガーター・パーリ 6109 テーリーガーター・パーリ 6110 アパダーナ・パーリ-1 6111 アパダーナ・パーリ-2 6112 ブッダヴァンサ・パーリ 6113 チャリヤーピタカ・パーリ 6114 ジャータカ・パーリ-1 6115 ジャータカ・パーリ-2 6116 マハーニッデーサ・パーリ 6117 チューラニッデーサ・パーリ 6118 パティサンビダーマッガ・パーリ 6119 ネッティッパカラナ・パーリ 6120 ミリンダパンハ・パーリ 6121 ペータコーパデーサ・パーリ | 6201 クッダカパータ・アッタカター 6202 ダンマパダ・アッタカター-1 6203 ダンマパダ・アッタカター-2 6204 ウダーナ・アッタカター 6205 イティヴッタカ・アッタカター 6206 スッタニパータ・アッタカター-1 6207 スッタニパータ・アッタカター-2 6208 ヴィマーナヴァットゥ・アッタカター 6209 ペータヴァットゥ・アッタカター 6210 テーラガーター・アッタカター-1 6211 テーラガーター・アッタカター-2 6212 テーリーガーター・アッタカター 6213 アパダーナ・アッタカター-1 6214 アパダーナ・アッタカター-2 6215 ブッダヴァンサ・アッタカター 6216 チャリヤーピタカ・アッタカター 6217 ジャータカ・アッタカター-1 6218 ジャータカ・アッタカター-2 6219 ジャータカ・アッタカター-3 6220 ジャータカ・アッタカター-4 6221 ジャータカ・アッタカター-5 6222 ジャータカ・アッタカター-6 6223 ジャータカ・アッタカター-7 6224 マハーニッデーサ・アッタカター 6225 チューラニッデーサ・アッタカター 6226 パティサンビダーマッガ・アッタカター-1 6227 パティサンビダーマッガ・アッタカター-2 6228 ネッティッパカラナ・アッタカター | 6301 ネッティッパカラナ・ティーカー 6302 ネッティヴィバーヴィニー | |
| 7101 ダンマサンガニー・パーリ 7102 ヴィバンガ・パーリ 7103 ダートゥカター・パーリ 7104 プッガラパンニャッティ・パーリ 7105 カター・ヴァットゥ・パーリ 7106 ヤマカ・パーリ-1 7107 ヤマカ・パーリ-2 7108 ヤマカ・パーリ-3 7109 パッターナ・パーリ-1 7110 パッターナ・パーリ-2 7111 パッターナ・パーリ-3 7112 パッターナ・パーリ-4 7113 パッターナ・パーリ-5 | 7201 ダンマサンガニ・アッタカター 7202 サンモーハヴィノーダニー・アッタカター 7203 パンチャパカラナ・アッタカター | 7301 ダンマサンガニー・ムーラティーカー 7302 ヴィバンガ・ムーラティーカー 7303 パンチャパカラナ・ムーラティーカー 7304 ダンマサンガニー・アヌティーカー 7305 パンチャパカラナ・アヌティーカー 7306 アビダンマーヴァターロ・ナーマルーパパリッチェード 7307 アビダンマッタ・サンガホ 7308 アビダンマーヴァターラ・プラーナティーカー 7309 アビダンマ・マーティカーパーリ | |
| ខ្មែរ | |||
| ព្រះត្រៃបិដកបាលី | អដ្ឋកថា | ដីកា | ផ្សេងទៀត |
| 1101 បារាជិកបាឡិ 1102 បាចិត្តិយបាឡិ 1103 មហាវគ្គបាឡិ (វិន័យ) 1104 ចូឡវគ្គបាឡិ 1105 បរិវារបាឡិ | 1201 បារាជិកកណ្ឌអដ្ឋកថា-១ 1202 បារាជិកកណ្ឌអដ្ឋកថា-២ 1203 បាចិត្តិយអដ្ឋកថា 1204 មហាវគ្គអដ្ឋកថា (វិន័យ) 1205 ចូឡវគ្គអដ្ឋកថា 1206 បរិវារអដ្ឋកថា | 1301 សារត្ថទីបនីដីកា-១ 1302 សារត្ថទីបនីដីកា-២ 1303 សារត្ថទីបនីដីកា-៣ | 1401 ទ្វេមាតិកាបាឡិ 1402 វិនយសង្គហអដ្ឋកថា 1403 វជិរពុទ្ធិដីកា 1404 វិមតិវិនោទនីដីកា-១ 1405 វិមតិវិនោទនីដីកា-២ 1406 វិនយាលង្ការដីកា-១ 1407 វិនយាលង្ការដីកា-២ 1408 កង្ខាវិតរណីបុរាណដីកា 1409 វិនយវិនិច្ឆយ-ឧត្តរវិនិច្ឆយ 1410 វិនយវិនិច្ឆយដីកា-១ 1411 វិនយវិនិច្ឆយដីកា-២ 1412 បាចិត្យាទិយោជនាបាឡិ 1413 ខុទ្ទសិក្ខា-មូលសិក្ខា 8401 វិសុទ្ធិមគ្គ-១ 8402 វិសុទ្ធិមគ្គ-២ 8403 វិសុទ្ធិមគ្គ-មហាដីកា-១ 8404 វិសុទ្ធិមគ្គ-មហាដីកា-២ 8405 វិសុទ្ធិមគ្គ និទានកថា 8406 ទីឃនិកាយ (បុ-វិ) 8407 មជ្ឈិមនិកាយ (បុ-វិ) 8408 សំយុត្តនិកាយ (បុ-វិ) 8409 អង្គុត្តរនិកាយ (បុ-វិ) 8410 វិនយបិដក (បុ-វិ) 8411 អភិធម្មបិដក (បុ-វិ) 8412 អដ្ឋកថា (បុ-វិ) 8413 និរុត្តិទីបនី 8414 បរមត្ថទីបនី សង្គហមហាដីកាបាឋ 8415 អនុទីបនីបាឋ 8416 បដ្ឋានុទ្ទេស ទីបនីបាឋ 8417 នមក្ការដីកា 8418 មហាបណាមបាឋ 8419 លក្ខណាតោ ពុទ្ធថោមនាគាថា 8420 សុតវន្ទនា 8421 កមលាញ្ជលិ 8422 ជិនាលង្ការ 8423 បជ្ជមធុ 8424 ពុទ្ធគុណគាថាវលី 8425 ចូឡគន្ថវង្ស 8427 សាសនវង្ស 8426 មហាវង្ស 8429 មោគ្គល្លានព្យាករណំ 8428 កច្ចាយនព្យាករណំ 8430 សទ្ទនីតិប្បករណំ (បទមាលា) 8431 សទ្ទនីតិប្បករណំ (ធាតុមាលា) 8432 បទរូបសិទ្ធិ 8433 មោគ្គល្លានបញ្ចិកា 8434 បយោគសិទ្ធិបាឋ 8435 វុត្តោទយបាឋ 8436 អភិធានប្បទីបិកាបាឋ 8437 អភិធានប្បទីបិកាដីកា 8438 សុពោធាលង្ការបាឋ 8439 សុពោធាលង្ការដីកា 8440 បាលាវតារ គណ្ឋិបទត្ថវិនិច្ឆយសារ 8446 កវិទប្បណនីតិ 8447 នីតិមញ្ជរី 8445 ធម្មនីតិ 8444 មហារហនីតិ 8441 លោកនីតិ 8442 សុត្តន្តនីតិ 8443 សូរស្សតិនីតិ 8450 ចាណក្យនីតិ 8448 នរទក្ខទីបនី 8449 ចតុរារក្ខទីបនី 8451 រសវាហិនី 8452 សីមវិសោធនីបាឋ 8453 វេស្សន្តរគីតិ 8454 មោគ្គល្លាន វុត្តិវិវរណបញ្ចិកា 8455 ថូបវង្ស 8456 ទាឋាវង្ស 8457 ធាតុបាឋវិលាសិនិយា 8458 ធាតុវង្ស 8459 ហត្ថវនគល្លវិហារវង្ស 8460 ជិនចរិតយ 8461 ជិនវង្សទីបំ 8462 តេលកដាហគាថា 8463 មិលិទដីកា 8464 បទមញ្ជរី 8465 បទសាធនំ 8466 សទ្ទពិន្ទុបករណំ 8467 កច្ចាយនធាតុមញ្ជុសា 8468 សាមន្តកូដវណ្ណនា |
| 2101 សីលក្ខន្ធវគ្គបាឡិ 2102 មហាវគ្គបាឡិ (ទីឃ) 2103 បាថិកវគ្គបាឡិ | 2201 សីលក្ខន្ធវគ្គអដ្ឋកថា 2202 មហាវគ្គអដ្ឋកថា (ទីឃ) 2203 បាថិកវគ្គអដ្ឋកថា | 2301 សីលក្ខន្ធវគ្គដីកា 2302 មហាវគ្គដីកា (ទីឃ) 2303 បាថិកវគ្គដីកា 2304 សីលក្ខន្ធវគ្គ-អភិនវដីកា-១ 2305 សីលក្ខន្ធវគ្គ-អភិនវដីកា-២ | |
| 3101 មូលបណ្ណាសបាឡិ 3102 មជ្ឈិមបណ្ណាសបាឡិ 3103 ឧបរិបណ្ណាសបាឡិ | 3201 មូលបណ្ណាសអដ្ឋកថា-១ 3202 មូលបណ្ណាសអដ្ឋកថា-២ 3203 មជ្ឈិមបណ្ណាសអដ្ឋកថា 3204 ឧបរិបណ្ណាសអដ្ឋកថា | 3301 មូលបណ្ណាសដីកា 3302 មជ្ឈិមបណ្ណាសដីកា 3303 ឧបរិបណ្ណាសដីកា | |
| 4101 សគាថាវគ្គបាឡិ 4102 និទានវគ្គបាឡិ 4103 ខន្ធវគ្គបាឡិ 4104 សឡាយតនវគ្គបាឡិ 4105 មហាវគ្គបាឡិ (សំយុត្ត) | 4201 សគាថាវគ្គអដ្ឋកថា 4202 និទានវគ្គអដ្ឋកថា 4203 ខន្ធវគ្គអដ្ឋកថា 4204 សឡាយតនវគ្គអដ្ឋកថា 4205 មហាវគ្គអដ្ឋកថា (សំយុត្ត) | 4301 សគាថាវគ្គដីកា 4302 និទានវគ្គដីកា 4303 ខន្ធវគ្គដីកា 4304 សឡាយតនវគ្គដីកា 4305 មហាវគ្គដីកា (សំយុត្ត) | |
| 5101 ឯកកនិបាតបាឡិ 5102 ទុកនិបាតបាឡិ 5103 តិកនិបាតបាឡិ 5104 ចតុក្កនិបាតបាឡិ 5105 បញ្ចកនិបាតបាឡិ 5106 ឆក្កនិបាតបាឡិ 5107 សត្តកនិបាតបាឡិ 5108 អដ្ឋកាទិនិបាតបាឡិ 5109 នវកនិបាតបាឡិ 5110 ទសកនិបាតបាឡិ 5111 ឯកាទសកនិបាតបាឡិ | 5201 ឯកកនិបាតអដ្ឋកថា 5202 ទុក-តិក-ចតុក្កនិបាតអដ្ឋកថា 5203 បញ្ចក-ឆក្ក-សត្តកនិបាតអដ្ឋកថា 5204 អដ្ឋកាទិនិបាតអដ្ឋកថា | 5301 ឯកកនិបាតដីកា 5302 ទុក-តិក-ចតុក្កនិបាតដីកា 5303 បញ្ចក-ឆក្ក-សត្តកនិបាតដីកា 5304 អដ្ឋកាទិនិបាតដីកា | |
| 6101 ខុទ្ទកបាឋបាឡិ 6102 ធម្មបទបាឡិ 6103 ឧទានបាឡិ 6104 ឥតិវុត្តកបាឡិ 6105 សុត្តនិបាតបាឡិ 6106 វិមានវត្ថុបាឡិ 6107 បេតវត្ថុបាឡិ 6108 ថេរគាថាបាឡិ 6109 ថេរីគាថាបាឡិ 6110 អបទានបាឡិ-១ 6111 អបទានបាឡិ-២ 6112 ពុទ្ធវង្សបាឡិ 6113 ចរិយាបិដកបាឡិ 6114 ជាតកបាឡិ-១ 6115 ជាតកបាឡិ-២ 6116 មហានិទ្ទេសបាឡិ 6117 ចូឡនិទ្ទេសបាឡិ 6118 បដិសម្ភិទាមគ្គបាឡិ 6119 នេត្តិប្បករណបាឡិ 6120 មិលិន្ទបញ្ហាបាឡិ 6121 បេដកោបទេសបាឡិ | 6201 ខុទ្ទកបាឋអដ្ឋកថា 6202 ធម្មបទអដ្ឋកថា-១ 6203 ធម្មបទអដ្ឋកថា-២ 6204 ឧទានអដ្ឋកថា 6205 ឥតិវុត្តកអដ្ឋកថា 6206 សុត្តនិបាតអដ្ឋកថា-១ 6207 សុត្តនិបាតអដ្ឋកថា-២ 6208 វិមានវត្ថុអដ្ឋកថា 6209 បេតវត្ថុអដ្ឋកថា 6210 ថេរគាថាអដ្ឋកថា-១ 6211 ថេរគាថាអដ្ឋកថា-២ 6212 ថេរីគាថាអដ្ឋកថា 6213 អបទានអដ្ឋកថា-១ 6214 អបទានអដ្ឋកថា-២ 6215 ពុទ្ធវង្សអដ្ឋកថា 6216 ចរិយាបិដកអដ្ឋកថា 6217 ជាតកអដ្ឋកថា-១ 6218 ជាតកអដ្ឋកថា-២ 6219 ជាតកអដ្ឋកថា-៣ 6220 ជាតកអដ្ឋកថា-៤ 6221 ជាតកអដ្ឋកថា-៥ 6222 ជាតកអដ្ឋកថា-៦ 6223 ជាតកអដ្ឋកថា-៧ 6224 មហានិទ្ទេសអដ្ឋកថា 6225 ចូឡនិទ្ទេសអដ្ឋកថា 6226 បដិសម្ភិទាមគ្គអដ្ឋកថា-១ 6227 បដិសម្ភិទាមគ្គអដ្ឋកថា-២ 6228 នេត្តិប្បករណអដ្ឋកថា | 6301 នេត្តិប្បករណដីកា 6302 នេត្តិវិភាវិនី | |
| 7101 ធម្មសង្គណីបាឡិ 7102 វិភង្គបាឡិ 7103 ធាតុកថាបាឡិ 7104 បុគ្គលបញ្ញត្តិបាឡិ 7105 កថាវត្ថុបាឡិ 7106 យមកបាឡិ-១ 7107 យមកបាឡិ-២ 7108 យមកបាឡិ-៣ 7109 បដ្ឋានបាឡិ-១ 7110 បដ្ឋានបាឡិ-២ 7111 បដ្ឋានបាឡិ-៣ 7112 បដ្ឋានបាឡិ-៤ 7113 បដ្ឋានបាឡិ-៥ | 7201 ធម្មសង្គណិអដ្ឋកថា 7202 សម្មោហវិនោទនីអដ្ឋកថា 7203 បញ្ចបករណអដ្ឋកថា | 7301 ធម្មសង្គណី-មូលដីកា 7302 វិភង្គ-មូលដីកា 7303 បញ្ចបករណ-មូលដីកា 7304 ធម្មសង្គណី-អនុដីកា 7305 បញ្ចបករណ-អនុដីកា 7306 អភិធម្មាវតារោ-នាមរូបបរិច្ឆេទោ 7307 អភិធម្មត្ថសង្គហោ 7308 អភិធម្មាវតារ-បុរាណដីកា 7309 អភិធម្មមាតិកាបាឡិ | |
| 한국인 | |||
| 팔리 대장경 | 주석서 | 부주석서 | 기타 |
| 1101 빠라지카 빨리 1102 빠찟띠야 빨리 1103 마하왁가 빨리 (비나야) 1104 출라왁가 빨리 1105 빠리와라 빨리 | 1201 빠라지까깐다 앗타카타-1 1202 빠라지까깐다 앗타카타-2 1203 빠찟띠야 앗타카타 1204 마하왁가 앗타카타 (비나야) 1205 출라왁가 앗타카타 1206 빠리와라 앗타카타 | 1301 사랏타디빠니 띠까-1 1302 사랏타디빠니 띠까-2 1303 사랏타디빠니 띠까-3 | 1401 드베마띠까빨리 1402 위나야상가하 앗타카타 1403 와지라붓디 띠까 1404 위마띠위노다니 띠까-1 1405 위마띠위노다니 띠까-2 1406 위나야랑까라 띠까-1 1407 위나야랑까라 띠까-2 1408 깡카위따라니뿌라나 띠까 1409 위나야위닛차야-웃따라위닛차야 1410 위나야위닛차야 띠까-1 1411 위나야위닛차야 띠까-2 1412 빠찟땨디요자나빨리 1413 쿳닷시카-물라시카 8401 위숟디막가-1 8402 위숟디막가-2 8403 위숟디막가-마하띠까-1 8404 위숟디막가-마하띠까-2 8405 위숟디막가 니다나까타 8406 디가니까야 (뿌-위) 8407 맛지마니까야 (뿌-위) 8408 삼윳따니까야 (뿌-위) 8409 앙굳따라니까야 (뿌-위) 8410 위나야삐따까 (뿌-위) 8411 아비담마삐따까 (뿌-위) 8412 앗타카타 (뿌-위) 8413 니룻띠디빠니 8414 빠라맛타디빠니 상가하마하띠까빠타 8415 아누디빠니빠타 8416 빳타누ㄸ데사 디빠니빠타 8417 나막까라띠까 8418 마하빠나마빠타 8419 락카나또 붓다토마나가타 8420 수타완다나 8421 까말란자리 8422 지나랑까라 8423 빳자마두 8424 붓다구나가타왈리 8425 출라간타왕사 8427 사사나왕사 8426 마하왕사 8429 목갈라나뱌까라낭 8428 깟차야나뱌까라낭 8430 삿다니띠빠까라낭 (빠다말라) 8431 삿다니띠빠까라낭 (다두말라) 8432 빠다루빠싣디 8433 목갈라나빤찌까 8434 빠요가싣디빠타 8435 붇또다야빠타 8436 아비다나빠디피까빠타 8437 아비다나빠디피까띠까 8438 수보다랑까라빠타 8439 수보다랑까라띠까 8440 발라와따라 간티빠닷타위닛차야사라 8446 까위닷빠나니띠 8447 니띠만자리 8445 담마니띠 8444 마하라하니띠 8441 로까니띠 8442 숫딴따니띠 8443 수랏사띠니띠 8450 짜낙야니띠 8448 나라닥카디빠니 8449 짜뚜라락카디빠니 8451 라사와히니 8452 시마위소다니빠타 8453 웨산따라기띠 8454 목갈라나 붇띠위와라나빤찌까 8455 투빠왕사 8456 다타왕사 8457 다두빠타윌라시니야 8458 다두왕사 8459 핟타와나갈라위하라왕사 8460 지나짜리따야 8461 지나왕사디빵 8462 떼라까타하가타 8463 밀리다띠까 8464 빠다만자리 8465 빠다사다낭 8466 삿다빈두빠까라낭 8467 깟차야나다두만주사 8468 사만따꿋타완나나 |
| 2101 실락칸다왁가 빨리 2102 마하왁가 빨리 (디가) 2103 빠티까왁가 빨리 | 2201 실락칸다왁가 앗타카타 2202 마하왁가 앗타카타 (디가) 2203 빠티까왁가 앗타카타 | 2301 실락칸다왁가 띠까 2302 마하왁가 띠까 (디가) 2303 빠티까왁가 띠까 2304 실락칸다왁가-아비나와띠까-1 2305 실락칸다왁가-아비나와띠까-2 | |
| 3101 물라빤나사 빨리 3102 맛지마빤나사 빨리 3103 우빠리빤나사 빨리 | 3201 물라빤나사 앗타카타-1 3202 물라빤나사 앗타카타-2 3203 맛지마빤나사 앗타카타 3204 우빠리빤나사 앗타카타 | 3301 물라빤나사 띠까 3302 맛지마빤나사 띠까 3303 우빠리빤나사 띠까 | |
| 4101 사가타왁가 빨리 4102 니다나왁가 빨리 4103 칸다왁가 빨리 4104 살라야따나왁가 빨리 4105 마하왁가 빨리 (삼윳따) | 4201 사가타왁가 앗타카타 4202 니다나왁가 앗타카타 4203 칸다왁가 앗타카타 4204 살라야따나왁가 앗타카타 4205 마하왁가 앗타카타 (삼윳따) | 4301 사가타왁가 띠까 4302 니다나왁가 띠까 4303 칸다왁가 띠까 4304 살라야따나왁가 띠까 4305 마하왁가 띠까 (삼윳따) | |
| 5101 에까까니빠따 빨리 5102 두까니빠따 빨리 5103 띠까니빠따 빨리 5104 짜뚝까니빠따 빨리 5105 빤짜까니빠따 빨리 5106 착까니빠따 빨리 5107 삿따까니빠따 빨리 5108 앗타까디니빠따 빨리 5109 나와까니빠따 빨리 5110 다사까니빠따 빨리 5111 에까다사까니빠따 빨리 | 5201 에까까니빠따 앗타카타 5202 두까-띠까-짜뚝까니빠따 앗타카타 5203 빤짜까-착까-삿따까니빠따 앗타카타 5204 앗타까디니빠따 앗타카타 | 5301 에까까니빠따 띠까 5302 두까-띠까-짜뚝까니빠따 띠까 5303 빤짜까-착까-삿따까니빠따 띠까 5304 앗타까디니빠따 띠까 | |
| 6101 쿳닥까빠타 빨리 6102 담마빠다 빨리 6103 우다나 빨리 6104 이띠웃따까 빨리 6105 숫따니빠따 빨리 6106 위마나왓투 빨리 6107 베따왓투 빨리 6108 테라가타 빨리 6109 테리가타 빨리 6110 아빠다나 빨리-1 6111 아빠다나 빨리-2 6112 붓다왕사 빨리 6113 짜리야삐따까 빨리 6114 자따까 빨리-1 6115 자따까 빨리-2 6116 마하닷데사 빨리 6117 출라닷데사 빨리 6118 빠티삼비다막가 빨리 6119 넷띠빠까라나 빨리 6120 밀린다빤하 빨리 6121 뻬따꼬빠데사 빨리 | 6201 쿳닥까빠타 앗타카타 6202 담마빠다 앗타카타-1 6203 담마빠다 앗타카타-2 6204 우다나 앗타카타 6205 이띠웃따까 앗타카타 6206 숫따니빠따 앗타카타-1 6207 숫따니빠따 앗타카타-2 6208 위마나왓투 앗타카타 6209 베따왓투 앗타카타 6210 테라가타 앗타카타-1 6211 테라가타 앗타카타-2 6212 테리가타 앗타카타 6213 아빠다나 앗타카타-1 6214 아빠다나 앗타카타-2 6215 붓다왕사 앗타카타 6216 짜리야삐따까 앗타카타 6217 자따까 앗타카타-1 6218 자따까 앗타카타-2 6219 자따까 앗타카타-3 6220 자따까 앗타카타-4 6221 자따까 앗타카타-5 6222 자따까 앗타카타-6 6223 자따까 앗타카타-7 6224 마하닷데사 앗타카타 6225 출라닷데사 앗타카타 6226 빠티삼비다막가 앗타카타-1 6227 빠티삼비다막가 앗타카타-2 6228 넷띠빠까라나 앗타카타 | 6301 넷띠빠까라나 띠까 6302 넷띠위바비니 | |
| 7101 담마상가니 빨리 7102 위방가 빨리 7103 다뚜까타 빨리 7104 뿍갈라빤냣띠 빨리 7105 까타왓투 빨리 7106 야마까 빨리-1 7107 야마까 빨리-2 7108 야마까 빨리-3 7109 빳타나 빨리-1 7110 빳타나 빨리-2 7111 빳타나 빨리-3 7112 빳타나 빨리-4 7113 빳타나 빨리-5 | 7201 담마상가니 앗타카타 7202 삼모하위노다니 앗타카타 7203 빤짜빠까라나 앗타카타 | 7301 담마상가니-물라띠까 7302 위방가-물라띠까 7303 빤짜빠까라나-물라띠까 7304 담마상가니-아누띠까 7305 빤짜빠까라나-아누띠까 7306 아비담마와따로-나마루빠빠릳체도 7307 아비담맛타상가호 7308 아비담마와따라-뿌라나띠까 7309 아비담마마띠까빨리 | |
| ອັກສອນລາວ | |||
| ປາລີ | ອັດຖະກະຖາ | ຏີກາ | ອັນຍາ |
| 1101 ປາຣາຊິກະ ປາລີ 1102 ປາຈິດຕິຍະ ປາລີ 1103 ມະຫາວັກຄະ ປາລີ (ວິໄນ) 1104 ຈູລະວັກຄະ ປາລີ 1105 ປະລິວາລະ ປາລີ | 1201 ປາຣາຊິກະກັນທະ ອັດຖະກະຖາ-1 1202 ປາຣາຊິກະກັນທະ ອັດຖະກະຖາ-2 1203 ປາຈິດຕິຍະ ອັດຖະກະຖາ 1204 ມະຫາວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ (ວິໄນ) 1205 ຈູລະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 1206 ປະລິວາລະ ອັດຖະກະຖາ | 1301 ສາຣັດຖະທີປະນີ ຏີກາ-1 1302 ສາຣັດຖະທີປະນີ ຏີກາ-2 1303 ສາຣັດຖະທີປະນີ ຏີກາ-3 | 1401 ທເວມາຕິກາປາລີ 1402 ວິນະຍະສັງຄະຫະ ອັດຖະກະຖາ 1403 ວະຊິລະພຸດທິ ຏີກາ 1404 ວິມະຕິວິໂນທະນີ ຏີກາ-1 1405 ວິມະຕິວິໂນທະນີ ຏີກາ-2 1406 ວິນະຍາລັງກາລະ ຏີກາ-1 1407 ວິນະຍາລັງກາລະ ຏີກາ-2 1408 ກັງຂາວິຕະຣະນີປຸຣານະ ຏີກາ 1409 ວິນະຍະວິນິດສະຍະ-ອຸຕຕະຣະວິນິດສະຍະ 1410 ວິນະຍະວິນິດສະຍະ ຏີກາ-1 1411 ວິນະຍະວິນິດສະຍະ ຏີກາ-2 1412 ປາຈິຕະຍາທິໂຍຊະນາປາລີ 1413 ຂຸທະທະສິກຂາ-ມູລະສິກຂາ 8401 ວິສຸດທິມັກຄະ-1 8402 ວິສຸດທິມັກຄະ-2 8403 ວິສຸດທິມັກຄະ-ມະຫາຏີກາ-1 8404 ວິສຸດທິມັກຄະ-ມະຫາຏີກາ-2 8405 ວິສຸດທິມັກຄະ ນິທານະກະຖາ 8406 ທີຆະນິກາຍະ (ປຸ-ວິ) 8407 ມັດຊິມະນິກາຍະ (ປຸ-ວິ) 8408 ສັງຍຸຕຕະນິກາຍະ (ປຸ-ວິ) 8409 ອັງຄຸຕຕະລະນິກາຍະ (ປຸ-ວິ) 8410 ວິນະຍະປິຕະກະ (ປຸ-ວິ) 8411 ອະພິທັມມະປິຕະກະ (ປຸ-ວິ) 8412 ອັດຖະກະຖາ (ປຸ-ວິ) 8413 ນິລຸຕຕິທີປະນີ 8414 ປະຣະມັດຖະທີປະນີ ສັງຄະຫະມະຫາຏີກາປາຖະ 8415 ອະນຸທີປະນີປາຖະ 8416 ປັດຖານຸທເທສະ ທີປະນີປາຖະ 8417 ນະມັກກາລະຏີກາ 8418 ມະຫາປະຖາມະປາຖະ 8419 ລັກຂະນາໂຕ ພຸດທະຖະມະນາຄາຖາ 8420 ສຸຕະວັນທະນາ 8421 ກະມະລາຍຈະລິ 8422 ຊິນາລັງກາລະ 8423 ປັດຊະມະທຸ 8424 ພຸດທະຄຸນະຄາຖາວະລີ 8425 ຈູລະຄັນຖະວັງສະ 8426 ມະຫາວັງສະ 8427 ສາສະນະວັງສະ 8428 ກັດຈາຍະນະພະຍາກະລະນັງ 8429 ມົກຄັນທານະພະຍາກະລະນັງ 8430 ສັດທະນີຕິປະກະລະນັງ (ປະທະມາລາ) 8431 ສັດທະນີຕິປະກະລະນັງ (ຘາຕຸມາລາ) 8432 ປະທະຣູປະສິດທິ 8433 ໂມຄັນທານະປັນຈິກາ 8434 ປະໂຍຄະສິດທິປາຖະ 8435 ວຸຕະໂທຍະປາຖະ 8436 ອະພິທານະປະປະທີປິກາປາຖະ 8437 ອະພິທານະປະປະທີປິກາຏີກາ 8438 ສຸໂພທາລັງກາລະປາຖະ 8439 ສຸໂພທາລັງກາລະຏີກາ 8440 ພາລາວະຕາລະ ຄັນຖິປະທັດຖະວິນິດສະຍະສາລະ 8441 ໂລກະນີຕິ 8442 ສຸດຕັນຕະນີຕິ 8443 ສູລັດສະຕິນີຕິ 8444 ມະຫາລະຫະນີຕິ 8445 ທັມມະນີຕິ 8446 ກະວິທັບປະຖານີຕິ 8447 ນີຕິມັນຊະລີ 8448 ນະລະທັກຂະທີປະນີ 8449 ຈະຕຸຣາລັກຂະທີປະນີ 8450 ຈານັກຍະນີຕິ 8451 ລະສະວາຫິນີ 8452 ສີມາວິໂສທະນີປາຖະ 8453 ເວສສັນຕະລະຄີຕິ 8454 ໂມຄັນທານະ ວຸຕຕິວິວະລະນະປັນຈິກາ 8455 ຖູປະວັງສະ 8456 ທາຐາວັງສະ 8457 ຘາຕຸປາຖະວິລາສິນີຍາ 8458 ຘາຕຸວັງສະ 8459 ຫັດຖະວະນະຄັນລະວິຫາລະວັງສະ 8460 ຊິນະຈະລິຕະຍະ 8461 ຊິນະວັງສະທີປັງ 8462 ເຕລະກະຕາຫາຄາຖາ 8463 ມິລິທະຏີກາ 8464 ປະທະມັນຊະລີ 8465 ປະທະສາຘະນັງ 8466 ສັດທະພິນທຸປະກະລະນັງ 8467 ກັດຈາຍະນະຘາຕຸມັນຊຸສາ 8468 ສາມັນຕະກູຏະວັນນະນາ |
| 2101 ສີລັກຂັນທະວັກຄະ ປາລີ 2102 ມະຫາວັກຄະ ປາລີ (ທີຆະ) 2103 ປາຖິກະວັກຄະ ປາລີ | 2201 ສີລັກຂັນທະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 2202 ມະຫາວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ (ທີຆະ) 2203 ປາຖິກະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ | 2301 ສີລັກຂັນທະວັກຄະ ຏີກາ 2302 ມະຫາວັກຄະ ຏີກາ (ທີຆະ) 2303 ປາຖິກະວັກຄະ ຏີກາ 2304 ສີລັກຂັນທະວັກຄະ-ອະພິນະວະຏີກາ-1 2305 ສີລັກຂັນທະວັກຄະ-ອະພິນະວະຏີກາ-2 | |
| 3101 ມູລະປັນຍາສະ ປາລີ 3102 ມັດຊິມະປັນຍາສະ ປາລີ 3103 ອຸປະລິປັນຍາສະ ປາລີ | 3201 ມູລະປັນຍາສະ ອັດຖະກະຖາ-1 3202 ມູລະປັນຍາສະ ອັດຖະກະຖາ-2 3203 ມັດຊິມະປັນຍາສະ ອັດຖະກະຖາ 3204 ອຸປະລິປັນຍາສະ ອັດຖະກະຖາ | 3301 ມູລະປັນຍາສະ ຏີກາ 3302 ມັດຊິມະປັນຍາສະ ຏີກາ 3303 ອຸປະລິປັນຍາສະ ຏີກາ | |
| 4101 ສະຄາຖາວັກຄະ ປາລີ 4102 ນິທານະວັກຄະ ປາລີ 4103 ຂັນທະວັກຄະ ປາລີ 4104 ສະຫຼາຍາຕະນະວັກຄະ ປາລີ 4105 ມະຫາວັກຄະ ປາລີ (ສັງຍຸຕຕະ) | 4201 ສະຄາຖາວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 4202 ນິທານະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 4203 ຂັນທະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 4204 ສະຫຼາຍາຕະນະວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ 4205 ມະຫາວັກຄະ ອັດຖະກະຖາ (ສັງຍຸຕຕະ) | 4301 ສະຄາຖາວັກຄະ ຏີກາ 4302 ນິທານະວັກຄະ ຏີກາ 4303 ຂັນທະວັກຄະ ຏີກາ 4304 ສະຫຼາຍາຕະນະວັກຄະ ຏີກາ 4305 ມະຫາວັກຄະ ຏີກາ (ສັງຍຸຕຕະ) | |
| 5101 ເອກະກະນິປາຕະ ປາລີ 5102 ທຸກະນິປາຕະ ປາລີ 5103 ຕິກະນິປາຕະ ປາລີ 5104 ຈະຕຸກກະນິປາຕະ ປາລີ 5105 ປັຈຈະກະນິປາຕະ ປາລີ 5106 ຉັກກະນິປາຕະ ປາລີ 5107 ສັດຕະກະນິປາຕະ ປາລີ 5108 ອັດຖະກາທິນິປາຕະ ປາລີ 5109 ນະວະກະນິປາຕະ ປາລີ 5110 ທະສະກະນິປາຕະ ປາລີ 5111 ເອກາທະສະກະນິປາຕະ ປາລີ | 5201 ເອກະກະນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ 5202 ທຸກະ-ຕິກະ-ຈະຕຸກກະນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ 5203 ປັຈຈະກະ-ຉັກກະ-ສັດຕະກະນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ 5204 ອັດຖະກາທິນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ | 5301 ເອກະກະນິປາຕະ ຏີກາ 5302 ທຸກະ-ຕິກະ-ຈະຕຸກກະນິປາຕະ ຏີກາ 5303 ປັຈຈະກະ-ຉັກກະ-ສັດຕະກະນິປາຕະ ຏີກາ 5304 ອັດຖະກາທິນິປາຕະ ຏີກາ | |
| 6101 ຂຸທະທະກະປາຖະ ປາລີ 6102 ທຳມະປະທະ ປາລີ 6103 ອຸທານະ ປາລີ 6104 ອິຕິວຸຕຕະກະ ປາລີ 6105 ສຸດຕະນິປາຕະ ປາລີ 6106 ວິມານະວັດຖຸ ປາລີ 6107 ເປຕະວັດຖຸ ປາລີ 6108 ເຖລະຄາຖາ ປາລີ 6109 ເຖລີຄາຖາ ປາລີ 6110 ອະປະທານະ ປາລີ-1 6111 ອະປະທານະ ປາລີ-2 6112 ພຸດທະວັງສະ ປາລີ 6113 ຈະຣິຍາປິຕະກະ ປາລີ 6114 ຊາຕະກະ ປາລີ-1 6115 ຊາຕະກະ ປາລີ-2 6116 ມະຫານິທເທສະ ປາລີ 6117 ຈູລະນິທເທສະ ປາລີ 6118 ປະຕິສັມພິທາມັກຄະ ປາລີ 6119 ເນຕຕິປະກະລະນະ ປາລີ 6120 ມິລິນທະປັນຫາ ປາລີ 6121 ເປຏະກົປເທສະ ປາລີ | 6201 ຂຸທະທະກະປາຖະ ອັດຖະກະຖາ 6202 ທຳມະປະທະ ອັດຖະກະຖາ-1 6203 ທຳມະປະທະ ອັດຖະກະຖາ-2 6204 ອຸທານະ ອັດຖະກະຖາ 6205 ອິຕິວຸຕຕະກະ ອັດຖະກະຖາ 6206 ສຸດຕະນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ-1 6207 ສຸດຕະນິປາຕະ ອັດຖະກະຖາ-2 6208 ວິມານະວັດຖຸ ອັດຖະກະຖາ 6209 ເປຕະວັດຖຸ ອັດຖະກະຖາ 6210 ເຖລະຄາຖາ ອັດຖະກະຖາ-1 6211 ເຖລະຄາຖາ ອັດຖະກະຖາ-2 6212 ເຖລີຄາຖາ ອັດຖະກະຖາ 6213 ອະປະທານະ ອັດຖະກະຖາ-1 6214 ອະປະທານະ ອັດຖະກະຖາ-2 6215 ພຸດທະວັງສະ ອັດຖະກະຖາ 6216 ຈະຣິຍາປິຕະກະ ອັດຖະກະຖາ 6217 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-1 6218 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-2 6219 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-3 6220 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-4 6221 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-5 6222 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-6 6223 ຊາຕະກະ ອັດຖະກະຖາ-7 6224 ມະຫານິທເທສະ ອັດຖະກະຖາ 6225 ຈູລະນິທເທສະ ອັດຖະກະຖາ 6226 ປະຕິສັມພິທາມັກຄະ ອັດຖະກະຖາ-1 6227 ປະຕິສັມພິທາມັກຄະ ອັດຖະກະຖາ-2 6228 ເນຕຕິປະກະລະນະ ອັດຖະກະຖາ | 6301 ເນຕຕິປະກະລະນະ ຏີກາ 6302 ເນຕຕິວິພາວິນີ | |
| 7101 ທຳມະສັງຄະນີ ປາລີ 7102 ວິພັງຄະ ປາລີ 7103 ຘາຕຸກະຖາ ປາລີ 7104 ປຸກຄະລະປັນຍັດຕິ ປາລີ 7105 ກະຖາວັດຖຸ ປາລີ 7106 ຍະມະກະ ປາລີ-1 7107 ຍະມະກະ ປາລີ-2 7108 ຍະມະກະ ປາລີ-3 7109 ປັດຖານະ ປາລີ-1 7110 ປັດຖານະ ປາລີ-2 7111 ປັດຖານະ ປາລີ-3 7112 ປັດຖານະ ປາລີ-4 7113 ປັດຖານະ ປາລີ-5 | 7201 ທຳມະສັງຄະນິ ອັດຖະກະຖາ 7202 ສັມໂມຫະວິໂນທະນີ ອັດຖະກະຖາ 7203 ປັຈຈະປະກະລະນະ ອັດຖະກະຖາ | 7301 ທຳມະສັງຄະນີ-ມູລະຏີກາ 7302 ວິພັງຄະ-ມູລະຏີກາ 7303 ປັຈຈະປະກະລະນະ-ມູລະຏີກາ 7304 ທຳມະສັງຄະນີ-ອະນຸຏີກາ 7305 ປັຈຈະປະກະລະນະ-ອະນຸຏີກາ 7306 ອະພິທັມມາວະຕາໂຣ-ນາມະຣູປະປະຣິຈເທໂທ 7307 ອະພິທັມມັດຖະສັງຄະໂຫ 7308 ອະພິທັມມາວະຕາລະ-ປຸຣານະຏີກາ 7309 ອະພິທັມມາມາຕິກາປາລີ | |
| मराठी | |||
| पाळी | अट्ठकथा | टीका | अन्य |
| 1101 पाराजिक पाळी 1102 पाचित्तिय पाळी 1103 महावग्ग पाळी (विनय) 1104 चूळवग्ग पाळी 1105 परिवार पाळी | 1201 पाराजिककंड अट्ठकथा-१ 1202 पाराजिककंड अट्ठकथा-२ 1203 पाचित्तिय अट्ठकथा 1204 महावग्ग अट्ठकथा (विनय) 1205 चूळवग्ग अट्ठकथा 1206 परिवार अट्ठकथा | 1301 सारत्थदीपनी टीका-१ 1302 सारत्थदीपनी टीका-२ 1303 सारत्थदीपनी टीका-३ | 1401 द्वेमातिकापाळी 1402 विनयसंगह अट्ठकथा 1403 वजिरबुद्धि टीका 1404 विमतिविनोदनी टीका-१ 1405 विमतिविनोदनी टीका-२ 1406 विनयालंकार टीका-१ 1407 विनयालंकार टीका-२ 1408 कंखावितरणीपुराण टीका 1409 विनयविनिच्छय-उत्तरविनिच्छय 1410 विनयविनिच्छय टीका-१ 1411 विनयविनिच्छय टीका-२ 1412 पाचित्यादियोजनापाळी 1413 खुद्दसिक्खा-मूलसिक्खा 8401 विसुद्धिमग्ग-१ 8402 विसुद्धिमग्ग-२ 8403 विसुद्धिमग्ग-महाटीका-१ 8404 विसुद्धिमग्ग-महाटीका-२ 8405 विसुद्धिमग्ग निदानकथा 8406 दीघनिकाय (पु-वि) 8407 मज्झिमनिकाय (पु-वि) 8408 संयुत्तनिकाय (पु-वि) 8409 अंगुत्तरनिकाय (पु-वि) 8410 विनयपिटक (पु-वि) 8411 अभिधम्मपिटक (पु-वि) 8412 अट्ठकथा (पु-वि) 8413 निरुत्तिदीपनी 8414 परमत्थदीपनी संगहमहाटीकापाठ 8415 अनुदीपनीपाठ 8416 पट्ठानुद्देस दीपनीपाठ 8417 नमक्कारटीका 8418 महापणामपाठ 8419 लक्खणातो बुद्धथोमनागाथा 8420 सुतवंदना 8421 कमलांजलि 8422 जिनालंकार 8423 पज्जमधु 8424 बुद्धगुणगाथावली 8425 चूळगंथवंस 8426 महावंस 8427 सासनवंस 8428 कच्चायनव्याकरणं 8429 मोग्गल्लानव्याकरणं 8430 सद्दनीतिप्पकरणं (पदमाला) 8431 सद्दनीतिप्पकरणं (धातुमाला) 8432 पदरूपसिद्धि 8433 मोग्गल्लानपंचिका 8434 पयोगसिद्धिपाठ 8435 वुत्तोदयपाठ 8436 अभिधानप्पदीपिकापाठ 8437 अभिधानप्पदीपिकाटीका 8438 सुबोधालंकारपाठ 8439 सुबोधालंकारटीका 8440 बालावतार गंठिपदत्थविनिच्छयसार 8441 लोकनीति 8442 सुत्तंतनीति 8443 सूरस्सतीनीति 8444 महारहनीति 8445 धम्मनीति 8446 कविदप्पणनीति 8447 नीतिमंजरी 8448 नरदक्खदीपनी 8449 चतुरारक्खदीपनी 8450 चाणक्यनीति 8451 रसवाहिनी 8452 सीमाविसोधनीपाठ 8453 वेस्संतरगीति 8454 मोग्गल्लान वुत्तिविवरणपंचिका 8455 थूपवंस 8456 दाठावंस 8457 धातुपाठविलासिनिया 8458 धातुवंस 8459 हत्थवनगल्लविहारवंस 8460 जिनचरितय 8461 जिनवंसदीपं 8462 तेलकटाहगाथा 8463 मिलिदटीका 8464 पदमंजरी 8465 पदसाधनं 8466 सद्दबिंदुपकरणं 8467 कच्चायनधातुमंजुसा 8468 सामंतकूटवण्णना |
| 2101 सीलक्खंधवग्ग पाळी 2102 महावग्ग पाळी (दीघ) 2103 पाथिकवग्ग पाळी | 2201 सीलक्खंधवग्ग अट्ठकथा 2202 महावग्ग अट्ठकथा (दीघ) 2203 पाथिकवग्ग अट्ठकथा | 2301 सीलक्खंधवग्ग टीका 2302 महावग्ग टीका (दीघ) 2303 पाथिकवग्ग टीका 2304 सीलक्खंधवग्ग-अभिनवटीका-१ 2305 सीलक्खंधवग्ग-अभिनवटीका-२ | |
| 3101 मूलपण्णास पाळी 3102 मज्झिमपण्णास पाळी 3103 उपरिपण्णास पाळी | 3201 मूलपण्णास अट्ठकथा-१ 3202 मूलपण्णास अट्ठकथा-२ 3203 मज्झिमपण्णास अट्ठकथा 3204 उपरिपण्णास अट्ठकथा | 3301 मूलपण्णास टीका 3302 मज्झिमपण्णास टीका 3303 उपरिपण्णास टीका | |
| 4101 सगाथावग्ग पाळी 4102 निदानवग्ग पाळी 4103 खंधवग्ग पाळी 4104 सळायतनवग्ग पाळी 4105 महावग्ग पाळी (संयुत्त) | 4201 सगाथावग्ग अट्ठकथा 4202 निदानवग्ग अट्ठकथा 4203 खंधवग्ग अट्ठकथा 4204 सळायतनवग्ग अट्ठकथा 4205 महावग्ग अट्ठकथा (संयुत्त) | 4301 सगाथावग्ग टीका 4302 निदानवग्ग टीका 4303 खंधवग्ग टीका 4304 सळायतनवग्ग टीका 4305 महावग्ग टीका (संयुत्त) | |
| 5101 एककनिपात पाळी 5102 दुकनिपात पाळी 5103 तिकनिपात पाळी 5104 चतुक्कनिपात पाळी 5105 पंचकनिपात पाळी 5106 छक्कनिपात पाळी 5107 सत्तकनिपात पाळी 5108 अट्ठकादिनिपात पाळी 5109 नवकनिपात पाळी 5110 दसकनिपात पाळी 5111 एकादसकनिपात पाळी | 5201 एककनिपात अट्ठकथा 5202 दुक-तिक-चतुक्कनिपात अट्ठकथा 5203 पंचक-छक्क-सत्तकनिपात अट्ठकथा 5204 अट्ठकादिनिपात अट्ठकथा | 5301 एककनिपात टीका 5302 दुक-तिक-चतुक्कनिपात टीका 5303 पंचक-छक्क-सत्तकनिपात टीका 5304 अट्ठकादिनिपात टीका | |
| 6101 खुद्दकपाठ पाळी 6102 धम्मपद पाळी 6103 उदान पाळी 6104 इतिवुत्तक पाळी 6105 सुत्तनिपात पाळी 6106 विमानवत्थु पाळी 6107 पेतवत्थु पाळी 6108 थेरगाथा पाळी 6109 थेरीगाथा पाळी 6110 अपदान पाळी-१ 6111 अपदान पाळी-२ 6112 बुद्धवंस पाळी 6113 चरियापिटक पाळी 6114 जातक पाळी-१ 6115 जातक पाळी-२ 6116 महानिद्देस पाळी 6117 चूळनिद्देस पाळी 6118 पटिसंभिदामग्ग पाळी 6119 नेत्तिप्पकरण पाळी 6120 मिलिंदपंह पाळी 6121 पेटकोपदेस पाळी | 6201 खुद्दकपाठ अट्ठकथा 6202 धम्मपद अट्ठकथा-१ 6203 धम्मपद अट्ठकथा-२ 6204 उदान अट्ठकथा 6205 इतिवुत्तक अट्ठकथा 6206 सुत्तनिपात अट्ठकथा-१ 6207 सुत्तनिपात अट्ठकथा-२ 6208 विमानवत्थु अट्ठकथा 6209 पेतवत्थु अट्ठकथा 6210 थेरगाथा अट्ठकथा-१ 6211 थेरगाथा अट्ठकथा-२ 6212 थेरीगाथा अट्ठकथा 6213 अपदान अट्ठकथा-१ 6214 अपदान अट्ठकथा-२ 6215 बुद्धवंस अट्ठकथा 6216 चरियापिटक अट्ठकथा 6217 जातक अट्ठकथा-१ 6218 जातक अट्ठकथा-२ 6219 जातक अट्ठकथा-३ 6220 जातक अट्ठकथा-४ 6221 जातक अट्ठकथा-५ 6222 जातक अट्ठकथा-६ 6223 जातक अट्ठकथा-७ 6224 महानिद्देस अट्ठकथा 6225 चूळनिद्देस अट्ठकथा 6226 पटिसंभिदामग्ग अट्ठकथा-१ 6227 पटिसंभिदामग्ग अट्ठकथा-२ 6228 नेत्तिप्पकरण अट्ठकथा | 6301 नेत्तिप्पकरण टीका 6302 नेत्तिविभाविनी | |
| 7101 धम्मसंगणी पाळी 7102 विभंग पाळी 7103 धातुकथा पाळी 7104 पुग्गलपंयत्ति पाळी 7105 कथावत्थु पाळी 7106 यमक पाळी-१ 7107 यमक पाळी-२ 7108 यमक पाळी-३ 7109 पट्ठान पाळी-१ 7110 पट्ठान पाळी-२ 7111 पट्ठान पाळी-३ 7112 पट्ठान पाळी-४ 7113 पट्ठान पाळी-५ | 7201 धम्मसंगणि अट्ठकथा 7202 सम्मोहविनोदनी अट्ठकथा 7203 पंचपकरण अट्ठकथा | 7301 धम्मसंगणी-मूलटीका 7302 विभंग-मूलटीका 7303 पंचपकरण-मूलटीका 7304 धम्मसंगणी-अनुटीका 7305 पंचपकरण-अनुटीका 7306 अभिधम्मावतारो-नामरूपपरिच्छेदो 7307 अभिधम्मत्थसंगहो 7308 अभिधम्मावतार-पुराणटीका 7309 अभिधम्ममातिकापाळी | |
| မြန်မာ | |||
| ပါဠိတော် | အဋ္ဌကထာ | ဋီကာ | အခြား |
| 1101 ပါရာဇိက ပါဠိ 1102 ပါစိတ္တိယ ပါဠိ 1103 မဟာဝဂ္ဂ ပါဠိ (ဝိနယ) 1104 စူဠဝဂ္ဂ ပါဠိ 1105 ပရိဝါရ ပါဠိ | 1201 ပါရာဇိကကဏ္ဍ အဋ္ဌကထာ-၁ 1202 ပါရာဇိကကဏ္ဍ အဋ္ဌကထာ-၂ 1203 ပါစိတ္တိယ အဋ္ဌကထာ 1204 မဟာဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ (ဝိနယ) 1205 စူဠဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 1206 ပရိဝါရ အဋ္ဌကထာ | 1301 သာရတ္ထဒီပနီ ဋီကာ-၁ 1302 သာရတ္ထဒီပနီ ဋီကာ-၂ 1303 သာရတ္ထဒီပနီ ဋီကာ-၃ | 1401 ဒွေမာတိကာပါဠိ 1402 ဝိနယသင်္ဂဟ အဋ္ဌကထာ 1403 ဝဇိရဗုဒ္ဓိ ဋီကာ 1404 ဝိမတိဝိနောဒနီ ဋီကာ-၁ 1405 ဝိမတိဝိနောဒနီ ဋီကာ-၂ 1406 ဝိနယာလင်္ကာရ ဋီကာ-၁ 1407 ဝိနယာလင်္ကာရ ဋီကာ-၂ 1408 ကင်္ခာဝိတရဏီပုရာဏ ဋီကာ 1409 ဝိနယဝိနိစ္ဆယ-ဥတ္တရဝိနိစ္ဆယ 1410 ဝိနယဝိနိစ္ဆယ ဋီကာ-၁ 1411 ဝိနယဝိနိစ္ဆယ ဋီကာ-၂ 1412 ပါစိတျာဒိယောဇနာပါဠိ 1413 ခုဒ္ဒသိက္ခာ-မူလသိက္ခာ 8401 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ-၁ 8402 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ-၂ 8403 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ-မဟာဋီကာ-၁ 8404 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ-မဟာဋီကာ-၂ 8405 ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ နိဒါနကထာ 8406 ဒီဃနိကာယ (ပု-ဝိ) 8407 မဇ္ဈိမနိကာယ (ပု-ဝိ) 8408 သံယုတ္တနိကာယ (ပု-ဝိ) 8409 အင်္ဂုတ္တရနိကာယ (ပု-ဝိ) 8410 ဝိနယပိဋက (ပု-ဝိ) 8411 အဘိဓမ္မပိဋက (ပု-ဝိ) 8412 အဋ္ဌကထာ (ပု-ဝိ) 8413 နိရုတ္တိဒီပနီ 8414 ပရမတ္ထဒီပနီ သင်္ဂဟမဟာဋီကာပါဌ 8415 အနုဒီပနီပါဌ 8416 ပဋ္ဌာနုဒ္ဒေသ ဒီပနီပါဌ 8417 နမက္ကာရဋီကာ 8418 မဟာပဏာမပါဌ 8419 လက္ခဏာတော ဗုဒ္ဓထောမနာဂါထာ 8420 သုတဝန္ဒနာ 8421 ကမလာဉ္ဇလိ 8422 ဇိနာလင်္ကာရ 8423 ပဇ္ဇမဓု 8424 ဗုဒ္ဓဂုဏဂါထာဝလီ 8425 စူဠဂန္ထဝံသ 8427 သာသနဝံသ 8426 မဟာဝံသ 8429 မောဂ္ဂလ္လာနဗျာကရဏံ 8428 ကစ္စာယနဗျာကရဏံ 8430 သဒ္ဒနီတိပ္ပကရဏံ (ပဒမာလာ) 8431 သဒ္ဒနီတိပ္ပကရဏံ (ဓါတုမာလာ) 8432 ပဒရူပသိဒ္ဓိ 8433 မောဂလ္လာနပဉ္စိကာ 8434 ပယောဂသိဒ္ဓိပါဌ 8435 ဝုတ္တောဒယပါဌ 8436 အဘိဓါနပ္ပဒီပိကာပါဌ 8437 အဘိဓါနပ္ပဒီပိကာဋီကာ 8438 သုဗောဓါလင်္ကာရပါဌ 8439 သုဗောဓါလင်္ကာရဋီကာ 8440 ဗာလာဝတာရ ဂဏ္ဌိပဒတ္ထဝိနိစ္ဆယသာရ 8446 ကဝိဒပ္ပဏနီတိ 8447 နီတိမဉ္ဇရီ 8445 ဓမ္မနီတိ 8444 မဟာရဟနီတိ 8441 လောကနီတိ 8442 သုတ္တန္တနီတိ 8443 သူရဿတိနီတိ 8450 စာဏကျနီတိ 8448 နရဒက္ခဒီပနီ 8449 စတုရာရက္ခဒီပနီ 8451 ရသဝါဟိနီ 8452 သီမဝိသောဓနီပါဌ 8453 ဝေဿန္တရဂီတိ 8454 မောဂ္ဂလ္လာန ဝုတ္တိဝိဝရဏပဉ္စိကာ 8455 ထူပဝံသ 8456 ဒါဌာဝံသ 8457 ဓါတုပါဌဝိလာသိနိယာ 8458 ဓါတုဝံသ 8459 ဟတ္ထဝနဂလ္လဝိဟာရဝံသ 8460 ဇိနစရိတယ 8461 ဇိနဝံသဒီပံ 8462 တေလကဋာဟဂါထာ 8463 မိလိဒဋီကာ 8464 ပဒမဉ္ဇရီ 8465 ပဒသာဓနံ 8466 သဒ္ဒဗိန္ဒုပကရဏံ 8467 ကစ္စာယနဓါတုမဉ္ဇုသာ 8468 သာမန္တကူဋဝဏ္ဏနာ |
| 2101 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ ပါဠိ 2102 မဟာဝဂ္ဂ ပါဠိ (ဒီဃ) 2103 ပါထိကဝဂ္ဂ ပါဠိ | 2201 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 2202 မဟာဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ (ဒီဃ) 2203 ပါထိကဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ | 2301 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ ဋီကာ 2302 မဟာဝဂ္ဂ ဋီကာ (ဒီဃ) 2303 ပါထိကဝဂ္ဂ ဋီကာ 2304 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ-အဘိနဝဋီကာ-၁ 2305 သီလက္ခန္ဓဝဂ္ဂ-အဘိနဝဋီကာ-၂ | |
| 3101 မူလပဏ္ဏာသ ပါဠိ 3102 မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသ ပါဠိ 3103 ဥပရိပဏ္ဏာသ ပါဠိ | 3201 မူလပဏ္ဏာသ အဋ္ဌကထာ-၁ 3202 မူလပဏ္ဏာသ အဋ္ဌကထာ-၂ 3203 မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသ အဋ္ဌကထာ 3204 ဥပရိပဏ္ဏာသ အဋ္ဌကထာ | 3301 မူလပဏ္ဏာသ ဋီကာ 3302 မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသ ဋီကာ 3303 ဥပရိပဏ္ဏာသ ဋီကာ | |
| 4101 သဂါထာဝဂ္ဂ ပါဠိ 4102 နိဒါနဝဂ္ဂ ပါဠိ 4103 ခန္ဓဝဂ္ဂ ပါဠိ 4104 သဠာယတနဝဂ္ဂ ပါဠိ 4105 မဟာဝဂ္ဂ ပါဠိ (သံယုတ္တ) | 4201 သဂါထာဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 4202 နိဒါနဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 4203 ခန္ဓဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 4204 သဠာယတနဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ 4205 မဟာဝဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ (သံယုတ္တ) | 4301 သဂါထာဝဂ္ဂ ဋီကာ 4302 နိဒါနဝဂ္ဂ ဋီကာ 4303 ခန္ဓဝဂ္ဂ ဋီကာ 4304 သဠာယတနဝဂ္ဂ ဋီကာ 4305 မဟာဝဂ္ဂ ဋီကာ (သံယုတ္တ) | |
| 5101 ဧကကနိပါတ ပါဠိ 5102 ဒုကနိပါတ ပါဠိ 5103 တိကနိပါတ ပါဠိ 5104 စတုက္ကနိပါတ ပါဠိ 5105 ပဉ္စကနိပါတ ပါဠိ 5106 ဆက္ကနိပါတ ပါဠိ 5107 သတ္တကနိပါတ ပါဠိ 5108 အဋ္ဌကာဒိနိပါတ ပါဠိ 5109 နဝကနိပါတ ပါဠိ 5110 ဒသကနိပါတ ပါဠိ 5111 ဧကာဒသကနိပါတ ပါဠိ | 5201 ဧကကနိပါတ အဋ္ဌကထာ 5202 ဒုက-တိက-စတုက္ကနိပါတ အဋ္ဌကထာ 5203 ပဉ္စက-ဆက္က-သတ္တကနိပါတ အဋ္ဌကထာ 5204 အဋ္ဌကာဒိနိပါတ အဋ္ဌကထာ | 5301 ဧကကနိပါတ ဋီကာ 5302 ဒုက-တိက-စတုက္ကနိပါတ ဋီကာ 5303 ပဉ္စက-ဆက္က-သတ္တကနိပါတ ဋီကာ 5304 အဋ္ဌကာဒိနိပါတ ဋီကာ | |
| 6101 ခုဒ္ဒကပါဌ ပါဠိ 6102 ဓမ္မပဒ ပါဠိ 6103 ဥဒါန ပါဠိ 6104 ဣတိဝုတ္တက ပါဠိ 6105 သုတ္တနိပါတ ပါဠိ 6106 ဝိမာနဝတ္ထု ပါဠိ 6107 ပေတဝတ္ထု ပါဠိ 6108 ထေရဂါထာ ပါဠိ 6109 ထေရီဂါထာ ပါဠိ 6110 အပဒါန ပါဠိ-၁ 6111 အပဒါန ပါဠိ-၂ 6112 ဗုဒ္ဓဝံသ ပါဠိ 6113 စရိယာပိဋက ပါဠိ 6114 ဇာတက ပါဠိ-၁ 6115 ဇာတက ပါဠိ-၂ 6116 မဟာနိဒ္ဒေသ ပါဠိ 6117 စူဠနိဒ္ဒေသ ပါဠိ 6118 ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂ ပါဠိ 6119 နေတ္တိပ္ပကရဏ ပါဠိ 6120 မိလိန္ဒပဉှ ပါဠိ 6121 ပေဋကောပဒေသ ပါဠိ | 6201 ခုဒ္ဒကပါဌ အဋ္ဌကထာ 6202 ဓမ္မပဒ အဋ္ဌကထာ-၁ 6203 ဓမ္မပဒ အဋ္ဌကထာ-၂ 6204 ဥဒါန အဋ္ဌကထာ 6205 ဣတိဝုတ္တက အဋ္ဌကထာ 6206 သုတ္တနိပါတ အဋ္ဌကထာ-၁ 6207 သုတ္တနိပါတ အဋ္ဌကထာ-၂ 6208 ဝိမာနဝတ္ထု အဋ္ဌကထာ 6209 ပေတဝတ္ထု အဋ္ဌကထာ 6210 ထေရဂါထာ အဋ္ဌကထာ-၁ 6211 ထေရဂါထာ အဋ္ဌကထာ-၂ 6212 ထေရီဂါထာ အဋ္ဌကထာ 6213 အပဒါန အဋ္ဌကထာ-၁ 6214 အပဒါန အဋ္ဌကထာ-၂ 6215 ဗုဒ္ဓဝံသ အဋ္ဌကထာ 6216 စရိယာပိဋက အဋ္ဌကထာ 6217 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၁ 6218 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၂ 6219 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၃ 6220 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၄ 6221 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၅ 6222 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၆ 6223 ဇာတက အဋ္ဌကထာ-၇ 6224 မဟာနိဒ္ဒေသ အဋ္ဌကထာ 6225 စူဠနိဒ္ဒေသ အဋ္ဌကထာ 6226 ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ-၁ 6227 ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂ အဋ္ဌကထာ-၂ 6228 နေတ္တိပ္ပကရဏ အဋ္ဌကထာ | 6301 နေတ္တိပ္ပကရဏ ဋီကာ 6302 နေတ္တိဝိဘာဝိနီ | |
| 7101 ဓမ္မသင်္ဂဏီ ပါဠိ 7102 ဝိဘင်္ဂ ပါဠိ 7103 ဓါတုကထာ ပါဠိ 7104 ပုဂ္ဂလပညတ္တိ ပါဠိ 7105 ကထာဝတ္ထု ပါဠိ 7106 ယမက ပါဠိ-၁ 7107 ယမက ပါဠိ-၂ 7108 ယမက ပါဠိ-၃ 7109 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၁ 7110 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၂ 7111 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၃ 7112 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၄ 7113 ပဋ္ဌာန ပါဠိ-၅ | 7201 ဓမ္မသင်္ဂဏိ အဋ္ဌကထာ 7202 သမ္မောဟဝိနောဒနီ အဋ္ဌကထာ 7203 ပဉ္စပကရဏ အဋ္ဌကထာ | 7301 ဓမ္မသင်္ဂဏီ-မူလဋီကာ 7302 ဝိဘင်္ဂ-မူလဋီကာ 7303 ပဉ္စပကရဏ-မူလဋီကာ 7304 ဓမ္မသင်္ဂဏီ-အနုဋီကာ 7305 ပဉ္စပကရဏ-အနုဋီကာ 7306 အဘိဓမ္မာဝတာရော-နာမရူပပရိစ္ဆေဒေါ 7307 အဘိဓမ္မတ္ထသင်္ဂဟော 7308 အဘိဓမ္မာဝတာရ-ပုရာဏဋီကာ 7309 အဘိဓမ္မမာတိကာပါဠိ | |
| português | |||
| Páli | Aṭṭhakathā | Ṭīkā | Outro |
| 1101 Ofensas Graves (Pārājika) 1102 Ofensas Leves (Pācittiya) 1103 Grande Seção do Vīnaya (Mahāvagga) 1104 Pequena Seção do Vīnaya (Cūḷavagga) 1105 Apêndice do Vīnaya (Parivāra) | 1201 Comentário das Ofensas Graves - Vol. 1 1202 Comentário das Ofensas Graves - Vol. 2 1203 Comentário das Ofensas Leves 1204 Comentário da Grande Seção do Vīnaya 1205 Comentário da Pequena Seção do Vīnaya 1206 Comentário do Apêndice do Vīnaya | 1301 Subcomentário que Elucida o Sentido Essencial - Vol. 1 1302 Subcomentário que Elucida o Sentido Essencial - Vol. 2 1303 Subcomentário que Elucida o Sentido Essencial - Vol. 3 | 1401 Texto das Duas Matrizes 1402 Comentário do Compêndio do Vīnaya 1403 Subcomentário de Vajirabuddhi 1404 Subcomentário que Dissipa Dúvidas - Vol. 1 1405 Subcomentário que Dissipa Dúvidas - Vol. 2 1406 Subcomentário do Ornamento do Vīnaya - Vol. 1 1407 Subcomentário do Ornamento do Vīnaya - Vol. 2 1408 Antigo Subcomentário que Supera Dúvidas 1409 Decisão sobre o Vīnaya e Decisão Superior 1410 Subcomentário da Decisão sobre o Vīnaya - Vol. 1 1411 Subcomentário da Decisão sobre o Vīnaya - Vol. 2 1412 Texto da Aplicação das Regras 1413 Pequeno Treinamento e Treinamento Fundamental 8401 Caminho da Purificação - Vol. 1 8402 Caminho da Purificação - Vol. 2 8403 Grande Subcomentário do Caminho da Purificação - Vol. 1 8404 Grande Subcomentário do Caminho da Purificação - Vol. 2 8405 História da Origem do Caminho da Purificação 8406 Coleção dos Longos Discursos (índice Pāli-Vietnamita) 8407 Coleção dos Discursos Médios (índice Pāli-Vietnamita) 8408 Coleção dos Discursos Agrupados (índice Pāli-Vietnamita) 8409 Coleção dos Discursos Numerados (índice Pāli-Vietnamita) 8410 Cesto da Disciplina (índice Pāli-Vietnamita) 8411 Cesto do Abhidhamma (índice Pāli-Vietnamita) 8412 Comentários (índice Pāli-Vietnamita) 8413 Elucidação da Etimologia 8414 Grande Subcomentário do Compêndio que Elucida o Sentido Supremo 8415 Texto do Subcomentário Elucidativo 8416 Texto Elucidativo sobre a Exposição das Condições 8417 Subcomentário da Saudação 8418 Grande Texto de Saudação 8419 Versos de Louvor a Buda pelos Sinais 8420 Saudação com Recitação 8421 Oferenda de Lótus 8422 Ornamento dos Vencedores 8423 Mel dos Versos 8424 Coleção de Versos sobre as Qualidades de Buda 8425 Pequena Crônica dos Livros 8427 Crônica do Ensinamento 8426 Grande Crônica 8429 Gramática de Moggallāna 8428 Gramática de Kaccāyana 8430 Tratado sobre a Gramática - Série de Palavras 8431 Tratado sobre a Gramática - Série de Raízes 8432 Realização das Formas das Palavras 8433 Comentário de Moggallāna 8434 Texto sobre a Realização da Aplicação 8435 Texto sobre a Origem dos Versos 8436 Texto do Dicionário Iluminado 8437 Subcomentário do Dicionário Iluminado 8438 Texto sobre o Ornamento da Boa Compreensão 8439 Subcomentário do Ornamento da Boa Compreensão 8440 Essência da Decisão sobre os Termos do Glossário de Bālāvatāra 8446 Ética do Poeta 8447 Coleção de Ética 8445 Ética do Dhamma 8444 Grande Ética Secreta 8441 Ética do Mundo 8442 Ética dos Suttas 8443 Ética do Herói 8450 Ética de Cāṇakya 8448 Elucidação sobre os Perigos para os Homens 8449 Elucidação sobre as Quatro Proteções 8451 O Fluxo do Sabor - Histórias Edificantes 8452 Texto sobre a Purificação dos Limites 8453 Canto de Vessantara 8454 Explicação do Comentário de Moggallāna 8455 Crônica das Estupas 8456 Crônica da Relíquia do Dente 8457 O Esplendor da Leitura dos Elementos 8458 Crônica das Relíquias 8459 Crônica do Mosteiro de Hatthavanagalla 8460 História do Vencedor 8461 Ilha da Linhagem dos Vencedores 8462 Versos da Panela de Óleo 8463 Subcomentário de Milinda 8464 Cacho de Flores de Palavras 8465 Realização das Palavras 8466 Tratado sobre os Pontos da Gramática 8467 Coleção de Raízes de Kaccāyana 8468 Descrição do Pico de Sāmantakūṭa |
| 2101 Seção da Moralidade - Dīgha 2102 Grande Seção - Dīgha 2103 Seção de Pāthika - Dīgha | 2201 Comentário da Seção da Moralidade - Dīgha 2202 Comentário da Grande Seção - Dīgha 2203 Comentário da Seção de Pāthika - Dīgha | 2301 Subcomentário da Seção da Moralidade - Dīgha 2302 Subcomentário da Grande Seção - Dīgha 2303 Subcomentário da Seção de Pāthika - Dīgha 2304 Novo Subcomentário da Seção da Moralidade - Vol. 1 2305 Novo Subcomentário da Seção da Moralidade - Vol. 2 | |
| 3101 Cinquenta Discursos Fundamentais - Majjhima 3102 Cinquenta Discursos Médios - Majjhima 3103 Cinquenta Discursos Superiores - Majjhima | 3201 Comentário dos Cinquenta Fundamentais - Vol. 1 3202 Comentário dos Cinquenta Fundamentais - Vol. 2 3203 Comentário dos Cinquenta Médios 3204 Comentário dos Cinquenta Superiores | 3301 Subcomentário dos Cinquenta Fundamentais 3302 Subcomentário dos Cinquenta Médios 3303 Subcomentário dos Cinquenta Superiores | |
| 4101 Seção com Versos - Saṃyutta 4102 Seção das Causas - Saṃyutta 4103 Seção dos Agregados - Saṃyutta 4104 Seção das Seis Bases dos Sentidos - Saṃyutta 4105 Grande Seção - Saṃyutta | 4201 Comentário da Seção com Versos - Saṃyutta 4202 Comentário da Seção das Causas - Saṃyutta 4203 Comentário da Seção dos Agregados - Saṃyutta 4204 Comentário da Seção das Seis Bases - Saṃyutta 4205 Comentário da Grande Seção - Saṃyutta | 4301 Subcomentário da Seção com Versos - Saṃyutta 4302 Subcomentário da Seção das Causas - Saṃyutta 4303 Subcomentário da Seção dos Agregados - Saṃyutta 4304 Subcomentário da Seção das Seis Bases - Saṃyutta 4305 Subcomentário da Grande Seção - Saṃyutta | |
| 5101 Grupos de Um - Aṅguttara 5102 Grupos de Dois - Aṅguttara 5103 Grupos de Três - Aṅguttara 5104 Grupos de Quatro - Aṅguttara 5105 Grupos de Cinco - Aṅguttara 5106 Grupos de Seis - Aṅguttara 5107 Grupos de Sete - Aṅguttara 5108 Grupos de Oito, etc. - Aṅguttara 5109 Grupos de Nove - Aṅguttara 5110 Grupos de Dez - Aṅguttara 5111 Grupos de Onze - Aṅguttara | 5201 Comentário dos Grupos de Um - Aṅguttara 5202 Comentário dos Grupos de Dois, Três e Quatro 5203 Comentário dos Grupos de Cinco, Seis e Sete 5204 Comentário dos Grupos de Oito, etc. | 5301 Subcomentário dos Grupos de Um - Aṅguttara 5302 Subcomentário dos Grupos de Dois, Três e Quatro 5303 Subcomentário dos Grupos de Cinco, Seis e Sete 5304 Subcomentário dos Grupos de Oito, etc. | |
| 6101 Pequena Leitura (Khuddakapāṭha) 6102 Versos do Dhamma (Dhammapada) 6103 Exclamações Inspiradas (Udāna) 6104 Assim Foi Dito (Itivuttaka) 6105 Coleção de Discursos (Suttanipāta) 6106 Histórias das Mansões Celestiais 6107 Histórias dos Fantasmas 6108 Versos dos Monges Anciãos 6109 Versos das Monjas Anciãs 6110 Histórias Passadas - Vol. 1 6111 Histórias Passadas - Vol. 2 6112 História dos Budas (Buddhavaṃsa) 6113 Cesto das Condutas (Cariyāpiṭaka) 6114 Histórias de Nascimentos - Vol. 1 6115 Histórias de Nascimentos - Vol. 2 6116 Grande Exposição (Mahāniddesa) 6117 Pequena Exposição (Cūḷaniddesa) 6118 Caminho da Discriminação Analítica 6119 O Guia (Nettippakaraṇa) 6120 As Perguntas de Milinda 6121 Instrução do Cesto (Peṭakopadesa) | 6201 Comentário da Pequena Leitura 6202 Comentário do Dhammapada - Vol. 1 6203 Comentário do Dhammapada - Vol. 2 6204 Comentário do Udāna 6205 Comentário do Itivuttaka 6206 Comentário do Suttanipāta - Vol. 1 6207 Comentário do Suttanipāta - Vol. 2 6208 Comentário das Histórias das Mansões 6209 Comentário das Histórias dos Fantasmas 6210 Comentário dos Versos dos Monges - Vol. 1 6211 Comentário dos Versos dos Monges - Vol. 2 6212 Comentário dos Versos das Monjas 6213 Comentário das Histórias Passadas - Vol. 1 6214 Comentário das Histórias Passadas - Vol. 2 6215 Comentário da História dos Budas 6216 Comentário do Cesto das Condutas 6217 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 1 6218 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 2 6219 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 3 6220 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 4 6221 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 5 6222 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 6 6223 Comentário das Histórias de Nascimentos - Vol. 7 6224 Comentário da Grande Exposição 6225 Comentário da Pequena Exposição 6226 Comentário do Caminho da Discriminação - Vol. 1 6227 Comentário do Caminho da Discriminação - Vol. 2 6228 Comentário do Guia | 6301 Subcomentário do Guia 6302 Elucidação do Guia | |
| 7101 Enumeração dos Fenômenos (Dhammasaṅgaṇī) 7102 Análise (Vibhaṅga) 7103 Discurso sobre os Elementos (Dhātukathā) 7104 Designação das Pessoas (Puggalapaññatti) 7105 Pontos da Discussão (Kathāvatthu) 7106 O Livro dos Pares - Vol. 1 7107 O Livro dos Pares - Vol. 2 7108 O Livro dos Pares - Vol. 3 7109 Condições de Originação - Vol. 1 7110 Condições de Originação - Vol. 2 7111 Condições de Originação - Vol. 3 7112 Condições de Originação - Vol. 4 7113 Condições de Originação - Vol. 5 | 7201 Comentário da Enumeração dos Fenômenos 7202 Comentário que Dissipa a Confusão 7203 Comentário dos Cinco Tratados | 7301 Subcomentário Principal da Enumeração dos Fenômenos 7302 Subcomentário Principal da Análise 7303 Subcomentário Principal dos Cinco Tratados 7304 Subcomentário Secundário da Enumeração dos Fenômenos 7305 Subcomentário Secundário dos Cinco Tratados 7306 Introdução ao Abhidhamma - Análise de Nome e Forma 7307 Compêndio do Abhidhamma 7308 Antigo Subcomentário da Introdução ao Abhidhamma 7309 Matriz do Abhidhamma | |
Namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa Homenagem ao Abençoado, ao Nobre, ao Perfeitamente Iluminado. Vinayapiṭake No Vinaya Pitaka Pācittiyapāḷi Pācittiya Pāḷi 5. Pācittiyakaṇḍaṃ 5. Seção dos Pācittiyas 1. Musāvādavaggo 1. O Capítulo sobre a Mentira 1. Musāvādasikkhāpadaṃ 1. A Regra de Treinamento sobre a Mentira Ime kho panāyasmanto dvenavuti pācittiyā Veneráveis, estas noventa e duas ofensas pācittiya Dhammā uddesaṃ āgacchanti. regras vêm a ser recitadas. 1. Tena [Pg.1] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena hatthako sakyaputto vādakkhitto hoti. So titthiyehi saddhiṃ sallapanto avajānitvā paṭijānāti, paṭijānitvā avajānāti, aññenaññaṃ paṭicarati, sampajānamusā bhāsati, saṅketaṃ katvā visaṃvādeti. Titthiyā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma hatthako sakyaputto amhehi saddhiṃ sallapanto avajānitvā paṭijānissati, paṭijānitvā avajānissati, aññenaññaṃ paṭicarissati, sampajānamusā bhāsissati, saṅketaṃ katvā visaṃvādessatī’’ti! 1. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, Hatthaka, o Sakyaputta, era dado a debates. Ao conversar com os ascetas de outras seitas, tendo negado, ele admitia; tendo admitido, ele negava; desviava o assunto de uma coisa para outra; mentia deliberadamente; e, tendo feito um acordo, ele o quebrava. Os ascetas de outras seitas queixavam-se, criticavam e murmuravam: 'Como pode Hatthaka, o Sakyaputta, ao conversar conosco, tendo negado, admitir; tendo admitido, negar; desviar o assunto de uma coisa para outra; mentir deliberadamente; e, tendo feito um acordo, quebrá-lo?' Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ titthiyānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Atha kho te bhikkhū yena hatthako sakyaputto tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā hatthakaṃ sakyaputtaṃ etadavocuṃ – ‘‘saccaṃ kira tvaṃ, āvuso hatthaka, titthiyehi saddhiṃ sallapanto avajānitvā paṭijānāsi, paṭijānitvā avajānāsi, aññenaññaṃ paṭicarasi, sampajānamusā bhāsasi, saṅketaṃ katvā visaṃvādesī’’ti? ‘‘Ete kho, āvuso, titthiyā [Pg.2] nāma yena kenaci jetabbā; neva tesaṃ jayo dātabbo’’ti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma hatthako sakyaputto titthiyehi saddhiṃ sallapanto avajānitvā paṭijānissati, paṭijānitvā avajānissati, aññenaññaṃ paṭicarissati, sampajānamusā bhāsissati, saṅketaṃ katvā visaṃvādessatī’’ti! Os bhikkhus ouviram os ascetas de outras seitas queixando-se, criticando e murmurando. Então, aqueles bhikkhus aproximaram-se de Hatthaka, o Sakyaputta. Tendo se aproximado, disseram a Hatthaka, o Sakyaputta: 'É verdade, amigo Hatthaka, que você, ao conversar com os ascetas de outras seitas, tendo negado, admite; tendo admitido, nega; desvia o assunto de uma coisa para outra; mente deliberadamente; e, tendo feito um acordo, o quebra?' 'Amigos, esses ascetas de outras seitas devem ser vencidos por qualquer meio; a vitória nunca deve ser dada a eles.' Aqueles bhikkhus que tinham poucos desejos... queixavam-se, criticavam e murmuravam: 'Como pode Hatthaka, o Sakyaputta, ao conversar com os ascetas de outras seitas, tendo negado, admitir; tendo admitido, negar; desviar o assunto de uma coisa para outra; mentir deliberadamente; e, tendo feito um acordo, quebrá-lo?' Atha kho te bhikkhū hatthakaṃ sakyaputtaṃ anekapariyāyena vigarahitvā bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe bhikkhusaṅghaṃ sannipātāpetvā hatthakaṃ sakyaputtaṃ paṭipucchi – ‘‘saccaṃ kira tvaṃ, hatthaka, titthiyehi saddhiṃ sallapanto avajānitvā paṭijānāsi, paṭijānitvā avajānāsi, aññenaññaṃ paṭicarasi, sampajānamusā bhāsasi, saṅketaṃ katvā visaṃvādesī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, titthiyehi saddhiṃ sallapanto avajānitvā paṭijānissasi, paṭijānitvā avajānissasi, aññenaññaṃ paṭicarissasi, sampajānamusā bhāsissasi, saṅketaṃ katvā visaṃvādessasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Então, aqueles bhikkhus, tendo repreendido Hatthaka, o Sakyaputta, de muitas maneiras, relataram esse assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, por este motivo e nesta ocasião, convocou a assembleia dos bhikkhus e perguntou a Hatthaka, o Sakyaputta: 'É verdade, Hatthaka, que você, ao conversar com os ascetas de outras seitas, tendo negado, admite; tendo admitido, nega; desvia o assunto de uma coisa para outra; mente deliberadamente; e, tendo feito um acordo, o quebra?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-o... 'Como pode você, homem tolo, ao conversar com os ascetas de outras seitas, tendo negado, admitir; tendo admitido, negar; desvia o assunto de uma coisa para outra; mentir deliberadamente; e, tendo feito um acordo, quebrá-lo? Isso, homem tolo, não serve para inspirar confiança naqueles que não têm confiança... E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento:' 2. ‘‘Sampajānamusāvāde pācittiya’’nti. 2. “Pela mentira deliberada, há uma ofensa pācittiya.” 3. Sampajānamusāvādo nāma visaṃvādanapurekkhārassa vācā, girā, byappatho, vacībhedo, vācasikā viññatti, aṭṭha anariyavohārā – adiṭṭhaṃ diṭṭhaṃ meti, assutaṃ sutaṃ meti, amutaṃ mutaṃ meti, aviññātaṃ viññātaṃ meti, diṭṭhaṃ adiṭṭhaṃ meti, sutaṃ assutaṃ meti, mutaṃ amutaṃ meti, viññātaṃ aviññātaṃ meti. 3. Mentira deliberada significa: a fala, o enunciado, a expressão, a emissão vocal, a comunicação verbal de alguém que tem a intenção de enganar; as oito expressões não nobres: dizer 'eu vi' o que não foi visto, 'eu ouvi' o que não foi ouvido, 'eu percebi' o que não foi percebido, 'eu soube' o que não foi sabido; dizer 'eu não vi' o que foi visto, 'eu não ouvi' o que foi ouvido, 'eu não percebi' o que foi percebido, 'eu não soube' o que foi sabido. Adiṭṭhaṃ nāma na cakkhunā diṭṭhaṃ. Assutaṃ nāma na sotena sutaṃ. Amutaṃ nāma na ghānena ghāyitaṃ, na jivhāya sāyitaṃ, na kāyena phuṭṭhaṃ. Aviññātaṃ nāma na manasā viññātaṃ. Diṭṭhaṃ nāma cakkhunā diṭṭhaṃ. Sutaṃ nāma sotena sutaṃ. Mutaṃ nāma ghānena ghāyitaṃ, jivhāya sāyitaṃ, kāyena phuṭṭhaṃ. Viññātaṃ nāma manasā viññātaṃ. O não visto significa o que não foi visto com o olho. O não ouvido significa o que não foi ouvido com o ouvido. O não percebido significa o que não foi cheirado com o nariz, não foi provado com a língua, não foi tocado com o corpo. O não sabido significa o que não foi conhecido com a mente. O visto significa o que foi visto com o olho. O ouvido significa o que foi ouvido com o ouvido. O percebido significa o que foi cheirado com o nariz, provado com a língua, tocado com o corpo. O sabido significa o que foi conhecido com a mente. 4. Tīhākārehi ‘‘adiṭṭhaṃ diṭṭhaṃ me’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa – pubbevassa hoti ‘‘musā bhaṇissa’’nti, bhaṇantassa hoti ‘‘musā bhaṇāmī’’ti, bhaṇitassa hoti ‘‘musā mayā bhaṇita’’nti. 4. De três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo 'eu vi' o que não foi visto, há uma ofensa pācittiya: antes de falar, ele pensa 'vou mentir'; enquanto fala, ele pensa 'estou mentindo'; depois de falar, ele pensa 'eu menti'. Catūhākārehi [Pg.3] ‘‘adiṭṭhaṃ diṭṭhaṃ me’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa – pubbevassa hoti ‘‘musā bhaṇissa’’nti, bhaṇantassa hoti ‘‘musā bhaṇāmī’’ti, bhaṇitassa hoti ‘‘musā mayā bhaṇita’’nti, vinidhāya diṭṭhiṃ. De quatro maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo 'eu vi' o que não foi visto, há uma ofensa pācittiya: antes de falar, ele pensa 'vou mentir'; enquanto fala, ele pensa 'estou mentindo'; depois de falar, ele pensa 'eu menti'; ocultando a sua própria visão. Pañcahākārehi ‘‘adiṭṭhaṃ diṭṭhaṃ me’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa – pubbevassa hoti ‘‘musā bhaṇissa’’nti, bhaṇantassa hoti ‘‘musā bhaṇāmī’’ti, bhaṇitassa hoti ‘‘musā mayā bhaṇita’’nti, vinidhāya diṭṭhiṃ, vinidhāya khantiṃ. De cinco maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo 'eu vi' o que não foi visto, há uma ofensa pācittiya: antes de falar, ele pensa 'vou mentir'; enquanto fala, ele pensa 'estou mentindo'; depois de falar, ele pensa 'eu menti'; ocultando a sua própria visão, ocultando a sua própria aprovação. Chahākārehi ‘‘adiṭṭhaṃ diṭṭhaṃ me’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa – pubbevassa hoti ‘‘musā bhaṇissa’’nti, bhaṇantassa hoti ‘‘musā bhaṇāmī’’ti, bhaṇitassa hoti ‘‘musā mayā bhaṇita’’nti, vinidhāya diṭṭhiṃ, vinidhāya khantiṃ, vinidhāya ruciṃ. De seis maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo 'eu vi' o que não foi visto, há uma ofensa pācittiya: antes de falar, ele pensa 'vou mentir'; enquanto fala, ele pensa 'estou mentindo'; depois de falar, ele pensa 'eu menti'; ocultando a sua própria visão, ocultando a sua própria aprovação, ocultando a sua própria inclinação. Sattahākārehi ‘‘adiṭṭhaṃ diṭṭhaṃ me’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa’’ – pubbevassa hoti ‘‘musā bhaṇissa’’nti, bhaṇantassa hoti ‘‘musā bhaṇāmī’’ti, bhaṇitassa hoti ‘‘musā mayā bhaṇita’’nti, vinidhāya diṭṭhiṃ, vinidhāya khantiṃ, vinidhāya ruciṃ, vinidhāya bhāvaṃ. De sete maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo 'eu vi' o que não foi visto, há uma ofensa pācittiya: antes de falar, ele pensa 'vou mentir'; enquanto fala, ele pensa 'estou mentindo'; depois de falar, ele pensa 'eu menti'; ocultando a sua própria visão, ocultando a sua própria aprovação, ocultando a sua própria inclinação, ocultando a sua própria intenção. 5. Tīhākārehi ‘‘assutaṃ sutaṃ me’’ti…pe… amutaṃ mutaṃ meti…pe… aviññātaṃ viññātaṃ meti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa – pubbevassa hoti ‘‘musā bhaṇissa’’nti, bhaṇantassa hoti ‘‘musā bhaṇāmī’’ti, bhaṇitassa hoti ‘‘musā mayā bhaṇita’’nti. 5. De três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo 'eu ouvi' o que não foi ouvido... [pe]... 'eu percebi' o que não foi percebido... [pe]... 'eu soube' o que não foi sabido, há uma ofensa pācittiya: antes de falar, ele pensa 'vou mentir'; enquanto fala, ele pensa 'estou mentindo'; depois de falar, ele pensa 'eu menti'. Catūhākārehi…pe… pañcahākārehi…pe… chahākārehi…pe… sattahākārehi ‘‘aviññātaṃ viññātaṃ me’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa – pubbevassa hoti ‘‘musā bhaṇissa’’nti, bhaṇantassa hoti ‘‘musā bhaṇāmī’’ti, bhaṇitassa hoti ‘‘musā mayā bhaṇitanti, vinidhāya diṭṭhiṃ, vinidhāya khantiṃ, vinidhāya ruciṃ, vinidhāya bhāvaṃ. De quatro maneiras... [pe]... de cinco maneiras... [pe]... de seis maneiras... [pe]... de sete maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo 'eu soube' o que não foi sabido, há uma ofensa pācittiya: antes de falar, ele pensa 'vou mentir'; enquanto fala, ele pensa 'estou mentindo'; depois de falar, ele pensa 'eu menti'; ocultando a sua própria visão, ocultando a sua própria aprovação, ocultando a sua própria inclinação, ocultando a sua própria intenção. 6. Tīhākārehi ‘‘adiṭṭhaṃ diṭṭhañca me sutañcā’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa…pe… tīhākārehi ‘‘adiṭṭhaṃ diṭṭhañca me mutañcā’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa…pe… tīhākārehi ‘‘adiṭṭhaṃ diṭṭhañca me viññātañcā’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa [Pg.4]…pe… tīhākārehi adiṭṭhaṃ ‘‘diṭṭhañca me sutañca mutañcā’’ti…pe… tīhākārehi adiṭṭhaṃ ‘‘diṭṭhañca me sutañca viññātañcā’’ti…pe… tīhākārehi adiṭṭhaṃ ‘‘diṭṭhañca me sutañca mutañca viññātañcā’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa…pe…. 6. De três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi visto, 'eu vi e ouvi', há uma ofensa pācittiya... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi visto, 'eu vi e percebi', há uma ofensa pācittiya... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi visto, 'eu vi e soube', há uma ofensa pācittiya... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi visto, 'eu vi, ouvi e percebi'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi visto, 'eu vi, ouvi e soube'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi visto, 'eu vi, ouvi, percebi e soube', há uma ofensa pācittiya... [pe]... Tīhākārehi assutaṃ ‘‘sutañca me mutañcā’’ti…pe… tīhākārehi assutaṃ ‘‘sutañca me viññātañcā’’ti…pe… tīhākārehi assutaṃ ‘‘sutañca me diṭṭhañcā’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa…pe… tīhākārehi assutaṃ ‘‘sutañca me mutañca viññātañcā’’ti…pe… tīhākārehi assutaṃ ‘‘sutañca me mutañca diṭṭhañcā’’ti…pe… tīhākārehi assutaṃ ‘‘sutañca me mutañca viññātañca diṭṭhañcā’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa…pe…. De três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi ouvido, 'eu ouvi e percebi'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi ouvido, 'eu ouvi e soube'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi ouvido, 'eu ouvi e vi', há uma ofensa pācittiya... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi ouvido, 'eu ouvi, percebi e soube'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi ouvido, 'eu ouvi, percebi e vi'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi ouvido, 'eu ouvi, percebi, soube e vi', há uma ofensa pācittiya... [pe]... Tīhākārehi amutaṃ ‘‘mutañca me viññātañcā’’ti…pe… tīhākārehi amutaṃ ‘‘mutañca me diṭṭhañcā’’ti…pe… tīhākārehi amutaṃ ‘‘mutañca me sutañcā’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa…pe… tīhākārehi amutaṃ ‘‘mutañca me viññātañca diṭṭhañcā’’ti…pe… tīhākārehi amutaṃ ‘‘mutañca me viññātañca sutañcā’’ti…pe… tīhākārehi amutaṃ ‘‘mutañca me viññātañca diṭṭhañca sutañcā’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa…pe…. De três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi percebido, 'eu percebi e soube'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi percebido, 'eu percebi e vi'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi percebido, 'eu percebi e ouvi', há uma ofensa pācittiya... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi percebido, 'eu percebi, soube e vi'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi percebido, 'eu percebi, soube e ouvi'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi percebido, 'eu percebi, soube, vi e ouvi', há uma ofensa pācittiya... [pe]... Tīhākārehi aviññātaṃ ‘‘viññātañca me diṭṭhañcā’’ti…pe… tīhākārehi aviññātaṃ ‘‘viññātañca me sutañcā’’ti…pe… tīhākārehi aviññātaṃ ‘‘viññātañca me mutañcā’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa…pe… tīhākārehi aviññātaṃ ‘‘viññātañca me diṭṭhañca sutañcā’’ti…pe… tīhākārehi aviññātaṃ ‘‘viññātañca me diṭṭhañca mutañcā’’ti…pe… tīhākārehi aviññātaṃ ‘‘viññātañca me diṭṭhañca sutañca mutañcā’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa…pe…. De três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi sabido, 'eu soube e vi'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi sabido, 'eu soube e ouvi'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi sabido, 'eu soube e percebi', há uma ofensa pācittiya... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi sabido, 'eu soube, vi e ouvi'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi sabido, 'eu soube, vi e percebi'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que não foi sabido, 'eu soube, vi, ouvi e percebi', há uma ofensa pācittiya... [pe]... 7. Tīhākārehi diṭṭhaṃ ‘‘adiṭṭhaṃ me’’ti…pe… sutaṃ ‘‘assutaṃ me’’ti…pe… mutaṃ ‘‘amutaṃ me’’ti…pe… viññātaṃ ‘‘aviññātaṃ me’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa…pe…. 7. De três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi visto, 'eu não vi'... [pe]... sobre o que foi ouvido, 'eu não ouvi'... [pe]... sobre o que foi percebido, 'eu não percebi'... [pe]... sobre o que foi sabido, 'eu não soube', há uma ofensa pācittiya... [pe]... 8. Tīhākārehi diṭṭhaṃ ‘‘sutaṃ me’’ti…pe… tīhākārehi diṭṭhaṃ ‘‘mutaṃ me’’ti…pe… tīhākārehi diṭṭhaṃ ‘‘viññātaṃ me’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti [Pg.5] pācittiyassa…pe… tīhākārehi diṭṭhaṃ ‘‘sutañca me mutañcā’’ti…pe… tīhākārehi diṭṭhaṃ ‘‘sutañca me viññātañcā’’ti…pe… tīhākārehi diṭṭhaṃ ‘‘sutañca me mutañca viññātañcā’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa…pe…. 8. De três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi visto, 'eu ouvi'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi visto, 'eu percebi'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi visto, 'eu soube', há uma ofensa pācittiya... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi visto, 'eu ouvi e percebi'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi visto, 'eu ouvi e soube'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi visto, 'eu ouvi, percebi e soube', há uma ofensa pācittiya... [pe]... Tīhākārehi sutaṃ ‘‘mutaṃ me’’ti…pe… tīhākārehi sutaṃ ‘‘viññātaṃ me’’ti…pe… tīhākārehi sutaṃ ‘‘diṭṭhaṃ me’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa…pe… tīhākārehi sutaṃ ‘‘mutañca me viññātañcā’’ti…pe… tīhākārehi sutaṃ ‘‘mutañca me diṭṭhañcā’’ti…pe… tīhākārehi sutaṃ ‘‘mutañca me viññātañca diṭṭhañcā’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa…pe…. De três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi ouvido, 'eu percebi'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi ouvido, 'eu soube'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi ouvido, 'eu vi', há uma ofensa pācittiya... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi ouvido, 'eu percebi e soube'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi ouvido, 'eu percebi e vi'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi ouvido, 'eu percebi, soube e vi', há uma ofensa pācittiya... [pe]... Tīhākārehi mutaṃ ‘‘viññātaṃ me’’ti…pe… tīhākārehi mutaṃ ‘‘diṭṭhaṃ me’’ti…pe… tīhākārehi mutaṃ ‘‘sutaṃ me’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa…pe… tīhākārehi mutaṃ ‘‘viññātañca me diṭṭhañcā’’ti…pe… tīhākārehi mutaṃ ‘‘viññātañca me sutañcā’’ti…pe… tīhākārehi mutaṃ ‘‘viññātañca me diṭṭhañca sutañcā’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa…pe…. De três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi percebido, 'eu soube'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi percebido, 'eu vi'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi percebido, 'eu ouvi', há uma ofensa pācittiya... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi percebido, 'eu soube e vi'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi percebido, 'eu soube e ouvi'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi percebido, 'eu soube, vi e ouvi', há uma ofensa pācittiya... [pe]... Tīhākārehi viññātaṃ ‘‘diṭṭhaṃ me’’ti…pe… tīhākārehi viññātaṃ ‘‘sutaṃ me’’ti …pe… tīhākārehi viññātaṃ ‘‘mutaṃ me’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa…pe… tīhākārehi viññātaṃ ‘‘diṭṭhañca me sutañcā’’ti…pe… tīhākārehi viññātaṃ ‘‘diṭṭhañca me mutañcā’’ti…pe… tīhākārehi viññātaṃ ‘‘diṭṭhañca me sutañca mutañcā’’ti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa…pe…. De três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi sabido, 'eu vi'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi sabido, 'eu ouvi'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi sabido, 'eu percebi', há uma ofensa pācittiya... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi sabido, 'eu vi e ouvi'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi sabido, 'eu vi e percebi'... [pe]... de três maneiras, para quem mente deliberadamente dizendo, sobre o que foi sabido, 'eu vi, ouvi e percebi', há uma ofensa pācittiya... [pe]... 9. Tīhākārehi diṭṭhe vematiko diṭṭhaṃ nokappeti, diṭṭhaṃ nassarati, diṭṭhaṃ pamuṭṭho hoti…pe… sute vematiko sutaṃ nokappeti, sutaṃ nassarati, sutaṃ pamuṭṭho hoti…pe… mute vematiko mutaṃ nokappeti, mutaṃ nassarati, mutaṃ pamuṭṭho hoti…pe… viññāte vematiko viññātaṃ nokappeti, viññātaṃ nassarati, viññātaṃ pamuṭṭho hoti… viññātañca me diṭṭhañcāti…pe… viññātaṃ pamuṭṭho hoti viññātañca me sutañcāti…pe… viññātaṃ pamuṭṭho hoti; viññātañca me mutañcāti…pe… viññātaṃ pamuṭṭho hoti; viññātañca me diṭṭhañca sutañcāti…pe… viññātaṃ pamuṭṭho [Pg.6] hoti; viññātañca me diṭṭhañca mutañcāti…pe… viññātaṃ pamuṭṭho hoti; viññātañca me diṭṭhañca sutañca mutañcāti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. 9. Por três razões, estando em dúvida sobre o que foi visto, ele não se convence do que foi visto, não se lembra do que foi visto, esquece o que foi visto... [pe]... estando em dúvida sobre o que foi ouvido, ele não se convence do que foi ouvido, não se lembra do que foi ouvido, esquece o que foi ouvido... [pe]... estando em dúvida sobre o que foi sentido, ele não se convence do que foi sentido, não se lembra do que foi sentido, esquece o que foi sentido... [pe]... estando em dúvida sobre o que foi cognizado, ele não se convence do que foi cognizado, não se lembra do que foi cognizado, esquece o que foi cognizado... esquecendo o que foi cognizado, ele diz: 'Eu cognizei e vi'... [pe]... esquecendo o que foi cognizado, ele diz: 'Eu cognizei e ouvi'... [pe]... esquecendo o que foi cognizado, ele diz: 'Eu cognizei e senti'... [pe]... esquecendo o que foi cognizado, ele diz: 'Eu cognizei, vi e ouvi'... [pe]... esquecendo o que foi cognizado, ele diz: 'Eu cognizei, vi e senti'... [pe]... esquecendo o que foi cognizado, ele diz: 'Eu cognizei, vi, ouvi e senti' — para aquele que profere uma mentira deliberada, há uma ofensa pācittiya. 10. Catūhākārehi…pe… pañcahākārehi…pe… chahākārehi…pe… sattahākārehi…pe… viññātaṃ pamuṭṭho hoti, viññātañca me diṭṭhañca sutañca mutañcāti sampajānamusā bhaṇantassa āpatti pācittiyassa – pubbevassa hoti ‘‘musā bhaṇissa’’nti, bhaṇantassa hoti ‘‘musā bhaṇāmī’’ti, bhaṇitassa hoti ‘‘musā mayā bhaṇita’’nti, vinidhāya diṭṭhiṃ, vinidhāya khantiṃ, vinidhāya ruciṃ, vinidhāya bhāvaṃ. 10. Por quatro razões... [pe]... por cinco razões... [pe]... por seis razões... [pe]... por sete razões... [pe]... esquecendo o que foi cognizado, ele diz: 'Eu cognizei, vi, ouvi e senti' — para aquele que profere uma mentira deliberada, há uma ofensa pācittiya. Antes de falar, ele pensa: 'Vou mentir'; enquanto fala, ele pensa: 'Estou mentindo'; após falar, ele pensa: 'Eu menti'; ocultando sua visão, ocultando sua aprovação, ocultando sua preferência, ocultando sua intenção. 11. Anāpatti davā bhaṇati, ravā bhaṇati. ‘‘Davā bhaṇati nāma sahasā bhaṇati. Ravā bhaṇati nāma ‘aññaṃ bhaṇissāmī’ti aññaṃ bhaṇati’’. Ummattakassa, ādikammikassāti. 11. Não há ofensa se ele fala por brincadeira, se fala por engano. 'Falar por brincadeira' significa falar precipitadamente. 'Falar por engano' significa falar uma coisa quando se pretendia dizer outra. Não há ofensa para quem está insano ou para o primeiro transgressor. Musāvādasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ paṭhamaṃ. O primeiro preceito de treinamento sobre a mentira está concluído. 2. Omasavādasikkhāpadaṃ 2. O preceito de treinamento sobre o insulto. 12. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū pesalehi bhikkhūhi saddhiṃ bhaṇḍantā pesale bhikkhū omasanti – jātiyāpi, nāmenapi, gottenapi, kammenapi, sippenapi, ābādhenapi, liṅgenapi, kilesenapi, āpattiyāpi; hīnenapi akkosena khuṃsenti vambhenti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū pesalehi bhikkhūhi saddhiṃ bhaṇḍantā pesale bhikkhū omasissanti – jātiyāpi, nāmenapi, gottenapi, kammenapi, sippenapi, ābādhenapi, liṅgenapi, kilesenapi, āpattiyāpi; hīnenapi akkosena khuṃsessanti vambhessantī’’ti! 12. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele tempo, os monges do grupo de seis, ao discutirem com monges de boa conduta, insultavam os monges de boa conduta — por nascimento, nome, clã, trabalho, ofício, doença, aparência física, deficiência, ofensa; e os depreciavam e humilhavam com insultos baixos. Aqueles monges de poucos desejos... [pe]... criticavam, queixavam-se e indignavam-se: 'Como podem os monges do grupo de seis, ao discutirem com monges de boa conduta, insultar os monges de boa conduta — por nascimento, nome, clã, trabalho, ofício, doença, aparência física, deficiência, ofensa; e depreciá-los e humilhá-los com insultos baixos?' Atha kho te bhikkhū chabbaggiye bhikkhū anekapariyāyena vigarahitvā bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, pesalehi [Pg.7] bhikkhūhi saddhiṃ bhaṇḍantā pesale bhikkhū omasatha – jātiyāpi…pe… hīnenapi akkosena khuṃsetha vambhethāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, pesalehi bhikkhūhi saddhiṃ bhaṇḍantā pesale bhikkhū omasissatha – jātiyāpi…pe… hīnenapi akkosena khuṃsessatha vambhessatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… vigarahitvā…pe… dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – Então, aqueles monges, tendo repreendido os monges do grupo de seis de muitas maneiras, relataram esse assunto ao Abençoado... [pe]... 'É verdade, monges, que vocês, ao discutirem com monges de boa conduta, insultam os monges de boa conduta — por nascimento... [pe]... e os depreciam e humilham com insultos baixos?' 'É verdade, Abençoado', responderam eles. O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... [pe]... 'Como podem vocês, homens tolos, ao discutirem com monges de boa conduta, insultar os monges de boa conduta — por nascimento... [pe]... e depreciá-los e humilhá-los com insultos baixos? Homens tolos, isso não conduz a inspirar fé naqueles que não têm fé...' Tendo-os repreendido... [pe]... e proferido um discurso sobre o Dhamma, ele se dirigiu aos monges: 13. ‘‘Bhūtapubbaṃ, bhikkhave, takkasilāyaṃ aññatarassa brāhmaṇassa nandivisālo nāma balībaddo ahosi. Atha kho, bhikkhave, nandivisālo balībaddo taṃ brāhmaṇaṃ etadavoca – ‘‘gaccha tvaṃ, brāhmaṇa, seṭṭhinā saddhiṃ sahassena abbhutaṃ karohi – mayhaṃ balībaddo sakaṭasataṃ atibaddhaṃ pavaṭṭessatī’’ti. Atha kho, bhikkhave, so brāhmaṇo seṭṭhinā saddhiṃ sahassena abbhutaṃ akāsi – mayhaṃ balībaddo sakaṭasataṃ atibaddhaṃ pavaṭṭessatīti. Atha kho, bhikkhave, so brāhmaṇo sakaṭasataṃ atibandhitvā nandivisālaṃ balībaddaṃ yuñjitvā etadavoca – ‘‘gaccha, kūṭa, vahassu, kūṭā’ti. Atha kho, bhikkhave, nandivisālo balībaddo tattheva aṭṭhāsi. Atha kho, bhikkhave, so brāhmaṇo sahassena parājito pajjhāyi. Atha kho, bhikkhave, nandivisālo balībaddo taṃ brāhmaṇaṃ etadavoca – ‘‘kissa tvaṃ, brāhmaṇa, pajjhāyasī’’ti? ‘Tathā hi panāhaṃ, bho, tayā sahassena parājito’’ti. ‘Kissa pana maṃ tvaṃ, brāhmaṇa, akūṭaṃ kūṭavādena pāpesi? Gaccha tvaṃ, brāhmaṇa, seṭṭhinā saddhiṃ dvīhi sahassehi abbhutaṃ karohi – ‘‘mayhaṃ balībaddo sakaṭasataṃ atibaddhaṃ pavaṭṭessatī’’ti. ‘‘Mā ca maṃ akūṭaṃ kūṭavādena pāpesī’’ti. Atha kho, bhikkhave, so brāhmaṇo seṭṭhinā saddhiṃ dvīhi sahassehi abbhutaṃ akāsi – ‘‘mayhaṃ balībaddo sakaṭasataṃ atibaddhaṃ pavaṭṭessatī’’ti. Atha kho, bhikkhave, so brāhmaṇo sakaṭasataṃ atibandhitvā nandivisālaṃ balībaddaṃ yuñjitvā etadavoca – ‘‘accha, bhadra, vahassu, bhadrā’’ti. Atha kho, bhikkhave, nandivisālo balībaddo sakaṭasataṃ atibaddhaṃ pavaṭṭesi. 13. No passado, monges, em Takkasilā, um certo brâmane tinha um touro chamado Nandivisāla. Então, monges, o touro Nandivisāla disse àquele brâmane: 'Vá, brâmane, e faça uma aposta de mil moedas com o comerciante, dizendo: "Meu touro puxará cem carroças atadas umas às outras".' Então, monges, aquele brâmane fez uma aposta de mil moedas com o comerciante, dizendo: 'Meu touro puxará cem carroças atadas umas às outras'. Então, monges, aquele brâmane, tendo atado as cem carroças e atrelado o touro Nandivisāla, disse-lhe: 'Vá, seu trapaceiro! Puxe, seu trapaceiro!' Então, monges, o touro Nandivisāla permaneceu parado exatamente onde estava. Então, monges, aquele brâmane, tendo perdido as mil moedas, ficou desolado. Então, monges, o touro Nandivisāla disse àquele brâmane: 'Por que você está desolado, brâmane?' 'Porque, meu caro, eu perdi mil moedas por sua causa.' 'Mas por que você, brâmane, chamou a mim, que não sou trapaceiro, de trapaceiro? Vá, brâmane, e faça uma aposta de duas mil moedas com o comerciante, dizendo: "Meu touro puxará cem carroças atadas umas às outras". E não me chame de trapaceiro, pois não sou trapaceiro.' Então, monges, aquele brâmane fez uma aposta de duas mil moedas com o comerciante, dizendo: 'Meu touro puxará cem carroças atadas umas às outras'. Então, monges, aquele brâmane, tendo atado as cem carroças e atrelado o touro Nandivisāla, disse-lhe: 'Vá, meu bom touro! Puxe, meu bom touro!' Então, monges, o touro Nandivisāla puxou as cem carroças atadas umas às outras. ‘‘Manāpameva [Pg.8] bhāseyya, nā, manāpaṃ kudācanaṃ; Manāpaṃ bhāsamānassa, garuṃ bhāraṃ udabbahi; Dhanañca naṃ alābhesi, tena ca, ttamano ahūti. Deve-se falar apenas palavras agradáveis, nunca palavras desagradáveis. Para aquele que fala palavras agradáveis, o touro puxou a pesada carga, fez com que ele ganhasse riqueza e, por causa disso, ficou satisfeito. ‘‘Tadāpi me, bhikkhave, amanāpā khuṃsanā vambhanā. Kimaṅgaṃ pana etarahi manāpā bhavissati khuṃsanā vambhanā? Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe…. ‘‘Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Mesmo naquela época, monges, quando eu era um animal, os insultos e as humilhações me eram desagradáveis. Como, então, agora os insultos e as humilhações poderiam ser agradáveis? Monges, isso não conduz a inspirar fé naqueles que não têm fé... [pe]... E assim, monges, vocês devem recitar este preceito de treinamento: 14. ‘‘Omasavāde pācittiya’’nti. 14. Para insultos, há uma ofensa pācittiya. 15. Omasavādo nāma dasahi ākārehi omasati – jātiyāpi, nāmenapi, gottenapi, kammenapi, sippenapi, ābādhenapi, liṅgenapi, kilesenapi, āpattiyāpi, akkosenapi. 15. O que é chamado de insulto é insultar por meio de dez aspectos: por nascimento, nome, clã, trabalho, ofício, doença, aparência física, deficiência, ofensa e abuso. Jāti nāma dve jātiyo – hīnā ca jāti ukkaṭṭhā ca jāti. Hīnā nāma jāti – caṇḍālajāti, venajāti, nesādajāti, rathakārajāti, pukkusajāti. Esā hīnā nāma jāti. Ukkaṭṭhā nāma jāti – khattiyajāti, brāhmaṇajāti. Esā ukkaṭṭhā nāma jāti. Nascimento: existem dois tipos de nascimento — o nascimento baixo e o nascimento alto. O nascimento baixo é: o nascimento de caṇḍāla, o nascimento de tecelão de bambu, o nascimento de caçador, o nascimento de fabricante de carruagens, o nascimento de varredor de lixo. Este é o nascimento baixo. O nascimento alto é: o nascimento de khattiya, o nascimento de brâmane. Este é o nascimento alto. Nāmaṃ nāma dve nāmāni – hīnañca nāmaṃ ukkaṭṭhañca nāmaṃ. Hīnaṃ nāma nāmaṃ – avakaṇṇakaṃ, javakaṇṇakaṃ, dhaniṭṭhakaṃ, saviṭṭhakaṃ, kulavaḍḍhakaṃ, tesu tesu vā pana janapadesu oññātaṃ avaññātaṃ hīḷitaṃ paribhūtaṃ acittīkataṃ, etaṃ hīnaṃ nāma nāmaṃ. Ukkaṭṭhaṃ nāma nāmaṃ – buddhappaṭisaṃyuttaṃ, dhammappaṭisaṃyuttaṃ, saṅghappaṭisaṃyuttaṃ, tesu tesu vā pana janapadesu anoññātaṃ anavaññātaṃ ahīḷitaṃ aparibhūtaṃ cittīkataṃ, etaṃ ukkaṭṭhaṃ nāma nāmaṃ. Nome: existem dois tipos de nomes — o nome baixo e o nome alto. O nome baixo é: Avakaṇṇaka, Javakaṇṇaka, Dhaniṭṭhaka, Saviṭṭhaka, Kulavaḍḍhaka, ou qualquer nome que, em várias regiões, seja considerado inferior, desprezado, rejeitado, humilhado e desrespeitado. Este é o nome baixo. O nome alto é: nomes associados ao Buda, nomes associados ao Dhamma, nomes associados ao Saṅgha, ou qualquer nome que, em várias regiões, não seja considerado inferior, não seja desprezado, não seja rejeitado, não seja humilhado e seja respeitado. Este é o nome alto. Gottaṃ nāma dve gottāni – hīnañca gottaṃ ukkaṭṭhañca gottaṃ. Hīnaṃ nāma gottaṃ – kosiyagottaṃ, bhāradvājagottaṃ, tesu tesu vā pana janapadesu oññātaṃ avaññātaṃ hīḷitaṃ paribhūtaṃ acittīkataṃ, etaṃ hīnaṃ nāma gottaṃ. Ukkaṭṭhaṃ nāma gottaṃ – gotamagottaṃ, moggallānagottaṃ, kaccānagottaṃ, vāsiṭṭhagottaṃ, tesu tesu vā pana janapadesu anoññātaṃ anavaññātaṃ ahīḷitaṃ aparibhūtaṃ cittīkataṃ, etaṃ ukkaṭṭhaṃ nāma gottaṃ. Clã: existem dois tipos de clãs — o clã baixo e o clã alto. O clã baixo é: o clã Kosiya, o clã Bhāradvāja, ou qualquer clã que, em várias regiões, seja considerado inferior, desprezado, rejeitado, humilhado e desrespeitado. Este é o clã baixo. O clã alto é: o clã Gotama, o clã Moggallāna, o clã Kaccāna, o clã Vāsiṭṭha, ou qualquer clã que, em várias regiões, não seja considerado inferior, não seja desprezado, não seja rejeitado, não seja humilhado e seja respeitado. Este é o clã alto. Kammaṃ nāma dve kammāni – hīnañca kammaṃ ukkaṭṭhañca kammaṃ. Hīnaṃ nāma kammaṃ – koṭṭhakakammaṃ, pupphachaḍḍakakammaṃ, tesu tesu vā pana janapadesu oññātaṃ avaññātaṃ hīḷitaṃ paribhūtaṃ acittīkataṃ, etaṃ hīnaṃ nāma kammaṃ. Ukkaṭṭhaṃ nāma kammaṃ – kasi, [Pg.9] vaṇijjā, gorakkhā, tesu tesu vā pana janapadesu anoññātaṃ anavaññātaṃ ahīḷitaṃ aparibhūtaṃ cittīkataṃ. Etaṃ ukkaṭṭhaṃ nāma kammaṃ. Trabalho: existem dois tipos de trabalho — o trabalho baixo e o trabalho alto. O trabalho baixo é: o trabalho de pedreiro, o trabalho de varredor de flores murchas, ou qualquer trabalho que, em várias regiões, seja considerado inferior, desprezado, rejeitado, humilhado e desrespeitado. Este é o trabalho baixo. O trabalho alto é: a agricultura, o comércio, a pecuária, ou qualquer trabalho que, em várias regiões, não seja considerado inferior, não seja desprezado, não seja rejeitado, não seja humilhado e seja respeitado. Este é o trabalho alto. Sippaṃ nāma dve sippāni – hīnañca sippaṃ ukkaṭṭhañca sippaṃ. Hīnaṃ nāma sippaṃ – naḷakārasippaṃ, kumbhakārasippaṃ, pesakārasippaṃ, cammakārasippaṃ, nahāpitasippaṃ, tesu tesu vā pana janapadesu oññātaṃ avaññātaṃ hīḷitaṃ paribhūtaṃ acittīkataṃ. Etaṃ hīnaṃ nāma sippaṃ. Ukkaṭṭhaṃ nāma sippaṃ – muddā, gaṇanā, lekhā, tesu tesu vā pana janapadesu anoññātaṃ anavaññātaṃ ahīḷitaṃ aparibhūtaṃ cittīkataṃ, etaṃ ukkaṭṭhaṃ nāma sippaṃ. Ofício: existem dois tipos de ofícios — o ofício baixo e o ofício alto. O ofício baixo é: o ofício de tecelão de juncos, o ofício de oleiro, o ofício de tecelão, o ofício de curtidor de couro, o ofício de barbeiro, ou qualquer ofício que, em várias regiões, seja considerado inferior, desprezado, rejeitado, humilhado e desrespeitado. Este é o ofício baixo. O ofício alto é: a contagem pelos dedos, a aritmética, a escrita, ou qualquer ofício que, em várias regiões, não seja considerado inferior, não seja desprezado, não seja rejeitado, não seja humilhado e seja respeitado. Este é o ofício alto. Sabbepi ābādhā hīnā, apica madhumeho ābādho ukkaṭṭho. Todas as doenças são consideradas baixas, mas o diabetes é considerado alto. Liṅgaṃ nāma dve liṅgāni – hīnañca liṅgaṃ ukkaṭṭhañca liṅgaṃ. Hīnaṃ nāma liṅgaṃ – atidīghaṃ, atirassaṃ, atikaṇhaṃ, accodātaṃ, etaṃ hīnaṃ nāma liṅgaṃ. Ukkaṭṭhaṃ nāma liṅgaṃ – nātidīghaṃ, nātirassaṃ, nātikaṇhaṃ, nāccodātaṃ. Etaṃ ukkaṭṭhaṃ nāma liṅgaṃ. Aparência física: existem dois tipos de aparência física — a aparência baixa e a aparência alta. A aparência baixa é: ser excessivamente alto, excessivamente baixo, excessivamente escuro, excessivamente claro. Esta é a aparência baixa. A aparência alta é: não ser excessivamente alto, não ser excessivamente baixo, não ser excessivamente escuro, não ser excessivamente claro. Esta é a aparência alta. Sabbepi kilesā hīnā. Todas as deficiências são consideradas baixas. Sabbāpi āpattiyo hīnā. Apica, sotāpattisamāpatti ukkaṭṭhā. Todas as ofensas são consideradas baixas, mas a realização da entrada na corrente é considerada alta. Akkoso nāma dve akkosā – hīno ca akkoso ukkaṭṭho ca akkoso. Hīno nāma akkoso – oṭṭhosi, meṇḍosi, goṇosi, gadrabhosi, tiracchānagatosi, nerayikosi; natthi tuyhaṃ sugati, duggati yeva tuyhaṃ pāṭikaṅkhāti, yakārena vā bhakārena vā, kāṭakoṭacikāya vā, eso hīno nāma akkoso. Ukkaṭṭho nāma akkoso – paṇḍitosi, byattosi, medhāvīsi, bahussutosi, dhammakathikosi, natthi tuyhaṃ duggati, sugatiyeva tuyhaṃ pāṭikaṅkhāti, eso ukkaṭṭho nāma akkoso. Abuso: existem dois tipos de abusos — o abuso baixo e o abuso alto. O abuso baixo é dizer: 'Você é um camelo, você é um carneiro, você é um boi, você é um jumento, você é um animal, você é um ser do inferno; não há destino feliz para você, apenas um destino infeliz é o que lhe espera', ou abusar usando a letra 'ya', a letra 'bha', ou referindo-se aos órgãos genitais masculinos ou femininos. Este é o abuso baixo. O abuso alto é dizer: 'Você é sábio, você é inteligente, você é perspicaz, você é muito instruído, você é um pregador do Dhamma; não há destino infeliz para você, apenas um destino feliz é o que lhe espera'. Este é o abuso alto. 16. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo hīnena hīnaṃ vadeti, caṇḍālaṃ venaṃ nesādaṃ rathakāraṃ pukkusaṃ – ‘‘caṇḍālosi, venosi, nesādosi, rathakārosi, pukkusosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. 16. Se um monge plenamente ordenado, desejando depreciar, humilhar ou envergonhar outro monge plenamente ordenado, refere-se a alguém de nascimento baixo com termos de nascimento baixo — a um caṇḍāla, a um tecelão de bambu, a um caçador, a um fabricante de carruagens, a um varredor de lixo — dizendo: 'Você é um caṇḍāla, você é um tecelão de bambu, você é um caçador, você é um fabricante de carruagens, você é um varredor de lixo', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. Upasampanno [Pg.10] upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo hīnena ukkaṭṭhaṃ vadeti, khattiyaṃ brāhmaṇaṃ – ‘‘caṇḍālosi, venosi, nesādosi, rathakārosi, pukkusosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando depreciar, humilhar ou envergonhar outro monge plenamente ordenado, refere-se a alguém de nascimento alto com termos de nascimento baixo — a um khattiya, a um brâmane — dizendo: 'Você é um caṇḍāla, você é um tecelão de bambu, você é um caçador, você é um fabricante de carruagens, você é um varredor de lixo', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo ukkaṭṭhena hīnaṃ vadeti, caṇḍālaṃ venaṃ nesādaṃ rathakāraṃ pukkusaṃ – ‘‘khattiyosi, brāhmaṇosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando depreciar, humilhar ou envergonhar outro monge plenamente ordenado, refere-se a alguém de nascimento baixo com termos de nascimento alto — a um caṇḍāla, a um tecelão de bambu, a um caçador, a um fabricante de carruagens, a um varredor de lixo — dizendo: 'Você é um khattiya, você é um brâmane', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo ukkaṭṭhena ukkaṭṭhaṃ vadeti, khattiyaṃ brāhmaṇaṃ – ‘‘khattiyosi, brāhmaṇosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando depreciar, humilhar ou envergonhar outro monge plenamente ordenado, refere-se a alguém de nascimento alto com termos de nascimento alto — a um khattiya, a um brâmane — dizendo: 'Você é um khattiya, você é um brâmane', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. 17. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo hīnena hīnaṃ vadeti, avakaṇṇakaṃ javakaṇṇakaṃ dhaniṭṭhakaṃ saviṭṭhakaṃ kulavaḍḍhakaṃ – ‘‘avakaṇṇakosi, javakaṇṇakosi, dhaniṭṭhakosi, saviṭṭhakosi, kulavaḍḍhakosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. 17. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de nome inferior com um nome inferior, a saber, Avakaṇṇaka, Javakaṇṇaka, Dhaniṭṭhaka, Saviṭṭhaka ou Kulavaḍḍhaka, dizendo: 'Você é Avakaṇṇaka, você é Javakaṇṇaka, você é Dhaniṭṭhaka, você é Saviṭṭhaka, você é Kulavaḍḍhaka', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo hīnena ukkaṭṭhaṃ vadeti, buddharakkhitaṃ dhammarakkhitaṃ saṅgharakkhitaṃ – ‘‘avakaṇṇakosi, javakaṇṇakosi, dhaniṭṭhakosi, saviṭṭhakosi, kulavaḍḍhakosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de nome superior com um nome inferior, a saber, Buddharakkhita, Dhammarakkhita ou Saṅgharakkhita, dizendo: 'Você é Avakaṇṇaka, você é Javakaṇṇaka, você é Dhaniṭṭhaka, você é Saviṭṭhaka, você é Kulavaḍḍhaka', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo ukkaṭṭhena hīnaṃ vadeti, avakaṇṇakaṃ javakaṇṇakaṃ dhaniṭṭhakaṃ saviṭṭhakaṃ kulavaḍḍhakaṃ – ‘‘buddharakkhitosi, dhammarakkhitosi, saṅgharakkhitosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de nome inferior com um nome superior, a saber, Avakaṇṇaka, Javakaṇṇaka, Dhaniṭṭhaka, Saviṭṭhaka ou Kulavaḍḍhaka, dizendo: 'Você é Buddharakkhita, você é Dhammarakkhita, você é Saṅgharakkhita', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo ukkaṭṭhena ukaṭṭhaṃ vadeti, buddharakkhitaṃ dhammarakkhitaṃ saṅgharakkhitaṃ – ‘‘buddharakkhitosi, dhammarakkhitosi, saṅgharakkhitosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de nome superior com um nome superior, a saber, Buddharakkhita, Dhammarakkhita ou Saṅgharakkhita, dizendo: 'Você é Buddharakkhita, você é Dhammarakkhita, você é Saṅgharakkhita', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. 18. Upasampanno [Pg.11] upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo hīnena hīnaṃ vadeti, kosiyaṃ bhāradvājaṃ – ‘‘kosiyosi, bhāradvājosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. 18. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de linhagem inferior com uma linhagem inferior, a saber, Kosiya ou Bhāradvāja, dizendo: 'Você é Kosiya, você é Bhāradvāja', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo hīnena ukkaṭṭhaṃ vadeti, gotamaṃ moggallānaṃ kaccānaṃ vāsiṭṭhaṃ – ‘‘kosiyosi, bhāradvājosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de linhagem superior com uma linhagem inferior, a saber, Gotama, Moggallāna, Kaccāna ou Vāsiṭṭha, dizendo: 'Você é Kosiya, você é Bhāradvāja', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo ukkaṭṭhena hīnaṃ vadeti, kosiyaṃ bhāradvājaṃ – ‘‘gotamosi, moggallānosi, kaccānosi, vāsiṭṭhosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de linhagem inferior com uma linhagem superior, a saber, Kosiya ou Bhāradvāja, dizendo: 'Você é Gotama, você é Moggallāna, você é Kaccāna, você é Vāsiṭṭha', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo ukkaṭṭhena ukkaṭṭhaṃ vadeti, gotamaṃ moggallānaṃ kaccānaṃ vāsiṭṭhaṃ – ‘‘gotamosi, moggallānosi, kaccānosi, vāsiṭṭhosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de linhagem superior com uma linhagem superior, a saber, Gotama, Moggallāna, Kaccāna ou Vāsiṭṭha, dizendo: 'Você é Gotama, você é Moggallāna, você é Kaccāna, você é Vāsiṭṭha', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. 19. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo hīnena hīnaṃ vadeti, koṭṭhakaṃ pupphachaḍḍakaṃ – ‘‘koṭṭhakosi, pupphachaḍḍakosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. 19. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de ocupação inferior com uma ocupação inferior, a saber, um guardião de celeiro ou um limpador de flores descartadas, dizendo: 'Você é um guardião de celeiro, você é um limpador de flores descartadas', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo hīnena ukkaṭṭhaṃ vadeti, kassakaṃ vāṇijaṃ gorakkhaṃ – ‘‘koṭṭhakosi, pupphachaḍḍakosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de ocupação superior com uma ocupação inferior, a saber, um agricultor, um comerciante ou um criador de gado, dizendo: 'Você é um guardião de celeiro, você é um limpador de flores descartadas', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo ukkaṭṭhena hīnaṃ vadeti, koṭṭhakaṃ pupphachaḍḍakaṃ – ‘‘kassakosi, vāṇijosi, gorakkhosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de ocupação inferior com uma ocupação superior, a saber, um guardião de celeiro ou um limpador de flores descartadas, dizendo: 'Você é um agricultor, você é um comerciante, você é um criador de gado', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo ukkaṭṭhena ukkaṭṭhaṃ vadeti, kassakaṃ vāṇijaṃ gorakkhaṃ – ‘‘kassakosi, vāṇijosi, gorakkhosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de ocupação superior com uma ocupação superior, a saber, um agricultor, um comerciante ou um criador de gado, dizendo: 'Você é um agricultor, você é um comerciante, você é um criador de gado', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. 20. Upasampanno [Pg.12] upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo hīnena hīnaṃ vadeti, naḷakāraṃ kumbhakāraṃ pesakāraṃ cammakāraṃ nahāpitaṃ – ‘‘naḷakārosi, kumbhakārosi, pesakārosi, cammakārosi, nahāpitosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. 20. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de ofício inferior com um ofício inferior, a saber, um tecelão de juncos, um oleiro, um tecelão, um curtidor de couro ou um barbeiro, dizendo: 'Você é um tecelão de juncos, você é um oleiro, você é um tecelão, você é um curtidor de couro, você é um barbeiro', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo hīnena ukkaṭṭhaṃ vadeti, muddikaṃ gaṇakaṃ lekhakaṃ – ‘‘naḷakārosi, kumbhakārosi, pesakārosi, cammakārosi, nahāpitosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de ofício superior com um ofício inferior, a saber, um calculador manual, um contador ou um escriba, dizendo: 'Você é um tecelão de juncos, você é um oleiro, você é um tecelão, você é um curtidor de couro, você é um barbeiro', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo ukkaṭṭhena hīnaṃ vadeti, naḷakāraṃ kumbhakāraṃ pesakāraṃ cammakāraṃ nahāpitaṃ – ‘‘muddikosi, gaṇakosi, lekhakosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de ofício inferior com um ofício superior, a saber, um tecelão de juncos, um oleiro, um tecelão, um curtidor de couro ou um barbeiro, dizendo: 'Você é um calculador manual, você é um contador, você é um escriba', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo ukkaṭṭhena ukkaṭṭhaṃ vadeti, muddikaṃ gaṇakaṃ lekhakaṃ – ‘‘muddikosi, gaṇakosi, lekhakosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de ofício superior com um ofício superior, a saber, um calculador manual, um contador ou um escriba, dizendo: 'Você é um calculador manual, você é um contador, você é um escriba', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. 21. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo hīnena hīnaṃ vadeti, kuṭṭhikaṃ gaṇḍikaṃ kilāsikaṃ sosikaṃ apamārikaṃ – ‘‘kuṭṭhikosi, gaṇḍikosi, kilāsikosi, sosikosi, apamārikosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. 21. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de doença inferior com uma doença inferior, a saber, um leproso, alguém com tumores, alguém com micose, alguém com tuberculose ou um epilético, dizendo: 'Você é um leproso, você tem tumores, você tem micose, você tem tuberculose, você é um epilético', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo hīnena ukkaṭṭhaṃ vadeti, madhumehikaṃ – ‘‘kuṭṭhikosi, gaṇḍikosi, kilāsikosi, sosikosi, apamārikosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de doença superior com uma doença inferior, a saber, um diabético, dizendo: 'Você é um leproso, você tem tumores, você tem micose, você tem tuberculose, você é um epilético', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo ukkaṭṭhena hīnaṃ vadeti, kuṭṭhikaṃ gaṇḍikaṃ kilāsikaṃ sosikaṃ apamārikaṃ – ‘‘madhumehikosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de doença inferior com uma doença superior, a saber, um leproso, alguém com tumores, alguém com micose, alguém com tuberculose ou um epilético, dizendo: 'Você é um diabético', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno [Pg.13] upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo ukkaṭṭhena ukkaṭṭhaṃ vadeti, madhumehikaṃ – ‘‘madhumehikosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de doença superior com uma doença superior, a saber, um diabético, dizendo: 'Você é um diabético', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. 22. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo hīnena hīnaṃ vadeti, atidīghaṃ atirassaṃ atikaṇhaṃ accodātaṃ – ‘‘atidīghosi, atirassosi, atikaṇhosi, accodātosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. 22. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de aparência inferior com uma aparência inferior, a saber, alguém alto demais, baixo demais, escuro demais ou claro demais, dizendo: 'Você é alto demais, você é baixo demais, você é escuro demais, você é claro demais', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo hīnena ukkaṭṭhaṃ vadeti, nātidīghaṃ nātirassaṃ nātikaṇhaṃ nāccodātaṃ – ‘‘atidīghosi, atirassosi, atikaṇhosi, accodātosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de aparência superior com uma aparência inferior, a saber, alguém não muito alto, não muito baixo, não muito escuro ou não muito claro, dizendo: 'Você é alto demais, você é baixo demais, você é escuro demais, você é claro demais', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo ukkaṭṭhena hīnaṃ vadeti, atidīghaṃ atirassaṃ atikaṇhaṃ accodātaṃ – ‘‘nātidīghosi, nātirassosi, nātikaṇhosi, nāccodātosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de aparência inferior com uma aparência superior, a saber, alguém alto demais, baixo demais, escuro demais ou claro demais, dizendo: 'Você não é muito alto, você não é muito baixo, você não é muito escuro, você não é muito claro', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo ukkaṭṭhena ukkaṭṭhaṃ vadeti, nātidīghaṃ nātirassaṃ nātikaṇhaṃ nāccodātaṃ – ‘‘nātidīghosi, nātirassosi, nātikaṇhosi, nāccodātosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de aparência superior com uma aparência superior, a saber, alguém não muito alto, não muito baixo, não muito escuro ou não muito claro, dizendo: 'Você não é muito alto, você não é muito baixo, você não é muito escuro, você não é muito claro', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. 23. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo hīnena hīnaṃ vadeti, rāgapariyuṭṭhitaṃ dosapariyuṭṭhitaṃ mohapariyuṭṭhitaṃ – ‘‘rāgapariyuṭṭhitosi, dosapariyuṭṭhitosi, mohapariyuṭṭhitosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. 23. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém com máculas inferiores com uma acusação de mácula inferior, a saber, alguém dominado pela cobiça, dominado pela aversão ou dominado pela ilusão, dizendo: 'Você é dominado pela cobiça, você é dominado pela aversão, você é dominado pela ilusão', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo hīnena ukkaṭṭhaṃ vadeti, vītarāgaṃ vītadosaṃ vītamohaṃ – ‘‘rāgapariyuṭṭhitosi, dosapariyuṭṭhitosi, mohapariyuṭṭhitosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém livre de máculas com uma acusação de mácula inferior, a saber, alguém livre de cobiça, livre de aversão ou livre de ilusão, dizendo: 'Você é dominado pela cobiça, você é dominado pela aversão, você é dominado pela ilusão', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo ukkaṭṭhena hīnaṃ vadeti, rāgapariyuṭṭhitaṃ dosapariyuṭṭhitaṃ mohapariyuṭṭhitaṃ [Pg.14] – ‘‘vītarāgosi, vītadososi, vītamohosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém dominado por máculas com uma declaração de mácula superior, a saber, alguém dominado pela cobiça, dominado pela aversão ou dominado pela ilusão, dizendo: 'Você é livre de cobiça, você é livre de aversão, você é livre de ilusão', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo ukkaṭṭhena ukkaṭṭhaṃ vadeti, vītarāgaṃ vītadosaṃ vītamohaṃ – ‘‘vītarāgosi, vītadososi, vītamohosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém livre de máculas com uma declaração de mácula superior, a saber, alguém livre de cobiça, livre de aversão ou livre de ilusão, dizendo: 'Você é livre de cobiça, você é livre de aversão, você é livre de ilusão', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. 24. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo hīnena hīnaṃ vadeti, pārājikaṃ ajjhāpannaṃ saṅghādisesaṃ ajjhāpannaṃ thullaccayaṃ ajjhāpannaṃ pācittiyaṃ ajjhāpannaṃ pāṭidesanīyaṃ ajjhāpannaṃ dukkaṭaṃ ajjhāpannaṃ dubbhāsitaṃ ajjhāpannaṃ – ‘‘pārājikaṃ ajjhāpannosi, saṅghādisesaṃ ajjhāpannosi, thullaccayaṃ ajjhāpannosi, pācittiyaṃ ajjhāpannosi, pāṭidesanīyaṃ ajjhāpannosi, dukkaṭaṃ ajjhāpannosi, dubbhāsitaṃ ajjhāpannosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. 24. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém que cometeu uma ofensa inferior com uma acusação de ofensa inferior, a saber, alguém que cometeu uma ofensa pārājika, saṅghādisesa, thullaccaya, pācittiya, pāṭidesanīya, dukkaṭa ou dubbhāsita, dizendo: 'Você cometeu uma ofensa pārājika, você cometeu uma ofensa saṅghādisesa, você cometeu uma ofensa thullaccaya, você cometeu uma ofensa pācittiya, você cometeu uma ofensa pāṭidesanīya, você cometeu uma ofensa dukkaṭa, você cometeu uma ofensa dubbhāsita', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo hīnena ukkaṭṭhaṃ vadeti, sotāpannaṃ – ‘‘pārājikaṃ ajjhāpannosi…pe… dubbhāsitaṃ ajjhāpannosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de estado superior com uma acusação de ofensa inferior, a saber, um sotāpanna, dizendo: 'Você cometeu uma ofensa pārājika... [e assim por diante]... você cometeu uma ofensa dubbhāsita', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo ukkaṭṭhena hīnaṃ vadeti, pārājikaṃ ajjhāpannaṃ…pe… dubbhāsitaṃ ajjhāpannaṃ – ‘‘sotāpannosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém que cometeu uma ofensa inferior com uma declaração de estado superior, a saber, alguém que cometeu uma ofensa pārājika... [e assim por diante]... ou dubbhāsita, dizendo: 'Você é um sotāpanna', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo ukkaṭṭhena ukkaṭṭhaṃ vadeti, sotāpannaṃ – ‘‘sotāpannosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de estado superior com uma declaração de estado superior, a saber, um sotāpanna, dizendo: 'Você é um sotāpanna', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. 25. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo hīnena hīnaṃ vadeti, oṭṭhaṃ meṇḍaṃ goṇaṃ gadrabhaṃ tiracchānagataṃ nerayikaṃ – ‘‘oṭṭhosi, meṇḍosi, goṇosi, gadrabhosi, tiracchānagatosi, nerayikosi, natthi tuyhaṃ sugati, duggati yeva tuyhaṃ pāṭikaṅkhā’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. 25. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de condição inferior com um insulto inferior, a saber, um camelo, um carneiro, um boi, um jumento, um animal ou um ser do inferno, dizendo: 'Você é um camelo, você é um carneiro, você é um boi, você é um jumento, você é um animal, você é um ser do inferno; não há destino feliz para você, apenas um destino infeliz é de se esperar para você', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno [Pg.15] upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo hīnena ukkaṭṭhaṃ vadeti, paṇḍitaṃ byattaṃ medhāvi bahussutaṃ dhammakathikaṃ – ‘‘oṭṭhosi, meṇḍosi, goṇosi, gadrabhosi, tiracchānagatosi, nerayikosi; natthi tuyhaṃ sugati, duggati yeva tuyhaṃ pāṭikaṅkhā’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando envergonhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a alguém de condição superior com um insulto inferior, a saber, um sábio, um homem inteligente, um homem perspicaz, um erudito ou um pregador do Dhamma, dizendo: 'Você é um camelo, você é um carneiro, você é um boi, você é um jumento, você é um animal, você é um ser do inferno; não há destino feliz para você, apenas um destino infeliz é de se esperar para você', a cada palavra dita, incorre-se em uma ofensa de pācittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo ukkaṭṭhena hīnaṃ vadeti, oṭṭhaṃ meṇḍaṃ goṇaṃ gadrabhaṃ tiracchānagataṃ nerayikaṃ – ‘‘paṇḍitosi, byattosi, medhāvīsi, bahussutosi, dhammakathikosi, natthi tuyhaṃ duggati, sugati yeva tuyhaṃ pāṭikaṅkhā’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando humilhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a um de condição baixa com termos elevados — a um camelo, a um carneiro, a um boi, a um jumento, a um animal, a um ser do inferno —, dizendo: 'Você é sábio, você é hábil, você é perspicaz, você é muito instruído, você é um pregador do Dhamma; não há destino infeliz para você, somente um destino feliz é de se esperar para você'; a cada palavra dita, há uma ofensa de Pacittiya. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo ukkaṭṭhena ukkaṭṭhaṃ vadeti, paṇḍitaṃ byattaṃ medhāviṃ bahussutaṃ dhammakathikaṃ – ‘‘paṇḍitosi, byattosi, medhāvīsi, bahussutosi, dhammakathikosi, natthi tuyhaṃ duggati, sugati yeva tuyhaṃ pāṭikaṅkhā’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando humilhar outro monge plenamente ordenado, dirige-se a um de condição elevada com termos elevados — a um sábio, a um hábil, a um perspicaz, a um muito instruído, a um pregador do Dhamma —, dizendo: 'Você é sábio, você é hábil, você é perspicaz, você é muito instruído, você é um pregador do Dhamma; não há destino infeliz para você, somente um destino feliz é de se esperar para você'; a cada palavra dita, há uma ofensa de Pacittiya. 26. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo evaṃ vadeti, ‘‘santi idhekacce caṇḍālā venā nesādā rathakārā pukkusā’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya dukkaṭassa. 26. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando humilhar outro monge plenamente ordenado, fala desta maneira: 'Existem alguns aqui que são párias, tecedores de bambu, caçadores, fabricantes de carruagens, varredores de lixo'; a cada palavra dita, há uma ofensa de má conduta. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo evaṃ vadeti, ‘‘santi idhekacce khattiyā, brāhmaṇā’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya dukkaṭassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando humilhar outro monge plenamente ordenado, fala desta maneira: 'Existem alguns aqui que são nobres, brâmanes'; a cada palavra dita, há uma ofensa de má conduta. 27. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo evaṃ vadeti, ‘‘santi idhekacce avakaṇṇakā javakaṇṇakā dhaniṭṭhakā saviṭṭhakā kulavaḍḍhakā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Santi idhekacce buddharakkhitā dhammarakkhitā saṅgharakkhitā’’ti bhaṇati …pe…. ‘‘Santi idhekacce kosiyā bhāradvājā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Santi idhekacce gotamā moggallānā kaccānā vāsiṭṭhā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Santi idhekacce koṭṭhakā pupphachaḍḍakā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Santi idhekacce kassakā vāṇijā gorakkhā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Santi idhekacce naḷakārā kumbhakārā [Pg.16] pesakārā cammakārā nahāpitā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Santi idhekacce muddikā gaṇakā lekhakā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Santi idhekacce kuṭṭhikā gaṇḍikā kilāsikā sosikā apamārikā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Santi idhekacce madhumehikā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Santi idhekacce atidīghā atirassā atikaṇhā accodātā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Santi idhekacce nātidīghā nātirassā nātikaṇhā nāccodātā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Santi idhekacce rāgapariyuṭṭhitā dosapariyuṭṭhitā mohapariyuṭṭhitā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Santi idhekacce vītarāgā vītadosā vītamohā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Santi idhekacce pārājikaṃ ajjhāpannā…pe… dubbhāsitaṃ ajjhāpannā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Santi idhekacce sotāpannā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Santi idhekacce oṭṭhā meṇḍā goṇā gadrabhā tiracchānagatā nerayikā, natthi tesaṃ sugati, duggatiyeva tesaṃ pāṭikaṅkhā’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya dukkaṭassa. 27. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando humilhar outro monge plenamente ordenado, fala desta maneira: 'Existem alguns aqui que são chamados Avakaṇṇaka, Javakaṇṇaka, Dhaniṭṭhaka, Saviṭṭhaka, Kulavaḍḍhaka'... [pe]... 'Existem alguns aqui que são chamados Buddharakkhita, Dhammarakkhita, Saṅgharakkhita'... [pe]... 'Existem alguns aqui que pertencem ao clã Kosiya, ao clã Bhāradvāja'... [pe]... 'Existem alguns aqui que pertencem ao clã Gotama, Moggallāna, Kaccāna, Vāsiṭṭha'... [pe]... 'Existem alguns aqui que são cortadores de pedra, varredores de flores'... [pe]... 'Existem alguns aqui que são agricultores, comerciantes, criadores de gado'... [pe]... 'Existem alguns aqui que são artesãos de junco, oleiros, tecelões, trabalhadores de couro, barbeiros'... [pe]... 'Existem alguns aqui que são calculadores manuais, contadores, escribas'... [pe]... 'Existem alguns aqui que são leprosos, que têm tumores, que têm eczema, que são tuberculosos, que são epiléticos'... [pe]... 'Existem alguns aqui que são diabéticos'... [pe]... 'Existem alguns aqui que são muito altos, muito baixos, muito escuros, muito claros'... [pe]... 'Existem alguns aqui que não são muito altos, não são muito baixos, não são muito escuros, não são muito claros'... [pe]... 'Existem alguns aqui que são dominados pela cobiça, dominados pela raiva, dominados pela ilusão'... [pe]... 'Existem alguns aqui que são livres da cobiça, livres da raiva, livres da ilusão'... [pe]... 'Existem alguns aqui que cometeram uma ofensa Pārājika... [pe]... que cometeram uma ofensa Dubbhāsita'... [pe]... 'Existem alguns aqui que são entrados na corrente (sotāpannas)'... [pe]... 'Existem alguns aqui que são camelos, carneiros, bois, jumentos, animais, seres do inferno; não há destino feliz para eles, somente um destino infeliz é de se esperar para eles'; a cada palavra dita, há uma ofensa de má conduta. 28. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo evaṃ vadeti, ‘‘santi idhekacce paṇḍitā byattā, medhāvī bahussutā dhammakathikā, natthi tesaṃ duggati, sugatiyeva tesaṃ pāṭikaṅkhā’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya dukkaṭassa. 28. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando humilhar outro monge plenamente ordenado, fala desta maneira: 'Existem alguns aqui que são sábios, hábeis, perspicazes, muito instruídos, pregadores do Dhamma; não há destino infeliz para eles, somente um destino feliz é de se esperar para eles'; a cada palavra dita, há uma ofensa de má conduta. 29. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo evaṃ vadeti, ‘‘ye nūna caṇḍālā venā nesādā rathakārā pukkusā’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya dukkaṭassa…pe…. 29. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando humilhar outro monge plenamente ordenado, fala desta maneira: 'Aqueles que existem são certamente párias, tecedores de bambu, caçadores, fabricantes de carruagens, varredores de lixo'; a cada palavra dita, há uma ofensa de má conduta... [pe] Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo evaṃ vadeti, ‘‘ye nūna paṇḍitā byattā medhāvī bahussutā dhammakathikā’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya dukkaṭassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando humilhar outro monge plenamente ordenado, fala desta maneira: 'Aqueles que existem são certamente sábios, hábeis, perspicazes, muito instruídos, pregadores do Dhamma'; a cada palavra dita, há uma ofensa de má conduta. 30. Upasampanno upasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo evaṃ vadeti, ‘‘na mayaṃ caṇḍālā venā nesādā rathakārā pukkusā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Na mayaṃ paṇḍitā byattā medhāvī bahussutā dhammakathikā, natthamhākaṃ duggati, sugatiyeva amhākaṃ pāṭikaṅkhā’’ti bhaṇati. Āpatti vācāya, vācāya dukkaṭassa. 30. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando humilhar outro monge plenamente ordenado, fala desta maneira: 'Nós não somos párias, tecedores de bambu, caçadores, fabricantes de carruagens, varredores de lixo'... [pe]... 'Nós não somos sábios, hábeis, perspicazes, muito instruídos, pregadores do Dhamma; não há destino infeliz para nós, somente um destino feliz é de se esperar para nós'; a cada palavra dita, há uma ofensa de má conduta. 31. Upasampanno [Pg.17] anupasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo hīnena hīnaṃ vadeti,…pe… hīnena ukkaṭṭhaṃ vadeti…pe… ukkaṭṭhena hīnaṃ vadeti…pe… ukkaṭṭhena ukkaṭṭhaṃ vadeti, paṇḍitaṃ byattaṃ medhāviṃ bahussutaṃ dhammakathikaṃ – ‘‘paṇḍitosi, byattosi, medhāvīsi, bahussutosi, dhammakathikosi, natthi tuyhaṃ duggati, sugatiyeva tuyhaṃ pāṭikaṅkhā’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya dukkaṭassa. 31. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando humilhar alguém não plenamente ordenado, dirige-se a um de condição baixa com termos baixos... [pe]... dirige-se a um de condição elevada com termos baixos... [pe]... dirige-se a um de condição baixa com termos elevados... [pe]... dirige-se a um de condição elevada com termos elevados — a um sábio, a um hábil, a um perspicaz, a um muito instruído, a um pregador do Dhamma —, dizendo: 'Você é sábio, você é hábil, você é perspicaz, você é muito instruído, você é um pregador do Dhamma; não há destino infeliz para você, somente um destino feliz é de se esperar para você'; a cada palavra dita, há uma ofensa de má conduta. Upasampanno anupasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo evaṃ vadeti, ‘‘santi idhekacce caṇḍālā venā nesādā rathakārā pukkusā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Santi idhekacce paṇḍitā byattā medhāvī bahussutā dhammakathikā, natthi tesaṃ duggati, sugatiyeva tesaṃ pāṭikaṅkhā’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya dukkaṭassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando humilhar alguém não plenamente ordenado, fala desta maneira: 'Existem alguns aqui que são párias, tecedores de bambu, caçadores, fabricantes de carruagens, varredores de lixo'... [pe]... 'Existem alguns aqui que são sábios, hábeis, perspicazes, muito instruídos, pregadores do Dhamma; não há destino infeliz para eles, somente um destino feliz é de se esperar para eles'; a cada palavra dita, há uma ofensa de má conduta. Upasampanno anupasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo evaṃ vadeti, ‘‘ye nūna caṇḍālā venā nesādā rathakārā pukkusā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Ye nūna paṇḍitā byattā medhāvī bahussutā dhammakathikā’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya dukkaṭassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando humilhar alguém não plenamente ordenado, fala desta maneira: 'Aqueles que existem são certamente párias, tecedores de bambu, caçadores, fabricantes de carruagens, varredores de lixo'... [pe]... 'Aqueles que existem são certamente sábios, hábeis, perspicazes, muito instruídos, pregadores do Dhamma'; a cada palavra dita, há uma ofensa de má conduta. Upasampanno anupasampannaṃ khuṃsetukāmo vambhetukāmo maṅkukattukāmo evaṃ vadeti, ‘‘na mayaṃ caṇḍālā venā nesādā rathakārā pukkusā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Na mayaṃ paṇḍitā byattā medhāvī bahussutā dhammakathikā, natthamhākaṃ duggati, sugatiyeva amhākaṃ pāṭikaṅkhā’’ti bhaṇati. Āpatti vācāya, vācāya dukkaṭassa. Se um monge plenamente ordenado, desejando insultar, desejando depreciar, desejando humilhar alguém não plenamente ordenado, fala desta maneira: 'Nós não somos párias, tecedores de bambu, caçadores, fabricantes de carruagens, varredores de lixo'... [pe]... 'Nós não somos sábios, hábeis, perspicazes, muito instruídos, pregadores do Dhamma; não há destino infeliz para nós, somente um destino feliz é de se esperar para nós'; a cada palavra dita, há uma ofensa de má conduta. 32. Upasampanno upasampannaṃ na khuṃsetukāmo na vambhetukāmo na maṅkukattukāmo, davakamyatā hīnena hīnaṃ vadeti, caṇḍālaṃ venaṃ nesādaṃ rathakāraṃ pukkusaṃ – ‘‘caṇḍālosi, venosi, nesādosi, rathakārosi, pukkusosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya dubbhāsitassa. 32. Se um monge plenamente ordenado, não desejando insultar, não desejando depreciar, não desejando humilhar outro monge plenamente ordenado, mas por brincadeira, dirige-se a um de linhagem baixa com termos baixos — a um pária, a um tecedor de bambu, a um caçador, a um fabricante de carruagens, a um varredor de lixo —, dizendo: 'Você é um pária, você é um tecedor de bambu, você é um caçador, você é um fabricante de carruagens, você é um varredor de lixo'; a cada palavra dita, há uma ofensa de linguagem incorreta. Upasampanno upasampannaṃ na khuṃsetukāmo na vambhetukāmo na maṅkukattukāmo, davakamyatā hīnena ukkaṭṭhaṃ vadeti, khattiyaṃ brāhmaṇaṃ – ‘‘caṇḍālosi, venosi, nesādosi, rathakārosi, pukkusosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya dubbhāsitassa. Se um monge plenamente ordenado, não desejando insultar, não desejando depreciar, não desejando humilhar outro monge plenamente ordenado, mas por brincadeira, dirige-se a um de linhagem elevada com termos baixos — a um nobre, a um brâmane —, dizendo: 'Você é um pária, você é um tecedor de bambu, você é um caçador, você é um fabricante de carruagens, você é um varredor de lixo'; a cada palavra dita, há uma ofensa de linguagem incorreta. Upasampanno [Pg.18] upasampannaṃ na khuṃsetukāmo na vambhetukāmo na maṅkukattukāmo, davakamyatā ukkaṭṭhena hīnaṃ vadeti, caṇḍālaṃ venaṃ nesādaṃ rathakāraṃ pukkusaṃ – ‘‘khattiyosi, brāhmaṇosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya dubbhāsitassa. Se um monge plenamente ordenado, não desejando insultar, não desejando depreciar, não desejando humilhar outro monge plenamente ordenado, mas por brincadeira, dirige-se a um de linhagem baixa com termos elevados — a um pária, a um tecedor de bambu, a um caçador, a um fabricante de carruagens, a um varredor de lixo —, dizendo: 'Você é um nobre, você é um brâmane'; a cada palavra dita, há uma ofensa de linguagem incorreta. Upasampanno upasampannaṃ na khuṃsetukāmo na vambhetukāmo na maṅkukattukāmo, davakamyatā ukkaṭṭhena ukkaṭṭhaṃ vadeti, khattiyaṃ brāhmaṇaṃ – ‘‘khattiyosi, brāhmaṇosī’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya dubbhāsitassa. Se um monge plenamente ordenado, não desejando insultar, não desejando depreciar, não desejando humilhar outro monge plenamente ordenado, mas por brincadeira, dirige-se a um de linhagem elevada com termos elevados — a um nobre, a um brâmane —, dizendo: 'Você é um nobre, você é um brâmane'; a cada palavra dita, há uma ofensa de linguagem incorreta. Upasampanno upasampannaṃ na khuṃsetukāmo na vambhetukāmo na maṅkukattukāmo, davakamyatā hīnena hīnaṃ vadeti…pe… hīnena ukkaṭṭhaṃ vadeti…pe… ukkaṭṭhena hīnaṃ vadeti…pe… ukkaṭṭhena ukkaṭṭhaṃ vadeti, paṇḍitaṃ byattaṃ medhāviṃ bahussutaṃ dhammakathikaṃ – ‘‘paṇḍitosi, byattosi, medhāvīsi, bahussutosi, dhammakathikosi, natthi tuyhaṃ duggati, sugati yeva tuyhaṃ pāṭikaṅkhā’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya dubbhāsitassa. Se um monge plenamente ordenado, não desejando insultar, não desejando depreciar, não desejando humilhar outro monge plenamente ordenado, mas por brincadeira, dirige-se a um de condição baixa com termos baixos... [pe]... dirige-se a um de condição elevada com termos baixos... [pe]... dirige-se a um de condição baixa com termos elevados... [pe]... dirige-se a um de condição elevada com termos elevados — a um sábio, a um hábil, a um perspicaz, a um muito instruído, a um pregador do Dhamma —, dizendo: 'Você é sábio, você é hábil, você é perspicaz, você é muito instruído, você é um pregador do Dhamma; não há destino infeliz para você, somente um destino feliz é de se esperar para você'; a cada palavra dita, há uma ofensa de linguagem incorreta. 33. Upasampanno upasampannaṃ na khuṃsetukāmo na vambhetukāmo na maṅkukattukāmo, davakamyatā evaṃ vadeti, ‘‘santi idhekacce caṇḍālā venā nesādā rathakārā pukkusā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Santi idhekacce paṇḍitā byattā medhāvī bahussutā dhammakathikā, natthi tesaṃ duggati, sugati yeva tesaṃ pāṭikaṅkhā’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya dubbhāsitassa. 33. Se um monge plenamente ordenado, não desejando insultar, não desejando depreciar, não desejando humilhar outro monge plenamente ordenado, mas por brincadeira, fala desta maneira: 'Existem alguns aqui que são párias, tecedores de bambu, caçadores, fabricantes de carruagens, varredores de lixo'... [pe]... 'Existem alguns aqui que são sábios, hábeis, perspicazes, muito instruídos, pregadores do Dhamma; não há destino infeliz para eles, somente um destino feliz é de se esperar para eles'; a cada palavra dita, há uma ofensa de linguagem incorreta. Upasampanno upasampannaṃ na khuṃsetukāmo na vambhetukāmo na maṅkukattukāmo, davakamyatā evaṃ vadeti, ‘‘ye nūna caṇḍālā venā nesādā rathakārā pukkusā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Ye nūna paṇḍitā byattā medhāvī bahussutā dhammakathikā’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya dubbhāsitassa. Se um monge plenamente ordenado, não desejando insultar, não desejando depreciar, não desejando humilhar outro monge plenamente ordenado, mas por brincadeira, fala desta maneira: 'Aqueles que existem são certamente párias, tecedores de bambu, caçadores, fabricantes de carruagens, varredores de lixo'... [pe]... 'Aqueles que existem são certamente sábios, hábeis, perspicazes, muito instruídos, pregadores do Dhamma'; a cada palavra dita, há uma ofensa de linguagem incorreta. Upasampanno upasampannaṃ na khuṃsetukāmo na vambhetukāmo na maṅkukattukāmo, davakamyatā evaṃ vadeti, ‘‘na mayaṃ caṇḍālā venā nesādā rathakārā pukkusā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Na mayaṃ paṇḍitā byattā medhāvī bahussutā dhammakathikā, natthamhākaṃ duggati, sugatiyeva amhākaṃ pāṭikaṅkhā’’ti bhaṇati. Āpatti vācāya, vācāya dubbhāsitassa. Se um monge plenamente ordenado, não desejando insultar, não desejando depreciar, não desejando humilhar outro monge plenamente ordenado, mas por brincadeira, fala desta maneira: 'Nós não somos párias, tecedores de bambu, caçadores, fabricantes de carruagens, varredores de lixo'... [pe]... 'Nós não somos sábios, hábeis, perspicazes, muito instruídos, pregadores do Dhamma; não há destino infeliz para nós, somente um destino feliz é de se esperar para nós'; a cada palavra dita, há uma ofensa de linguagem incorreta. 34. Upasampanno [Pg.19] anupasampannaṃ na khuṃsetukāmo na vambhetukāmo na maṅkukattukāmo, davakamyatā hīnena hīnaṃ vadeti…pe… hīnena ukkaṭṭhaṃ vadeti…pe… ukkaṭṭhena hīnaṃ vadeti…pe… ukkaṭṭhena ukkaṭṭhaṃ vadeti, paṇḍitaṃ byattaṃ medhāviṃ bahussutaṃ dhammakathikaṃ – ‘‘paṇḍitosi, byattosi, medhāvīsi, bahussutosi dhammakathikosi, natthi tuyhaṃ duggati; sugati yeva tuyhaṃ pāṭikaṅkhā’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya dubbhāsitassa. 34. Se um monge plenamente ordenado, não desejando insultar, não desejando depreciar, não desejando humilhar alguém não plenamente ordenado, mas por brincadeira, dirige-se a um de condição baixa com termos baixos... [pe]... dirige-se a um de condição elevada com termos baixos... [pe]... dirige-se a um de condição baixa com termos elevados... [pe]... dirige-se a um de condição elevada com termos elevados — a um sábio, a um hábil, a um perspicaz, a um muito instruído, a um pregador do Dhamma —, dizendo: 'Você é sábio, você é hábil, você é perspicaz, você é muito instruído, você é um pregador do Dhamma; não há destino infeliz para você, somente um destino feliz é de se esperar para você'; a cada palavra dita, há uma ofensa de linguagem incorreta. Upasampanno anupasampannaṃ na khuṃsetukāmo na vambhetukāmo na maṅkukattukāmo, davakamyatā evaṃ vadeti, ‘‘santi idhekacce caṇḍālā venā nesādā rathakārā pukkusā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Santi idhekacce paṇḍitā byattā medhāvī bahussutā dhammakathikā, natthi tesaṃ duggati, sugati yeva tesaṃ pāṭikaṅkhā’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya dubbhāsitassa. Se um monge plenamente ordenado, não desejando insultar, não desejando depreciar, não desejando humilhar alguém não plenamente ordenado, mas por brincadeira, fala desta maneira: 'Existem alguns aqui que são párias, tecedores de bambu, caçadores, fabricantes de carruagens, varredores de lixo'... [pe]... 'Existem alguns aqui que são sábios, hábeis, perspicazes, muito instruídos, pregadores do Dhamma; não há destino infeliz para eles, somente um destino feliz é de se esperar para eles'; a cada palavra dita, há uma ofensa de linguagem incorreta. Upasampanno anupasampannaṃ na khuṃsetukāmo na vambhetukāmo na maṅkukattukāmo, davakamyatā evaṃ vadeti, ‘‘ye nūna caṇḍālā venā nesādā rathakārā pukkusā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Ye nūna paṇḍitā byattā medhāvī bahussutā dhammakathikā’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya dubbhāsitassa. Se um monge plenamente ordenado, não desejando insultar, não desejando depreciar, não desejando humilhar alguém não plenamente ordenado, mas por brincadeira, fala desta maneira: 'Aqueles que existem são certamente párias, tecedores de bambu, caçadores, fabricantes de carruagens, varredores de lixo'... [pe]... 'Aqueles que existem são certamente sábios, hábeis, perspicazes, muito instruídos, pregadores do Dhamma'; a cada palavra dita, há uma ofensa de linguagem incorreta. Upasampanno anupasampannaṃ na khuṃsetukāmo na vambhetukāmo na maṅkukattukāmo, davakamyatā evaṃ vadeti, ‘‘na mayaṃ caṇḍālā venā nesādā rathakārā pukkusā’’ti bhaṇati…pe…. ‘‘Na mayaṃ paṇḍitā byattā medhāvī bahussutā dhammakathikā, natthamhākaṃ duggati, sugati yeva amhākaṃ pāṭikaṅkhā’’ti bhaṇati, āpatti vācāya, vācāya dubbhāsitassa. Se um bhikkhu, sem o desejo de insultar, sem o desejo de depreciar, sem o desejo de constranger um não-bhikkhu, mas por mero divertimento, fala assim: 'Nós não somos párias (caṇḍālas), trabalhadores de bambu (venas), caçadores (nesādas), carpinteiros de carruagens (rathakāras) ou varredores (pukkusas)'... ou diz: 'Nós não somos sábios, inteligentes, perspicazes, muito instruídos ou pregadores do Dhamma; não há destino infeliz para nós, apenas um destino feliz é esperado para nós', para cada palavra dita, há uma ofensa de linguagem incorreta (dubbhāsita). 35. Anāpatti atthapurekkhārassa, dhammapurekkhārassa, anusāsanipurekkhārassa, ummattakassa, khittacittassa, vedanāṭṭassa, ādikammikassāti. 35. Não há ofensa para quem visa o significado, para quem visa o texto (Dhamma), para quem visa a instrução, para quem está insano, para quem está com a mente perturbada, para quem está atormentado pela dor, ou para o iniciante original. Omasavādasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ dutiyaṃ. O segundo preceito de treinamento sobre linguagem abusiva está concluído. 3. Pesuññasikkhāpadaṃ 3. O preceito de treinamento sobre a calúnia (pesuñña). 36. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū bhikkhūnaṃ [Pg.20] bhaṇḍanajātānaṃ kalahajātānaṃ vivādāpannānaṃ pesuññaṃ upasaṃharanti; imassa sutvā amussa akkhāyanti, imassa bhedāya; amussa sutvā imassa akkhāyanti, amussa bhedāya. Tena anuppannāni ceva bhaṇḍanāni uppajjanti, uppannāni ca bhaṇḍanāni bhiyyobhāvāya vepullāya saṃvattanti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū bhikkhūnaṃ bhaṇḍanajātānaṃ kalahajātānaṃ vivādāpannānaṃ pesuññaṃ upasaṃharissanti, imassa sutvā amussa akkhāyissanti, imassa bhedāya; amussa sutvā imassa akkhāyissanti, amussa bhedāya! Tena anuppannāni ceva bhaṇḍanāni uppajjanti, uppannāni ca bhaṇḍanāni bhiyyobhāvāya vepullāya saṃvattantī’’ti. Atha kho te bhikkhū chabbaggiye bhikkhū anekapariyāyena vigarahitvā bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… ‘‘saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, bhikkhūnaṃ bhaṇḍanajātānaṃ kalahajātānaṃ vivādāpannānaṃ pesuññaṃ upasaṃharatha, imassa sutvā amussa akkhāyatha, imassa bhedāya, amussa sutvā imassa akkhāyatha, amussa bhedāya? Tena anuppannāni ceva bhaṇḍanāni uppajjanti, uppannāni ca bhaṇḍanāni bhiyyobhāvāya vepullāya saṃvattantī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, bhikkhūnaṃ bhaṇḍanajātānaṃ kalahajātānaṃ vivādāpannānaṃ pesuññaṃ upasaṃharissatha! Imassa sutvā amussa akkhāyissatha, imassa bhedāya! Amussa sutvā imassa akkhāyissatha, amussa bhedāya! Tena anuppannāni ceva bhaṇḍanāni uppajjanti, uppannāni ca bhaṇḍanāni bhiyyobhāvāya vepullāya saṃvattanti. Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya. Pasannānaṃ vā bhiyyobhāvāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 36. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os bhikkhus do grupo de seis levavam calúnias aos bhikkhus que estavam envolvidos em disputas, brigas e contendas; ouvindo de um, contavam ao outro para dividi-los; ouvindo do outro, contavam a este para dividi-los. Com isso, disputas que ainda não haviam surgido surgiam, e disputas já existentes aumentavam e se expandiam. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e protestavam: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis levar calúnias aos bhikkhus envolvidos em disputas, brigas e contendas, ouvindo de um e contando ao outro para dividi-los, e ouvindo do outro e contando a este para dividi-los? Com isso, disputas que ainda não haviam surgido surgem, e disputas já existentes aumentam e se expandem!' Então, esses bhikkhus, tendo repreendido os bhikkhus do grupo de seis de muitas maneiras, relataram o assunto ao Abençoado... 'É verdade, bhikkhus, que vós levais calúnias aos bhikkhus envolvidos em disputas, brigas e contendas, ouvindo de um e contando ao outro para dividi-los, e ouvindo do outro e contando a este para dividi-los, de modo que disputas que ainda não haviam surgido surgem, e disputas já existentes aumentam e se expandem?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como pudestes vós, homens tolos, levar calúnias aos bhikkhus envolvidos em disputas, brigas e contendas! Ouvindo de um e contando ao outro para dividi-los, e ouvindo do outro e contando a este para dividi-los! Com isso, disputas que ainda não haviam surgido surgem, e disputas já existentes aumentam e se expandem. Isso, homens tolos, não serve para inspirar fé nos que não têm fé, nem para aumentar a fé daqueles que já a têm...' E assim, bhikkhus, deveis recitar este preceito de treinamento: 37. ‘‘Bhikkhupesuññe pācittiya’’nti. 37. 'Na calúnia contra um bhikkhu, há uma ofensa pācittiya.' 38. Pesuññaṃ nāma dvīhākārehi pesuññaṃ hoti – piyakamyassa vā bhedādhippāyassa vā. Dasahākārehi pesuññaṃ upasaṃharati – jātitopi, nāmatopi, gottatopi, kammatopi, sippatopi, ābādhatopi, liṅgatopi, kilesatopi, āpattitopi, akkosatopi. 38. A calúnia (pesuñña) ocorre de duas maneiras: pelo desejo de ser querido ou pela intenção de causar divisão. Leva-se a calúnia de dez maneiras: por meio do nascimento (classe social), do nome, do clã, do trabalho, do ofício, da doença, da aparência física, das impurezas mentais, das ofensas ou do insulto. Jāti nāma dve jātiyo – hīnā ca jāti ukkaṭṭhā ca jāti. Hīnā nāma jāti – caṇḍālajāti venajāti nesādajāti rathakārajāti pukkusajāti[Pg.21]. Esā hīnā nāma jāti. Ukkaṭṭhā nāma jāti – khattiyajāti brāhmaṇajāti. Esā ukkaṭṭhā nāma jāti…pe…. Quanto ao nascimento, existem dois tipos de nascimento: o nascimento baixo e o nascimento elevado. O nascimento baixo refere-se ao nascimento como pária (caṇḍāla), trabalhador de bambu (vena), caçador (nesāda), carpinteiro de carruagens (rathakāra) ou varredor (pukkusa). Este é o nascimento baixo. O nascimento elevado refere-se ao nascimento na classe dos nobres (khattiya) ou dos brâmanes (brāhmaṇa). Este é o nascimento elevado... Akkoso nāma dve akkosā – hīno ca akkoso ukkaṭṭho ca akkoso. Hīno nāma akkoso – oṭṭhosi, meṇḍosi, goṇosi, gadrabhosi, tiracchānagatosi, nerayikosi; natthi tuyhaṃ sugati; duggati yeva tuyhaṃ pāṭikaṅkhāti, yakārena vā bhakārena vā kāṭakoṭacikāya vā. Eso hīno nāma akkoso. Ukkaṭṭho nāma akkoso – paṇḍitosi, byattosi, medhāvīsi, bahussutosi, dhammakathikosi; natthi tuyhaṃ duggati; sugati yeva tuyhaṃ pāṭikaṅkhāti. Eso ukkaṭṭho nāma akkoso. Quanto ao insulto, existem dois tipos de insulto: o insulto baixo e o insulto elevado. O insulto baixo é quando se diz: 'Você é um camelo, você é um carneiro, você é um boi, você é um jumento, você é um animal, você é um ser do inferno; não há destino feliz para você, apenas um destino infeliz é esperado para você', ou usando a letra 'ya', ou a letra 'bha', ou por meio de gestos obscenos masculinos ou femininos. Este é o insulto baixo. O insulto elevado é quando se diz: 'Você é sábio, você é inteligente, você é perspicaz, você é muito instruído, você é um pregador do Dhamma; não há destino infeliz para você, apenas um destino feliz é esperado para você'. Este é o insulto elevado. 39. Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo taṃ ‘caṇḍālo veno nesādo rathakāro pukkuso’ti bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. 39. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz de você: "Ele é um pária (caṇḍāla), um trabalhador de bambu (vena), um caçador (nesāda), um carpinteiro de carruagens (rathakāra), um varredor (pukkusa)"', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo taṃ ‘khattiyo brāhmaṇo’ti bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz de você: "Ele é um nobre (khattiya), um brâmane (brāhmaṇa)"', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo taṃ ‘avakaṇṇako javakaṇṇako dhaniṭṭhako saviṭṭhako kulavaḍḍhako’ti bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz de você: "Ele se chama Avakaṇṇaka, Javakaṇṇaka, Dhaniṭṭhaka, Saviṭṭhaka, Kulavaḍḍhaka"', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo taṃ ‘buddharakkhito dhammarakkhito saṅgharakkhito’ti bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz de você: "Ele se chama Buddharakkhita, Dhammarakkhita, Saṅgharakkhita"', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo taṃ ‘kosiyo bhāradvājo’ti bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz de você: "Ele pertence ao clã Kosiya, ao clã Bhāradvāja"', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo taṃ ‘gotamo moggallāno kaccāno vāsiṭṭho’ti bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz de você: "Ele pertence ao clã Gotama, Moggallāna, Kaccāna, Vāsiṭṭha"', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. Upasampanno [Pg.22] upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo taṃ ‘koṭṭhako pupphachaḍḍako’ti bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz de você: "Ele é um guardião de celeiro (koṭṭhaka), um varredor de flores murchas (pupphachaḍḍaka)"', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo taṃ ‘kassako vāṇijo gorakkho’ti bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz de você: "Ele é um agricultor (kassaka), um comerciante (vāṇija), um pastor de gado (gorakkha)"', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo taṃ ‘naḷakāro kumbhakāro pesakāro cammakāro nahāpito’ti bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz de você: "Ele é um tecelão de juncos (naḷakāra), um oleiro (kumbhakāra), um tecelão (pesakāra), um curtidor de couro (cammakāra), um barbeiro (nahāpita)"', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo taṃ ‘muddiko gaṇako lekhako’ti bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz de você: "Ele é um calculador manual (muddika), um contador (gaṇaka), um escriba (lekhaka)"', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. 40. Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo taṃ ‘kuṭṭhiko gaṇḍiko kilāsiko sosiko apamāriko’ti bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. 40. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz de você: "Ele é um leproso (kuṭṭhika), tem furúnculos (gaṇḍika), tem eczema (kilāsika), tem tuberculose (sosika), tem epilepsia (apamārika)"', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo taṃ ‘madhumehiko’ti bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz de você: "Ele é diabético (madhumehika)"', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo taṃ ‘atidīgho atirasso atikaṇho accodāto’ti bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz de você: "Ele é excessivamente alto, excessivamente baixo, excessivamente escuro, excessivamente claro"', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo taṃ ‘nātidīgho nātirasso nātikaṇho nāccodāto’ti bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz de você: "Ele não é excessivamente alto, não é excessivamente baixo, não é excessivamente escuro, não é excessivamente claro"', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo taṃ ‘rāgapariyuṭṭhito dosapariyuṭṭhito mohapariyuṭṭhito’ti bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz de você: "Ele é dominado pela cobiça, dominado pela aversão, dominado pela ilusão"', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. Upasampanno [Pg.23] upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo taṃ ‘vītarāgo vītadoso vītamoho’ti bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz de você: "Ele é livre da cobiça, livre da aversão, livre da ilusão"', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo taṃ ‘pārājikaṃ ajjhāpanno, saṅghādisesaṃ ajjhāpanno, thullaccayaṃ ajjhāpanno, pācittiyaṃ ajjhāpanno, pāṭidesanīyaṃ ajjhāpanno, dukkaṭaṃ ajjhāpanno, dubbhāsitaṃ ajjhāpanno’ti bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz de você: "Ele cometeu uma ofensa pārājika, cometeu uma ofensa saṅghādisesa, cometeu uma ofensa thullaccaya, cometeu uma ofensa pācittiya, cometeu uma ofensa pāṭidesanīya, cometeu uma ofensa dukkaṭa, cometeu uma ofensa dubbhāsita"', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo taṃ ‘sotāpanno’ti bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz de você: "Ele é um sotāpanna"', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo taṃ ‘oṭṭho meṇḍo goṇo gadrabho tiracchānagato nerayiko, natthi tassa sugati, duggatiyeva tassa pāṭikaṅkhā’ti bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz de você: "Ele é um camelo, um carneiro, um boi, um jumento, um animal, um ser do inferno; não há destino feliz para ele, apenas um destino infeliz é esperado para ele"', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo taṃ ‘paṇḍito byatto medhāvī bahussuto dhammakathiko, natthi tassa duggati, sugati yeva tassa pāṭikaṅkhā’ti bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz de você: "Ele é sábio, inteligente, perspicaz, muito instruído, um pregador do Dhamma; não há destino infeliz para ele, apenas um destino feliz é esperado para ele"', para cada palavra dita, há uma ofensa pācittiya. 41. Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo ‘santi idhekacce caṇḍālā venā nesādā rathakārā, pukkusā’ti bhaṇati, na so aññaṃ bhaṇati, taññeva bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya dukkaṭassa. 41. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz: "Existem aqui alguns párias (caṇḍālas), trabalhadores de bambu (venas), caçadores (nesādas), carpinteiros de carruagens (rathakāras), varredores (pukkusas)"; ele não está falando de outro, ele está falando de você mesmo', para cada palavra dita, há uma ofensa dukkaṭa. Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo ‘santi idhekacce khattiyā brāhmaṇā’ti bhaṇati, na so aññaṃ bhaṇati, taññeva bhaṇatī’ti. Āpatti vācāya, vācāya dukkaṭassa…pe…. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz: "Existem aqui alguns nobres (khattiyas), brâmanes (brāhmaṇas)"; ele não está falando de outro, ele está falando de você mesmo', para cada palavra dita, há uma ofensa dukkaṭa... Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo ‘santi idhekacce paṇḍitā byattā medhāvī bahussutā dhammakathikā, natthi tesaṃ duggati, sugati yeva tesaṃ pāṭikaṅkhā’ti bhaṇati, na [Pg.24] so aññaṃ bhaṇati, taññeva bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya dukkaṭassa. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz: "Existem aqui alguns sábios, inteligentes, perspicazes, muito instruídos, pregadores do Dhamma; não há destino infeliz para eles, apenas um destino feliz é esperado para eles"; ele não está falando de outro, ele está falando de você mesmo', para cada palavra dita, há uma ofensa dukkaṭa. Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo ‘ye nūna caṇḍālā venā nesādā rathakārā pukkusā’ti bhaṇati, na so aññaṃ bhaṇati, taññeva bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya dukkaṭassa. Se um bhikkhu, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu, leva calúnia a outro bhikkhu, dizendo: 'Aquele que tem tal nome diz: "Aqueles que existem são certamente párias (caṇḍālas), trabalhadores de bambu (venas), caçadores (nesādas), carpinteiros de carruagens (rathakāras), varredores (pukkusas)"; ele não está falando de outro, ele está falando de você mesmo', para cada palavra dita, há uma ofensa dukkaṭa. Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo ‘ye nūna paṇḍitā byattā medhāvī bahussutā dhammakathikā’ti bhaṇati, na so aññaṃ bhaṇati, taññeva bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya dukkaṭassa. Se um bhikkhu plenamente ordenado, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu plenamente ordenado, leva calúnia a outro bhikkhu plenamente ordenado, dizendo: 'Aquele de tal nome diz: "Aqueles que certamente são sábios, hábeis, inteligentes, muito instruídos e pregadores do Dhamma...". Ele não fala de outro, ele fala apenas de ti.' Para cada palavra proferida, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo ‘na mayaṃ caṇḍālā venā nesādā rathakārā pukkusā’ti bhaṇati, na so aññaṃ bhaṇati, taññeva bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya dukkaṭassa. Se um bhikkhu plenamente ordenado, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu plenamente ordenado, leva calúnia a outro bhikkhu plenamente ordenado, dizendo: 'Aquele de tal nome diz: "Nós não somos párias, tecelões de bambu, caçadores, fabricantes de carruagens ou varredores de lixo". Ele não fala de outro, ele fala apenas de ti.' Para cada palavra proferida, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati – ‘‘itthannāmo ‘na mayaṃ paṇḍitā byattā medhāvī bahussutā dhammakathikā, natthamhākaṃ duggati, sugati yeva amhākaṃ pāṭikaṅkhā’ti bhaṇati, na so aññaṃ bhaṇati, taññeva bhaṇatī’’ti. Āpatti vācāya, vācāya dukkaṭassa. Se um bhikkhu plenamente ordenado, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu plenamente ordenado, leva calúnia a outro bhikkhu plenamente ordenado, dizendo: 'Aquele de tal nome diz: "Nós não somos sábios, hábeis, inteligentes, muito instruídos ou pregadores do Dhamma; não há para nós um destino infeliz, apenas um destino feliz é de se esperar para nós". Ele não fala de outro, ele fala apenas de ti.' Para cada palavra proferida, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). 42. Upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati; āpatti vācāya, vācāya pācittiyassa. 42. Se um bhikkhu plenamente ordenado, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu plenamente ordenado, leva calúnia a outro bhikkhu plenamente ordenado; para cada palavra proferida, há uma ofensa de expiação (pācittiya). Upasampanno upasampannassa sutvā anupasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati, āpatti dukkaṭassa. Se um bhikkhu plenamente ordenado, tendo ouvido as palavras de um bhikkhu plenamente ordenado, leva calúnia a quem não é plenamente ordenado, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Upasampanno anupasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati, āpatti dukkaṭassa. Se um bhikkhu plenamente ordenado, tendo ouvido as palavras de quem não é plenamente ordenado, leva calúnia a um bhikkhu plenamente ordenado, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Upasampanno anupasampannassa sutvā anupasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati, āpatti dukkaṭassa. Se um bhikkhu plenamente ordenado, tendo ouvido as palavras de quem não é plenamente ordenado, leva calúnia a quem não é plenamente ordenado, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). 43. Anāpatti napiyakamyassa, nabhedādhippāyassa, ummattakassa, ādikammikassāti. 43. Não há ofensa para quem não deseja ser amado, para quem não tem a intenção de causar divisão, para quem está insano ou para o primeiro ofensor. Pesuññasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ tatiyaṃ. O terceiro preceito de treinamento sobre a calúnia está concluído. 4. Padasodhammasikkhāpadaṃ 4. O preceito de treinamento sobre o ensino do Dhamma palavra por palavra 44. Tena [Pg.25] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū upāsake padaso dhammaṃ vācenti. Upāsakā bhikkhūsu agāravā appatissā asabhāgavuttikā viharanti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū upāsake padaso dhammaṃ vācessanti! Upāsakā bhikkhūsu agāravā appatissā asabhāgavuttikā viharantī’’ti. Atha kho te bhikkhū chabbaggiye bhikkhū anekapariyāyena vigarahitvā bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… ‘‘saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, upāsake padaso dhammaṃ vācetha; upāsakā bhikkhūsu agāravā appatissā asabhāgavuttikā viharantī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, upāsake padaso dhammaṃ vācessatha! Upāsakā bhikkhūsu agāravā appatissā asabhāgavuttikā viharanti! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya pasannānaṃ vā bhiyyobhāvāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 44. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquele tempo, os bhikkhus do grupo de seis ensinavam o Dhamma aos leigos palavra por palavra. Os leigos viviam sem respeito, sem deferência e com conduta incompatível em relação aos bhikkhus. Aqueles bhikkhus que tinham poucos desejos... eles criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis ensinar o Dhamma aos leigos palavra por palavra! Os leigos vivem sem respeito, sem deferência e com conduta incompatível em relação aos bhikkhus.' Então, esses bhikkhus, tendo repreendido os bhikkhus do grupo de seis de várias maneiras, relataram esse assunto ao Abençoado... 'É verdade, bhikkhus, que vós ensinais o Dhamma aos leigos palavra por palavra, e que os leigos vivem sem respeito, sem deferência e com conduta incompatível em relação aos bhikkhus?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como pudestes vós, homens tolos, ensinar o Dhamma aos leigos palavra por palavra! Os leigos vivem sem respeito, sem deferência e com conduta incompatível em relação aos bhikkhus! Isso, homens tolos, não serve para inspirar fé nos que não têm fé, nem para aumentar a fé daqueles que já a têm...' E assim, bhikkhus, deveis recitar este preceito de treinamento: 45. ‘‘Yo pana bhikkhu anupasampannaṃ padaso dhammaṃ vāceyya pācittiya’’nti. 45. 'Se um bhikkhu ensinar o Dhamma palavra por palavra a quem não é plenamente ordenado, há uma ofensa de expiação (pācittiya).' 46. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 46. 'Aquele que': qualquer que seja... 'bhikkhu': ... neste sentido, o que se entende por bhikkhu é este. Anupasampanno nāma bhikkhuñca bhikkhuniñca ṭhapetvā avaseso anupasampanno nāma. Aquele que 'não é plenamente ordenado': excetuando-se um bhikkhu e uma bhikkhuni, qualquer outra pessoa é chamada de não plenamente ordenada. Padaso nāma padaṃ, anupadaṃ, anvakkharaṃ, anubyañjanaṃ. 'Palavra por palavra' (padaso) significa: palavra (pada), palavra por palavra consecutiva (anupada), sílaba por sílaba (anvakkhara), frase por frase (anubyañjana). Padaṃ nāma ekato paṭṭhapetvā ekato osāpenti. Anupadaṃ nāma pāṭekkaṃ paṭṭhapetvā ekato osāpenti. Anvakkharaṃ nāma ‘‘rūpaṃ anicca’’nti vuccamāno, ‘‘ru’’nti opāteti. Anubyañjanaṃ nāma ‘‘rūpaṃ anicca’’nti vuccamāno, ‘‘vedanā aniccā’’ti saddaṃ nicchāreti. 'Palavra' (pada) significa: começam juntos e terminam juntos. 'Palavra por palavra consecutiva' (anupada) significa: começam separadamente e terminam juntos. 'Sílaba por sílaba' (anvakkhara) significa: quando se diz 'rūpaṃ aniccaṃ', ele faz cair no meio a sílaba 'rū'. 'Frase por frase' (anubyañjana) significa: quando se diz 'rūpaṃ aniccaṃ', ele emite o som 'vedanā aniccā'. Yañca [Pg.26] padaṃ, yañca anupadaṃ, yañca anvakkharaṃ, yañca anubyañjanaṃ – sabbametaṃ padaso nāma. O que quer que seja palavra, palavra por palavra consecutiva, sílaba por sílaba, frase por frase — tudo isso é chamado de 'palavra por palavra' (padaso). Dhammo nāma buddhabhāsito, sāvakabhāsito, isibhāsito, devatābhāsito, atthūpasañhito, dhammūpasañhito. 'Dhamma' significa: o que foi falado pelo Buda, o que foi falado pelos discípulos, o que foi falado pelos sábios (rishis), o que foi falado pelas divindades, o que está associado ao significado (comentários) ou o que está associado ao texto (Pali). Vāceyyāti padena vāceti, pade pade āpatti pācittiyassa. Akkharāya vāceti, akkharakkharāya āpatti pācittiyassa. 'Ensinar': se ele ensina por palavra, para cada palavra há uma ofensa de expiação (pācittiya). Se ele ensina por sílaba, para cada sílaba há uma ofensa de expiação (pācittiya). 47. Anupasampanne anupasampannasaññī padaso dhammaṃ vāceti, āpatti pācittiyassa. Anupasampanne vematiko padaso dhammaṃ vāceti, āpatti pācittiyassa. Anupasampanne upasampannasaññī padaso dhammaṃ vāceti, āpatti pācittiyassa. 47. Se em relação a alguém não plenamente ordenado ele tem a percepção de que não é plenamente ordenado e ensina o Dhamma palavra por palavra, há uma ofensa de expiação (pācittiya). Se em relação a alguém não plenamente ordenado ele tem dúvidas e ensina o Dhamma palavra por palavra, há uma ofensa de expiação (pācittiya). Se em relação a alguém não plenamente ordenado ele tem a percepção de que é plenamente ordenado e ensina o Dhamma palavra por palavra, há uma ofensa de expiação (pācittiya). Upasampanne anupasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Upasampanne vematiko, āpatti dukkaṭassa. Upasampanne upasampannasaññī, anāpatti. Se em relação a alguém plenamente ordenado ele tem a percepção de que não é plenamente ordenado, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se em relação a alguém plenamente ordenado ele tem dúvidas, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se em relação a alguém plenamente ordenado ele tem a percepção de que é plenamente ordenado, não há ofensa. 48. Anāpatti ekato uddisāpento, ekato sajjhāyaṃ karonto, yebhuyyena paguṇaṃ ganthaṃ bhaṇantaṃ opāteti, osārentaṃ opāteti, ummattakassa, ādikammikassāti. 48. Não há ofensa se ensinam juntos, se recitam juntos, se ele corrige alguém que está recitando um texto que já é amplamente memorizado, se ele corrige alguém que está recitando o texto de cor, para quem está insano ou para o primeiro ofensor. Padasodhammasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ catutthaṃ. O quarto preceito de treinamento sobre o ensino do Dhamma palavra por palavra está concluído. 5. Sahaseyyasikkhāpadaṃ 5. O preceito de treinamento sobre dormir no mesmo local 49. Tena samayena buddho bhagavā āḷaviyaṃ viharati aggāḷave cetiye. Tena kho pana samayena upāsakā ārāmaṃ āgacchanti dhammassavanāya. Dhamme bhāsite therā bhikkhū yathāvihāraṃ gacchanti. Navakā bhikkhū tattheva upaṭṭhānasālāyaṃ upāsakehi saddhiṃ muṭṭhassatī, asampajānā, naggā, vikūjamānā, kākacchamānā seyyaṃ kappenti. Upāsakā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhadantā muṭṭhassatī asampajānā naggā vikūjamānā kākacchamānā seyyaṃ kappessantī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ upāsakānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhū anupasampannena [Pg.27] sahaseyyaṃ kappessantī’’ti! Atha kho te bhikkhū te navake bhikkhū anekapariyāyena vigarahitvā bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… ‘‘saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhū anupasampannena sahaseyyaṃ kappentī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma te, bhikkhave, moghapurisā anupasampannena sahaseyyaṃ kappessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 49. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Alavi, no Santuário de Aggalava. Naquele tempo, os leigos iam ao mosteiro para ouvir o Dhamma. Após o Dhamma ter sido pregado, os bhikkhus seniores iam para as suas respectivas cabanas. Os bhikkhus recém-ordenados dormiam ali mesmo, no salão de reuniões, junto com os leigos, sem atenção plena, sem discernimento, despidos, murmurando e roncando como corvos. Os leigos criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como podem os veneráveis senhores dormir sem atenção plena, sem discernimento, despidos, murmurando e roncando como corvos!' Os bhikkhus ouviram esses leigos criticando, queixando-se e murmurando. Aqueles bhikkhus que tinham poucos desejos... eles criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como podem os bhikkhus dormir no mesmo local com quem não é plenamente ordenado!' Então, esses bhikkhus, tendo repreendido os bhikkhus recém-ordenados de várias maneiras, relataram esse assunto ao Abençoado... 'É verdade, bhikkhus, que os bhikkhus dormem no mesmo local com quem não é plenamente ordenado?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como puderam eles, bhikkhus, homens tolos, dormir no mesmo local com quem não é plenamente ordenado! Isso, bhikkhus, não serve para inspirar fé nos que não têm fé...' E assim, bhikkhus, deveis recitar este preceito de treinamento: ‘‘Yo pana bhikkhu anupasampannena sahaseyyaṃ kappeyya pācittiya’’nti. 'Se um bhikkhu dormir no mesmo local com quem não é plenamente ordenado, há uma ofensa de expiação (pācittiya).' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim este preceito de treinamento foi estabelecido pelo Abençoado para os bhikkhus. 50. Atha kho bhagavā āḷaviyaṃ yathābhirantaṃ viharitvā yena kosambī tena cārikaṃ pakkāmi. Anupubbena cārikaṃ caramāno yena kosambī tadavasari. Tatra sudaṃ bhagavā kosambiyaṃ viharati badarikārāme. Bhikkhū āyasmantaṃ rāhulaṃ etadavocuṃ – ‘‘bhagavatā, āvuso rāhula, sikkhāpadaṃ paññattaṃ – ‘na anupasampannena sahaseyyā kappetabbā’ti. Seyyaṃ, āvuso rāhula, jānāhī’’ti. Atha kho āyasmā rāhulo seyyaṃ alabhamāno vaccakuṭiyā seyyaṃ kappesi. Atha kho bhagavā rattiyā paccūsasamayaṃ paccuṭṭhāya yena vaccakuṭi tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā ukkāsi. Āyasmāpi rāhulo ukkāsi. ‘‘Ko etthā’’ti? ‘‘Ahaṃ, bhagavā, rāhulo’’ti. ‘‘Kissa tvaṃ, rāhula, idha nisinnosī’’ti? Atha kho āyasmā rāhulo bhagavato etamatthaṃ ārocesi. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, anupasampannena dirattatirattaṃ sahaseyyaṃ kappetuṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 50. Então, o Abençoado, tendo residido em Alavi pelo tempo que desejou, partiu em viagem em direção a Kosambi. Viajando gradualmente, ele chegou a Kosambi. Lá, o Abençoado residia em Kosambi, no mosteiro de Badarikarama. Os bhikkhus disseram ao venerável Rahula: 'Amigo Rahula, o Abençoado estabeleceu o preceito de treinamento: "Não se deve dormir no mesmo local com quem não é plenamente ordenado". Amigo Rahula, providencia o teu lugar para dormir.' Então, o venerável Rahula, não conseguindo um lugar para dormir, dormiu na latrina. Então, o Abençoado, levantando-se ao amanhecer, aproximou-se da latrina; tendo se aproximado, ele pigarreou. O venerável Rahula também pigarreou. 'Quem está aí?' 'Sou eu, Abençoado, Rahula.' 'Por que, Rahula, estás sentado aqui?' Então, o venerável Rahula relatou esse assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, por esta razão e nesta ocasião, tendo proferido um discurso sobre o Dhamma, dirigiu-se aos bhikkhus: 'Bhikkhus, eu permito que se durma no mesmo local com quem não é plenamente ordenado por duas ou três noites. E assim, bhikkhus, deveis recitar este preceito de treinamento: 51. ‘‘Yo pana bhikkhu anupasampannena uttaridirattatirattaṃ sahaseyyaṃ kappeyya, pācittiya’’nti. 51. 'Se um bhikkhu dormir no mesmo local com quem não é plenamente ordenado por mais de duas ou três noites, há uma ofensa de expiação (pācittiya).' 52. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 52. 'Aquele que': qualquer que seja... 'bhikkhu': ... neste sentido, o que se entende por bhikkhu é este. Anupasampanno nāma bhikkhuṃ ṭhapetvā avaseso anupasampanno nāma. Aquele que 'não é plenamente ordenado': excetuando-se um bhikkhu, qualquer outra pessoa é chamada de não plenamente ordenada. Uttaridirattatirattanti [Pg.28] atirekadirattatirattaṃ. 'Por mais de duas ou três noites' significa além de duas ou três noites. Sahāti ekato. 'Junto' (saha) significa em um mesmo lugar. Seyyā nāma sabbacchannā, sabbaparicchannā, yebhuyyenacchannā, yebhuyyena paricchannā. 'Lugar para dormir' (seyyā) significa: totalmente coberto, totalmente cercado, em sua maior parte coberto, em sua maior parte cercado. Seyyaṃ kappeyyāti catutthe divase atthaṅgate sūriye, anupasampanne nipanne, bhikkhu nipajjati, āpatti pācittiyassa. Bhikkhu nipanne, anupasampanno nipajjati, āpatti pācittiyassa. Ubho vā nipajjanti, āpatti pācittiyassa. Uṭṭhahitvā punappunaṃ nipajjanti, āpatti pācittiyassa. 'Dormir no mesmo local' significa: no quarto dia, ao pôr do sol, se a pessoa não plenamente ordenada estiver deitada e o bhikkhu se deitar, há uma ofensa de expiação (pācittiya). Se o bhikkhu estiver deitado e a pessoa não plenamente ordenada se deitar, há uma ofensa de expiação (pācittiya). Se ambos se deitarem, há uma ofensa de expiação (pācittiya). Se, tendo se levantado, eles se deitarem repetidamente, há uma ofensa de expiação (pācittiya). 53. Anupasampanne anupasampannasaññī uttaridirattatirattaṃ sahaseyyaṃ kappeti, āpatti pācittiyassa. Anupasampanne vematiko uttaridirattatirattaṃ sahaseyyaṃ kappeti, āpatti pācittiyassa. Anupasampanne upasampannasaññī uttaridirattatirattaṃ sahaseyyaṃ kappeti, āpatti pācittiyassa. 53. Se em relação a alguém não plenamente ordenado ele tem a percepção de que não é plenamente ordenado e dorme no mesmo local por mais de duas ou três noites, há uma ofensa de expiação (pācittiya). Se em relação a alguém não plenamente ordenado ele tem dúvidas e dorme no mesmo local por mais de duas ou três noites, há uma ofensa de expiação (pācittiya). Se em relação a alguém não plenamente ordenado ele tem a percepção de que é plenamente ordenado e dorme no mesmo local por mais de duas ou três noites, há uma ofensa de expiação (pācittiya). Upaḍḍhacchanne upaḍḍhaparicchanne, āpatti dukkaṭassa. Upasampanne anupasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Upasampanne vematiko, āpatti dukkaṭassa. Upasampanne upasampannasaññī, anāpatti. Se o local for meio coberto e meio cercado, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se em relação a alguém plenamente ordenado ele tem a percepção de que não é plenamente ordenado, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se em relação a alguém plenamente ordenado ele tem dúvidas, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se em relação a alguém plenamente ordenado ele tem a percepção de que é plenamente ordenado, não há ofensa. 54. Anāpatti dvetisso rattiyo vasati, ūnakadvetisso rattiyo vasati, dve rattiyo vasitvā tatiyāya rattiyā purāruṇā nikkhamitvā puna vasati, sabbacchanne, sabbaaparicchanne, sabbaparicchanne sabbaacchanne, yebhuyyena acchanne, yebhuyyena aparicchanne, anupasampanne nipanne bhikkhu nisīdati, bhikkhu nipanne anupasampanno nisīdati, ubho vā nisīdanti, ummattakassa, ādikammikassāti. 54. Não há ofensa se ele reside por duas ou três noites; se ele reside por menos de duas ou três noites; se, tendo residido por duas noites, ele sai antes do amanhecer da terceira noite e reside novamente; se o local for totalmente coberto mas totalmente sem cercas; se for totalmente cercado mas totalmente sem cobertura; se for em sua maior parte sem cobertura; se for em sua maior parte sem cercas; se, estando a pessoa não plenamente ordenada deitada, o bhikkhu se sentar; se, estando o bhikkhu deitado, a pessoa não plenamente ordenada se sentar; se ambos se sentarem; para quem está insano ou para o primeiro ofensor. Sahaseyyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ pañcamaṃ. O quinto preceito de treinamento sobre dormir no mesmo local está concluído. 6. Dutiyasahaseyyasikkhāpadaṃ 6. O segundo preceito de treinamento sobre dormir no mesmo local 55. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmā anuruddho kosalesu [Pg.29] janapade sāvatthiṃ gacchanto sāyaṃ aññataraṃ gāmaṃ upagacchi. Tena kho pana samayena tasmiṃ gāme aññatarissā itthiyā āvasathāgāraṃ paññattaṃ hoti. Atha kho āyasmā anuruddho yena sā itthī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ itthiṃ etadavoca – ‘‘sace te, bhagini, agaru, vaseyyāma ekarattaṃ āvasathāgāre’’ti. ‘‘Vaseyyātha, bhante’’ti. Aññepi addhikā yena sā itthī tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā taṃ itthiṃ etadavocuṃ – ‘‘sace te, ayye, agaru vaseyyāma ekarattaṃ āvasathāgāre’’ti. ‘‘Eso kho ayyo samaṇo paṭhamaṃ upagato; sace so anujānāti, vaseyyāthā’’ti. Atha kho te addhikā yenāyasmā anuruddho tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ anuruddhaṃ etadavocuṃ – ‘‘sace te, bhante, agaru, vaseyyāma ekarattaṃ āvasathāgāre’’ti. ‘‘Vaseyyātha, āvuso’’ti. Atha kho sā itthī āyasmante anuruddhe saha dassanena paṭibaddhacittā ahosi. Atha kho sā itthī yenāyasmā anuruddho tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ anuruddhaṃ etadavoca – ‘‘ayyo, bhante, imehi manussehi ākiṇṇo na phāsu viharissati. Sādhāhaṃ, bhante, ayyassa mañcakaṃ abbhantaraṃ paññapeyya’’nti. Adhivāsesi kho āyasmā anuruddho tuṇhībhāvena. Atha kho sā itthī āyasmato anuruddhassa mañcakaṃ abbhantaraṃ paññapetvā alaṅkatappaṭiyattā gandhagandhinī yenāyasmā anuruddho tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ anuruddhaṃ etadavoca – ‘‘ayyo, bhante, abhirūpo dassanīyo pāsādiko, ahaṃ camhi abhirūpā dassanīyā pāsādikā. Sādhāhaṃ, bhante, ayyassa pajāpati bhaveyya’’nti. Evaṃ vutte āyasmā anuruddho tuṇhī ahosi. Dutiyampi kho…pe… tatiyampi kho sā itthī āyasmantaṃ anuruddhaṃ etadavoca – ‘‘ayyo, bhante, abhirūpo dassanīyo pāsādiko, ahañcamhi abhirūpā dassanīyā pāsādikā. Sādhu, bhante, ayyo mañceva paṭicchatu sabbañca sāpateyya’’nti. Tatiyampi kho āyasmā anuruddho tuṇhī ahosi. Atha kho sā itthī sāṭakaṃ nikkhipitvā āyasmato anuruddhassa purato caṅkamatipi tiṭṭhatipi nisīdatipi seyyampi kappeti. Atha kho āyasmā anuruddho indriyāni okkhipitvā taṃ itthiṃ neva olokesi napi ālapi. Atha kho [Pg.30] sā itthī – ‘‘acchariyaṃ vata bho, abbhutaṃ vata bho! Bahū me manussā satenapi sahassenapi pahiṇanti. Ayaṃ pana samaṇo – mayā sāmaṃ yāciyamāno – na icchati mañceva paṭicchituṃ sabbañca sāpateyya’’nti sāṭakaṃ nivāsetvā āyasmato anuruddhassa pādesu sirasā nipatitvā āyasmantaṃ anuruddhaṃ etadavoca – ‘‘accayo maṃ, bhante, accagamā yathābālaṃ yathāmūḷhaṃ yathāakusalaṃ yāhaṃ evamakāsiṃ. Tassā me, bhante, ayyo accayaṃ accayato paṭiggaṇhātu āyatiṃ saṃvarāyā’’ti. ‘‘Taggha tvaṃ, bhagini, accayo accagamā yathābālaṃ yathāmūḷhaṃ yathāakusalaṃ yā tvaṃ evamakāsi. Yato ca kho tvaṃ, bhagini, accayaṃ accayato disvā yathādhammaṃ paṭikarosi, taṃ te mayaṃ paṭiggaṇhāma. Vuddhi hesā, bhagini, ariyassa vinaye yo accayaṃ accayato disvā yathādhammaṃ paṭikaroti āyatiñca saṃvaraṃ āpajjatī’’ti. 55. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, o venerável Anuruddha, viajando pelo país de Kosala em direção a Sāvatthi, chegou a uma certa aldeia ao entardecer. Naquela ocasião, naquela aldeia, uma certa mulher havia preparado uma hospedaria. Então, o venerável Anuruddha dirigiu-se para onde estava aquela mulher; tendo se aproximado, disse àquela mulher: "Se não for um incômodo para você, irmã, gostaríamos de passar uma noite na hospedaria." "Pode hospedar-se, venerável senhor", disse ela. Outros viajantes também se aproximaram de onde estava aquela mulher; tendo se aproximado, disseram àquela mulher: "Se não for um incômodo para você, senhora, gostaríamos de passar uma noite na hospedaria." "Este venerável asceta chegou primeiro; se ele permitir, vocês podem hospedar-se", disse ela. Então, aqueles viajantes se aproximaram de onde estava o venerável Anuruddha; tendo se aproximado, disseram ao venerável Anuruddha: "Se não for um incômodo para o senhor, venerável senhor, gostaríamos de passar uma noite na hospedaria." "Podem hospedar-se, amigos", disse ele. Então, aquela mulher, assim que viu o venerável Anuruddha, sentiu-se atraída por ele. Então, aquela mulher dirigiu-se para onde estava o venerável Anuruddha; tendo se aproximado, disse ao venerável Anuruddha: "Venerável senhor, o senhor não ficará confortável cercado por estas pessoas. Seria bom, venerável senhor, se eu preparasse um pequeno leito para o senhor no interior." O venerável Anuruddha consentiu em silêncio. Então, aquela mulher, tendo preparado o pequeno leito para o venerável Anuruddha no interior, adornada e bem arrumada, exalando perfume, dirigiu-se para onde estava o venerável Anuruddha; tendo se aproximado, disse ao venerável Anuruddha: "O senhor, venerável senhor, é belo, atraente e inspirador; e eu também sou bela, atraente e inspiradora. Seria bom, venerável senhor, se eu me tornasse esposa do senhor." Quando isso foi dito, o venerável Anuruddha permaneceu em silêncio. Pela segunda vez... pela terceira vez, aquela mulher disse ao venerável Anuruddha: "O senhor, venerável senhor, é belo, atraente e inspirador; e eu também sou bela, atraente e inspiradora. Por favor, venerável senhor, aceite a mim e a todos os meus bens." Pela terceira vez, o venerável Anuruddha permaneceu em silêncio. Então, aquela mulher, despindo sua veste, começou a caminhar de um lado para o outro, a ficar de pé, a sentar-se e a deitar-se diante do venerável Anuruddha. No entanto, o venerável Anuruddha, mantendo os sentidos controlados, nem sequer olhou para a mulher, nem falou com ela. Então, aquela mulher pensou: "Que maravilhoso, que extraordinário! Muitos homens me enviam mensageiros oferecendo cem ou mil moedas. Mas este asceta, mesmo sendo implorado por mim pessoalmente, não deseja aceitar a mim nem a todos os meus bens." Ela vestiu sua veste, prostrou-se com a cabeça aos pés do venerável Anuruddha e disse ao venerável Anuruddha: "Venerável senhor, um erro me superou, por tolice, por cegueira, por inabilidade, ao agir dessa maneira. Que o senhor, venerável senhor, aceite minha confissão de erro como tal, para que eu possa me conter no futuro." "Certamente, irmã, um erro a superou, por tolice, por cegueira, por inabilidade, ao agir dessa maneira. Mas como você, irmã, vê seu erro como um erro e se corrige de acordo com o Dhamma, nós aceitamos sua confissão. Pois é um crescimento na disciplina do Nobre, irmã, quando alguém vê seu erro como um erro, corrige-se de acordo com o Dhamma e alcança a contenção no futuro." Atha kho sā itthī tassā rattiyā accayena āyasmantaṃ anuruddhaṃ paṇītena khādanīyena bhojanīyena sahatthā santappetvā sampavāretvā, āyasmantaṃ anuruddhaṃ bhuttāviṃ onītapattapāṇiṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinnaṃ kho taṃ itthiṃ āyasmā anuruddho dhammiyā kathāya sandassesi samādapesi samuttejesi sampahaṃsesi. Atha kho sā itthī – āyasmatā anuruddhena dhammiyā kathāya sandassitā samādapitā samuttejitā sampahaṃsitā – āyasmantaṃ anuruddhaṃ etadavoca – ‘‘abhikkantaṃ, bhante, abhikkantaṃ, bhante! Seyyathāpi, bhante, nikkujjitaṃ vā ukkujjeyya, paṭicchannaṃ vā vivareyya, mūḷhassa vā maggaṃ ācikkheyya, andhakāre vā telapajjotaṃ dhāreyya – cakkhumanto rūpāni dakkhantīti, evamevaṃ ayyena anuruddhena anekapariyāyena dhammo pakāsito. Esāhaṃ, bhante, taṃ bhagavantaṃ saraṇaṃ gacchāmi dhammañca bhikkhusaṅghañca. Upāsikaṃ maṃ ayyo dhāretu ajjatagge pāṇupetaṃ saraṇaṃ gata’’nti. Então, ao clarear daquela noite, aquela mulher, tendo servido e satisfeito pessoalmente o venerável Anuruddha com excelentes alimentos finos e macios, quando o venerável Anuruddha terminou de comer e retirou a mão da tigela, ela o reverenciou e sentou-se a um lado. Sentada a um lado, o venerável Anuruddha a instruiu, exortou, inspirou e encorajou com uma palestra sobre o Dhamma. Então, aquela mulher — tendo sido instruída, exortada, inspirada e encorajada pelo venerável Anuruddha com a palestra sobre o Dhamma — disse ao venerável Anuruddha: "Excelente, venerável senhor! Excelente, venerável senhor! É como se, venerável senhor, alguém endireitasse o que estava virado para baixo, ou revelasse o que estava escondido, ou mostrasse o caminho a quem estava perdido, ou acendesse uma lâmpada de óleo na escuridão para que aqueles que têm olhos pudessem ver as formas; da mesma forma, o Dhamma foi revelado de muitas maneiras pelo venerável Anuruddha. Eu busco refúgio no Abençoado, no Dhamma e na comunidade de monges. Que o venerável senhor me aceite como uma discípula leiga que buscou refúgio a partir de hoje e pelo resto da vida." Atha kho āyasmā anuruddho sāvatthiyaṃ gantvā bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma āyasmā anuruddho mātugāmena sahaseyyaṃ kappessatī’’ti! Atha kho te bhikkhū āyasmantaṃ anuruddhaṃ anekapariyāyena vigarahitvā bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… ‘‘saccaṃ kira tvaṃ, anuruddha, mātugāmena sahaseyyaṃ kappesī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti[Pg.31]. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, anuruddha, mātugāmena sahaseyyaṃ kappessasi! Netaṃ, anuruddha, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Então, o venerável Anuruddha, tendo ido para Sāvatthi, relatou esse assunto aos monges. Aqueles monges que tinham poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam descontentamento: "Como pode o venerável Anuruddha deitar-se no mesmo lugar que uma mulher?" Então, aqueles monges, tendo repreendido o venerável Anuruddha de muitas maneiras, relataram esse assunto ao Abençoado... "É verdade, Anuruddha, que você se deitou no mesmo lugar que uma mulher?" "É verdade, Abençoado", disse ele. O Buda, o Abençoado, repreendeu-o... "Como pode você, Anuruddha, deitar-se no mesmo lugar que uma mulher? Anuruddha, isso não conduz a inspirar confiança naqueles que não têm fé..." E assim, monges, vocês devem recitar esta regra de treinamento: 56. ‘‘Yo pana bhikkhu mātugāmena sahaseyyaṃ kappeyya pācittiya’’nti. 56. "Se um monge se deitar no mesmo lugar que uma mulher, ele comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya)." 57. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 57. "Aquele que": qualquer que seja... "Monge": ... o monge pretendido neste contexto é este. Mātugāmo nāma manussitthī, na yakkhī, na petī, na tiracchānagatā; antamaso tadahujātāpi dārikā, pageva mahattarī. O que se chama "mulher" é uma fêmea humana; não uma ogressa, não uma fantasma, não um animal fêmea; mesmo uma menina recém-nascida naquele mesmo dia, quanto mais uma mulher mais velha. Sahāti ekato. "Junto" significa em um mesmo lugar. Seyyā nāma sabbacchannā, sabbaparicchannā, yebhuyyenacchannā, yebhuyyena paricchannā. O que se chama "lugar de deitar" é um local totalmente coberto, totalmente cercado, ou em sua maior parte coberto, ou em sua maior parte cercado. Seyyaṃ kappeyyāti atthaṅgate sūriye, mātugāme nipanne bhikkhu nipajjati, āpatti pācittiyassa. Bhikkhu nipanne mātugāmo nipajjati, āpatti pācittiyassa. Ubho vā nipajjanti, āpatti pācittiyassa. Uṭṭhahitvā punappunaṃ nipajjanti, āpatti pācittiyassa. "Deitar-se": após o pôr do sol, se a mulher estiver deitada e o monge se deitar, há uma ofensa de pācittiya. Se o monge estiver deitado e a mulher se deitar, há uma ofensa de pācittiya. Se ambos se deitarem, há uma ofensa de pācittiya. Se, tendo se levantado, eles se deitarem repetidamente, há uma ofensa de pācittiya. 58. Mātugāme mātugāmasaññī sahaseyyaṃ kappeti, āpatti pācittiyassa. Mātugāme vematiko sahaseyyaṃ kappeti, āpatti pācittiyassa. Mātugāme amātugāmasaññī sahaseyyaṃ kappeti, āpatti pācittiyassa. 58. Em relação a uma mulher, tendo a percepção de que é uma mulher, se ele se deitar no mesmo lugar, há uma ofensa de pācittiya. Em relação a uma mulher, estando em dúvida, se ele se deitar no mesmo lugar, há uma ofensa de pācittiya. Em relação a uma mulher, tendo a percepção de que não é uma mulher, se ele se deitar no mesmo lugar, há uma ofensa de pācittiya. Upaḍḍhacchanne upaḍḍhaparicchanne, āpatti dukkaṭassa. Yakkhiyā vā petiyā vā paṇḍakena vā tiracchānagatitthiyā vā sahaseyyaṃ kappeti, āpatti dukkaṭassa. Amātugāme mātugāmasaññī, āpatti dukkaṭassa. Amātugāme vematiko, āpatti dukkaṭassa. Amātugāme amātugāmasaññī, anāpatti. Se for em um local meio coberto e meio cercado, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ele se deitar no mesmo lugar com uma ogressa, com uma fantasma, com um eunuco ou com um animal fêmea, há uma ofensa de má conduta. Em relação a quem não é uma mulher, tendo a percepção de que é uma mulher, há uma ofensa de má conduta. Em relação a quem não é uma mulher, estando em dúvida, há uma ofensa de má conduta. Em relação a quem não é uma mulher, tendo a percepção de que não é uma mulher, não há ofensa. 59. Anāpatti sabbacchanne sabbaaparicchanne, sabbaparicchanne sabbaacchanne, yebhuyyena acchanne, yebhuyyena aparicchanne, mātugāme nipanne bhikkhu nisīdati[Pg.32], bhikkhu nipanne mātugāmo nisīdati, ubho vā nisīdanti, ummattakassa, ādikammikassāti. 59. Não há ofensa: se for totalmente coberto mas totalmente sem cercas; se for totalmente cercado mas totalmente sem cobertura; se for em sua maior parte sem cobertura; se for em sua maior parte sem cercas; se a mulher estiver deitada e o monge estiver sentado; se o monge estiver deitado e a mulher estiver sentada; ou se ambos estiverem sentados; se ele for insano; se ele for o iniciador da ofensa. Dutiyasahaseyyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ chaṭṭhaṃ. A segunda regra de treinamento sobre deitar-se junto, a sexta, está concluída. 7. Dhammadesanāsikkhāpadaṃ 7. A regra de treinamento sobre o ensino do Dhamma 60. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmā udāyī sāvatthiyaṃ kulūpako hoti, bahukāni kulāni upasaṅkamati. Atha kho āyasmā udāyī pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena aññataraṃ kulaṃ tenupasaṅkami. Tena kho pana samayena gharaṇī nivesanadvāre nisinnā hoti, gharasuṇhā āvasathadvāre nisinnā hoti. Atha kho āyasmā udāyī yena gharaṇī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā gharaṇiyā upakaṇṇake dhammaṃ desesi. Atha kho gharasuṇhāya etadahosi – ‘‘ki nu kho so samaṇo sassuyā jāro udāhu obhāsatī’’ti? 60. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, o venerável Udāyī era um visitante frequente de famílias em Sāvatthi; ele costumava visitar muitas famílias. Então, o venerável Udāyī, tendo se vestido pela manhã e tomado sua tigela e mantos, dirigiu-se a uma certa família. Naquela ocasião, a dona da casa estava sentada à entrada da casa, e a nora estava sentada à entrada do aposento interno. Então, o venerável Udāyī aproximou-se de onde estava a dona da casa; tendo se aproximado, ensinou o Dhamma sussurrando ao ouvido da dona da casa. Então, a nora pensou: "Será que este asceta é amante da minha sogra, ou ele está flertando com ela?" Atha kho āyasmā udāyī gharaṇiyā upakaṇṇake dhammaṃ desetvā yena gharasuṇhā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā gharasuṇhāya upakaṇṇake dhammaṃ desesi. Atha kho gharaṇiyā etadahosi – ‘‘kiṃ nu kho so samaṇo gharasuṇhāya jāro udāhu obhāsatī’’ti? Atha kho āyasmā udāyī gharasuṇhāya upakaṇṇake dhammaṃ desetvā pakkāmi. Atha kho gharaṇī gharasuṇhaṃ etadavoca – ‘‘he je, kiṃ te eso samaṇo avocā’’ti? ‘‘Dhammaṃ me, ayye, desesi’’. ‘‘Ayyāya pana kiṃ avocā’’ti? ‘‘Mayhampi dhammaṃ desesī’’ti. Tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyo udāyī mātugāmassa upakaṇṇake dhammaṃ desessati! Nanu nāma vissaṭṭhena vivaṭena dhammo desetabbo’’ti? Então, o venerável Udāyī, tendo ensinado o Dhamma sussurrando ao ouvido da dona da casa, aproximou-se de onde estava a nora; tendo se aproximado, ensinou o Dhamma sussurrando ao ouvido da nora. Então, a dona da casa pensou: "Será que este asceta é amante da minha nora, ou ele está flertando com ela?" Então, o venerável Udāyī, tendo ensinado o Dhamma sussurrando ao ouvido da nora, partiu. Então, a dona da casa disse à nora: "Ei, menina, o que aquele asceta lhe disse?" "Ele me ensinou o Dhamma, senhora. E o que ele disse à senhora?" "Ele também me ensinou o Dhamma", disse ela. Elas queixaram-se, criticaram e espalharam descontentamento: "Como pode o venerável Udāyī ensinar o Dhamma sussurrando ao ouvido de uma mulher? O Dhamma não deveria ser ensinado de forma clara e aberta?" Assosuṃ kho bhikkhū tāsaṃ itthīnaṃ ujjhāyantīnaṃ khiyyantīnaṃ vipācentīnaṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma āyasmā udāyī mātugāmassa dhammaṃ desessatī’’ti! Atha kho te bhikkhū [Pg.33] āyasmantaṃ udāyiṃ anekapariyāyena vigarahitvā bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… ‘‘saccaṃ kira tvaṃ, udāyi, mātugāmassa dhammaṃ desesī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, mātugāmassa dhammaṃ desessasi. Netaṃ moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Os monges ouviram aquelas mulheres queixando-se, criticando e espalhando descontentamento. Aqueles monges que tinham poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam descontentamento: "Como pode o venerável Udāyī ensinar o Dhamma a uma mulher?" Então, aqueles monges, tendo repreendido o venerável Udāyī de muitas maneiras, relataram esse assunto ao Abençoado... "É verdade, Udāyī, que você ensina o Dhamma a uma mulher?" "É verdade, Abençoado", disse ele. O Buda, o Abençoado, repreendeu-o... "Como pode você, homem tolo, ensinar o Dhamma a uma mulher? Homem tolo, isso não conduz a inspirar confiança naqueles que não têm fé..." E assim, monges, vocês devem recitar esta regra de treinamento: ‘‘Yo pana bhikkhu mātugāmassa dhammaṃ deseyya pācittiya’’nti. "Se um monge ensinar o Dhamma a uma mulher, ele comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya)." Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os monges. 61. Tena kho pana samayena upāsikā bhikkhū passitvā etadavocuṃ – ‘‘iṅghāyyā dhammaṃ desethā’’ti. ‘‘Na, bhaginī, kappati mātugāmassa dhammaṃ desetu’’nti. ‘‘Iṅghāyyā chappañcavācāhi dhammaṃ desetha, sakkā ettakenapi dhammo aññātu’’nti. ‘‘Na, bhaginī, kappati mātugāmassa dhammaṃ desetu’’nti. Kukkuccāyantā na desesuṃ. Upāsikā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā amhehi yāciyamānā dhammaṃ na desessantī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhū tāsaṃ upāsikānaṃ ujjhāyantīnaṃ khiyyantīnaṃ vipācentīnaṃ. Atha kho te bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, mātugāmassa chappañcavācāhi dhammaṃ desetuṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 61. Naquela ocasião, as devotas, tendo visto os monges, disseram-lhes: "Por favor, veneráveis senhores, ensinem-nos o Dhamma." Os monges responderam: "Irmã, não é permitido ensinar o Dhamma a uma mulher." Elas disseram: "Por favor, veneráveis senhores, ensinem o Dhamma com apenas cinco ou seis palavras; mesmo com essa quantidade é possível compreender o Dhamma." Eles responderam: "Irmã, não é permitido ensinar o Dhamma a uma mulher." E, cheios de escrúpulos, não ensinaram. As devotas ficaram descontentes, queixaram-se e criticaram: "Como podem os veneráveis senhores, sendo por nós solicitados, não nos ensinar o Dhamma?" Os monges ouviram o descontentamento, as queixas e as críticas daquelas devotas. Então, os monges relataram esse assunto ao Abençoado. Em seguida, o Abençoado, em razão desse assunto e nessa ocasião, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos monges: "Monges, eu permito que se ensine o Dhamma a uma mulher com cinco ou seis palavras. E assim, monges, devem recitar esta regra de treinamento: ‘‘Yo pana bhikkhū mātugāmassa uttarichappañcavācāhi dhammaṃ deseyya, pācittiya’’nti. "Se um monge ensinar o Dhamma a uma mulher além de cinco ou seis palavras, ele comete uma ofensa pācittiya." Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. Assim, esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os monges. 62. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū – ‘‘bhagavatā anuññātaṃ mātugāmassa chappañcavācāhi dhammaṃ desetu’’nti te aviññuṃ purisaviggahaṃ upanisīdāpetvā mātugāmassa uttarichappañcavācāhi dhammaṃ desenti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū aviññuṃ purisaviggahaṃ upanisīdāpetvā mātugāmassa uttarichappañcavācāhi dhammaṃ desessantī’’ti! 62. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis, pensando: 'O Abençoado permitiu ensinar o Dhamma a uma mulher com cinco ou seis palavras', faziam com que um homem sem discernimento se sentasse por perto e ensinavam o Dhamma a uma mulher além de cinco ou seis palavras. Aqueles monges de poucos desejos... pe... ficaram descontentes, queixaram-se e criticaram: "Como podem os monges do grupo de seis fazer com que um homem sem discernimento se sente por perto e ensinar o Dhamma a uma mulher além de cinco ou seis palavras?" Atha [Pg.34] kho te bhikkhū chabbaggiye bhikkhū anekapariyāyena vigarahitvā bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… ‘‘saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, aviññuṃ purisaviggahaṃ upanisīdāpetvā mātugāmassa uttarichappañcavācāhi dhammaṃ desethā’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, aviññuṃ purisaviggahaṃ upanisīdāpetvā mātugāmassa uttarichappañcavācāhi dhammaṃ desessatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Então, aqueles monges, tendo repreendido os monges do grupo de seis de várias maneiras, relataram esse assunto ao Abençoado... pe... "É verdade, monges, que vocês fazem com que um homem sem discernimento se sente por perto e ensinam o Dhamma a uma mulher além de cinco ou seis palavras?" "É verdade, Abençoado." O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... pe... "Como podem vocês, homens tolos, fazer com que um homem sem discernimento se sente por perto e ensinar o Dhamma a uma mulher além de cinco ou seis palavras? Isso, homens tolos, não serve para inspirar fé naqueles que não têm fé..." pe... "E assim, monges, devem recitar esta regra de treinamento: 63. ‘‘Yo pana bhikkhu mātugāmassa uttarichappañcavācāhi dhammaṃ deseyya, aññatra viññunā purisaviggahena, pācittiya’’nti. 63. "Se um monge ensinar o Dhamma a uma mulher além de cinco ou seis palavras, exceto na presença de um homem inteligente, ele comete uma ofensa pācittiya." 64. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 64. “Aquele que”: qualquer que seja... pe... “Monge”: ... pe... este é o significado de monge pretendido neste contexto. Mātugāmo nāma manussitthī; na yakkhī na petī na tiracchānagatā; viññū, paṭibalā subhāsitadubbhāsitaṃ duṭṭhullāduṭṭhullaṃ ājānituṃ. O que se chama "mulher" é uma fêmea humana; não uma ogra, não uma fantasma, não um animal fêmea; ela deve ser inteligente e capaz de compreender o que é bem dito e mal dito, o que é vulgar e o que não é vulgar. Uttarichappañcavācāhīti atirekachappañcavācāhi. “Além de cinco ou seis palavras”: mais do que cinco ou seis palavras. Dhammo nāma buddhabhāsito, sāvakabhāsito, isibhāsito, devatābhāsito, atthūpasañhito, dhammūpasañhito. O que se chama "Dhamma" é o que foi proferido pelo Buda, proferido pelos discípulos, proferido pelos sábios, proferido pelos devas, associado ao significado, associado ao texto. Deseyyāti padena deseti, pade pade āpatti pācittiyassa. Akkharāya deseti, akkharakkharāya āpatti pācittiyassa. “Ensinar”: se ele ensina palavra por palavra, para cada palavra há uma ofensa pācittiya. Se ele ensina sílaba por sílaba, para cada sílaba há uma ofensa pācittiya. Aññatra viññunā purisaviggahenāti ṭhapetvā viññuṃ purisaviggahaṃ. Viññū nāma purisaviggaho, paṭibalo hoti subhāsitadubbhāsitaṃ duṭṭhullāduṭṭhullaṃ ājānituṃ. “Exceto na presença de um homem inteligente”: excluindo um homem inteligente. O que se chama "homem inteligente" é aquele que é capaz de compreender o que é bem dito e mal dito, o que é vulgar e o que não é vulgar. 65. Mātugāme mātugāmasaññī uttarichappañcavācāhi dhammaṃ deseti, aññatra viññunā purisaviggahena, āpatti pācittiyassa. Mātugāme vematiko uttarichappañcavācāhi dhammaṃ deseti, aññatra viññunā purisaviggahena, āpatti pācittiyassa. Mātugāme amātugāmasaññī uttarichappañcavācāhi dhammaṃ deseti, aññatra viññunā purisaviggahena, āpatti pācittiyassa. 65. Se for uma mulher, e ele a percebe como uma mulher, e ensina o Dhamma além de cinco ou seis palavras, exceto na presença de um homem inteligente, ele comete uma ofensa pācittiya. Se for uma mulher, e ele tiver dúvidas, e ensina o Dhamma além de cinco ou seis palavras, exceto na presença de um homem inteligente, ele comete uma ofensa pācittiya. Se for uma mulher, e ele a percebe como não sendo uma mulher, e ensina o Dhamma além de cinco ou seis palavras, exceto na presença de um homem inteligente, ele comete uma ofensa pācittiya. Yakkhiyā [Pg.35] vā petiyā vā paṇḍakassa vā tiracchānagatamanussaviggahitthiyā vā uttarichappañcavācāhi dhammaṃ deseti, aññatra viññunā purisaviggahena, āpatti dukkaṭassa. Amātugāme mātugāmasaññī, āpatti dukkaṭassa. Amātugāme vematiko, āpatti dukkaṭassa. Amātugāme amātugāmasaññī, anāpatti. Se ele ensina o Dhamma além de cinco ou seis palavras a uma ogra, a uma fantasma, a um eunuco ou a um animal fêmea com forma humana, exceto na presença de um homem inteligente, ele comete uma ofensa dukkaṭa. Se não for uma mulher, mas ele a percebe como uma mulher, ele comete uma ofensa dukkaṭa. Se não for uma mulher, mas ele tiver dúvidas, ele comete uma ofensa dukkaṭa. Se não for uma mulher, e ele a percebe como não sendo uma mulher, não há ofensa. 66. Anāpatti viññunā purisaviggahena, chappañcavācāhi dhammaṃ deseti, ūnakachappañcavācāhi dhammaṃ deseti, uṭṭhahitvā puna nisīditvā deseti, mātugāmo uṭṭhahitvā puna nisīdati tasmiṃ deseti, aññassa mātugāmassa deseti, pañhaṃ pucchati, pañhaṃ puṭṭho katheti, aññassatthāya bhaṇantaṃ mātugāmo suṇāti, ummattakassa, ādikammikassāti. 66. Não há ofensa: se for na presença de um homem inteligente; se ele ensina o Dhamma com cinco ou seis palavras; se ele ensina o Dhamma com menos de cinco ou seis palavras; se ele se levanta e, tendo se sentado novamente, ensina; se a mulher se levanta e se senta novamente, e ele ensina a ela; se ele ensina a outra mulher; se ele faz uma pergunta; se, sendo questionado, ele responde à pergunta; se a mulher ouve enquanto ele fala para o benefício de outra pessoa; se ele for um louco; se ele for o primeiro transgressor. Dhammadesanāsikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ sattamaṃ. A sétima regra de treinamento sobre o ensino do Dhamma está concluída. 8. Bhūtārocanasikkhāpadaṃ 8. A regra de treinamento sobre relatar estados reais (Bhūtārocanasikkhāpada) 67. Tena samayena buddho bhagavā vesāliyaṃ viharati mahāvane kūṭāgārasālāyaṃ. Tena kho pana samayena sambahulā sandiṭṭhā sambhattā bhikkhū vaggumudāya nadiyā tīre vassaṃ upagacchiṃsu. Tena kho pana samayena vajjī dubbhikkhā hoti – dvīhitikā setaṭṭhikā salākāvuttā, na sukarā uñchena paggahena yāpetuṃ. Atha kho tesaṃ bhikkhūnaṃ etadahosi – ‘‘etarahi kho vajjī dubbhikkhā – dvīhitikā setaṭṭhikā salākāvuttā, na sukarā uñchena paggahena yāpetuṃ. Kena nu kho mayaṃ upāyena samaggā sammodamānā avivadamānā phāsukaṃ vassaṃ vaseyyāma, na ca piṇḍakena kilameyyāmā’’ti? Ekacce evamāhaṃsu – ‘‘handa mayaṃ, āvuso, gihīnaṃ kammantaṃ adhiṭṭhema. Evaṃ te amhākaṃ dātuṃ maññissanti. Evaṃ mayaṃ samaggā sammodamānā avivadamānā phāsukaṃ vassaṃ vasissāma, na ca piṇḍakena kilamissāmā’’ti. Ekacce evamāhaṃsu – ‘‘alaṃ, āvuso, kiṃ gihīnaṃ kammantaṃ adhiṭṭhitena? Handa mayaṃ, āvuso, gihīnaṃ dūteyyaṃ harāma. Evaṃ te amhākaṃ dātuṃ maññissanti. Evaṃ mayaṃ samaggā sammodamānā avivadamānā phāsukaṃ vassaṃ vasissāma, na ca piṇḍakena kilamissāmā’’ti. Ekacce evamāhaṃsu – ‘‘alaṃ, āvuso; [Pg.36] kiṃ gihīnaṃ kammantaṃ adhiṭṭhitena! Kiṃ gihīnaṃ dūteyyaṃ haṭena! Handa mayaṃ, āvuso, gihīnaṃ aññamaññassa uttarimanussadhammassa vaṇṇaṃ bhāsissāma – ‘asuko bhikkhu paṭhamassa jhānassa lābhī, asuko bhikkhu dutiyassa jhānassa lābhī, asuko bhikkhu tatiyassa jhānassa lābhī, asuko bhikkhu catutthassa jhānassa lābhī, asuko bhikkhu sotāpanno, asuko bhikkhu sakadāgāmī, asuko bhikkhu anāgāmī, asuko bhikkhu arahā, asuko bhikkhu tevijjo, asuko bhikkhu chaḷabhiññoti. Evaṃ te amhākaṃ dātuṃ maññissanti. Evaṃ mayaṃ samaggā sammodamānā avivadamānā phāsukaṃ vassaṃ vasissāma, na ca piṇḍakena kilamissāmā’’ti. Eso yeva kho, āvuso, seyyo, yo amhākaṃ gihīnaṃ aññamaññassa uttarimanussadhammassa vaṇṇo bhāsito’’ti. 67. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Vesālī, no Grande Bosque, no pavilhão com teto pontiagudo. Naquela mesma ocasião, muitos monges que eram amigos e companheiros próximos passaram o período de chuvas às margens do rio Vaggumudā. Naquela época, a região de Vajjī passava por uma fome severa — a comida era escassa, a sobrevivência era difícil, ossos humanos branqueavam o chão e a subsistência dependia de bilhetes de distribuição de alimentos; não era fácil sobreviver apenas esmolando com a tigela de esmolas. Então, aqueles monges pensaram: "Atualmente, Vajjī está sob uma fome severa — a comida é escassa, a sobrevivência é difícil, ossos branqueiam o chão e a subsistência depende de bilhetes de distribuição; não é fácil sobreviver apenas esmolando com a tigela. Por qual meio poderemos passar o período de chuvas em harmonia, contentes, sem disputas, confortavelmente, e não sofreremos pela falta de esmolas de comida?" Alguns disseram: "Amigos, que tal se gerenciarmos os negócios dos leigos? Assim, eles pensarão em nos dar esmolas. Dessa forma, passaremos o período de chuvas em harmonia, contentes, sem disputas, confortavelmente, e não sofreremos pela falta de esmolas de comida." Outros disseram: "Basta, amigos! De que serve gerenciar os negócios dos leigos? Que tal se agirmos como mensageiros para os leigos? Assim, eles pensarão em nos dar esmolas. Dessa forma, passaremos o período de chuvas em harmonia, contentes, sem disputas, confortavelmente, e não sofreremos pela falta de esmolas de comida." Outros disseram: "Basta, amigos! De que serve gerenciar os negócios dos leigos? De que serve agir como mensageiros para os leigos? Que tal se elogiarmos uns aos outros diante dos leigos sobre estados sobre-humanos, dizendo: 'O monge tal obteve o primeiro jhana, o monge tal obteve o segundo jhana, o monge tal obteve o terceiro jhana, o monge tal obteve o quarto jhana, o monge tal é um que entrou na correnteza, o monge tal retorna uma única vez, o monge tal não retorna mais, o monge tal é um arahant, o monge tal possui o tríplice conhecimento, o monge tal possui os seis conhecimentos diretos'? Assim, eles pensarão em nos dar esmolas. Dessa forma, passaremos o período de chuvas em harmonia, contentes, sem disputas, confortavelmente, e não sofreremos pela falta de esmolas de comida." E concordaram: "Amigos, esta é de fato a melhor opção: elogiarmos uns aos outros diante dos leigos sobre nossos estados sobre-humanos." Atha kho te bhikkhū gihīnaṃ aññamaññassa uttarimanussadhammassa vaṇṇaṃ bhāsiṃsu – ‘‘asuko bhikkhu paṭhamassa jhānassa lābhī…pe… asuko bhikkhu chaḷabhiñño’’ti. Atha kho te manussā – ‘‘lābhā vata no, suladdhaṃ vata no, yesaṃ no evarūpā bhikkhū vassaṃ upagatā, na vata no ito pubbe evarūpā bhikkhū vassaṃ upagatā, yathayime bhikkhū sīlavanto kalyāṇadhammā’’ti. Te na tādisāni bhojanāni attanā bhuñjanti, mātāpitūnaṃ denti puttadārassa denti dāsakammakaraporisassa denti mittāmaccānaṃ denti ñātisālohitānaṃ denti yādisāni bhikkhūnaṃ denti. Na tādisāni khādanīyāni sāyanīyāni pānāni attanā khādanti sāyanti pivanti mātāpitūnaṃ denti puttadārassa denti dāsakammakaraporisassa denti mittāmaccānaṃ denti ñātisālohitānaṃ denti, yādisāni bhikkhūnaṃ denti. Atha kho te bhikkhū vaṇṇavā ahesuṃ pīṇindriyā pasannamukhavaṇṇā vippasannachavivaṇṇā. Então, aqueles monges elogiaram uns aos outros diante dos leigos sobre seus estados sobre-humanos, dizendo: "O monge tal obteve o primeiro jhana... pe... o monge tal possui os seis conhecimentos diretos." Então, aquelas pessoas pensaram: "Que ganho para nós! Que grande fortuna para nós que tais monges tenham passado o período de chuvas conosco! Certamente, antes disso, tais monges nunca haviam passado o período de chuvas conosco, monges tão virtuosos e de bom caráter como estes!" Eles próprios não comiam alimentos daquela qualidade, nem os davam a seus pais, esposas e filhos, servos, trabalhadores, amigos, conselheiros ou parentes de sangue, como os que davam aos monges. Eles próprios não consumiam comidas mastigáveis, lambíveis ou bebidas daquela qualidade, nem as davam a seus pais, esposas e filhos, servos, trabalhadores, amigos, conselheiros ou parentes de sangue, como as que davam aos monges. Consequentemente, aqueles monges tornaram-se corados, com faculdades físicas vigorosas, rostos radiantes e pele muito clara. 68. Āciṇṇaṃ kho panetaṃ vassaṃvuṭṭhānaṃ bhikkhūnaṃ bhagavantaṃ dassanāya upasaṅkamituṃ. Atha kho te bhikkhū vassaṃvuṭṭhā temāsaccayena senāsanaṃ saṃsāmetvā pattacīvaramādāya yena vesālī tena pakkamiṃsu. Anupubbena yena vesālī mahāvanaṃ kūṭāgārasālā yena bhagavā tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdiṃsu. Tena kho pana samayena disāsu vassaṃvuṭṭhā bhikkhū kisā honti lūkhā dubbaṇṇā [Pg.37] uppaṇḍuppaṇḍukajātā dhamanisanthatagattā. Vaggumudātīriyā pana bhikkhū vaṇṇavā honti pīṇindriyā pasannamukhavaṇṇā vippasannachavivaṇṇā. Āciṇṇaṃ kho panetaṃ buddhānaṃ bhagavantānaṃ āgantukehi bhikkhūhi saddhiṃ paṭisammodituṃ. Atha kho bhagavā vaggumudātīriye bhikkhū etadavoca – ‘‘kacci, bhikkhave, khamanīyaṃ, kacci yāpanīyaṃ, kacci samaggā sammodamānā avivadamānā phāsukaṃ vassaṃ vasittha, na ca piṇḍakena kilamitthā’’ti? ‘‘Khamanīyaṃ bhagavā, yāpanīyaṃ bhagavā. Samaggā ca mayaṃ, bhante, sammodamānā avivadamānā phāsukaṃ vassaṃ vasimhā, na ca piṇḍakena kilamimhā’’ti. Jānantāpi tathāgatā pucchanti, jānantāpi na pucchanti. Kālaṃ viditvā pucchanti, kālaṃ viditvā na pucchanti. Atthasañhitaṃ tathāgatā pucchanti, no anatthasañhitaṃ. Anatthasañhite setughāto tathāgatānaṃ. Dvīhākārehi buddhā bhagavanto bhikkhū paṭipucchanti – dhammaṃ vā desessāma, sāvakānaṃ vā sikkhāpadaṃ paññapessāmāti. 68. Era costume dos monges que haviam concluído o período de chuvas irem visitar o Abençoado. Assim, aqueles monges, tendo concluído o período de chuvas, após o término dos três meses, arrumaram seus alojamentos, pegaram suas tigelas e mantos e partiram em direção a Vesālī. Caminhando gradualmente, chegaram a Vesālī, ao Grande Bosque, ao pavilhão com teto pontiagudo, onde estava o Abençoado. Tendo se aproximado, saudaram respeitosamente o Abençoado e sentaram-se a um lado. Naquela ocasião, os monges que haviam concluído o período de chuvas em várias direções estavam magros, abatidos, pálidos, amarelados e com as veias salientes pelo corpo. No entanto, os monges das margens do rio Vaggumudā estavam corados, com faculdades físicas vigorosas, rostos radiantes e pele muito clara. Era costume dos Budas, os Abençoados, saudar calorosamente os monges recém-chegados. Então, o Abençoado disse aos monges das margens do rio Vaggumudā: "Monges, vocês estão bem? Estão conseguindo manter-se? Passaram o período de chuvas em harmonia, contentes, sem disputas, confortavelmente, e não sofreram pela falta de esmolas de comida?" "Estamos bem, Abençoado, estamos conseguindo nos manter, Abençoado. E nós, Senhor, passamos o período de chuvas em harmonia, contentes, sem disputas, confortavelmente, e não sofremos pela falta de esmolas de comida." Os Tathāgatas perguntam mesmo sabendo; eles sabem e não perguntam. Perguntam sabendo o momento apropriado; sabem o momento apropriado e não perguntam. Os Tathāgatas perguntam sobre o que é benéfico, não sobre o que é inútil. Os Tathāgatas destruíram completamente o que é inútil. Os Budas, os Abençoados, questionam os monges por duas razões: "Ou ensinaremos o Dhamma, ou estabeleceremos uma regra de treinamento para os discípulos." Atha kho bhagavā vaggumudātīriye bhikkhū etadavoca – ‘‘yathā kathaṃ pana tumhe, bhikkhave, samaggā sammodamānā avivadamānā phāsukaṃ vassaṃ vasittha, na ca piṇḍakena kilamitthā’’ti? Atha kho te bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. ‘‘Kacci pana vo, bhikkhave, bhūta’’nti? ‘‘Bhūtaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, bhikkhave, udarassa kāraṇā gihīnaṃ aññamaññassa uttarimanussadhammassa vaṇṇaṃ bhāsissatha! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Então, o Abençoado disse aos monges das margens do rio Vaggumudā: "But de que maneira, monges, vocês passaram o período de chuvas em harmonia, contentes, sem disputas, confortavelmente, e não sofreram pela falta de esmolas de comida?" Então, aqueles monges relataram esse assunto ao Abençoado. "Monges, o que vocês disseram é realmente verdade?" "É verdade, Abençoado." O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... pe... "Como podem vocês, monges, por causa de suas barrigas, elogiar uns aos outros diante dos leigos sobre estados sobre-humanos? Isso, monges, não serve para inspirar fé naqueles que não têm fé..." pe... "E assim, monges, devem recitar esta regra de treinamento: 69. ‘‘Yo pana bhikkhu anupasampannassa uttarimanussadhammaṃ āroceyya bhūtasmiṃ, pācittiya’’nti. 69. “Se um bhikkhu revelar a alguém não ordenado um estado sobre-humano (uttarimanussadhamma), sendo este verdadeiro, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” 70. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 70. “‘Se um...’: quem quer que seja... ‘bhikkhu’: ... neste contexto, refere-se àquele que é considerado um bhikkhu.” Anupasampanno nāma bhikkhuñca bhikkhuniñca ṭhapetvā, avaseso anupasampanno nāma. “Aquele que não é ordenado (anupasampanna): excetuando-se um bhikkhu e uma bhikkhunī, qualquer outra pessoa é chamada de não ordenada.” Uttarimanussadhammo nāma jhānaṃ, vimokkho, samādhi, samāpatti, ñāṇadassanaṃ, maggabhāvanā, phalasacchikiriyā, kilesappahānaṃ, vinīvaraṇatā cittassa, suññāgāre abhirati. “O estado sobre-humano (uttarimanussadhamma) refere-se a: jhana, libertação (vimokkha), concentração (samādhi), realização meditativa (samāpatti), conhecimento e visão (ñāṇadassana), o desenvolvimento do caminho (maggabhāvanā), a realização do fruto (phalasacchikiriyā), o abandono das impurezas mentais (kilesappahāna), a ausência de obstáculos na mente (vinīvaraṇatā cittassa) e o deleite em um lugar solitário (suññāgāre abhirati).” Jhānanti [Pg.38] paṭhamaṃ jhānaṃ, dutiyaṃ jhānaṃ, tatiyaṃ jhānaṃ, catutthaṃ jhānaṃ. “‘Jhana’ refere-se ao primeiro jhana, ao segundo jhana, ao terceiro jhana e ao quarto jhana.” Vimokkhoti suññato vimokkho, animitto vimokkho, appaṇihito vimokkho. “‘Libertação’ (vimokkha) refere-se à libertação vazia (suññata-vimokkha), à libertação sem sinal (animitta-vimokkha) e à libertação sem desejos (appaṇihita-vimokkha).” Samādhīti suññato samādhi, animitto samādhi, appaṇihito samādhi. “‘Concentração’ (samādhi) refere-se à concentração vazia (suññata-samādhi), à concentração sem sinal (animitta-samādhi) e à concentração sem desejos (appaṇihita-samādhi).” Samāpattīti suññatā samāpatti, animittā samāpatti, appaṇihitā samāpatti. “‘Realização meditativa’ (samāpatti) refere-se à realização vazia (suññata-samāpatti), à realização sem sinal (animitta-samāpatti) e à realização sem desejos (appaṇihita-samāpatti).” Ñāṇadassananti tisso vijjā. “‘Conhecimento e visão’ (ñāṇadassana) refere-se aos três conhecimentos claros (vijjā).” Maggabhāvanāti cattāro satipaṭṭhānā, cattāro sammappadhānā, cattāro iddhipādā, pañcindriyāni, pañca balāni, satta bojjhaṅgā, ariyo aṭṭhaṅgiko maggo. “‘O desenvolvimento do caminho’ (maggabhāvanā) refere-se aos quatro estabelecimentos da atenção plena (satipaṭṭhāna), aos quatro esforços corretos (sammappadhāna), às quatro bases do poder espiritual (iddhipāda), às cinco faculdades espirituais (indriya), às cinco forças (bala), aos sete fatores do despertar (bojjhaṅga) e ao nobre caminho óctuplo (ariya aṭṭhaṅgika maggo).” Phalasacchikiriyāti sotāpattiphalassa sacchikiriyā, sakadāgāmiphalassa sacchikiriyā, anāgāmiphalassa sacchikiriyā, arahattassa sacchikiriyā. “‘A realização do fruto’ (phalasacchikiriyā) refere-se à realização do fruto de entrada na corrente (sotāpattiphala), à realização do fruto de retorno único (sakadāgāmiphala), à realização do fruto de não retorno (anāgāmiphala) e à realização do fruto do estado de arahant (arahattaphala).” Kilesappahānanti rāgassa pahānaṃ, dosassa pahānaṃ, mohassa pahānaṃ. “‘O abandono das impurezas mentais’ (kilesappahāna) refere-se ao abandono da cobiça (rāga), ao abandono da aversão (dosa) e ao abandono da ilusão (moha).” Vinīvaraṇatā cittassāti rāgā cittaṃ vinīvaraṇatā, dosā cittaṃ vinīvaraṇatā, mohā cittaṃ vinīvaraṇatā. “‘A ausência de obstáculos na mente’ (vinīvaraṇatā cittassa) refere-se à mente livre do obstáculo da cobiça, à mente livre do obstáculo da aversão e à mente livre do obstáculo da ilusão.” Suññāgāre abhiratīti paṭhamena jhānena suññāgāre abhirati, dutiyena jhānena suññāgāre abhirati, tatiyena jhānena suññāgāre abhirati, catutthena jhānena suññāgāre abhirati. “‘O deleite em um lugar solitário’ (suññāgāre abhirati) refere-se ao deleite em um lugar solitário por meio do primeiro jhana, ao deleite em um lugar solitário por meio do segundo jhana, ao deleite em um lugar solitário por meio do terceiro jhana e ao deleite em um lugar solitário por meio do quarto jhana.” 71. Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘paṭhamaṃ jhānaṃ samāpajji’’nti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. 71. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu entrei no primeiro jhana’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘paṭhamaṃ jhānaṃ samāpajjāmī’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu estou entrando no primeiro jhana’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘paṭhamaṃ jhānaṃ samāpanno’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu alcancei o primeiro jhana’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti [Pg.39] anupasampannassa – ‘‘paṭhamassa jhānassa lābhimhī’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu sou um possuidor do primeiro jhana’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘paṭhamassa jhānassa vasimhī’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu tenho maestria sobre o primeiro jhana’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘paṭhamaṃ jhānaṃ sacchikataṃ mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘O primeiro jhana foi realizado por mim’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘dutiyaṃ jhānaṃ… tatiyaṃ jhānaṃ… catutthaṃ jhānaṃ samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno; catutthassa jhānassa lābhimhi, vasimhi; catutthaṃ jhānaṃ sacchikataṃ mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu entrei... estou entrando... alcancei o segundo jhana... o terceiro jhana... o quarto jhana; eu sou um possuidor... tenho maestria sobre o quarto jhana; o quarto jhana foi realizado por mim’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘suññataṃ vimokkhaṃ… animittaṃ vimokkhaṃ… appaṇihitaṃ vimokkhaṃ… suññataṃ samādhiṃ… animittaṃ samādhiṃ… appaṇihitaṃ samādhiṃ samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno; appaṇihitassa samādhissa lābhimhi, vasimhi; appaṇihito samādhi sacchikato mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu entrei... estou entrando... alcancei a libertação vazia... a libertação sem sinal... a libertação sem desejos... a concentração vazia... a concentração sem sinal... a concentração sem desejos; eu sou um possuidor... tenho maestria sobre a concentração sem desejos; a concentração sem desejos foi realizada por mim’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘suññataṃ samāpattiṃ… animittaṃ samāpattiṃ… appaṇihitaṃ samāpattiṃ samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno; appaṇihitāya samāpattiyā lābhimhi, vasimhi; appaṇihitā samāpatti sacchikatā mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu entrei... estou entrando... alcancei a realização vazia... a realização sem sinal... a realização sem desejos; eu sou um possuidor... tenho maestria sobre a realização sem desejos; a realização sem desejos foi realizada por mim’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘tisso vijjā samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno; tissannaṃ vijjānaṃ lābhimhi, vasimhi; tisso vijjā sacchikatā mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu entrei... estou entrando... alcancei os três conhecimentos claros; eu sou um possuidor... tenho maestria sobre os três conhecimentos claros; os três conhecimentos claros foram realizados por mim’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘cattāro satipaṭṭhāne… cattāro sammappadhāne… cattāro iddhipāde samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno; catunnaṃ iddhipādānaṃ lābhimhi, vasimhi; cattāro iddhipādā sacchikatā mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu entrei... estou entrando... alcancei os quatro estabelecimentos da atenção plena... os quatro esforços corretos... as quatro bases do poder espiritual; eu sou um possuidor... tenho maestria sobre as quatro bases do poder espiritual; as quatro bases do poder espiritual foram realizadas por mim’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘pañcindriyāni… pañca balāni samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno; pañcannaṃ balānaṃ lābhimhi, vasimhi; pañca balāni sacchikatāni mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu entrei... estou entrando... alcancei as cinco faculdades espirituais... as cinco forças; eu sou um possuidor... tenho maestria sobre as cinco forças; as cinco forças foram realizadas por mim’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti [Pg.40] anupasampannassa – ‘‘satta bojjhaṅge samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno; sattannaṃ bojjhaṅgānaṃ lābhimhi, vasimhi; satta bojjhaṅgā sacchikatā mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu entrei... estou entrando... alcancei os sete fatores do despertar; eu sou um possuidor... tenho maestria sobre os sete fatores do despertar; os sete fatores do despertar foram realizados por mim’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘ariyaṃ aṭṭhaṅgikaṃ maggaṃ samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno; ariyassa aṭṭhaṅgikassa maggassa lābhimhi, vasimhi; ariyo aṭṭhaṅgiko maggo sacchikato mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu entrei... estou entrando... alcancei o nobre caminho óctuplo; eu sou um possuidor... tenho maestria sobre o nobre caminho óctuplo; o nobre caminho óctuplo foi realizado por mim’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘sotāpattiphalaṃ… sakadāgāmiphalaṃ… anāgāmiphalaṃ… arahattaṃ samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno; arahattassa lābhimhi, vasimhi; arahattaṃ sacchikataṃ mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu entrei... estou entrando... alcancei o fruto de entrada na corrente... o fruto de retorno único... o fruto de não retorno... o estado de arahant; eu sou um possuidor... tenho maestria sobre o estado de arahant; o estado de arahant foi realizado por mim’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘rāgo me catto… doso me catto… moho me catto, vanto, mutto, pahīno, paṭinissaṭṭho, ukkheṭito, samukkheṭito’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘A cobiça foi abandonada por mim... a aversão foi abandonada por mim... a ilusão foi abandonada por mim, foi vomitada, libertada, eliminada, renunciada, descartada, completamente descartada’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘rāgā me cittaṃ vinīvaraṇaṃ… dosā me citta vinīvaraṇaṃ… mohā me cittaṃ vinīvaraṇa’’nti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Minha mente está livre do obstáculo da cobiça... minha mente está livre do obstáculo da aversão... minha mente está livre do obstáculo da ilusão’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘suññāgāre paṭhamaṃ jhānaṃ… dutiyaṃ jhānaṃ… tatiyaṃ jhānaṃ… catutthaṃ jhānaṃ samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno; suññāgāre catutthassa jhānassa lābhimhi, vasimhi; suññāgāre catutthaṃ jhānaṃ sacchikataṃ mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Em um lugar solitário, eu entrei... estou entrando... alcancei o primeiro jhana... o segundo jhana... o terceiro jhana... o quarto jhana; em um lugar solitário, eu sou um possuidor... tenho maestria sobre o quarto jhana; em um lugar solitário, o quarto jhana foi realizado por mim’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” 72. Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘paṭhamañca jhānaṃ dutiyañca jhānaṃ samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno; paṭhamassa ca jhānassa dutiyassa ca jhānassa lābhimhi, vasimhi; paṭhamañca jhānaṃ dutiyañca jhānaṃ sacchikataṃ mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. 72. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu entrei... estou entrando... alcancei o primeiro jhana e o segundo jhana; eu sou um possuidor... tenho maestria sobre o primeiro jhana e o segundo jhana; o primeiro jhana e o segundo jhana foram realizados por mim’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘paṭhamañca jhānaṃ tatiyañca jhānaṃ… paṭhamañca jhānaṃ catutthañca jhānaṃ samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno; paṭhamassa ca jhānassa catutthassa ca jhānassa lābhimhi, vasimhi; paṭhamañca jhānaṃ catutthañca jhānaṃ sacchikataṃ mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu entrei... estou entrando... alcancei o primeiro jhana e o terceiro jhana... o primeiro jhana e o quarto jhana; eu sou um possuidor... tenho maestria sobre o primeiro jhana e o quarto jhana; o primeiro jhana e o quarto jhana foram realizados por mim’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti [Pg.41] anupasampannassa – ‘‘paṭhamañca jhānaṃ suññatañca vimokkhaṃ… animittañca vimokkhaṃ… appaṇihitañca vimokkhaṃ… suññatañca samādhiṃ… animittañca samādhiṃ… appaṇihitañca samādhiṃ samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno; paṭhamassa ca jhānassa appaṇihitassa ca samādhissa lābhimhi, vasimhi; paṭhamañca jhānaṃ appaṇihito ca samādhi sacchikato mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu entrei... estou entrando... alcancei o primeiro jhana e a libertação vazia... e a libertação sem sinal... e a libertação sem desejos... e a concentração vazia... e a concentração sem sinal... e a concentração sem desejos; eu sou um possuidor... tenho maestria sobre o primeiro jhana e a concentração sem desejos; o primeiro jhana e a concentração sem desejos foram realizados por mim’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘paṭhamañca jhānaṃ suññatañca samāpattiṃ… animittañca samāpattiṃ… appaṇihitañca samāpattiṃ samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno; paṭhamassa ca jhānassa appaṇihitāya ca samāpattiyā lābhimhi, vasimhi; paṭhamañca jhānaṃ appaṇihitā ca samāpatti sacchikatā mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu entrei... estou entrando... alcancei o primeiro jhana e a realização vazia... e a realização sem sinal... e a realização sem desejos; eu sou um possuidor... tenho maestria sobre o primeiro jhana e a realização sem desejos; o primeiro jhana e a realização sem desejos foram realizados por mim’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘paṭhamañca jhānaṃ tisso ca vijjā samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno; paṭhamassa ca jhānassa tissannañca vijjānaṃ lābhimhi, vasimhi; paṭhamañca jhānaṃ tisso ca vijjā sacchikatā mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu entrei... estou entrando... alcancei o primeiro jhana e os três conhecimentos claros; eu sou um possuidor... tenho maestria sobre o primeiro jhana e os três conhecimentos claros; o primeiro jhana e os três conhecimentos claros foram realizados por mim’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘paṭhamañca jhānaṃ cattāro ca satipaṭṭhāne…pe… cattāro ca sammappadhāne… cattāro ca iddhipāde samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno; paṭhamassa ca jhānassa catunnañca iddhipādānaṃ lābhimhi, vasimhi; paṭhamañca jhānaṃ cattāro ca iddhipādā sacchikatā mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu entrei... estou entrando... alcancei o primeiro jhana e os quatro estabelecimentos da atenção plena... e os quatro esforços corretos... e as quatro bases do poder espiritual; eu sou um possuidor... tenho maestria sobre o primeiro jhana e as quatro bases do poder espiritual; o primeiro jhana e as quatro bases do poder espiritual foram realizados por mim’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘paṭhamañca jhānaṃ, pañca ca indriyāni… pañca ca balāni samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno; paṭhamassa ca jhānassa pañcannañca balānaṃ lābhimhi, vasimhi; paṭhamañca jhānaṃ pañca ca balāni sacchikatāni mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu entrei... estou entrando... alcancei o primeiro jhana e as cinco faculdades espirituais... e as cinco forças; eu sou um possuidor... tenho maestria sobre o primeiro jhana e as cinco forças; o primeiro jhana e as cinco forças foram realizados por mim’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘paṭhamañca jhānaṃ satta ca bojjhaṅge samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno; paṭhamassa ca jhānassa sattannañca bojjhaṅgānaṃ lābhimhi, vasimhi; paṭhamañca jhānaṃ satta ca bojjhaṅgā sacchikatā mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu entrei... estou entrando... alcancei o primeiro jhana e os sete fatores do despertar; eu sou um possuidor... tenho maestria sobre o primeiro jhana e os sete fatores do despertar; o primeiro jhana e os sete fatores do despertar foram realizados por mim’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘paṭhamañca jhānaṃ ariyañca aṭṭhaṅgikaṃ maggaṃ samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno; paṭhamassa ca jhānassa ariyassa ca aṭṭhaṅgikassa [Pg.42] maggassa lābhimhi, vasimhi; paṭhamañca jhānaṃ ariyo ca aṭṭhaṅgiko maggo sacchikato mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu entrei... estou entrando... alcancei o primeiro jhana e o nobre caminho óctuplo; eu sou um possuidor... tenho maestria sobre o primeiro jhana e o nobre caminho óctuplo; o primeiro jhana e o nobre caminho óctuplo foram realizados por mim’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘paṭhamañca jhānaṃ sotāpattiphalañca… sakadāgāmiphalañca… anāgāmiphalañca… arahattañca samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno; paṭhamassa ca jhānassa arahattassa ca lābhimhi, vasimhi; paṭhamañca jhānaṃ arahattañca sacchikataṃ mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu entrei... estou entrando... alcancei o primeiro jhana e o fruto de entrada na corrente... e o fruto de retorno único... e o fruto de não retorno... e o estado de arahant; eu sou um possuidor... tenho maestria sobre o primeiro jhana e o estado de arahant; o primeiro jhana e o estado de arahant foram realizados por mim’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘paṭhamañca jhānaṃ samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno… rāgo ca me catto… doso ca me catto… moho ca me catto, vanto, mutto, pahīno, paṭinissaṭṭho, ukkheṭito, samukkheṭito’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu entrei... estou entrando... alcancei o primeiro jhana... e a cobiça foi abandonada por mim... e a aversão foi abandonada por mim... e a ilusão foi abandonada por mim, foi vomitada, libertada, eliminada, renunciada, descartada, completamente descartada’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘paṭhamañca jhānaṃ samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno… rāgā ca me cittaṃ vinīvaraṇaṃ… dosā ca me cittaṃ vinīvaraṇaṃ… mohā ca me cittaṃ vinīvaraṇa’’nti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. “‘Se revelar’: se ele disser a alguém não ordenado: ‘Eu entrei... estou entrando... alcancei o primeiro jhana... e minha mente está livre do obstáculo da cobiça... e minha mente está livre do obstáculo da aversão... e minha mente está livre do obstáculo da ilusão’, ele incorre em uma ofensa pācittiya.” 73. Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘dutiyañca jhānaṃ tatiyañca jhānaṃ… dutiyañca jhānaṃ catutthañca jhānaṃ samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno; dutiyassa ca jhānassa catutthassa ca jhānassa lābhimhi, vasimhi; dutiyañca jhānaṃ catutthañca jhānaṃ sacchikataṃ mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. 73. "Se ele revelar" significa: para um não-ordenado, se um bhikkhu disser: "Eu entrei, estou entrando, entrei no segundo jhana e no terceiro jhana... no segundo jhana e no quarto jhana; sou um que obteve, que tem maestria no segundo jhana e no quarto jhana; o segundo jhana e o quarto jhana foram realizados por mim", há uma ofensa pācittiya. Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘dutiyañca jhānaṃ suññatañca vimokkhaṃ…pe… mohā ca me cittaṃ vinīvaraṇa’’nti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. "Se ele revelar" significa: para um não-ordenado, se um bhikkhu disser: "O segundo jhana e a libertação vazia... [pe]... e a minha mente está livre do obstáculo da ilusão", há uma ofensa pācittiya. Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘dutiyañca jhānaṃ paṭhamañca jhānaṃ samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno; dutiyassa ca jhānassa paṭhamassa ca jhānassa lābhimhi, vasimhi; dutiyañca jhānaṃ paṭhamañca jhānaṃ sacchikataṃ mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa…pe…. "Se ele revelar" significa: para um não-ordenado, se um bhikkhu disser: "Eu entrei, estou entrando, entrei no segundo jhana e no primeiro jhana; sou um que obteve, que tem maestria no segundo jhana e no primeiro jhana; o segundo jhana e o primeiro jhana foram realizados por mim", há uma ofensa pācittiya... [pe]... Mūlaṃ saṃkhittaṃ. A seção básica está abreviada. Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘mohā ca me cittaṃ vinīvaraṇaṃ, paṭhamañca jhānaṃ samāpajjiṃ, samāpajjāmi, samāpanno; mohā ca me cittaṃ vinīvaraṇaṃ, paṭhamassa [Pg.43] ca jhānassa lābhimhi, vasimhi; mohā ca me cittaṃ vinīvaraṇaṃ, paṭhamañca jhānaṃ sacchikataṃ mayā’’ti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa…pe…. "Se ele revelar" significa: para um não-ordenado, se um bhikkhu disser: "A minha mente está livre do obstáculo da ilusão, e eu entrei, estou entrando, entrei no primeiro jhana; a minha mente está livre do obstáculo da ilusão, e sou um que obteve, que tem maestria no primeiro jhana; a minha mente está livre do obstáculo da ilusão, e o primeiro jhana foi realizado por mim", há uma ofensa pācittiya... [pe]... Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘mohā ca me cittaṃ vinīvaraṇaṃ, dosā ca me cittaṃ vinīvaraṇa’’nti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa…pe…. "Se ele revelar" significa: para um não-ordenado, se um bhikkhu disser: "A minha mente está livre do obstáculo da ilusão, e a minha mente está livre do obstáculo da aversão", há uma ofensa pācittiya... [pe]... Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘paṭhamañca jhānaṃ dutiyañca jhānaṃ tatiyañca jhānaṃ catutthañca jhānaṃ suññatañca vimokkhaṃ animittañca vimokkhaṃ appaṇihitañca vimokkhaṃ suññatañca samādhiṃ animittañca samādhiṃ appaṇihitañca samādhiṃ suññatañca samāpattiṃ animittañca samāpattiṃ appaṇihitañca samāpattiṃ tisso ca vijjā cattāro ca satipaṭṭhāne cattāro ca sammappadhāne cattāro ca iddhipāde pañca ca indriyāni pañca ca balāni satta ca bojjhaṅge ariyañca aṭṭhaṅgikaṃ maggaṃ sotāpattiphalañca sakadāgāmiphalañca anāgāmiphalañca arahattañca samāpajjiṃ…pe… rāgo ca me catto, doso ca me catto, moho ca me catto, vanto, mutto, pahīno, paṭinissaṭṭho, ukkheṭito samukkheṭito, rāgā ca me cittaṃ vinīvaraṇaṃ, dosā ca me cittaṃ vinīvaraṇaṃ, mohā ca me cittaṃ vinīvaraṇa’’nti bhaṇantassa āpatti pācittiyassa. "Se ele revelar" significa: para um não-ordenado, se um bhikkhu disser: "Eu entrei no primeiro jhana, no segundo jhana, no terceiro jhana, no quarto jhana, na libertação vazia, na libertação sem sinal, na libertação sem desejo, na concentração vazia, na concentração sem sinal, na concentração sem desejo, na realização vazia, na realização sem sinal, na realização sem desejo, nos três conhecimentos claros, nos quatro estabelecimentos da atenção plena, nos quatro esforços corretos, nas quatro bases do poder espiritual, nas cinco faculdades espirituais, nos cinco poderes, nos sete fatores do despertar, no nobre caminho óctuplo, no fruto de entrar na corrente, no fruto de retornar uma vez, no fruto de não retornar, no fruto do estado de arahant... [pe]... e a cobiça foi abandonada por mim, a aversão foi abandonada por mim, a ilusão foi abandonada por mim, vomitada, libertada, eliminada, renunciada, expelida, completamente expelida; e a minha mente está livre do obstáculo da cobiça, a minha mente está livre do obstáculo da aversão, a minha mente está livre do obstáculo da ilusão", há uma ofensa pācittiya. 74. Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘paṭhamaṃ jhānaṃ samāpajji’’nti vattukāmo ‘‘dutiyaṃ jhānaṃ samāpajji’’nti bhaṇantassa paṭivijānantassa āpatti pācittiyassa, na paṭivijānantassa āpatti dukkaṭassa. 74. "Se ele revelar" significa: para um não-ordenado, se um bhikkhu, desejando dizer "Eu entrei no primeiro jhana", disser "Eu entrei no segundo jhana", se o ouvinte compreender, há uma ofensa pācittiya; se o ouvinte não compreender, há uma ofensa dukkaṭa. Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘paṭhamaṃ jhānaṃ samāpajji’’nti vattukāmo ‘‘tatiyaṃ jhānaṃ…pe… catutthaṃ jhānaṃ, suññataṃ vimokkhaṃ, animittaṃ vimokkhaṃ, appaṇihitaṃ vimokkhaṃ, suññataṃ samādhiṃ, animittaṃ samādhiṃ, appaṇihitaṃ samādhiṃ, suññataṃ samāpattiṃ, animittaṃ samāpattiṃ, appaṇihitaṃ samāpattiṃ, tisso vijjā, cattāro satipaṭṭhāne, cattāro sammappadhāne, cattāro iddhipāde, pañcindriyāni, pañca balāni, satta bojjhaṅge, ariyaṃ aṭṭhaṅgikaṃ maggaṃ, sotāpattiphalaṃ, sakadāgāmiphalaṃ, anāgāmiphalaṃ, arahattaṃ samāpajjiṃ…pe… rāgo me catto, doso me catto, moho me catto, vanto, mutto, pahīno; paṭinissaṭṭho, ukkheṭito, samukkheṭito; rāgā me cittaṃ vinīvaraṇaṃ, dosā me cittaṃ vinīvaraṇaṃ, mohā me cittaṃ vinīvaraṇa’’nti bhaṇantassa paṭivijānantassa āpatti pācittiyassa, na paṭivijānantassa āpatti dukkaṭassa. "Se ele revelar" significa: para um não-ordenado, se um bhikkhu, desejando dizer "Eu entrei no primeiro jhana", disser "Eu entrei no terceiro jhana... [pe]... no quarto jhana, na libertação vazia, na libertação sem sinal, na libertação sem desejo, na concentração vazia, na concentração sem sinal, na concentração sem desejo, na realização vazia, na realização sem sinal, na realização sem desejo, nos três conhecimentos claros, nos quatro estabelecimentos da atenção plena, nos quatro esforços corretos, nas quatro bases do poder espiritual, nas cinco faculdades espirituais, nos cinco poderes, nos sete fatores do despertar, no nobre caminho óctuplo, no fruto de entrar na corrente, no fruto de retornar uma vez, no fruto de não retornar, no fruto do estado de arahant... [pe]... a cobiça foi abandonada por mim, a aversão foi abandonada por mim, a ilusão foi abandonada por mim, vomitada, libertada, eliminada, renunciada, expelida, completamente expelida; a minha mente está livre do obstáculo da cobiça, a minha mente está livre do obstáculo da aversão, a minha mente está livre do obstáculo da ilusão", se o ouvinte compreender, há uma ofensa pācittiya; se o ouvinte não compreender, há uma ofensa dukkaṭa. Āroceyyāti [Pg.44] anupasampannassa – ‘‘dutiyaṃ jhānaṃ samāpajji’’nti vattukāmo…pe… ‘‘mohā me cittaṃ vinīvaraṇa’’nti bhaṇantassa paṭivijānantassa āpatti pācittiyassa, na paṭivijānantassa āpatti dukkaṭassa…pe…. "Se ele revelar" significa: para um não-ordenado, se um bhikkhu, desejando dizer "Eu entrei no segundo jhana"... [pe]... disser "A minha mente está livre do obstáculo da ilusão", se o ouvinte compreender, há uma ofensa pācittiya; se o ouvinte não compreender, há uma ofensa dukkaṭa... [pe]... Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘dutiyaṃ jhānaṃ samāpajji’’nti vattukāmo – ‘‘paṭhamaṃ jhānaṃ samāpajji’’nti bhaṇantassa paṭivijānantassa āpatti pācittiyassa, na paṭivijānantassa āpatti dukkaṭassa…pe…. "Se ele revelar" significa: para um não-ordenado, se um bhikkhu, desejando dizer "Eu entrei no segundo jhana", disser "Eu entrei no primeiro jhana", se o ouvinte compreender, há uma ofensa pācittiya; se o ouvinte não compreender, há uma ofensa dukkaṭa... [pe]... Mūlaṃ saṃkhittaṃ. A seção básica está abreviada. Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘mohā me cittaṃ vinīvaraṇa’’nti vattukāmo – ‘‘paṭhamaṃ jhānaṃ samāpajji’’nti bhaṇantassa paṭivijānantassa āpatti pācittiyassa, na paṭivijānantassa āpatti dukkaṭassa…pe…. "Se ele revelar" significa: para um não-ordenado, se um bhikkhu, desejando dizer "A minha mente está livre do obstáculo da ilusão", disser "Eu entrei no primeiro jhana", se o ouvinte compreender, há uma ofensa pācittiya; se o ouvinte não compreender, há uma ofensa dukkaṭa... [pe]... Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘mohā me cittaṃ vinīvaraṇa’’nti vattukāmo – ‘‘dosā me cittaṃ vinīvaraṇa’’nti bhaṇantassa paṭivijānantassa āpatti pācittiyassa, na paṭivijānantassa āpatti dukkaṭassa…pe…. "Se ele revelar" significa: para um não-ordenado, se um bhikkhu, desejando dizer "A minha mente está livre do obstáculo da ilusão", disser "A minha mente está livre do obstáculo da aversão", se o ouvinte compreender, há uma ofensa pācittiya; se o ouvinte não compreender, há uma ofensa dukkaṭa... [pe]... Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘paṭhamañca jhānaṃ dutiyañca jhānaṃ tatiyañca jhānaṃ catutthañca jhānaṃ …pe… dosā ca me cittaṃ vinīvaraṇa’’nti vattukāmo – ‘‘mohā me cittaṃ vinīvaraṇa’’nti bhaṇantassa paṭivijānantassa āpatti pācittiyassa, na paṭivijānantassa āpatti dukkaṭassa. "Se ele revelar" significa: para um não-ordenado, se um bhikkhu, desejando dizer "O primeiro jhana, o segundo jhana, o terceiro jhana, o quarto jhana... [pe]... e a minha mente está livre do obstáculo da aversão", disser "A minha mente está livre do obstáculo da ilusão", se o ouvinte compreender, há uma ofensa pācittiya; se o ouvinte não compreender, há uma ofensa dukkaṭa. Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘dutiyañca jhānaṃ tatiyañca jhānaṃ catutthañca jhānaṃ…pe… mohā ca me cittaṃ vinīvaraṇa’’nti vattukāmo – ‘‘paṭhamaṃ jhānaṃ samāpajji’’nti bhaṇantassa paṭivijānantassa āpatti pācittiyassa, na paṭivijānantassa āpatti dukkaṭassa…pe…. "Se ele revelar" significa: para um não-ordenado, se um bhikkhu, desejando dizer "O segundo jhana, o terceiro jhana, o quarto jhana... [pe]... e a minha mente está livre do obstáculo da ilusão", disser "Eu entrei no primeiro jhana", se o ouvinte compreender, há uma ofensa pācittiya; se o ouvinte não compreender, há uma ofensa dukkaṭa... [pe]... 75. Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘yo te vihāre vasi so bhikkhu paṭhamaṃ jhānaṃ samāpajji, samāpajjati, samāpanno; so bhikkhu paṭhamassa jhānassa lābhī, vasī; tena bhikkhunā paṭhamaṃ jhānaṃ sacchikata’’nti bhaṇantassa āpatti dukkaṭassa. 75. "Se ele revelar" significa: para um não-ordenado, se um bhikkhu disser: "Aquele bhikkhu que residiu no seu mosteiro entrou, está entrando, entrou no primeiro jhana; aquele bhikkhu obteve, tem maestria no primeiro jhana; o primeiro jhana foi realizado por aquele bhikkhu", há uma ofensa dukkaṭa. Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘yo te vihāre vasi so bhikkhu dutiyaṃ jhānaṃ…pe… tatiyaṃ jhānaṃ catutthaṃ jhānaṃ samāpajji, samāpajjati, samāpanno; so bhikkhu catutthassa jhānassa lābhī, vasī; tena bhikkhunā catutthaṃ jhānaṃ sacchikata’’nti bhaṇantassa āpatti dukkaṭassa. "Se ele revelar" significa: para um não-ordenado, se um bhikkhu disser: "Aquele bhikkhu que residiu no seu mosteiro entrou no segundo jhana... [pe]... no terceiro jhana, no quarto jhana, está entrando, entrou; aquele bhikkhu obteve, tem maestria no quarto jhana; o quarto jhana foi realizado por aquele bhikkhu", há uma ofensa dukkaṭa. Āroceyyāti [Pg.45] anupasampannassa – ‘‘yo te vihāre vasi so bhikkhu suññataṃ vimokkhaṃ…pe… animittaṃ vimokkhaṃ appaṇihitaṃ vimokkhaṃ suññataṃ samādhiṃ animittaṃ samādhiṃ appaṇihitaṃ samādhiṃ samāpajji, samāpajjati, samāpanno; so bhikkhu appaṇihitassa samādhissa lābhī, vasī; tena bhikkhunā appaṇihito samādhi sacchikato’’ti bhaṇantassa āpatti dukkaṭassa. "Se ele revelar" significa: para um não-ordenado, se um bhikkhu disser: "Aquele bhikkhu que residiu no seu mosteiro entrou na libertação vazia... [pe]... na libertação sem sinal, na libertação sem desejo, na concentração vazia, na concentração sem sinal, na concentração sem desejo, está entrando, entrou; aquele bhikkhu obteve, tem maestria na concentração sem desejo; a concentração sem desejo foi realizada por aquele bhikkhu", há uma ofensa dukkaṭa. Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘yo te vihāre vasi so bhikkhu suññataṃ samāpattiṃ…pe… animittaṃ samāpattiṃ appaṇihitaṃ samāpattiṃ samāpajji, samāpajjati, samāpanno; appaṇihitāya samāpattiyā lābhī, vasī; tena bhikkhunā appaṇihitā samāpatti sacchikatā’’ti bhaṇantassa āpatti dukkaṭassa. "Se ele revelar" significa: para um não-ordenado, se um bhikkhu disser: "Aquele bhikkhu que residiu no seu mosteiro entrou na realização vazia... [pe]... na realização sem sinal, na realização sem desejo, está entrando, entrou; obteve, tem maestria na realização sem desejo; a realização sem desejo foi realizada por aquele bhikkhu", há uma ofensa dukkaṭa. Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘yo te vihāre vasi so bhikkhu tisso vijjā …pe… cattāro satipaṭṭhāne, cattāro sammappadhāne, cattāro iddhipāde, pañcindriyāni, pañca balāni, satta bojhaṅge, ariyaṃ aṭṭhaṅgikaṃ maggaṃ, sotāpattiphalaṃ, sakadāgāmiphalaṃ, anāgāmiphalaṃ, arahattaṃ samāpajji…pe… samāpajjati, samāpanno…pe… tassa bhikkhuno rāgo catto, doso catto, moho catto, vanto, mutto, pahīno, paṭinissaṭṭho, ukkheṭito, samukkheṭito; tassa bhikkhuno rāgā cittaṃ vinīvaraṇaṃ, dosā cittaṃ vinīvaraṇaṃ, mohā cittaṃ vinīvaraṇa’’nti bhaṇantassa āpatti dukkaṭassa. "Se ele revelar" significa: para um não-ordenado, se um bhikkhu disser: "Aquele bhikkhu que residiu no seu mosteiro entrou nos três conhecimentos claros... [pe]... nos quatro estabelecimentos da atenção plena, nos quatro esforços corretos, nas quatro bases do poder espiritual, nas cinco faculdades espirituais, nos cinco poderes, nos sete fatores do despertar, no nobre caminho óctuplo, no fruto de entrar na corrente, no fruto de retornar uma vez, no fruto de não retornar, no fruto do estado de arahant, está entrando, entrou... [pe]... a cobiça daquele bhikkhu foi abandonada, a aversão foi abandonada, a ilusão foi abandonada, vomitada, libertada, eliminada, renunciada, expelida, completamente expelida; a mente daquele bhikkhu está livre do obstáculo da cobiça, a mente está livre do obstáculo da aversão, a mente está livre do obstáculo da ilusão", há uma ofensa dukkaṭa. Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘yo te vihāre vasi so bhikkhu suññāgāre paṭhamaṃ jhānaṃ…pe… dutiyaṃ jhānaṃ tatiyaṃ jhānaṃ catutthaṃ jhānaṃ samāpajji, samāpajjati, samāpanno; so bhikkhu suññāgāre catutthassa jhānassa lābhī, vasī; tena bhikkhunā suññāgāre catutthaṃ jhānaṃ sacchikata’’nti bhaṇantassa āpatti dukkaṭassa. "Se ele revelar" significa: para um não-ordenado, se um bhikkhu disser: "Aquele bhikkhu que residiu no seu mosteiro entrou no primeiro jhana em um lugar vazio... [pe]... no segundo jhana, no terceiro jhana, no quarto jhana, está entrando, entrou; aquele bhikkhu obteve, tem maestria no quarto jhana em um lugar vazio; o quarto jhana foi realizado por aquele bhikkhu em um lugar vazio", há uma ofensa dukkaṭa. Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘yo te cīvaraṃ paribhuñji, yo te piṇḍapātaṃ paribhuñji, yo te senāsanaṃ paribhuñji, yo te gilānappaccayabhesajjaparikkhāraṃ paribhuñji so bhikkhu suññāgāre catutthaṃ jhānaṃ samāpajji, samāpajjati, samāpanno; so bhikkhu suññāgāre catutthassa jhānassa lābhī, vasī; tena bhikkhunā suññāgāre catutthaṃ jhānaṃ sacchikata’’nti bhaṇantassa āpatti dukkaṭassa. "Se ele revelar" significa: para um não-ordenado, se um bhikkhu disser: "Aquele bhikkhu que usou o seu manto, aquele bhikkhu que consumiu a sua esmola de alimentos, aquele bhikkhu que usou o seu assento e leito, aquele bhikkhu que usou os seus requisitos de medicamentos para os enfermos entrou no quarto jhana em um lugar vazio, está entrando, entrou; aquele bhikkhu obteve, tem maestria no quarto jhana em um lugar vazio; o quarto jhana foi realizado por aquele bhikkhu em um lugar vazio", há uma ofensa dukkaṭa. 76. Āroceyyāti [Pg.46] anupasampannassa – ‘‘yena te vihāro paribhutto…pe… yena te cīvaraṃ paribhuttaṃ, yena te piṇḍapāto paribhutto, yena te senāsanaṃ paribhuttaṃ, yena te gilānappaccayabhesajjaparikkhāro paribhutto so bhikkhu suññāgāre catutthaṃ jhānaṃ samāpajji, samāpajjati, samāpanno; so bhikkhu suññāgāre catutthassa jhānassa lābhī, vasī; tena bhikkhunā suññāgāre catutthaṃ jhānaṃ sacchikata’’nti bhaṇantassa āpatti dukkaṭassa. 76. "Se ele revelar" significa: para um não-ordenado, se um bhikkhu disser: "Aquele por quem o seu mosteiro foi usado... [pe]... por quem o seu manto foi usado, por quem a sua esmola de alimentos foi consumida, por quem o seu assento e leito foi usado, por quem os seus requisitos de medicamentos para os enfermos foram usados, aquele bhikkhu entrou no quarto jhana em um lugar vazio, está entrando, entrou; aquele bhikkhu obteve, tem maestria no quarto jhana em um lugar vazio; o quarto jhana foi realizado por aquele bhikkhu em um lugar vazio", há uma ofensa dukkaṭa. Āroceyyāti anupasampannassa – ‘‘yaṃ tvaṃ āgamma vihāraṃ adāsi…pe… cīvaraṃ adāsi, piṇḍapātaṃ adāsi, senāsanaṃ adāsi, gilānappaccayabhesajjaparikkhāraṃ adāsi so bhikkhu suññāgāre catutthaṃ jhānaṃ samāpajji, samāpajjati, samāpanno; so bhikkhu suññāgāre catutthassa jhānassa lābhī, vasī; tena bhikkhunā suññāgāre catutthaṃ jhānaṃ sacchikata’’nti bhaṇantassa āpatti dukkaṭassa. "Se ele revelar" significa: para um não-ordenado, se um bhikkhu disser: "Aquele bhikkhu em dependência de quem você doou o mosteiro... [pe]... doou o manto, doou a esmola de alimentos, doou o assento e leito, doou os requisitos de medicamentos para os enfermos, aquele bhikkhu entrou no quarto jhana em um lugar vazio, está entrando, entrou; aquele bhikkhu obteve, tem maestria no quarto jhana em um lugar vazio; o quarto jhana foi realizado por aquele bhikkhu em um lugar vazio", há uma ofensa dukkaṭa. 77. Anāpatti upasampannassa, bhūtaṃ āroceti, ādikammikassāti. 77. Não há ofensa se ele revelar a verdade a um ordenado, nem para o primeiro transgressor. Bhūtārocanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ aṭṭhamaṃ. O oitavo preceito de treinamento sobre revelar a verdade está concluído. 9. Duṭṭhullārocanasikkhāpadaṃ 9. O preceito de treinamento sobre revelar ofensas graves 78. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmā upanando sakyaputto chabbaggiyehi bhikkhūhi saddhiṃ bhaṇḍanakato hoti. So sañcetanikaṃ sukkavissaṭṭhiṃ āpattiṃ āpajjitvā saṅghaṃ tassā āpattiyā parivāsaṃ yāci. Tassa saṅgho tassā āpattiyā parivāsaṃ adāsi. Tena kho pana samayena sāvatthiyaṃ aññatarassa pūgassa saṅghabhattaṃ hoti. So parivasanto bhattagge āsanapariyante nisīdi. Chabbaggiyā bhikkhū te upāsake etadavocuṃ – ‘‘eso, āvuso, āyasmā upanando sakyaputto tumhākaṃ sambhāvito kulūpako; yeneva hatthena saddhādeyyaṃ bhuñjati teneva hatthena upakkamitvā asuciṃ mocesi. So sañcetanikaṃ sukkavissaṭṭhiṃ āpattiṃ āpajjitvā saṅghaṃ tassā āpattiyā parivāsaṃ yāci. Tassa saṅgho tassā āpattiyā parivāsaṃ adāsi[Pg.47]. So parivasanto āsanapariyante nisinno’’ti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū bhikkhussa duṭṭhullaṃ āpattiṃ anupasampannassa ārocessantī’’ti…pe… ‘‘saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, bhikkhussa duṭṭhullaṃ āpattiṃ anupasampannassa ārocethā’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, bhikkhussa duṭṭhullaṃ āpattiṃ anupasampannassa ārocessatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 78. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele momento, o venerável Upananda, o Sakyaputta, estava em disputa com os bhikkhus do grupo de seis. Tendo cometido uma ofensa intencional de emissão de sêmen, ele pediu ao Sangha o período de provação por essa ofensa. O Sangha concedeu-lhe o período de provação por essa ofensa. Naquela época, em Sāvatthī, havia uma refeição oferecida ao Sangha por uma determinada associação. Ele, enquanto cumpria a provação, sentou-se na extremidade dos assentos no refeitório. Os bhikkhus do grupo de seis disseram aos leigos: 'Amigos, este venerável Upananda, o Sakyaputta, é o seu estimado conselheiro familiar; com a mesma mão com que ele come a comida oferecida com fé, com essa mesma mão ele se esforçou para emitir sêmen. Tendo cometido uma ofensa intencional de emissão de sêmen, ele pediu ao Sangha o período de provação por essa ofensa. O Sangha concedeu-lhe o período de provação por essa ofensa. Enquanto cumpre a provação, ele está sentado na extremidade dos assentos.' Aqueles bhikkhus de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e protestavam: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis revelar uma ofensa grave de um bhikkhu a alguém não ordenado?'... 'É verdade, bhikkhus, que revelastes uma ofensa grave de um bhikkhu a alguém não ordenado?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como pudestes vós, homens tolos, revelar uma ofensa grave de um bhikkhu a alguém não ordenado! Homens tolos, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...' E assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento: 79. ‘‘Yo pana bhikkhu bhikkhussa duṭṭhullaṃ āpattiṃ anupasampannassa āroceyya, aññatra bhikkhusammutiyā, pācittiya’’nti. 79. 'Se um bhikkhu revelar uma ofensa grave de outro bhikkhu a alguém não ordenado, exceto com a autorização dos bhikkhus, comete uma ofensa pācittiya.' 80. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 80. 'Se um': quem quer que seja... 'bhikkhu': ... neste sentido, este é o pretendido como bhikkhu. Bhikkhussāti aññassa bhikkhussa. 'De outro bhikkhu': de um outro bhikkhu. Duṭṭhullā nāma āpatti – cattāri ca pārājikāni, terasa ca saṅghādisesā. O que se chama 'ofensa grave': as quatro pārājikas e as treze saṅghādisesas. Anupasampanno nāma bhikkhuñca bhikkhuniñca ṭhapetvā avaseso anupasampanno nāma. O que se chama 'não ordenado': excetuando-se um bhikkhu e uma bhikkhunī, qualquer outra pessoa é chamada de não ordenada. Āroceyyāti āroceyya itthiyā vā purisassa vā gahaṭṭhassa vā pabbajitassa vā. 'Revelar': se revelar a uma mulher, a um homem, a um leigo ou a um renunciante [não ordenado]. Aññatra bhikkhusammutiyāti ṭhapetvā bhikkhusammutiṃ. 'Exceto com a autorização dos bhikkhus': excluindo-se a autorização dos bhikkhus. Atthi bhikkhusammuti āpattipariyantā, na kulapariyantā. Atthi bhikkhusammuti kulapariyantā, na āpattipariyantā, atthi bhikkhusammuti āpattipariyantā ca kulapariyantā ca, atthi bhikkhusammuti neva āpattipariyantā na kulapariyantā. Existe a autorização dos bhikkhus limitada quanto às ofensas, mas não quanto às famílias. Existe a autorização dos bhikkhus limitada quanto às famílias, mas não quanto às ofensas. Existe a autorização dos bhikkhus limitada tanto quanto às ofensas quanto às famílias. Existe a autorização dos bhikkhus não limitada nem quanto às ofensas nem quanto às famílias. Āpattipariyantā nāma āpattiyo pariggahitāyo honti – ‘‘ettakāhi āpattīhi ārocetabbo’’ti. O que se chama 'limitada quanto às ofensas': as ofensas são especificadas, dizendo-se: 'Ele pode revelar apenas estas ofensas'. Kulapariyantā [Pg.48] nāma kulāni pariggahitāni honti – ‘‘ettakesu kulesu ārocetabbo’’ti. Āpattipariyantā ca kulapariyantā ca nāma āpattiyo ca pariggahitāyo honti, kulāni ca pariggahitāni honti – ‘‘ettakāhi āpattīhi ettakesu kulesu ārocetabbo’’ti. Neva āpattipariyantā na kulapariyantā nāma āpattiyo ca apariggahitāyo honti, kulāni ca apariggahitāni honti – ‘‘ettakāhi āpattīhi ettakesu kulesu ārocetabbo’’ti. O que se chama 'limitada quanto às famílias': as famílias são especificadas, dizendo-se: 'Ele pode revelar apenas para estas famílias'. O que se chama 'limitada tanto quanto às ofensas quanto às famílias': tanto as ofensas quanto as famílias são especificadas, dizendo-se: 'Ele pode revelar apenas estas ofensas para estas famílias'. O que se chama 'não limitada nem quanto às ofensas nem quanto às famílias': nem as ofensas nem as famílias são especificadas. 81. Āpattipariyante yā āpattiyo pariggahitāyo honti, tā āpattiyo ṭhapetvā aññāhi āpattīhi āroceti, āpatti pācittiyassa. 81. Se, havendo limitação quanto às ofensas, ele revelar outras ofensas além daquelas que foram especificadas, comete uma ofensa pācittiya. Kulapariyante yāni kulāni pariggahitāni honti, tāni kulāni ṭhapetvā aññesu kulesu āroceti, āpatti pācittiyassa. Se, havendo limitação quanto às famílias, ele revelar para outras famílias além daquelas que foram especificadas, comete uma ofensa pācittiya. Āpattipariyante ca kulapariyante ca yā āpattiyo pariggahitāyo honti, tā āpattiyo ṭhapetvā yāni kulāni pariggahitāni honti, tāni kulāni ṭhapetvā aññāhi āpattīhi aññesu kulesu āroceti, āpatti pācittiyassa. Se, havendo limitação tanto quanto às ofensas quanto às famílias, ele revelar outras ofensas além daquelas especificadas para outras famílias além daquelas especificadas, comete uma ofensa pācittiya. Neva āpattipariyante na kulapariyante, anāpatti. Se não houver limitação nem quanto às ofensas nem quanto às famílias, não há ofensa. 82. Duṭṭhullāya āpattiyā duṭṭhullāpattisaññī anupasampannassa āroceti, aññatra bhikkhusammutiyā, āpatti pācittiyassa. 82. Se, tratando-se de uma ofensa grave, ele a percebe como uma ofensa grave e a revela a alguém não ordenado, sem a autorização dos bhikkhus, comete uma ofensa pācittiya. Duṭṭhullāya āpattiyā vematiko anupasampannassa āroceti, aññatra bhikkhusammutiyā, āpatti pācittiyassa. Se, tratando-se de uma ofensa grave, ele tem dúvidas e a revela a alguém não ordenado, sem a autorização dos bhikkhus, comete uma ofensa pācittiya. Duṭṭhullāya āpattiyā aduṭṭhullāpattisaññī anupasampannassa āroceti, aññatra bhikkhusammutiyā, āpatti pācittiyassa. Se, tratando-se de uma ofensa grave, ele a percebe como uma ofensa não grave e a revela a alguém não ordenado, sem a autorização dos bhikkhus, comete uma ofensa pācittiya. Aduṭṭhullaṃ āpattiṃ āroceti, āpatti dukkaṭassa. Se ele revelar uma ofensa não grave, comete uma ofensa dukkaṭa. Anupasampannassa duṭṭhullaṃ vā aduṭṭhullaṃ vā ajjhācāraṃ āroceti, āpatti dukkaṭassa. Se ele revelar a má conduta grave ou não grave de alguém não ordenado, comete uma ofensa dukkaṭa. Aduṭṭhullāya [Pg.49] āpattiyā duṭṭhullāpattisaññī, āpatti dukkaṭassa. Se, tratando-se de uma ofensa não grave, ele a percebe como uma ofensa grave, comete uma ofensa dukkaṭa. Aduṭṭhullāya āpattiyā vematiko, āpatti dukkaṭassa. Se, tratando-se de uma ofensa não grave, ele tem dúvidas, comete uma ofensa dukkaṭa. Aduṭṭhullāya āpattiyā aduṭṭhullāpattisaññī, āpatti dukkaṭassa. Se, tratando-se de uma ofensa não grave, ele a percebe como uma ofensa não grave, comete uma ofensa dukkaṭa. 83. Anāpatti vatthuṃ āroceti no āpattiṃ, āpattiṃ āroceti no vatthuṃ, bhikkhusammutiyā, ummattakassa, ādikammikassāti. 83. Não há ofensa: se ele revelar o fato físico mas não a ofensa; se ele revelar a ofensa mas não o fato físico; se houver autorização dos bhikkhus; se ele for insano; se ele for o primeiro transgressor. Duṭṭhullārocanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ navamaṃ. A regra de treinamento sobre a revelação de ofensas graves, a nona, está concluída. 10. Pathavīkhaṇanasikkhāpadaṃ 10. A regra de treinamento sobre cavar a terra 84. Tena samayena buddho bhagavā āḷaviyaṃ viharati aggāḷave cetiye. Tena kho pana samayena āḷavakā bhikkhū navakammaṃ karontā pathaviṃ khaṇantipi khaṇāpentipi. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma samaṇā sakyaputtiyā pathaviṃ khaṇissantipi khaṇāpessantipi! Ekindriyaṃ samaṇā sakyaputtiyā jīvaṃ viheṭhentī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma āḷavakā bhikkhū pathaviṃ khaṇissantipi khaṇāpessantipī’’ti…pe… ‘‘saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, pathaviṃ khaṇathapi khaṇāpethapī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, pathaviṃ khaṇissathapi khaṇāpessathapi! Jīvasaññino hi, moghapurisā, manussā pathaviyā. Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 84. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Āḷavī, no Santuário de Aggāḷava. Naquele momento, os bhikkhus de Āḷavī, ao realizarem trabalhos de construção, cavavam a terra e faziam com que outros a cavassem. As pessoas queixavam-se, criticavam e protestavam: 'Como podem os ascetas, filhos dos Sakyas, cavar a terra e fazer com que outros a cavem! Os ascetas, filhos dos Sakyas, estão prejudicando a vida que possui uma única faculdade!' Os bhikkhus ouviram aquelas pessoas que se queixavam, criticavam e protestavam. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e protestavam: 'Como podem os bhikkhus de Āḷavī cavar a terra e fazer com que outros a cavem!'... 'É verdade, bhikkhus, que vós cavais a terra e fazeis com que outros a cavem?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como pudestes vós, homens tolos, cavar a terra e fazer com que outros a cavem! Homens tolos, as pessoas consideram que há vida na terra. Homens tolos, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...' E assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento: 85. ‘‘Yo pana bhikkhu pathaviṃ khaṇeyya vā khaṇāpeyya vā, pācittiya’’nti. 85. 'Se um bhikkhu cavar a terra ou fizer com que outros a cavem, comete uma ofensa pācittiya.' 86. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 86. 'Se um': quem quer que seja... 'bhikkhu': ... neste sentido, este é o pretendido como bhikkhu. Pathavī nāma dve pathaviyo – jātā ca pathavī ajātā ca pathavī. O que se chama 'terra': existem dois tipos de terra — a terra natural e a terra não natural. Jātā [Pg.50] nāma pathavī – suddhapaṃsu suddhamattikā appapāsāṇā appasakkharā appakaṭhalā appamarumbā appavālikā, yebhuyyenapaṃsukā, yebhuyyenamattikā. Adaḍḍhāpi vuccati jātā pathavī. Yopi paṃsupuñjo vā mattikāpuñjo vā atirekacātumāsaṃ ovaṭṭho, ayampi vuccati jātā pathavī. O que se chama 'terra natural': poeira pura, argila pura, terra com pouca pedra, com pouco cascalho, com poucos cacos de cerâmica, com poucos seixos, com pouca areia, ou que seja predominantemente poeira, predominantemente argila. A terra que não foi queimada pelo fogo também é chamada de terra natural. Além disso, qualquer pilha de poeira ou pilha de argila que tenha sido molhada pela chuva por mais de quatro meses também é chamada de terra natural. Ajātā nāma pathavī – suddhapāsāṇā suddhasakkharā suddhakaṭhalā suddhamarumbā suddhavālikā appapaṃsukā appamattikā, yebhuyyenapāsāṇā, yebhuyyenasakkharā, yebhuyyenakaṭhalā, yebhuyyenamarumbā, yebhuyyenavālikā. Daḍḍhāpi vuccati ajātā pathavī. Yopi paṃsupuñjo vā mattikāpuñjo vā omakacātumāsaṃ ovaṭṭho, ayampi vuccati ajātā pathavī. O que se chama 'terra não natural': pedra pura, cascalho puro, cacos de cerâmica puros, seixos puros, areia pura, terra com pouca poeira, com pouca argila, ou que seja predominantemente pedra, predominantemente cascalho, predominantemente cacos de cerâmica, predominantemente seixos, predominantemente areia. A terra que foi queimada pelo fogo também é chamada de terra não natural. Além disso, qualquer pilha de poeira ou pilha de argila que tenha sido molhada pela chuva por menos de quatro meses também é chamada de terra não natural. Khaṇeyyāti sayaṃ khaṇati, āpatti pācittiyassa. 'Cavar': se ele mesmo cavar, comete uma ofensa pācittiya. Khaṇāpeyyāti aññaṃ āṇāpeti, āpatti pācittiyassa. Sakiṃ āṇatto bahukampi khaṇati, āpatti pācittiyassa. 'Fizer com que outros cavem': se ele ordenar a outrem, comete uma ofensa pācittiya. Se, tendo sido ordenado uma única vez, o outro cavar muitas vezes, comete uma ofensa pācittiya. 87. Pathaviyā pathavisaññī khaṇati vā khaṇāpeti vā, bhindati vā bhedāpeti vā, dahati vā dahāpeti vā, āpatti pācittiyassa. 87. Se, tratando-se de terra, ele a percebe como terra e a cava ou faz com que outros a cavem, a quebra ou faz com que outros a quebrem, a queima ou faz com que outros a queimem, comete uma ofensa pācittiya. Pathaviyā vematiko khaṇati vā khaṇāpeti vā, bhindati vā bhedāpeti vā, dahati vā dahāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Se, tratando-se de terra, ele tem dúvidas e a cava ou faz com que outros a cavem, a quebra ou faz com que outros a quebrem, a queima ou faz com que outros a queimem, comete uma ofensa dukkaṭa. Pathaviyā apathavisaññī khaṇati vā khaṇāpeti vā, bhindati vā bhedāpeti vā, dahati vā dahāpeti vā, anāpatti. Se, tratando-se de terra, ele a percebe como não sendo terra e a cava ou faz com que outros a cavem, a quebra ou faz com que outros a quebrem, a queima ou faz com que outros a queimem, não há ofensa. Apathaviyā pathavisaññī, āpatti dukkaṭassa. Apathaviyā vematiko, āpatti dukkaṭassa. Apathaviyā apathavisaññī, anāpatti. Se, tratando-se de algo que não é terra, ele o percebe como terra, comete uma ofensa dukkaṭa. Se, tratando-se de algo que não é terra, ele tem dúvidas, comete uma ofensa dukkaṭa. Se, tratando-se de algo que não é terra, ele o percebe como não sendo terra, não há ofensa. 88. Anāpatti – ‘‘imaṃ jāna, imaṃ dehi, imaṃ āhara, iminā attho, imaṃ kappiyaṃ karohī’’ti bhaṇati, asañcicca, asatiyā, ajānantassa, ummattakassa, ādikammikassāti. 88. Não há ofensa: se ele disser: 'Conheça esta terra', 'Dê esta terra', 'Traga esta terra', 'Há necessidade disto', 'Torne isto adequado'; se for sem intenção; se for por falta de atenção; se ele não souber; se ele for insano; se ele for o primeiro transgressor. Pathavīkhaṇanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ dasamaṃ. A regra de treinamento sobre cavar a terra, a décima, está concluída. Musāvādavaggo paṭhamo. O primeiro capítulo, sobre a mentira, está concluído. Tassuddānaṃ – O seu resumo é o seguinte: Musā [Pg.51] omasapesuññaṃ, padaseyyāya ve duve; Aññatra viññunā bhūtā, duṭṭhullāpatti khaṇanāti. Mentira, insulto, calúnia, recitação conjunta, duas sobre deitar-se juntos, ensinar o Dhamma a uma mulher sem um homem inteligente presente, relatar realizações espirituais reais, revelar ofensas graves e cavar a terra. 2. Bhūtagāmavaggo 2. O capítulo sobre a vegetação 1. Bhūtagāmasikkhāpadaṃ 1. A regra de treinamento sobre a vegetação 89. Tena samayena buddho bhagavā āḷaviyaṃ viharati aggāḷave cetiye. Tena kho pana samayena āḷavakā bhikkhū navakammaṃ karontā rukkhaṃ chindantipi chedāpentipi. Aññataropi āḷavako bhikkhu rukkhaṃ chindati. Tasmiṃ rukkhe adhivatthā devatā taṃ bhikkhuṃ etadavoca – ‘‘mā, bhante, attano bhavanaṃ kattukāmo mayhaṃ bhavanaṃ chindī’’ti. So bhikkhu anādiyanto chindi yeva, tassā ca devatāya dārakassa bāhuṃ ākoṭesi. Atha kho tassā devatāya etadahosi – ‘‘yaṃnnūnāhaṃ imaṃ bhikkhuṃ idheva jīvitā voropeyya’’nti. Atha kho tassā devatāya etadahosi – ‘‘na kho metaṃ patirūpaṃ yāhaṃ imaṃ bhikkhuṃ idheva jīvitā voropeyyaṃ. Yannūnāhaṃ bhagavato etamatthaṃ āroceyya’’nti. Atha kho sā devatā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavato etamatthaṃ ārocesi. ‘‘Sādhu sādhu devate! Sādhu kho tvaṃ, devate, taṃ bhikkhuṃ jīvitā na voropesi. Sacajja tvaṃ, devate, taṃ bhikkhuṃ jīvitā voropeyyāsi, bahuñca tvaṃ, devate, apuññaṃ pasaveyyāsi. Gaccha tvaṃ, devate, amukasmiṃ okāse rukkho vivitto tasmiṃ upagacchā’’ti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma samaṇā sakyaputtiyā rukkhaṃ chindissantipi chedāpessantipi ekindriyaṃ samaṇā sakyaputtiyā jīvaṃ viheṭhessantī’’ti! 89. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Āḷavī, no Santuário de Aggāḷava. Naquele momento, os bhikkhus de Āḷavī, ao realizarem trabalhos de construção, cortavam árvores e faziam com que outros as cortassem. Um certo bhikkhu de Āḷavī estava cortando uma árvore. A divindade que habitava aquela árvore disse ao bhikkhu: 'Senhor, desejando construir a sua própria morada, não corte a minha morada!' Aquele bhikkhu, ignorando o pedido dela, continuou a cortar e acabou decepando o braço do filho daquela divindade. Então, aquela divindade pensou: 'E se eu tirasse a vida deste bhikkhu aqui mesmo?' Mas logo em seguida ela pensou: 'Não seria adequado que eu tirasse a vida deste bhikkhu aqui mesmo. E se eu relatasse este assunto ao Abençoado?' Então, a divindade aproximou-se do Abençoado e, tendo-se aproximado, relatou-lhe o ocorrido. 'Muito bem, muito bem, divindade! É excelente que você não tenha tirado a vida daquele bhikkhu. Se hoje você tivesse tirado a vida daquele bhikkhu, você teria gerado muito demérito. Vá, divindade, há uma árvore desocupada em determinado lugar; habite nela.' As pessoas queixavam-se, criticavam e protestavam: 'Como podem os ascetas, filhos dos Sakyas, cortar árvores e fazer com que outros as cortem! Os ascetas, filhos dos Sakyas, estão prejudicando a vida que possui uma única faculdade!' Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma āḷavakā bhikkhū rukkhaṃ chindissantipi chedāpessantipī’’ti…pe… ‘‘saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, rukkhaṃ chindathāpi chedāpethāpī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, rukkhaṃ chindissathāpi, chedāpessathāpi! Jīvasaññino hi, moghapurisā, manussā rukkhasmiṃ, [Pg.52] netaṃ moghapurisā appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Os bhikkhus ouviram aquelas pessoas que criticavam, reclamavam e depreciavam. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... criticavam, reclamavam e depreciavam: 'Como podem os bhikkhus de Āḷavī cortar árvores e fazer com que outros as cortem?'... 'É verdade, monges, que vós cortais árvores e fazeis com que outros as cortem?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, censurou... 'Como pudestes vós, homens tolos, cortar árvores e fazer com que outros as cortem! Pois as pessoas, homens tolos, consideram que as árvores têm vida. Homens tolos, isso não serve para converter os não convertidos... E assim, monges, deveis recitar esta regra de treinamento:' 90. ‘‘Bhūtagāmapātabyatāya pācittiya’’nti. 90. 'Pela destruição de vegetação, há uma ofensa pācittiya.' 91. Bhūtagāmo nāma pañca bījajātāni – mūlabījaṃ, khandhabījaṃ, phaḷubījaṃ, aggabījaṃ, bījabījameva pañcamaṃ. 91. O que é chamado de vegetação refere-se a cinco tipos de sementes: semente de raiz, semente de caule, semente de nó, semente de broto e a semente propriamente dita como a quinta. Mūlabījaṃ nāma – haliddi, siṅgiveraṃ, vacā, vacattaṃ, ativisā, kaṭukarohiṇī, usīraṃ, bhaddamūttakaṃ, yāni vā panaññānipi atthi mūle jāyanti, mūle sañjāyanti, etaṃ mūlabījaṃ nāma. O que é chamado de semente de raiz refere-se a: cúrcuma, gengibre, cálamo, vacatta, ativisā, kaṭukarohiṇī, usīra, bhaddamuttaka, ou quaisquer outras que crescem a partir da raiz, que se desenvolvem a partir da raiz; isso é chamado de semente de raiz. Khandhabījaṃ nāma – assattho, nigrodho, pilakkho, udumbaro, kacchako, kapitthano, yāni vā panaññānipi atthi khandhe jāyanti, khandhe sañjāyanti, etaṃ khandhabījaṃ nāma. O que é chamado de semente de caule refere-se a: assattha, nigrodha, pilakkha, udumbara, kacchaka, kapitthana, ou quaisquer outras que crescem a partir do caule, que se desenvolvem a partir do caule; isso é chamado de semente de caule. Phaḷubījaṃ nāma – ucchu, veḷu, naḷo, yāni vā panaññānipi atthi pabbe jāyanti, pabbe sañjāyanti, etaṃ phaḷubījaṃ nāma. O que é chamado de semente de nó refere-se a: cana-de-açúcar, bambu, junco, ou quaisquer outras que crescem a partir de um nó, que se desenvolvem a partir de um nó; isso é chamado de semente de nó. Aggabījaṃ nāma – ajjukaṃ, phaṇijjakaṃ, hiriveraṃ, yāni vā panaññānipi atthi agge jāyanti, agge sañjāyanti, etaṃ aggabījaṃ nāma. O que é chamado de semente de broto refere-se a: manjericão, phaṇijjaka, hirivera, ou quaisquer outras que crescem a partir do broto, que se desenvolvem a partir do broto; isso é chamado de semente de broto. Bījabījaṃ nāma – pubbaṇṇaṃ, aparaṇṇaṃ, yāni vā panaññānipi atthi bīje jāyanti, bīje sañjāyanti, etaṃ bījabījaṃ nāma. O que é chamado de semente propriamente dita refere-se a: cereais, leguminosas, ou quaisquer outras que crescem a partir de uma semente, que se desenvolvem a partir de uma semente; isso é chamado de semente propriamente dita. 92. Bīje bījasaññī chindati vā chedāpeti vā, bhindati vā bhedāpeti vā, pacati vā pacāpeti vā, āpatti pācittiyassa. Bīje vematiko chindati vā chedāpeti vā, bhindati vā bhedāpeti vā, pacati vā pacāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Bīje abījasaññī chindati vā chedāpeti vā, bhindati vā bhedāpeti vā, pacati vā pacāpeti vā, anāpatti. Abīje bījasaññī āpatti dukkaṭassa. Abīje vematiko, āpatti dukkaṭassa. Abīje abījasaññī, anāpatti. 92. Em relação a uma semente, percebendo-a como semente, se ele a corta ou faz cortar, a quebra ou faz quebrar, a cozinha ou faz cozinhar, há uma ofensa pācittiya. Em relação a uma semente, se ele tem dúvida e a corta ou faz cortar, a quebra ou faz quebrar, a cozinha ou faz cozinhar, há uma ofensa dukkaṭa. Em relação a uma semente, percebendo-a como não-semente, se ele a corta ou faz cortar, a quebra ou faz quebrar, a cozinha ou faz cozinhar, não há ofensa. Em relação a uma não-semente, percebendo-a como semente, se ele a corta ou faz cortar, há uma ofensa dukkaṭa. Em relação a uma não-semente, se ele tem dúvida e a corta ou faz cortar, há uma ofensa dukkaṭa. Em relação a uma não-semente, percebendo-a como não-semente, se ele a corta ou faz cortar, não há ofensa. 93. Anāpatti – ‘‘imaṃ jāna, imaṃ dehi, imaṃ āhara, iminā attho, imaṃ kappiyaṃ karohī’’ti bhaṇati, asañcicca, assatiyā, ajānantassa, ummattakassa, ādikammikassāti. 93. Não há ofensa se ele diz: 'Conheça isto', 'Dê isto', 'Traga isto', 'Há necessidade disto', 'Torne isto permitido'; se for sem intenção, por falta de atenção, por não saber, por estar louco, ou se for o primeiro transgressor. Bhūtagāmasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ paṭhamaṃ. A primeira regra de treinamento sobre a vegetação está concluída. 2. Aññavādakasikkhāpadaṃ 2. A regra de treinamento sobre falar evasivamente 94. Tena [Pg.53] samayena buddho bhagavā kosambiyaṃ viharati ghositārāme. Tena kho pana samayena āyasmā channo anācāraṃ ācaritvā saṅghamajjhe āpattiyā anuyuñjīyamāno aññenaññaṃ paṭicarati – ‘‘ko āpanno, kiṃ āpanno, kismiṃ āpanno, kathaṃ āpanno, kaṃ bhaṇatha, kiṃ bhaṇathā’’ti? Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma āyasmā channo saṅghamajjhe āpattiyā anuyuñjīyamāno aññenaññaṃ paṭicarissati – ko āpanno, kiṃ āpanno, kismiṃ āpanno, kathaṃ āpanno, kaṃ bhaṇatha, kiṃ bhaṇathā’’ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, channa, saṅghamajjhe āpattiyā anuyuñjīyamāno aññenaññaṃ paṭicarasi – ko āpanno, kiṃ āpanno, kismiṃ āpanno, kathaṃ āpanno, kaṃ bhaṇatha, kiṃ bhaṇathāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, saṅghamajjhe āpattiyā anuyuñjīyamāno aññenaññaṃ paṭicarissasi – ko āpanno, kiṃ āpanno, kismiṃ āpanno, kathaṃ āpanno, kaṃ bhaṇatha, kiṃ bhaṇathāti! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… vigarahitvā…pe… dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘tena hi, bhikkhave, saṅgho channassa bhikkhuno aññavādakaṃ ropetu. Evañca pana, bhikkhave, ropetabbaṃ. Byattena bhikkhunā paṭibalena saṅgho ñāpetabbo – 94. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Kosambī, no mosteiro de Ghosita. Naquela época, o venerável Channa, tendo cometido uma má conduta, ao ser interrogado no meio da Sangha sobre uma ofensa, esquivou-se de uma questão para outra, dizendo: 'Quem cometeu a ofensa? O que foi cometido? Em relação a que foi cometido? Como foi cometido? De quem estais falando? O que estais dizendo?' Aqueles bhikkhus de poucos desejos... criticavam, reclamavam e depreciavam: 'Como pode o venerável Channa, ao ser interrogado no meio da Sangha sobre uma ofensa, esquivar-se de uma questão para outra, dizendo: "Quem cometeu a ofensa? O que foi cometido? Em relação a que foi cometido? Como foi cometido? De quem estais falando? O que estais dizendo?"'... 'É verdade, Channa, que tu, ao seres interrogado no meio da Sangha sobre uma ofensa, te esquivas de uma questão para outra, dizendo: "Quem cometeu a ofensa? O que foi cometido? Em relação a que foi cometido? Como foi cometido? De quem estais falando? O que estais dizendo?"' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, censurou... 'Como pudeste tu, homem tolo, ao seres interrogado no meio da Sangha sobre uma ofensa, esquivar-te de uma questão para outra, dizendo: "Quem cometeu a ofensa? O que foi cometido? Em relação a que foi cometido? Como foi cometido? De quem estais falando? O que estais dizendo?"! Homem tolo, isso não serve para converter os não convertidos...' Tendo censurado... tendo feito um discurso sobre o Dhamma, dirigiu-se aos bhikkhus: 'Portanto, monges, que a Sangha aplique o procedimento por falar evasivamente ao bhikkhu Channa. E assim, monges, deve ser aplicado. Um bhikkhu competente e capaz deve informar a Sangha:' 95. ‘‘Suṇātu me, bhante, saṅgho. Ayaṃ channo bhikkhu saṅghamajjhe āpattiyā anuyuñjīyamāno aññenaññaṃ paṭicarati. Yadi saṅghassa pattakallaṃ, saṅgho channassa bhikkhuno aññavādakaṃ ropeyya. Esā ñatti. 95. 'Que a Sangha me ouça, veneráveis senhores. Este bhikkhu Channa, ao ser interrogado no meio da Sangha sobre uma ofensa, esquiva-se de uma questão para outra. Se a Sangha estiver pronta, que a Sangha aplique o procedimento por falar evasivamente ao bhikkhu Channa. Esta é a moção.' ‘‘Suṇātu me, bhante, saṅgho. Ayaṃ channo bhikkhu saṅghamajjhe āpattiyā anuyuñjīyamāno aññenaññaṃ paṭicarati. Saṅgho channassa bhikkhuno aññavādakaṃ ropeti. Yassāyasmato khamati channassa bhikkhuno aññavādakassa ropanā, so tuṇhassa; yassa nakkhamati, so bhāseyya. 'Que a Sangha me ouça, veneráveis senhores. Este bhikkhu Channa, ao ser interrogado no meio da Sangha sobre uma ofensa, esquiva-se de uma questão para outra. A Sangha aplica o procedimento por falar evasivamente ao bhikkhu Channa. Aquele venerável que aprova a aplicação do procedimento por falar evasivamente ao bhikkhu Channa, que permaneça em silêncio; aquele que não aprova, que fale.' ‘‘Ropitaṃ saṅghena channassa bhikkhuno aññavādakaṃ. Khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmī’’ti. 'O procedimento por falar evasivamente foi aplicado pela Sangha ao bhikkhu Channa. A Sangha aprova, por isso está em silêncio; assim eu considero isso.' Atha [Pg.54] kho bhagavā āyasmantaṃ channaṃ anekapariyāyena vigarahitvā dubbharatāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Então o Abençoado, tendo censurado o venerável Channa de muitas maneiras por ser difícil de sustentar... 'E assim, monges, deveis recitar esta regra de treinamento:' ‘‘Aññavādake pācittiya’’nti. 'Por falar evasivamente, há uma ofensa pācittiya.' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. Assim, esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 96. Tena kho pana samayena āyasmā channo saṅghamajjhe āpattiyā anuyuñjīyamāno ‘‘aññenaññaṃ paṭicaranto – ‘‘āpattiṃ āpajjissāmī’’ti tuṇhībhūto saṅghaṃ viheseti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma āyasmā channo saṅghamajjhe āpattiyā anuyuñjīyamāno tuṇhībhūto saṅghaṃ vihesessatī’’ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, channa, saṅghamajjhe āpattiyā anuyuñjīyamāno tuṇhībhūto saṅghaṃ vihesesīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, saṅghamajjhe āpattiyā anuyuñjīyamāno tuṇhībhūto saṅghaṃ vihesessasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… vigarahitvā…pe… dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘tena hi, bhikkhave, saṅgho channassa bhikkhuno vihesakaṃ ropetu. Evañca pana, bhikkhave, ropetabbaṃ. Byattena bhikkhunā paṭibalena saṅgho ñāpetabbo – 96. Naquela época, o venerável Channa, ao ser interrogado no meio da Sangha sobre uma ofensa, pensando: 'Se eu me esquivar de uma questão para outra, cometerei uma ofensa', permaneceu em silêncio e perturbou a Sangha. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... criticavam, reclamavam e depreciavam: 'Como pode o venerável Channa, ao ser interrogado no meio da Sangha sobre uma ofensa, permanecer em silêncio e perturbar a Sangha?'... 'É verdade, Channa, que tu, ao seres interrogado no meio da Sangha sobre uma ofensa, permaneces em silêncio e perturbas a Sangha?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, censurou... 'Como pudeste tu, homem tolo, ao seres interrogado no meio da Sangha sobre uma ofensa, permanecer em silêncio e perturbar a Sangha! Homem tolo, isso não serve para converter os não convertidos...' Tendo censurado... tendo feito um discurso sobre o Dhamma, dirigiu-se aos bhikkhus: 'Portanto, monges, que a Sangha aplique o procedimento por perturbar a Sangha ao bhikkhu Channa. E assim, monges, deve ser aplicado. Um bhikkhu competente e capaz deve informar a Sangha:' 97. ‘‘Suṇātu me, bhante, saṅgho. Ayaṃ channo bhikkhu saṅghamajjhe āpattiyā anuyuñjīyamāno tuṇhībhūto saṅghaṃ viheseti. Yadi saṅghassa pattakallaṃ, saṅgho channassa bhikkhuno vihesakaṃ ropeyya. Esā ñatti. 97. 'Que a Sangha me ouça, veneráveis senhores. Este bhikkhu Channa, ao ser interrogado no meio da Sangha sobre uma ofensa, permanece em silêncio e perturba a Sangha. Se a Sangha estiver pronta, que a Sangha aplique o procedimento por perturbar a Sangha ao bhikkhu Channa. Esta é a moção.' ‘‘Suṇātu me, bhante, saṅgho. Ayaṃ channo bhikkhu saṅghamajjhe āpattiyā anuyuñjīyamāno tuṇhībhūto saṅghaṃ viheseti. Saṅgho channassa bhikkhuno vihesakaṃ ropeti. Yassāyasmāto khamati channassa bhikkhuno vihesakassa ropanā, so tuṇhassa; yassa nakkhamati, so bhāseyya. 'Que a Sangha me ouça, veneráveis senhores. Este bhikkhu Channa, ao ser interrogado no meio da Sangha sobre uma ofensa, permanece em silêncio e perturba a Sangha. A Sangha aplica o procedimento por perturbar a Sangha ao bhikkhu Channa. Aquele venerável que aprova a aplicação do procedimento por perturbar a Sangha ao bhikkhu Channa, que permaneça em silêncio; aquele que não aprova, que fale.' ‘‘Ropitaṃ saṅghena channassa bhikkhuno vihesakaṃ. Khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmī’’ti. 'O procedimento por perturbar a Sangha foi aplicado pela Sangha ao bhikkhu Channa. A Sangha aprova, por isso está em silêncio; assim eu considero isso.' Atha kho bhagavā āyasmantaṃ channaṃ anekapariyāyena vigarahitvā dubbharatāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Então o Abençoado, tendo censurado o venerável Channa de muitas maneiras por ser difícil de sustentar... 'E assim, monges, deveis recitar esta regra de treinamento:' 98. ‘‘Aññavādake [Pg.55] vihesake pācittiya’’nti. 98. 'Por falar evasivamente e por perturbar a Sangha, há uma ofensa pācittiya.' 99. Aññavādako nāma saṅghamajjhe vatthusmiṃ vā āpattiyā vā anuyuñjīyamāno taṃ na kathetukāmo taṃ na ugghāṭetukāmo aññenaññaṃ paṭicarati – ‘‘ko āpanno, kiṃ āpanno, kismiṃ āpanno, kathaṃ āpanno, kaṃ bhaṇatha, kiṃ bhaṇathā’’ti. Eso aññavādako nāma. 99. O que é chamado de 'falar evasivamente' refere-se a quando alguém, ao ser interrogado no meio da Sangha sobre um caso ou uma ofensa, não querendo falar sobre isso, não querendo revelar isso, esquiva-se de uma questão para outra, dizendo: 'Quem cometeu a ofensa? O que foi cometido? Em relação a que foi cometido? Como foi cometido? De quem estais falando? O que estais dizendo?' Isso é chamado de falar evasivamente. Vihesako nāma saṅghamajjhe vatthusmiṃ vā āpattiyā vā anuyuñjīyamāno taṃ na kathetukāmo taṃ na ugghāṭetukāmo tuṇhībhūto saṅghaṃ viheseti. Eso vihesako nāma. O que é chamado de 'perturbar a Sangha' refere-se a quando alguém, ao ser interrogado no meio da Sangha sobre um caso ou uma ofensa, não querendo falar sobre isso, não querendo revelar isso, permanece em silêncio e perturba a Sangha. Isso é chamado de perturbar a Sangha. 100. Āropite aññavādake saṅghamajjhe vatthusmiṃ vā āpattiyā vā anuyuñjīyamāno taṃ na kathetukāmo taṃ na ugghāṭetukāmo aññenaññaṃ paṭicarati – ‘‘ko āpanno, kiṃ āpanno, kismiṃ āpanno, kathaṃ āpanno, kaṃ bhaṇatha, kiṃ bhaṇathā’’ti, āpatti dukkaṭassa. Āropite vihesake saṅghamajjhe vatthusmiṃ vā āpattiyā vā anuyuñjīyamāno taṃ na kathetukāmo taṃ na ugghāṭetukāmo tuṇhībhūto saṅghaṃ viheseti, āpatti dukkaṭassa. Ropite aññavādake saṅghamajjhe vatthusmiṃ vā āpattiyā vā anuyuñjīyamāno taṃ na kathetukāmo taṃ na ugghāṭetukāmo aññenaññaṃ paṭicarati – ‘‘ko āpanno, kiṃ āpanno, kismiṃ āpanno, kathaṃ āpanno, kaṃ bhaṇatha, kiṃ bhaṇathā’’ti, āpatti pācittiyassa. Ropite vihesake saṅghamajjhe vatthusmiṃ vā āpattiyā vā anuyuñjīyamāno taṃ na kathetukāmo taṃ na ugghāṭetukāmo tuṇhībhūto saṅghaṃ viheseti, āpatti pācittiyassa. 100. Antes de o procedimento por falar evasivamente ser aplicado, se ele, ao ser interrogado no meio da Sangha sobre um caso ou uma ofensa, não querendo falar sobre isso, não querendo revelar isso, esquiva-se de uma questão para outra, dizendo: 'Quem cometeu a ofensa? O que foi cometido? Em relação a que foi cometido? Como foi cometido? De quem estais falando? O que estais dizendo?', há uma ofensa dukkaṭa. Antes de o procedimento por perturbar a Sangha ser aplicado, se ele, ao ser interrogado no meio da Sangha sobre um caso ou uma ofensa, não querendo falar sobre isso, não querendo revelar isso, permanece em silêncio e perturba a Sangha, há uma ofensa dukkaṭa. Após o procedimento por falar evasivamente ser aplicado, se ele, ao ser interrogado no meio da Sangha sobre um caso ou uma ofensa, não querendo falar sobre isso, não querendo revelar isso, esquiva-se de uma questão para outra, dizendo: 'Quem cometeu a ofensa? O que foi cometido? Em relação a que foi cometido? Como foi cometido? De quem estais falando? O que estais dizendo?', há uma ofensa pācittiya. Após o procedimento por perturbar a Sangha ser aplicado, se ele, ao ser interrogado no meio da Sangha sobre um caso ou uma ofensa, não querendo falar sobre isso, não querendo revelar isso, permanece em silêncio e perturba a Sangha, há uma ofensa pācittiya. 101. Dhammakamme dhammakammasaññī aññavādake vihesake, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme vematiko aññavādake vihesake, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme adhammakammasaññī aññavādake vihesake, āpatti pācittiyassa. Adhammakamme dhammakammasaññī, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme vematiko, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme adhammakammasaññī, āpatti dukkaṭassa. 101. Em relação a um ato legítimo, percebendo-o como um ato legítimo, se ele fala evasivamente ou perturba a Sangha, há uma ofensa pācittiya. Em relação a um ato legítimo, se ele tem dúvida e fala evasivamente ou perturba a Sangha, há uma ofensa pācittiya. Em relação a um ato legítimo, percebendo-o como um ato ilegítimo, se ele fala evasivamente ou perturba a Sangha, há uma ofensa pācittiya. Em relação a um ato ilegítimo, percebendo-o como um ato legítimo, há uma ofensa dukkaṭa. Em relação a um ato ilegítimo, se ele tem dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Em relação a um ato ilegítimo, percebendo-o como um ato ilegítimo, há uma ofensa dukkaṭa. 102. Anāpatti [Pg.56] ajānanto pucchati, gilāno vā na katheti; ‘‘saṅghassa bhaṇḍanaṃ vā kalaho vā viggaho vā vivādo vā bhavissatī’’ti na katheti; ‘‘saṅghabhedo vā saṅgharāji vā bhavissatī’’ti na katheti; ‘‘adhammena vā vaggena vā nakammārahassa vā kammaṃ karissatī’’ti na katheti; ummattakassa, ādikammikassāti. 102. Não há ofensa se ele pergunta por não saber; se ele está doente e não fala; se ele não fala pensando: 'Haverá disputa, briga, discórdia ou contenda na Sangha'; se ele não fala pensando: 'Haverá cisma na Sangha ou discórdia na Sangha'; se ele não fala pensando: 'Eles realizarão um ato de forma ilegítima, por uma facção, ou contra alguém que não merece tal ato'; se ele estiver louco, ou se for o primeiro transgressor. Aññavādakasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ dutiyaṃ. A segunda regra de treinamento sobre falar evasivamente está concluída. 3. Ujjhāpanakasikkhāpadaṃ 3. A regra de treinamento sobre queixar-se 103. Tena samayena buddho bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe. Tena kho pana samayena āyasmā dabbo mallaputto saṅghassa senāsanañca paññapeti bhattāni ca uddisati. Tena kho pana samayena mettiyabhūmajakā bhikkhū navakā ceva honti appapuññā ca. Yāni saṅghassa lāmakāni senāsanāni tāni tesaṃ pāpuṇanti lāmakāni ca bhattāni. Te āyasmantaṃ dabbaṃ mallaputtaṃ bhikkhū ujjhāpenti – ‘‘chandāya dabbo mallaputto senāsanaṃ paññapeti, chandāya ca bhattāni uddisatī’’ti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma mettiyabhūmajakā bhikkhū āyasmantaṃ dabbaṃ mallaputtaṃ bhikkhū ujjhāpessantī’’ti…pe… ‘‘saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, dabbaṃ mallaputtaṃ bhikkhū ujjhāpethā’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, dabbaṃ mallaputtaṃ bhikkhū ujjhāpessatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 103. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, residia em Rājagaha, no Bosque de Bambus, no local de alimentação dos esquilos. Naquela época, o venerável Dabba Mallaputta designava os alojamentos para o Sangha e distribuía as refeições. Naquela época, os bhikkhus Mettiya e Bhūmajaka eram recém-ordenados e de poucos méritos. Os alojamentos inferiores do Sangha e as refeições inferiores lhes cabiam. Eles incitavam queixas contra o venerável Dabba Mallaputta entre os bhikkhus, dizendo: “Dabba Mallaputta designa os alojamentos por favoritismo e distribui as refeições por favoritismo.” Aqueles bhikkhus de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e protestavam: “Como podem os bhikkhus Mettiya e Bhūmajaka incitar queixas contra o venerável Dabba Mallaputta entre os bhikkhus?”... “É verdade, bhikkhus, que incitais queixas contra Dabba Mallaputta entre os bhikkhus?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... “Como pudestes, homens tolos, incitar queixas contra Dabba Mallaputta entre os bhikkhus! Homens tolos, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...” E assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento: ‘‘Ujjhāpanake pācittiya’’nti. “Por incitar queixas, comete-se uma ofensa pācittiya.” Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. Assim, esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 104. Tena kho pana samayena mettiyabhūmajakā bhikkhū – ‘‘bhagavatā ujjhāpanakaṃ paṭikkhitta’’nti, ‘‘ettāvatā bhikkhū sossantī’’ti bhikkhūnaṃ sāmantā āyasmantaṃ dabbaṃ mallaputtaṃ khiyyanti – ‘‘chandāya dabbo mallaputto senāsanaṃ [Pg.57] paññapeti, chandāya ca bhattāni uddisatī’’ti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma mettiyabhūmajakā bhikkhū āyasmantaṃ dabbaṃ mallaputtaṃ khiyyissantī’’ti…pe… ‘‘saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, dabbaṃ mallaputtaṃ khiyyathā’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, dabbaṃ mallaputtaṃ khiyyissatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 104. Naquela época, os bhikkhus Mettiya e Bhūmajaka, pensando: “O Abençoado proibiu incitar queixas; com isso, os bhikkhus nos oprimirão”, começaram a criticar o venerável Dabba Mallaputta na presença dos bhikkhus, dizendo: “Dabba Mallaputta designa os alojamentos por favoritismo e distribui as refeições por favoritismo.” Aqueles bhikkhus de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e protestavam: “Como podem os bhikkhus Mettiya e Bhūmajaka criticar o venerável Dabba Mallaputta?”... “É verdade, bhikkhus, que criticais Dabba Mallaputta?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... “Como pudestes, homens tolos, criticar Dabba Mallaputta! Homens tolos, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...” E assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento: 105. ‘‘Ujjhāpanake khiyyanake pācittiya’’nti. 105. “Por incitar queixas ou por criticar, comete-se uma ofensa pācittiya.” 106. Ujjhāpanakaṃ nāma upasampannaṃ saṅghena sammataṃ senāsanapaññāpakaṃ vā bhattuddesakaṃ vā yāgubhājakaṃ vā phalabhājakaṃ vā khajjabhājakaṃ vā appamattakavissajjakaṃ vā avaṇṇaṃ kattukāmo, ayasaṃ kattukāmo, maṅkukattukāmo, upasampannaṃ ujjhāpeti vā khiyyati vā, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme dhammakammasaññī ujjhāpanake khiyyanake āpatti pācittiyassa. Dhammakamme vematiko ujjhāpanake khiyyanake āpatti pācittiyassa. Dhammakamme adhammakammasaññī ujjhāpanake khiyyanake āpatti pācittiyassa. 106. Incitando queixas significa: desejando difamar, desonrar ou embaraçar um bhikkhu plenamente ordenado que foi formalmente designado pelo Sangha como designador de alojamentos, distribuidor de refeições, distribuidor de mingau, distribuidor de frutas, distribuidor de alimentos mastigáveis ou distribuidor de pequenas coisas, se alguém incita queixas contra esse bhikkhu plenamente ordenado ou o critica, comete uma ofensa pācittiya. Se o ato for legítimo e ele o percebe como legítimo, ao incitar queixas ou criticar, comete uma ofensa pācittiya. Se o ato for legítimo e ele estiver em dúvida, ao incitar queixas ou criticar, comete uma ofensa pācittiya. Se o ato for legítimo e ele o percebe como ilegítimo, ao incitar queixas ou criticar, comete uma ofensa pācittiya. Anupasampannaṃ ujjhāpeti vā khiyyati vā, āpatti dukkaṭassa. Upasampannaṃ saṅghena asammataṃ senāsanapaññāpakaṃ vā bhattuddesakaṃ vā yāgubhājakaṃ vā phalabhājakaṃ vā khajjabhājakaṃ vā appamattakavissajjakaṃ vā avaṇṇaṃ kattukāmo, ayasaṃ kattukāmo, maṅkukattukāmo, upasampannaṃ vā anupasampannaṃ vā ujjhāpeti vā khiyyati vā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannaṃ saṅghena sammataṃ vā asammataṃ vā senāsanapaññāpakaṃ vā bhattuddesakaṃ vā yāgubhājakaṃ vā phalabhājakaṃ vā khajjabhājakaṃ vā appamattakavissajjakaṃ vā avaṇṇaṃ kattukāmo, ayasaṃ kattukāmo, maṅkukattukāmo, upasampannaṃ vā anupasampannaṃ vā ujjhāpeti vā khiyyati vā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme dhammakammasaññī, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme vematiko, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme adhammakammasaññī āpatti dukkaṭassa. Se alguém incita queixas contra um não plenamente ordenado ou o critica, comete uma ofensa dukkaṭa. Desejando difamar, desonrar ou embaraçar um bhikkhu plenamente ordenado que não foi formalmente designado pelo Sangha como designador de alojamentos, distribuidor de refeições, distribuidor de mingau, distribuidor de frutas, distribuidor de alimentos mastigáveis ou distribuidor de pequenas coisas, se alguém incita queixas contra um plenamente ordenado ou um não plenamente ordenado, ou os critica, comete uma ofensa dukkaṭa. Desejando difamar, desonrar ou embaraçar um não plenamente ordenado que foi formalmente designado ou não designado pelo Sangha como designador de alojamentos, distribuidor de refeições, distribuidor de mingau, distribuidor de frutas, distribuidor de alimentos mastigáveis ou distribuidor de pequenas coisas, se alguém incita queixas contra um plenamente ordenado ou um não plenamente ordenado, ou os critica, comete uma ofensa dukkaṭa. Se o ato for ilegítimo e ele o percebe como legítimo, comete uma ofensa dukkaṭa. Se o ato for ilegítimo e ele estiver em dúvida, comete uma ofensa dukkaṭa. Se o ato for ilegítimo e ele o percebe como ilegítimo, comete uma ofensa dukkaṭa. 107. Anāpatti pakatiyā chandā dosā mohā bhayā karontaṃ ujjhāpeti vā khiyyati vā, ummattakassa, ādikammikassāti. 107. Não há ofensa: se alguém incita queixas ou critica aquele que age habitualmente por favoritismo, aversão, ilusão ou medo; se ele for insano; se ele for o primeiro transgressor. Ujjhāpanakasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ tatiyaṃ. A terceira regra de treinamento sobre incitar queixas está concluída. 4. Paṭhamasenāsanasikkhāpadaṃ 4. Primeira Regra de Treinamento sobre Alojamentos 108. Tena [Pg.58] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhū hemantike kāle ajjhokāse senāsanaṃ paññapetvā kāyaṃ otāpentā kāle ārocite taṃ pakkamantā neva uddhariṃsu na uddharāpesuṃ, anāpucchā pakkamiṃsu. Senāsanaṃ ovaṭṭhaṃ hoti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathaṃ hi nāma bhikkhū ajjhokāse senāsanaṃ paññapetvā taṃ pakkamantā neva uddharissanti na uddharāpessanti, anāpucchā pakkamissanti, senāsanaṃ ovaṭṭha’’nti! Atha kho te bhikkhū te anekapariyāyena vigarahitvā bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhū ajjhokāse…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 108. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no parque de Anāthapiṇḍika. Naquela época, durante o inverno, os bhikkhus, tendo disposto os leitos e assentos ao ar livre para aquecerem seus corpos ao sol, quando a hora foi anunciada, partiram sem guardá-los nem mandar guardá-los, e foram embora sem pedir permissão. Os leitos e assentos ficaram molhados. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e protestavam: “Como podem os bhikkhus dispor os leitos e assentos ao ar livre e, ao partirem, não guardá-los nem mandar guardá-los, e irem embora sem pedir permissão, deixando os leitos e assentos molhados?” Então, aqueles bhikkhus, tendo repreendido aqueles bhikkhus de muitas maneiras, relataram o assunto ao Abençoado... “É verdade, bhikkhus, que os bhikkhus ao ar livre...” E assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento: 109. ‘‘Yo pana bhikkhu saṅghikaṃ mañcaṃ vā pīṭhaṃ vā bhisiṃ vā kocchaṃ vā ajjhokāse santharitvā vā santharāpetvā vā taṃ pakkamanto neva uddhareyya na uddharāpeyya, anāpucchaṃ vā gaccheyya, pācittiya’’nti. 109. “Qualquer bhikkhu que, tendo estendido ou mandado estender ao ar livre uma cama, banco, colchão ou banqueta pertencente ao Sangha, ao partir, não os guardar nem mandar guardá-los, ou for embora sem pedir permissão, comete uma ofensa pācittiya.” Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. Assim, esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 110. Tena kho pana samayena bhikkhū ajjhokāse vasitvā kālasseva senāsanaṃ abhiharanti. Addasā kho bhagavā te bhikkhū kālasseva senāsanaṃ abhiharante. Disvāna etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, aṭṭha māse avassikasaṅkete maṇḍape vā rukkhamūle vā yattha kākā vā kulalā vā na ūhadanti tattha senāsanaṃ nikkhipitu’’nti. 110. Naquela época, os bhikkhus, após permanecerem ao ar livre, guardavam os leitos e assentos bem cedo pela manhã. O Abençoado viu aqueles bhikkhus guardando os leitos e assentos bem cedo pela manhã. Tendo visto isso, em conexão com este assunto e nesta ocasião, após proferir um discurso sobre o Dhamma, dirigiu-se aos bhikkhus: “Bhikkhus, eu permito que, durante os oito meses da estação seca, os leitos e assentos sejam deixados sob um pavilhão ou sob a copa de uma árvore onde corvos ou gaviões não defequem.” 111. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 111. Qualquer: quem quer que seja... Bhikkhu: ... para este propósito, este é o pretendido como bhikkhu. Saṅghikaṃ nāma saṅghassa dinnaṃ hoti pariccattaṃ. Pertencente ao Sangha significa: o que foi dado ou oferecido ao Sangha. Mañco nāma cattāro mañcā – masārako, bundikābaddho, kuḷīrapādako, āhaccapādako. Cama significa: existem quatro tipos de camas — masāraka, bundikābaddha, kuḷīrapādaka e āhaccapādaka. Pīṭhaṃ [Pg.59] nāma cattāri pīṭhāni – masārakaṃ, bundikābaddhaṃ, kuḷīrapādakaṃ, āhaccapādakaṃ. Banco significa: existem quatro tipos de bancos — masāraka, bundikābaddha, kuḷīrapādaka e āhaccapādaka. Bhisi nāma pañca bhisiyo – uṇṇabhisi, coḷabhiti, vākabhisi, tiṇabhisi, paṇṇabhisi. Colchão significa: existem cinco tipos de colchões — recheado de lã, recheado de tiras de pano, recheado de fibras de casca de árvore, recheado de capim e recheado de folhas. Kocchaṃ nāma – vākamayaṃ vā usīramayaṃ vā muñjamayaṃ vā pabbajamayaṃ vā anto saṃveṭhetvā baddhaṃ hoti. Banqueta significa: feita de fibras de casca de árvore, de raízes de capim-vetiver, de capim-munja ou de capim-pabbaja, tecida e amarrada por dentro. Santharitvāti sayaṃ santharitvā. Tendo estendido: tendo estendido por si mesmo. Santharāpetvāti aññaṃ santharāpetvā. Anupasampannaṃ santharāpeti, tassa palibodho. Upasampannaṃ santharāpeti, santhārakassa palibodho. Tendo mandado estender: tendo mandado outro estender. Se ele manda um não plenamente ordenado estender, a responsabilidade é de quem mandou. Se ele manda um plenamente ordenado estender, a responsabilidade é de quem estendeu. Taṃ pakkamanto neva uddhareyyāti na sayaṃ uddhareyya. Ao partir, não os guardar: não guardar por si mesmo. Na uddharāpeyyāti na aññaṃ uddharāpeyya. Nem mandar guardá-los: não mandar outro guardar. Anāpucchaṃ vā gaccheyyāti bhikkhuṃ vā sāmaṇeraṃ vā ārāmikaṃ vā anāpucchā majjhimassa purisassa leḍḍupātaṃ atikkamantassa āpatti pācittiyassa. Ou for embora sem pedir permissão: se ele for embora sem pedir permissão a um bhikkhu, a um noviço ou a um guardião do parque, ultrapassando a distância do arremesso de uma pedra de um homem de força média, comete uma ofensa pācittiya. 112. Saṅghike saṅghikasaññī ajjhokāse santharitvā vā santharāpetvā vā taṃ pakkamanto neva uddhareyya na uddharāpeyya anāpucchaṃ vā gaccheyya, āpatti pācittiyassa. Saṅghike vematiko…pe… saṅghike puggalikasaññī ajjhokāse santharitvā vā santharāpetvā vā taṃ pakkamanto neva uddhareyya na uddharāpeyya, anāpucchaṃ vā gaccheyya, āpatti pācittiyassa. 112. Se o objeto pertence ao Sangha e ele o percebe como pertencente ao Sangha, tendo-o estendido ou mandado estender ao ar livre, e ao partir não o guardar nem mandar guardá-lo, ou for embora sem pedir permissão, comete uma ofensa pācittiya. Se o objeto pertence ao Sangha e ele estiver em dúvida... Se o objeto pertence ao Sangha e ele o percebe como de propriedade pessoal, tendo-o estendido ou mandado estender ao ar livre, e ao partir não o guardar nem mandar guardá-lo, ou for embora sem pedir permissão, comete uma ofensa pācittiya. Cimilikaṃ vā uttarattharaṇaṃ vā bhūmattharaṇaṃ vā taṭṭikaṃ vā cammakhaṇḍaṃ vā pādapuñchaniṃ vā phalakapīṭhaṃ vā ajjhokāse santharitvā vā santharāpetvā vā taṃ pakkamanto neva uddhareyya na uddharāpeyya, anāpucchaṃ vā gaccheyya, āpatti dukkaṭassa. Puggalike saṅghikasaññī, āpatti dukkaṭassa. Puggalike vematiko, āpatti dukkaṭassa. Puggalike puggalikasaññī aññassa puggalike, āpatti dukkaṭassa. Attano puggalike anāpatti. Se ele estender ou mandar estender ao ar livre um tapete de pano grosso, um lençol de cobertura, uma esteira de chão, uma esteira de folhas tecidas, um pedaço de couro, um capacho para os pés ou um banco de madeira, e ao partir não o guardar nem mandar guardá-lo, ou for embora sem pedir permissão, comete uma ofensa dukkaṭa. Se o objeto for de propriedade pessoal e ele o percebe como pertencente ao Sangha, comete uma ofensa dukkaṭa. Se o objeto for de propriedade pessoal e ele estiver em dúvida, comete uma ofensa dukkaṭa. Se o objeto for de propriedade pessoal e ele o percebe como de propriedade pessoal, sendo de propriedade pessoal de outrem, comete uma ofensa dukkaṭa. Se for de sua própria propriedade pessoal, não há ofensa. 113. Anāpatti [Pg.60] uddharitvā gacchati, uddharāpetvā gacchati, āpucchaṃ gacchati, otāpento gacchati, kenaci palibuddhaṃ hoti, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. 113. Não há ofensa: se ele vai embora após guardá-lo; se ele vai embora após mandar guardá-lo; se ele vai embora após pedir permissão; se ele vai embora deixando-o para secar ao sol; se houver algum impedimento ou perigo; em situações de emergência; se ele for insano; se ele for o primeiro transgressor. Paṭhamasenāsanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ catutthaṃ. A primeira regra de treinamento sobre alojamentos está concluída, sendo a quarta. 5. Dutiyasenāsanasikkhāpadaṃ 5. Segunda Regra de Treinamento sobre Alojamentos 114. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena sattarasavaggiyā bhikkhū sahāyakā honti. Te vasantāpi ekatova vasanti, pakkamantāpi ekatova pakkamanti. Te aññatarasmiṃ saṅghike vihāre seyyaṃ santharitvā taṃ pakkamantā neva uddhariṃsu na uddharāpesuṃ, anāpucchā pakkamiṃsu. Senāsanaṃ upacikāhi khāyitaṃ hoti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma sattarasavaggiyā bhikkhū saṅghike vihāre seyyaṃ santharitvā taṃ pakkamantā neva uddharissanti na uddharāpessanti, anāpucchā pakkamissanti, senāsanaṃ upacikāhi khāyita’’nti! Atha kho te bhikkhū sattarasavaggiye bhikkhū anekapariyāyena vigarahitvā bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… ‘‘saccaṃ kira, bhikkhave, sattarasavaggiyā bhikkhū saṅghike vihāre seyyaṃ santharitvā taṃ pakkamantā neva uddhariṃsu na uddharāpesuṃ, anāpucchā pakkamiṃsu, senāsanaṃ upacikāhi khāyita’’nti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma te, bhikkhave, moghapurisā saṅghike vihāre seyyaṃ santharitvā taṃ pakkamantā neva uddharissanti na uddharāpessanti, anāpucchā pakkamissanti, senāsanaṃ upacikāhi khāyitaṃ! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 114. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no parque de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de dezessete eram companheiros. Quando residiam, residiam juntos; quando partiam, partiam juntos. Tendo estendido leitos em um certo mosteiro pertencente ao Sangha, ao partirem, não os guardaram nem mandaram guardá-los, e foram embora sem pedir permissão. Os leitos foram roídos por cupins. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e protestavam: “Como podem os bhikkhus do grupo de dezessete estender leitos em um mosteiro pertencente ao Sangha e, ao partirem, não os guardar nem mandar guardá-los, e irem embora sem pedir permissão, deixando os leitos serem roídos por cupins?” Então, aqueles bhikkhus, tendo repreendido os bhikkhus do grupo de dezessete de muitas maneiras, relataram o assunto ao Abençoado... “É verdade, bhikkhus, que os bhikkhus do grupo de dezessete...” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... “Como puderam esses homens tolos, bhikkhus, estender leitos em um mosteiro pertencente ao Sangha e, ao partirem, não os guardar nem mandar guardá-los, e irem embora sem pedir permissão, deixando os leitos serem roídos por cupins! Bhikkhus, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...” E assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento: 115. ‘‘Yo pana bhikkhu saṅghike vihāre seyyaṃ santharitvā vā santharāpetvā vā taṃ pakkamanto neva uddhareyya na uddharāpeyya, anāpucchaṃ vā gaccheyya, pācittiya’’nti. 115. “Qualquer bhikkhu que, tendo estendido ou mandado estender leitos em um mosteiro pertencente ao Sangha, ao partir, não os guardar nem mandar guardá-los, ou for embora sem pedir permissão, comete uma ofensa pācittiya.” 116. Yo [Pg.61] panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 116. Qualquer: quem quer que seja... Bhikkhu: ... para este propósito, este é o pretendido como bhikkhu. Saṅghiko nāma vihāro saṅghassa dinno hoti pariccatto. Mosteiro pertencente ao Sangha significa: um mosteiro que foi dado ou oferecido ao Sangha. Seyyaṃ nāma bhisi, cimilikā uttarattharaṇaṃ, bhūmattharaṇaṃ, taṭṭikā, cammakhaṇḍo, nisīdanaṃ, paccattharaṇaṃ, tiṇasanthāro, paṇṇasanthāro. O que é chamado de leito é uma almofada, uma esteira de pano, uma cobertura superior, uma cobertura de chão, uma esteira de palha, um pedaço de couro, um pano de assento, um lençol, um leito de capim ou um leito de folhas. Santharitvāti sayaṃ santharitvā. 'Tendo estendido' significa tendo estendido por si mesmo. Santharāpetvāti aññaṃ santharāpetvā. 'Tendo feito estender' significa tendo feito outro estender. Taṃ pakkamanto neva uddhareyyāti na sayaṃ uddhareyya. 'Ao partir, não o recolher' significa não o recolher por si mesmo. Na uddharāpeyyāti na aññaṃ uddharāpeyya. 'Nem fizer recolher' significa não fazer outro recolher. Anāpucchaṃ vā gaccheyyāti bhikkhuṃ vā sāmaṇeraṃ vā ārāmikaṃ vā anāpucchā parikkhittassa ārāmassa parikkhepaṃ atikkamantassa āpatti pācittiyassa. Aparikkhittassa ārāmassa upacāraṃ atikkamantassa āpatti pācittiyassa. Saṅghike saṅghikasaññī seyyaṃ santharitvā vā santharāpetvā vā taṃ pakkamanto neva uddhareyya na uddharāpeyya, anāpucchaṃ vā gaccheyya, āpatti pācittiyassa. Saṅghike vematiko seyyaṃ santharitvā vā santharāpetvā vā taṃ pakkamanto neva uddhareyya na uddharāpeyya, anāpucchaṃ vā gaccheyya, āpatti pācittiyassa. Saṅghike puggalikasaññī seyyaṃ santharitvā vā santharāpetvā vā taṃ pakkamanto neva uddhareyya na uddharāpeyya, anāpucchaṃ vā gaccheyya, āpatti pācittiyassa. 'Ou partir sem permissão' significa que se ele partir sem pedir permissão a um bhikkhu, a um sāmaṇera ou a um funcionário do mosteiro, cruzando o limite de um mosteiro cercado, há uma ofensa pācittiya. Se ele cruzar a vizinhança de um mosteiro não cercado, há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a um bem da Sangha, percebendo-o como da Sangha, tendo estendido ou feito estender um leito, ao partir ele não o recolher nem o fizer recolher, ou partir sem permissão, há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a um bem da Sangha, estando em dúvida, tendo estendido ou feito estender um leito, ao partir ele não o recolher nem o fizer recolher, ou partir sem permissão, há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a um bem da Sangha, percebendo-o como propriedade individual, tendo estendido ou feito estender um leito, ao partir ele não o recolher nem o fizer recolher, ou partir sem permissão, há uma ofensa pācittiya. 117. Vihārassa upacāre vā upaṭṭhānasālāyaṃ vā maṇḍape vā rukkhamūle vā seyyaṃ santharitvā vā santharāpetvā vā taṃ pakkamanto neva uddhareyya na uddharāpeyya, anāpucchaṃ vā gaccheyya, āpatti dukkaṭassa. Mañcaṃ vā pīṭhaṃ vā vihāre vā vihārassūpacāre vā upaṭṭhānasālāyaṃ vā maṇḍape vā rukkhamūle vā santharitvā vā santharāpetvā vā taṃ pakkamanto neva uddhareyya na uddharāpeyya, anāpucchaṃ vā gaccheyya, āpatti dukkaṭassa. 117. Se, na vizinhança de um vihāra, ou em um salão de reuniões, ou em um pavilhão, ou sob uma árvore, tendo estendido ou feito estender um leito, ao partir ele não o recolher nem o fizer recolher, ou partir sem permissão, há uma ofensa dukkaṭa. Se, tendo estendido ou feito estender um catre ou um banco em um vihāra, ou na vizinhança de um vihāra, ou em um salão de reuniões, ou em um pavilhão, ou sob uma árvore, ao partir ele não o recolher nem o fizer recolher, ou partir sem permissão, há uma ofensa dukkaṭa. Puggalike saṅghikasaññī, āpatti dukkaṭassa. Puggalike vematiko, āpatti dukkaṭassa. Puggalike puggalikasaññī aññassa puggalike āpatti dukkaṭassa. Attano puggalike anāpatti. Se, em relação a uma propriedade individual, percebendo-a como da Sangha, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a uma propriedade individual, estando em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a uma propriedade individual, percebendo-a como propriedade individual, sendo propriedade individual de outrem, há uma ofensa dukkaṭa. Se for sua própria propriedade individual, não há ofensa. 118. Anāpatti [Pg.62] uddharitvā gacchati, uddharāpetvā gacchati, āpucchaṃ gacchati, kenaci palibuddhaṃ hoti, sāpekkho gantvā tattha ṭhito āpucchati, kenaci palibuddho hoti, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. 118. Não há ofensa: se ele parte tendo recolhido o leito, se parte tendo feito recolher, se parte após pedir permissão, se há algum impedimento, se ele parte com a intenção de retornar e, estando lá, pede permissão, se há algum impedimento, em caso de perigos, para um louco, para o iniciante. Dutiyasenāsanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ pañcamaṃ. O quinto treinamento sobre o segundo leito e assento está concluído. 6. Anupakhajjasikkhāpadaṃ 6. Regra de treinamento sobre espremer-se 119. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū varaseyyāyo palibundhenti, therā bhikkhū vuṭṭhāpenti. Atha kho chabbaggiyānaṃ bhikkhūnaṃ etadahosi – ‘‘kena nu kho mayaṃ upāyena idheva vassaṃ vaseyyāmā’’ti? Atha kho chabbaggiyā bhikkhū there bhikkhū anupakhajja seyyaṃ kappenti – yassa sambādho bhavissati so pakkamissatīti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū there bhikkhū anupakhajja seyyaṃ kappessantī’’ti! Atha kho te bhikkhū chabbaggiye bhikkhū anekapariyāyena vigarahitvā bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ …pe… ‘‘saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, there bhikkhū anupakhajja seyyaṃ kappethā’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, there bhikkhū anupakhajja seyyaṃ kappessatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 119. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os bhikkhus do grupo de seis ocupavam os melhores leitos e desalojavam os bhikkhus anciãos. Então, os bhikkhus do grupo de seis pensaram: 'Por qual meio poderíamos passar o período de chuvas aqui mesmo?' Então, os bhikkhus do grupo de seis deitavam-se espremendo-se contra os bhikkhus anciãos, pensando: 'Aquele que se sentir apertado irá embora'. Aqueles bhikkhus que tinham poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam descontentamento: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis deitar-se espremendo-se contra os bhikkhus anciãos?' Então, esses bhikkhus, tendo repreendido os bhikkhus do grupo de seis de muitas maneiras, relataram o assunto ao Abençoado... 'É verdade, bhikkhus, que vocês se deitam espremendo-se contra os bhikkhus anciãos?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como podem vocês, homens tolos, deitar-se espremendo-se contra os bhikkhus anciãos? Isso, homens tolos, não serve para converter os não convertidos...' E assim, bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento: 120. ‘‘Yo pana bhikkhu saṅghike vihāre jānaṃ pubbupagataṃ bhikkhuṃ anupakhajja seyyaṃ kappeyya – yassa sambādho bhavissati so pakkamissatī’ti, etadeva paccayaṃ karitvā anaññaṃ, pācittiya’’nti. 120. 'Qualquer bhikkhu que, em um vihāra pertencente à Sangha, sabendo que um bhikkhu chegou primeiro, deitar-se espremendo-se contra ele, pensando: "Aquele que se sentir apertado irá embora", fazendo disso o único motivo e nenhum outro, comete uma ofensa pācittiya.' 121. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ 2.0251 atthe adhippeto bhikkhūti. 121. 'Qualquer' refere-se a quem quer que seja... 'Bhikkhu'... neste contexto, refere-se a quem é considerado um bhikkhu. Saṅghiko nāma vihāro saṅghassa dinno hoti pariccatto. O que é chamado de 'pertencente à Sangha' é um vihāra que foi dado, oferecido à Sangha. Jānāti [Pg.63] nāma vuḍḍhoti jānāti, gilānoti jānāti, saṅghena dinnoti jānāti. 'Sabe' significa que ele sabe: 'Este é um ancião', sabe: 'Este está doente', ou sabe: 'Este recebeu o aposento da Sangha'. Anupakhajjāti anupavisitvā. 'Espremer-se' significa entrando bem perto. Seyyaṃ kappeyyāti mañcassa vā pīṭhassa vā pavisantassa vā nikkhamantassa vā upacāre seyyaṃ santharati vā santharāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Abhinisīdati vā abhinipajjati vā, āpatti pācittiyassa. 'Deitar-se' significa que se ele estende ou faz estender um leito no espaço adjacente de um catre ou de um banco, ou de alguém que está entrando ou saindo, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele se senta ou se deita sobre ele, há uma ofensa pācittiya. Etadeva paccayaṃ karitvā anaññanti na añño koci paccayo hoti anupakhajja seyyaṃ kappetuṃ. 'Fazendo disso o único motivo e nenhum outro' significa que não há outro motivo para deitar-se espremendo-se contra ele. 122. Saṅghike saṅghikasaññī anupakhajja seyyaṃ kappeti, āpatti pācittiyassa. Saṅghike vematiko anupakhajja seyyaṃ kappeti, āpatti pācittiyassa. Saṅghike puggalikasaññī anupakhajja seyyaṃ kappeti, āpatti pācittiyassa. 122. Se, em relação a um bem da Sangha, percebendo-o como da Sangha, ele se deita espremendo-se contra ele, há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a um bem da Sangha, estando em dúvida, ele se deita espremendo-se contra ele, há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a um bem da Sangha, percebendo-o como propriedade individual, ele se deita espremendo-se contra ele, há uma ofensa pācittiya. Mañcassa vā pīṭhassa vā pavisantassa vā nikkhamantassa vā upacāraṃ ṭhapetvā seyyaṃ santharati vā santharāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Abhinisīdati vā abhinipajjati vā, āpatti dukkaṭassa. Vihārassa upacāre vā upaṭṭhānasālāyaṃ vā maṇḍape vā rukkhamūle vā ajjhokāse vā seyyaṃ santharati vā santharāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Abhinisīdati vā abhinippajjati vā, āpatti dukkaṭassa. Puggalike saṅghikasaññī, āpatti dukkaṭassa. Puggalike vematiko, āpatti dukkaṭassa. Puggalike puggalikasaññī aññassa puggalike āpatti dukkaṭassa. Attano puggalike anāpatti. Se, excetuando o espaço adjacente de um catre ou de um banco, ou de alguém que está entrando ou saindo, ele estende ou faz estender um leito, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele se senta ou se deita sobre ele, há uma ofensa dukkaṭa. Se, na vizinhança de um vihāra, ou em um salão de reuniões, ou em um pavilhão, ou sob uma árvore, ou ao ar livre, ele estende ou faz estender um leito, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele se senta ou se deita sobre ele, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a uma propriedade individual, percebendo-a como da Sangha, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a uma propriedade individual, estando em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a uma propriedade individual, percebendo-a como propriedade individual, sendo propriedade individual de outrem, há uma ofensa dukkaṭa. Se for sua própria propriedade individual, não há ofensa. 123. Anāpatti gilāno pavisati, sītena vā uṇhena vā pīḷito pavisati, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. 123. Não há ofensa: se ele entra estando doente, se entra afligido pelo frio ou pelo calor, em caso de perigos, para um louco, para o iniciante. Anupakhajjasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ chaṭṭhaṃ. O sexto treinamento sobre espremer-se está concluído. 7. Nikkaḍḍhanasikkhāpadaṃ 7. Regra de treinamento sobre expulsão 124. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena sattarasavaggiyā bhikkhū aññataraṃ paccantimaṃ mahāvihāraṃ paṭisaṅkharonti – ‘‘idha mayaṃ vassaṃ vasissāmā’’ti[Pg.64]. Addasaṃsu kho chabbaggiyā bhikkhū sattarasavaggiye bhikkhū vihāraṃ paṭisaṅkharonte. Disvāna evamāhaṃsu – ‘‘ime, āvuso, sattarasavaggiyā bhikkhū vihāraṃ paṭisaṅkharonti. Handa ne vuṭṭhāpessāmā’’ti! Ekacce evamāhaṃsu – ‘‘āgamethāvuso, yāva paṭisaṅkharonti; paṭisaṅkhate vuṭṭhāpessāmā’’ti. 124. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os bhikkhus do grupo de dezessete estavam reformando um grande vihāra na periferia, pensando: 'Passaremos o período de chuvas aqui'. Os bhikkhus do grupo de seis viram os bhikkhus do grupo de dezessete reformando o vihāra. Ao vê-los, disseram: 'Amigos, estes bhikkhus do grupo de dezessete estão reformando o vihāra. Vamos desalojá-los!' Alguns disseram: 'Esperem, amigos, até que terminem a reforma; quando estiver reformado, nós os desalojaremos'. Atha kho chabbaggiyā bhikkhū sattarasavaggiye bhikkhū etadavocuṃ – ‘‘uṭṭhethāvuso, amhākaṃ vihāro pāpuṇātī’’ti. ‘‘Nanu, āvuso, paṭikacceva ācikkhitabbaṃ, mayañcaññaṃ paṭisaṅkhareyyāmā’’ti. ‘‘Nanu, āvuso, saṅghiko vihāro’’ti? ‘‘Āmāvuso, saṅghiko vihāro’’ti. ‘‘Uṭṭhethāvuso, amhākaṃ vihāro pāpuṇātī’’ti. ‘‘Mahallako, āvuso, vihāro. Tumhepi vasatha, mayampi vasissāmā’’ti. ‘‘Uṭṭhethāvuso, amhākaṃ vihāro pāpuṇātī’’ti kupitā anattamanā gīvāyaṃ gahetvā nikkaḍḍhanti. Te nikkaḍḍhīyamānā rodanti. Bhikkhū evamāhaṃsu – ‘‘kissa tumhe, āvuso, rodathā’’ti? ‘‘Ime, āvuso, chabbaggiyā bhikkhū kupitā anattamanā amhe saṅghikā vihārā nikkaḍḍhantī’’ti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū kupitā anattamanā bhikkhū saṅghikā vihārā nikkaḍḍhissantī’’ti! Atha kho te bhikkhū chabbaggiye bhikkhū anekapariyāyena vigarahitvā bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… ‘‘saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, kupitā anattamanā bhikkhū saṅghikā vihārā nikkaḍḍhathā’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, kupitā anattamanā bhikkhū saṅghikā vihārā nikkaḍḍhissatha? Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Então, os bhikkhus do grupo de seis disseram aos bhikkhus do grupo de dezessete: 'Saiam, amigos, o vihāra nos pertence'. 'Amigos, não deveriam ter nos avisado antes? Nós teríamos reformado outro vihāra.' 'Amigos, este vihāra não pertence à Sangha?' 'Sim, amigos, pertence à Sangha.' 'Saiam, amigos, o vihāra nos pertence.' 'Amigos, o vihāra é grande. Vocês podem morar aqui e nós também moraremos.' 'Saiam, amigos, o vihāra nos pertence!' E, com raiva e descontentamento, agarrando-os pelo pescoço, expulsaram-nos. Sendo expulsos, eles choraram. Os bhikkhus perguntaram: 'Por que vocês estão chorando, amigos?' 'Amigos, estes bhikkhus do grupo de seis, com raiva e descontentamento, estão nos expulsando de um vihāra pertencente à Sangha.' Aqueles bhikkhus que tinham poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam descontentamento: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis, com raiva e descontentamento, expulsar bhikkhus de um vihāra pertencente à Sangha?' Então, esses bhikkhus, tendo repreendido os bhikkhus do grupo de seis de muitas maneiras, relataram o assunto ao Abençoado... 'É verdade, bhikkhus, que vocês, com raiva e descontentamento, expulsam bhikkhus de um vihāra pertencente à Sangha?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como podem vocês, homens tolos, com raiva e descontentamento, expulsar bhikkhus de um vihāra pertencente à Sangha? Isso, homens tolos, não serve para converter os não convertidos...' E assim, bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento: 125. ‘‘Yo pana bhikkhu bhikkhuṃ kupito anattamano saṅghikā vihārā nikkaḍḍheyya vā nikkaḍḍhāpeyya vā, pācittiya’’nti. 125. 'Qualquer bhikkhu que, com raiva e descontentamento, expulsar ou fizer expulsar um bhikkhu de um vihāra pertencente à Sangha, comete uma ofensa pācittiya.' 126. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 126. 'Qualquer' refere-se a quem quer que seja... 'Bhikkhu'... neste contexto, refere-se a quem é considerado um bhikkhu. Bhikkhunti aññaṃ bhikkhuṃ. 'Um bhikkhu' refere-se a outro bhikkhu. Kupito [Pg.65] anattamanoti anabhiraddho āhatacitto khilajāto. 'Com raiva e descontentamento' significa insatisfeito, com a mente hostil, com a mente cheia de ressentimento. Saṅghiko nāma vihāro saṅghassa dinno hoti pariccatto. O que é chamado de 'pertencente à Sangha' é um vihāra que foi dado, oferecido à Sangha. Nikkaḍḍheyyāti gabbhe gahetvā pamukhaṃ nikkaḍḍhati, āpatti pācittiyassa. Pamukhe gahetvā bahi nikkaḍḍhati, āpatti pācittiyassa. Ekena payogena bahukepi dvāre atikkāmeti, āpatti pācittiyassa. 'Expulsar' significa que se ele o agarra dentro de um quarto e o arrasta para a varanda, há uma ofensa pācittiya. Se ele o agarra na varanda e o arrasta para fora, há uma ofensa pācittiya. Se, com um único esforço, ele o faz passar por muitas portas, há uma ofensa pācittiya. Nikkaḍḍhāpeyyāti aññaṃ āṇāpeti, āpatti pācittiyassa. Sakiṃ āṇatto bahukepi dvāre atikkāmeti, āpatti pācittiyassa. 'Fizer expulsar' significa que se ele ordena a outro, há uma ofensa pācittiya. Se aquele que foi ordenado uma única vez o faz passar por muitas portas, há uma ofensa pācittiya. 127. Saṅghike saṅghikasaññī kupito anattamano nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, āpatti pācittiyassa. Saṅghike vematiko kupito anattamano nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, āpatti pācittiyassa. Saṅghike puggalikasaññī kupito anattamano nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, āpatti pācittiyassa. 127. Se, em relação a um bem da Sangha, percebendo-o como da Sangha, com raiva e descontentamento, ele o expulsa ou o faz expulsar, há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a um bem da Sangha, estando em dúvida, com raiva e descontentamento, ele o expulsa ou o faz expulsar, há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a um bem da Sangha, percebendo-o como propriedade individual, com raiva e descontentamento, ele o expulsa ou o faz expulsar, há uma ofensa pācittiya. Tassa parikkhāraṃ nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Vihārassa upacārā vā upaṭṭhānasālāya vā maṇḍapā vā rukkhamūlā vā ajjhokāsā vā nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Tassa parikkhāraṃ nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannaṃ vihārā vā vihārassa upacārā vā upaṭṭhānasālāya vā maṇḍapā vā rukkhamūlā vā ajjhokāsā vā nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Tassa parikkhāraṃ nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Se ele joga fora ou faz jogar fora os pertences dele, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele o expulsa ou o faz expulsar da vizinhança de um vihāra, ou de um salão de reuniões, ou de um pavilhão, ou de sob uma árvore, ou ao ar livre, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele joga fora ou faz jogar fora os pertences dele nesses locais, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele expulsa ou faz expulsar um não ordenado de um vihāra, ou da vizinhança de um vihāra, ou de um salão de reuniões, ou de um pavilhão, ou de sob uma árvore, ou ao ar livre, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele joga fora ou faz jogar fora os pertences dele, há uma ofensa dukkaṭa. Puggalike saṅghikasaññī, āpatti dukkaṭassa. Puggalike vematiko, āpatti dukkaṭassa. Puggalike puggalikasaññī aññassa puggalike āpatti dukkaṭassa. Attano puggalike anāpatti. Se, em relação a uma propriedade individual, percebendo-a como da Sangha, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a uma propriedade individual, estando em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a uma propriedade individual, percebendo-a como propriedade individual, sendo propriedade individual de outrem, há uma ofensa dukkaṭa. Se for sua própria propriedade individual, não há ofensa. 128. Anāpatti alajjiṃ nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, tassa parikkhāraṃ nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, ummattakaṃ nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, tassa parikkhāraṃ nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, bhaṇḍanakārakaṃ kalahakārakaṃ vivādakārakaṃ bhassakārakaṃ saṅghe adhikaraṇakārakaṃ nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti [Pg.66] vā, tassa parikkhāraṃ nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, antevāsikaṃ vā saddhivihārikaṃ vā na sammā vattantaṃ nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, tassa parikkhāraṃ nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, ummattakassa, ādikammikassāti. 128. Não há infração: se ele expulsa ou manda expulsar um indivíduo sem vergonha moral (alajji), ou se expulsa ou manda expulsar os seus pertences; se ele expulsa ou manda expulsar um louco, ou se expulsa ou manda expulsar os seus pertences; se ele expulsa ou manda expulsar um monge que causa contendas, brigas, disputas, tagarelice ou que cria questões legais (litígios) no Sangha, ou se expulsa ou manda expulsar os seus pertences; se ele expulsa ou manda expulsar um discípulo residente (antevāsika) ou um discípulo co-residente (saddhivihārika) que não se comporta adequadamente, ou se expulsa ou manda expulsar os seus pertences; se o monge for louco, ou se for o primeiro transgressor. Nikkaḍḍhanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ sattamaṃ. O sétimo preceito de treinamento sobre expulsão está concluído. 8. Vehāsakuṭisikkhāpadaṃ 8. O preceito de treinamento sobre a cela com teto elevado (Vehāsakuṭi) 129. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena dve bhikkhū saṅghike vihāre uparivehāsakuṭiyā viharanti?. Eko heṭṭhā viharati, eko upari. Uparimo bhikkhu āhaccapādakaṃ mañcaṃ sahasā abhinisīdi. Mañcapādo nippatitvā heṭṭhimassa bhikkhuno matthake avatthāsi. So bhikkhu vissaramakāsi. Bhikkhū upadhāvitvā taṃ bhikkhuṃ etadavocuṃ – ‘‘kissa tvaṃ, āvuso, vissaramakāsī’’ti? Atha kho so bhikkhu bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhu saṅghike vihāre uparivehāsakuṭiyā āhaccapādakaṃ mañcaṃ sahasā abhinisīdissatī’’ti! Atha kho te bhikkhū taṃ bhikkhuṃ anekapariyāyena vigarahitvā bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… ‘‘saccaṃ kira tvaṃ, bhikkhu, saṅghike vihāre uparivehāsakuṭiyā āhaccapādakaṃ mañcaṃ sahasā abhinisīdasī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, saṅghike vihāre uparivehāsakuṭiyā āhaccapādakaṃ mañcaṃ sahasā abhinisīdissasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 129. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, dois monges residiam em uma habitação pertencente ao Sangha (saṅghika vihāra), em uma cela com teto elevado no andar superior. Um residia embaixo, e o outro em cima. O monge de cima sentou-se abruptamente em um leito com pernas encaixáveis. Uma perna do leito soltou-se e caiu sobre a cabeça do monge de baixo. Aquele monge soltou um grito de dor. Os monges correram até lá e lhe disseram: 'Por que você gritou, amigo?' Então, aquele monge relatou o ocorrido aos monges. Aqueles monges de poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam descontentamento: 'Como pode um monge sentar-se abruptamente em um leito com pernas encaixáveis em uma cela com teto elevado no andar superior de uma habitação pertencente ao Sangha?' Então, aqueles monges, tendo repreendido aquele monge de várias maneiras, relataram o ocorrido ao Abençoado... 'É verdade, monge, que você se sentou abruptamente em um leito com pernas encaixáveis em uma cela com teto elevado no andar superior de uma habitação pertencente ao Sangha?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-o... 'Como pôde você, homem tolo, sentar-se abruptamente em um leito com pernas encaixáveis em uma cela com teto elevado no andar superior de uma habitação pertencente ao Sangha? Homem tolo, isso não serve para inspirar fé naqueles que não têm fé...' E assim, monges, devem recitar este preceito de treinamento: 130. ‘‘Yo pana bhikkhu saṅghike vihāre uparivehāsakuṭiyā āhaccapādakaṃ mañcaṃ vā pīṭhaṃ vā abhinisīdeyya vā abhinipajjeyya vā, pācittiya’’nti. 130. 'Se um monge sentar-se ou deitar-se abruptamente sobre um leito ou assento com pernas encaixáveis em uma cela com teto elevado no andar superior de uma habitação pertencente ao Sangha, ele comete uma ofensa pācittiya.' 131. Yo [Pg.67] panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 131. 'Se um...': quem quer que seja... 'monge': ... para o propósito deste assunto, este é o significado de monge. Saṅghiko nāma vihāro saṅghassa dinno hoti pariccatto. O que é chamado de 'pertencente ao Sangha' (saṅghika) é uma habitação que foi dada, oferecida ao Sangha. Vehāsakuṭi nāma majjhimassa purisassa asīsaghaṭṭā. O que é chamado de 'cela com teto elevado' (vehāsakuṭi) é uma cela onde a cabeça de um homem de estatura média não toca o teto. Āhaccapādako nāma mañco aṅge vijjhitvā ṭhito hoti. Āhaccapādakaṃ nāma pīṭhaṃ aṅge vijjhitvā ṭhitaṃ hoti. O que é chamado de 'leito com pernas encaixáveis' é um leito cujas pernas são inseridas em furos na estrutura. O que é chamado de 'assento com pernas encaixáveis' é um assento cujas pernas são inseridas em furos na estrutura. Abhinisīdeyyāti tasmiṃ abhinisīdati, āpatti pācittiyassa. 'Sentar-se abruptamente': se ele se senta abruptamente sobre aquilo, há uma ofensa pācittiya. Abhinipajjeyyāti tasmiṃ abhinipajjati, āpatti pācittiyassa. 'Deitar-se abruptamente': se ele se deita abruptamente sobre aquilo, há uma ofensa pācittiya. 132. Saṅghike saṅghikasaññī uparivehāsakuṭiyā āhaccapādakaṃ mañcaṃ vā pīṭhaṃ vā abhinisīdati vā abhinipajjati vā, āpatti pācittiyassa. Saṅghike vematiko…pe… saṅghike puggalikasaññī uparivehāsakuṭiyā āhaccapādakaṃ mañcaṃ vā pīṭhaṃ vā abhinisīdati vā abhinipajjati vā, āpatti pācittiyassa. 132. Se a habitação pertence ao Sangha e ele a percebe como pertencente ao Sangha, e se senta ou se deita abruptamente sobre um leito ou assento com pernas encaixáveis em uma cela com teto elevado no andar superior, há uma ofensa pācittiya. Se a habitação pertence ao Sangha e ele tem dúvidas... Se a habitação pertence ao Sangha e ele a percebe como propriedade individual, e se senta ou se deita abruptamente sobre um leito ou assento com pernas encaixáveis em uma cela com teto elevado no andar superior, há uma ofensa pācittiya. Puggalike saṅghikasaññī, āpatti dukkaṭassa. Puggalike vematiko, āpatti dukkaṭassa. Puggalike puggalikasaññī aññassa puggalike, āpatti dukkaṭassa. Attano puggalike, anāpatti. Se a habitação é propriedade individual e ele a percebe como pertencente ao Sangha, há uma ofensa dukkaṭa. Se a habitação é propriedade individual e ele tem dúvidas, há uma ofensa dukkaṭa. Se a habitação é propriedade individual e ele a percebe como propriedade individual, sendo propriedade individual de outrem, há uma ofensa dukkaṭa. Se for sua própria propriedade individual, não há infração. 133. Anāpatti – avehāsakuṭiyā sīsaghaṭṭāya heṭṭhā aparibhogaṃ hoti, padarasañcitaṃ hoti, paṭāṇi dinnā hoti, tasmiṃ ṭhito gaṇhati vā laggeti vā, ummattakassa, ādikammikassāti. 133. Não há infração: se não for uma cela com teto elevado; se for uma cela onde a cabeça toca o teto; se o andar de baixo não estiver em uso; se o piso superior for feito de tábuas firmemente assentadas; se as pernas do leito ou assento estiverem fixadas com pinos de segurança; se, estando de pé sobre o leito ou assento, ele pega ou pendura algo; se o monge for louco; ou se for o primeiro transgressor. Vehāsakuṭisikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ aṭṭhamaṃ. O oitavo preceito de treinamento sobre a cela com teto elevado está concluído. 9. Mahallakavihārasikkhāpadaṃ 9. O preceito de treinamento sobre a grande habitação (Mahallakavihāra) 134. Tena samayena buddho bhagavā kosambiyaṃ viharati ghositārāme. Tena kho pana samayena āyasmato channassa upaṭṭhāko mahāmatto āyasmato channassa vihāraṃ kārāpeti. Atha kho āyasmā channo katapariyositaṃ vihāraṃ punappunaṃ chādāpeti, punappunaṃ [Pg.68] lepāpeti. Atibhārito vihāro paripati. Atha kho āyasmā channo tiṇañca kaṭṭhañca saṃkaḍḍhanto aññatarassa brāhmaṇassa yavakhettaṃ dūsesi. Atha kho so brāhmaṇo ujjhāyati khiyyati vipāceti – ‘‘kathañhi nāma bhadantā amhākaṃ yavakhettaṃ dūsessantī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhū tassa brāhmaṇassa ujjhāyantassa khiyyantassa vipācentassa. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma āyasmā channo katapariyositaṃ vihāraṃ punappunaṃ chādāpessati, punappunaṃ lepāpessati, atibhārito vihāro paripatī’’ti! Atha kho te bhikkhū āyasmantaṃ channaṃ anekapariyāyena vigarahitvā bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… ‘‘saccaṃ kira tvaṃ, channa, katapariyositaṃ vihāraṃ punappunaṃ chādāpesi, punappunaṃ lepāpesi, atibhārito vihāro paripatī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, katapariyositaṃ vihāraṃ punappunaṃ chādāpessasi, punappunaṃ lepāpessasi, atibhārito vihāro paripati! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 134. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Kosambī, no mosteiro de Ghosita. Naquela época, um ministro que era apoiador do venerável Channa estava mandando construir uma habitação para o venerável Channa. Então, o venerável Channa mandou cobrir repetidamente com teto e rebocar repetidamente a habitação que já estava concluída. Sendo excessivamente pesada, a habitação desmoronou. Então, o venerável Channa, ao juntar capim e madeira, danificou o campo de cevada de um certo brâmane. Aquele brâmane queixou-se, criticou e espalhou descontentamento: 'Como podem os veneráveis senhores danificar o nosso campo de cevada?' Os monges ouviram aquele brâmane queixando-se, criticando e espalhando descontentamento. Aqueles monges de poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam descontentamento: 'Como pode o venerável Channa mandar cobrir repetidamente com teto e rebocar repetidamente uma habitação que já estava concluída, de modo que a habitação, por estar excessivamente pesada, desmoronou?' Então, aqueles monges, tendo repreendido o venerável Channa de várias maneiras, relataram o ocorrido ao Abençoado... 'É verdade, Channa, que você mandou cobrir repetidamente com teto e rebocar repetidamente uma habitação concluída, e que a habitação, por estar excessivamente pesada, desmoronou?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-o... 'Como pôde você, homem tolo, mandar cobrir repetidamente com teto e rebocar repetidamente uma habitação concluída, de modo que a habitação, por estar excessivamente pesada, desmoronou? Homem tolo, isso não serve para inspirar fé naqueles que não têm fé...' E assim, monges, devem recitar este preceito de treinamento: 135. ‘‘Mahallakaṃ pana bhikkhunā vihāraṃ kārayamānena yāvadvārakosā aggaḷaṭṭhapanāya ālokasandhiparikammāya dvatticchadanassa pariyāya appaharite ṭhitena adhiṭṭhātabbaṃ. Tato ce uttariṃ appaharitepi ṭhito adhiṭṭhaheyya pācittiya’’nti. 135. 'Quando um monge estiver mandando construir uma grande habitação, ele deve dirigir o reboco até a moldura da porta para a fixação do ferrolho e para o acabamento da moldura da janela, e a cobertura de duas ou três camadas de teto, permanecendo em um local livre de plantações verdes. Se ele dirigir além disso, mesmo permanecendo em um local livre de plantações verdes, ele comete uma ofensa pācittiya.' 136. Mahallako nāma vihāro sassāmiko vuccati. 136. O que é chamado de 'grande habitação' (mahallaka) refere-se a uma habitação que tem um proprietário (um doador/patrocinador). Vihāro nāma ullitto vā hoti avalitto vā ullittāvalitto vā. O que é chamado de 'habitação' (vihāra) é aquela que é rebocada por dentro, por fora, ou tanto por dentro quanto por fora. Kārayamānenāti karonto vā kārāpento vā. 'Mandando construir': construindo ele mesmo ou fazendo com que outros construam. Yāva dvārakosāti piṭṭhasaṅghāṭassa samantā hatthapāsā. 'Até a moldura da porta': ao redor dos batentes da porta, até a distância de um braço (hatthapāsa). Aggaḷaṭṭhapanāyāti dvāraṭṭhapanāya. 'Para a fixação do ferrolho': para a instalação da folha da porta. Ālokasandhiparikammāyāti vātapānaparikammāya setavaṇṇaṃ kāḷavaṇṇaṃ gerukaparikammaṃ mālākammaṃ latākammaṃ makaradantakaṃ pañcapaṭikaṃ. 'Para o acabamento da moldura da janela': para o acabamento da janela, usando cal branca, tinta preta, reboco de ocre vermelho, desenhos de guirlandas, desenhos de trepadeiras, dentes de makara ou padrões de cinco faixas. Dvatticchadanassa [Pg.69] pariyāyaṃ appaharite ṭhitena adhiṭṭhātabbanti – haritaṃ nāma pubbaṇṇaṃ aparaṇṇaṃ. Sace harite ṭhito adhiṭṭhāti, āpatti dukkaṭassa. Maggena chādentassa dve magge adhiṭṭhahitvā tatiyaṃ maggaṃ āṇāpetvā pakkamitabbaṃ. Pariyāyena chādentassa dve pariyāye adhiṭṭhahitvā tatiyaṃ pariyāyaṃ āṇāpetvā pakkamitabbaṃ. 'Deve dirigir a cobertura de duas ou três camadas de teto, permanecendo em um local livre de plantações verdes': 'plantações verdes' refere-se a grãos e leguminosas. Se ele dirige a construção permanecendo onde há plantações verdes, há uma ofensa dukkaṭa. Para quem cobre em linha reta (magga), ele deve dirigir duas linhas e, após ordenar a terceira linha, deve retirar-se. Para quem cobre em camadas concêntricas (pariyāya), ele deve dirigir duas camadas e, após ordenar a terceira camada, deve retirar-se. 137. Tato ce uttari appaharitepi ṭhito adhiṭṭhaheyyāti iṭṭhakāya 2.0262 chādentassa iṭṭhakiṭṭhakāya āpatti pācittiyassa. Silāya chādentassa silāya silāya āpatti pācittiyassa. Sudhāya chādentassa piṇḍe piṇḍe āpatti pācittiyassa. Tiṇena chādentassa karaḷe karaḷe āpatti pācittiyassa. Paṇṇena chādentassa paṇṇe paṇṇe āpatti pācittiyassa. 137. 'Se ele dirigir além disso, mesmo permanecendo em um local livre de plantações verdes': para quem cobre com tijolos, a cada tijolo colocado há uma ofensa pācittiya. Para quem cobre com pedras, a cada pedra colocada há uma ofensa pācittiya. Para quem cobre com argamassa, a cada porção de argamassa aplicada há uma ofensa pācittiya. Para quem cobre com capim, a cada feixe de capim colocado há uma ofensa pācittiya. Para quem cobre com folhas, a cada folha colocada há uma ofensa pācittiya. Atirekadvattipariyāye atirekasaññī adhiṭṭhāti, āpatti pācittiyassa. Atirekadvattipariyāye vematiko adhiṭṭhāti, āpatti pācittiyassa. Atirekadvattipariyāye ūnakasaññī adhiṭṭhāti, āpatti pācittiyassa. Se houver mais de duas ou três camadas e ele perceber que há mais, e dirigir a construção, há uma ofensa pācittiya. Se houver mais de duas ou três camadas e ele tiver dúvidas, e dirigir a construção, há uma ofensa pācittiya. Se houver mais de duas ou três camadas e ele perceber que há menos, e dirigir a construção, há uma ofensa pācittiya. Ūnakadvattipariyāye atirekasaññī, āpatti dukkaṭassa. Ūnakadvattipariyāye vematiko, āpatti dukkaṭassa. Ūnakadvattipariyāye ūnakasaññī, anāpatti. Se houver menos de duas ou três camadas e ele perceber que há mais, há uma ofensa dukkaṭa. Se houver menos de duas ou três camadas e ele tiver dúvidas, há uma ofensa dukkaṭa. Se houver menos de duas ou três camadas e ele perceber que há menos, não há infração. 138. Anāpatti dvattipariyāye, ūnakadvattipariyāye, leṇe, guhāya, tiṇakuṭikāya, aññassatthāya, attano dhanena, vāsāgāraṃ ṭhapetvā sabbattha anāpatti, ummattakassa, ādikammikassāti. 138. Não há infração: se forem duas ou três camadas; se for menos de duas ou três camadas; se for em um abrigo sob rocha; se for em uma caverna; se for em uma cabana de capim; se for para o benefício de outrem; se for com os seus próprios recursos; exceto para a habitação residencial, em todos os outros locais (como salas de uposatha, etc.); se o monge for louco; ou se for o primeiro transgressor. Mahallakavihārasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ navamaṃ. O oitavo preceito de treinamento sobre a grande habitação está concluído. 10. Sappāṇakasikkhāpadaṃ 10. O preceito de treinamento sobre a água com seres vivos (Sappāṇaka) 139. Tena samayena buddho bhagavā āḷaviyaṃ viharati aggāḷave cetiye. Tena kho pana samayena āḷavakā bhikkhū navakammaṃ karontā jānaṃ sappāṇakaṃ udakaṃ tiṇampi mattikampi siñcantipi siñcāpentipi. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma āḷavakā [Pg.70] bhikkhū jānaṃ sappāṇakaṃ udakaṃ tiṇampi mattikampi siñcissantipi siñcāpessantipī’’ti! Atha kho te bhikkhū āḷavake bhikkhū anekapariyāyena vigarahitvā bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… ‘‘saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, jānaṃ sappāṇakaṃ udakaṃ tiṇampi mattikampi siñcathapi siñcāpethapī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, jānaṃ sappāṇakaṃ udakaṃ tiṇampi mattikampi siñcissathapi siñcāpessathapi! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 139. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Āḷavī, no santuário de Aggāḷava. Naquela época, os monges de Āḷavī, ao realizarem novos trabalhos de construção, sabendo que a água continha seres vivos, regavam ou mandavam regar o capim e a argila com essa água. Aqueles monges de poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam descontentamento: 'Como podem os monges de Āḷavī, sabendo que a água contém seres vivos, regar ou mandar regar o capim e a argila com essa água?' Então, aqueles monges, tendo repreendido os monges de Āḷavī de várias maneiras, relataram o ocorrido ao Abençoado... 'É verdade, monges, que vocês, sabendo que a água continha seres vivos, regaram ou mandaram regar o capim e a argila com essa água?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como puderam vocês, homens tolos, sabendo que a água continha seres vivos, regar ou mandar regar o capim e a argila com essa água? Homens tolos, isso não serve para inspirar fé naqueles que não têm fé...' E assim, monges, devem recitar este preceito de treinamento: 140. ‘‘Yo pana bhikkhu jānaṃ sappāṇakaṃ udakaṃ tiṇaṃ vā mattikaṃ vā siñceyya vā siñcāpeyya vā, pācittiya’’nti. 140. 'Se um monge, sabendo que a água contém seres vivos, regar ou mandar regar capim ou argila com essa água, ele comete uma ofensa pācittiya.' 141. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 141. 'Se um...': quem quer que seja... 'monge': ... para o propósito deste assunto, este é o significado de monge. Jānāti nāma sāmaṃ vā jānāti aññe vā tassa ārocenti. O que é chamado de 'saber' é quando ele mesmo sabe, ou quando outros lhe informam. Siñceyyāti sayaṃ siñcati, āpatti pācittiyassa. 'Regar': se ele mesmo rega, há uma ofensa pācittiya. Siñcāpeyyāti aññaṃ āṇāpeti, āpatti pācittiyassa. Sakiṃ āṇatto bahukampi siñcati, āpatti pācittiyassa. 'Mandar regar': se ele ordena a outrem, há uma ofensa pācittiya. Se a pessoa ordenada uma única vez rega muitas vezes, há uma ofensa pācittiya. 142. Sappāṇake sappāṇakasaññī tiṇaṃ vā mattikaṃ vā siñcati vā siñcāpeti vā, āpatti pācittiyassa. Sappāṇake vematiko tiṇaṃ vā mattikaṃ vā siñcati vā siñcāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Sappāṇake appāṇakasaññī tiṇaṃ vā mattikaṃ vā siñcati vā siñcāpeti vā, anāpatti. Appāṇake sappāṇakasaññī, āpatti dukkaṭassa. Appāṇake vematiko, āpatti dukkaṭassa. Appāṇake appāṇakasaññī, anāpatti. 142. Se a água contém seres vivos e ele percebe que contém seres vivos, e rega ou manda regar capim ou argila, há uma ofensa pācittiya. Se a água contém seres vivos e ele tem dúvidas, e rega ou manda regar capim ou argila, há uma ofensa dukkaṭa. Se a água contém seres vivos e ele percebe que não contém seres vivos, e rega ou manda regar capim ou argila, não há infração. Se a água não contém seres vivos e ele percebe que contém seres vivos, há uma ofensa dukkaṭa. Se a água não contém seres vivos e ele tem dúvidas, há uma ofensa dukkaṭa. Se a água não contém seres vivos e ele percebe que não contém seres vivos, não há infração. 143. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, ummattakassa, ādikammikassāti. 143. Não há infração: se for sem intenção; por falta de atenção; se ele não souber; se o monge for louco; ou se for o primeiro transgressor. Sappāṇakasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ dasamaṃ. O décimo preceito de treinamento sobre a água com seres vivos está concluído. Bhūtagāmavaggo dutiyo. O segundo capítulo sobre a destruição de vegetação (Bhūtagāmavagga) está concluído. Tassuddānaṃ – O resumo deste capítulo é o seguinte: Bhūtaṃ [Pg.71] aññāya ujjhāyaṃ, pakkamantena te duve; Pubbe nikkaḍḍhanāhacca, dvāraṃ sappāṇakena cāti. Destruição de vegetação, evasão de resposta, queixa, dois sobre partir sem guardar os pertences, o monge que se intromete antes, expulsão, sentar-se abruptamente, a grande habitação até a moldura da porta, e a água com seres vivos. 3. Ovādavaggo 3. O capítulo sobre a exortação (Ovādavagga) 1. Ovādasikkhāpadaṃ 1. O preceito de treinamento sobre a exortação (Ovādasikkhāpada) 144. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena therā bhikkhū bhikkhuniyo ovadantā lābhino honti cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṃ. Atha kho chabbaggiyānaṃ bhikkhūnaṃ etadahosi – ‘‘etarahi kho, āvuso, therā bhikkhū bhikkhuniyo ovadantā lābhino honti cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṃ. Handāvuso, mayampi bhikkhuniyo ovadāmā’’ti. Atha kho chabbaggiyā bhikkhū bhikkhuniyo upasaṅkamitvā etadavocuṃ – ‘‘amhepi, bhaginiyo, upasaṅkamatha; mayampi ovadissāmā’’ti. 144. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele tempo, os monges seniores, ao exortarem as monjas, recebiam mantos, esmolas de comida, alojamento e requisitos medicinais para os enfermos. Então, os monges do grupo de seis pensaram: 'Atualmente, amigos, os monges seniores, ao exortarem as monjas, recebem mantos, esmolas de comida, alojamento e requisitos medicinais para os enfermos. Vamos, amigos, nós também exortaremos as monjas!' Então, os monges do grupo de seis aproximaram-se das monjas e disseram: 'Irmãs, aproximem-se de nós também; nós também as exortaremos.' Atha kho tā bhikkhuniyo yena chabbaggiyā bhikkhū tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā chabbaggiye bhikkhū abhivādetvā ekamantaṃ nisīdiṃsu. Atha kho chabbaggiyā bhikkhū bhikkhunīnaṃ parittaññeva dhammiṃ kathaṃ katvā divasaṃ tiracchānakathāya vītināmetvā uyyojesuṃ – ‘‘gacchatha, bhaginiyo’’ti. Atha kho tā bhikkhuniyo yena bhagavā tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ aṭṭhaṃsu. Ekamantaṃ ṭhitā kho tā bhikkhuniyo bhagavā etadavoca – ‘‘kacci, bhikkhuniyo, ovādo iddho ahosī’’ti? ‘‘Kuto, bhante, ovādo iddho bhavissati! Ayyā chabbaggiyā parittaññeva dhammiṃ kathaṃ katvā divasaṃ tiracchānakathāya vītināmetvā uyyojesu’’nti. Atha kho bhagavā tā bhikkhuniyo dhammiyā kathāya sandassesi samādapesi samuttejesi sampahaṃsesi. Atha kho tā bhikkhuniyo bhagavatā dhammiyā kathāya sandassitā samādapitā samuttejitā sampahaṃsitā bhagavantaṃ abhivādetvā padakkhiṇaṃ katvā pakkamiṃsu. Então, aquelas monjas aproximaram-se de onde estavam os monges do grupo de seis; tendo se aproximado, saudaram os monges do grupo de seis e sentaram-se a um lado. Então, os monges do grupo de seis, tendo feito apenas uma breve palestra sobre o Dhamma para as monjas, passaram o dia inteiro com conversas fúteis e as dispensaram, dizendo: 'Vão, irmãs.' Então, aquelas monjas aproximaram-se de onde estava o Abençoado; tendo se aproximado, saudaram o Abençoado e ficaram de pé a um lado. Estando de pé a um lado, o Abençoado disse àquelas monjas: 'Monjas, a exortação foi proveitosa?' 'Como, Senhor, a exortação seria proveitosa? Os veneráveis do grupo de seis, tendo feito apenas uma breve palestra sobre o Dhamma, passaram o dia inteiro com conversas fúteis e nos dispensaram.' Então, o Abençoado instruiu, inspirou, encorajou e alegrou aquelas monjas com uma palestra sobre o Dhamma. Então, aquelas monjas, tendo sido instruídas, inspiradas, encorajadas e alegradas pelo Abençoado com uma palestra sobre o Dhamma, saudaram o Abençoado, circunvagararam-no pela direita e partiram. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe bhikkhusaṅghaṃ sannipātāpetvā chabbaggiye bhikkhū paṭipucchi – ‘‘saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, bhikkhunīnaṃ [Pg.72] parittaññeva dhammiṃ kathaṃ katvā divasaṃ tiracchānakathāya vītināmetvā uyyojethā’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, bhikkhunīnaṃ parittaññeva dhammiṃ kathaṃ katvā divasaṃ tiracchānakathāya vītināmetvā uyyojessatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… vigarahitvā…pe… dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, bhikkhunovādakaṃ sammannituṃ. Evañca pana, bhikkhave, sammannitabbo. Paṭhamaṃ bhikkhu yācitabbo. Yācitvā byattena bhikkhunā paṭibalena saṅgho ñāpetabbo – Então, o Abençoado, por este motivo e nesta ocasião, convocou a comunidade de monges e perguntou aos monges do grupo de seis: 'É verdade, monges, que vocês, tendo feito apenas uma breve palestra sobre o Dhamma para as monjas, passaram o dia inteiro com conversas fúteis e as dispensaram?' 'É verdade, Abençoado', responderam eles. O Buda, o Abençoado, repreendeu-os: '... Como, homens tolos, vocês puderam fazer apenas uma breve palestra sobre o Dhamma para as monjas, passar o dia inteiro com conversas fúteis e dispensá-las? Homens tolos, isso não serve para inspirar fé naqueles que não têm fé...' Tendo repreendido... tendo feito uma palestra sobre o Dhamma, dirigiu-se aos monges: 'Monges, eu permito que se designe um exortador de monjas. E assim, monges, ele deve ser designado. Primeiro, o monge deve ser solicitado. Tendo sido solicitado, um monge competente e capaz deve informar a Sangha:' 145. ‘‘Suṇātu me, bhante, saṅgho. Yadi saṅghassa pattakallaṃ, saṅgho itthannāmaṃ bhikkhuṃ bhikkhunovādakaṃ sammanneyya. Esā ñatti. 145. Que a Sangha me ouça, Senhores. Se a Sangha estiver pronta, a Sangha deve designar o monge de tal nome como exortador de monjas. Esta é a moção. ‘‘Suṇātu me, bhante, saṅgho. Saṅgho itthannāmaṃ bhikkhuṃ bhikkhunovādakaṃ sammannati. Yassāyasmato khamati itthannāmassa bhikkhuno bhikkhunovādakassa sammuti, so tuṇhassa; yassa nakkhamati, so bhāseyya. Que a Sangha me ouça, Senhores. A Sangha designa o monge de tal nome como exortador de monjas. Aquele venerável que aprova a designação do monge de tal nome como exortador de monjas, que permaneça em silêncio; aquele que não aprova, que fale. ‘‘Dutiyampi etamatthaṃ vadāmi…pe… tatiyampi etamatthaṃ vadāmi – suṇātu me, bhante, saṅgho. Saṅgho itthannāmaṃ bhikkhuṃ bhikkhunovādakaṃ sammannati. Yassāyasmato khamati itthannāmassa bhikkhuno bhikkhunovādakassa sammuti, so tuṇhassa; yassa nakkhamati, so bhāseyya. Pela segunda vez declaro este assunto... Pela terceira vez declaro este assunto: Que a Sangha me ouça, Senhores. A Sangha designa o monge de tal nome como exortador de monjas. Aquele venerável que aprova a designação do monge de tal nome como exortador de monjas, que permaneça em silêncio; aquele que não aprova, que fale. ‘‘Sammato saṅghena itthannāmo bhikkhu bhikkhunovādako. Khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmī’’ti. O monge de tal nome foi designado pela Sangha como exortador de monjas. A Sangha aprova, por isso está em silêncio. Assim eu considero. Atha kho bhagavā chabbaggiye bhikkhū anekapariyāyena vigarahitvā dubbharatāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Então, o Abençoado, tendo repreendido os monges do grupo de seis de muitas maneiras por serem difíceis de sustentar... 'E assim, monges, vocês devem recitar esta regra de treinamento:' 146. ‘‘Yo pana bhikkhu asammato bhikkhuniyo ovadeyya pācittiya’’nti. 146. Se um monge, não tendo sido designado, exortar as monjas, comete um pācittiya. Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. Assim, esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os monges. 147. Tena kho pana samayena therā bhikkhū sammatā bhikkhuniyo ovadantā tatheva lābhino honti cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṃ. Atha kho chabbaggiyānaṃ bhikkhūnaṃ etadahosi – ‘‘etarahi kho, āvuso, therā bhikkhū sammatā bhikkhuniyo ovadantā tatheva [Pg.73] lābhino honti cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṃ. Handāvuso, mayampi nissīmaṃ gantvā aññamaññaṃ bhikkhunovādakaṃ sammannitvā bhikkhuniyo ovadāmā’’ti. Atha kho chabbaggiyā bhikkhū nissīmaṃ gantvā aññamaññaṃ bhikkhunovādakaṃ sammannitvā bhikkhuniyo upasaṅkamitvā etadavocuṃ – ‘‘mayampi, bhaginiyo, sammatā. Amhepi upasaṅkamatha. Mayampi ovadissāmā’’ti. 147. Naquele tempo, os monges seniores designados, ao exortarem as monjas, recebiam da mesma forma mantos, esmolas de comida, alojamento e requisitos medicinais para os enfermos. Então, os monges do grupo de seis pensaram: 'Atualmente, amigos, os monges seniores designados, ao exortarem as monjas, recebem da mesma forma mantos, esmolas de comida, alojamento e requisitos medicinais para os enfermos. Vamos, amigos, nós também iremos para fora do limite, designaremos uns aos outros como exortadores de monjas e exortaremos as monjas!' Então, os monges do grupo de seis, tendo ido para fora do limite e designado uns aos outros como exortadores de monjas, aproximaram-se das monjas e disseram: 'Irmãs, nós também fomos designados. Aproximem-se de nós também; nós também as exortaremos.' Atha kho tā bhikkhuniyo yena chabbaggiyā bhikkhū tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā chabbaggiye bhikkhū abhivādetvā ekamantaṃ nisīdiṃsu. Atha kho chabbaggiyā bhikkhū bhikkhunīnaṃ parittaññeva dhammiṃ kathaṃ katvā divasaṃ tiracchānakathāya vītināmetvā uyyojesuṃ – ‘‘gacchatha bhaginiyo’’ti. Atha kho tā bhikkhuniyo yena bhagavā tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ aṭṭhaṃsu. Ekamantaṃ ṭhitā kho tā bhikkhuniyo bhagavā etadavoca – ‘‘kacci, bhikkhuniyo, ovādo iddho ahosī’’ti? ‘‘Kuto, bhante, ovādo iddho bhavissati! Ayyā chabbaggiyā parittaññeva dhammiṃ kathaṃ katvā divasaṃ tiracchānakathāya vītināmetvā uyyojesu’’nti. Então, aquelas monjas aproximaram-se de onde estavam os monges do grupo de seis; tendo se aproximado, saudaram os monges do grupo de seis e sentaram-se a um lado. Então, os monges do grupo de seis, tendo feito apenas uma breve palestra sobre o Dhamma para as monjas, passaram o dia inteiro com conversas fúteis e as dispensaram, dizendo: 'Vão, irmãs.' Então, aquelas monjas aproximaram-se de onde estava o Abençoado; tendo se aproximado, saudaram o Abençoado e ficaram de pé a um lado. Estando de pé a um lado, o Abençoado disse àquelas monjas: 'Monjas, a exortação foi proveitosa?' 'Como, Senhor, a exortação seria proveitosa? Os veneráveis do grupo de seis, tendo feito apenas uma breve palestra sobre o Dhamma, passaram o dia inteiro com conversas fúteis e nos dispensaram.' Atha kho bhagavā tā bhikkhuniyo dhammiyā kathāya sandassesi…pe… atha kho tā bhikkhuniyo bhagavatā dhammiyā kathāya sandassitā samādapitā samuttejitā sampahaṃsitā bhagavantaṃ abhivādetvā padakkhiṇaṃ katvā pakkamiṃsu. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe bhikkhusaṅghaṃ sannipātāpetvā chabbaggiye bhikkhū paṭipucchi – ‘‘saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, bhikkhunīnaṃ parittaññeva dhammiṃ kathaṃ katvā divasaṃ tiracchānakathāya vītināmetvā uyyojethā’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, bhikkhunīnaṃ parittaññeva dhammiṃ kathaṃ katvā divasaṃ tiracchānakathāya vītināmetvā uyyojessatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… vigarahitvā…pe… dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, aṭṭhahaṅgehi samannāgataṃ bhikkhuṃ bhikkhunovādakaṃ sammannituṃ. Sīlavā hoti, pātimokkhasaṃvarasaṃvuto viharati ācāragocarasampanno aṇumattesu vajjesu bhayadassāvī, samādāya sikkhati sikkhāpadesu; bahussuto hoti sutadharo sutasannicayo, ye te dhammā ādikalyāṇā majjhekalyāṇā [Pg.74] pariyosānakalyāṇā sātthaṃ sabyañjanaṃ kevalaparipuṇṇaṃ parisuddhaṃ brahmacariyaṃ abhivadanti tathārūpāssa dhammā bahussutā honti dhātā vacasā paricitā manasā anupekkhitā diṭṭhiyā suppaṭividdhā; ubhayāni kho panassa pātimokkhāni vitthārena svāgatāni honti suvibhattāni suppavattīni suvinicchitāni suttaso anubyañjanaso; kalyāṇavāco hoti kalyāṇavākkaraṇo; yebhuyyena bhikkhunīnaṃ piyo hoti manāpo; paṭibalo hoti bhikkhuniyo ovadituṃ; na kho panetaṃ bhagavantaṃ uddissa pabbajitāya kāsāyavatthavasanāya garudhammaṃ ajjhāpannapubbo hoti; vīsativasso vā hoti atirekavīsativasso vā – anujānāmi, bhikkhave, imehi aṭṭhahaṅgehi samannāgataṃ bhikkhuṃ bhikkhunovādakaṃ sammannitu’’nti. Então, o Abençoado instruiu... Então, aquelas monjas, tendo sido instruídas, inspiradas, encorajadas e alegradas pelo Abençoado com uma palestra sobre o Dhamma, saudaram o Abençoado, circunvagararam-no pela direita e partiram. Então, o Abençoado, por este motivo e nesta ocasião, convocou a comunidade de monges e perguntou aos monges do grupo de seis: 'É verdade, monges, que vocês, tendo feito apenas uma breve palestra sobre o Dhamma para as monjas, passaram o dia inteiro com conversas fúteis e as dispensaram?' 'É verdade, Abençoado', responderam eles. O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como, homens tolos, vocês puderam fazer apenas uma breve palestra sobre o Dhamma para as monjas, passar o dia inteiro com conversas fúteis e dispensá-las? Homens tolos, isso não serve para inspirar fé naqueles que não têm fé...' Tendo repreendido... tendo feito uma palestra sobre o Dhamma, dirigiu-se aos monges: 'Monges, eu permito que se designe como exortador de monjas um monge que possua oito qualidades: ele é virtuoso, vive restringido pela restrição do Pātimokkha, é dotado de conduta adequada e local de busca adequado, vê perigo mesmo nas menores faltas, e treina-se assumindo as regras de treinamento; ele é muito instruído, retém o que ouviu, acumula o que ouviu; aqueles ensinamentos que são belos no início, belos no meio, belos no fim, com o significado correto e a formulação correta, que proclamam a vida santa inteiramente completa e pura — tais ensinamentos são por ele muito ouvidos, retidos, dominados verbalmente, examinados mentalmente e bem penetrados por sua visão; ambos os Pātimokkhas são por ele bem transmitidos em detalhes, bem analisados, bem recitados e bem decididos, regra por regra e detalhe por detalhe; ele tem fala agradável, voz agradável; ele é geralmente querido e agradável para as monjas; ele é capaz de exortar as monjas; ele nunca cometeu uma falta grave com uma mulher que tenha se ordenado sob o Abençoado e use mantos tingidos; ele tem vinte anos de ordenação ou mais de vinte anos de ordenação — monges, eu permito que se designe como exortador de monjas um monge que possua estas oito qualidades.' 148. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 148. 'Aquele que': qualquer que seja... 'Monge': ... este é o que se entende por monge neste contexto. Asammato nāma ñatticatutthena kammena asammato. 'Não designado' significa não designado por um procedimento de moção e três resoluções. Bhikkhuniyo nāma ubhatosaṅghe upasampannā. 'Monjas' significa aquelas que foram ordenadas em ambas as Sanghas. Ovadeyyāti aṭṭhahi garudhammehi ovadati, āpatti pācittiyassa. Aññena dhammena ovadati, āpatti dukkaṭassa. Ekatoupasampannaṃ ovadati, āpatti dukkaṭassa. 'Exortar': se ele exorta com as oito regras graves, comete uma ofensa pācittiya. Se ele exorta com outro ensinamento, comete uma ofensa dukkaṭa. Se ele exorta uma monja ordenada por apenas um lado, comete uma ofensa dukkaṭa. 149. Tena sammatena bhikkhunā pariveṇaṃ sammajjitvā pānīyaṃ paribhojanīyaṃ upaṭṭhāpetvā āsanaṃ paññapetvā dutiyaṃ gahetvā nisīditabbaṃ. Bhikkhunīhi tattha gantvā taṃ bhikkhuṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīditabbaṃ. Tena bhikkhunā pucchitabbā – ‘‘samaggāttha, bhaginiyo’’ti? Sace ‘‘samaggāmhāyyā’’ti bhaṇanti, ‘‘vattanti, bhaginiyo, aṭṭha garudhammā’’ti? Sace ‘‘vattantāyyā’’ti bhaṇanti, ‘‘eso, bhaginiyo, ovādo’’ti niyyādetabbo. Sace ‘‘na vattantāyyā’’ti bhaṇanti, osāretabbā. ‘‘Vassasatūpasampannāya bhikkhuniyā tadahupasampannassa bhikkhuno abhivādanaṃ paccuṭṭhānaṃ añjalikammaṃ sāmīcikammaṃ kātabbaṃ; ayampi dhammo sakkatvā garukatvā mānetvā pūjetvā [Pg.75] yāvajīvaṃ anatikkamanīyo. Na bhikkhuniyā abhikkhuke āvāse vassaṃ vasitabbaṃ; ayampi dhammo sakkatvā garukatvā mānetvā pūjetvā yāvajīvaṃ anatikkamanīyo. Anvaddhamāsaṃ bhikkhuniyā bhikkhusaṅghato dve dhammā paccāsīsitabbā uposathapucchakañca ovādupasaṅkamanañca, ayampi dhammo…pe… vassaṃ vuṭṭhāya bhikkhuniyā ubhatosaṅghe tīhi ṭhānehi pavāretabbaṃ diṭṭhena vā sutena vā parisaṅkāya vā; ayampi dhammo…pe… garudhammaṃ ajjhāpannāya bhikkhuniyā ubhatosaṅghe pakkhamānattaṃ caritabbaṃ; ayampi dhammo…pe… dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhāya sikkhamānāya ubhatosaṅghe upasampadā pariyesitabbā; ayampi dhammo…pe… na bhikkhuniyā kena ci pariyāyena bhikkhu akkositabbo paribhāsitabbo; ayampi dhammo…pe… ajjatagge ovaṭo bhikkhunīnaṃ bhikkhūsu vacanapatho, anovaṭo bhikkhūnaṃ bhikkhunīsu vacanapatho; ayampi dhammo sakkatvā garukatvā mānetvā pūjetvā yāvajīvaṃ anatikkamanīyo’’ti. 149. Aquele monge designado deve varrer o pátio, preparar água para beber e para uso, arrumar os assentos, tomar um companheiro e sentar-se. As monjas devem ir lá, saudar aquele monge e sentar-se a um lado. Aquele monge deve perguntar-lhes: 'Vocês estão em harmonia, irmãs?' Se elas disserem: 'Estamos em harmonia, venerável', ele deve perguntar: 'As oito regras graves estão sendo mantidas, irmãs?' Se elas disserem: 'Estão sendo mantidas, venerável', ele deve declarar: 'Esta, irmãs, é a exortação.' Se elas disserem: 'Não estão sendo mantidas, venerável', ele deve recitá-las: 'Uma monja ordenada mesmo há cem anos deve saudar, levantar-se para receber, fazer a saudação de mãos postas e prestar o devido respeito a um monge ordenado naquele mesmo dia; esta regra também deve ser honrada, respeitada, estimada, venerada e nunca ser violada por toda a vida. Uma monja não deve passar o período de chuvas em uma residência onde não haja monges; esta regra também deve ser honrada, respeitada, estimada, venerada e nunca ser violada por toda a vida. A cada quinzena, uma monja deve solicitar à Sangha de monges duas coisas: a data do Uposatha e a vinda para a exortação; esta regra também... Tendo concluído o período de chuvas, a monja deve fazer o convite para apontar faltas perante ambas as Sanghas em relação a três aspectos: o que foi visto, ouvido ou suspeitado; esta regra também... Uma monja que tenha cometido uma ofensa grave deve cumprir a penitência de metade de um mês perante ambas as Sanghas; esta regra também... Uma noviça em treinamento que tenha treinado por dois anos em seis regras deve buscar a ordenação completa perante ambas as Sanghas; esta regra também... Uma monja não deve, de forma alguma, insultar ou repreender um monge; esta regra também... A partir de hoje, o caminho de fala das monjas em relação aos monges está fechado, mas o caminho de fala dos monges em relação às monjas não está fechado; esta regra também deve ser honrada, respeitada, estimada, venerada e nunca ser violada por toda a vida.' Sace ‘‘samaggāmhāyyā’’ti bhaṇantaṃ aññaṃ dhammaṃ bhaṇati, āpatti dukkaṭassa. Sace ‘‘vaggāmhāyyā’’ti bhaṇantaṃ aṭṭha garudhamme bhaṇati, āpatti dukkaṭassa. Ovādaṃ aniyyādetvā aññaṃ dhammaṃ bhaṇati, āpatti dukkaṭassa. Se, a quem diz: 'Estamos unidas, venerável', ele ensina outro ensinamento, há uma ofensa de má conduta. Se, a quem diz: 'Estamos divididas, venerável', ele ensina os oito princípios graves, há uma ofensa de má conduta. Se, sem transmitir a exortação, ele ensina outro ensinamento, há uma ofensa de má conduta. 150. Adhammakamme adhammakammasaññī vaggaṃ bhikkhunisaṅghaṃ vaggasaññī ovadati, āpatti pācittiyassa. Adhammakamme adhammakammasaññī vaggaṃ bhikkhunīsaṅghaṃ vematiko ovadati, āpatti pācittiyassa. Adhammakamme adhammakammasaññī vaggaṃ bhikkhunisaṅghaṃ samaggasaññī ovadati, āpatti pācittiyassa. 150. Em um ato ilegítimo, percebendo-o como ato ilegítimo, se ele exorta uma comunidade de bhikkhunis dividida, percebendo-a como dividida, há uma ofensa que requer expiação. Em um ato ilegítimo, percebendo-o como ato ilegítimo, se ele exorta uma comunidade de bhikkhunis dividida, estando em dúvida, há uma ofensa que requer expiação. Em um ato ilegítimo, percebendo-o como ato ilegítimo, se ele exorta uma comunidade de bhikkhunis dividida, percebendo-a como unida, há uma ofensa que requer expiação. Adhammakamme vematiko vaggaṃ bhikkhunisaṅghaṃ vaggasaññī ovadati, āpatti pācittiyassa. Adhammakamme vematiko vaggaṃ bhikkhunisaṅghaṃ vematiko ovadati, āpatti pācittiyassa. Adhammakamme vematiko vaggaṃ bhikkhunisaṅghaṃ samaggasaññī ovadati, āpatti pācittiyassa. Em um ato ilegítimo, estando em dúvida, se ele exorta uma comunidade de bhikkhunis dividida, percebendo-a como dividida, há uma ofensa que requer expiação. Em um ato ilegítimo, estando em dúvida, se ele exorta uma comunidade de bhikkhunis dividida, estando em dúvida, há uma ofensa que requer expiação. Em um ato ilegítimo, estando em dúvida, se ele exorta uma comunidade de bhikkhunis dividida, percebendo-a como unida, há uma ofensa que requer expiação. Adhammakamme dhammakammasaññī vaggaṃ bhikkhunisaṅghaṃ vaggasaññī ovadati, āpatti pācittiyassa. Adhammakamme dhammakammasaññī vaggaṃ bhikkhunisaṅghaṃ vematiko ovadati, āpatti pācittiyassa. Adhammakamme dhammakammasaññī vaggaṃ bhikkhunisaṅghaṃ samaggasaññī ovadati, āpatti pācittiyassa. Em um ato ilegítimo, percebendo-o como ato legítimo, se ele exorta uma comunidade de bhikkhunis dividida, percebendo-a como dividida, há uma ofensa que requer expiação. Em um ato ilegítimo, percebendo-o como ato legítimo, se ele exorta uma comunidade de bhikkhunis dividida, estando em dúvida, há uma ofensa que requer expiação. Em um ato ilegítimo, percebendo-o como ato legítimo, se ele exorta uma comunidade de bhikkhunis dividida, percebendo-a como unida, há uma ofensa que requer expiação. Adhammakamme [Pg.76] adhammakammasaññī samaggaṃ bhikkhunisaṅghaṃ vaggasaññī ovadati, āpatti pācittiyassa. Adhammakamme adhammakammasaññī samaggaṃ bhikkhunisaṅghaṃ vematiko ovadati, āpatti pācittiyassa. Adhammakamme adhammakammasaññī samaggaṃ bhikkhunisaṅghaṃ samaggasaññī ovadati, āpatti pācittiyassa. Em um ato ilegítimo, percebendo-o como ato ilegítimo, se ele exorta uma comunidade de bhikkhunis unida, percebendo-a como dividida, há uma ofensa que requer expiação. Em um ato ilegítimo, percebendo-o como ato ilegítimo, se ele exorta uma comunidade de bhikkhunis unida, estando em dúvida, há uma ofensa que requer expiação. Em um ato ilegítimo, percebendo-o como ato ilegítimo, se ele exorta uma comunidade de bhikkhunis unida, percebendo-a como unida, há uma ofensa que requer expiação. Adhammakamme vematiko samaggaṃ bhikkhunisaṅghaṃ vaggasaññī ovadati…pe… vematiko ovadati…pe… samaggasaññī ovadati, āpatti pācittiyassa. Em um ato ilegítimo, estando em dúvida, se ele exorta uma comunidade de bhikkhunis unida, percebendo-a como dividida... se exorta estando em dúvida... se exorta percebendo-a como unida, há uma ofensa que requer expiação. Adhammakamme dhammakammasaññī samaggaṃ bhikkhunisaṅghaṃ vaggasaññī ovadati…pe… vematiko ovadati…pe… samaggasaññī ovadati, āpatti pācittiyassa. Em um ato ilegítimo, percebendo-o como ato legítimo, se ele exorta uma comunidade de bhikkhunis unida, percebendo-a como dividida... se exorta estando em dúvida... se exorta percebendo-a como unida, há uma ofensa que requer expiação. 151. Dhammakamme adhammakammasaññī vaggaṃ bhikkhunisaṅghaṃ vaggasaññī ovadati, āpatti dukkaṭassa. Dhammakamme adhammakammasaññī vaggaṃ bhikkhunisaṅghaṃ vematiko ovadati…pe… samaggasaññī ovadati, āpatti dukkaṭassa. 151. Em um ato legítimo, percebendo-o como ato ilegítimo, se ele exorta uma comunidade de bhikkhunis dividida, percebendo-a como dividida, há uma ofensa de má conduta. Em um ato legítimo, percebendo-o como ato ilegítimo, se ele exorta uma comunidade de bhikkhunis dividida, estando em dúvida... se exorta percebendo-a como unida, há uma ofensa de má conduta. Dhammakamme vematiko vaggaṃ bhikkhunisaṅghaṃ vaggasaññī ovadati…pe… vematiko ovadati…pe… samaggasaññī ovadati, āpatti dukkaṭassa. Em um ato legítimo, estando em dúvida, se ele exorta uma comunidade de bhikkhunis dividida, percebendo-a como dividida... se exorta estando em dúvida... se exorta percebendo-a como unida, há uma ofensa de má conduta. Dhammakamme dhammakammasaññī vaggaṃ bhikkhunisaṅghaṃ vaggasaññī ovadati…pe… vematiko ovadati…pe… samaggasaññī ovadati, āpatti dukkaṭassa. Em um ato legítimo, percebendo-o como ato legítimo, se ele exorta uma comunidade de bhikkhunis dividida, percebendo-a como dividida... se exorta estando em dúvida... se exorta percebendo-a como unida, há uma ofensa de má conduta. Dhammakamme adhammakammasaññī samaggaṃ bhikkhunisaṅghaṃ vaggasaññī ovadati…pe… vematiko ovadati…pe… samaggasaññī ovadati, āpatti dukkaṭassa. Em um ato legítimo, percebendo-o como ato ilegítimo, se ele exorta uma comunidade de bhikkhunis unida, percebendo-a como dividida... se exorta estando em dúvida... se exorta percebendo-a como unida, há uma ofensa de má conduta. Dhammakamme vematiko samaggaṃ bhikkhunisaṅghaṃ vaggasaññī ovadati…pe… vematiko ovadati…pe… samaggasaññī ovadati, āpatti dukkaṭassa. Em um ato legítimo, estando em dúvida, se ele exorta uma comunidade de bhikkhunis unida, percebendo-a como dividida... se exorta estando em dúvida... se exorta percebendo-a como unida, há uma ofensa de má conduta. Dhammakamme dhammakammasaññī samaggaṃ bhikkhunisaṅghaṃ vaggasaññī ovadati, āpatti dukkaṭassa. Dhammakamme dhammakammasaññī samaggaṃ bhikkhunisaṅghaṃ vematiko ovadati, āpatti dukkaṭassa. Dhammakamme dhammakammasaññī samaggaṃ bhikkhunisaṅghaṃ samaggasaññī ovadati, anāpatti. Em um ato legítimo, percebendo-o como ato legítimo, se ele exorta uma comunidade de bhikkhunis unida, percebendo-a como dividida, há uma ofensa de má conduta. Em um ato legítimo, percebendo-o como ato legítimo, se ele exorta uma comunidade de bhikkhunis unida, estando em dúvida, há uma ofensa de má conduta. Em um ato legítimo, percebendo-o como ato legítimo, se ele exorta uma comunidade de bhikkhunis unida, percebendo-a como unida, não há ofensa. 152. Anāpatti uddesaṃ dento, paripucchaṃ dento, ‘‘osārehi ayyā’’ti vuccamāno, osāreti, pañhaṃ pucchati, pañhaṃ puṭṭho katheti, aññassatthāya bhaṇantaṃ bhikkhuniyo suṇanti, sikkhamānāya, sāmaṇeriyā, ummattakassa, ādikammikassāti. 152. Não há ofensa: se ele dá instrução, se dá explicações, se recita quando lhe é dito: 'Recite, venerável', se faz uma pergunta, se responde a uma pergunta que lhe foi feita, se as bhikkhunis ouvem enquanto ele ensina para o benefício de outrem, se exorta uma sikkhamāna ou uma sāmaṇerī, se ele é um insano, ou se é o primeiro transgressor. Ovādasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ paṭhamaṃ. O primeiro preceito de treinamento sobre a exortação está concluído. 2. Atthaṅgatasikkhāpadaṃ 2. O preceito de treinamento sobre o pôr do sol 153. Tena [Pg.77] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena therā bhikkhū bhikkhuniyo ovadanti pariyāyena. Tena kho pana samayena āyasmato cūḷapanthakassa pariyāyo hoti bhikkhuniyo ovadituṃ. Bhikkhuniyo evamāhaṃsu – ‘‘na dāni ajja ovādo iddho bhavissati, taññeva dāni udānaṃ ayyo cūḷapanthako punappunaṃ bhaṇissatī’’ti. Atha kho tā bhikkhuniyo yenāyasmā cūḷapanthako tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ cūḷapanthakaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdiṃsu. Ekamantaṃ nisinnā kho tā bhikkhuniyo āyasmā cūḷapanthako etadavoca – ‘‘samaggāttha, bhaginiyo’’ti? ‘‘Samaggāmhāyyā’’ti. ‘‘Vattanti, bhaginiyo, aṭṭha garudhammā’’ti? ‘‘Vattantāyyā’’ti. ‘‘Eso, bhaginiyo, ovādo’’ti niyyādetvā imaṃ udānaṃ punappunaṃ abhāsi – 153. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os monges seniores exortavam as bhikkhunis em turnos. E, naquela ocasião, era o turno do venerável Cūḷapanthaka para exortar as bhikkhunis. As bhikkhunis disseram: 'Hoje a exortação não será frutífera; o venerável Cūḷapanthaka apenas recitará repetidamente aquela mesma exclamação solene (udāna)'. Então, aquelas bhikkhunis aproximaram-se de onde estava o venerável Cūḷapanthaka; tendo se aproximado, saudaram o venerável Cūḷapanthaka e sentaram-se a um lado. Sentadas a um lado, o venerável Cūḷapanthaka disse-lhes: 'Irmãs, vocês estão unidas?'. 'Estamos unidas, venerável'. 'Irmãs, os oito princípios graves são lembrados por vocês?'. 'Eles são lembrados, venerável'. 'Irmãs, esta é a exortação', e tendo assim transmitido, ele recitou repetidamente esta exclamação solene: ‘‘Adhicetaso appamajjato, munino monapathesu sikkhato; Sokā na bhavanti tādino, upasantassa sadā satīmato’’ti. 'Para o sábio de mente elevada, diligente, que treina nos caminhos da sabedoria; para aquele que é imperturbável, pacificado e sempre atento, não existem pesares.' Bhikkhuniyo evamāhaṃsu – ‘‘nanu avocumhā – na dāni ajja ovādo iddho bhavissati, taññeva dāni udānaṃ ayyo cūḷapanthako punappunaṃ bhaṇissatī’’ti! Assosi kho āyasmā cūḷapanthako tāsaṃ bhikkhunīnaṃ imaṃ kathāsallāpaṃ. Atha kho āyasmā cūḷapanthako vehāsaṃ abbhuggantvā ākāse antalikkhe caṅkamatipi tiṭṭhatipi nisīdatipi seyyampi kappeti dhūmāyatipi pajjalatipi antaradhāyatipi, tañceva udānaṃ bhaṇati aññañca bahuṃ buddhavacanaṃ. Bhikkhuniyo evamāhaṃsu – ‘‘acchariyaṃ vata bho, abbhutaṃ vata bho, na vata no ito pubbe ovādo evaṃ iddho bhūtapubbo yathā ayyassa cūḷapanthakassā’’ti. Atha kho āyasmā cūḷapanthako tā bhikkhuniyo yāva samandhakārā ovaditvā uyyojesi – gacchatha bhaginiyoti. As bhikkhunis disseram: 'Não dissemos nós que hoje a exortação não seria frutífera, e que o venerável Cūḷapanthaka apenas recitaria repetidamente aquela mesma exclamação solene?'. O venerável Cūḷapanthaka ouviu essa conversa daquelas bhikkhunis. Então, o venerável Cūḷapanthaka, elevando-se ao ar, no espaço celeste, caminhou de um lado para o outro, permaneceu de pé, sentou-se, deitou-se, emitiu fumaça, emitiu chamas e desapareceu; e ele recitou tanto aquela exclamação solene quanto muitos outros ensinamentos do Buda. As bhikkhunis disseram: 'Que maravilhoso, de fato! Que extraordinário, de fato! Nunca antes uma exortação foi tão frutífera para nós quanto esta do venerável Cūḷapanthaka!'. Então, o venerável Cūḷapanthaka, tendo exortado aquelas bhikkhunis até a completa escuridão da noite, dispensou-as, dizendo: 'Vão, irmãs'. Atha [Pg.78] kho tā bhikkhuniyo nagaradvāre thakite bahinagare vasitvā kālasseva nagaraṃ pavisanti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘abrahmacāriniyo imā bhikkhuniyo; ārāme bhikkhūhi saddhiṃ vasitvā idāni nagaraṃ pavisantī’’ti. Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma āyasmā cūḷapanthako atthaṅgate sūriye bhikkhuniyo ovadissatī’’ti…pe… ‘‘saccaṃ kira tvaṃ, cūḷapanthaka, atthaṅgate sūriye bhikkhuniyo ovadasī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, cūḷapanthaka, atthaṅgate sūriye bhikkhuniyo ovadissasi! Netaṃ, cūḷapanthaka, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Então, como os portões da cidade estavam fechados, aquelas bhikkhunis passaram a noite fora da cidade e entraram na cidade bem cedo pela manhã. As pessoas criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Estas bhikkhunis não são celibatárias; tendo passado a noite no mosteiro com os monges, agora entram na cidade'. Os monges ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e murmurando. Aqueles monges de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como pode o venerável Cūḷapanthaka exortar as bhikkhunis após o pôr do sol?'... 'É verdade, Cūḷapanthaka, que você exorta as bhikkhunis após o pôr do sol?'. 'É verdade, Abençoado'. O Buda, o Abençoado, repreendeu-o: '... Como pode você, Cūḷapanthaka, exortar as bhikkhunis após o pôr do sol? Cūḷapanthaka, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...'. E assim, monges, vocês devem recitar este preceito de treinamento: 154. ‘‘Sammatopi ce bhikkhu atthaṅgate sūriye bhikkhuniyo ovadeyya, pācittiya’’nti. 154. 'Mesmo que um monge tenha sido designado, se ele exortar as bhikkhunis após o pôr do sol, ele comete uma ofensa que requer expiação.' 155. Sammato nāma ñatticatutthena kammena sammato. 155. 'Designado' significa designado por um ato formal com uma moção e três anúncios (ñatticatuttha-kamma). Atthaṅgate sūriyeti oggate sūriye. 'Após o pôr do sol' significa quando o sol se pôs. Bhikkhunī nāma ubhatosaṅghe upasampannā. 'Bhikkhuni' refere-se àquela que foi ordenada em ambas as Comunidades. Ovadeyyāti aṭṭhahi vā garudhammehi aññena vā dhammena ovadati, āpatti pācittiyassa. 'Se ele exortar' significa que se ele exorta por meio dos oito princípios graves ou por qualquer outro ensinamento, há uma ofensa que requer expiação. 156. Atthaṅgate atthaṅgatasaññī ovadati, āpatti pācittiyassa. Atthaṅgate vematiko ovadati, āpatti pācittiyassa. Atthaṅgate anatthaṅgatasaññī ovadati, āpatti pācittiyassa. 156. Se já passou do pôr do sol, percebendo que passou do pôr do sol, e ele as exorta, há uma ofensa que requer expiação. Se já passou do pôr do sol, estando em dúvida, e ele as exorta, há uma ofensa que requer expiação. Se já passou do pôr do sol, percebendo que não passou do pôr do sol, e ele as exorta, há uma ofensa que requer expiação. Ekatoupasampannāya ovadati, āpatti dukkaṭassa. Anatthaṅgate atthaṅgatasaññī, āpatti dukkaṭassa. Anatthaṅgate vematiko, āpatti dukkaṭassa. Anatthaṅgate anatthaṅgatasaññī, anāpatti. Se ele exorta uma que foi ordenada em apenas um lado da Comunidade, há uma ofensa de má conduta. Se ainda não passou do pôr do sol, percebendo que passou do pôr do sol, há uma ofensa de má conduta. Se ainda não passou do pôr do sol, estando em dúvida, há uma ofensa de má conduta. Se ainda não passou do pôr do sol, percebendo que não passou do pôr do sol, não há ofensa. 157. Anāpatti uddesaṃ dento, paripucchaṃ dento, ‘‘osārehi ayyā’’ti vuccamāno, osāreti, pañhaṃ pucchati, pañhaṃ puṭṭho katheti, aññassatthāya bhaṇantaṃ bhikkhuniyo suṇanti, sikkhamānāya sāmaṇeriyā, ummattakassa, ādikammikassāti. 157. Não há ofensa: se ele dá instrução, se dá explicações, se recita quando lhe é dito: 'Recite, venerável', se faz uma pergunta, se responde a uma pergunta que lhe foi feita, se as bhikkhunis ouvem enquanto ele ensina para o benefício de outrem, se exorta uma sikkhamāna ou uma sāmaṇerī, se ele é um insano, ou se é o primeiro transgressor. Atthaṅgatasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ dutiyaṃ. O segundo preceito de treinamento sobre o pôr do sol está concluído. 3. Bhikkhunupassayasikkhāpadaṃ 3. O preceito de treinamento sobre os alojamentos das bhikkhunis 158. Tena [Pg.79] samayena buddho bhagavā sakkesu viharati kapilavatthusmiṃ nigrodhārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū bhikkhunupassayaṃ upasaṅkamitvā chabbaggiyā bhikkhuniyo ovadanti. Bhikkhuniyo chabbaggiyā bhikkhuniyo etadavocuṃ – ‘‘ethāyye, ovādaṃ gamissāmā’’ti. ‘‘Yampi mayaṃ, ayye, gaccheyyāma ovādassa kāraṇā, ayyā chabbaggiyā idheva āgantvā amhe ovadantī’’ti. Bhikkhuniyo ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū bhikkhunupassayaṃ upasaṅkamitvā bhikkhuniyo ovadissantī’’ti ! Atha kho tā bhikkhuniyo bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū bhikkhunupassayaṃ upasaṅkamitvā bhikkhuniyo ovadissantī’’ti…pe… ‘‘saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, bhikkhunupassayaṃ upasaṅkamitvā bhikkhuniyo ovadathā’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, bhikkhunupassayaṃ upasaṅkamitvā bhikkhuniyo ovadissatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 158. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo entre os Sakyas, em Kapilavatthu, no Mosteiro de Nigrodha. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis, tendo ido aos alojamentos das bhikkhunis, exortavam as bhikkhunis do grupo de seis. As bhikkhunis disseram às bhikkhunis do grupo de seis: 'Venham, irmãs, vamos receber a exortação'. 'Irmãs, a razão pela qual deveríamos ir para receber a exortação é que os veneráveis do grupo de seis vêm aqui mesmo e nos exortam'. As bhikkhunis criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como podem os monges do grupo de seis ir aos alojamentos das bhikkhunis e exortar as bhikkhunis?'. Então, aquelas bhikkhunis relataram esse assunto aos monges. Aqueles monges de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como podem os monges do grupo de seis ir aos alojamentos das bhikkhunis e exortar as bhikkhunis?'... 'É verdade, monges, que vocês vão aos alojamentos das bhikkhunis e exortam as bhikkhunis?'. 'É verdade, Abençoado'. O Buda, o Abençoado, repreendeu-os: '... Como podem vocês, homens tolos, ir aos alojamentos das bhikkhunis e exortar as bhikkhunis? Homens tolos, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...'. E assim, monges, vocês devem recitar este preceito de treinamento: ‘‘Yo pana bhikkhu bhikkhunupassayaṃ upasaṅkamitvā bhikkhuniyo ovadeyya, pācittiya’’nti. 'Se um monge, tendo ido aos alojamentos das bhikkhunis, exortar as bhikkhunis, ele comete uma ofensa que requer expiação.' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim este preceito de treinamento foi estabelecido pelo Abençoado para os monges. 159. Tena kho pana samayena mahāpajāpati gotamī gilānā hoti. Therā bhikkhū yena mahāpajāpati gotamī tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā mahāpajāpatiṃ gotamiṃ etadavocuṃ – ‘‘kacci te, gotami, khamanīyaṃ kacci yāpanīya’’nti? ‘‘Na me, ayyā, khamanīyaṃ na yāpanīyaṃ’’. ‘‘Iṅghayyā, dhammaṃ desethā’’ti. ‘‘Na, bhagini, kappati bhikkhunupassayaṃ upasaṅkamitvā bhikkhuniyo dhammaṃ desetu’’nti kukkuccāyantā na desesuṃ. Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena mahāpajāpati gotamī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi. Nisajja kho bhagavā mahāpajāpatiṃ gotamiṃ etadavoca – ‘‘kacci te, gotami, khamanīyaṃ kacci yāpanīya’’nti[Pg.80]? ‘‘Pubbe me, bhante, therā bhikkhū āgantvā dhammaṃ desenti. Tena me phāsu hoti. Idāni pana – ‘‘bhagavatā paṭikkhitta’’nti, kukkuccāyantā na desenti. Tena me na phāsu hotī’’ti. Atha kho bhagavā mahāpajāpatiṃ gotamiṃ dhammiyā kathāya sandassetvā samādapetvā samuttejetvā sampahaṃsetvā uṭṭhāyāsanā pakkāmi. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, bhikkhunupassayaṃ upasaṅkamitvā gilānaṃ bhikkhuniṃ ovadituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 159. Naquela ocasião, Mahāpajāpatī Gotamī estava doente. Os bhikkhus anciãos foram até onde estava Mahāpajāpatī Gotamī; tendo se aproximado, disseram a Mahāpajāpatī Gotamī: 'Gotamī, você está tolerando bem a dor? Está conseguindo manter suas forças?' — 'Não, veneráveis senhores, não estou tolerando bem, nem estou conseguindo manter minhas forças.' — 'Por favor, veneráveis senhores, ensinem-me o Dhamma.' — 'Irmã, não é permitido ir aos aposentos das bhikkhunis para ensinar o Dhamma às bhikkhunis', disseram eles, e, hesitando por escrúpulo, não ensinaram. Então, o Abençoado, tendo se vestido pela manhã e tomado sua tigela e mantos, foi até onde estava Mahāpajāpatī Gotamī; tendo se aproximado, sentou-se no assento preparado. Tendo se sentado, o Abençoado disse a Mahāpajāpatī Gotamī: 'Gotamī, você está tolerando bem a dor? Está conseguindo manter suas forças?' — 'Antes, Senhor, os bhikkhus anciãos vinham e me ensinavam o Dhamma. Com isso, eu me sentia confortável. Mas agora, pensando: "Foi proibido pelo Abençoado", eles hesitam por escrúpulo e não ensinam. Por causa disso, não me sinto confortável.' Então, o Abençoado, tendo instruído, encorajado, inspirado e alegrado Mahāpajāpatī Gotamī com uma palestra sobre o Dhamma, levantou-se de seu assento e partiu. Em seguida, o Abençoado, em razão desse assunto e nessa ocasião, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos bhikkhus: 'Bhikkhus, eu permito que, tendo ido aos aposentos das bhikkhunis, se instrua uma bhikkhuni doente. E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento:' 160. ‘‘Yo pana bhikkhu bhikkhunupassayaṃ upasaṅkamitvā bhikkhuniyo ovadeyya, aññatra samayā, pācittiyaṃ. Tatthāyaṃ samayo. Gilānā hoti bhikkhunī – ayaṃ tattha samayo’’ti. 160. 'Se um bhikkhu for aos aposentos das bhikkhunis e instruir as bhikkhunis, exceto em uma ocasião apropriada, ele incorre em um pācittiya. Aqui, esta é a ocasião apropriada: a bhikkhuni está doente — esta é, nesse caso, a ocasião apropriada.' 161. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 161. 'Aquele que...': qualquer que seja... 'Bhikkhu': ... o que se entende por bhikkhu neste contexto. Bhikkhunupassayo nāma yattha bhikkhuniyo ekarattampi vasanti. O que se chama 'aposentos das bhikkhunis' é o local onde as bhikkhunis residem mesmo por uma única noite. Upasaṅkamitvāti tattha gantvā. 'Tendo ido': tendo se dirigido àquele local. Bhikkhunī nāma ubhatosaṅghe upasampannā. O que se chama 'bhikkhuni' é aquela que foi ordenada em ambas as Comunidades. Ovadeyyāti aṭṭhahi garudhammehi ovadati, āpatti pācittiyassa. 'Instruir': se ele instruir por meio das oito regras estritas (garudhamma), há uma ofensa de pācittiya. Aññatra samayāti ṭhapetvā samayaṃ. 'Exceto em uma ocasião apropriada': excluindo a ocasião apropriada. Gilānā nāma bhikkhunī na sakkoti ovādāya vā saṃvāsāya vā gantuṃ. O que se chama 'doente' é a bhikkhuni que não é capaz de ir para receber instrução ou para participar das atividades comunitárias. 162. Upasampannāya upasampannasaññī bhikkhunupassayaṃ upasaṅkamitvā aññatra samayā ovadati, āpatti pācittiyassa. Upasampannāya vematiko bhikkhunupassayaṃ upasaṅkamitvā aññatra samayā ovadati, āpatti pācittiyassa. Upasampannāya anupasampannasaññī bhikkhunupassayaṃ upasaṅkamitvā aññatra samayā ovadati, āpatti pācittiyassa. 162. Se ela for ordenada, e ele a perceber como ordenada, e, tendo ido aos aposentos das bhikkhunis, a instruir fora da ocasião apropriada, ele incorre em um pācittiya. Se ela for ordenada, e ele estiver em dúvida, e, tendo ido aos aposentos das bhikkhunis, a instruir fora da ocasião apropriada, ele incorre em um pācittiya. Se ela for ordenada, e ele a perceber como não ordenada, e, tendo ido aos aposentos das bhikkhunis, a instruir fora da ocasião apropriada, ele incorre em um pācittiya. Aññena dhammena ovadati, āpatti dukkaṭassa. Ekatoupasampannāya ovadati, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya upasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa[Pg.81]. Anupasampannāya vematiko, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya anupasampannasaññī, anāpatti. Se ele a instruir com outro ensinamento, há uma ofensa de dukkaṭa. Se ele instruir uma que foi ordenada por apenas um dos lados, há uma ofensa de dukkaṭa. Se ela não for ordenada, e ele a perceber como ordenada, há uma ofensa de dukkaṭa. Se ela não for ordenada, e ele estiver em dúvida, há uma ofensa de dukkaṭa. Se ela não for ordenada, e ele a perceber como não ordenada, não há ofensa. 163. Anāpatti samaye, uddesaṃ dento, paripucchaṃ dento, ‘‘osārehi ayyā’’ti vuccamāno osāreti, pañhaṃ pucchati, pañhaṃ puṭṭho katheti, aññassatthāya bhaṇantaṃ bhikkhuniyo suṇanti, sikkhamānāya sāmaṇeriyā, ummattakassa, ādikammikassāti. 163. Não há ofensa: na ocasião apropriada; se ele estiver dando uma recitação; se ele estiver dando uma explicação; se, sendo solicitado: 'Recite, venerável senhor', ele recitar; se ele fizer uma pergunta; se, sendo questionado, ele responder à pergunta; se as bhikkhunis ouvirem enquanto ele fala para o benefício de outra pessoa; se for para uma candidata à ordenação ou para uma noviça; se ele for insano; se ele for o primeiro transgressor. Bhikkhunupassayasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ tatiyaṃ. A regra de treinamento sobre os aposentos das bhikkhunis, a terceira, está concluída. 4. Āmisasikkhāpadaṃ 4. A regra de treinamento sobre ganhos materiais 164. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena therā bhikkhū bhikkhuniyo ovadantā lābhino honti cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṃ. Chabbaggiyā bhikkhū evaṃ vadanti – ‘‘na bahukatā therā bhikkhū bhikkhuniyo ovadituṃ; āmisahetu therā bhikkhū bhikkhuniyo ovadantī’’ti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū evaṃ vakkhanti – ‘na bahukatā therā bhikkhū bhikkhuniyo ovadituṃ; āmisahetu therā bhikkhū bhikkhuniyo ovadantī’’’ti…pe… ‘‘saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, evaṃ vadetha – ‘na bahukatā therā bhikkhū bhikkhuniyo ovadituṃ; āmisahetu therā bhikkhū bhikkhuniyo ovadantī’’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, evaṃ vakkhatha – na bahukatā therā bhikkhū bhikkhuniyo ovadituṃ; āmisahetu therā bhikkhū bhikkhuniyo ovadantīti! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 164. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus anciãos, ao instruírem as bhikkhunis, recebiam mantos, esmolas de alimentos, alojamento e requisitos medicinais para os doentes. Os bhikkhus do grupo de seis disseram assim: 'Os bhikkhus anciãos não instruem as bhikkhunis por grande apreço pelo Dhamma; os bhikkhus anciãos instruem as bhikkhunis por causa de ganhos materiais.' Aqueles bhikkhus que tinham poucos desejos... criticaram, reclamaram e se indignaram: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis dizer tais coisas: "Os bhikkhus anciãos não instruem as bhikkhunis por grande apreço pelo Dhamma; os bhikkhus anciãos instruem as bhikkhunis por causa de ganhos materiais"?'... 'É verdade, bhikkhus, que vocês disseram isso?' — 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, os repreendeu: '... Como podem vocês, homens tolos, dizer tais coisas: "Os bhikkhus anciãos não instruem as bhikkhunis por grande apreço pelo Dhamma; os bhikkhus anciãos instruem as bhikkhunis por causa de ganhos materiais"? Isso, homens tolos, não serve para inspirar fé naqueles que não têm fé...' E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento: 165. ‘‘Yo pana bhikkhu evaṃ vadeyya – ‘āmisahetu therā bhikkhū bhikkhuniyo ovandatī’ti, pācittiya’’nti. 165. 'Se um bhikkhu disser assim: "Os bhikkhus anciãos instruem as bhikkhunis por causa de ganhos materiais", ele incorre em um pācittiya.' 166. Yo [Pg.82] panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 166. 'Aquele que...': qualquer que seja... 'Bhikkhu': ... o que se entende por bhikkhu neste contexto. Āmisahetūti cīvarahetu piṇḍapātahetu senāsanahetu gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu sakkārahetu garukārahetu mānanahetu vandanahetu pūjanahetu. 'Por causa de ganhos materiais': por causa de mantos, por causa de esmolas de alimentos, por causa de alojamento, por causa de requisitos medicinais para os doentes, por causa de honra, por causa de respeito, por causa de reverência, por causa de saudação, por causa de adoração. Evaṃ vadeyyāti upasampannaṃ saṅghena sammataṃ bhikkhunovādakaṃ avaṇṇaṃ kattukāmo ayasaṃ kattukāmo maṅkukattukāmo evaṃ vadeti – ‘‘cīvarahetu piṇḍapātahetu senāsanahetu gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu sakkārahetu garukārahetu mānanahetu vandanahetu pūjanahetu ovadatī’’ti bhaṇati, āpatti pācittiyassa. 'Disser assim': se, desejando difamar, desejando causar má reputação, desejando humilhar um bhikkhu ordenado que foi autorizado pela Comunidade para instruir as bhikkhunis, ele disser: 'Ele instrui por causa de mantos, por causa de esmolas de alimentos, por causa de alojamento, por causa de requisitos medicinais para os doentes, por causa de honra, por causa de respeito, por causa de reverência, por causa de saudação, por causa de adoração', ele incorre em um pācittiya. 167. Dhammakamme dhammakammasaññī evaṃ vadeti, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme vematiko evaṃ vadeti, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme adhammakammasaññī evaṃ vadeti, āpatti pācittiyassa. 167. Se for um ato legítimo, e ele o perceber como um ato legítimo, e falar assim, ele incorre em um pācittiya. Se for um ato legítimo, e ele estiver em dúvida, e falar assim, ele incorre em um pācittiya. Se for um ato legítimo, e ele o perceber como um ato ilegítimo, e falar assim, ele incorre em um pācittiya. Upasampannaṃ saṅghena asammataṃ bhikkhunovādakaṃ avaṇṇaṃ kattukāmo ayasaṃ kattukāmo maṅkukattukāmo evaṃ vadeti – ‘‘cīvarahetu…pe… pūjanahetu ovadatī’’ti bhaṇati, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannaṃ saṅghena sammataṃ vā asammataṃ vā bhikkhunovādakaṃ avaṇṇaṃ kattukāmo ayasaṃ kattukāmo maṅkukattukāmo evaṃ vadeti – ‘‘cīvarahetu piṇḍapātahetu senāsanahetu gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu sakkārahetu garukārahetu mānanahetu vandanahetu pūjanahetu ovadatī’’ti bhaṇati, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme dhammakammasaññī, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme vematiko, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme adhammakammasaññī, āpatti dukkaṭassa. Se, desejando difamar, desejando causar má reputação, desejando humilhar um bhikkhu ordenado que não foi autorizado pela Comunidade para instruir as bhikkhunis, ele disser: 'Ele instrui por causa de mantos... por causa de adoração', ele incorre em um dukkaṭa. Se, desejando difamar, desejando causar má reputação, desejando humilhar um não ordenado que seja autorizado ou não pela Comunidade para instruir as bhikkhunis, ele disser: 'Ele instrui por causa de mantos, por causa de esmolas de alimentos, por causa de alojamento, por causa de requisitos medicinais para os doentes, por causa de honra, por causa de respeito, por causa de reverência, por causa de saudação, por causa de adoração', ele incorre em um dukkaṭa. Se for um ato ilegítimo, e ele o perceber como um ato legítimo, ele incorre em um dukkaṭa. Se for um ato ilegítimo, e ele estiver em dúvida, ele incorre em um dukkaṭa. Se for um ato ilegítimo, e ele o perceber como um ato ilegítimo, ele incorre em um dukkaṭa. 168. Anāpatti pakatiyā cīvarahetu piṇḍapātahetu senāsanahetu gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu sakkārahetu garukārahetu mānanahetu vandanahetu pūjanahetu ovadantaṃ bhaṇati, ummattakassa, ādikammikassāti. 168. Não há ofensa: se ele falar sobre alguém que realmente instrui por causa de mantos, por causa de esmolas de alimentos, por causa de alojamento, por causa de requisitos medicinais para os doentes, por causa de honra, por causa de respeito, por causa de reverência, por causa de saudação, por causa de adoração; se ele for insano; se ele for o primeiro transgressor. Āmisasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ catutthaṃ. A regra de treinamento sobre ganhos materiais, a quarta, está concluída. 5. Cīvaradānasikkhāpadaṃ 5. A regra de treinamento sobre a doação de mantos 169. Tena [Pg.83] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññataro bhikkhu sāvatthiyaṃ aññatarissā visikhāya piṇḍāya carati. Aññatarāpi bhikkhunī tassā visikhāya piṇḍāya carati. Atha kho so bhikkhu taṃ bhikkhuniṃ etadavoca – ‘‘gaccha, bhagini, amukasmiṃ okāse bhikkhā diyyatī’’ti. Sāpi kho evamāha – ‘‘gacchāyya, amukasmiṃ okāse bhikkhā diyyatī’’ti. Te abhiṇhadassanena sandiṭṭhā ahesuṃ. Tena kho pana samayena saṅghassa cīvaraṃ bhājīyati. Atha kho sā bhikkhunī ovādaṃ gantvā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ abhivādetvā ekamantaṃ aṭṭhāsi. Ekamantaṃ ṭhitaṃ kho taṃ bhikkhuniṃ so bhikkhu etadavoca – ‘‘ayaṃ me, bhagini, cīvarapaṭivīso ; sādiyissasī’’ti? ‘‘Āmāyya, dubbalacīvarāmhī’’ti. 169. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, um certo bhikkhu estava esmolando comida em uma certa rua de Sāvatthī. Uma certa bhikkhuni também estava esmolando comida naquela mesma rua. Então, aquele bhikkhu disse àquela bhikkhuni: 'Vá, irmã, naquele local estão distribuindo esmolas de comida.' Ela também disse assim: 'Vá, venerável senhor, naquele local estão distribuindo esmolas de comida.' Devido a se verem frequentemente, eles se tornaram amigos íntimos. Naquela época, os mantos da Comunidade estavam sendo distribuídos. Então, aquela bhikkhuni, tendo ido ao local de instrução, aproximou-se de onde estava aquele bhikkhu; tendo se aproximado, ela saudou aquele bhikkhu e permaneceu de pé a um lado. Aquele bhikkhu disse àquela bhikkhuni que estava de pé a um lado: 'Irmã, esta é a minha parte de mantos; você a aceitaria?' — 'Sim, venerável senhor, meus mantos estão muito desgastados.' Atha kho so bhikkhu tassā bhikkhuniyā cīvaraṃ adāsi. Sopi kho bhikkhu dubbalacīvaro hoti. Bhikkhū taṃ bhikkhuṃ etadavocuṃ – ‘‘karohi dāni te, āvuso, cīvara’’nti. Atha kho so bhikkhu bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhu bhikkhuniyā cīvaraṃ dassatī’’ti…pe… ‘‘saccaṃ kira tvaṃ, bhikkhu, bhikkhuniyā cīvaraṃ adāsī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. ‘‘Ñātikā te, bhikkhu, aññātikā’’ti? ‘‘Aññātikā, bhagavā’’ti. ‘‘Aññātako, moghapurisa, aññātikāya na jānāti patirūpaṃ vā appatirūpaṃ vā santaṃ vā asantaṃ vā. Kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, aññātikāya bhikkhuniyā cīvaraṃ dassasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Então, aquele bhikkhu deu o manto àquela bhikkhuni. Mas aquele bhikkhu também tinha mantos desgastados. Os bhikkhus disseram àquele bhikkhu: 'Amigo, faça agora o seu manto.' Então, aquele bhikkhu informou os bhikkhus sobre o ocorrido. Aqueles bhikkhus que tinham poucos desejos... criticaram, reclamaram e se indignaram: 'Como pode um bhikkhu dar um manto a uma bhikkhuni?'... 'É verdade, bhikkhu, que você deu um manto a uma bhikkhuni?' — 'É verdade, Abençoado.' — 'Ela é sua parenta, bhikkhu, ou não é sua parenta?' — 'Ela não é minha parenta, Abençoado.' — 'Homem tolo, um homem que não é parente não sabe o que é apropriado ou inapropriado, o que é adequado ou inadequado para uma mulher que não é sua parenta. Como pode você, homem tolo, dar um manto a uma bhikkhuni que não é sua parenta? Isso, homem tolo, não serve para inspirar fé naqueles que não têm fé...' E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento: ‘‘Yo pana bhikkhu aññātikāya bhikkhuniyā cīvaraṃ dadeyya, pācittiya’’nti. 'Se um bhikkhu der um manto a uma bhikkhuni que não seja sua parenta, ele incorre em um pācittiya.' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 170. Tena kho pana samayena bhikkhū kukkuccāyantā bhikkhunīnaṃ pārivattakaṃ cīvaraṃ na denti. Bhikkhuniyo ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā amhākaṃ pārivattakaṃ cīvaraṃ na dassantī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhū [Pg.84] tāsaṃ bhikkhunīnaṃ ujjhāyantīnaṃ khiyyantīnaṃ vipācentīnaṃ. Atha kho te bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, pañcannaṃ pārivattakaṃ dātuṃ. Bhikkhussa, bhikkhuniyā, sikkhamānāya, sāmaṇerassa, sāmaṇeriyā – anujānāmi, bhikkhave, imesaṃ pañcannaṃ pārivattakaṃ dātuṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 170. Naquela ocasião, os bhikkhus, hesitando por escrúpulo, não davam mantos em troca às bhikkhunis. As bhikkhunis criticaram, reclamaram e se indignaram: 'Como podem os veneráveis senhores não nos dar mantos em troca?' Os bhikkhus ouviram as bhikkhunis criticando, reclamando e se indignando. Então, aqueles bhikkhus informaram o Abençoado sobre o ocorrido. Em seguida, o Abençoado, em razão desse assunto e nessa ocasião, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos bhikkhus: 'Bhikkhus, eu permito dar mantos em troca às cinco classes de co-religionistas: a um bhikkhu, a uma bhikkhuni, a uma candidata à ordenação, a um noviço e a uma noviça. Bhikkhus, eu permito dar mantos em troca a essas cinco classes de co-religionistas. E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento:' 171. ‘‘Yo pana bhikkhu aññātikāya bhikkhuniyā cīvaraṃ dadeyya, aññatra pārivattakā, pācittiya’’nti. 171. 'Se um bhikkhu der um manto a uma bhikkhuni que não seja sua parenta, exceto em troca, ele incorre em um pācittiya.' 172. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 172. 'Aquele que...': qualquer que seja... 'Bhikkhu': ... o que se entende por bhikkhu neste contexto. Aññātikā nāma mātito vā pitito vā yāva sattamā pitāmahayugā asambaddhā. O que se chama 'não parenta' é aquela que não está relacionada por parte de mãe ou de pai até a sétima geração de ancestrais. Bhikkhunī nāma ubhatosaṅghe upasampannā. O que se chama 'bhikkhuni' é aquela que foi ordenada em ambas as Comunidades. Cīvaraṃ nāma channaṃ cīvarānaṃ aññataraṃ cīvaraṃ vikappanupagaṃ pacchimaṃ. O que se chama 'manto' é qualquer um dos seis tipos de mantos, sendo o menor deles de tamanho suficiente para ser compartilhado (vikappanupaga). Aññatra pārivattakāti ṭhapetvā pārivattakaṃ deti, āpatti pācittiyassa. 'Exceto em troca': se ele der excluindo uma troca, ele incorre em uma ofensa de pācittiya. 173. Aññātikāya aññātikasaññī cīvaraṃ deti, aññatra pārivattakā, āpatti pācittiyassa. Aññātikāya vematiko cīvaraṃ deti, aññatra pārivattakā, āpatti pācittiyassa. Aññātikāya ñātikasaññī cīvaraṃ deti, aññatra pārivattakā, āpatti pācittiyassa. 173. Se dá um manto a uma bhikkhunī que não é sua parenta, percebendo-a como não parenta, exceto em caso de troca, há uma ofensa pācittiya. Se dá um manto a uma bhikkhunī que não é sua parenta, estando em dúvida, exceto em caso de troca, há uma ofensa pācittiya. Se dá um manto a uma bhikkhunī que não é sua parenta, percebendo-a como parenta, exceto em caso de troca, há uma ofensa pācittiya. Ekato upasampannāya cīvaraṃ deti, aññatra pārivattakā, āpatti dukkaṭassa. Ñātikāya aññātikasaññī, āpatti dukkaṭassa. Ñātikāya vematiko, āpatti dukkaṭassa. Ñātikāya ñātikasaññī, anāpatti. Se dá um manto a uma bhikkhunī ordenada por apenas um dos lados, exceto em caso de troca, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a uma parenta, ele a percebe como não parenta, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a uma parenta, ele está em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a uma parenta, ele a percebe como parenta, não há ofensa. 174. Anāpatti ñātikāya, pārivattakaṃ parittena vā vipulaṃ, vipulena vā parittaṃ, bhikkhunī vissāsaṃ gaṇhāti, tāvakālikaṃ gaṇhāti, cīvaraṃ ṭhapetvā aññaṃ parikkhāraṃ deti, sikkhamānāya, sāmaṇeriyā, ummattakassa, ādikammikassāti. 174. Não há ofensa: se ela é parenta; se há uma troca de algo de pouco valor por algo de grande valor, ou de grande valor por pouco valor; se a bhikkhunī o pega por confiança; se o pega temporariamente; se, exceto o manto, ele dá outro requisito; se dá a uma sikkhamānā; se dá a uma sāmaṇerī; se ele é um louco; se ele é o primeiro transgressor. Cīvaradānasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ pañcamaṃ. O quinto treinamento sobre a doação de mantos está concluído. 6. Cīvarasibbanasikkhāpadaṃ 6. O treinamento sobre a costura de mantos 175. Tena [Pg.85] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmā udāyī paṭṭo hoti cīvarakammaṃ kātuṃ. Aññatarā bhikkhunī yenāyasmā udāyī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ udāyiṃ etadavoca – ‘‘sādhu me, bhante, ayyo cīvaraṃ sibbatū’’ti. Atha kho āyasmā udāyī tassā bhikkhuniyā cīvaraṃ sibbitvā surattaṃ suparikammakataṃ katvā majjhe paṭibhānacittaṃ vuṭṭhāpetvā saṃharitvā nikkhipi. Atha kho sā bhikkhunī yenāyasmā udāyī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ udāyiṃ etadavoca – ‘‘kahaṃ taṃ, bhante, cīvara’’nti? ‘‘Handa, bhagini, imaṃ cīvaraṃ yathāsaṃhaṭaṃ haritvā nikkhipitvā yadā bhikkhunisaṅgho ovādaṃ āgacchati tadā imaṃ cīvaraṃ pārupitvā bhikkhunisaṅghassa piṭṭhito piṭṭhito āgacchā’’ti. Atha kho sā bhikkhunī taṃ cīvaraṃ yathāsaṃhaṭaṃ haritvā nikkhipitvā yadā bhikkhunisaṅgho ovādaṃ āgacchati tadā taṃ cīvaraṃ pārupitvā bhikkhunisaṅghassa piṭṭhito piṭṭhito āgacchati. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘yāva chinnikā imā bhikkhuniyo dhuttikā ahirikāyo, yatra hi nāma cīvare paṭibhānacittaṃ vuṭṭhāpessantī’’ti! 175. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, o venerável Udāyī era habilidoso em fazer mantos. Uma certa bhikkhunī aproximou-se de onde estava o venerável Udāyī; tendo se aproximado, disse ao venerável Udāyī: 'Por favor, venerável senhor, que o nobre senhor costure um manto para mim.' Então, o venerável Udāyī, tendo costurado o manto daquela bhikkhunī, tendo-o tingido bem e feito um bom acabamento, desenhou no meio uma figura provocativa, dobrou-o e guardou-o. Então, aquela bhikkhunī aproximou-se de onde estava o venerável Udāyī; tendo se aproximado, disse ao venerável Udāyī: 'Onde está aquele manto, venerável senhor?' 'Aqui, irmã, leve este manto assim como está dobrado, guarde-o e, quando a comunidade de bhikkhunīs vier para receber a exortação, vista este manto e venha logo atrás da comunidade de bhikkhunīs.' Então, aquela bhikkhunī levou o manto assim como estava dobrado, guardou-o e, quando a comunidade de bhikkhunīs veio para receber a exortação, vestiu aquele manto e veio logo atrás da comunidade de bhikkhunīs. As pessoas criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como são desavergonhadas, libertinas e sem pudor estas bhikkhunīs, a ponto de exibirem uma figura provocativa em seu manto!' Bhikkhuniyo evamāhaṃsu – ‘‘kassidaṃ kamma’’nti? ‘‘Ayyassa udāyissā’’ti. ‘‘Yepi te chinnakā dhuttakā ahirikā tesampi evarūpaṃ na sobheyya, kiṃ pana ayyassa udāyissā’’ti! Atha kho tā bhikkhuniyo bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma āyasmā udāyī bhikkhuniyā cīvaraṃ sibbissatī’’ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, udāyi, bhikkhuniyā cīvaraṃ sibbasī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. ‘‘Ñātikā te, udāyi, aññātikā’’ti? ‘‘Aññātikā, bhagavā’’ti. ‘‘Aññātako, moghapurisa, aññātikāya na jānāti patirūpaṃ vā appatirūpaṃ vā pāsādikaṃ vā apāsādikaṃ vā. Kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, aññātikāya bhikkhuniyā cīvaraṃ sibbissasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – As bhikkhunīs disseram: 'De quem é este trabalho?' 'Do nobre Udāyī.' 'Mesmo para aqueles que são desavergonhados, libertinos e sem pudor, tal coisa não seria apropriada; quanto mais para o nobre Udāyī!' Então, aquelas bhikkhunīs relataram esse assunto aos monges. Os monges de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como pode o venerável Udāyī costurar um manto para uma bhikkhunī?'... 'É verdade, Udāyī, que você costura um manto para uma bhikkhunī?' 'É verdade, Abençoado.' 'Ela é sua parenta, Udāyī, ou não é sua parenta?' 'Não é minha parenta, Abençoado.' 'Homem tolo, quem não é parente não sabe o que é apropriado ou inapropriado, o que é inspirador ou não inspirador para uma mulher que não é sua parenta. Como pode você, homem tolo, costurar um manto para uma bhikkhunī que não é sua parenta? Isso, homem tolo, não serve para inspirar os que não têm fé...' 'E assim, monges, devem recitar este treinamento:' 176. ‘‘Yo [Pg.86] pana bhikkhu aññātikāya bhikkhuniyā cīvaraṃ sibbeyya vā sibbāpeyya vā, pācittiya’’nti. 176. 'Se um monge costurar ou fizer costurar um manto para uma bhikkhunī que não é sua parenta, ele incorre em uma ofensa pācittiya.' 177. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 177. 'Aquele que': qualquer que seja... 'monge': ... neste sentido, o que se entende por monge é este. Aññātikā nāma mātito vā pitito vā yāva sattamā pitāmahayugā asambaddhā. Chamada de 'não parenta' é aquela que não está relacionada por parte de mãe ou de pai até a sétima geração de ancestrais. Bhikkhunī nāma ubhatosaṅghe upasampannā. Chamada de 'bhikkhunī' é aquela que foi ordenada por ambas as Comunidades. Cīvaraṃ nāma channaṃ cīvarānaṃ aññataraṃ cīvaraṃ. Chamado de 'manto' é qualquer um dos seis tipos de mantos. Sibbeyyāti sayaṃ sibbati ārāpathe ārāpathe āpatti pācittiyassa. 'Se costurar': se ele mesmo costura, a cada ponto de agulha há uma ofensa pācittiya. Sibbāpeyyāti aññaṃ āṇāpeti, āpatti pācittiyassa. Sakiṃ āṇatto bahukampi sibbati, āpatti pācittiyassa. 'Se fizer costurar': se ordena a outrem, há uma ofensa pācittiya. Se, tendo sido ordenado uma vez, a pessoa costura muito, há uma ofensa pācittiya. 178. Aññātikāya aññātikasaññī cīvaraṃ sibbati vā sibbāpeti vā, āpatti pācittiyassa. Aññātikāya vematiko cīvaraṃ sibbati vā sibbāpeti vā, āpatti pācittiyassa. Aññātikāya ñātikasaññī cīvaraṃ sibbati vā sibbāpeti vā, āpatti pācittiyassa. 178. Se, em relação a uma bhikkhunī que não é sua parenta, percebendo-a como não parenta, ele costura ou faz costurar um manto, há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a uma bhikkhunī que não é sua parenta, estando em dúvida, ele costura ou faz costurar um manto, há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a uma bhikkhunī que não é sua parenta, percebendo-a como parenta, ele costura ou faz costurar um manto, há uma ofensa pācittiya. Ekatoupasampannāya cīvaraṃ sibbati vā sibbāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Ñātikāya aññātikasaññī, āpatti dukkaṭassa. Ñātikāya vematiko, āpatti dukkaṭassa. Ñātikāya ñātikasaññī, anāpatti. Se ele costura ou faz costurar um manto para uma bhikkhunī ordenada por apenas um dos lados, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a uma parenta, ele a percebe como não parenta, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a uma parenta, ele está em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a uma parenta, ele a percebe como parenta, não há ofensa. 179. Anāpatti ñātikāya, cīvaraṃ ṭhapetvā aññaṃ parikkhāraṃ sibbati vā sibbāpeti vā, sikkhamānāya, sāmaṇeriyā, ummattakassa, ādikammikassāti. 179. Não há ofensa: se ela é parenta; se, exceto o manto, ele costura ou faz costurar outro requisito; se é para uma sikkhamānā; se é para uma sāmaṇerī; se ele é um louco; se ele é o primeiro transgressor. Cīvarasibbanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ chaṭṭhaṃ. O sexto treinamento sobre a costura de mantos está concluído. 7. Saṃvidhānasikkhāpadaṃ 7. O treinamento sobre viajar por acordo 180. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū bhikkhunīhi [Pg.87] saddhiṃ saṃvidhāya ekaddhānamaggaṃ paṭipajjanti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘yatheva mayaṃ sapajāpatikā āhiṇḍāma, evamevime samaṇā sakyaputtiyā bhikkhunīhi saddhiṃ saṃvidhāya āhiṇḍantī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū bhikkhunīhi saddhiṃ saṃvidhāya ekaddhānamaggaṃ paṭipajjissantī’’ti…pe… ‘‘saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, bhikkhunīhi saddhiṃ saṃvidhāya ekaddhānamaggaṃ paṭipajjathā’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, bhikkhunīhi saddhiṃ saṃvidhāya ekaddhānamaggaṃ paṭipajjissatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha. 180. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os monges do grupo de seis viajavam por uma estrada de longa distância por acordo mútuo com bhikkhunīs. As pessoas criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Assim como nós andamos por aí com nossas esposas, da mesma forma estes ascetas, filhos dos Sakyas, andam por aí por acordo mútuo com bhikkhunīs!' Os monges ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e murmurando. Os monges de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como podem os monges do grupo de seis viajar por uma estrada de longa distância por acordo mútuo com bhikkhunīs?'... 'É verdade, monges, que vocês viajam por uma estrada de longa distância por acordo mútuo com bhikkhunīs?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, censurou-os... 'Como podem vocês, homens tolos, viajar por uma estrada de longa distância por acordo mútuo com bhikkhunīs? Isso, homens tolos, não serve para inspirar os que não têm fé...' 'E assim, monges, devem recitar este treinamento:' ‘‘Yo pana bhikkhu bhikkhuniyā saddhiṃ saṃvidhāya ekaddhānamaggaṃ paṭipajjeyya, antamaso gāmantarampi, pācittiya’’nti. 'Se um monge, por acordo mútuo com uma bhikkhunī, viajar por uma estrada de longa distância, mesmo que seja apenas de uma aldeia para outra, ele incorre em uma ofensa pācittiya.' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim este treinamento foi estabelecido pelo Abençoado para os monges. 181. Tena kho pana samayena sambahulā bhikkhū ca bhikkhuniyo ca sāketā sāvatthiṃ addhānamaggappaṭipannā honti. Atha kho tā bhikkhuniyo te bhikkhū etadavocuṃ – ‘‘mayampi ayyehi saddhiṃ gamissāmā’’ti. ‘‘Na, bhaginī, kappati bhikkhuniyā saddhiṃ saṃvidhāya ekaddhānamaggaṃ paṭipajjituṃ. Tumhe vā paṭhamaṃ gacchatha mayaṃ vā gamissāmā’’ti. ‘‘Ayyā, bhante, aggapurisā. Ayyāva paṭhamaṃ gacchantū’’ti. Atha kho tāsaṃ bhikkhunīnaṃ pacchā gacchantīnaṃ antarāmagge corā acchindiṃsu ca dūsesuñca. Atha kho tā bhikkhuniyo sāvatthiṃ gantvā bhikkhunīnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Bhikkhuniyo bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, satthagamanīye magge sāsaṅkasammate sappaṭibhaye bhikkhuniyā saddhiṃ saṃvidhāya ekaddhānamaggaṃ paṭipajjituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 181. Naquela época, muitos monges e bhikkhunīs estavam viajando por uma estrada de longa distância de Sāketa para Sāvatthī. Então, aquelas bhikkhunīs disseram àqueles monges: 'Nós também iremos junto com os nobres senhores.' 'Irmãs, não é apropriado viajar por uma estrada de longa distância por acordo mútuo com uma bhikkhunī. Ou vocês vão primeiro, ou nós iremos.' 'Veneráveis senhores, os nobres senhores são homens excelentes. Que os nobres senhores vão primeiro.' Então, enquanto aquelas bhikkhunīs viajavam atrás, no meio do caminho, ladrões as assaltaram e as violaram. Então, aquelas bhikkhunīs, tendo ido para Sāvatthī, relataram esse assunto às bhikkhunīs. As bhikkhunīs relataram esse assunto aos monges. Os monges relataram esse assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, nessa ocasião e nesse contexto, tendo proferido um discurso sobre o Dhamma, dirigiu-se aos monges: 'Monges, eu permito viajar por uma estrada de longa distância por acordo mútuo com uma bhikkhunī em uma estrada a ser percorrida com uma caravana, considerada suspeita e perigosa. E assim, monges, devem recitar este treinamento:' 182. ‘‘Yo pana bhikkhu bhikkhuniyā saddhiṃ saṃvidhāya ekaddhānamaggaṃ paṭipajjeyya, antamaso gāmantarampi, aññatra samayā, pācittiyaṃ. Tatthāyaṃ samayo [Pg.88]. Satthagamanīyo hoti maggo sāsaṅkasammato sappaṭibhayo – ayaṃ tattha samayo’’ti. 182. 'Se um monge, por acordo mútuo com uma bhikkhunī, viajar por uma estrada de longa distância, mesmo que seja apenas de uma aldeia para outra, exceto em uma ocasião apropriada, ele incorre em uma ofensa pācittiya. Aqui, esta é a ocasião apropriada: a estrada deve ser percorrida com uma caravana, considerada suspeita e perigosa — esta é, nesse caso, a ocasião apropriada.' 183. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 183. 'Aquele que': qualquer que seja... 'monge': ... neste sentido, o que se entende por monge é este. Bhikkhunī nāma ubhatosaṅghe upasampannā. Chamada de 'bhikkhunī' é aquela que foi ordenada por ambas as Comunidades. Saddhinti ekato. 'Com': junto. Saṃvidhāyāti – ‘‘gacchāma, bhagini, gacchāmāyya; gacchāmāyya, gacchāma, bhagini; ajja vā hiyyo vā pare vā gacchāmā’’ti saṃvidahati, āpatti dukkaṭassa. 'Por acordo': se ele faz um acordo dizendo: 'Vamos, irmã', 'Vamos, nobre senhor'; 'Vamos, nobre senhor', 'Vamos, irmã'; 'Vamos hoje, ou amanhã, ou depois de amanhã', há uma ofensa dukkaṭa. Antamaso gāmantarampīti kukkuṭasampāte gāme, gāmantare gāmantare āpatti pācittiyassa. Agāmake araññe, addhayojane addhayojane āpatti pācittiyassa. 'Mesmo que seja apenas de uma aldeia para outra': em uma aldeia onde as casas são tão próximas que um galo pode voar de uma para outra, a cada passagem de uma aldeia para outra há uma ofensa pācittiya. Em uma floresta sem aldeias, a cada meia yojana há uma ofensa pācittiya. Aññatra samayāti ṭhapetvā samayaṃ. 'Exceto em uma ocasião apropriada': excluindo a ocasião apropriada. Satthagamanīyo nāma maggo na sakkā hoti vinā satthena gantuṃ. Chamada de 'estrada a ser percorrida com uma caravana' é uma estrada pela qual não é possível ir sem uma caravana. Sāsaṅkaṃ nāma tasmiṃ magge corānaṃ niviṭṭhokāso dissati, bhuttokāso dissati, ṭhitokāso dissati, nisinnokāso dissati, nipannokāso dissati. Chamada de 'suspeita' é aquela estrada onde se veem locais de acampamento de ladrões, locais onde comeram, locais onde pararam, locais onde se sentaram ou locais onde se deitaram. Sappaṭibhayaṃ nāma tasmiṃ magge corehi manussā hatā dissanti, viluttā dissanti, ākoṭitā dissanti, sappaṭibhayaṃ gantvā appaṭibhayaṃ dassetvā uyyojetabbā – ‘‘gacchatha bhaginiyo’’ti. Chamada de 'perigosa' é aquela estrada onde se veem pessoas mortas por ladrões, pessoas roubadas ou pessoas espancadas. Tendo percorrido o trecho perigoso e alcançado o trecho seguro, elas devem ser dispensadas, dizendo: 'Podem ir, irmãs.' 184. Saṃvidahite saṃvidahitasaññī ekaddhānamaggaṃ paṭipajjati, antamaso gāmantarampi, aññatra samayā, āpatti pācittiyassa. Saṃvidahite vematiko ekaddhānamaggaṃ paṭipajjati, antamaso gāmantarampi, aññatra samayā, āpatti pācittiyassa. Saṃvidahite, asaṃvidahitasaññī ekaddhānamaggaṃ paṭipajjati, antamaso gāmantarampi, aññatra samayā, āpatti pācittiyassa. 184. Se, havendo um acordo, percebendo que há um acordo, ele viaja por uma estrada de longa distância, mesmo que seja apenas de uma aldeia para outra, exceto em uma ocasião apropriada, há uma ofensa pācittiya. Se, havendo um acordo, estando em dúvida, ele viaja por uma estrada de longa distância, mesmo que seja apenas de uma aldeia para outra, exceto em uma ocasião apropriada, há uma ofensa pācittiya. Se, havendo um acordo, percebendo que não há um acordo, ele viaja por uma estrada de longa distância, mesmo que seja apenas de uma aldeia para outra, exceto em uma ocasião apropriada, há uma ofensa pācittiya. Bhikkhu saṃvidahati bhikkhunī na saṃvidahati, āpatti dukkaṭassa. Asaṃvidahite saṃvidahitasaññī, āpatti dukkaṭassa. Asaṃvidahite vematiko, āpatti dukkaṭassa. Asaṃvidahite asaṃvidahitasaññī, anāpatti. Se o monge faz o acordo, mas a bhikkhunī não faz o acordo, há uma ofensa dukkaṭa. Se, não havendo acordo, ele percebe que há um acordo, há uma ofensa dukkaṭa. Se, não havendo acordo, ele está em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se, não havendo acordo, ele percebe que não há acordo, não há ofensa. 185. Anāpatti [Pg.89] samaye, asaṃvidahitvā gacchati, bhikkhunī saṃvidahati, bhikkhu na saṃvidahati, visaṅketena gacchanti, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. 185. Não há ofensa: na ocasião apropriada; se viaja sem ter feito acordo; se a bhikkhunī faz o acordo, mas o monge não faz o acordo; se viajam por um desencontro de planos; em caso de perigo; se ele é um louco; se ele é o primeiro transgressor. Saṃvidhānasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ sattamaṃ. O sétimo treinamento sobre viajar por acordo está concluído. 8. Nāvābhiruhanasikkhāpadaṃ 8. O treinamento sobre embarcar em um barco 186. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū bhikkhunīhi saddhiṃ saṃvidhāya ekaṃ nāvaṃ abhiruhanti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘yatheva mayaṃ sapajāpatikā nāvāya kīḷāma, evamevime samaṇā sakyaputtiyā bhikkhunīhi saddhiṃ saṃvidhāya nāvāya kīḷantī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū bhikkhunīhi saddhiṃ saṃvidhāya ekaṃ nāvaṃ abhiruhissantī’’ti…pe… ‘‘saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, bhikkhunīhi saddhiṃ saṃvidhāya ekaṃ nāvaṃ abhiruhathā’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, bhikkhunīhi saddhiṃ saṃvidhāya ekaṃ nāvaṃ abhiruhissatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 186. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele momento, os bhikkhus do grupo de seis, tendo feito um acordo com as bhikkhunīs, embarcaram em um mesmo barco. As pessoas criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Assim como nós nos divertimos em um barco com nossas esposas, da mesma forma estes ascetas filhos de Sakya, tendo feito um acordo com as bhikkhunīs, divertem-se em um barco!”. Os bhikkhus ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e murmurando. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem os bhikkhus do grupo de seis, tendo feito um acordo com as bhikkhunīs, embarcar em um mesmo barco?”. ... “É verdade, bhikkhus, que vós, tendo feito um acordo com as bhikkhunīs, embarcastes em um mesmo barco?”. “É verdade, Abençoado”. O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... “Como vós, homens tolos, tendo feito um acordo com as bhikkhunīs, pudestes embarcar em um mesmo barco? Homens tolos, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...”. E assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento: ‘‘Yo pana bhikkhu bhikkhuniyā saddhiṃ saṃvidhāya ekaṃ nāvaṃ abhiruheyya, uddhaṃgāminiṃ vā adhogāminiṃ vā, pācittiya’’nti. “Se algum bhikkhu, tendo feito um acordo com uma bhikkhunī, embarcar em um mesmo barco, seja subindo o rio ou descendo o rio, comete uma ofensa pācittiya.” Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. Assim, esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 187. Tena kho pana samayena sambahulā bhikkhū ca bhikkhuniyo ca sāketā sāvatthiṃ addhānamaggappaṭipannā honti. Antarāmagge nadī taritabbā hoti. Atha kho tā bhikkhuniyo te bhikkhū etadavocuṃ – ‘‘mayampi ayyehi saddhiṃ uttarissāmā’’ti. ‘‘Na, bhaginī, kappati bhikkhuniyā saddhiṃ saṃvidhāya ekaṃ nāvaṃ abhiruhituṃ; tumhe vā paṭhamaṃ uttaratha mayaṃ vā uttarissāmā’’ti[Pg.90]. ‘‘Ayyā, bhante, aggapurisā. Ayyāva paṭhamaṃ uttarantū’’ti. Atha kho tāsaṃ bhikkhunīnaṃ pacchā uttarantīnaṃ corā acchindiṃsu ca dūsesuñca. Atha kho tā bhikkhuniyo sāvatthiṃ gantvā bhikkhunīnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Bhikkhuniyo bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, tiriyaṃ taraṇāya bhikkhuniyā saddhiṃ saṃvidhāya ekaṃ nāvaṃ abhiruhituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 187. Naquela ocasião, muitos bhikkhus e bhikkhunīs estavam viajando pela estrada de Sāketa para Sāvatthī. No caminho, havia um rio que precisava ser atravessado. Então, aquelas bhikkhunīs disseram àqueles bhikkhus: “Nós também gostaríamos de atravessar junto com os veneráveis”. “Irmãs, não é permitido embarcar em um mesmo barco tendo feito um acordo com uma bhikkhunī. Ou vós atravessais primeiro, ou nós atravessaremos”. “Veneráveis senhores, os nobres são homens superiores. Que os nobres atravessem primeiro”. Então, enquanto aquelas bhikkhunīs atravessavam depois, ladrões as roubaram e as violaram. Aquelas bhikkhunīs, tendo ido para Sāvatthī, relataram esse ocorrido às bhikkhunīs. As bhikkhunīs relataram esse ocorrido aos bhikkhus. Os bhikkhus relataram esse ocorrido ao Abençoado. Então, o Abençoado, por esta razão, nesta ocasião, tendo proferido um discurso sobre o Dhamma, dirigiu-se aos bhikkhus: “Bhikkhus, eu permito embarcar em um mesmo barco, tendo feito um acordo com uma bhikkhunī, para fazer a travessia direta (de uma margem a outra). E assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento:” 188. ‘‘Yo pana bhikkhu bhikkhuniyā saddhiṃ saṃvidhāya ekaṃ nāvaṃ abhiruheyya uddhaṃgāminiṃ vā adhogāminiṃ vā, aññatra tiriyaṃ taraṇāya, pācittiya’’nti. 188. “Se algum bhikkhu, tendo feito um acordo com uma bhikkhunī, embarcar em um mesmo barco, seja subindo o rio ou descendo o rio, exceto para fazer a travessia direta, comete uma ofensa pācittiya.” 189. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 189. “Se algum”: quem quer que seja... “bhikkhu”: ... neste sentido, o que se entende por bhikkhu. Bhikkhunī nāma ubhatosaṅghe upasampannā. O que se chama de “bhikkhunī” é aquela que foi ordenada em ambas as Comunidades (Saṅghas). Saddhinti ekato. “Junto com” significa em conjunto. Saṃvidhāyāti ‘‘abhiruhāma, bhagini, abhiruhāmāyya; abhiruhāmāyya, abhiruhāma, bhagini; ajja vā hiyyo vā pare vā abhiruhāmā’’ti saṃvidahati āpatti dukkaṭassa. “Tendo feito um acordo”: se planeja: “Irmã, vamos embarcar; venerável senhor, vamos embarcar; venerável senhor, vamos embarcar; irmã, vamos embarcar; vamos embarcar hoje, ou amanhã, ou depois de amanhã”, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Bhikkhuniyā abhiruḷhe bhikkhu abhiruhati, āpatti pācittiyassa. Bhikkhumhi abhiruḷhe bhikkhunī abhiruhati, āpatti pācittiyassa. Ubho vā abhiruhanti, āpatti pācittiyassa. Se, tendo a bhikkhunī embarcado, o bhikkhu embarca, há uma ofensa pācittiya. Se, tendo o bhikkhu embarcado, a bhikkhunī embarca, há uma ofensa pācittiya. Ou se ambos embarcam juntos, há uma ofensa pācittiya. Uddhaṃgāmininti ujjavanikāya. “Subindo o rio” significa em um barco que sobe a correnteza. Adhogāmininti ojavanikāya. “Descendo o rio” significa em um barco que desce a correnteza. Aññatra tiriyaṃ taraṇāyāti ṭhapetvā tiriyaṃ taraṇaṃ. “Exceto para fazer a travessia direta” significa excluindo a travessia direta de uma margem a outra. Kukkuṭasampāte gāme, gāmantare gāmantare āpatti pācittiyassa. Agāmake araññe, aḍḍhayojane aḍḍhayojane āpatti pācittiyassa. Em uma aldeia onde as galinhas podem voar de casa em casa, a cada passagem de uma aldeia para outra, há uma ofensa pācittiya. Em uma floresta desabitada, a cada meia yojana, há uma ofensa pācittiya. 190. Saṃvidahite saṃvidahitasaññī ekaṃ nāvaṃ abhiruhati uddhaṃgāminiṃ vā adhogāminiṃ vā, aññatra tiriyaṃ taraṇāya, āpatti pācittiyassa. Saṃvidahite [Pg.91] vematiko ekaṃ nāvaṃ abhiruhati uddhaṃgāminiṃ vā adhogāminiṃ vā, aññatra tiriyaṃ taraṇāya, āpatti pācittiyassa. Saṃvidahite asaṃvidahitasaññī ekaṃ nāvaṃ abhiruhati uddhaṃgāminiṃ vā adhogāminiṃ vā, aññatra tiriyaṃ taraṇāya, āpatti pācittiyassa. 190. Se houve acordo, e ele percebe que houve acordo, e embarca em um mesmo barco subindo ou descendo o rio, exceto para fazer a travessia direta, há uma ofensa pācittiya. Se houve acordo, e ele tem dúvidas, e embarca em um mesmo barco subindo ou descendo o rio, exceto para fazer a travessia direta, há uma ofensa pācittiya. Se houve acordo, e ele percebe que não houve acordo, e embarca em um mesmo barco subindo ou descendo o rio, exceto para fazer a travessia direta, há uma ofensa pācittiya. Bhikkhu saṃvidahati, bhikkhunī na saṃvidahati, āpatti dukkaṭassa. Asaṃvidahite saṃvidahitasaññī, āpatti dukkaṭassa. Asaṃvidahite vematiko, āpatti dukkaṭassa. Asaṃvidahite, asaṃvidahitasaññī, anāpatti. Se o bhikkhu faz o acordo, mas a bhikkhunī não faz o acordo, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se não houve acordo, mas ele percebe que houve acordo, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se não houve acordo, mas ele tem dúvidas, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se não houve acordo, e ele percebe que não houve acordo, não há ofensa. 191. Anāpatti tiriyaṃ taraṇāya, asaṃvidahitvā abhiruhanti, bhikkhunī saṃvidahati, bhikkhu na saṃvidahati, visaṅketena abhiruhanti, āpadāsu ummattakassa, ādikammissāti. 191. Não há ofensa: se for para fazer a travessia direta; se embarcarem sem terem feito um acordo; se a bhikkhunī faz o acordo, mas o bhikkhu não faz o acordo; se embarcarem por um desencontro de planos; em caso de perigo; para um louco; para o iniciante. Nāvābhiruhanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ aṭṭhamaṃ. A oitava regra de treinamento sobre embarcar em barcos está concluída. 9. Paripācitasikkhāpadaṃ 9. A regra de treinamento sobre comida instigada (Paripācita) 192. Tena samayena buddho bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī aññatarassa kulassa kulūpikā hoti niccabhattikā. Tena ca gahapatinā therā bhikkhū nimantitā honti. Atha kho thullanandā bhikkhunī pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena taṃ kulaṃ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ gahapatiṃ etadavoca – ‘‘kimidaṃ, gahapati, pahūtaṃ khādanīyaṃ bhojanīyaṃ paṭiyatta’’nti? ‘‘Therā mayā, ayye, nimantitā’’ti. ‘‘Ke pana te, gahapati, therā’’ti? ‘‘Ayyo sāriputto ayyo mahāmoggallāno ayyo mahākaccāno ayyo mahākoṭṭhiko ayyo mahākappino ayyo mahācundo ayyo anuruddho ayyo revato ayyo upāli ayyo ānando ayyo rāhulo’’ti. ‘‘Kiṃ pana tvaṃ, gahapati, mahānāge tiṭṭhamāne ceṭake nimantesī’’ti? 192. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Rājagaha, no Bosque de Bambus, no local de alimentação dos esquilos. Naquele momento, a bhikkhunī Thullanandā era uma visitante frequente na casa de uma certa família e recebia refeições diárias dela. E por aquele chefe de família, os bhikkhus anciãos haviam sido convidados. Então, a bhikkhunī Thullanandā, tendo se vestido pela manhã, tomando sua tigela e manto, aproximou-se daquela família; tendo se aproximado, disse àquele chefe de família: “Por que, chefe de família, esta abundante comida, tanto mastigável quanto macia, foi preparada?”. “Venerável senhora, os anciãos foram convidados por mim”. “Mas quem, chefe de família, são esses anciãos?”. “O venerável Sāriputta, o venerável Mahāmoggallāna, o venerável Mahākaccāna, o venerável Mahākoṭṭhika, o venerável Mahākappina, o venerável Mahācunda, o venerável Anuruddha, o venerável Revata, o venerável Upāli, o venerável Ānanda, o venerável Rāhula”. “Mas por que, chefe de família, estando presentes os grandes nobres, tu convidas os pequenos servos?”. ‘‘Ke pana te, ayye, mahānāgā’’ti? ‘‘Ayyo devadatto ayyo kokāliko ayyo kaṭamodakatissako ayyo khaṇḍadeviyā putto [Pg.92] ayyo samuddadatto’’ti. Ayaṃ carahi thullanandāya bhikkhuniyā antarā kathā vippakatā, atha te therā bhikkhū pavisiṃsu. ‘‘Saccaṃ mahānāgā kho tayā, gahapati, nimantitā’’ti. ‘‘Idāneva kho tvaṃ, ayye, ceṭake akāsi; idāni mahānāge’’ti. Gharato ca nikkaḍḍhi, niccabhattañca pacchindi. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma devadatto jānaṃ bhikkhuniparipācitaṃ piṇḍapātaṃ bhuñjissatī’’ti…pe… ‘‘saccaṃ kira tvaṃ, devadatta, jānaṃ bhikkhuniparipācitaṃ piṇḍapātaṃ bhuñjasī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, jānaṃ bhikkhuniparipācitaṃ piṇḍapātaṃ bhuñjissasi. Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – “Mas quem, venerável senhora, são os teus grandes nobres?”. “O venerável Devadatta, o venerável Kokālika, o venerável Kaṭamodakatissaka, o venerável Khaṇḍadeviyāputta, o venerável Samuddadatta”. Enquanto esta conversa da bhikkhunī Thullanandā ainda estava inacabada, aqueles bhikkhus anciãos entraram. “É verdade, chefe de família, que os grandes nobres foram convidados por ti”. “Ainda há pouco, venerável senhora, tu os fizeste parecer pequenos servos, e agora os fazes parecer grandes nobres!”. E ele a expulsou de casa e cortou suas refeições diárias. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como pode Devadatta, sabendo disso, comer esmolas de comida instigadas por uma bhikkhunī?”. ... “É verdade, Devadatta, que tu, sabendo disso, comes esmolas de comida instigadas por uma bhikkhunī?”. “É verdade, Abençoado”. O Buda, o Abençoado, repreendeu-o... “Como tu, homem tolo, sabendo disso, pudeste comer esmolas de comida instigadas por uma bhikkhunī? Homem tolo, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...”. E assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento: ‘‘Yo pana bhikkhu jānaṃ bhikkhuniparipācitaṃ piṇḍapātaṃ bhuñjeyya, pācittiya’’nti. “Se algum bhikkhu, sabendo disso, comer esmolas de comida instigadas por uma bhikkhunī, comete uma ofensa pācittiya.” Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. Assim, esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 193. Tena kho pana samayena aññataro bhikkhu rājagahā pabbajito ñātikulaṃ agamāsi. Manussā – ‘‘cirassampi bhadanto āgato’’ti sakkaccaṃ bhattaṃ akaṃsu. Tassa kulassa kulūpikā bhikkhunī te manusse etadavoca – ‘‘dethayyassa, āvuso, bhatta’’nti. Atha kho so bhikkhu – ‘‘bhagavatā paṭikkhittaṃ jānaṃ bhikkhuniparipācitaṃ piṇḍapātaṃ bhuñjitu’’nti kukkuccāyanto na paṭiggahesi. Nāsakkhi piṇḍāya carituṃ, chinnabhatto ahosi. Atha kho so bhikkhu ārāmaṃ gantvā bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, pubbe gihisamārambhe jānaṃ bhikkhuniparipācitaṃ piṇḍapātaṃ bhuñjituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 193. Naquela ocasião, um certo bhikkhu que havia se ordenado em Rājagaha foi visitar sua família de parentes. As pessoas, pensando: “Depois de muito tempo, o venerável senhor veio”, prepararam respeitosamente uma refeição. Uma bhikkhunī que era visitante frequente daquela família disse àquelas pessoas: “Senhores, dai comida ao venerável”. Então, aquele bhikkhu, pensando: “Foi proibido pelo Abençoado comer esmolas de comida instigadas por uma bhikkhunī, sabendo disso”, hesitando por escrúpulo, não a aceitou. Ele não pôde sair para esmolas e ficou sem comer. Então, aquele bhikkhu, tendo ido ao mosteiro, relatou esse ocorrido aos bhikkhus. Os bhikkhus relataram esse ocorrido ao Abençoado. Então, o Abençoado, por esta razão, nesta ocasião, tendo proferido um discurso sobre o Dhamma, dirigiu-se aos bhikkhus: “Bhikkhus, eu permito comer esmolas de comida instigadas por uma bhikkhunī, sabendo disso, se a preparação dos leigos tiver sido iniciada previamente. E assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento:” 194. ‘‘Yo pana bhikkhu jānaṃ bhikkhuniparipācitaṃ piṇḍapātaṃ bhuñjeyya, aññatra pubbe gihisamārambhā, pācittiya’’nti. 194. “Se algum bhikkhu, sabendo disso, comer esmolas de comida instigadas por uma bhikkhunī, exceto se a preparação dos leigos tiver sido iniciada previamente, comete uma ofensa pācittiya.” 195. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 195. “Se algum”: quem quer que seja... “bhikkhu”: ... neste sentido, o que se entende por bhikkhu. Jānāti [Pg.93] nāma sāmaṃ vā jānāti aññe vā tassa ārocenti sā vā āroceti. “Saber” significa: ou ele mesmo sabe, ou outros lhe dizem, ou ela mesma lhe diz. Bhikkhunī nāma ubhatosaṅghe upasampannā. O que se chama de “bhikkhunī” é aquela que foi ordenada em ambas as Comunidades (Saṅghas). Paripāceti nāma pubbe adātukāmānaṃ akattukāmānaṃ – ‘‘ayyo bhāṇako, ayyo bahussuto, ayyo suttantiko, ayyo vinayadharo, ayyo dhammakathiko, detha ayyassa, karotha ayyassā’’ti esā paripāceti nāma. “Instigar” significa: para aqueles que antes não queriam dar ou não queriam preparar, ela diz: “O venerável é um recitador, o venerável é muito instruído, o venerável é um conhecedor dos Suttas, o venerável é um conhecedor do Vinaya, o venerável é um pregador do Dhamma; dai ao venerável, preparai para o venerável”. Isso é o que se chama de “instigar”. Piṇḍapāto nāma pañcannaṃ bhojanānaṃ aññataraṃ bhojanaṃ. O que se chama de “esmolas de comida” é qualquer um dos cinco tipos de alimentos básicos. Aññatra pubbe gihisamārambhāti ṭhapetvā gihisamārambhaṃ. “Exceto se a preparação dos leigos tiver sido iniciada previamente” significa excluindo a preparação iniciada pelos leigos. Gihisamārambho nāma ñātakā vā honti pavāritā vā pakatipaṭiyattaṃ vā. O que se chama de “preparação dos leigos” refere-se a quando são parentes, ou pessoas que fizeram um convite, ou quando a comida já estava habitualmente preparada. Aññatra pubbe gihisamārambhā bhuñjissāmīti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre, āpatti pācittiyassa. Se, exceto quando a preparação dos leigos foi iniciada previamente, ele aceita a comida pensando “vou comer”, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). A cada gole que engole, há uma ofensa pācittiya. 196. Paripācite paripācitasaññī bhuñjati, aññatra pubbe gihisamārambhā, āpatti pācittiyassa. Paripācite vematiko bhuñjati, aññatra pubbe gihisamārambhā, āpatti dukkaṭassa. Paripācite aparipācitasaññī bhuñjati, aññatra pubbe gihisamārambhā, anāpatti. Ekatoupasampannāya paripācitaṃ bhuñjati, aññatra pubbe gihisamārambhā, āpatti dukkaṭassa. Aparipācite paripācitasaññī, āpatti dukkaṭassa. Aparipācitte vematiko, āpatti dukkaṭassa. Aparipācite aparipācitasaññī, anāpatti. 196. Se foi instigado, e ele percebe que foi instigado, e come, exceto quando a preparação dos leigos foi iniciada previamente, há uma ofensa pācittiya. Se foi instigado, e ele tem dúvidas, e come, exceto quando a preparação dos leigos foi iniciada previamente, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se foi instigado, e ele percebe que não foi instigado, e come, exceto quando a preparação dos leigos foi iniciada previamente, não há ofensa. Se ele come o que foi instigado por uma bhikkhunī ordenada por apenas um dos lados, exceto quando a preparação dos leigos foi iniciada previamente, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se não foi instigado, mas ele percebe que foi instigado, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se não foi instigado, mas ele tem dúvidas, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se não foi instigado, e ele percebe que não foi instigado, não há ofensa. 197. Anāpatti pubbe gihisamārambhe, sikkhamānā paripāceti, sāmaṇerī paripāceti, pañca bhojanāni ṭhapetvā sabbattha anāpatti, ummattakassa, ādikammikassāti. 197. Não há ofensa: se a preparação dos leigos foi iniciada previamente; se uma sikkhamānā instiga; se uma noviça (sāmaṇerī) instiga; excluindo os cinco tipos de alimentos básicos, em relação a todas as outras coisas comestíveis; para um louco; para o iniciante. Paripācitasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ navamaṃ. A nona regra de treinamento sobre comida instigada está concluída. 10. Rahonisajjasikkhāpadaṃ 10. A regra de treinamento sobre sentar-se em segredo (Rahonisajja) 198. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmato udāyissa [Pg.94] purāṇadutiyikā bhikkhunīsu pabbajitā hoti. Sā āyasmato udāyissa santike abhikkhaṇaṃ āgacchati, āyasmāpi udāyī tassā bhikkhuniyā santike abhikkhaṇaṃ gacchati. Tena kho pana samayena āyasmā udāyī tassā bhikkhuniyā saddhiṃ eko ekāya raho nisajjaṃ kappesi. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma āyasmā udāyī bhikkhuniyā saddhiṃ eko ekāya raho nisajjaṃ kappessatī’’ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, udāyi, bhikkhuniyā saddhiṃ eko ekāya raho nisajjaṃ kappesīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, bhikkhuniyā saddhiṃ eko ekāya raho nisajjaṃ kappessasi! Netaṃ, moghapurisa appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 198. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, residia em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquela época, a ex-esposa do venerável Udayi havia se ordenado entre as bhikkhunis. Ela costumava visitar frequentemente o venerável Udayi, e o venerável Udayi também costumava visitar frequentemente aquela bhikkhuni. Naquele tempo, o venerável Udayi sentou-se a sós, um com o outro, em um lugar privado. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam: “Como pode o venerável Udayi sentar-se a sós, um com o outro, em um lugar privado com uma bhikkhuni?”... “É verdade, Udayi, que você se sentou a sós, um com o outro, em um lugar privado com uma bhikkhuni?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-o... “Como, homem tolo, você pôde sentar-se a sós, um com o outro, em um lugar privado com uma bhikkhuni! Homem tolo, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...” E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento: 199. ‘‘Yo pana bhikkhu bhikkhuniyā saddhiṃ eko ekāya raho nisajjaṃ kappeyya, pācittiya’’nti. 199. “Se um bhikkhu se sentar a sós, um com o outro, em um lugar privado com uma bhikkhuni, isso é um caso de pācittiya.” 200. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 200. “Se um...”: quem quer que seja... “Bhikkhu”: ... neste sentido, este é o bhikkhu pretendido. Bhikkhunī nāma ubhatosaṅghe upasampannā. “Bhikkhuni”: aquela que foi ordenada em ambas as Comunidades (Sanghas). Saddhinti ekato. “Com”: junto com. Eko ekāyāti bhikkhu ceva hoti bhikkhunī ca. “A sós, um com o outro”: há apenas o bhikkhu e a bhikkhuni. Raho nāma cakkhussa raho sotassa raho. Cakkhussa raho nāma na sakkā hoti akkhiṃ vā nikhaṇīyamāne bhamukaṃ vā ukkhipīyamāne sīsaṃ vā ukkhipīyamāne passituṃ. Sotassa raho nāma na sakkā hoti pakatikathā sotuṃ. “Lugar privado”: privado para os olhos, privado para os ouvidos. Privado para os olhos significa que não é possível vê-los mesmo se alguém piscar os olhos, levantar as sobrancelhas ou erguer a cabeça. Privado para os ouvidos significa que não é possível ouvir uma conversa normal. Nisajjaṃ kappeyyāti bhikkhuniyā nisinnāya bhikkhu upanisinno vā hoti upanipanno vā, āpatti pācittiyassa. “Se sentar”: se a bhikkhuni estiver sentada e o bhikkhu se sentar perto ou se deitar perto, há uma ofensa de pācittiya. Bhikkhu nisinne bhikkhunī upanisinnā vā hoti upanipannā vā, āpatti pācittiyassa. Ubho vā nisinnā honti ubho vā nipannā, āpatti pācittiyassa. Se o bhikkhu estiver sentado e a bhikkhuni se sentar perto ou se deitar perto, há uma ofensa de pācittiya. Ou se ambos estiverem sentados ou ambos deitados, há uma ofensa de pācittiya. 201. Raho [Pg.95] rahosaññī eko ekāya nisajjaṃ kappeti, āpatti pācittiyassa. Raho vematiko eko ekāya nisajjaṃ kappeti, āpatti pācittiyassa. Raho arahosaññī eko ekāya nisajjaṃ kappeti, āpatti pācittiyassa. 201. Se for um lugar privado e ele perceber como privado, e se sentar a sós, um com o outro, há uma ofensa de pācittiya. Se for um lugar privado e ele estiver em dúvida, e se sentar a sós, um com o outro, há uma ofensa de pācittiya. Se for um lugar privado e ele perceber como não privado, e se sentar a sós, um com o outro, há uma ofensa de pācittiya. Araho rahosaññī, āpatti dukkaṭassa. Araho vematiko, āpatti dukkaṭassa. Araho arahosaññī, anāpatti. Se não for um lugar privado e ele perceber como privado, há uma ofensa de dukkaṭa. Se não for um lugar privado e ele estiver em dúvida, há uma ofensa de dukkaṭa. Se não for um lugar privado e ele perceber como não privado, não há ofensa. 202. Anāpatti yo koci viññū dutiyo hoti, tiṭṭhati na nisīdati, arahopekkho, aññavihito nisīdati, ummattakassa, ādikammikassāti. 202. Não há ofensa: se houver uma segunda pessoa que seja inteligente e madura; se ele ficar de pé e não se sentar; se ele não estiver buscando privacidade; se ele se sentar com a mente focada em outra coisa; se ele for louco; se ele for o primeiro transgressor. Rahonisajjasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ dasamaṃ. A décima regra de treinamento sobre sentar-se em privado está concluída. Ovādavaggo tatiyo. O terceiro capítulo sobre a exortação está concluído. Tassuddānaṃ – O sumário deste capítulo é o seguinte: Asammataatthaṅgatū, passayāmisadānena; Sibbati addhānaṃ nāvaṃ bhuñjeyya, eko ekāya te dasāti. Não autorizado, após o pôr do sol, no alojamento das bhikkhunis, por causa de ganhos materiais, dar mantos, costurar mantos, viajar juntos por uma estrada, embarcar em um barco por acordo mútuo, comer comida preparada por uma bhikkhuni, e sentar-se a sós, um com o outro — estas são as dez regras. 4. Bhojanavaggo 4. Capítulo sobre a Alimentação 1. Āvasathapiṇḍasikkhāpadaṃ 1. A regra de treinamento sobre a refeição em uma hospedaria pública 203. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena sāvatthiyā avidūre aññatarassa pūgassa āvasathapiṇḍo paññatto hoti. Chabbaggiyā bhikkhū pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṃ piṇḍāya pavisitvā piṇḍaṃ alabhamānā āvasathaṃ agamaṃsu. Manussā – ‘‘cirassampi bhadantā āgatā’’ti te sakkaccaṃ parivisiṃsu. Atha kho chabbaggiyā bhikkhū dutiyampi divasaṃ…pe… tatiyampi divasaṃ pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṃ piṇḍāya pavisitvā piṇḍaṃ alabhamānā āvasathaṃ gantvā bhuñjiṃsu. Atha kho chabbaggiyānaṃ bhikkhūnaṃ etadahosi – ‘‘kiṃ mayaṃ karissāma ārāmaṃ gantvā! Hiyyopi idheva āgantabbaṃ bhavissatī’’ti, tattheva anuvasitvā anuvasitvā āvasathapiṇḍaṃ bhuñjanti. Titthiyā apasakkanti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma [Pg.96] samaṇā sakyaputtiyā anuvasitvā anuvasitvā āvasathapiṇḍaṃ bhuñjissanti! Nayimesaññeva āvasathapiṇḍo paññatto; sabbesaññeva āvasathapiṇḍo paññatto’’ti. 203. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, residia em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquela época, não muito longe de Savatthi, uma refeição em uma hospedaria pública havia sido estabelecida por uma certa associação. Os bhikkhus do grupo de seis, tendo se vestido pela manhã e tomado suas tigelas e mantos, entraram em Savatthi para esmolar comida. Não conseguindo obter esmolas, foram à hospedaria pública. As pessoas disseram: “Finalmente os veneráveis senhores vieram!”, e os serviram com respeito. Então, os bhikkhus do grupo de seis, no segundo dia... e no terceiro dia, tendo se vestido pela manhã e tomado suas tigelas e mantos, entraram em Savatthi para esmolar comida. Não conseguindo obter esmolas, foram à hospedaria pública e comeram. Então, os bhikkhus do grupo de seis pensaram: “O que faremos voltando ao mosteiro? Amanhã também teremos que vir aqui.” Assim, permanecendo ali dia após dia, comiam a refeição da hospedaria pública. Os ascetas de outras seitas se retiravam. As pessoas queixavam-se, criticavam e espalhavam: “Como podem os ascetas seguidores do filho dos Sakyas permanecer dia após dia e comer a refeição da hospedaria pública? A refeição da hospedaria pública não foi estabelecida apenas para eles; foi estabelecida para todos!” Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū anuvasitvā anuvasitvā āvasathapiṇḍaṃ bhuñjissantīti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, anuvasitvā anuvasitvā āvasathapiṇḍaṃ bhuñjathāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, anuvasitvā anuvasitvā āvasathapiṇḍaṃ bhuñjissatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Os bhikkhus ouviram aquelas pessoas queixando-se, criticando e espalhando. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam: “Como podem os bhikkhus do grupo de seis permanecer dia após dia e comer a refeição da hospedaria pública?”... “É verdade, bhikkhus, que vocês permanecem dia após dia e comem a refeição da hospedaria pública?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... “Como, homens tolos, vocês puderam permanecer dia após dia e comer a refeição da hospedaria pública! Homens tolos, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...” E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento: ‘‘Eko āvasathapiṇḍo bhuñjitabbo. Tato ce uttariṃ bhuñjeyya, pācittiya’’nti. “Uma única refeição em uma hospedaria pública deve ser consumida. Se alguém comer além disso, isso é um caso de pācittiya.” Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 204. Tena kho pana samayena āyasmā sāriputto kosalesu janapade sāvatthiṃ gacchanto yena aññataro āvasatho tenupasaṅkami. Manussā – ‘‘cirassampi thero āgato’’ti sakkaccaṃ parivisiṃsu. Atha kho āyasmato sāriputtassa bhuttāvissa kharo ābādho uppajji, nāsakkhi tamhā āvasathā pakkamituṃ. Atha kho te manussā dutiyampi divasaṃ āyasmantaṃ sāriputtaṃ etadavocuṃ – ‘‘bhuñjatha, bhante’’ti. Atha kho āyasmā sāriputto – ‘‘bhagavatā paṭikkhittaṃ anuvasitvā anuvasitvā āvasathapiṇḍaṃ bhuñjitu’’nti kukkuccāyanto na paṭiggahesi; chinnabhatto ahosi. Atha kho āyasmā sāriputto sāvatthiṃ gantvā bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, gilānena bhikkhunā anuvasitvā anuvasitvā āvasathapiṇḍaṃ bhuñjituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 204. Naquele tempo, o venerável Sariputta, viajando pelo país de Kosala em direção a Savatthi, aproximou-se de uma certa hospedaria pública. As pessoas disseram: “Finalmente o ancião veio!”, e o serviram com respeito. Então, após comer, o venerável Sariputta teve uma forte enfermidade e não pôde partir daquela hospedaria pública. No segundo dia, aquelas pessoas disseram ao venerável Sariputta: “Coma, venerável senhor.” Mas o venerável Sariputta, pensando: “O Abençoado proibiu comer a refeição da hospedaria pública permanecendo dia após dia”, hesitou por escrúpulo e não aceitou; ele ficou sem comer. Então, o venerável Sariputta, tendo ido a Savatthi, relatou esse assunto aos bhikkhus. Os bhikkhus relataram esse assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, em relação a este assunto e nesta ocasião, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos bhikkhus: “Bhikkhus, eu permito que um bhikkhu doente permaneça dia após dia e coma a refeição da hospedaria pública. E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento:” 205. ‘‘Agilānena bhikkhunā eko āvasathapiṇḍo bhuñjitabbo. Tato ce uttari bhuñjeyya, pācittiya’’nti. 205. “Um bhikkhu que não esteja doente deve consumir uma única refeição em uma hospedaria pública. Se ele comer além disso, isso é um caso de pācittiya.” 206. Agilāno [Pg.97] nāma sakkoti tamhā āvasathā pakkamituṃ. 206. “Aquele que não está doente”: aquele que é capaz de partir daquela hospedaria pública. Gilāno nāma na sakkoti tamhā āvasathā pakkamituṃ. “Aquele que está doente”: aquele que não é capaz de partir daquela hospedaria pública. Āvasathapiṇḍo nāma pañcannaṃ bhojanānaṃ aññataraṃ bhojanaṃ – sālāya vā maṇḍape vā rukkhamūle vā ajjhokāse vā anodissa yāvadattho paññatto hoti. Agilānena bhikkhunā sakiṃ bhuñjitabbo. Tato ce uttari ‘bhuñjissāmī’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti pācittiyassa. “Refeição em uma hospedaria pública”: qualquer um dos cinco tipos de alimentos nutritivos que é oferecido em um salão, em um pavilhão, sob uma árvore ou ao ar livre, sem ser destinado a ninguém em particular, e tanto quanto se queira. Um bhikkhu que não esteja doente deve comer apenas uma vez. Se, além disso, ele aceitar comida pensando ‘vou comer’, há uma ofensa de dukkaṭa. A cada bocado que ele engolir, há uma ofensa de pācittiya. 207. Agilāno agilānasaññī tatuttari āvasathapiṇḍaṃ bhuñjati, āpatti pācittiyassa. Agilāno vematiko tatuttari āvasathapiṇḍaṃ bhuñjati, āpatti pācittiyassa. Agilāno gilānasaññī tatuttariṃ āvasathapiṇḍaṃ bhuñjati, āpatti pācittiyassa. 207. Se ele não estiver doente e perceber que não está doente, e comer além disso a refeição da hospedaria pública, há uma ofensa de pācittiya. Se ele não estiver doente e estiver em dúvida, e comer além disso a refeição da hospedaria pública, há uma ofensa de pācittiya. Se ele não estiver doente e perceber que está doente, e comer além disso a refeição da hospedaria pública, há uma ofensa de pācittiya. Gilāno agilānasaññī, āpatti dukkaṭassa. Gilāno vematiko āpatti dukkaṭassa. Gilāno gilānasaññī, anāpatti. Se ele estiver doente e perceber que não está doente, há uma ofensa de dukkaṭa. Se ele estiver doente e estiver em dúvida, há uma ofensa de dukkaṭa. Se ele estiver doente e perceber que está doente, não há ofensa. 208. Anāpatti gilānassa, agilāno sakiṃ bhuñjati, gacchanto, vā āgacchanto vā bhuñjati, sāmikā nimantetvā bhojenti, odissa paññatto hoti, na yāvadattho paññatto hoti, pañca bhojanāni ṭhapetvā sabbattha anāpatti, ummattakassa, ādikammikassāti. 208. Não há ofensa: se ele estiver doente; se, não estando doente, comer apenas uma vez; se comer enquanto está indo ou vindo; se os proprietários o convidarem e o servirem; se a refeição for destinada especificamente a ele; se não for oferecida tanto quanto se queira; em relação a qualquer alimento que não sejam os cinco tipos de alimentos nutritivos; se ele for louco; se ele for o primeiro transgressor. Āvasathapiṇḍasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ paṭhamaṃ. A primeira regra de treinamento sobre a refeição em uma hospedaria pública está concluída. 2. Gaṇabhojanasikkhāpadaṃ 2. A regra de treinamento sobre comer em grupo (gaṇabhojana) 209. Tena samayena buddho bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe. Tena kho pana samayena devadatto parihīnalābhasakkāro sapariso kulesu viññāpetvā viññāpetvā bhuñjati. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma samaṇā sakyaputtiyā kulesu viññāpetvā viññāpetvā bhuñjissanti! Kassa sampannaṃ na manāpaṃ, kassa sāduṃ na ruccatī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti [Pg.98] khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma devadatto sapariso kulesu viññāpetvā viññāpetvā bhuñjissatī’’ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, devadatta, sapariso kulesu viññāpetvā viññāpetvā bhuñjasīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, sapariso kulesu viññāpetvā viññāpetvā bhuñjissasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 209. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, residia em Rajagaha, no Bosque de Bambu, no local de alimentação dos esquilos. Naquela época, Devadatta, tendo perdido seus ganhos e honras, comia junto com seu grupo pedindo de família em família. As pessoas queixavam-se, criticavam e espalhavam: “Como podem os ascetas seguidores do filho dos Sakyas comer pedindo de família em família? Quem não gostaria de uma comida excelente? Quem não apreciaria uma comida saborosa?” Os bhikkhus ouviram aquelas pessoas queixando-se, criticando e espalhando. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam: “Como pode Devadatta, junto com seu grupo, comer pedindo de família em família?”... “É verdade, Devadatta, que você, junto com seu grupo, come pedindo de família em família?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-o... “Como, homem tolo, você pôde, junto com seu grupo, comer pedindo de família em família! Homem tolo, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...” E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento: ‘‘Gaṇabhojane pācittiya’’nti. “Comer em grupo (gaṇabhojana) é um caso de pācittiya.” Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 210. Tena kho pana samayena manussā gilāne bhikkhū bhattena nimantenti. Bhikkhū kukkuccāyantā nādhivāsenti – ‘‘paṭikkhittaṃ bhagavatā gaṇabhojana’’nti. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, gilānena bhikkhunā gaṇabhojanaṃ bhuñjituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 210. Naquele tempo, as pessoas convidavam bhikkhus doentes para refeições. Os bhikkhus, hesitando por escrúpulo, não aceitavam, pensando: “O comer em grupo foi proibido pelo Abençoado.” Eles relataram esse assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, em relação a este assunto e nesta ocasião, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos bhikkhus: “Bhikkhus, eu permito que um bhikkhu doente coma em grupo. E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento:” ‘‘Gaṇabhojane, aññatra samayā, pācittiyaṃ. Tatthāyaṃ samayo. Gilānasamayo – ayaṃ tattha samayo’’ti. “Comer em grupo, exceto em uma ocasião permitida, é um caso de pācittiya. Aqui, esta é a ocasião permitida: a ocasião de doença — esta é a ocasião permitida.” Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 211. Tena kho pana samayena manussā cīvaradānasamaye sacīvarabhattaṃ paṭiyādetvā bhikkhū nimantenti – ‘‘bhojetvā cīvarena acchādessāmā’’ti. Bhikkhū kukkuccāyantā nādhivāsenti – ‘‘paṭikkhittaṃ bhagavatā gaṇabhojana’’nti. Cīvaraṃ parittaṃ uppajjati. Bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, cīvaradānasamaye gaṇabhojanaṃ bhuñjituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 211. Naquele tempo, na época de doação de mantos, as pessoas preparavam uma refeição junto com a oferta de mantos e convidavam os bhikkhus, dizendo: “Nós os alimentaremos e depois os vestiremos com mantos.” Os bhikkhus, hesitando por escrúpulo, não aceitavam, pensando: “O comer em grupo foi proibido pelo Abençoado.” Com isso, poucos mantos eram obtidos. Os bhikkhus relataram esse assunto ao Abençoado... “Bhikkhus, eu permito comer em grupo na época de doação de mantos. E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento:” ‘‘Gaṇabhojane, aññatra samayā, pācittiyaṃ. Tatthāyaṃ samayo. Gilānasamayo, cīvaradānasamayo – ayaṃ tattha samayo’’ti. “Comer em grupo, exceto em uma ocasião permitida, é um caso de pācittiya. Aqui, esta é a ocasião permitida: a ocasião de doença, a ocasião de doação de mantos — esta é a ocasião permitida.” Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 212. Tena kho pana samayena manussā cīvarakārake bhikkhū bhattena nimantenti. Bhikkhū kukkuccāyantā nādhivāsenti – ‘‘paṭikkhittaṃ bhagavatā gaṇabhojana’’nti[Pg.99]. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, cīvarakārasamaye gaṇabhojanaṃ bhuñjituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 212. Naquela época, as pessoas convidavam os bhikkhus que confeccionavam mantos para uma refeição. Os bhikkhus, hesitando por escrúpulos, não aceitavam, pensando: 'A refeição em grupo foi proibida pelo Abençoado'. Eles relataram esse assunto ao Abençoado... 'Monjes, eu permito comer uma refeição em grupo na ocasião da confecção de mantos. E assim, monjes, deveis recitar esta regra de treinamento:' ‘‘Gaṇabhojane, aññatra samayā, pācittiyaṃ. Tatthāyaṃ samayo. Gilānasamayo, cīvaradānasamayo, cīvarakārasamayo – ayaṃ tattha samayo’’ti. 'Comer uma refeição em grupo, exceto em uma ocasião adequada, é uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Nisto, estas são as ocasiões adequadas: a ocasião de doença, a ocasião de doação de mantos, a ocasião de confecção de mantos — estas são as ocasiões adequadas.' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. Assim, esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 213. Tena kho pana samayena bhikkhū manussehi saddhiṃ addhānaṃ gacchanti. Atha kho te bhikkhū te manusse etadavocuṃ – ‘‘muhuttaṃ, āvuso, āgametha; piṇḍāya carissāmā’’ti. Te evamāhaṃsu – ‘‘idheva, bhante, bhuñjathā’’ti. Bhikkhū kukkuccāyantā na paṭiggaṇhanti – ‘‘paṭikkhittaṃ bhagavatā gaṇabhojana’’nti. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, addhānagamanasamaye gaṇabhojanaṃ bhuñjituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 213. Naquela época, os bhikkhus viajavam por uma estrada longa junto com algumas pessoas. Então, aqueles bhikkhus disseram àquelas pessoas: 'Esperem um momento, amigos; iremos esmolar por comida.' Elas disseram: 'Comam aqui mesmo, veneráveis senhores.' Os bhikkhus, hesitando por escrúpulos, não aceitaram, pensando: 'A refeição em grupo foi proibida pelo Abençoado'. Eles relataram esse assunto ao Abençoado... 'Monjes, eu permito comer uma refeição em grupo na ocasião de uma viagem por uma estrada longa. E assim, monjes, deveis recitar esta regra de treinamento:' ‘‘Gaṇabhojane, aññatra samayā, pācittiyaṃ. Tatthāyaṃ samayo. Gilānasamayo, cīvaradānasamayo, cīvarakārasamayo, addhānagamanasamayo – ayaṃ tattha samayo’’ti. 'Comer uma refeição em grupo, exceto em uma ocasião adequada, é uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Nisto, estas são as ocasiões adequadas: a ocasião de doença, a ocasião de doação de mantos, a ocasião de confecção de mantos, a ocasião de uma viagem por uma estrada longa — estas são as ocasiões adequadas.' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. Assim, esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 214. Tena kho pana samayena bhikkhū manussehi saddhiṃ nāvāya gacchanti. Atha kho te bhikkhū te manusse etadavocuṃ – ‘‘muhuttaṃ, āvuso, tīraṃ upanetha; piṇḍāya carissāmā’’ti. Te evamāhaṃsu – ‘‘idheva, bhante, bhuñjathā’’ti. Bhikkhū kukkuccāyantā na paṭiggaṇhanti – ‘‘paṭikkhittaṃ bhagavatā gaṇabhojana’’nti. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, nāvābhiruhanasamaye gaṇabhojanaṃ bhuñjituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 214. Naquela época, os bhikkhus viajavam de barco junto com algumas pessoas. Então, aqueles bhikkhus disseram àquelas pessoas: 'Aproximem-se da margem por um momento, amigos; iremos esmolar por comida.' Elas disseram: 'Comam aqui mesmo, veneráveis senhores.' Os bhikkhus, hesitando por escrúpulos, não aceitaram, pensando: 'A refeição em grupo foi proibida pelo Abençoado'. Eles relataram esse assunto ao Abençoado... 'Monjes, eu permito comer uma refeição em grupo na ocasião de embarcar em um barco. E assim, monjes, deveis recitar esta regra de treinamento:' ‘‘Gaṇabhojane, aññatra samayā, pācittiyaṃ. Tatthāyaṃ samayo. Gilānasamayo, cīvaradānasamayo, cīvarakārasamayo, addhānagamanasamayo, nāvābhiruhanasamayo – ayaṃ tattha samayo’’ti. 'Comer uma refeição em grupo, exceto em uma ocasião adequada, é uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Nisto, estas são as ocasiões adequadas: a ocasião de doença, a ocasião de doação de mantos, a ocasião de confecção de mantos, a ocasião de uma viagem por uma estrada longa, a ocasião de embarcar em um barco — estas são as ocasiões adequadas.' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. Assim, esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 215. Tena [Pg.100]0 kho pana samayena disāsu vassaṃvuṭṭhā bhikkhū rājagahaṃ āgacchanti bhagavantaṃ dassanāya. Manussā nānāverajjake bhikkhū passitvā bhattena nimantenti. Bhikkhū kukkuccāyantā nādhivāsenti – ‘‘paṭikkhittaṃ bhagavatā gaṇabhojana’’nti. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, mahāsamaye gaṇabhojanaṃ bhuñjituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 215. Naquela época, os bhikkhus que haviam passado o retiro das chuvas em várias regiões foram a Rājagaha para ver o Abençoado. As pessoas, ao verem os bhikkhus vindos de diferentes reinos, convidaram-nos para uma refeição. Os bhikkhus, hesitando por escrúpulos, não aceitavam, pensando: 'A refeição em grupo foi proibida pelo Abençoado'. Eles relataram esse assunto ao Abençoado... 'Monjes, eu permito comer uma refeição em grupo na ocasião de uma grande assembleia. E assim, monjes, deveis recitar esta regra de treinamento:' ‘‘Gaṇabhojane, aññatra samayā, pācittiyaṃ. Tatthāyaṃ samayo. Gilānasamayo, cīvaradānasamayo, cīvarakārasamayo, addhānagamanasamayo, nāvābhiruhanasamayo, mahāsamayo – ayaṃ tattha samayo’’ti. 'Comer uma refeição em grupo, exceto em uma ocasião adequada, é uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Nisto, estas são as ocasiões adequadas: a ocasião de doença, a ocasião de doação de mantos, a ocasião de confecção de mantos, a ocasião de uma viagem por uma estrada longa, a ocasião de embarcar em um barco, a ocasião de uma grande assembleia — estas são as ocasiões adequadas.' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. Assim, esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 216. Tena kho pana samayena rañño māgadhassa seniyassa bimbisārassa ñātisālohito ājīvakesu pabbajito hoti. Atha kho so ājīvako yena rājā māgadho seniyo bimbisāro tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā rājānaṃ māgadhaṃ seniyaṃ bimbisāraṃ etadavoca – ‘‘icchāmahaṃ, mahārāja, sabbapāsaṇḍikabhattaṃ kātu’’nti. ‘‘Sace tvaṃ, bhante, buddhappamukhaṃ bhikkhusaṅghaṃ paṭhamaṃ bhojeyyāsi’’. ‘‘Evaṃ kareyyāmī’’ti. Atha kho so ājīvako bhikkhūnaṃ santike dūtaṃ pāhesi – ‘‘adhivāsentu me bhikkhū svātanāya bhatta’’nti. Bhikkhū kukkuccāyantā nādhivāsenti – ‘‘paṭikkhittaṃ bhagavatā gaṇabhojana’’nti. Atha kho so ājīvako yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavatā saddhiṃ sammodi, sammodanīyaṃ kathaṃ sāraṇīyaṃ vītisāretvā ekamantaṃ aṭṭhāsi. Ekamantaṃ ṭhito kho so ājīvako bhagavantaṃ etadavoca – ‘‘bhavampi gotamo pabbajito, ahampi pabbajito; arahati pabbajito pabbajitassa piṇḍaṃ paṭiggahetuṃ. Adhivāsetu me bhavaṃ gotamo svātanāya bhattaṃ saddhiṃ bhikkhusaṅghenā’’ti. Adhivāsesi bhagavā tuṇhībhāvena. Atha kho so ājīvako bhagavato adhivāsanaṃ viditvā pakkāmi. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, samaṇabhattasamaye gaṇabhojanaṃ bhuñjituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 216. Naquela época, um parente consanguíneo do rei Seniya Bimbisāra de Magadha havia se ordenado entre os ascetas Ājīvakas. Então, aquele Ājīvaka aproximou-se de onde estava o rei Seniya Bimbisāra de Magadha; tendo se aproximado, disse ao rei Seniya Bimbisāra de Magadha: 'Desejo, ó grande rei, oferecer uma refeição a todos os tipos de seitas religiosas.' 'Se o senhor, venerável, alimentar primeiro o Sangha dos bhikkhus liderado pelo Buda, então eu farei isso.' 'Assim farei.' Então, aquele Ājīvaka enviou um mensageiro aos bhikkhus: 'Que os bhikkhus aceitem minha refeição para amanhã.' Os bhikkhus, hesitando por escrúpulos, não aceitaram, pensando: 'A refeição em grupo foi proibida pelo Abençoado'. Então, aquele Ājīvaka aproximou-se de onde estava o Abençoado; tendo se aproximado, trocou saudações amigáveis com o Abençoado e, após concluir uma conversa cortês e memorável, permaneceu de pé a um lado. De pé a um lado, aquele Ājīvaka disse ao Abençoado: 'O mestre Gotama é um ordenado, e eu também sou um ordenado; é apropriado que um ordenado aceite a esmola de comida de outro ordenado. Que o mestre Gotama aceite minha refeição para amanhã junto com o Sangha dos bhikkhus.' O Abençoado aceitou em silêncio. Então, aquele Ājīvaka, sabendo da aceitação do Abençoado, retirou-se. Em seguida, o Abençoado, por esta razão e neste assunto, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos bhikkhus: 'Monjes, eu permito comer uma refeição em grupo na ocasião de uma refeição oferecida por um asceta. E assim, monjes, deveis recitar esta regra de treinamento:' 217. Gaṇabhojane [Pg.101], aññatra samayā, pācittiyaṃ. Tatthāyaṃ samayo. Gilānasamayo, cīvaradānasamayo, cīvarakārasamayo, addhānagamanasamayo, nāvābhiruhanasamayo, mahāsamayo, samaṇabhattasamayo – ayaṃ tattha samayo’’ti. 217. 'Comer uma refeição em grupo, exceto em uma ocasião adequada, é uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Nisto, estas são as ocasiões adequadas: a ocasião de doença, a ocasião de doação de mantos, a ocasião de confecção de mantos, a ocasião de uma viagem por uma estrada longa, a ocasião de embarcar em um barco, a ocasião de uma grande assembleia, a ocasião de uma refeição oferecida por um asceta — estas são as ocasiões adequadas.' 218. Gaṇabhojanaṃ nāma yattha cattāro bhikkhū pañcannaṃ bhojanānaṃ aññatarena bhojanena nimantitā bhuñjanti. Etaṃ gaṇabhojanaṃ nāma. 218. O que se chama 'refeição em grupo' é quando quatro bhikkhus, tendo sido convidados para qualquer um dos cinco tipos de alimentos, comem juntos. Isso é o que se chama 'refeição em grupo'. Aññatra samayāti ṭhapetvā samayaṃ. 'Exceto em uma ocasião adequada' significa excluindo a ocasião adequada. Gilānasamayo nāma antamaso pādāpi phalitā honti. ‘‘Gilānasamayo’’ti bhuñjitabbaṃ. O que se chama 'ocasião de doença' é quando, no mínimo, até mesmo as solas dos pés estão rachadas. Deve-se comer pensando: 'É a ocasião de doença'. Cīvaradānasamayo nāma anatthate kathine vassānassa pacchimo māso, atthate kathine pañcamāsā. ‘‘Cīvaradānasamayo’’ti bhuñjitabbaṃ. O que se chama 'ocasião de doação de mantos' é, quando o manto kathina não foi estendido, o último mês da estação das chuvas; quando o manto kathina foi estendido, os cinco meses seguintes. Deve-se comer pensando: 'É a ocasião de doação de mantos'. Cīvarakārasamayo nāma cīvare kayiramāne. ‘‘Cīvarakārasamayo’’ti bhuñjitabbaṃ. O que se chama 'ocasião de confecção de mantos' é quando um manto está sendo confeccionado. Deve-se comer pensando: 'É a ocasião de confecção de mantos'. Addhānagamanasamayo nāma ‘‘addhayojanaṃ gacchissāmī’’ti bhuñjitabbaṃ, gacchantena bhuñjitabbaṃ, gatena bhuñjitabbaṃ. O que se chama 'ocasião de uma viagem por uma estrada longa' é quando se pensa: 'Viajarei por meia yojana'; deve ser consumido por quem está indo, deve ser consumido por quem já chegou. Nāvābhiruhanasamayo nāma ‘‘nāvaṃ abhiruhissāmī’’ti bhuñjitabbaṃ, āruḷhena bhuñjitabbaṃ, oruḷhena bhuñjitabbaṃ. O que se chama 'ocasião de embarcar em um barco' é quando se pensa: 'Embarcarei em um barco'; deve ser consumido por quem embarcou, deve ser consumido por quem desembarcou. Mahāsamayo nāma yattha dve tayo bhikkhū piṇḍāya caritvā yāpenti, catutthe āgate na yāpenti. ‘‘Mahāsamayo’’ti bhuñjitabbaṃ. O que se chama 'ocasião de uma grande assembleia' é quando em um lugar dois ou três bhikkhus conseguem se manter esmolando por comida, mas quando chega um quarto, eles não conseguem se manter. Deve-se comer pensando: 'É a ocasião de uma grande assembleia'. Samaṇabhattasamayo nāma yo koci paribbājakasamāpanno bhattaṃ karoti. ‘‘Samaṇabhattasamayo’’ti bhuñjitabbaṃ. O que se chama 'ocasião de uma refeição oferecida por um asceta' é quando qualquer pessoa que pertença à classe dos ascetas prepara uma refeição. Deve-se comer pensando: 'É a ocasião de uma refeição oferecida por um asceta'. ‘‘Aññatra samayā bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti pācittiyassa. Se alguém aceita a comida pensando: 'Comerei fora de uma ocasião adequada', comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). A cada bocado engolido, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya). 219. Gaṇabhojane gaṇabhojanasaññī, aññatra samayā, bhuñjati, āpatti pācittiyassa. Gaṇabhojane vematiko, aññatra samayā, bhuñjati, āpatti pācittiyassa. Gaṇabhojane nagaṇabhojanasaññī, aññatra samayā, bhuñjati, āpatti pācittiyassa. 219. Se for uma refeição em grupo, e ele a percebe como uma refeição em grupo, e come fora de uma ocasião adequada, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Se for uma refeição em grupo, e ele tiver dúvidas, e come fora de uma ocasião adequada, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Se for uma refeição em grupo, e ele não a percebe como uma refeição em grupo, e come fora de uma ocasião adequada, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Nagaṇabhojane [Pg.102] gaṇabhojanasaññī, āpatti dukkaṭassa. Nagaṇabhojane vematiko, āpatti dukkaṭassa. Nagaṇabhojane nagaṇabhojanasaññī, anāpatti. Se não for uma refeição em grupo, mas ele a percebe como uma refeição em grupo, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se não for uma refeição em grupo, mas ele tiver dúvidas, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se não for uma refeição em grupo, e ele não a percebe como uma refeição em grupo, não há ofensa. 220. Anāpatti samaye, dve tayo ekato bhuñjanti, piṇḍāya caritvā ekato sannipatitvā bhuñjanti, niccabhattaṃ, salākabhattaṃ, pakkhikaṃ, uposathikaṃ, pāṭipadikaṃ, pañca bhojanāni ṭhapetvā sabbattha anāpatti, ummattakassa, ādikammikassāti. 220. Não há ofensa: se ele come em uma ocasião adequada; se dois ou três comem juntos; se, tendo esmolado por comida, eles se reúnem e comem juntos; se for uma refeição regular, uma refeição por sorteio, uma refeição quinzenal, uma refeição no dia de uposatha, uma refeição no primeiro dia da quinzena; exceto para os cinco tipos de alimentos, não há ofensa em relação a qualquer outro alimento; se ele for insano; se ele for o primeiro transgressor. Gaṇabhojanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ dutiyaṃ. A segunda regra de treinamento sobre a refeição em grupo está concluída. 3. Paramparabhojanasikkhāpadaṃ 3. A regra de treinamento sobre refeições sucessivas (paramparabhojana) 221. Tena samayena buddho bhagavā vesāliyaṃ viharati mahāvane kūṭāgārasālāyaṃ. Tena kho pana samayena vesāliyaṃ paṇītānaṃ bhattānaṃ bhattapaṭipāṭi adhiṭṭhitā hoti. Atha kho aññatarassa daliddassa kammakārassa etadahosi – ‘‘na kho idaṃ orakaṃ bhavissati yathayime manussā sakkaccaṃ bhattaṃ karonti; yaṃnūnāhampi bhattaṃ kareyya’’nti. Atha kho so daliddo kammakāro yena kirapatiko tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ kirapatikaṃ etadavoca – ‘‘icchāmahaṃ, ayyaputta, buddhappamukhassa bhikkhusaṅghassa bhattaṃ kātuṃ. Dehi me vetana’’nti. Sopi kho kirapatiko saddho hoti pasanno. Atha kho so kirapatiko tassa daliddassa kammakārassa abbhātirekaṃ vetanaṃ adāsi. Atha kho so daliddo kammakāro yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinno kho so daliddo kammakāro bhagavantaṃ etadavoca – ‘‘adhivāsetu me, bhante, bhagavā svātanāya bhattaṃ saddhiṃ bhikkhusaṅghenā’’ti. ‘‘Mahā kho, āvuso, bhikkhusaṅgho. Jānāhī’’ti. ‘‘Hotu bhante, mahā bhikkhusaṅgho. Bahū me badarā paṭiyattā badaramissena peyyā paripūrissantī’’ti. Adhivāsesi bhagavā tuṇhībhāvena. 221. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Vesālī, no Grande Bosque, no pavilhão com teto pontiagudo. Naquela época, em Vesālī, havia sido estabelecida uma escala de refeições finas. Então, um certo trabalhador pobre pensou: 'Não deve ser algo de menor importância a forma como estas pessoas preparam as refeições com tanto respeito. E se eu também preparasse uma refeição?' Então, aquele trabalhador pobre aproximou-se de onde estava Kirapatika; tendo se aproximado, disse a Kirapatika: 'Desejo, patrão, oferecer uma refeição ao Sangha dos bhikkhus liderado pelo Buda. Dê-me o meu salário.' Aquele Kirapatika também era cheio de fé e devoção. Então, Kirapatika deu ao trabalhador pobre um salário generoso. Em seguida, o trabalhador pobre aproximou-se de onde estava o Abençoado; tendo se aproximado, curvou-se respeitosamente diante do Abençoado e sentou-se a um lado. Sentado a um lado, o trabalhador pobre disse ao Abençoado: 'Que o Abençoado, venerável senhor, aceite minha refeição para amanhã junto com o Sangha dos bhikkhus.' 'O Sangha dos bhikkhus é grande, amigo. Pense bem.' 'Que seja grande, venerável senhor, o Sangha dos bhikkhus. Preparei muitas jujubas; as bebidas misturadas com jujubas serão suficientes.' O Abençoado aceitou em silêncio. Atha [Pg.103] kho so daliddo kammakāro bhagavato adhivāsanaṃ viditvā uṭṭhāyāsanā bhagavantaṃ abhivādetvā padakkhiṇaṃ katvā pakkāmi. Assosuṃ kho bhikkhū – ‘‘daliddena kira kammakārena svātanāya buddhappamukho bhikkhusaṅgho nimantito, badaramissena peyyā paripūrissantī’’ti. Te kālasseva piṇḍāya caritvā bhuñjiṃsu. Assosuṃ kho manussā – ‘‘daliddena kira kammakārena buddhappamukho bhikkhusaṅgho nimantito’’ti. Te daliddassa kammakārassa pahūtaṃ khādanīyaṃ bhojanīyaṃ abhihariṃsu. Atha kho so daliddo kammakāro tassā rattiyā accayena paṇītaṃ khādanīyaṃ bhojanīyaṃ paṭiyādāpetvā bhagavato kālaṃ ārocāpesi – ‘‘kālo, bhante, niṭṭhitaṃ bhatta’’nti. Então, aquele trabalhador pobre, sabendo da aceitação do Abençoado, levantou-se de seu assento, curvou-se respeitosamente diante do Abençoado, circundou-o pela direita e retirou-se. Os bhikkhus ouviram: 'Diz-se que o trabalhador pobre convidou o Sangha dos bhikkhus liderado pelo Buda para amanhã, e as bebidas misturadas com jujubas serão suficientes.' Eles, logo cedo pela manhã, saíram para esmolar por comida e comeram. As pessoas ouviram: 'Diz-se que o trabalhador pobre convidou o Sangha dos bhikkhus liderado pelo Buda.' Elas levaram uma grande quantidade de alimentos mastigáveis e consumíveis para o trabalhador pobre. Então, aquele trabalhador pobre, ao final daquela noite, tendo preparado excelentes alimentos mastigáveis e consumíveis, mandou anunciar a hora ao Abençoado: 'É hora, venerável senhor, a refeição está pronta.' Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena tassa daliddassa kammakārassa nivesanaṃ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi saddhiṃ bhikkhusaṅghena. Atha kho so daliddo kammakāro bhattagge bhikkhū parivisati. Bhikkhū evamāhaṃsu – ‘‘thokaṃ, āvuso, dehi. Thokaṃ, āvuso, dehī’’ti. ‘‘Mā kho tumhe, bhante, ‘ayaṃ daliddo kammakāro’ti thokaṃ thokaṃ paṭiggaṇhittha. Pahūtaṃ me khādanīyaṃ bhojanīyaṃ paṭiyattaṃ. Então, o Abençoado, tendo se vestido pela manhã, pegando sua tigela e manto, aproximou-se da casa daquele trabalhador pobre; tendo se aproximado, sentou-se no assento preparado junto com o Sangha dos bhikkhus. Então, aquele trabalhador pobre serviu os bhikkhus no refeitório. Os bhikkhus disseram: 'Dê-nos pouco, amigo. Dê-nos pouco, amigo.' 'Por favor, veneráveis senhores, não aceitem apenas um pouco pensando: "Este é um trabalhador pobre". Preparei uma grande quantidade de alimentos mastigáveis e consumíveis.' Paṭiggaṇhatha, bhante, yāvadattha’’nti. ‘‘Na kho mayaṃ, āvuso, etaṃkāraṇā thokaṃ thokaṃ paṭiggaṇhāma. Apica, mayaṃ kālasseva piṇḍāya caritvā bhuñjimhā; tena mayaṃ thokaṃ thokaṃ paṭiggaṇhāmā’’ti. 'Aceitem, veneráveis senhores, o quanto desejarem.' 'Não é por essa razão, amigo, que aceitamos apenas um pouco. Na verdade, nós já havíamos saído para esmolar por comida logo cedo e comemos; por isso, aceitamos apenas um pouco.' Atha kho so daliddo kammakāro ujjhāyati khiyyati vipāceti – ‘‘kathañhi nāma bhadantā mayā nimantitā aññatra bhuñjissanti! Na cāhaṃ paṭibalo yāvadatthaṃ dātu’’nti? Assosuṃ kho bhikkhū tassa daliddassa kammakārassa ujjhāyantassa khiyyantassa vipācentassa. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhū aññatra nimantitā aññatra bhuñjissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhū aññatra nimantitā aññatra bhuñjantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma te, bhikkhave, moghapurisā aññatra nimantitā aññatra bhuñjissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Então, aquele pobre trabalhador queixou-se, criticou e espalhou descontentamento: “Como podem os veneráveis, tendo sido convidados por mim, comer em outro lugar? Será que não sou capaz de lhes dar o quanto desejarem?” Os bhikkhus ouviram aquele pobre trabalhador queixando-se, criticando e espalhando descontentamento. Aqueles bhikkhus que tinham poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam descontentamento: “Como podem os bhikkhus, tendo sido convidados em um lugar, comer em outro lugar?”... “É verdade, bhikkhus, que os bhikkhus, convidados em um lugar, comem em outro lugar?” “É verdade, Senhor”, responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... “Como podem esses homens tolos, bhikkhus, tendo sido convidados em um lugar, comer em outro lugar? Isso, bhikkhus, não conduzirá a inspirar fé naqueles que não têm fé...” E assim, bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento: ‘‘Paramparabhojane [Pg.104] pācittiya’’nti. “Se um bhikkhu comer uma refeição subsequente, há uma ofensa de pācittiya.” Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 222. Tena kho pana samayena aññataro bhikkhu gilāno hoti. Aññataro bhikkhu piṇḍapātaṃ ādāya yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ etadavoca – ‘‘bhuñjāhi, āvuso’’ti. ‘‘Alaṃ, āvuso, atthi me bhattapaccāsā’’ti. Tassa bhikkhuno piṇḍapāto ussūre āharīyittha. So bhikkhu na cittarūpaṃ bhuñji. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, gilānena bhikkhunā paramparabhojanaṃ bhuñjituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 222. Naquela ocasião, um certo bhikkhu estava doente. Outro bhikkhu, levando esmola de comida, aproximou-se daquele bhikkhu e, ao se aproximar, disse-lhe: “Coma, amigo.” “Não, obrigado, amigo, eu tenho a expectativa de uma refeição.” A esmola de comida daquele bhikkhu foi trazida muito tarde. Aquele bhikkhu não pôde comer o quanto desejava. Eles relataram esse assunto ao Abençoado. Então o Abençoado, em razão disso e nessa ocasião, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos bhikkhus: “Bhikkhus, eu permito que um bhikkhu doente coma uma refeição subsequente. E assim, bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento: ‘‘Paramparabhojane, aññatra samayā, pācittiyaṃ. Tatthāyaṃ samayo. Gilānasamayo – ayaṃ tattha samayo’’ti. “Se um bhikkhu comer uma refeição subsequente, exceto em uma ocasião adequada, há uma ofensa de pācittiya. Aqui, esta é a ocasião adequada: a ocasião de doença — esta é a ocasião adequada.” Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 223. Tena kho pana samayena manussā cīvaradānasamaye sacīvarabhattaṃ paṭiyādetvā bhikkhū nimantenti – ‘‘bhojetvā cīvarena acchādessāmā’’ti. Bhikkhū kukkuccāyantā nādhivāsenti – ‘‘paṭikkhittaṃ bhagavatā paramparabhojana’’nti. Cīvaraṃ parittaṃ uppajjati. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, cīvaradānasamaye paramparabhojanaṃ bhuñjituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 223. Naquela ocasião, na época de doação de mantos, as pessoas preparavam comida junto com mantos e convidavam os bhikkhus, dizendo: “Depois de alimentá-los, nós os vestiremos com mantos.” Os bhikkhus, hesitando, não aceitavam os convites, pensando: “A refeição subsequente foi proibida pelo Abençoado.” Poucos mantos eram obtidos. Eles relataram esse assunto ao Abençoado... “Bhikkhus, eu permito comer uma refeição subsequente na época de doação de mantos. E assim, bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento: ‘‘Paramparabhojane, aññatra samayā, pācittiyaṃ. Tatthāyaṃ samayo. Gilānasamayo, cīvaradānasamayo – ayaṃ tattha samayo’’ti. “Se um bhikkhu comer uma refeição subsequente, exceto em uma ocasião adequada, há uma ofensa de pācittiya. Aqui, esta é a ocasião adequada: a ocasião de doença, a ocasião de doação de mantos — esta é a ocasião adequada.” Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 224. Tena kho pana samayena manussā cīvarakārake bhikkhū bhattena nimantenti. Bhikkhū kukkuccāyantā nādhivāsenti – ‘‘paṭikkhittaṃ bhagavatā paramparabhojana’’nti. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, cīvarakārasamaye paramparabhojanaṃ bhuñjituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 224. Naquela ocasião, as pessoas convidavam para uma refeição os bhikkhus que estavam confeccionando mantos. Os bhikkhus, hesitando, não aceitavam os convites, pensando: “A refeição subsequente foi proibida pelo Abençoado.” Eles relataram esse assunto ao Abençoado... “Bhikkhus, eu permito comer uma refeição subsequente na época de confecção de mantos. E assim, bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento: 225. ‘‘Paramparabhojane, [Pg.105] aññatra samayā, pācittiyaṃ. Tatthāyaṃ samayo. Gilānasamayo, cīvaradānasamayo, cīvarakārasamayo – ayaṃ tattha samayo’’ti. 225. “Se um bhikkhu comer uma refeição subsequente, exceto em uma ocasião adequada, há uma ofensa de pācittiya. Aqui, esta é a ocasião adequada: a ocasião de doença, a ocasião de doação de mantos, a ocasião de confecção de mantos — esta é a ocasião adequada.” Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 226. Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya āyasmatā ānandena pacchāsamaṇena yena aññataraṃ kulaṃ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi. Atha kho te manussā bhagavato ca āyasmato ca ānandassa bhojanaṃ adaṃsu. Āyasmā ānando kukkuccāyanto na paṭiggaṇhāti. ‘‘Gaṇhāhi, ānandā’’ti. ‘‘Alaṃ, bhagavā, atthi me bhattapaccāsā’’ti. ‘‘Tenahānanda, vikappetvā gaṇhāhī’’ti. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, vikappetvā paramparabhojanaṃ bhuñjituṃ. Evañca pana, bhikkhave, vikappetabbaṃ – ‘mayhaṃ bhattapaccāsaṃ itthannāmassa dammī’’’ti. 226. Então, pela manhã, o Abençoado, tendo se vestido adequadamente e levando sua tigela e manto, aproximou-se de uma certa família acompanhado pelo venerável Ānanda como seu atendente. Ao se aproximar, sentou-se no assento preparado. Então aquelas pessoas ofereceram comida ao Abençoado e ao venerável Ānanda. O venerável Ānanda, hesitando, não a aceitou. “Aceite, Ānanda”, disse o Abençoado. “Não, obrigado, Senhor, eu tenho a expectativa de uma refeição.” “Nesse caso, Ānanda, aceite após transferi-la.” Então o Abençoado, em razão disso e nessa ocasião, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos bhikkhus: “Bhikkhus, eu permito comer uma refeição subsequente após transferi-la. E assim, bhikkhus, ela deve ser transferida: ‘Eu dou a minha expectativa de refeição ao bhikkhu de tal nome.’” 227. Paramparabhojanaṃ nāma pañcannaṃ bhojanānaṃ aññatarena bhojanena nimantito, taṃ ṭhapetvā aññaṃ pañcannaṃ bhojanānaṃ aññataraṃ bhojanaṃ bhuñjati, etaṃ paramparabhojanaṃ nāma. 227. O que é chamado de refeição subsequente: tendo sido convidado para um dos cinco tipos de alimentos, deixando de lado esse alimento, ele come outro dos cinco tipos de alimentos; isso é o que se chama de refeição subsequente. Aññatra samayāti ṭhapetvā samayaṃ. “Exceto em uma ocasião adequada” significa deixando de lado a ocasião adequada. Gilānasamayo nāma na sakkoti ekāsane nisinno yāvadatthaṃ bhuñjituṃ. ‘‘Gilānasamayo’’ti bhuñjitabbaṃ. O que é chamado de ocasião de doença: quando alguém, sentado em um único assento, não é capaz de comer o quanto deseja. Deve-se comer pensando: “Esta é a ocasião de doença.” Cīvaradānasamayo nāma anatthate kathine vassānassa pacchimo māso, atthate kathine pañca māsā. ‘‘Cīvaradānasamayo’’ti bhuñjitabbaṃ. O que é chamado de ocasião de doação de mantos: quando o manto kathina não foi estendido, é o último mês da estação chuvosa; quando o manto kathina foi estendido, são os cinco meses. Deve-se comer pensando: “Esta é a ocasião de doação de mantos.” Cīvarakārasamayo nāma cīvare kayiramāne. ‘‘Cīvarakārasamayo’’ti bhuñjitabbaṃ. O que é chamado de ocasião de confecção de mantos: quando os mantos estão sendo confeccionados. Deve-se comer pensando: “Esta é a ocasião de confecção de mantos.” ‘‘Aññatra samayā bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti pācittiyassa. Se ele aceita a comida pensando: “Comerei exceto em uma ocasião adequada”, há uma ofensa de má conduta. A cada bocado engolido, há uma ofensa de pācittiya. 228. Paramparabhojane [Pg.106] paramparabhojanasaññī, aññatra samayā, bhuñjati, āpatti pācittiyassa. Paramparabhojane vematiko, aññatra samayā, bhuñjati, āpatti pācittiyassa. Paramparabhojane naparamparabhojanasaññī, aññatra samayā, bhuñjati, āpatti pācittiyassa. 228. Se for uma refeição subsequente e ele a percebe como uma refeição subsequente, e come exceto em uma ocasião adequada, há uma ofensa de pācittiya. Se for uma refeição subsequente e ele tiver dúvidas, e come exceto em uma ocasião adequada, há uma ofensa de pācittiya. Se for uma refeição subsequente e ele não a percebe como uma refeição subsequente, e come exceto em uma ocasião adequada, há uma ofensa de pācittiya. Naparamparabhojane paramparabhojanasaññī, āpatti dukkaṭassa. Naparamparabhojane vematiko, āpatti dukkaṭassa. Naparamparabhojane naparamparabhojanasaññī, anāpatti. Se não for uma refeição subsequente e ele a percebe como uma refeição subsequente, há uma ofensa de má conduta. Se não for uma refeição subsequente e ele tiver dúvidas, há uma ofensa de má conduta. Se não for uma refeição subsequente e ele não a percebe como uma refeição subsequente, não há ofensa. 229. Anāpatti samaye, vikappetvā bhuñjati, dve tayo nimantane ekato bhuñjati, nimantanapaṭipāṭiyā bhuñjati, sakalena gāmena nimantito tasmiṃ gāme yattha katthaci bhuñjati, sakalena pūgena nimantito tasmiṃ pūge yattha katthaci bhuñjati, nimantiyamāno bhikkhaṃ gahessāmīti bhaṇati, niccabhatte, salākabhatte, pakkhike, uposathike, pāṭipadike, pañca bhojanāni ṭhapetvā sabbattha anāpatti, ummattakassa, ādikammikassāti. 229. Não há ofensa: se ele come na ocasião adequada; se ele come após transferi-la; se ele come junto quando há dois ou três convites combinados; se ele come de acordo com a ordem dos convites; se, tendo sido convidado por uma aldeia inteira, ele come em qualquer lugar daquela aldeia; se, tendo sido convidado por uma associação inteira, ele come em qualquer lugar daquela associação; se, ao ser convidado, ele diz: “Aceitarei apenas esmolas de comida”; na refeição diária regular, na refeição por sorteio, na refeição da quinzena, na refeição do dia de Uposatha, na refeição do primeiro dia da quinzena; exceto em relação aos cinco tipos de alimentos, em todos os outros tipos de comida; se ele for um insano; se ele for o primeiro transgressor. Paramparabhojanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ tatiyaṃ. A terceira regra de treinamento sobre a refeição subsequente está concluída. 4. Kāṇamātusikkhāpadaṃ 4. A regra de treinamento sobre a mãe de Kāṇā 230. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena kāṇamātā upāsikā saddhā hoti pasannā. Kāṇā gāmake aññatarassa purisassa dinnā hoti. Atha kho kāṇā mātugharaṃ agamāsi kenacideva karaṇīyena. Atha kho kāṇāya sāmiko kāṇāya santike dūtaṃ pāhesi – ‘‘āgacchatu kāṇā, icchāmi kāṇāya āgata’’nti. Atha kho kāṇamātā upāsikā ‘‘kismiṃ viya rittahatthaṃ gantu’’nti pūvaṃ paci. Pakke pūve aññataro piṇḍacāriko bhikkhu kāṇamātāya upāsikāya nivesanaṃ pāvisi. Atha kho kāṇamātā upāsikā tassa bhikkhuno pūvaṃ dāpesi. So nikkhamitvā aññassa ācikkhi. Tassapi pūvaṃ dāpesi. Sopi nikkhamitvā aññassa ācikkhi. Tassapi pūvaṃ [Pg.107] dāpesi. Yathāpaṭiyattaṃ pūvaṃ parikkhayaṃ agamāsi. Dutiyampi kho kāṇāya sāmiko kāṇāya santike dūtaṃ pāhesi – ‘‘āgacchatu kāṇā, icchāmi kāṇāya āgata’’nti. Dutiyampi kho kāṇamātā upāsikā ‘‘kismiṃ viya rittahattaṃ gantu’’nti pūvaṃ paci. Pakke pūve aññataro piṇḍacāriko bhikkhu kāṇamātāya upāsikāya nivesanaṃ pāvisi. Atha kho kāṇamātā upāsikā tassa bhikkhuno pūvaṃ dāpesi. So nikkhamitvā aññassa ācikkhi. Tassapi pūvaṃ dāpesi. Sopi nikkhamitvā aññassa ācikkhi. Tassapi pūvaṃ dāpesi. Yathāpaṭiyattaṃ pūvaṃ parikkhayaṃ agamāsi. Tatiyampi kho kāṇāya sāmiko kāṇāya santike dūtaṃ pāhesi – ‘‘āgacchatu kāṇā, icchāmi kāṇāya āgataṃ. Sace kāṇā nāgacchissati, ahaṃ aññaṃ pajāpatiṃ ānessāmī’’ti. Tatiyampi kho kāṇamātā upāsikā kismiṃ viya rittahatthaṃ gantunti pūvaṃ paci. Pakke pūve aññataro piṇḍacāriko bhikkhu kāṇamātāya upāsikāya nivesanaṃ pāvisi. Atha kho kāṇamātā upāsikā tassa bhikkhuno pūvaṃ dāpesi. So nikkhamitvā aññassa ācikkhi. Tassapi pūvaṃ dāpesi. Sopi nikkhamitvā aññassa ācikkhi. Tassapi pūvaṃ dāpesi. Yathāpaṭiyattaṃ pūvaṃ parikkhayaṃ agamāsi. Atha kho kāṇāya sāmiko aññaṃ pajāpatiṃ ānesi. 230. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, a devota leiga que era mãe de Kāṇā era cheia de fé e devoção. Kāṇā havia sido dada em casamento a um certo homem em uma pequena aldeia. Então, Kāṇā foi à casa de sua mãe por algum assunto a ser resolvido. O marido de Kāṇā enviou um mensageiro a ela, dizendo: “Que Kāṇā retorne; desejo o retorno de Kāṇā.” Então, a devota leiga, mãe de Kāṇā, pensando: “Como ela poderia ir de mãos vazias? Seria vergonhoso”, fritou alguns bolos. Quando os bolos ficaram prontos, um certo bhikkhu que andava em busca de esmolas de comida entrou na casa da mãe de Kāṇā. A mãe de Kāṇā ofereceu um bolo àquele bhikkhu. Ele saiu e contou a outro bhikkhu. Ela ofereceu um bolo a esse também. Ele saiu e contou a outro bhikkhu. Ela ofereceu um bolo a esse também. Todos os bolos preparados foram consumidos. Pela segunda vez, o marido de Kāṇā enviou um mensageiro a ela, dizendo: “Que Kāṇā retorne; desejo o retorno de Kāṇā.” Pela segunda vez, a mãe de Kāṇā, pensando: “Como ela poderia ir de mãos vazias? Seria vergonhoso”, fritou alguns bolos. Quando os bolos ficaram prontos, um certo bhikkhu que andava em busca de esmolas de comida entrou na casa da mãe de Kāṇā. A mãe de Kāṇā ofereceu um bolo àquele bhikkhu. Ele saiu e contou a outro bhikkhu. Ela ofereceu um bolo a esse também. Ele saiu e contou a outro bhikkhu. Ela ofereceu um bolo a esse também. Todos os bolos preparados foram consumidos. Pela terceira vez, o marido de Kāṇā enviou um mensageiro a ela, dizendo: “Que Kāṇā retorne; desejo o retorno de Kāṇā. Se Kāṇā não retornar, trarei outra esposa.” Pela terceira vez, a mãe de Kāṇā, pensando: “Como ela poderia ir de mãos vazias? Seria vergonhoso”, fritou alguns bolos. Quando os bolos ficaram prontos, um certo bhikkhu que andava em busca de esmolas de comida entrou na casa da mãe de Kāṇā. A mãe de Kāṇā ofereceu um bolo àquele bhikkhu. Ele saiu e contou a outro bhikkhu. Ela ofereceu um bolo a esse também. Ele saiu e contou a outro bhikkhu. Ela ofereceu um bolo a esse também. Todos os bolos preparados foram consumidos. Então, o marido de Kāṇā trouxe outra esposa. Assosi kho kāṇā – ‘‘tena kira purisena aññā pajāpati ānītā’’ti. Sā rodantī aṭṭhāsi. Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena kāṇamātāya upāsikāya nivesanaṃ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi. Atha kho kāṇamātā upāsikā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinnaṃ kho kāṇamātaraṃ upāsikaṃ bhagavā etadavoca – ‘‘kissāyaṃ kāṇā rodatī’’ti? Atha kho kāṇamātā upāsikā bhagavato etamatthaṃ ārocesi. Atha kho bhagavā kāṇamātaraṃ upāsikaṃ dhammiyā kathāya sandassetvā samādapetvā samuttejetvā sampahaṃsetvā uṭṭhāyāsanā pakkāmi. Kāṇā ouviu dizer: “Aquele homem, dizem, trouxe outra esposa.” Ela ficou ali chorando. Então, pela manhã, o Abençoado, tendo se vestido adequadamente e levando sua tigela e manto, aproximou-se da casa da mãe de Kāṇā. Ao se aproximar, sentou-se no assento preparado. Então, a devota leiga, mãe de Kāṇā, aproximou-se do Abençoado; ao se aproximar, prestou homenagem ao Abençoado e sentou-se a um lado. Sentada a um lado, o Abençoado disse à mãe de Kāṇā: “Por que Kāṇā está chorando?” Então, a mãe de Kāṇā relatou o assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, tendo instruído, encorajado, inspirado e alegrado a mãe de Kāṇā com um discurso sobre o Dhamma, levantou-se de seu assento e partiu. 231. Tena kho pana samayena aññataro sattho rājagahā paṭiyālokaṃ gantukāmo hoti. Aññataro piṇḍacāriko bhikkhu taṃ satthaṃ piṇḍāya pāvisi. Aññataro upāsako tassa bhikkhuno sattuṃ [Pg.108] dāpesi. So nikkhamitvā aññassa ācikkhi. Tassapi sattuṃ dāpesi. So nikkhamitvā aññassa ācikkhi. Tassapi sattuṃ dāpesi. Yathāpaṭiyattaṃ pātheyyaṃ parikkhayaṃ agamāsi. Atha kho so upāsako te manusse etadavoca – ‘‘ajjaṇho, ayyā, āgametha, yathāpaṭiyattaṃ pātheyyaṃ ayyānaṃ dinnaṃ. Pātheyyaṃ paṭiyādessāmī’’ti. ‘‘Nāyyo sakkā āgametuṃ, payāto sattho’’ti agamaṃsu. Atha kho tassa upāsakassa pātheyyaṃ paṭiyādetvā pacchā gacchantassa corā acchindiṃsu. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma samaṇā sakyaputtiyā na mattaṃ jānitvā paṭiggahessanti! Ayaṃ imesaṃ datvā pacchā gacchanto corehi acchinno’’ti. Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Atha kho te bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘tena hi, bhikkhave, bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññapessāmi dasa atthavase paṭicca – saṅghasuṭṭhutāya, saṅghaphāsutāya…pe… vinayānuggahāya. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 231. Naquela ocasião, uma certa caravana desejava ir de Rājagaha para a região oeste. Um certo monge em busca de esmolas entrou naquela caravana para receber esmolas. Um certo devoto leigo fez com que um bolo de farinha fosse doado àquele monge. Ele, tendo saído, informou a outro monge. A este também, o devoto fez com que um bolo de farinha fosse doado. Ele, tendo saído, informou a outro monge. A este também, o devoto fez com que um bolo de farinha fosse doado. As provisões preparadas se esgotaram. Então, aquele devoto leigo disse àquelas pessoas: “Senhores, por favor, esperem hoje. As provisões preparadas foram doadas aos veneráveis. Prepararei novas provisões”. Eles disseram: “Senhor, não é possível esperar, a caravana já partiu”, e seguiram viagem. Então, após preparar as provisões, enquanto aquele devoto leigo seguia atrás, ladrões o roubaram. As pessoas criticavam, queixavam-se e ficavam indignadas: “Como podem os ascetas filhos dos Sakyas aceitar sem conhecer a moderação? Este homem, tendo doado a eles e seguindo atrás, foi roubado por ladrões!”. Os monges ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e ficando indignadas. Então, aqueles monges relataram esse assunto ao Abençoado. Então o Abençoado, nessa ocasião, a esse respeito, tendo proferido um discurso sobre o Dhamma, dirigiu-se aos monges: “Portanto, monges, estabelecerei uma regra de treinamento para os monges com base em dez razões: pela excelência do Saṅgha, pelo conforto do Saṅgha... [pe]... para o amparo do Vinaya. E assim, monges, vocês devem recitar esta regra de treinamento: 232. ‘‘Bhikkhuṃ paneva kulaṃ upagataṃ pūvehi vā manthehi vā abhihaṭṭhuṃ pavāreyya, ākaṅkhamānena bhikkhunā dvattipattapūrā paṭiggahetabbā tato ce uttari paṭiggaṇheyya pācittiyaṃ. Dvattipattapūre paṭiggahetvā tato nīharitvā bhikkhūhi saddhiṃ saṃvibhajitabbaṃ. Ayaṃ tattha sāmīcī’’ti. 232. “Se um monge, tendo se aproximado de uma família, for convidado a aceitar bolos ou farinha de cereais trazidos à sua presença, o monge, se desejar, pode aceitar até duas ou três tigelas cheias. Se aceitar mais do que isso, comete uma ofensa pācittiya. Tendo aceitado duas ou três tigelas cheias, ao sair dali, deve compartilhar com os monges. Esta é a conduta adequada nessa situação”. 233. Bhikkhuṃ paneva kulaṃ upagatanti kulaṃ nāma cattāri kulāni – khattiyakulaṃ, brāhmaṇakulaṃ, vessakulaṃ, suddakulaṃ. 233. “Se um monge, tendo se aproximado de uma família”: “família” refere-se a quatro tipos de famílias: família de kshatriyas, família de brâmanes, família de vaishyas, família de shudras. Upagatanti tattha gataṃ. “Tendo se aproximado”: significa ter ido lá. Pūvaṃ nāma yaṃkiñci paheṇakatthāya paṭiyattaṃ. “Bolo”: refere-se a qualquer coisa preparada como presente de cortesia. Manthaṃ nāma yaṃkiñci pātheyyatthāya paṭiyattaṃ. “Farinha de cereais”: refere-se a qualquer coisa preparada como provisões de viagem. Abhihaṭṭhuṃ pavāreyyāti yāvatakaṃ icchasi tāvatakaṃ gaṇhāhīti. “Convidado a aceitar trazidos à sua presença”: significa ser convidado com as palavras: “Aceite o quanto desejar”. Ākaṅkhamānenāti icchamānena. “Se desejar”: significa querendo. Dvattipattapūrā paṭiggahetabbāti dvetayo pattapūrā paṭiggahetabbā. “Pode aceitar até duas ou três tigelas cheias”: significa que duas ou três tigelas cheias devem ser aceitas. Tato [Pg.109] ce uttari paṭigaṇheyyāti tatuttari paṭiggaṇhāti, āpatti pācittiyassa. “Se aceitar mais do que isso”: se aceitar além disso, há uma ofensa pācittiya. Dvattipattapūre paṭiggahetvā tato nikkhamantena bhikkhuṃ passitvā ācikkhitabbaṃ – ‘‘amutra mayā dvattipattapūrā paṭiggahitā, mā kho tattha paṭiggaṇhī’’ti. Sace passitvā na ācikkhati, āpatti dukkaṭassa. Sace ācikkhite paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Tendo aceitado duas ou três tigelas cheias, ao sair dali, se vir outro monge, deve informá-lo: “Eu aceitei duas ou três tigelas cheias ali, não aceite nada lá”. Se, ao vê-lo, não o informar, comete uma ofensa dukkaṭa. Se o outro aceitar após ser informado, comete uma ofensa dukkaṭa. Tato nīharitvā bhikkhūhi saddhiṃ saṃvibhajitabbanti paṭikkamanaṃ nīharitvā saṃvibhajitabbaṃ. “Ao sair dali, deve compartilhar com os monges”: significa que deve levar ao refeitório e compartilhar. Ayaṃ tattha sāmīcīti ayaṃ tattha anudhammatā. “Esta é a conduta adequada nessa situação”: esta é a prática em conformidade com o Dhamma nessa situação. 234. Atirekadvattipattapūre atirekasaññī paṭiggaṇhāti, āpatti pācittiyassa. Atirekadvattipattapūre vematiko paṭiggaṇhāti, āpatti pācittiyassa. Atirekadvattipattapūre ūnakasaññī paṭiggaṇhāti, āpatti pācittiyassa. 234. Se houver mais do que duas ou três tigelas cheias, e ele perceber como mais, e aceitar, comete uma ofensa pācittiya. Se houver mais do que duas ou três tigelas cheias, e ele estiver em dúvida, e aceitar, comete uma ofensa pācittiya. Se houver mais do que duas ou três tigelas cheias, e ele perceber como menos, e aceitar, comete uma ofensa pācittiya. Ūnakadvattipattapūre atirekasaññī, āpatti dukkaṭassa. Ūnakadvattipattapūre vematiko, āpatti dukkaṭassa. Ūnakadvattipattapūre ūnakasaññī, anāpatti. Se houver menos do que duas ou três tigelas cheias, e ele perceber como mais, comete uma ofensa dukkaṭa. Se houver menos do que duas ou três tigelas cheias, e ele estiver em dúvida, comete uma ofensa dukkaṭa. Se houver menos do que duas ou três tigelas cheias, e ele perceber como menos, não há ofensa. 235. Anāpatti dvattipattapūre paṭiggaṇhāti, ūnakadvattipattapūre paṭiggaṇhāti, na paheṇakatthāya na pātheyyatthāya paṭiyattaṃ denti, paheṇakatthāya vā pātheyyatthāya vā paṭiyattasesakaṃ denti, gamane paṭippassaddhe denti, ñātakānaṃ pavāritānaṃ, aññassatthāya, attano dhanena, ummattakassa, ādikammikassāti. 235. Não há ofensa: se ele aceitar duas ou três tigelas cheias; se aceitar menos do que duas ou três tigelas cheias; se lhe derem algo que não foi preparado como presente de cortesia nem como provisões de viagem; se lhe derem o restante do que foi preparado como presente de cortesia ou provisões de viagem; se lhe derem quando a viagem tiver sido cancelada; se for de parentes; se for de quem o convidou; se for para o benefício de outro; se for comprado com seus próprios recursos; se ele for insano; se ele for o iniciador da ofensa. Kāṇamātusikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ catutthaṃ. A regra de treinamento de Kāṇamātā, a quarta, está concluída. 5. Paṭhamapavāraṇāsikkhāpadaṃ 5. Primeira regra de treinamento de Pavāraṇā 236. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññataro brāhmaṇo bhikkhū nimantetvā bhojesi. Bhikkhū bhuttāvī pavāritā ñātikulāni [Pg.110] gantvā ekacce bhuñjiṃsu ekacce piṇḍapātaṃ ādāya agamaṃsu. Atha kho so brāhmaṇo paṭivissake etadavoca – ‘‘bhikkhū mayā ayyā santappitā. Etha, tumhepi santappessāmī’’ti. Te evamāhaṃsu – ‘‘kiṃ tvaṃ, ayyo, amhe santappessasi? Yepi tayā nimantitā tepi amhākaṃ gharāni āgantvā ekacce bhuñjiṃsu ekacce piṇḍapātaṃ ādāya agamaṃsū’’ti! 236. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, um certo brâmane, tendo convidado os monges, ofereceu-lhes uma refeição. Os monges, tendo comido e recusado mais comida, foram às casas de seus parentes; alguns comeram lá, outros pegaram a comida de esmola e partiram. Então, aquele brâmane disse aos vizinhos: “Os veneráveis monges foram satisfeitos por mim. Venham, satisfarei a vocês também”. Eles disseram: “Como você, senhor, nos satisfará? Aqueles mesmos que foram convidados por você vieram às nossas casas; alguns comeram, outros pegaram a comida de esmola e partiram!”. Atha kho so brāhmaṇo ujjhāyati khiyyati vipāceti – ‘‘kathañhi nāma bhadantā amhākaṃ ghare bhuñjitvā aññatra bhuñjissanti! Na cāhaṃ paṭibalo yāvadatthaṃ dātu’’nti! Assosuṃ kho bhikkhū tassa brāhmaṇassa ujjhāyantassa khiyyantassa vipācentassa. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhū bhuttāvī pavāritā aññatra bhuñjissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhū bhuttāvī pavāritā aññatra bhuñjantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma te, bhikkhave, moghapurisā bhuttāvī pavāritā aññatra bhuñjissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Então, aquele brâmane criticava, queixava-se e ficava indignado: “Como podem os veneráveis comer em minha casa e depois comer em outro lugar? Não sou capaz de dar o quanto desejam?”. Os monges ouviram aquele brâmane criticando, queixando-se e ficando indignado. Aqueles monges de poucos desejos... [pe]... criticavam, queixavam-se e ficavam indignados: “Como podem os monges, tendo comido e recusado mais comida, comer em outro lugar?”... [pe]... “É verdade, monges, que os monges, tendo comido e recusado mais comida, comem em outro lugar?”. “É verdade, Abençoado”. O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... [pe]... “Como podem esses homens inúteis, monges, tendo comido e recusado mais comida, comer em outro lugar? Isso, monges, não serve para converter os não convertidos...” [pe]... “E assim, monges, vocês devem recitar esta regra de treinamento: ‘‘Yo pana bhikkhu bhuttāvī pavārito khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā khādeyya vā bhuñjeyya vā, pācittiya’’nti. “Qualquer monge que, tendo comido e recusado mais comida, comer ou consumir alimentos mastigáveis ou macios, comete uma ofensa pācittiya”. Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. Assim, esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os monges. 237. Tena kho pana samayena bhikkhū gilānānaṃ bhikkhūnaṃ paṇīte piṇḍapāte nīharanti. Gilānā na cittarūpaṃ bhuñjanti. Tāni bhikkhū chaṭṭenti. Assosi kho bhagavā uccāsaddaṃ mahāsaddaṃ kākoravasaddaṃ. Sutvāna āyasmantaṃ ānandaṃ āmantesi – ‘‘kiṃ nu kho so, ānanda, uccāsaddo mahāsaddo kākoravasaddo’’ti? Atha kho āyasmā ānando bhagavato etamatthaṃ ārocesi. ‘‘Bhuñjeyyuṃ panānanda, bhikkhū gilānātiritta’’nti. ‘‘Na bhuñjeyyuṃ, bhagavā’’ti. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi bhikkhave, gilānassa ca agilānassa ca atirittaṃ bhuñjituṃ. Evañca pana, bhikkhave, atirittaṃ kātabbaṃ – ‘‘alametaṃ sabba’’nti. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 237. Naquela ocasião, os monges levavam comida de esmola de excelente qualidade para os monges doentes. Os doentes não conseguiam comer o quanto desejavam. Os monges descartavam essa comida. O Abençoado ouviu um barulho alto, um grande clamor, como o grasnar de corvos. Tendo ouvido, dirigiu-se ao venerável Ānanda: “O que é esse barulho alto, esse grande clamor, Ānanda, como o grasnar de corvos?”. Então, o venerável Ānanda relatou esse assunto ao Abençoado. “Os monges, Ānanda, comeriam as sobras de um doente?”. “Eles não comeriam, Abençoado”. Então o Abençoado, nessa ocasião, a esse respeito, tendo proferido um discurso sobre o Dhamma, dirigiu-se aos monges: “Monges, eu permito comer as sobras de um doente ou de um não doente. E assim, monges, o procedimento de sobra deve ser feito: “Isso é tudo”. E assim, monges, vocês devem recitar esta regra de treinamento: 238. ‘‘Yo [Pg.111] pana bhikkhu bhuttāvī pavārito anatirittaṃ khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā khādeyya vā bhuñjeyya vā, pācittiya’’nti. 238. “Qualquer monge que, tendo comido e recusado mais comida, comer ou consumir alimentos mastigáveis ou macios que não sejam sobras, comete uma ofensa pācittiya”. 239. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 239. “Qualquer”: quem quer que seja... [pe]... “monge”: ... [pe]... este é o que se entende por monge neste contexto. Bhuttāvī nāma pañcannaṃ bhojanānaṃ aññataraṃ bhojanaṃ antamaso kusaggenapi bhuttaṃ hoti. “Tendo comido”: significa ter comido qualquer um dos cinco tipos de alimentos, mesmo que seja a quantidade na ponta de uma folha de grama kusa. Pavārito nāma asanaṃ paññāyati, bhojanaṃ paññāyati, hatthapāse ṭhito abhiharati, paṭikkhepo paññāyati. “Tendo recusado”: significa que o ato de comer é evidente, o alimento é evidente, o doador está de pé dentro de um braço e meio e oferece, e a recusa é evidente. Anatirittaṃ nāma akappiyakataṃ hoti, appaṭiggahitakataṃ hoti, anuccāritakataṃ hoti, ahatthapāse kataṃ hoti, abhuttāvinā kataṃ hoti, bhuttāvinā pavāritena āsanā vuṭṭhitena kataṃ hoti, ‘‘alametaṃ sabbanti avuttaṃ hoti, na gilānātirittaṃ hoti’’ – etaṃ anatirittaṃ nāma. “Que não sejam sobras”: significa que foi feito de forma não permitida, não foi recebido, não foi levantado, não foi feito dentro de um braço e meio, foi feito por quem não comeu, foi feito por quem comeu e recusou mas já se levantou do assento, “isso é tudo” não foi dito, não são sobras de um doente — isso é chamado de “não ser sobras”. Atirittaṃ nāma kappiyakataṃ hoti, paṭiggahitakataṃ hoti, uccāritakataṃ hoti, hatthapāse kataṃ hoti, bhuttāvinā kataṃ hoti, bhuttāvinā pavāritena āsanā avuṭṭhitena kataṃ hoti, ‘‘alametaṃ sabba’’nti vuttaṃ hoti, gilānātirittaṃ hoti – etaṃ atirittaṃ nāma. “Sobras”: significa que foi feito de forma permitida, foi recebido, foi levantado, foi feito dentro de um braço e meio, foi feito por quem comeu, foi feito por quem comeu e recusou sem se levantar do assento, “isso é tudo” foi dito, são sobras de um doente — isso é chamado de “sobras”. Khādanīyaṃ nāma pañca bhojanāni – yāmakālikaṃ sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ ṭhapetvā avasesaṃ khādanīyaṃ nāma. “Alimento mastigável”: excluindo os cinco tipos de alimentos, os alimentos consumíveis em um período, em sete dias e por toda a vida, o restante é chamado de alimento mastigável. Bhojanīyaṃ nāma pañca bhojanāni – odano, kummāso, sattu, maccho, maṃsaṃ. “Alimento macio”: refere-se aos cinco tipos de alimentos: arroz cozido, mingau de cevada, farinha de cereais, peixe, carne. ‘‘Khādissāmi bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa ajjhohāre ajjhohāre āpatti pācittiyassa. Se ele aceitar pensando: “Vou mastigar, vou comer”, comete uma ofensa dukkaṭa. A cada gole engolido, comete uma ofensa pācittiya. 240. Anatiritte anatirittasaññī khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā khādati vā bhuñjati vā, āpatti pācittiyassa. Anatiritte vematiko khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā khādati vā bhuñjati vā, āpatti pācittiyassa. Anatiritte atirittasaññī khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā khādati vā bhuñjati vā, āpatti pācittiyassa. 240. Se não forem sobras, e ele perceber como não sendo sobras, e mastigar ou comer alimentos mastigáveis ou macios, comete uma ofensa pācittiya. Se não forem sobras, e ele estiver em dúvida, e mastigar ou comer alimentos mastigáveis ou macios, comete uma ofensa pācittiya. Se não forem sobras, e ele perceber como sendo sobras, e mastigar ou comer alimentos mastigáveis ou macios, comete uma ofensa pācittiya. Yāmakālikaṃ [Pg.112] sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ āhāratthāya paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti dukkaṭassa. Atiritte anatirittasaññī, āpatti dukkaṭassa. Atiritte vematiko, āpatti dukkaṭassa. Atiritte atirittasaññī, anāpatti. Se ele aceitar alimentos consumíveis em um período, em sete dias ou por toda a vida para fins de nutrição, comete uma ofensa dukkaṭa. A cada gole engolido, comete uma ofensa dukkaṭa. Se forem sobras, e ele perceber como não sendo sobras, comete uma ofensa dukkaṭa. Se forem sobras, e ele estiver em dúvida, comete uma ofensa dukkaṭa. Se forem sobras, e ele perceber como sendo sobras, não há ofensa. 241. Anāpatti atirittaṃ kārāpetvā bhuñjati, ‘‘atirittaṃ kārāpetvā bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, aññassatthāya haranto gacchati, gilānassa sesakaṃ bhuñjati, yāmakālikaṃ sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ sati paccaye paribhuñjati, ummattakassa, ādikammikassāti. 241. Não há ofensa: se ele comer após fazer com que o procedimento de sobra seja realizado; se aceitar pensando: “Comerei após fazer com que o procedimento de sobra seja realizado”; se for levando para o benefício de outro; se comer as sobras de um doente; se consumir alimentos consumíveis em um período, em sete dias ou por toda a vida quando houver um motivo; se ele for insano; se ele for o iniciador da ofensa. Paṭhamapavāraṇāsikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ pañcamaṃ. A primeira regra de treinamento de Pavāraṇā, a quinta, está concluída. 6. Dutiyapavāraṇāsikkhāpadaṃ 6. Segunda regra de treinamento de Pavāraṇā 242. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena dve bhikkhū kosalesu janapade sāvatthiṃ addhānamaggappaṭipannā honti. Eko bhikkhu anācāraṃ ācarati. Dutiyo bhikkhu taṃ bhikkhuṃ etadavoca – ‘‘māvuso, evarūpamakāsi, netaṃ kappatī’’ti. So tasmiṃ upanandhi. Atha kho te bhikkhū sāvatthiṃ agamaṃsu. Tena kho pana samayena sāvatthiyaṃ aññatarassa pūgassa saṅghabhattaṃ hoti. Dutiyo bhikkhu bhuttāvī pavārito hoti. Upanaddho bhikkhu ñātikulaṃ gantvā piṇḍapātaṃ ādāya yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ etadavoca – ‘‘bhuñjāhi, āvuso’’ti. ‘‘Alaṃ, āvuso, paripuṇṇomhī’’ti. ‘‘Sundaro, āvuso, piṇḍapāto, bhuñjāhī’’ti. Atha kho so bhikkhu tena bhikkhunā nippīḷiyamāno taṃ piṇḍapātaṃ bhuñji. Upanaddho bhikkhu taṃ bhikkhuṃ etadavoca – ‘‘tvampi nāma, āvuso, maṃ vattabbaṃ maññasi yaṃ tvaṃ bhuttāvī pavārito anatirittaṃ bhojanaṃ bhuñjasī’’ti. ‘‘Nanu, āvuso, ācikkhitabba’’nti. ‘‘Nanu, āvuso, pucchitabba’’nti. 242. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, dois bhikkhus que estavam no território de Kosala seguiam viagem em direção a Sāvatthī. Um dos bhikkhus comportava-se de maneira inadequada. O segundo bhikkhu disse-lhe: 'Amigo, não faça tal coisa; isso não é permitido.' Aquele bhikkhu guardou rancor contra ele. Posteriormente, esses bhikkhus chegaram a Sāvatthī. Naquela época, em Sāvatthī, uma certa associação estava oferecendo uma refeição à Sangha. O segundo bhikkhu já havia comido e recusado mais comida. O bhikkhu rancoroso foi à casa de seus parentes, obteve esmolas de comida e aproximou-se de onde estava aquele bhikkhu. Ao se aproximar, disse-lhe: 'Coma, amigo.' 'Não, obrigado, amigo, estou satisfeito.' 'Esta comida é excelente, amigo, coma!' Então, aquele bhikkhu, sendo pressionado por ele, comeu daquela comida. O bhikkhu rancoroso disse-lhe: 'E você, amigo, acha que tem o direito de me corrigir, quando você mesmo, tendo comido e recusado mais comida, consome alimento que não foi deixado como sobra apropriada?' 'Amigo, não deveria você ter me avisado?' 'Amigo, não deveria você ter me perguntado?' Atha kho so bhikkhu bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhu [Pg.113] bhikkhuṃ bhuttāviṃ pavāritaṃ anatirittena bhojanena abhihaṭṭhuṃ pavāressatī’’ ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, bhikkhu, bhikkhuṃ bhuttāviṃ pavāritaṃ anatirittena bhojanena abhihaṭṭhuṃ pavāresīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, bhikkhuṃ bhuttāviṃ pavāritaṃ anatirittena bhojanena abhihaṭṭhuṃ pavāressasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana bhikkhave imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Então, aquele bhikkhu relatou esse assunto aos bhikkhus. Aqueles bhikkhus que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como pode um bhikkhu oferecer e convidar outro bhikkhu, que já comeu e recusou mais comida, com alimento que não foi deixado como sobra apropriada?'... 'É verdade, bhikkhu, que você ofereceu e convidou um bhikkhu que já havia comido e recusado mais comida com alimento que não foi deixado como sobra apropriada?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-o... 'Como pode você, homem tolo, oferecer e convidar um bhikkhu que já comeu e recusou mais comida com alimento que não foi deixado como sobra apropriada! Homem tolo, isso não conduzirá a converter os não convertidos...' E assim, ó bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento: 243. ‘‘Yo pana bhikkhu bhikkhuṃ bhuttāviṃ pavāritaṃ anatirittena khādanīyena vā bhojanīyena vā abhihaṭṭhuṃ pavāreyya – ‘handa, bhikkhu, khāda vā bhuñja vā’ti, jānaṃ āsādanāpekkho, bhuttasmiṃ, pācittiya’’nti. 243. 'Se um bhikkhu, sabendo que outro bhikkhu já comeu e recusou mais comida, oferecer-lhe e convidá-lo com comida mastigável ou alimento consumível que não tenha sido deixado como sobra apropriada, dizendo: "Tome, bhikkhu, mastigue ou coma", com a intenção de humilhá-lo, se o outro comer, ele comete uma ofensa pācittiya.' 244. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 244. 'Qualquer': quem quer que seja... 'Bhikkhu': ... este é o bhikkhu pretendido neste contexto. Bhikkhunti aññaṃ bhikkhuṃ. 'A um bhikkhu': a outro bhikkhu. Bhuttāvī nāma pañcannaṃ bhojanānaṃ aññataraṃ bhojanaṃ, antamaso kusaggenapi bhuttaṃ hoti. 'Tendo comido': significa ter comido qualquer um dos cinco tipos de alimentos consumíveis, mesmo que seja apenas uma quantidade equivalente à ponta de uma folha de grama kusa. Pavārito nāma asanaṃ paññāyati, bhojanaṃ paññāyati, hatthapāse ṭhito abhiharati, paṭikkhepo paññāyati. 'Tendo recusado mais comida': significa que o ato de comer é evidente, o alimento é evidente, alguém de pé dentro do alcance de um braço o oferece, e a recusa é evidente. Anatirittaṃ nāma akappiyakataṃ hoti, appaṭiggahitakataṃ hoti, anuccāritakataṃ hoti, ahatthapāse kataṃ hoti, abhuttāvinā kataṃ hoti, bhuttāvinā pavāritena āsanā vuṭṭhitena kataṃ hoti, ‘‘alametaṃ sabba’’nti avuttaṃ hoti, na gilānātirittaṃ hoti – etaṃ anatirittaṃ nāma. 'Não deixado como sobra apropriada': significa que foi feito de forma inadequada, foi feito sem ter sido formalmente recebido, foi feito sem ter sido levantado, foi feito fora do alcance de um braço, foi feito por alguém que não comeu, foi feito por alguém que comeu e recusou mais comida mas se levantou de seu assento, não foi dito 'tudo isso é suficiente', ou não é sobra de um doente — isso é chamado de 'não deixado como sobra apropriada'. Khādanīyaṃ nāma pañca bhojanāni – yāmakālikaṃ sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ ṭhapetvā avasesaṃ khādanīyaṃ nāma. 'Comida mastigável': excluindo os cinco tipos de alimentos consumíveis, os tônicos consumíveis até o final do dia, os remédios de sete dias e os de uso vitalício, o restante é chamado de comida mastigável. Bhojanīyaṃ nāma pañca bhojanāni – odano, kummāso, sattu, maccho, maṃsaṃ. 'Alimento consumível': refere-se aos cinco tipos de alimentos consumíveis, a saber: arroz cozido, mingau de cevada, farinha de grãos torrados, peixe e carne. Abhihaṭṭhuṃ pavāreyyāti yāvatakaṃ icchasi tāvatakaṃ gaṇhāhīti. 'Oferecer e convidar': significa dizer 'pegue o quanto desejar'. Jānāti [Pg.114] nāma sāmaṃ vā jānāti, aññe vā tassa ārocenti, so vā āroceti. 'Sabendo': significa que ele próprio sabe, ou outros lhe informaram, ou o próprio outro bhikkhu lhe informou. Āsādanāpekkhoti ‘‘iminā imaṃ codessāmi sāressāmi paṭicodessāmi paṭisāressāmi maṅku karissāmī’’ti abhiharati, āpatti dukkaṭassa. Tassa vacanena ‘‘khādissāmi bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti dukkaṭassa. Bhojanapariyosāne āpatti pācittiyassa. 'Com a intenção de humilhá-lo': significa que ele oferece pensando: 'Com isso eu o acusarei, farei com que se lembre, o acusarei novamente, farei com que se lembre novamente, e o deixarei embaraçado' — há uma ofensa de má conduta. Se, pelas palavras dele, o outro aceita dizendo 'vou mastigar, vou comer', há uma ofensa de má conduta. A cada gole engolido, há uma ofensa de má conduta. Ao término da refeição, há uma ofensa pācittiya. 245. Pavārite pavāritasaññī anatirittena khādanīyena vā bhojanīyena vā abhihaṭṭhuṃ pavāreti, āpatti pācittiyassa. Pavārite vematiko anatirittena khādanīyena vā bhojanīyena vā abhihaṭṭhuṃ pavāreti, āpatti dukkaṭassa. Pavārite appavāritasaññī anatirittena khādanīyena vā bhojanīyena vā abhihaṭṭhuṃ pavāreti, anāpatti. Yāmakālikaṃ sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ āhāratthāya abhiharati, āpatti dukkaṭassa. Tassa vacanena ‘‘khādissāmi bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti dukkaṭassa. Appavārite pavāritasaññī, āpatti dukkaṭassa. Appavārite vematiko, āpatti dukkaṭassa. Appavārite appavāritasaññī, anāpatti. 245. Se o outro bhikkhu de fato recusou mais comida, e ele percebe que ele recusou mais comida, e lhe oferece e convida com comida mastigável ou alimento consumível que não tenha sido deixado como sobra apropriada, há uma ofensa pācittiya. Se o outro de fato recusou mais comida, e ele tem dúvidas, e lhe oferece e convida com comida mastigável ou alimento consumível que não tenha sido deixado como sobra apropriada, há uma ofensa de má conduta. Se o outro de fato recusou mais comida, mas ele percebe que ele não recusou mais comida, e lhe oferece e convida com comida mastigável ou alimento consumível que não tenha sido deixado como sobra apropriada, não há ofensa. Se ele oferece tônico de um dia, remédio de sete dias ou de uso vitalício com o propósito de servir de alimento, há uma ofensa de má conduta. Se, pelas palavras dele, o outro aceita dizendo 'vou mastigar, vou comer', há uma ofensa de má conduta. A cada gole engolido, há uma ofensa de má conduta. Se o outro não recusou mais comida, mas ele percebe que ele recusou mais comida, há uma ofensa de má conduta. Se o outro não recusou mais comida, mas ele tem dúvidas, há uma ofensa de má conduta. Se o outro não recusou mais comida, e ele percebe que ele não recusou mais comida, não há ofensa. 246. Anāpatti atirittaṃ kārāpetvā deti, ‘‘atirittaṃ kārāpetvā bhuñjāhī’’ti deti, aññassatthāya haranto gacchāhīti deti, gilānassa sesakaṃ deti, ‘‘yāmakālikaṃ sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ sati paccaye paribhuñjā’’ti deti, ummattakassa, ādikammikassāti. 246. Não há ofensa: se ele dá o alimento após fazê-lo ser deixado como sobra apropriada; se ele dá dizendo 'coma após fazê-lo ser deixado como sobra apropriada'; se ele dá dizendo 'leve isto para o benefício de outro'; se ele dá as sobras de um doente; se ele dá dizendo 'consuma este tônico de um dia, remédio de sete dias ou de uso vitalício se houver uma necessidade'; se ele for insano; se ele for o primeiro transgressor. Dutiyapavāraṇāsikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ chaṭṭhaṃ. A sexta regra de treinamento sobre a segunda recusa de comida está concluída. 7. Vikālabhojanasikkhāpadaṃ 7. A regra de treinamento sobre comer fora do horário permitido 247. Tena samayena buddho bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe. Tena kho pana samayena rājagahe giraggasamajjo hoti. Sattarasavaggiyā bhikkhū giraggasamajjaṃ dassanāya agamaṃsu. Manussā sattarasavaggiye bhikkhū passitvā nahāpetvā vilimpetvā bhojetvā khādanīyaṃ [Pg.115] adaṃsu. Sattarasavaggiyā bhikkhū khādanīyaṃ ādāya ārāmaṃ gantvā chabbaggiye bhikkhū etadavocuṃ – ‘‘gaṇhāthāvuso, khādanīyaṃ khādathā’’ti. ‘‘Kuto tumhehi, āvuso, khādanīyaṃ laddha’’nti? Sattarasavaggiyā bhikkhū chabbaggiyānaṃ bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. ‘‘Kiṃ pana tumhe, āvuso, vikāle bhojanaṃ bhuñjathā’’ti? ‘‘Evamāvuso’’ti. Chabbaggiyā bhikkhū ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma sattarasavaggiyā bhikkhū vikāle bhojanaṃ bhuñjissantī’’ti! Atha kho chabbaggiyā bhikkhū bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma sattarasavaggiyā bhikkhū vikāle bhojanaṃ bhuñjissantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, vikāle bhojanaṃ bhuñjathāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, vikāle bhojanaṃ bhuñjissatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 247. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Rājagaha, no Bosque de Bambu, no local de alimentação dos esquilos. Naquela ocasião, um festival no topo da colina estava sendo realizado em Rājagaha. O grupo de dezessete bhikkhus foi assistir ao festival no topo da colina. As pessoas, ao verem o grupo de dezessete bhikkhus, deram-lhes banho, ungiram-nos, alimentaram-nos e ofereceram-lhes comida mastigável. O grupo de dezessete bhikkhus pegou a comida mastigável, retornou ao mosteiro e disse ao grupo de seis bhikkhus: 'Aceitem, amigos, comam esta comida mastigável.' 'De onde vocês conseguiram essa comida mastigável, amigos?' O grupo de dezessete bhikkhus relatou o assunto ao grupo de seis bhikkhus. 'Mas vocês, amigos, comem alimento fora do horário permitido?' 'Sim, amigos.' O grupo de seis bhikkhus criticou, queixou-se e murmurou: 'Como pode o grupo de dezessete bhikkhus comer alimento fora do horário permitido!' Então, o grupo de seis bhikkhus relatou esse assunto aos bhikkhus. Aqueles bhikkhus que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como pode o grupo de dezessete bhikkhus comer alimento fora do horário permitido!'... 'É verdade, ó bhikkhus, que vocês comem alimento fora do horário permitido?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-nos... 'Como podem vocês, homens tolos, comer alimento fora do horário permitido! Homens tolos, isso não conduzirá a converter os não convertidos...' E assim, ó bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento: 248. Yo pana bhikkhu vikāle khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā khādeyya vā bhuñjeyya vā, pācittiya’’nti. 248. 'Se um bhikkhu mastigar comida mastigável ou comer alimento consumível fora do horário permitido, ele comete uma ofensa pācittiya.' 249. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 249. 'Qualquer': quem quer que seja... 'Bhikkhu': ... este é o bhikkhu pretendido neste contexto. Vikālo nāma majjhanhike vītivatte yāva aruṇuggamanā. 'Fora do horário permitido': significa desde o momento em que o meio-dia passa até o amanhecer. Khādanīyaṃ nāma pañca bhojanāni – yāmakālikaṃ sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ ṭhapetvā avasesaṃ khādanīyaṃ nāma. 'Comida mastigável': excluindo os cinco tipos de alimentos consumíveis, os tônicos consumíveis até o final do dia, os remédios de sete dias e os de uso vitalício, o restante é chamado de comida mastigável. Bhojanīyaṃ nāma pañca bhojanāni – odano, kummāso, sattu, maccho, maṃsaṃ. 'Alimento consumível': refere-se aos cinco tipos de alimentos consumíveis, a saber: arroz cozido, mingau de cevada, farinha de grãos torrados, peixe e carne. ‘‘Khādissāmi bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti pācittiyassa. Se ele aceita o alimento pensando 'vou mastigar, vou comer', há uma ofensa de má conduta. A cada gole engolido, há uma ofensa pācittiya. 250. Vikāle vikālasaññī khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā khādati vā bhuñjati vā, āpatti pācittiyassa. Vikāle vematiko khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā khādati vā bhuñjati vā, āpatti pācittiyassa. Vikāle [Pg.116] kālasaññī khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā khādati vā bhuñjati vā, āpatti pācittiyassa. 250. Se for fora do horário permitido, e ele percebe que é fora do horário permitido, e mastiga comida mastigável ou come alimento consumível, há uma ofensa pācittiya. Se for fora do horário permitido, e ele tem dúvidas, e mastiga comida mastigável ou come alimento consumível, há uma ofensa pācittiya. Se for fora do horário permitido, mas ele percebe que é dentro do horário permitido, e mastiga comida mastigável ou come alimento consumível, há uma ofensa pācittiya. Yāmakālikaṃ sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ āhāratthāya paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti dukkaṭassa. Kāle vikālasaññī, āpatti dukkaṭassa. Kāle vematiko, āpatti dukkaṭassa. Kāle kālasaññī, anāpatti. Se ele aceita tônico de um dia, remédio de sete dias ou de uso vitalício com o propósito de servir de alimento, há uma ofensa de má conduta. A cada gole engolido, há uma ofensa de má conduta. Se for dentro do horário permitido, mas ele percebe que é fora do horário permitido, há uma ofensa de má conduta. Se for dentro do horário permitido, mas ele tem dúvidas, há uma ofensa de má conduta. Se for dentro do horário permitido, e ele percebe que é dentro do horário permitido, não há ofensa. 251. Anāpatti yāmakālikaṃ sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ sati paccaye paribhuñjati, ummattakassa, ādikammikassāti. 251. Não há ofensa: se ele consome tônico de um dia, remédio de sete dias ou de uso vitalício quando há uma necessidade; se ele for insano; se ele for o primeiro transgressor. Vikālabhojanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ sattamaṃ. A sétima regra de treinamento sobre comer fora do horário permitido está concluída. 8. Sannidhikārakasikkhāpadaṃ 8. A regra de treinamento sobre armazenar alimentos 252. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmato ānandassa upajjhāyo āyasmā belaṭṭhasīso araññe viharati. So piṇḍāya caritvā sukkhakuraṃ ārāmaṃ haritvā sukkhāpetvā nikkhipati. Yadā āhārena attho hoti, tadā udakena temetvā temetvā bhuñjati, cirena gāmaṃ piṇḍāya pavisati. Bhikkhū āyasmantaṃ belaṭṭhasīsaṃ etadavocuṃ – ‘‘kissa tvaṃ, āvuso, cirena gāmaṃ piṇḍāya pavisasī’’ti? Atha kho āyasmā belaṭṭhasīso bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesi. ‘‘Kiṃ pana tvaṃ, āvuso, sannidhikārakaṃ bhojanaṃ bhuñjasī’’ti? ‘‘Evamāvuso’’ti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma āyasmā belaṭṭhasīso sannidhikārakaṃ bhojanaṃ bhuñjissatī’’ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, belaṭṭhasīsa, sannidhikārakaṃ bhojanaṃ bhuñjasīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, belaṭṭhasīsa, sannidhikārakaṃ bhojanaṃ bhuñjissasi! Netaṃ, belaṭṭhasīsa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 252. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, o venerável Belaṭṭhasīsa, preceptor do venerável Ānanda, residia na floresta. Ele, tendo saído em busca de esmolas, trazia arroz seco para o mosteiro, secava-o e o guardava. Quando precisava de alimento, ele o consumia após umedecê-lo repetidamente com água, e entrava na aldeia para esmolas de comida somente após um longo tempo. Os bhikkhus disseram ao venerável Belaṭṭhasīsa: 'Por que você, amigo, entra na aldeia para esmolas de comida somente após um longo tempo?' Então, o venerável Belaṭṭhasīsa relatou esse assunto aos bhikkhus. 'Mas você, amigo, consome alimento armazenado?' 'Sim, amigos.' Aqueles bhikkhus que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como pode o venerável Belaṭṭhasīsa consumir alimento armazenado!'... 'É verdade, Belaṭṭhasīsa, que você consome alimento armazenado?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-o... 'Como pode você, Belaṭṭhasīsa, consumir alimento armazenado! Belaṭṭhasīsa, isso não conduzirá a converter os não convertidos...' E assim, ó bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento: 253. ‘‘Yo pana bhikkhu sannidhikārakaṃ khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā khādeyya vā bhuñjeyya vā, pācittiya’’nti. 253. 'Se um bhikkhu mastigar comida mastigável ou comer alimento consumível que tenha sido armazenado, ele comete uma ofensa pācittiya.' 254. Yo [Pg.117] panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 254. 'Qualquer': quem quer que seja... 'Bhikkhu': ... este é o bhikkhu pretendido neste contexto. Sannidhikārakaṃ nāma ajja paṭiggahitaṃ aparajju khāditaṃ hoti. 'Armazenado': significa que foi formalmente recebido hoje e consumido em um dia subsequente. Khādanīyaṃ nāma pañca bhojanāni – yāmakālikaṃ sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ ṭhapetvā avasesaṃ khādanīyaṃ nāma. 'Comida mastigável': excluindo os cinco tipos de alimentos consumíveis, os tônicos consumíveis até o final do dia, os remédios de sete dias e os de uso vitalício, o restante é chamado de comida mastigável. Bhojanīyaṃ nāma pañca bhojanāni – odano, kummāso, sattu, maccho, maṃsaṃ. 'Alimento consumível': refere-se aos cinco tipos de alimentos consumíveis, a saber: arroz cozido, mingau de cevada, farinha de grãos torrados, peixe e carne. ‘‘Khādissāmi bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti pācittiyassa. Se ele aceita o alimento pensando 'vou mastigar, vou comer', há uma ofensa de má conduta. A cada gole engolido, há uma ofensa pācittiya. 255. Sannidhikārake sannidhikārakasaññī khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā khādati vā bhuñjati vā, āpatti pācittiyassa. Sannidhikārake vematiko khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā khādati vā bhuñjati vā, āpatti pācittiyassa. Sannidhikārake asannidhikārakasaññī khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā khādati vā bhuñjati vā, āpatti pācittiyassa. 255. Se for algo armazenado, e ele tiver a percepção de que está armazenado, se mastigar comida sólida ou comer comida macia, há uma ofensa pācittiya. Se for algo armazenado, e ele estiver em dúvida, se mastigar comida sólida ou comer comida macia, há uma ofensa pācittiya. Se for algo armazenado, e ele tiver a percepção de que não está armazenado, se mastigar comida sólida ou comer comida macia, há uma ofensa pācittiya. Yāmakālikaṃ sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ āhāratthāya paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti dukkaṭassa. Asannidhikārake sannidhikārakasaññī, āpatti dukkaṭassa. Asannidhikārake vematiko, āpatti dukkaṭassa. Asannidhikārake asannidhikārakasaññī, anāpatti. Se ele aceitar um tônico de um período (yāmakālika), um tônico de sete dias (sattāhakālika) ou um tônico para toda a vida (yāvajīvika) com o propósito de alimento, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). A cada engolida, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se não for algo armazenado, e ele tiver a percepção de que está armazenado, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se não for algo armazenado, e ele estiver em dúvida, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se não for algo armazenado, e ele tiver a percepção de que não está armazenado, não há ofensa. 256. Anāpatti yāvakālikaṃ yāvakāle nidahitvā bhuñjati, yāmakālikaṃ yāme nidahitvā bhuñjati, sattāhakālikaṃ sattāhaṃ nidahitvā bhuñjati, yāvajīvikaṃ sati paccaye paribhuñjati, ummattakassa, ādikammikassāti. 256. Não há ofensa: se ele armazena e consome comida temporária (yāvakālika) dentro do período permitido (antes do meio-dia); se ele armazena e consome um tônico de um período (yāmakālika) dentro do período permitido (as quatro vigílias da noite); se ele armazena e consome um tônico de sete dias (sattāhakālika) dentro de sete dias; se ele consome um tônico para toda a vida (yāvajīvika) quando há uma condição necessária; se ele for um insano; se ele for o primeiro transgressor. Sannidhikārakasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ aṭṭhamaṃ. O oitavo preceito de treinamento sobre o armazenamento está concluído. 9. Paṇītabhojanasikkhāpadaṃ 9. O preceito de treinamento sobre alimentos finos 257. Tena [Pg.118] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū paṇītabhojanāni attano atthāya viññāpetvā bhuñjanti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma samaṇā sakyaputtiyā paṇītabhojanāni attano atthāya viññāpetvā bhuñjissanti! Kassa sampannaṃ na manāpaṃ, kassa sāduṃ na ruccatī’’ti!! Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū paṇītabhojanāni attano atthāya viññāpetvā bhuñjissantī’’ti …pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, paṇītabhojanāni attano atthāya viññāpetvā bhuñjathāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā …pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, paṇītabhojanāni attano atthāya viññāpetvā bhuñjissatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 257. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os bhikkhus do grupo de seis solicitavam alimentos finos para seu próprio benefício e os comiam. As pessoas criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como podem os ascetas filhos dos Sakyas solicitar alimentos finos para seu próprio benefício e comê-los? Quem não gosta de comida excelente? Quem não prefere o que é saboroso?' Os bhikkhus ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e murmurando. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis solicitar alimentos finos para seu próprio benefício e comê-los?' ... 'É verdade, bhikkhus, que vocês solicitam alimentos finos para seu próprio benefício e os comem?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, os repreendeu... 'Como podem vocês, homens tolos, solicitar alimentos finos para seu próprio benefício e comê-los? Isso, homens tolos, não serve para inspirar fé naqueles que não têm fé...' E assim, bhikkhus, vocês devem recitar este preceito de treinamento: ‘‘Yāni kho pana tāni paṇītabhojanāni, seyyathidaṃ – sappi navanītaṃ telaṃ madhu phāṇitaṃ maccho maṃsaṃ khīraṃ dadhi. Yo pana bhikkhu evarūpāni paṇītabhojanāni attano atthāya viññāpetvā bhuñjeyya, pācittiya’’nti. 'Quaisquer que sejam os alimentos finos, a saber: ghee, manteiga fresca, óleo, mel, melaço, peixe, carne, leite, coalhada — se um bhikkhu solicitar tais alimentos finos para seu próprio benefício e os comer, há uma ofensa pācittiya.' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim este preceito de treinamento foi estabelecido pelo Abençoado para os bhikkhus. 258. Tena kho pana samayena bhikkhū gilānā honti. Gilānapucchakā bhikkhū gilāne bhikkhū etadavocuṃ – ‘‘kaccāvuso khamanīyaṃ, kacci yāpanīya’’nti? ‘‘Pubbe mayaṃ, āvuso, paṇītabhojanāni attano atthāya viññāpetvā bhuñjāma, tena no phāsu hoti; idāni pana ‘‘bhagavatā paṭikkhitta’’nti kukkuccāyantā na viññāpema, tena no na phāsu hotī’’ti. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, gilānena bhikkhunā paṇītabhojanāni attano atthāya viññāpetvā bhuñjituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 258. Naquela época, os bhikkhus estavam doentes. Os bhikkhus que visitavam os doentes perguntaram aos bhikkhus doentes: 'Amigos, vocês estão tolerando bem? Estão conseguindo manter-se?' 'Antes, amigos, solicitávamos alimentos finos para nosso próprio benefício e os comíamos, e com isso nos sentíamos confortáveis. Mas agora, pensando "foi proibido pelo Abençoado", hesitamos e não os solicitamos; por isso, não nos sentimos confortáveis.' Eles relataram esse assunto ao Abençoado. Então o Abençoado, em relação a essa causa e a esse assunto, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos bhikkhus: 'Bhikkhus, eu permito que um bhikkhu doente solicite alimentos finos para seu próprio benefício e os coma. E assim, bhikkhus, vocês devem recitar este preceito de treinamento: 259. ‘‘Yāni [Pg.119] kho pana tāni paṇītabhojanāni, seyyathidaṃ – sappi navanītaṃ telaṃ madhu phāṇitaṃ maccho maṃsaṃ khīraṃ dadhi. Yo pana bhikkhu evarūpāni paṇītabhojanāni agilāno attano atthāya viññāpetvā bhuñjeyya, pācittiya’’nti. 259. 'Quaisquer que sejam os alimentos finos, a saber: ghee, manteiga fresca, óleo, mel, melaço, peixe, carne, leite, coalhada — se um bhikkhu que não está doente solicitar tais alimentos finos para seu próprio benefício e os comer, há uma ofensa pācittiya.' 260. Yāni kho pana tāni paṇītabhojanānīti sappi nāma gosappi vā ajikāsappi vā mahiṃsasappi vā, yesaṃ maṃsaṃ kappati tesaṃ sappi. 260. 'Quaisquer que sejam os alimentos finos': em relação a isso, 'ghee' significa ghee de vaca, ghee de cabra ou ghee de búfala, proveniente daqueles animais cuja carne é permitida. Navanītaṃ nāma tesaññeva navanītaṃ. 'Manteiga fresca' significa a manteiga fresca proveniente desses mesmos animais. Telaṃ nāma tilatelaṃ sāsapatelaṃ madhukatelaṃ eraṇḍatelaṃ vasātelaṃ. 'Óleo' significa óleo de gergelim, óleo de mostarda, óleo de madhuka, óleo de rícino ou gordura animal. Madhu nāma makkhikāmadhu. 'Mel' significa o mel produzido por abelhas. Phāṇitaṃ nāma ucchumhā nibbattaṃ. 'Melaço' significa o melaço produzido a partir da cana-de-açúcar. Maccho nāma udako vuccati. 'Peixe' refere-se a criaturas que vivem na água. Maṃsaṃ nāma yesaṃ maṃsaṃ kappati, tesaṃ maṃsaṃ. 'Carne' significa a carne daqueles animais cuja carne é permitida. Khīraṃ nāma gokhīraṃ vā ajikākhīraṃ vā mahiṃsakhīraṃ vā, yesaṃ maṃsaṃ kappati, tesaṃ khīraṃ. 'Leite' significa leite de vaca, leite de cabra ou leite de búfala, proveniente daqueles animais cuja carne é permitida. Dadhi nāma tesaññeva dadhi. 'Coalhada' significa a coalhada proveniente desses mesmos animais. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 'Aquele que': qualquer que seja... 'Bhikkhu': ... o bhikkhu pretendido neste contexto é este. Evarūpāni paṇītabhojanānīti tathārūpāni paṇītabhojanāni. 'Tais alimentos finos' significa alimentos finos daquela natureza. Agilāno nāma yassa vinā paṇītabhojanāni phāsu hoti. 'Aquele que não está doente' refere-se a quem se sente confortável sem alimentos finos. Gilāno nāma yassa vinā paṇītabhojanāni na phāsu hoti. 'Aquele que está doente' refere-se a quem não se sente confortável sem alimentos finos. Agilāno attano atthāya viññāpeti, payoge dukkaṭaṃ. Paṭilābhena ‘‘bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti pācittiyassa. Se um bhikkhu que não está doente solicita para seu próprio benefício, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa) a cada esforço. Ao recebê-lo com a intenção de comer, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). A cada engolida, há uma ofensa pācittiya. 261. Agilāno agilānasaññī paṇītabhojanāni attano atthāya viññāpetvā bhuñjati, āpatti pācittiyassa. Agilāno vematiko [Pg.120] paṇītabhojanāni attano atthāya viññāpetvā bhuñjati, āpatti pācittiyassa. Agilāno gilānasaññī paṇītabhojanāni attano atthāya viññāpetvā bhuñjati, āpatti pācittiyassa. 261. Se um bhikkhu que não está doente, tendo a percepção de que não está doente, solicita alimentos finos para seu próprio benefício e os come, há uma ofensa pācittiya. Se um bhikkhu que não está doente, estando em dúvida, solicita alimentos finos para seu próprio benefício e os come, há uma ofensa pācittiya. Se um bhikkhu que não está doente, tendo a percepção de que está doente, solicita alimentos finos para seu próprio benefício e os come, há uma ofensa pācittiya. Gilāno agilānasaññī, āpatti dukkaṭassa. Gilāno vematiko, āpatti dukkaṭassa. Gilāno gilānasaññī anāpatti. Se um bhikkhu que está doente, tendo a percepção de que não está doente, come, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se um bhikkhu que está doente, estando em dúvida, come, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se um bhikkhu que está doente, tendo a percepção de que está doente, come, não há ofensa. 262. Anāpatti gilānassa, gilāno hutvā viññāpetvā agilāno bhuñjati, gilānassa sesakaṃ bhuñjati, ñātakānaṃ pavāritānaṃ aññassatthāya attano dhanena, ummattakassa, ādikammikassāti. 262. Não há ofensa: se ele está doente; se, tendo solicitado enquanto estava doente, ele come quando não está mais doente; se ele come as sobras de um bhikkhu doente; se ele solicita de parentes ou de quem o convidou; se ele solicita para o benefício de outro; se ele compra com seus próprios recursos; se ele for um insano; se ele for o primeiro transgressor. Paṇītabhojanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ navamaṃ. O nono preceito de treinamento sobre alimentos finos está concluído. 10. Dantaponasikkhāpadaṃ 10. O preceito de treinamento sobre o palito de dentes (dantapona) 263. Tena samayena buddho bhagavā vesāliyaṃ viharati mahāvane kūṭāgārasālāyaṃ. Tena kho pana samayena aññataro bhikkhu sabbapaṃsukūliko susāne viharati. So manussehi diyyamānaṃ na icchati paṭiggahetuṃ, susānepi rukkhamūlepi ummārepi ayyavosāṭitakāni sāmaṃ gahetvā paribhuñjati. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayaṃ bhikkhu amhākaṃ ayyavosāṭitakāni sāmaṃ gahetvā paribhuñjissati! Theroyaṃ bhikkhu vaṭharo manussamaṃsaṃ maññe khādatī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhu adinnaṃ mukhadvāraṃ āhāraṃ āharissatī’’ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, bhikkhu, adinnaṃ mukhadvāraṃ āhāraṃ āharasīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, adinnaṃ mukhadvāraṃ āhāraṃ āharissasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 263. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Vesālī, no Grande Bosque, no Pavilhão do Teto Pontiagudo. Naquela ocasião, um certo bhikkhu que usava apenas mantos de trapos descartados (sabbapaṃsukūlika) vivia em um cemitério. Ele não desejava aceitar o que lhe era oferecido pelas pessoas; ele mesmo pegava e consumia as oferendas de comida deixadas nos cemitérios, sob as árvores ou nas soleiras das portas para os ancestrais falecidos. As pessoas criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como pode este bhikkhu pegar por si mesmo e consumir as oferendas de comida deixadas para os nossos ancestrais falecidos? Este bhikkhu é forte e corpulento; certamente ele come carne humana!' Os bhikkhus ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e murmurando. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como pode um bhikkhu colocar na boca alimento que não lhe foi oferecido?' ... 'É verdade, bhikkhu, que você coloca na boca alimento que não lhe foi oferecido?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, o repreendeu... 'Como pode você, homem tolo, colocar na boca alimento que não lhe foi oferecido? Isso, homem tolo, não serve para inspirar fé naqueles que não têm fé...' E assim, bhikkhus, vocês devem recitar este preceito de treinamento: ‘‘Yo pana bhikkhu adinnaṃ mukhadvāraṃ āhāraṃ āhareyya, pācittiya’’nti. 'Se um bhikkhu colocar na boca alimento que não lhe foi oferecido, há uma ofensa pācittiya.' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim este preceito de treinamento foi estabelecido pelo Abençoado para os bhikkhus. 264. Tena [Pg.121] kho pana samayena bhikkhū udakadantapone kukkuccāyanti. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… ‘‘anujānāmi, bhikkhave, udakadantaponaṃ sāmaṃ gahetvā paribhuñjituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 264. Naquela época, os bhikkhus hesitaram em relação à água e ao palito de dentes. Eles relataram esse assunto ao Abençoado... 'Bhikkhus, eu permito que vocês mesmos peguem e utilizem a água e o palito de dentes. E assim, bhikkhus, vocês devem recitar este preceito de treinamento: 265. ‘‘Yo pana bhikkhu adinnaṃ mukhadvāraṃ āhāraṃ āhareyya, aññatra udakadantaponā, pācittiya’’nti. 265. 'Se um bhikkhu colocar na boca alimento que não lhe foi oferecido, exceto água e palito de dentes, há uma ofensa pācittiya.' 266. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 266. 'Aquele que': qualquer que seja... 'Bhikkhu': ... o bhikkhu pretendido neste contexto é este. Adinnaṃ nāma appaṭiggahitakaṃ vuccati. 'Não oferecido' refere-se àquilo que não foi formalmente entregue (recebido). Dinnaṃ nāma kāyena vā kāyapaṭibaddhena vā nissaggiyena vā dente hatthapāse ṭhito kāyena vā kāyapaṭibaddhena vā paṭiggaṇhāti, etaṃ dinnaṃ nāma. 'Oferecido' significa que, quando alguém entrega com o corpo, com algo conectado ao corpo ou lançando o objeto, o bhikkhu, estando ao alcance da mão (hatthapāsa), o recebe com o corpo ou com algo conectado ao corpo; isso é chamado de oferecido. Āhāro nāma udakadantaponaṃ ṭhapetvā yaṃkiñci ajjhoharaṇīyaṃ, eso āhāro nāma. 'Alimento' refere-se a qualquer coisa que possa ser engolida, exceto água e palito de dentes; isso é chamado de alimento. Aññatra udakadantaponāti ṭhapetvā udakadantaponaṃ. 'Exceto água e palito de dentes' significa excluindo a água e o palito de dentes. ‘‘Khādissāmi bhuñjissāmī’’ti gaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti pācittiyassa. Se ele pega o alimento pensando 'vou mastigar, vou comer', há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). A cada engolida, há uma ofensa pācittiya. 267. Appaṭiggahitake appaṭiggahitakasaññī adinnaṃ mukhadvāraṃ āhāraṃ āhāreti, aññatra udakadantaponā, āpatti pācittiyassa. Appaṭiggahitake vematiko adinnaṃ mukhadvāraṃ āhāraṃ āhāreti, aññatra udakadantaponā, āpatti pācittiyassa. Appaṭiggahitake paṭiggahitakasaññī adinnaṃ mukhadvāraṃ āhāraṃ āhāreti, aññatra udakadantaponā, āpatti pācittiyassa. 267. Se o alimento não foi oferecido, e ele tem a percepção de que não foi oferecido, se ele coloca na boca o alimento não oferecido, exceto água e palito de dentes, há uma ofensa pācittiya. Se o alimento não foi oferecido, e ele está em dúvida, se ele coloca na boca o alimento não oferecido, exceto água e palito de dentes, há uma ofensa pācittiya. Se o alimento não foi oferecido, e ele tem a percepção de que foi oferecido, se ele coloca na boca o alimento não oferecido, exceto água e palito de dentes, há uma ofensa pācittiya. Paṭiggahitake appaṭiggahitakasaññī, āpatti dukkaṭassa. Paṭiggahitake vematiko, āpatti dukkaṭassa. Paṭiggahitake paṭiggahitakasaññī, anāpatti. Se o alimento foi oferecido, e ele tem a percepção de que não foi oferecido, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se o alimento foi oferecido, e ele está em dúvida, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se o alimento foi oferecido, e ele tem a percepção de que foi oferecido, não há ofensa. 268. Anāpatti [Pg.122] udakadantapone, cattāri mahāvikatāni sati paccaye asati kappiyakārake sāmaṃ gahetvā paribhuñjati, ummattakassa, ādikammikassāti. 268. Não há ofensa: em relação à água e ao palito de dentes; se, havendo uma condição necessária e na ausência de um assistente leigo (kappiyakāraka), ele mesmo pega e consome os quatro grandes remédios repugnantes (mahāvikaṭa); se ele for um insano; se ele for o primeiro transgressor. Dantaponasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ dasamaṃ. O décimo preceito de treinamento sobre o palito de dentes está concluído. Bhojanavaggo catuttho. O quarto capítulo sobre alimentação (Bhojanavagga) está concluído. Tassuddānaṃ – O resumo deste capítulo é o seguinte: Piṇḍo gaṇaṃ paraṃ pūvaṃ, dve ca vuttā pavāraṇā; Vikāle sannidhī khīraṃ, dantaponena te dasāti. Refeição em abrigo público, refeição em grupo, refeição subsequente, bolo, dois preceitos sobre o convite (pavāraṇā), fora do horário permitido, armazenamento, leite (alimentos finos) e palito de dentes — estes são os dez. 5. Acelakavaggo 5. O capítulo sobre os ascetas nus (Acelakavagga) 1. Acelakasikkhāpadaṃ 1. O preceito de treinamento sobre os ascetas nus 269. Tena samayena buddho bhagavā vesāliyaṃ viharati mahāvane kūṭāgārasālāyaṃ. Tena kho pana samayena saṅghassa khādanīyaṃ ussannaṃ hoti. Atha kho āyasmā ānando bhagavato etamatthaṃ ārocesi. ‘‘Tenahānanda, vighāsādānaṃ pūvaṃ dehī’’ti. ‘‘Evaṃ bhante’’ti kho āyasmā ānando bhagavato paṭissuṇitvā vighāsāde paṭipāṭiyā nisīdāpetvā ekekaṃ pūvaṃ dento aññatarissā paribbājikāya ekaṃ maññamāno dve pūve adāsi. Sāmantā paribbājikāyo taṃ paribbājikaṃ etadavocuṃ – ‘‘jāro te eso samaṇo’’ti. ‘‘Na me so samaṇo jāro, ekaṃ maññamāno dve pūve adāsī’’ti. Dutiyampi kho…pe… tatiyampi kho āyasmā ānando ekekaṃ pūvaṃ dento tassāyeva paribbājikāya ekaṃ maññamāno dve pūve adāsi. Sāmantā paribbājikāyo taṃ paribbājikaṃ etadavocuṃ – ‘‘jāro te eso samaṇo’’ti. ‘‘Na me so samaṇo jāro, ekaṃ maññamāno dve pūve adāsī’’ti. ‘‘Jāro na jāro’’ti bhaṇḍiṃsu. Aññataropi ājīvako parivesanaṃ agamāsi. Aññataro bhikkhu pahūtena sappinā odanaṃ madditvā tassa ājīvakassa mahantaṃ piṇḍaṃ adāsi. Atha kho so ājīvako taṃ piṇḍaṃ ādāya agamāsi. Aññataro ājīvako taṃ ājīvakaṃ etadavoca – ‘‘kuto tayā, āvuso, piṇḍo laddho’’ti? ‘‘Tassāvuso, [Pg.123] samaṇassa gotamassa muṇḍagahapatikassa parivesanāya laddho’’ti. 269. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Vesālī, no Grande Bosque, no Pavilhão de Teto Pontiagudo. Naquele momento, a Ordem (Sangha) tinha abundância de alimentos mastigáveis (bolos). Então, o venerável Ānanda informou o Abençoado sobre esse assunto. 'Nesse caso, Ānanda, dê os bolos para aqueles que comem as sobras.' 'Sim, venerável senhor', respondeu o venerável Ānanda ao Abençoado. Tendo feito os comedores de sobras se sentarem em ordem, ele começou a distribuir os bolos um a um. Pensando que era apenas um, ele deu dois bolos a uma certa asceta errante. As ascetas errantes que estavam por perto disseram a ela: 'Aquele asceta é seu amante.' 'Aquele asceta não é meu amante. Pensando que era apenas um, ele me deu dois.' Pela segunda vez... pela terceira vez, o venerável Ānanda, distribuindo os bolos um a um, deu dois bolos àquela mesma asceta errante, pensando que era apenas um. As ascetas errantes que estavam por perto disseram a ela: 'Aquele asceta é seu amante.' 'Aquele asceta não é meu amante. Pensando que era apenas um, ele me deu dois.' E elas discutiram: 'É seu amante!', 'Não é meu amante!'. Enquanto isso, um certo asceta Ājīvaka foi ao local de distribuição de alimentos. Um certo bhikkhu, tendo misturado arroz com bastante manteiga clarificada (ghee), deu uma grande porção de arroz àquele Ājīvaka. Então, aquele Ājīvaka pegou a porção de arroz e partiu. Outro Ājīvaka perguntou-lhe: 'Amigo, de onde você conseguiu essa porção de arroz?' 'Amigo, consegui no local de distribuição daquele asceta Gotama, o chefe de família de cabeça raspada.' Assosuṃ kho upāsakā tesaṃ ājīvakānaṃ imaṃ kathāsallāpaṃ. Atha kho te upāsakā yena bhagavā tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdiṃsu. Ekamantaṃ nisinnā kho te upāsakā bhagavantaṃ etadavocuṃ – ‘‘ime, bhante, titthiyā avaṇṇakāmā buddhassa avaṇṇakāmā dhammassa avaṇṇakāmā saṅghassa. Sādhu, bhante, ayyā titthiyānaṃ sahatthā na dadeyyu’’nti. Atha kho bhagavā te upāsake dhammiyā kathāya sandassesi samādapesi samuttejesi sampahaṃsesi. Atha kho te upāsakā bhagavatā dhammiyā kathāya sandassitā samādapitā samuttejitā sampahaṃsitā uṭṭhāyāsanā bhagavantaṃ abhivādetvā padakkhiṇaṃ katvā pakkamiṃsu. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘tena hi, bhikkhave, bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññapessāmi dasa atthavase paṭicca – saṅghasuṭṭhutāya, saṅghaphāsutāya …pe… saddhammaṭṭhitiyā, vinayānuggahāya. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Os discípulos leigos ouviram essa conversa daqueles Ājīvakas. Então, esses leigos aproximaram-se de onde estava o Abençoado; tendo se aproximado e saudado o Abençoado, sentaram-se a um lado. Sentados a um lado, os leigos disseram ao Abençoado: 'Venerável senhor, estes sectários desejam o desprestígio do Buda, o desprestígio do Dhamma e o desprestígio da Sangha. Seria bom, venerável senhor, se os veneráveis senhores não dessem nada aos sectários com suas próprias mãos.' Então, o Abençoado instruiu, exortou, inspirou e alegrou aqueles leigos com uma palestra sobre o Dhamma. Então, aqueles leigos, tendo sido instruídos, exortados, inspirados e alegrados pelo Abençoado com a palestra sobre o Dhamma, levantaram-se de seus assentos, saudaram o Abençoado respeitosamente, circundaram-no pela direita e partiram. Então, o Abençoado, em razão deste assunto e nesta circunstância, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos bhikkhus: 'Portanto, bhikkhus, estabelecerei uma regra de treinamento para os bhikkhus, tendo em vista dez razões: para a excelência da Sangha, para o bem-estar da Sangha... para a estabilização do verdadeiro Dhamma e para o apoio à Disciplina (Vinaya). E assim, bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento:' 270. ‘‘Yo pana bhikkhu acelakassa vā paribbājakassa vā paribbājikāya vā sahatthā khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā dadeyya, pācittiya’’nti. 270. 'Qualquer bhikkhu que, com suas próprias mãos, der alimento mastigável ou não mastigável a um asceta nu, a um asceta errante ou a uma asceta errante, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya).' 271. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 271. 'Qualquer': quem quer que seja... 'Bhikkhu': ... o que se entende por bhikkhu neste contexto. Acelako nāma yo koci paribbājakasamāpanno naggo. 'Asceta nu' refere-se a qualquer pessoa que tenha adotado a vida de andarilho e ande nua. Paribbājako nāma bhikkhuñca sāmaṇerañca ṭhapetvā yo koci paribbājakasamāpanno. 'Asceta errante' refere-se a qualquer pessoa que tenha adotado a vida de andarilho, exceto um bhikkhu e um sāmaṇera (noviço). Paribbājikā nāma bhikkhuniñca sikkhamānañca sāmaṇeriñca ṭhapetvā yā kāci paribbājikasamāpannā. 'Asceta errante feminina' refere-se a qualquer mulher que tenha adotado a vida de andarilha, exceto uma bhikkhunī (monja), uma sikkhamānā (estudante) e uma sāmaṇerī (noviça). Khādanīyaṃ nāma pañca bhojanāni – udakadantaponaṃ ṭhapetvā avasesaṃ khādanīyaṃ nāma. 'Alimento mastigável' refere-se a tudo o que é comestível, exceto os cinco tipos de alimentos principais, a água e o palito de dentes. Bhojanīyaṃ [Pg.124] nāma pañca bhojanāni – odano, kummāso, sattu, maccho, maṃsaṃ. 'Alimento não mastigável' refere-se aos cinco tipos de alimentos principais: arroz cozido, cevada ou mingau de cereais, farinha de cereais tostados, peixe e carne. Dadeyyāti kāyena vā kāyapaṭibaddhena vā nissaggiyena vā deti, āpatti pācittiyassa. 'Der': se ele der com o próprio corpo, com algo conectado ao corpo, ou por meio de arremesso ou entrega indireta, há uma ofensa de pācittiya. 272. Titthiye titthiyasaññī sahatthā khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā deti, āpatti pācittiyassa. Titthiye vematiko sahatthā khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā deti, āpatti pācittiyassa. Titthiye atitthiyasaññī sahatthā khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā deti, āpatti pācittiyassa. 272. Se a pessoa for um sectário, e ele a perceber como sectário, e der com suas próprias mãos alimento mastigável ou não mastigável, há uma ofensa de pācittiya. Se a pessoa for um sectário, e ele estiver em dúvida, e der com suas próprias mãos alimento mastigável ou não mastigável, há uma ofensa de pācittiya. Se a pessoa for um sectário, e ele a perceber como não sectário, e der com suas próprias mãos alimento mastigável ou não mastigável, há uma ofensa de pācittiya. Udakadantaponaṃ deti, āpatti dukkaṭassa. Atitthiye titthiyasaññī, āpatti dukkaṭassa. Atitthiye vematiko, āpatti dukkaṭassa. Atitthiye atitthiyasaññī, anāpatti. Se ele der água ou um palito de dentes, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se a pessoa não for um sectário, mas ele a perceber como sectário, há uma ofensa de dukkaṭa. Se a pessoa não for um sectário, mas ele estiver em dúvida, há uma ofensa de dukkaṭa. Se a pessoa não for um sectário, e ele a perceber como não sectário, não há ofensa. 273. Anāpatti dāpeti na deti, upanikkhipitvā deti, bāhirālepaṃ deti, ummattakassa, ādikammikassāti. 273. Não há ofensa: se ele faz outra pessoa dar e não dá ele mesmo; se ele dá colocando o alimento perto; se ele dá pomada ou unguento para aplicação externa; se ele for um insano; se ele for o primeiro transgressor. Acelakasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ paṭhamaṃ. A primeira regra de treinamento sobre o asceta nu está concluída. 2. Uyyojanasikkhāpadaṃ 2. A regra de treinamento sobre mandar embora (Uyyojana) 274. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmā upanando sakyaputto bhātuno saddhivihārikaṃ bhikkhuṃ etadavoca – ‘‘ehāvuso, gāmaṃ piṇḍāya pavisissāmā’’ti. Tassa adāpetvā uyyojesi – ‘‘gacchāvuso, na me tayā saddhiṃ kathā vā nisajjā vā phāsu hoti, ekakassa me kathā vā nisajjā vā phāsu hotī’’ti. Atha kho so bhikkhu upakaṭṭhe kāle nāsakkhi piṇḍāya carituṃ, paṭikkamanepi bhattavissaggaṃ na sambhāvesi, chinnabhatto ahosi. Atha kho so bhikkhu ārāmaṃ gantvā bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma āyasmā upanando sakyaputto bhikkhuṃ – ‘ehāvuso, gāmaṃ piṇḍāya pavisissāmā’ti tassa adāpetvā [Pg.125] uyyojessatī’’ti …pe… saccaṃ kira tvaṃ, upananda, bhikkhuṃ – ‘‘ehāvuso, gāmaṃ piṇḍāya pavisissāmā’’ti tassa adāpetvā uyyojesīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, bhikkhuṃ – ‘‘ehāvuso, gāmaṃ piṇḍāya pavisissāmā’’ti tassa adāpetvā uyyojessasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 274. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele momento, o venerável Upananda, o Sakyano, disse a um bhikkhu que era discípulo co-residente de seu irmão: 'Venha, amigo, vamos entrar na aldeia para esmolar comida.' Mas, sem providenciar que lhe dessem qualquer alimento, ele o mandou embora, dizendo: 'Vá, amigo, conversar ou sentar-me com você não me é confortável; conversar ou sentar-me sozinho me é confortável.' Então, como já estava perto do meio-dia, aquele bhikkhu não conseguiu sair para esmolar comida, nem conseguiu chegar a tempo para a distribuição de refeições no refeitório; ele acabou ficando sem comer. Aquele bhikkhu, então, retornou ao mosteiro e relatou o ocorrido aos bhikkhus. Os bhikkhus de poucos desejos queixaram-se, criticaram e espalharam o ocorrido: 'Como pode o venerável Upananda, o Sakyano, dizer a um bhikkhu: "Venha, amigo, vamos entrar na aldeia para esmolar comida" e depois mandá-lo embora sem providenciar que lhe dessem qualquer alimento?' ... 'É verdade, Upananda, que você mandou embora um bhikkhu dizendo: "Venha, amigo, vamos entrar na aldeia para esmolar comida", sem providenciar que lhe dessem qualquer alimento?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-o: 'Como pôde você, homem tolo, dizer a um bhikkhu: "Venha, amigo, vamos entrar na aldeia para esmolar comida" e depois mandá-lo embora sem providenciar que lhe dessem qualquer alimento? Homem tolo, isso não serve para inspirar fé naqueles que ainda não têm fé...' 'E assim, bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento:' 275. ‘‘Yo pana bhikkhu bhikkhuṃ – ‘‘ehāvuso, gāmaṃ vā nigamaṃ vā piṇḍāya pavisissāmā’ti tassa dāpetvā vā adāpetvā vā uyyojeyya – ‘gacchāvuso, na me tayā saddhiṃ kathā vā nisajjā vā phāsu hoti, ekakassa me kathā vā nisajjā vā phāsu hotī’ti, etadeva paccayaṃ karitvā anaññaṃ, pācittiya’’nti. 275. 'Qualquer bhikkhu que disser a outro bhikkhu: "Venha, amigo, vamos entrar na aldeia ou cidade para esmolar comida", e depois, tendo providenciado ou não que lhe dessem alimento, o mandar embora dizendo: "Vá, amigo, conversar ou sentar-me com você não me é confortável; conversar ou sentar-me sozinho me é confortável", agindo unicamente por esse motivo e por nenhum outro, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya).' 276. Yo panāti yo, yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 276. 'Qualquer': quem quer que seja... 'Bhikkhu': ... o que se entende por bhikkhu neste contexto. Bhikkhunti aññaṃ bhikkhuṃ. 'A outro bhikkhu': a um bhikkhu diferente de si mesmo. Ehāvuso, gāmaṃ vā nigamaṃ vāti gāmopi nigamopi nagarampi, gāmo ceva nigamo ca. 'Venha, amigo, à aldeia ou cidade': refere-se a uma aldeia, a uma cidade de mercado ou a uma cidade fortificada; tanto aldeia quanto cidade de mercado. Tassa dāpetvāti yāguṃ vā bhattaṃ vā khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā dāpetvā. 'Tendo providenciado que lhe dessem': tendo providenciado que lhe dessem mingau, arroz cozido, alimento mastigável ou alimento não mastigável. Adāpetvāti na kiñci dāpetvā. 'Não tendo providenciado que lhe dessem': sem providenciar que lhe dessem absolutamente nada. Uyyojeyyāti mātugāmena saddhiṃ hasitukāmo kīḷitukāmo raho nisīditukāmo anācāraṃ ācaritukāmo evaṃ vadeti – ‘‘gacchāvuso, na me tayā saddhiṃ kathā vā nisajjā vā phāsu hoti, ekakassa me kathā vā nisajjā vā phāsu hotī’’ti uyyojeti, āpatti dukkaṭassa. Dassanūpacāraṃ vā savanūpacāraṃ vā vijahantassa āpatti dukkaṭassa. Vijahite, āpatti pācittiyassa. 'Mandar embora': se, desejando rir, brincar, sentar-se em segredo ou comportar-se de maneira inadequada com uma mulher, ele disser: 'Vá, amigo, conversar ou sentar-me com você não me é confortável; conversar ou sentar-me sozinho me é confortável', e assim o mandar embora, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Enquanto o outro bhikkhu estiver saindo do campo de visão ou de audição, há uma ofensa de dukkaṭa. Quando ele tiver saído completamente do campo de visão ou de audição, há uma ofensa de pācittiya. Etadeva paccayaṃ karitvā anaññanti na añño koci paccayo hoti uyyojetuṃ. 'Agindo unicamente por esse motivo e por nenhum outro': significa que não há nenhuma outra razão legítima para mandá-lo embora. 277. Upasampanne [Pg.126] upasampannasaññī uyyojeti, āpatti pācittiyassa. Upasampanne vematiko uyyojeti, āpatti pācittiyassa. Upasampanne anupasampannasaññī uyyojeti, āpatti pācittiyassa. 277. Se o outro for plenamente ordenado, e ele o perceber como plenamente ordenado, e o mandar embora, há uma ofensa de pācittiya. Se o outro for plenamente ordenado, e ele estiver em dúvida, e o mandar embora, há uma ofensa de pācittiya. Se o outro for plenamente ordenado, e ele o perceber como não plenamente ordenado, e o mandar embora, há uma ofensa de pācittiya. Kalisāsanaṃ āropeti, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannaṃ uyyojeti, āpatti dukkaṭassa. Kalisāsanaṃ āropeti, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne upasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne vematiko, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne anupasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Se ele impuser ordens com raiva (repreender com irritação), há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ele mandar embora alguém que não é plenamente ordenado, há uma ofensa de dukkaṭa. Se ele impuser ordens com raiva a este, há uma ofensa de dukkaṭa. Se o outro não for plenamente ordenado, mas ele o perceber como plenamente ordenado, há uma ofensa de dukkaṭa. Se o outro não for plenamente ordenado, mas ele estiver em dúvida, há uma ofensa de dukkaṭa. Se o outro não for plenamente ordenado, e ele o perceber como não plenamente ordenado, há uma ofensa de dukkaṭa. 278. Anāpatti ‘‘ubho ekato na yāpessāmā’’ti uyyojeti, ‘‘mahagghaṃ bhaṇḍaṃ passitvā lobhadhammaṃ uppādessatī’’ti uyyojeti, ‘‘mātugāmaṃ passitvā anabhiratiṃ uppādessatī’’ti uyyojeti, ‘‘gilānassa vā ohiyyakassa vā vihārapālassa vā yāguṃ vā bhattaṃ vā khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā nīharā’’ti uyyojeti, na anācāraṃ ācaritukāmo, sati karaṇīye uyyojeti, ummattakassa, ādikammikassāti. 278. Não há ofensa: se ele o mandar embora pensando: 'Nós dois juntos não conseguiremos obter sustento suficiente'; se ele o mandar embora pensando: 'Ao ver bens valiosos, ele poderá desenvolver cobiça'; se ele o mandar embora pensando: 'Ao ver uma mulher, ele poderá desenvolver descontentamento (com a vida santa)'; se ele o mandar embora dizendo: 'Leve mingau, arroz cozido, alimento mastigável ou alimento não mastigável para o bhikkhu doente, ou para o que ficou para trás, ou para o guardião do mosteiro'; se ele não tiver a intenção de se comportar de maneira inadequada e o mandar embora porque há algo a ser feito; se ele for um insano; se ele for o primeiro transgressor. Uyyojanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ dutiyaṃ. A segunda regra de treinamento sobre mandar embora está concluída. 3. Sabhojanasikkhāpadaṃ 3. A regra de treinamento sobre a refeição compartilhada (Sabhojana) 279. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmā upanando sakyaputto sahāyakassa gharaṃ gantvā tassa pajāpatiyā saddhiṃ sayanighare nisajjaṃ kappesi. Atha kho so puriso yenāyasmā upanando sakyaputto tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ upanandaṃ sakyaputtaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinno kho so puriso pajāpatiṃ etadavoca – ‘‘dadehāyyassa bhikkha’’nti. Atha kho sā itthī āyasmato upanandassa sakyaputtassa bhikkhaṃ adāsi. Atha kho so puriso āyasmantaṃ upanandaṃ sakyaputtaṃ etadavoca – ‘‘gacchatha, bhante, yato ayyassa bhikkhā dinnā’’ti. Atha kho sā itthī sallakkhetvā – ‘‘pariyuṭṭhito ayaṃ puriso’’ti, āyasmantaṃ upanandaṃ sakyaputtaṃ etadavoca [Pg.127] – ‘‘nisīdatha, bhante, mā agamitthā’’ti. Dutiyampi kho so puriso…pe… tatiyampi kho so puriso āyasmantaṃ upanandaṃ sakyaputtaṃ etadavoca – ‘‘gacchatha, bhante, yato ayyassa bhikkhā dinnā’’ti. Tatiyampi kho sā itthī āyasmantaṃ upanandaṃ sakyaputtaṃ etadavoca – ‘‘nisīdatha, bhante, mā agamitthā’’ti. 279. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele momento, o venerável Upananda, o Sakyano, foi à casa de um amigo e sentou-se no quarto com a esposa de seu amigo. Então, aquele homem aproximou-se de onde estava o venerável Upananda, o Sakyano; tendo se aproximado e saudado o venerável Upananda, o Sakyano, sentou-se a um lado. Sentado a um lado, o homem disse à sua esposa: 'Dê esmola de alimento ao venerável.' Então, aquela mulher deu esmola de alimento ao venerável Upananda, o Sakyano. Em seguida, o homem disse ao venerável Upananda, o Sakyano: 'Por favor, parta, venerável senhor, visto que a esmola de alimento já lhe foi dada.' No entanto, a mulher, percebendo que 'este homem está dominado pelo ciúme (ou desejo)', disse ao venerável Upananda, o Sakyano: 'Por favor, sente-se, venerável senhor, não vá.' Pela segunda vez... pela terceira vez, o homem disse ao venerável Upananda, o Sakyano: 'Por favor, parta, venerável senhor, visto que a esmola de alimento já lhe foi dada.' E pela terceira vez, a mulher disse ao venerável Upananda, o Sakyano: 'Por favor, sente-se, venerável senhor, não vá.' Atha kho so puriso nikkhamitvā bhikkhū ujjhāpesi – ‘‘ayaṃ, bhante, ayyo upanando mayhaṃ pajāpatiyā saddhiṃ sayanighare nisinno. So mayā uyyojīyamāno na icchati gantuṃ. Bahukiccā mayaṃ bahukaraṇīyā’’ti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma āyasmā upanando sakyaputto sabhojane kule anupakhajja nisajjaṃ kappessatī’’ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, upananda, sabhojane kule anupakhajja nisajjaṃ kappesīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, sabhojane kule anupakhajja nisajjaṃ kappessasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Então, aquele homem, tendo saído, queixou-se aos bhikkhus: 'Veneráveis senhores, este venerável Upananda está sentado no quarto com minha esposa. Embora eu tente mandá-lo embora, ele não quer ir. Nós temos muitos afazeres, muitas coisas a fazer.' Os bhikkhus de poucos desejos queixaram-se, criticaram e espalharam o ocorrido: 'Como pode o venerável Upananda, o Sakyano, intrometer-se em uma família onde há um casal desfrutando de privacidade (sabhojane kule) e sentar-se ali?' ... 'É verdade, Upananda, que você se intrometeu em uma família onde há um casal desfrutando de privacidade e se sentou ali?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-o: 'Como pôde você, homem tolo, intrometer-se em uma família onde há um casal desfrutando de privacidade e sentar-se ali? Homem tolo, isso não serve para inspirar fé naqueles que ainda não têm fé...' 'E assim, bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento:' 280. ‘‘Yo pana bhikkhu sabhojane kule anupakhajja nisajjaṃ kappeyya, pācittiya’’nti. 280. 'Qualquer bhikkhu que se intrometer e se sentar em uma casa onde há um casal desfrutando de privacidade (sabhojane kule), comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya).' 281. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 281. “Aquele que”: qualquer que seja... “monge”: ... neste contexto, este é o monge que se tem em mente. Sabhojanaṃ nāma kulaṃ itthī ceva hoti puriso ca, itthī ca puriso ca ubho anikkhantā honti, ubho avītarāgā. Uma “família com comida” (sabhojana) significa que há uma mulher e um homem, e ambos, a mulher e o homem, não saíram e ambos não estão livres de cobiça. Anupakhajjāti anupavisitvā. “Aproximando-se intrusivamente” significa tendo entrado perto. Nisajjaṃ kappeyyāti mahallake ghare piṭṭhasaṅghāṭassa hatthapāsaṃ vijahitvā nisīdati, āpatti pācittiyassa. Khuddake ghare piṭṭhivaṃsaṃ atikkamitvā nisīdati, āpatti pācittiyassa. “Se sentar” significa: se em uma casa grande ele se sentar abandonando o espaço de dois côvados e meio (hatthapāsa) dos batentes da porta, há uma ofensa pācittiya. Se em uma casa pequena ele se sentar ultrapassando a viga do teto, há uma ofensa pācittiya. 282. Sayanighare sayanigharasaññī sabhojane kule anupakhajja nisajjaṃ kappeti, āpatti pācittiyassa. Sayanighare vematiko sabhojane kule [Pg.128] anupakhajja nisajjaṃ kappeti, āpatti pācittiyassa. Sayanighare nasayanigharasaññī sabhojane kule anupakhajja nisajjaṃ kappeti, āpatti pācittiyassa. 282. Se em um quarto de dormir, percebendo-o como um quarto de dormir, ele se aproxima intrusivamente e se senta em uma família com comida, há uma ofensa pācittiya. Se em um quarto de dormir, estando em dúvida, ele se aproxima intrusivamente e se senta em uma família com comida, há uma ofensa pācittiya. Se em um quarto de dormir, percebendo-o como não sendo um quarto de dormir, ele se aproxima intrusivamente e se senta em uma família com comida, há uma ofensa pācittiya. Nasayanighare sayanigharasaññī, āpatti dukkaṭassa. Nasayanighare vematiko, āpatti dukkaṭassa. Nasayanighare nasayanigharasaññī, anāpatti. Se não for em um quarto de dormir, mas ele o percebe como um quarto de dormir, há uma ofensa dukkaṭa. Se não for em um quarto de dormir, mas ele está em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se não for em um quarto de dormir e ele o percebe como não sendo um quarto de dormir, não há ofensa. 283. Anāpatti mahallake ghare piṭṭhasaṅghāṭassa hatthapāsaṃ avijahitvā nisīdati, khuddake ghare piṭṭhivaṃsaṃ anatikkamitvā nisīdati, bhikkhu dutiyo hoti, ubho nikkhantā honti, ubho vītarāgā, nasayanighare, ummattakassa, ādikammikassāti. 283. Não há ofensa: se em uma casa grande ele se sentar sem abandonar o espaço de dois côvados e meio dos batentes da porta; se em uma casa pequena ele se sentar sem ultrapassar a viga do teto; se houver um segundo monge presente; se ambos tiverem saído; se ambos estiverem livres de cobiça; se não for em um quarto de dormir; se ele for insano; se ele for o primeiro transgressor. Sabhojanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ tatiyaṃ. O terceiro preceito de treinamento sobre a família com comida está concluído. 4. Rahopaṭicchannasikkhāpadaṃ 4. O preceito de treinamento sobre o assento privado e coberto 284. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmā upanando sakyaputto sahāyakassa gharaṃ gantvā tassa pajāpatiyā saddhiṃ raho paṭicchanne āsane nisajjaṃ kappesi. Atha kho so puriso ujjhāyati khiyyati vipāceti – ‘‘kathañhi nāma ayyo upanando mayhaṃ pajāpatiyā saddhiṃ raho paṭicchanne āsane nisajjaṃ kappessatī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhū tassa purisassa ujjhāyantassa khiyyantassa vipācentassa. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – kathañhi nāma āyasmā upanando sakyaputto mātugāmena saddhiṃ raho paṭicchanne āsane nisajjaṃ kappessatīti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, upananda, mātugāmena saddhiṃ raho paṭicchanne āsane nisajjaṃ kappesīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, mātugāmena saddhiṃ raho paṭicchanne āsane nisajjaṃ kappessasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 284. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, o venerável Upananda, o Sakyaputta, tendo ido à casa de um amigo, sentou-se com a esposa deste em um assento privado e coberto. Então, aquele homem queixou-se, criticou e espalhou descontentamento, dizendo: “Como pode o venerável Upananda sentar-se com a minha esposa em um assento privado e coberto?” Os monges ouviram aquele homem queixando-se, criticando e espalhando descontentamento. Aqueles monges de poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam descontentamento, dizendo: “Como pode o venerável Upananda, o Sakyaputta, sentar-se com uma mulher em um assento privado e coberto?”... “É verdade, Upananda, que você se sentou com uma mulher em um assento privado e coberto?” “É verdade, Abençoado”, respondeu ele. O Buda, o Abençoado, repreendeu-o: “... Como pôde você, homem tolo, sentar-se com uma mulher em um assento privado e coberto? Isso, homem tolo, não serve para converter os não convertidos...” E assim, monges, devem recitar este preceito de treinamento: 285. ‘‘Yo [Pg.129] pana bhikkhu mātugāmena saddhiṃ raho paṭicchanne āsane nisajjaṃ kappeyya, pācittiya’’nti. 285. “Se um monge se sentar com uma mulher em um assento privado e coberto, isso é um pācittiya.” 286. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 286. “Aquele que”: qualquer que seja... “monge”: ... neste contexto, este é o monge que se tem em mente. Mātugāmo nāma manussitthī, na yakkhī na petī na tiracchānagatā, antamaso tadahujātāpi dārikā, pageva mahattarī. Uma “mulher” (mātugāma) significa uma mulher humana; não uma yakkha fêmea, não uma peta fêmea, não um animal fêmea. Inclui até mesmo uma menina recém-nascida naquele mesmo dia, quanto mais uma mulher adulta. Saddhinti ekato. “Com” significa juntos. Raho nāma cakkhussa raho sotassa raho. Cakkhussa raho nāma na sakkā hoti akkhiṃ vā nikhaṇīyamāne bhamukaṃ vā ukkhipīyamāne sīsaṃ vā ukkhipīyamāne passituṃ. Sotassa raho nāma na sakkā hoti pakatikathā sotuṃ. “Privado” (raho) significa privado para os olhos, privado para os ouvidos. “Privado para os olhos” significa que não é possível ver, mesmo se alguém piscar os olhos, levantar as sobrancelhas ou erguer a cabeça. “Privado para os ouvidos” significa que não é possível ouvir uma conversa normal. Paṭicchannaṃ nāma āsanaṃ kuṭṭena vā kavāṭena vā kilañjena vā sāṇipākārena vā rukkhena vā thambhena vā kotthaḷiyā vā, yena kenaci paṭicchannaṃ hoti. Um “assento coberto” significa que ele está oculto por uma parede, por uma porta, por uma esteira, por uma cortina, por uma árvore, por um pilar, por um biombo, ou por qualquer outra coisa que o cubra. Nisajjaṃ kappeyyāti mātugāme nisinne bhikkhu upanisinno vā hoti upanipanno vā, āpatti pācittiyassa. Bhikkhu nisinne mātugāmo upanisinno vā hoti upanipanno vā, āpatti pācittiyassa. Ubho vā nisinnā honti ubho vā nipannā, āpatti pācittiyassa. “Se sentar” significa: se, estando a mulher sentada, o monge se sentar perto ou se deitar perto, há uma ofensa pācittiya. Se, estando o monge sentado, a mulher se sentar perto ou se deitar perto, há uma ofensa pācittiya. Se ambos estiverem sentados ou ambos estiverem deitados, há uma ofensa pācittiya. 287. Mātugāme mātugāmasaññī raho paṭicchanne āsane nisajjaṃ kappeti, āpatti pācittiyassa. Mātugāme vematiko raho paṭicchanne āsane nisajjaṃ kappeti, āpatti pācittiyassa. Mātugāme amātugāmasaññī raho paṭicchanne āsane nisajjaṃ kappeti, āpatti pācittiyassa. 287. Se, em relação a uma mulher, percebendo-a como uma mulher, ele se sentar em um assento privado e coberto, há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a uma mulher, estando em dúvida, ele se sentar em um assento privado e coberto, há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a uma mulher, percebendo-a como não sendo uma mulher, ele se sentar em um assento privado e coberto, há uma ofensa pācittiya. Yakkhiyā vā petiyā vā paṇḍakena vā tiracchānagatāya vā manussaviggahitthiyā vā saddhiṃ raho paṭicchanne āsane nisajjaṃ kappeti, āpatti dukkaṭassa. Amātugāme mātugāmasaññī, āpatti dukkaṭassa. Amātugāme vematiko, āpatti dukkaṭassa. Amātugāme amātugāmasaññī, anāpatti. Se ele se sentar em um assento privado e coberto com uma yakkha fêmea, com uma peta fêmea, com um paṇḍaka, com um animal fêmea ou com um ser não humano com forma de mulher humana, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a quem não é uma mulher, percebendo-a como uma mulher, ele se sentar, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a quem não é uma mulher, estando em dúvida, ele se sentar, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a quem não é uma mulher, percebendo-a como não sendo uma mulher, ele se sentar, não há ofensa. 288. Anāpatti [Pg.130] yo koci viññū puriso dutiyo hoti, tiṭṭhati na nisīdati, arahopekkho, aññavihito nisīdati, ummattakassa, ādikammikassāti. 288. Não há ofensa: se houver qualquer homem inteligente presente como companheiro; se ele ficar de pé e não se sentar; se ele não estiver buscando privacidade; se ele se sentar com a mente focada em outra coisa; se ele for insano; se ele for o primeiro transgressor. Rahopaṭicchannasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ catutthaṃ. O quarto preceito de treinamento sobre o assento privado e coberto está concluído. 5. Rahonisajjasikkhāpadaṃ 5. O preceito de treinamento sobre sentar-se em privado 289. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmā upanando sakyaputto sahāyakassa gharaṃ gantvā tassa pajāpatiyā saddhiṃ eko ekāya raho nisajjaṃ kappesi. Atha kho so puriso ujjhāyati khiyyati vipāceti – ‘‘kathañhi nāma ayyo upanando mayhaṃ pajāpatiyā saddhiṃ eko ekāya raho nisajjaṃ kappessatī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhū tassa purisassa ujjhāyantassa khiyyantassa vipācentassa. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma āyasmā upanando sakyaputto mātugāmena saddhiṃ eko ekāya raho nisajjaṃ kappessatī’’ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, upananda, mātugāmena saddhiṃ eko ekāya raho nisajjaṃ kappesīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, mātugāmena saddhiṃ eko ekāya raho nisajjaṃ kappessasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pāsādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 289. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, o venerável Upananda, o Sakyaputta, tendo ido à casa de um amigo, sentou-se a sós com a esposa deste em um lugar privado. Então, aquele homem queixou-se, criticou e espalhou descontentamento, dizendo: “Como pode o venerável Upananda sentar-se a sós com a minha esposa em um lugar privado?” Os monges ouviram aquele homem queixando-se, criticando e espalhando descontentamento. Aqueles monges de poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam descontentamento, dizendo: “Como pode o venerável Upananda, o Sakyaputta, sentar-se a sós com uma mulher em um lugar privado?”... “É verdade, Upananda, que você se sentou a sós com uma mulher em um lugar privado?” “É verdade, Abençoado”, respondeu ele. O Buda, o Abençoado, repreendeu-o: “... Como pôde você, homem tolo, sentar-se a sós com uma mulher em um lugar privado? Isso, homem tolo, não serve para converter os não convertidos...” E assim, monges, devem recitar este preceito de treinamento: 290. ‘‘Yo pana bhikkhu mātugāmena saddhiṃ eko ekāya raho nisajjaṃ kappeyya, pācittiya’’nti. 290. “Se um monge se sentar a sós com uma mulher em um lugar privado, isso é um pācittiya.” 291. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 291. “Aquele que”: qualquer que seja... “monge”: ... neste contexto, este é o monge que se tem em mente. Mātugāmo nāma manussitthī, na yakkhī na petī na tiracchānagatā, viññū paṭibalā subhāsitadubbhāsitaṃ duṭṭhullāduṭṭhullaṃ ājānituṃ. Uma “mulher” (mātugāma) significa uma mulher humana; não uma yakkha fêmea, não uma peta fêmea, não um animal fêmea; uma mulher inteligente e capaz de compreender o que é bem dito e mal dito, o que é obsceno e não obsceno. Saddhinti ekato. “Com” significa juntos. Eko ekāyāti bhikkhu ceva hoti mātugāmo ca. “A sós” (eko ekāya) significa que há apenas o monge e a mulher. Raho [Pg.131] nāma cakkhussa raho, sotassa raho. Cakkhussa raho nāma na sakkā hoti akkhiṃ vā nikhaṇīyamāne bhamukaṃ vā ukkhipīyamāne sīsaṃ vā ukkhipīyamāne passituṃ. Sotassa raho nāma na sakkā hoti pakatikathā sotuṃ. “Privado” (raho) significa privado para os olhos, privado para os ouvidos. “Privado para os olhos” significa que não é possível ver, mesmo se alguém piscar os olhos, levantar as sobrancelhas ou erguer a cabeça. “Privado para os ouvidos” significa que não é possível ouvir uma conversa normal. Nisajjaṃ kappeyyāti mātugāme nisinne bhikkhu upanisinno vā hoti upanipanno vā, āpatti pācittiyassa. Bhikkhu nisinne mātugāmo upanisinno vā hoti upanipanno vā, āpatti pācittiyassa. Ubho vā nisinnā honti ubho vā nipannā, āpatti pācittiyassa. “Se sentar” significa: se, estando a mulher sentada, o monge se sentar perto ou se deitar perto, há uma ofensa pācittiya. Se, estando o monge sentado, a mulher se sentar perto ou se deitar perto, há uma ofensa pācittiya. Se ambos estiverem sentados ou ambos estiverem deitados, há uma ofensa pācittiya. 292. Mātugāme mātugāmasaññī eko ekāya raho nisajjaṃ kappeti, āpatti pācittiyassa. Mātugāme vematiko eko ekāya raho nisajjaṃ kappeti, āpatti pācittiyassa. Mātugāme amātugāmasaññī eko ekāya raho nisajjaṃ kappeti, āpatti pācittiyassa. 292. Se, em relação a uma mulher, percebendo-a como uma mulher, ele se sentar a sós em um lugar privado, há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a uma mulher, estando em dúvida, ele se sentar a sós em um lugar privado, há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a uma mulher, percebendo-a como não sendo uma mulher, ele se sentar a sós em um lugar privado, há uma ofensa pācittiya. Yakkhiyā vā petiyā vā paṇḍakena vā tiracchānagatamanussaviggahitthiyā vā saddhiṃ eko ekāya raho nisajjaṃ kappeti, āpatti dukkaṭassa. Amātugāme mātugāmasaññī, āpatti dukkaṭassa. Amātugāme vematiko, āpatti dukkaṭassa. Amātugāme amātugāmasaññī, anāpatti. Se ele se sentar a sós em um lugar privado com uma yakkha fêmea, com uma peta fêmea, com um paṇḍaka, ou com um animal fêmea com forma de mulher humana, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a quem não é uma mulher, percebendo-a como uma mulher, ele se sentar, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a quem não é uma mulher, estando em dúvida, ele se sentar, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a quem não é uma mulher, percebendo-a como não sendo uma mulher, ele se sentar, não há ofensa. 293. Anāpatti yo koci viññū puriso dutiyo hoti, tiṭṭhati na nisīdati, arahopekkho aññavihito nisīdati, ummattakassa, ādikammikassāti. 293. Não há ofensa: se houver qualquer homem inteligente presente como companheiro; se ele ficar de pé e não se sentar; se ele não estiver buscando privacidade; se ele se sentar com a mente focada em outra coisa; se ele for insano; se ele for o primeiro transgressor. Rahonisajjasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ pañcamaṃ. O quinto preceito de treinamento sobre sentar-se em privado está concluído. 6. Cārittasikkhāpadaṃ 6. O preceito de treinamento sobre a conduta de visitas 294. Tena samayena buddho bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe. Tena kho pana samayena āyasmato upanandassa sakyaputtassa [Pg.132] upaṭṭhākakulaṃ āyasmantaṃ upanandaṃ sakyaputtaṃ bhattena nimantesi. Aññepi bhikkhū bhattena nimantesi. Tena kho pana samayena āyasmā upanando sakyaputto purebhattaṃ, kulāni payirupāsati. Atha kho te bhikkhū te manusse etadavocuṃ – ‘‘dethāvuso bhatta’’nti. ‘‘Āgametha, bhante, yāvāyyo upanando āgacchatī’’ti. Dutiyampi kho te bhikkhū…pe… tatiyampi kho te bhikkhū te manusse etadavocuṃ – ‘‘dethāvuso, bhattaṃ; pure kālo atikkamatī’’ti. ‘‘Yampi mayaṃ, bhante, bhattaṃ karimhā ayyassa upanandassa kāraṇā. Āgametha, bhante, yāvāyyo upanando āgacchatī’’ti. 294. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Rājagaha, no Bosque de Bambu, no local de alimentação dos esquilos. Naquela época, a família que apoiava o venerável Upananda, o Sakyaputta, convidou o venerável Upananda, o Sakyaputta, para uma refeição. Eles também convidaram outros monges para a refeição. Naquela época, o venerável Upananda, o Sakyaputta, antes da refeição, estava visitando famílias. Então, aqueles monges disseram àquelas pessoas: “Amigos, deem-nos a refeição.” Elas responderam: “Aguardem, veneráveis senhores, até que o venerável Upananda chegue.” Pela segunda vez, aqueles monges... Pela terceira vez, aqueles monges disseram àquelas pessoas: “Amigos, deem-nos a refeição; o tempo da manhã está passando.” Elas responderam: “Veneráveis senhores, preparamos esta refeição por causa do venerável Upananda. Aguardem, veneráveis senhores, até que o venerável Upananda chegue.” Atha kho āyasmā upanando sakyaputto purebhattaṃ kulāni payirupāsitvā divā āgacchati. Bhikkhū na cittarūpaṃ bhuñjiṃsu. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma āyasmā upanando sakyaputto nimantito sabhatto samāno purebhattaṃ kulesu cārittaṃ āpajjissatī’’ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, upananda, nimantito sabhatto samāno purebhattaṃ kulesu cārittaṃ āpajjasīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, nimantito sabhatto samāno purebhattaṃ kulesu cārittaṃ āpajjissasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Então, o venerável Upananda, o Sakyaputta, tendo visitado famílias antes da refeição, chegou tarde do dia. Os monges não puderam comer o quanto desejavam. Aqueles monges de poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam descontentamento, dizendo: “Como pode o venerável Upananda, o Sakyaputta, tendo sido convidado e tendo uma refeição garantida, fazer visitas a famílias antes da refeição?”... “É verdade, Upananda, que você, tendo sido convidado e tendo uma refeição garantida, fez visitas a famílias antes da refeição?” “É verdade, Abençoado”, respondeu ele. O Buda, o Abençoado, repreendeu-o: “... Como pôde você, homem tolo, tendo sido convidado e tendo uma refeição garantida, fazer visitas a famílias antes da refeição? Isso, homem tolo, não serve para converter os não convertidos...” E assim, monges, devem recitar este preceito de treinamento: ‘‘Yo pana bhikkhu nimantito sabhatto samāno purebhattaṃ kulesu cārittaṃ āpajjeyya, pācittiya’’nti. “Se um monge, tendo sido convidado e tendo uma refeição garantida, fizer visitas a famílias antes da refeição, isso é um pācittiya.” Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim este preceito de treinamento foi estabelecido pelo Abençoado para os monges. 295. Tena kho pana samayena āyasmato upanandassa sakyaputtassa upaṭṭhākakulaṃ saṅghassatthāya khādanīyaṃ pāhesi – ‘‘ayyassa upanandassa dassetvā saṅghassa dātabba’’nti. Tena kho pana samayena āyasmā upanando sakyaputto gāmaṃ piṇḍāya paviṭṭho hoti. Atha kho te manussā ārāmaṃ gantvā bhikkhū pucchiṃsu – ‘‘kahaṃ, bhante, ayyo upanando’’ti? ‘‘Esāvuso, āyasmā upanando sakyaputto gāmaṃ piṇḍāya paviṭṭho’’ti. ‘‘Idaṃ, bhante, khādanīyaṃ ayyassa upanandassa dassetvā saṅghassa dātabba’’nti. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ [Pg.133] pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘tena hi, bhikkhave, paṭiggahetvā nikkhipatha yāva upanando āgacchatī’’ti. 295. Naquela ocasião, a família que apoiava o venerável Upananda Sakyaputta enviou alimentos mastigáveis para o Sangha, dizendo: "Depois de mostrar ao venerável Upananda, deve ser dado ao Sangha". Naquele momento, o venerável Upananda Sakyaputta havia entrado na aldeia em busca de esmolas. Então, aquelas pessoas foram ao mosteiro e perguntaram aos bhikkhus: "Onde está, veneráveis senhores, o venerável Upananda?" — "Amigos, o venerável Upananda Sakyaputta entrou na aldeia em busca de esmolas." — "Veneráveis senhores, estes alimentos mastigáveis devem ser dados ao Sangha após serem mostrados ao venerável Upananda." Eles relataram esse assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, em relação a este assunto e a esta situação, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos bhikkhus: "Sendo assim, bhikkhus, recebam-nos e guardem-nos até que Upananda retorne". Atha kho āyasmā upanando sakyaputto – ‘‘bhagavatā paṭikkhittaṃ purebhattaṃ kulesu cārittaṃ āpajjitu’’nti pacchābhattaṃ kulāni payirupāsitvā divā paṭikkami, khādanīyaṃ ussāriyittha. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma āyasmā upanando sakyaputto pacchābhattaṃ kulesu cārittaṃ āpajjissatī’’ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, upananda, pacchābhattaṃ kulesu cārittaṃ āpajjasīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, pacchābhattaṃ kulesu cārittaṃ āpajjissasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana bhikkhave imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Então, o venerável Upananda Sakyaputta, pensando: "O Abençoado proibiu visitar famílias antes da refeição", visitou as famílias após a refeição e retornou tarde do dia; os alimentos mastigáveis estragaram-se. Os bhikkhus de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam descontentamento: "Como pode o venerável Upananda Sakyaputta visitar famílias após a refeição?"... "É verdade, Upananda, que você visita famílias após a refeição?" — "É verdade, Abençoado." O Buda, o Abençoado, censurou-o... "Como pode você, homem tolo, visitar famílias após a refeição? Isso, homem tolo, não serve para inspirar fé naqueles que não têm fé..." "E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento:" ‘‘Yo pana bhikkhu nimantito sabhatto samāno purebhattaṃ vā pacchābhattaṃ vā kulesu cārittaṃ āpajjeyya, pācittiya’’nti. "Se um bhikkhu, tendo sido convidado para uma refeição e tendo comida disponível, visitar famílias antes ou depois da refeição, ele comete uma ofensa pācittiya." Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. Assim, esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 296. Tena kho pana samayena bhikkhū cīvaradānasamaye kukkuccāyantā kulāni na payirupāsanti. Cīvaraṃ parittaṃ uppajjati. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, cīvaradānasamaye kulāni payirupāsituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 296. Naquela ocasião, durante a época de doação de mantos, os bhikkhus, hesitando por escrúpulos, não visitavam as famílias. Poucos mantos eram obtidos. Eles relataram esse assunto ao Abençoado... "Bhikkhus, eu permito visitar as famílias durante a época de doação de mantos. E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento:" ‘‘Yo pana bhikkhu nimantito sabhatto samāno purebhattaṃ vā pacchābhattaṃ vā kulesu cārittaṃ āpajjeyya, aññatra samayā, pācittiyaṃ. Tatthāyaṃ samayo. Cīvaradānasamayo – ayaṃ tattha samayo’’ti. "Se um bhikkhu, tendo sido convidado para uma refeição e tendo comida disponível, visitar famílias antes ou depois da refeição, exceto na ocasião apropriada, ele comete uma ofensa pācittiya. Aqui, esta é a ocasião apropriada: a época de doação de mantos — esta é a ocasião apropriada." Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. Assim, esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 297. Tena kho pana samayena bhikkhū cīvarakammaṃ karonti, attho ca hoti sūciyāpi suttenapi satthakenapi. Bhikkhū kukkuccāyantā kulāni na payirupāsanti. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, cīvarakārasamaye kulāni payirupāsituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 297. Naquela ocasião, os bhikkhus estavam confeccionando mantos e precisavam de agulhas, linhas e facas. Os bhikkhus, hesitando por escrúpulos, não visitavam as famílias. Eles relataram esse assunto ao Abençoado... "Bhikkhus, eu permito visitar as famílias durante a época de confecção de mantos. E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento:" ‘‘Yo pana bhikkhu nimantito sabhatto samāno purebhattaṃ vā pacchābhattaṃ vā kulesu cārittaṃ āpajjeyya, aññatra samayā, pācittiyaṃ[Pg.134]. Tatthāyaṃ samayo. Cīvaradānasamayo, cīvarakārasamayo – ayaṃ tattha samayo’’ti. "Se um bhikkhu, tendo sido convidado para uma refeição e tendo comida disponível, visitar famílias antes ou depois da refeição, exceto na ocasião apropriada, ele comete uma ofensa pācittiya. Aqui, esta é a ocasião apropriada: a época de doação de mantos, a época de confecção de mantos — esta é a ocasião apropriada." Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. Assim, esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 298. Tena kho pana samayena bhikkhū gilānā honti, attho ca hoti bhesajjehi. Bhikkhū kukkuccāyantā kulāni na payirupāsanti. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, santaṃ bhikkhuṃ āpucchā kulāni payirupāsituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 298. Naquela ocasião, os bhikkhus estavam doentes e precisavam de medicamentos. Os bhikkhus, hesitando por escrúpulos, não visitavam as famílias. Eles relataram esse assunto ao Abençoado... "Bhikkhus, eu permito visitar as famílias após pedir permissão a um bhikkhu que esteja presente. E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento:" 299. ‘‘Yo pana bhikkhu nimantito sabhatto samāno santaṃ bhikkhuṃ anāpucchā purebhattaṃ vā pacchābhattaṃ vā kulesu cārittaṃ āpajjeyya, aññatra samayā, pācittiyaṃ. Tatthāyaṃ samayo. Cīvaradānasamayo, cīvarakārasamayo – ayaṃ tattha samayo’’ti. 299. "Se um bhikkhu, tendo sido convidado para uma refeição e tendo comida disponível, sem pedir permissão a um bhikkhu que esteja presente, visitar famílias antes ou depois da refeição, exceto na ocasião apropriada, ele comete uma ofensa pācittiya. Aqui, esta é a ocasião apropriada: a época de doação de mantos, a época de confecção de mantos — esta é a ocasião apropriada." 300. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 300. "Qualquer": quem quer que seja... "Bhikkhu": ... neste sentido, o bhikkhu pretendido é este. Nimantito nāma pañcannaṃ bhojanānaṃ aññatarena bhojanena nimantito. "Tendo sido convidado": significa ter sido convidado para qualquer um dos cinco tipos de alimentos cozidos. Sabhatto nāma yena nimantito tena sabhatto. "Tendo comida disponível": significa ter comida disponível através daquela refeição para a qual foi convidado. Santaṃ nāma bhikkhuṃ sakkā hoti āpucchā pavisituṃ. "Que esteja presente": refere-se a um bhikkhu a quem é possível pedir permissão antes de entrar. Asantaṃ nāma bhikkhuṃ na sakkā hoti āpucchā pavisituṃ. "Que não esteja presente": refere-se a um bhikkhu a quem não é possível pedir permissão antes de entrar. Purebhattaṃ nāma yena nimantito taṃ abhuttāvī. "Antes da refeição": refere-se ao período antes de ter consumido a refeição para a qual foi convidado. Pacchābhattaṃ nāma yena nimantito taṃ antamaso kusaggenapi bhuttaṃ hoti. "Depois da refeição": refere-se ao período após ter consumido a refeição para a qual foi convidado, mesmo que seja apenas uma quantidade equivalente à ponta de uma folha de grama kusa. Kulaṃ nāma cattāri kulāni – khattiyakulaṃ, brāhmaṇakulaṃ, vessakulaṃ, suddakulaṃ. "Família": refere-se às quatro classes de famílias — a família dos nobres (khattiya), a família dos brâmanes (brāhmaṇa), a família dos comerciantes (vessa) e a família dos trabalhadores (sudda). Kulesu cārittaṃ āpajjeyyāti aññassa gharūpacāraṃ okkamantassa āpatti dukkaṭassa. Paṭhamaṃ pādaṃ ummāraṃ atikkāmeti, āpatti dukkaṭassa. Dutiyaṃ pādaṃ atikkāmeti, āpatti pācittiyassa. "Visitar famílias": para quem entra no recinto da casa de outra pessoa, há uma ofensa dukkaṭa. Ao passar o primeiro pé sobre a soleira da porta, há uma ofensa dukkaṭa. Ao passar o segundo pé, há uma ofensa pācittiya. Aññatra [Pg.135] samayāti ṭhapetvā samayaṃ. "Exceto na ocasião apropriada": excluindo a ocasião apropriada. Cīvaradānasamayo nāma anatthate kathine vassānassa pacchimo māso, atthate kathine pañca māsā. "A época de doação de mantos": se o manto kathina não tiver sido estendido, é o último mês da estação chuvosa; se o manto kathina tiver sido estendido, são os cinco meses. Cīvarakārasamayo nāma cīvare kayiramāne. "A época de confecção de mantos": quando o manto está sendo confeccionado. 301. Nimantite nimantitasaññī santaṃ bhikkhuṃ anāpucchā purebhattaṃ vā pacchābhattaṃ vā kulesu cārittaṃ āpajjati, aññatra samayā, āpatti pācittiyassa. Nimantite vematiko santaṃ bhikkhuṃ anāpucchā purebhattaṃ vā pacchābhattaṃ vā kulesu cārittaṃ āpajjati, aññatra samayā, āpatti pācittiyassa. Nimantite animantitasaññī santaṃ bhikkhuṃ anāpucchā purebhattaṃ vā pacchābhattaṃ vā kulesu cārittaṃ āpajjati, aññatra samayā, āpatti pācittiyassa. 301. Se ele foi convidado e percebe que foi convidado, e sem pedir permissão a um bhikkhu que esteja presente, visita famílias antes ou depois da refeição, exceto na ocasião apropriada, há uma ofensa pācittiya. Se ele foi convidado e está em dúvida, e sem pedir permissão a um bhikkhu que esteja presente, visita famílias antes ou depois da refeição, exceto na ocasião apropriada, há uma ofensa pācittiya. Se ele foi convidado e percebe que não foi convidado, e sem pedir permissão a um bhikkhu que esteja presente, visita famílias antes ou depois da refeição, exceto na ocasião apropriada, há uma ofensa pācittiya. Animantite nimantitasaññī, āpatti dukkaṭassa. Animantite vematiko, āpatti dukkaṭassa. Animantite animantitasaññī, anāpatti. Se ele não foi convidado e percebe que foi convidado, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele não foi convidado e está em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele não foi convidado e percebe que não foi convidado, não há ofensa. 302. Anāpatti samaye, santaṃ bhikkhuṃ āpucchā pavisati, asantaṃ bhikkhuṃ anāpucchā pavisati, aññassa gharena maggo hoti, gharūpacārena maggo hoti, antarārāmaṃ gacchati, bhikkhunupassayaṃ gacchati, titthiyaseyyaṃ gacchati, paṭikkamanaṃ gacchati, bhattiyagharaṃ gacchati, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. 302. Não há ofensa: na ocasião apropriada; se ele entra após pedir permissão a um bhikkhu que esteja presente; se ele entra sem pedir permissão quando nenhum bhikkhu está presente; se o caminho passa pela casa de outra pessoa; se o caminho passa pelo recinto da casa; se ele vai para o interior do mosteiro; se ele vai para a residência das bhikkhunīs; se ele vai para a residência de ascetas de outras seitas; se ele vai para o refeitório; se ele vai para a cozinha; em caso de perigo; se ele for insano; se ele for o primeiro transgressor. Cārittasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ chaṭṭhaṃ. A sexta regra de treinamento sobre visitas (Cārittasikkhāpada) está concluída. 7. Mahānāmasikkhāpadaṃ 7. A regra de treinamento de Mahānāma (Mahānāmasikkhāpada) 303. Tena samayena buddho bhagavā sakkesu viharati kapilavatthusmiṃ nigrodhārāme. Tena kho pana samayena mahānāmassa sakkassa bhesajjaṃ ussannaṃ hoti. Atha kho mahānāmo sakko yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinno kho mahānāmo sakko bhagavantaṃ etadavoca – ‘‘icchāmahaṃ, bhante, saṅghaṃ catumāsaṃ bhesajjena pavāretu’’nti. ‘‘Sādhu sādhu[Pg.136], mahānāma! Tena hi tvaṃ, mahānāma, saṅghaṃ catumāsaṃ bhesajjena pavārehī’’ti. Bhikkhū kukkuccāyantā nādhivāsenti. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, catumāsaṃ bhesajjappaccayapavāraṇaṃ sāditunti. 303. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo entre os Sakyas, em Kapilavatthu, no mosteiro Nigrodhārāma. Naquele momento, Mahānāma, o Sakya, possuía uma grande abundância de medicamentos. Então, Mahānāma, o Sakya, aproximou-se do Abençoado; tendo se aproximado e saudado o Abençoado, sentou-se a um lado. Sentado a um lado, Mahānāma, o Sakya, disse ao Abençoado: "Venerável senhor, desejo convidar o Sangha para receber medicamentos durante quatro meses." — "Muito bem, muito bem, Mahānāma! Sendo assim, Mahānāma, convide o Sangha para receber medicamentos durante quatro meses." Os bhikkhus, hesitando por escrúpulos, não aceitaram o convite. Eles relataram esse assunto ao Abençoado... "Bhikkhus, eu permito aceitar o convite para receber o requisito de medicamentos por quatro meses." 304. Tena kho pana samayena bhikkhū mahānāmaṃ sakkaṃ parittaṃ bhesajjaṃ viññāpenti. Tatheva mahānāmassa sakkassa bhesajjaṃ ussannaṃ hoti. Dutiyampi kho mahānāmo sakko yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinno kho mahānāmo sakko bhagavantaṃ etadavoca – ‘‘icchāmahaṃ, bhante, saṅghaṃ aparampi catumāsaṃ bhesajjena pavāretu’’nti. ‘‘Sādhu sādhu, mahānāma! Tena hi tvaṃ, mahānāma, saṅghaṃ aparampi catumāsaṃ bhesajjena pavārehī’’ti. Bhikkhū kukkuccāyantā nādhivāsenti. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, puna pavāraṇampi sāditunti. 304. Naquela ocasião, os bhikkhus pediam apenas uma pequena quantidade de medicamentos a Mahānāma, o Sakya. Da mesma forma, Mahānāma, o Sakya, continuava a ter uma grande abundância de medicamentos. Pela segunda vez, Mahānāma, o Sakya, aproximou-se do Abençoado; tendo se aproximado e saudado o Abençoado, sentou-se a um lado. Sentado a um lado, Mahānāma, o Sakya, disse ao Abençoado: "Venerável senhor, desejo convidar o Sangha por mais quatro meses para receber medicamentos." — "Muito bem, muito bem, Mahānāma! Sendo assim, Mahānāma, convide o Sangha por mais quatro meses para receber medicamentos." Os bhikkhus, hesitando por escrúpulos, não aceitaram o convite. Eles relataram esse assunto ao Abençoado... "Bhikkhus, eu permito aceitar também um novo convite." 305. Tena kho pana samayena bhikkhū mahānāmaṃ sakkaṃ parittaṃyeva bhesajjaṃ viññāpenti. Tatheva mahānāmassa sakkassa bhesajjaṃ ussannaṃ hoti. Tatiyampi kho mahānāmo sakko yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinno kho mahānāmo sakko bhagavantaṃ etadavoca – ‘‘icchāmahaṃ, bhante, saṅghaṃ yāvajīvaṃ bhesajjena pavāretu’’nti. ‘‘Sādhu sādhu, mahānāma! Tena hi tvaṃ, mahānāma, saṅghaṃ yāvajīvaṃ bhesajjena pavārehī’’ti. Bhikkhū kukkuccāyantā nādhivāsenti. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, niccapavāraṇampi sāditunti. 305. Naquela ocasião, os bhikkhus pediam apenas uma quantidade muito pequena de medicamentos a Mahānāma, o Sakya. Da mesma forma, Mahānāma, o Sakya, continuava a ter uma grande abundância de medicamentos. Pela terceira vez, Mahānāma, o Sakya, aproximou-se do Abençoado; tendo se aproximado e saudado o Abençoado, sentou-se a um lado. Sentado a um lado, Mahānāma, o Sakya, disse ao Abençoado: "Venerável senhor, desejo convidar o Sangha pelo resto da vida para receber medicamentos." — "Muito bem, muito bem, Mahānāma! Sendo assim, Mahānāma, convide o Sangha pelo resto da vida para receber medicamentos." Os bhikkhus, hesitando por escrúpulos, não aceitaram o convite. Eles relataram esse assunto ao Abençoado... "Bhikkhus, eu permito aceitar também um convite permanente." Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū dunnivatthā honti duppārutā anākappasampannā. Mahānāmo sakko vattā hoti – ‘‘kissa tumhe, bhante, dunnivatthā duppārutā anākappasampannā? Nanu nāma pabbajitena sunivatthena bhavitabbaṃ supārutena ākappasampannenā’’ti? Chabbaggiyā bhikkhū mahānāme sakke upanandhiṃsu. Atha kho chabbaggiyānaṃ bhikkhūnaṃ etadahosi – ‘‘kena nu kho mayaṃ upāyena mahānāmaṃ sakkaṃ maṅku kareyyāmā’’ti? Atha kho chabbaggiyānaṃ bhikkhūnaṃ etadahosi – ‘‘mahānāmena kho, āvuso, sakkena saṅgho bhesajjena pavārito. Handa mayaṃ, āvuso, mahānāmaṃ sakkaṃ [Pg.137] sappiṃ viññāpemā’’ti. Atha kho chabbaggiyā bhikkhū yena mahānāmo sakko tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā mahānāmaṃ sakkaṃ etadavocuṃ – ‘‘doṇena, āvuso, sappinā attho’’ti. ‘‘Ajjaṇho, bhante, āgametha. Manussā vajaṃ gatā sappiṃ āharituṃ. Kālaṃ āharissathā’’ti. Naquela ocasião, os bhikkhus do grupo de seis andavam mal vestidos, mal cobertos e sem comportamento adequado. Mahānāma, o Sakya, costumava criticá-los: "Por que, veneráveis senhores, vocês andam mal vestidos, mal cobertos e sem comportamento adequado? Não deveria um renunciante vestir-se bem, cobrir-se bem e ter um comportamento adequado?" Os bhikkhus do grupo de seis guardaram rancor contra Mahānāma, o Sakya. Então, os bhikkhus do grupo de seis pensaram: "Por qual meio poderíamos humilhar Mahānāma, o Sakya?" Em seguida, os bhikkhus do grupo de seis pensaram: "Amigos, Mahānāma, o Sakya, convidou o Sangha para receber medicamentos. Que tal se pedirmos ghee a Mahānāma, o Sakya?" Então, os bhikkhus do grupo de seis aproximaram-se de onde estava Mahānāma, o Sakya; tendo se aproximado, disseram a Mahānāma, o Sakya: "Amigo, precisamos de uma medida doṇa de ghee." — "Veneráveis senhores, por favor, aguardem hoje. As pessoas foram ao curral para trazer o ghee. Eles o trarão no momento apropriado." Dutiyampi kho…pe… tatiyampi kho chabbaggiyā bhikkhū mahānāmaṃ sakkaṃ etadavocuṃ – ‘‘doṇena, āvuso, sappinā attho’’ti. ‘‘Ajjaṇho, bhante, āgametha. Manussā vajaṃ gatā sappiṃ āharituṃ. Kālaṃ āharissathā’’ti. ‘‘Kiṃ pana tayā, āvuso, adātukāmena pavāritena, yaṃ tvaṃ pavāretvā na desī’’ti! Atha kho mahānāmo sakko ujjhāyati khiyyati vipāceti – ‘‘kathañhi nāma bhadantā – ‘ajjaṇho, bhante, āgamethā’ti vuccamānā nāgamessantī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhū mahānāmassa sakkassa ujjhāyantassa khiyyantassa vipācentassa. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū mahānāmena sakkena – ‘ajjaṇho, bhante, āgamethā’ti vuccamānā nāgamessantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, mahānāmena sakkena – ‘‘ajjaṇho, bhante, āgamethā’’ti vuccamānā nāgamethāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, mahānāmena sakkena – ‘‘ajjaṇho, bhante āgamethā’’ti vuccamānā nāgamessatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Pela segunda vez... pe... pela terceira vez, os bhikkhus do grupo de seis disseram a Mahānāma, o Sakya: 'Amigo, precisamos de uma medida de manteiga clarificada.' — 'Senhores, por favor, esperem hoje. As pessoas foram ao curral para trazer manteiga clarificada. Eles a trarão no momento apropriado.' — 'Amigo, de que serve o seu convite se você não quer dar? Você convida, mas não dá!' Então, Mahānāma, o Sakya, ficou indignado, queixou-se e criticou: 'Como podem os veneráveis senhores não esperar quando se lhes diz: "Senhores, por favor, esperem hoje"?' Os bhikkhus ouviram Mahānāma, o Sakya, indignado, queixando-se e criticando. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... pe... ficaram indignados, queixaram-se e criticaram: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis não esperar quando Mahānāma, o Sakya, lhes diz: "Senhores, por favor, esperem hoje"?' ...pe... 'É verdade, bhikkhus, que vocês não esperaram quando Mahānāma, o Sakya, lhes disse: "Senhores, por favor, esperem hoje"?' — 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... pe... 'Como podem vocês, homens tolos, não esperar quando Mahānāma, o Sakya, lhes diz: "Senhores, por favor, esperem hoje"? Homens tolos, isso não conduzirá a inspirar confiança naqueles que não têm confiança... pe... E assim, bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento:' 306. ‘‘Agilānena bhikkhunā catumāsappaccayapavāraṇā sāditabbā, aññatra punapavāraṇāya, aññatra niccapavāraṇāya; tato ce uttari sādiyeyya, pācittiya’’nti. 306. 'Um bhikkhu que não esteja doente pode aceitar um convite para requisitos médicos por quatro meses, a menos que haja um novo convite ou um convite permanente. Se ele aceitar além disso, comete uma ofensa pācittiya.' 307. Agilānena bhikkhunā catumāsappaccayapavāraṇā sāditabbāti gilānappaccayapavāraṇā sāditabbā. 307. 'Um bhikkhu que não esteja doente pode aceitar um convite para requisitos médicos por quatro meses': significa que ele pode aceitar um convite para requisitos médicos [para quando estiver doente]. Punapavāraṇāpi sāditabbāti yadā gilāno bhavissāmi tadā viññāpessāmīti. 'A menos que haja um novo convite, também pode ser aceito': significa que ele pode aceitar pensando: 'Quando eu estiver doente, solicitarei'. Niccapavāraṇāpi sāditabbāti yadā gilāno bhavissāmi tadā viññāpessāmīti. 'A menos que haja um convite permanente, também pode ser aceito': significa que ele pode aceitar pensando: 'Quando eu estiver doente, solicitarei'. Tato [Pg.138] ce uttari sādiyeyyāti atthi pavāraṇā bhesajjapariyantā na rattipariyantā, atthi pavāraṇā rattipariyantā na bhesajjapariyantā, atthi pavāraṇā bhesajjapariyantā ca rattipariyantā ca, atthi pavāraṇā neva bhesajjapariyantā na rattipariyantā. 'Se ele aceitar além disso': existe convite limitado por medicamentos e não por noites; existe convite limitado por noites e não por medicamentos; existe convite limitado tanto por medicamentos quanto por noites; existe convite não limitado nem por medicamentos nem por noites. Bhesajjapariyantā nāma bhesajjāni pariggahitāni honti – ‘‘ettakehi bhesajjehi pavāremī’’ti. Rattipariyantā nāma rattiyo pariggahitāyo honti – ‘‘ettakāsu rattīsu pavāremī’’ti. Bhesajjapariyantā ca rattipariyantā ca nāma bhesajjāni ca pariggahitāni honti rattiyo ca pariggahitāyo honti – ‘‘ettakehi bhesajjehi ettakāsu rattīsu pavāremī’’ti. Neva bhesajjapariyantā na rattipariyantā nāma bhesajjāni ca apariggahitāni honti rattiyo ca apariggahitāyo honti. 'Limitado por medicamentos' significa que os medicamentos são especificados: 'Convido-o com esta quantidade de medicamentos'. 'Limitado por noites' significa que as noites são especificadas: 'Convido-o por esta quantidade de noites'. 'Limitado tanto por medicamentos quanto por noites' significa que tanto os medicamentos quanto as noites são especificados: 'Convido-o com esta quantidade de medicamentos por esta quantidade de noites'. 'Não limitado nem por medicamentos nem por noites' significa que nem os medicamentos nem as noites são especificados. 308. Bhesajjapariyante – yehi bhesajjehi pavārito hoti tāni bhesajjāni ṭhapetvā aññāni bhesajjāni viññāpeti, āpatti pācittiyassa. Rattipariyante – yāsu rattīsu pavārito hoti, tā rattiyo ṭhapetvā aññāsu rattīsu viññāpeti, āpatti pācittiyassa. Bhesajjapariyante ca rattipariyante ca – yehi bhesajjehi pavārito hoti, tāni bhesajjāni ṭhapetvā yāsu rattīsu pavārito hoti, tā rattiyo ṭhapetvā aññāni bhesajjāni aññāsu rattīsu viññāpeti, āpatti pācittiyassa. Neva bhesajjapariyante na rattipariyante, anāpatti. 308. No caso de limitação por medicamentos: se ele solicitar outros medicamentos, excluindo aqueles com os quais foi convidado, comete uma ofensa pācittiya. No caso de limitação por noites: se ele solicitar em outras noites, excluindo aquelas para as quais foi convidado, comete uma ofensa pācittiya. No caso de limitação tanto por medicamentos quanto por noites: se ele solicitar outros medicamentos em outras noites, excluindo os medicamentos com os quais foi convidado e as noites para as quais foi convidado, comete uma ofensa pācittiya. No caso de não haver limitação nem por medicamentos nem por noites, não há ofensa. 309. Na bhesajjena karaṇīyena bhesajjaṃ viññāpeti, āpatti pācittiyassa. Aññena bhesajjena karaṇīyena aññaṃ bhesajjaṃ viññāpeti, āpatti pācittiyassa. Tatuttari tatuttarisaññī bhesajjaṃ viññāpeti, āpatti pācittiyassa. Tatuttari vematiko bhesajjaṃ viññāpeti, āpatti pācittiyassa. Tatuttari natatuttarisaññī bhesajjaṃ viññāpeti, āpatti pācittiyassa. 309. Se ele solicitar medicamento sem ter necessidade de medicamento, comete uma ofensa pācittiya. Se, tendo necessidade de um determinado medicamento, ele solicitar outro medicamento, comete uma ofensa pācittiya. Se, estando além do limite, percebendo que está além do limite, ele solicitar medicamento, comete uma ofensa pācittiya. Se, estando além do limite, estiver em dúvida, ele solicitar medicamento, comete uma ofensa pācittiya. Se, estando além do limite, percebendo que não está além do limite, ele solicitar medicamento, comete uma ofensa pācittiya. Natatuttari tatuttarisaññī, āpatti dukkaṭassa. Natatuttari vematiko, āpatti dukkaṭassa. Natatuttari natatuttarisaññī, anāpatti. Se, não estando além do limite, percebendo que está além do limite, ele solicitar, comete uma ofensa dukkaṭa. Se, não estando além do limite, estiver em dúvida, ele solicitar, comete uma ofensa dukkaṭa. Se, não estando além do limite, percebendo que não está além do limite, ele solicitar, não há ofensa. 310. Anāpatti [Pg.139] yehi bhesajjehi pavārito hoti tāni bhesajjāni viññāpeti, yāsu rattīsu pavārito hoti tāsu rattīsu viññāpeti, ‘‘imehi tayā bhesajjehi pavāritāmha, amhākañca iminā ca iminā ca bhesajjena attho’’ti ācikkhitvā viññāpeti, ‘‘yāsu tayā rattīsu pavāritāmha tāyo ca rattiyo vītivattā amhākañca bhesajjena attho’’ti ācikkhitvā viññāpeti, ñātakānaṃ pavāritānaṃ, aññassatthāya, attano dhanena, ummattakassa, ādikammikassāti. 310. Não há ofensa: se ele solicitar os medicamentos com os quais foi convidado; se ele solicitar nas noites para as quais foi convidado; se ele solicitar explicando: 'Fomos convidados por você com estes medicamentos, e nós precisamos deste e daquele medicamento'; se ele solicitar explicando: 'As noites para as quais fomos convidados por você já se passaram, e nós precisamos de medicamento'; se ele solicitar de parentes; se ele solicitar daqueles que o convidaram; se ele solicitar para o benefício de outro; se ele solicitar com seus próprios recursos; se ele for um insano; se ele for o primeiro transgressor. Mahānāmasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ sattamaṃ. O treinamento de Mahānāma, o sétimo, está concluído. 8. Uyyuttasenāsikkhāpadaṃ 8. Uyyuttasena Sikkhāpada (Regra de treinamento sobre o exército marchando) 311. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena rājā pasenadi kosalo senāya abbhuyyāto hoti. Chabbaggiyā bhikkhū uyyuttaṃ senaṃ dassanāya agamaṃsu. Addasā kho rājā pasenadi kosalo chabbaggiye bhikkhū dūratova āgacchante. Disvāna pakkosāpetvā etadavoca – ‘‘kissa tumhe, bhante, āgatatthā’’ti? ‘‘Mahārājānaṃ mayaṃ daṭṭhukāmā’’ ti. ‘‘Kiṃ, bhante, maṃ diṭṭhena yuddhābhinandinaṃ ; nanu bhagavā passitabbo’’ti? Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma samaṇā sakyaputtiyā uyyuttaṃ senaṃ dassanāya āgacchissanti! Amhākampi alābhā, amhākampi dulladdhaṃ, ye mayaṃ ājīvassa hetu puttadārassa kāraṇā senāya āgacchāmā’’ti! Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū uyyuttaṃ senaṃ dassanāya gacchissantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, uyyuttaṃ senaṃ dassanāya gacchathāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, uyyuttaṃ senaṃ dassanāya gacchissatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 311. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍikassa. Naquela época, o rei Pasenadi de Kosala havia partido com seu exército para enfrentar o inimigo. Os bhikkhus do grupo de seis foram ver o exército marchando. O rei Pasenadi de Kosala viu os bhikkhus do grupo de seis se aproximando de longe. Ao vê-los, mandou chamá-los e disse: 'Senhores, por que vieram?' — 'Queríamos ver o grande rei.' — 'Senhores, de que serve ver a mim, que me deleito na guerra? Não é o Abençoado quem deve ser visto?' As pessoas ficaram indignadas, queixaram-se e criticaram: 'Como podem os ascetas seguidores do filho dos Sakyas virem ver um exército marchando? É uma perda para nós, é um infortúnio para nós, que temos de marchar com o exército por causa de nossa subsistência e por causa de nossas esposas e filhos!' Os bhikkhus ouviram aquelas pessoas indignadas, queixando-se e criticando. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... pe... ficaram indignados, queixaram-se e criticaram: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis irem ver um exército marchando?' ...pe... 'É verdade, bhikkhus, que vocês foram ver um exército marchando?' — 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... pe... 'Como podem vocês, homens tolos, irem ver um exército marchando? Homens tolos, isso não conduzirá a inspirar confiança naqueles que não têm confiança... pe... E assim, bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento:' ‘‘Yo [Pg.140] pana bhikkhu uyyuttaṃ senaṃ dassanāya gaccheyya, pācittiya’’nti. 'Se um bhikkhu for ver um exército marchando, comete uma ofensa pācittiya.' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 312. Tena kho pana samayena aññatarassa bhikkhuno mātulo senāya gilāno hoti. So tassa bhikkhuno santike dūtaṃ pāhesi – ‘‘ahañhi senāya gilāno. Āgacchatu bhadanto. Icchāmi bhadantassa āgata’’nti. Atha kho tassa bhikkhuno etadahosi – ‘‘bhagavatā sikkhāpadaṃ paññattaṃ – ‘na uyyuttaṃ senaṃ dassanāya gantabba’nti. Ayañca me mātulo senāya gilāno. Kathaṃ nu kho mayā paṭipajjitabba’’nti? Bhagavato etamatthaṃ ārocesi. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, tathārūpappaccayā senāya gantuṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 312. Naquela ocasião, o tio materno de um certo bhikkhu estava doente no exército. Ele enviou um mensageiro àquele bhikkhu: 'Estou doente no exército. Que o venerável senhor venha. Desejo a vinda do venerável senhor.' Então, aquele bhikkhu pensou: 'A regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado: "Não se deve ir ver um exército marchando". E este meu tio materno está doente no exército. Como devo proceder?' Ele relatou esse assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, em relação a este caso e nesta circunstância, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos bhikkhus: 'Bhikkhus, eu permito ir ao exército por tal motivo adequado. E assim, bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento:' 313. ‘‘Yo pana bhikkhu uyyuttaṃ senaṃ dassanāya gaccheyya, aññatra tathārūpappaccayā, pācittiya’’nti. 313. 'Se um bhikkhu for ver um exército marchando, exceto por um motivo adequado, comete uma ofensa pācittiya.' 314. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 314. 'Se um': quem quer que seja... pe... 'bhikkhu': ...pe... neste sentido, o que se entende por bhikkhu. Uyyuttā nāma senā gāmato nikkhamitvā niviṭṭhā vā hoti payātā vā. Um 'exército marchando' significa que ele saiu da aldeia e está acampado ou em movimento. Senā nāma hatthī assā rathā pattī. Dvādasapuriso hatthī, tipuriso asso, catupuriso ratho, cattāro purisā sarahatthā patti. Dassanāya gacchati, āpatti dukkaṭassa. Yattha ṭhito passati, āpatti pācittiyassa. Dassanūpacāraṃ vijahitvā punappunaṃ passati, āpatti pācittiyassa. Um 'exército' consiste em elefantes, cavalos, carros de guerra e infantaria. Um elefante com doze homens é um elefante; um cavalo com três homens é um cavalo; um carro de guerra com quatro homens é um carro de guerra; quatro homens com flechas nas mãos são a infantaria. Se ele vai para ver, comete uma ofensa dukkaṭa. Onde quer que ele pare e olhe, comete uma ofensa pācittiya. Se, deixando a distância de visão adequada, ele olha repetidamente, comete uma ofensa pācittiya. Aññatra tathārūpappaccayāti ṭhapetvā tathārūpappaccayaṃ. 'Exceto por um motivo adequado': excluindo um motivo adequado. 315. Uyyutte uyyuttasaññī dassanāya gacchati, aññatra tathārūpappaccayā, āpatti pācittiyassa. Uyyutte vematiko dassanāya gacchati, aññatra tathārūpappaccayā, āpatti pācittiyassa. Uyyutte anuyyuttasaññī dassanāya gacchati, aññatra tathārūpappaccayā, āpatti pācittiyassa. 315. Se o exército está marchando, e ele percebe que está marchando, e vai para ver, exceto por um motivo adequado, comete uma ofensa pācittiya. Se o exército está marchando, e ele está em dúvida, e vai para ver, exceto por um motivo adequado, comete uma ofensa pācittiya. Se o exército está marchando, e ele percebe que não está marchando, e vai para ver, exceto por um motivo adequado, comete uma ofensa pācittiya. Ekamekaṃ [Pg.141] dassanāya gacchati, āpatti dukkaṭassa. Yattha ṭhito passati, āpatti dukkaṭassa. Dassanūpacāraṃ vijahitvā punappunaṃ passati, āpatti dukkaṭassa. Anuyyutte uyyuttasaññī, āpatti dukkaṭassa. Anuyyutte vematiko, āpatti dukkaṭassa. Anuyyutte anuyyuttasaññī, anāpatti. Se ele vai para ver cada parte individualmente, comete uma ofensa dukkaṭa. Onde quer que ele pare e olhe, comete uma ofensa dukkaṭa. Se, deixando a distância de visão adequada, ele olha repetidamente, comete uma ofensa dukkaṭa. Se o exército não está marchando, e ele percebe que está marchando, comete uma ofensa dukkaṭa. Se o exército não está marchando, e ele está em dúvida, comete uma ofensa dukkaṭa. Se o exército não está marchando, e ele percebe que não está marchando, não há ofensa. 316. Anāpatti ārāme ṭhito passati, bhikkhussa ṭhitokāsaṃ vā nisinnokāsaṃ vā nipannokāsaṃ vā āgacchati, paṭipathaṃ gacchanto passati, tathārūpappaccayā, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. 316. Não há ofensa: se ele olha estando de pé dentro do mosteiro; se o exército vem ao local onde o bhikkhu está de pé, sentado ou deitado; se ele olha enquanto caminha no sentido oposto na estrada; se ele vai por um motivo adequado; em caso de perigos; se ele for um insano; se ele for o primeiro transgressor. Uyyuttasenāsikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ aṭṭhamaṃ. A regra de treinamento sobre o exército marchando, a oitava, está concluída. 9. Senāvāsasikkhāpadaṃ 9. Senāvāsa Sikkhāpada (Regra de treinamento sobre a permanência no exército) 317. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū sati karaṇīye senaṃ gantvā atirekatirattaṃ senāya vasanti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma samaṇā sakyaputtiyā senāya vasissanti! Amhākampi alābhā, amhākampi dulladdhaṃ, ye mayaṃ ājīvassa hetu puttadārassa kāraṇā senāya paṭivasāmā’’ti. Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū atirekatirattaṃ senāya vasissantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, atirekatirattaṃ senāya vasathāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, atirekatirattaṃ senāya vasissatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 317. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍikassa. Naquela época, os bhikkhus do grupo de seis, tendo assuntos a tratar, foram ao exército e permaneceram no exército por mais de três noites. As pessoas ficaram indignadas, queixaram-se e criticaram: 'Como podem os ascetas seguidores do filho dos Sakyas permanecerem no exército? É uma perda para nós, é um infortúnio para nós, que temos de habitar no exército por causa de nossa subsistência e por causa de nossas esposas e filhos!' Os bhikkhus ouviram aquelas pessoas indignadas, queixando-se e criticando. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... pe... ficaram indignados, queixaram-se e criticaram: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis permanecerem no exército por mais de três noites?' ...pe... 'É verdade, bhikkhus, que vocês permaneceram no exército por mais de três noites?' — 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... pe... 'Como podem vocês, homens tolos, permanecerem no exército por mais de três noites? Homens tolos, isso não conduzirá a inspirar confiança naqueles que não têm confiança... pe... E assim, bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento:' 318. ‘‘Siyā ca tassa bhikkhuno kocideva paccayo senaṃ gamanāya, dirattatirattaṃ tena bhikkhunā senāya vasitabbaṃ. Tato ce uttariṃ vaseyya, pācittiya’’nti. 318. 'Se houver algum motivo para um bhikkhu ir ao exército, esse bhikkhu pode permanecer no exército por duas ou três noites. Se ele permanecer além disso, comete uma ofensa pācittiya.' 319. Siyā ca tassa bhikkhuno kocideva paccayo senaṃ gamanāyāti siyā paccayo siyā karaṇīyaṃ. 319. 'Se houver algum motivo para um bhikkhu ir ao exército': significa que há um motivo, há um assunto a tratar. Dirattatirattaṃ [Pg.142] tena bhikkhunā senāya vasitabbanti dvetisso rattiyo vasitabbaṃ. “Por duas ou três noites aquele bhikkhu pode permanecer no exército” significa que ele pode permanecer por duas ou três noites. Tato ce uttari vaseyyāti catutthe divase atthaṅgate sūriye senāya vasati, āpatti pācittiyassa. “Se ele permanecer além disso” significa que se, no quarto dia, após o pôr do sol, ele permanecer no exército, há uma ofensa de pācittiya. 320. Atirekatiratte atirekasaññī senāya vasati, āpatti pācittiyassa. Atirekatiratte vematiko senāya vasati, āpatti pācittiyassa. Atirekatiratte ūnakasaññī senāya vasati, āpatti pācittiyassa. 320. Se o período exceder três noites e ele perceber que excede, permanecendo no exército, há uma ofensa de pācittiya. Se o período exceder três noites e ele estiver em dúvida, permanecendo no exército, há uma ofensa de pācittiya. Se o período exceder três noites e ele perceber que é menos, permanecendo no exército, há uma ofensa de pācittiya. Ūnakatiratte atirekasaññī, āpatti dukkaṭassa. Ūnakatiratte vematiko, āpatti dukkaṭassa. Ūnakatiratte ūnakasaññī, anāpatti. Se o período for menor que três noites e ele perceber que excede, há uma ofensa de dukkaṭa. Se o período for menor que três noites e ele estiver em dúvida, há uma ofensa de dukkaṭa. Se o período for menor que três noites e ele perceber que é menos, não há ofensa. 321. Anāpatti dvetisso rattiyo vasati, ūnakadvetisso rattiyo vasati, dve rattiyo vasitvā tatiyāya rattiyā purāruṇā nikkhamitvā puna vasati, gilāno vasati, gilānassa karaṇīyena vasati, senā vā paṭisenāya ruddhā hoti, kenaci palibuddho hoti, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. 321. Não há ofensa: se ele permanecer por duas ou três noites; se ele permanecer por menos de duas ou três noites; se, tendo permanecido por duas noites, ele partir antes do amanhecer da terceira noite e depois retornar para permanecer; se ele estiver doente e permanecer; se ele permanecer devido a afazeres de um doente; se o exército for cercado por um exército inimigo; se ele for impedido por algum perigo; em tempos de calamidade; para um insano; para o iniciante. Senāvāsasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ navamaṃ. O nono preceito de treinamento sobre a permanência no exército está concluído. 10. Uyyodhikasikkhāpadaṃ 10. O preceito de treinamento sobre o campo de batalha 322. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū dirattatirattaṃ senāya vasamānā uyyodhikampi balaggampi senābyūhampi anīkadassanampi gacchanti. Aññataropi chabbaggiyo bhikkhu uyyodhikaṃ gantvā kaṇḍena paṭividdho hoti. Manussā taṃ bhikkhuṃ uppaṇḍesuṃ – ‘‘kacci, bhante, suyuddhaṃ ahosi, kati te lakkhāni laddhānī’’ti? So bhikkhu tehi manussehi uppaṇḍīyamāno maṅku ahosi. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma samaṇā sakyaputtiyā uyyodhikaṃ dassanāya āgacchissanti! Amhākampi alābhā, amhākampi dulladdhaṃ, ye mayaṃ ājīvassa hetu [Pg.143] puttadārassa kāraṇā uyyodhikaṃ āgacchāmā’’ti. Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū uyyodhikaṃ dassanāya gacchissantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, uyyodhikaṃ dassanāya gacchathāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, uyyodhikaṃ dassanāya gacchissatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 322. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de seis, enquanto permaneciam no exército por duas ou três noites, iam ver o campo de batalha, la contagem das tropas, a disposição do exército e a revista das forças militares. Um certo bhikkhu do grupo de seis, tendo ido ao campo de batalha, foi atingido por uma flecha. As pessoas zombaram daquele bhikkhu: “Senhor, foi uma boa batalha? Quantas recompensas o senhor recebeu?”. Aquele bhikkhu, sendo ridicularizado por aquelas pessoas, ficou constrangido. As pessoas criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem os ascetas filhos dos Sakyas virem ver um campo de batalha? Para nós é uma perda, para nós é um infortúnio que, por causa de nossa subsistência e por causa de nossas esposas e filhos, tenhamos que vir ao campo de batalha!”. Os bhikkhus ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e murmurando. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem os bhikkhus do grupo de seis irem ver um campo de batalha?”... “É verdade, bhikkhus, que vocês vão ver o campo de batalha?” “É verdade, Abençoado”, responderam. O Buda, o Abençoado, os repreendeu: “... Como podem vocês, homens tolos, irem ver um campo de batalha! Isso, homens tolos, não serve para converter os não convertidos...”. E assim, bhikkhus, vocês devem recitar este preceito de treinamento: 323. ‘‘Dirattatirattaṃ ce bhikkhu senāya vasamāno uyyodhikaṃ vā balaggaṃ vā senābyūhaṃ vā anīkadassanaṃ vā gaccheyya, pācittiya’’nti. 323. “Se um bhikkhu, enquanto permanece no exército por duas ou três noites, for ver um campo de batalha, ou a contagem das tropas, ou a disposição do exército, ou a revista das forças militares, há uma ofensa de pācittiya.” 324. Dirattatirattaṃ ce bhikkhu senāya vasamānoti dvetisso rattiyo vasamāno. 324. “Se um bhikkhu, enquanto permanece no exército por duas ou três noites” significa que ele permanece por duas ou três noites. Uyyodhikaṃ nāma yattha sampahāro dissati. “Campo de batalha” é onde se vê o combate. Balaggaṃ nāma ettakā hatthī, ettakā assā, ettakā rathā, ettakā pattī. “Contagem das tropas” significa contar: ‘tantos elefantes, tantos cavalos, tantas carruagens, tantos soldados de infantaria’. Senābyūhaṃ nāma ito hatthī hontu, ito assā hontu, ito rathā hontu, ito pattikā hontu. “Disposição do exército” significa organizar: ‘que os elefantes fiquem aqui, os cavalos aqui, as carruagens aqui, os soldados de infantaria aqui’. Anīkaṃ nāma hatthānīkaṃ, assānīkaṃ, rathānīkaṃ, pattānīkaṃ. Tayo hatthī pacchimaṃ hatthānīkaṃ, tayo assā pacchimaṃ assānīkaṃ, tayo rathā pacchimaṃ rathānīkaṃ, cattāro purisā sarahatthā pattī pacchimaṃ pattānīkaṃ. Dassanāya gacchati, āpatti dukkaṭassa. Yattha ṭhito passati, āpatti pācittiyassa. Dassanūpacāraṃ vijahitvā punappunaṃ passati, āpatti pācittiyassa. “Força militar” significa a força de elefantes, a força de cavalaria, a força de carruagens, a força de infantaria. Três elefantes constituem a força mínima de elefantes; três cavalos constituem a força mínima de cavalaria; três carruagens constituem a força mínima de carruagens; quatro homens armados com flechas constituem a força mínima de infantaria. Se ele for com o propósito de ver, há uma ofensa de dukkaṭa. Onde quer que ele pare para olhar, há uma ofensa de pācittiya. Se, deixando o campo de visão, ele olhar repetidamente, há uma ofensa de pācittiya. Ekamekaṃ dassanāya gacchati, āpatti dukkaṭassa. Yattha ṭhito passati, āpatti dukkaṭassa. Dassanūpacāraṃ vijahitvā punappunaṃ passati, āpatti dukkaṭassa. Se ele for para ver cada elemento individualmente, há uma ofensa de dukkaṭa. Onde quer que ele pare para olhar, há uma ofensa de dukkaṭa. Se, deixando o campo de visão, ele olhar repetidamente, há uma ofensa de dukkaṭa. 325. Anāpatti [Pg.144] ārāme ṭhito passati, bhikkhussa ṭhitokāsaṃ vā nisinnokāsaṃ vā nipannokāsaṃ vā āgantvā sampahāro dissati, paṭipathaṃ gacchanto passati, sati karaṇīye gantvā passati, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. 325. Não há ofensa: se ele olhar estando de pé dentro de um mosteiro; se o combate se tornar visível vindo até o local onde o bhikkhu está de pé, sentado ou deitado; se ele olhar enquanto caminha na direção oposta na estrada; se ele for e olhar quando houver algum dever a cumprir; em tempos de calamidade; para um insano; para o iniciante. Uyyodhikasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ dasamaṃ. O décimo preceito de treinamento sobre o campo de batalha está concluído. Acelakavaggo pañcamo. O quinto capítulo sobre os ascetas nus está concluído. Tassuddānaṃ – O sumário deste capítulo é o seguinte: Pūvaṃ kathopanandassa, tayaṃpaṭṭhākameva ca; Mahānāmo pasenadi, senāviddho ime dasāti. O bolo, a conversa de Upananda, os três sobre os assistentes, Mahānāma, Pasenadi, a permanência no exército e o atingido por flecha; estes são os dez. 6. Surāpānavaggo 6. O capítulo sobre o consumo de bebidas alcoólicas 1. Surāpānasikkhāpadaṃ 1. O preceito de treinamento sobre o consumo de bebidas alcoólicas 326. Tena samayena buddho bhagavā cetiyesu cārikaṃ caramāno yena bhaddavatikā tena pāyāsi. Addasaṃsu kho gopālakā pasupālakā kassakā pathāvino bhagavantaṃ dūratova āgacchantaṃ. Disvāna bhagavantaṃ etadavocuṃ – ‘‘mā kho, bhante, bhagavā ambatitthaṃ agamāsi. Ambatitthe, bhante, jaṭilassa assame nāgo paṭivasati iddhimā āsiviso ghoraviso. So bhagavantaṃ mā viheṭhesī’’ti. Evaṃ vutte bhagavā tuṇhī ahosi. Dutiyampi kho…pe… tatiyampi kho gopālakā pasupālakā kassakā pathāvino bhagavantaṃ etadavocuṃ – ‘‘mā kho, bhante, bhagavā ambatitthaṃ agamāsi. Ambatitthe, bhante, jaṭilassa assame nāgo paṭivasati iddhimā āsiviso ghoraviso. So bhagavantaṃ mā viheṭhesī’’ti. Tatiyampi kho bhagavā tuṇhī ahosi. 326. Naquela época, o Buda, o Abençoado, enquanto viajava pelo país dos Cetis, chegou à aldeia de Bhaddavatikā. Pastores de vacas, pastores de cabras, agricultores e viajantes viram o Abençoado se aproximando de longe. Tendo-o visto, disseram ao Abençoado: “Senhor, por favor, que o Abençoado não vá para Ambatittha. Em Ambatittha, senhor, no eremitério de um asceta de cabelos trançados, vive um nāga de grande poder, extremamente venenoso e terrível. Que ele não fira o Abençoado!”. Quando isso foi dito, o Abençoado permaneceu em silêncio. Pela segunda vez... e pela terceira vez, os pastores de vacas, pastores de cabras, agricultores e viajantes disseram ao Abençoado: “Senhor, por favor, que o Abençoado não vá para Ambatittha. Em Ambatittha, senhor, no eremitério de um asceta de cabelos trançados, vive um nāga de grande poder, extremamente venenoso e terrível. Que ele não fira o Abençoado!”. Pela terceira vez, o Abençoado permaneceu em silêncio. Atha kho bhagavā anupubbena cārikaṃ caramāno yena bhaddavatikā tadavasari. Tatra sudaṃ bhagavā bhaddavatikāyaṃ viharati. Atha kho āyasmā sāgato yena ambatitthassa jaṭilassa assamo tenupasaṅkami[Pg.145]; upasaṅkamitvā agyāgāraṃ pavisitvā tiṇasanthārakaṃ paññapetvā nisīdi pallaṅkaṃ ābhujitvā ujuṃ kāyaṃ paṇidhāya parimukhaṃ satiṃ upaṭṭhapetvā. Addasā kho so nāgo āyasmantaṃ sāgataṃ paviṭṭhaṃ. Disvāna dummano padhūpāyi. Āyasmāpi sāgato padhūpāyi. Atha kho so nāgo makkhaṃ asahamāno pajjali. Āyasmāpi sāgato tejodhātuṃ samāpajjitvā pajjali. Atha kho āyasmā sāgato tassa nāgassa tejasā tejaṃ pariyādiyitvā yena bhaddavatikā tenupasaṅkami. Atha kho bhagavā bhaddavatikāyaṃ yathābhirantaṃ viharitvā yena kosambī tena cārikaṃ pakkāmi. Assosuṃ kho kosambikā upāsakā – ‘‘ayyo kira sāgato ambatitthikena nāgena saddhiṃ saṅgāmesī’’ti. Então, o Abençoado, continuando sua jornada gradualmente, chegou a Bhaddavatikā. Lá, o Abençoado residiu em Bhaddavatikā. Então, o venerável Sāgata dirigiu-se ao eremitério do asceta de cabelos trançados em Ambatittha. Tendo chegado, entrou na casa do fogo sagrado, preparou um assento de grama e sentou-se de pernas cruzadas, mantendo o corpo ereto e estabelecendo a atenção plena à sua frente. O nāga viu o venerável Sāgata entrar. Vendo-o, ficou descontente e começou a expelir fumaça. O venerável Sāgata também expeliu fumaça. Então, o nāga, incapaz de conter sua raiva, começou a arder em chamas. O venerável Sāgata também, entrando no elemento fogo, ardeu em chamas. Então, o venerável Sāgata, tendo superado o poder do nāga com seu próprio poder espiritual, retornou para Bhaddavatikā. Então, o Abençoado, tendo permanecido em Bhaddavatikā pelo tempo que desejou, partiu em jornada em direção a Kosambī. Os devotos leigos de Kosambī ouviram: “Diz-se que o venerável Sāgata lutou contra o nāga de Ambatittha!”. Atha kho bhagavā anupubbena cārikaṃ caramāno yena kosambī tadavasari. Atha kho kosambikā upāsakā bhagavato paccuggamanaṃ karitvā yenāyasmā sāgato tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ sāgataṃ abhivādetvā ekamantaṃ aṭṭhaṃsu. Ekamantaṃ ṭhitā kho kosambikā upāsakā āyasmantaṃ sāgataṃ etadavocuṃ – ‘‘kiṃ, bhante, ayyānaṃ dullabhañca manāpañca, kiṃ paṭiyādemā’’ti? Evaṃ vutte chabbaggiyā bhikkhū kosambike upāsake etadavocuṃ – ‘‘atthāvuso, kāpotikā nāma pasannā bhikkhūnaṃ dullabhā ca manāpā ca, taṃ paṭiyādethā’’ti. Atha kho kosambikā upāsakā ghare ghare kāpotikaṃ pasannaṃ paṭiyādetvā āyasmantaṃ sāgataṃ piṇḍāya paviṭṭhaṃ disvāna āyasmantaṃ sāgataṃ etadavocuṃ – ‘‘pivatu, bhante, ayyo sāgato kāpotikaṃ pasannaṃ, pivatu, bhante, ayyo sāgato kāpotikaṃ pasanna’’nti. Atha kho āyasmā sāgato ghare ghare kāpotikaṃ pasannaṃ pivitvā nagaramhā nikkhamanto nagaradvāre paripati. Então, o Abençoado, continuando sua jornada gradualmente, chegou a Kosambī. Então, os devotos leigos de Kosambī, tendo ido receber o Abençoado, dirigiram-se ao venerável Sāgata. Tendo chegado, saudaram o venerável Sāgata respeitosamente e permaneceram de pé a um lado. De pé a um lado, os devotos leigos de Kosambī disseram ao venerável Sāgata: “Senhor, o que é difícil de obter e agradável para os veneráveis senhores? O que podemos preparar?”. Quando isso foi dito, os bhikkhus do grupo de seis disseram aos devotos leigos de Kosambī: “Amigos, existe uma bebida alcoólica clara chamada kāpotikā, que é difícil de obter e muito agradável para os bhikkhus. Preparem essa bebida.”. Então, os devotos leigos de Kosambī prepararam a bebida clara kāpotikā em cada casa e, vendo o venerável Sāgata entrar para receber esmolas, disseram-lhe: “Beba, senhor, que o venerável Sāgata beba a bebida clara kāpotikā; beba, senhor, que o venerável Sāgata beba a bebida clara kāpotikā.”. Então, o venerável Sāgata, tendo bebido a bebida clara kāpotikā em cada casa, ao sair da cidade, caiu desmaiado no portão da cidade. Atha kho bhagavā sambahulehi bhikkhūhi saddhiṃ nagaramhā nikkhamanto addasa āyasmantaṃ sāgataṃ nagaradvāre paripatantaṃ. Disvāna bhikkhū āmantesi – ‘‘gaṇhatha, bhikkhave, sāgata’’nti. ‘‘Evaṃ, bhante’’ti kho te bhikkhū bhagavato paṭissuṇitvā āyasmantaṃ sāgataṃ ārāmaṃ netvā yena bhagavā tena sīsaṃ katvā nipātesuṃ. Atha kho āyasmā sāgato parivattitvā yena bhagavā tena pāde karitvā seyyaṃ kappesi[Pg.146]. Atha kho bhagavā bhikkhū āmantesi – ‘‘nanu, bhikkhave, pubbe sāgato tathāgate sagāravo ahosi sappatisso’’ti? ‘‘Evaṃ, bhante’’. ‘‘Api nu kho, bhikkhave, sāgato etarahi tathāgate sagāravo sappatisso’’ti? ‘‘No hetaṃ, bhante’’. ‘‘Nanu, bhikkhave, sāgato ambatitthikena nāgena saddhiṃ saṅgāmesī’’ti? ‘‘Evaṃ, bhante’’. ‘‘Api nu kho, bhikkhave, sāgato etarahi pahoti nāgena saddhiṃ saṅgāmetu’’nti? ‘‘No hetaṃ, bhante’’. ‘‘Api nu kho, bhikkhave, taṃ pātabbaṃ yaṃ pivitvā visaññī assā’’ti? ‘‘No hetaṃ, bhante’’. ‘‘Ananucchavikaṃ, bhikkhave, sāgatassa ananulomikaṃ appatirūpaṃ assāmaṇakaṃ akappiyaṃ akaraṇīyaṃ. Kathañhi nāma, bhikkhave, sāgato majjaṃ pivissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Então, o Abençoado, saindo da cidade junto com muitos bhikkhus, viu o venerável Sāgata caído no portão da cidade. Vendo-o, dirigiu-se aos bhikkhus: “Bhikkhus, carreguem Sāgata.”. “Sim, senhor”, responderam os bhikkhus ao Abençoado. Eles levaram o venerável Sāgata ao mosteiro e o deitaram com a cabeça voltada para onde estava o Abençoado. No entanto, o venerável Sāgata, virando-se, deitou-se com os pés apontados para onde estava o Abençoado. Então, o Abençoado dirigiu-se aos bhikkhus: “Bhikkhus, no passado, Sāgata não era respeitoso e reverente para com o Tathāgata?”. “Sim, senhor.”. “E agora, bhikkhus, Sāgata é respeitoso e reverente para com o Tathāgata?”. “Certamente não, senhor.”. “Bhikkhus, Sāgata não lutou contra o nāga de Ambatittha?”. “Sim, senhor.”. “E agora, bhikkhus, Sāgata seria capaz de lutar contra um nāga?”. “Certamente não, senhor.”. “Bhikkhus, deve-se beber aquilo que, uma vez bebido, faz com que a pessoa perca a consciência?”. “Certamente não, senhor.”. “Bhikkhus, isso é impróprio para Sāgata, inadequado, incompatível, indigno de um asceta, inadmissível e que não deve ser feito. Como pode Sāgata beber bebida alcoólica? Isso, bhikkhus, não serve para converter os não convertidos... E assim, bhikkhus, vocês devem recitar este preceito de treinamento: 327. ‘‘Surāmerayapāne pācittiya’’nti. 327. “No consumo de bebidas alcoólicas e fermentadas, há uma ofensa de pācittiya.” 328. Surā nāma piṭṭhasurā pūvasurā odanasurā kiṇṇapakkhittā sambhārasaṃyuttā. 328. “Bebida alcoólica” (surā) significa: licor de farinha, licor de bolo, licor de arroz cozido, licor fermentado com fermento, ou licor misturado com vários ingredientes. Merayo nāma pupphāsavo phalāsavo madhvāsavo guḷāsavo sambhārasaṃyutto. “Bebida fermentada” (meraya) significa: licor de flores, licor de frutas, licor de mel, licor de melaço, ou licor misturado com vários ingredientes. Piveyyāti antamaso kusaggenapi pivati, āpatti pācittiyassa. “Consumir” significa que se ele beber mesmo que seja uma gota na ponta de uma folha de grama kusa, há uma ofensa de pācittiya. Majje majjasaññī pivati, āpatti pācittiyassa. Majje vematiko pivati, āpatti pācittiyassa. Majje amajjasaññī pivati, āpatti pācittiyassa. Se for bebida alcoólica e ele perceber que é bebida alcoólica, e a beber, há uma ofensa de pācittiya. Se for bebida alcoólica e ele estiver em dúvida, e a beber, há uma ofensa de pācittiya. Se for bebida alcoólica e ele perceber que não é bebida alcoólica, e a beber, há uma ofensa de pācittiya. Amajje majjasaññī, āpatti dukkaṭassa. Amajje vematiko, āpatti dukkaṭassa. Amajje amajjasaññī, anāpatti. Se não for bebida alcoólica e ele perceber que é bebida alcoólica, há uma ofensa de dukkaṭa. Se não for bebida alcoólica e ele estiver em dúvida, há uma ofensa de dukkaṭa. Se não for bebida alcoólica e ele perceber que não é bebida alcoólica, não há ofensa. 329. Anāpatti amajjañca hoti majjavaṇṇaṃ majjagandhaṃ majjarasaṃ taṃ pivati, sūpasampāke, maṃsasampāke, telasampāke, āmalakaphāṇite, amajjaṃ ariṭṭhaṃ pivati, ummattakassa, ādikammikassāti. 329. Não há ofensa: se não for bebida alcoólica, mas tiver a cor, o aroma ou o sabor de bebida alcoólica, e ele a beber; se for usada no cozimento de sopa, no cozimento de carne, no cozimento de óleo; no melaço de groselha indiana (āmalaka); se ele beber o tônico medicinal ariṭṭha que não é alcoólico; para um insano; para o iniciante. Surāpānasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ paṭhamaṃ. O primeiro preceito de treinamento sobre o consumo de bebidas alcoólicas está concluído. 2. Aṅgulipatodakasikkhāpadaṃ 2. O preceito de treinamento sobre fazer cócegas com os dedos 330. Tena [Pg.147] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū sattarasavaggiyaṃ bhikkhuṃ aṅgulipatodakena hāsesuṃ. So bhikkhu uttanto anassāsako kālamakāsi. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū bhikkhuṃ aṅgulipatodakena hāsessantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, bhikkhuṃ aṅgulipatodakena hāsethāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, bhikkhuṃ aṅgulipatodakena hāsessatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 330. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquela ocasião, os bhikkhus do grupo de seis fizeram um bhikkhu do grupo de dezessete rir fazendo-lhe cócegas com os dedos. Aquele bhikkhu, ficando exausto e sem fôlego, faleceu. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis fazer um bhikkhu rir fazendo-lhe cócegas com os dedos?'... 'É verdade, bhikkhus, que fizestes um bhikkhu rir fazendo-lhe cócegas com os dedos?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como, homens tolos, pudestes fazer um bhikkhu rir fazendo-lhe cócegas com os dedos! Homens tolos, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...' 'E assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento:' 331. ‘‘Aṅgulipatodake pācittiya’’nti. 331. 'Fazer cócegas com os dedos constitui uma ofensa pācittiya.' 332. Aṅgulipatodako nāma upasampanno upasampannaṃ hasādhippāyo kāyena kāyaṃ āmasati, āpatti pācittiyassa. Upasampanne upasampannasaññī aṅgulipatodakena hāseti, āpatti pācittiyassa. Upasampanne vematiko aṅgulipatodakena hāseti, āpatti pācittiyassa. Upasampanne anupasampannasaññī aṅgulipatodakena hāseti, āpatti pācittiyassa. 332. O que é chamado de 'fazer cócegas com os dedos': se um plenamente ordenado, com a intenção de fazer rir, toca o corpo de outro plenamente ordenado com o seu próprio corpo, há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a um plenamente ordenado, tendo a percepção de que ele é plenamente ordenado, ele o faz rir fazendo-lhe cócegas com os dedos, há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a um plenamente ordenado, estando em dúvida, ele o faz rir fazendo-lhe cócegas com os dedos, há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a um plenamente ordenado, tendo a percepção de que ele não é plenamente ordenado, ele o faz rir fazendo-lhe cócegas com os dedos, há uma ofensa pācittiya. Kāyena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Kāyapaṭibaddhena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Kāyapaṭibaddhena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Nissaggiyena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Nissaggiyena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Nissaggiyena nissaggiyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Se com o corpo ele toca algo conectado ao corpo [de outro], há uma ofensa dukkaṭa. Se com algo conectado ao seu corpo ele toca o corpo [de outro], há uma ofensa dukkaṭa. Se com algo conectado ao seu corpo ele toca algo conectado ao corpo [de outro], há uma ofensa dukkaṭa. Se com um objeto lançado ele toca o corpo [de outro], há uma ofensa dukkaṭa. Se com um objeto lançado ele toca algo conectado ao corpo [de outro], há uma ofensa dukkaṭa. Se com um objeto lançado ele toca outro objeto lançado, há uma ofensa dukkaṭa. 333. Anupasampannaṃ kāyena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Kāyena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Kāyapaṭibaddhena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Kāyapaṭibaddhena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Nissaggiyena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa[Pg.148]. Nissaggiyena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Nissaggiyena nissaggiyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne upasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne vematiko, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne anupasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. 333. Se, em relação a alguém não plenamente ordenado, ele toca o corpo com o seu próprio corpo, há uma ofensa dukkaṭa. Se com o corpo ele toca algo conectado ao corpo [de outro], há uma ofensa dukkaṭa. Se com algo conectado ao seu corpo ele toca o corpo [de outro], há uma ofensa dukkaṭa. Se com algo conectado ao seu corpo ele toca algo conectado ao corpo [de outro], há uma ofensa dukkaṭa. Se com um objeto lançado ele toca o corpo [de outro], há uma ofensa dukkaṭa. Se com um objeto lançado ele toca algo conectado ao corpo [de outro], há uma ofensa dukkaṭa. Se com um objeto lançado ele toca outro objeto lançado, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a alguém não plenamente ordenado, tendo a percepção de que ele é plenamente ordenado, [ele o faz rir], há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a alguém não plenamente ordenado, estando em dúvida, [ele o faz rir], há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a alguém não plenamente ordenado, tendo a percepção de que ele não é plenamente ordenado, [ele o faz rir], há uma ofensa dukkaṭa. 334. Anāpatti na hasādhippāyo, sati karaṇīye āmasati, ummattakassa, ādikammikassāti. 334. Não há ofensa: se ele não tem a intenção de fazer rir; se ele toca quando há um dever a ser cumprido; se ele é insano; se ele é o primeiro transgressor. Aṅgulipatodakasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ dutiyaṃ. O segundo treinamento sobre fazer cócegas com os dedos está concluído. 3. Hasadhammasikkhāpadaṃ 3. O treinamento sobre divertir-se na água 335. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena sattarasavaggiyā bhikkhū aciravatiyā nadiyā udake kīḷanti. Tena kho pana samayena rājā pasenadi kosalo mallikāya deviyā saddhiṃ uparipāsādavaragato hoti. Addasā kho rājā pasenadi kosalo sattarasavaggiye bhikkhū aciravatiyā nadiyā udake kīḷante. Disvāna mallikaṃ deviṃ etadavoca – ‘‘ete te, mallike, arahanto udake kīḷantī’’ti. ‘‘Nissaṃsayaṃ kho, mahārāja, bhagavatā sikkhāpadaṃ apaññattaṃ. Te vā bhikkhū appakataññuno’’ti. Atha kho rañño pasenadissa kosalassa etadahosi – ‘‘kena nu kho ahaṃ upāyena bhagavato ca na āroceyyaṃ, bhagavā ca jāneyya ime bhikkhū udake kīḷitā’’ti? Atha kho rājā pasenadi kosalo sattarasavaggiye bhikkhū pakkosāpetvā mahantaṃ guḷapiṇḍaṃ adāsi – ‘‘imaṃ, bhante, guḷapiṇḍaṃ bhagavato dethā’’ti. Sattarasavaggiyā bhikkhū taṃ guḷapiṇḍaṃ ādāya yena bhagavā tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ etadavocuṃ – ‘‘imaṃ, bhante, guḷapiṇḍaṃ rājā pasenadi kosalo bhagavato detī’’ti. ‘‘Kahaṃ pana tumhe, bhikkhave, rājā addasā’’ti. ‘‘Aciravatiyā nadiyā, bhagavā, udake kīḷante’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, udake kīḷissatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 335. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquela ocasião, os bhikkhus do grupo de dezessete brincavam na água do rio Aciravati. Naquela mesma época, o rei Pasenadi de Kosala, junto com a rainha Mallika, estava no terraço superior de seu magnífico palácio. O rei Pasenadi de Kosala viu os bhikkhus do grupo de dezessete brincando na água do rio Aciravati. Ao vê-los, disse à rainha Mallika: 'Mallika, estes teus arahants estão brincando na água.' 'Certamente, Grande Rei, o Abençoado ainda não estabeleceu uma regra de treinamento, ou esses bhikkhus não a conhecem.' Então, o rei Pasenadi de Kosala pensou: 'Por qual meio posso evitar relatar isso diretamente ao Abençoado, mas fazer com que o Abençoado saiba que estes bhikkhus brincaram na água?' Então, o rei Pasenadi de Kosala, tendo mandado chamar os bhikkhus do grupo de dezessete, deu-lhes um grande bloco de melaço, dizendo: 'Senhores, oferecei este bloco de melaço ao Abençoado.' Os bhikkhus do grupo de dezessete pegaram o bloco de melaço e foram até onde estava o Abençoado; ao se aproximarem, disseram ao Abençoado: 'Senhor, o rei Pasenadi de Kosala oferece este bloco de melaço ao Abençoado.' 'Mas onde, bhikkhus, o rei vos viu?' 'Abençoado, ele nos viu brincando na água do rio Aciravati.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como, homens tolos, pudestes brincar na água! Homens tolos, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...' 'E assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento:' 336. ‘‘Udake [Pg.149] hasadhamme pācittiya’’nti. 336. 'Divertir-se na água constitui uma ofensa pācittiya.' 337. Udake hasadhammo nāma uparigopphake udake hasādhippāyo nimujjati vā ummujjati vā palavati vā, āpatti pācittiyassa. 337. O que é chamado de 'divertir-se na água': se, na água acima do tornozelo, com a intenção de brincar, ele submerge, emerge ou nada, há uma ofensa pācittiya. 338. Udake hasadhamme hasadhammasaññī, āpatti pācittiyassa. Udake hasadhamme vematiko, āpatti pācittiyassa. Udake hasadhamme ahasadhammasaññī, āpatti pācittiyassa. 338. Se, em relação a divertir-se na água, tendo a percepção de que é divertir-se na água, [ele submerge, emerge ou nada], há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a divertir-se na água, estando em dúvida, [ele submerge, emerge ou nada], há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a divertir-se na água, tendo a percepção de que não é divertir-se na água, [ele submerge, emerge ou nada], há uma ofensa pācittiya. Heṭṭhāgopphake udake kīḷati, āpatti dukkaṭassa. Udake nāvāya kīḷati, āpatti dukkaṭassa. Hatthena vā pādena vā kaṭṭhena vā kaṭhalāya vā udakaṃ paharati, āpatti dukkaṭassa. Bhājanagataṃ udakaṃ vā kañjikaṃ vā khīraṃ vā takkaṃ vā rajanaṃ vā passāvaṃ vā cikkhallaṃ vā kīḷati, āpatti dukkaṭassa. Se ele brinca na água abaixo do tornozelo, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele brinca com um barco na água, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele bate na água com a mão, com o pé, com um pedaço de madeira ou com um caco de cerâmica, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele brinca com água contida em um recipiente, ou com vinagre de arroz, leite, soro de leite, corante, urina ou lama, há uma ofensa dukkaṭa. Udake ahasadhamme hasadhammasaññī, āpatti dukkaṭassa. Udake ahasadhamme vematiko, āpatti dukkaṭassa. Udake ahasadhamme ahasadhammasaññī, anāpatti. Se, em relação a não divertir-se na água, tendo a percepção de que é divertir-se na água, [ele submerge, emerge ou nada], há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a não divertir-se na água, estando em dúvida, [ele submerge, emerge ou nada], há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a não divertir-se na água, tendo a percepção de que não é divertir-se na água, [ele submerge, emerge ou nada], não há ofensa. 339. Anāpatti na hasādhippāyo, sati karaṇīye udakaṃ otaritvā nimujjati vā ummujjati vā palavati vā, pāraṃ gacchanto nimujjati vā ummujjati vā palavati vā, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. 339. Não há ofensa: se ele não tem a intenção de brincar; se, havendo um dever a ser cumprido, ele entra na água e submerge, emerge ou nada; se, ao atravessar para a outra margem, ele submerge, emerge ou nada; em caso de perigo; se ele é insano; se ele é o primeiro transgressor. Hasadhammasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ tatiyaṃ. O terceiro treinamento sobre divertir-se na água está concluído. 4. Anādariyasikkhāpadaṃ 4. O treinamento sobre o desrespeito 340. Tena samayena buddho bhagavā kosambiyaṃ viharati ghositārāme. Tena kho pana samayena āyasmā channo anācāraṃ ācarati. Bhikkhū evamāhaṃsu – ‘‘māvuso channa, evarūpaṃ akāsi. Netaṃ kappatī’’ti. So anādariyaṃ paṭicca karotiyeva. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma āyasmā channo anādariyaṃ karissatī’’ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, channa, anādariyaṃ karosīti[Pg.150]? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, anādariyaṃ karissasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 340. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Kosambi, no mosteiro de Ghosita. Naquela ocasião, o Venerável Channa agia de maneira imprópria. Os bhikkhus disseram-lhe: 'Venerável Channa, não faças tal coisa. Isso não é permitido.' Por desrespeito, ele continuou a fazê-lo. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam: 'Como pode o Venerável Channa mostrar desrespeito?'... 'É verdade, Channa, que mostras desrespeito?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-o... 'Como, homem tolo, podes mostrar desrespeito! Homem tolo, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...' 'E assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento:' 341. ‘‘Anādariye pācittiya’’nti. 341. 'O desrespeito constitui uma ofensa pācittiya.' 342. Anādariyaṃ nāma dve anādariyāni – puggalānādariyañca dhammānādariyañca. 342. O que é chamado de 'desrespeito': existem dois tipos de desrespeito: o desrespeito a uma pessoa e o desrespeito ao Dhamma. Puggalānādariyaṃ nāma upasampannena paññattena vuccamāno – ‘‘ayaṃ ukkhittako vā vambhito vā garahito vā, imassa vacanaṃ akataṃ bhavissatī’’ti anādariyaṃ karoti, āpatti pācittiyassa. O que é chamado de 'desrespeito a uma pessoa': se, ao ser admoestado por um plenamente ordenado com base em uma regra estabelecida, ele mostra desrespeito, pensando: 'Este é um que foi suspenso, ou desprezado, ou censurado; as palavras dele não serão seguidas', há uma ofensa pācittiya. Dhammānādariyaṃ nāma upasampannena paññattena vuccamāno ‘‘kathāyaṃ nasseyya vā vinasseyya vā antaradhāyeyya vā’’, taṃ vā na sikkhitukāmo anādariyaṃ karoti, āpatti pācittiyassa. O que é chamado de 'desrespeito ao Dhamma': se, ao ser admoestado por um plenamente ordenado com base em uma regra estabelecida, ele mostra desrespeito, pensando: 'Como este ensinamento poderia ser perdido, destruído ou desaparecer?', ou não desejando treinar-se nessa regra, há uma ofensa pācittiya. 343. Upasampanne upasampannasaññī anādariyaṃ karoti, āpatti pācittiyassa. Upasampanne vematiko anādariyaṃ karoti, āpatti pācittiyassa. Upasampanne anupasampannasaññī anādariyaṃ karoti, āpatti pācittiyassa. 343. Se, em relação a um plenamente ordenado, tendo a percepção de que ele é plenamente ordenado, ele mostra desrespeito, há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a um plenamente ordenado, estando em dúvida, ele mostra desrespeito, há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a um plenamente ordenado, tendo a percepção de que ele não é plenamente ordenado, ele mostra desrespeito, há uma ofensa pācittiya. Apaññattena vuccamāno – ‘‘idaṃ na sallekhāya na dhutatthāya na pāsādikatāya na apacayāya na vīriyārambhāya saṃvattatī’’ti anādariyaṃ karoti, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannena paññattena vā apaññattena vā vuccamāno – ‘‘idaṃ na sallekhāya na dhutatthāya na pāsādikatāya na apacayāya na vīriyārambhāya saṃvattatī’’ti anādariyaṃ karoti, āpatti dukkaṭassa. Se, ao ser admoestado com base em algo que não é uma regra estabelecida, ele mostra desrespeito, pensando: 'Isto não conduz à erradicação, nem às práticas ascéticas, nem à inspiração, nem à diminuição dos obstáculos, nem ao esforço energético', há uma ofensa dukkaṭa. Se, ao ser admoestado por alguém não plenamente ordenado com base em uma regra estabelecida ou em algo que não é uma regra estabelecida, ele mostra desrespeito, pensando: 'Isto não conduz à erradicação, nem às práticas ascéticas, nem à inspiração, nem à diminuição dos obstáculos, nem ao esforço energético', há uma ofensa dukkaṭa. Anupasampanne upasampannasaññī āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne vematiko, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne anupasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Se, em relação a alguém não plenamente ordenado, tendo a percepção de que ele é plenamente ordenado, [ele mostra desrespeito], há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a alguém não plenamente ordenado, estando em dúvida, [ele mostra desrespeito], há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a alguém não plenamente ordenado, tendo a percepção de que ele não é plenamente ordenado, [ele mostra desrespeito], há uma ofensa dukkaṭa. 344. Anāpatti – ‘‘evaṃ amhākaṃ ācariyānaṃ uggaho paripucchā’’ti bhaṇati, ummattakassa, ādikammikassāti. 344. Não há ofensa: se ele diz: 'Assim é o aprendizado do texto e a investigação do comentário de nossos professores'; se ele é insano; se ele é o primeiro transgressor. Anādariyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ catutthaṃ. O quarto treinamento sobre o desrespeito está concluído. 5. Bhiṃsāpanasikkhāpadaṃ 5. O treinamento sobre assustar 345. Tena [Pg.151] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū sattarasavaggiye bhikkhū bhiṃsāpenti. Te bhiṃsāpīyamānā rodanti. Bhikkhū evamāhaṃsu – ‘‘kissa tumhe, āvuso, rodathā’’ti? ‘‘Ime, āvuso, chabbaggiyā bhikkhū amhe bhiṃsāpentī’’ti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū bhikkhuṃ bhiṃsāpessantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, bhikkhuṃ bhiṃsāpethāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, bhikkhuṃ bhiṃsāpessatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 345. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquela ocasião, os bhikkhus do grupo de seis assustavam os bhikkhus do grupo de dezessete. Sendo assustados, eles choravam. Os bhikkhus disseram-lhes: 'Por que, senhores, estais chorando?' 'Senhores, estes bhikkhus do grupo de seis estão nos assustando.' Aqueles bhikkhus de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis assustar um bhikkhu?'... 'É verdade, bhikkhus, que assustais um bhikkhu?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como, homens tolos, pudestes assustar um bhikkhu! Homens tolos, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...' 'E assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento:' 346. ‘‘Yo pana bhikkhu bhikkhuṃ bhiṃsāpeyya, pācittiya’’nti. 346. 'Se algum bhikkhu assustar um bhikkhu, isso constitui uma ofensa pācittiya.' 347. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 347. 'Se algum': quem quer que seja... 'bhikkhu': ... para este propósito, o que se entende por bhikkhu é aquele que foi ordenado por uma moção quádrupla. Bhikkhunti aññaṃ bhikkhuṃ. 'Um bhikkhu': outro bhikkhu. Bhiṃsāpeyyāti upasampanno upasampannaṃ bhiṃsāpetukāmo rūpaṃ vā saddaṃ vā gandhaṃ vā rasaṃ vā phoṭṭhabbaṃ vā upasaṃharati. Bhāyeyya vā so na vā bhāyeyya, āpatti pācittiyassa. Corakantāraṃ vā vāḷakantāraṃ vā pisācakantāraṃ vā ācikkhati. Bhāyeyya vā so na vā bhāyeyya, āpatti pācittiyassa. 'Assustar': se um plenamente ordenado, desejando assustar outro plenamente ordenado, apresenta uma forma, um som, um odor, um sabor ou um objeto tátil. Quer ele fique com medo ou não, há uma ofensa pācittiya. Ou se ele fala sobre um caminho infestado de ladrões, um caminho infestado de feras ou um caminho infestado de fantasmas. Quer ele fique com medo ou não, há uma ofensa pācittiya. 348. Upasampanne upasampannasaññī bhiṃsāpeti, āpatti pācittiyassa. Upasampanne vematiko bhiṃsāpeti, āpatti pācittiyassa. ‘Upasampanne anupasampannasaññī bhiṃsāpeti, āpatti pācittiyassa. 348. Se, em relação a um plenamente ordenado, tendo a percepção de que ele é plenamente ordenado, ele o assusta, há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a um plenamente ordenado, estando em dúvida, ele o assusta, há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a um plenamente ordenado, tendo a percepção de que ele não é plenamente ordenado, ele o assusta, há uma ofensa pācittiya. Anupasampannaṃ bhiṃsāpetukāmo rūpaṃ vā saddaṃ vā gandhaṃ vā rasaṃ vā phoṭṭhabbaṃ vā upasaṃharati. Bhāyeyya vā so na vā bhāyeyya, āpatti dukkaṭassa. Corakantāraṃ vā vāḷakantāraṃ vā pisācakantāraṃ vā ācikkhati. Bhāyeyya vā so na vā bhāyeyya, āpatti dukkaṭassa[Pg.152]. Anupasampanne upasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne vematiko, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne anupasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Se, desejando assustar alguém não plenamente ordenado, ele apresenta uma forma, um som, um odor, um sabor ou um objeto tátil. Quer ele fique com medo ou não, há uma ofensa dukkaṭa. Ou se ele fala sobre um caminho infestado de ladrões, um caminho infestado de feras ou um caminho infestado de fantasmas. Quer ele fique com medo ou não, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a alguém não plenamente ordenado, tendo a percepção de que ele é plenamente ordenado, [ele o assusta], há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a alguém não plenamente ordenado, estando em dúvida, [ele o assusta], há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a alguém não plenamente ordenado, tendo a percepção de que ele não é plenamente ordenado, [ele o assusta], há uma ofensa dukkaṭa. 349. Anāpatti na bhiṃsāpetukāmo rūpaṃ vā saddaṃ vā gandhaṃ vā rasaṃ vā phoṭṭhabbaṃ vā upasaṃharati, corakantāraṃ vā vāḷakantāraṃ vā pisācakantāraṃ vā ācikkhati, ummattakassa, ādikammikassāti. 349. Não há ofensa se, sem a intenção de assustar, ele traz para perto uma forma, um som, um odor, um sabor ou um objeto tátil; ou se ele avisa sobre um caminho difícil infestado de ladrões, de feras ou de espíritos; nem para um louco, nem para o iniciante. Bhiṃsāpanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ pañcamaṃ. O quinto preceito de treinamento sobre assustar está concluído. 6. Jotikasikkhāpadaṃ 6. O preceito de treinamento sobre o fogo (Jotika) 350. Tena samayena buddho bhagavā bhaggesu viharati suṃsumāragire bhesakaḷāvane migadāye. Tena kho pana samayena bhikkhū hemantike kāle aññataraṃ mahantaṃ susirakaṭṭhaṃ jotiṃ samādahitvā visibbesuṃ. Tasmiñca susire kaṇhasappo agginā santatto nikkhamitvā bhikkhū paripātesi. Bhikkhū tahaṃ tahaṃ upadhāviṃsu. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhū jotiṃ samādahitvā visibbessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhū jotiṃ samādahitvā visibbentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma te, bhikkhave, moghapurisā jotiṃ samādahitvā visibbessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 350. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava vivendo entre os bhaggas, em Suṃsumāragira, no Bosque de Bhesakaḷā, no parque dos cervos. Naquele tempo, durante o inverno, os bhikkhus acenderam fogo em uma grande árvore oca e se aqueceram. E naquela cavidade, uma cobra naja, atormentada pelo calor do fogo, saiu e perseguiu os bhikkhus. Os bhikkhus correram para todos os lados. Aqueles bhikkhus que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como podem os bhikkhus acender fogo e se aquecer?'... 'É verdade, bhikkhus, que os bhikkhus acendem fogo e se aquecem?' 'É verdade, Abençoado', responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como podem esses homens tolos, bhikkhus, acender fogo e se aquecer! Isso não serve, bhikkhus, para despertar a fé nos que não a têm...' E assim, bhikkhus, devem recitar este preceito de treinamento: ‘‘Yo pana bhikkhu visibbanāpekkho jotiṃ samādaheyya vā samādahāpeyya vā, pācittiya’’nti. 'Qualquer bhikkhu que, desejando se aquecer, acender um fogo ou fizer com que seja aceso, comete uma ofensa pācittiya.' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim este preceito de treinamento foi estabelecido pelo Abençoado para os bhikkhus. 351. Tena kho pana samayena bhikkhū gilānā honti. Gilānapucchakā bhikkhū gilāne bhikkhū etadavocuṃ – ‘‘kaccāvuso, khamanīyaṃ, kacci yāpanīya’’nti? ‘‘Pubbe mayaṃ, āvuso, jotiṃ samādahitvā visibbema; tena no phāsu hoti. Idāni pana ‘‘bhagavatā paṭikkhitta’’nti kukkuccāyantā [Pg.153] na visibbema, tena no na phāsu hotī’’ti. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, gilānena bhikkhunā jotiṃ samādahitvā vā samādahāpetvā vā visibbetuṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 351. Naquela época, os bhikkhus ficaram doentes. Os bhikkhus que visitavam os doentes perguntavam-lhes: 'Amigos, vocês estão tolerando bem? Estão conseguindo manter-se?' 'Antes, amigos, nós acendíamos fogo e nos aquecíamos; com isso nos sentíamos confortáveis. Mas agora, pensando "foi proibido pelo Abençoado", hesitando, não nos aquecemos; por isso não estamos confortáveis.' Eles relataram esse assunto ao Abençoado... 'Bhikkhus, eu permito que um bhikkhu doente acenda um fogo ou faça com que seja aceso para se aquecer. E assim, bhikkhus, devem recitar este preceito de treinamento:' ‘‘Yo pana bhikkhu agilāno visibbanāpekkho jotiṃ samādaheyya vā samādahāpeyya vā, pācittiya’’nti. 'Qualquer bhikkhu que, não estando doente, desejando se aquecer, acender um fogo ou fizer com que seja aceso, comete uma ofensa pācittiya.' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim este preceito de treinamento foi estabelecido pelo Abençoado para os bhikkhus. 352. Tena kho pana samayena bhikkhū padīpepi jotikepi jantāgharepi kukkuccāyanti. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, tathārūpappaccayā jotiṃ samādahituṃ samādahāpetuṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 352. Naquela época, os bhikkhus hesitaram em acender lâmpadas, em acender fogo para assar tigelas e na casa de banho de vapor. Eles relataram esse assunto ao Abençoado... 'Bhikkhus, eu permito acender fogo ou fazer com que seja aceso por tais motivos adequados. E assim, bhikkhus, devem recitar este preceito de treinamento:' 353. ‘‘Yo pana bhikkhu agilāno visibbanāpekkho jotiṃ samādaheyya vā samādahāpeyya vā, aññatra tathārūpappaccayā, pācittiya’’nti. 353. 'Qualquer bhikkhu que, não estando doente, desejando se aquecer, acender um fogo ou fizer com que seja aceso, exceto por um motivo adequado, comete uma ofensa pācittiya.' 354. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 354. 'Qualquer': quem quer que seja... 'bhikkhu': ... o bhikkhu pretendido neste sentido é aquele que foi ordenado pela moção quádrupla. Agilāno nāma yassa vinā agginā phāsu hoti. 'Não estando doente': aquele que se sente confortável sem fogo. Gilāno nāma yassa vinā agginā na phāsu hoti. 'Doente': aquele que não se sente confortável sem fogo. Visibbanāpekkhoti tappitukāmo. 'Desejando se aquecer': querendo aquecer-se. Joti nāma aggi vuccati. 'Fogo': refere-se ao próprio fogo. Samādaheyyāti sayaṃ samādahati, āpatti pācittiyassa. 'Acender': se ele mesmo acende, há uma ofensa pācittiya. Samādahāpeyyāti aññaṃ āṇāpeti, āpatti pācittiyassa. Sakiṃ āṇatto bahukampi samādahati, āpatti pācittiyassa. 'Fizer com que seja aceso': se ele ordena a outro, há uma ofensa pācittiya. Se, tendo sido ordenado uma única vez, o outro acende muitas vezes, há uma ofensa pācittiya. Aññatra tathā rūpappaccayāti ṭhapetvā tathārūpappaccayaṃ. 'Exceto por um motivo adequado': excluindo um motivo adequado. 355. Agilāno agilānasaññī visibbanāpekkho jotiṃ samādahati vā samādahāpeti vā, aññatra tathārūpappaccayā, āpatti pācittiyassa. Agilāno vematiko visibbanāpekkho jotiṃ samādahati [Pg.154] vā samādahāpeti vā, aññatra tathārūpappaccayā, āpatti pācittiyassa. Agilāno gilānasaññī visibbanāpekkho jotiṃ samādahati vā samādahāpeti vā, aññatra tathārūpappaccayā, āpatti pācittiyassa. 355. Se ele não está doente, percebe-se como não doente e, desejando se aquecer, acende um fogo ou faz com que seja aceso, exceto por um motivo adequado, comete uma ofensa pācittiya. Se ele não está doente, tem dúvidas e, desejando se aquecer, acende um fogo ou faz com que seja aceso, exceto por um motivo adequado, comete uma ofensa pācittiya. Se ele não está doente, percebe-se como doente e, desejando se aquecer, acende um fogo ou faz com que seja aceso, exceto por um motivo adequado, comete uma ofensa pācittiya. Paṭilātaṃ ukkhipati, āpatti dukkaṭassa. Gilāno agilānasaññī, āpatti dukkaṭassa. Gilāno vematiko, āpatti dukkaṭassa. Gilāno gilānasaññī, anāpatti. Se ele levanta um tição aceso, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele está doente, mas se percebe como não doente, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele está doente, mas tem dúvidas, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele está doente e se percebe como doente, não há ofensa. 356. Anāpatti gilānassa, aññena kataṃ visibbeti, vītaccitaṅgāraṃ visibbeti, padīpe jotike jantāghare tathārūpappaccayā, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. 356. Não há ofensa: se ele está doente; se ele se aquece em um fogo feito por outro; se ele se aquece em brasas sem chamas; se ele acende para uma lâmpada, para assar tigelas, para a casa de banho de vapor, ou por outro motivo adequado; em tempos de perigo; para um louco; para o iniciante. Jotikasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ chaṭṭhaṃ. O sexto preceito de treinamento sobre o fogo está concluído. 7. Nahānasikkhāpadaṃ 7. O preceito de treinamento sobre o banho (Nahāna) 357. Tena samayena buddho bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe. Tena kho pana samayena bhikkhū tapode nahāyanti. Tena kho pana samayena rājā māgadho seniyo bimbisāro ‘‘sīsaṃ nahāyissāmī’’ti tapodaṃ gantvā – ‘‘yāvāyyā nahāyantī’’ti ekamantaṃ paṭimānesi. Bhikkhū yāva samandhakārā nahāyiṃsu. Atha kho rājā māgadho seniyo bimbisāro vikāle sīsaṃ nahāyitvā, nagaradvāre thakite bahinagare vasitvā, kālasseva asambhinnena vilepanena yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinnaṃ kho rājānaṃ māgadhaṃ seniyaṃ bimbisāraṃ bhagavā etadavoca – ‘‘kissa tvaṃ, mahārāja, kālasseva āgato asambhinnena vilepanenā’’ti? Atha kho rājā māgadho seniyo bimbisāro bhagavato etamatthaṃ ārocesi. Atha kho bhagavā rājānaṃ māgadhaṃ seniyaṃ bimbisāraṃ dhammiyā kathāya sandassesi samādapesi samuttejesi sampahaṃsesi. Atha kho rājā māgadho seniyo bimbisāro bhagavatā dhammiyā kathāya sandassito samādapito samuttejito sampahaṃsito uṭṭhāyāsanā [Pg.155] bhagavantaṃ abhivādetvā padakkhiṇaṃ katvā pakkāmi. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe bhikkhusaṅghaṃ sannipātāpetvā bhikkhū paṭipucchi – ‘‘saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhū rājānampi passitvā na mattaṃ jānitvā nahāyantī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma te, bhikkhave, moghapurisā rājānampi passitvā na mattaṃ jānitvā nahāyissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 357. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava vivendo em Rājagaha, no Veluvana, no santuário dos esquilos. Naquele tempo, os bhikkhus tomavam banho no rio Tapodā. Naquela ocasião, o rei Seniya Bimbisāra de Magadha, pensando 'Vou banhar minha cabeça', foi ao rio Tapodā e esperou a um lado, pensando: 'Esperarei enquanto os veneráveis estiverem tomando banho'. Os bhikkhus tomaram banho até ficar completamente escuro. Então o rei Seniya Bimbisāra de Magadha, tendo banhado sua cabeça fora de hora, e como os portões da cidade já estavam fechados, passou a noite fora da cidade. De manhã bem cedo, com o unguento ainda fresco no corpo, ele foi até onde estava o Abençoado; tendo se aproximado e saudado o Abençoado, sentou-se a um lado. O Abençoado disse ao rei Seniya Bimbisāra de Magadha, que estava sentado a um lado: 'Por que, grande rei, você veio tão cedo pela manhã com o unguento ainda fresco?' Então o rei Seniya Bimbisāra de Magadha relatou esse assunto ao Abençoado. Então o Abençoado instruiu, encorajou, inspirou e alegrou o rei Seniya Bimbisāra de Magadha com um discurso sobre o Dhamma. Então o rei Seniya Bimbisāra de Magadha, tendo sido instruído, encorajado, inspirado e alegrado pelo Abençoado com o discurso sobre o Dhamma, levantou-se de seu assento, saudou o Abençoado respeitosamente, circundou-O pela direita e partiu. Então o Abençoado, por este motivo e nesta ocasião, convocou a assembleia dos bhikkhus e perguntou aos bhikkhus: 'É verdade, bhikkhus, que os bhikkhus, mesmo vendo o rei, tomaram banho sem conhecer a moderação?' 'É verdade, Abençoado', responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como podem esses homens tolos, bhikkhus, mesmo vendo o rei, tomar banho sem conhecer a moderação! Isso não serve, bhikkhus, para despertar a fé nos que não a têm...' E assim, bhikkhus, devem recitar este preceito de treinamento: ‘‘Yo pana bhikkhu orenaddhamāsaṃ nahāyeyya, pācittiya’’nti. 'Qualquer bhikkhu que tomar banho em um intervalo menor que uma quinzena comete uma ofensa pācittiya.' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim este preceito de treinamento foi estabelecido pelo Abençoado para os bhikkhus. 358. Tena kho pana samayena bhikkhū uṇhasamaye pariḷāhasamaye kukkuccāyantā na nahāyanti, sedagatena gattena sayanti. Cīvarampi senāsanampi dussati. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, uṇhasamaye pariḷāhasamaye orenaddhamāsaṃ nahāyituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 358. Naquela época, os bhikkhus, hesitando durante o tempo quente e o tempo abafado, não tomavam banho; eles dormiam com o corpo coberto de suor. Tanto as vestes quanto os assentos e leitos ficavam sujos. Eles relataram esse assunto ao Abençoado... 'Bhikkhus, eu permito tomar banho em um intervalo menor que uma quinzena durante o tempo quente e o tempo abafado. E assim, bhikkhus, devem recitar este preceito de treinamento:' ‘‘Yo pana bhikkhu orenaddhamāsaṃ nahāyeyya, aññatra samayā, pācittiyaṃ. Tatthāyaṃ samayo. Diyaḍḍho māso seso gimhānanti vassānassa paṭhamo māso iccete aḍḍhateyyamāsā uṇhasamayo pariḷāhasamayo – ayaṃ tattha samayo’’ti. 'Qualquer bhikkhu que tomar banho em um intervalo menor que uma quinzena, exceto em uma ocasião apropriada, comete uma ofensa pācittiya. Aqui, esta é a ocasião apropriada: o último mês e meio do verão e o primeiro mês da estação das chuvas — estes dois meses e meio constituem o tempo quente e o tempo abafado. Esta é a ocasião apropriada.' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim este preceito de treinamento foi estabelecido pelo Abençoado para os bhikkhus. 359. Tena kho pana samayena bhikkhū gilānā honti. Gilānapucchakā bhikkhū gilāne bhikkhū etadavocuṃ – ‘‘kaccāvuso, khamanīyaṃ, kacci yāpanīya’’nti? ‘‘Pubbe mayaṃ, āvuso, orenaddhamāsaṃ nahāyāma, tena no phāsu hoti; idāni pana ‘‘bhagavatā paṭikkhitta’’nti kukkuccāyantā na nahāyāma, tena no na phāsu hotī’’ti. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, gilānena bhikkhunā orenaddhamāsaṃ nahāyituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 359. Naquela época, os bhikkhus ficaram doentes. Os bhikkhus que visitavam os doentes perguntavam-lhes: 'Amigos, vocês estão tolerando bem? Estão conseguindo manter-se?' 'Antes, amigos, nós tomávamos banho em um intervalo menor que uma quinzena; com isso nos sentíamos confortáveis. Mas agora, pensando "foi proibido pelo Abençoado", hesitando, não tomamos banho; por isso não estamos confortáveis.' Eles relataram esse assunto ao Abençoado... 'Bhikkhus, eu permito que um bhikkhu doente tome banho em um intervalo menor que uma quinzena. E assim, bhikkhus, devem recitar este preceito de treinamento:' ‘‘Yo pana bhikkhu orenaddhamāsaṃ nahāyeyya, aññatra samayā, pācittiyaṃ. Tatthāyaṃ samayo. Diyaḍḍho māso seso gimhānanti vassānassa [Pg.156] paṭhamo māso iccete aḍḍhateyyamāsā uṇhasamayo, pariḷāhasamayo, gilānasamayo – ayaṃ tattha samayo’’ti. 'Qualquer bhikkhu que tomar banho em um intervalo menor que uma quinzena, exceto em uma ocasião apropriada, comete uma ofensa pācittiya. Aqui, esta é a ocasião apropriada: o último mês e meio do verão e o primeiro mês da estação das chuvas — estes dois meses e meio constituem o tempo quente, o tempo abafado, e o tempo de doença. Esta é a ocasião apropriada.' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim este preceito de treinamento foi estabelecido pelo Abençoado para os bhikkhus. 360. Tena kho pana samayena bhikkhū navakammaṃ katvā kukkuccāyantā na nahāyanti. Te sedagatena gattena sayanti. Cīvarampi senāsanampi dussati. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, kammasamaye orenaddhamāsaṃ nahāyituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 360. Naquela época, os bhikkhus, tendo feito trabalho de construção, hesitando, não tomavam banho. Eles dormiam com o corpo coberto de suor. Tanto as vestes quanto os assentos e leitos ficavam sujos. Eles relataram esse assunto ao Abençoado... 'Bhikkhus, eu permito tomar banho em um intervalo menor que uma quinzena durante o tempo de trabalho. E assim, bhikkhus, devem recitar este preceito de treinamento:' ‘‘Yo pana bhikkhu orenaddhamāsaṃ nahāyeyya, aññatra samayā, pācittiyaṃ. Tatthāyaṃ samayo. Diyaḍḍho māso seso gimhānanti vassānassa paṭhamo māso iccete aḍḍhateyyamāsā uṇhasamayo, pariḷāhasamayo, gilānasamayo, kammasamayo – ayaṃ tattha samayo’’ti. 'Qualquer bhikkhu que tomar banho em um intervalo menor que uma quinzena, exceto em uma ocasião apropriada, comete uma ofensa pācittiya. Aqui, esta é a ocasião apropriada: o último mês e meio do verão e o primeiro mês da estação das chuvas — estes dois meses e meio constituem o tempo quente, o tempo abafado, o tempo de doença, e o tempo de trabalho. Esta é a ocasião apropriada.' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim este preceito de treinamento foi estabelecido pelo Abençoado para os bhikkhus. 361. Tena kho pana samayena bhikkhū addhānaṃ gantvā kukkuccāyantā na nahāyanti. Te sedagatena gattena sayanti. Cīvarampi senāsanampi dussati. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, addhānagamanasamaye orenaddhamāsaṃ nahāyituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 361. Naquela época, os bhikkhus, tendo percorrido uma longa jornada, hesitando, não tomavam banho. Eles dormiam com o corpo coberto de suor. Tanto as vestes quanto os assentos e leitos ficavam sujos. Eles relataram esse assunto ao Abençoado... 'Bhikkhus, eu permito tomar banho em um intervalo menor que uma quinzena durante o tempo de viagem. E assim, bhikkhus, devem recitar este preceito de treinamento:' ‘‘Yo pana bhikkhu orenaddhamāsaṃ nahāyeyya, aññatra samayā, pācittiyaṃ. Tatthāyaṃ samayo. Diyaḍḍho māso seso gimhānanti vassānassa paṭhamo māso iccete aḍḍhateyyamāsā uṇhasamayo, pariḷāhasamayo, gilānasamayo, kammasamayo, addhānagamanasamayo – ayaṃ tattha samayo’’ti. 'Qualquer bhikkhu que tomar banho em um intervalo menor que uma quinzena, exceto em uma ocasião apropriada, comete uma ofensa pācittiya. Aqui, esta é a ocasião apropriada: o último mês e meio do verão e o primeiro mês da estação das chuvas — estes dois meses e meio constituem o tempo quente, o tempo abafado, o tempo de doença, o tempo de trabalho, e o tempo de viagem. Esta é a ocasião apropriada.' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim este preceito de treinamento foi estabelecido pelo Abençoado para os bhikkhus. 362. Tena kho pana samayena sambahulā bhikkhū ajjhokāse cīvarakammaṃ karontā sarajena vātena okiṇṇā honti. Devo ca thokaṃ thokaṃ phusāyati. Bhikkhū kukkuccāyantā na nahāyanti, kilinnena [Pg.157] gattena sayanti. Cīvarampi senāsanampi dussati. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, vātavuṭṭhisamaye orenaddhamāsaṃ nahāyituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 362. Naquela época, muitos bhikkhus, fazendo trabalho de costura de vestes ao ar livre, ficaram cobertos de poeira trazida pelo vento. E a chuva caía de leve, gota a gota. Os bhikkhus, hesitando, não tomavam banho; eles dormiam com o corpo úmido e sujo. Tanto as vestes quanto os assentos e leitos ficavam sujos. Eles relataram esse assunto ao Abençoado... 'Bhikkhus, eu permito tomar banho em um intervalo menor que uma quinzena durante o tempo de vento e chuva. E assim, bhikkhus, devem recitar este preceito de treinamento:' 363. ‘‘Yo pana bhikkhu orenaddhamāsaṃ nahāyeyya, aññatra samayā, pācittiyaṃ. Tatthāyaṃ samayo. Diyaḍḍho māso seso gimhānanti vassānassa paṭhamo māso iccete aḍḍhateyyamāsā uṇhasamayo, pariḷāhasamayo, gilānasamayo, kammasamayo, addhānagamanasamayo, vātavuṭṭhisamayo – ayaṃ tattha samayo’’ti. 363. “Se um bhikkhu tomar banho em um intervalo menor que meio mês, exceto em uma ocasião apropriada, comete uma ofensa pācittiya. Aqui, esta é a ocasião apropriada: quando resta um mês e meio da estação quente e no primeiro mês da estação das chuvas — estes dois meses e meio constituem o tempo de calor, o tempo de mormaço; além disso, o tempo de doença, o tempo de trabalho, o tempo de viagem, o tempo de vento com chuva. Esta é, nesse caso, a ocasião apropriada.” 364. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 364. “'Aquele que...': qualquer que seja... 'Bhikkhu': ... neste sentido, o bhikkhu que se tem em mente é este.” Orenaddhamāsanti ūnakaddhamāsaṃ. “'Menos de meio mês': em um período inferior a meio mês.” Nahāyeyyāti cuṇṇena vā mattikāya vā nahāyati, payoge payoge dukkaṭaṃ. Nahānapariyosāne, āpatti pācittiyassa. “'Tomar banho': se ele toma banho com pó de banho ou com argila, para cada esforço há uma ofensa dukkaṭa. Ao término do banho, há uma ofensa pācittiya.” Aññatra samayāti ṭhapetvā samayaṃ. “'Exceto em uma ocasião apropriada': excluindo a ocasião apropriada.” Uṇhasamayo nāma diyaḍḍho māso seso gimhānaṃ. Pariḷāhasamayo nāma vassānassa paṭhamo māso ‘‘iccete aḍḍhateyyamāsā uṇhasamayo pariḷāhasamayo’’ti nahāyitabbaṃ. “O 'tempo de calor' refere-se ao mês e meio restante da estação quente. O 'tempo de mormaço' refere-se ao primeiro mês da estação das chuvas. Pensando: 'Estes dois meses e meio são o tempo de calor e o tempo de mormaço', ele pode tomar banho.” Gilānasamayo nāma yassa vinā nahānena na phāsu hoti. Gilānasamayoti nahāyitabbaṃ. “O 'tempo de doença' refere-se ao caso daquele bhikkhu que não se sente bem sem tomar banho. Pensando: 'É tempo de doença', ele pode tomar banho.” Kammasamayo nāma antamaso pariveṇampi sammaṭṭhaṃ hoti. ‘‘Kammasamayo’’ti nahāyitabbaṃ. “O 'tempo de trabalho' refere-se a quando, no mínimo, o pátio foi varrido. Pensando: 'É tempo de trabalho', ele pode tomar banho.” Addhānagamanasamayo nāma ‘‘addhayojanaṃ gacchissāmī’’ti nahāyitabbaṃ, gacchantena nahāyitabbaṃ, gatena nahāyitabbaṃ. “O 'tempo de viagem' refere-se a quando ele pensa: 'Vou viajar meia iojana'. Ele pode tomar banho antes de ir, enquanto está viajando ou após ter chegado.” Vātavuṭṭhisamayo nāma bhikkhū sarajena vātena okiṇṇā honti, dve vā tīṇi vā udakaphusitāni kāye patitāni honti. ‘‘Vātavuṭṭhisamayo’’ti nahāyitabbaṃ. “O 'tempo de vento com chuva' refere-se a quando os bhikkhus ficam cobertos de poeira trazida pelo vento, ou quando duas ou três gotas de chuva caem sobre seus corpos. Pensando: 'É tempo de vento com chuva', ele pode tomar banho.” 365. Ūnakaddhamāse ūnakasaññī, aññatra samayā, nahāyati, āpatti pācittiyassa. Ūnakaddhamāse vematiko, aññatra samayā, nahāyati, āpatti [Pg.158] pācittiyassa. Ūnakaddhamāse atirekasaññī, aññatra samayā, nahāyati, āpatti pācittiyassa. 365. “Se o período for inferior a meio mês, e ele tiver a percepção de que é inferior a meio mês, e tomar banho exceto na ocasião apropriada, comete uma ofensa pācittiya. Se o período for inferior a meio mês, e ele estiver em dúvida, e tomar banho exceto na ocasião apropriada, comete uma ofensa pācittiya. Se o período for inferior a meio mês, e ele tiver a percepção de que é superior a meio mês, e tomar banho exceto na ocasião apropriada, comete uma ofensa pācittiya.” Atirekaddhamāse ūnakasaññī, āpatti dukkaṭassa. Atirekaddhamāse vematiko, āpatti dukkaṭassa. Atirekaddhamāse atirekasaññī, anāpatti. “Se o período for superior a meio mês, mas ele tiver a percepção de que é inferior a meio mês, e tomar banho, comete uma ofensa dukkaṭa. Se o período for superior a meio mês, mas ele estiver em dúvida, e tomar banho, comete uma ofensa dukkaṭa. Se o período for superior a meio mês, e ele tiver a percepção de que é superior a meio mês, não há ofensa.” 366. Anāpatti samaye, addhamāsaṃ nahāyati, atirekaddhamāsaṃ nahāyati, pāraṃ gacchanto nahāyati, sabbapaccantimesu janapadesu, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. 366. “Não há ofensa: se ele toma banho na ocasião apropriada; se toma banho a cada meio mês; se toma banho após passar de meio mês; se toma banho ao atravessar para a outra margem; se toma banho em todas as regiões fronteiriças; em caso de perigo; se ele for insano; se for o primeiro transgressor.” Nahānasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ sattamaṃ. “O sétimo treinamento sobre o banho está concluído.” 8. Dubbaṇṇakaraṇasikkhāpadaṃ 8. “O treinamento sobre desfigurar a cor.” 367. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena sambahulā bhikkhū ca paribbājakā ca sāketā sāvatthiṃ addhānamaggappaṭipannā honti. Antarāmagge corā nikkhamitvā te acchindiṃsu. Sāvatthiyā rājabhaṭā nikkhamitvā te core sabhaṇḍe gahetvā bhikkhūnaṃ santike dūtaṃ pāhesuṃ – ‘‘āgacchantu, bhadantā, sakaṃ sakaṃ cīvaraṃ sañjānitvā gaṇhantū’’ti. Bhikkhū na sañjānanti. Te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhadantā attano attano cīvaraṃ na sañjānissantī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Atha kho te bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe bhikkhusaṅghaṃ sannipātāpetvā bhikkhūnaṃ tadanucchavikaṃ tadanulomikaṃ dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘tena hi, bhikkhave, bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññapessāmi dasa atthavase paṭicca – saṅghasuṭṭhutāya, saṅghaphāsutāya…pe… saddhammaṭṭhitiyā, vinayānuggahāya. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 367. “Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no parque de Anāthapiṇḍika. Naquela época, muitos bhikkhus e ascetas errantes estavam viajando por uma longa estrada de Sāketa para Sāvatthī. No caminho, ladrões apareceram e os roubaram. Os soldados do rei de Sāvatthī saíram, capturaram os ladrões com os bens roubados e enviaram um mensageiro aos bhikkhus, dizendo: 'Que os veneráveis venham, reconheçam seus respectivos mantos e os levem de volta'. Os bhikkhus não conseguiram reconhecer seus mantos. As pessoas criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como é possível que os veneráveis não reconheçam seus próprios mantos?'. Os bhikkhus ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e murmurando. Então, esses bhikkhus relataram o ocorrido ao Abençoado. Em seguida, o Abençoado, por este motivo e nesta ocasião, convocou a assembleia dos bhikkhus e, após proferir un discurso sobre o Dhamma apropriado e adequado para a situação, dirigiu-se aos bhikkhus: 'Portanto, bhikkhus, estabelecerei um treinamento para os bhikkhus com base em dez razões benéficas: para o bem-estar da Sangha, para o conforto da Sangha... para a estabilidade do verdadeiro Dhamma e para o apoio à Disciplina (Vinaya). E assim, bhikkhus, devem recitar este treinamento:” 368. ‘‘Navaṃ pana bhikkhunā cīvaralābhena tiṇṇaṃ dubbaṇṇakaraṇānaṃ aññataraṃ dubbaṇṇakaraṇaṃ ādātabbaṃ – nīlaṃ vā kaddamaṃ vā kāḷasāmaṃ vā. Anādā [Pg.159] ce bhikkhu tiṇṇaṃ dubbaṇṇakaraṇānaṃ aññataraṃ dubbaṇṇakaraṇaṃ navaṃ cīvaraṃ paribhuñjeyya, pācittiya’’nti. 368. ““Quando um bhikkhu obtém um manto novo, ele deve aplicar uma das três marcas desfiguradoras de cor: azul-escuro, lama ou preto-escuro. Se um bhikkhu usar um manto novo sem aplicar uma das três marcas desfiguradoras de cor, comete uma ofensa pācittiya.”” 369. Navaṃ nāma akatakappaṃ vuccati. 369. “'Novo': refere-se àquele que ainda não recebeu a marca de marcação (kappabindu).” Cīvaraṃ nāma channaṃ cīvarānaṃ aññataraṃ cīvaraṃ. “'Manto': qualquer um dos seis tipos de mantos.” Tiṇṇaṃ dubbaṇṇakaraṇānaṃ aññataraṃ dubbaṇṇakaraṇaṃ ādātabbanti antamaso kusaggenapi ādātabbaṃ. “'Deve aplicar uma das três marcas desfiguradoras de cor': deve ser aplicada, no mínimo, mesmo com a ponta de uma folha de grama kusa.” Nīlaṃ nāma dve nīlāni – kaṃsanīlaṃ, palāsanīlaṃ. “'Azul-escuro': há dois tipos de azul-escuro: o azul-bronze e o verde-folha.” Kaddamo nāma odako vuccati. “'Lama': refere-se à lama misturada com água.” Kāḷasāmaṃ nāma yaṃkiñci kāḷasāmakaṃ. “'Preto-escuro': qualquer tom que seja preto-escuro ou escuro misto.” Anādā ce bhikkhu tiṇṇaṃ dubbaṇṇakaraṇānaṃ aññataraṃ dubbaṇṇakaraṇanti antamaso kusaggenapi anādiyitvā tiṇṇaṃ dubbaṇṇakaraṇānaṃ aññataraṃ dubbaṇṇakaraṇaṃ navaṃ cīvaraṃ paribhuñjati, āpatti pācittiyassa. “'Se um bhikkhu usar... sem aplicar uma das três marcas desfiguradoras de cor': se ele usar um manto novo sem aplicar uma das três marcas desfiguradoras de cor, mesmo que seja no mínimo com a ponta de uma folha de grama kusa, comete uma ofensa pācittiya.” 370. Anādinne anādinnasaññī paribhuñjati, āpatti pācittiyassa. Anādinne vematiko paribhuñjati, āpatti pācittiyassa. Anādinne ādinnasaññī paribhuñjati, āpatti pācittiyassa. 370. “Se a marca não foi aplicada, e ele tiver a percepção de que não foi aplicada, e usar o manto, comete uma ofensa pācittiya. Se a marca não foi aplicada, e ele estiver em dúvida, e usar o manto, comete uma ofensa pācittiya. Se a marca não foi aplicada, e ele tiver a percepção de que foi aplicada, e usar o manto, comete uma ofensa pācittiya.” Ādinne anādinnasaññī, āpatti dukkaṭassa. Ādinne vematiko, āpatti dukkaṭassa. Ādinne ādinnasaññī, anāpatti. “Se a marca foi aplicada, mas ele tiver a percepção de que não foi aplicada, e usar o manto, comete uma ofensa dukkaṭa. Se a marca foi aplicada, mas ele estiver em dúvida, e usar o manto, comete uma ofensa dukkaṭa. Se a marca foi aplicada, e ele tiver a percepção de que foi aplicada, não há ofensa.” 371. Anāpattiādiyitvā paribhuñjati, kappo naṭṭho hoti, kappakatokāso jiṇṇo hoti, kappakatena akappakataṃ saṃsibbitaṃ hoti, aggaḷe anuvāte paribhaṇḍe, ummattakassa, ādikammikassāti. 371. “Não há ofensa: se ele usa o manto após ter aplicado a marca; se a marca se desgastou; se a parte onde a marca foi aplicada está gasta; se um pedaço de pano marcado é costurado a um não marcado; em remendos, bordas ou bainhas; se ele for insano; se for o primeiro transgressor.” Dubbaṇṇakaraṇasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ aṭṭhamaṃ. “O oitavo treinamento sobre desfigurar a cor está concluído.” 9. Vikappanasikkhāpadaṃ 9. “O treinamento sobre a transferência de propriedade.” 372. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmā upanando [Pg.160] sakyaputto bhātuno saddhivihārikassa bhikkhuno sāmaṃ cīvaraṃ vikappetvā appaccuddhāraṇaṃ paribhuñjati. Atha kho so bhikkhu bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesi – ‘‘ayaṃ, āvuso, āyasmā upanando sakyaputto mayhaṃ cīvaraṃ sāmaṃ vikappetvā appaccuddhāraṇaṃ paribhuñjatī’’ti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma āyasmā upanando sakyaputto bhikkhussa sāmaṃ cīvaraṃ vikappetvā appaccuddhāraṇaṃ paribhuñjissatī’’ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, upananda, bhikkhussa sāmaṃ cīvaraṃ vikappetvā appaccuddhāraṇaṃ paribhuñjasīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, bhikkhussa sāmaṃ cīvaraṃ vikappetvā appaccuddhāraṇaṃ paribhuñjissasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 372. “Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no parque de Anāthapiṇḍika. Naquela época, o venerável Upananda, o Sakyaputta, tendo ele mesmo feito a transferência de propriedade (vikappana) de um manto para um bhikkhu que era companheiro de morada de seu irmão, usou-o sem que a transferência fosse revogada (paccuddhāra). Então, aquele bhikkhu relatou o ocorrido aos bhikkhus: 'Amigos, este venerável Upananda, o Sakyaputta, tendo ele mesmo feito a transferência de propriedade de meu manto, usou-o sem que ela fosse revogada'. Os bhikkhus que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como é possível que o venerável Upananda, o Sakyaputta, use o manto de um bhikkhu após fazer a transferência de propriedade, sem que ela seja revogada?'... 'É verdade, Upananda, que você usou o manto de um bhikkhu após fazer a transferência de propriedade, sem que ela fosse revogada?'. 'É verdade, Abençoado'. O Buda, o Abençoado, repreendeu-o: '... Como é possível, homem tolo, que você use o manto de um bhikkhu após fazer a transferência de propriedade, sem que ela seja revogada! Homem tolo, isso não conduz à conversão dos não convertidos...'. E assim, bhikkhus, devem recitar este treinamento:” 373. ‘‘Yo pana bhikkhu bhikkhussa vā bhikkhuniyā vā sikkhamānāya vā sāmaṇerassa vā sāmaṇeriyā vā sāmaṃ cīvaraṃ vikappetvā appaccuddhāraṇaṃ paribhuñjeyya, pācittiya’’nti. 373. ““Se um bhikkhu, tendo ele mesmo feito a transferência de propriedade (vikappana) de um manto para um bhikkhu, uma bhikkhunī, uma sikkhamānā, um sāmaṇera ou uma sāmaṇerī, usar o manto sem que a transferência seja revogada, comete uma ofensa pācittiya.”” 374. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 374. “'Aquele que...': qualquer que seja... 'Bhikkhu': ... neste sentido, o bhikkhu que se tem em mente é este.” Bhikkhussāti aññassa bhikkhussa. “'Para um bhikkhu': para outro bhikkhu.” Bhikkhunī nāma ubhatosaṅghe upasampannā. “'Bhikkhunī': aquela que foi ordenada em ambas as Sanghas.” Sikkhamānā nāma dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhā. “'Sikkhamānā': aquela que treinou nas seis regras por dois anos.” Sāmaṇero nāma dasasikkhāpadiko. “'Sāmaṇera': aquele que observa os dez preceitos de treinamento.” Sāmaṇerī nāma dasasikkhāpadikā. “'Sāmaṇerī': aquela que observa os dez preceitos de treinamento.” Sāmanti sayaṃ vikappetvā. “'Ele mesmo': tendo ele próprio feito a transferência de propriedade.” Cīvaraṃ nāma channaṃ cīvarānaṃ aññataraṃ cīvaraṃ vikappanupagaṃ pacchimaṃ. “'Manto': qualquer um dos seis tipos de mantos, sendo no mínimo de tamanho adequado para a transferência de propriedade.” Vikappanā nāma dve vikappanā – sammukhāvikappanā ca parammukhāvikappanā ca. “'Transferência de propriedade' (vikappana): existem dois tipos de transferência de propriedade: a transferência na presença (sammukhā-vikappana) e a transferência na ausência (parammukhā-vikappana).” Sammukhāvikappanā nāma ‘‘imaṃ cīvaraṃ tuyhaṃ vikappemi itthannāmassa vā’’ti. “A 'transferência na presença' consiste em dizer: 'Transfiro a propriedade deste manto para ti' ou 'para fulano'.” Parammukhāvikappanā [Pg.161] nāma ‘‘imaṃ cīvaraṃ vikappanatthāya tuyhaṃ dammī’’ti. Tena vattabbo – ‘‘ko te mitto vā sandiṭṭho vā’’ti? ‘‘Itthannāmo ca itthannāmo cā’’ti. Tena vattabbo – ‘‘ahaṃ tesaṃ dammi, tesaṃ santakaṃ paribhuñja vā vissajjehi vā yathāpaccayaṃ vā karohī’’ti. “A 'transferência na ausência' consiste em dizer: 'Dou-te este manto para fins de transferência de propriedade'. Aquele que recebe deve perguntar: 'Quem é teu amigo ou conhecido íntimo?'. O outro deve responder: 'Fulano e beltrano'. Aquele que recebe deve então dizer: 'Eu o dou a eles; podes usar o que pertence a eles, descartar ou fazer o que for apropriado'.” Appaccuddhāraṇaṃ nāma tassa vā adinnaṃ, tassa vā avissasanto paribhuñjati, āpatti pācittiyassa. “'Sem que seja revogada': se ele usa o manto sem que este tenha sido devolvido pelo outro, ou sem ter a confiança íntima do outro, comete uma ofensa pācittiya.” 375. Appaccuddhāraṇe appaccuddhāraṇasaññī paribhuñjati, āpatti pācittiyassa. Appaccuddhāraṇe vematiko paribhuñjati, āpatti pācittiyassa. Appaccuddhāraṇe appaccuddhāraṇasaññī paribhuñjati, āpatti pācittiyassa. 375. “Se a transferência não foi revogada, e ele tiver a percepção de que não foi revogada, e usar o manto, comete uma ofensa pācittiya. Se a transferência não foi revogada, e ele estiver em dúvida, e usar o manto, comete uma ofensa pācittiya. Se a transferência não foi revogada, e ele tiver a percepção de que foi revogada, e usar o manto, comete uma ofensa pācittiya.” Adhiṭṭheti vā vissajjeti vā, āpatti dukkaṭassa. Paccuddhāraṇe appaccuddhāraṇasaññī, āpatti dukkaṭassa. Paccuddhāraṇe vematiko, āpatti dukkaṭassa. Paccuddhāraṇe paccuddhāraṇasaññī, anāpatti. “Se ele determina (como seu próprio manto) ou o descarta, comete uma ofensa dukkaṭa. Se a transferência foi revogada, mas ele tiver a percepção de que não foi revogada, comete uma ofensa dukkaṭa. Se a transferência foi revogada, mas ele estiver em dúvida, comete uma ofensa dukkaṭa. Se a transferência foi revogada, e ele tiver a percepção de que foi revogada, não há ofensa.” 376. Anāpatti so vā deti, tassa vā vissasanto paribhuñjati, ummattakassa, ādikammikassāti. 376. “Não há ofensa: se o outro lhe dá o manto; se ele o usa com base na confiança íntima do outro; se ele for insano; se for o primeiro transgressor.” Vikappanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ navamaṃ. “O nono treinamento sobre a transferência de propriedade está concluído.” 10. Cīvaraapanidhānasikkhāpadaṃ 10. “O treinamento sobre esconder mantos.” 377. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena sattarasavaggiyā bhikkhū asannihitaparikkhārā honti. Chabbaggiyā bhikkhū sattarasavaggiyānaṃ bhikkhūnaṃ pattampi cīvarampi apanidhenti. Sattarasavaggiyā bhikkhū chabbaggiye bhikkhū etadavocuṃ – ‘‘dethāvuso, amhākaṃ pattampi cīvarampī’’ti. Chabbaggiyā bhikkhū hasanti, te rodanti. Bhikkhū evamāhaṃsu – ‘‘kissa tumhe, āvuso, rodathā’’ti? ‘‘Ime, āvuso, chabbaggiyā bhikkhū amhākaṃ pattampi cīvarampi apanidhentī’’ti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū bhikkhūnaṃ pattampi [Pg.162] cīvarampi apanidhessantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, bhikkhūnaṃ pattampi cīvarampi apanidhethāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, bhikkhūnaṃ pattampi cīvarampi apanidhessatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 377. “Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no parque de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de dezessete estavam com seus pertences desprotegidos. Os bhikkhus do grupo de seis esconderam a tigela e o manto dos bhikkhus do grupo de dezessete. Os bhikkhus do grupo de dezessete disseram aos bhikkhus do grupo de seis: 'Amigos, devolvam nossa tigela e nosso manto'. Os bhikkhus do grupo de seis riram, e os outros choraram. Os bhikkhus perguntaram: 'Por que vocês estão chorando, amigos?'. 'Amigos, estes bhikkhus do grupo de seis esconderam nossa tigela e nosso manto'. Os bhikkhus que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como é possível que os bhikkhus do grupo de seis escondam a tigela e o manto de outros bhikkhus?'... 'É verdade, bhikkhus, que vocês esconderam a tigela e o manto de outros bhikkhus?'. 'É verdade, Abençoado'. O Buda, o Abençoado, repreendeu-os: '... Como é possível, homens tolos, que vocês escondam a tigela e o manto de outros bhikkhus! Homens tolos, isso não conduz à conversão dos não convertidos...'. E assim, bhikkhus, devem recitar este treinamento:” 378. ‘‘Yo pana bhikkhu bhikkhussa pattaṃ vā cīvaraṃ vā nisīdanaṃ vā sūcigharaṃ vā kāyabandhanaṃ vā apanidheyya vā apanidhāpeyya vā, antamaso hasāpekkhopi, pācittiya’’nti. 378. ““Se um bhikkhu esconder ou fizer alguém esconder a tigela, o manto, o assento (nisīdana), o estojo de agulhas ou o cinto de outro bhikkhu, mesmo que seja apenas por brincadeira, comete uma ofensa pācittiya.”” 379. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 379. “'Aquele que...': qualquer que seja... 'Bhikkhu': ... neste sentido, o bhikkhu que se tem em mente é este.” Bhikkhussāti aññassa bhikkhussa. “'De outro bhikkhu': de outro bhikkhu.” Patto nāma dve pattā – ayopatto, mattikāpatto. “'Tigela': existem dois tipos de tigelas: a tigela de ferro e a tigela de argila.” Cīvaraṃ nāma channaṃ cīvarānaṃ aññataraṃ cīvaraṃ, vikappanupagaṃ pacchimaṃ. “'Manto': qualquer um dos seis tipos de mantos, sendo no mínimo de tamanho adequado para a transferência de propriedade.” Nisīdanaṃ nāma sadasaṃ vuccati. “'Assento' (nisīdana): refere-se ao pano de assento com franjas.” Sūcigharaṃ nāma sasūcikaṃ vā asūcikaṃ vā. “'Estojo de agulhas': com ou sem agulhas.” Kāyabandhanaṃ nāma dve kāyabandhanāni – paṭṭikā, sūkarantakaṃ. “'Cinto': existem dois tipos de cintos: o cinto de tecido plano e o cinto trançado.” Apanidheyya vāti sayaṃ apanidheti, āpatti pācittiyassa. “'Esconder': se ele mesmo esconde, comete uma ofensa pācittiya.” Apanidhāpeyya vāti aññaṃ āṇāpesi, āpatti pācittiyassa. Apanidhāpeyya vā ti ayyaṃ āṇāpeti, āpatti pācittiyassa. Sakiṃ āṇatto bahukampi apanidheti, āpatti pācittiyassa. 'Ou mandar esconder': se ele ordena a outro, há uma ofensa pācittiya. Se ordenado uma única vez, mesmo que o outro esconda muitas vezes, há uma ofensa pācittiya. Antamaso hasāpekkhopīti kīḷādhippāyo. 'Mesmo que seja apenas por brincadeira': significa com a intenção de brincar. 380. Upasampanne upasampannasaññī pattaṃ vā cīvaraṃ vā nisīdanaṃ vā sūcigharaṃ vā kāyabandhanaṃ vā apanidheti vā apanidhāpeti vā, antamaso hasāpekkhopi, āpatti pācittiyassa. Upasampanne vematiko…pe… upasampanne anupasampannasaññī pattaṃ vā cīvaraṃ vā nisīdanaṃ vā sūcigharaṃ vā kāyabandhanaṃ vā apanidheti vā apanidhāpeti vā, antamaso hasāpekkhopi, āpatti pācittiyassa. 380. Se, em relação a um totalmente ordenado, tendo a percepção de que ele é totalmente ordenado, ele esconde ou manda esconder a sua tigela, manto, assento, estojo de agulhas ou cinto, mesmo que seja apenas por brincadeira, há uma ofensa pācittiya. Se ele estiver em dúvida... se, em relação a um totalmente ordenado, tendo a percepção de que ele não é totalmente ordenado, ele esconde ou manda esconder a sua tigela, manto, assento, estojo de agulhas ou cinto, mesmo que seja apenas por brincadeira, há uma ofensa pācittiya. Aññaṃ [Pg.163] parikkhāraṃ apanidheti vā apanidhāpeti vā, antamaso hasāpekkhopi, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannassa pattaṃ vā cīvaraṃ vā aññaṃ vā parikkhāraṃ apanidheti vā apanidhāpeti vā, antamaso hasāpekkhopi, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne upasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne vematiko, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne anupasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Se ele esconde ou manda esconder qualquer outro utensílio, mesmo que seja apenas por brincadeira, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele esconde ou manda esconder a tigela, o manto ou qualquer outro utensílio de alguém que não é totalmente ordenado, mesmo que seja apenas por brincadeira, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a alguém que não é totalmente ordenado, ele tem a percepção de que é totalmente ordenado, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele estiver em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele tem a percepção de que não é totalmente ordenado, há uma ofensa dukkaṭa. 381. Anāpatti nahasādhippāyo, dunnikkhittaṃ paṭisāmeti, ‘‘dhammiṃ kathaṃ katvā dassāmī’’ti paṭisāmeti, ummattakassa, ādikammikassāti. 381. Não há ofensa: se ele não tem a intenção de brincar; se ele guarda o que foi deixado em local inadequado; se ele guarda pensando: 'Eu o devolverei após dar uma palestra sobre o Dhamma'; se ele for insano; se ele for o primeiro transgressor. Cīvaraapanidhānasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ dasamaṃ. O décimo treinamento sobre esconder mantos está concluído. Surāpānavaggo chaṭṭho. O sexto capítulo sobre o consumo de bebidas inebriantes está concluído. Tassuddānaṃ – O resumo deste capítulo é o seguinte: Surā aṅguli hāso ca, anādariyañca bhiṃsanaṃ; Jotinahānadubbaṇṇaṃ, sāmaṃ apanidhena cāti. Bebida inebriante, cócegas com os dedos, brincar na água, desrespeito, assustar, acender fogo, banhar-se, descolorir, esconder e usar por si mesmo sem devolver. 7. Sappāṇakavaggo 7. O Capítulo sobre Seres Vivos 1. Sañciccasikkhāpadaṃ 1. O treinamento sobre matar intencionalmente 382. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmā udāyī issāso hoti, kākā cassa amanāpā honti. So kāke vijjhitvā vijjhitvā sīsaṃ chinditvā sūle paṭipāṭiyā ṭhapesi. Bhikkhū evamāhaṃsu – ‘‘kenime, āvuso, kākā jīvitā voropitā’’ti? ‘‘Mayā, āvuso. Amanāpā me kākā’’ti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma āyasmā udāyī sañcicca pāṇaṃ jīvitā voropessatī’’ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, udāyi, sañcicca pāṇaṃ jīvitā voropesīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, sañcicca pāṇaṃ jīvitā voropessasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 382. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele tempo, o venerável Udāyī era um arqueiro, e os corvos lhe eram desagradáveis. Ele atirava nos corvos, cortava suas cabeças e as colocava em estacas, uma após a outra. Os monges perguntaram: 'Amigos, quem privou estes corvos da vida?' 'Fui eu, amigos. Os corvos me são desagradáveis.' Aqueles monges de poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam: 'Como pode o venerável Udāyī privar intencionalmente um ser vivo da vida?' ... 'É verdade, Udāyī, que você privou intencionalmente um ser vivo da vida?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-o... 'Como, homem tolo, você pôde privar intencionalmente um ser vivo da vida? Isso, homem tolo, não serve para inspirar confiança naqueles que não têm confiança...' 'E assim, monges, vocês devem recitar esta regra de treinamento:' 383. ‘‘Yo [Pg.164] pana bhikkhu sañcicca pāṇaṃ jīvitā voropeyya, pācittiya’’nti. 383. 'Se um monge, intencionalmente, privar um ser vivo da vida, há uma ofensa pācittiya.' 384. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 384. 'Aquele que': quem quer que seja... 'monge': ... neste contexto, este é o tipo de monge que se tem em mente. Sañciccāti jānanto sañjānanto cecca abhivitaritvā vītikkamo. 'Intencionalmente': sabendo, estando plenamente ciente, agindo de propósito, deliberadamente cometendo a transgressão. Pāṇo nāma tiracchānagatapāṇo vuccati. 'Ser vivo': refere-se a um animal. Jīvitā voropeyyāti jīvitindriyaṃ upacchindati uparodheti santatiṃ vikopeti, āpatti pācittiyassa. 'Privar da vida': se ele corta a faculdade da vida, a interrompe ou destrói a continuidade da vida, há uma ofensa pācittiya. 385. Pāṇe pāṇasaññī jīvitā voropeti, āpatti pācittiyassa. Pāṇe vematiko jīvitā voropeti, āpatti dukkaṭassa. Pāṇe appāṇasaññī jīvitā voropeti, anāpatti. Appāṇe pāṇasaññī, āpatti dukkaṭassa. Appāṇe vemitako, āpatti dukkaṭassa. Appāṇe appāṇasaññī, anāpatti. 385. Se, em relação a um ser vivo, tendo a percepção de que é um ser vivo, ele o priva da vida, há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a um ser vivo, ele estiver em dúvida e o priva da vida, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a um ser vivo, tendo a percepção de que não é um ser vivo, ele o priva da vida, não há ofensa. Se, em relação a algo que não é um ser vivo, tendo a percepção de que é um ser vivo, ele o priva da vida, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a algo que não é um ser vivo, ele estiver em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a algo que não é um ser vivo, tendo a percepção de que não é um ser vivo, não há ofensa. 386. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, namaraṇādhippāyassa, ummattakassa, ādikammikassāti. 386. Não há ofensa: se for sem intenção; por falta de atenção; por não saber; se não houver a intenção de matar; se ele for insano; se ele for o primeiro transgressor. Sañciccasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ paṭhamaṃ. O primeiro treinamento sobre matar intencionalmente está concluído. 2. Sappāṇakasikkhāpadaṃ 2. O treinamento sobre o uso de água com seres vivos 387. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū jānaṃ sappāṇakaṃ udakaṃ paribhuñjanti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū jānaṃ sappāṇakaṃ udakaṃ paribhuñjissantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, jānaṃ sappāṇakaṃ udakaṃ paribhuñjathāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, jānaṃ sappāṇakaṃ udakaṃ paribhuñjissatha! Netaṃ[Pg.165], moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 387. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele tempo, os monges do grupo de seis, sabendo que a água continha seres vivos, usavam-na. Aqueles monges de poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam: 'Como podem os monges do grupo de seis, sabendo que a água contém seres vivos, usá-la?' ... 'É verdade, monges, que vocês, sabendo que a água continha seres vivos, a usaram?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como, homens tolos, vocês puderam, sabendo que a água continha seres vivos, usá-la? Isso, homens tolos, não serve para inspirar confiança naqueles que não têm confiança...' 'E assim, monges, vocês devem recitar esta regra de treinamento:' 388. ‘‘Yo pana bhikkhu jānaṃ sappāṇakaṃ udakaṃ paribhuñjeyya, pācittiya’’nti. 388. 'Se um monge, sabendo que a água contém seres vivos, usá-la, há uma ofensa pācittiya.' 389. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 389. 'Aquele que': quem quer que seja... 'monge': ... neste contexto, este é o tipo de monge que se tem em mente. Jānāti nāma sāmaṃ vā jānāti, aññe vā tassa ārocenti. ‘‘Sappāṇaka’’nti jānanto, ‘‘paribhogena marissantī’’ti jānanto paribhuñjati, āpatti pācittiyassa. 'Sabe': ele próprio sabe, ou outros lhe informam. Sabendo que 'contém seres vivos' e sabendo que 'eles morrerão com o uso', se ele a usa, há uma ofensa pācittiya. 390. Sappāṇake sappāṇakasaññī paribhuñjati, āpatti pācittiyassa. Sappāṇake vematiko paribhuñjati, āpatti dukkaṭassa. Sappāṇake appāṇakasaññī paribhuñjati, anāpatti. Appāṇake sappāṇakasaññī, āpatti dukkaṭassa. Appāṇake vematiko, āpatti dukkaṭassa. Appāṇake appāṇakasaññī, anāpatti. 390. Se, em relação à água com seres vivos, tendo a percepção de que contém seres vivos, ele a usa, há uma ofensa pācittiya. Se, em relação à água com seres vivos, ele estiver em dúvida e a usa, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação à água com seres vivos, tendo a percepção de que não contém seres vivos, ele a usa, não há ofensa. Se, em relação à água sem seres vivos, tendo a percepção de que contém seres vivos, ele a usa, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação à água sem seres vivos, ele estiver em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação à água sem seres vivos, tendo a percepção de que não contém seres vivos, ele a usa, não há ofensa. 391. Anāpatti ‘‘sappāṇaka’’nti ajānanto, ‘‘appāṇaka’’nti jānanto, ‘‘paribhogena na marissantī’’ti jānanto paribhuñjati, ummattakassa, ādikammikassāti. 391. Não há ofensa: se ele não sabe que 'contém seres vivos'; se ele sabe que 'não contém seres vivos'; se ele sabe que 'eles não morrerão com o uso' e a usa; se ele for insano; se ele for o primeiro transgressor. Sappāṇakasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ dutiyaṃ. O segundo treinamento sobre o uso de água com seres vivos está concluído. 3. Ukkoṭanasikkhāpadaṃ 3. O treinamento sobre reabrir disputas 392. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū jānaṃ yathādhammaṃ nihatādhikaraṇaṃ punakammāya ukkoṭenti – ‘‘akataṃ kammaṃ dukkaṭaṃ kammaṃ puna kātabbaṃ kammaṃ anihataṃ dunnihataṃ puna nihanitabba’’nti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū jānaṃ yathādhammaṃ nihatādhikaraṇaṃ punakammāya ukkoṭessantī’’ti [Pg.166] …pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, jānaṃ yathādhammaṃ nihatādhikaraṇaṃ punakammāya ukkoṭethā’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, jānaṃ yathādhammaṃ nihatādhikaraṇaṃ punakammāya ukkoṭessatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 392. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele tempo, os monges do grupo de seis, sabendo que uma disputa havia sido resolvida de acordo com o Dhamma, reabriam-na para uma nova ação formal, dizendo: 'O ato formal não foi realizado; o ato formal foi mal realizado; o ato formal deve ser realizado novamente; a disputa não foi resolvida; foi mal resolvida; deve ser resolvida novamente.' Aqueles monges de poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam: 'Como podem os monges do grupo de seis, sabendo que uma disputa foi resolvida de acordo com o Dhamma, reabri-la para uma nova ação formal?' ... 'É verdade, monges, que vocês, sabendo que uma disputa foi resolvida de acordo com o Dhamma, a reabriram para uma nova ação formal?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como, homens tolos, vocês puderam, sabendo que uma disputa foi resolvida de acordo com o Dhamma, reabri-la para uma nova ação formal? Isso, homens tolos, não serve para inspirar confiança naqueles que não têm confiança...' 'E assim, monges, vocês devem recitar esta regra de treinamento:' 393. ‘‘Yo pana bhikkhu jānaṃ yathādhammaṃ nihatādhikaraṇaṃ punakammāya ukkoṭeyya, pācittiya’’nti. 393. 'Se um monge, sabendo que uma disputa foi resolvida de acordo com o Dhamma, reabri-la para uma nova ação formal, há uma ofensa pācittiya.' 394. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 394. 'Aquele que': quem quer que seja... 'monge': ... neste contexto, este é o tipo de monge que se tem em mente. Jānāti nāma sāmaṃ vā jānāti, aññe vā tassa ārocenti, so vā āroceti. 'Sabe': ele próprio sabe, ou outros lhe informam, ou ele próprio informa. Yathādhammaṃ nāma dhammena vinayena satthusāsanena kataṃ, etaṃ yathādhammaṃ nāma. 'De acordo com o Dhamma': realizado de acordo com o Dhamma, o Vinaya e os ensinamentos do Mestre; isso é chamado 'de acordo com o Dhamma'. Adhikaraṇaṃ nāma cattāri adhikaraṇāni – vivādādhikaraṇaṃ, anuvādādhikaraṇaṃ, āpattādhikaraṇaṃ, kiccādhikaraṇaṃ. 'Disputa': refere-se aos quatro tipos de disputas: disputa sobre opiniões (vivādādhikaraṇa), disputa sobre acusações (anuvādādhikaraṇa), disputa sobre ofensas (āpattādhikaraṇa) e disputa sobre deveres (kiccādhikaraṇa). Punakammāya ukkoṭeyyāti ‘‘akataṃ kammaṃ dukkaṭaṃ kammaṃ punakātabbaṃ kammaṃ anihataṃ dunnihataṃ puna nihanitabbaṃ’’ti ukkoṭeti, āpatti pācittiyassa. 'Reabrir para uma nova ação formal': se ele reabre a questão dizendo: 'O ato formal não foi realizado; o ato formal foi mal realizado; o ato formal deve ser realizado novamente; a disputa não foi resolvida; foi mal resolvida; deve ser resolvida novamente', há uma ofensa pācittiya. 395. Dhammakamme dhammakammasaññī ukkoṭeti, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme vematiko ukkoṭeti, āpatti dukkaṭassa. Dhammakamme adhammakammasaññī ukkoṭeti, anāpatti. Adhammakamme dhammakammasaññī, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme vematiko, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme adhammakammasaññī, anāpatti. 395. Se, em relação a um ato formal legítimo, tendo a percepção de que é um ato formal legítimo, ele reabre a questão, há uma ofensa pācittiya. Se, em relação a um ato formal legítimo, ele estiver em dúvida e reabre a questão, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a um ato formal legítimo, tendo a percepção de que é um ato formal ilegítimo, ele reabre a questão, não há ofensa. Se, em relação a um ato formal ilegítimo, tendo a percepção de que é um ato formal legítimo, ele reabre a questão, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a um ato formal ilegítimo, ele estiver em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se, em relação a um ato formal ilegítimo, tendo a percepção de que é um ato formal ilegítimo, ele reabre a questão, não há ofensa. 396. Anāpatti ‘‘adhammena vā vaggena vā na kammārahassa vā kammaṃ kata’’nti jānanto ukkoṭeti, ummattakassa, ādikammikassāti. 396. Não há ofensa: se ele reabre a questão sabendo que 'o ato formal foi realizado de forma ilegítima, por um grupo incompleto, ou contra alguém que não era elegível para o ato'; se ele for insano; se ele for o primeiro transgressor. Ukkoṭanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ tatiyaṃ. O terceiro treinamento sobre reabrir disputas está concluído. 4. Duṭṭhullasikkhāpadaṃ 4. O treinamento sobre ocultar uma ofensa grave 397. Tena [Pg.167] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmā upanando sakyaputto sañcetanikaṃ sukkavissaṭṭhiṃ āpattiṃ āpajjitvā bhātuno saddhivihārikassa bhikkhuno ārocesi – ‘‘ahaṃ, āvuso, sañcetanikaṃ sukkavissaṭṭhiṃ āpattiṃ āpanno. Mā kassaci ārocehī’’ti. Tena kho pana samayena aññataro bhikkhu sañcetanikaṃ sukkavissaṭṭhiṃ āpattiṃ āpajjitvā saṅghaṃ tassā āpattiyā parivāsaṃ yāci. Tassa saṅgho tassā āpattiyā parivāsaṃ adāsi. So parivasanto taṃ bhikkhuṃ passitvā etadavoca – ‘‘ahaṃ, āvuso, sañcetanikaṃ sukkavissaṭṭhiṃ āpattiṃ āpajjitvā saṅghaṃ tassā āpattiyā parivāsaṃ yāciṃ, tassa me saṅgho tassā āpattiyā parivāsaṃ adāsi, sohaṃ parivasāmi, vediyāmahaṃ, āvuso, vediyatī’’ti maṃ āyasmā dhāretū’’ti. 397. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele tempo, o venerável Upananda, do clã dos Sakyas, tendo cometido uma ofensa de emissão intencional de sêmen, disse ao monge que era co-residente de seu irmão: 'Amigo, cometi uma ofensa de emissão intencional de sêmen. Não conte a ninguém.' Naquela mesma época, outro monge, tendo cometido uma ofensa de emissão intencional de sêmen, pediu ao Saṅgha o período de provação por essa ofensa. O Saṅgha concedeu-lhe a provação por essa ofensa. Enquanto cumpria a provação, ele viu aquele monge e lhe disse: 'Amigo, cometi uma ofensa de emissão intencional de sêmen e pedi ao Saṅgha o período de provação por essa ofensa. O Saṅgha me concedeu a provação por essa ofensa, e agora a estou cumprindo. Amigo, estou cumprindo a provação; que o venerável me reconheça como alguém em período de provação.' ‘‘Kiṃ nu kho, āvuso, yo aññopi imaṃ āpattiṃ āpajjati sopi evaṃ karotī’’ti? ‘‘Evamāvuso’’ti. ‘‘Ayaṃ, āvuso, āyasmā upanando sakyaputto sañcetanikaṃ sukkavissaṭṭhiṃ āpattiṃ āpajjitvā so me āroceti mā kassaci ārocehī’’ti. ‘‘Kiṃ pana tvaṃ, āvuso, paṭicchādesī’’ti? ‘‘Evamāvuso’’ti. Atha kho so bhikkhu bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhu bhikkhussa jānaṃ duṭṭhullaṃ āpattiṃ paṭicchādessatī’’ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, bhikkhu, bhikkhussa jānaṃ duṭṭhullaṃ āpattiṃ paṭicchādesīti. ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, bhikkhussa jānaṃ duṭṭhullaṃ āpattiṃ paṭicchādessasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 'Amigo, será que qualquer outro que cometa esta ofensa também faz isso?' 'Sim, amigo.' 'Amigo, este venerável Upananda, do clã dos Sakyas, tendo cometido uma ofensa de emissão intencional de sêmen, me disse: "Não conte a ninguém".' 'Mas amigo, você a ocultou?' 'Sim, amigo.' Então, aquele monge relatou esse assunto aos monges. Aqueles monges de poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam: 'Como pode um monge, sabendo da ofensa grave de outro monge, ocultá-la?' ... 'É verdade, monge, que você, sabendo da ofensa grave de um monge, a ocultou?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-o... 'Como, homem tolo, você pôde, sabendo da ofensa grave de um monge, ocultá-la? Isso, homem tolo, não serve para inspirar confiança naqueles que não têm confiança...' 'E assim, monges, vocês devem recitar esta regra de treinamento:' 398. ‘‘Yo pana bhikkhu bhikkhussa jānaṃ duṭṭhullaṃ āpattiṃ paṭicchādeyya, pācittiya’’nti. 398. 'Se um monge, sabendo da ofensa grave de outro monge, a ocultar, há uma ofensa pācittiya.' 399. Yo [Pg.168] panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 399. 'Aquele que': quem quer que seja... 'monge': ... neste contexto, este é o tipo de monge que se tem em mente. Bhikkhussāti aññassa bhikkhussa. 'De um monge': de outro monge. Jānāti nāma sāmaṃ vā jānāti aññe vā tassa ārocenti, so vā āroceti. 'Sabe': ele próprio sabe, ou outros lhe informam, ou ele próprio informa. Duṭṭhullā nāma āpatti cattāri ca pārājikāni terasa ca saṅghādisesā. 'Ofensa grave': refere-se às quatro ofensas pārājika e às treze ofensas saṅghādisesa. Paṭicchādeyyāti ‘‘imaṃ jānitvā codessanti, sāressanti khuṃsessanti, vambhessanti, maṅkuṃ karissanti nārocessāmī’’ti dhuraṃ nikkhittamatte, āpatti pācittiyassa. 'Ocultar': se ele pensa: 'Se souberem disso, eles o acusarão, o farão lembrar, o repreenderão, o humilharão ou o deixarão constrangido; não contarei', no momento em que ele desiste de falar, há uma ofensa pācittiya. 400. Duṭṭhullāya āpattiyā duṭṭhullāpattisaññī paṭicchādeti, āpatti pācittiyassa. Duṭṭhullāya āpattiyā vematiko paṭicchādeti, āpatti dukkaṭassa. Duṭṭhullāya āpattiyā aduṭṭhullāpattisaññī paṭicchādeti, āpatti dukkaṭassa. Aduṭṭhullaṃ āpattiṃ paṭicchādeti, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannassa duṭṭhullaṃ vā aduṭṭhullaṃ vā ajjhācāraṃ paṭicchādeti, āpatti dukkaṭassa. Aduṭṭhullāya āpattiyā duṭṭhullāpattisaññī, āpatti dukkaṭassa. Aduṭṭhullāya āpattiyā vematiko, āpatti dukkaṭassa. Aduṭṭhullāya āpattiyā aduṭṭhullāpattisaññī, āpatti dukkaṭassa. 400. Se ele oculta uma ofensa grave, percebendo-a como uma ofensa grave, incorre em uma ofensa de pācittiya. Se ele oculta uma ofensa grave, estando em dúvida, incorre em uma ofensa de dukkaṭa. Se ele oculta uma ofensa grave, percebendo-a como uma ofensa não grave, incorre em uma ofensa de dukkaṭa. Se ele oculta uma ofensa não grave, incorre em uma ofensa de dukkaṭa. Se ele oculta uma transgressão grave ou não grave de alguém não plenamente ordenado, incorre em uma ofensa de dukkaṭa. Se, em relação a uma ofensa não grave, ele a percebe como uma ofensa grave, incorre em uma ofensa de dukkaṭa. Se, em relação a uma ofensa não grave, ele está em dúvida, incorre em uma ofensa de dukkaṭa. Se, em relação a uma ofensa não grave, ele a percebe como uma ofensa não grave, incorre em uma ofensa de dukkaṭa. 401. Anāpatti – ‘‘saṅghassa bhaṇḍanaṃ vā kalaho vā viggaho vā vivādo vā bhavissatī’’ti nāroceti, ‘‘saṅghabhedo vā saṅgharāji vā bhavissatī’’ti nāroceti, ‘‘ayaṃ kakkhaḷo pharuso jīvitantarāyaṃ vā brahmacariyantarāyaṃ vā karissatī’’ti nāroceti, aññe patirūpe bhikkhū apassanto nāroceti, nachādetukāmo nāroceti, ‘‘paññāyissati sakena kammenā’’ti nāroceti, ummattakassa, ādikammikassāti. 401. Não há ofensa se: ele não relata pensando: “Haverá disputa, briga, discórdia ou contenda na Sangha”; ele não relata pensando: “Haverá cisma ou racha na Sangha”; ele não relata pensando: “Este monge é violento e áspero, ele causará perigo à vida ou perigo à vida santa”; ele não relata por não ver outros monges adequados; ele não relata sem a intenção de ocultar; ele não relata pensando: “Isso se tornará conhecido por suas próprias ações”; no caso de um insano; no caso do primeiro transgressor. Duṭṭhullasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ catutthaṃ. O quarto preceito de treinamento sobre a ofensa grave está concluído. 5. Ūnavīsativassasikkhāpadaṃ 5. O preceito de treinamento sobre o menor de vinte anos 402. Tena [Pg.169] samayena buddho bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe. Tena kho pana samayena rājagahe sattarasavaggiyā dārakā sahāyakā honti. Upālidārako tesaṃ pāmokkho hoti. Atha kho upālissa mātāpitūnaṃ etadahosi – ‘‘kena nu kho upāyena upāli amhākaṃ accayena sukhañca jīveyya na ca kilameyyā’’ti? Atha kho upālissa mātāpitūnaṃ etadahosi – ‘‘sace kho upāli lekhaṃ sikkheyya, evaṃ kho upāli amhākaṃ accayena sukhañca jīveyya, na ca kilameyyā’’ti. Atha kho upālissa mātāpitūnaṃ etadahosi – ‘‘sace kho upāli lekhaṃ sikkhissati, aṅguliyo dukkhā bhavissanti. Sace kho upāli gaṇanaṃ sikkheyya, evaṃ kho upāli amhākaṃ accayena sukhañca jīveyya na ca kilameyyā’’ti. Atha kho upālissa mātāpitūnaṃ etadahosi – ‘‘sace kho upāli gaṇanaṃ sikkhissati, urassa dukkho bhavissati. Sace kho upāli rūpaṃ sikkheyya, evaṃ kho upāli amhākaṃ accayena sukhañca jīveyya na ca kilameyyā’’ti. Atha kho upālissa mātāpitūnaṃ etadahosi – ‘‘sace kho upāli rūpaṃ sikkhissati, akkhīni dukkhā bhavissanti. Ime kho samaṇā sakyaputtiyā sukhasīlā sukhasamācārā subhojanāni bhuñjitvā nivātesu sayanesu sayanti. Sace kho upāli samaṇesu sakyaputtiyesu pabbajeyya, evaṃ kho upāli amhākaṃ accayena sukhañca jīveyya, na ca kilameyyā’’ti. 402. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Rājagaha, no Bosque de Bambu, no local de alimentação dos esquilos. Naquele tempo, em Rājagaha, dezessete jovens eram companheiros e amigos. O jovem Upāli era o líder deles. Então, os pais de Upāli pensaram: “Por qual meio Upāli poderia viver confortavelmente após a nossa morte e não sofrer privações?” Então, os pais de Upāli pensaram: “Se Upāli aprendesse a escrita, assim Upāli viveria confortavelmente após a nossa morte e não sofreria privações.” Então, os pais de Upāli pensaram: “Se Upāli aprender a escrita, seus dedos ficarão doloridos. Se Upāli aprendesse a aritmética, assim Upāli viveria confortavelmente após a nossa morte e não sofreria privações.” Então, os pais de Upāli pensaram: “Se Upāli aprender a aritmética, seu peito ficará dolorido. Se Upāli aprendesse a avaliação de moedas, assim Upāli viveria confortavelmente após a nossa morte e não sofreria privações.” Então, os pais de Upāli pensaram: “Se Upāli aprender a avaliação de moedas, seus olhos ficarão doloridos. Estes ascetas, filhos dos Sakyas, têm um estilo de vida confortável, uma conduta confortável; tendo comido boas refeições, eles dormem em leitos protegidos do vento. Se Upāli se ordenasse como asceta entre os filhos dos Sakyas, assim Upāli viveria confortavelmente após a nossa morte e não sofreria privações.” Assosi kho upālidārako mātāpitūnaṃ imaṃ kathāsallāpaṃ. Atha kho upālidārako yena te dārakā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā te dārake etadavoca – ‘‘etha mayaṃ, ayyā, samaṇesu sakyaputtiyesu pabbajissāmā’’ti. ‘‘Sace kho tvaṃ, ayya, pabbajissasi, evaṃ mayampi pabbajissāmā’’ti. Atha kho te dārakā ekamekassa mātāpitaro upasaṅkamitvā etadavocuṃ – ‘‘anujānātha maṃ agārasmā anagāriyaṃ pabbajjāyā’’ti. Atha kho tesaṃ dārakānaṃ mātāpitaro – ‘‘sabbepime dārakā samānacchandā kalyāṇādhippāyā’’ti anujāniṃsu. Te bhikkhū upasaṅkamitvā pabbajjaṃ yāciṃsu. Te bhikkhū pabbājesuṃ upasampādesuṃ. Te rattiyā paccūsasamayaṃ paccuṭṭhāya rodanti – ‘‘yāguṃ detha[Pg.170], bhattaṃ detha, khādanīyaṃ dethā’’ti. Bhikkhū evamāhaṃsu – ‘‘āgametha, āvuso, yāva ratti vibhāyati. Sace yāgu bhavissati, pivissatha. Sace bhattaṃ bhavissati, bhuñjissatha. Sace khādanīyaṃ bhavissati, khādissatha. No ce bhavissati yāgu vā bhattaṃ vā khādanīyaṃ vā, piṇḍāya caritvā bhuñjissathā’’ti. Evampi kho te bhikkhū bhikkhūhi vuccamānā rodantiyeva – ‘‘yāguṃ detha, bhattaṃ detha, khādanīyaṃ dethā’’ti. Senāsanaṃ ūhadantipi ummihantipi. O jovem Upāli ouviu essa conversa de seus pais. Então, o jovem Upāli foi até onde estavam aqueles jovens e, ao se aproximar, disse-lhes: “Vinde, senhores, vamos nos ordenar como ascetas entre os filhos dos Sakyas.” “Se tu, senhor, te ordenares, nós também nos ordenaremos.” Então, aqueles jovens foram até seus respectivos pais e disseram-lhes: “Por favor, permitam-me ir da vida doméstica para a vida sem lar, para a ordenação.” Então, os pais daqueles jovens, pensando: “Todos estes jovens têm o mesmo desejo e uma boa intenção”, deram-lhes permissão. Eles se aproximaram dos monges e pediram a ordenação. Os monges os ordenaram como noviços e os ordenaram plenamente. Ao amanhecer, tendo se levantado cedo, eles choravam: “Dai-nos mingau, dai-nos arroz, dai-nos alimentos mastigáveis!” Os monges disseram-lhes: “Esperai, amigos, até que a noite clareie. Se houver mingau, bebereis. Se houver arroz, comereis. Se houver alimentos mastigáveis, mastigareis. Se não houver mingau, arroz ou alimentos mastigáveis, comereis após sairdes para esmolar.” Mesmo assim, quando os monges lhes falavam, eles continuavam chorando: “Dai-nos mingau, dai-nos arroz, dai-nos alimentos mastigáveis!” E eles também defecavam e urinavam nos leitos. Assosi kho bhagavā rattiyā paccūsasamayaṃ paccuṭṭhāya dārakasaddaṃ. Sutvāna āyasmantaṃ ānandaṃ āmantesi – ‘‘kiṃ nu kho so, ānanda, dārakasaddo’’ti? Atha kho āyasmā ānando bhagavato etamatthaṃ ārocesi. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe bhikkhusaṅghaṃ sannipātāpetvā bhikkhū paṭipucchi – ‘‘saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhū jānaṃ ūnavīsativassaṃ puggalaṃ upasampādentī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma te, bhikkhave, moghapurisā jānaṃ ūnavīsativassaṃ puggalaṃ upasampādessanti! Ūnakavīsativasso, bhikkhave, puggalo akkhamo hoti sītassa uṇhassa jighacchāya pipāsāya ḍaṃsamakasavātātapasarīsapasamphassānaṃ duruttānaṃ durāgatānaṃ vacanapathānaṃ uppannānaṃ sārīrikānaṃ vedanānaṃ dukkhānaṃ tibbānaṃ kharānaṃ kaṭukānaṃ asātānaṃ amanāpānaṃ pāṇaharānaṃ anadhivāsakajātiko hoti. Vīsativassova kho, bhikkhave, puggalo khamo hoti sītassa uṇhassa…pe… pāṇaharānaṃ adhivāsakajātiko hoti. Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – O Abençoado, tendo se levantado cedo ao amanhecer, ouviu o som de crianças chorando. Ao ouvir, dirigiu-se ao venerável Ānanda: “Ānanda, que som de crianças chorando é esse?” Então, o venerável Ānanda relatou esse assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, por este motivo e nesta ocasião, convocou a assembleia dos monges e perguntou-lhes: “É verdade, monges, que os monges, sabendo disso, dão a ordenação plena a uma pessoa com menos de vinte anos de idade?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, os repreendeu: “... Como, monges, esses homens tolos, sabendo disso, podem dar a ordenação plena a uma pessoa com menos de vinte anos de idade! Uma pessoa com menos de vinte anos, monges, é incapaz de suportar o frio, o calor, a fome, a sede, o toque de moscas, mosquitos, vento, sol e répteis, palavras mal ditas e ofensivas, e as sensações corporais dolorosas que surgem, agudas, severas, pungentes, desagradáveis, indesejáveis e que ameaçam a vida; ela é de uma natureza que não tolera essas coisas. Mas uma pessoa com vinte anos de idade, monges, é capaz de suportar o frio, o calor... e as sensações que ameaçam a vida; ela é de uma natureza que tolera essas coisas. Isso, monges, não conduz a inspirar fé naqueles que não têm fé... E assim, monges, deveis recitar este preceito de treinamento:” 403. ‘‘Yo pana bhikkhu jānaṃ ūnavīsativassaṃ puggalaṃ upasampādeyya, so ca puggalo anupasampanno, te ca bhikkhū gārayhā, idaṃ tasmiṃ pācittiya’’nti. 403. “Se um monge, sabendo disso, der a ordenação plena a uma pessoa com menos de vinte anos de idade, essa pessoa não estará plenamente ordenada, e esses monges serão censuráveis; isso é um caso de pācittiya para aquele [que atua como preceptor].” 404. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 404. “Seja qual for”: qualquer que seja... “Monge”: ... neste sentido, o que se entende por monge é este. Jānāti nāma sāmaṃ vā jānāti, aññe vā tassa ārocenti, so vā āroceti. “Sabe”: ele próprio sabe, ou outros lhe dizem, ou a própria pessoa lhe diz. Ūnavīsativasso [Pg.171] nāma appattavīsativasso. “Com menos de vinte anos de idade”: aquele que ainda não atingiu os vinte anos de idade. ‘‘Upasampādessāmī’’ti gaṇaṃ vā ācariyaṃ vā pattaṃ vā cīvaraṃ vā pariyesati, sīmaṃ vā sammannati, āpatti dukkaṭassa. Ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi dukkaṭā. Kammavācāpariyosāne upajjhāyassa āpatti pācittiyassa. Gaṇassa ca ācariyassa ca āpatti dukkaṭassa. Pensando: “Darei a ordenação plena”, se ele procura um grupo, um instrutor, uma tigela ou mantos, ou se demarca uma fronteira (sīmā), incorre em uma ofensa de dukkaṭa. Com a moção (ñatti), há uma ofensa de dukkaṭa. Com as duas proclamações (kammavācā), há ofensas de dukkaṭa. Ao término da proclamação, o preceptor (upajjhāya) incorre em uma ofensa de pācittiya. O grupo e o instrutor incorrem em uma ofensa de dukkaṭa. 405. Ūnavīsativasse ūnavīsativassasaññī upasampādeti, āpatti pācittiyassa. Ūnavīsativasse vematiko upasampādeti, āpatti dukkaṭassa. Ūnavīsativasse paripuṇṇavīsativassasaññī upasampādeti, anāpatti. Paripuṇṇavīsativasse ūnavīsativassasaññī, āpatti dukkaṭassa. Paripuṇṇavīsativasse vematiko, āpatti dukkaṭassa. Paripuṇṇavīsativasse paripuṇṇavīsativassasaññī, anāpatti. 405. Se a pessoa tem menos de vinte anos e ele, percebendo-a como menor de vinte anos, dá a ordenação plena, incorre em uma ofensa de pācittiya. Se a pessoa tem menos de vinte anos e ele está em dúvida, dando a ordenação plena, incorre em uma ofensa de dukkaṭa. Se a pessoa tem menos de vinte anos e ele, percebendo-a como tendo vinte anos completos, dá a ordenação plena, não há ofensa. Se a pessoa tem vinte anos completos e ele a percebe como menor de vinte anos, incorre em uma ofensa de dukkaṭa. Se a pessoa tem vinte anos completos e ele está em dúvida, incorre em uma ofensa de dukkaṭa. Se a pessoa tem vinte anos completos e ele a percebe como tendo vinte anos completos, não há ofensa. 406. Anāpatti ūnavīsativassaṃ paripuṇṇavīsativassasaññī upasampādeti, paripuṇṇavīsativassaṃ paripuṇṇavīsativassasaññī upasampādeti, ummattakassa, ādikammikassāti. 406. Não há ofensa se: ele dá a ordenação plena a alguém com menos de vinte anos percebendo-o como tendo vinte anos completos; ele dá a ordenação plena a alguém com vinte anos completos percebendo-o como tendo vinte anos completos; no caso de um insano; no caso do primeiro transgressor. Ūnavīsativassasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ pañcamaṃ. O quinto preceito de treinamento sobre o menor de vinte anos está concluído. 6. Theyyasatthasikkhāpadaṃ 6. O preceito de treinamento sobre a caravana de ladrões 407. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññataro sattho rājagahā paṭiyālokaṃ gantukāmo hoti. Aññataro bhikkhu te manusse etadavoca – ‘‘ahampāyasmantehi saddhiṃ gamissāmī’’ti. ‘‘Mayaṃ kho, bhante, suṅkaṃ pariharissāmā’’ti. ‘‘Pajānāthāvuso’’ti. Assosuṃ kho kammiyā – ‘‘sattho kira suṅkaṃ pariharissatī’’ti. Te magge pariyuṭṭhiṃsu. Atha kho te kammikā taṃ satthaṃ gahetvā acchinditvā taṃ bhikkhuṃ etadavocuṃ – ‘‘kissa tvaṃ, bhante, jānaṃ theyyasatthena saddhiṃ gacchasī’’ti? Palibundhetvā muñciṃsu. Atha kho so bhikkhu sāvatthiṃ gantvā bhikkhūnaṃ etamatthaṃ [Pg.172] ārocesi. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhu jānaṃ theyyasatthena saddhiṃ saṃvidhāya ekaddhānamaggaṃ paṭipajjissatī’’ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, bhikkhu, jānaṃ theyyasatthena saddhiṃ saṃvidhāya ekaddhānamaggaṃ paṭipajjasīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, jānaṃ theyyasatthena saddhiṃ saṃvidhāya ekaddhānamaggaṃ paṭipajjissasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 407. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no parque de Anāthapiṇḍika. Naquele tempo, uma certa caravana de mercadores desejava ir de Rājagaha para a região ocidental. Um certo monge disse àquelas pessoas: “Eu também irei com os senhores.” “Venerável senhor, nós pretendemos evitar o imposto alfandegário.” “Ficai sabendo, amigos.” Os oficiais do rei ouviram: “Diz-se que a caravana evitará o imposto alfandegário.” Eles montaram guarda no caminho. Então, os oficiais detiveram aquela caravana, confiscaram os bens e disseram àquele monge: “Por que, venerável senhor, sabendo disso, viajas junto com uma caravana de contrabandistas?” Tendo-o detido temporariamente, eles o libertaram. Então, aquele monge foi para Sāvatthī e relatou esse assunto aos monges. Aqueles monges que tinham poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam indignação: “Como pode um monge, sabendo disso, viajar por uma estrada longa de comum acordo com uma caravana de contrabandistas?”... “É verdade, monge, que tu, sabendo disso, viajaste por uma estrada longa de comum acordo com uma caravana de contrabandistas?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, o repreendeu: “... Como, homem tolo, tu, sabendo disso, podes viajar por uma estrada longa de comum acordo com uma caravana de contrabandistas! Isso, homem tolo, não conduz a inspirar fé naqueles que não têm fé... E assim, monges, deveis recitar este preceito de treinamento:” 408. ‘‘Yo pana bhikkhu jānaṃ theyyasatthena saddhiṃ saṃvidhāya ekaddhānamaggaṃ paṭipajjeyya, antamaso gāmantarampi, pācittiya’’nti. 408. “Se um monge, sabendo disso, viajar por uma estrada longa de comum acordo com uma caravana de contrabandistas, mesmo que seja apenas de uma aldeia para outra, incorre em uma ofensa de pācittiya.” 409. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 409. “Seja qual for”: qualquer que seja... “Monge”: ... neste sentido, o que se entende por monge é este. Jānāti nāma sāmaṃ vā jānāti, aññe vā tassa ārocenti, so vā āroceti. “Sabe”: ele próprio sabe, ou outros lhe dizem, ou a própria pessoa lhe diz. Theyyasattho nāma corā katakammā vā honti akatakammā vā, rājānaṃ vā theyyaṃ gacchanti suṅkaṃ vā pariharanti. “Caravana de contrabandistas”: são ladrões que já cometeram ou ainda não cometeram um roubo, ou que viajam roubando os bens do rei, ou que evitam o imposto alfandegário. Saddhinti ekato. “Junto com”: em conjunto. Saṃvidhāyāti – ‘‘gacchāmāvuso, gacchāma bhante; gacchāma bhante, gacchāmāvuso, ajja vā hiyyo vā pare vā gacchāmā’’ti saṃvidahati, āpatti dukkaṭassa. “De comum acordo”: se ele planeja dizendo: “Vamos, amigo; vamos, venerável senhor”, ou “Vamos, venerável senhor; vamos, amigo”, ou “Vamos hoje, amanhã ou depois de amanhã”, incorre em uma ofensa de dukkaṭa. Antamaso gāmantarampīti kukkuṭasampāte gāme gāmantare gāmantare āpatti pācittiyassa. Agāmake araññe addhayojane addhayojane āpatti pācittiyassa. “Mesmo que seja apenas de uma aldeia para outra”: em uma área habitada onde as aldeias são tão próximas que uma galinha pode voar de uma para outra, a cada intervalo entre aldeias há uma ofensa de pācittiya. Em uma floresta sem aldeias, a cada meia légua (addhayojana), há uma ofensa de pācittiya. 410. Theyyasatthe theyyasatthasaññī saṃvidhāya ekaddhānamaggaṃ paṭipajjati, antamaso gāmantarampi, āpatti pācittiyassa. Theyyasatthe vematiko saṃvidhāya ekaddhānamaggaṃ paṭipajjati, antamaso gāmantarampi, āpatti dukkaṭassa. Theyyasatthe atheyyasatthasaññī saṃvidhāya ekaddhānamaggaṃ paṭipajjati, antamaso gāmantarampi, anāpatti. Bhikkhu saṃvidahati, manussā na saṃvidahanti, āpatti [Pg.173] dukkaṭassa. Atheyyasatthe theyyasatthasaññī, āpatti dukkaṭassa. Atheyyasatthe vematiko, āpatti dukkaṭassa. Atheyyasatthe atheyyasatthasaññī anāpatti. 410. Se é uma caravana de contrabandistas e ele, percebendo-a como uma caravana de contrabandistas, viaja por uma estrada longa de comum acordo, mesmo que seja apenas de uma aldeia para outra, incorre em uma ofensa de pācittiya. Se é uma caravana de contrabandistas e ele está em dúvida, viajando por uma estrada longa de comum acordo, mesmo que seja apenas de uma aldeia para outra, incorre em uma ofensa de dukkaṭa. Se é uma caravana de contrabandistas e ele, percebendo-a como não sendo uma caravana de contrabandistas, viaja por uma estrada longa de comum acordo, mesmo que seja apenas de uma aldeia para outra, não há ofensa. Se o monge planeja o acordo, mas as pessoas não planejam, há uma ofensa de dukkaṭa. Se não é uma caravana de contrabandistas e ele a percebe como uma caravana de contrabandistas, incorre em uma ofensa de dukkaṭa. Se não é uma caravana de contrabandistas e ele está em dúvida, incorre em uma ofensa de dukkaṭa. Se não é uma caravana de contrabandistas e ele a percebe como não sendo uma caravana de contrabandistas, não há ofensa. 411. Anāpatti asaṃvidahitvā gacchati, manussā saṃvidahanti bhikkhu na saṃvidahati, visaṅketena gacchati, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. 411. Não há ofensa se: ele viaja sem ter feito um acordo prévio; as pessoas planejam o acordo, mas o monge não planeja; ele viaja por um desencontro de horários ou locais combinados (visaṅketa); em caso de perigos; no caso de um insano; no caso do primeiro transgressor. Theyyasatthasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ chaṭṭhaṃ. O sexto preceito de treinamento sobre a caravana de ladrões está concluído. 7. Saṃvidhānasikkhāpadaṃ 7. O preceito de treinamento sobre o acordo de viagem 412. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññataro bhikkhu kosalesu janapade sāvatthiṃ gacchanto aññatarena gāmadvārena atikkamati. Aññatarā itthī sāmikena saha bhaṇḍitvā gāmato nikkhamitvā taṃ bhikkhuṃ passitvā etadavoca – ‘‘kahaṃ, bhante, ayyo gamissatī’’ti? ‘‘Sāvatthiṃ kho ahaṃ, bhagini, gamissāmī’’ti. ‘‘Ahaṃ ayyena saddhiṃ gamissāmī’’ti. ‘‘Eyyāsi, bhaginī’’ti. Atha kho tassā itthiyā sāmiko gāmato nikkhamitvā manusse pucchi – ‘‘apāyyo evarūpiṃ itthiṃ passeyyāthā’’ti? ‘‘Esāyyo, pabbajitena saha gacchatī’’ti. Atha kho so puriso anubandhitvā taṃ bhikkhuṃ gahetvā ākoṭetvā muñci. Atha kho so bhikkhu aññatarasmiṃ rukkhamūle padhūpento nisīdi. Atha kho sā itthī taṃ purisaṃ etadavoca – ‘‘nāyyo so bhikkhu maṃ nippātesi; apica, ahameva tena bhikkhunā saddhiṃ gacchāmi; akārako so bhikkhu; gaccha, naṃ khamāpehī’’ti. Atha kho so puriso taṃ bhikkhuṃ khamāpesi. Atha kho so bhikkhu sāvatthiṃ gantvā bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhu mātugāmena saddhiṃ saṃvidhāya ekaddhānamaggaṃ paṭipajjissatī’’ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, bhikkhu, mātugāmena saddhiṃ saṃvidhāya ekaddhānamaggaṃ paṭipajjasīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, mātugāmena [Pg.174] saddhiṃ saṃvidhāya ekaddhānamaggaṃ paṭipajjissasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ, uddiseyyātha – 412. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, residia em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquela ocasião, um certo bhikkhu, viajando pelo país de Kosala em direção a Savatthi, passava pela entrada de uma certa aldeia. Uma certa mulher, tendo brigado com seu marido, saiu da aldeia e, ao ver o bhikkhu, disse-lhe: “Para onde o senhor está indo, venerável senhor?” “Irmã, estou indo para Savatthi.” “Eu irei com o senhor.” “Venha, irmã.” Então, o marido daquela mulher, saindo da aldeia, perguntou às pessoas: “Senhores, viram uma mulher com tal aparência?” “Senhor, ela está indo junto com um ordenado.” Então, aquele homem os perseguiu, agarrou o bhikkhu, espancou-o e o soltou. O bhikkhu, então, sentou-se ao pé de uma árvore, angustiado. A mulher disse ao homem: “Senhor, aquele bhikkhu não me levou embora; na verdade, fui eu mesma que fui junto com ele. Aquele bhikkhu não fez nada de errado. Vá e peça-lhe perdão.” Então, o homem pediu perdão ao bhikkhu. O bhikkhu, tendo ido para Savatthi, relatou o ocorrido aos bhikkhus. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam: “Como pode um bhikkhu, mediante acordo prévio, empreender uma longa jornada com uma mulher?”... “É verdade, bhikkhu, que você, mediante acordo prévio, empreendeu uma longa jornada com uma mulher?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-o... “Como, homem tolo, você pôde, mediante acordo prévio, empreender uma longa jornada com uma mulher! Homem tolo, isso não serve para inspirar fé nos que não têm fé...” “E assim, bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento:” 413. ‘‘Yo pana bhikkhu mātugāmena saddhiṃ saṃvidhāya ekaddhānamaggaṃ paṭipajjeyya, antamaso gāmantarampi, pācittiya’’nti. 413. “Se um bhikkhu, mediante acordo prévio, empreender uma longa jornada com uma mulher, mesmo que seja apenas até a aldeia seguinte, isso é um pācittiya.” 414. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 414. “Aquele que”: qualquer que seja... “Bhikkhu”: ... neste contexto, refere-se a este bhikkhu. Mātugāmo nāma manussitthī, na yakkhī na petī na tiracchānagatā viññū paṭibalā subhāsitadubbhāsitaṃ duṭṭhullāduṭṭhullaṃ ājānituṃ. “Mulher” refere-se a uma fêmea humana; não a uma yakkha fêmea, não a uma peta fêmea, não a um animal fêmea; alguém que seja inteligente e capaz de compreender o que é bem dito e mal dito, o que é obsceno e o que não é obsceno. Saddhinti ekato. “Com”: junto. Saṃvidhāyāti – ‘‘gacchāma bhagini, gacchāmāyya, gacchāmāyya, gacchāma bhagini, ajja vā hiyyo vā pare vā gacchāmā’’ti saṃvidahati, āpatti dukkaṭassa. “Mediante acordo prévio”: se ele faz um acordo dizendo: “Vamos, irmã”, “Vamos, senhor”, “Vamos, senhor”, “Vamos, irmã”, “iremos hoje, amanhã ou depois de amanhã”, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Antamaso gāmantarampīti kukkuṭasampāte gāme gāmantare gāmantare āpatti pācittiyassa. Agāmake araññe addhayojane addhayojane āpatti pācittiyassa. “Mesmo que seja apenas até a aldeia seguinte”: em uma aldeia onde as casas estão tão próximas que um galo pode voar de uma para outra, a cada intervalo entre as aldeias há uma ofensa pācittiya. Em uma floresta sem aldeias, a cada meia légua (addhayojana) há uma ofensa pācittiya. 415. Mātugāme mātugāmasaññī saṃvidhāya ekaddhānamaggaṃ paṭipajjati, antamaso gāmantarampi, āpatti pācittiyassa. Mātugāme vematiko saṃvidhāya ekaddhānamaggaṃ paṭipajjati, antamaso gāmantarampi, āpatti pācittiyassa. Mātugāme amātugāmasaññī saṃvidhāya ekaddhānamaggaṃ paṭipajjati, antamaso gāmantarampi, āpatti pācittiyassa. 415. Se for uma mulher e ele a percebe como uma mulher, e mediante acordo prévio empreende uma longa jornada, mesmo que seja apenas até a aldeia seguinte, há uma ofensa pācittiya. Se for uma mulher e ele estiver em dúvida, e mediante acordo prévio empreende uma longa jornada, mesmo que seja apenas até a aldeia seguinte, há uma ofensa pācittiya. Se for uma mulher e ele a percebe como não sendo uma mulher, e mediante acordo prévio empreende uma longa jornada, mesmo que seja apenas até a aldeia seguinte, há uma ofensa pācittiya. Bhikkhu saṃvidahati mātugāmo na saṃvidahati, āpatti dukkaṭassa. Yakkhiyā vā petiyā paṇḍakena vā tiracchānagatamanussaviggahitthiyā vā saddhiṃ saṃvidhāya ekaddhānamaggaṃ paṭipajjati, antamaso gāmantarampi, āpatti dukkaṭassa. Amātugāme mātugāmasaññī, āpatti dukkaṭassa. Amātugāme vematiko, āpatti dukkaṭassa. Amātugāme amātugāmasaññī, anāpatti. Se o bhikkhu faz o acordo, mas a mulher não faz o acordo, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se, mediante acordo prévio, ele empreende uma longa jornada com uma yakkha fêmea, uma peta fêmea, um hermafrodita (paṇḍaka) ou um animal fêmea com forma humana, mesmo que seja apenas até a aldeia seguinte, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se não for uma mulher, mas ele a percebe como uma mulher, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se não for uma mulher, mas ele estiver em dúvida, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se não for uma mulher e ele a percebe como não sendo uma mulher, não há ofensa. 416. Anāpatti [Pg.175] asaṃvidahitvā gacchati, mātugāmo saṃvidahati bhikkhu na saṃvidahati, visaṅketena gacchati, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. 416. Não há ofensa: se ele vai sem fazer um acordo; se a mulher faz o acordo, mas o bhikkhu não faz o acordo; se ele vai por um caminho diferente do combinado; em caso de perigo; se ele for insano; se ele for o primeiro transgressor. Saṃvidhānasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ sattamaṃ. A sétima regra de treinamento sobre o acordo prévio está concluída. 8. Ariṭṭhasikkhāpadaṃ 8. A regra de treinamento de Ariṭṭha 417. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena ariṭṭhassa nāma bhikkhuno gaddhabādhipubbassa evarūpaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ uppannaṃ hoti – ‘‘tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi yathā yeme antarāyikā dhammā vuttā bhagavatā te paṭisevato nālaṃ antarāyāyā’’ti. Assosuṃ kho sambahulā bhikkhū – ‘‘ariṭṭhassa kira nāma bhikkhuno gaddhabādhipubbassa evarūpaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ uppannaṃ – ‘tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi, yathā yeme antarāyikā dhammā vuttā bhagavatā, te paṭisevato nālaṃ antarāyāyā’’’ti. Atha kho te bhikkhū yena ariṭṭho bhikkhu gaddhabādhipubbo tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā ariṭṭhaṃ bhikkhuṃ gaddhabādhipubbaṃ etadavocuṃ – ‘‘saccaṃ kira te, āvuso ariṭṭha, evarūpaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ uppannaṃ – ‘tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi, yathā yeme antarāyikā dhammā vuttā bhagavatā, te paṭisevato nālaṃ antarāyāyā’’ti? ‘‘Evaṃbyākho ahaṃ, āvuso, bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi – ‘yathā yeme antarāyikā dhammā vuttā bhagavatā te paṭisevato nālaṃ antarāyāyā’’’ti. 417. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, residia em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquela ocasião, surgiu uma visão errônea e perniciosa no bhikkhu chamado Ariṭṭha, anteriormente um caçador de abutres (gaddhabādhipubba): “Pelo que compreendo do Dhamma ensinado pelo Abençoado, as coisas que o Abençoado declarou serem obstáculos não são realmente capazes de constituir um obstáculo para quem as pratica.” Muitos bhikkhus ouviram dizer: “Diz-se que surgiu uma visão errônea e perniciosa no bhikkhu chamado Ariṭṭha, anteriormente um caçador de abutres: ‘Pelo que compreendo do Dhamma ensinado pelo Abençoado, as coisas que o Abençoado declarou serem obstáculos não são realmente capazes de constituir um obstáculo para quem as pratica.’” Então, aqueles bhikkhus dirigiram-se ao local onde estava o bhikkhu Ariṭṭha, anteriormente um caçador de abutres. Ao chegarem, disseram ao bhikkhu Ariṭṭha, anteriormente um caçador de abutres: “É verdade, amigo Ariṭṭha, que surgiu em você esta visão errônea e perniciosa: ‘Pelo que compreendo do Dhamma ensinado pelo Abençoado, as coisas que o Abençoado declarou serem obstáculos não são realmente capazes de constituir um obstáculo para quem as pratica’?” “Sim, amigos, pelo que compreendo do Dhamma ensinado pelo Abençoado, as coisas que o Abençoado declarou serem obstáculos não são realmente capazes de constituir um obstáculo para quem as pratica.” ‘‘Mā, āvuso ariṭṭha, evaṃ avaca. Mā bhagavantaṃ abbhācikkhi. Na hi sādhu bhagavato abbhakkhānaṃ. Na hi bhagavā evaṃ vadeyya. Anekapariyāyenāvuso ariṭṭha, antarāyikā dhammā antarāyikā vuttā bhagavatā. Alañca pana te paṭisevato antarāyāya. Appassādā kāmā vuttā bhagavatā bahudukkhā bahupāyāsā, ādīnavo ettha bhiyyo. Aṭṭhikaṅkalūpamā kāmā vuttā bhagavatā bahudukkhā bahupāyāsā, ādīnavo [Pg.176] ettha bhiyyo. Maṃsapesūpamā kāmā vuttā bhagavatā…pe… tiṇukkūpamā kāmā vuttā bhagavatā… aṅgārakāsūpamā kāmā vuttā bhagavatā… supinakūpamā kāmā vuttā bhagavatā… yācitakūpamā kāmā vuttā bhagavatā… rukkhaphalūpamā kāmā vuttā bhagavatā… asisūnūpamā kāmā vuttā bhagavatā… sattisūlūpamā kāmā vuttā bhagavatā… sappasirūpamā kāmā vuttā bhagavatā bahudukkhā bahupāyāsā, ādīnavo ettha bhiyyo’’ti. “Não diga isso, amigo Ariṭṭha! Não deturpe o ensinamento do Abençoado. Não é bom deturpar o ensinamento do Abençoado. O Abençoado certamente não diria tal coisa. De muitas maneiras, amigo Ariṭṭha, as coisas obstrutivas foram declaradas pelo Abençoado como sendo obstáculos, e elas são realmente capazes de constituir um obstáculo para quem as pratica. Os prazeres sensuais foram declarados pelo Abençoado como proporcionando pouca satisfação, muito sofrimento e desespero, sendo o perigo neles ainda maior. Os prazeres sensuais foram declarados pelo Abençoado como sendo semelhantes a um esqueleto, proporcionando muito sofrimento e desespero, sendo o perigo neles ainda maior. Semelhantes a um pedaço de carne... semelhantes a uma tocha de grama... semelhantes a uma fossa de brasas... semelhantes a um sonho... semelhantes a bens emprestados... semelhantes a frutos de uma árvore... semelhantes a um cepo de açougue... semelhantes a uma ponta de lança... semelhantes a uma cabeça de serpente, proporcionando muito sofrimento e desespero, sendo o perigo neles ainda maior.” Evampi kho ariṭṭho bhikkhu gaddhabādhipubbo tehi bhikkhūhi vuccamāno tatheva taṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ thāmasā parāmāsā abhinivissa voharati – ‘‘evaṃbyākho ahaṃ, āvuso, bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi, – ‘yathā yeme antarāyikā dhammā vuttā bhagavatā, te paṭisevato nālaṃ antarāyāyā’’’ti. Yato ca kho te bhikkhū nāsakkhiṃsu ariṭṭhaṃ bhikkhuṃ gaddhabādhipubbaṃ etasmā pāpakā diṭṭhigatā vivecetuṃ, atha kho te bhikkhū yena bhagavā tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe bhikkhusaṅghaṃ sannipātāpetvā ariṭṭhaṃ bhikkhuṃ gaddhabādhipubbaṃ paṭipucchi – ‘‘saccaṃ kira te, ariṭṭha, evarūpaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ uppannaṃ – ‘tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi yathā yeme antarāyikā dhammā vuttā bhagavatā te paṭisevato nālaṃ antarāyāyā’’’ti? ‘‘Evaṃbyākho ahaṃ, bhante, bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi – ‘yathā yeme antarāyikā dhammā vuttā bhagavatā te paṭisevato nālaṃ antarāyāyā’’’ti. Embora o bhikkhu Ariṭṭha, anteriormente um caçador de abutres, tenha sido advertido dessa maneira por aqueles bhikkhus, ele continuou a apegar-se obstinadamente àquela visão errônea e perniciosa, declarando: “Sim, amigos, pelo que compreendo do Dhamma ensinado pelo Abençoado, as coisas que o Abençoado declarou serem obstáculos não são realmente capazes de constituir um obstáculo para quem as pratica.” Quando aqueles bhikkhus não conseguiram dissuadir o bhikkhu Ariṭṭha, anteriormente um caçador de abutres, daquela visão errônea e perniciosa, dirigiram-se ao Abençoado e relataram-lhe o ocorrido. Então, o Abençoado, por esta razão e nesta ocasião, convocou a assembleia dos bhikkhus e interrogou o bhikkhu Ariṭṭha, anteriormente um caçador de abutres: “É verdade, Ariṭṭha, que surgiu em você esta visão errônea e perniciosa: ‘Pelo que compreendo do Dhamma ensinado pelo Abençoado, as coisas que o Abençoado declarou serem obstáculos não são realmente capazes de constituir um obstáculo para quem as pratica’?” “Sim, Senhor, pelo que compreendo do Dhamma ensinado pelo Abençoado, as coisas que o Abençoado declarou serem obstáculos não são realmente capazes de constituir um obstáculo para quem as pratica.” Kassa nu kho nāma tvaṃ, moghapurisa, mayā evaṃ dhammaṃ desitaṃ ājānāsi? Nanu mayā, moghapurisa, anekapariyāyena antarāyikā dhammā antarāyikā vuttā. Alañca pana te paṭisevato antarāyāya. Appassādā kāmā vuttā mayā bahudukkhā bahupāyāsā, ādīnavo ettha bhiyyo. Aṭṭhikaṅkalūpamā kāmā vuttā mayā…pe… maṃsapesūpamā kāmā vuttā mayā… tiṇukkūpamā kāmā vuttā mayā… aṅgārakāsūpamā kāmā vuttā mayā… supinakūpamā kāmā vuttā mayā… yācitakūpamā kāmā vuttā mayā… rukkhaphalūpamā kāmā vuttā mayā… asisūnūpamā kāmā vuttā mayā… sattisūlūpamā kāmā vuttā mayā… sappasirūpamā kāmā [Pg.177] vuttā mayā bahudukkhā bahupāyāsā, ādīnavo ettha bhiyyo. Atha ca pana tvaṃ, moghapurisa, attanā duggahitena amhe ceva abbhācikkhasi, attānañca khaṇasi, bahuñca apuññaṃ pasavasi. Tañhi te, moghapurisa, bhavissati dīgharattaṃ ahitāya dukkhāya. Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe…. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – “A quem, homem tolo, você já ouviu ensinar o Dhamma dessa maneira? Homem tolo, não declarei eu, de muitas maneiras, que as coisas obstrutivas são obstáculos, e que elas são realmente capazes de constituir um obstáculo para quem as pratica? Os prazeres sensuais foram declarados por mim como proporcionando pouca satisfação, muito sofrimento e desespero, sendo o perigo neles ainda maior. Os prazeres sensuais foram declarados por mim como sendo semelhantes a um esqueleto... semelhantes a um pedaço de carne... semelhantes a uma tocha de grama... semelhantes a uma fossa de brasas... semelhantes a um sonho... semelhantes a bens emprestados... semelhantes a frutos de uma árvore... semelhantes a um cepo de açougue... semelhantes a uma ponta de lança... semelhantes a uma cabeça de serpente, proporcionando muito sofrimento e desespero, sendo o perigo neles ainda maior. No entanto, homem tolo, por sua visão mal compreendida, você nos deturpa, prejudica a si mesmo e acumula muito demérito. Homem tolo, isso resultará em seu malefício e sofrimento por muito tempo. Isso não serve para inspirar fé nos que não têm fé...” “E assim, bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento:” 418. ‘‘Yo pana bhikkhu evaṃ vadeyya – ‘tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi, yathā yeme antarāyikā dhammā vuttā bhagavatā, te paṭisevato nālaṃ antarāyāyā’ti so bhikkhu bhikkhūhi evamassa vacanīyo – ‘māyasmā evaṃ avaca, mā bhagavantaṃ abbhācikkhi, na hi sādhu bhagavato abbhakkhānaṃ, na hi bhagavā evaṃ vadeyya, anekapariyāyenāvuso, antarāyikā dhammā antarāyikā vuttā bhagavatā, alañca pana te paṭisevato antarāyāyā’ti. Evañca so bhikkhu bhikkhūhi vuccamāno tatheva paggaṇheyya, so bhikkhu bhikkhūhi yāvatatiyaṃ samanubhāsitabbo tassa paṭinissaggāya. Yāvatatiyañce samanubhāsiyamāno taṃ paṭinissajjeyya, iccetaṃ kusalaṃ, no ce paṭinissajjeyya, pācittiya’’nti. 418. “Se um bhikkhu disser: ‘Pelo que compreendo do Dhamma ensinado pelo Abençoado, as coisas que o Abençoado declarou serem obstáculos não são realmente capazes de constituir um obstáculo para quem as pratica’, aquele bhikkhu deve ser advertido pelos bhikkhus da seguinte forma: ‘Não diga isso, venerável! Não deturpe o ensinamento do Abençoado. Não é bom deturpar o ensinamento do Abençoado. O Abençoado certamente não diria tal coisa. De muitas maneiras, amigo, as coisas obstrutivas foram declaradas pelo Abençoado como sendo obstáculos, e elas são realmente capazes de constituir um obstáculo para quem as pratica.’ Se, mesmo sendo advertido pelos bhikkhus dessa maneira, aquele bhikkhu persistir em sua atitude, ele deve ser admoestado pelos bhikkhus até três vezes para que abandone essa visão. Se, ao ser admoestado até três vezes, ele a abandonar, isso é bom. Se não a abandonar, isso é um pācittiya.” 419. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 419. “Aquele que”: qualquer que seja... “Bhikkhu”: ... neste contexto, refere-se a este bhikkhu. Evaṃ vadeyyāti – ‘‘tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi, yathā yeme antarāyikā dhammā vuttā bhagavatā te paṭisevato nālaṃ antarāyāyā’’ti. “Se disser”: ‘Pelo que compreendo do Dhamma ensinado pelo Abençoado, as coisas que o Abençoado declarou serem obstáculos não são realmente capazes de constituir um obstáculo para quem as pratica.’ So bhikkhūti yo so evaṃvādī bhikkhu. “Aquele bhikkhu”: aquele bhikkhu que fala dessa maneira. Bhikkhūhīti aññehi bhikkhūhi. Ye passanti ye suṇanti tehi vattabbo – ‘‘māyasmā evaṃ avaca, mā bhagavantaṃ abbhācikkhi, na hi sādhu bhagavato abbhakkhānaṃ, na hi bhagavā evaṃ vadeyya, anekapariyāyenāvuso antarāyikā dhammā antarāyikā vuttā bhagavatā. Alañca pana te paṭisevato antarāyāyā’’ti. Dutiyampi vattabbo. Tatiyampi vattabbo. Sace paṭinissajjati, iccetaṃ kusalaṃ; no ce paṭinissajjati, āpatti dukkaṭassa. Sutvā na vadanti, āpatti dukkaṭassa. So bhikkhu saṅghamajjhampi [Pg.178] ākaḍḍhitvā vattabbo – ‘‘māyasmā evaṃ avaca, mā bhagavantaṃ abbhācikkhi, na hi sādhu bhagavato abbhakkhānaṃ, na hi bhagavā evaṃ vadeyya, anekapariyāyenāvuso antarāyikā dhammā antarāyikā vuttā bhagavatā. Alañca pana te paṭisevato antarāyāyā’’ti. Dutiyampi vattabbo. Tatiyampi vattabbo. Sace paṭinissajjati, iccetaṃ kusalaṃ. No ce paṭinissajjati, āpatti dukkaṭassa. So bhikkhu samanubhāsitabbo. Evañca pana, bhikkhave, samanubhāsitabbo. Byattena bhikkhunā paṭibalena saṅgho ñāpetabbo – “Por monges” significa por outros monges. Aqueles que veem ou que ouvem devem dizer-lhe: “Não diga isso, amigo; não calunie o Abençoado, pois caluniar o Abençoado não é bom. O Abençoado não diria tal coisa. De muitas maneiras, amigo, as coisas obstrutivas foram declaradas obstrutivas pelo Abençoado. E elas são de fato capazes de causar obstrução para quem as pratica.” Uma segunda vez ele deve ser advertido. Uma terceira vez ele deve ser advertido. Se ele a abandonar, isso é bom; se não a abandonar, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se, tendo ouvido, não disserem nada, há uma ofensa de má conduta. Aquele monge deve ser levado ao meio do Sangha e ser advertido: “Não diga isso, amigo; não calunie o Abençoado, pois caluniar o Abençoado não é bom. O Abençoado não diria tal coisa. De muitas maneiras, amigo, as coisas obstrutivas foram declaradas obstrutivas pelo Abençoado. E elas são de fato capazes de causar obstrução para quem as pratica.” Uma segunda vez ele deve ser advertido. Uma terceira vez ele deve ser advertido. Se ele a abandonar, isso é bom. Se não a abandonar, há uma ofensa de má conduta. Aquele monge deve ser formalmente admoestado. E assim, monges, ele deve ser formalmente admoestado. Um monge competente e capaz deve informar o Sangha: 420. ‘‘Suṇātu me, bhante, saṅgho. Itthannāmassa bhikkhuno evarūpaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ uppannaṃ – ‘tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi, yathā yeme antarāyikā dhammā vuttā bhagavatā, te paṭisevato nālaṃ antarāyāyā’ti. So taṃ diṭṭhiṃ na paṭinissajjati. Yadi saṅghassa pattakallaṃ, saṅgho itthannāmaṃ bhikkhuṃ samanubhāseyya – tassā diṭṭhiyā paṭinissaggāya. Esā ñatti. 420. “Que o Sangha me ouça, veneráveis senhores. No monge de tal nome surgiu esta visão perniciosa: ‘Assim eu compreendo o Dhamma ensinado pelo Abençoado: que aquelas coisas declaradas obstrutivas pelo Abençoado não são de fato capazes de causar obstrução para quem as pratica.’ Ele não abandona essa visão. Se for oportuno para o Sangha, o Sangha deve admoestar formalmente o monge de tal nome para o abandono dessa visão. Esta é a moção.” ‘‘Suṇātu me, bhante, saṅgho. Itthannāmassa bhikkhuno evarūpaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ uppannaṃ – ‘tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi, yathā yeme antarāyikā dhammā vuttā bhagavatā, te paṭisevato nālaṃ antarāyāyā’ti. So taṃ diṭṭhiṃ na paṭinissajjati. Saṅgho itthannāmaṃ bhikkhuṃ samanubhāsati tassā diṭṭhiyā paṭinissaggāya. Yassāyasmato khamati itthannāmassa bhikkhuno samanubhāsanā, tassā diṭṭhiyā paṭinissaggāya, so tuṇhassa; yassa nakkhamati, so bhāseyya. “Que o Sangha me ouça, veneráveis senhores. No monge de tal nome surgiu esta visão perniciosa: ‘Assim eu compreendo o Dhamma ensinado pelo Abençoado: que aquelas coisas declaradas obstrutivas pelo Abençoado não são de fato capazes de causar obstrução para quem as pratica.’ Ele não abandona essa visão. O Sangha admoesta formalmente o monge de tal nome para o abandono dessa visão. Aquele venerável que aprova a admoestação formal do monge de tal nome para o abandono dessa visão, que permaneça em silêncio; aquele que não aprova, que fale.” ‘‘Dutiyampi etamatthaṃ vadāmi…pe… tatiyampi etamatthaṃ vadāmi – ‘‘suṇātu me, bhante, saṅgho. Itthannāmassa bhikkhuno evarūpaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ uppannaṃ – ‘tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi yathā yeme antarāyikā dhammā vuttā bhagavatā te paṭisevato nālaṃ antarāyāyā’ti. So taṃ diṭṭhiṃ na paṭinissajjati. Saṅgho itthannāmaṃ bhikkhuṃ samanubhāsati tassā diṭṭhiyā paṭinissaggāya. Yassāyasmato khamati itthannāmassa bhikkhuno samanubhāsanā, tassā diṭṭhiyā paṭinissaggāya, so tuṇhassa; yassa nakkhamati, so bhāseyya. “Pela segunda vez eu digo isto... [pe]... Pela terceira vez eu digo isto: ‘Que o Sangha me ouça, veneráveis senhores. No monge de tal nome surgiu esta visão perniciosa: “Assim eu compreendo o Dhamma ensinado pelo Abençoado: que aquelas coisas declaradas obstrutivas pelo Abençoado não são de fato capazes de causar obstrução para quem as pratica.” Ele não abandona essa visão. O Sangha admoesta formalmente o monge de tal nome para o abandono dessa visão. Aquele venerável que aprova a admoestação formal do monge de tal nome para o abandono dessa visão, que permaneça em silêncio; aquele que não aprova, que fale.’” ‘‘Samanubhaṭṭho [Pg.179] saṅghena itthannāmo bhikkhu, tassā diṭṭhiyā paṭinissaggāya. Khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmī’’ti. “O monge de tal nome foi formalmente admoestado pelo Sangha para o abandono dessa visão. O Sangha aprova, por isso está em silêncio. Assim eu guardo isso.” Ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi dukkaṭā. Kammavācāpariyosāne āpatti pācittiyassa. Pela moção, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Pelas duas proclamações, há duas ofensas de má conduta. Ao término da proclamação, há uma ofensa de expiação (pācittiya). 421. Dhammakamme dhammakammasaññī na paṭinissajjati, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme vematiko na paṭinissajjati, āpatti pācittiyassa dhammakamme adhammakammasaññī na paṭinissajjati, āpatti pācittiyassa. 421. Se for um ato legítimo, e ele o percebe como um ato legítimo, e não abandona a visão, há uma ofensa de expiação (pācittiya). Se for um ato legítimo, e ele estiver em dúvida, e não abandona a visão, há uma ofensa de expiação. Se for um ato legítimo, e ele o percebe como um ato ilegítimo, e não abandona a visão, há uma ofensa de expiação. Adhammakamme dhammakammasaññī, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme vematiko, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme adhammakammasaññī, āpatti dukkaṭassa. Se for um ato ilegítimo, e ele o percebe como um ato legítimo, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se for um ato ilegítimo, e ele estiver em dúvida, há uma ofensa de má conduta. Se for um ato ilegítimo, e ele o percebe como um ato ilegítimo, há uma ofensa de má conduta. 422. Anāpatti asamanubhāsantassa, paṭinissajjantassa, ummattakassāti. 422. Não há ofensa: para quem não foi formalmente admoestado, para quem abandona a visão, para quem está louco. Ariṭṭhasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ aṭṭhamaṃ. O oitavo treinamento de Ariṭṭha está concluído. 9. Ukkhittasambhogasikkhāpadaṃ 9. A regra de treinamento sobre a associação com um suspenso 423. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū jānaṃ tathāvādinā ariṭṭhena bhikkhunā akaṭānudhammena taṃ diṭṭhiṃ appaṭinissaṭṭhena saddhiṃ sambhuñjantipi saṃvasantipi sahāpi seyyaṃ kappenti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū jānaṃ tathāvādinā ariṭṭhena bhikkhunā akaṭānudhammena taṃ diṭṭhiṃ appaṭinissaṭṭhena saddhiṃ sambhuñjissantipi saṃvasissantipi sahāpi seyyaṃ kappessantīti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, jānaṃ tathāvādinā ariṭṭhena bhikkhunā akaṭānudhammena taṃ diṭṭhiṃ appaṭinissaṭṭhena saddhiṃ sambhuñjathāpi saṃvasathāpi sahāpi seyyaṃ kappethāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, jānaṃ tathāvādinā ariṭṭhena bhikkhunā akaṭānudhammena taṃ diṭṭhiṃ appaṭinissaṭṭhena saddhiṃ sambhuñjissathāpi saṃvasissathāpi sahāpi seyyaṃ kappessatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 423. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis, sabendo disso, comiam junto, viviam junto e dormiam junto com o monge Ariṭṭha, que sustentava tal visão, que não havia agido de acordo com o Dhamma-Vinaya e que não havia abandonado aquela visão. Aqueles monges de poucos desejos... [pe]... queixavam-se, criticavam e espalhavam indignação: “Como podem os monges do grupo de seis, sabendo disso, comer junto, viver junto e dormir junto com o monge Ariṭṭha, que sustenta tal visão, que não agiu de acordo com o Dhamma-Vinaya e que não abandonou aquela visão?”... [pe]... “É verdade, monges, que vós, sabendo disso, comeis junto, viveis junto e dormis junto com o monge Ariṭṭha, que sustenta tal visão, que não agiu de acordo com o Dhamma-Vinaya e que não abandonou aquela visão?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... [pe]... “Como pudestes vós, homens tolos, sabendo disso, comer junto, viver junto e dormir junto com o monge Ariṭṭha, que sustenta tal visão, que não agiu de acordo com o Dhamma-Vinaya e que não abandonou aquela visão! Homens tolos, isso não conduz a inspirar fé naqueles que não têm fé... [pe]... E assim, monges, deveis recitar esta regra de treinamento:” 424. ‘‘Yo [Pg.180] pana bhikkhu jānaṃ tathāvādinā bhikkhunā akaṭānudhammena taṃ diṭṭhiṃ appaṭinissaṭṭhena saddhiṃ sambhuñjeyya vā saṃvaseyya vā saha vā seyyaṃ kappeyya, pācittiya’’nti. 424. “Se algum monge, sabendo disso, comer junto, viver junto ou dormir junto com um monge que sustenta tal visão, que não agiu de acordo com o Dhamma-Vinaya e que não abandonou aquela visão, há uma ofensa de expiação (pācittiya).” 425. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 425. “Se algum”: quem quer que seja... [pe]... “monge”: ... [pe]... este é o monge pretendido neste contexto. Jānāti nāma sāmaṃ vā jānāti, aññe vā tassa ārocenti, so vā āroceti. “Sabendo”: ele próprio sabe, ou outros lhe dizem, ou ele próprio diz. Tathāvādināti – ‘‘tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi, yathā yeme antarāyikā dhammā vuttā bhagavatā, te paṭisevato nālaṃ antarāyāyā’’ti evaṃ vādinā. “Que sustenta tal visão”: aquele que diz: ‘Assim eu compreendo o Dhamma ensinado pelo Abençoado: que aquelas coisas declaradas obstrutivas pelo Abençoado não são de fato capazes de causar obstrução para quem as pratica.’ Akaṭānudhammo nāma ukkhitto anosārito. “Que não agiu de acordo com o Dhamma-Vinaya”: que foi suspenso e não foi reintegrado. Taṃ diṭṭhiṃ appaṭinissaṭṭhena saddhinti etaṃ diṭṭhiṃ appaṭinissaṭṭhena saddhiṃ. “Com quem não abandonou aquela visão”: junto com quem não abandonou essa visão. Sambhuñjeyya vāti sambhogo nāma dve sambhogā – āmisasambhogo ca dhammasambhogo ca. Āmisasambhogo nāma āmisaṃ deti vā paṭiggaṇhāti vā, āpatti pācittiyassa. Dhammasambhogo nāma uddisati vā uddisāpeti vā, padena uddisati vā uddisāpeti vā, pade pade āpatti pācittiyassa. Akkharāya uddisati vā uddisāpeti vā, akkharakkharāya āpatti pācittiyassa. “Comer junto”: associação (sambhogo) é de dois tipos: associação material (āmisasambhogo) e associação espiritual (dhammasambhogo). Associação material significa: dar ou receber bens materiais; há uma ofensa de expiação (pācittiya). Associação espiritual significa: ensinar ou fazer ensinar; se ensina ou faz ensinar por frase, para cada frase há uma ofensa de expiação. Se ensina ou faz ensinar por sílaba, para cada sílaba há uma ofensa de expiação. Saṃvaseyya vāti ukkhittakena saddhiṃ uposathaṃ vā pavāraṇaṃ vā saṅghakammaṃ vā karoti, āpatti pācittiyassa. “Viver junto”: realizar o Uposatha, a Pavāraṇā ou um ato do Sangha (saṅghakamma) junto com um suspenso; há uma ofensa de expiação (pācittiya). Saha vā seyyaṃ kappeyyāti ekacchanne ukkhittake nipanne bhikkhu nipajjati, āpatti pācittiyassa. Bhikkhu nipanne ukkhittako nipajjati, āpatti pācittiyassa. Ubho vā nipajjanti, āpatti pācittiyassa. Uṭṭhahitvā punappunaṃ nipajjanti, āpatti pācittiyassa. “Ou dormir junto”: sob o mesmo teto, se o suspenso estiver deitado e o monge se deitar, há uma ofensa de expiação (pācittiya). Se o monge estiver deitado e o suspenso se deitar, há uma ofensa de expiação. Se ambos se deitarem, há uma ofensa de expiação. Se, tendo se levantado, deitarem-se repetidamente, há uma ofensa de expiação. 426. Ukkhittake ukkhittakasaññī sambhuñjati vā saṃvasati vā saha vā seyyaṃ kappeti, āpatti pācittiyassa. Ukkhittake vematiko sambhuñjati vā saṃvasati vā saha vā seyyaṃ kappeti, āpatti dukkaṭassa. Ukkhittake anukkhittakasaññī sambhuñjati vā saṃvasati vā saha vā seyyaṃ kappeti, anāpatti[Pg.181]. Anukkhittake ukkhittakasaññī, āpatti dukkaṭassa. Anukkhittake vematiko, āpatti dukkaṭassa. Anukkhittake anukkhittakasaññī, anāpatti. 426. Em relação a um suspenso, percebendo-o como suspenso, se ele come junto, vive junto ou dorme junto com ele, há uma ofensa de expiação (pācittiya). Em relação a um suspenso, se ele estiver em dúvida, se come junto, vive junto ou dorme junto com ele, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Em relação a um suspenso, percebendo-o como não suspenso, se ele come junto, vive junto ou dorme junto com ele, não há ofensa. Em relação a um não suspenso, percebendo-o como suspenso, há uma ofensa de má conduta. Em relação a um não suspenso, se ele estiver em dúvida, há uma ofensa de má conduta. Em relação a um não suspenso, percebendo-o como não suspenso, não há ofensa. 427. Anāpatti anukkhittoti jānāti, ukkhitto osāritoti jānāti, ukkhitto taṃ diṭṭhiṃ paṭinissaṭṭhoti jānāti, ummattakassa, ādikammikassāti. 427. Não há ofensa: se ele sabe que o monge não está suspenso; se ele sabe que o suspenso foi reintegrado; se ele sabe que o suspenso abandonou aquela visão; para quem está louco; para o iniciante. Ukkhittasambhogasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ navamaṃ. O nono treinamento sobre a associação com um suspenso está concluído. 10. Kaṇṭakasikkhāpadaṃ 10. A regra de treinamento sobre Kaṇṭaka 428. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena kaṇṭakassa nāma samaṇuddesassa evarūpaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ uppannaṃ hoti – ‘‘tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi, yathā yeme antarāyikā dhammā vuttā bhagavatā te paṭisevato nālaṃ antarāyāyā’’ti. Assosuṃ kho sambahulā bhikkhū kaṇṭakassa nāma kira samaṇuddesassa evarūpaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ uppannaṃ – ‘‘tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi, yathā yeme antarāyikā dhammā vuttā bhagavatā, te paṭisevato nālaṃ antarāyāyā’’ti. Atha kho te bhikkhū yena kaṇṭako samaṇuddeso tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā kaṇṭakaṃ samaṇuddesaṃ etadavocuṃ – ‘‘saccaṃ kira te, āvuso kaṇṭaka, evarūpaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ uppannaṃ – ‘tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi, yathā ye’me antarāyikā dhammā vuttā bhagavatā te paṭisevato nālaṃ antarāyāyā’’’ti? ‘‘Evaṃbyākho ahaṃ, bhante, bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi – ‘yathā yeme antarāyikā dhammā vuttā bhagavatā te paṭisevato nālaṃ antarāyāyā’’’ti. 428. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, no noviço (samaṇuddesa) chamado Kaṇṭaka surgiu esta visão perniciosa: “Assim eu compreendo o Dhamma ensinado pelo Abençoado: que aquelas coisas declaradas obstrutivas pelo Abençoado não são de fato capazes de causar obstrução para quem as pratica.” Muitos monges ouviram que no noviço chamado Kaṇṭaka havia surgido tal visão perniciosa: “Assim eu compreendo o Dhamma ensinado pelo Abençoado: que aquelas coisas declaradas obstrutivas pelo Abençoado não são de fato capazes de causar obstrução para quem as pratica.” Então, aqueles monges foram até onde estava o noviço Kaṇṭaka e, ao se aproximarem, disseram ao noviço Kaṇṭaka: “É verdade, amigo Kaṇṭaka, que em ti surgiu tal visão perniciosa: ‘Assim eu compreendo o Dhamma ensinado pelo Abençoado: que aquelas coisas declaradas obstrutivas pelo Abençoado não são de fato capazes de causar obstrução para quem as pratica’?” “Veneráveis senhores, assim eu compreendo o Dhamma ensinado pelo Abençoado: que aquelas coisas declaradas obstrutivas pelo Abençoado não são de fato capazes de causar obstrução para quem as pratica.” Mā, āvuso kaṇṭaka, evaṃ avaca. Mā bhagavantaṃ abbhācikkhi. Na hi sādhu bhagavato abbhakkhānaṃ. Na hi bhagavā evaṃ vadeyya. Anekapariyāyena, āvuso kaṇṭaka, antarāyikā dhammā antarāyikā vuttā bhagavatā. Alañca [Pg.182] pana te paṭisevato antarāyāya. Appassādā kāmā vuttā bhagavatā bahudukkhā bahupāyāsā, ādīnavo ettha bhiyyo…pe… evampi kho kaṇṭako samaṇuddeso tehi bhikkhūhi vuccamāno tatheva taṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ thāmasā parāmāsā abhinivissa voharati – ‘‘evaṃbyākho ahaṃ, bhante, bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi – ‘yathā yeme antarāyikā dhammā vuttā bhagavatā te paṭisevato nālaṃ antarāyāyā’’’ti. “Não diga isso, amigo Kaṇṭaka; não calunie o Abençoado, pois caluniar o Abençoado não é bom. O Abençoado não diria tal coisa. De muitas maneiras, amigo Kaṇṭaka, as coisas obstrutivas foram declaradas obstrutivas pelo Abençoado. E elas são de fato capazes de causar obstrução para quem as pratica. Os prazeres sensuais foram declarados pelo Abençoado como proporcionando pouco prazer, muito sofrimento, muito desespero, e o perigo neles é ainda maior... [pe]... Mesmo assim, o noviço Kaṇṭaka, sendo advertido por aqueles monges, continuou a insistir obstinadamente, apegando-se firmemente àquela visão perniciosa, dizendo: “Veneráveis senhores, assim eu compreendo o Dhamma ensinado pelo Abençoado: que aquelas coisas declaradas obstrutivas pelo Abençoado não são de fato capazes de causar obstrução para quem as pratica.”” Yato ca kho te bhikkhū nāsakkhiṃsu kaṇṭakaṃ samaṇuddesaṃ etasmā pāpakā diṭṭhigatā vivecetuṃ, atha kho te bhikkhū yena bhagavā tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe bhikkhusaṅghaṃ sannipātāpetvā kaṇṭakaṃ samaṇuddesaṃ paṭipucchi – ‘‘saccaṃ kira te, kaṇṭaka, evarūpaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ uppannaṃ – ‘tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi, yathā yeme antarāyikā dhammā vuttā bhagavatā te paṭisevato nālaṃ antarāyāyā’’’ti? ‘‘Evaṃbyākho ahaṃ, bhante, bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi – ‘yathā yeme antarāyikā dhammā vuttā bhagavatā te paṭisevato nālaṃ antarāyāyā’’’ti. Quando aqueles bhikkhus não conseguiram dissuadir o noviço Kaṇṭaka daquela visão perniciosa, dirigiram-se ao Abençoado; tendo se aproximado, relataram esse assunto ao Abençoado. Então o Abençoado, por esta razão e nesta circunstância, tendo reunido a comunidade de bhikkhus, questionou o noviço Kaṇṭaka: 'É verdade, Kaṇṭaka, que surgiu em ti tal visão perniciosa: "Da maneira como compreendo o Dhamma ensinado pelo Abençoado, aquelas coisas ditas pelo Abençoado como sendo obstaculizadoras não são capazes de causar obstáculo a quem as pratica"?' 'De fato, venerável senhor, eu compreendo o Dhamma ensinado pelo Abençoado desta maneira: "Aquelas coisas ditas pelo Abençoado como sendo obstaculizadoras não são capazes de causar obstáculo a quem as pratica".' ‘‘Kassa nu kho nāma tvaṃ, moghapurisa, mayā evaṃ dhammaṃ desitaṃ ājānāsi? Nanu mayā, moghapurisa, anekapariyāyena antarāyikā dhammā antarāyikā vuttā, alañca pana te paṭisevato antarāyāya? Appassādā kāmā vuttā mayā bahudukkhā bahupāyāsā, ādīnavo ettha bhiyyo. Aṭṭhikaṅkalūpamā kāmā vuttā mayā…pe… sappasirūpamā kāmā vuttā mayā bahudukkhā bahupāyāsā, ādīnavo ettha bhiyyo. Atha ca pana tvaṃ, moghapurisa, attanā duggahitena amhe ceva abbhācikkhasi attānañca khaṇasi bahuñca apuññaṃ pasavasi. Tañhi te, moghapurisa, bhavissati dīgharattaṃ ahitāya dukkhāya. Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… pasannānañca ekaccānaṃ aññathattāyā’’ti. Vigarahitvā…pe… dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘tena hi, bhikkhave, saṅgho kaṇṭakaṃ samaṇuddesaṃ nāsetu. Evañca pana, bhikkhave, nāsetabbo – ajjatagge te, āvuso kaṇṭaka, na ceva so bhagavā satthā apadisitabbo. Yampi caññe samaṇuddesā labhanti bhikkhūhi saddhiṃ dirattatirattaṃ sahaseyyaṃ sāpi [Pg.183] te natthi. Cara pire vinassā’’ti. Atha kho saṅgho kaṇṭakaṃ samaṇuddesaṃ nāsesi. 'A quem, homem vão, tu compreendes que eu tenha ensinado o Dhamma de tal maneira? Homem vão, não declarei eu, de muitas maneiras, que as coisas obstaculizadoras são de fato obstaculizadoras, e que elas são plenamente capazes de causar obstáculo a quem as pratica? Declarei que os prazeres sensuais são de pouca satisfação, de muito sofrimento, de muito desespero, e que o perigo neles é ainda maior. Declarei que os prazeres sensuais são como um esqueleto... como a cabeça de uma serpente, de muito sofrimento, de muito desespero, e que o perigo neles é ainda maior. No entanto, homem vão, por tua má compreensão, tu nos calunias, destróis a ti mesmo e geras muito demérito. Isso, homem vão, será para o teu malefício e sofrimento por muito tempo. Isso, homem vão, não serve para converter os não convertidos... nem para manter aqueles que já estão convertidos.' Tendo-o repreendido... tendo proferido um discurso sobre o Dhamma, dirigiu-se aos bhikkhus: 'Portanto, bhikkhus, que a comunidade expulse o noviço Kaṇṭaka. E assim, bhikkhus, ele deve ser expulso: "A partir de hoje, amigo Kaṇṭaka, o Abençoado não deve mais ser apontado como teu mestre. E aquele alojamento compartilhado por duas ou três noites que outros noviços obtêm com os bhikkhus, mesmo isso tu não terás mais. Vai, infame, some daqui!"' Então, a comunidade expulsou o noviço Kaṇṭaka. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū jānaṃ tathānāsitaṃ kaṇṭakaṃ samaṇuddesaṃ upalāpentipi upaṭṭhāpentipi sambhuñjantipi sahāpi seyyaṃ kappenti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū jānaṃ tathānāsitaṃ kaṇṭakaṃ samaṇuddesaṃ upalāpessantipi upaṭṭhāpessantipi sambhuñjissantipi sahāpi seyyaṃ kappessantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, jānaṃ tathānāsitaṃ kaṇṭakaṃ samaṇuddesaṃ upalāpethāpi upaṭṭhāpethāpi sambhuñjathāpi sahāpi seyyaṃ kappethāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, jānaṃ tathānāsitaṃ kaṇṭakaṃ samaṇuddesaṃ upalāpessathāpi upaṭṭhāpessathāpi sambhuñjissathāpi sahāpi seyyaṃ kappessatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Naquela ocasião, os bhikkhus do grupo de seis, sabendo que o noviço Kaṇṭaka havia sido expulso daquela maneira, o lisonjeavam, faziam-se servir por ele, associavam-se com ele e compartilhavam alojamento com ele. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis, sabendo que o noviço Kaṇṭaka foi expulso daquela maneira, lisonjeá-lo, fazer-se servir por ele, associar-se com ele e compartilhar alojamento com ele?'... 'É verdade, bhikkhus, que vós, sabendo que o noviço Kaṇṭaka foi expulso daquela maneira, o lisonjeais, fazeis-vos servir por ele, associais-vos com ele e compartilhais alojamento com ele?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como podeis vós, homens vãos, sabendo que o noviço Kaṇṭaka foi expulso daquela maneira, lisonjeá-lo, fazer-vos servir por ele, associar-vos com ele e compartilhar alojamento com ele? Isso, homens vãos, não serve para converter os não convertidos...' 'E assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento:' 429. ‘‘Samaṇuddesopi ce evaṃ vadeyya – ‘tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi, yathā yeme antarāyikā dhammā vuttā bhagavatā te paṭisevato nālaṃ antarāyāyā’ti, so samaṇuddeso bhikkhūhi evamassa vacanīyo – ‘māvuso samaṇuddesa, evaṃ avaca, mā bhagavantaṃ abbhācikkhi, na hi sādhu bhagavato abbhakkhānaṃ, na hi bhagavā evaṃ vadeyya. Anekapariyāyenāvuso samaṇuddesa, antarāyikā dhammā antarāyikā vuttā bhagavatā. Alañca pana te paṭisevato antarāyāyā’ti. Evañca so samaṇuddeso bhikkhūhi vuccamāno tatheva paggaṇheyya, so samaṇuddeso bhikkhūhi evamassa vacanīyo – ‘ajjatagge te, āvuso samaṇuddesa, na ceva so bhagavā satthā apadisitabbo. Yampi caññe samaṇuddesā labhanti bhikkhūhi saddhiṃ dirattatirattaṃ sahaseyyaṃ sāpi te natthi. Cara pire vinassā’ti. Yo pana bhikkhu jānaṃ tathānāsitaṃ samaṇuddesaṃ upalāpeyya vā upaṭṭhāpeyya vā sambhuñjeyya vā saha vā seyyaṃ kappeyya, pācittiya’’nti. 429. 'Se um noviço também disser: "Da maneira como compreendo o Dhamma ensinado pelo Abençoado, aquelas coisas ditas pelo Abençoado como sendo obstaculizadoras não são capazes de causar obstáculo a quem as pratica", então esse noviço deve ser advertido pelos bhikkhus desta maneira: "Amigo noviço, não digas isso, não calunies o Abençoado, pois caluniar o Abençoado não é bom; o Abençoado não diria tal coisa. Amigo noviço, de muitas maneiras as coisas obstaculizadoras foram declaradas pelo Abençoado como sendo obstaculizadoras, e elas são plenamente capazes de causar obstáculo a quem as pratica". E se esse noviço, ao ser advertido pelos bhikkhus, persistir da mesma forma que antes, então esse noviço deve ser advertido pelos bhikkhus desta maneira: "A partir de hoje, amigo noviço, o Abençoado não deve mais ser apontado como teu mestre. E aquele alojamento compartilhado por duas ou três noites que outros noviços obtêm com os bhikkhus, mesmo isso tu não terás mais. Vai, infame, some daqui!" Qualquer bhikkhu que, sabendo que um noviço foi expulso daquela maneira, o lisonjear, fizer-se servir por ele, associar-se com ele ou compartilhar alojamento com ele, comete uma ofensa que requer expiação.' 430. Samaṇuddeso nāma sāmaṇero vuccati. 430. O termo 'noviço' (samaṇuddesa) refere-se a um sāmaṇera. Evaṃ [Pg.184] vadeyyāti – ‘‘tathāhaṃ bhagavatā dhammaṃ desitaṃ ājānāmi, yathā yeme antarāyikā dhammā vuttā bhagavatā, te paṭisevato nālaṃ antarāyāyā’’ti. 'Se disser assim' significa: 'Da maneira como compreendo o Dhamma ensinado pelo Abençoado, aquelas coisas ditas pelo Abençoado como sendo obstaculizadoras não são capazes de causar obstáculo a quem as pratica.' So samaṇuddesoti yo so evaṃvādī samaṇuddeso. 'Esse noviço' refere-se àquele noviço que fala dessa maneira. Bhikkhūhīti aññehi bhikkhūhi, ye passanti ye suṇanti tehi vattabbo – ‘‘mā, āvuso samaṇuddesa, evaṃ avaca. Mā bhagavantaṃ abbhācikkhi. Na hi sādhu bhagavato abbhakkhānaṃ. Na hi bhagavā evaṃ vadeyya. Anekapariyāyenāvuso samaṇuddesa, antarāyikā dhammā antarāyikā vuttā bhagavatā. Alañca pana te paṭisevato antarāyāyā’’ti. Dutiyampi vattabbo… tatiyampi vattabbo…pe… sace paṭinissajjati iccetaṃ kusalaṃ, no ce paṭinissajjati so samaṇuddeso bhikkhūhi evamassa vacanīyo – ‘‘ajjatagge te, āvuso samaṇuddesa, na ceva so bhagavā satthā apadisitabbo. Yampi caññe samaṇuddesā labhanti bhikkhūhi saddhiṃ dirattatirattaṃ sahaseyyaṃ sāpi te natthi. Cara pire vinassā’’ti. 'Pelos bhikkhus' significa por outros bhikkhus; aqueles que o veem ou ouvem devem lhe dizer: 'Amigo noviço, não digas isso. Não calunies o Abençoado. Pois caluniar o Abençoado não é bom. O Abençoado não diria tal coisa. Amigo noviço, de muitas maneiras as coisas obstaculizadoras foram declaradas pelo Abençoado como sendo obstaculizadoras, e elas são plenamente capazes de causar obstáculo a quem as pratica.' Deve ser advertido uma segunda vez... uma terceira vez... Se ele abandonar essa visão, isso é bom. Se não a abandonar, então esse noviço deve ser advertido pelos bhikkhus desta maneira: 'A partir de hoje, amigo noviço, o Abençoado não deve mais ser apontado como teu mestre. E aquele alojamento compartilhado por duas ou três noites que outros noviços obtêm com os bhikkhus, mesmo isso tu não terás mais. Vai, infame, some daqui!' Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 'Qualquer' significa: qualquer um, de qualquer tipo... 'bhikkhu' significa... neste contexto, refere-se ao bhikkhu que foi ordenado por um ato formal de quatro etapas com moção e resolução. Jānāti nāma sāmaṃ vā jānāti, aññe vā tassa ārocenti, so vā āroceti. 'Sabendo' significa: ele sabe por si mesmo, ou outros lhe dizem, ou o próprio noviço lhe diz. Tathānāsitanti evaṃ nāsitaṃ. 'Expulso daquela maneira' significa: expulso deste modo. Samaṇuddeso nāma sāmaṇero vuccati. O termo 'noviço' (samaṇuddesa) refere-se a um sāmaṇera. Upalāpeyya vāti tassa pattaṃ vā cīvaraṃ vā uddesaṃ vā paripucchaṃ vā dassāmīti upalāpeti, āpatti pācittiyassa. 'Lisonjear' significa: se ele o lisonjear dizendo: 'Eu te darei uma tigela, ou um manto, ou te ensinarei o texto em Pali, ou te ensinarei o comentário', há uma ofensa que requer expiação. Upaṭṭhāpeyya vāti tassa cuṇṇaṃ vā mattikaṃ vā dantakaṭṭhaṃ vā mukhodakaṃ vā sādiyati, āpatti pācittiyassa. 'Fazer-se servir por ele' significa: se ele aceitar que o noviço lhe forneça pó de banho, ou argila, ou um palito de dentes, ou água para lavar o rosto, há uma ofensa que requer expiação. Sambhuñjeyya vāti sambhogo nāma dve sambhogā – āmisasambhogo ca dhammasambhogo ca. Āmisasambhogo nāma āmisaṃ deti vā paṭiggaṇhāti vā, āpatti pācittiyassa. Dhammasambhogo nāma uddisati vā uddisāpeti vā, padena uddisati vā uddisāpeti vā, pade pade āpatti [Pg.185] pācittiyassa. Akkharāya uddisati vā uddisāpeti vā, akkharakkharāya āpatti pācittiyassa. 'Associar-se com ele': associação é de dois tipos: associação material (āmisasambhoga) e associação do Dhamma (dhammasambhoga). Associação material significa: se ele der ou receber coisas materiais, como comida de esmola, há uma ofensa que requer expiação. Associação do Dhamma significa: se ele ensinar ou fizer ensinar; se ele ensinar ou fizer ensinar palavra por palavra, para cada palavra há uma ofensa que requer expiação. Se ele ensinar ou fizer ensinar sílaba por sílaba, para cada sílaba há uma ofensa que requer expiação. Saha vā seyyaṃ kappeyyāti ekacchanne nāsitake samaṇuddese nipanne bhikkhu nipajjati, āpatti pācittiyassa. Bhikkhu nipanne nāsitako samaṇuddeso nipajjati, āpatti pācittiyassa. Ubho vā nipajjanti, āpatti pācittiyassa. Uṭṭhahitvā punappunaṃ nipajjanti, āpatti pācittiyassa. 'Ou compartilhar alojamento com ele' significa: sob o mesmo teto, quando o noviço expulso estiver deitado, se o bhikkhu se deitar, há uma ofensa que requer expiação. Quando o bhikkhu estiver deitado, se o noviço expulso se deitar, há uma ofensa que requer expiação. Ou se ambos se deitarem, há uma ofensa que requer expiação. Se eles se levantarem e se deitarem repetidas vezes, há uma ofensa que requer expiação. 431. Nāsitake nāsitakasaññī upalāpeti vā upaṭṭhāpeti vā sambhuñjati vā saha vā seyyaṃ kappeti, āpatti pācittiyassa. Nāsitake vematiko upalāpeti vā upaṭṭhāpeti vā sambhuñjati vā saha vā seyyaṃ kappeti, āpatti dukkaṭassa. Nāsitake anāsitakasaññī upalāpeti vā upaṭṭhāpeti vā sambhuñjati vā saha vā seyyaṃ kappeti, anāpatti. Anāsitake nāsitakasaññī, āpatti dukkaṭassa. Anāsitake vematiko, āpatti dukkaṭassa. Anāsitake anāsitakasaññī, anāpatti. 431. Se ele lisonjear, fizer-se servir, associar-se ou compartilhar alojamento com alguém que foi expulso, percebendo-o como expulso, há uma ofensa que requer expiação. Se ele lisonjear, fizer-se servir, associar-se ou compartilhar alojamento com alguém que foi expulso, estando em dúvida, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ele lisonjear, fizer-se servir, associar-se ou compartilhar alojamento com alguém que foi expulso, percebendo-o como não expulso, não há ofensa. Com alguém que não foi expulso, percebendo-o como expulso, há uma ofensa de má conduta. Com alguém que não foi expulso, estando em dúvida, há uma ofensa de má conduta. Com alguém que não foi expulso, percebendo-o como não expulso, não há ofensa. 432. Anāpatti anāsitakoti jānāti, taṃ diṭṭhiṃ paṭinissaṭṭhoti jānāti, ummattakassa, ādikammikassāti. 432. Não há ofensa: se ele sabe que o noviço não foi expulso; se ele sabe que o noviço abandonou aquela visão; para quem está insano; para o iniciante. Kaṇṭakasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ dasamaṃ. A décima regra de treinamento sobre Kaṇṭaka está concluída. Sappāṇakavaggo sattamo. O sétimo capítulo sobre seres vivos (Sappāṇakavagga) está concluído. Tassuddānaṃ – O seu resumo: Sañciccavadhasappāṇaṃ, ukkoṭaṃ duṭṭhullachādanaṃ; Ūnavīsati satthañca, saṃvidhānaṃ ariṭṭhakaṃ; Ukkhittaṃ kaṇṭakañceva, dasa sikkhāpadā imeti. Matar intencionalmente um ser vivo, água com seres vivos, reabrir uma questão, ocultar uma ofensa grave, menos de vinte anos, caravana de ladrões, planejar uma viagem, Ariṭṭha, o suspenso e Kaṇṭaka — estas são as dez regras de treinamento. 8. Sahadhammikavaggo 8. O Capítulo sobre Sahadhammika (De Acordo com o Dhamma) 1. Sahadhammikasikkhāpadaṃ 1. A regra de treinamento sobre Sahadhammika 433. Tena samayena buddho bhagavā kosambiyaṃ viharati ghositārāme. Tena kho pana samayena āyasmā channo anācāraṃ [Pg.186] ācarati. Bhikkhū evamāhaṃsu – ‘‘māvuso channa, evarūpaṃ akāsi. Netaṃ kappatī’’ti. So evaṃ vadeti – ‘‘na tāvāhaṃ, āvuso, etasmiṃ sikkhāpade sikkhissāmi yāva na aññaṃ bhikkhuṃ byattaṃ vinayadharaṃ paripucchāmī’’ti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma āyasmā channo bhikkhūhi sahadhammikaṃ vuccamāno evaṃ vakkhati – na tāvāhaṃ, āvuso, etasmiṃ sikkhāpade sikkhissāmi yāva na aññaṃ bhikkhuṃ byattaṃ vinayadharaṃ paripucchāmī’’ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, channa, bhikkhūhi sahadhammikaṃ vuccamāno evaṃ vadesi – ‘‘na tāvāhaṃ, āvuso, etasmiṃ sikkhāpade sikkhissāmi yāva na aññaṃ bhikkhuṃ byattaṃ vinayadharaṃ paripucchāmī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, bhikkhūhi sahadhammikaṃ vuccamāno evaṃ vakkhasi – ‘‘na tāvāhaṃ, āvuso, etasmiṃ sikkhāpade sikkhissāmi yāva na aññaṃ bhikkhuṃ byattaṃ vinayadharaṃ paripucchāmī’’ti. Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 433. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Kosambī, no parque de Ghosita. Naquela ocasião, o venerável Channa comportava-se de maneira inadequada. Os bhikkhus disseram-lhe: 'Amigo Channa, não faças tal coisa. Isso não é permitido.' Ele disse: 'Amigos, eu não irei me treinar nesta regra de treinamento até que tenha questionado outro bhikkhu que seja competente e conhecedor do Vinaya.' Aqueles bhikkhus de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como pode o venerável Channa, ao ser advertido pelos bhikkhus de acordo com o Dhamma, dizer: "Amigos, eu não irei me treinar nesta regra de treinamento até que tenha questionado outro bhikkhu que seja competente e conhecedor do Vinaya"?'... 'É verdade, Channa, que tu, ao seres advertido pelos bhikkhus de acordo com o Dhamma, disseste: "Amigos, eu não irei me treinar nesta regra de treinamento até que tenha questionado outro bhikkhu que seja competente e conhecedor do Vinaya"?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-o... 'Como podes tu, homem vão, ao seres advertido pelos bhikkhus de acordo com o Dhamma, dizer: "Amigos, eu não irei me treinar nesta regra de treinamento até que tenha questionado outro bhikkhu que seja competente e conhecedor do Vinaya"? Isso, homem vão, não serve para converter os não convertidos...' 'E assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento:' 434. ‘‘Yo pana bhikkhu bhikkhūhi sahadhammikaṃ vuccamāno evaṃ vadeyya – ‘na tāvāhaṃ, āvuso, etasmiṃ sikkhāpade sikkhissāmi yāva na aññaṃ bhikkhuṃ byattaṃ vinayadharaṃ paripucchāmī’ti, pācittiyaṃ. Sikkhamānena, bhikkhave, bhikkhunā aññātabbaṃ paripucchitabbaṃ paripañhitabbaṃ. Ayaṃ tattha sāmīcī’’ti. 434. 'Qualquer bhikkhu que, ao ser advertido pelos bhikkhus de acordo com o Dhamma, disser: "Amigos, eu não irei me treinar nesta regra de treinamento até que tenha questionado outro bhikkhu que seja competente e conhecedor do Vinaya", comete uma ofensa que requer expiação. Bhikkhus, por um bhikkhu que deseja treinar-se, isso deve ser compreendido, questionado e investigado. Este é o procedimento correto nesse caso.' 435. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 435. 'Qualquer' significa: qualquer um, de qualquer tipo... 'bhikkhu' significa... neste contexto, refere-se ao bhikkhu que foi ordenado por um ato formal de quatro etapas com moção e resolução. Bhikkhūhīti aññehi bhikkhūhi. 'Pelos bhikkhus' significa por outros bhikkhus. Sahadhammikaṃ nāma yaṃ bhagavatā paññattaṃ sikkhāpadaṃ etaṃ sahadhammikaṃ nāma. Tena vuccamāno evaṃ vadeti – ‘‘na tāvāhaṃ, āvuso, etasmiṃ sikkhāpade sikkhissāmi yāva na aññaṃ bhikkhuṃ byattaṃ vinayadharaṃ paripucchāmī’’ti. Paṇḍitaṃ byattaṃ medhāviṃ bahussutaṃ dhammakathikaṃ paripucchāmīti bhaṇati, āpatti pācittiyassa. 'De acordo com o Dhamma' (sahadhammika) significa: a regra de treinamento estabelecida pelo Abençoado é chamada de sahadhammika. Ao ser advertido por essa regra de treinamento, se ele disser: 'Amigos, eu não irei me treinar nesta regra de treinamento até que tenha questionado outro bhikkhu que seja competente e conhecedor do Vinaya', ou se disser: 'até que tenha questionado um bhikkhu sábio, competente, inteligente, instruído ou pregador do Dhamma', há uma ofensa que requer expiação. 436. Upasampanne [Pg.187] upasampannasaññī evaṃ vadeti, āpatti pācittiyassa. Upasampanne vematiko evaṃ vadeti, āpatti pācittiyassa. Upasampanne anupasampannasaññī evaṃ vadeti, āpatti pācittiyassa. 436. Se ele fala assim a alguém plenamente ordenado, percebendo-o como plenamente ordenado, há uma ofensa pācittiya. Se ele fala assim a alguém plenamente ordenado, estando em dúvida, há uma ofensa pācittiya. Se ele fala assim a alguém plenamente ordenado, percebendo-o como não plenamente ordenado, há uma ofensa pācittiya. Apaññattena vuccamāno – ‘‘idaṃ na sallekhāya na dhutatthāya na pāsādikatāya na apacayāya na vīriyārambhāya saṃvattatī’’ti evaṃ vadeti, ‘‘na tāvāhaṃ, āvuso, etasmiṃ sikkhāpade sikkhissāmi yāva na aññaṃ bhikkhuṃ byattaṃ vinayadharaṃ paṇḍitaṃ medhāviṃ bahussutaṃ dhammakathikaṃ paripucchāmī’’ti bhaṇati, āpatti dukkaṭassa. Sendo admoestado com o que não é uma regra prescrita, se ele diz: “Esta regra não conduz à erradicação, nem à prática ascética, nem à inspiração de fé, nem à diminuição dos obstáculos, nem ao esforço vigoroso”, e fala: “Amigos, eu não irei treinar nesta regra de treinamento até que eu pergunte a outro bhikkhu que seja competente, conhecedor do Vinaya, sábio, inteligente, erudito e orador do Dhamma”, há uma ofensa dukkaṭa. Anupasampannena paññattena vā apaññattena vā vuccamāno – ‘‘idaṃ na sallekhāya na dhutatthāya na pāsādikatāya na apacayāya na vīriyārambhāya saṃvattatī’’ti evaṃ vadeti, ‘‘na tāvāhaṃ, āvuso, etasmiṃ sikkhāpade sikkhissāmi yāva na aññaṃ bhikkhuṃ byattaṃ vinayadharaṃ paṇḍitaṃ medhāviṃ bahussutaṃ dhammakathikaṃ paripucchāmī’’ti bhaṇati, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne upasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne vematiko, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne anupasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Sendo admoestado por alguém não plenamente ordenado com o que é uma regra prescrita ou com o que não é uma regra prescrita, se ele diz: “Esta regra não conduz à erradicação, nem à prática ascética, nem à inspiração de fé, nem à diminuição dos obstáculos, nem ao esforço vigoroso”, e fala: “Amigos, eu não irei treinar nesta regra de treinamento até que eu pergunte a outro bhikkhu que seja competente, conhecedor do Vinaya, sábio, inteligente, erudito e orador do Dhamma”, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele fala a alguém não plenamente ordenado, percebendo-o como plenamente ordenado, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele fala a alguém não plenamente ordenado, estando em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele fala a alguém não plenamente ordenado, percebendo-o como não plenamente ordenado, há uma ofensa dukkaṭa. Sikkhamānenāti sikkhitukāmena. “Por quem deseja treinar” significa por quem tem o desejo de treinar. Aññātabbanti jānitabbaṃ. “Deve ser conhecido” significa deve ser compreendido. Paripucchitabbanti ‘‘idaṃ, bhante, kathaṃ; imassa vā kvattho’’ti? “Deve ser perguntado” significa: “Senhor, como é isso? Qual é o significado disso?” Paripañhitabbanti cintetabbaṃ tulayitabbaṃ. “Deve ser investigado” significa deve ser ponderado, deve ser examinado. Ayaṃ tattha sāmīcīti ayaṃ tattha anudhammatā. “Esta é a conduta adequada nesse caso” significa esta é a prática em conformidade com o Dhamma nesse caso. 437. Anāpatti ‘‘jānissāmi sikkhissāmī’’ti bhaṇati, ummattakassa, ādikammikassāti. 437. Não há ofensa se ele diz: “Eu irei compreender, eu irei treinar”; nem para quem é insano, nem para o primeiro transgressor. Sahadhammikasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ paṭhamaṃ. A primeira regra de treinamento sobre a conduta em conformidade com o Dhamma está concluída. 2. Vilekhanasikkhāpadaṃ 2. A regra de treinamento sobre o desdém 438. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhagavā bhikkhūnaṃ anekapariyāyena vinayakathaṃ katheti, vinayassa vaṇṇaṃ bhāsati, vinayapariyattiyā [Pg.188] vaṇṇaṃ bhāsati, ādissa ādissa āyasmato upālissa vaṇṇaṃ bhāsati. Bhikkhūnaṃ etadahosi – ‘‘bhagavā kho anekapariyāyena vinayakathaṃ katheti, vinayassa vaṇṇaṃ bhāsati, vinayapariyattiyā vaṇṇaṃ bhāsati, ādissa ādissa āyasmato upālissa vaṇṇaṃ bhāsati. Handa mayaṃ, āvuso, āyasmato upālissa santike vinayaṃ pariyāpuṇāmā’’ti, te ca bahū bhikkhū therā ca navā ca majjhimā ca āyasmato upālissa santike vinayaṃ pariyāpuṇanti. 438. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, o Abençoado falava aos bhikkhus de muitas maneiras sobre o Vinaya, elogiava o Vinaya, elogiava o aprendizado do Vinaya e, referindo-se repetidamente ao venerável Upāli, elogiava-o. Os bhikkhus pensaram: “O Abençoado fala de muitas maneiras sobre o Vinaya, elogia o Vinaya, elogia o aprendizado do Vinaya e, referindo-se repetidamente ao venerável Upāli, elogia-o. Vamos, amigos, aprender o Vinaya na presença do venerável Upāli.” E muitos bhikkhus — anciãos, novos e de meia-idade — aprenderam o Vinaya na presença do venerável Upāli. Atha kho chabbaggiyānaṃ bhikkhūnaṃ etadahosi – ‘‘etarahi kho, āvuso, bahū bhikkhū therā ca navā ca majjhimā ca āyasmato upālissa santike vinayaṃ pariyāpuṇanti. Sace ime vinaye pakataññuno bhavissanti amhe yenicchakaṃ yadicchakaṃ yāvadicchakaṃ ākaḍḍhissanti parikaḍḍhissanti. Handa mayaṃ, āvuso, vinayaṃ vivaṇṇemā’’ti. Atha kho chabbaggiyā bhikkhū bhikkhū upasaṅkamitvā evaṃ vadanti – ‘‘kiṃ panimehi khuddānukhuddakehi sikkhāpadehi uddiṭṭhehi, yāvadeva kukkuccāya vihesāya vilekhāya saṃvattantī’’ti! Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū vinayaṃ vivaṇṇessantīti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, vinayaṃ vivaṇṇethāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, vinayaṃ vivaṇṇessatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Então, os bhikkhus do grupo de seis pensaram: “Atualmente, amigos, muitos bhikkhus — anciãos, novos e de meia-idade — estão aprendendo o Vinaya na presença do venerável Upāli. Se eles se tornarem proficientes no Vinaya, eles nos arrastarão e nos puxarão de um lado para o outro como quiserem, quando quiserem e o quanto quiserem. Vamos, amigos, depreciar o Vinaya.” Então, os bhikkhus do grupo de seis aproximaram-se dos bhikkhus e disseram: “De que servem essas regras de treinamento menores e secundárias sendo recitadas? Elas apenas conduzem à dúvida, à preocupação e ao desdém!” Aqueles bhikkhus que tinham poucos desejos... criticaram, reclamaram e espalharam indignação: “Como podem os bhikkhus do grupo de seis depreciar o Vinaya?” ... “É verdade, bhikkhus, que vocês depreciam o Vinaya?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... “Como podem vocês, homens tolos, depreciar o Vinaya! Isso, homens tolos, não serve para inspirar fé naqueles que não têm fé...” E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento: 439. ‘‘Yo pana bhikkhu pātimokkhe uddissamāne evaṃ vadeyya – ‘kiṃ panimehi khuddānukhuddakehi sikkhāpadehi uddiṭṭhehi, yāvadeva kukkuccāya vihesāya vilekhāya saṃvattantī’ti, sikkhāpadavivaṇṇake pācittiya’’nti. 439. “Se um bhikkhu, enquanto o Pātimokkha está sendo recitado, disser: ‘De que servem essas regras de treinamento menores e secundárias sendo recitadas? Elas apenas conduzem à dúvida, à preocupação e ao desdém!’, por depreciar as regras de treinamento, há uma ofensa pācittiya.” 440. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 440. “Aquele que” refere-se a quem quer que seja... “Bhikkhu”... neste sentido, o que se entende por bhikkhu é este. Pātimokkhe uddissamāneti uddisante vā uddisāpente vā sajjhāyaṃ vā karonte. “Enquanto o Pātimokkha está sendo recitado” significa quando ele mesmo recita, quando faz outro recitar, ou quando faz a recitação em grupo. Evaṃ [Pg.189] vadeyyāti – ‘‘kiṃ panimehi khuddānukhuddakehi sikkhāpadehi uddiṭṭhehi, yāvadeva kukkuccāya vihesāya vilekhāya saṃvattantīti. ‘‘Ye imaṃ pariyāpuṇanti tesaṃ kukkuccaṃ hoti, vihesā hoti, vilekhā hoti, ye imaṃ na pariyāpuṇanti tesaṃ kukkuccaṃ na hoti vihesā na hoti vilekhā na hoti. Anuddiṭṭhaṃ idaṃ varaṃ, anuggahitaṃ idaṃ varaṃ, apariyāpuṭaṃ idaṃ varaṃ, adhāritaṃ idaṃ varaṃ, vinayo vā antaradhāyatu, ime vā bhikkhū apakataññuno hontū’’ti upasampannassa vinayaṃ vivaṇṇeti, āpatti pācittiyassa. “Se ele disser assim” significa: “De que servem essas regras de treinamento menores e secundárias sendo recitadas? Elas apenas conduzem à dúvida, à preocupação e ao desdém! Para aqueles que aprendem isso, há dúvida, preocupação e desdém; para aqueles que não aprendem isso, não há dúvida, preocupação nem desdém. É melhor que isso não seja recitado, é melhor que isso não seja aceito, é melhor que isso não seja aprendido, é melhor que isso não seja memorizado. Que o Vinaya desapareça, ou que esses bhikkhus permaneçam ignorantes no Vinaya!” Se ele deprecia o Vinaya na presença de alguém plenamente ordenado, há uma ofensa pācittiya. 441. Upasampanne upasampannasaññī vinayaṃ vivaṇṇeti, āpatti pācittiyassa. Upasampanne vematiko vinayaṃ vivaṇṇeti, āpatti pācittiyassa. Upasampanne anupasampannasaññī vinayaṃ vivaṇṇeti, āpatti pācittiyassa. 441. Se ele deprecia o Vinaya na presença de alguém plenamente ordenado, percebendo-o como plenamente ordenado, há uma ofensa pācittiya. Se ele deprecia o Vinaya na presença de alguém plenamente ordenado, estando em dúvida, há uma ofensa pācittiya. Se ele deprecia o Vinaya na presença de alguém plenamente ordenado, percebendo-o como não plenamente ordenado, há uma ofensa pācittiya. Aññaṃ dhammaṃ vivaṇṇeti, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannassa vinayaṃ vā aññaṃ vā dhammaṃ vivaṇṇeti, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne upasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne vematiko, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne anupasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Se ele deprecia outro ensinamento, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele deprecia o Vinaya ou outro ensinamento na presença de alguém não plenamente ordenado, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele deprecia na presença de alguém não plenamente ordenado, percebendo-o como plenamente ordenado, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele deprecia na presença de alguém não plenamente ordenado, estando em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele deprecia na presença de alguém não plenamente ordenado, percebendo-o como não plenamente ordenado, há uma ofensa dukkaṭa. 442. Anāpatti na vivaṇṇetukāmo, ‘‘iṅgha tvaṃ suttante vā gāthāyo vā abhidhammaṃ vā pariyāpuṇassu, pacchā vinayaṃ pariyāpuṇissasī’’ti bhaṇati, ummattakassa, ādikammikassāti. 442. Não há ofensa se ele não tem a intenção de depreciar, mas diz: “Por favor, aprenda primeiro os Suttas, os versos ou o Abhidhamma, e depois você aprenderá o Vinaya”; nem para quem é insano, nem para o primeiro transgressor. Vilekhanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ dutiyaṃ. A segunda regra de treinamento sobre o desdém está concluída. 3. Mohanasikkhāpadaṃ 3. A regra de treinamento sobre a simulação de ignorância 443. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū anācāraṃ ācaritvā ‘‘aññāṇakena āpannāti jānantū’’ti pātimokkhe uddissamāne evaṃ vadanti – ‘‘idāneva kho mayaṃ jānāma, ayampi kira dhammo suttāgato suttapariyāpanno anvaddhamāsaṃ uddesaṃ āgacchatī’’ti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū pātimokkhe uddissamāne evaṃ vakkhanti – idāneva kho mayaṃ jānāma[Pg.190], ayampi kira dhammo suttāgato suttapariyāpanno anvaddhamāsaṃ uddesaṃ āgacchatī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, pātimokkhe uddissamāne evaṃ vadetha – ‘‘idāneva kho mayaṃ jānāma, ayampi kira dhammo suttāgato suttapariyāpanno anvaddhamāsaṃ uddesaṃ āgacchatī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, pātimokkhe uddissamāne evaṃ vakkhatha – ‘‘idāneva kho mayaṃ jānāma, ayampi kira dhammo suttāgato suttapariyāpanno anvaddhamāsaṃ uddesaṃ āgacchatī’’ti! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 443. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de seis, tendo cometido uma má conduta, querendo que os outros pensassem “eles cometeram a ofensa por ignorância”, disseram enquanto o Pātimokkha estava sendo recitado: “Só agora nós sabemos! Parece que este ensinamento também está incluído no Sutta, faz parte do Sutta e é recitado a cada quinzena.” Aqueles bhikkhus que tinham poucos desejos... criticaram, reclamaram e espalharam indignação: “Como podem os bhikkhus do grupo de seis dizerem, enquanto o Pātimokkha está sendo recitado: ‘Só agora nós sabemos! Parece que este ensinamento também está incluído no Sutta, faz parte do Sutta e é recitado a cada quinzena’?” ... “É verdade, bhikkhus, que vocês dizem isso enquanto o Pātimokkha está sendo recitado?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... “Como podem vocês, homens tolos, dizerem isso enquanto o Pātimokkha está sendo recitado! Isso, homens tolos, não serve para inspirar fé naqueles que não têm fé...” E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento: 444. ‘‘Yo pana bhikkhu anvaddhamāsaṃ pātimokkhe uddissamāne evaṃ vadeyya – ‘idāneva kho ahaṃ jānāmi, ayampi kira dhammo suttāgato suttapariyāpanno anvaddhamāsaṃ uddesaṃ āgacchatī’ti. Tañce bhikkhuṃ aññe bhikkhū jāneyyuṃ nisinnapubbaṃ iminā bhikkhunā dvattikkhattuṃ pātimokkhe uddissamāne, ko pana vādo bhiyyo, na ca tassa bhikkhuno aññāṇakena mutti atthi, yañca tattha āpattiṃ āpanno tañca yathādhammo kāretabbo, uttari cassa moho āropetabbo – ‘tassa te, āvuso, alābhā, tassa te dulladdhaṃ, yaṃ tvaṃ pātimokkhe uddissamāne na sādhukaṃ aṭṭhiṃ katvā manasi karosī’ti. Idaṃ tasmiṃ mohanake pācittiya’’nti. 444. “Se um bhikkhu, enquanto o Pātimokkha está sendo recitado a cada quinzena, disser: ‘Só agora eu sei! Parece que este ensinamento também está incluído no Sutta, faz parte do Sutta e é recitado a cada quinzena’, e se outros bhikkhus souberem que esse bhikkhu já esteve presente duas ou três vezes antes enquanto o Pātimokkha estava sendo recitado, para não falar de mais vezes, não há liberação para esse bhikkhu por sua simulação de ignorância. Ele deve ser tratado de acordo com o Dhamma pela ofensa que cometeu ali, e, além disso, a acusação de simulação de ignorância deve ser formalmente imposta a ele: ‘É uma perda para você, amigo, é um infortúnio para você que, enquanto o Pātimokkha está sendo recitado, você não preste atenção cuidadosa e respeitosa.’ Por essa simulação de ignorância, há uma ofensa pācittiya.” 445. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 445. “Aquele que” refere-se a quem quer que seja... “Bhikkhu”... neste sentido, o que se entende por bhikkhu é este. Anvaddhamāsanti anuposathikaṃ. “A cada quinzena” significa a cada dia de Uposatha. Pātimokkhe uddissamāneti uddisante. “Enquanto o Pātimokkha está sendo recitado” significa enquanto está sendo recitado. Evaṃ vadeyyāti anācāraṃ ācaritvā – ‘‘aññāṇakena āpannoti jānantū’’ti pātimokkhe uddissamāne evaṃ vadeti – ‘‘idāneva kho ahaṃ jānāmi, ayampi kira dhammo suttāgato suttapariyāpanno anvaddhamāsaṃ uddesaṃ āgacchatī’’ti, āpatti dukkaṭassa. “Se ele disser assim” significa que, tendo cometido uma má conduta, querendo que os outros pensem “ele cometeu a ofensa por ignorância”, ele diz enquanto o Pātimokkha está sendo recitado: “Só agora eu sei! Parece que este ensinamento também está incluído no Sutta, faz parte do Sutta e é recitado a cada quinzena”, há uma ofensa dukkaṭa. Tañce [Pg.191] mohetukāmaṃ bhikkhuṃ aññe bhikkhū jāneyyuṃ nisinnapubbaṃ iminā bhikkhunā dvattikkhattuṃ pātimokkhe uddissamāne, ko pana vādo bhiyyo, na ca tassa bhikkhuno aññāṇakena mutti atthi, yañca tattha āpattiṃ āpanno, tañca yathādhammo kāretabbo, uttari cassa moho āropetabbo. Evañca pana, bhikkhave, āropetabbo. Byattena bhikkhunā paṭibalena saṅgho ñāpetabbo – Se outros bhikkhus souberem que esse bhikkhu, que deseja simular ignorância, já esteve presente duas ou três vezes antes enquanto o Pātimokkha estava sendo recitado, para não falar de mais vezes, não há liberação para esse bhikkhu por sua simulação de ignorância. Ele deve ser tratado de acordo com o Dhamma pela ofensa que cometeu ali, e, além disso, a acusação de simulação de ignorância deve ser formalmente imposta a ele. E assim, bhikkhus, ela deve ser imposta. Um bhikkhu competente e capaz deve informar a Sangha: 446. ‘‘Suṇātu me, bhante, saṅgho. Ayaṃ itthannāmo bhikkhu pātimokkhe uddissamāne na sādhukaṃ aṭṭhiṃ katvā manasi karoti. Yadi saṅghassa pattakallaṃ, saṅgho itthannāmassa bhikkhuno mohaṃ āropeyya. Esā ñatti. 446. “Que a Sangha me ouça, senhores. Este bhikkhu de tal nome, enquanto o Pātimokkha está sendo recitado, não presta atenção cuidadosa e respeitosa. Se a Sangha estiver pronta, a Sangha deve impor formalmente a acusação de simulação de ignorância ao bhikkhu de tal nome. Esta é a moção.” ‘‘Suṇātu me, bhante, saṅgho. Ayaṃ itthannāmo bhikkhu pātimokkhe uddissamāne na sādhukaṃ aṭṭhiṃ katvā manasi karoti. Saṅgho itthannāmassa bhikkhuno mohaṃ āropeti. Yassāyasmato khamati itthannāmassa bhikkhuno mohassa āropanā, so tuṇhassa; yassa nakkhamati, so bhāseyya. “Que a Sangha me ouça, senhores. Este bhikkhu de tal nome, enquanto o Pātimokkha está sendo recitado, não presta atenção cuidadosa e respeitosa. A Sangha impõe formalmente a acusação de simulação de ignorância ao bhikkhu de tal nome. Aquele venerável que aprova a imposição da acusação de simulação de ignorância ao bhikkhu de tal nome, que permaneça em silêncio; aquele que não aprova, que fale.” ‘‘Āropito saṅghena itthannāmassa bhikkhuno moho. Khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmī’’ti. “A acusação de simulação de ignorância foi formalmente imposta pela Sangha ao bhikkhu de tal nome. A Sangha aprova, por isso está em silêncio. Assim eu considero esta questão.” Anāropite mohe moheti, āpatti dukkaṭassa. Āropite mohe moheti, āpatti pācittiyassa. Se ele simula ignorância antes que a acusação de simulação de ignorância tenha sido formalmente imposta, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele simula ignorância após a acusação de simulação de ignorância ter sido formalmente imposta, há uma ofensa pācittiya. 447. Dhammakamme dhammakammasaññī, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme vematiko, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme adhammakammasaññī moheti, āpatti pācittiyassa. 447. Se for um ato legítimo e ele o percebe como um ato legítimo, e simula ignorância, há uma ofensa pācittiya. Se for um ato legítimo e ele está em dúvida, e simula ignorância, há uma ofensa pācittiya. Se for um ato legítimo e ele o percebe como um ato ilegítimo, e simula ignorância, há uma ofensa pācittiya. Adhammakamme dhammakammasaññī, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme vematiko, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme adhammakammasaññī, āpatti dukkaṭassa. Se for um ato ilegítimo e ele o percebe como um ato legítimo, há uma ofensa dukkaṭa. Se for um ato ilegítimo e ele está em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se for um ato ilegítimo e ele o percebe como um ato ilegítimo, há uma ofensa dukkaṭa. 448. Anāpatti na vitthārena sutaṃ hoti, ūnakadvattikkhattuṃ vitthārena sutaṃ hoti, na mohetukāmassa, ummattakassa, ādikammikassāti. 448. Não há ofensa se ele não ouviu a recitação detalhada; se ele ouviu a recitação detalhada menos de duas ou três vezes; se ele não tem a intenção de simular ignorância; se ele é insano; ou se ele é o primeiro transgressor. Mohanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ tatiyaṃ. A terceira regra de treinamento sobre a simulação de ignorância está concluída. 4. Pahārasikkhāpadaṃ 4. A regra de treinamento sobre desferir um golpe 449. Tena [Pg.192] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū kupitā anattamanā sattarasavaggiyānaṃ bhikkhūnaṃ pahāraṃ denti. Te rodanti. Bhikkhū evamāhaṃsu – ‘‘kissa tumhe, āvuso, rodathā’’ti? ‘‘Ime, āvuso, chabbaggiyā bhikkhū kupitā anattamanā amhākaṃ pahāraṃ dentī’’ti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū kupitā anattamanā bhikkhūnaṃ pahāraṃ dassantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, kupitā anattamanā bhikkhūnaṃ pahāraṃ dethāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, kupitā anattamanā bhikkhūnaṃ pahāraṃ dassatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 449. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de seis, furiosos e descontentes, agrediram os bhikkhus do grupo de dezessete. Estes choraram. Os bhikkhus lhes disseram: 'Por que vós, amigos, estais chorando?' — 'Amigos, estes bhikkhus do grupo de seis, furiosos e descontentes, nos agrediram.' Aqueles bhikkhus de poucos desejos... desaprovaram, criticaram e espalharam queixas: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis, furiosos e descontentes, agredir outros bhikkhus?'... 'É verdade, bhikkhus, que vós, furiosos e descontentes, agredistes os bhikkhus?' — 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como pudestes vós, homens tolos, furiosos e descontentes, agredir os bhikkhus? Isso, homens tolos, não serve para converter os não convertidos...' 'E assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento:' 450. ‘‘Yo pana bhikkhu bhikkhussa kupito anattamano pahāraṃ dadeyya, pācittiya’’nti. 450. 'Se um bhikkhu, furioso e descontente, agredir outro bhikkhu, isso é um pācittiya.' 451. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 451. 'Aquele que': qualquer que seja... 'bhikkhu': ... neste sentido, o que se entende por bhikkhu é este. Bhikkhussāti aññassa bhikkhussa. 'A um bhikkhu': a outro bhikkhu. Kupito anattamanoti anabhiraddho āhatacitto khilajāto. 'Furioso e descontente': insatisfeito, com a mente hostil, cheio de ressentimento. Pahāraṃ dadeyyāti kāyena vā kāyapaṭibaddhena vā nissaggiyena vā antamaso uppalapattenapi pahāraṃ deti, āpatti pācittiyassa. 'Agredir': se ele agredir com o corpo, com algo preso ao corpo, ou com algo arremessado, mesmo que seja apenas com uma folha de lótus, há uma ofensa pācittiya. 452. Upasampanne upasampannasaññī kupito anattamano pahāraṃ deti, āpatti pācittiyassa. Upasampanne vematiko kupito anattamano pahāraṃ deti, āpatti pācittiyassa. Upasampanne anupasampannasaññī kupito anattamano pahāraṃ deti, āpatti pācittiyassa. 452. Se for um plenamente ordenado, e ele o perceber como plenamente ordenado, e, furioso e descontente, o agredir, há uma ofensa pācittiya. Se for um plenamente ordenado, e ele estiver em dúvida, e, furioso e descontente, o agredir, há uma ofensa pācittiya. Se for um plenamente ordenado, e ele o perceber como não plenamente ordenado, e, furioso e descontente, o agredir, há uma ofensa pācittiya. Anupasampannassa kupito anattamano pahāraṃ deti, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne upasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne vematiko[Pg.193], āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne anupasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Se for um não plenamente ordenado, e, furioso e descontente, o agredir, há uma ofensa dukkaṭa. Se for um não plenamente ordenado, e ele o perceber como plenamente ordenado, há uma ofensa dukkaṭa. Se for um não plenamente ordenado, e ele estiver em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se for um não plenamente ordenado, e ele o perceber como não plenamente ordenado, há uma ofensa dukkaṭa. 453. Anāpatti kenaci viheṭhīyamāno mokkhādhippāyo pahāraṃ deti, ummattakassa, ādikammikassāti. 453. Não há ofensa: se ele, sendo assediado por alguém, agredir com a intenção de se libertar; se for um insano; se for o primeiro transgressor. Pahārasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ catutthaṃ. A quarta regra de treinamento sobre agressão está concluída. 5. Talasattikasikkhāpadaṃ 5. A regra de treinamento sobre levantar a mão para agredir 454. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū kupitā anattamanā sattarasavaggiyānaṃ bhikkhūnaṃ talasattikaṃ uggiranti. Te pahārasamuccitā rodanti. Bhikkhū evamāhaṃsu – ‘‘kissa tumhe, āvuso, rodathā’’ti? ‘‘Ime, āvuso, chabbaggiyā bhikkhū kupitā anattamanā amhākaṃ talasattikaṃ uggirantī’’ti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū kupitā anattamanā sattarasavaggiyānaṃ bhikkhūnaṃ talasattikaṃ uggirissantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, kupitā anattamanā sattarasavaggiyānaṃ bhikkhūnaṃ talasattikaṃ uggirathāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, kupitā anattamanā sattarasavaggiyānaṃ bhikkhūnaṃ talasattikaṃ uggirissatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 454. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de seis, furiosos e descontentes, levantaram a mão aberta para agredir os bhikkhus do grupo de dezessete. Estes, temendo ser agredidos, choraram. Os bhikkhus lhes disseram: 'Por que vós, amigos, estais chorando?' — 'Amigos, estes bhikkhus do grupo de seis, furiosos e descontentes, levantaram a mão aberta para nos agredir.' Aqueles bhikkhus de poucos desejos... desaprovaram, criticaram e espalharam queixas: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis, furiosos e descontentes, levantar a mão aberta para agredir os bhikkhus do grupo de dezessete?'... 'É verdade, bhikkhus, que vós, furiosos e descontentes, levantastes a mão aberta para agredir os bhikkhus do grupo de dezessete?' — 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como pudestes vós, homens tolos, furiosos e descontentes, levantar a mão aberta para agredir os bhikkhus do grupo de dezessete? Isso, homens tolos, não serve para converter os não convertidos...' 'E assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento:' 455. ‘‘Yo pana bhikkhu bhikkhussa kupito anattamano talasattikaṃ uggireyya, pācittiya’’nti. 455. 'Se um bhikkhu, furioso e descontente, levantar a mão aberta para agredir outro bhikkhu, isso é um pācittiya.' 456. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 456. 'Aquele que': qualquer que seja... 'bhikkhu': ... neste sentido, o que se entende por bhikkhu é este. Bhikkhussāti aññassa bhikkhussa. 'A um bhikkhu': a outro bhikkhu. Kupito anattamanoti anabhiraddho āhatacitto khilajāto. 'Furioso e descontente': insatisfeito, com a mente hostil, cheio de ressentimento. Talasattikaṃ [Pg.194] uggireyyāti kāyaṃ vā kāyapaṭibaddhaṃ vā antamaso uppalapattampi uccāreti, āpatti pācittiyassa. 'Levantar a mão aberta para agredir': se ele levantar o corpo ou algo preso ao corpo, mesmo que seja apenas uma folha de lótus, há uma ofensa pācittiya. 457. Upasampanne upasampannasaññī kupito anattamano talasattikaṃ uggirati, āpatti pācittiyassa. Upasampanne vematiko kupito anattamano talasattikaṃ uggirati, āpatti pācittiyassa. Upasampanne anupasampannasaññī kupito anattamano talasattikaṃ uggirati, āpatti pācittiyassa. 457. Se for um plenamente ordenado, e ele o perceber como plenamente ordenado, e, furioso e descontente, levantar a mão aberta para agredi-lo, há uma ofensa pācittiya. Se for um plenamente ordenado, e ele estiver em dúvida, e, furioso e descontente, levantar a mão aberta para agredi-lo, há uma ofensa pācittiya. Se for um plenamente ordenado, e ele o perceber como não plenamente ordenado, e, furioso e descontente, levantar a mão aberta para agredi-lo, há uma ofensa pācittiya. Anupasampannassa kupito anattamano talasattikaṃ uggirati, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne upasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne vematiko, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne anupasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Se for um não plenamente ordenado, e, furioso e descontente, levantar a mão aberta para agredi-lo, há uma ofensa dukkaṭa. Se for um não plenamente ordenado, e ele o perceber como plenamente ordenado, há uma ofensa dukkaṭa. Se for um não plenamente ordenado, e ele estiver em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se for um não plenamente ordenado, e ele o perceber como não plenamente ordenado, há uma ofensa dukkaṭa. 458. Anāpatti kenaci viheṭhīyamāno mokkhādhippāyo talasattikaṃ uggirati, ummattakassa, ādikammikassāti. 458. Não há ofensa: se ele, sendo assediado por alguém, levantar a mão aberta para agredir com a intenção de se libertar; se for um insano; se for o primeiro transgressor. Talasattikasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ pañcamaṃ. A quinta regra de treinamento sobre levantar a mão para agredir está concluída. 6. Amūlakasikkhāpadaṃ 6. A regra de treinamento sobre acusação infundada 459. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū bhikkhuṃ amūlakena saṅghādisesena anuddhaṃsenti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū bhikkhuṃ amūlakena saṅghādisesena anuddhaṃsessantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, bhikkhuṃ amūlakena saṅghādisesena anuddhaṃsethāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, bhikkhuṃ amūlakena saṅghādisesena anuddhaṃsessatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 459. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de seis acusaram infundadamente um bhikkhu de uma ofensa saṅghādisesa. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... desaprovaram, criticaram e espalharam queixas: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis acusar infundadamente um bhikkhu de uma ofensa saṅghādisesa?'... 'É verdade, bhikkhus, que vós acusastes infundadamente um bhikkhu de uma ofensa saṅghādisesa?' — 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como pudestes vós, homens tolos, acusar infundadamente um bhikkhu de uma ofensa saṅghādisesa? Isso, homens tolos, não serve para converter os não convertidos...' 'E assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento:' 460. ‘‘Yo pana bhikkhu bhikkhuṃ amūlakena saṅghādisesena anuddhaṃseyya, pācittiya’’nti. 460. 'Se um bhikkhu acusar infundadamente outro bhikkhu de uma ofensa saṅghādisesa, isso é um pācittiya.' 461. Yo [Pg.195] panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 461. 'Aquele que': qualquer que seja... 'bhikkhu': ... neste sentido, o que se entende por bhikkhu é este. Bhikkhunti aññaṃ bhikkhuṃ. 'A um bhikkhu': a outro bhikkhu. Amūlakaṃ nāma adiṭṭhaṃ assutaṃ aparisaṅkitaṃ. 'Infundada': não vista, não ouvida, não suspeitada. Saṅghādisesenāti terasannaṃ aññatarena. 'De uma ofensa saṅghādisesa': de uma das treze ofensas saṅghādisesa. Anuddhaṃseyyāti codeti vā codāpeti vā, āpatti pācittiyassa. 'Acusar': se ele mesmo acusar ou fizer outro acusar, há uma ofensa pācittiya. 462. Upasampanne upasampannasaññī amūlakena saṅghādisesena anuddhaṃseti, āpatti pācittiyassa. Upasampanne vematiko amūlakena saṅghādisesena anuddhaṃseti, āpatti pācittiyassa. Upasampanne anupasampannasaññī amūlakena saṅghādisesena anuddhaṃseti, āpatti pācittiyassa. 462. Se for um plenamente ordenado, e ele o perceber como plenamente ordenado, e o acusar infundadamente de uma ofensa saṅghādisesa, há uma ofensa pācittiya. Se for um plenamente ordenado, e ele estiver em dúvida, e o acusar infundadamente de uma ofensa saṅghādisesa, há uma ofensa pācittiya. Se for um plenamente ordenado, e ele o perceber como não plenamente ordenado, e o acusar infundadamente de uma ofensa saṅghādisesa, há uma ofensa pācittiya. Ācāravipattiyā vā diṭṭhivipattiyā vā anuddhaṃseti, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannaṃ anuddhaṃseti, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne upasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne vematiko, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne anupasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Se ele o acusar de desvio de conduta ou desvio de visão, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele acusar um não plenamente ordenado, há uma ofensa dukkaṭa. Se for um não plenamente ordenado, e ele o perceber como plenamente ordenado, há uma ofensa dukkaṭa. Se for um não plenamente ordenado, e ele estiver em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se for um não plenamente ordenado, e ele o perceber como não plenamente ordenado, há uma ofensa dukkaṭa. 463. Anāpatti tathāsaññī codeti, vā codāpeti vā, ummattakassa, ādikammikassāti. 463. Não há ofensa: se ele, percebendo-o de tal forma, acusa ou faz outro acusar; se for um insano; se for o primeiro transgressor. Amūlakasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ chaṭṭhaṃ. A sexta regra de treinamento sobre acusação infundada está concluída. 7. Sañciccasikkhāpadaṃ 7. A regra de treinamento sobre causar remorso intencionalmente 464. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū sattarasavaggiyānaṃ bhikkhūnaṃ sañcicca kukkuccaṃ upadahanti – ‘‘bhagavatā, āvuso, sikkhāpadaṃ paññattaṃ – ‘na ūnavīsativasso puggalo upasampādetabbo’ti. Tumhe ca ūnavīsativassā upasampannā. Kacci no tumhe anupasampannā’’ti? Te rodanti. Bhikkhū evamāhaṃsu – ‘‘kissa tumhe, āvuso, rodathā’’ti? ‘‘Ime[Pg.196], āvuso, chabbaggiyā bhikkhū amhākaṃ sañcicca kukkuccaṃ upadahantī’’ti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū bhikkhūnaṃ sañcicca kukkuccaṃ upadahissantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, bhikkhūnaṃ sañcicca kukkuccaṃ upadahathāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, bhikkhūnaṃ sañcicca kukkuccaṃ upadahissatha! Netaṃ, moghapurisā appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 464. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de seis causaram intencionalmente remorso aos bhikkhus do grupo de dezessete, dizendo: 'Amigos, o Abençoado estabeleceu uma regra de treinamento: "Uma pessoa com menos de vinte anos de idade não deve ser plenamente ordenada". E vós fostes plenamente ordenados com menos de vinte anos. Será que vós não sois plenamente ordenados?' Eles choraram. Os bhikkhus lhes disseram: 'Por que vós, amigos, estais chorando?' — 'Amigos, estes bhikkhus do grupo de seis causaram intencionalmente remorso em nós.' Aqueles bhikkhus de poucos desejos... desaprovaram, criticaram e espalharam queixas: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis causar intencionalmente remorso aos bhikkhus?'... 'É verdade, bhikkhus, que vós causastes intencionalmente remorso aos bhikkhus?' — 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como pudestes vós, homens tolos, causar intencionalmente remorso aos bhikkhus? Isso, homens tolos, não serve para converter os não convertidos...' 'E assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento:' 465. ‘‘Yo pana bhikkhu bhikkhussa sañcicca kukkuccaṃ upadaheyya – ‘itissa muhuttampi aphāsu bhavissatī’ti etadeva paccayaṃ karitvā anaññaṃ, pācittiya’’nti. 465. 'Se um bhikkhu causar intencionalmente remorso a outro bhikkhu, pensando: "Assim ele ficará desconfortável, mesmo que por um momento", agindo apenas com esse propósito e por nenhum outro motivo, isso é um pācittiya.' 466. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 466. 'Aquele que': qualquer que seja... 'bhikkhu': ... neste sentido, o que se entende por bhikkhu é este. Bhikkhussāti aññassa bhikkhussa. 'A um bhikkhu': a outro bhikkhu. Sañciccāti jānanto sañjānanto cecca abhivitaritvā vītikkamo. 'Intencionalmente': sabendo, sabendo plenamente, agindo de propósito, transgredindo deliberadamente. Kukkuccaṃ upadaheyyāti ‘‘ūnavīsativasso maññe tvaṃ upasampanno, vikāle maññe tayā bhuttaṃ, majjaṃ maññe tayā pītaṃ, mātugāmena saddhiṃ raho maññe tayā nisinna’’nti kukkuccaṃ upadahati, āpatti pācittiyassa. 'Causar remorso': se ele causa remorso dizendo: 'Acho que foste plenamente ordenado com menos de vinte anos', 'Acho que comeste fora do horário permitido', 'Acho que bebeste bebida inebriante', 'Acho que te sentaste a sós com uma mulher em um lugar privado', há uma ofensa pācittiya. Etadeva paccayaṃ karitvā, anaññanti na añño koci paccayo hoti kukkuccaṃ upadahituṃ. 'Agindo apenas com esse propósito e por nenhum outro motivo': não há outro motivo para causar o remorso. 467. Upasampanne upasampannasaññī sañcicca kukkuccaṃ upadahati, āpatti pācittiyassa. Upasampanne vematiko sañcicca kukkuccaṃ upadahati, āpatti pācittiyassa. Upasampanne anupasampannasaññī sañcicca kukkuccaṃ upadahati, āpatti pācittiyassa. 467. Se for um plenamente ordenado, e ele o perceber como plenamente ordenado, e intencionalmente lhe causar remorso, há uma ofensa pācittiya. Se for um plenamente ordenado, e ele estiver em dúvida, e intencionalmente lhe causar remorso, há uma ofensa pācittiya. Se for um plenamente ordenado, e ele o perceber como não plenamente ordenado, e intencionalmente lhe causar remorso, há uma ofensa pācittiya. Anupasampannassa sañcicca kukkuccaṃ upadahati, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne upasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne vematiko, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne anupasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Se ele intencionalmente causar remorso a um não plenamente ordenado, há uma ofensa dukkaṭa. Se for um não plenamente ordenado, e ele o perceber como plenamente ordenado, há uma ofensa dukkaṭa. Se for um não plenamente ordenado, e ele estiver em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se for um não plenamente ordenado, e ele o perceber como não plenamente ordenado, há uma ofensa dukkaṭa. 468. Anāpatti [Pg.197] na kukkuccaṃ upadahitukāmo ‘‘ūnavīsativasso maññe tvaṃ upasampanno, vikāle maññe tayā bhuttaṃ, majjaṃ maññe tayā pītaṃ, mātugāmena saddhiṃ raho maññe tayā nisinnaṃ, iṅgha jānāhi, mā te pacchā kukkuccaṃ ahosī’’ti bhaṇati, ummattakassa, ādikammikassāti. 468. Não há ofensa: se ele, sem a intenção de causar remorso, disser: 'Acho que foste plenamente ordenado com menos de vinte anos', 'Acho que comeste fora do horário permitido', 'Acho que bebeste bebida inebriante', 'Acho que te sentaste a sós com uma mulher em um lugar privado; por favor, verifica isso para que não tenhas remorso mais tarde'; se for um insano; se for o primeiro transgressor. Sañciccasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ sattamaṃ. A sétima regra de treinamento sobre causar remorso intencionalmente está concluída. 8. Upassutisikkhāpadaṃ 8. A regra de treinamento sobre escuta às escondidas 469. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū pesalehi bhikkhūhi saddhiṃ bhaṇḍanti. Pesalā bhikkhū evaṃ vadanti – ‘‘alajjino ime, āvuso, chabbaggiyā bhikkhū. Na sakkā imehi saha bhaṇḍitu’’nti. Chabbaggiyā bhikkhū evaṃ vadanti – ‘‘kissa tumhe, āvuso, amhe alajjivādena pāpethā’’ti? ‘‘Kahaṃ pana tumhe, āvuso, assutthā’’ti? ‘‘Mayaṃ āyasmantānaṃ upassutiṃ tiṭṭhamhā’’ti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū bhikkhūnaṃ bhaṇḍanajātānaṃ kalahajātānaṃ vivādāpannānaṃ upassutiṃ tiṭṭhissantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, bhikkhūnaṃ bhaṇḍanajātānaṃ kalahajātānaṃ vivādāpannānaṃ upassutiṃ tiṭṭhathāti? ‘‘Sacca, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, bhikkhūnaṃ bhaṇḍanajātānaṃ kalahajātānaṃ vivādāpannānaṃ upassutiṃ tiṭṭhissatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 469. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele momento, os bhikkhus do grupo de seis estavam discutindo com bhikkhus virtuosos. Os bhikkhus virtuosos disseram: 'Estes bhikkhus do grupo de seis são desavergonhados, amigos. Não é possível discutir com eles.' Os bhikkhus do grupo de seis disseram: 'Por que vocês, amigos, nos acusam de ser desavergonhados?' 'Mas onde vocês, amigos, ouviram isso?' 'Nós estávamos de pé escutando às escondidas dos veneráveis.' Aqueles bhikkhus de poucos desejos... se queixavam, criticavam e espalhavam descontentamento: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis ficar de pé escutando às escondidas os bhikkhus que estão discutindo, brigando e envolvidos em disputas?'... 'É verdade, bhikkhus, que vocês ficaram de pé escutando às escondidas os bhikkhus que estão discutindo, brigando e envolvidos em disputas?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, os repreendeu... 'Como podem vocês, homens tolos, ficar de pé escutando às escondidas os bhikkhus que estão discutindo, brigando e envolvidos em disputas? Isso, homens tolos, não serve para converter os não convertidos...' E assim, bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento: 470. ‘‘Yo pana bhikkhu bhikkhūnaṃ bhaṇḍanajātānaṃ kalahajātānaṃ vivādāpannānaṃ upassutiṃ tiṭṭheyya – ‘yaṃ ime bhaṇissanti taṃ sossāmī’ti etadeva paccayaṃ karitvā anaññaṃ, pācittiya’’nti. 470. “Qualquer bhikkhu que ficar de pé escutando às escondidas os bhikkhus que estão discutindo, brigando e envolvidos em disputas, pensando: ‘Ouvirei o que eles vão dizer’, fazendo disso o único motivo e nenhum outro, comete uma ofensa pācittiya.” 471. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 471. “Qualquer”: quem quer que seja... “Bhikkhu”: ... neste sentido, o que se entende por bhikkhu é este. Bhikkhūnanti [Pg.198] aññesaṃ bhikkhūnaṃ. “De bhikkhus”: de outros bhikkhus. Bhaṇḍanajātānaṃ kalahajātānaṃ vivādāpannānanti adhikaraṇajātānaṃ. “Que estão discutindo, brigando e envolvidos em disputas”: que estão envolvidos em litígios. Upassutiṃ tiṭṭheyyāti ‘‘imesaṃ sutvā codessāmi sāressāmi paṭicodessāmi paṭisāressāmi maṅkū karissāmī’’ti gacchati, āpatti dukkaṭassa. Yattha ṭhito suṇāti, āpatti pācittiyassa. Pacchato gacchanto turito gacchati sossāmīti, āpatti dukkaṭassa. Yattha ṭhito suṇāti, āpatti pācittiyassa. Purato gacchanto ohiyyati sossāmīti, āpatti dukkaṭassa. Yattha ṭhito suṇāti, āpatti pācittiyassa. Bhikkhussa ṭhitokāsaṃ vā nisinnokāsaṃ vā nipannokāsaṃ vā āgantvā mantentaṃ ukkāsitabbaṃ, vijānāpetabbaṃ, no ce ukkāseyya vā vijānāpeyya vā, āpatti pācittiyassa. “Ficar de pé escutando às escondidas”: se ele vai pensando: ‘Tendo ouvido as palavras deles, eu os acusarei, os farei lembrar, os contra-acusarei, os farei lembrar novamente, ou os deixarei embaraçados’, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Onde ele fica de pé e ouve, há uma ofensa pācittiya. Se, indo atrás deles, ele acelera o passo pensando ‘vou ouvir’, há uma ofensa de má conduta. Onde ele fica de pé e ouve, há uma ofensa pācittiya. Se, indo à frente deles, ele diminui o passo pensando ‘vou ouvir’, há uma ofensa de má conduta. Onde ele fica de pé e ouve, há uma ofensa pācittiya. Se ele se aproxima de um bhikkhu que está conversando em um local onde este está de pé, sentado ou deitado, ele deve pigarrear ou fazer-se notar. Se ele não pigarrear ou não se fizer notar, há uma ofensa pācittiya. Etadeva paccayaṃ karitvā anaññanti na añño koci paccayo hoti upassutiṃ tiṭṭhituṃ. “Fazendo disso o único motivo e nenhum outro”: significa que não há nenhum outro motivo para ficar de pé escutando às escondidas. 472. Upasampanne upasampannasaññī upassutiṃ tiṭṭhati, āpatti pācittiyassa. Upasampanne vematiko upassutiṃ tiṭṭhati, āpatti pācittiyassa. Upasampanne anupasampannasaññī upassutiṃ tiṭṭhati, āpatti pācittiyassa. 472. Em relação a um plenamente ordenado, tendo a percepção de que ele é plenamente ordenado, se ele fica de pé escutando às escondidas, há uma ofensa pācittiya. Em relação a um plenamente ordenado, estando em dúvida, se ele fica de pé escutando às escondidas, há uma ofensa pācittiya. Em relação a um plenamente ordenado, tendo a percepção de que ele não é plenamente ordenado, se ele fica de pé escutando às escondidas, há uma ofensa pācittiya. Anupasampannassa upassutiṃ tiṭṭhati, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne upasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne vematiko, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne anupasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Se ele fica de pé escutando às escondidas um não plenamente ordenado, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Em relação a um não plenamente ordenado, tendo a percepção de que ele é plenamente ordenado, há uma ofensa de má conduta. Em relação a um não plenamente ordenado, estando em dúvida, há uma ofensa de má conduta. Em relação a um não plenamente ordenado, tendo a percepção de que ele não é plenamente ordenado, há uma ofensa de má conduta. 473. Anāpatti – ‘‘imesaṃ sutvā oramissāmi viramissāmi vūpasamissāmi attānaṃ parimocessāmī’’ti gacchati, ummattakassa, ādikammikassāti. 473. Não há ofensa: se ele vai pensando: ‘Tendo ouvido as palavras deles, eu me afastarei, me absterei, apaziguarei a situação ou me livrarei de suspeitas’; para quem é louco; para o iniciante. Upassutisikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ aṭṭhamaṃ. A oitava regra de treinamento sobre escutar às escondidas está concluída. 9. Kammapaṭibāhanasikkhāpadaṃ 9. Regra de treinamento sobre obstruir um ato formal 474. Tena [Pg.199] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū anācāraṃ ācaritvā ekamekassa kamme kayiramāne paṭikkosanti. Tena kho pana samayena saṅgho sannipatito hoti kenacideva karaṇīyena. Chabbaggiyā bhikkhū cīvarakammaṃ karontā ekassa chandaṃ adaṃsu. Atha kho saṅgho – ‘‘ayaṃ, āvuso, chabbaggiyo bhikkhu ekako āgato, handassa mayaṃ kammaṃ karomā’’ti tassa kammaṃ akāsi. Atha kho so bhikkhu yena chabbaggiyā bhikkhū tenupasaṅkami. Chabbaggiyā bhikkhū taṃ bhikkhuṃ etadavocuṃ – ‘‘kiṃ, āvuso, saṅgho akāsī’’ti? ‘‘Saṅgho me, āvuso, kammaṃ akāsī’’ti. ‘‘Na mayaṃ, āvuso, etadatthāya chandaṃ adamhā – ‘‘tuyhaṃ kammaṃ karissatī’’ti. Sace ca mayaṃ jāneyyāma ‘‘tuyhaṃ kammaṃ karissatī’’ti, na mayaṃ chandaṃ dadeyyāmā’’ti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū dhammikānaṃ kammānaṃ chandaṃ datvā pacchā khīyanadhammaṃ āpajjissantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, dhammikānaṃ kammānaṃ chandaṃ datvā pacchā khīyanadhammaṃ āpajjathāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, dhammikānaṃ kammānaṃ chandaṃ datvā pacchā khīyanadhammaṃ āpajjissatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 474. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele momento, os bhikkhus do grupo de seis, tendo se comportado de maneira inadequada, quando um ato formal estava sendo realizado contra um deles, eles se opunham. Naquela ocasião, a Sangha havia se reunido para tratar de algum assunto. Os bhikkhus do grupo de seis, que estavam confeccionando mantos, deram o seu consentimento a um único bhikkhu. Então a Sangha, dizendo: ‘Este bhikkhu do grupo de seis veio sozinho. Vamos, realizemos um ato formal contra ele’, realizou o ato contra ele. Então, aquele bhikkhu aproximou-se de onde estavam os bhikkhus do grupo de seis. Os bhikkhus do grupo de seis disseram a esse bhikkhu: ‘O que a Sangha fez, amigo?’ ‘A Sangha realizou um ato formal contra mim, amigos.’ ‘Nós não demos o nosso consentimento para esse propósito, pensando: “Eles realizarão um ato contra você”. Se soubéssemos que realizariam um ato contra você, não teríamos dado o nosso consentimento.’ Aqueles bhikkhus de poucos desejos... se queixavam, criticavam e espalhavam descontentamento: ‘Como podem os bhikkhus do grupo de seis, tendo dado o seu consentimento para atos formais em conformidade com o Dhamma, depois se queixarem e criticarem?’... ‘É verdade, bhikkhus, que vocês, tendo dado o seu consentimento para atos formais em conformidade com o Dhamma, depois se queixaram e criticaram?’ ‘É verdade, Abençoado.’ O Buda, o Abençoado, os repreendeu... ‘Como podem vocês, homens tolos, tendo dado o seu consentimento para atos formais em conformidade com o Dhamma, depois se queixarem e criticarem? Isso, homens tolos, não serve para converter os não convertidos...’ E assim, bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento: 475. ‘‘Yo pana bhikkhu dhammikānaṃ kammānaṃ chandaṃ datvā pacchā khīyanadhammaṃ āpajjeyya, pācittiya’’nti. 475. “Qualquer bhikkhu que, tendo dado o seu consentimento para atos formais em conformidade com o Dhamma, depois se queixar e criticar, comete uma ofensa pācittiya.” 476. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 476. “Qualquer”: quem quer que seja... “Bhikkhu”: ... neste sentido, o que se entende por bhikkhu é este. Dhammikaṃ nāma kammaṃ apalokanakammaṃ ñattikammaṃ ñattidutiyakammaṃ ñatticatutthakammaṃ dhammena vinayena satthusāsanena kataṃ, etaṃ dhammikaṃ nāma kammaṃ. Chandaṃ datvā khiyyati āpatti pācittiyassa. O que se chama ‘ato formal em conformidade com o Dhamma’ é um ato de anúncio, um ato com uma moção, um ato com uma moção e uma segunda proclamação, ou um ato com uma moção e uma quarta proclamação, realizado de acordo com o Dhamma, com o Vinaya e com os ensinamentos do Mestre; isso é o que se chama ‘ato formal em conformidade com o Dhamma’. Se, tendo dado o seu consentimento, ele critica, há uma ofensa pācittiya. 477. Dhammakamme [Pg.200] dhammakammasaññī chandaṃ datvā khiyyati, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme vematiko chandaṃ datvā khiyyati, āpatti dukkaṭassa. Dhammakamme adhammakammasaññī chandaṃ datvā khiyyati, anāpatti. Adhammakamme dhammakammasaññī, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme vematiko, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme adhammakammasaññī, anāpatti. 477. Em relação a um ato legítimo, tendo a percepção de que é um ato legítimo, se, tendo dado o seu consentimento, ele critica, há uma ofensa pācittiya. Em relação a um ato legítimo, estando em dúvida, se, tendo dado o seu consentimento, ele critica, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Em relação a um ato legítimo, tendo a percepção de que é um ato ilegítimo, se, tendo dado o seu consentimento, ele critica, não há ofensa. Em relação a um ato ilegítimo, tendo a percepção de que é um ato legítimo, se, tendo dado o seu consentimento, ele critica, há uma ofensa de má conduta. Em relação a um ato ilegítimo, estando em dúvida, se, tendo dado o seu consentimento, ele critica, há uma ofensa de má conduta. Em relação a um ato ilegítimo, tendo a percepção de que é um ato ilegítimo, se, tendo dado o seu consentimento, ele critica, não há ofensa. 478. Anāpatti – ‘‘adhammena vā vaggena vā na kammārahassa vā kammaṃ kata’’nti jānanto khiyyati, ummattakassa, ādikammikassāti. 478. Não há ofensa: se ele critica sabendo que ‘o ato foi realizado de forma ilegítima, por um grupo incompleto, ou contra alguém que não é elegível para o ato’; para quem é louco; para o iniciante. Kammapaṭibāhanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ navamaṃ. A nona regra de treinamento sobre obstruir um ato formal está concluída. 10. Chandaṃadatvāgamanasikkhāpadaṃ 10. Regra de treinamento sobre retirar-se sem dar o consentimento 479. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena saṅgho sannipatito hoti kenacideva karaṇīyena. Chabbaggiyā bhikkhū cīvarakammaṃ karontā ekassa chandaṃ adaṃsu. Atha kho saṅgho ‘‘yassatthāya sannipatito taṃ kammaṃ karissāmī’’ti ñattiṃ ṭhapesi. Atha kho so bhikkhu – ‘‘evamevime ekamekassa kammaṃ karonti, kassa tumhe kammaṃ karissathā’’ti chandaṃ adatvā uṭṭhāyāsanā pakkāmi. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhu saṅghe vinicchayakathāya vattamānāya chandaṃ adatvā uṭṭhāyāsanā pakkamissatī’’ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, bhikkhu, saṅghe vinicchayakathāya vattamānāya chandaṃ adatvā uṭṭhāyāsanā pakkamasīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, saṅghe vinicchayakathāya vattamānāya chandaṃ adatvā uṭṭhāyāsanā pakkamissasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 479. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele momento, a Sangha havia se reunido para tratar de algum assunto. Os bhikkhus do grupo de seis, que estavam confeccionando mantos, deram o seu consentimento a um único bhikkhu. Então a Sangha apresentou uma moção: ‘Realizaremos o ato formal para o qual nos reunimos’. Então, aquele bhikkhu, pensando: ‘É assim mesmo que eles realizam atos formais uns contra os outros; contra quem vocês vão realizar um ato formal?’, levantou-se de seu assento e retirou-se sem dar o seu consentimento. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... se queixavam, criticavam e espalhavam descontentamento: ‘Como pode um bhikkhu, enquanto uma discussão para tomada de decisão está em andamento na Sangha, levantar-se de seu assento e retirar-se sem dar o seu consentimento?’... ‘É verdade, bhikkhu, que você, enquanto uma discussão para tomada de decisão estava em andamento na Sangha, levantou-se de seu assento e retirou-se sem dar o seu consentimento?’ ‘É verdade, Abençoado.’ O Buda, o Abençoado, o repreendeu... ‘Como pode você, homem tolo, enquanto uma discussão para tomada de decisão está em andamento na Sangha, levantar-se de seu assento e retirar-se sem dar o seu consentimento? Isso, homem tolo, não serve para converter os não convertidos...’ E assim, bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento: 480. ‘‘Yo pana bhikkhu saṅghe vinicchayakathāya vattamānāya chandaṃ adatvā uṭṭhāyāsanā pakkameyya, pācittiya’’nti. 480. “Qualquer bhikkhu que, enquanto uma discussão para tomada de decisão está em andamento na Sangha, levantar-se de seu assento e retirar-se sem dar o seu consentimento, comete uma ofensa pācittiya.” 481. Yo [Pg.201] panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 481. “Qualquer”: quem quer que seja... “Bhikkhu”: ... neste sentido, o que se entende por bhikkhu é este. Saṅghe vinicchayakathā nāma vatthu vā ārocitaṃ hoti avinicchitaṃ, ñatti vā ṭhapitā hoti, kammavācā vā vippakatā hoti. O que se chama ‘discussão para tomada de decisão na Sangha’ é quando o caso foi apresentado mas ainda não foi decidido, ou quando a moção foi proposta, ou quando a proclamação do ato formal está em andamento. Chandaṃ adatvā uṭṭhāyāsanā pakkameyyāti – ‘‘kathaṃ idaṃ kammaṃ kuppaṃ assa vaggaṃ assa na kareyyā’’ti gacchati, āpatti dukkaṭassa. Parisāya hatthapāsaṃ vijahantassa āpatti dukkaṭassa. Vijahite āpatti pācittiyassa. “Levantar-se de seu assento e retirar-se sem dar o seu consentimento”: se ele vai embora pensando: ‘Como este ato formal pode ser invalidado, ou tornado incompleto, ou não ser realizado?’, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Enquanto ele está deixando o alcance da mão da assembleia, há uma ofensa de má conduta. Quando ele o deixa completamente, há uma ofensa pācittiya. 482. Dhammakamme dhammakammasaññī chandaṃ adatvā uṭṭhāyāsanā pakkamati, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme vematiko chandaṃ adatvā uṭṭhāyāsanā pakkamati, āpatti dukkaṭassa. Dhammakamme adhammakammasaññī chandaṃ adatvā uṭṭhāyāsanā pakkamati, anāpatti. Adhammakamme dhammakammasaññī, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme vematiko, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme adhammakammasaññī, anāpatti. 482. Em relação a um ato legítimo, tendo a percepção de que é um ato legítimo, se ele se levanta de seu assento e se retira sem dar o seu consentimento, há uma ofensa pācittiya. Em relação a um ato legítimo, estando em dúvida, se ele se levanta de seu assento e se retira sem dar o seu consentimento, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Em relação a um ato legítimo, tendo a percepção de que é um ato ilegítimo, se ele se levanta de seu assento e se retira sem dar o seu consentimento, não há ofensa. Em relação a um ato ilegítimo, tendo a percepção de que é um ato legítimo, se ele se levanta de seu assento e se retira sem dar o seu consentimento, há uma ofensa de má conduta. Em relação a um ato ilegítimo, estando em dúvida, se ele se levanta de seu assento e se retira sem dar o seu consentimento, há uma ofensa de má conduta. Em relação a um ato ilegítimo, tendo a percepção de que é um ato ilegítimo, se ele se levanta de seu assento e se retira sem dar o seu consentimento, não há ofensa. 483. Anāpatti – ‘‘saṅghassa bhaṇḍanaṃ vā kalaho vā viggaho vā vivādo vā bhavissatī’’ti gacchati, ‘‘saṅghabhedo vā saṅgharāji vā bhavissatī’’ti gacchati, ‘‘adhammena vā vaggena vā na kammārahassa vā kammaṃ karissatī’’ti gacchati, gilāno gacchati, gilānassa karaṇīyena gacchati, uccārena vā passāvena vā pīḷito gacchati, ‘‘na kammaṃ kopetukāmo puna paccāgamissāmī’’ti gacchati, ummattakassa, ādikammikassāti. 483. Não há ofensa: se ele vai embora pensando: ‘Haverá disputa, briga, agressão física ou controvérsia na Sangha’; se ele vai embora pensando: ‘Haverá cisma na Sangha ou discórdia na Sangha’; se ele vai embora pensando: ‘Eles realizarão um ato formal de forma ilegítima, por um grupo incompleto, ou contra alguém que não é elegível para o ato’; se ele vai embora por estar doente; se ele vai embora para atender a um assunto de um bhikkhu doente; se ele vai embora pressionado pela necessidade de defecar ou urinar; se ele vai embora pensando: ‘Sem querer invalidar o ato formal, eu retornarei’; para quem é louco; para o iniciante. Chandaṃ adatvā gamanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ dasamaṃ. A décima regra de treinamento sobre retirar-se sem dar o consentimento está concluída. 11. Dubbalasikkhāpadaṃ 11. Regra de treinamento sobre a fraqueza 484. Tena samayena buddho bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe. Tena kho pana samayena āyasmā dabbo mallaputto saṅghassa senāsanañca paññapeti bhattāni ca uddisati. So cāyasmā dubbalacīvaro hoti. Tena kho pana samayena saṅghassa ekaṃ cīvaraṃ uppannaṃ hoti. Atha kho saṅgho taṃ cīvaraṃ āyasmato dabbassa mallaputtassa adāsi[Pg.202]. Chabbaggiyā bhikkhū ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘yathāsanthutaṃ bhikkhū saṅghikaṃ lābhaṃ pariṇāmentī’’ti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū samaggena saṅghena cīvaraṃ datvā pacchā khīyanadhammaṃ āpajjissantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, samaggena saṅghena cīvaraṃ datvā pacchā khīyanadhammaṃ āpajjathāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, samaggena saṅghena cīvaraṃ datvā pacchā khīyanadhammaṃ āpajjissatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ, vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 484. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Rājagaha, no Bosque de Bambus, no Local de Alimentação dos Esquilos. Naquele tempo, o Venerável Dabba Mallaputta estava designando assentos e alojamentos e distribuindo refeições para o Saṅgha. E aquele venerável tinha mantos desgastados. Naquela ocasião, um manto foi oferecido ao Saṅgha. Então, o Saṅgha deu esse manto ao Venerável Dabba Mallaputta. Os bhikkhus do grupo de seis criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Os bhikkhus desviam os ganhos do Saṅgha de acordo com o favoritismo pessoal'. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis, depois que o Saṅgha em harmonia deu um manto, posteriormente se engajar em críticas?'... 'É verdade, bhikkhus, que vocês, depois que o Saṅgha em harmonia deu um manto, posteriormente se engajaram em críticas?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, os repreendeu... 'Como podem vocês, homens tolos, depois que o Saṅgha em harmonia deu um manto, posteriormente se engajar em críticas? Homens tolos, isso não conduz à conversão dos não convertidos...' 'E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento:' 485. ‘‘Yo pana bhikkhu samaggena saṅghena cīvaraṃ datvā pacchā khīyanadhammaṃ āpajjeyya ‘yathāsanthutaṃ bhikkhū saṅghikaṃ lābhaṃ pariṇāmentī’ti, pācittiya’’nti. 485. 'Se um bhikkhu, depois que o Saṅgha em harmonia deu um manto, posteriormente se engajar em críticas, dizendo: "Os bhikkhus desviam os ganhos do Saṅgha de acordo com o favoritismo pessoal", ele incorre em um pācittiya.' 486. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 486. 'Se um' significa: quem quer que seja... 'bhikkhu' significa:... neste contexto, este é o tipo de bhikkhu que se tem em mente. Samaggo nāma saṅgho samānasaṃvāsako samānasīmāyaṃ ṭhito. O que se chama 'Saṅgha em harmonia' é aquele que compartilha a mesma comunhão e está situado dentro da mesma fronteira (sīmā). Cīvaraṃ nāma channaṃ cīvarānaṃ aññataraṃ cīvaraṃ vikappanupagaṃ pacchimaṃ. O que se chama 'manto' refere-se a qualquer um dos seis tipos de mantos, sendo o menor deles aquele que é adequado para a determinação (vikappanā). Datvāti sayaṃ datvā. 'Tendo dado' significa: tendo dado por si mesmo. Yathāsanthutaṃ nāma yathāmittatā yathāsandiṭṭhatā yathāsambhattatā yathāsamānupajjhāyakatā yathāsamānācariyakatā. O que se chama 'de acordo com o favoritismo pessoal' refere-se a agir por amizade, por conhecimento prévio, por intimidade, por ter o mesmo preceptor (upajjhāya) ou por ter o mesmo mestre (ācariya). Saṅghikaṃ nāma saṅghassa dinnaṃ hoti pariccattaṃ. O que se chama 'pertencente ao Saṅgha' é aquilo que foi dado ou doado ao Saṅgha. Lābho nāma cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā, antamaso cuṇṇapiṇḍopi, dantakaṭṭhampi, dasikasuttampi. O que se chama 'ganho' refere-se a mantos, esmolas de alimentos, alojamentos e requisitos medicinais para os enfermos; no mínimo, até mesmo uma porção de sabão em pó, um palito de dentes ou um fio de costura. Pacchā khīyanadhammaṃ āpajjeyyāti upasampannassa saṅghena sammatassa senāsanapaññāpakassa vā bhattuddesakassa vā yāgubhājakassa vā phalabhājakassa vā khajjabhājakassa vā appamattakavissajjakassa vā cīvaraṃ dinne khiyyati, āpatti pācittiyassa. 'Posteriormente se engajar em críticas' significa: se, quando um manto é dado a um bhikkhu plenamente ordenado que foi formalmente designado pelo Saṅgha como distribuidor de alojamentos, ou distribuidor de refeições, ou distribuidor de mingau, ou distribuidor de frutas, ou distribuidor de alimentos mastigáveis, ou distribuidor de pequenos itens, alguém o critica, há uma ofensa de pācittiya. 487. Dhammakamme dhammakammasaññī cīvaraṃ dinne khiyyati, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme vematiko cīvaraṃ dinne khiyyati, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme adhammakammasaññī cīvaraṃ dinne khiyyati, āpatti pācittiyassa. 487. Se o ato é legítimo (dhammakamma) e ele o percebe como legítimo, e critica quando o manto é dado, há uma ofensa de pācittiya. Se o ato é legítimo e ele está em dúvida, e critica quando o manto é dado, há uma ofensa de pācittiya. Se o ato é legítimo e ele o percebe como ilegítimo, e critica quando o manto é dado, há uma ofensa de pācittiya. Aññaṃ [Pg.203] parikkhāraṃ dinne khiyyati, āpatti dukkaṭassa. Upasampannassa saṅghena asammatassa senāsanapaññāpakassa vā bhattuddesakassa vā yāgubhājakassa vā phalabhājakassa vā khajjabhājakassa vā appamattakavissajjakassa vā cīvaraṃ vā aññaṃ vā parikkhāraṃ dinne khiyyati, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannassa saṅghena sammatassa vā asammatassa vā senāsanapaññāpakassa vā bhattuddesakassa vā yāgubhājakassa vā phalabhājakassa vā khajjabhājakassa vā appamattakavissajjakassa vā cīvaraṃ vā aññaṃ vā parikkhāraṃ dinne khiyyati, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme dhammakammasaññī, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme vematiko, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme adhammakammasaññī, anāpatti. Se ele critica quando outro requisito é dado, há uma ofensa de dukkaṭa. Se ele critica quando um manto ou outro requisito é dado a um bhikkhu plenamente ordenado que não foi formalmente designado pelo Saṅgha como distribuidor de alojamentos, ou distribuidor de refeições, ou distribuidor de mingau, ou distribuidor de frutas, ou distribuidor de alimentos mastigáveis, ou distribuidor de pequenos itens, há uma ofensa de dukkaṭa. Se ele critica quando um manto ou outro requisito é dado a alguém que não é plenamente ordenado, seja formalmente designado ou não pelo Saṅgha como distribuidor de alojamentos, ou distribuidor de refeições, ou distribuidor de mingau, ou distribuidor de frutas, ou distribuidor de alimentos mastigáveis, ou distribuidor de pequenos itens, há uma ofensa de dukkaṭa. Se o ato é ilegítimo (adhammakamma) e ele o percebe como legítimo, há uma ofensa de dukkaṭa. Se o ato é ilegítimo e ele está em dúvida, há uma ofensa de dukkaṭa. Se o ato é ilegítimo e ele o percebe como ilegítimo, não há ofensa. 488. Anāpatti – pakatiyā chandā dosā mohā bhayā karontaṃ ‘‘kvattho tassa dinnena laddhāpi vinipātessati na sammā upanessatī’’ti khiyyati, ummattakassa, ādikammikassāti. 488. Não há ofensa: se ele critica alguém que age por favoritismo, aversão, ilusão ou medo, dizendo: 'Qual é a utilidade de dar a ele? Mesmo que receba, ele desperdiçará ou não cuidará adequadamente disso'; se ele é um louco; se ele é o primeiro transgressor. Dubbalasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ ekādasamaṃ. A décima primeira regra de treinamento sobre o manto desgastado está concluída. 12. Pariṇāmanasikkhāpadaṃ 12. A regra de treinamento sobre o desvio de doações 489. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena sāvatthiyaṃ aññatarassa pūgassa saṅghassa sacīvarabhattaṃ paṭiyattaṃ hoti – ‘‘bhojetvā cīvarena acchādessāmā’’ti. Atha kho chabbaggiyā bhikkhū yena so pūgo tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā taṃ pūgaṃ etadavocuṃ – ‘‘dethāvuso, imāni cīvarāni imesaṃ bhikkhūna’’nti. ‘‘Na mayaṃ, bhante, dassāma. Amhākaṃ saṅghassa anuvassaṃ sacīvarabhikkhā paññattā’’ti. ‘‘Bahū, āvuso, saṅghassa dāyakā, bahū saṅghassa bhattā. Ime tumhe nissāya tumhe sampassantā idha viharanti. Tumhe ce imesaṃ na dassatha, atha ko carahi imesaṃ dassati? Dethāvuso, imāni cīvarāni imesaṃ bhikkhūna’’nti. Atha kho so pūgo chabbaggiyehi bhikkhūhi nippīḷiyamāno yathāpaṭiyattaṃ cīvaraṃ chabbaggiyānaṃ bhikkhūnaṃ datvā saṅghaṃ bhattena parivisi. Ye te bhikkhū jānanti [Pg.204] saṅghassa sacīvarabhattaṃ paṭiyattaṃ ‘‘na ca jānanti chabbaggiyānaṃ bhikkhūnaṃ dinna’’nti te evamāhaṃsu – ‘‘oṇojethāvuso, saṅghassa cīvara’’nti. ‘‘Natthi, bhante. Yathāpaṭiyattaṃ cīvaraṃ ayyā chabbaggiyā ayyānaṃ chabbaggiyānaṃ pariṇāmesu’’nti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū jānaṃ saṅghikaṃ lābhaṃ pariṇataṃ puggalassa pariṇāmessantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, jānaṃ saṅghikaṃ lābhaṃ pariṇataṃ puggalassa pariṇāmethāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, jānaṃ saṅghikaṃ lābhaṃ pariṇataṃ puggalassa pariṇāmessatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 489. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele tempo, em Sāvatthī, uma certa associação havia preparado uma refeição com mantos para o Saṅgha, pensando: 'Depois de alimentá-los, nós os vestiremos com mantos'. Então, os bhikkhus do grupo de seis foram até onde estava aquela associação e disseram-lhes: 'Amigos, deem estes mantos a estes bhikkhus'. 'Não daremos, veneráveis senhores. Nossa esmola anual de refeição com mantos está estabelecida para o Saṅgha'. 'Amigos, o Saṅgha tem muitos doadores, o Saṅgha tem muitas refeições. Estes bhikkhus vivem aqui dependendo de vocês, olhando para vocês. Se vocês não derem a eles, quem então lhes dará? Amigos, deem estes mantos a estes bhikkhus'. Então, aquela associação, sendo pressionada pelos bhikkhus do grupo de seis, deu os mantos preparados aos bhikkhus do grupo de seis e serviu a refeição ao Saṅgha. Aqueles bhikkhus que sabiam que a refeição com mantos havia sido preparada para o Saṅgha, mas não sabiam que tinha sido dada aos bhikkhus do grupo de seis, disseram: 'Amigos, ofereçam o manto ao Saṅgha'. 'Não há mais, veneráveis senhores. Os veneráveis do grupo de seis desviaram os mantos preparados para si mesmos'. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis, sabendo disso, desviar para um indivíduo os ganhos do Saṅgha que já haviam sido destinados ao Saṅgha?'... 'É verdade, bhikkhus, que vocês, sabendo disso, desviaram para um indivíduo os ganhos do Saṅgha que já haviam sido destinados ao Saṅgha?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, os repreendeu... 'Como podem vocês, homens tolos, sabendo disso, desviar para um indivíduo os ganhos do Saṅgha que já haviam sido destinados ao Saṅgha? Homens tolos, isso não conduz à conversão dos não convertidos...' 'E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento:' 490. ‘‘Yo pana bhikkhu jānaṃ saṅghikaṃ lābhaṃ pariṇataṃ puggalassa pariṇāmeyya, pācittiya’’nti. 490. 'Se um bhikkhu, sabendo disso, desviar para um indivíduo os ganhos do Saṅgha que já haviam sido destinados ao Saṅgha, ele incorre em um pācittiya.' 491. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 491. 'Se um' significa: quem quer que seja... 'bhikkhu' significa:... neste contexto, este é o tipo de bhikkhu que se tem em mente. Jānāti nāma sāmaṃ vā jānāti, aññe vā tassa ārocenti, so vā āroceti. 'Saber' significa: ou ele sabe por si mesmo, ou outros lhe informam, ou a própria associação lhe informa. Saṅghikaṃ nāma saṅghassa dinnaṃ hoti pariccattaṃ. O que se chama 'pertencente ao Saṅgha' é aquilo que foi dado ou doado ao Saṅgha. Lābho nāma cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā, antamaso cuṇṇapiṇḍopi, dantakaṭṭhampi, dasikasuttampi. O que se chama 'ganho' refere-se a mantos, esmolas de alimentos, alojamentos e requisitos medicinais para os enfermos; no mínimo, até mesmo uma porção de sabão em pó, um palito de dentes ou um fio de costura. Pariṇataṃ nāma ‘‘dassāma karissāmā’’ti vācā bhinnā hoti, taṃ puggalassa pariṇāmeti, āpatti pācittiyassa. O que se chama 'destinado' significa que as palavras 'nós daremos, nós faremos' foram proferidas. Se ele desvia isso para um indivíduo, há uma ofensa de pācittiya. 492. Pariṇate pariṇatasaññī puggalassa pariṇāmeti, āpatti pācittiyassa. Pariṇate vematiko puggalassa pariṇāmeti, āpatti dukkaṭassa. Pariṇate apariṇatasaññī puggalassa pariṇāmeti, anāpatti. Saṅghassa pariṇataṃ aññasaṅghassa vā cetiyassa vā pariṇāmeti, āpatti dukkaṭassa. Cetiyassa pariṇataṃ aññacetiyassa vā saṅghassa vā puggalassa vā pariṇāmeti, āpatti dukkaṭassa. Puggalassa pariṇataṃ aññapuggalassa vā saṅghassa vā cetiyassa vā pariṇāmeti, āpatti dukkaṭassa[Pg.205]. Apariṇate pariṇatasaññī, āpatti dukkaṭassa. Apariṇate vematiko, āpatti dukkaṭassa. Apariṇate apariṇatasaññī, anāpatti. 492. Se já foi destinado e ele o percebe como destinado, e o desvia para um indivíduo, há uma ofensa de pācittiya. Se já foi destinado e ele está em dúvida, e o desvia para um indivíduo, há uma ofensa de dukkaṭa. Se já foi destinado e ele o percebe como não destinado, e o desvia para um indivíduo, não há ofensa. Se ele desvia o que foi destinado ao Saṅgha para outro Saṅgha ou para um santuário (cetiya), há uma ofensa de dukkaṭa. Se ele desvia o que foi destinado a um santuário para outro santuário, para o Saṅgha ou para um indivíduo, há uma ofensa de dukkaṭa. Se ele desvia o que foi destinado a um indivíduo para outro indivíduo, para o Saṅgha ou para um santuário, há uma ofensa de dukkaṭa. Se não foi destinado e ele o percebe como destinado, há uma ofensa de dukkaṭa. Se não foi destinado e ele está em dúvida, há uma ofensa de dukkaṭa. Se não foi destinado e ele o percebe como não destinado, não há ofensa. 493. Anāpatti – ‘‘kattha demā’’ti pucchīyamāno – ‘‘yattha tumhākaṃ deyyadhammo paribhogaṃ vā labheyya paṭisaṅkhāraṃ vā labheyya ciraṭṭhitiko vā assa yattha vā pana tumhākaṃ cittaṃ pasīdati tattha dethā’’ti bhaṇati, ummattakassa, ādikammikassāti. 493. Não há ofensa: se, ao ser questionado 'onde devemos doar?', ele diz: 'Doem onde sua oferta seja útil, ou seja bem cuidada, ou dure por muito tempo, ou onde quer que seu coração se sinta confiante'; se ele é um louco; se ele é o primeiro transgressor. Pariṇāmanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ dvādasamaṃ. A décima segunda regra de treinamento sobre o desvio de doações está concluída. Sahadhammikavaggo aṭṭhamo. O oitavo capítulo sobre os co-religionários (Sahadhammikavagga) está concluído. Tassuddānaṃ – O sumário deste capítulo é o seguinte: Sahadhamma-vivaṇṇañca, mohāpanaṃ pahārakaṃ; Talasatti amūlañca, sañcicca ca upassuti; Paṭibāhanachandañca, dabbañca pariṇāmananti. Sobre os co-religionários, a depreciação, a indução ao erro, a agressão física, a ameaça de agressão, a acusação infundada, a perturbação intencional, a espionagem, a obstrução de procedimentos, a partida sem dar o consentimento, o manto desgastado e o desvio de doações. 9. Ratanavaggo 9. O Capítulo das Joias (Ratanavagga) 1. Antepurasikkhāpadaṃ 1. A regra de treinamento sobre os aposentos reais 494. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena rājā pasenadi kosalo uyyānapālaṃ āṇāpesi – ‘‘gaccha, bhaṇe, uyyānaṃ sodhehi. Uyyānaṃ gamissāmā’’ti. ‘‘Evaṃ, devā’’ti kho so uyyānapālo rañño pasenadissa kosalassa paṭissutvā uyyānaṃ sodhento addasa bhagavantaṃ aññatarasmiṃ rukkhamūle nisinnaṃ. Disvāna yena rājā pasenadi kosalo tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā rājānaṃ pasenadiṃ kosalaṃ etadavoca – ‘‘suddhaṃ, deva, uyyānaṃ. Apica, bhagavā tattha nisinno’’ti. ‘‘Hotu, bhaṇe! Mayaṃ bhagavantaṃ payirupāsissāmā’’ti. Atha kho rājā pasenadi kosalo uyyānaṃ gantvā yena bhagavā tenupasaṅkami. Tena kho pana samayena aññataro upāsako bhagavantaṃ payirupāsanto nisinno hoti. Addasā kho rājā pasenadi kosalo taṃ upāsakaṃ bhagavantaṃ payirupāsantaṃ nisinnaṃ. Disvāna bhīto aṭṭhāsi. Atha kho rañño pasenadissa kosalassa etadahosi – ‘‘nārahatāyaṃ puriso pāpo hotuṃ[Pg.206], yathā bhagavantaṃ payirupāsatī’’ti. Yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Atha kho so upāsako bhagavato gāravena rājānaṃ pasenadiṃ kosalaṃ neva abhivādesi na paccuṭṭhāsi. Atha kho rājā pasenadi kosalo anattamano ahosi – ‘‘kathañhi nāmāyaṃ puriso mayi āgate neva abhivādessati na paccuṭṭhessatī’’ti! Atha kho bhagavā rājānaṃ pasenadiṃ kosalaṃ anattamanaṃ viditvā rājānaṃ pasenadiṃ kosalaṃ etadavoca – ‘‘eso kho, mahārāja, upāsako bahussuto āgatāgamo kāmesu vītarāgo’’ti. Atha kho rañño pasenadissa kosalassa etadahosi – ‘‘nārahatāyaṃ upāsako orako hotuṃ, bhagavāpi imassa vaṇṇaṃ bhāsatī’’ti. Taṃ upāsakaṃ etadavoca – ‘‘vadeyyāsi, upāsaka, yena attho’’ti. ‘‘Suṭṭhu, devā’’ti. Atha kho bhagavā rājānaṃ pasenadiṃ kosalaṃ dhammiyā kathāya sandassesi samādapesi samuttejesi sampahaṃsesi. Atha kho rājā pasenadi kosalo bhagavatā dhammiyā kathāya sandassito samādapito samuttejito sampahaṃsito uṭṭhāyāsanā bhagavantaṃ abhivādetvā padakkhiṇaṃ katvā pakkāmi. 494. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele tempo, o rei Pasenadi de Kosala ordenou ao jardineiro: 'Vá, meu caro, limpe o parque. Nós iremos ao parque'. 'Sim, majestade', respondeu o jardineiro ao rei Pasenadi de Kosala. Enquanto limpava o parque, ele viu o Abençoado sentado ao pé de uma certa árvore. Ao vê-lo, foi até onde estava o rei Pasenadi de Kosala e disse-lhe: 'O parque está limpo, majestade. No entanto, o Abençoado está sentado lá'. 'Deixe estar, meu caro! Nós iremos prestar homenagens ao Abençoado'. Então, o rei Pasenadi de Kosala foi ao parque e aproximou-se do Abençoado. Naquele momento, um certo leigo estava sentado prestando homenagens ao Abençoado. O rei Pasenadi de Kosala viu aquele leigo sentado prestando homenagens ao Abençoado. Ao vê-lo, ficou com receio e parou. Então, o rei Pasenadi de Kosala pensou: 'Este homem não deve ser uma pessoa má, visto que está prestando homenagens ao Abençoado'. Ele se aproximou do Abençoado, cumprimentou-o respeitosamente e sentou-se a um lado. Aquele leigo, por respeito ao Abençoado, não cumprimentou o rei Pasenadi de Kosala nem se levantou para recebê-lo. Então, o rei Pasenadi de Kosala ficou descontente, pensando: 'Como pode este homem, quando eu chego, não me cumprimentar nem se levantar para me receber!' O Abençoado, percebendo o descontentamento do rei Pasenadi de Kosala, disse-lhe: 'Este leigo, grande rei, é muito instruído (bahussuta), conhece as escrituras (āgatāgama) e está livre do apego aos prazeres sensoriais (vītarāgo)'. Então, o rei Pasenadi de Kosala pensou: 'Este leigo não deve ser uma pessoa comum, pois até o Abençoado elogia suas qualidades'. Ele disse ao leigo: 'Diga-me, leigo, se precisar de alguma coisa'. 'Muito bem, majestade'. Então, o Abençoado instruiu, inspirou, encorajou e alegrou o rei Pasenadi de Kosala com um discurso sobre o Dhamma. Então, o rei Pasenadi de Kosala, tendo sido instruído, inspirado, encorajado e alegrado pelo Abençoado com o discurso sobre o Dhamma, levantou-se de seu assento, curvou-se diante do Abençoado, circundou-o respeitosamente pela direita e partiu. 495. Tena kho pana samayena rājā pasenadi kosalo uparipāsādavaragato hoti. Addasā kho rājā pasenadi kosalo taṃ upāsakaṃ rathikāya chattapāṇiṃ gacchantaṃ. Disvāna pakkosāpetvā etadavoca – ‘‘tvaṃ kira, upāsaka, bahussuto āgatāgamo. Sādhu, upāsaka, amhākaṃ itthāgāraṃ dhammaṃ vācehī’’ti. ‘‘Yamahaṃ, deva, jānāmi ayyānaṃ vāhasā, ayyāva devassa itthāgāraṃ dhammaṃ vācessantī’’ti. Atha kho rājā pasenadi kosalo – ‘‘saccaṃ kho upāsako āhā’’ti yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinno kho rājā pasenadi kosalo bhagavantaṃ etadavoca – ‘‘sādhu, bhante, bhagavā ekaṃ bhikkhuṃ āṇāpetu yo amhākaṃ itthāgāraṃ dhammaṃ vācessatī’’ti. Atha kho bhagavā rājānaṃ pasenadiṃ kosalaṃ dhammiyā kathāya sandassesi…pe… padakkhiṇaṃ katvā pakkāmi. Atha kho bhagavā āyasmantaṃ ānandaṃ āmantesi – ‘‘tenahānanda, rañño itthāgāraṃ dhammaṃ vācehī’’ti. ‘‘Evaṃ, bhante’’ti kho āyasmā ānando bhagavato [Pg.207] paṭissutvā kālena kālaṃ pavisitvā rañño itthāgāraṃ dhammaṃ vāceti. Atha kho āyasmā ānando pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena rañño pasenadissa kosalassa nivesanaṃ tenupasaṅkami. 495. Naquela ocasião, o rei Pasenadi de Kosala estava no terraço superior do seu magnífico palácio. O rei Pasenadi de Kosala viu aquele devoto leigo (upāsaka) caminhando pela rua com um guarda-chuva na mão. Ao vê-lo, mandou chamá-lo e disse-lhe: "Dizem, devoto leigo, que és muito instruído e conhecedor das escrituras. Seria bom, devoto leigo, se ensinasses o Dhamma às mulheres do nosso harém." "Ó rei, o Dhamma que conheço é graças aos nobres senhores (monges); que os próprios nobres senhores ensinem o Dhamma ao harém de Vossa Majestade." Então, o rei Pasenadi de Kosala, pensando: "O devoto leigo diz a verdade", foi até onde estava o Abençoado. Ao chegar, cumprimentou o Abençoado respeitosamente e sentou-se a um lado. Sentado a um lado, o rei Pasenadi de Kosala disse ao Abençoado: "Seria bom, Senhor, se o Abençoado designasse um monge para ensinar o Dhamma às mulheres do nosso harém." Então, o Abençoado instruiu o rei Pasenadi de Kosala com um discurso sobre o Dhamma... [e o rei], tendo feito a circunvolução respeitosa, partiu. Em seguida, o Abençoado dirigiu-se ao venerável Ānanda: "Sendo assim, Ānanda, ensina o Dhamma às mulheres do harém do rei." "Sim, Senhor", respondeu o venerável Ānanda ao Abençoado. E, de tempos em tempos, ele entrava no palácio e ensinava o Dhamma às mulheres do harém do rei. Então, o venerável Ānanda, tendo se vestido pela manhã e tomado sua tigela e mantos, dirigiu-se à residência do rei Pasenadi de Kosala. 496. Tena kho pana samayena rājā pasenadi kosalo mallikāya deviyā saddhiṃ sayanagato hoti. Addasā kho mallikā devī āyasmantaṃ ānandaṃ dūratova āgacchantaṃ. Disvāna sahasā vuṭṭhāsi; pītakamaṭṭhaṃ dussaṃ pabhassittha. Atha kho āyasmā ānando tatova paṭinivattitvā ārāmaṃ gantvā bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma āyasmā ānando pubbe appaṭisaṃvidito rañño antepuraṃ pavisissatī’’ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, ānanda, pubbe appaṭisaṃvidito rañño antepuraṃ pavisasīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, ānanda, pubbe appaṭisaṃvidito rañño antepuraṃ pavisissasi! Netaṃ, ānanda, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… vigarahitvā…pe… dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – 496. Naquela ocasião, o rei Pasenadi de Kosala estava em seus aposentos privados com a rainha Mallikā. A rainha Mallikā viu o venerável Ānanda se aproximando de longe. Ao vê-lo, levantou-se apressadamente, e sua veste amarela e macia escorregou. Então, o venerável Ānanda, voltando dali mesmo, retornou ao mosteiro e relatou o ocorrido aos monges. Aqueles monges de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: "Como pode o venerável Ānanda entrar nos aposentos internos do rei sem ter sido anunciado previamente?"... "É verdade, Ānanda, que entraste nos aposentos internos do rei sem ter sido anunciado previamente?" "É verdade, Abençoado." O Buda, o Abençoado, repreendeu-o... "Como podes tu, Ānanda, entrar nos aposentos internos do rei sem ter sido anunciado previamente? Isso, Ānanda, não serve para inspirar fé naqueles que não têm fé..." Tendo-o repreendido... e proferido um discurso sobre o Dhamma, dirigiu-se aos monges: 497. ‘‘Dasayime, bhikkhave, ādīnavā rājantepurappavesane. Katame dasa? Idha, bhikkhave, rājā mahesiyā saddhiṃ nisinno hoti, tattha bhikkhu pavisati. Mahesī vā bhikkhuṃ disvā sitaṃ pātukaroti. Bhikkhu vā mahesiṃ disvā sitaṃ pātukaroti. Tattha rañño evaṃ hoti – ‘‘addhā imesaṃ kataṃ vā karissanti vā’’ti. Ayaṃ, bhikkhave, paṭhamo ādīnavo rājantepurappavesane. 497. "Monges, existem estes dez perigos em entrar nos aposentos internos de um rei. Quais são os dez? Aqui, monges, o rei está sentado junto com a rainha principal, e um monge entra ali. A rainha, ao ver o monge, sorri. Ou o monge, ao ver a rainha, sorri. Diante disso, o rei pensa: \"Certamente, estes dois cometeram ou cometerão alguma má conduta.\" Este, monges, é o primeiro perigo em entrar nos aposentos internos de um rei. ‘‘Puna caparaṃ, bhikkhave, rājā bahukicco bahukaraṇīyo. Aññataraṃ itthiṃ gantvā nassarati. Sā tena gabbhaṃ gaṇhi. Tattha rañño evaṃ hoti – ‘‘na kho idha añño koci pavisati aññatra pabbajitena. Siyā nu kho pabbajitassa kamma’’nti. Ayaṃ, bhikkhave, dutiyo ādīnavo rājantepurappavesane. "Além disso, monges, o rei tem muitos afazeres e muitas obrigações. Tendo visitado uma certa mulher, ele se esquece disso. Ela engravida devido a essa união. Diante disso, o rei pensa: \"Ninguém mais entra aqui, exceto o renunciante. Será que isso foi obra do renunciante?\" Este, monges, é o segundo perigo em entrar nos aposentos internos de um rei. ‘‘Puna caparaṃ, bhikkhave, rañño antepure aññataraṃ ratanaṃ nassati. Tattha rañño evaṃ hoti – ‘‘na kho idha añño koci pavisati aññatra pabbajitena. Siyā nu kho pabbajitassa kamma’’nti. Ayaṃ, bhikkhave, tatiyo ādīnavo rājantepurappavesane. "Além disso, monges, uma certa joia desaparece nos aposentos internos do rei. Diante disso, o rei pensa: \"Ninguém mais entra aqui, exceto o renunciante. Será que isso foi obra do renunciante?\" Este, monges, é o terceiro perigo em entrar nos aposentos internos de um rei. ‘‘Puna [Pg.208] caparaṃ, bhikkhave, rañño antepure abbhantarā guyhamantā bahiddhā sambhedaṃ gacchanti. Tattha rañño evaṃ hoti – ‘‘na kho idha añño koci pavisati aññatra pabbajitena. Siyā nu kho pabbajitassa kamma’’nti. Ayaṃ, bhikkhave, catuttho ādīnavo rājantepurappavesane. "Além disso, monges, segredos de estado confidenciais discutidos dentro dos aposentos internos do rei vazam para o exterior. Diante disso, o rei pensa: \"Ninguém mais entra aqui, exceto o renunciante. Será que isso foi obra do renunciante?\" Este, monges, é o quarto perigo em entrar nos aposentos internos de um rei. ‘‘Puna caparaṃ, bhikkhave, rañño antepure putto vā pitaraṃ pattheti pitā vā puttaṃ pattheti. Tesaṃ evaṃ hoti – ‘‘na kho idha añño koci pavisati aññatra pabbajitena. Siyā nu kho pabbajitassa kamma’’nti. Ayaṃ, bhikkhave, pañcamo ādīnavo rājantepurappavesane. "Além disso, monges, nos aposentos internos do rei, o filho deseja matar o pai, ou o pai deseja matar o filho. Eles pensam: \"Ninguém mais entra aqui, exceto o renunciante. Será que isso foi obra do renunciante?\" Este, monges, é o quinto perigo em entrar nos aposentos internos de um rei. ‘‘Puna caparaṃ, bhikkhave, rājā nīcaṭṭhāniyaṃ ucce ṭhāne ṭhapeti. Yesaṃ taṃ amanāpaṃ tesaṃ evaṃ hoti – ‘‘rājā kho pabbajitena saṃsaṭṭho. Siyā nu kho pabbajitassa kamma’’nti. Ayaṃ, bhikkhave, chaṭṭho ādīnavo, rājantepurappavesane. "Além disso, monges, o rei nomeia alguém de posição inferior para um cargo elevado. Aqueles que não gostam disso pensam: \"O rei é íntimo do renunciante. Será que isso foi obra do renunciante?\" Este, monges, é o sexto perigo em entrar nos aposentos internos de um rei. ‘‘Puna caparaṃ, bhikkhave, rājā uccaṭṭhāniyaṃ nīce ṭhāne ṭhapeti. Yesaṃ taṃ amanāpaṃ tesaṃ evaṃ hoti – ‘‘rājā kho pabbajitena saṃsaṭṭho. Siyā nu kho pabbajitassa kamma’’nti. Ayaṃ, bhikkhave, sattamo ādīnavo rājantepurappavesane. "Além disso, monges, o rei rebaixa alguém de posição elevada para um cargo inferior. Aqueles que não gostam disso pensam: \"O rei é íntimo do renunciante. Será que isso foi obra do renunciante?\" Este, monges, é o sétimo perigo em entrar nos aposentos internos de um rei. ‘‘Puna caparaṃ, bhikkhave, rājā akāle senaṃ uyyojeti. Yesaṃ taṃ amanāpaṃ tesaṃ evaṃ hoti – ‘‘rājā kho pabbajitena saṃsaṭṭho. Siyā nu kho pabbajitassa kamma’’nti. Ayaṃ, bhikkhave, aṭṭhamo ādīnavo rājantepurappavesane. "Além disso, monges, o rei mobiliza o exército em um momento inadequado. Aqueles que não gostam disso pensam: \"O rei é íntimo do renunciante. Será que isso foi obra do renunciante?\" Este, monges, é o oitavo perigo em entrar nos aposentos internos de um rei. ‘‘Puna caparaṃ, bhikkhave, rājā kāle senaṃ uyyojetvā antarāmaggato nivattāpeti. Yesaṃ taṃ amanāpaṃ tesaṃ evaṃ hoti – ‘‘‘rājā kho pabbajitena saṃsaṭṭho. Siyā nu kho pabbajitassa kamma’’nti. Ayaṃ, bhikkhave, navamo ādīnavo rājantepurappavesane. "Além disso, monges, o rei mobiliza o exército no momento adequado, mas o faz retornar no meio do caminho. Aqueles que não gostam disso pensam: \"O rei é íntimo do renunciante. Será que isso foi obra do renunciante?\" Este, monges, é o nono perigo em entrar nos aposentos internos de um rei. ‘‘Puna caparaṃ, bhikkhave, rañño rājantepuraṃ hatthisammaddaṃ assasammaddaṃ rathasammaddaṃ rajjanīyāni rūpasaddagandharasaphoṭṭhabbāni, yāni na pabbajitassa sāruppāni. Ayaṃ, bhikkhave, dasamo ādīnavo rājantepurappavesane. Ime kho, bhikkhave, dasa ādīnavā rājantepurappavesane’’ti. Atha kho bhagavā āyasmantaṃ ānandaṃ [Pg.209] anekapariyāyena vigarahitvā dubbharatāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – "Além disso, monges, os aposentos internos do rei são cheios de elefantes, cavalos e carruagens, e contêm formas, sons, cheiros, sabores e contatos táteis atraentes que não são adequados para um renunciante. Este, monges, é o décimo perigo em entrar nos aposentos internos de um rei. Estes, monges, são os dez perigos em entrar nos aposentos internos de um rei." Então, o Abençoado, tendo repreendido o venerável Ānanda de muitas maneiras por ser difícil de sustentar... e assim por diante, disse: "E assim, monges, devem recitar esta regra de treinamento: 498. ‘‘Yo pana bhikkhu rañño khattiyassa muddhāvasittassa anikkhantarājake aniggataratanake pubbe appaṭisaṃvidito indakhīlaṃ atikkāmeyya, pācittiya’’nti. 498. "Se um monge cruzar o limiar (indakhīla) de um rei khattiya consagrado, sem ter sido anunciado previamente, enquanto o rei não tiver saído ou a rainha não tiver saído de seus aposentos privados, ele comete uma ofensa pācittiya." 499. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 499. "Se um": quem quer que seja... "monge": ... neste sentido, refere-se ao monge que se pretende aqui. Khattiyo nāma ubhato sujāto hoti, mātito ca pitito ca saṃsuddhagahaṇiko, yāva sattamā pitāmahayugā akkhitto anupakuṭṭho jātivādena. Chamado "khattiyo" (da classe guerreira/nobre): é aquele que é bem-nascido de ambos os lados, tanto por parte de mãe quanto de pai, de linhagem pura, incontestável e irrepreensível quanto ao nascimento até a sétima geração de ancestrais. Muddhāvasitto nāma khattiyābhisekena abhisitto hoti. Chamado "consagrado" (muddhāvasitto): é aquele que foi ungido com a consagração real (khattiyābhiseka). Anikkhantarājaketi rājā sayanigharā anikkhanto hoti. "Enquanto o rei não tiver saído": significa que o rei não saiu de seus aposentos privados (sayanighara). Aniggataratanaketi mahesī sayanigharā anikkhantā hoti, ubho vā anikkhantā honti. "Enquanto a rainha não tiver saído": significa que a rainha principal não saiu de seus aposentos privados, ou ambos não saíram. Pubbe appaṭisaṃviditoti pubbe anāmantetvā. "Sem ter sido anunciado previamente": significa sem ter informado ou pedido permissão antes. Indakhīlo nāma sayanigharassa ummāro vuccati. Chamado "indakhīla": refere-se ao limiar da porta dos aposentos privados. Sayanigharaṃ nāma yattha katthaci rañño sayanaṃ paññattaṃ hoti, antamaso sāṇipākāraparikkhittampi. Chamado "aposentos privados" (sayanighara): refere-se a qualquer lugar onde a cama do rei esteja preparada, mesmo que seja cercada apenas por uma cortina ou tela. Indakhīlaṃ atikkāmeyyāti paṭhamaṃ pādaṃ ummāraṃ atikkāmeti, āpatti dukkaṭassa. Dutiyaṃ pādaṃ atikkāmeti, āpatti pācittiyassa. "Cruzar o limiar": se ele passar o primeiro pé além do limiar, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ele passar o segundo pé, há uma ofensa pācittiya. 500. Appaṭisaṃvidite appaṭisaṃviditasaññī indakhīlaṃ atikkāmeti, āpatti pācittiyassa. Appaṭisaṃvidite vematiko indakhīlaṃ atikkāmeti, āpatti pācittiyassa. Appaṭisaṃvidite paṭisaṃviditasaññī indakhīlaṃ atikkāmeti, āpatti pācittiyassa. 500. Se não foi anunciado previamente, e ele percebe que não foi anunciado, e cruza o limiar, há uma ofensa pācittiya. Se não foi anunciado previamente, e ele tem dúvidas, e cruza o limiar, há uma ofensa pācittiya. Se não foi anunciado previamente, e ele percebe que foi anunciado, e cruza o limiar, há uma ofensa pācittiya. Paṭisaṃvidite appaṭisaṃviditasaññī, āpatti dukkaṭassa. Paṭisaṃvidite vematiko, āpatti dukkaṭassa. Paṭisaṃvidite paṭisaṃviditasaññī, anāpatti. Se foi anunciado previamente, mas ele percebe que não foi anunciado, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se foi anunciado previamente, mas ele tem dúvidas, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se foi anunciado previamente, e ele percebe que foi anunciado, não há ofensa. 501. Anāpatti [Pg.210] paṭisaṃvidite, na khattiyo hoti, na khattiyābhisekena abhisitto hoti, rājā sayanigharā nikkhanto hoti, mahesī sayanigharā nikkhantā hoti, ubho vā nikkhantā honti, na sayanighare, ummattakassa, ādikammikassāti. 501. Não há ofensa: se foi anunciado previamente; se ele não é um khattiya; se ele não foi consagrado com a consagração real; se o rei saiu de seus aposentos privados; se a rainha saiu de seus aposentos privados; se ambos saíram; se não for nos aposentos privados; se o monge estiver insano; se ele for o primeiro infrator. Antepurasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ paṭhamaṃ. A primeira regra de treinamento sobre os aposentos internos está concluída. 2. Ratanasikkhāpadaṃ 2. A regra de treinamento sobre objetos valiosos (Ratanasikkhāpada) 502. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññataro bhikkhu aciravatiyā nadiyā nahāyati. Aññataropi brāhmaṇo pañcasatānaṃ thavikaṃ thale nikkhipitvā aciravatiyā nadiyā nahāyanto vissaritvā agamāsi. Atha kho so bhikkhu – ‘‘tassāyaṃ brāhmaṇassa thavikā, mā idha nassī’’ti aggahesi. Atha kho so brāhmaṇo saritvā turito ādhāvitvā taṃ bhikkhuṃ etadavoca – ‘‘api me, bho, thavikaṃ passeyyāsī’’ti? ‘‘Handa, brāhmaṇā’’ti adāsi. Atha kho tassa brāhmaṇassa etadahosi – ‘‘kena nu kho ahaṃ upāyena imassa bhikkhuno puṇṇapattaṃ na dadeyya’’nti! ‘‘Na me, bho, pañcasatāni, sahassaṃ me’’ti palibundhetvā muñci. Atha kho so bhikkhu ārāmaṃ gantvā bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhu ratanaṃ uggahessatī’’ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, bhikkhu, ratanaṃ uggahesīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, ratanaṃ uggahessasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 502. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, um certo monge estava tomando banho no rio Aciravatī. Um certo brâmane também, tendo deixado uma bolsa com quinhentas moedas na margem, estava tomando banho no rio Aciravatī e, ao sair, esqueceu-se dela e partiu. Então, aquele monge pensou: "Esta bolsa pertence àquele brâmane, que não se perca aqui", e a recolheu. Mais tarde, o brâmane lembrou-se e, correndo apressadamente de volta, disse àquele monge: "Senhor, por acaso viste a minha bolsa?" "Aqui está, brâmane", disse o monge, e a entregou. Então, aquele brâmane pensou: "Por qual meio poderei evitar dar uma recompensa (puṇṇapatta) a este monge?" E disse: "Senhor, a minha bolsa não continha quinhentas moedas, continha mil", e assim, importunando-o, partiu. Então, aquele monge foi ao mosteiro e relatou o ocorrido aos monges. Aqueles monges de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: "Como pode um monge recolher um objeto valioso?"... "É verdade, monge, que recolheste um objeto valioso?" "É verdade, Abençoado." O Buda, o Abençoado, repreendeu-o... "Como podes tu, homem tolo, recolher um objeto valioso? Isso, homem tolo, não serve para inspirar fé naqueles que não têm fé..." E assim, monges, devem recitar esta regra de treinamento: ‘‘Yo pana bhikkhu ratanaṃ vā ratanasammataṃ vā uggaṇheyya vā uggaṇhāpeyya vā, pācittiya’’nti. "Se um monge pegar ou fizer alguém pegar um objeto valioso (ratana) ou considerado valioso (ratanasammata), ele comete uma ofensa pācittiya." Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os monges. 503. Tena kho pana samayena sāvatthiyā ussavo hoti. Manussā alaṅkatappaṭiyattā uyyānaṃ gacchanti. Visākhāpi migāramātā alaṅkatappaṭiyattā [Pg.211] ‘‘uyyānaṃ gamissāmī’’ti gāmato nikkhamitvā – ‘‘kyāhaṃ karissāmi uyyānaṃ gantvā, yaṃnūnāhaṃ bhagavantaṃ payirupāseyya’’nti ābharaṇaṃ omuñcitvā uttarāsaṅgena bhaṇḍikaṃ bandhitvā dāsiyā adāsi – ‘‘handa, je, imaṃ bhaṇḍikaṃ gaṇhāhī’’ti. Atha kho visākhā migāramātā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinnaṃ kho visākhaṃ migāramātaraṃ bhagavā dhammiyā kathāya sandassesi samādapesi samuttejesi sampahaṃsesi. Atha kho visākhā migāramātā bhagavatā dhammiyā kathāya sandassitā samādapitā samuttejitā sampahaṃsitā uṭṭhāyāsanā bhagavantaṃ abhivādetvā padakkhiṇaṃ katvā pakkāmi. Atha kho sā dāsī taṃ bhaṇḍikaṃ vissaritvā agamāsi. Bhikkhū passitvā bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. ‘‘Tena hi, bhikkhave, uggahetvā nikkhipathā’’ti. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, ratanaṃ vā ratanasammataṃ vā ajjhārāme uggahetvā vā uggahāpetvā vā nikkhipituṃ – ‘‘yassa bhavissati so harissatī’’ti. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 503. Naquela ocasião, havia um festival em Sāvatthī. As pessoas, adornadas e arrumadas, iam ao parque. Visākhā, mãe de Migāra, também adornada e arrumada, saiu do vilarejo pensando: 'Irei ao parque'. Então, ela pensou: 'O que farei indo ao parque? E se eu fosse prestar homenagens ao Abençoado?' Ela retirou seu ornamento, fez um embrulho com seu manto superior e o entregou à sua serva, dizendo: 'Aqui, menina, pegue este embrulho'. Então, Visākhā, mãe de Migāra, aproximou-se de onde estava o Abençoado; tendo se aproximado, ela saudou o Abençoado e sentou-se a um lado. O Abençoado instruiu, exortou, encorajou e alegrou Visākhā, mãe de Migāra, que estava sentada a um lado, com uma palestra sobre o Dhamma. Então, Visākhā, mãe de Migāra, tendo sido instruída, exortada, encorajada e alegrada pelo Abençoado com a palestra sobre o Dhamma, levantou-se de seu assento, saudou o Abençoado, circundou-O mantendo-O à sua direita e partiu. Então, aquela serva partiu, esquecendo-se do embrulho. Os bhikkhus viram isso e relataram o assunto ao Abençoado. 'Nesse caso, bhikkhus, recolham-no e guardem-no'. Então, o Abençoado, por esta razão e nesta ocasião, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos bhikkhus: 'Bhikkhus, eu permito recolher ou fazer recolher um objeto precioso ou considerado precioso dentro de um mosteiro e guardá-lo, pensando: "Aquele a quem pertencer o levará". E assim, bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento:' ‘‘Yo pana bhikkhu ratanaṃ vā ratanasammataṃ vā, aññatra ajjhārāmā, uggaṇheyya vā uggaṇhāpeyya vā, pācittiya’’nti. Se um bhikkhu recolher ou fizer recolher um objeto precioso ou considerado precioso, exceto dentro de um mosteiro, comete uma ofensa pācittiya. Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 504. Tena kho pana samayena kāsīsu janapade anāthapiṇḍikassa gahapatissa kammantagāmo hoti. Tena ca gahapatinā antevāsī āṇatto hoti – ‘‘sace bhadantā āgacchanti bhattaṃ kareyyāsī’’ti. Tena kho pana samayena sambahulā bhikkhū kāsīsu janapade cārikaṃ caramānā yena anāthapiṇḍikassa gahapatissa kammantagāmo tenupasaṅkamiṃsu. Addasā kho so puriso te bhikkhū dūratova āgacchante. Disvāna yena te bhikkhū tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā te bhikkhū abhivādetvā etadavoca – ‘‘adhivāsentu, bhante, ayyā svātanāya gahapatino bhatta’’nti. Adhivāsesuṃ kho te bhikkhū tuṇhībhāvena. Atha kho so puriso tassā rattiyā accayena paṇītaṃ khādanīyaṃ bhojanīyaṃ paṭiyādāpetvā kālaṃ ārocāpetvā aṅgulimuddikaṃ omuñcitvā te bhikkhū bhattena parivisitvā – ‘‘ayyā bhuñjitvā gacchantu, ahampi kammantaṃ gamissāmī’’ti aṅgulimuddikaṃ [Pg.212] vissaritvā agamāsi. Bhikkhū passitvā – ‘‘sace mayaṃ gamissāma nassissatāyaṃ aṅgulimuddikā’’ti tattheva acchiṃsu. Atha kho so puriso kammantā āgacchanto te bhikkhū passitvā etadavoca – ‘‘kissa, bhante, ayyā idheva acchantī’’ti? Atha kho te bhikkhū tassa purisassa etamatthaṃ ārocetvā sāvatthiṃ gantvā bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, ratanaṃ vā ratanasammataṃ vā ajjhārāme vā ajjhāvasathe vā uggahetvā vā uggahāpetvā vā nikkhipituṃ – yassa bhavissati so harissatī’’ti. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 504. Naquela ocasião, no país de Kāsī, havia um vilarejo de trabalho pertencente ao chefe de família Anāthapiṇḍika. E aquele chefe de família havia ordenado ao seu assistente: 'Se os veneráveis vierem, prepare uma refeição para eles'. Naquela ocasião, muitos bhikkhus, peregrinando pelo país de Kāsī, aproximaram-se do vilarejo de trabalho do chefe de família Anāthapiṇḍika. Aquele homem viu os bhikkhus vindo de longe. Ao vê-los, aproximou-se de onde estavam os bhikkhus; tendo se aproximado, saudou os bhikkhus e disse: 'Veneráveis, que os senhores aceitem a refeição do chefe de família para amanhã'. Os bhikkhus aceitaram em silêncio. Então, com o passar daquela noite, aquele homem, tendo preparado excelentes alimentos mastigáveis e consumíveis, e tendo anunciado a hora, retirou seu anel de sinete, serviu os bhikkhus com a refeição e disse: 'Veneráveis, que os senhores partam após comerem; eu também irei ao local de trabalho'. E, esquecendo-se do anel de sinete, ele partiu. Os bhikkhus viram o anel e pensaram: 'Se partirmos, este anel de sinete se perderá'. E permaneceram ali mesmo. Então, aquele homem, retornando do trabalho, viu os bhikkhus e disse: 'Por que, veneráveis, os senhores ainda permanecem aqui?' Então, os bhikkhus relataram o assunto àquele homem e, tendo ido a Sāvatthī, relataram o assunto aos bhikkhus. Os bhikkhus relataram o assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, por esta razão e nesta ocasião, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos bhikkhus: 'Bhikkhus, eu permito recolher ou fazer recolher um objeto precioso ou considerado precioso dentro de um mosteiro ou de uma habitação e guardá-lo, pensando: "Aquele a quem pertencer o levará". E assim, bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento:' 505. ‘‘Yo pana bhikkhu ratanaṃ vā ratanasammataṃ vā, aññatra ajjhārāmā vā ajjhāvasathā vā, uggaṇheyya vā uggaṇhāpeyya vā, pācittiyaṃ. Ratanaṃ vā pana bhikkhunā ratanasammataṃ vā ajjhārāme vā ajjhāvasathe vā uggahetvā vā uggahāpetvā vā nikkhipitabbaṃ – ‘yassa bhavissati so harissatī’ti. Ayaṃ tattha sāmīcī’’ti. 505. Se um bhikkhu recolher ou fizer recolher um objeto precioso ou considerado precioso, exceto dentro de um mosteiro ou de uma habitação, comete uma ofensa pācittiya. Mas se um bhikkhu recolher ou fizer recolher um objeto precioso ou considerado precioso dentro de um mosteiro ou de uma habitação, ele deve guardá-lo, pensando: 'Aquele a quem pertencer o levará'. Este é o procedimento correto nesse caso. 506. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 506. Aquele que...: quem quer que seja... bhikkhu: ... neste sentido, refere-se a um bhikkhu. Ratanaṃ nāma muttā maṇi veḷuriyo saṅkho silā pavālaṃ rajataṃ jātarūpaṃ lohitaṅko masāragallaṃ. O que é chamado de 'objeto precioso' (ratana): pérola, gema, berilo, concha, cristal, coral, prata, ouro, rubi, pedra variegada. Ratanasammataṃ nāma yaṃ manussānaṃ upabhogaparibhogaṃ, etaṃ ratanasammataṃ nāma. O que é considerado 'objeto precioso' (ratanasammata): qualquer coisa de uso pessoal ou utilitário pertencente aos seres humanos; isso é o que se chama considerado objeto precioso. Aññatra ajjhārāmā vā ajjhāvasathā vāti ṭhapetvā ajjhārāmaṃ ajjhāvasathaṃ. Exceto dentro de um mosteiro ou de uma habitação: excluindo o interior de um mosteiro ou o interior de uma habitação. Ajjhārāmo nāma parikkhittassa ārāmassa anto ārāmo, aparikkhittassa upacāro. O que é chamado de 'dentro de um mosteiro' (ajjhārāma): para um mosteiro cercado, o interior do mosteiro; para um mosteiro não cercado, os seus arredores. Ajjhāvasatho nāma parikkhittassa āvasathassa anto āvasatho, aparikkhittassa upacāro. O que é chamado de 'dentro de uma habitação' (ajjhāvasatha): para uma habitação cercada, o interior da habitação; para uma habitação não cercada, os seus arredores. Uggaṇheyyāti [Pg.213] sayaṃ gaṇhāti, āpatti pācittiyassa. Recolher: se ele mesmo recolhe, há uma ofensa pācittiya. Uggaṇhāpeyyāti aññaṃ gāhāpeti, āpatti pācittiyassa. Fizer recolher: se faz outra pessoa recolher, há uma ofensa pācittiya. Ratanaṃ vā pana bhikkhunā ratanasammataṃ vā ajjhārāme vā ajjhāvasathe vā uggahetvā vā uggahāpetvā vā nikkhipitabbanti rūpena vā nimittena vā saññāṇaṃ katvā nikkhipitvā ācikkhitabbaṃ – ‘‘yassa bhaṇḍaṃ naṭṭhaṃ so āgacchatū’’ti. Sace tattha āgacchati so vattabbo – ‘‘āvuso, kīdisaṃ te bhaṇḍa’’nti? Sace rūpena vā nimittena vā sampādeti dātabbaṃ, no ce sampādeti ‘‘vicināhi āvuso’’ti vattabbo. Tamhā āvāsā pakkamantena ye tattha honti bhikkhū patirūpā, tesaṃ hatthe nikkhipitvā pakkamitabbaṃ. No ce honti bhikkhū patirūpā, ye tattha honti gahapatikā patirūpā, tesaṃ hatthe nikkhipitvā pakkamitabbaṃ. Se um bhikkhu recolher ou fizer recolher um objeto precioso ou considerado precioso dentro de um mosteiro ou de uma habitação, ele deve guardá-lo: tendo guardado o objeto após tomar nota de sua forma ou de suas marcas distintivas, deve-se anunciar: 'Aquele que perdeu um objeto, que venha'. Se alguém vier ali, deve-se perguntar-lhe: 'Amigo, como é o seu objeto?' Se a descrição corresponder em termos de forma ou marcas distintivas, deve ser entregue. Se não corresponder, deve-se dizer: 'Amigo, procure melhor'. Ao partir daquela residência, o bhikkhu deve partir após confiar o objeto às mãos de bhikkhus adequados que ali estejam. Se não houver bhikkhus adequados, deve partir após confiá-lo às mãos de chefes de família adequados que ali estejam. Ayaṃ tattha sāmīcīti ayaṃ tattha anudhammatā. Este é o procedimento correto nesse caso: esta é a conduta apropriada nessa situação. 507. Anāpatti ratanaṃ vā ratanasammataṃ vā ajjhārāme vā ajjhāvasathe vā uggahetvā vā uggahāpetvā vā nikkhipati – ‘‘yassa bhavissati so harissatī’’ti, ratanasammataṃ vissāsaṃ gaṇhāti, tāvakālikaṃ gaṇhāti, paṃsukūlasaññissa, ummattakassa, ādikammikassāti. 507. Não há ofensa: se ele recolhe ou faz recolher um objeto precioso ou considerado precioso dentro de um mosteiro ou de uma habitação e o guarda pensando: 'Aquele a quem pertencer o levará'; se pega um objeto considerado precioso por intimidade; se o pega temporariamente; se tem a percepção de que é um trapo descartado (paṃsukūla); se está louco; se é o primeiro transgressor. Ratanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ dutiyaṃ. A segunda regra de treinamento sobre objetos preciosos está concluída. 3. Vikālagāmappavisanasikkhāpadaṃ 3. A regra de treinamento sobre entrar em um vilarejo fora de hora. 508. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū vikāle gāmaṃ pavisitvā sabhāyaṃ nisīditvā anekavihitaṃ tiracchānakathaṃ kathenti, seyyathidaṃ – rājakathaṃ corakathaṃ mahāmattakathaṃ senākathaṃ bhayakathaṃ yuddhakathaṃ annakathaṃ pānakathaṃ vatthakathaṃ sayanakathaṃ mālākathaṃ gandhakathaṃ ñātikathaṃ yānakathaṃ gāmakathaṃ nigamakathaṃ nagarakathaṃ janapadakathaṃ itthikathaṃ sūrakathaṃ visikhākathaṃ kumbhaṭṭhānakathaṃ pubbapetakathaṃ nānattakathaṃ [Pg.214] lokakkhāyikaṃ samuddakkhāyikaṃ itibhavābhavakathaṃ iti vā. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma samaṇā sakyaputtiyā vikāle gāmaṃ pavisitvā sabhāyaṃ nisīditvā anekavihitaṃ tiracchānakathaṃ kathessanti, seyyathidaṃ – rājakathaṃ corakathaṃ…pe… itibhavābhavakathaṃ iti vā, seyyathāpi gihī kāmabhogino’’ti! 508. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os bhikkhus do grupo de seis entravam em um vilarejo fora de hora, sentavam-se no salão de assembleias e conversavam sobre diversos tipos de assuntos mundanos, a saber: conversas sobre reis, conversas sobre ladrões, conversas sobre ministros, conversas sobre exércitos, conversas sobre perigos, conversas sobre guerras, conversas sobre comida, conversas sobre bebida, conversas sobre roupas, conversas sobre leitos, conversas sobre guirlandas, conversas sobre perfumes, conversas sobre parentes, conversas sobre veículos, conversas sobre vilarejos, conversas sobre distritos, conversas sobre cidades, conversas sobre países, conversas sobre mulheres, conversas sobre heróis, conversas sobre ruas, conversas sobre locais de buscar água, conversas sobre os mortos, conversas diversas, especulações sobre o mundo, especulações sobre o oceano, conversas sobre a existência e a não existência. As pessoas criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como podem os ascetas seguidores do filho de Sakya entrar em um vilarejo fora de hora, sentar-se no salão de assembleias e conversar sobre diversos tipos de assuntos mundanos, a saber: conversas sobre reis, conversas sobre ladrões... conversas sobre a existência e a não existência, tal como os leigos que desfrutam dos prazeres sensuais?' Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū vikāle gāmaṃ pavisitvā sabhāyaṃ nisīditvā anekavihitaṃ tiracchānakathaṃ kathessanti, seyyathidaṃ – rājakathaṃ corakathaṃ…pe… itibhavābhavakathaṃ iti vā’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, vikāle gāmaṃ pavisitvā sabhāyaṃ nisīditvā anekavihitaṃ tiracchānakathaṃ kathetha, seyyathidaṃ – rājakathaṃ corakathaṃ…pe… itibhavābhavakathaṃ iti vāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, vikāle gāmaṃ pavisitvā sabhāyaṃ nisīditvā anekavihitaṃ tiracchānakathaṃ kathessatha, seyyathidaṃ – rājakathaṃ corakathaṃ…pe… itibhavābhavakathaṃ iti vā! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Os bhikkhus ouviram aquelas pessoas que criticavam, queixavam-se e murmuravam. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis entrar em um vilarejo fora de hora, sentar-se no salão de assembleias e conversar sobre diversos tipos de assuntos mundanos, a saber: conversas sobre reis, conversas sobre ladrões... conversas sobre a existência e a não existência?'... 'É verdade, bhikkhus, que vocês entram em um vilarejo fora de hora, sentam-se no salão de assembleias e conversam sobre diversos tipos de assuntos mundanos, a saber: conversas sobre reis, conversas sobre ladrões... conversas sobre a existência e a não existência?' 'É verdade, Abençoado', responderam eles. O Buda, o Abençoado, repreendeu-os: '... Como podem vocês, homens tolos, entrar em um vilarejo fora de hora, sentar-se no salão de assembleias e conversar sobre diversos tipos de assuntos mundanos, a saber: conversas sobre reis, conversas sobre ladrões... conversas sobre a existência e a não existência! Isso, homens tolos, não serve para inspirar fé naqueles que não têm fé...' E assim, bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento: ‘‘Yo pana bhikkhu vikāle gāmaṃ paviseyya, pācittiya’’nti. Se um bhikkhu entrar em um vilarejo fora de hora, comete uma ofensa pācittiya. Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 509. Tena kho pana samayena sambahulā bhikkhū kosalesu janapade sāvatthiṃ gacchantā sāyaṃ aññataraṃ gāmaṃ upagacchiṃsu. Manussā te bhikkhū passitvā etadavocuṃ – ‘‘pavisatha, bhante’’ti. Atha kho te bhikkhū – ‘‘bhagavatā paṭikkhittaṃ vikāle gāmaṃ pavisitu’’nti kukkuccāyantā na pavisiṃsu. Corā te bhikkhū acchindiṃsu. Atha kho te bhikkhū sāvatthiṃ gantvā bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, āpucchā vikāle gāmaṃ pavisituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 509. Naquela ocasião, muitos bhikkhus, a caminho de Sāvatthī pelo país de Kosala, chegaram a um certo vilarejo ao anoitecer. As pessoas viram os bhikkhus e disseram: 'Entrem, veneráveis'. Então, os bhikkhus, hesitando e pensando: 'O Abençoado proibiu entrar em um vilarejo fora de hora', não entraram. Ladrões assaltaram os bhikkhus. Então, os bhikkhus, tendo ido a Sāvatthī, relataram o assunto aos bhikkhus. Os bhikkhus relataram o assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, por esta razão e nesta ocasião, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos bhikkhus: 'Bhikkhus, eu permito entrar em um vilarejo fora de hora após pedir permissão. E assim, bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento:' ‘‘Yo [Pg.215] pana bhikkhu anāpucchā vikāle gāmaṃ paviseyya, pācittiya’’nti. Se um bhikkhu entrar em um vilarejo fora de hora sem pedir permissão, comete uma ofensa pācittiya. Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 510. Tena kho pana samayena aññataro bhikkhu kosalesu janapade sāvatthiṃ gacchanto sāyaṃ aññataraṃ gāmaṃ upagacchi. Manussā taṃ bhikkhuṃ passitvā etadavocuṃ – ‘‘pavisatha, bhante’’ti. Atha kho so bhikkhu – ‘‘bhagavatā paṭikkhittaṃ anāpucchā vikāle gāmaṃ pavisitu’’nti kukkuccāyanto na pāvisi. Corā taṃ bhikkhuṃ acchindiṃsu. Atha kho so bhikkhu sāvatthiṃ gantvā bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, santaṃ bhikkhuṃ āpucchā vikāle gāmaṃ pavisituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 510. Naquela ocasião, um certo bhikkhu, a caminho de Sāvatthī pelo país de Kosala, chegou a um certo vilarejo ao anoitecer. As pessoas viram o bhikkhu e disseram: 'Entre, venerável'. Então, o bhikkhu, hesitando e pensando: 'O Abençoado proibiu entrar em um vilarejo fora de hora sem pedir permissão', não entrou. Ladrões assaltaram o bhikkhu. Então, o bhikkhu, tendo ido a Sāvatthī, relatou o assunto aos bhikkhus. Os bhikkhus relataram o assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, por esta razão e nesta ocasião, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos bhikkhus: 'Bhikkhus, eu permito entrar em um vilarejo fora de hora após pedir permissão a um bhikkhu que esteja presente. E assim, bhikkhus, devem recitar esta regra de treinamento:' ‘‘Yo pana bhikkhu santaṃ bhikkhuṃ anāpucchā vikāle gāmaṃ paviseyya, pācittiya’’nti. Se um bhikkhu entrar em um vilarejo fora de hora sem pedir permissão a um bhikkhu que esteja presente, comete uma ofensa pācittiya. Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 511. Tena kho pana samayena aññataro bhikkhu ahinā daṭṭho hoti. Aññataro bhikkhu ‘‘aggiṃ āharissāmī’’ti gāmaṃ gacchati. Atha kho so bhikkhu – ‘‘bhagavatā paṭikkhittaṃ santaṃ bhikkhuṃ anāpucchā vikāle gāmaṃ pavisitu’’nti kukkuccāyanto na pāvisi…pe… bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, tathārūpe accāyike karaṇīye santaṃ bhikkhuṃ anāpucchā vikāle gāmaṃ pavisituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 511. Naquela ocasião, um certo monge foi picado por uma cobra. Outro monge foi à aldeia dizendo: “Vou buscar fogo”. Então, aquele monge, hesitando e pensando: “O Abençoado proibiu entrar em uma aldeia fora do horário apropriado sem pedir permissão a um monge que esteja presente”, não entrou... e assim por diante... Eles relataram esse assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, em razão deste assunto e nesta ocasião, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos monges: “Monges, eu permito que, havendo um assunto urgente de tal natureza, se entre em uma aldeia fora do horário apropriado sem pedir permissão a um monge que esteja presente. E assim, monges, devem recitar esta regra de treinamento:” 512. ‘‘Yo pana bhikkhu santaṃ bhikkhuṃ anāpucchā vikāle gāmaṃ paviseyya, aññatra tathārūpā accāyikā karaṇīyā, pācittiya’’nti. 512. “Se algum monge entrar em uma aldeia fora do horário apropriado sem pedir permissão a um monge que esteja presente, exceto em caso de um assunto urgente de tal natureza, ele comete uma ofensa pācittiya.” 513. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 513. “Se algum”: quem quer que seja... “monge”: ... neste sentido, o monge que foi ordenado por uma moção quádrupla é o que se entende por monge. Santo [Pg.216] nāma bhikkhu sakkā hoti āpucchā pavisituṃ. Aquele “que esteja presente” significa um monge a quem é possível pedir permissão antes de entrar. Asanto nāma bhikkhu na sakkā hoti āpucchā pavisituṃ. Aquele “que não esteja presente” significa um monge a quem não é possível pedir permissão antes de entrar. Vikālo nāma majjhanhike vītivatte yāva aruṇuggamanā. O “horário inapropriado” significa desde o momento em que o meio-dia passou até o nascer do sol. Gāmaṃ paviseyyāti parikkhittassa gāmassa parikkhepaṃ atikkamantassa āpatti pācittiyassa. Aparikkhittassa gāmassa upacāraṃ okkamantassa āpatti pācittiyassa. “Entrar em uma aldeia”: para quem ultrapassa o limite de uma aldeia cercada, há uma ofensa pācittiya. Para quem entra nos arredores de uma aldeia não cercada, há uma ofensa pācittiya. Aññatra tathārūpā accāyikā karaṇīyāti ṭhapetvā tathārūpaṃ accāyikaṃ karaṇīyaṃ. “Exceto em caso de um assunto urgente de tal natureza”: excluindo um assunto urgente de tal natureza. 514. Vikāle vikālasaññī santaṃ bhikkhuṃ anāpucchā gāmaṃ pavisati, aññatra tathārūpā accāyikā karaṇīyā, āpatti pācittiyassa. Vikāle vematiko santaṃ bhikkhuṃ anāpucchā gāmaṃ pavisati, aññatra tathārūpā accāyikā karaṇīyā, āpatti pācittiyassa. Vikāle kālasaññī santaṃ bhikkhuṃ anāpucchā gāmaṃ pavisati, aññatra tathārūpā accāyikā karaṇīyā, āpatti pācittiyassa. 514. Se, fora do horário apropriado, percebendo que está fora do horário apropriado, ele entra em uma aldeia sem pedir permissão a um monge que esteja presente, exceto em caso de um assunto urgente de tal natureza, há uma ofensa pācittiya. Se, fora do horário apropriado, estando em dúvida, ele entra em uma aldeia sem pedir permissão a um monge que esteja presente, exceto em caso de um assunto urgente de tal natureza, há uma ofensa pācittiya. Se, fora do horário apropriado, percebendo que está no horário apropriado, ele entra em uma aldeia sem pedir permissão a um monge que esteja presente, exceto em caso de um assunto urgente de tal natureza, há uma ofensa pācittiya. Kāle vikālasaññī, āpatti dukkaṭassa. Kāle vematiko, āpatti dukkaṭassa. Kāle kālasaññī, anāpatti. Se, no horário apropriado, percebendo que está fora do horário apropriado, ele entra na aldeia, há uma ofensa dukkaṭa. Se, no horário apropriado, estando em dúvida, ele entra na aldeia, há uma ofensa dukkaṭa. Se, no horário apropriado, percebendo que está no horário apropriado, não há ofensa. 515. Anāpatti tathārūpe accāyike karaṇīye, santaṃ bhikkhuṃ āpucchā pavisati, asantaṃ bhikkhuṃ anāpucchā pavisati, antarārāmaṃ gacchati, bhikkhunupassayaṃ gacchati, titthiyaseyyaṃ gacchati, paṭikkamanaṃ gacchati, gāmena maggo hoti, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. 515. Não há ofensa: se houver um assunto urgente de tal natureza; se ele entra após pedir permissão a um monge que esteja presente; se ele entra sem pedir permissão quando nenhum monge está presente; se ele vai para o espaço entre os mosteiros; se vai para o mosteiro das monjas; se vai para o local de ascetas de outras seitas; se vai para o refeitório; se o caminho passa pela aldeia; em caso de perigos; para um monge insano; para o iniciante. Vikālagāmappavisanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ tatiyaṃ. A terceira regra de treinamento sobre entrar em uma aldeia fora do horário apropriado está concluída. 4. Sūcigharasikkhāpadaṃ 4. A regra de treinamento sobre estojos de agulhas 516. Tena samayena buddho bhagavā sakkesu viharati kapilavatthusmiṃ nigrodhārāme. Tena kho pana samayena aññatarena dantakārena bhikkhū pavāritā honti – ‘‘yesaṃ ayyānaṃ sūcigharena attho [Pg.217] ahaṃ sūcigharenā’’ti. Tena kho pana samayena bhikkhū bahū sūcighare viññāpenti. Yesaṃ khuddakā sūcigharā te mahante sūcighare viññāpenti. Yesaṃ mahantā sūcigharā te khuddake sūcighare viññāpenti. Atha kho so dantakāro bhikkhūnaṃ bahū sūcighare karonto na sakkoti aññaṃ vikkāyikaṃ bhaṇḍaṃ kātuṃ, attanāpi na yāpeti, puttadāropissa kilamati. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma samaṇā sakyaputtiyā na mattaṃ jānitvā bahū sūcighare viññāpessanti! Ayaṃ imesaṃ bahū sūcighare karonto na sakkoti aññaṃ vikkāyikaṃ bhaṇḍaṃ kātuṃ, attanāpi na yāpeti, puttadāropissa kilamatī’’ti. Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhū na mattaṃ jānitvā bahū sūcighare viññāpessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhū na mattaṃ jānitvā bahū sūcighare viññāpentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma te, bhikkhave, moghapurisā na mattaṃ jānitvā bahū sūcighare viññāpessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 516. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo entre os Sakyas, em Kapilavatthu, no Mosteiro de Nigrodha. Naquela época, os monges haviam sido convidados por um certo entalhador de marfim, que dissera: “Aos veneráveis que precisarem de um estojo de agulhas, eu os convido a pedir um estojo de agulhas”. Então, os monges começaram a pedir muitos estojos de agulhas. Aqueles que tinham estojos pequenos pediam estojos grandes; aqueles que tinham estojos grandes pediam estojos pequenos. Assim, o entalhador de marfim, ao fazer tantos estojos de agulhas para os monges, não conseguia produzir outras mercadorias para venda; ele próprio não conseguia se sustentar, e sua esposa e filhos sofriam privações. As pessoas criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem os ascetas filhos de Sakya pedir tantos estojos de agulhas sem conhecer a moderação? Este entalhador de marfim, ao fazer tantos estojos de agulhas para eles, não consegue produzir outras mercadorias para venda; ele próprio não consegue se sustentar, e sua esposa e filhos sofrem privações!” Os monges ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e murmurando. Aqueles monges de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem os monges pedir tantos estojos de agulhas sem conhecer a moderação?”... “É verdade, monges, que os monges pedem muitos estojos de agulhas sem conhecer a moderação?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, os repreendeu... “Como podem esses homens tolos, monges, pedir tantos estojos de agulhas sem conhecer a moderação? Isso, monges, não serve para inspirar fé naqueles que não têm fé...” E assim, monges, devem recitar esta regra de treinamento: 517. ‘‘Yo pana bhikkhu aṭṭhimayaṃ vā dantamayaṃ vā visāṇamayaṃ vā sūcigharaṃ kārāpeyya bhedanakaṃ, pācittiya’’nti. 517. “Se algum monge mandar fazer um estojo de agulhas feito de osso, de marfim ou de chifre, o estojo deve ser quebrado, e ele comete uma ofensa pācittiya.” 518. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 518. “Se algum”: quem quer que seja... “monge”: ... neste sentido, o monge que foi ordenado por uma moção quádrupla é o que se entende por monge. Aṭṭhi nāma yaṃ kiñci aṭṭhi. O que se chama “osso” refere-se a qualquer tipo de osso. Danto nāma hatthidanto vuccati. O que se chama “marfim” refere-se ao marfim de elefante. Visāṇaṃ nāma yaṃ kiñci visāṇaṃ. O que se chama “chifre” refere-se a qualquer tipo de chifre. Kārāpeyyāti karoti vā kārāpeti vā, payoge dukkaṭaṃ. Paṭilābhena bhinditvā pācittiyaṃ desetabbaṃ. “Mandar fazer”: se ele mesmo faz ou manda fazer, há uma ofensa dukkaṭa a cada esforço. Ao obtê-lo, deve ser quebrado, e a ofensa pācittiya deve ser confessada. 519. Attanā vippakataṃ attanā pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Attanā vippakataṃ parehi pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa[Pg.218]. Parehi vippakataṃ attanā pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Parehi vippakataṃ parehi pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. 519. Se ele mesmo termina o que foi começado por si mesmo, há uma ofensa pācittiya. Se ele faz com que outros terminem o que foi começado por si mesmo, há uma ofensa pācittiya. Se ele mesmo termina o que foi começado por outros, há uma ofensa pācittiya. Se ele faz com que outros terminem o que foi começado por outros, há uma ofensa pācittiya. Aññassatthāya karoti vā kārāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Aññena kataṃ paṭilabhitvā paribhuñjati, āpatti dukkaṭassa. Se ele faz ou manda fazer para o benefício de outro, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele obtém e usa um que foi feito por outro, há uma ofensa dukkaṭa. 520. Anāpatti gaṇṭhikāya, araṇike, vidhe, añjaniyā, añjanisalākāya, vāsijaṭe, udakapuñchaniyā, ummattakassa, ādikammikassāti. 520. Não há ofensa: no caso de um botão, de um arco de broca de fogo, de uma fivela, de um frasco de colírio, de uma espátula de colírio, de um cabo de enxó, de um pano para secar água; para um monge insano; para o iniciante. Sūcigharasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ catutthaṃ. A quarta regra de treinamento sobre estojos de agulhas está concluída. 5. Mañcapīṭhasikkhāpadaṃ 5. A regra de treinamento sobre leitos e assentos 521. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmā upanando sakyaputto ucce mañce sayati. Atha kho bhagavā sambahulehi bhikkhūhi saddhiṃ senāsanacārikaṃ āhiṇḍanto yenāyasmato upanandassa sakyaputtassa vihāro tenupasaṅkami. Addasā kho āyasmā upanando sakyaputto bhagavantaṃ dūratova āgacchantaṃ. Disvāna bhagavantaṃ etadavoca – ‘‘āgacchatu me, bhante, bhagavā sayanaṃ passatū’’ti. Atha kho bhagavā tatova paṭinivattitvā bhikkhū āmantesi – ‘‘āsayato, bhikkhave, moghapuriso veditabbo’’ti. Atha kho bhagavā āyasmantaṃ upanandaṃ sakyaputtaṃ anekapariyāyena vigarahitvā dubbharatāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 521. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no Mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, o venerável Upananda, o Sakyaputta, dormia em um leito alto. Então, o Abençoado, enquanto inspecionava as habitações junto com vários monges, aproximou-se do alojamento do venerável Upananda, o Sakyaputta. O venerável Upananda, o Sakyaputta, viu o Abençoado se aproximando de longe. Ao vê-lo, disse ao Abençoado: “Que o Abençoado venha, venerável senhor, e veja o meu leito”. Então, o Abençoado, voltando dali mesmo, dirigiu-se aos monges: “Monges, um homem tolo deve ser conhecido por sua postura de deitar”. Então, o Abençoado, tendo repreendido o venerável Upananda, o Sakyaputta, de muitas maneiras por ser difícil de sustentar... e assim por diante... dirigiu-se aos monges: “E assim, monges, devem recitar esta regra de treinamento:” 522. ‘‘Navaṃ pana bhikkhunā mañcaṃ vā pīṭhaṃ vā kārayamānena aṭṭhaṅgulapādakaṃ kāretabbaṃ sugataṅgulena, aññatra heṭṭhimāya aṭaniyā; taṃ atikkāmayato chedanakaṃ pācittiya’’nti. 522. “Quando um monge mandar fazer um novo leito ou assento, as pernas devem ter oito dedos de comprimento, medidos pelos dedos do Sugata, excluindo a travessa inferior; se ele exceder essa medida, as pernas devem ser cortadas, e ele comete uma ofensa pācittiya.” 523. Navaṃ nāma karaṇaṃ upādāya vuccati. 523. O que se chama “novo” é dito em referência ao ato de fabricação. Mañco [Pg.219] nāma cattāro mañcā – masārako, bundikābaddho, kuḷīrapādako, āhaccapādako. O que se chama “leito” refere-se a quatro tipos de leitos: masāraka, bundikābaddha, kuḷīrapādaka e āhaccapādaka. Pīṭhaṃ nāma cattāri pīṭhāni – masārakaṃ, bundikābaddhaṃ, kuḷīrapādakaṃ, āhaccapādakaṃ. O que se chama “assento” refere-se a quatro tipos de assentos: masāraka, bundikābaddha, kuḷīrapādaka e āhaccapādaka. Kārayamānenāti karonto vā kārāpento vā. “Mandar fazer”: se ele mesmo faz ou manda fazer. Aṭṭhaṅgulapādakaṃ kāretabbaṃ sugataṅgulena, aññatra heṭṭhimāya aṭaniyāti ṭhapetvā heṭṭhimaṃ aṭaniṃ; taṃ atikkāmetvā karoti vā kārāpeti vā, payoge dukkaṭaṃ, paṭilābhena chinditvā pācittiyaṃ desetabbaṃ. “As pernas devem ter oito dedos de comprimento, medidos pelos dedos do Sugata, excluindo la travessa inferior”: excluindo a travessa inferior. Se ele faz ou manda fazer excedendo essa medida, há uma ofensa dukkaṭa a cada esforço. Ao obtê-lo, as pernas devem ser cortadas, e a ofensa pācittiya deve ser confessada. 524. Attanā vippakataṃ attanā pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Attanā vippakataṃ parehi pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Parehi vippakataṃ attanā pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Parehi vippakataṃ parehi pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. 524. Se ele mesmo termina o que foi começado por si mesmo, há uma ofensa pācittiya. Se ele faz com que outros terminem o que foi começado por si mesmo, há uma ofensa pācittiya. Se ele mesmo termina o que foi começado por outros, há uma ofensa pācittiya. Se ele faz com que outros terminem o que foi começado por outros, há uma ofensa pācittiya. Aññassatthāya karoti vā kārāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Aññena kataṃ paṭilabhitvā paribhuñjati, āpatti dukkaṭassa. Se ele faz ou manda fazer para o benefício de outro, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele obtém e usa um que foi feito por outro, há uma ofensa dukkaṭa. 525. Anāpatti pamāṇikaṃ karoti, ūnakaṃ karoti, aññena kataṃ pamāṇātikkantaṃ paṭilabhitvā chinditvā paribhuñjati, ummattakassa, ādikammikassāti. 525. Não há ofensa: se ele faz dentro da medida permitida; se faz menor que a medida; se, ao obter um feito por outro que excede a medida, ele o corta antes de usar; para um monge insano; para o iniciante. Mañcapīṭhasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ pañcamaṃ. A quinta regra de treinamento sobre leitos e assentos está concluída. 6. Tūlonaddhasikkhāpadaṃ 6. A regra de treinamento sobre estofamento com algodão 526. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū mañcampi pīṭhampi tūlonaddhaṃ kārāpenti. Manussā vihāracārikaṃ āhiṇḍantā passitvā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma samaṇā sakyaputtiyā mañcampi pīṭhampi tūlonaddhaṃ kārāpessanti, seyyathāpi gihī kāmabhogino’’ti[Pg.220]! Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū mañcampi pīṭhampi tūlonaddhaṃ kārāpessantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, mañcampi pīṭhampi tūlonaddhaṃ kārāpethāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, mañcampi pīṭhampi tūlonaddhaṃ kārāpessatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 526. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no Mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os monges do grupo de seis mandavam fazer leitos e assentos estofados com algodão. As pessoas que visitavam os alojamentos, ao verem isso, criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem os ascetas filhos de Sakya mandar fazer leitos e assentos estofados com algodão, exatamente como os leigos que desfrutam dos prazeres sensoriais?” Os monges ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e murmurando. Aqueles monges de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem os monges do grupo de seis mandar fazer leitos e assentos estofados com algodão?”... “É verdade, monges, que mandais fazer leitos e assentos estofados com algodão?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, os repreendeu... “Como podem vocês, homens tolos, mandar fazer leitos e assentos estofados com algodão? Isso, homens tolos, não serve para inspirar fé naqueles que não têm fé...” E assim, monges, devem recitar esta regra de treinamento: 527. ‘‘Yo pana bhikkhu mañcaṃ vā pīṭhaṃ vā tūlonaddhaṃ kārāpeyya, uddālanakaṃ pācittiya’’nti. 527. “Se algum monge mandar fazer um leito ou assento estofado com algodão, o estofamento deve ser removido, e ele comete uma ofensa pācittiya.” 528. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 528. “Se algum”: quem quer que seja... “monge”: ... neste sentido, o monge que foi ordenado por uma moção quádrupla é o que se entende por monge. Mañco nāma cattāro mañcā – masārako, bundikābaddho, kuḷīrapādako, āhaccapādako. O que se chama “leito” refere-se a quatro tipos de leitos: masāraka, bundikābaddha, kuḷīrapādaka e āhaccapādaka. Pīṭhaṃ nāma cattāri pīṭhāni – masārakaṃ, bundikābaddhaṃ, kuḷīrapādakaṃ, āhaccapādakaṃ. O que se chama “assento” refere-se a quatro tipos de assentos: masāraka, bundikābaddha, kuḷīrapādaka e āhaccapādaka. Tūlaṃ nāma tīṇi tūlāni – rukkhatūlaṃ, latātūlaṃ, poṭakitūlaṃ. O que se chama “algodão” refere-se a três tipos de algodão: algodão de árvore, algodão de trepadeira e algodão de capim. Kārāpeyyāti karoti vā kārāpeti vā, payoge dukkaṭaṃ. Paṭilābhena uddāletvā pācittiyaṃ desetabbaṃ. “Mandar fazer”: se ele mesmo faz ou manda fazer, há uma ofensa dukkaṭa a cada esforço. Ao obtê-lo, o algodão deve ser removido, e a ofensa pācittiya deve ser confessada. 529. Attanā vippakataṃ attanā pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Attanā vippakataṃ parehi pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Parehi vippakataṃ attanā pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Parehi vippakataṃ parehi pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. 529. Se ele mesmo termina o que foi começado por si mesmo, há uma ofensa pācittiya. Se ele faz com que outros terminem o que foi começado por si mesmo, há uma ofensa pācittiya. Se ele mesmo termina o que foi começado por outros, há uma ofensa pācittiya. Se ele faz com que outros terminem o que foi começado por outros, há uma ofensa pācittiya. Aññassatthāya karoti vā kārāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Aññena kataṃ paṭilabhitvā paribhuñjati, āpatti dukkaṭassa. Se ele faz ou manda fazer para o benefício de outro, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele obtém e usa um que foi feito por outro, há uma ofensa dukkaṭa. 530. Anāpatti āyoge, kāyabandhane, aṃsabaddhake, pattathavikāya, parissāvane, bibbohanaṃ karoti, aññena kataṃ paṭilabhitvā uddāletvā paribhuñjati, ummattakassa, ādikammikassāti. 530. Não há ofensa: no caso de uma faixa de apoio, de um cinto, de uma alça de ombro, de uma bolsa de tigela, de um filtro de água; se ele faz um travesseiro; se, ao obter um feito por outro, ele remove o algodão antes de usar; para um monge insano; para o iniciante. Tūlonaddhasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ chaṭṭhaṃ. A sexta regra de treinamento sobre estofamento com algodão está concluída. 7. Nisīdanasikkhāpadaṃ 7. A regra de treinamento sobre o assento 531. Tena [Pg.221] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhagavatā bhikkhūnaṃ nisīdanaṃ anuññātaṃ hoti. Chabbaggiyā bhikkhū – ‘‘bhagavatā nisīdanaṃ anuññāta’’nti appamāṇikāni nisīdanāni dhārenti. Mañcassapi pīṭhassapi puratopi pacchatopi olambenti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū appamāṇikāni nisīdanāni dhāressantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, appamāṇikāni nisīdanāni dhārethāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, appamāṇikāni nisīdanāni dhāressatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 531. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, o Abençoado havia permitido o assento (nisīdana) para os bhikkhus. Os bhikkhus do grupo de seis, pensando: 'O Abençoado permitiu o assento', usavam assentos de tamanho desmedido. Eles os deixavam pendurados na frente e atrás de camas e cadeiras. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam boatos: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis usar assentos de tamanho desmedido?'... 'É verdade, bhikkhus, que vocês usam assentos de tamanho desmedido?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como, homens tolos, vocês podem usar assentos de tamanho desmedido! Homens tolos, isso não conduz à confiança daqueles que não têm confiança...' 'E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento:' ‘‘Nisīdanaṃ pana bhikkhunā kārayamānena pamāṇikaṃ kāretabbaṃ. Tatridaṃ pamāṇaṃ – dīghaso dve vidatthiyo, sugatavidatthiyā; tiriyaṃ diyaḍḍhaṃ. Taṃ atikkāmayato chedanakaṃ pācittiya’’nti. ‘Ao mandar fazer um assento, o bhikkhu deve fazê-lo de acordo com a medida. Aqui está a medida: dois palmos do Sugata de comprimento, e um palmo e meio de largura. Para aquele que exceder essa medida, há uma ofensa de expiação que requer o corte.’ Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. Assim, esta regra de treinamento para os bhikkhus foi estabelecida pelo Abençoado. 532. Tena kho pana samayena āyasmā udāyī mahākāyo hoti. So bhagavato purato nisīdanaṃ paññapetvā samantato samañchamāno nisīdati. Atha kho bhagavā āyasmantaṃ udāyiṃ etadavoca – ‘‘kissa tvaṃ, udāyi, nisīdanaṃ samantato samañchasi; seyyathāpi purāṇāsikoṭṭho’’ti? ‘‘Tathā hi pana, bhante, bhagavatā bhikkhūnaṃ atikhuddakaṃ nisīdanaṃ anuññāta’’nti. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, nisīdanassa dasaṃ vidatthiṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 532. Naquela ocasião, o venerável Udāyī tinha um corpo grande. Tendo estendido seu assento diante do Abençoado, ele se sentou, puxando-o ao seu redor por todos os lados. Então, o Abençoado disse ao venerável Udāyī: 'Por que, Udāyī, você puxa o assento ao seu redor por todos os lados, como se fosse um velho curtidor de couro?' 'É porque, venerável senhor, o Abençoado permitiu um assento muito pequeno para os bhikkhus.' Então, o Abençoado, nessa ocasião e a esse respeito, após proferir um discurso sobre o Dhamma, dirigiu-se aos bhikkhus: 'Bhikkhus, eu permito uma borda de um palmo para o assento. E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento:' 533. ‘‘Nisīdanaṃ pana bhikkhunā kārayamānena pamāṇikaṃ kāretabbaṃ. Tatridaṃ pamāṇaṃ – dīghaso dve vidatthiyo, sugatavidatthiyā; tiriyaṃ diyaḍḍhaṃ. Dasā vidatthi. Taṃ atikkāmayato chedanakaṃ pācittiya’’nti. 533. ‘Ao mandar fazer um assento, o bhikkhu deve fazê-lo de acordo com a medida. Aqui está a medida: dois palmos do Sugata de comprimento, e um palmo e meio de largura; a borda deve ser de um palmo. Para aquele que exceder essa medida, há uma ofensa de expiação que requer o corte.’ 534. Nisīdanaṃ nāma sadasaṃ vuccati. 534. O que se chama de assento refere-se àquele que possui uma borda. Kārayamānenāti [Pg.222] karonto vā kārāpento vā pamāṇikaṃ kāretabbaṃ. Tatridaṃ pamāṇaṃ – dīghaso dve vidatthiyo, sugatavidatthiyā; tiriyaṃ diyaḍḍhaṃ. Dasā vidatthi. Taṃ atikkāmetvā karoti vā kārāpeti vā, payoge dukkaṭaṃ. Paṭilābhena chinditvā pācittiyaṃ desetabbaṃ. ‘Ao mandar fazer’: fazendo ele mesmo ou mandando fazer por outros, deve ser feito de acordo com a medida. Aqui está a medida: dois palmos do Sugata de comprimento, e um palmo e meio de largura; a borda deve ser de um palmo. Se ele fizer ou mandar fazer excedendo essa medida, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa) pelo esforço. Ao obtê-lo, deve-se cortá-lo e confessar uma ofensa de expiação (pācittiya). 535. Attanā vippakataṃ attanā pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Attanā vippakataṃ parehi pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Parehi vippakataṃ attanā pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Parehi vippakataṃ parehi pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. 535. Se ele mesmo terminar o que foi iniciado por si mesmo, há uma ofensa de expiação. Se ele fizer com que outros terminem o que foi iniciado por si mesmo, há uma ofensa de expiação. Se ele mesmo terminar o que foi iniciado por outros, há uma ofensa de expiação. Se ele fizer com que outros terminem o que foi iniciado por outros, há uma ofensa de expiação. Aññassatthāya karoti vā kārāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Aññena kataṃ paṭilabhitvā paribhuñjati, āpatti dukkaṭassa. Se ele fizer ou mandar fazer para o benefício de outro, há uma ofensa de má conduta. Se ele obtiver e usar o que foi feito por outro, há uma ofensa de má conduta. 536. Anāpatti pamāṇikaṃ karoti, ūnakaṃ karoti, aññena kataṃ pamāṇātikkantaṃ paṭilabhitvā chinditvā paribhuñjati, vitānaṃ vā bhūmattharaṇaṃ vā sāṇipākāraṃ vā bhisiṃ vā bibbohanaṃ vā karoti, ummattakassa, ādikammikassāti. 536. Não há ofensa: se ele o fizer de acordo com a medida; se o fizer menor; se obtiver o que foi feito por outro que excede a medida, cortá-lo e então usá-lo; se fizer um dossel, uma cobertura para o chão, uma cortina de parede, um colchão ou um travesseiro; se estiver insano; se for o primeiro infrator. Nisīdanasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ sattamaṃ. A sétima regra de treinamento sobre o assento está concluída. 8. Kaṇḍuppaṭicchādisikkhāpadaṃ 8. A regra de treinamento sobre o pano para sarna (kaṇḍuppaṭicchādi) 537. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhagavatā bhikkhūnaṃ kaṇḍuppaṭicchādi anuññātā hoti. Chabbaggiyā bhikkhū – ‘‘bhagavatā kaṇḍuppaṭicchādi anuññātā’’ti appamāṇikāyo kaṇḍuppaṭicchādiyo dhārenti; puratopi pacchatopi ākaḍḍhantā āhiṇḍanti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū appamāṇikāyo kaṇḍuppaṭicchādiyo dhāressantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, appamāṇikāyo kaṇḍuppaṭicchādiyo dhārethāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, appamāṇikāyo kaṇḍuppaṭicchādiyo dhāressatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ [Pg.223] vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 537. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, o Abençoado havia permitido o pano para sarna (kaṇḍuppaṭicchādi) para os bhikkhus. Os bhikkhus do grupo de seis, pensando: 'O Abençoado permitiu o pano para sarna', usavam panos para sarna de tamanho desmedido. Eles andavam por aí arrastando-os pela frente e por trás. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam boatos: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis usar panos para sarna de tamanho desmedido?'... 'É verdade, bhikkhus, que vocês usam panos para sarna de tamanho desmedido?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como, homens tolos, vocês podem usar panos para sarna de tamanho desmedido! Homens tolos, isso não conduz à confiança daqueles que não têm confiança...' 'E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento:' 538. ‘‘Kaṇḍuppaṭicchādiṃ pana bhikkhunā kārayamānena pamāṇikā kāretabbā. Tatridaṃ pamāṇaṃ – dīghaso catasso vidatthiyo, sugatavidatthiyā; tiriyaṃ dve vidatthiyo. Taṃ atikkāmayato chedanakaṃ pācittiya’’nti. 538. ‘Ao mandar fazer um pano para sarna, o bhikkhu deve fazê-lo de acordo com a medida. Aqui está a medida: quatro palmos do Sugata de comprimento, e dois palmos de largura. Para aquele que exceder essa medida, há uma ofensa de expiação que requer o corte.’ 539. Kaṇḍuppaṭicchādi nāma yassa adhonābhi ubbhajāṇumaṇḍalaṃ kaṇḍu vā pīḷakā vā assāvo vā thullakacchu vā ābādho, tassa paṭicchādanatthāya. 539. O que se chama de pano para sarna serve para cobrir, para aquele que tem uma aflição de sarna, furúnculo, secreção ou sarna espessa, abaixo do umbigo e acima do joelho. Kārayamānenāti karonto vā kārāpento vā. Pamāṇikā kāretabbā. Tatridaṃ pamāṇaṃ – dīghaso catasso vidatthiyo, sugatavidatthiyā; tiriyaṃ dve vidatthiyo. Taṃ atikkāmetvā karoti vā kārāpeti vā, payoge dukkaṭaṃ. Paṭilābhena chinditvā pācittiyaṃ desetabbaṃ. ‘Ao mandar fazer’: fazendo ele mesmo ou mandando fazer por outros. Deve ser feito de acordo com a medida. Aqui está a medida: quatro palmos do Sugata de comprimento, e dois palmos de largura. Se ele fizer ou mandar fazer excedendo essa medida, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa) pelo esforço. Ao obtê-lo, deve-se cortá-lo e confessar uma ofensa de expiação (pācittiya). 540. Attanā vippakataṃ attanā pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Attanā vippakataṃ parehi pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Parehi vippakataṃ attanā pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Parehi vippakataṃ parehi pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. 540. Se ele mesmo terminar o que foi iniciado por si mesmo, há uma ofensa de expiação. Se ele fizer com que outros terminem o que foi iniciado por si mesmo, há uma ofensa de expiação. Se ele mesmo terminar o que foi iniciado por outros, há uma ofensa de expiação. Se ele fizer com que outros terminem o que foi iniciado por outros, há uma ofensa de expiação. Aññassatthāya karoti vā kārāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Aññena kataṃ paṭilabhitvā paribhuñjati, āpatti dukkaṭassa. Se ele fizer ou mandar fazer para o benefício de outro, há uma ofensa de má conduta. Se ele obtiver e usar o que foi feito por outro, há uma ofensa de má conduta. 541. Anāpatti pamāṇikaṃ karoti, ūnakaṃ karoti, aññena kataṃ pamāṇātikkantaṃ paṭilabhitvā chinditvā paribhuñjati, vitānaṃ vā bhūmattharaṇaṃ vā sāṇipākāraṃ vā bhisiṃ vā bibbohanaṃ vā karoti, ummattakassa, ādikammikassāti. 541. Não há ofensa: se ele o fizer de acordo com a medida; se o fizer menor; se obtiver o que foi feito por outro que excede a medida, cortá-lo e então usá-lo; se fizer um dossel, uma cobertura para o chão, uma cortina de parede, um colchão ou um travesseiro; se estiver insano; se for o primeiro infrator. Kaṇḍuppaṭicchādisikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ aṭṭhamaṃ. A oitava regra de treinamento sobre o pano para sarna está concluída. 9. Vassikasāṭikāsikkhāpadaṃ 9. A regra de treinamento sobre o manto para a estação das chuvas (vassikasāṭikā) 542. Tena [Pg.224] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhagavatā bhikkhūnaṃ vassikasāṭikā anuññātā hoti. Chabbaggiyā bhikkhū – ‘‘bhagavatā vassikasāṭikā anuññātā’’ti appamāṇikāyo vassikasāṭikāyo dhārenti. Puratopi pacchatopi ākaḍḍhantā āhiṇḍanti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū appamāṇikāyo vassikasāṭikāyo dhāressantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, appamāṇikāyo vassikasāṭikāyo dhārethāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, appamāṇikāyo vassikasāṭikāyo dhāressatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 542. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, o Abençoado havia permitido o manto para a estação das chuvas (vassikasāṭikā) para os bhikkhus. Os bhikkhus do grupo de seis, pensando: 'O Abençoado permitiu o manto para a estação das chuvas', usavam mantos para a estação das chuvas de tamanho desmedido. Eles andavam por aí arrastando-os pela frente e por trás. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam boatos: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis usar mantos para a estação das chuvas de tamanho desmedido?'... 'É verdade, bhikkhus, que vocês usam mantos para a estação das chuvas de tamanho desmedido?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... 'Como, homens tolos, vocês podem usar mantos para a estação das chuvas de tamanho desmedido! Homens tolos, isso não conduz à confiança daqueles que não têm confiança...' 'E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento:' 543. ‘‘Vassikasāṭikaṃ pana bhikkhunā kārayamānena pamāṇikā kāretabbā. Tatridaṃ pamāṇaṃ – dīghaso cha vidatthiyo, sugatavidatthiyā; tiriyaṃ aḍḍhateyyā. Taṃ atikkāmayato chedanakaṃ pācittiya’’nti. 543. ‘Ao mandar fazer um manto para a estação das chuvas, o bhikkhu deve fazê-lo de acordo com a medida. Aqui está a medida: seis palmos do Sugata de comprimento, e dois palmos e meio de largura. Para aquele que exceder essa medida, há uma ofensa de expiação que requer o corte.’ 544. Vassikasāṭikā nāma vassānassa catumāsatthāya. 544. O que se chama de manto para a estação das chuvas serve para o propósito dos quatro meses da estação chuvosa. Kārayamānenāti karonto vā kārāpento vā. Pamāṇikā kāretabbā. Tatridaṃ pamāṇaṃ – dīghaso cha vidatthiyo, sugatavidatthiyā; tiriyaṃ aḍḍhateyyā. Taṃ atikkāmetvā karoti vā kārāpeti vā, payoge dukkaṭaṃ. Paṭilābhena chinditvā pācittiyaṃ desetabbaṃ. ‘Ao mandar fazer’: fazendo ele mesmo ou mandando fazer por outros. Deve ser feito de acordo com a medida. Aqui está a medida: seis palmos do Sugata de comprimento, e dois palmos e meio de largura. Se ele fizer ou mandar fazer excedendo essa medida, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa) pelo esforço. Ao obtê-lo, deve-se cortá-lo e confessar uma ofensa de expiação (pācittiya). 545. Attanā vippakataṃ attanā pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Attanā vippakataṃ parehi pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Parehi vippakataṃ attanā pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Parehi vippakataṃ parehi pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. 545. Se ele mesmo terminar o que foi iniciado por si mesmo, há uma ofensa de expiação. Se ele fizer com que outros terminem o que foi iniciado por si mesmo, há uma ofensa de expiação. Se ele mesmo terminar o que foi iniciado por outros, há uma ofensa de expiação. Se ele fizer com que outros terminem o que foi iniciado por outros, há uma ofensa de expiação. Aññassatthāya karoti vā kārāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Aññena kataṃ paṭilabhitvā paribhuñjati, āpatti dukkaṭassa. Se ele fizer ou mandar fazer para o benefício de outro, há uma ofensa de má conduta. Se ele obtiver e usar o que foi feito por outro, há uma ofensa de má conduta. 546. Anāpatti [Pg.225] pamāṇikaṃ karoti, ūnakaṃ karoti, aññena kataṃ pamāṇātikkantaṃ paṭilabhitvā chinditvā paribhuñjati, vitānaṃ vā bhūmattharaṇaṃ vā sāṇipākāraṃ vā bhisiṃ vā bibbohanaṃ vā karoti, ummattakassa, ādikammikassāti. 546. Não há ofensa: se ele o fizer de acordo com a medida; se o fizer menor; se obtiver o que foi feito por outro que excede a medida, cortá-lo e então usá-lo; se fizer um dossel, uma cobertura para o chão, uma cortina de parede, um colchão ou um travesseiro; se estiver insano; se for o primeiro infrator. Vassikasāṭikāsikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ navamaṃ. A nona regra de treinamento sobre o manto para a estação das chuvas está concluída. 10. Nandasikkhāpadaṃ 10. A regra de treinamento sobre Nanda (Nandasikkhāpadaṃ) 547. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmā nando bhagavato mātucchāputto abhirūpo hoti dassanīyo pāsādiko caturaṅgulomako bhagavatā. So sugatacīvarappamāṇaṃ cīvaraṃ dhāreti. Addasaṃsu kho therā bhikkhū āyasmantaṃ nandaṃ dūratova āgacchantaṃ. Disvāna – ‘‘bhagavā āgacchatī’’ti āsanā vuṭṭhahanti. Te upagate jānitvā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma āyasmā nando sugatacīvarappamāṇaṃ cīvaraṃ dhāressatī’’ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, nanda, sugatacīvarappamāṇaṃ cīvaraṃ dhāresīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, nanda, sugatacīvarappamāṇaṃ cīvaraṃ dhāressasi! Netaṃ, nanda, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 547. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, o venerável Nanda, filho da tia materna do Abençoado, era belo, de boa aparência, agradável e quatro dedos mais baixo que o Abençoado. Ele usava um manto do tamanho do manto do Sugata. Os bhikkhus seniores viram o venerável Nanda vindo de longe. Ao vê-lo, levantaram-se de seus assentos, pensando: 'O Abençoado está vindo.' Quando ele se aproximou, eles o reconheceram e queixaram-se, criticaram e espalhavam boatos: 'Como pode o venerável Nanda usar um manto do tamanho do manto do Sugata?'... 'É verdade, Nanda, que você usa um manto do tamanho do manto do Sugata?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-o... 'Como, Nanda, você pode usar um manto do tamanho do manto do Sugata! Nanda, isso não conduz à confiança daqueles que não têm confiança...' 'E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento:' 548. ‘‘Yo pana bhikkhu sugatacīvarappamāṇaṃ cīvaraṃ kārāpeyya atirekaṃ vā, chedanakaṃ pācittiyaṃ. Tatridaṃ sugatassa sugatacīvarappamāṇaṃ – dīghaso nava vidatthiyo, sugatavidatthiyā; tiriyaṃ cha vidatthiyo. Idaṃ sugatassa sugatacīvarappamāṇa’’nti. 548. ‘Se algum bhikkhu mandar fazer um manto do tamanho do manto do Sugata, ou maior, há uma ofensa de expiação que requer o corte. Aqui está o tamanho do manto do Sugata: nove palmos do Sugata de comprimento, e seis palmos de largura. Este é o tamanho do manto do Sugata.’ 549. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 549. ‘Aquele que’: quem quer que... ‘Bhikkhu’: ... o bhikkhu pretendido neste contexto. Sugatacīvarappamāṇaṃ [Pg.226] nāma dīghaso nava vidatthiyo, sugatavidatthiyā; tiriyaṃ cha vidatthiyo. O que se chama de tamanho do manto do Sugata é: nove palmos do Sugata de comprimento, e seis palmos de largura. Kārāpeyyāti karoti vā kārāpeti vā, payoge dukkaṭaṃ. Paṭilābhena chinditvā pācittiyaṃ desetabbaṃ. ‘Mandar fazer’: fazendo ele mesmo ou mandando fazer por outros, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa) pelo esforço. Ao obtê-lo, deve-se cortá-lo e confessar uma ofensa de expiação (pācittiya). 550. Attanā vippakataṃ attanā pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Attanā vippakataṃ parehi pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Parehi vippakataṃ attanā pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Parehi vippakataṃ parehi pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. 550. Se ele mesmo terminar o que foi iniciado por si mesmo, há uma ofensa de expiação. Se ele fizer com que outros terminem o que foi iniciado por si mesmo, há uma ofensa de expiação. Se ele mesmo terminar o que foi iniciado por outros, há uma ofensa de expiação. Se ele fizer com que outros terminem o que foi iniciado por outros, há uma ofensa de expiação. Aññassatthāya karoti vā kārāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Aññena kataṃ paṭilabhitvā paribhuñjati, āpatti dukkaṭassa. Se ele faz ou manda fazer para o benefício de outro, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ele obtém e usa um manto feito por outro, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). 551. Anāpatti ūnakaṃ karoti, aññena kataṃ paṭilabhitvā chinditvā paribhuñjati, vitānaṃ vā bhūmattharaṇaṃ vā sāṇipākāraṃ vā bhisiṃ vā bibbohanaṃ vā karoti, ummattakassa, ādikammikassāti. 551. Não há ofensa se ele faz um menor; se ele obtém um feito por outro, corta-o e o usa; se ele faz um dossel, um tapete de chão, uma cortina de tela, um assento estofado ou um travesseiro; se ele é insano; se ele é o primeiro transgressor. Nandasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ dasamaṃ. O décimo preceito de treinamento sobre Nanda está concluído. Ratanavaggo navamo. O nono capítulo sobre as Joias (Ratanavagga) está concluído. Tassuddānaṃ – O resumo deste capítulo é o seguinte: Rañño ca ratanaṃ santaṃ, sūci mañcañca tūlikaṃ; Nisīdanañca kaṇḍuñca, vassikā sugatena cāti. Sobre o rei, a joia, a presença, a agulha, o leito, o colchão de algodão, o assento, a cobertura para coceira, o manto de chuva e a medida do Sugata. Uddiṭṭhā kho, āyasmanto, dvenavuti pācittiyā dhammā. Tatthāyasmante pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Dutiyampi pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Tatiyampi pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Parisuddhetthāyasmanto, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmīti. Veneráveis, as noventa e duas regras que requerem expiação (pācittiya) foram recitadas. Sobre elas, pergunto aos veneráveis: “Estão puros nisso?” Pela segunda vez pergunto: “Estão puros nisso?” Pela terceira vez pergunto: “Estão puros nisso?” Os veneráveis estão puros nisso, por isso estão em silêncio. Assim eu considero isso. Khuddakaṃ samattaṃ. A seção menor está concluída. Pācittiyakaṇḍaṃ niṭṭhitaṃ. A seção sobre as expiações (Pācittiyakaṇḍa) está concluída. 6. Pāṭidesanīyakaṇḍaṃ 6. Seção sobre as Ofensas que Devem Ser Confessadas (Pāṭidesanīya) 1. Paṭhamapāṭidesanīyasikkhāpadaṃ 1. Primeiro preceito de treinamento sobre a confissão (Pāṭidesanīya) Ime [Pg.227] kho panāyasmanto cattāro pāṭidesanīyā Veneráveis, estas quatro regras que requerem confissão Dhammā uddesaṃ āgacchanti. entram em recitação. 552. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññatarā bhikkhunī sāvatthiyaṃ piṇḍāya caritvā paṭikkamanakāle aññataraṃ bhikkhuṃ passitvā etadavoca – ‘‘handāyya, bhikkhaṃ paṭiggaṇhā’’ti. ‘‘Suṭṭhu, bhaginī’’ti sabbeva aggahesi. Sā upakaṭṭhe kāle nāsakkhi piṇḍāya carituṃ, chinnabhattā ahosi. Atha kho sā bhikkhunī dutiyampi divasaṃ…pe… tatiyampi divasaṃ sāvatthiyaṃ piṇḍāya caritvā paṭikkamanakāle taṃ bhikkhuṃ passitvā etadavoca – ‘‘handāyya, bhikkhaṃ paṭiggaṇhā’’ti. ‘‘Suṭṭhu, bhaginī’’ti sabbeva aggahesi. Sā upakaṭṭhe kāle nāsakkhi piṇḍāya carituṃ, chinnabhattā ahosi. Atha kho sā bhikkhunī catutthe divase rathikāya pavedhentī gacchati. Seṭṭhi gahapati rathena paṭipathaṃ āgacchanto taṃ bhikkhuniṃ etadavoca – ‘‘apehāyye’’ti. Sā vokkamantī tattheva paripati. Seṭṭhi gahapati taṃ bhikkhuniṃ khamāpesi – ‘‘khamāhāyye, mayāsi pātitā’’ti. ‘‘Nāhaṃ, gahapati, tayā pātitā. Apica, ahameva dubbalā’’ti. ‘‘Kissa pana tvaṃ, ayye, dubbalā’’ti? Atha kho sā bhikkhunī seṭṭhissa gahapatissa etamatthaṃ ārocesi. Seṭṭhi gahapati taṃ bhikkhuniṃ gharaṃ netvā bhojetvā ujjhāyati khiyyati vipāceti – ‘‘kathañhi nāma bhadantā bhikkhuniyā hatthato āmisaṃ paṭiggahessanti! Kicchalābho mātugāmo’’ti! 552. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, uma certa monja (bhikkhunī), tendo esmolado por comida em Sāvatthī, ao retornar, viu um certo monge (bhikkhu) e lhe disse: “Por favor, venerável, aceite esta esmola de comida.” Ele disse: “Muito bem, irmã”, e aceitou tudo. Como já estava perto do meio-dia, ela não pôde voltar a esmolar por comida e ficou sem comer. No segundo dia... e também no terceiro dia, aquela monja, tendo esmolado por comida em Sāvatthī, ao retornar, viu aquele monge e lhe disse: “Por favor, venerável, aceite esta esmola de comida.” Ele disse: “Muito bem, irmã”, e aceitou tudo. Como já estava perto do meio-dia, ela não pôde voltar a esmolar por comida e ficou sem comer. No quarto dia, aquela monja estava caminhando pela rua, tremendo de fraqueza. Um rico proprietário de terras (seṭṭhi), vindo em sua carruagem na direção oposta, disse à monja: “Afaste-se, senhora!” Ao tentar se afastar, ela caiu ali mesmo na rua. O proprietário de terras pediu desculpas à monja: “Perdoe-me, senhora, eu a fiz cair.” Ela respondeu: “Não foi você que me fez cair, proprietário de terras. Na verdade, eu mesma estou fraca.” Ele perguntou: “Mas por que a senhora está fraca?” Então, a monja contou-lhe o que havia acontecido. O proprietário de terras levou a monja para sua casa, ofereceu-lhe comida e criticou, queixou-se e indignou-se: “Como podem os veneráveis aceitar comida diretamente das mãos de uma monja? As mulheres obtêm seus ganhos com grande dificuldade!” Assosuṃ kho bhikkhū tassa seṭṭhissa gahapatissa ujjhāyantassa khiyyantassa vipācentassa. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhu bhikkhuniyā hatthato āmisaṃ paṭiggahessatī’’ti [Pg.228] …pe… saccaṃ kira tvaṃ, bhikkhu, bhikkhuniyā hatthato āmisaṃ paṭiggahesīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. ‘‘Ñātikā te, bhikkhu, aññātikā’’ti? ‘‘Aññātikā, bhagavā’’ti. ‘‘Aññātako, moghapurisa, aññātikāya na jānāti patirūpaṃ vā appatirūpaṃ vā santaṃ vā asantaṃ vā. Kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, aññātikāya bhikkhuniyā hatthato āmisaṃ paṭiggahessasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – Os monges ouviram o proprietário de terras criticando, queixando-se e indignando-se. Aqueles monges de poucos desejos... criticaram, queixaram-se e indignaram-se: “Como pode um monge aceitar comida diretamente das mãos de uma monja?”... “É verdade, monge, que você aceitou comida diretamente das mãos de uma monja?” “É verdade, Abençoado.” “Ela é sua parenta, monge, ou não é sua parenta?” “Ela não é minha parenta, Abençoado.” “Homem tolo, quem não é parente não sabe o que é apropriado ou inapropriado, o que existe ou o que não existe para uma mulher que não é sua parenta. Como você, homem tolo, pôde aceitar comida diretamente das mãos de uma monja que não é sua parenta? Isso, homem tolo, não serve para inspirar fé naqueles que não têm fé...” E assim, monges, vocês devem recitar este preceito de treinamento: 553. ‘‘Yo pana bhikkhu aññātikāya bhikkhuniyā antaragharaṃ paviṭṭhāya hatthato khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā sahatthā paṭiggahetvā khādeyya vā bhuñjeyya vā, paṭidesetabbaṃ tena bhikkhunā – ‘gārayhaṃ, āvuso, dhammaṃ āpajjiṃ asappāyaṃ pāṭidesanīyaṃ, taṃ paṭidesemī’’’ti. 553. “Se um monge aceitar com as próprias mãos comida mastigável ou não mastigável diretamente das mãos de uma monja que não seja sua parenta e que tenha entrado em uma área habitada, e a mastigar ou comer, esse monge deve confessar: ‘Amigos, cometi uma ofensa censurável e inadequada, que deve ser confessada; eu a confesso.’” 554. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 554. “Seja quem for”: qualquer que seja... “monge”: ... neste contexto, refere-se a este monge. Aññātikā nāma mātito vā. Pitito vā yāva sattamā pitāmahayugā asambaddhā. “Não parenta”: aquela que não é relacionada por parte de mãe ou de pai até a sétima geração de ancestrais. Bhikkhunī nāma ubhatosaṅghe upasampannā. “Monja”: aquela que foi plenamente ordenada em ambas as Comunidades (Saṅghas). Antaragharaṃ nāma rathikā byūhaṃ siṅghāṭakaṃ gharaṃ. “Área habitada”: uma rua, um beco sem saída, um cruzamento ou uma casa. Khādanīyaṃ nāma pañca bhojanāni – yāmakālikaṃ sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ ṭhapetvā avasesaṃ khādanīyaṃ nāma. “Comida mastigável”: excluindo os cinco tipos de alimentos básicos, os alimentos consumíveis até o meio-dia (yāmakālika), os consumíveis por sete dias (sattāhakālika) e os consumíveis por toda a vida (yāvajīvika), o restante é chamado de comida mastigável. Bhojanīyaṃ nāma pañca bhojanāni – odano, kummāso, sattu, maccho, maṃsaṃ. ‘‘Khādissāmi bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti pāṭidesanīyassa. “Comida não mastigável”: os cinco tipos de alimentos básicos — arroz cozido, mingau de cevada, farinha de grãos torrados, peixe e carne. Se ele aceita pensando “vou mastigar, vou comer”, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). A cada gole que engole, há uma ofensa que requer confissão (pāṭidesanīya). 555. Aññātikāya aññātikasaññī antaragharaṃ paviṭṭhāya hatthato khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā sahatthā paṭiggahetvā khādati vā bhuñjati vā, āpatti pāṭidesanīyassa. Aññātikāya vematiko antaragharaṃ paviṭṭhāya hatthato khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā sahatthā paṭiggahetvā khādati vā bhuñjati vā, āpatti pāṭidesanīyassa. Aññātikāya [Pg.229] ñātikasaññī antaragharaṃ paviṭṭhāya hatthato khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā sahatthā paṭiggahetvā khādati vā bhuñjati vā, āpatti pāṭidesanīyassa. 555. Se ela não é parenta e ele a percebe como não parenta, e aceita com as próprias mãos comida mastigável ou não mastigável diretamente das mãos dela quando ela entrou em uma área habitada, e a mastiga ou come, há uma ofensa que requer confissão (pāṭidesanīya). Se ela não é parenta e ele tem dúvidas, e aceita com as próprias mãos comida mastigável ou não mastigável diretamente das mãos dela quando ela entrou em uma área habitada, e a mastiga ou come, há uma ofensa que requer confissão (pāṭidesanīya). Se ela não é parenta e ele a percebe como parenta, e aceita com as próprias mãos comida mastigável ou não mastigável diretamente das mãos dela quando ela entrou em uma área habitada, e a mastiga ou come, há uma ofensa que requer confissão (pāṭidesanīya). Yāmakālikaṃ sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ āhāratthāya paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti dukkaṭassa. Ekatoupasampannāya hatthato khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā – ‘‘khādissāmi bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti dukkaṭassa. Ñātikāya aññātikasaññī, āpatti dukkaṭassa. Ñātikāya vematiko, āpatti dukkaṭassa. Ñātikāya ñātikasaññī, anāpatti. Se ele aceita alimentos consumíveis até o meio-dia, por sete dias ou por toda a vida para fins de nutrição, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). A cada gole que engole, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ele aceita comida mastigável ou não mastigável diretamente das mãos de uma monja ordenada por apenas uma das Comunidades, pensando “vou mastigar, vou comer”, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). A cada gole que engole, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ela é parenta e ele a percebe como não parenta, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ela é parenta e ele tem dúvidas, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ela é parenta e ele a percebe como parenta, não há ofensa. 556. Anāpatti ñātikāya, dāpeti na deti, upanikkhipitvā deti antarārāme, bhikkhunupassaye, titthiyaseyyāya, paṭikkamane, gāmato nīharitvā deti, yāmakālikaṃ sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ ‘‘sati paccaye paribhuñjā’’ti deti, sikkhamānāya, sāmaṇeriyā, ummattakassa, ādikammikassāti. 556. Não há ofensa: se ela é parenta; se ela faz com que outra pessoa dê, mas não dá ela mesma; se ela coloca a comida no chão e a oferece; se ela a oferece dentro do mosteiro, no alojamento das monjas, no alojamento dos ascetas de outras seitas, ou no refeitório; se ela a traz para fora da aldeia e a oferece; se ela oferece alimentos consumíveis até o meio-dia, por sete dias ou por toda a vida dizendo “consuma se houver necessidade”; se é oferecido por uma candidata à ordenação (sikkhamānā) ou por uma noviça (sāmaṇerī); se ele é insano; se ele é o primeiro transgressor. Paṭhamapāṭidesanīyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O primeiro preceito de treinamento sobre a confissão (Pāṭidesanīya) está concluído. 2. Dutiyapāṭidesanīyasikkhāpadaṃ 2. Segundo preceito de treinamento sobre a confissão (Pāṭidesanīya) 557. Tena samayena buddho bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe. Tena kho pana samayena bhikkhū kulesu nimantitā bhuñjanti. Chabbaggiyā bhikkhuniyo chabbaggiyānaṃ bhikkhūnaṃ vosāsantiyo ṭhitā honti – ‘‘idha sūpaṃ detha, idha odanaṃ dethā’’ti. Chabbaggiyā bhikkhū yāvadatthaṃ bhuñjanti. Aññe bhikkhū na cittarūpaṃ bhuñjanti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū bhikkhuniyo vosāsantiyo na nivāressantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, bhikkhuniyo vosāsantiyo na nivārethāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā …pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, bhikkhuniyo vosāsantiyo na nivāressatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 557. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Rājagaha, no Bosque de Bambu, no local de alimentação dos esquilos (Kalandakanivāpa). Naquela ocasião, os monges, tendo sido convidados pelas famílias, estavam comendo em suas casas. As monjas do grupo de seis (chabbaggiyā) ficavam de pé dando instruções para os monges do grupo de seis: “Deem sopa aqui, deem arroz aqui!” Os monges do grupo de seis comiam o quanto queriam, mas os outros monges não conseguiam comer o suficiente. Os monges de poucos desejos... criticaram, queixaram-se e indignaram-se: “Como podem os monges do grupo de seis não impedir as monjas que estão dando instruções?”... “É verdade, monges, que vocês não impediram as monjas que estavam dando instruções?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, os repreendeu... “Como vocês, homens tolos, não impediram as monjas que estavam dando instruções? Isso, homens tolos, não serve para inspirar fé naqueles que não têm fé...” E assim, monges, vocês devem recitar este preceito de treinamento: 558. ‘‘Bhikkhū [Pg.230] paneva kulesu nimantitā bhuñjanti, tatra ce sā bhikkhunī vosāsamānarūpā ṭhitā hoti – ‘idha sūpaṃ detha, idha odanaṃ dethā’ti, tehi bhikkhūhi sā bhikkhunī apasādetabbā – ‘apasakka tāva, bhagini, yāva bhikkhū bhuñjantī’ti. Ekassa cepi bhikkhuno na paṭibhāseyya taṃ bhikkhuniṃ apasādetuṃ – ‘apasakka tāva, bhagini, yāva bhikkhū bhuñjantī’ti paṭidesetabbaṃ tehi bhikkhūhi – ‘gārayhaṃ, āvuso, dhammaṃ āpajjimhā asappāyaṃ pāṭidesanīyaṃ, taṃ paṭidesemā’’’ti. 558. “Quando os monges, tendo sido convidados pelas famílias, estiverem comendo, se uma monja estiver de pé ali dando instruções, dizendo: ‘Deem sopa aqui, deem arroz aqui!’, aqueles monges devem repreender aquela monja: ‘Afaste-se, irmã, enquanto os monges estão comendo.’ Se nem mesmo um único monge se manifestar para repreender aquela monja, dizendo: ‘Afaste-se, irmã, enquanto os monges estão comendo’, aqueles monges devem confessar: ‘Amigos, cometemos uma ofensa censurável e inadequada, que deve ser confessada; nós a confessamos.’” 559. Bhikkhū paneva kulesu nimantitā bhuñjantīti kulaṃ nāma cattāri kulāni – khattiyakulaṃ, brāhmaṇakulaṃ, vessakulaṃ, suddakulaṃ. 559. “Quando os monges, tendo sido convidados pelas famílias, estiverem comendo”: “família” refere-se às quatro classes de famílias — a classe dos nobres (khattiya), a classe dos brâmanes (brāhmaṇa), a classe dos comerciantes (vessa) e a classe dos trabalhadores (sudda). Nimantitā bhuñjantīti pañcannaṃ bhojanānaṃ aññatarena bhojanena nimantitā bhuñjanti. “Tendo sido convidados, estiverem comendo”: convidados para comer qualquer um dos cinco tipos de alimentos básicos, eles comem. Bhikkhunī nāma ubhatosaṅghe upasampannā. “Monja”: aquela que foi plenamente ordenada em ambas as Comunidades (Saṅghas). Vosāsantī nāma yathāmittatā yathāsandiṭṭhatā yathāsambhattatā yathāsamānupajjhāyakatā yathāsamānācariyakatā – ‘‘idha sūpaṃ detha, idha odanaṃ dethā’’ti. Esā vosāsantī nāma. “Dando instruções”: por amizade, por conhecimento mútuo, por companheirismo, por compartilharem o mesmo preceptor ou por compartilharem o mesmo mestre, dizendo: “Deem sopa aqui, deem arroz aqui!” Isso é chamado de dar instruções. Tehi bhikkhūhīti bhuñjamānehi bhikkhūhi. “Aqueles monges”: os monges que estão comendo. Sā bhikkhunīti yā sā vosāsantī bhikkhunī. “Aquela monja”: aquela monja que está dando instruções. Tehi bhikkhūhi sā bhikkhunī apasādetabbā – ‘‘apasakka tāva, bhagini, yāva bhikkhū bhuñjantī’’ti. Ekassa cepi bhikkhuno anapasādito – ‘‘khādissāmi bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti pāṭidesanīyassa. Aqueles monges devem repreender aquela monja: “Afaste-se, irmã, enquanto os monges estão comendo.” Se ela não for repreendida por nenhum dos monges, e ele aceita a comida pensando “vou mastigar, vou comer”, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). A cada gole que engole, há uma ofensa que requer confissão (pāṭidesanīya). 560. Upasampannāya upasampannasaññī vosāsantiyā na nivāreti, āpatti pāṭidesanīyassa. Upasampannāya vematiko vosāsantiyā na nivāreti, āpatti pāṭidesanīyassa. Upasampannāya anupasampannasaññī vosāsantiyā na nivāreti, āpatti pāṭidesanīyassa. 560. Se ela é plenamente ordenada e ele a percebe como plenamente ordenada, e não a impede quando ela está dando instruções, há uma ofensa que requer confissão (pāṭidesanīya). Se ela é plenamente ordenada e ele tem dúvidas, e não a impede quando ela está dando instruções, há uma ofensa que requer confissão (pāṭidesanīya). Se ela é plenamente ordenada e ele a percebe como não plenamente ordenada, e não a impede quando ela está dando instruções, há uma ofensa que requer confissão (pāṭidesanīya). Ekatoupasampannāya [Pg.231] vosāsantiyā na nivāreti, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya upasampannasaññī, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya vematiko, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya anupasampannasaññī, anāpatti. Se ela foi ordenada por apenas uma das Comunidades e ele não a impede quando ela está dando instruções, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ela não é plenamente ordenada e ele a percebe como plenamente ordenada, e não a impede, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ela não é plenamente ordenada e ele tem dúvidas, e não a impede, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ela não é plenamente ordenada e ele a percebe como não plenamente ordenada, não há ofensa. 561. Anāpatti attano bhattaṃ dāpeti na deti, aññesaṃ bhattaṃ deti na dāpeti, yaṃ na dinnaṃ taṃ dāpeti, yattha na dinnaṃ tattha dāpeti, sabbesaṃ samakaṃ dāpeti, sikkhamānā vosāsati, sāmaṇerī vosāsati, pañca bhojanāni ṭhapetvā sabbattha, anāpatti, ummattakassa, ādikammikassāti. 561. Não há ofensa: se ela faz com que a sua própria porção de comida seja dada, mas não a dá ela mesma; se ela dá a porção de comida de outros, mas não faz com que outros a deem; se ela faz com que seja dado o que ainda não foi dado; se ela faz com que seja servido na tigela onde ainda não foi servido; se ela faz com que seja dado igualmente a todos; se uma candidata à ordenação (sikkhamānā) dá instruções; se uma noviça (sāmaṇerī) dá instruções; exceto em relação aos cinco tipos de alimentos básicos, em todas as outras coisas; se ele é insano; se ele é o primeiro transgressor. Dutiyapāṭidesanīyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O segundo preceito de treinamento sobre a confissão (Pāṭidesanīya) está concluído. 3. Tatiyapāṭidesanīyasikkhāpadaṃ 3. Terceiro preceito de treinamento sobre a confissão (Pāṭidesanīya) 562. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena sāvatthiyaṃ aññataraṃ kulaṃ ubhatopasannaṃ hoti. Saddhāya vaḍḍhati, bhogena hāyati, yaṃ tasmiṃ kule uppajjati purebhattaṃ khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā taṃ sabbaṃ bhikkhūnaṃ vissajjetvā appekadā anasitā acchanti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma samaṇā sakyaputtiyā na mattaṃ jānitvā paṭiggahessanti! Ime imesaṃ datvā appekadā anasitā acchantī’’ti!! Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Atha kho te bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, yaṃ kulaṃ saddhāya vaḍḍhati, bhogena hāyati evarūpassa kulassa ñattidutiyena kammena sekkhasammutiṃ dātuṃ. Evañca pana, bhikkhave, dātabbā. Byattena bhikkhunā paṭibalena saṅgho ñāpetabbo – 562. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele tempo, em Sāvatthī, uma certa família era devota por ambas as partes (marido e esposa). Ela crescia em fé, mas decrescia em riqueza. Tudo o que surgia naquela família pela manhã, fosse alimento sólido ou macio, eles ofereciam aos bhikkhus, e às vezes eles próprios ficavam sem comer. As pessoas criticavam, murmuravam e se queixavam: 'Como podem os ascetas filhos dos Sakyas aceitarem comida sem conhecer a moderação? Tendo dado a estes bhikkhus, às vezes eles próprios ficam sem comer!' Os bhikkhus ouviram aquelas pessoas criticando, murmurando e se queixando. Então, aqueles bhikkhus relataram esse assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, em razão disso e nessa ocasião, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos bhikkhus: 'Bhikkhus, eu permito que se conceda a designação de aprendiz (sekkhasammuti) por meio de um procedimento formal com uma moção e uma segunda proclamação (ñattidutiyena kammena) a uma família com tais características, que cresce em fé, mas decresce em riqueza. E assim, bhikkhus, ela deve ser concedida. Um bhikkhu competente e capaz deve informar o Saṅgha:' 563. ‘‘Suṇātu me, bhante, saṅgho. Itthannāmaṃ kulaṃ saddhāya vaḍḍhati, bhogena hāyati. Yadi saṅghassa pattakallaṃ, saṅgho itthannāmassa kulassa sekkhasammutiṃ dadeyya. Esā ñatti. 563. 'Que o Saṅgha me ouça, veneráveis senhores. A família de tal nome cresce em fé, mas decresce em riqueza. Se o Saṅgha estiver pronto, o Saṅgha deve conceder a designação de aprendiz à família de tal nome. Esta é a moção.' ‘‘Suṇātu [Pg.232] me, bhante, saṅgho. Itthannāmaṃ kulaṃ saddhāya vaḍḍhati, bhogena hāyati. Saṅgho itthannāmassa kulassa sekkhasammutiṃ deti. Yassāyasmato khamati itthannāmassa kulassa sekkhasammutiyā dānaṃ, so tuṇhassa; yassa nakkhamati, so bhāseyya. 'Que o Saṅgha me ouça, veneráveis senhores. A família de tal nome cresce em fé, mas decresce em riqueza. O Saṅgha concede a designação de aprendiz à família de tal nome. Aquele venerável que aprova a concessão da designação de aprendiz à família de tal nome, que permaneça em silêncio; aquele que não aprova, que fale.' ‘‘Dinnā saṅghena itthannāmassa kulassa sekkhasammuti. Khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmī’’ti. 'A designação de aprendiz foi concedida pelo Saṅgha à família de tal nome. O Saṅgha aprova, por isso está em silêncio. Assim eu considero esta decisão.' Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – E assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento: ‘‘Yāni kho pana tāni sekkhasammatāni kulāni, yo pana bhikkhu tathārūpesu sekkhasammatesu kulesu khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā sahatthā paṭiggahetvā khādeyya vā bhuñjeyya vā, paṭidesetabbaṃ tena bhikkhunā – ‘gārayhaṃ, āvuso, dhammaṃ āpajjiṃ asappāyaṃ pāṭidesanīyaṃ taṃ paṭidesemī’’’ti. 'Quaisquer que sejam as famílias designadas como aprendizes, se um bhikkhu, em tais famílias designadas como aprendizes, aceitar com as próprias mãos alimento sólido ou macio e o comer ou consumir, isso deve ser confessado por aquele bhikkhu: "Cometi, amigos, uma ofensa censurável e inadequada, que deve ser confessada; eu a confesso."' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 564. Tena kho pana samayena sāvatthiyaṃ ussavo hoti. Manussā bhikkhū nimantetvā bhojenti. Tampi kho kulaṃ bhikkhū nimantesi. Bhikkhū kukkuccāyantā nādhivāsenti – ‘‘paṭikkhittaṃ bhagavatā sekkhasammatesu kulesu khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā sahatthā paṭiggahetvā khādituṃ bhuñjitu’’nti. Te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kiṃ nu kho nāma amhākaṃ jīvitena yaṃ ayyā amhākaṃ na paṭiggaṇhantī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Atha kho te bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, nimantitena sekkhasammatesu kulesu khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā sahatthā paṭiggahetvā khādituṃ bhuñjituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 564. Naquela época, havia um festival em Sāvatthī. As pessoas convidavam os bhikkhus e os alimentavam. Aquela família também convidou os bhikkhus. Os bhikkhus, hesitando por escrúpulo, não aceitaram o convite, pensando: 'Foi proibido pelo Abençoado aceitar com as próprias mãos alimento sólido ou macio em famílias designadas como aprendizes e comê-lo ou consumi-lo.' Eles criticavam, murmuravam e se queixavam: 'De que serve a nossa vida se os veneráveis não aceitam as nossas ofertas?' Os bhikkhus ouviram aquelas pessoas criticando, murmurando e se queixando. Então, aqueles bhikkhus relataram esse assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, em razão disso e nessa ocasião, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos bhikkhus: 'Bhikkhus, eu permito que um bhikkhu que foi convidado aceite com as próprias mãos alimento sólido ou macio em famílias designadas como aprendizes e o coma ou consuma. E assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento:' ‘‘Yāni kho pana tāni sekkhasammatāni kulāni, yo pana bhikkhu tathārūpesu sekkhasammatesu kulesu pubbe animantito khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā sahatthā paṭiggahetvā khādeyya vā bhuñjeyya vā[Pg.233], paṭidesetabbaṃ tena bhikkhunā – ‘gārayhaṃ, āvuso, dhammaṃ āpajjiṃ asappāyaṃ pāṭidesanīyaṃ, taṃ paṭidesemī’’’ti. 'Quaisquer que sejam as famílias designadas como aprendizes, se um bhikkhu, em tais famílias designadas como aprendizes, sem ter sido previamente convidado, aceitar com as próprias mãos alimento sólido ou macio e o comer ou consumir, isso deve ser confessado por aquele bhikkhu: "Cometi, amigos, uma ofensa censurável e inadequada, que deve ser confessada; eu a confesso."' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 565. Tena kho pana samayena aññataro bhikkhu tassa kulassa kulūpako hoti. Atha kho so bhikkhu pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena taṃ kulaṃ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi. Tena kho pana samayena so bhikkhu gilāno hoti. Atha kho te manussā taṃ bhikkhuṃ etadavocuṃ – ‘‘bhuñjatha, bhante’’ti. Atha kho so bhikkhu – ‘‘bhagavatā paṭikkhittaṃ animantitena sekkhasammatesu kulesu khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā sahatthā paṭiggahetvā khādituṃ bhuñjitu’’nti kukkuccāyanto na paṭiggahesi; nāsakkhi piṇḍāya carituṃ; chinnabhatto ahosi. Atha kho so bhikkhu ārāmaṃ gantvā bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, gilānena bhikkhunā sekkhasammatesu kulesu khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā sahatthā paṭiggahetvā khādituṃ bhuñjituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 565. Naquela época, um certo bhikkhu era um visitante frequente daquela família. Então, aquele bhikkhu, tendo se vestido pela manhã e tomado sua tigela e mantos, dirigiu-se para onde estava aquela família; ao chegar, sentou-se no assento preparado. Naquele momento, aquele bhikkhu estava doente. Então, aquelas pessoas disseram ao bhikkhu: 'Coma, venerável senhor.' Mas o bhikkhu, hesitando por escrúpulo, pensando: 'Foi proibido pelo Abençoado a quem não foi convidado aceitar com as próprias mãos alimento sólido ou macio em famílias designadas como aprendizes e comê-lo ou consumi-lo', não aceitou. Ele não pôde sair para esmolar comida e ficou sem comer. Então, aquele bhikkhu, tendo ido ao mosteiro, relatou esse assunto aos bhikkhus. Os bhikkhus relataram esse assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, em razão disso e nessa ocasião, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos bhikkhus: 'Bhikkhus, eu permito que um bhikkhu doente aceite com as próprias mãos alimento sólido ou macio em famílias designadas como aprendizes e o coma ou consuma. E assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento:' 566. ‘‘Yāni kho pana tāni sekkhasammatāni kulāni, yo pana bhikkhu tathārūpesu sekkhasammatesu kulesu pubbe animantito agilāno khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā sahatthā paṭiggahetvā khādeyya vā bhuñjeyya vā, paṭidesetabbaṃ tena bhikkhunā – ‘gārayhaṃ, āvuso, dhammaṃ āpajjiṃ asappāyaṃ pāṭidesanīyaṃ, taṃ paṭidesemī’’ti. 566. 'Quaisquer que sejam as famílias designadas como aprendizes, se um bhikkhu, em tais famílias designadas como aprendizes, sem ter sido previamente convidado e não estando doente, aceitar com as próprias mãos alimento sólido ou macio e o comer ou consumir, isso deve ser confessado por aquele bhikkhu: "Cometi, amigos, uma ofensa censurável e inadequada, que deve ser confessada; eu a confesso."' 567. Yāni kho pana tāni sekkhasammatāni kulānīti sekkhasammataṃ nāma kulaṃ yaṃ kulaṃ saddhāya vaḍḍhati, bhogena hāyati. Evarūpassa kulassa ñattidutiyena kammena sekkhasammuti dinnā hoti. 567. 'Quaisquer que sejam as famílias designadas como aprendizes': uma família designada como aprendiz é aquela que cresce em fé, mas decresce em riqueza. A tal família foi concedida a designação de aprendiz por meio de um procedimento formal com uma moção e uma segunda proclamação. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 'Aquele que': qualquer que seja... 'Bhikkhu': ... o bhikkhu que se entende neste contexto é este. Tathārūpesu sekkhasammatesu kulesūti evarūpesu sekkhasammatesu kulesu. 'Em tais famílias designadas como aprendizes': em famílias designadas como aprendizes com tais características. Animantito [Pg.234] nāma ajjatanāya vā svātanāya vā animantito, gharūpacāraṃ okkamante nimanteti, eso animantito nāma. 'Não convidado': significa que não foi convidado para o dia de hoje ou para o dia de amanhã; se o convidam quando ele já está entrando no recinto da casa, isso é considerado 'não convidado'. Nimantito nāma ajjatanāya vā svātanāya vā nimantito, gharūpacāraṃ anokkamante nimanteti, eso nimantito nāma. 'Convidado': significa que foi convidado para o dia de hoje ou para o dia de amanhã; se o convidam antes de ele entrar no recinto da casa, isso é considerado 'convidado'. Agilāno nāma sakkoti piṇḍāya carituṃ. 'Não estando doente': significa que é capaz de sair para esmolar comida. Gilāno nāma na sakkoti piṇḍāya carituṃ. 'Doente': significa que não é capaz de sair para esmolar comida. Khādanīyaṃ nāma pañca bhojanāni – yāmakālikaṃ sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ ṭhapetvā avasesaṃ khādanīyaṃ nāma. 'Alimento sólido': excluindo os cinco tipos de alimentos macios, os alimentos consumíveis dentro de um período de tempo (yāmakālika), os consumíveis dentro de sete dias (sattāhakālika) e os consumíveis por toda a vida (yāvajīvika), o restante é chamado de alimento sólido. Bhojanīyaṃ nāma pañca bhojanāni – odano, kummāso, sattu, maccho, maṃsaṃ. 'Alimento macio': refere-se aos cinco tipos de alimentos macios: arroz cozido, mingau de cevada, farinha de grãos torrados, peixe e carne. Animantito agilāno ‘‘khādissāmi bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti pāṭidesanīyassa. Se um bhikkhu não convidado e não doente aceita o alimento pensando 'vou comer, vou consumir', há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). A cada bocado engolido, há uma ofensa que deve ser confessada (pāṭidesanīya). 568. Sekkhasammate sekkhasammatasaññī animantito agilāno khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃva sahatthā paṭiggahetvā khādati vā bhuñjati vā, āpatti pāṭidesanīyassa. Sekkhasammate vematiko…pe… sekkhasammate asekkhasammatasaññī animantito agilāno khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā sahatthā paṭiggahetvā khādati vā bhuñjati vā, āpatti pāṭidesanīyassa. 568. Se for uma família designada como aprendiz e ele a percebe como designada como aprendiz, e, não convidado e não doente, aceita com as próprias mãos alimento sólido ou macio e o come ou consome, há uma ofensa que deve ser confessada. Se for uma família designada como aprendiz e ele tiver dúvidas... se for uma família designada como aprendiz e ele a perceber como não designada como aprendiz, e, não convidado e não doente, aceita com as próprias mãos alimento sólido ou macio e o come ou consome, há uma ofensa que deve ser confessada. Yāmakālikaṃ sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ āhāratthāya paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti dukkaṭassa. Asekkhasammate sekkhasammatasaññī, āpatti dukkaṭassa. Asekkhasammate vematiko, āpatti dukkaṭassa. Asekkhasammate asekkhasammatasaññī, anāpatti. Se ele aceita como alimento o que é consumível dentro de um período de tempo, o que é consumível dentro de sete dias ou o que é consumível por toda a vida, há uma ofensa de má conduta. A cada bocado engolido, há uma ofensa de má conduta. Se for uma família não designada como aprendiz e ele a percebe como designada como aprendiz, há uma ofensa de má conduta. Se for uma família não designada como aprendiz e ele tiver dúvidas, há uma ofensa de má conduta. Se for uma família não designada como aprendiz e ele a percebe como não designada como aprendiz, não há ofensa. 569. Anāpatti nimantitassa, gilānassa, nimantitassa vā gilānassa vā sesakaṃ bhuñjati, aññesaṃ bhikkhā tattha paññattā hoti, gharato nīharitvā denti, niccabhatte, salākabhatte, pakkhike, uposathike, pāṭipadike, yāmakālikaṃ sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ – ‘‘sati paccaye paribhuñjā’’ti deti, ummattakassa, ādikammikassāti. 569. Não há ofensa: se ele foi convidado; se está doente; se come as sobras de alguém que foi convidado ou que está doente; se a esmola de outras pessoas é preparada naquela casa; se eles trazem a comida para fora da casa e a dão; se for uma refeição regular (niccabhatta), uma refeição por bilhete (salākabhatta), uma refeição quinzenal (pakkhika), uma refeição no dia de Uposatha (uposathika) ou uma refeição no dia seguinte ao Uposatha (pāṭipadike); se dão o que é consumível dentro de um período de tempo, o que é consumível dentro de sete dias ou o que é consumível por toda a vida, dizendo: 'Se houver necessidade, consome'; se ele for insano; se for o primeiro transgressor. Tatiyapāṭidesanīyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A terceira regra de treinamento que deve ser confessada está concluída. 4. Catutthapāṭidesanīyasikkhāpadaṃ 4. A quarta regra de treinamento que deve ser confessada 570. Tena [Pg.235] samayena buddho bhagavā sakkesu viharati kapilavatthusmiṃ nigrodhārāme. Tena kho pana samayena sākiyadāsakā avaruddhā honti. Sākiyāniyo icchanti āraññakesu senāsanesu bhattaṃ kātuṃ. Assosuṃ kho sākiyadāsakā – ‘‘sākiyāniyo kira āraññakesu senāsanesu bhattaṃ kattukāmā’’ti. Te magge pariyuṭṭhiṃsu. Sākiyāniyo paṇītaṃ khādanīyaṃ bhojanīyaṃ ādāya āraññakaṃ senāsanaṃ agamaṃsu. Sākiyadāsakā nikkhamitvā sākiyāniyo acchindiṃsu ca dūsesuñca. Sākiyā nikkhamitvā te core sabhaṇḍe gahetvā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhadantā ārāme core paṭivasante nārocessantī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhū sākiyānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Atha kho te bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘tena hi, bhikkhave, bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññapessāmi dasa atthavase paṭicca – saṅghasuṭṭhutāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 570. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia entre os Sakyas, em Kapilavatthu, no mosteiro de Nigrodha. Naquele tempo, os servos dos Sakyas estavam rebelados. As mulheres sakyas desejavam preparar uma refeição nos alojamentos da floresta. Os servos dos Sakyas ouviram: 'Diz-se que as mulheres sakyas desejam preparar uma refeição nos alojamentos da floresta.' Eles emboscaram no caminho. As mulheres sakyas, levando excelentes alimentos sólidos e macios, foram para o alojamento da floresta. Os servos dos Sakyas saíram, roubaram as mulheres sakyas e as violaram. Os Sakyas saíram, capturaram os ladrões junto com os bens roubados e criticavam, murmuravam e se queixavam: 'Como podem os veneráveis senhores não relatar que ladrões estavam residindo no mosteiro?' Os bhikkhus ouviram os Sakyas criticando, murmurando e se queixando. Então, aqueles bhikkhus relataram esse assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, em razão disso e nessa ocasião, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos bhikkhus: 'Portanto, bhikkhus, estabelecerei uma regra de treinamento para os bhikkhus com base em dez razões benéficas: para o bem-estar do Saṅgha... e assim, bhikkhus, deveis recitar esta regra de treinamento:' ‘‘Yāni kho pana tāni āraññakāni senāsanāni sāsaṅkasammatāni sappaṭibhayāni, yo pana bhikkhu tathārūpesu senāsanesu pubbe appaṭisaṃviditaṃ khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā ajjhārāme sahatthā paṭiggahetvā khādeyya vā bhuñjeyya vā, paṭidesetabbaṃ tena bhikkhunā – ‘gārayhaṃ, āvuso, dhammaṃ āpajjiṃ asappāyaṃ pāṭidesanīyaṃ taṃ paṭidesemī’’’ti. 'Quaisquer que sejam os alojamentos na floresta considerados suspeitos e perigosos, se um bhikkhu, em tais alojamentos, aceitar com as próprias mãos, dentro do mosteiro, alimento sólido ou macio sem ter sido previamente anunciado, e o comer ou consumir, isso deve ser confessado por aquele bhikkhu: "Cometi, amigos, uma ofensa censurável e inadequada, que deve ser confessada; eu a confesso."' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para os bhikkhus. 571. Tena kho pana samayena aññataro bhikkhu āraññakesu senāsanesu gilāno hoti. Manussā khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā ādāya āraññakaṃ senāsanaṃ agamaṃsu. Atha kho te manussā taṃ bhikkhuṃ etadavocuṃ – ‘‘bhuñjatha, bhante’’ti. Atha kho so bhikkhu – ‘‘bhagavatā paṭikkhittaṃ āraññakesu senāsanesu khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā sahatthā [Pg.236] paṭiggahetvā khādituṃ bhuñjitu’’nti kukkuccāyanto na paṭiggahesi, nāsakkhi piṇḍāya carituṃ, chinnabhatto ahosi. Atha kho so bhikkhu bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, gilānena bhikkhunā āraññakesu senāsanesu pubbe appaṭisaṃviditaṃ khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā sahatthā paṭiggahetvā khādituṃ bhuñjituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 571. Naquela ocasião, um certo bhikkhu estava doente em uma habitação na floresta. Algumas pessoas, levando comida mastigável e comida consumível, foram à habitação na floresta. Então, aquelas pessoas disseram àquele bhikkhu: 'Coma, venerável senhor'. Mas o bhikkhu, pensando: 'O Abençoado proibiu receber com as próprias mãos comida mastigável ou comida consumível em habitações na floresta para mastigar ou comer', hesitou por escrúpulo e não aceitou. Ele não pôde sair para esmolar alimentos e ficou sem comer. Então, aquele bhikkhu relatou esse assunto aos bhikkhus. Os bhikkhus relataram esse assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, em razão disso e nesse contexto, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos bhikkhus: 'Bhikkhus, eu permito que um bhikkhu doente em habitações na floresta receba com as próprias mãos comida mastigável ou comida consumível que não tenha sido previamente anunciada, para mastigar ou comer. E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento:' 572. ‘‘Yāni kho pana tāni āraññakāni senāsanāni sāsaṅkasammatāni sappaṭibhayāni, yo pana bhikkhu tathārūpesu senāsanesu pubbe appaṭisaṃviditaṃ khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā ajjhārāme sahatthā paṭiggahetvā agilāno khādeyya vā bhuñjeyya vā, paṭidesetabbaṃ tena bhikkhunā – ‘gārayhaṃ, āvuso, dhammaṃ āpajjiṃ asappāyaṃ pāṭidesanīyaṃ, taṃ paṭidesemī’’’ti. 572. 'Se houver habitações na floresta que sejam consideradas suspeitas e perigosas, e um bhikkhu, em tais habitações, sem estar doente, receber com as próprias mãos, dentro do mosteiro, comida mastigável ou comida consumível que não tenha sido previamente anunciada, e a mastigar ou comer, isso deve ser confessado por aquele bhikkhu: "Cometi, amigos, uma ofensa censurável e inadequada, que deve ser confessada; eu a confesso."' 573. Yāni kho pana tāni āraññakāni senāsanānīti āraññakaṃ nāma senāsanaṃ pañcadhanusatikaṃ pacchimaṃ. 573. 'Se houver habitações na floresta': uma habitação na floresta é aquela que fica a pelo menos quinhentos arcos de distância. Sāsaṅkaṃ nāma ārāme ārāmūpacāre corānaṃ niviṭṭhokāso dissati, bhuttokāso dissati, ṭhitokāso dissati, nisinnokāso dissati, nipannokāso dissati. 'Suspeita' significa que, no mosteiro ou nos arredores do mosteiro, são vistos vestígios de ladrões tendo entrado, comido, permanecido de pé, sentados ou deitados. Sappaṭibhayaṃ nāma ārāme ārāmūpacāre corehi manussā hatā dissanti, viluttā dissanti, ākoṭitā dissanti. 'Perigosa' significa que, no mosteiro ou nos arredores do mosteiro, são vistas pessoas que foram mortas, roubadas ou espancadas por ladrões. Yo panāti yo yādiso…pe… bhikkhūti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti. 'Aquele que...': qualquer que seja... 'bhikkhu': ... o bhikkhu que se refere a este assunto é o que se entende aqui por bhikkhu. Tathārūpesu senāsanesūti evarūpesu senāsanesu. 'Em tais habitações': em habitações desse tipo. Appaṭisaṃviditaṃ nāma pañcannaṃ paṭisaṃviditaṃ, etaṃ appaṭisaṃviditaṃ nāma. Ārāmaṃ ārāmūpacāraṃ ṭhapetvā paṭisaṃviditaṃ, etaṃ appaṭisaṃviditaṃ nāma. 'Não anunciada' significa que, se for anunciada aos cinco tipos de companheiros de vida espiritual, isso ainda é considerado 'não anunciada'. Se for anunciada fora do mosteiro e de seus arredores, isso ainda é considerado 'não anunciada'. Paṭisaṃviditaṃ [Pg.237] nāma yo koci itthī vā puriso vā ārāmaṃ ārāmūpacāraṃ āgantvā āroceti – ‘‘itthannāmassa, bhante, khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā āharissantī’’ti. Sace sāsaṅkaṃ hoti, sāsaṅkanti ācikkhitabbaṃ; sace sappaṭibhayaṃ hoti, sappaṭibhayanti ācikkhitabbaṃ; sace – ‘‘hotu, bhante, āhariyissatī’’ti bhaṇati, corā vattabbā – ‘‘manussā idhūpacaranti apasakkathā’’ti. Yāguyā paṭisaṃvidite tassā parivāro āhariyyati, etaṃ paṭisaṃviditaṃ nāma. Bhattena paṭisaṃvidite tassa parivāro āhariyyati, etaṃ paṭisaṃviditaṃ nāma. Khādanīyena paṭisaṃvidite tassa parivāro āhariyyati, etaṃ paṭisaṃviditaṃ nāma. Kulena paṭisaṃvidite yo tasmiṃ kule manusso khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā āharati, etaṃ paṭisaṃviditaṃ nāma. Gāmena paṭisaṃvidite yo tasmiṃ gāme manusso khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā āharati, etaṃ paṭisaṃviditaṃ nāma. Pūgena paṭisaṃvidite yo tasmiṃ pūge manusso khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā āharati, etaṃ paṭisaṃviditaṃ nāma. 'Anunciada' significa que qualquer mulher ou homem, vindo ao mosteiro ou aos arredores do mosteiro, informa: 'Venerável senhor, eles trarão comida mastigável ou comida consumível para o bhikkhu de tal nome'. Se houver suspeita, deve-se dizer: 'Há suspeita'. Se houver perigo, deve-se dizer: 'Há perigo'. Se a pessoa disser: 'Que seja assim, venerável senhor, ela será trazida', os ladrões devem ser informados: 'As pessoas estão circulando por aqui, afastem-se'. Se for anunciado com mingau, e o acompanhamento deste for trazido, isso é considerado 'anunciada'. Se for anunciado com refeição, e o acompanhamento desta for trazido, isso é considerado 'anunciada'. Se for anunciado com comida mastigável, e o acompanhamento desta for trazido, isso é considerado 'anunciada'. Se for anunciado por uma família, e qualquer pessoa daquela família trouxer comida mastigável ou comida consumível, isso é considerado 'anunciada'. Se for anunciado por uma aldeia, e qualquer pessoa daquela aldeia trouxer comida mastigável ou comida consumível, isso é considerado 'anunciada'. Se for anunciado por uma associação, e qualquer pessoa daquela associação trouxer comida mastigável ou comida consumível, isso é considerado 'anunciada'. Khādanīyaṃ nāma pañca bhojanāni – yāmakālikaṃ sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ ṭhapetvā avasesaṃ khādanīyaṃ nāma. 'Comida mastigável' refere-se a tudo o que resta, excluindo os cinco tipos de alimentos consumíveis, os alimentos consumíveis dentro de um período de tempo (yāmakālika), os alimentos consumíveis por sete dias (sattāhakālika) e os alimentos consumíveis por toda a vida (yāvajīvika). Bhojanīyaṃ nāma pañca bhojanāni – odano, kummāso, sattu, maccho, maṃsaṃ. 'Comida consumível' refere-se aos cinco tipos de alimentos: arroz cozido, cevada ou mingau de farinha, farinha de grãos torrados, peixe e carne. Ajjhārāmo nāma parikkhittassa ārāmassa antoārāmo. Aparikkhittassa upacāro. 'Dentro do mosteiro' significa o interior de um mosteiro cercado; para um mosteiro não cercado, refere-se aos seus arredores. Agilāno nāma sakkoti piṇḍāya carituṃ. 'Não doente' significa aquele que é capaz de sair para esmolar alimentos. Gilāno nāma na sakkoti piṇḍāya carituṃ. 'Doente' significa aquele que não é capaz de sair para esmolar alimentos. Appaṭisaṃviditaṃ agilāno ‘‘khādissāmi bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti pāṭidesanīyassa. Se um bhikkhu que não está doente aceita comida não anunciada com a intenção de mastigar ou comer, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). A cada gole engolido, há uma ofensa que deve ser confessada (pāṭidesanīya). 574. Appaṭisaṃvidite appaṭisaṃviditasaññī khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā ajjhārāme sahatthā paṭiggahetvā agilāno khādati vā bhuñjati vā, āpatti pāṭidesanīyassa. Appaṭisaṃvidite vematiko khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ [Pg.238] vā ajjhārāme sahatthā paṭiggahetvā agilāno khādati vā bhuñjati vā, āpatti pāṭidesanīyassa. Appaṭisaṃvidite paṭisaṃviditasaññī khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā ajjhārāme sahatthā paṭiggahetvā agilāno khādati vā bhuñjati vā, āpatti pāṭidesanīyassa. 574. Se a comida não foi anunciada, e ele a percebe como não anunciada, e, não estando doente, recebe com as próprias mãos dentro do mosteiro comida mastigável ou comida consumível e a mastiga ou come, há uma ofensa que deve ser confessada. Se a comida não foi anunciada, e ele tem dúvidas, e, não estando doente, recebe com as próprias mãos dentro do mosteiro comida mastigável ou comida consumível e a mastiga ou come, há uma ofensa que deve ser confessada. Se a comida não foi anunciada, e ele a percebe como anunciada, e, não estando doente, recebe com as próprias mãos dentro do mosteiro comida mastigável ou comida consumível e a mastiga ou come, há uma ofensa que deve ser confessada. Yāmakālikaṃ sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ āhāratthāya paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti dukkaṭassa. Paṭisaṃvidite appaṭisaṃviditasaññī, āpatti dukkaṭassa. Paṭisaṃvidite vematiko, āpatti dukkaṭassa. Paṭisaṃvidite paṭisaṃviditasaññī, anāpatti. Se ele aceita alimentos consumíveis dentro de um período de tempo, por sete dias ou por toda a vida para fins de nutrição, há uma ofensa de má conduta. A cada gole engolido, há uma ofensa de má conduta. Se a comida foi anunciada, mas ele a percebe como não anunciada, há uma ofensa de má conduta. Se a comida foi anunciada, mas ele tem dúvidas, há uma ofensa de má conduta. Se a comida foi anunciada, e ele a percebe como anunciada, não há ofensa. 575. Anāpatti paṭisaṃvidite, gilānassa, paṭisaṃvidite vā gilānassa vā sesakaṃ bhuñjati, bahārāme paṭiggahetvā antoārāme bhuñjati, tattha jātakaṃ mūlaṃ vā tacaṃ vā pattaṃ vā pupphaṃ vā phalaṃ vā bhuñjati, yāmakālikaṃ sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ sati paccaye paribhuñjati, ummattakassa, ādikammikassāti. 575. Não há ofensa: se a comida foi anunciada; se ele está doente; se ele come as sobras de uma refeição anunciada ou de um bhikkhu doente; se ele a recebe fora do mosteiro e a consome dentro do mosteiro; se ele consome raízes, cascas, folhas, flores ou frutos que crescem no próprio local; se ele consome alimentos consumíveis dentro de um período de tempo, por sete dias ou por toda a vida quando há uma causa necessária; se ele é insano; se ele é o primeiro transgressor. Catutthapāṭidesanīyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A quarta regra de treinamento de pāṭidesanīya está concluída. Uddiṭṭhā kho, āyasmanto, cattāro pāṭidesanīyā dhammā. Tatthāyasmante pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Dutiyampi pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Tatiyampi pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Parisuddhetthāyasmanto, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmīti. Veneráveis senhores, as quatro regras de pāṭidesanīya foram recitadas. Pergunto-lhes sobre isso: 'Vocês estão puros quanto a elas?' Pela segunda vez pergunto: 'Vocês estão puros quanto a elas?' Pela terceira vez pergunto: 'Vocês estão puros quanto a elas?' Os veneráveis senhores estão puros quanto a isso, por isso estão em silêncio. Assim eu considero isso. Pāṭidesanīyakaṇḍaṃ niṭṭhitaṃ. O capítulo sobre pāṭidesanīya está concluído. 7. Sekhiyakaṇḍaṃ 7. Capítulo sobre o Treinamento (Sekhiya) 1. Parimaṇḍalavaggo 1. Seção sobre o Uso Uniforme (Parimaṇḍala) Ime kho panāyasmanto sekhiyā Veneráveis senhores, estas são as regras de treinamento (sekhiya) Dhammā uddesaṃ āgacchanti. que vêm para a recitação. 576. Tena [Pg.239] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū puratopi pacchatopi olambentā nivāsenti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma samaṇā sakyaputtiyā puratopi pacchatopi olambentā nivāsessanti, seyyathāpi gihī kāmabhogino’’ti. Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū puratopi pacchatopi olambentā nivāsessantī’’ti! Atha kho te bhikkhū chabbaggiye bhikkhū anekapariyāyena vigarahitvā bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe bhikkhusaṅghaṃ sannipātāpetvā chabbaggiye bhikkhū paṭipucchi – ‘‘saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, puratopi pacchatopi olambentā nivāsethā’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, puratopi pacchatopi olambentā nivāsessatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 576. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de seis vestiam a túnica inferior deixando-a pendurada tanto na frente quanto atrás. As pessoas criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como podem os ascetas filhos de Sakya vestir a túnica inferior deixando-a pendurada na frente e atrás, assim como os leigos que desfrutam dos prazeres sensoriais?' Os bhikkhus ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e murmurando. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis vestir a túnica inferior deixando-a pendurada na frente e atrás?' Então, aqueles bhikkhus, tendo repreendido os bhikkhus do grupo de seis de várias maneiras, relataram esse assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, em razão disso e nesse contexto, reuniu a comunidade de bhikkhus e interrogou os bhikkhus do grupo de seis: 'É verdade, bhikkhus, que vocês vestem a túnica inferior deixando-a pendurada na frente e atrás?' 'É verdade, Abençoado', responderam eles. O Buda, o Abençoado, repreendeu-os: '... Como podem vocês, homens tolos, vestir a túnica inferior deixando-a pendurada na frente e atrás? Isso, homens tolos, não serve para inspirar fé naqueles que não têm fé...' E assim, bhikkhus, vocês devem recitar esta regra de treinamento: ‘‘Parimaṇḍalaṃ nivāsessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. 'Vestirei a túnica inferior de maneira uniforme ao redor': esta é uma regra de treinamento a ser observada. Parimaṇḍalaṃ nivāsetabbaṃ nābhimaṇḍalaṃ jāṇumaṇḍalaṃ paṭicchādentena. Yo anādariyaṃ paṭicca purato vā pacchato vā olambento nivāseti, āpatti dukkaṭassa. A túnica inferior deve ser vestida de maneira uniforme ao redor, cobrindo a região do umbigo e a região dos joelhos. Se alguém, por desrespeito, vestir a túnica inferior deixando-a pendurada na frente ou atrás, há uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, āpadāsu, ummattakassa, Não há ofensa: se for sem intenção; por falta de atenção; se ele não souber; se estiver doente; em caso de perigo; se for insano; Ādikammikassāti. se for o primeiro transgressor. Paṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A primeira regra de treinamento está concluída. 577. Tena [Pg.240] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū puratopi pacchatopi olambentā pārupanti…pe…. 577. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de seis usavam a túnica superior deixando-a pendurada tanto na frente quanto atrás... ‘‘Parimaṇḍalaṃ pārupissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. 'Usarei a túnica superior de maneira uniforme ao redor': esta é uma regra de treinamento a ser observada. Parimaṇḍalaṃ pārupitabbaṃ ubho kaṇṇe samaṃ katvā. Yo anādariyaṃ paṭicca purato vā pacchato vā olambento pārupati, āpatti dukkaṭassa. A túnica superior deve ser usada de maneira uniforme ao redor, alinhando as duas pontas igualmente. Se alguém, por desrespeito, usar a túnica superior deixando-a pendurada na frente ou atrás, há uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, āpadāsu, ummattakassa, Não há ofensa: se for sem intenção; por falta de atenção; se ele não souber; se estiver doente; em caso de perigo; se for insano; Ādikammikassāti. se for o primeiro transgressor. Dutiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A segunda regra de treinamento está concluída. 578. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū kāyaṃ vivaritvā antaraghare gacchanti…pe…. 578. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de seis caminhavam em áreas habitadas com o corpo descoberto... ‘‘Suppaṭicchanno antaraghare gamissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. 'Irei bem coberto para áreas habitadas': esta é uma regra de treinamento a ser observada. Suppaṭicchannena antaraghare gantabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca kāyaṃ vivaritvā antaraghare gacchati, āpatti dukkaṭassa. Deve-se caminhar em áreas habitadas estando bem coberto. Se alguém, por desrespeito, caminhar em áreas habitadas com o corpo descoberto, há uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, āpadāsu, ummattakassa, Não há ofensa: se for sem intenção; por falta de atenção; se ele não souber; se estiver doente; em caso de perigo; se for insano; Ādikammikassāti. se for o primeiro transgressor. Tatiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A terceira regra de treinamento está concluída. 579. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū kāyaṃ vivaritvā antaraghare nisīdanti…pe…. 579. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de seis sentavam-se em áreas habitadas com o corpo descoberto... ‘‘Suppaṭicchanno antaraghare nisīdissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. 'Sentar-me-ei bem coberto em áreas habitadas': esta é uma regra de treinamento a ser observada. Suppaṭicchannena antaraghare nisīditabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca kāyaṃ vivaritvā antaraghare nisīdati, āpatti dukkaṭassa. Deve-se sentar em áreas habitadas estando bem coberto. Se alguém, por desrespeito, sentar-se em áreas habitadas com o corpo descoberto, há uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, vāsūpagatassa, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa: se for sem intenção; por falta de atenção; se ele não souber; se estiver doente; se estiver hospedado temporariamente; em caso de perigo; se for insano; se for o primeiro transgressor. Catutthasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A quarta regra de treinamento está concluída. 580. Tena [Pg.241] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū hatthampi pādampi kīḷāpentā antaraghare gacchanti…pe…. 580. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de seis caminhavam em áreas habitadas movimentando as mãos e os pés de forma lúdica... ‘‘Susaṃvuto antaraghare gamissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. 'Irei bem contido para áreas habitadas': esta é uma regra de treinamento a ser observada. Susaṃvutena antaraghare gantabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca hatthaṃ vā pādaṃ vā kīḷāpento antaraghare gacchati, āpatti dukkaṭassa. Deve-se caminhar em áreas habitadas estando bem contido. Se alguém, por desrespeito, caminhar em áreas habitadas movimentando as mãos ou os pés de forma lúdica, há uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa: se for sem intenção; por falta de atenção; se ele não souber; se estiver doente; se for insano; se for o primeiro transgressor. Pañcamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A quinta regra de treinamento está concluída. 581. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū hatthampi pādampi kīḷāpentā antaraghare nisīdanti…pe…. 581. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, os bhikkhus do grupo de seis sentavam-se em áreas habitadas brincando com as mãos e os pés... ‘‘Susaṃvuto antaraghare nisīdissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “'Sentar-me-ei bem controlado em áreas habitadas': este é um treinamento que deve ser praticado.” Susaṃvutena antaraghare nisīditabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca hatthaṃ vā pādaṃ vā kīḷāpento antaraghare nisīdati, āpatti dukkaṭassa. Deve-se sentar bem controlado em áreas habitadas. Se um bhikkhu, por desrespeito, sentar-se em áreas habitadas brincando com as mãos ou com os pés, ele incorre em uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional, por falta de atenção, por desconhecimento, se estiver doente, se estiver louco ou se for o primeiro transgressor. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sexto treinamento está concluído. 582. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū tahaṃ tahaṃ olokentā antaraghare gacchanti…pe…. 582. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, os bhikkhus do grupo de seis caminhavam em áreas habitadas olhando para cá e para lá... ‘‘Okkhittacakkhu antaraghare gamissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “'Caminharei em áreas habitadas com os olhos baixos': este é um treinamento que deve ser praticado.” Okkhittacakkhunā antaraghare gantabbaṃ yugamattaṃ pekkhantena. Yo anādariyaṃ paṭicca tahaṃ tahaṃ olokento antaraghare gacchati, āpatti dukkaṭassa. Deve-se caminhar em áreas habitadas com os olhos baixos, olhando para a frente apenas a distância de um jugo. Se um bhikkhu, por desrespeito, caminhar em áreas habitadas olhando para cá e para lá, ele incorre em uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, āpadāsu, ummattakassa, Não há ofensa se for não intencional, por falta de atenção, por desconhecimento, se estiver doente, em caso de perigo, se estiver louco, Ādikammikassāti. ou se for o primeiro transgressor. Sattamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sétimo treinamento está concluído. 583. Tena [Pg.242] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū tahaṃ tahaṃ olokentā antaraghare nisīdanti…pe…. 583. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, os bhikkhus do grupo de seis sentavam-se em áreas habitadas olhando para cá e para lá... ‘‘Okkhittacakkhu antaraghare nisīdissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “'Sentar-me-ei em áreas habitadas com os olhos baixos': este é um treinamento que deve ser praticado.” Okkhittacakkhunā antaraghare nisīditabbaṃ yugamattaṃ pekkhantena. Yo anādariyaṃ paṭicca tahaṃ tahaṃ olokento antaraghare nisīdati, āpatti dukkaṭassa. Deve-se sentar em áreas habitadas com os olhos baixos, olhando para a frente apenas a distância de um jugo. Se um bhikkhu, por desrespeito, sentar-se em áreas habitadas olhando para cá e para lá, ele incorre em uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, āpadāsu, ummattakassa, Não há ofensa se for não intencional, por falta de atenção, por desconhecimento, se estiver doente, em caso de perigo, se estiver louco, Ādikammikassāti. ou se for o primeiro transgressor. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O oitavo treinamento está concluído. 584. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū ukkhittakāya antaraghare gacchanti…pe…. 584. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, os bhikkhus do grupo de seis caminhavam em áreas habitadas com as vestes levantadas... ‘‘Na ukkhittakāya antaraghare gamissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “'Não caminharei em áreas habitadas com as vestes levantadas': este é um treinamento que deve ser praticado.” Na ukkhittakāya antaraghare gantabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca ekato vā ubhato vā ukkhipitvā antaraghare gacchati, āpatti dukkaṭassa. Não se deve caminhar em áreas habitadas com as vestes levantadas. Se um bhikkhu, por desrespeito, caminhar em áreas habitadas levantando as vestes de um lado ou de ambos os lados, ele incorre em uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, āpadāsu, ummattakassa, Não há ofensa se for não intencional, por falta de atenção, por desconhecimento, se estiver doente, em caso de perigo, se estiver louco, Ādikammikassāti. ou se for o primeiro transgressor. Navamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O nono treinamento está concluído. 585. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū ukkhittakāya antaraghare nisīdanti…pe…. 585. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, os bhikkhus do grupo de seis sentavam-se em áreas habitadas com as vestes levantadas... ‘‘Na ukkhittakāya antaraghare nisīdissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “'Não me sentarei em áreas habitadas com as vestes levantadas': este é um treinamento que deve ser praticado.” Na ukkhittakāya antaraghare nisīditabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca ekato vā ubhato vā ukkhipitvā antaraghare nisīdati, āpatti dukkaṭassa. Não se deve sentar em áreas habitadas com as vestes levantadas. Se um bhikkhu, por desrespeito, sentar-se em áreas habitadas levantando as vestes de um lado ou de ambos os lados, ele incorre em uma ofensa de má conduta. Anāpatti [Pg.243] asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, vāsūpagatassa, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional, por falta de atenção, por desconhecimento, se estiver doente, se estiver temporariamente hospedado, em caso de perigo, se estiver louco ou se for o primeiro transgressor. Dasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo treinamento está concluído. Parimaṇḍalavaggo paṭhamo. O primeiro capítulo, Parimaṇḍalavagga, está concluído. 2. Ujjagghikavaggo 2. Capítulo sobre rir alto (Ujjagghikavagga) 586. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū mahāhasitaṃ hasantā antaraghare gacchanti…pe…. 586. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, os bhikkhus do grupo de seis caminhavam em áreas habitadas rindo alto... ‘‘Na ujjagghikāya antaraghare gamissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “'Não caminharei em áreas habitadas rindo alto': este é um treinamento que deve ser praticado.” Na ujjagghikāya antaraghare gantabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca mahāhasitaṃ hasanto antaraghare gacchati, āpatti dukkaṭassa. Não se deve caminhar em áreas habitadas rindo alto. Se um bhikkhu, por desrespeito, caminhar em áreas habitadas rindo alto, ele incorre em uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, hasanīyasmiṃ vatthusmiṃ mihitamattaṃ karoti, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional, por falta de atenção, por desconhecimento, se estiver doente, se apenas sorrir quando houver motivo para riso, em caso de perigo, se estiver louco ou se for o primeiro transgressor. Paṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O primeiro treinamento está concluído. 587. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū mahāhasitaṃ hasantā antaraghare nisīdanti…pe…. 587. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, os bhikkhus do grupo de seis sentavam-se em áreas habitadas rindo alto... ‘‘Na ujjagghikāya antaraghare nisīdissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “'Não me sentarei em áreas habitadas rindo alto': este é um treinamento que deve ser praticado.” Na ujjagghikāya antaraghare nisīditabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca mahāhasitaṃ hasanto antaraghare nisīdati, āpatti dukkaṭassa. Não se deve sentar em áreas habitadas rindo alto. Se um bhikkhu, por desrespeito, sentar-se em áreas habitadas rindo alto, ele incorre em uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, hasanīyasmiṃ vatthusmiṃ mihitamattaṃ karoti, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional, por falta de atenção, por desconhecimento, se estiver doente, se apenas sorrir quando houver motivo para riso, em caso de perigo, se estiver louco ou se for o primeiro transgressor. Dutiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O segundo treinamento está concluído. 588. Tena [Pg.244] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū uccāsaddaṃ mahāsaddaṃ karontā antaraghare gacchanti…pe…. 588. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, os bhikkhus do grupo de seis caminhavam em áreas habitadas falando alto e fazendo barulho... ‘‘Appasaddo antaraghare gamissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “'Caminharei em áreas habitadas falando baixo': este é um treinamento que deve ser praticado.” Appasaddena antaraghare gantabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca uccāsaddaṃ mahāsaddaṃ karonto antaraghare gacchati, āpatti dukkaṭassa. Deve-se caminhar em áreas habitadas falando baixo. Se um bhikkhu, por desrespeito, caminhar em áreas habitadas falando alto e fazendo barulho, ele incorre em uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional, por falta de atenção, por desconhecimento, se estiver doente, em caso de perigo, se estiver louco ou se for o primeiro transgressor. Tatiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O terceiro treinamento está concluído. 589. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū uccāsaddaṃ mahāsaddaṃ karontā antaraghare nisīdanti…pe…. 589. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, os bhikkhus do grupo de seis sentavam-se em áreas habitadas falando alto e fazendo barulho... ‘‘Appasaddo antaraghare nisīdissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “'Sentar-me-ei em áreas habitadas falando baixo': este é um treinamento que deve ser praticado.” Appasaddena antaraghare nisīditabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca uccāsaddaṃ mahāsaddaṃ karonto antaraghare nisīdati, āpatti dukkaṭassa. Deve-se sentar em áreas habitadas falando baixo. Se um bhikkhu, por desrespeito, sentar-se em áreas habitadas falando alto e fazendo barulho, ele incorre em uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional... ou se for o primeiro transgressor. Catutthasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quarto treinamento está concluído. 590. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū kāyappacālakaṃ antaraghare gacchanti kāyaṃ olambentā…pe…. 590. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, os bhikkhus do grupo de seis caminhavam em áreas habitadas balançando o corpo, deixando o corpo solto... ‘‘Na kāyappacālakaṃ antaraghare gamissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “'Não caminharei em áreas habitadas balançando o corpo': este é um treinamento que deve ser praticado.” Na kāyappacālakaṃ antaraghare gantabbaṃ. Kāyaṃ paggahetvā gantabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca kāyappacālakaṃ antaraghare gacchati kāyaṃ olambento, āpatti dukkaṭassa. Não se deve caminhar em áreas habitadas balançando o corpo. Deve-se caminhar mantendo o corpo firme. Se um bhikkhu, por desrespeito, caminhar em áreas habitadas balançando o corpo, deixando o corpo solto, ele incorre em uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional... ou se for o primeiro transgressor. Pañcamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quinto treinamento está concluído. 591. Tena [Pg.245] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū kāyappacālakaṃ antaraghare nisīdanti, kāyaṃ olambentā…pe…. 591. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, os bhikkhus do grupo de seis sentavam-se em áreas habitadas balançando o corpo, deixando o corpo solto... ‘‘Na kāyappacālakaṃ antaraghare nisīdissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “'Não me sentarei em áreas habitadas balançando o corpo': este é um treinamento que deve ser praticado.” Na kāyappacālakaṃ antaraghare nisīditabbaṃ. Kāyaṃ paggahetvā nisīditabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca kāyappacālakaṃ antaraghare nisīdati kāyaṃ olambento, āpatti dukkaṭassa. Não se deve sentar em áreas habitadas balançando o corpo. Deve-se sentar mantendo o corpo firme. Se um bhikkhu, por desrespeito, sentar-se em áreas habitadas balançando o corpo, deixando o corpo solto, ele incorre em uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, vāsūpagatassa, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional, por falta de atenção, por desconhecimento, se estiver doente, se estiver temporariamente hospedado, em caso de perigo, se estiver louco ou se for o primeiro transgressor. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sexto treinamento está concluído. 592. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū bāhuppacālakaṃ antaraghare gacchanti bāhuṃ olambentā…pe…. 592. Naquela ocasião, o Abençoado Buda estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, os bhikkhus do grupo de seis caminhavam por entre as casas balançando os braços, deixando-os soltos... [e assim por diante]... ‘‘Na bāhuppacālakaṃ antaraghare gamissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “'Não caminharei por entre as casas balançando os braços', esta é uma regra que deve ser praticada.” Na bāhuppacālakaṃ antaraghare gantabbaṃ. Bāhuṃ paggahetvā gantabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca bāhuppacālakaṃ antaraghare gacchati bāhuṃ olambento, āpatti dukkaṭassa. Não se deve caminhar por entre as casas balançando os braços. Deve-se caminhar mantendo os braços controlados. Se um bhikkhu, por desrespeito, caminhar por entre as casas balançando os braços, deixando-os soltos, ele incorre em uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional... [e assim por diante]... ou para o primeiro transgressor. Sattamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sétimo preceito de treinamento está concluído. 593. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū bāhuppacālakaṃ antaraghare nisīdanti bāhuṃ olambentā…pe…. 593. Naquela ocasião, o Abençoado Buda estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, os bhikkhus do grupo de seis sentavam-se por entre as casas balançando os braços, deixando-os soltos... [e assim por diante]... ‘‘Na bāhuppacālakaṃ antaraghare nisīdissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “'Não me sentarei por entre as casas balançando os braços', esta é uma regra que deve ser praticada.” Na bāhuppacālakaṃ antaraghare nisīditabbaṃ. Bāhuṃ paggahetvā nisīditabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca bāhuppacālakaṃ antaraghare nisīdati bāhuṃ olambento, āpatti dukkaṭassa. Não se deve sentar por entre as casas balançando os braços. Deve-se sentar mantendo os braços controlados. Se um bhikkhu, por desrespeito, sentar-se por entre as casas balançando os braços, deixando-os soltos, ele incorre em uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti [Pg.246] asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, vāsūpagatassa, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional, por falta de atenção, por desconhecimento, se estiver doente, se estiver temporariamente abrigado, em caso de perigo, se estiver louco ou para o primeiro transgressor. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O oitavo preceito de treinamento está concluído. 594. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍakassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū sīsappacālakaṃ antaraghare gacchanti sīsaṃ olambentā…pe…. 594. Naquela ocasião, o Abençoado Buda estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, os bhikkhus do grupo de seis caminhavam por entre as casas balançando a cabeça, deixando-a pendida... [e assim por diante]... ‘‘Na sīsappacālakaṃ antaraghare gamissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “'Não caminharei por entre as casas balançando a cabeça', esta é uma regra que deve ser praticada.” Na sīsappacālakaṃ antaraghare gantabbaṃ. Sīsaṃ paggahetvā gantabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca sīsappacālakaṃ antaraghare gacchati sīsaṃ olambento, āpatti dukkaṭassa. Não se deve caminhar por entre as casas balançando a cabeça. Deve-se caminhar mantendo a cabeça firme. Se um bhikkhu, por desrespeito, caminhar por entre as casas balançando a cabeça, deixando-a pendida, ele incorre em uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional... [e assim por diante]... ou para o primeiro transgressor. Navamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O nono preceito de treinamento está concluído. 595. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū sīsappacālakaṃ antaraghare nisīdanti sīsaṃ olambentā…pe…. 595. Naquela ocasião, o Abençoado Buda estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, os bhikkhus do grupo de seis sentavam-se por entre as casas balançando a cabeça, deixando-a pendida... [e assim por diante]... ‘‘Na sīsappacālakaṃ antaraghare nisīdissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “'Não me sentarei por entre as casas balançando a cabeça', esta é uma regra que deve ser praticada.” Na sīsappacālakaṃ antaraghare nisīditabbaṃ. Sīsaṃ paggahetvā nisīditabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca sīsappacālakaṃ antaraghare nisīdati sīsaṃ olambento, āpatti dukkaṭassa. Não se deve sentar por entre as casas balançando a cabeça. Deve-se sentar mantendo a cabeça firme. Se um bhikkhu, por desrespeito, sentar-se por entre as casas balançando a cabeça, deixando-a pendida, ele incorre em uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, vāsūpagatassa, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional, por falta de atenção, por desconhecimento, se estiver doente, se estiver temporariamente abrigado, em caso de perigo, se estiver louco ou para o primeiro transgressor. Dasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo preceito de treinamento está concluído. Ujjagghikavaggo dutiyo. O segundo capítulo, Ujjagghikavagga, está concluído. 3. Khambhakatavaggo 3. Capítulo Khambhakatavagga (Com as Mãos nos Quadris) 596. Tena [Pg.247] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū khambhakatā antaraghare gacchanti…pe…. 596. Naquela ocasião, o Abençoado Buda estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, os bhikkhus do grupo de seis caminhavam por entre as casas com as mãos nos quadris... [e assim por diante]... ‘‘Na khambhakato antaraghare gamissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “'Não caminharei por entre as casas com as mãos nos quadris', esta é uma regra que deve ser praticada.” Na khambhakatena antaraghare gantabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca ekato vā ubhato vā khambhaṃ katvā antaraghare gacchati, āpatti dukkaṭassa. Não se deve caminhar por entre as casas com as mãos nos quadris. Se um bhikkhu, por desrespeito, caminhar por entre as casas colocando a mão em um dos quadris ou em ambos, ele incorre em uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional... [e assim por diante]... ou para o primeiro transgressor. Paṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O primeiro preceito de treinamento está concluído. 597. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū khambhakatā antaraghare nisīdanti…pe…. 597. Naquela ocasião, o Abençoado Buda estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, os bhikkhus do grupo de seis sentavam-se por entre as casas com as mãos nos quadris... [e assim por diante]... ‘‘Na khambhakato antaraghare nisīdissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “'Não me sentarei por entre as casas com as mãos nos quadris', esta é uma regra que deve ser praticada.” Na khambhakatena antaraghare nisīditabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca ekato vā ubhato vā khambhaṃ katvā antaraghare nisīdati, āpatti dukkaṭassa. Não se deve sentar por entre as casas com as mãos nos quadris. Se um bhikkhu, por desrespeito, sentar-se por entre as casas colocando a mão em um dos quadris ou em ambos, ele incorre em uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, vāsūpagatassa, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional, por falta de atenção, por desconhecimento, se estiver doente, se estiver temporariamente abrigado, em caso de perigo, se estiver louco ou para o primeiro transgressor. Dutiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O segundo preceito de treinamento está concluído. 598. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū sasīsaṃ pārupitvā antaraghare gacchanti…pe…. 598. Naquela ocasião, o Abençoado Buda estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, os bhikkhus do grupo de seis caminhavam por entre as casas com a cabeça coberta... [e assim por diante]... ‘‘Na oguṇṭhito antaraghare gamissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “'Não caminharei por entre as casas com a cabeça coberta', esta é uma regra que deve ser praticada.” Na oguṇṭhitena antaraghare gantabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca sasīsaṃ pārupitvā antaraghare gacchati, āpatti dukkaṭassa. Não se deve caminhar por entre as casas com a cabeça coberta. Se um bhikkhu, por desrespeito, caminhar por entre as casas cobrindo a cabeça, ele incorre em uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional... [e assim por diante]... ou para o primeiro transgressor. Tatiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O terceiro preceito de treinamento está concluído. 599. Tena [Pg.248] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū sasīsaṃ pārupitvā antaraghare nisīdanti…pe…. 599. Naquela ocasião, o Abençoado Buda estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, os bhikkhus do grupo de seis sentavam-se por entre as casas com a cabeça coberta... [e assim por diante]... ‘‘Na oguṇṭhito antaraghare nisīdissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “'Não me sentarei por entre as casas com a cabeça coberta', esta é uma regra que deve ser praticada.” Na oguṇṭhitena antaraghare nisīditabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca sasīsaṃ pārupitvā antaraghare nisīdati, āpatti dukkaṭassa. Não se deve sentar por entre as casas com a cabeça coberta. Se um bhikkhu, por desrespeito, sentar-se por entre as casas cobrindo a cabeça, ele incorre em uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, vāsūpagatassa, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional, por falta de atenção, por desconhecimento, se estiver doente, se estiver temporariamente abrigado, em caso de perigo, se estiver louco ou para o primeiro transgressor. Catutthasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quarto preceito de treinamento está concluído. 600. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū ukkuṭikāya antaraghare gacchanti…pe…. 600. Naquela ocasião, o Abençoado Buda estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, os bhikkhus do grupo de seis caminhavam por entre as casas na ponta dos pés... [e assim por diante]... ‘‘Na ukkuṭikāya antaraghare gamissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “'Não caminharei por entre as casas na ponta dos pés', esta é uma regra que deve ser praticada.” Na ukkuṭikāya antaraghare gantabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca ukkuṭikāya antaraghare gacchati, āpatti dukkaṭassa. Não se deve caminhar por entre as casas na ponta dos pés. Se um bhikkhu, por desrespeito, caminhar por entre as casas na ponta dos pés, ele incorre em uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional... [e assim por diante]... ou para o primeiro transgressor. Pañcamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quinto preceito de treinamento está concluído. 601. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū pallatthikāya antaraghare nisīdanti…pe…. 601. Naquela ocasião, o Abençoado Buda estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, os bhikkhus do grupo de seis sentavam-se por entre as casas com os joelhos enlaçados... [e assim por diante]... ‘‘Na pallatthikāya antaraghare nisīdissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “'Não me sentarei por entre as casas com os joelhos enlaçados', esta é uma regra que deve ser praticada.” Na pallatthikāya antaraghare nisīditabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca hatthapallatthikāya vā dussapallatthikāya vā antaraghare nisīdati, āpatti dukkaṭassa. Não se deve sentar por entre as casas com os joelhos enlaçados. Se um bhikkhu, por desrespeito, sentar-se por entre as casas com os joelhos enlaçados pelas mãos ou por uma faixa de tecido, ele incorre em uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, vāsūpagatassa, āpadāsu, Não há ofensa se for não intencional, por falta de atenção, por desconhecimento, se estiver doente, se estiver temporariamente abrigado, em caso de perigo, Ummattakassa, ādikammikassāti. se estiver louco ou para o primeiro transgressor. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sexto preceito de treinamento está concluído. 602. Tena [Pg.249] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū asakkaccaṃ piṇḍapātaṃ paṭiggaṇhanti chaḍḍetukāmā viya…pe…. 602. Naquela ocasião, o Abençoado Buda estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, os bhikkhus do grupo de seis recebiam a esmola de alimentos de maneira desrespeitosa, como se quisessem descartá-la... [e assim por diante]... ‘‘Sakkaccaṃ piṇḍapātaṃ paṭiggahessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “'Receberei a esmola de alimentos com respeito', esta é uma regra que deve ser praticada.” Sakkaccaṃ piṇḍapāto paṭiggahetabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca asakkaccaṃ piṇḍapātaṃ paṭiggaṇhāti chaḍḍetukāmo viya, āpatti dukkaṭassa. A esmola de alimentos deve ser recebida com respeito. Se um bhikkhu, por desrespeito, receber a esmola de alimentos de maneira desrespeitosa, como se quisessem descartá-la, ele incorre em uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional... [e assim por diante]... ou para o primeiro transgressor. Sattamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sétimo preceito de treinamento está concluído. 603. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū tahaṃ tahaṃ olokentā piṇḍapātaṃ paṭiggaṇhanti, ākirantepi atikkantepi na jānanti…pe…. 603. Naquela ocasião, o Abençoado Buda estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, os bhikkhus do grupo de seis recebiam a esmola de alimentos olhando para cá e para lá, de modo que não percebiam quando o alimento estava sendo colocado ou quando já havia passado... [e assim por diante]... ‘‘Pattasaññī piṇḍapātaṃ paṭiggahessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “'Receberei a esmola de alimentos prestando atenção na tigela', esta é uma regra que deve ser praticada.” Pattasaññinā piṇḍapāto paṭiggahetabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca tahaṃ tahaṃ olokento piṇḍapātaṃ paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. A esmola de comida deve ser recebida mantendo a atenção na tigela. Se alguém, por desrespeito, receber a esmola de comida olhando para cá e para lá, comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção... [pe]... ou para o iniciante. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O oitavo preceito de treinamento está concluído. 604. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū piṇḍapātaṃ paṭiggaṇhantā sūpaññeva bahuṃ paṭiggaṇhanti…pe…. 604. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de seis, ao receberem a esmola de comida, recebiam apenas muito caldo... ‘‘Samasūpakaṃ piṇḍapātaṃ paṭiggahessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. ‘Receberei a esmola de comida com uma quantidade proporcional de caldo’: este é um treinamento que deve ser praticado. Sūpo nāma dve sūpā – muggasūpo, māsasūpo. Hatthahāriyo samasūpako piṇḍapāto paṭiggahetabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca sūpaññeva bahuṃ paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. O que é chamado de caldo refere-se a dois tipos de caldo: caldo de feijão-mungo e caldo de feijão-da-índia. A esmola de comida deve ser recebida com uma quantidade proporcional de caldo, que possa ser servida com a mão. Se alguém, por desrespeito, receber apenas muito caldo, comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, rasarase, ñātakānaṃ pavāritānaṃ, aññassatthāya, attano dhanena, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção, por esquecimento, por desconhecimento, se estiver doente, no caso de caldos saborosos, se for de parentes, se for de pessoas que o convidaram, se for para o benefício de outro, se for comprado com seus próprios recursos, em tempos de perigo, se estiver insano ou para o iniciante. Navamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O nono preceito de treinamento está concluído. 605. Tena [Pg.250] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū thūpīkataṃ piṇḍapātaṃ paṭiggaṇhanti…pe…. 605. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de seis recebiam a esmola de comida acumulada em forma de monte... ‘‘Samatittikaṃ piṇḍapātaṃ paṭiggahessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. ‘Receberei a esmola de comida nivelada com a borda da tigela’: este é um treinamento que deve ser praticado. Samatittiko piṇḍapāto paṭiggahetabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca thūpīkataṃ piṇḍapātaṃ paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. A esmola de comida deve ser recebida nivelada com a borda da tigela. Se alguém, por desrespeito, receber a esmola de comida acumulada em forma de monte, comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção, por esquecimento, por desconhecimento, em tempos de perigo, se estiver insano ou para o iniciante. Dasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo preceito de treinamento está concluído. Khambhakatavaggo tatiyo. O terceiro capítulo, Khambhakata, está concluído. 4. Sakkaccavaggo 4. Capítulo Sakkacca 606. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū asakkaccaṃ piṇḍapātaṃ bhuñjanti abhuñjitukāmā viya…pe…. 606. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de seis comiam a esmola de comida sem respeito, como se não quisessem comer... ‘‘Sakkaccaṃ piṇḍapātaṃ bhuñjissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. ‘Comerei a esmola de comida com respeito’: este é um treinamento que deve ser praticado. Sakkaccaṃ piṇḍapāto bhuñjitabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca asakkaccaṃ piṇḍapātaṃ bhuñjati, āpatti dukkaṭassa. A esmola de comida deve ser comida com respeito. Se alguém, por desrespeito, comer a esmola de comida sem respeito, comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, āpadāsu, ummattakassa, Não há ofensa se for sem intenção, por esquecimento, por desconhecimento, se estiver doente, em tempos de perigo, se estiver insano, Ādikammikassāti. ou para o iniciante. Paṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O primeiro preceito de treinamento está concluído. 607. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū tahaṃ tahaṃ olokentā piṇḍapātaṃ bhuñjanti, ākirantepi atikkantepi na jānanti…pe…. 607. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de seis comiam a esmola de comida olhando para cá e para lá; eles não percebiam quando a comida estava sendo servida ou quando já havia passado... ‘‘Pattasaññī [Pg.251] piṇḍapātaṃ bhuñjissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. ‘Comerei a esmola de comida prestando atenção à tigela’: este é um treinamento que deve ser praticado. Pattasaññinā piṇḍapāto bhuñjitabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca tahaṃ tahaṃ olokento piṇḍapātaṃ bhuñjati, āpatti dukkaṭassa. A esmola de comida deve ser comida mantendo a atenção na tigela. Se alguém, por desrespeito, comer a esmola de comida olhando para cá e para lá, comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção... [pe]... ou para o iniciante. Dutiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O segundo preceito de treinamento está concluído. 608. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū tahaṃ tahaṃ omasitvā piṇḍapātaṃ bhuñjanti…pe…. 608. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de seis comiam a esmola de comida remexendo-a aqui e ali... ‘‘Sapadānaṃ piṇḍapātaṃ bhuñjissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. ‘Comerei a esmola de comida em ordem contínua’: este é um treinamento que deve ser praticado. Sapadānaṃ piṇḍapāto bhuñjitabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca tahaṃ tahaṃ omasitvā piṇḍapātaṃ bhuñjati, āpatti dukkaṭassa. A esmola de comida deve ser comida em ordem contínua. Se alguém, por desrespeito, comer a esmola de comida remexendo-a aqui e ali, comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, aññesaṃ dento omasati, aññassa bhājane ākiranto omasati, uttaribhaṅge, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção, por esquecimento, por desconhecimento, se estiver doente, se remexer para dar a outros, se remexer para colocar no recipiente de outra pessoa, no caso de acompanhamentos adicionais, em tempos de perigo, se estiver insano ou para o iniciante. Tatiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O terceiro preceito de treinamento está concluído. 609. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū piṇḍapātaṃ bhuñjantā sūpaññeva bahuṃ bhuñjanti…pe…. 609. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de seis, ao comerem a esmola de comida, comiam apenas muito caldo... ‘‘Samasūpakaṃ piṇḍapātaṃ bhuñjissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. ‘Comerei a esmola de comida com uma quantidade proporcional de caldo’: este é um treinamento que deve ser praticado. Sūpo nāma dve sūpā – muggasūpo, māsasūpo hatthahāriyo. Samasūpako piṇḍapāto bhuñjitabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca sūpaññeva bahuṃ bhuñjati, āpatti dukkaṭassa. O que é chamado de caldo refere-se a dois tipos de caldo: caldo de feijão-mungo e caldo de feijão-da-índia. A esmola de comida deve ser comida com uma quantidade proporcional de caldo, que possa ser servida com a mão. Se alguém, por desrespeito, comer apenas muito caldo, comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, rasarase, ñātakānaṃ pavāritānaṃ, attano dhanena, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção, por esquecimento, por desconhecimento, se estiver doente, no caso de caldos saborosos, se for de parentes, se for de pessoas que o convidaram, se for comprado com seus próprios recursos, em tempos de perigo, se estiver insano ou para o iniciante. Catutthasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quarto preceito de treinamento está concluído. 610. Tena [Pg.252] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū thūpakato omadditvā piṇḍapātaṃ bhuñjanti…pe…. 610. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de seis comiam a esmola de comida pressionando-a a partir do topo... ‘‘Na thūpakato omadditvā piṇḍapātaṃ bhuñjissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. ‘Não comerei a esmola de comida pressionando-a a partir do topo’: este é um treinamento que deve ser praticado. Na thūpakato omadditvā piṇḍapāto bhuñjitabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca thūpakato omadditvā piṇḍapātaṃ bhuñjati āpatti dukkaṭassa. A esmola de comida não deve ser comida pressionando-a a partir do topo. Se alguém, por desrespeito, comer a esmola de comida pressionando-a a partir do topo, comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, parittake sese ekato saṃkaḍḍhitvā omadditvā bhuñjati, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção, por esquecimento, por desconhecimento, se estiver doente, se juntar o que restou de uma pequena porção para comer pressionando-a, em tempos de perigo, se estiver insano ou para o iniciante. Pañcamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quinto preceito de treinamento está concluído. 611. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū sūpampi byañjanampi odanena paṭicchādenti bhiyyokamyataṃ upādāya…pe…. 611. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de seis cobriam tanto o caldo quanto o acompanhamento com arroz, desejando obter mais... ‘‘Na sūpaṃ vā byañjanaṃ vā odanena paṭicchādessāmi bhiyyokamyataṃ upādāyāti sikkhā karaṇīyā’’ti. ‘Não cobrirei o caldo ou o acompanhamento com arroz com o desejo de obter mais’: este é um treinamento que deve ser praticado. Na sūpaṃ vā byañjanaṃ vā odanena paṭicchādetabbaṃ bhiyyokamyataṃ upādāya. Yo anādariyaṃ paṭicca sūpaṃ vā byañjanaṃ vā odanena paṭicchādeti bhiyyokamyataṃ upādāya, āpatti dukkaṭassa. O caldo ou o acompanhamento não devem ser cobertos com arroz com o desejo de obter mais. Se alguém, por desrespeito, cobrir o caldo ou o acompanhamento com arroz com o desejo de obter mais, comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, sāmikā paṭicchādetvā denti, na bhiyyokamyataṃ upādāya, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção, por esquecimento, por desconhecimento, se os doadores derem a comida já coberta, se não for com o desejo de obter mais, em tempos de perigo, se estiver insano ou para o iniciante. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sexto preceito de treinamento está concluído. 612. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū sūpampi odanampi attano atthāya viññāpetvā bhuñjanti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma samaṇā sakyaputtiyā sūpampi odanampi attano atthāya viññāpetvā bhuñjissanti! Kassa sampannaṃ na manāpaṃ[Pg.253]! Kassa sāduṃ na ruccatī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū sūpampi odanampi attano atthāya viññāpetvā bhuñjissantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, sūpampi odanampi attano atthāya viññāpetvā bhuñjathāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, sūpampi odanampi attano atthāya viññāpetvā bhuñjissatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 612. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de seis comiam caldo e arroz solicitando-os para seu próprio benefício. As pessoas criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como podem os ascetas seguidores do filho de Sakya comer caldo e arroz solicitando-os para seu próprio benefício? Quem não gosta de comida saborosa? Quem não prefere o que é delicioso?' Os bhikkhus ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e murmurando. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... [pe]... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como podem os bhikkhus do grupo de seis comer caldo e arroz solicitando-os para seu próprio benefício?'... [pe]... 'É verdade, bhikkhus, que vocês comem caldo e arroz solicitando-os para seu próprio benefício?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... [pe]... 'Como podem vocês, homens tolos, comer caldo e arroz solicitando-os para seu próprio benefício? Homens tolos, isso não serve para inspirar fé naqueles que não têm fé...'... [pe]... 'E assim, bhikkhus, vocês devem recitar este preceito de treinamento:' ‘‘Na sūpaṃ vā odanaṃ vā attano atthāya viññāpetvā bhuñjissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. ‘Não comerei caldo ou arroz solicitando-os para meu próprio benefício’: este é um treinamento que deve ser praticado. Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim, este preceito de treinamento foi estabelecido pelo Abençoado para os bhikkhus. 613. Tena kho pana samayena bhikkhū gilānā honti. Gilānapucchakā bhikkhū gilāne bhikkhū etadavocuṃ – ‘‘kaccāvuso, khamanīyaṃ, kacci yāpanīya’’nti? ‘‘Pubbe mayaṃ, āvuso, sūpampi odanampi attano atthāya viññāpetvā bhuñjāma, tena no phāsu hoti. Idāni pana – ‘‘bhagavatā paṭikkhitta’’nti kukkuccāyantā na viññāpema, tena no na phāsu hotī’’ti. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, gilānena bhikkhunā sūpampi odanampi attano atthāya viññāpetvā bhuñjituṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 613. Naquela ocasião, alguns bhikkhus ficaram doentes. Os bhikkhus que visitavam os doentes perguntaram-lhes: 'Amigos, vocês estão tolerando bem? Estão conseguindo se manter?' 'Amigos, antes nós comíamos caldo e arroz solicitando-os para nosso próprio benefício, e com isso nos sentíamos confortáveis. Mas agora, pensando: "Isso foi proibido pelo Abençoado", hesitamos e não solicitamos; por isso, não nos sentimos confortáveis.' Eles relataram esse assunto ao Abençoado... [pe]... 'Bhikkhus, eu permito que um bhikkhu doente coma caldo e arroz solicitando-os para seu próprio benefício. E assim, bhikkhus, vocês devem recitar este preceito de treinamento:' ‘‘Na sūpaṃ vā odanaṃ vā agilāno attano atthāya viññāpetvā bhuñjissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. ‘Não estando doente, não comerei caldo ou arroz solicitando-os para meu próprio benefício’: este é um treinamento que deve ser praticado. Na sūpaṃ vā odanaṃ vā agilānena attano atthāya viññāpetvā bhuñjitabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca sūpaṃ vā odanaṃ vā agilāno attano atthāya viññāpetvā bhuñjati, āpatti dukkaṭassa. Caldo ou arroz não devem ser comidos por quem não está doente solicitando-os para seu próprio benefício. Se alguém, por desrespeito, não estando doente, comer caldo ou arroz solicitando-os para seu próprio benefício, comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, ñātakānaṃ pavāritānaṃ, aññassatthāya, attano dhanena, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção, por esquecimento, por desconhecimento, se estiver doente, se for de parentes, se for de pessoas que o convidaram, se for para o benefício de outro, se for comprado com seus próprios recursos, em tempos de perigo, se estiver insano ou para o iniciante. Sattamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sétimo preceito de treinamento está concluído. 614. Tena [Pg.254] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū ujjhānasaññī paresaṃ pattaṃ olokenti…pe…. 614. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de seis olhavam para a tigela de outros com a intenção de criticar... ‘‘Na ujjhānasaññī paresaṃ pattaṃ olokessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. ‘Não olharei para a tigela de outros com a intenção de criticar’: este é um treinamento que deve ser praticado. Na ujjhānasaññinā paresaṃ patto oloketabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca ujjhānasaññī paresaṃ pattaṃ oloketi, āpatti dukkaṭassa. Não se deve olhar para a tigela de outros com a intenção de criticar. Se alguém, por desrespeito, olhar para a tigela de outros com a intenção de criticar, comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, ‘‘dassāmī’’ti vā ‘‘dāpessāmī’’ti vā oloketi, na ujjhānasaññissa, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção, por esquecimento, por desconhecimento, se olhar pensando: 'Eu darei' ou 'Eu farei com que deem', se não for com a intenção de criticar, em tempos de perigo, se estiver insano ou para o iniciante. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O oitavo preceito de treinamento está concluído. 615. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū mahantaṃ kabaḷaṃ karonti…pe…. 615. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, os bhikkhus do grupo de seis faziam grandes bocados de comida... ‘‘Nātimahantaṃ kabaḷaṃ karissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. Uma regra de treinamento a ser observada: 'Não farei um bocado de comida excessivamente grande'. Nātimahanto kabaḷo kātabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca mahantaṃ kabaḷaṃ karoti, āpatti dukkaṭassa. Não se deve fazer um bocado de comida excessivamente grande. Se um monge, por desrespeito, fizer um bocado grande, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, khajjake, phalāphale, uttaribhaṅge, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional, por falta de atenção, por desconhecimento, se estiver doente, no caso de petiscos, frutas diversas, acompanhamentos, em situações de perigo, se estiver louco ou se for o primeiro transgressor. Navamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O nono preceito de treinamento está concluído. 616. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū dīghaṃ ālopaṃ karonti…pe…. 616. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis faziam bocados de comida longos... (e assim por diante)... ‘‘Parimaṇḍalaṃ ālopaṃ karissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. Uma regra de treinamento a ser observada: 'Farei um bocado de comida arredondado'. Parimaṇḍalo ālopo kātabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca dīghaṃ ālopaṃ karoti, āpatti dukkaṭassa. Deve-se fazer um bocado de comida arredondado. Se um monge, por desrespeito, fizer um bocado longo, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti [Pg.255] asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, khajjake, phalāphale, uttaribhaṅge, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional, por falta de atenção, por desconhecimento, se estiver doente, no caso de petiscos, frutas diversas, acompanhamentos, em situações de perigo, se estiver louco ou se for o primeiro transgressor. Dasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo preceito de treinamento está concluído. Sakkaccavaggo catuttho. O quarto capítulo, Sakkaccavagga, está concluído. 5. Kabaḷavaggo 5. Capítulo sobre os Bocados de Comida (Kabaḷavagga) 617. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū anāhaṭe kabaḷe mukhadvāraṃ vivaranti…pe…. 617. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis abriam a boca antes que o bocado de comida fosse levado a ela... (e assim por diante)... ‘‘Na anāhaṭe kabaḷe mukhadvāraṃ vivarissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. Uma regra de treinamento a ser observada: 'Não abrirei a boca antes que o bocado de comida seja levado a ela'. Na anāhaṭe kabaḷe mukhadvāraṃ vivaritabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca anāhaṭe kabaḷe mukhadvāraṃ vivarati, āpatti dukkaṭassa. Não se deve abrir a boca antes que o bocado de comida seja levado a ela. Se um monge, por desrespeito, abrir a boca antes que o bocado de comida seja levado a ela, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional... (e assim por diante)... ou se for o primeiro transgressor. Paṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O primeiro preceito de treinamento está concluído. 618. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū bhuñjamānā sabbaṃ hatthaṃ mukhe pakkhipanti…pe…. 618. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis, ao comerem, colocavam a mão inteira na boca... (e assim por diante)... ‘‘Na bhuñjamāno sabbaṃ hatthaṃ mukhe pakkhipissāmīti sikkhākaraṇīyā’’ti. Uma regra de treinamento a ser observada: 'Ao comer, não colocarei a mão inteira na boca'. Na bhuñjamānena sabbo hattho mukhe pakkhipitabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca bhuñjamāno sabbaṃ hatthaṃ mukhe pakkhipati, āpatti dukkaṭassa. Ao comer, não se deve colocar a mão inteira na boca. Se um monge, por desrespeito, ao comer, colocar a mão inteira na boca, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional... (e assim por diante)... ou se for o primeiro transgressor. Dutiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O segundo preceito de treinamento está concluído. 619. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū sakabaḷena mukhena byāharanti…pe…. 619. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis falavam com a boca cheia de comida... (e assim por diante)... ‘‘Na [Pg.256] sakabaḷena mukhena byāharissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. Uma regra de treinamento a ser observada: 'Não falarei com a boca cheia de comida'. Na sakabaḷena mukhena byāharitabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca sakabaḷena mukhena byāharati, āpatti dukkaṭassa. Não se deve falar com a boca cheia de comida. Se um monge, por desrespeito, falar com a boca cheia de comida, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional... (e assim por diante)... ou se for o primeiro transgressor. Tatiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O terceiro preceito de treinamento está concluído. 620. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū piṇḍukkhepakaṃ bhuñjanti…pe…. 620. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis comiam arremessando os bocados de comida na boca... (e assim por diante)... ‘‘Na piṇḍukkhepakaṃ bhuñjissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. Uma regra de treinamento a ser observada: 'Não comerei arremessando os bocados de comida na boca'. Na piṇḍukkhepakaṃ bhuñjitabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca piṇḍukkhepakaṃ bhuñjati, āpatti dukkaṭassa. Não se deve comer arremessando os bocados de comida na boca. Se um monge, por desrespeito, comer arremessando os bocados de comida na boca, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, khajjake, phalāphale, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional, por falta de atenção, por desconhecimento, se estiver doente, no caso de petiscos, frutas diversas, em situações de perigo, se estiver louco ou se for o primeiro transgressor. Catutthasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quarto preceito de treinamento está concluído. 621. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū kabaḷāvacchedakaṃ bhuñjanti…pe…. 621. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis comiam mordendo e cortando os bocados de comida... (e assim por diante)... ‘‘Na kabaḷāvacchedakaṃ bhuñjissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. Uma regra de treinamento a ser observada: 'Não comerei mordendo e cortando os bocados de comida'. Na kabaḷāvacchedakaṃ bhuñjitabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca kabaḷāvacchedakaṃ bhuñjati, āpatti dukkaṭassa. Não se deve comer mordendo e cortando os bocados de comida. Se um monge, por desrespeito, comer mordendo e cortando os bocados de comida, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, khajjake phalāphale, uttaribhaṅge, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional, por falta de atenção, por desconhecimento, se estiver doente, no caso de petiscos, frutas diversas, acompanhamentos, em situações de perigo, se estiver louco ou se for o primeiro transgressor. Pañcamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quinto preceito de treinamento está concluído. 622. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū avagaṇḍakārakaṃ bhuñjanti…pe…. 622. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis comiam estufando as bochechas... (e assim por diante)... ‘‘Na [Pg.257] avagaṇḍakārakaṃ bhuñjissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. Uma regra de treinamento a ser observada: 'Não comerei estufando as bochechas'. Na avagaṇḍakārakaṃ bhuñjitabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca ekato vā ubhato vā gaṇḍaṃ katvā bhuñjati, āpatti dukkaṭassa. Não se deve comer estufando as bochechas. Se um monge, por desrespeito, comer com a comida acumulada em uma ou em ambas as bochechas, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, phalāphale, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional, por falta de atenção, por desconhecimento, se estiver doente, no caso de frutas diversas, em situações de perigo, se estiver louco ou se for o primeiro transgressor. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sexto preceito de treinamento está concluído. 623. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū hatthaniddhunakaṃ bhuñjanti…pe…. 623. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis comiam sacudindo as mãos... (e assim por diante)... ‘‘Na hatthaniddhunakaṃ bhuñjissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. Uma regra de treinamento a ser observada: 'Não comerei sacudindo as mãos'. Na hatthaniddhunakaṃ bhuñjitabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca hatthaniddhunakaṃ bhuñjati, āpatti dukkaṭassa. Não se deve comer sacudindo as mãos. Se um monge, por desrespeito, comer sacudindo as mãos, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, kacavaraṃ chaḍḍento hatthaṃ niddhunāti, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional, por falta de atenção, por desconhecimento, se estiver doente, se sacudir a mão para remover resíduos de comida, em situações de perigo, se estiver louco ou se for o primeiro transgressor. Sattamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sétimo preceito de treinamento está concluído. 624. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū sitthāvakārakaṃ bhuñjanti…pe…. 624. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis comiam espalhando grãos de arroz... (e assim por diante)... ‘‘Na sitthāvakārakaṃ bhuñjissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. Uma regra de treinamento a ser observada: 'Não comerei espalhando grãos de arroz'. Na sitthāvakārakaṃ bhuñjitabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca sitthāvakārakaṃ bhuñjati, āpatti dukkaṭassa. Não se deve comer espalhando grãos de arroz. Se um monge, por desrespeito, comer espalhando grãos de arroz, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, kacavaraṃ chaḍḍento sitthaṃ chaḍḍayati, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional, por falta de atenção, por desconhecimento, se estiver doente, se estiver descartando grãos de arroz junto com resíduos de comida, em situações de perigo, se estiver louco ou se for o primeiro transgressor. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O oitavo preceito de treinamento está concluído. 625. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū jivhānicchārakaṃ bhuñjanti…pe…. 625. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis comiam pondo a língua para fora... (e assim por diante)... ‘‘Na [Pg.258] jivhānicchārakaṃ bhuñjissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. Uma regra de treinamento a ser observada: 'Não comerei pondo a língua para fora'. Na jivhānicchārakaṃ bhuñjitabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca jivhānicchārakaṃ bhuñjati, āpatti dukkaṭassa. Não se deve comer pondo a língua para fora. Se um monge, por desrespeito, comer pondo a língua para fora, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional... (e assim por diante)... ou se for o primeiro transgressor. Navamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O nono preceito de treinamento está concluído. 626. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū capucapukārakaṃ bhuñjanti…pe…. 626. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis comiam fazendo ruídos de mastigação... (e assim por diante)... ‘‘Na capucapukārakaṃ bhuñjissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. Uma regra de treinamento a ser observada: 'Não comerei fazendo ruídos de mastigação'. Na capucapukārakaṃ bhuñjitabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca capucapukārakaṃ bhuñjati, āpatti dukkaṭassa. Não se deve comer fazendo ruídos de mastigação. Se um monge, por desrespeito, comer fazendo ruídos de mastigação, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional... (e assim por diante)... ou se for o primeiro transgressor. Dasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo preceito de treinamento está concluído. Kabaḷavaggo pañcamo. O quinto capítulo, sobre os bocados (Kabaḷavagga), está concluído. 6. Surusuruvaggo 6. O capítulo sobre o som de sorver (Surusuruvagga) 627. Tena samayena buddho bhagavā kosambiyaṃ viharati ghositārāme. Tena kho pana samayena aññatarena brāhmaṇena saṅghassa payopānaṃ paṭiyattaṃ hoti. Bhikkhū surusurukārakaṃ khīraṃ pivanti. Aññataro naṭapubbako bhikkhu evamāha – ‘‘sabboyaṃ maññe saṅgho sītīkato’’ti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhu saṅghaṃ ārabbha davaṃ karissatī’’ti…pe… saccaṃ kira tvaṃ, bhikkhu, saṅghaṃ ārabbha davaṃ akāsīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tvaṃ, moghapurisa, saṅghaṃ ārabbha davaṃ karissasi! Netaṃ, moghapurisa, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… vigarahitvā…pe… dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘na, bhikkhave, buddhaṃ vā dhammaṃ vā [Pg.259] saṅghaṃ vā ārabbha davo kātabbo. Yo kareyya, āpatti dukkaṭassā’’ti. Atha kho bhagavā taṃ bhikkhuṃ anekapariyāyena vigarahitvā dubbharatāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 627. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Kosambī, no Parque de Ghosita. Naquela ocasião, um certo brâmane havia preparado uma bebida de leite para o Sangha. Os bhikkhus bebiam o leite fazendo o som de sorver (suru-suru). Um certo bhikkhu, que anteriormente fora ator, disse o seguinte: "Parece que todo este Sangha está resfriado." Os bhikkhus que tinham poucos desejos... criticavam, reclamavam e se indignavam: "Como pode um bhikkhu fazer piada a respeito do Sangha?"... "É verdade, bhikkhu, que você fez piada a respeito do Sangha?" "É verdade, Abençoado." O Buda, o Abençoado, o repreendeu... "Como pode você, homem tolo, fazer piada a respeito do Sangha? Homem tolo, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé..." Após repreendê-lo... e proferir um discurso sobre o Dhamma, ele se dirigiu aos bhikkhus: "Bhikkhus, não se deve fazer piada a respeito do Buda, do Dhamma ou do Sangha. Quem o fizer, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa)." Então, o Abençoado, tendo repreendido aquele bhikkhu de várias maneiras por ser difícil de sustentar... "E assim, bhikkhus, vocês devem recitar este preceito de treinamento:" ‘‘Na surusurukārakaṃ bhuñjissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. "‘Não comerei fazendo o som de sorver (suru-suru)’: este é um treinamento a ser seguido." Na surusurukārakaṃ bhuñjitabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca surusurukārakaṃ bhuñjati, āpatti dukkaṭassa. Não se deve comer fazendo o som de sorver. Se alguém, por desrespeito, comer fazendo o som de sorver, comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção... ou para o primeiro transgressor. Paṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O primeiro preceito de treinamento está concluído. 628. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū hatthanillehakaṃ bhuñjanti…pe…. 628. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os bhikkhus do grupo de seis comiam lambendo as mãos... ‘‘Na hatthanillehakaṃ bhuñjissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. "‘Não comerei lambendo as mãos’: este é um treinamento a ser seguido." Na hatthanillehakaṃ bhuñjitabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca hatthanillehakaṃ bhuñjati, āpatti dukkaṭassa. Não se deve comer lambendo as mãos. Se alguém, por desrespeito, comer lambendo as mãos, comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção... ou para o primeiro transgressor. Dutiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O segundo preceito de treinamento está concluído. 629. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū pattanillehakaṃ bhuñjanti…pe…. 629. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os bhikkhus do grupo de seis comiam lambendo a tigela... ‘‘Na pattanillehakaṃ bhuñjissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. "‘Não comerei lambendo a tigela’: este é um treinamento a ser seguido." Na pattanillehakaṃ bhuñjitabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca pattanillehakaṃ bhuñjati, āpatti dukkaṭassa. Não se deve comer lambendo a tigela. Se alguém, por desrespeito, comer lambendo a tigela, comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, parittake sese ekato saṅkaḍḍhitvā nillehitvā bhuñjati, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção, por esquecimento, por desconhecimento, se estiver doente, se comer após juntar e lamber o pouco que restou na tigela, em caso de perigo, se estiver louco ou para o primeiro transgressor. Tatiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O terceiro preceito de treinamento está concluído. 630. Tena [Pg.260] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū oṭṭhanillehakaṃ bhuñjanti…pe…. 630. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os bhikkhus do grupo de seis comiam lambendo os lábios... ‘‘Na oṭṭhanillehakaṃ bhuñjissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. "‘Não comerei lambendo os lábios’: este é um treinamento a ser seguido." Na oṭṭhanillehakaṃ bhuñjitabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca oṭṭhanillehakaṃ bhuñjati, āpatti dukkaṭassa. Não se deve comer lambendo os lábios. Se alguém, por desrespeito, comer lambendo os lábios, comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção... ou para o primeiro transgressor. Catutthasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quarto preceito de treinamento está concluído. 631. Tena samayena buddho bhagavā bhaggesu viharati susumāragire bhesakaḷāvane migadāye. Tena kho pana samayena bhikkhū kokanade pāsāde sāmisena hatthena pānīyathālakaṃ paṭiggaṇhanti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma samaṇā sakyaputtiyā sāmisena hatthena pānīyathālakaṃ paṭiggahessanti, seyyathāpi gihī kāmabhogino’’ti! Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhū sāmisena hatthena pānīyathālakaṃ paṭiggahessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhū sāmisena hatthena pānīyathālakaṃ paṭiggaṇhantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma te, bhikkhave, moghapurisā sāmisena hatthena pānīyathālakaṃ paṭiggahessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 631. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo no país dos Bhaggas, em Susumāragiri, no Bosque de Bhesakaḷā, no Parque dos Cervos. Naquela ocasião, os bhikkhus, no palácio Kokanada, aceitavam um copo de água com as mãos sujas de comida. As pessoas criticavam, reclamavam e se indignavam: "Como podem os ascetas filhos de Sakya aceitar um copo de água com as mãos sujas de comida, assim como os leigos que desfrutam dos prazeres sensoriais?" Os bhikkhus ouviram aquelas pessoas criticando, reclamando e se indignando. Os bhikkhus que tinham poucos desejos... criticavam, reclamavam e se indignavam: "Como podem os bhikkhus aceitar um copo de água com as mãos sujas de comida?"... "É verdade, bhikkhus, que os bhikkhus aceitam um copo de água com as mãos sujas de comida?" "É verdade, Abençoado." O Buda, o Abençoado, os repreendeu... "Como podem, bhikkhus, esses homens tolos aceitar um copo de água com as mãos sujas de comida? Bhikkhus, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé..." "E assim, bhikkhus, vocês devem recitar este preceito de treinamento:" ‘‘Na sāmisena hatthena pānīyathālakaṃ paṭiggahessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. "‘Não aceitarei um copo de água com a mão suja de comida’: este é um treinamento a ser seguido." Na sāmisena hatthena pānīyathālako paṭiggahetabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca sāmisena hatthena pānīyathālakaṃ paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Não se deve aceitar um copo de água com a mão suja de comida. Se alguém, por desrespeito, aceitar um copo de água com a mão suja de comida, comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti [Pg.261] asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, ‘‘dhovissāmī’’ti vā ‘‘dhovāpessāmī’’ti vā paṭiggaṇhāti, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção, por esquecimento, por desconhecimento, se estiver doente, se aceitar com a intenção de lavar ou mandar lavar, em caso de perigo, se estiver louco ou para o primeiro transgressor. Pañcamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quinto preceito de treinamento está concluído. 632. Tena samayena buddho bhagavā bhaggesu viharati susumāragire bhesakaḷāvane migadāye. Tena kho pana samayena bhikkhū kokanade pāsāde sasitthakaṃ pattadhovanaṃ antaraghare chaḍḍenti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma samaṇā sakyaputtiyā sasitthakaṃ pattadhovanaṃ antaraghare chaḍḍessanti, seyyathāpi gihī kāmabhogino’’ti! Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhū sasitthakaṃ pattadhovanaṃ antaraghare chaḍḍessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhū sasitthakaṃ pattadhovanaṃ antaraghare chaḍḍentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma te, bhikkhave, moghapurisā sasitthakaṃ pattadhovanaṃ antaraghare chaḍḍessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 632. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo no país dos Bhaggas, em Susumāragiri, no Bosque de Bhesakaḷā, no Parque dos Cervos. Naquela ocasião, os bhikkhus, no palácio Kokanada, descartavam a água de lavagem da tigela contendo grãos de arroz dentro da área habitada. As pessoas criticavam, reclamavam e se indignavam: "Como podem os ascetas filhos de Sakya descartar a água de lavagem da tigela contendo grãos de arroz dentro da área habitada, assim como os leigos que desfrutam dos prazeres sensoriais?" Os bhikkhus ouviram aquelas pessoas criticando, reclamando e se indignando. Os bhikkhus que tinham poucos desejos... criticavam, reclamavam e se indignavam: "Como podem os bhikkhus descartar a água de lavagem da tigela contendo grãos de arroz dentro da área habitada?"... "É verdade, bhikkhus, que os bhikkhus descartam a água de lavagem da tigela contendo grãos de arroz dentro da área habitada?" "É verdade, Abençoado." O Buda, o Abençoado, os repreendeu... "Como podem, bhikkhus, esses homens tolos descartar a água de lavagem da tigela contendo grãos de arroz dentro da área habitada? Bhikkhus, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé..." "E assim, bhikkhus, vocês devem recitar este preceito de treinamento:" ‘‘Na sasitthakaṃ pattadhovanaṃ antaraghare chaḍḍessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. "‘Não descartarei a água de lavagem da tigela contendo grãos de arroz dentro da área habitada’: este é um treinamento a ser seguido." Na sasitthakaṃ pattadhovanaṃ antaraghare chaḍḍetabbaṃ. Yo anādariyaṃ paṭicca sasitthakaṃ pattadhovanaṃ antaraghare chaḍḍeti, āpatti dukkaṭassa. Não se deve descartar a água de lavagem da tigela contendo grãos de arroz dentro da área habitada. Se alguém, por desrespeito, descartar a água de lavagem da tigela contendo grãos de arroz dentro da área habitada, comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, uddharitvā vā bhinditvā vā paṭiggahe vā nīharitvā vā chaḍḍeti, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção, por esquecimento, por desconhecimento, se estiver doente, se descartar após remover os grãos de arroz, ou após esmagá-los, ou em um recipiente de descarte, ou após levá-los para fora, em caso de perigo, se estiver louco ou para o primeiro transgressor. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sexto preceito de treinamento está concluído. 633. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū chattapāṇissa dhammaṃ desenti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū chattapāṇissa [Pg.262] dhammaṃ desessantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, chattapāṇissa dhammaṃ desethāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, chattapāṇissa dhammaṃ desessatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 633. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os bhikkhus do grupo de seis ensinavam o Dhamma a alguém que segurava um guarda-sol. Os bhikkhus que tinham poucos desejos... criticavam, reclamavam e se indignavam: "Como podem os bhikkhus do grupo de seis ensinar o Dhamma a alguém que segura um guarda-sol?"... "É verdade, bhikkhus, que vocês ensinam o Dhamma a alguém que segura um guarda-sol?" "É verdade, Abençoado." O Buda, o Abençoado, os repreendeu... "Como podem vocês, homens tolos, ensinar o Dhamma a alguém que segura um guarda-sol? Homens tolos, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé..." "E assim, bhikkhus, vocês devem recitar este preceito de treinamento:" ‘‘Na chattapāṇissa dhammaṃ desessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. "‘Não ensinarei o Dhamma a alguém que segura um guarda-sol’: este é um treinamento a ser seguido." Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. Assim, este preceito de treinamento foi estabelecido pelo Abençoado para os bhikkhus. 634. Tena kho pana samayena bhikkhū chattapāṇissa gilānassa dhammaṃ desetuṃ kukkuccāyanti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma samaṇā sakyaputtiyā chattapāṇissa gilānassa dhammaṃ na desessantī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Atha kho te bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, chattapāṇissa gilānassa dhammaṃ desetuṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 634. Naquela ocasião, os bhikkhus hesitaram em ensinar o Dhamma a alguém doente que segurava um guarda-sol. As pessoas criticavam, reclamavam e se indignavam: "Como podem os ascetas filhos de Sakya não ensinar o Dhamma a alguém doente que segura um guarda-sol?" Os bhikkhus ouviram aquelas pessoas criticando, reclamando e se indignando. Então, os bhikkhus relataram esse assunto ao Abençoado. Em seguida, o Abençoado, em relação a este assunto e a esta situação, proferiu um discurso sobre o Dhamma e se dirigiu aos bhikkhus: "Eu permito, bhikkhus, ensinar o Dhamma a alguém doente que segura um guarda-sol. E assim, bhikkhus, vocês devem recitar este preceito de treinamento:" ‘‘Na chattapāṇissa agilānassa dhammaṃ desessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. "‘Não ensinarei o Dhamma a alguém que não esteja doente e que segura um guarda-sol’: este é um treinamento a ser seguido." Chattaṃ nāma tīṇi chattāni – setacchattaṃ, kilañjacchattaṃ, paṇṇacchattaṃ maṇḍalabaddhaṃ salākabaddhaṃ. O chamado guarda-sol refere-se a três tipos de guarda-sol: o guarda-sol branco, o guarda-sol de esteira de bambu e o guarda-sol de folhas, sejam eles fixados em uma armação circular ou em raios. Dhammo nāma buddhabhāsito sāvakabhāsito isibhāsito devatābhāsito atthūpasañhito dhammūpasañhito. O chamado Dhamma refere-se ao que foi dito pelo Buda, dito por um discípulo, dito por um sábio, dito por uma divindade, associado ao benefício ou associado à doutrina. Deseyyāti padena deseti, pade pade āpatti dukkaṭassa. Akkharāya deseti, akkharakkharāya āpatti dukkaṭassa. Na chattapāṇissa agilānassa dhammo desetabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca chattapāṇissa agilānassa dhammaṃ deseti, āpatti dukkaṭassa. "Ensinar": se ele ensina palavra por palavra, para cada palavra há uma ofensa de má conduta. Se ele ensina sílaba por sílaba, para cada sílaba há uma ofensa de má conduta. O Dhamma não deve ser ensinado a alguém que não esteja doente e que segura um guarda-sol. Se alguém, por desrespeito, ensina o Dhamma a alguém que não esteja doente e que segura um guarda-sol, comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção... ou para o primeiro transgressor. Sattamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sétimo preceito de treinamento está concluído. 635. Tena [Pg.263] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū daṇḍapāṇissa dhammaṃ desenti…pe…. 635. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os bhikkhus do grupo de seis ensinavam o Dhamma a alguém que segurava um bastão... ‘‘Na daṇḍapāṇissa agilānassa dhammaṃ desessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. "‘Não ensinarei o Dhamma a alguém que não esteja doente e que segura um bastão’: este é um treinamento a ser seguido." Daṇḍo nāma majjhimassa purisassa catuhattho daṇḍo. Tato ukkaṭṭho adaṇḍo, omako adaṇḍo. O chamado bastão é um bastão de quatro côvados de um homem de estatura média. Se for mais longo que isso, não é considerado um bastão; se for mais curto, não é considerado um bastão. Na daṇḍapāṇissa agilānassa dhammo desetabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca daṇḍapāṇissa agilānassa dhammaṃ deseti, āpatti dukkaṭassa. O Dhamma não deve ser ensinado a alguém que não esteja doente e que segura um bastão. Se alguém, por desrespeito, ensina o Dhamma a alguém que não esteja doente e que segura um bastão, comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção... ou para o primeiro transgressor. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O oitavo preceito de treinamento está concluído. 636. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū satthapāṇissa dhammaṃ desenti…pe…. 636. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os bhikkhus do grupo de seis ensinavam o Dhamma a alguém que segurava uma faca... ‘‘Na satthapāṇissa agilānassa dhammaṃ desessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. "‘Não ensinarei o Dhamma a alguém que não esteja doente e que segura uma faca’: este é um treinamento a ser seguido." Satthaṃ nāma ekatodhāraṃ ubhatodhāraṃ paharaṇaṃ. A chamada faca refere-se a uma arma de um gume, de dois gumes ou qualquer arma de ataque. Na satthapāṇissa agilānassa dhammo desetabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca satthapāṇissa agilānassa dhammaṃ deseti, āpatti dukkaṭassa. O Dhamma não deve ser ensinado a alguém que não esteja doente e que segura uma faca. Se alguém, por desrespeito, ensina o Dhamma a alguém que não esteja doente e que segura uma faca, comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção... ou para o primeiro transgressor. Navamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O nono preceito de treinamento está concluído. 637. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū āvudhapāṇissa dhammaṃ desenti…pe…. 637. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os bhikkhus do grupo de seis ensinavam o Dhamma a alguém que segurava uma arma... ‘‘Na āvudhapāṇissa agilānassa dhammaṃ desessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. "‘Não ensinarei o Dhamma a alguém que não esteja doente e que segura uma arma’: este é um treinamento a ser seguido." Āvudhaṃ nāma cāpo kodaṇḍo. O que é chamado de arma é o arco simples ou a besta. Na [Pg.264] āvudhapāṇissa agilānassa dhammo desetabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca āvudhapāṇissa agilānassa dhammaṃ deseti, āpatti dukkaṭassa. Não se deve ensinar o Dhamma a quem não está doente e tem uma arma na mão. Se um monge, por falta de respeito, ensina o Dhamma a quem não está doente e tem uma arma na mão, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional... [omissão]... ou para o primeiro transgressor. Dasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo preceito de treinamento está concluído. Surusuruvaggo chaṭṭho. O sexto capítulo, Surusuru-vagga, está concluído. 7. Pādukavaggo 7. Capítulo sobre as Sandálias (Pāduka-vagga) 638. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū pādukāruḷhassa dhammaṃ desenti…pe…. 638. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis ensinavam o Dhamma a quem estava usando sandálias de madeira... [omissão]... ‘‘Na pādukāruḷhassa agilānassa dhammaṃ desessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. ‘Não ensinarei o Dhamma a quem não está doente e está usando sandálias de madeira’, assim é o treinamento que deve ser praticado. Na pādukāruḷhassa agilānassa dhammo desetabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca akkantassa vā paṭimukkassa vā omukkassa vā agilānassa dhammaṃ deseti, āpatti dukkaṭassa. Não se deve ensinar o Dhamma a quem não está doente e está usando sandálias de madeira. Se um monge, por falta de respeito, ensina o Dhamma a quem não está doente e está pisando nelas, calçando-as ou tendo-as desatadas, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional... [omissão]... ou para o primeiro transgressor. Paṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O primeiro preceito de treinamento está concluído. 639. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū upāhanāruḷhassa dhammaṃ desenti…pe…. 639. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis ensinavam o Dhamma a quem estava usando calçados... [omissão]... ‘‘Na upāhanāruḷhassa agilānassa dhammaṃ desessāmīti sikkhākaraṇīyā’’ti. ‘Não ensinarei o Dhamma a quem não está doente e está usando calçados’, assim é o treinamento que deve ser praticado. Na upāhanāruḷhassa agilānassa dhammo desetabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca akkantassa vā paṭimukkassa vā omukkassa vā agilānassa dhammaṃ deseti, āpatti dukkaṭassa. Não se deve ensinar o Dhamma a quem não está doente and está usando calçados. Se um monge, por falta de respeito, ensina o Dhamma a quem não está doente e está pisando neles, calçando-os ou tendo-os desatados, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional... [omissão]... ou para o primeiro transgressor. Dutiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O segundo preceito de treinamento está concluído. 640. Tena [Pg.265] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū yānagatassa dhammaṃ desenti…pe…. 640. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis ensinavam o Dhamma a quem estava em um veículo... [omissão]... ‘‘Na yānagatassa agilānassa dhammaṃ desessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. ‘Não ensinarei o Dhamma a quem não está doente e está em um veículo’, assim é o treinamento que deve ser praticado. Yānaṃ nāma vayhaṃ ratho sakaṭaṃ sandamānikā sivikā pāṭaṅkī. O que é chamado de veículo é uma liteira coberta, uma carruagem, uma carroça, um palanquim, uma liteira ou uma liteira de pano. Na yānagatassa agilānassa dhammo desetabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca yānagatassa agilānassa dhammaṃ deseti, āpatti dukkaṭassa. Não se deve ensinar o Dhamma a quem não está doente e está em um veículo. Se um monge, por falta de respeito, ensina o Dhamma a quem não está doente e está em um veículo, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional... [omissão]... ou para o primeiro transgressor. Tatiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O terceiro preceito de treinamento está concluído. 641. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū sayanagatassa dhammaṃ desenti…pe…. 641. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis ensinavam o Dhamma a quem estava deitado em uma cama... [omissão]... ‘‘Na sayanagatassa agilānassa dhammaṃ desessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. ‘Não ensinarei o Dhamma a quem não está doente e está deitado em uma cama’, assim é o treinamento que deve ser praticado. Na sayanagatassa agilānassa dhammo desetabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca antamaso chamāyampi nipannassa sayanagatassa agilānassa dhammaṃ deseti, āpatti dukkaṭassa. Não se deve ensinar o Dhamma a quem não está doente e está deitado em uma cama. Se um monge, por falta de respeito, ensina o Dhamma a quem não está doente e está deitado em uma cama, ou mesmo deitado no chão, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional... [omissão]... ou para o primeiro transgressor. Catutthasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quarto preceito de treinamento está concluído. 642. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū pallatthikāya nisinnassa dhammaṃ desenti…pe…. 642. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis ensinavam o Dhamma a quem estava sentado abraçando os joelhos... [omissão]... ‘‘Na pallatthikāya nisinnassa agilānassa dhammaṃ desessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. ‘Não ensinarei o Dhamma a quem não está doente e está sentado abraçando os joelhos’, assim é o treinamento que deve ser praticado. Na [Pg.266] pallatthikāya nisinnassa agilānassa dhammo desetabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca hatthapallatthikāya vā dussapallatthikāya vā nisinnassa agilānassa dhammaṃ deseti, āpatti dukkaṭassa. Não se deve ensinar o Dhamma a quem não está doente e está sentado abraçando os joelhos. Se um monge, por falta de respeito, ensina o Dhamma a quem não está doente e está sentado abraçando os joelhos com as mãos ou com uma faixa de pano, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional... [omissão]... ou para o primeiro transgressor. Pañcamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quinto preceito de treinamento está concluído. 643. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū veṭhitasīsassa dhammaṃ desenti…pe…. 643. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis ensinavam o Dhamma a quem estava com a cabeça envolvida por um turbante... [omissão]... ‘‘Na veṭhitasīsassa agilānassa dhammaṃ desessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. ‘Não ensinarei o Dhamma a quem não está doente e está com a cabeça envolvida por um turbante’, assim é o treinamento que deve ser praticado. Veṭhitasīso nāma kesantaṃ na dassāpetvā veṭhito hoti. O que é chamado de 'com a cabeça envolvida por um turbante' significa ter a cabeça envolvida de modo que a linha do cabelo não fique visível. Na veṭhitasīsassa agilānassa dhammo desetabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca veṭhitasīsassa agilānassa dhammaṃ deseti, āpatti dukkaṭassa. Não se deve ensinar o Dhamma a quem não está doente e está com a cabeça envolvida por um turbante. Se um monge, por falta de respeito, ensina o Dhamma a quem não está doente e está com a cabeça envolvida por um turbante, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, kesantaṃ vivarāpetvā deseti, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional, por falta de atenção, por desconhecimento, se o monge estiver doente, se ensinar após fazer a pessoa descobrir a linha do cabelo, em caso de perigo, se o monge for insano ou para o primeiro transgressor. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sexto preceito de treinamento está concluído. 644. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū oguṇṭhitasīsassa dhammaṃ desenti…pe…. 644. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis ensinavam o Dhamma a quem estava com a cabeça coberta... [omissão]... ‘‘Na oguṇṭhitasīsassa agilānassa dhammaṃ desessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. ‘Não ensinarei o Dhamma a quem não está doente e está com a cabeça coberta’, assim é o treinamento que deve ser praticado. Oguṇṭhitasīso nāma sasīsaṃ pāruto vuccati. O que é chamado de 'com a cabeça coberta' refere-se a quem está envolto com o manto cobrindo também a cabeça. Na oguṇṭhitasīsassa agilānassa dhammo desetabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca oguṇṭhitasīsassa agilānassa dhammaṃ deseti, āpatti dukkaṭassa. Não se deve ensinar o Dhamma a quem não está doente e está com a cabeça coberta. Se um monge, por falta de respeito, ensina o Dhamma a quem não está doente e está com a cabeça coberta, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, sīsaṃ vivarāpetvā deseti, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional, por falta de atenção, por desconhecimento, se o monge estiver doente, se ensinar após fazer a pessoa descobrir a cabeça, em caso de perigo, se o monge for insano ou para o primeiro transgressor. Sattamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sétimo preceito de treinamento está concluído. 645. Tena [Pg.267] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū chamāya nisīditvā āsane nisinnassa dhammaṃ desenti…pe…. 645. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis, sentados no chão, ensinavam o Dhamma a quem estava sentado em um assento... [omissão]... ‘‘Na chamāyaṃ nisīditvā āsane nisinnassa agilānassa dhammaṃ desessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. ‘Não ensinarei o Dhamma, estando sentado no chão, a quem não está doente e está sentado em um assento’, assim é o treinamento que deve ser praticado. Na chamāyaṃ nisīditvā āsane nisinnassa agilānassa dhammo desetabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca chamāyaṃ nisīditvā āsane nisinnassa agilānassa dhammaṃ deseti, āpatti dukkaṭassa. Não se deve ensinar o Dhamma, estando sentado no chão, a quem não está doente e está sentado em um assento. Se um monge, por falta de respeito, sentando-se no chão, ensina o Dhamma a quem não está doente e está sentado em um assento, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional... [omissão]... ou para o primeiro transgressor. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O oitavo preceito de treinamento está concluído. 646. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū nīce āsane nisīditvā ucce āsane nisinnassa dhammaṃ desenti. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū nīce āsane nisīditvā ucce āsane nisinnassa dhammaṃ desessantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, nīce āsane nisīditvā ucce āsane nisinnassa dhammaṃ desethāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, nīce āsane nisīditvā ucce āsane nisinnassa dhammaṃ desessatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… vigarahitvā…pe… dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – 646. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis, sentados em um assento baixo, ensinavam o Dhamma a quem estava sentado em um assento alto. Aqueles monges de poucos desejos... [omissão]... queixavam-se, criticavam e espalhavam boatos: ‘Como podem os monges do grupo de seis, sentados em um assento baixo, ensinar o Dhamma a quem está sentado em um assento alto?’... [omissão]... ‘É verdade, monges, que vós, sentados em um assento baixo, ensinais o Dhamma a quem está sentado em um assento alto?’ ‘É verdade, Abençoado’, responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-os... [omissão]... ‘Como podereis vós, homens tolos, sentados em um assento baixo, ensinar o Dhamma a quem está sentado em um assento alto? Homens tolos, isso não serve para converter os não convertidos... [omissão]...’ Após repreendê-los... [omissão]... e proferir um discurso sobre o Dhamma, ele se dirigiu aos monges: 647. ‘‘Bhūtapubbaṃ, bhikkhave, bārāṇasiyaṃ aññatarassa chapakassa pajāpati gabbhinī ahosi. Atha kho, bhikkhave, sā chapakī taṃ chapakaṃ etadavoca – ‘gabbhinīmhi, ayyaputta! Icchāmi ambaṃ khāditu’nti. ‘Natthi ambaṃ, akālo ambassā’ti. ‘Sace na labhissāmi marissāmī’ti. Tena kho pana samayena, rañño ambo dhuvaphalo hoti. Atha kho, bhikkhave, so chapako yena so ambo tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ ambaṃ abhiruhitvā nilīno acchi. Atha kho, bhikkhave, rājā purohitena brāhmaṇena saddhiṃ yena so ambo tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā ucce āsane nisīditvā mantaṃ pariyāpuṇāti. Atha kho, bhikkhave[Pg.268], tassa chapakassa etadahosi – ‘yāva adhammiko ayaṃ rājā, yatra hi nāma ucce āsane nisīditvā mantaṃ pariyāpuṇissati. Ayañca brāhmaṇo adhammiko, yatra hi nāma nīce āsane nisīditvā ucce āsane nisinnassa mantaṃ vācessati. Ahañcamhi adhammiko, yohaṃ itthiyā kāraṇā rañño ambaṃ avaharāmi. Sabbamidaṃ carimaṃ kata’nti tattheva paripati. 647. “No passado, monges, em Bārāṇasī, a esposa de um certo pária ficou grávida. Então, monges, aquela mulher pária disse ao marido pária: ‘Estou grávida, meu senhor! Quero comer uma manga.’ ‘Não há mangas, não é a época de mangas’, disse ele. ‘Se eu não conseguir, morrerei’, disse ela. Naquela época, a mangueira do rei dava frutos constantemente. Então, monges, aquele pária foi até onde estava a mangueira; tendo se aproximado, subiu na mangueira e ficou escondido. Então, monges, o rei, junto com o sacerdote brâmane, foi até onde estava a mangueira; tendo se aproximado, sentou-se em um assento alto e aprendeu um mantra. Então, monges, aquele pária pensou: ‘Quão injusto é este rei, que, sentado em um assento alto, aprende um mantra! E este brâmane também é injusto, que, sentado em um assento baixo, ensina o mantra a quem está sentado em um assento alto! E eu também sou injusto, que, por causa de uma mulher, roubo a manga do rei. Tudo isso é uma ação vil!’ E ali mesmo ele caiu da árvore.” ‘‘Ubho atthaṃ na jānanti, ubho dhammaṃ na passare; Yo cāyaṃ mantaṃ vāceti, yo cādhammenadhīyati. “Ambos não conhecem o verdadeiro benefício, ambos não veem o Dhamma: aquele que ensina o mantra injustamente e aquele que o aprende injustamente. ‘‘Sālīnaṃ odano bhutto, sucimaṃsūpasecano; Tasmā dhamme na vattāmi, dhammo ariyebhi vaṇṇito. “Comi arroz de arrozal puro misturado com carne limpa; por isso, não pratico o Dhamma, embora o Dhamma seja elogiado pelos nobres. ‘‘Dhiratthu taṃ dhanalābhaṃ, yasalābhañca brāhmaṇa; Yā vutti vinipātena, adhammacaraṇena vā. “Maldito seja esse ganho de riqueza e ganho de fama, ó brâmane, que é um meio de vida que leva à ruína ou que provém de uma conduta injusta. ‘‘Paribbaja mahābrahme, pacantaññepi pāṇino; Mā tvaṃ adhammo ācarito, asmā kumbhamivābhidā’’ti. “Vá embora, grande brâmane! Outros seres também cozinham; que a injustiça que praticas não te destrua, assim como uma pedra quebra um pote de água.” ‘‘Tadāpi me, bhikkhave, amanāpā nīce āsane nisīditvā ucce āsane nisinnassa mantaṃ vācetuṃ, kimaṅga pana etarahi na amanāpā bhavissati nīce āsane nisīditvā ucce āsane nisinnassa dhammaṃ desetuṃ. Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – “Mesmo naquela época, monges, não me agradava ensinar um mantra, estando sentado em um assento baixo, a quem estava sentado em um assento alto. Quanto mais agora, como não me desagradaria ensinar o Dhamma, estando sentado em um assento baixo, a quem está sentado em um assento alto? Isso não serve, monges, para converter os não convertidos... [omissão]... E assim, monges, deveis recitar este preceito de treinamento: ‘‘Na nīce āsane nisīditvā ucce āsane nisinnassa agilānassa dhammaṃ desessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “‘Não ensinarei o Dhamma, estando sentado em um assento baixo, a quem não está doente e está sentado em um assento alto’, assim é o treinamento que deve ser praticado.” Na nīce āsane nisīditvā ucce āsane nisinnassa agilānassa dhammo desetabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca nīce āsane nisīditvā ucce āsane nisinnassa agilānassa dhammaṃ deseti, āpatti dukkaṭassa. Não se deve ensinar o Dhamma, estando sentado em um assento baixo, a quem não está doente e está sentado em um assento alto. Se um monge, por falta de respeito, sentando-se em um assento baixo, ensina o Dhamma a quem não está doente e está sentado em um assento alto, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for não intencional... [omissão]... ou para o primeiro transgressor. Navamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O nono preceito de treinamento está concluído. 648. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū ṭhitā nisinnassa dhammaṃ desenti…pe…. 648. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os bhikkhus do grupo de seis, estando de pé, ensinavam o Dhamma a quem estava sentado... ‘‘Na [Pg.269] ṭhito nisinnassa agilānassa dhammaṃ desessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “‘Não ensinarei o Dhamma estando de pé a quem estiver sentado e não estiver doente’, assim é o treinamento que deve ser praticado.” Na ṭhitena nisinnassa agilānassa dhammo desetabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca ṭhito nisinnassa agilānassa dhammaṃ deseti, āpatti dukkaṭassa. Um bhikkhu de pé não deve ensinar o Dhamma a quem estiver sentado e não estiver doente. Se um bhikkhu, por desrespeito, ensinar o Dhamma estando de pé a quem estiver sentado e não estiver doente, ele comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção... ou para o primeiro transgressor. Dasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo preceito de treinamento está concluído. 649. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū pacchato gacchantā purato gacchantassa dhammaṃ desenti…pe…. 649. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os bhikkhus do grupo de seis, caminhando atrás, ensinavam o Dhamma a quem caminhava à frente... ‘‘Na pacchato gacchanto purato gacchantassa agilānassa dhammaṃ desessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “‘Não ensinarei o Dhamma caminhando atrás a quem estiver caminhando à frente e não estiver doente’, assim é o treinamento que deve ser praticado.” Na pacchato gacchantena purato gacchantassa agilānassa dhammo desetabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca pacchato gacchanto purato gacchantassa agilānassa dhammaṃ deseti, āpatti dukkaṭassa. Um bhikkhu que caminha atrás não deve ensinar o Dhamma a quem estiver caminhando à frente e não estiver doente. Se um bhikkhu, por desrespeito, ensinar o Dhamma caminhando atrás a quem estiver caminhando à frente e não estiver doente, ele comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção... ou para o primeiro transgressor. Ekādasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo primeiro preceito de treinamento está concluído. 650. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū uppathena gacchantā pathena gacchantassa dhammaṃ desenti…pe…. 650. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os bhikkhus do grupo de seis, caminhando fora do caminho, ensinavam o Dhamma a quem caminhava pelo caminho... ‘‘Na uppathena gacchanto pathena gacchantassa agilānassa dhammaṃ desessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “‘Não ensinarei o Dhamma caminhando fora do caminho a quem estiver caminhando pelo caminho e não estiver doente’, assim é o treinamento que deve ser praticado.” Na uppathena gacchantena pathena gacchantassa agilānassa dhammo desetabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca uppathena gacchanto pathena gacchantassa agilānassa dhammaṃ deseti, āpatti dukkaṭassa. Um bhikkhu que caminha fora do caminho não deve ensinar o Dhamma a quem estiver caminhando pelo caminho e não estiver doente. Se um bhikkhu, por desrespeito, ensinar o Dhamma caminhando fora do caminho a quem estiver caminhando pelo caminho e não estiver doente, ele comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção... ou para o primeiro transgressor. Dvādasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo segundo preceito de treinamento está concluído. 651. Tena [Pg.270] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū ṭhitā uccārampi passāvampi karonti…pe…. 651. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os bhikkhus do grupo de seis defecavam e urinavam de pé... ‘‘Na ṭhito agilāno uccāraṃ vā passāvaṃ vā karissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “‘Não defecarei nem urinarei de pé, a menos que esteja doente’, assim é o treinamento que deve ser praticado.” Na ṭhitena agilānena uccāro vā passāvo vā kātabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca ṭhito agilāno uccāraṃ vā passāvaṃ vā karoti, āpatti dukkaṭassa. Não se deve defecar nem urinar de pé, a menos que se esteja doente. Se um bhikkhu, por desrespeito, defecar ou urinar de pé sem estar doente, ele comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca…pe… ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção... ou para o primeiro transgressor. Terasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo terceiro preceito de treinamento está concluído. 652. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū harite uccārampi passāvampi kheḷampi karonti…pe…. 652. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os bhikkhus do grupo de seis defecavam, urinavam e cuspiam sobre a vegetação verde... ‘‘Na harite agilāno uccāraṃ vā passāvaṃ vā kheḷaṃ vā karissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “‘Não defecarei, urinarei ou cuspirei sobre a vegetação verde, a menos que esteja doente’, assim é o treinamento que deve ser praticado.” Na harite agilānena uccāro vā passāvo vā kheḷo vā kātabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca harite agilāno uccāraṃ vā passāvaṃ vā kheḷaṃ vā karoti, āpatti dukkaṭassa. Não se deve defecar, urinar ou cuspir sobre a vegetação verde, a menos que se esteja doente. Se um bhikkhu, por desrespeito, defecar, urinar ou cuspir sobre a vegetação verde sem estar doente, ele comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, appaharite kato haritaṃ ottharati, āpadāsu, ummattakassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção, por esquecimento, por desconhecimento, se estiver doente, se tendo feito onde não há vegetação verde isso se espalhar para a vegetação verde, em caso de perigo, se estiver louco, ou para o primeiro transgressor. Cuddasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo quarto preceito de treinamento está concluído. 653. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū udake uccārampi passāvampi kheḷampi karonti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma samaṇā sakyaputtiyā udake uccārampi passāvampi kheḷampi karissanti, seyyathāpi gihī kāmabhogino’’ti! Assosuṃ [Pg.271] kho bhikkhū tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Ye te bhikkhū appicchā…pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū udake uccārampi passāvampi kheḷampi karissantī’’ti…pe… saccaṃ kira tumhe, bhikkhave, udake uccārampi passāvampi kheḷampi karothāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, udake uccārampi passāvampi kheḷampi karissatha! Netaṃ, moghapurisā, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 653. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, os bhikkhus do grupo de seis defecavam, urinavam e cuspiam na água. As pessoas criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem os ascetas filhos de Sakya defecar, urinar e cuspir na água, assim como os leigos que desfrutam dos prazeres sensoriais?” Os bhikkhus ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e murmurando. Aqueles bhikkhus de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem os bhikkhus do grupo de seis defecar, urinar e cuspir na água?”... “É verdade, bhikkhus, que vocês defecam, urinam e cospem na água?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, os repreendeu... “Como podem vocês, homens tolos, defecar, urinar e cuspir na água? Isso, homens tolos, não serve para inspirar fé nos que não têm fé...” E assim, bhikkhus, vocês devem recitar este preceito de treinamento: ‘‘Na udake uccāraṃ vā passāvaṃ vā kheḷaṃ vā karissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “‘Não defecarei, urinarei ou cuspirei na água’, assim é o treinamento que deve ser praticado.” Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim este preceito de treinamento foi estabelecido pelo Abençoado para os bhikkhus. 654. Tena kho pana samayena gilānā bhikkhū udake uccārampi passāvampi kheḷampi kātuṃ kukkuccāyanti. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, gilānena bhikkhunā udake uccārampi passāvampi kheḷampi kātuṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha – 654. Naquela ocasião, os bhikkhus doentes tinham escrúpulos em defecar, urinar ou cuspir na água. Eles relataram esse assunto ao Abençoado. Então o Abençoado, em relação a este assunto, após proferir um discurso sobre o Dhamma, dirigiu-se aos bhikkhus: “Bhikkhus, eu permito que um bhikkhu doente defeque, urine e cuspa na água. E assim, bhikkhus, vocês devem recitar este preceito de treinamento:” ‘‘Na udake agilāno uccāraṃ vā passāvaṃ vā kheḷaṃ vā karissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “‘Não defecarei, urinarei ou cuspirei na água, a menos que esteja doente’, assim é o treinamento que deve ser praticado.” Na udake agilānena uccāro vā passāvo vā kheḷo vā kātabbo. Yo anādariyaṃ paṭicca udake agilāno uccāraṃ vā passāvaṃ vā kheḷaṃ vā karoti, āpatti dukkaṭassa. Não se deve defecar, urinar ou cuspir na água, a menos que se esteja doente. Se um bhikkhu, por desrespeito, defecar, urinar ou cuspir na água sem estar doente, ele comete uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantassa, gilānassa, thale kato udakaṃ ottharati, āpadāsu, ummattakassa, khittacittassa, vedanāṭṭassa, ādikammikassāti. Não há ofensa se for sem intenção, por esquecimento, por desconhecimento, se estiver doente, se tendo feito em terra firme isso se espalhar para a água, em caso de perigo, se estiver louco, se estiver com a mente perturbada, se estiver atormentado pela dor, ou para o primeiro transgressor. Pannarasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo quinto preceito de treinamento está concluído. Pādukavaggo sattamo. O sétimo capítulo, sobre calçados (Pādukavagga), está concluído. Uddiṭṭhā [Pg.272] kho, āyasmanto, sekhiyā dhammā. Tatthāyasmante pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Dutiyampi pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Tatiyampi pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Parisuddhetthāyasmanto, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmīti. Veneráveis, as regras de treinamento (sekhiya) foram recitadas. Sobre elas, pergunto-lhes: “Vocês estão puros quanto a isso?” Pela segunda vez pergunto: “Vocês estão puros quanto a isso?” Pela terceira vez pergunto: “Vocês estão puros quanto a isso?” Os veneráveis estão puros quanto a isso, por isso estão em silêncio. Assim eu considero. Sekhiyā niṭṭhitā. As regras de treinamento (sekhiya) estão concluídas. Sekhiyakaṇḍaṃ niṭṭhitaṃ. A seção sobre as regras de treinamento (sekhiya) está concluída. 8. Adhikaraṇasamathā 8. A pacificação de litígios (Adhikaraṇasamatha) Ime kho panāyasmanto satta adhikaraṇasamathā Veneráveis, estes sete métodos para a pacificação de litígios Dhammā uddesaṃ āgacchanti. agora vêm para a recitação. 655. Uppannuppannānaṃ adhikaraṇānaṃ samathāya vūpasamāya sammukhāvinayo dātabbo, sativinayo dātabbo, amūḷhavinayo dātabbo, paṭiññāya kāretabbaṃ, yebhuyyasikā, tassapāpiyasikā, tiṇavatthārakoti. 655. Para a pacificação e resolução de litígios que surgirem: a resolução na presença (sammukhāvinaya) deve ser aplicada; a resolução por memória (sativinaya) deve ser aplicada; a resolução por insanidade curada (amūḷhavinaya) deve ser aplicada; a resolução por admissão (paṭiññātakaraṇa) deve ser aplicada; a decisão pela maioria (yebhuyyasikā) deve ser aplicada; a punição por obstinação (tassapāpiyasikā) deve ser aplicada; e a cobertura com grama (tiṇavatthāraka) deve ser aplicada. Uddiṭṭhā kho, āyasmanto, satta adhikaraṇasamathā dhammā. Tatthāyasmante pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Dutiyampi pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Tatiyampi pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Parisuddhetthāyasmanto, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmīti. Veneráveis, as sete regras para a pacificação de litígios foram recitadas. Sobre elas, pergunto-lhes: “Vocês estão puros quanto a isso?” Pela segunda vez pergunto: “Vocês estão puros quanto a isso?” Pela terceira vez pergunto: “Vocês estão puros quanto a isso?” Os veneráveis estão puros quanto a isso, por isso estão em silêncio. Assim eu considero. Adhikaraṇasamathā niṭṭhitā. A pacificação de litígios está concluída. Uddiṭṭhaṃ kho, āyasmanto, nidānaṃ; uddiṭṭhā cattāro pārājikā dhammā; uddiṭṭhā terasa saṅghādisesā dhammā; uddiṭṭhā dve aniyatā dhammā; uddiṭṭhā tiṃsa nissaggiyā pācittiyā dhammā; uddiṭṭhā dvenavuti pācittiyā dhammā; uddiṭṭhā cattāro pāṭidesanīyā dhammā; uddiṭṭhā sekhiyā dhammā; uddiṭṭhā satta adhikaraṇasamathā dhammā. Ettakaṃ tassa bhagavato suttāgataṃ suttapariyāpannaṃ anvaddhamāsaṃ uddesaṃ āgacchati. Tattha sabbeheva samaggehi sammodamānehi avivadamānehi sikkhitabbanti. Veneráveis, a introdução (nidāna) foi recitada; as quatro regras de derrota (pārājika) foram recitadas; as treze regras que exigem suspensão e assembleia (saṅghādisesa) foram recitadas; as duas regras indeterminadas (aniyata) foram recitadas; as trinta regras de expiação com confisco (nissaggiya pācittiya) foram recitadas; as noventa e duas regras de expiação (pācittiya) foram recitadas; as quatro regras que exigem confissão (pāṭidesanīya) foram recitadas; as regras de treinamento (sekhiya) foram recitadas; as sete regras para a pacificação de litígios (adhikaraṇasamatha) foram recitadas. Tudo isso, vindo no Sutta do Abençoado e nele incluído, vem para a recitação a cada quinzena. Nele, todos nós, em harmonia, com alegria e sem disputas, devemos nos treinar. Mahāvibhaṅgo niṭṭhito. O Mahāvibhaṅga (Grande Divisão) está concluído. Namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa Homenagem ao Abençoado, ao Nobre, ao Perfeitamente Iluminado. Bhikkhunīvibhaṅgo Bhikkhunīvibhaṅga (A Divisão das Monjas) 1. Pārājikakaṇḍaṃ (bhikkhunīvibhaṅgo) 1. Capítulo sobre as Derrotas (Pārājikakaṇḍa - Bhikkhunīvibhaṅga) 1. Paṭhamapārājikaṃ 1. A Primeira Derrota (Pārājika) 656. Tena [Pg.273] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena sāḷho migāranattā bhikkhunisaṅghassa vihāraṃ kattukāmo hoti. Atha kho sāḷho migāranattā bhikkhuniyo upasaṅkamitvā etadavoca – ‘‘icchāmahaṃ, ayye, bhikkhunisaṅghassa vihāraṃ kātuṃ. Detha me navakammikaṃ bhikkhuni’’nti. Tena kho pana samayena catasso bhaginiyo bhikkhunīsu pabbajitā honti – nandā, nandavatī, sundarīnandā, thullanandāti. Tāsu sundarīnandā bhikkhunī taruṇapabbajitā abhirūpā hoti dassanīyā pāsādikā paṇḍitā byattā medhāvinī dakkhā analasā, tatrupāyāya vīmaṃsāya samannāgatā, alaṃ kātuṃ alaṃ saṃvidhātuṃ. Atha kho bhikkhunisaṅgho sundarīnandaṃ bhikkhuniṃ sammannitvā sāḷhassa migāranattuno navakammikaṃ adāsi. Tena kho pana samayena sundarīnandā bhikkhunī sāḷhassa migāranattuno nivesanaṃ abhikkhaṇaṃ gacchati – ‘‘vāsiṃ detha, parasuṃ detha, kuṭhāriṃ detha, kuddālaṃ detha, nikhādanaṃ dethā’’ti. Sāḷhopi migāranattā bhikkhunupassayaṃ abhikkhaṇaṃ gacchati katākataṃ jānituṃ. Te abhiṇhadassanena paṭibaddhacittā ahesuṃ. 656. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, Sāḷha, neto de Migāra, desejava construir um mosteiro para a comunidade de bhikkhunīs (monjas). Então, Sāḷha, o neto de Migāra, aproximou-se das bhikkhunīs e disse: “Senhoras, desejo construir um mosteiro para a comunidade de bhikkhunīs. Por favor, designem-me uma bhikkhunī como supervisora da construção (navakammikā).” Naquela ocasião, quatro irmãs haviam sido ordenadas entre as bhikkhunīs: Nandā, Nandavatī, Sundarīnandā e Thullanandā. Entre elas, a bhikkhunī Sundarīnandā, que fora ordenada jovem, era extremamente bela, atraente, graciosa, sábia, inteligente, perspicaz, habilidosa, ativa, dotada de discernimento para os meios adequados em cada tarefa, capaz de realizar e organizar o trabalho. Então, a comunidade de bhikkhunīs, tendo designado a bhikkhunī Sundarīnandā, deu-a a Sāḷha, neto de Migāra, como supervisora da construção. Naquela ocasião, a bhikkhunī Sundarīnandā ia frequentemente à casa de Sāḷha, neto de Migāra, pedindo: “Dê-me uma enxó, dê-me um machado, dê-me uma foice, dê-me uma enxada, dê-me um formão.” Sāḷha, o neto de Migāra, também ia frequentemente ao mosteiro das bhikkhunīs para verificar o que havia sido feito e o que não havia sido feito. Devido a esses encontros frequentes, eles se apaixonaram um pelo outro. Atha kho sāḷho migāranattā sundarīnandaṃ bhikkhuniṃ dūsetuṃ okāsaṃ alabhamāno etadevatthāya bhikkhunisaṅghassa bhattaṃ akāsi. Atha kho sāḷho migāranattā bhattagge āsanaṃ paññapento – ‘‘ettakā bhikkhuniyo ayyāya sundarīnandāya vuḍḍhatarā’’ti ekamantaṃ āsanaṃ paññapesi ‘‘ettakā navakatarā’’ti – ekamantaṃ āsanaṃ paññapesi. Paṭicchanne okāse [Pg.274] nikūṭe sundarīnandāya bhikkhuniyā āsanaṃ paññapesi, yathā therā bhikkhuniyo jāneyyuṃ – ‘‘navakānaṃ bhikkhunīnaṃ santike nisinnā’’ti; navakāpi bhikkhuniyo jāneyyuṃ – ‘‘therānaṃ bhikkhunīnaṃ santike nisinnā’’ti. Atha kho sāḷho migāranattā bhikkhunisaṅghassa kālaṃ ārocāpesi – ‘‘kālo, ayye, niṭṭhitaṃ bhatta’’nti. Sundarīnandā bhikkhunī sallakkhetvā – ‘‘na bahukato sāḷho migāranattā bhikkhunisaṅghassa bhattaṃ akāsi; maṃ so dūsetukāmo. Sacāhaṃ gamissāmi vissaro me bhavissatī’’ti, antevāsiniṃ bhikkhuniṃ āṇāpesi – ‘‘gaccha me piṇḍapātaṃ nīhara. Yo ce maṃ pucchati, ‘gilānā’ti paṭivedehī’’ti. ‘‘Evaṃ, ayye’’ti kho sā bhikkhunī sundarīnandāya bhikkhuniyā paccassosi. Então Sāḷha, o neto de Migāra, não encontrando oportunidade para seduzir a bhikkhunī Sundarīnandā, ofereceu uma refeição à comunidade de bhikkhunīs com esse único propósito. Então Sāḷha, o neto de Migāra, ao preparar os assentos no refeitório, dispôs os assentos em um lado pensando: “Tantas bhikkhunīs são mais velhas que a senhora Sundarīnandā”, e dispôs os assentos em outro lado pensando: “Tantas são mais jovens”. Em um local oculto e reservado, ele preparou o assento para a bhikkhunī Sundarīnandā, de tal modo que as bhikkhunīs seniores pensassem: “Ela está sentada perto das mais jovens”, e as bhikkhunīs mais jovens pensassem: “Ela está sentada perto das seniores”. Então Sāḷha, o neto de Migāra, mandou anunciar o momento da refeição à comunidade de bhikkhunīs: “É hora, senhoras, a refeição está pronta.” A bhikkhunī Sundarīnandā, percebendo a situação, refletiu: “Sāḷha, o neto de Migāra, não ofereceu esta refeição à comunidade de bhikkhunīs por grande devoção; ele deseja me seduzir. Se eu for, haverá um escândalo sobre mim.” Assim, ela ordenou a uma bhikkhunī que era sua discípula: “Vá e traga a minha esmola de comida. Se alguém perguntar por mim, informe que estou doente.” “Sim, senhora”, respondeu aquela bhikkhunī à bhikkhunī Sundarīnandā. Tena kho pana samayena sāḷho migāranattā bahidvārakoṭṭhake ṭhito hoti sundarīnandaṃ bhikkhuniṃ paṭipucchanto – ‘‘kahaṃ, ayye, ayyā sundarīnandā? Kahaṃ, ayye, ayyā sundarīnandā’’ti? Evaṃ vutte sundarīnandāya bhikkhuniyā antevāsinī bhikkhunī sāḷhaṃ migāranattāraṃ etadavoca – ‘‘gilānāvuso; piṇḍapātaṃ nīharissāmī’’ti. Atha kho sāḷho migāranattā – ‘‘yampāhaṃ atthāya bhikkhunisaṅghassa bhattaṃ akāsiṃ ayyāya sundarīnandāya kāraṇā’’ti manusse āṇāpetvā – ‘‘bhikkhunisaṅghaṃ bhattena parivisathā’’ti vatvā yena bhikkhunupassayo tenupasaṅkami. Tena kho pana samayena sundarīnandā bhikkhunī bahārāmakoṭṭhake ṭhitā hoti sāḷhaṃ migāranattāraṃ patimānentī. Addasā kho sundarīnandā bhikkhunī sāḷhaṃ migāranattāraṃ dūratova āgacchantaṃ. Disvāna upassayaṃ pavisitvā sasīsaṃ pārupitvā mañcake nipajji. Atha kho sāḷho migāranattā yena sundarīnandā bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā sundarīnandaṃ bhikkhuniṃ etadavoca – ‘‘kiṃ te, ayye, aphāsu, kissa nipannāsī’’ti? ‘‘Evañhetaṃ, āvuso, hoti yā anicchantaṃ icchatī’’ti. ‘‘Kyāhaṃ taṃ, ayye, na icchissāmi? Api cāhaṃ okāsaṃ na labhāmi taṃ dūsetu’’nti. Avassuto avassutāya sundarīnandāya bhikkhuniyā kāyasaṃsaggaṃ samāpajji. Naquela ocasião, Sāḷha, o neto de Migāra, estava de pé do lado de fora do portal, perguntando pela bhikkhunī Sundarīnandā: 'Onde, senhora, está a nobre Sundarīnandā? Onde, senhora, está a nobre Sundarīnandā?' Diante disso, uma bhikkhunī discípula residente de Sundarīnandā disse a Sāḷha, o neto de Migāra: 'Ela está doente, amigo; estou levando esmola de comida para ela.' Então, Sāḷha, o neto de Migāra, pensando: 'Foi justamente por causa da nobre Sundarīnandā que ofereci uma refeição à comunidade de bhikkhunīs', ordenou aos seus homens: 'Sirvam a comunidade de bhikkhunīs com comida' e dirigiu-se ao mosteiro das bhikkhunīs. Naquela ocasião, a bhikkhunī Sundarīnandā estava de pé no portal externo do mosteiro, esperando por Sāḷha, o neto de Migāra. A bhikkhunī Sundarīnandā viu Sāḷha, o neto de Migāra, aproximando-se de longe. Ao vê-lo, entrou em seus aposentos, cobriu-se da cabeça aos pés e deitou-se em sua cama. Então, Sāḷha, o neto de Migāra, aproximou-se de onde estava a bhikkhunī Sundarīnandā e, tendo se aproximado, disse à bhikkhunī Sundarīnandā: 'Qual é o seu desconforto, senhora? Por que está deitada?' 'É assim mesmo, amigo, para aquela que deseja quem não a deseja.' 'Por que eu não a desejaria, senhora? Mas eu não encontrava oportunidade para seduzi-la.' Assim, tomado pela luxúria, ele teve contato físico com a bhikkhunī Sundarīnandā, que também estava tomada pela luxúria. Tena kho pana samayena aññatarā bhikkhunī jarādubbalā caraṇagilānā sundarīnandāya bhikkhuniyā avidūre nipannā hoti. Addasā kho sā bhikkhunī [Pg.275] sāḷhaṃ migāranattāraṃ avassutaṃ avassutāya sundarīnandāya bhikkhuniyā kāyasaṃsaggaṃ samāpajjantaṃ. Disvāna ujjhāyati khiyyati vipāceti – ‘‘kathañhi nāma ayyā sundarīnandā avassutā avassutassa purisapuggalassa kāyasaṃsaggaṃ sādiyissatī’’ti! Atha kho sā bhikkhunī bhikkhunīnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā santuṭṭhā lajjiniyo kukkuccikā sikkhākāmā tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā sundarīnandā avassutā avassutassa purisapuggalassa kāyasaṃsaggaṃ sādiyissatī’’ti! Atha kho tā bhikkhuniyo bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Ye te bhikkhū appicchā santuṭṭhā lajjino kukkuccakā sikkhākāmā te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma sundarīnandā bhikkhunī avassutā avassutassa purisapuggalassa kāyasaṃsaggaṃ sādiyissatī’’ti! Naquela ocasião, uma certa bhikkhunī, enfraquecida pela velhice e doente dos pés, estava deitada não muito longe da bhikkhunī Sundarīnandā. Aquela bhikkhunī viu Sāḷha, o neto de Migāra, tomado pela luxúria, tendo contato físico com a bhikkhunī Sundarīnandā, que também estava tomada pela luxúria. Ao ver isso, ela criticou, queixou-se e desaprovou: 'Como pode a nobre Sundarīnandā, tomada pela luxúria, consentir com o contato físico de um homem que também está tomado pela luxúria?' Então, aquela bhikkhunī relatou esse assunto às bhikkhunīs. As bhikkhunīs que tinham poucos desejos, contentes, escrupulosas, conscientes e desejosas de treinamento, criticaram, queixaram-se e desaprovaram: 'Como pode a nobre Sundarīnandā, tomada pela luxúria, consentir com o contato físico de um homem que também está tomado pela luxúria?' Então, aquelas bhikkhunīs relataram esse assunto aos bhikkhus. Os bhikkhus que tinham poucos desejos, contentes, escrupulosos, conscientes e desejosos de treinamento, criticaram, queixaram-se e desaprovaram: 'Como pode a bhikkhunī Sundarīnandā, tomada pela luxúria, consentir com o contato físico de um homem que também está tomado pela luxúria?' Atha kho te bhikkhū sundarīnandaṃ bhikkhuniṃ anekapariyāyena vigarahitvā bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe bhikkhusaṅghaṃ sannipātāpetvā bhikkhū paṭipucchi – ‘‘saccaṃ kira, bhikkhave, sundarīnandā bhikkhunī avassutā avassutassa purisapuggalassa kāyasaṃsaggaṃ sādiyatī’’ti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā – ‘‘ananucchavikaṃ, bhikkhave, sundarīnandāya bhikkhuniyā ananulomikaṃ appatirūpaṃ assāmaṇakaṃ akappiyaṃ akaraṇīyaṃ. Kathañhi nāma, bhikkhave, sundarīnandā bhikkhunī avassutā avassutassa purisapuggalassa kāyasaṃsaggaṃ sādiyissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya pasannānaṃ vā bhiyyobhāvāya. Atha khvetaṃ, bhikkhave, appasannānañceva appasādāya pasannānañca ekaccānaṃ aññathattāyā’’ti. Atha kho bhagavā sundarīnandaṃ bhikkhuniṃ anekapariyāyena vigarahitvā dubbharatāya dupposatāya mahicchatāya asantuṭṭhitāya saṅgaṇikāya kosajjassa avaṇṇaṃ bhāsitvā, anekapariyāyena subharatāya suposatāya appicchassa santuṭṭhassa sallekhassa dhutassa pāsādikassa apacayassa vīriyārambhassa vaṇṇaṃ bhāsitvā, bhikkhūnaṃ tadanucchavikaṃ tadanulomikaṃ dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘tena hi, bhikkhave, bhikkhunīnaṃ sikkhāpadaṃ paññapessāmi dasa atthavase paṭicca – saṅghasuṭṭhutāya, saṅghaphāsutāya, dummaṅkūnaṃ bhikkhunīnaṃ niggahāya[Pg.276], pesalānaṃ bhikkhunīnaṃ phāsuvihārāya, diṭṭhadhammikānaṃ āsavānaṃ saṃvarāya, samparāyikānaṃ āsavānaṃ paṭighātāya, appasannānaṃ pasādāya, pasannānaṃ bhiyyobhāvāya, saddhammaṭṭhitiyā vinayānuggahāya. Evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – Então, aqueles bhikkhus, tendo repreendido a bhikkhunī Sundarīnandā de várias maneiras, relataram esse assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, por esta razão e neste caso, fez com que a comunidade de bhikkhus se reunisse e perguntou aos bhikkhus: 'É verdade, bhikkhus, que a bhikkhunī Sundarīnandā, tomada pela luxúria, consentiu com o contato físico de um homem que também está tomado pela luxúria?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-a: 'Bhikkhus, isso é impróprio para a bhikkhunī Sundarīnandā, inadequado, inconveniente, indigno de uma samana, inadmissível e que não deve ser feito. Como pode, bhikkhus, a bhikkhunī Sundarīnandā, tomada pela luxúria, consentir com o contato físico de um homem que também está tomado pela luxúria? Bhikkhus, isso não conduz à fé dos que não têm fé, nem ao aumento da fé daqueles que já a têm. Pelo contrário, bhikkhus, isso conduz à falta de fé dos que não têm fé e à mudança de atitude de alguns que têm fé.' Então, o Abençoado, tendo repreendido a bhikkhunī Sundarīnandā de várias maneiras, falou em desfavor da dificuldade de manutenção, da dificuldade de sustento, dos grandes desejos, do descontentamento, do apego à companhia e da preguiça; e, de várias maneiras, falou em favor da facilidade de manutenção, da facilidade de sustento, de ter poucos desejos, do contentamento, da austeridade, da eliminação das impurezas, de ser inspirador, da diminuição dos obstáculos e do esforço enérgico. Tendo proferido um discurso sobre o Dhamma adequado e condizente com aquela situação para os bhikkhus, dirigiu-se a eles: 'Portanto, bhikkhus, estabelecerei uma regra de treinamento para as bhikkhunīs com base em dez razões benéficas: pela excelência da Sangha, pelo bem-estar da Sangha, para a contenção das bhikkhunīs sem escrúpulos, para o viver confortável das bhikkhunīs de boa conduta, para a proteção contra as corrupções nesta vida, para a prevenção contra as corrupções nas vidas futuras, para inspirar fé naqueles que não têm fé, para o aumento da fé daqueles que têm fé, para a preservação do verdadeiro Dhamma e para o apoio à Disciplina. E assim, bhikkhus, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento: 657. ‘‘Yā pana bhikkhunī avassutā avassutassa purisapuggalassa adhakkhakaṃ ubbhajāṇumaṇḍalaṃ āmasanaṃ vā parāmasanaṃ vā gahaṇaṃ vā chupanaṃ vā paṭipīḷanaṃ vā sādiyeyya, ayampi pārājikā hoti asaṃvāsā ubbhajāṇumaṇḍalikā’’ti. 657. 'Qualquer bhikkhunī que, tomada pela luxúria, consentir em ser tocada, acariciada, segurada, apalpada ou pressionada por um homem que também está tomado pela luxúria, na região abaixo das clavículas e acima dos joelhos, ela também se torna derrotada, excluída da comunhão, cometendo a ofensa de derrota por toque acima dos joelhos.' 658. Yā panāti yā yādisā yathāyuttā yathājaccā yathānāmā yathāgottā yathāsīlā yathāvihārinī yathāgocarā therā vā navā vā majjhimā vā, esā vuccati yā panāti. 658. 'Qualquer': refere-se a quem quer que seja, de tal natureza, de tal condição, de tal nascimento, de tal nome, de tal clã, de tal conduta, de tal modo de vida, de tal campo de atividade, seja ela sênior, recém-ordenada ou de meia-idade; esta é chamada de 'qualquer'. Bhikkhunīti bhikkhikāti bhikkhunī; bhikkhācariyaṃ ajjhupagatāti bhikkhunī; bhinnapaṭadharāti bhikkhunī; samaññāya bhikkhunī; paṭiññāya bhikkhunī; ehi bhikkhunīti bhikkhunī; tīhi saraṇagamanehi upasampannāti bhikkhunī; bhadrā bhikkhunī; sārā bhikkhunī; sekhā bhikkhunī; asekhā bhikkhunī; samaggena ubhatosaṅghena ñatticatutthena kammena akuppena ṭhānārahena upasampannāti bhikkhunī. Tatra yāyaṃ bhikkhunī samaggena ubhatosaṅghena ñatticatutthena kammena akuppena ṭhānārahena upasampannā, ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 'Bhikkhunī': é bhikkhunī por ser pedinte; é bhikkhunī por ter adotado a prática de esmolar comida; é bhikkhunī por vestir mantos feitos de retalhos; é bhikkhunī por designação; é bhikkhunī por autoafirmação; é bhikkhunī por ter sido chamada com as palavras 'Venha, bhikkhunī'; é bhikkhunī por ter sido ordenada mediante os três refúgios; é bhikkhunī por ser virtuosa; é bhikkhunī por ter essência espiritual; é bhikkhunī por ser uma aprendiz; é bhikkhunī por ser uma que já não precisa aprender; é bhikkhunī por ter sido ordenada por uma Sangha completa de ambos os lados através de um procedimento formal de quatro proclamações que é válido e legítimo. Entre estas, aquela bhikkhunī que foi ordenada por uma Sangha completa de ambos os lados através de um procedimento formal de quatro proclamações que é válido e legítimo é o que se entende por 'bhikkhunī' neste contexto. Avassutā nāma sārattā apekkhavatī paṭibaddhacittā. 'Tomada pela luxúria': significa apaixonada, cheia de desejo, com a mente cativa pela paixão. Avassuto nāma sāratto apekkhavā paṭibaddhacitto. 'Tomado pela luxúria': significa apaixonado, cheio de desejo, com a mente cativa pela paixão. Purisapuggalo nāma manussapuriso na yakkho na peto na tiracchānagato viññū paṭibalo kāyasaṃsaggaṃ samāpajjituṃ. 'Homem': refere-se a um homem humano; não a um yakkha macho, não a um peta macho, não a um animal macho; um que seja consciente e capaz de realizar contato físico. Adhakkhakanti heṭṭhakkhakaṃ. 'Abaixo das clavículas': significa abaixo das duas clavículas. Ubbhajāṇumaṇḍalanti uparijāṇumaṇḍalaṃ. 'Acima dos joelhos': significa acima das duas patelas. Āmasanaṃ nāma āmaṭṭhamattaṃ. 'Tocar': significa o mero ato de tocar. Parāmasanaṃ nāma itocito ca sañcopanaṃ. 'Acariciar': significa mover a mão de um lado para o outro. Gahaṇaṃ nāma gahitamattaṃ. 'Segurar': significa o mero ato de agarrar. Chupanaṃ nāma phuṭṭhamattaṃ. 'Apalpar': significa o mero ato de fazer contato físico leve. Paṭipīḷanaṃ [Pg.277] vā sādiyeyyāti aṅgaṃ gahetvā nippīḷanaṃ sādiyati. 'Ou consentir em ser pressionada': significa que ela consente em ter um membro do corpo segurado e pressionado. Ayampīti purimāyo upādāya vuccati. 'Ela também': diz-se em referência às bhikkhunīs mencionadas anteriormente (que cometeram outras ofensas de derrota). Pārājikā hotīti seyyathāpi nāma puriso sīsacchinno abhabbo tena sarīrabandhanena jīvituṃ, evameva bhikkhunī avassutā avassutassa purisapuggalassa adhakkhakaṃ ubbhajāṇumaṇḍalaṃ āmasanaṃ vā parāmasanaṃ vā gahaṇaṃ vā chupanaṃ vā paṭipīḷanaṃ vā sādiyantī assamaṇī hoti asakyadhītā. Tena vuccati pārājikā hotīti. 'Torna-se derrotada': assim como um homem decapitado é incapaz de continuar vivendo com a cabeça separada do corpo, da mesma forma, uma bhikkhunī que, tomada pela luxúria, consente em ser tocada, acariciada, segurada, apalpada ou pressionada por um homem que também está tomado pela luxúria, na região abaixo das clavículas e acima dos joelhos, deixa de ser uma samana, deixa de ser uma filha do Sakya. Por isso se diz 'torna-se derrotada'. Asaṃvāsāti saṃvāso nāma ekakammaṃ ekuddeso samasikkhatā, eso saṃvāso nāma. So tāya saddhiṃ natthi, tena vuccati asaṃvāsāti. 'Excluída da comunhão': 'comunhão' significa a realização conjunta de atos formais, a recitação conjunta do Pātimokkha e a igualdade no treinamento; isso é chamado de comunhão. Essa comunhão não existe mais com ela; por isso se diz 'excluída da comunhão'. 659. Ubhatoavassute adhakkhakaṃ ubbhajāṇumaṇḍalaṃ kāyena kāyaṃ āmasati, āpatti pārājikassa. Kāyena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti thullaccayassa. Kāyapaṭibaddhena kāyaṃ āmasati, āpatti thullaccayassa. Kāyapaṭibaddhena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. 659. Quando ambos estão tomados pela luxúria, se ele tocar corpo a corpo na região abaixo das clavículas e acima dos joelhos, há uma ofensa de derrota (pārājika). Se ele tocar com o corpo algo conectado ao corpo dela, há uma ofensa grave (thullaccaya). Se ele tocar com algo conectado ao corpo dele o corpo dela, há uma ofensa grave (thullaccaya). Se ele tocar com algo conectado ao corpo dele algo conectado ao corpo dela, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Nissaggiyena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Nissaggiyena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Nissaggiyena nissaggiyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Se ele tocar o corpo dela com um objeto arremessado, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ele tocar com um objeto arremessado algo conectado ao corpo dela, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ele tocar com um objeto arremessado outro objeto arremessado, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Ubbhakkhakaṃ adhojāṇumaṇḍalaṃ kāyena kāyaṃ āmasati, āpatti thullaccayassa. Kāyena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Kāyapaṭibaddhena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Kāyapaṭibaddhena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Na região acima das clavículas e abaixo dos joelhos, se ele tocar corpo a corpo, há uma ofensa grave (thullaccaya). Se ele tocar com o corpo algo conectado ao corpo dela, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ele tocar com algo conectado ao corpo dele o corpo dela, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ele tocar com algo conectado ao corpo dele algo conectado ao corpo dela, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Nissaggiyena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Nissaggiyena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Nissaggiyena nissaggiyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Se ele tocar o corpo dela com um objeto arremessado, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ele tocar com um objeto arremessado algo conectado ao corpo dela, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ele tocar com um objeto arremessado outro objeto arremessado, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). 660. Ekatoavassute adhakkhakaṃ ubbhajāṇumaṇḍalaṃ kāyena kāyaṃ āmasati, āpatti thullaccayassa. Kāyena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati[Pg.278], āpatti dukkaṭassa. Kāyapaṭibaddhena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Kāyapaṭibaddhena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. 660. Quando apenas um deles está tomado pela luxúria, se ele tocar corpo a corpo na região abaixo das clavículas e acima dos joelhos, há uma ofensa grave (thullaccaya). Se ele tocar com o corpo algo conectado ao corpo dela, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ele tocar com algo conectado ao corpo dele o corpo dela, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ele tocar com algo conectado ao corpo dele algo conectado ao corpo dela, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Nissaggiyena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Nissaggiyena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Nissaggiyena nissaggiyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Se ele tocar o corpo dela com um objeto arremessado, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ele tocar com um objeto arremessado algo conectado ao corpo dela, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ele tocar com um objeto arremessado outro objeto arremessado, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Ubbhakkhakaṃ adhojāṇumaṇḍalaṃ kāyena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Kāyena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Kāyapaṭibaddhena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Kāyapaṭibaddhena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Na região acima das clavículas e abaixo dos joelhos, se ele tocar corpo a corpo, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ele tocar com o corpo algo conectado ao corpo dela, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ele tocar com algo conectado ao corpo dele o corpo dela, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ele tocar com algo conectado ao corpo dele algo conectado ao corpo dela, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Nissaggiyena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Nissaggiyena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Nissaggiyena nissaggiyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Se ele tocar o corpo dela com um objeto arremessado, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ele tocar com um objeto arremessado algo conectado ao corpo dela, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ele tocar com um objeto arremessado outro objeto arremessado, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). 661. Ubhatoavassute yakkhassa vā petassa vā paṇḍakassa vā tiracchānagatamanussaviggahassa vā adhakkhakaṃ ubbhajāṇumaṇḍalaṃ kāyena kāyaṃ āmasati, āpatti thullaccayassa. Kāyena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Kāyapaṭibaddhena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Kāyapaṭibaddhena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. 661. Quando ambos estão tomados pela luxúria, se ela tocar corpo a corpo na região abaixo das clavículas e acima dos joelhos de um yakkha, de um peta, de um paṇḍaka ou de um animal com forma humana, há uma ofensa grave (thullaccaya). Se ela tocar com o corpo algo conectado ao corpo deles, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ela tocar com algo conectado ao corpo dela o corpo deles, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ela tocar com algo conectado ao corpo dela algo conectado ao corpo deles, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Nissaggiyena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Nissaggiyena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Nissaggiyena nissaggiyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Se ela tocar o corpo deles com um objeto arremessado, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ela tocar com um objeto arremessado algo conectado ao corpo deles, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ela tocar com um objeto arremessado outro objeto arremessado, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Ubbhakkhakaṃ adhojāṇumaṇḍalaṃ kāyena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Kāyena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Kāyapaṭibaddhena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Kāyapaṭibaddhena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Na região acima das clavículas e abaixo dos joelhos, se ela tocar corpo a corpo, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ela tocar com o corpo algo conectado ao corpo deles, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ela tocar com algo conectado ao corpo dela o corpo deles, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ela tocar com algo conectado ao corpo dela algo conectado ao corpo deles, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Nissaggiyena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Nissaggiyena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Nissaggiyena nissaggiyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Se ela tocar o corpo deles com um objeto arremessado, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ela tocar com um objeto arremessado algo conectado ao corpo deles, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ela tocar com um objeto arremessado outro objeto arremessado, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). 662. Ekatoavassute [Pg.279] adhakkhakaṃ ubbhajāṇumaṇḍalaṃ kāyena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Kāyena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Kāyapaṭibaddhena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Kāyapaṭibaddhena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. 662. Se apenas um dos lados estiver excitado por desejo físico, se ela tocar corpo com corpo abaixo da clavícula e acima dos joelhos, há uma ofensa de má conduta. Se ela tocar com o corpo um objeto conectado ao corpo, há uma ofensa de má conduta. Se ela tocar o corpo com um objeto conectado ao corpo, há uma ofensa de má conduta. Se ela tocar com um objeto conectado ao corpo um objeto conectado ao corpo, há uma ofensa de má conduta. Nissaggiyena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Nissaggiyena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Nissaggiyena nissaggiyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Se ela tocar o corpo com um objeto descartado, há uma ofensa de má conduta. Se ela tocar com um objeto descartado um objeto conectado ao corpo, há uma ofensa de má conduta. Se ela tocar com um objeto descartado um objeto descartado, há uma ofensa de má conduta. Ubbhakkhakaṃ adhojāṇumaṇḍalaṃ kāyena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Kāyena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Kāyapaṭibaddhena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Kāyapaṭibaddhena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Se ela tocar corpo com corpo acima da clavícula e abaixo dos joelhos, há uma ofensa de má conduta. Se ela tocar com o corpo um objeto conectado ao corpo, há uma ofensa de má conduta. Se ela tocar o corpo com um objeto conectado ao corpo, há uma ofensa de má conduta. Se ela tocar com um objeto conectado ao corpo um objeto conectado ao corpo, há uma ofensa de má conduta. Nissaggiyena kāyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Nissaggiyena kāyapaṭibaddhaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Nissaggiyena nissaggiyaṃ āmasati, āpatti dukkaṭassa. Se ela tocar o corpo com um objeto descartado, há uma ofensa de má conduta. Se ela tocar com um objeto descartado um objeto conectado ao corpo, há uma ofensa de má conduta. Se ela tocar com um objeto descartado um objeto descartado, há uma ofensa de má conduta. 663. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantiyā, asādiyantiyā, ummattikāya, khittacittāya, vedanāṭṭāya, ādikammikāyāti. 663. Não há ofensa se for sem intenção, por falta de atenção, por desconhecimento, se ela não consentir, se estiver louca, com a mente transtornada, atormentada pela dor, ou se for a primeira transgressora. Paṭhamapārājikaṃ samattaṃ. O primeiro Pārājika está concluído. 2. Dutiyapārājikaṃ 2. O segundo Pārājika 664. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena sundarīnandā bhikkhunī sāḷhena migāranattunā gabbhinī hoti. Yāva gabbho taruṇo ahosi tāva chādesi. Paripakke gabbhe vibbhamitvā vijāyi. Bhikkhuniyo thullanandaṃ bhikkhuniṃ etadavocuṃ – ‘‘sundarīnandā kho, ayye, aciravibbhantā vijātā. Kacci no sā bhikkhunīyeva samānā gabbhinī’’ti? ‘‘Evaṃ, ayye’’ti. ‘‘Kissa pana tvaṃ, ayye, jānaṃ pārājikaṃ dhammaṃ ajjhāpannaṃ bhikkhuniṃ nevattanā paṭicodesi na gaṇassa ārocesī’’ti? ‘‘Yo etissā avaṇṇo mayheso avaṇṇo, yā etissā akitti mayhesā akitti, yo etissā ayaso mayheso ayaso, yo etissā alābho mayheso [Pg.280] alābho. Kyāhaṃ, ayye, attano avaṇṇaṃ attano akittiṃ attano ayasaṃ attano alābhaṃ paresaṃ ārocessāmī’’ti? Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā jānaṃ pārājikaṃ dhammaṃ ajjhāpannaṃ bhikkhuniṃ nevattanā paṭicodessati na gaṇassa ārocessatī’’ti! Atha kho tā bhikkhuniyo bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe bhikkhusaṅghaṃ sannipātāpetvā bhikkhū paṭipucchi – ‘‘saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī jānaṃ pārājikaṃ dhammaṃ ajjhāpannaṃ bhikkhuniṃ nevattanā paṭicodeti na gaṇassa ārocetī’’ti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī jānaṃ pārājikaṃ dhammaṃ ajjhāpannaṃ bhikkhuniṃ nevattanā paṭicodessati na gaṇassa ārocessati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 664. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, a bhikkhuni Sundarīnandā ficou grávida de Sāḷha, neto de Migāra. Enquanto a gravidez estava no início, ela a ocultou. Quando a gravidez chegou ao termo, ela deixou a ordem e deu à luz. As bhikkhunis disseram à bhikkhuni Thullanandā: 'Senhora, Sundarīnandā deu à luz pouco depois de deixar a ordem. Será que ela ficou grávida enquanto ainda era bhikkhuni?' 'Sim, senhoras.' 'Mas por que você, senhora, sabendo que uma bhikkhuni cometeu uma ofensa pārājika, não a reprovou por si mesma nem relatou ao grupo?' 'A desonra dela é a minha desonra, a má fama dela é a minha má fama, o desprestígio dela é o meu desprestígio, a perda dela é a minha perda. Como eu, senhoras, relataria aos outros a minha própria desonra, a minha própria má fama, o meu próprio desprestígio, a minha própria perda?' As bhikkhunis de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e espalhavam indignação: 'Como pode a senhora Thullanandā, sabendo que uma bhikkhuni cometeu uma ofensa pārājika, não a reprovar por si mesma nem relatar ao grupo!' Então, aquelas bhikkhunis relataram o assunto aos bhikkhus. Os bhikkhus relataram o assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, por esta razão e neste caso, convocou a assembleia dos bhikkhus e perguntou aos bhikkhus: 'É verdade, bhikkhus, que a bhikkhuni Thullanandā, sabendo que uma bhikkhuni cometeu uma ofensa pārājika, não a reprovou por si mesma nem relatou ao grupo?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, a repreendeu... 'Como pode, bhikkhus, a bhikkhuni Thullanandā, sabendo que uma bhikkhuni cometeu uma ofensa pārājika, não a reprovar por si mesma nem relatar ao grupo! Isso, bhikkhus, não serve para converter os não convertidos... E assim, bhikkhus, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento:' 665. ‘‘Yā pana bhikkhunī jānaṃ pārājikaṃ dhammaṃ ajjhāpannaṃ bhikkhuniṃ nevattanā paṭicodeyya na gaṇassa āroceyya, yadā ca sā ṭhitā vā assa cutā vā nāsitā vā avassaṭā vā, sā pacchā evaṃ vadeyya – ‘pubbevāhaṃ, ayye, aññāsiṃ etaṃ bhikkhuniṃ evarūpā ca evarūpā ca sā bhaginīti, no ca kho attanā paṭicodessaṃ na gaṇassa ārocessa’nti, ayampi pārājikā hoti asaṃvāsā vajjappaṭicchādikā’’ti. 665. 'Qualquer bhikkhuni que, sabendo que uma bhikkhuni cometeu uma ofensa pārājika, não a reprove por si mesma nem relate ao grupo, e quando ela tiver permanecido, falecido, sido expulsa ou se transferido, disser depois: 'Antes, senhoras, eu já sabia que essa bhikkhuni, que essa irmã era de tal e tal natureza, mas não a reprovei por mim mesma nem relatei ao grupo', esta bhikkhuni também se torna pārājika, sem comunhão, por ocultar uma ofensa.' 666. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 666. Qualquer: quem quer que seja... Bhikkhuni: ... neste sentido, refere-se a uma bhikkhuni. Jānāti nāma sāmaṃ vā jānāti, aññe vā tassā ārocenti, sā vā āroceti. Saber: ela mesma sabe, ou outros lhe dizem, ou a própria transgressora lhe diz. Pārājikaṃ dhammaṃ ajjhāpannanti aṭṭhannaṃ pārājikānaṃ aññataraṃ pārājikaṃ ajjhāpannaṃ. Cometeu uma ofensa pārājika: cometeu qualquer uma das oito ofensas pārājikas. Nevattanā paṭicodeyyāti na sayaṃ codeyya. Não a reprove por si mesma: ela mesma não a admoesta. Na gaṇassa āroceyyāti na aññāsaṃ bhikkhunīnaṃ āroceyya. Nem relate ao grupo: não informa as outras bhikkhunis. Yadā [Pg.281] ca sā ṭhitā vā assa cutā vāti ṭhitā nāma saliṅge ṭhitā vuccati. Cutā nāma kālaṅkatā vuccati. Nāsitā nāma sayaṃ vā vibbhantā hoti aññehi vā nāsitā. Avassaṭā nāma titthāyatanaṃ saṅkantā vuccati. Sā pacchā evaṃ vadeyya – ‘‘pubbevāhaṃ, ayye, aññāsiṃ etaṃ bhikkhuniṃ evarūpā ca evarūpā ca sā bhaginī’’ti. E quando ela tiver permanecido ou falecido: 'permanecido' significa que permaneceu em sua própria forma de bhikkhuni. 'Falecido' significa morta. 'Expulsa' significa que ela mesma deixou a ordem ou foi expulsa por outros. 'Transferido' significa que se transferiu para um mosteiro herético. 'Ela disser depois: Antes, senhoras, eu já sabia que essa bhikkhuni, que essa irmã era de tal e tal natureza'... No ca kho attanā paṭicodessanti sayaṃ vā na codessaṃ. Mas não a reprovei por mim mesma: eu mesma não a admoestei. Na gaṇassa ārocessanti na aññāsaṃ bhikkhunīnaṃ ārocessaṃ. Nem relatei ao grupo: não informei as outras bhikkhunis. Ayampīti purimāyo upādāya vuccati. Esta também: dito em relação às anteriores. Pārājikā hotīti seyyathāpi nāma paṇḍupalāso bandhanā pamutto abhabbo haritatthāya, evameva bhikkhunī jānaṃ pārājikaṃ dhammaṃ ajjhāpannaṃ bhikkhuniṃ nevattanā paṭicodessāmi na gaṇassa ārocessāmīti dhuraṃ nikkhittamatte assamaṇī hoti asakyadhītā. Tena vuccati pārājikā hotīti. Torna-se pārājika: assim como uma folha amarela murcha, desprendida de seu talo, é incapaz de se tornar verde novamente; da mesma forma, uma bhikkhuni que, sabendo que uma bhikkhuni cometeu uma ofensa pārājika, pensa: 'Não a reprovarei por mim mesma nem relatarei ao grupo', no momento em que desiste de seu dever, deixa de ser uma asceta, deixa de ser uma filha de Sakya. Por isso se diz 'torna-se pārājika'. Asaṃvāsāti saṃvāso nāma ekakammaṃ ekuddeso samasikkhatā. Eso saṃvāso nāma. So tāya saddhiṃ natthi. Tena vuccati asaṃvāsāti. Sem comunhão: comunhão significa uma atividade formal comum, uma recitação comum do Pātimokkha, a igualdade de treinamento. Isso é chamado de comunhão. Isso não existe mais com ela. Por isso se diz 'sem comunhão'. 667. Anāpatti ‘‘saṅghassa bhaṇḍanaṃ vā kalaho vā viggaho vā vivādo vā bhavissatī’’ti nāroceti, ‘‘saṅghabhedo vā saṅgharāji vā bhavissatī’’ti nāroceti, ‘‘ayaṃ kakkhaḷā pharusā jīvitantarāyaṃ vā brahmacariyantarāyaṃ vā karissatī’’ti nāroceti, aññā patirūpā bhikkhuniyo apassantī nāroceti, nacchādetukāmā nāroceti, paññāyissati sakena kammenāti nāroceti, ummattikāya…pe… ādikammikāyāti. 667. Não há ofensa se ela não relata pensando: 'Haverá disputa, briga, discórdia ou contenda no Sangha'; se ela não relata pensando: 'Haverá cisma ou divisão no Sangha'; se ela não relata pensando: 'Esta bhikkhuni é violenta e áspera, ela causará perigo à vida ou perigo à vida santa'; se ela não relata por não ver outras bhikkhunis adequadas; se ela não relata sem a intenção de ocultar; se ela não relata pensando: 'Ela se tornará conhecida por suas próprias ações'; se estiver louca... ou se for a primeira transgressora. Dutiyapārājikaṃ samattaṃ. O segundo Pārājika está concluído. 3. Tatiyapārājikaṃ 3. O terceiro Pārājika 668. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī samaggena saṅghena ukkhittaṃ ariṭṭhaṃ bhikkhuṃ gaddhabādhipubbaṃ anuvattati. Yā [Pg.282] tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā bhikkhunī samaggena saṅghena ukkhittaṃ ariṭṭhaṃ bhikkhuṃ gaddhabādhipubbaṃ anuvattissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī samaggena saṅghena ukkhittaṃ ariṭṭhaṃ bhikkhuṃ gaddhabādhipubbaṃ anuvattatīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī samaggena saṅghena ukkhittaṃ ariṭṭhaṃ bhikkhuṃ gaddhabādhipubbaṃ anuvattissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 668. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, a bhikkhuni Thullanandā seguia o bhikkhu Ariṭṭha, anteriormente um matador de abutres, que havia sido suspenso por um Sangha harmonioso. As bhikkhunis de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e espalhavam indignação: 'Como pode a senhora Thullanandā seguir o bhikkhu Ariṭṭha, anteriormente um matador de abutres, que foi suspenso por um Sangha harmonioso!'... 'É verdade, bhikkhus, que a bhikkhuni Thullanandā segue o bhikkhu Ariṭṭha, anteriormente um matador de abutres, que foi suspenso por um Sangha harmonioso?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, a repreendeu... 'Como pode, bhikkhus, a bhikkhuni Thullanandā seguir o bhikkhu Ariṭṭha, anteriormente um matador de abutres, que foi suspenso por um Sangha harmonioso! Isso, bhikkhus, não serve para converter os não convertidos... E assim, bhikkhus, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento:' 669. ‘‘Yā pana bhikkhunī samaggena saṅghena ukkhittaṃ bhikkhuṃ dhammena vinayena satthusāsanena anādaraṃ appaṭikāraṃ akatasahāyaṃ tamanuvatteyya, sā bhikkhunī bhikkhunīhi evamassa vacanīyā – ‘eso kho, ayye, bhikkhu samaggena saṅghena ukkhitto dhammena vinayena satthusāsanena anādaro appaṭikāro akatasahāyo, māyye, etaṃ bhikkhuṃ anuvattī’ti. Evañca sā bhikkhunī bhikkhunīhi vuccamānā tatheva paggaṇheyya, sā bhikkhunī bhikkhunīhi yāvatatiyaṃ samanubhāsitabbā tassa paṭinissaggāya. Yāvatatiyaṃ ce samanubhāsiyamānā taṃ paṭinissajjeyya, iccetaṃ kusalaṃ. No ce paṭinissajjeyya, ayampi pārājikā hoti asaṃvāsā ukkhittānuvattikā’’ti. 669. 'Qualquer bhikkhuni que siga um bhikkhu suspenso por um Sangha harmonioso de acordo com o Dhamma, o Vinaya e os ensinamentos do Mestre, que é desrespeitoso, que não fez reparações e que não tem companheiros, deve ser advertida pelas bhikkhunis assim: 'Aquele bhikkhu, senhora, foi suspenso por um Sangha harmonioso de acordo com o Dhamma, o Vinaya e os ensinamentos do Mestre; ele é desrespeitoso, não fez reparações e não tem companheiros. Não siga esse bhikkhu, senhora.' E se essa bhikkhuni, sendo assim advertida pelas bhikkhunis, persistir da mesma forma, ela deve ser admoestada pelas bhikkhunis até três vezes para que desista de sua atitude. Se, sendo admoestada até três vezes, ela desistir, isso é bom. Se não desistir, esta bhikkhuni também se torna pārājika, sem comunhão, por seguir um suspenso.' 670. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 670. Qualquer: quem quer que seja... Bhikkhuni: ... neste sentido, refere-se a uma bhikkhuni. Samaggo nāma saṅgho samānasaṃvāsako samānasīmāyaṃ ṭhito. Sangha harmonioso: um Sangha que vive em comunhão comum e reside dentro da mesma fronteira (sīmā). Ukkhitto nāma āpattiyā adassane vā appaṭikamme vā appaṭinissagge vā ukkhitto. Suspenso: suspenso por não ver uma ofensa, por não fazer reparações por uma ofensa, ou por não renunciar a uma visão errônea. Dhammena vinayenāti yena dhammena yena vinayena. De acordo com o Dhamma e o Vinaya: de acordo com o Dhamma correto e o procedimento correto do Vinaya. Satthusāsanenāti jinasāsanena buddhasāsanena. E os ensinamentos do Mestre: os ensinamentos do Conquistador, os ensinamentos do Buda. Anādaro nāma saṅghaṃ vā gaṇaṃ vā puggalaṃ vā kammaṃ vā nādiyati. Desrespeitoso: não respeita o Sangha, o grupo, um indivíduo ou um ato formal. Appaṭikāro nāma ukkhitto anosārito. Que não fez reparações: suspenso e ainda não reabilitado. Akatasahāyo nāma samānasaṃvāsakā bhikkhū vuccanti sahāyā. So tehi saddhiṃ natthi, tena vuccati akatasahāyoti. Que não tem companheiros: bhikkhus que vivem em comunhão comum são chamados de companheiros. Ele não tem essa comunhão com eles. Por isso se diz 'que não tem companheiros'. Tamanuvatteyyāti [Pg.283] yaṃdiṭṭhiko so hoti yaṃkhantiko yaṃruciko, sāpi taṃdiṭṭhikā hoti taṃkhantikā taṃrucikā. Siga-o: qualquer que seja a visão dele, a preferência dele, a inclinação dele, ela também tem essa mesma visão, essa mesma preferência, essa mesma inclinação. Sā bhikkhunīti yā sā ukkhittānuvattikā bhikkhunī. Essa bhikkhuni: aquela bhikkhuni que segue o suspenso. Bhikkhunīhīti aññāhi bhikkhunīhi. Yā passanti yā suṇanti tāhi vattabbā – ‘‘eso kho, ayye, bhikkhu samaggena saṅghena ukkhitto dhammena vinayena satthusāsanena anādaro appaṭikāro akatasahāyo. Māyye, etaṃ bhikkhuṃ anuvattī’’ti. Dutiyampi vattabbā. Tatiyampi vattabbā. Sace paṭinissajjati, iccetaṃ kusalaṃ; no ce paṭinissajjati, āpatti dukkaṭassa. Sutvā na vadanti, āpatti dukkaṭassa. Sā bhikkhunī saṅghamajjhampi ākaḍḍhitvā vattabbā – ‘‘eso kho, ayye, bhikkhu samaggena saṅghena ukkhitto dhammena vinayena satthusāsanena anādaro appaṭikāro akatasahāyo. Māyye, etaṃ bhikkhuṃ anuvattī’’ti. Dutiyampi vattabbā. Tatiyampi vattabbā. Sace paṭinissajjati, iccetaṃ kusalaṃ. No ce paṭinissajjati, āpatti dukkaṭassa. Sā bhikkhunī samanubhāsitabbā. Evañca pana, bhikkhave, samanubhāsitabbā. Byattāya bhikkhuniyā paṭibalāya saṅgho ñāpetabbo – Pelas bhikkhunis: pelas outras bhikkhunis. Aquelas que veem ou ouvem devem dizer: 'Aquele bhikkhu, senhora, foi suspenso por um Sangha harmonioso de acordo com o Dhamma, o Vinaya e os ensinamentos do Mestre; ele é desrespeitoso, não fez reparações e não tem companheiros. Não siga esse bhikkhu, senhora.' Devem dizer uma segunda vez. Devem dizer uma terceira vez. Se ela desistir, isso é bom; se não desistir, há uma ofensa de má conduta. Se, tendo ouvido, elas não disserem nada, há uma ofensa de má conduta. Essa bhikkhuni deve ser levada ao meio do Sangha e advertida: 'Aquele bhikkhu, senhora, foi suspenso por um Sangha harmonioso de acordo com o Dhamma, o Vinaya e os ensinamentos do Mestre; ele é desrespeitoso, não fez reparações e não tem companheiros. Não siga esse bhikkhu, senhora.' Devem dizer uma segunda vez. Devem dizer uma terceira vez. Se ela desistir, isso é bom. Se não desistir, há uma ofensa de má conduta. Essa bhikkhuni deve ser formalmente admoestada. E assim, bhikkhus, ela deve ser admoestada. Uma bhikkhuni competente e capaz deve informar o Sangha: 671. ‘‘Suṇātu me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā bhikkhunī samaggena saṅghena ukkhittaṃ bhikkhuṃ dhammena vinayena satthusāsanena anādaraṃ appaṭikāraṃ akatasahāyaṃ tamanuvattati, sā taṃ vatthuṃ na paṭinissajjati. Yadi saṅghassa pattakallaṃ, saṅgho itthannāmaṃ bhikkhuniṃ samanubhāseyya tassa vatthussa paṭinissaggāya. Esā ñatti. 671. 'Ouça-me, senhoras, o Sangha. Esta bhikkhuni de tal nome segue um bhikkhu suspenso por um Sangha harmonioso de acordo com o Dhamma, o Vinaya e os ensinamentos do Mestre, que é desrespeitoso, que não fez reparações e que não tem companheiros, e ela não desiste de sua atitude. Se o Sangha estiver pronto, o Sangha deve admoestar formalmente a bhikkhuni de tal nome para que desista de sua atitude. Esta é a moção.' ‘‘Suṇātu me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā bhikkhunī samaggena saṅghena ukkhittaṃ bhikkhuṃ dhammena vinayena satthusāsanena anādaraṃ appaṭikāraṃ akatasahāyaṃ tamanuvattati. Sā taṃ vatthuṃ na paṭinissajjati. Saṅgho itthannāmaṃ bhikkhuniṃ samanubhāsati tassa vatthussa paṭinissaggāya. Yassā ayyāya khamati itthannāmāya bhikkhuniyā samanubhāsanā tassa vatthussa paṭinissaggāya, sā tuṇhassa; yassā nakkhamati, sā bhāseyya. “Ouça-me, nobres senhoras, a comunidade. Esta monja de tal nome segue um monge que foi suspenso pela comunidade unida, de acordo com o Dhamma, o Vinaya e os ensinamentos do Mestre, que é desrespeitoso, que não fez as reparações devidas e com quem não se deve associar. Ela não abandona essa conduta. A comunidade exorta formalmente a monja de tal nome a abandonar essa conduta. Aquela nobre senhora que aprova a exortação formal da monja de tal nome para que abandone essa conduta, que permaneça em silêncio; aquela que não aprova, que fale.” ‘‘Dutiyampi etamatthaṃ vadāmi…pe… tatiyampi etamatthaṃ vadāmi…pe…. “Pela segunda vez, proclamo este assunto... [pe]... Pela terceira vez, proclamo este assunto... [pe]...” ‘‘Samanubhaṭṭhā saṅghena itthannāmā bhikkhunī tassa vatthussa paṭinissaggāya. Khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmī’’ti. “A monja de tal nome foi formalmente exortada pela comunidade a abandonar essa conduta. A comunidade aprova, por isso está em silêncio. Assim eu registro isso.” Ñattiyā [Pg.284] dukkaṭaṃ, dvīhi kammavācāhi thullaccayā, kammavācā pariyosāne āpatti pārājikassa. Pela moção, há uma ofensa de má conduta; pelas duas proclamações, há ofensas graves; ao término da proclamação final, há uma ofensa de derrota. Ayampīti purimāyo upādāya vuccati. A expressão 'esta também' é dita em referência às monjas mencionadas anteriormente. Pārājikā hotīti seyyathāpi nāma puthusilā dvedhā bhinnā appaṭisandhikā hoti, evameva bhikkhunī yāvatatiyaṃ samanubhāsanāya na paṭinissajjantī assamaṇī hoti asakyadhītā. Tena vuccati pārājikā hotīti. A expressão 'torna-se derrotada' significa: assim como uma grande rocha partida ao meio não pode ser unida novamente, da mesma forma, uma monja que, mesmo após a terceira exortação formal, não abandona essa conduta, deixa de ser uma monja e deixa de ser uma filha do Sakya. Por isso se diz 'torna-se derrotada'. Asaṃvāsāti saṃvāso nāma ekakammaṃ ekuddeso samasikkhatā. Eso saṃvāso nāma. So tāya saddhiṃ natthi. Tena vuccati asaṃvāsāti. A expressão 'sem comunhão' significa: comunhão refere-se à realização conjunta de atos formais, à recitação conjunta do Patimokkha e à igualdade no treinamento. Isso é o que se chama comunhão. Esta não existe mais com ela. Por isso se diz 'sem comunhão'. 672. Dhammakamme dhammakammasaññā na paṭinissajjati, āpatti pārājikassa. Dhammakamme vematikā na paṭinissajjati, āpatti pārājikassa. Dhammakamme adhammakammasaññā na paṭinissajjati, āpatti pārājikassa. 672. Se for um ato formal legítimo, e ela o perceber como um ato legítimo, e não abandonar a conduta, há uma ofensa de derrota. Se for um ato formal legítimo, e ela estiver em dúvida, e não abandonar a conduta, há uma ofensa de derrota. Se for um ato formal legítimo, e ela o perceber como um ato ilegítimo, e não abandonar a conduta, há uma ofensa de derrota. Adhammakamme dhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme vematikā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme adhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Se for um ato formal ilegítimo, e ela o perceber como um ato legítimo, e não abandonar a conduta, há uma ofensa de má conduta. Se for um ato formal ilegítimo, e ela estiver em dúvida, e não abandonar a conduta, há uma ofensa de má conduta. Se for um ato formal ilegítimo, e ela o perceber como um ato ilegítimo, e não abandonar a conduta, há uma ofensa de má conduta. 673. Anāpatti asamanubhāsantiyā, paṭinissajjantiyā, ummattikāya…pe… ādikammikāyāti. 673. Não há ofensa: para aquela que ainda não foi formalmente exortada; para aquela que abandona a conduta; para a insana... [pe]... para a primeira transgressora. Tatiyapārājikaṃ samattaṃ. A terceira regra de derrota está concluída. 4. Catutthapārājikaṃ 4. A quarta regra de derrota 674. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhuniyo avassutā avassutassa purisapuggalassa hatthaggahaṇampi sādiyanti, saṅghāṭikaṇṇaggahaṇampi sādiyanti, santiṭṭhantipi, sallapantipi, saṅketampi gacchanti, purisassapi abbhāgamanaṃ sādiyanti, channampi anupavisanti, kāyampi tadatthāya upasaṃharanti etassa asaddhammassa paṭisevanatthāya. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi [Pg.285] nāma chabbaggiyā bhikkhuniyo avassutā avassutassa purisapuggalassa hatthaggahaṇampi sādiyissanti, saṅghāṭikaṇṇaggahaṇampi sādiyissanti, santiṭṭhissantipi, sallapissantipi, saṅketampi gacchissanti, purisassapi abbhāgamanaṃ sādiyissanti, channampi anupavisissanti, kāyampi tadatthāya upasaṃharissanti etassa asaddhammassa paṭisevanatthāyā’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo avassutā avassutassa purisapuggalassa hatthaggahaṇampi sādiyanti, saṅghāṭikaṇṇaggahaṇampi sādiyanti, santiṭṭhantipi, sallapantipi, saṅketampi gacchanti, purisassapi abbhāgamanaṃ sādiyanti, channampi anupavisanti, kāyampi tadatthāya upasaṃharanti etassa asaddhammassa paṭisevanatthāyāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo avassutā avassutassa purisapuggalassa hatthaggahaṇampi sādiyissanti, saṅghāṭikaṇṇaggahaṇampi sādiyissanti, santiṭṭhissantipi, sallapissantipi, saṅketampi gacchissanti, purisassapi abbhāgamanaṃ sādiyissanti, channampi anupavisissanti, kāyampi tadatthāya upasaṃharissanti etassa asaddhammassa paṭisevanatthāya! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 674. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquela ocasião, as monjas do grupo de seis, cheias de desejo sensual, consentiram que um homem também cheio de desejo sensual segurasse suas mãos, segurasse as bordas de seus mantos externos, e elas também ficavam de pé junto com ele, conversavam com ele, iam a encontros marcados, consentiam com a aproximação do homem, entravam em locais cobertos com ele e aproximavam seus corpos com o propósito de praticar aquela conduta imprópria. Aquelas monjas de poucos desejos... [pe]... criticavam, queixavam-se e espalhavam descontentamento: 'Como podem as monjas do grupo de seis, cheias de desejo sensual, consentir que um homem também cheio de desejo sensual segure suas mãos, segure as bordas de seus mantos externos, e ficar de pé junto com ele, conversar com ele, ir a encontros marcados, consentir com a aproximação do homem, entrar em locais cobertos com ele e aproximar seus corpos com o propósito de praticar aquela conduta imprópria?'... [pe]... 'É verdade, monges, que as monjas do grupo de seis, cheias de desejo sensual, consentem que um homem também cheio de desejo sensual segure suas mãos, segure as bordas de seus mantos externos, e ficam de pé junto com ele, conversam com ele, vão a encontros marcados, consentem com a aproximação do homem, entram em locais cobertos com ele e aproximam seus corpos com o propósito de praticar aquela conduta imprópria?' 'É verdade, Senhor', responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... [pe]... 'Como podem, monges, as monjas do grupo de seis, cheias de desejo sensual, consentir que um homem também cheio de desejo sensual segure suas mãos, segure as bordas de seus mantos externos, e ficar de pé junto com ele, conversar com ele, ir a encontros marcados, consentir com a aproximação do homem, entrar em locais cobertos com ele e aproximar seus corpos com o propósito de praticar aquela conduta imprópria? Monges, isso não conduz à fé dos que não têm fé... [pe]... E assim, monges, as monjas devem recitar esta regra de treinamento: 675. ‘‘Yā pana bhikkhunī avassutā avassutassa purisapuggalassa hatthaggahaṇaṃ vā sādiyeyya, saṅghāṭikaṇṇaggahaṇaṃ vā sādiyeyya, santiṭṭheyya vā, sallapeyya vā, saṅketaṃ vā gaccheyya, purisassa vā abbhāgamanaṃ sādiyeyya, channaṃ vā anupaviseyya, kāyaṃ vā tadatthāya upasaṃhareyya etassa asaddhammassa paṭisevanatthāya, ayampi pārājikā hoti asaṃvāsā aṭṭhavatthukā’’ti. 675. “Qualquer monja que, cheia de desejo sensual, consentir que um homem também cheio de desejo sensual segure sua mão, ou segure a borda de seu manto externo, ou ficar de pé junto com ele, ou conversar com ele, ou ir a um encontro marcado, ou consentir com a aproximação do homem, ou entrar em um local coberto com ele, ou aproximar seu corpo com o propósito de praticar aquela conduta imprópria, esta monja também se torna derrotada, sem comunhão, por ter completado as oito condições.” 676. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 676. A expressão 'qualquer' refere-se a quem quer que seja... [pe]... 'monja'... [pe]... a que se refere neste contexto é a monja ordenada por uma comunidade unida. Avassutā nāma sārattā apekkhavatī paṭibaddhacittā. A expressão 'cheia de desejo sensual' significa: apaixonada, cheia de anseio, com a mente cativada pelo apego. Avassuto nāma sāratto apekkhavā paṭibaddhacitto. A expressão 'cheio de desejo sensual' significa: apaixonado, cheio de anseio, com a mente cativada pelo apego. Purisapuggalo nāma manussapuriso, na yakkho na peto na tiracchānagato viññū paṭibalo kāyasaṃsaggaṃ samāpajjituṃ. A expressão 'um homem' refere-se a um homem humano; não a um yakkha, não a um peta, não a um animal macho; alguém que seja consciente e capaz de realizar contato físico. Hatthaggahaṇaṃ [Pg.286] vā sādiyeyyāti hattho nāma kapparaṃ upādāya yāva agganakhā. Etassa asaddhammassa paṭisevanatthāya ubbhakkhakaṃ adhojāṇumaṇḍalaṃ gahaṇaṃ sādiyati, āpatti thullaccayassa. A expressão 'ou consentir que segure sua mão' significa: a 'mão' refere-se desde o cotovelo até as pontas das unhas. Se, com o propósito de praticar aquela conduta imprópria, ela consentir em ser tocada acima da clavícula ou abaixo da patela do joelho, há uma ofensa grave. Saṅghāṭikaṇṇaggahaṇaṃ vā sādiyeyyāti etassa asaddhammassa paṭisevanatthāya nivatthaṃ vā pārutaṃ vā gahaṇaṃ sādiyati, āpatti thullaccayassa. A expressão 'ou consentir que segure a borda de seu manto externo' significa: se, com o propósito de praticar aquela conduta imprópria, ela consentir que ele segure sua veste inferior ou seu manto superior, há uma ofensa grave. Santiṭṭheyya vāti etassa asaddhammassa paṭisevanatthāya purisassa hatthapāse tiṭṭhati, āpatti thullaccayassa. A expressão 'ou ficar de pé junto com ele' significa: se, com o propósito de praticar aquela conduta imprópria, ela ficar de pé dentro do alcance do braço do homem, há uma ofensa grave. Sallapeyya vāti etassa asaddhammassa paṭisevanatthāya purisassa hatthapāse ṭhitā sallapati, āpatti thullaccayassa. A expressão 'ou conversar com ele' significa: se, com o propósito de praticar aquela conduta imprópria, ela conversar com o homem enquanto está de pé dentro do alcance do braço, há uma ofensa grave. Saṅketaṃ vā gaccheyyāti etassa asaddhammassa paṭisevanatthāya purisena – ‘‘itthannāmaṃ okāsaṃ āgacchā’’ti – vuttā gacchati. Pade pade āpatti dukkaṭassa. Purisassa hatthapāsaṃ okkantamatte āpatti thullaccayassa. A expressão 'ou ir a um encontro marcado' significa: se, com o propósito de praticar aquela conduta imprópria, tendo sido convidada pelo homem dizendo 'venha a tal lugar', ela for. A cada passo, há uma ofensa de má conduta. No momento em que ela entra no alcance do braço do homem, há uma ofensa grave. Purisassa vā abbhāgamanaṃ sādiyeyyāti etassa asaddhammassa paṭisevanatthāya purisassa abbhāgamanaṃ sādiyati, āpatti dukkaṭassa. Hatthapāsaṃ okkantamatte āpatti thullaccayassa. A expressão 'ou consentir com a aproximação do homem' significa: se, com o propósito de praticar aquela conduta imprópria, ela consentir com a aproximação do homem, há uma ofensa de má conduta. No momento em que ele entra no alcance do braço, há uma ofensa grave. Channaṃ vā anupaviseyyāti etassa asaddhammassa paṭisevanatthāya yena kenaci paṭicchannaṃ okāsaṃ paviṭṭhamatte āpatti thullaccayassa. A expressão 'ou entrar em um local coberto com ele' significa: se, com o propósito de praticar aquela conduta imprópria, no momento em que ela entra em qualquer lugar oculto ou coberto, há uma ofensa grave. Kāyaṃ vā tadatthāya upasaṃhareyyāti etassa asaddhammassa paṭisevanatthāya purisassa hatthapāse ṭhitā kāyaṃ upasaṃharati, āpatti thullaccayassa. A expressão 'ou aproximar seu corpo com esse propósito' significa: se, com o propósito de praticar aquela conduta imprópria, estando de pé dentro do alcance do braço do homem, ela aproximar seu corpo do dele, há uma ofensa grave. Ayampīti purimāyo upādāya vuccati. A expressão 'esta também' é dita em referência às monjas mencionadas anteriormente. Pārājikā hotīti seyyathāpi nāma tālo matthakacchinno abhabbo puna viruḷhiyā evameva bhikkhunī aṭṭhamaṃ vatthuṃ paripūrentī assamaṇī hoti asakyadhītā. Tena vuccati pārājikā hotīti. A expressão 'torna-se derrotada' significa: assim como uma palmeira com o topo cortado é incapaz de crescer novamente, da mesma forma, uma monja que completa a oitava condição deixa de ser uma monja e deixa de ser uma filha do Sakya. Por isso se diz 'torna-se derrotada'. Asaṃvāsāti [Pg.287] saṃvāso nāma ekakammaṃ ekuddeso samasikkhatā. Eso saṃvāso nāma. So tāya saddhiṃ natthi. Tena vuccati asaṃvāsāti. A expressão 'sem comunhão' significa: comunhão refere-se à realização conjunta de atos formais, à recitação conjunta do Patimokkha e à igualdade no treinamento. Isso é o que se chama comunhão. Esta não existe mais com ela. Por isso se diz 'sem comunhão'. 677. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantiyā, asādiyantiyā, ummattikāya, khittacittāya, vedanāṭṭāya, ādikammikāyāti. 677. Não há ofensa: se for sem intenção; por falta de atenção; por não saber; se ela não consentir; se estiver insana; se estiver com a mente perturbada; se estiver atormentada pela dor; para a primeira transgressora. Catutthapārājikaṃ samattaṃ. A quarta regra de derrota está concluída. Uddiṭṭhā kho, ayyāyo, aṭṭha pārājikā dhammā. Yesaṃ bhikkhunī aññataraṃ vā aññataraṃ vā āpajjitvā na labhati bhikkhunīhi saddhiṃ saṃvāsaṃ, yathā pure tathā pacchā, pārājikā hoti asaṃvāsā. Tatthāyyāyo pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Dutiyampi pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Tatiyampi pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Parisuddhetthāyyāyo, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmīti. Nobres senhoras, as oito regras de derrota foram recitadas. Se uma monja cometer qualquer uma delas, ela não poderá mais desfrutar da comunhão com as monjas; assim como antes, também depois, ela se torna derrotada, sem comunhão. Sobre isso, pergunto às nobres senhoras: 'Estão puras nisso?' Pela segunda vez, pergunto: 'Estão puras nisso?' Pela terceira vez, pergunto: 'Estão puras nisso?' As nobres senhoras estão puras nisso, por isso estão em silêncio. Assim eu registro isso. Bhikkhunivibhaṅge pārājikakaṇḍaṃ niṭṭhitaṃ. O capítulo sobre as derrotas no Bhikkhunī Vibhaṅga está concluído. 2. Saṅghādisesakaṇḍaṃ (bhikkhunīvibhaṅgo) 2. O capítulo sobre as ofensas que requerem suspensão e reabilitação pela comunidade (Saṅghādisesakaṇḍa) [Bhikkhunī Vibhaṅga] 1. Paṭhamasaṅghādisesasikkhāpadaṃ 1. A primeira regra de treinamento de Saṅghādisesa Ime kho panāyyāyo sattarasa saṅghādisesā Nobres senhoras, estas dezessete regras de Saṅghādisesa Dhammā uddesaṃ āgacchanti. agora vêm para a recitação. 678. Tena [Pg.288] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññataro upāsako bhikkhunisaṅghassa udositaṃ datvā kālaṅkato hoti. Tassa dve puttā honti – eko assaddho appasanno, eko saddho pasanno. Te pettikaṃ sāpateyyaṃ vibhajiṃsu. Atha kho so assaddho appasanno taṃ saddhaṃ pasannaṃ etadavoca – ‘‘amhākaṃ udosito, taṃ bhājemā’’ti. Evaṃ vutte so saddho pasanno taṃ assaddhaṃ appasannaṃ etadavoca – ‘‘māyyo, evaṃ avaca. Amhākaṃ pitunā bhikkhunisaṅghassa dinno’’ti. Dutiyampi kho so assaddho appasanno taṃ saddhaṃ pasannaṃ etadavoca – ‘‘amhākaṃ udosito, taṃ bhājemā’’ti. Atha kho so saddho pasanno taṃ assaddhaṃ appasannaṃ etadavoca – ‘‘māyyo, evaṃ avaca. Amhākaṃ pitunā bhikkhunisaṅghassa dinno’’ti. Tatiyampi kho so assaddho appasanno taṃ saddhaṃ pasannaṃ etadavoca – ‘‘amhākaṃ udosito, taṃ bhājemā’’ti. Atha kho so saddho pasanno – ‘‘sace mayhaṃ bhavissati, ahampi bhikkhunisaṅghassa dassāmī’’ti – taṃ assaddhaṃ appasannaṃ etadavoca – ‘‘bhājemā’’ti. Atha kho so udosito tehi bhājīyamāno tassa assaddhassa appasannassa pāpuṇāti. Atha kho so assaddho appasanno bhikkhuniyo upasaṅkamitvā etadavoca – ‘‘nikkhamathāyye, amhākaṃ udosito’’ti. 678. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquela ocasião, um certo leigo, tendo doado um depósito para a comunidade de monjas, faleceu. Ele tinha dois filhos: um que não tinha fé nem devoção, e outro que tinha fé e devoção. Eles dividiram a herança paterna. Então, o filho sem fé e sem devoção disse ao que tinha fé e devoção: 'Temos um depósito, vamos dividi-lo'. Quando isso foi dito, o filho com fé e devoção disse ao que não tinha fé nem devoção: 'Meu irmão, não fale assim. Nosso pai o doou para a comunidade de monjas'. Pela segunda vez, o filho sem fé e sem devoção disse ao que tinha fé e devoção: 'Temos um depósito, vamos dividi-lo'. Então, o filho com fé e devoção disse ao que não tinha fé nem devoção: 'Meu irmão, não fale assim. Nosso pai o doou para a comunidade de monjas'. Pela terceira vez, o filho sem fé e sem devoção disse ao que tinha fé e devoção: 'Temos um depósito, vamos dividi-lo'. Então, o filho com fé e devoção, pensando: 'Se couber a mim, eu também o darei para a comunidade de monjas', disse ao que não tinha fé nem devoção: 'Vamos dividi-lo'. E assim, quando o depósito foi dividido por eles, coube ao filho sem fé e sem devoção. Então, o filho sem fé e sem devoção aproximou-se das monjas e disse: 'Saiam, nobres senhoras, o depósito é nosso'. Evaṃ vutte thullanandā bhikkhunī taṃ purisaṃ etadavoca – ‘‘māyyo, evaṃ avaca, tumhākaṃ pitunā bhikkhunisaṅghassa dinno’’ti. ‘‘Dinno na dinno’’ti vohārike mahāmatte pucchiṃsu. Mahāmattā evamāhaṃsu – ‘‘ko, ayye, jānāti bhikkhunisaṅghassa dinno’’ti? Evaṃ vutte thullanandā bhikkhunī te mahāmatte etadavoca – ‘‘api nāyyo tumhehi diṭṭhaṃ vā sutaṃ vā sakkhiṃ ṭhapayitvā dānaṃ diyyamāna’’nti[Pg.289]? Atha kho te mahāmattā – ‘‘saccaṃ kho ayyā āhā’’ti taṃ udositaṃ bhikkhunisaṅghassa akaṃsu. Atha kho so puriso parājito ujjhāyati khiyyati vipāceti – ‘‘assamaṇiyo imā muṇḍā bandhakiniyo. Kathañhi nāma amhākaṃ udositaṃ acchindāpessantī’’ti! Thullanandā bhikkhunī mahāmattānaṃ etamatthaṃ ārocesi. Mahāmattā taṃ purisaṃ daṇḍāpesuṃ. Atha kho so puriso daṇḍito bhikkhunūpassayassa avidūre ājīvakaseyyaṃ kārāpetvā ājīvake uyyojesi – ‘‘etā bhikkhuniyo accāvadathā’’ti. Quando isso foi dito, a monja Thullanandā disse àquele homem: “Meu senhor, não fale assim. Isso foi doado ao Saṅgha de monjas pelo seu pai.” Disputando se havia ou não sido doado, eles consultaram os ministros da justiça. Os ministros disseram: “Senhora, quem sabe se isso foi doado ao Saṅgha de monjas?” Quando isso foi dito, a monja Thullanandā disse aos ministros: “Meus senhores, vocês já viram ou ouviram falar de uma doação sendo feita na presença de testemunhas?” Então, os ministros disseram: “A senhora diz a verdade”, e declararam que o armazém pertencia ao Saṅgha de monjas. Então, aquele homem, tendo perdido a causa, queixou-se, criticou e protestou: “Estas de cabeça raspada, essas mulheres vulgares, não são verdadeiras monjas! Como podem confiscar o nosso armazém?” A monja Thullanandā relatou o ocorrido aos ministros. Os ministros multaram o homem. Então, o homem multado, tendo construído uma residência para os Ājīvakas não muito longe do mosteiro das monjas, incitou os Ājīvakas, dizendo: “Insultem estas monjas!” Thullanandā bhikkhunī mahāmattānaṃ etamatthaṃ ārocesi. Mahāmattā taṃ purisaṃ bandhāpesuṃ. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘paṭhamaṃ bhikkhuniyo udositaṃ acchindāpesuṃ, dutiyaṃ daṇḍāpesuṃ, tatiyaṃ bandhāpesuṃ. Idāni ghātāpessantī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā ussayavādikā viharissatī’’ti! Atha kho tā bhikkhuniyo bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī ussayavādikā viharatīti. ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī ussayavādikā viharissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – A monja Thullanandā relatou o ocorrido aos ministros. Os ministros mandaram prender o homem. As pessoas queixavam-se, criticavam e protestavam: “Primeiro, as monjas confiscaram o armazém; segundo, fizeram com que ele fosse multado; terceiro, mandaram prendê-lo. Agora, elas farão com que ele seja executado!” As monjas ouviram aquelas pessoas queixando-se, criticando e protestando. As monjas de poucos desejos... pe... queixavam-se, criticavam e protestavam: “Como pode a senhora Thullanandā viver de forma tão litigiosa?” Então, aquelas monjas relataram o assunto aos monges... pe... “É verdade, monges, que a monja Thullanandā vive de forma litigiosa?” “É verdade, Senhor.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... pe... “Como pode, monges, a monja Thullanandā viver de forma litigiosa? Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...” E assim, monges, as monjas devem recitar esta regra de treinamento: 679. ‘‘Yā pana bhikkhunī ussayavādikā vihareyya gahapatinā vā gahapatiputtena vā dāsena vā kammakārena vā antamaso samaṇaparibbājakenāpi, ayaṃ bhikkhunī paṭhamāpattikaṃ dhammaṃ āpannā nissāraṇīyaṃ saṅghādisesa’’nti. 679. “Qualquer monja que viva de forma litigiosa com um chefe de família, com o filho de um chefe de família, com um escravo, com um trabalhador, ou mesmo com um asceta ou errante, esta monja comete uma ofensa que requer suspensão, um Saṅghādisesa que acarreta expulsão imediata na primeira infração.” 680. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 680. “Qualquer”: qualquer que seja... pe... “Monja”: ... pe... a monja pretendida neste contexto é esta. Ussayavādikā nāma aḍḍakārikā vuccati. “De forma litigiosa” significa aquela que inicia um processo judicial. Gahapati nāma yo koci agāraṃ ajjhāvasati. “Chefe de família” refere-se a qualquer pessoa que governe uma casa. Gahapatiputto [Pg.290] nāma ye keci puttabhātaro. “Filho de um chefe de família” refere-se a quaisquer filhos ou irmãos. Dāso nāma antojāto dhanakkīto karamarānīto. “Escravo” refere-se a quem nasceu em casa, foi comprado com dinheiro ou capturado em guerra. Kammakāro nāma bhaṭako āhatako. “Trabalhador” refere-se a um assalariado ou a um servo permanente. Samaṇaparibbājako nāma bhikkhuñca bhikkhuniñca sikkhamānañca sāmaṇerañca sāmaṇeriñca ṭhapetvā yo koci paribbājakasamāpanno. “Asceta ou errante” refere-se a qualquer pessoa que tenha ingressado na vida de errante, exceto um monge, uma monja, uma noviça em treinamento, um noviço ou uma noviça. Aḍḍaṃ karissāmīti dutiyaṃ vā pariyesati gacchati vā, āpatti dukkaṭassa. Ekassa āroceti, āpatti dukkaṭassa. Dutiyassa āroceti, āpatti thullaccayassa. Aḍḍapariyosāne āpatti saṅghādisesassa. “Se, com a intenção de iniciar um processo judicial, ela procurar um aliado ou se dirigir ao tribunal, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se relatar o caso a uma pessoa, comete uma ofensa de má conduta. Se relatar a uma segunda pessoa, comete uma ofensa grave (thullaccaya). Ao término do processo judicial, comete uma ofensa de Saṅghādisesa.” Paṭhamāpattikanti saha vatthujjhācārā āpajjati asamanubhāsanāya. “Acarreta infração imediata na primeira infração” significa que ela incorre na ofensa juntamente com a transgressão do ato, sem necessidade de uma admoestação formal. Nissāraṇīyanti saṅghamhā nissārīyati. “Que acarreta expulsão” significa que ela é expulsa do Saṅgha. Saṅghādisesanti saṅghova tassā āpattiyā mānattaṃ deti mūlāya paṭikassati abbheti, na sambahulā na ekā bhikkhunī. Tena vuccati ‘‘saṅghādiseso’’ti. Tasseva āpattinikāyassa nāmakammaṃ adhivacanaṃ. Tenapi vuccati ‘‘saṅghādiseso’’ti. “Saṅghādisesa” significa que somente o Saṅgha concede a penitência (mānatta) por essa ofensa, rebaixa ao início (mūlāya paṭikassati) e reabilita (abbheti); não um grupo de monjas, nem uma única monja. Por isso é chamado de “Saṅghādisesa”. É uma designação, um nome para essa classe de ofensas. Por essa razão também é chamado de “Saṅghādisesa”. 681. Anāpatti manussehi ākaḍḍhīyamānā gacchati, ārakkhaṃ yācati, anodissa ācikkhati, ummattikāya…pe… ādikammikāyāti. 681. “Não há ofensa: se ela for arrastada por pessoas e for ao tribunal; se pedir proteção; se relatar o caso sem especificar indivíduos; se estiver louca... pe... se for a primeira transgressora.” Paṭhamasaṅghādisesasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. “A primeira regra de treinamento de Saṅghādisesa está concluída.” 2. Dutiyasaṅghādisesasikkhāpadaṃ 2. “A segunda regra de treinamento de Saṅghādisesa.” 682. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena vesāliyaṃ aññatarassa licchavissa pajāpati aticārinī hoti. Atha kho so licchavi taṃ itthiṃ etadavoca – ‘‘sādhu viramāhi, anatthaṃ kho te karissāmī’’ti. Evampi sā vuccamānā nādiyi. Tena kho pana samayena vesāliyaṃ licchavigaṇo sannipatito hoti kenacideva karaṇīyena. Atha kho so licchavi te licchavayo etadavoca – ‘‘ekaṃ me, ayyo[Pg.291], itthiṃ anujānāthā’’ti. ‘‘Kā nāma sā’’ti? ‘‘Mayhaṃ pajāpati aticarati, taṃ ghātessāmī’’ti. ‘‘Jānāhī’’ti. Assosi kho sā itthī – ‘‘sāmiko kira maṃ ghātetukāmo’’ti. Varabhaṇḍaṃ ādāya sāvatthiṃ gantvā titthiye upasaṅkamitvā pabbajjaṃ yāci. Titthiyā na icchiṃsu pabbājetuṃ. Bhikkhuniyo upasaṅkamitvā pabbajjaṃ yāci. Bhikkhuniyopi na icchiṃsu pabbājetuṃ. Thullanandaṃ bhikkhuniṃ upasaṅkamitvā bhaṇḍakaṃ dassetvā pabbajjaṃ yāci. Thullanandā bhikkhunī bhaṇḍakaṃ gahetvā pabbājesi. 682. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele tempo, em Vesālī, a esposa de um certo Licchavi era infiel. Então, aquele Licchavi disse àquela mulher: “Por favor, pare com isso, ou eu lhe causarei um grande mal.” Mesmo sendo advertida dessa forma, ela não deu ouvidos. Naquela ocasião, a assembleia dos Licchavis estava reunida em Vesālī para tratar de um determinado assunto. Então, aquele Licchavi disse aos Licchavis: “Meus senhores, concedam-me uma mulher.” “Quem é ela?” “Minha esposa é infiel; eu vou matá-la.” “Faça o que achar melhor.” Aquela mulher ouviu dizer: “Parece que meu marido quer me matar.” Levando consigo bens valiosos, ela foi para Sāvatthī, aproximou-se dos heréticos e pediu a ordenação. Os heréticos não quiseram ordená-la. Ela se aproximou das monjas e pediu a ordenação. As monjas também não quiseram ordená-la. Ela se aproximou da monja Thullanandā, mostrou-lhe o pacote de bens valiosos e pediu a ordenação. A monja Thullanandā aceitou os bens e a ordenou. Atha kho so licchavi taṃ itthiṃ gavesanto sāvatthiṃ gantvā bhikkhunīsu pabbajitaṃ disvāna yena rājā pasenadi kosalo tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā rājānaṃ pasenadiṃ kosalaṃ etadavoca – ‘‘pajāpati me, deva, varabhaṇḍaṃ ādāya sāvatthiṃ anuppattā. Taṃ devo anujānātū’’ti. ‘‘Tena hi, bhaṇe, vicinitvā ācikkhā’’ti. ‘‘Diṭṭhā, deva, bhikkhunīsu pabbajitā’’ti. ‘‘Sace, bhaṇe, bhikkhunīsu pabbajitā, na sā labbhā kiñci kātuṃ. Svākkhāto bhagavatā dhammo, caratu brahmacariyaṃ sammā dukkhassa antakiriyāyā’’ti. Atha kho so licchavi ujjhāyati khiyyati vipāceti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo coriṃ pabbājessantī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tassa licchavissa ujjhāyantassa khiyyantassa vipācentassa. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā coriṃ pabbājessatī’’ti! Atha kho tā bhikkhuniyo bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī coriṃ pabbājetīti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī coriṃ pabbājessati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – Então, aquele Licchavi, procurando por aquela mulher, foi a Sāvatthī e, ao vê-la ordenada entre as monjas, aproximou-se do rei Pasenadi de Kosala. Tendo se aproximado, disse ao rei Pasenadi de Kosala: “Sua Majestade, minha esposa chegou a Sāvatthī levando bens valiosos. Que Sua Majestade me permita levá-la.” “Se é assim, meu caro, investigue e relate.” “Sua Majestade, ela foi vista ordenada entre as monjas.” “Meu caro, se ela foi ordenada entre as monjas, nada pode ser feito contra ela. O Dhamma foi bem exposto pelo Abençoado; que ela viva a vida santa de forma correta para pôr fim ao sofrimento.” Então, aquele Licchavi queixou-se, criticou e protestou: “Como podem as monjas ordenar uma ladra?” As monjas ouviram aquele Licchavi queixando-se, criticando e protestando. As monjas de poucos desejos... pe... queixavam-se, criticavam e protestavam: “Como pode a senhora Thullanandā ordenar uma ladra?” Então, aquelas monjas relataram o assunto aos monges... pe... “É verdade, monges, que a monja Thullanandā ordena uma ladra?” “É verdade, Senhor.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... pe... “Como pode, monges, a monja Thullanandā ordenar uma ladra? Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...” E assim, monges, as monjas devem recitar esta regra de treinamento: 683. ‘‘Yā pana bhikkhunī jānaṃ coriṃ vajjhaṃ viditaṃ anapaloketvā rājānaṃ vā saṅghaṃ vā gaṇaṃ vā pūgaṃ vā seṇiṃ vā aññatra kappā vuṭṭhāpeyya, ayampi bhikkhunī paṭhamāpattikaṃ dhammaṃ āpannā nissāraṇīyaṃ saṅghādisesa’’nti. 683. “Qualquer monja que, sabendo que uma mulher é uma ladra condenada à morte e notória, a ordene sem pedir permissão ao rei, ao Saṅgha, ao grupo, à associação ou à guilda, exceto se ela já tiver sido ordenada anteriormente, esta monja também comete uma ofensa que requer suspensão, um Saṅghādisesa que acarreta expulsão imediata na primeira infração.” 684. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 684. “Qualquer”: qualquer que seja... pe... “Monja”: ... pe... a monja pretendida neste contexto é esta. Jānāti [Pg.292] nāma sāmaṃ vā jānāti aññe vā tassā ārocenti, sā vā āroceti. “Sabe”: sabe por si mesma, ou outros lhe disseram, ou a própria ladra lhe contou. Corī nāma yā pañcamāsakaṃ vā atirekapañcamāsakaṃ vā agghanakaṃ adinnaṃ theyyasaṅkhātaṃ ādiyati, esā corī nāma. “Ladra” refere-se àquela que, com intenção de roubar, se apropria de algo não doado que valha cinco māsakas ou mais de cinco māsakas. Vajjhā nāma yaṃ katvā vajjhappattā hoti. “Condenada à morte” refere-se àquela que, por ter cometido um crime, está sujeita à pena de morte. Viditā nāma aññehi manussehi ñātā hoti ‘‘vajjhā esā’’ti. “Notória” significa que ela é conhecida por outras pessoas como “esta mulher deve ser executada”. Anapaloketvāti anāpucchā. “Sem pedir permissão” significa sem consultar. Rājā nāma yattha rājā anusāsati, rājā apaloketabbo. “Rei”: onde o rei governa, o rei deve ser consultado. Saṅgho nāma bhikkhunisaṅgho vuccati, bhikkhunisaṅgho apaloketabbo. “Saṅgha” refere-se ao Saṅgha de monjas; o Saṅgha de monjas deve ser consultado. Gaṇo nāma yattha gaṇo anusāsati, gaṇo apaloketabbo. “Grupo”: onde um grupo governa, o grupo deve ser consultado. Pūgo nāma yattha pūgo anusāsati, pūgo apaloketabbo. “Associação”: onde uma associação governa, a associação deve ser consultada. Seṇi nāma yattha seṇi anusāsati, seṇi apaloketabbo. “Guilda”: onde uma guilda governa, a guilda deve ser consultada. Aññatra kappāti ṭhapetvā kappaṃ. Kappaṃ nāma dve kappāni – titthiyesu vā pabbajitā hoti aññāsu vā bhikkhunīsu pabbajitā. Aññatra kappā ‘‘vuṭṭhāpessāmī’’ti gaṇaṃ vā ācariniṃ vā pattaṃ vā cīvaraṃ vā pariyesati, sīmaṃ vā sammannati, āpatti dukkaṭassa. Ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi thullaccayā. Kammavācāpariyosāne upajjhāyāya āpatti saṅghādisesassa. Gaṇassa ca ācariniyā ca āpatti dukkaṭassa. “Exceto se ela já tiver sido ordenada anteriormente” significa exceto aquela que já passou pela ordenação. Existem dois tipos de ordenação prévia: aquela que foi ordenada entre os heréticos ou aquela que foi ordenada entre outras monjas. Se, exceto no caso de uma mulher já ordenada, ela procurar um grupo, uma instrutora, uma tigela ou mantos com a intenção de ordená-la, ou se demarcar um limite (sīmā), comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Pela moção (ñatti), comete uma ofensa de má conduta. Pelas duas proclamações (kammavācā), incorre em ofensas graves (thullaccaya). Ao término da proclamação, a preceptora (upajjhāyā) comete uma ofensa de Saṅghādisesa. O grupo e a instrutora cometem uma ofensa de má conduta. Ayampīti purimaṃ upādāya vuccati. “Esta também” é dito em referência à monja mencionada anteriormente. Paṭhamāpattikanti saha vatthujjhācārā āpajjati asamanubhāsanāya. “Acarreta infração imediata na primeira infração” significa que ela incorre na ofensa juntamente com a transgressão do ato, sem necessidade de uma admoestação formal. Nissāraṇīyanti saṅghamhā nissārīyati. “Que acarreta expulsão” significa que ela é expulsa do Saṅgha. Saṅghādisesanti…pe… tenapi vuccati saṅghādisesoti. “Saṅghādisesa”... pe... por essa razão também é chamado de “Saṅghādisesa”. 685. Coriyā corisaññā aññatra kappā vuṭṭhāpeti, āpatti saṅghādisesassa. Coriyā vematikā aññatra kappā vuṭṭhāpeti, āpatti [Pg.293] dukkaṭassa. Coriyā acorisaññā aññatra kappā vuṭṭhāpeti, anāpatti. Acoriyā corisaññā, āpatti dukkaṭassa. Acoriyā vematikā, āpatti dukkaṭassa. Acoriyā acorisaññā, anāpatti. 685. “Se for uma ladra e ela a considerar uma ladra, e a ordenar, exceto se já for ordenada, comete uma ofensa de Saṅghādisesa. Se for uma ladra e ela tiver dúvidas, e a ordenar, exceto se já for ordenada, comete uma ofensa de má conduta. Se for uma ladra e ela não a considerar uma ladra, e a ordenar, exceto se já for ordenada, não há ofensa. Se não for uma ladra e ela a considerar uma ladra, comete uma ofensa de má conduta. Se não for uma ladra e ela tiver dúvidas, comete uma ofensa de má conduta. Se não for uma ladra e ela não a considerar uma ladra, não há ofensa.” 686. Anāpatti ajānantī vuṭṭhāpeti, apaloketvā vuṭṭhāpeti, kappakataṃ vuṭṭhāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 686. “Não há ofensa: se ela a ordenar sem saber; se a ordenar após pedir permissão; se ordenar uma mulher que já passou pela ordenação; se estiver louca; se for a primeira transgressora.” Dutiyasaṅghādisesasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. “A segunda regra de treinamento de Saṅghādisesa está concluída.” 3. Tatiyasaṅghādisesasikkhāpadaṃ 3. “A terceira regra de treinamento de Saṅghādisesa.” 687. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhaddāya kāpilāniyā antevāsinī bhikkhunī bhikkhunīhi saddhiṃ bhaṇḍitvā gāmakaṃ ñātikulaṃ agamāsi. Bhaddā kāpilānī taṃ bhikkhuniṃ apassantī bhikkhuniyo pucchi – ‘‘kahaṃ itthannāmā, na dissatī’’ti! ‘‘Bhikkhunīhi saddhiṃ, ayye, bhaṇḍitvā na dissatī’’ti. ‘‘Ammā, amukasmiṃ gāmake etissā ñātikulaṃ. Tattha gantvā vicinathā’’ti. Bhikkhuniyo tattha gantvā taṃ bhikkhuniṃ passitvā etadavocuṃ – ‘‘kissa tvaṃ, ayye, ekikā āgatā, kaccisi appadhaṃsitā’’ti? ‘‘Appadhaṃsitāmhi, ayye’’ti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhunī ekā gāmantaraṃ gacchissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhunī ekā gāmantaraṃ gacchatīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhunī ekā gāmantaraṃ gacchissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 687. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele tempo, uma monja discípula de Bhaddā Kāpilānī, tendo discutido com outras monjas, foi para a aldeia onde morava sua família. Bhaddā Kāpilānī, não vendo aquela monja, perguntou às monjas: “Onde está a monja de tal nome? Ela não é vista.” “Senhora, tendo discutido com as monjas, ela não é vista.” “Minhas queridas, a família dela mora em tal aldeia. Vão lá e procurem por ela.” As monjas foram até lá e, ao verem a monja, disseram-lhe: “Senhora, por que você veio sozinha? Por acaso você não foi molestada?” “Não fui molestada, senhoras.” As monjas de poucos desejos... pe... queixavam-se, criticavam e protestavam: “Como pode uma monja ir sozinha para outra aldeia?”... pe... “É verdade, monges, que uma monja vai sozinha para outra aldeia?” “É verdade, Senhor.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... pe... “Como pode, monges, uma monja ir sozinha para outra aldeia? Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...” E assim, monges, as monjas devem recitar esta regra de treinamento: ‘‘Yā pana bhikkhunī ekā gāmantaraṃ gaccheyya, ayampi bhikkhunī paṭhamāpattikaṃ dhammaṃ āpannā nissāraṇīyaṃ saṅghādisesa’’nti. “Qualquer monja que vá sozinha para outra aldeia, esta monja também comete uma ofensa que requer suspensão, um Saṅghādisesa que acarreta expulsão imediata na primeira infração.” Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhunīnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim esta regra de treinamento foi prescrita pelo Abençoado para as bhikkhunīs. 688. Tena [Pg.294] kho pana samayena dve bhikkhuniyo sāketā sāvatthiṃ addhānamaggappaṭipannā honti. Antarāmagge nadī taritabbā hoti. Atha kho tā bhikkhuniyo nāvike upasaṅkamitvā etadavocuṃ – ‘‘sādhu no, āvuso, tārethā’’ti. ‘‘Nāyye, sakkā ubho sakiṃ tāretu’’nti. Eko ekaṃ uttāresi. Uttiṇṇo uttiṇṇaṃ dūsesi. Anuttiṇṇo anuttiṇṇaṃ dūsesi. Tā pacchā samāgantvā pucchiṃsu – ‘‘kaccisi, ayye, appadhaṃsitā’’ti? ‘‘Padhaṃsitāmhi, ayye! Tvaṃ pana, ayye, appadhaṃsitā’’ti? ‘‘Padhaṃsitāmhi, ayye’’ti. Atha kho tā bhikkhuniyo sāvatthiṃ gantvā bhikkhunīnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhunī ekā nadīpāraṃ gacchissatī’’ti! Atha kho tā bhikkhuniyo bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhunī ekā nadīpāraṃ gacchatī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhunī ekā nadīpāraṃ gacchissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 688. Naquela ocasião, duas bhikkhunīs estavam viajando na estrada de Sāketa para Sāvatthī. No caminho, havia um rio que precisava ser atravessado. Então, aquelas bhikkhunīs aproximaram-se dos barqueiros e disseram: “Por favor, amigos, ajudem-nos a atravessar”. “Não é possível, senhoras, levar ambas de uma só vez”. Um barqueiro levou uma bhikkhunī para o outro lado. Aquele que havia atravessado violou a bhikkhunī que havia atravessado. Aquele que não havia atravessado violou a bhikkhunī que não havia atravessado. Mais tarde, elas se reuniram e perguntaram uma à outra: “Senhora, você não foi violada?”. “Fui violada, senhora. E você, senhora, não foi violada?”. “Fui violada, senhora”. Então, aquelas bhikkhunīs foram para Sāvatthī e relataram o ocorrido às bhikkhunīs. Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e espalhavam indignação: “Como pode uma bhikkhunī atravessar um rio sozinha?”. Então, aquelas bhikkhunīs relataram o ocorrido aos bhikkhus. Os bhikkhus relataram o ocorrido ao Abençoado... “É verdade, bhikkhus, que uma bhikkhunī atravessou um rio sozinha?”. “É verdade, Abençoado”. O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como pode, bhikkhus, uma bhikkhunī atravessar um rio sozinha? Isso não serve para converter os não convertidos...”. “E assim, bhikkhus, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” ‘‘Yā pana bhikkhunī ekā vā gāmantaraṃ gaccheyya, ekā vā nadīpāraṃ gaccheyya, ayampi bhikkhunī paṭhamāpattikaṃ dhammaṃ āpannā nissāraṇīyaṃ saṅghādisesa’’nti. “Qualquer bhikkhunī que vá sozinha a outra aldeia, ou que atravesse um rio sozinha, essa bhikkhunī também incorre em uma ofensa saṅghādisesa que envolve afastamento, cometida na primeira transgressão.” Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhunīnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim esta regra de treinamento foi prescrita pelo Abençoado para as bhikkhunīs. 689. Tena kho pana samayena sambahulā bhikkhuniyo kosalesu janapade sāvatthiṃ gacchantā sāyaṃ aññataraṃ gāmaṃ upagacchiṃsu. Tattha aññatarā bhikkhunī abhirūpā hoti dassanīyā pāsādikā. Aññataro puriso tassā bhikkhuniyā saha dassanena paṭibaddhacitto hoti. Atha kho so puriso tāsaṃ bhikkhunīnaṃ seyyaṃ paññapento tassā bhikkhuniyā seyyaṃ ekamantaṃ paññāpesi. Atha kho sā bhikkhunī sallakkhetvā – ‘‘pariyuṭṭhito ayaṃ puriso; sace rattiṃ āgacchissati, vissaro me bhavissatī’’ti, bhikkhuniyo anāpucchā aññataraṃ kulaṃ gantvā seyyaṃ kappesi. Atha kho so puriso rattiṃ [Pg.295] āgantvā taṃ bhikkhuniṃ gavesanto bhikkhuniyo ghaṭṭesi. Bhikkhuniyo taṃ bhikkhuniṃ apassantiyo evamāhaṃsu – ‘‘nissaṃsayaṃ kho sā bhikkhunī purisena saddhiṃ nikkhantā’’ti. 689. Naquela ocasião, várias bhikkhunīs, viajando pelo país de Kosala em direção a Sāvatthī, chegaram a uma certa aldeia ao anoitecer. Lá, uma certa bhikkhunī era extremamente bela, atraente e graciosa. Um certo homem, ao vê-la, ficou apaixonado por ela. Então, ao preparar os leitos para as bhikkhunīs, aquele homem preparou o leito daquela bhikkhunī em um local reservado. Então, aquela bhikkhunī, percebendo isso, pensou: ‘Este homem está dominado pela paixão; se ele vier durante a noite, haverá um escândalo para mim’. Assim, sem informar as outras bhikkhunīs, ela foi para a casa de uma certa família e ali passou a noite. Então, aquele homem, vindo durante a noite em busca daquela bhikkhunī, acabou tocando outras bhikkhunīs. As bhikkhunīs, não vendo aquela bhikkhunī, disseram: ‘Sem dúvida, aquela bhikkhunī saiu com um homem’. Atha kho sā bhikkhunī tassā rattiyā accayena yena tā bhikkhuniyo tenupasaṅkami. Bhikkhuniyo taṃ bhikkhuniṃ etadavocuṃ – ‘‘kissa tvaṃ, ayye, purisena saddhiṃ nikkhantā’’ti? ‘‘Nāhaṃ, ayye, purisena saddhiṃ nikkhantā’’ti. Bhikkhunīnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhunī ekā rattiṃ vippavasissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhunī ekā rattiṃ vippavasīti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhunī ekā rattiṃ vippavasissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – Então, ao amanhecer daquela noite, aquela bhikkhunī aproximou-se de onde estavam as outras bhikkhunīs. As bhikkhunīs disseram-lhe: “Por que, senhora, você saiu com um homem?”. “Eu não saí com um homem, senhoras”. E ela relatou o ocorrido às bhikkhunīs. Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e espalhavam indignação: “Como pode uma bhikkhunī passar a noite sozinha, separada de suas companheiras?”... “É verdade, bhikkhus, que uma bhikkhunī passou a noite sozinha?”. “É verdade, Abençoado”. O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como pode, bhikkhus, uma bhikkhunī passar a noite sozinha? Isso não serve para converter os não convertidos...”. “E assim, bhikkhus, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” ‘‘Yā pana bhikkhunī ekā vā gāmantaraṃ gaccheyya, ekā vā nadīpāraṃ gaccheyya, ekā vā rattiṃ vippavaseyya, ayampi bhikkhunī paṭhamāpattikaṃ dhammaṃ āpannā nissāraṇīyaṃ saṅghādisesa’’nti. “Qualquer bhikkhunī que vá sozinha a outra aldeia, ou que atravesse um rio sozinha, ou que passe a noite sozinha, essa bhikkhunī também incorre em uma ofensa saṅghādisesa que envolve afastamento, cometida na primeira transgressão.” Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhunīnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim esta regra de treinamento foi prescrita pelo Abençoado para as bhikkhunīs. 690. Tena kho pana samayena sambahulā bhikkhuniyo kosalesu janapade sāvatthiṃ addhānamaggappaṭipannā honti. Tattha aññatarā bhikkhunī vaccena pīḷitā ekikā ohīyitvā pacchā agamāsi. Manussā taṃ bhikkhuniṃ passitvā dūsesuṃ. Atha kho sā bhikkhunī yena tā bhikkhuniyo tenupasaṅkami. Bhikkhuniyo taṃ bhikkhuniṃ etadavocuṃ – ‘‘kissa tvaṃ, ayye, ekikā ohīnā, kaccisi appadhaṃsitā’’ti? ‘‘Padhaṃsitāmhi, ayye’’ti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – kathañhi nāma bhikkhunī ekā gaṇamhā ohīyissatīti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhunī ekā gaṇamhā ohīyatīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhunī ekā gaṇamhā ohīyissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 690. Naquela ocasião, várias bhikkhunīs estavam viajando na estrada pelo país de Kosala em direção a Sāvatthī. Lá, uma certa bhikkhunī, pressionada pela necessidade de evacuar, ficou para trás sozinha e seguiu depois. Algumas pessoas, vendo aquela bhikkhunī, violaram-na. Então, aquela bhikkhunī aproximou-se de onde estavam as outras bhikkhunīs. As bhikkhunīs disseram-lhe: “Por que, senhora, você ficou para trás sozinha? Você não foi violada?”. “Fui violada, senhoras”. Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e espalhavam indignação: “Como pode uma bhikkhunī ficar para trás sozinha, separando-se do grupo?”... “É verdade, bhikkhus, que uma bhikkhunī ficou para trás sozinha, separando-se do grupo?”. “É verdade, Abençoado”. O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como pode, bhikkhus, uma bhikkhunī ficar para trás sozinha, separando-se do grupo? Isso não serve para converter os não convertidos...”. “E assim, bhikkhus, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” 691. ‘‘Yā [Pg.296] pana bhikkhunī ekā vā gāmantaraṃ gaccheyya, ekā vā nadīpāraṃ gaccheyya, ekā vā rattiṃ vippavaseyya, ekā vā gaṇamhā ohīyeyya, ayampi bhikkhunī paṭhamāpattikaṃ dhammaṃ āpannā nissāraṇīyaṃ saṅghādisesa’’nti. 691. “Qualquer bhikkhunī que vá sozinha a outra aldeia, ou que atravesse um rio sozinha, ou que passe a noite sozinha, ou que fique para trás sozinha, separando-se do grupo, essa bhikkhunī também incorre em uma ofensa saṅghādisesa que envolve afastamento, cometida na primeira transgressão.” 692. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 692. ‘Qualquer’: qualquer que seja... ‘bhikkhunī’: ... a bhikkhunī que se refere a este contexto é a que se pretende aqui. Ekā vā gāmantaraṃ gaccheyyāti parikkhittassa gāmassa parikkhepaṃ paṭhamaṃ pādaṃ atikkāmentiyā āpatti thullaccayassa, dutiyaṃ pādaṃ atikkāmentiyā āpatti saṅghādisesassa. ‘Vá sozinha a outra aldeia’: para uma aldeia cercada, ao cruzar o limite da cerca com o primeiro passo, há uma ofensa thullaccaya; ao cruzar com o segundo passo, há uma ofensa saṅghādisesa. Aparikkhittassa gāmassa upacāraṃ paṭhamaṃ pādaṃ atikkāmentiyā āpatti thullaccayassa. Dutiyaṃ pādaṃ atikkāmentiyā āpatti saṅghādisesassa. Para uma aldeia não cercada, ao cruzar os arredores com o primeiro passo, há uma ofensa thullaccaya. Ao cruzar com o segundo passo, há uma ofensa saṅghādisesa. Ekā vā nadīpāraṃ gaccheyyāti nadī nāma timaṇḍalaṃ paṭicchādetvā yattha katthaci uttarantiyā bhikkhuniyā antaravāsako temiyati. Paṭhamaṃ pādaṃ uttarantiyā āpatti thullaccayassa. Dutiyaṃ pādaṃ uttarantiyā āpatti saṅghādisesassa. ‘Atravesse um rio sozinha’: um ‘rio’ é aquele onde, ao atravessar em qualquer lugar, o manto inferior de uma bhikkhunī que cobre os três círculos fica molhado. Ao dar o primeiro passo para atravessar, há uma ofensa thullaccaya. Ao dar o segundo passo, há uma ofensa saṅghādisesa. Ekā vā rattiṃ vippavaseyyāti saha aruṇuggamanā dutiyikāya bhikkhuniyā hatthapāsaṃ vijahantiyā āpatti thullaccayassa. Vijahite āpatti saṅghādisesassa. ‘Passe a noite sozinha’: ao amanhecer, para aquela que está se afastando do alcance da mão de sua companheira bhikkhunī, há uma ofensa thullaccaya; uma vez afastada, há uma ofensa saṅghādisesa. Ekā vā gaṇamhā ohīyeyyāti agāmake araññe dutiyikāya bhikkhuniyā dassanūpacāraṃ vā savanūpacāraṃ vā vijahantiyā āpatti thullaccayassa. Vijahite āpatti saṅghādisesassa. ‘Fique para trás sozinha, separando-se do grupo’: em uma floresta sem aldeias, para aquela que está se afastando do alcance visual ou auditivo de sua companheira bhikkhunī, há uma ofensa thullaccaya; uma vez afastada, há uma ofensa saṅghādisesa. Ayampīti purimāyo upādāya vuccati. ‘Esta também’: é dito em referência às anteriores. Paṭhamāpattikanti saha vatthujjhācārā āpajjati asamanubhāsanāya. ‘Cometida na primeira transgressão’: ela incorre na ofensa imediatamente após a transgressão do ato, sem a necessidade de uma advertência formal. Nissāraṇīyanti saṅghamhā nissārīyati. ‘Que envolve afastamento’: ela é afastada da comunidade. Saṅghādisesoti…pe… tenapi vuccati saṅghādisesoti. ‘Saṅghādisesa’: ... por isso também é chamado de saṅghādisesa. 693. Anāpatti dutiyikā bhikkhunī pakkantā vā hoti vibbhantā vā kālaṅkatā vā pakkhasaṅkantā vā, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 693. Não há ofensa: se a companheira bhikkhunī tiver partido, abandonado a ordem, falecido ou se juntado a outra seita; em caso de perigos; se ela for insana ou se for a primeira transgressora. Tatiyasaṅghādisesasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A terceira regra de treinamento saṅghādisesa está concluída. 4. Catutthasaṅghādisesasikkhāpadaṃ 4. A quarta regra de treinamento saṅghādisesa 694. Tena [Pg.297] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena caṇḍakāḷī bhikkhunī bhaṇḍanakārikā hoti kalahakārikā vivādakārikā bhassakārikā saṅghe adhikaraṇakārikā. Thullanandā bhikkhunī tassā kamme karīyamāne paṭikkosati. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī gāmakaṃ agamāsi kenacideva karaṇīyena. Atha kho bhikkhunisaṅgho – ‘‘thullanandā bhikkhunī pakkantā’’ti, caṇḍakāḷiṃ bhikkhuniṃ āpattiyā adassane ukkhipi. Thullanandā bhikkhunī gāmake taṃ karaṇīyaṃ tīretvā punadeva sāvatthiṃ paccāgacchi. Caṇḍakāḷī bhikkhunī thullanandāya bhikkhuniyā āgacchantiyā neva āsanaṃ paññapesi na pādodakaṃ pādapīṭhaṃ pādakaṭhalikaṃ upanikkhipi na paccuggantvā pattacīvaraṃ paṭiggahesi na pānīyena āpucchi. Thullanandā bhikkhunī caṇḍakāḷiṃ bhikkhuniṃ etadavoca – ‘‘kissa tvaṃ, ayye, mayi āgacchantiyā neva āsanaṃ paññapesi na pādodakaṃ pādapīṭhaṃ pādakaṭhalikaṃ upanikkhipi na paccuggantvā pattacīvaraṃ paṭiggahesi na pānīyena āpucchī’’ti? ‘‘Evañhetaṃ, ayye, hoti yathā taṃ anāthāyā’’ti. ‘‘Kissa pana tvaṃ, ayye, anāthā’’ti? ‘‘Imā maṃ, ayye, bhikkhuniyo – ‘‘ayaṃ anāthā appaññātā, natthi imissā kāci paṭivattā’’ti, āpattiyā adassane ukkhipiṃsū’’ti. 694. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, a bhikkhunī Caṇḍakāḷī era briguenta, litigiosa, disputadora, faladeira e causadora de disputas formais na comunidade. A bhikkhunī Thullanandā protestava quando um procedimento formal estava sendo realizado contra ela. Naquela ocasião, a bhikkhunī Thullanandā foi a uma pequena aldeia por algum assunto a ser resolvido. Então, a comunidade de bhikkhunīs, pensando: “A bhikkhunī Thullanandā partiu”, suspendeu a bhikkhunī Caṇḍakāḷī por não reconhecer uma ofensa. A bhikkhunī Thullanandā, tendo concluído aquele assunto na aldeia, retornou a Sāvatthī. A bhikkhunī Caṇḍakāḷī, quando a bhikkhunī Thullanandā chegou, não lhe preparou um assento, não colocou água para lavar os pés, nem o banquinho para os pés, nem o raspador para os pés, não foi ao seu encontro para receber a tigela e o manto, nem lhe ofereceu água para beber. A bhikkhunī Thullanandā disse à bhikkhunī Caṇḍakāḷī: “Por que, senhora, quando eu cheguei, você não me preparou um assento, não colocou água para lavar os pés, nem o banquinho para os pés, nem o raspador para os pés, não veio ao meu encontro para receber a tigela e o manto, nem me ofereceu água para beber?”. “É assim mesmo, senhora, para quem está desamparada”. “But por que, senhora, você está desamparada?”. “Estas bhikkhunīs, senhora, suspenderam-me por não reconhecer uma ofensa, pensando: ‘Esta Caṇḍakāḷī está desamparada, é insignificante, não há ninguém para defendê-la’”. Thullanandā bhikkhunī – ‘‘bālā etā abyattā etā, neva jānanti kammaṃ vā kammadosaṃ vā kammavipattiṃ vā kammasampattiṃ vā. Mayaṃ kho jānāma kammampi kammadosampi kammavipattimpi kammasampattimpi. Mayaṃ kho akataṃ vā kammaṃ kāreyyāma kataṃ vā kammaṃ kopeyyāmā’’ti, lahuṃ lahuṃ bhikkhunisaṅghaṃ sannipātetvā caṇḍakāḷiṃ bhikkhuniṃ osāresi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā samaggena saṅghena ukkhittaṃ bhikkhuniṃ dhammena vinayena satthusāsanena anapaloketvā kārakasaṅghaṃ anaññāya gaṇassa chandaṃ osāressatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī samaggena saṅghena ukkhittaṃ bhikkhuniṃ dhammena vinayena satthusāsanena anapaloketvā kārakasaṅghaṃ anaññāya gaṇassa chandaṃ osāretīti ? ‘‘Saccaṃ[Pg.298], bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī samaggena saṅghena ukkhittaṃ bhikkhuniṃ dhammena vinayena satthusāsanena anapaloketvā kārakasaṅghaṃ anaññāya gaṇassa chandaṃ osāressati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – A bhikkhunī Thullanandā disse: “Elas são tolas, são inexperientes; não conhecem o procedimento formal, nem os defeitos do procedimento, nem o fracasso do procedimento, nem o sucesso do procedimento. Nós, sim, conhecemos o procedimento, os defeitos do procedimento, o fracasso do procedimento e o sucesso do procedimento. Nós podemos fazer com que um procedimento não realizado seja realizado, ou anular um procedimento já realizado”. Assim, reunindo rapidamente a comunidade de bhikkhunīs, ela reintegrou a bhikkhunī Caṇḍakāḷī. Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e espalhavam indignação: “Como pode a senhora Thullanandā reintegrar uma bhikkhunī suspensa por uma comunidade unida, de acordo com o Dhamma, o Vinaya e os ensinamentos do Mestre, sem consultar a comunidade que realizou o ato e sem obter o consentimento do grupo?”... “É verdade, bhikkhus, que a bhikkhunī Thullanandā reintegrou uma bhikkhunī suspensa por uma comunidade unida, de acordo com o Dhamma, o Vinaya e os ensinamentos do Mestre, sem consultar a comunidade que realizou o ato e sem obter o consentimento do grupo?”. “É verdade, Abençoado”. O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... “Como pode, bhikkhus, a bhikkhunī Thullanandā reintegrar uma bhikkhunī suspensa por uma comunidade unida, de acordo com o Dhamma, o Vinaya e os ensinamentos do Mestre, sem consultar a comunidade que realizou o ato e sem obter o consentimento do grupo? Isso não serve para converter os não convertidos...”. “E assim, bhikkhus, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” 695. ‘‘Yā pana bhikkhunī samaggena saṅghena ukkhittaṃ bhikkhuniṃ dhammena vinayena satthusāsanena anapaloketvā kārakasaṅghaṃ anaññāya gaṇassa chandaṃ osāreyya, ayampi bhikkhunī paṭhamāpattikaṃ dhammaṃ āpannā nissāraṇīyaṃ saṅghādisesa’’nti. 695. “Qualquer bhikkhunī que reintegre uma bhikkhunī suspensa por uma comunidade unida, de acordo com o Dhamma, o Vinaya e os ensinamentos do Mestre, sem consultar a comunidade que realizou o ato e sem obter o consentimento do grupo, essa bhikkhunī também incorre em uma ofensa saṅghādisesa que envolve afastamento, cometida na primeira transgressão.” 696. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 696. ‘Qualquer’: qualquer que seja... ‘bhikkhunī’: ... a bhikkhunī que se refere a este contexto é a que se pretende aqui. Samaggo nāma saṅgho samānasaṃvāsako samānasīmāyaṃ ṭhito. Uma ‘comunidade unida’ é aquela que compartilha a mesma comunhão e reside dentro do mesmo limite. Ukkhittā nāma āpattiyā adassane vā appaṭikamme vā appaṭinissagge vā ukkhittā. ‘Suspensa’ significa suspensa por não reconhecer uma ofensa, por não fazer reparação por uma ofensa, ou por não renunciar a uma visão errônea. Dhammena vinayenāti yena dhammena yena vinayena. "De acordo com o Dhamma e o Vinaya" significa: por meio de tal Dhamma, por meio de tal Vinaya. Satthusāsanenāti jinasāsanena buddhasāsanena. "Pela instrução do Mestre" significa: pelo ensinamento do Vitorioso (Jina), pelo ensinamento do Buda. Anapaloketvā kārakasaṅghanti kammakārakasaṅghaṃ anāpucchā. "Sem informar a Sangha atuante" significa: sem pedir permissão à Sangha que realiza o ato formal (kamma). Anaññāya gaṇassa chandanti gaṇassa chandaṃ ajānitvā. "Sem conhecer o consentimento do grupo" significa: sem averiguar o consentimento do grupo. ‘‘Osāressāmī’’ti gaṇaṃ vā pariyesati, sīmaṃ vā sammannati, āpatti dukkaṭassa. Ñattiyā dukkaṭaṃ, dvīhi kammavācāhi thullaccayā, kammavācāpariyosāne āpatti saṅghādisesassa. Se ela procura um grupo ou estabelece um limite (sīmā) pensando: "Eu a reintegrarei", há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Com a moção (ñatti), há uma ofensa de má conduta. Com as duas proclamações (kammavācā), há ofensas graves (thullaccaya). Ao término da proclamação formal, há uma ofensa que requer suspensão e assembleia da Sangha (saṅghādisesa). Ayampīti purimāyo upādāya vuccati. "Esta também" é dito em referência às bhikkhunis mencionadas anteriormente. Paṭhamāpattikanti saha vatthujjhācārā āpajjati asamanubhāsanāya. "Resultando em ofensa imediata" significa que ela incorre na ofensa juntamente com a transgressão do caso, sem necessidade de admoestação formal. Nissāraṇīyanti saṅghamhā nissārīyati. "Que acarreta expulsão" significa que ela é expulsa da Sangha. Saṅghādisesoti…pe… tenapi vuccati saṅghādisesoti. "Saṅghādisesa"... [abreviação]... por essa razão também é chamado de saṅghādisesa. 697. Dhammakamme [Pg.299] dhammakammasaññā osāreti, āpatti saṅghādisesassa. Dhammakamme vematikā osāreti āpatti saṅghādisesassa. Dhammakamme adhammakammasaññā osāreti, āpatti saṅghādisesassa. 697. Se for um ato legítimo e ela o percebe como um ato legítimo, e a reintegra, há uma ofensa saṅghādisesa. Se for um ato legítimo e ela estiver em dúvida, e a reintegra, há uma ofensa saṅghādisesa. Se for um ato legítimo e ela o percebe como um ato ilegítimo, e a reintegra, há uma ofensa saṅghādisesa. Adhammakamme dhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme vematikā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme adhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Se for um ato ilegítimo e ela o percebe como um ato legítimo, há uma ofensa de má conduta. Se for um ato ilegítimo e ela estiver em dúvida, há uma ofensa de má conduta. Se for um ato ilegítimo e ela o percebe como um ato ilegítimo, há uma ofensa de má conduta. 698. Anāpatti kammakārakasaṅghaṃ apaloketvā osāreti, gaṇassa chandaṃ jānitvā osāreti, vatte vattantiṃ osāreti, asante kammakārakasaṅghe osāreti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 698. Não há ofensa: se ela a reintegra após informar a Sangha que realiza o ato formal; se ela a reintegra após obter o consentimento do grupo; se ela reintegra aquela que está cumprindo seus deveres; se ela a reintegra quando a Sangha que realiza o ato formal não está presente; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Catutthasaṅghādisesasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quarto treinamento saṅghādisesa está concluído. 5. Pañcamasaṅghādisesasikkhāpadaṃ 5. O quinto treinamento saṅghādisesa 699. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena sundarīnandā bhikkhunī abhirūpā hoti dassanīyā pāsādikā. Manussā bhattagge sundarīnandaṃ bhikkhuniṃ passitvā avassutā avassutāya sundarīnandāya bhikkhuniyā aggamaggāni bhojanāni denti. Sundarīnandā bhikkhunī yāvadatthaṃ bhuñjati; aññā bhikkhuniyo na cittarūpaṃ labhanti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā sundarīnandā avassutā avassutassa purisapuggalassa hatthato khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā sahatthā paṭiggahetvā khādissati bhuñjissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, sundarīnandā bhikkhunī avassutā avassutassa purisapuggalassa hatthato khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā sahatthā paṭiggahetvā khādati bhuñjatīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, sundarīnandā bhikkhunī avassutā avassutassa purisapuggalassa hatthato khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā sahatthā paṭiggahetvā khādissati bhuñjissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 699. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, a bhikkhuni Sundarīnandā era bela, atraente e graciosa. As pessoas, ao verem a bhikkhuni Sundarīnandā no refeitório, cheias de desejo sensual, ofereciam excelentes alimentos à bhikkhuni Sundarīnandā, que também estava cheia de desejo sensual. A bhikkhuni Sundarīnandā comia o quanto desejava, enquanto as outras bhikkhunis não conseguiam o suficiente para satisfazer suas mentes. Aquelas bhikkhunis que tinham poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam descontentamento: "Como pode a venerável Sundarīnandā, cheia de desejo sensual, aceitar com as próprias mãos comida mastigável ou alimento macio diretamente das mãos de um homem que também está cheio de desejo sensual, e então comer e consumir?"... "É verdade, monges, que a bhikkhuni Sundarīnandā, cheia de desejo sensual, aceita com as próprias mãos comida mastigável ou alimento macio diretamente das mãos de um homem que também está cheio de desejo sensual, e come e consome?" "É verdade, Abençoado." O Buda, o Abençoado, repreendeu-a: "... Como pode, monges, a bhikkhuni Sundarīnandā, cheia de desejo sensual, aceitar com as próprias mãos comida mastigável ou alimento macio diretamente das mãos de um homem que também está cheio de desejo sensual, e comer e consumir! Isso, monges, não conduz à conversão dos não convertidos..." ... "E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento:" 700. ‘‘Yā [Pg.300] pana bhikkhunī avassutā avassutassa purisapuggalassa hatthato khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā sahatthā paṭiggahetvā khādeyya vā bhuñjeyya vā, ayampi bhikkhunī paṭhamāpattikaṃ dhammaṃ āpannā nissāraṇīyaṃ saṅghādisesa’’nti. 700. "Qualquer bhikkhuni que, cheia de desejo sensual, aceitar com as próprias mãos comida mastigável ou alimento macio diretamente das mãos de um homem que também está cheio de desejo sensual, e comer ou consumir, esta bhikkhuni também incorre em uma ofensa imediata que acarreta expulsão, um saṅghādisesa." 701. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 701. "Qualquer" significa: qualquer que seja... "bhikkhuni"... neste caso, refere-se a uma bhikkhuni por ordenação formal de quatro moções. Avassutā nāma sārattā apekkhavatī paṭibaddhacittā. "Cheia de desejo sensual" significa: apaixonada, cheia de anseio, com a mente apegada. Avassuto nāma sāratto apekkhavā paṭibaddhacitto. "Cheio de desejo sensual" significa: apaixonado, cheio de anseio, com a mente apegada. Purisapuggalo nāma manussapuriso, na yakkho na peto na tiracchānagato, viññū paṭibalo sārajjituṃ. "Um homem" significa: um homem humano; não um ogro (yakkha), não um fantasma faminto (peta), não um animal macho; alguém que é consciente e capaz de sentir desejo sensual. Khādanīyaṃ nāma pañca bhojanāni – udakadantaponaṃ ṭhapetvā avasesaṃ khādanīyaṃ nāma. "Comida mastigável" significa: excetuando-se os cinco tipos de alimentos macios e a água e o palito de dente, o restante é chamado de comida mastigável. Bhojanīyaṃ nāma pañca bhojanāni – odano, kummāso, sattu, maccho, maṃsaṃ. "Alimento macio" refere-se aos cinco tipos de alimentos: arroz cozido, mingau de cevada, farinha de cevada torrada, peixe e carne. ‘‘Khādissāmi bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti thullaccayassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti saṅghādisesassa. Se ela aceita pensando: "Vou comer, vou consumir", há uma ofensa grave (thullaccaya). A cada gole engolido, há uma ofensa saṅghādisesa. Ayampīti purimāyo upādāya vuccati. "Esta também" é dito em referência às bhikkhunis mencionadas anteriormente. Paṭhamāpattikanti saha vatthujjhācārā āpajjati asamanubhāsanāya. "Resultando em ofensa imediata" significa que ela incorre na ofensa juntamente com a transgressão do caso, sem necessidade de admoestação formal. Nissāraṇīyanti saṅghamhā nissārīyati. "Que acarreta expulsão" significa que ela é expulsa da Sangha. Saṅghādisesoti…pe… tenapi vuccati saṅghādisesoti. "Saṅghādisesa"... [abreviação]... por essa razão também é chamado de saṅghādisesa. Udakadantaponaṃ paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ekatoavassute ‘‘khādissāmi bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Se ela aceita água ou um palito de dente, há uma ofensa de má conduta. Se apenas uma das partes estiver cheia de desejo sensual e ela aceita pensando: "Vou comer, vou consumir", há uma ofensa de má conduta. 702. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti thullaccayassa. Udakadantaponaṃ paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ubhatoavassute yakkhassa vā petassa vā paṇḍakassa vā tiracchānagatamanussaviggahassa vā hatthato ‘‘khādissāmi bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre [Pg.301] āpatti thullaccayassa. Udakadantaponaṃ paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ekatoavassute ‘‘khādissāmi bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti dukkaṭassa. Udakadantaponaṃ paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. 702. A cada gole engolido, há uma ofensa grave (thullaccaya). Se ela aceita água ou um palito de dente, há uma ofensa de má conduta. Se ambas as partes estiverem cheias de desejo sensual, e ela aceita diretamente das mãos de um ogro, de um fantasma faminto, de um eunuco ou de um animal em forma humana, pensando: "Vou comer, vou consumir", há uma ofensa de má conduta. A cada gole engolido, há uma ofensa grave. Se ela aceita água ou um palito de dente, há uma ofensa de má conduta. Se apenas uma das partes estiver cheia de desejo sensual, e ela aceita pensando: "Vou comer, vou consumir", há uma ofensa de má conduta. A cada gole engolido, há uma ofensa de má conduta. Se ela aceita água ou um palito de dente, há uma ofensa de má conduta. 703. Anāpatti ubhatoanavassutā honti, ‘‘anavassuto’’ti jānantī paṭiggaṇhāti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 703. Não há ofensa: se ambas as partes não estiverem cheias de desejo sensual; se ela aceita sabendo que ele não está cheio de desejo sensual; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Pañcamasaṅghādisesasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quinto treinamento saṅghādisesa está concluído. 6. Chaṭṭhasaṅghādisesasikkhāpadaṃ 6. O sexto treinamento saṅghādisesa 704. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena sundarīnandā bhikkhunī abhirūpā hoti dassanīyā pāsādikā. Manussā bhattagge sundarīnandaṃ bhikkhuniṃ passitvā avassutā sundarīnandāya bhikkhuniyā aggamaggāni bhojanāni denti. Sundarīnandā bhikkhunī kukkuccāyantī na paṭiggaṇhāti. Anantarikā bhikkhunī sundarīnandaṃ bhikkhuniṃ etadavoca – ‘‘kissa tvaṃ, ayye, na paṭiggaṇhāsī’’ti? ‘‘Avassutā, ayye’’ti. ‘‘Tvaṃ pana, ayye, avassutā’’ti? ‘‘Nāhaṃ, ayye, avassutā’’ti. ‘‘Kiṃ te, ayye, eso purisapuggalo karissati avassuto vā anavassuto vā, yato tvaṃ anavassutā. Iṅghaṃ, ayye, yaṃ te eso purisapuggalo deti khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā taṃ tvaṃ sahatthā paṭiggahetvā khāda vā, bhuñja vā’’ti. 704. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, a bhikkhuni Sundarīnandā era bela, atraente e graciosa. As pessoas, ao verem a bhikkhuni Sundarīnandā no refeitório, cheias de desejo sensual, ofereciam excelentes alimentos à bhikkhuni Sundarīnandā. A bhikkhuni Sundarīnandā, tendo escrúpulos, não os aceitava. Uma bhikkhuni que estava próxima disse à bhikkhuni Sundarīnandā: "Por que você, venerável, não aceita?" "Eles estão cheios de desejo sensual, venerável." "Mas você, venerável, está cheia de desejo sensual?" "Eu não estou cheia de desejo sensual, venerável." "O que esse homem fará a você, venerável, esteja ele cheio de desejo sensual ou não, visto que você mesma não está cheia de desejo sensual? Vamos, venerável, aceite com as próprias mãos a comida mastigável ou o alimento macio que esse homem lhe oferece, e coma ou consuma!" Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhunī evaṃ vakkhati – ‘kiṃ te, ayye, eso purisapuggalo karissati avassuto vā anavassuto vā, yato tvaṃ anavassutā. Iṅgha, ayye, yaṃ te eso purisapuggalo deti khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā taṃ tvaṃ sahatthā paṭiggahetvā khāda vā bhuñja vā’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhunī evaṃ vadeti – ‘‘kiṃ te, ayye, eso purisapuggalo karissati avassuto vā anavassuto vā yato tvaṃ anavassutā! Iṅgha, ayye, yaṃ te eso purisapuggalo deti khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā taṃ tvaṃ sahatthā paṭiggahetvā khāda vā bhuñja vā’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi [Pg.302] buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhunī evaṃ vakkhati – ‘‘kiṃ te, ayye, eso purisapuggalo karissati avassuto vā anavassuto vā yato tvaṃ anavassutā; iṅgha, ayye, yaṃ te eso purisapuggalo deti khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā taṃ tvaṃ sahatthā paṭiggahetvā khāda vā bhuñja vā’’. Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – Aquelas bhikkhunis que tinham poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam descontentamento: "Como pode uma bhikkhuni dizer tal coisa: 'O que esse homem fará a você, venerável, esteja ele cheio de desejo sensual ou não, visto que você mesma não está cheia de desejo sensual? Vamos, venerável, aceite com as próprias mãos a comida mastigável ou o alimento macio que esse homem lhe oferece, e coma ou consuma!'?"... "É verdade, monges, que uma bhikkhuni diz isso: 'O que esse homem fará a você, venerável, esteja ele cheio de desejo sensual ou não, visto que você mesma não está cheia de desejo sensual? Vamos, venerável, aceite com as próprias mãos a comida mastigável ou o alimento macio que esse homem lhe oferece, e coma ou consuma!'?" "É verdade, Abençoado." O Buda, o Abençoado, repreendeu-as: "... Como pode, monges, uma bhikkhuni dizer tal coisa: 'O que esse homem fará a você, venerável, esteja ele cheio de desejo sensual ou não, visto que você mesma não está cheia de desejo sensual? Vamos, venerável, aceite com as próprias mãos a comida mastigável ou o alimento macio que esse homem lhe oferece, e coma ou consuma!'. Isso, monges, não conduz à conversão dos não convertidos..." ... "E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento:" 705. ‘‘Yā pana bhikkhunī evaṃ vadeyya – ‘kiṃ te, ayye, eso purisapuggalo karissati avassuto vā anavassuto vā, yato tvaṃ anavassutā. Iṅgha, ayye, yaṃ te eso purisapuggalo deti khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā taṃ tvaṃ sahatthā paṭiggahetvā khāda vā bhuñja vā’ti, ayampi bhikkhunī paṭhamāpattikaṃ dhammaṃ āpannā nissāraṇīyaṃ saṅghādisesa’’nti. 705. "Qualquer bhikkhuni que disser assim: 'O que esse homem fará a você, venerável, esteja ele cheio de desejo sensual ou não, visto que você mesma não está cheia de desejo sensual? Vamos, venerável, aceite com as próprias mãos a comida mastigável ou o alimento macio que esse homem lhe oferece, e coma ou consuma!', esta bhikkhuni também incorre em uma ofensa imediata que acarreta expulsão, um saṅghādisesa." 706. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 706. "Qualquer" significa: qualquer que seja... "bhikkhuni"... neste caso, refere-se a uma bhikkhuni por ordenação formal de quatro moções. Evaṃ vadeyyāti – ‘‘kiṃ te, ayye, eso purisapuggalo karissati avassuto vā anavassuto vā, yato tvaṃ anavassutā. Iṅgha, ayye, yaṃ te eso purisapuggalo deti khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā taṃ tvaṃ sahatthā paṭiggahetvā khāda vā bhuñja vā’’ti uyyojeti, āpatti dukkaṭassa. Tassā vacanena ‘‘khādissāmi bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti thullaccayassa. Bhojanapariyosāne āpatti saṅghādisesassa. "Disser assim" significa: se ela a incita dizendo: "O que esse homem fará a você, venerável, esteja ele cheio de desejo sensual ou não, visto que você mesma não está cheia de desejo sensual? Vamos, venerável, aceite com as próprias mãos a comida mastigável ou o alimento macio que esse homem lhe oferece, e coma ou consuma!", há uma ofensa de má conduta. Se, por suas palavras, a outra aceita pensando: "Vou comer, vou consumir", há uma ofensa de má conduta. A cada gole engolido, há uma ofensa grave (thullaccaya). Ao término da refeição, há uma ofensa saṅghādisesa. Ayampīti purimāyo upādāya vuccati. "Esta também" é dito em referência às bhikkhunis mencionadas anteriormente. Paṭhamāpattikanti saha vatthujjhācārā āpajjati asamanubhāsanāya. "Resultando em ofensa imediata" significa que ela incorre na ofensa juntamente com a transgressão do caso, sem necessidade de admoestação formal. Nissāraṇīyanti saṅghamhā nissārīyati. "Que acarreta expulsão" significa que ela é expulsa da Sangha. Saṅghādisesoti…pe… tenapi vuccati saṅghādisesoti. "Saṅghādisesa"... [abreviação]... por essa razão também é chamado de saṅghādisesa. Udakadantaponaṃ ‘‘paṭiggaṇhā’’ti uyyojeti, āpatti dukkaṭassa. Tassā vacanena khādissāmi bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Se ela a incita dizendo: "Aceite a água ou o palito de dente", há uma ofensa de má conduta. Se, por suas palavras, a outra aceita pensando: "Vou comer, vou consumir", há uma ofensa de má conduta. 707. Ekatoavassute [Pg.303] yakkhassa vā petassa vā paṇḍakassa vā tiracchānagatamanussaviggahassa vā hatthato khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā ‘‘khāda vā bhuñja vā’’ti uyyojeti, āpatti dukkaṭassa. Tassā vacanena ‘‘khādissāmi bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti dukkaṭassa. Bhojanapariyosāne āpatti thullaccayassa. Udakadantaponaṃ paṭiggaṇhāti uyyojeti, āpatti dukkaṭassa. Tassā vacanena ‘‘khādissāmi bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. 707. Se apenas uma das partes estiver cheia de desejo sensual, e ela a incita a aceitar comida mastigável ou alimento macio diretamente das mãos de um ogro, de um fantasma faminto, de um eunuco ou de um animal em forma humana, dizendo: "Coma ou consuma!", há uma ofensa de má conduta. Se, por suas palavras, a outra aceita pensando: "Vou comer, vou consumir", há uma ofensa de má conduta. A cada gole engolido, há uma ofensa de má conduta. Ao término da refeição, há uma ofensa grave (thullaccaya). Se ela a incita a aceitar água ou um palito de dente, há uma ofensa de má conduta. Se, por suas palavras, a outra aceita pensando: "Vou comer, vou consumir", há uma ofensa de má conduta. 708. Anāpatti ‘‘anavassuto’’ti jānantī uyyojeti, ‘‘kupitā na paṭiggaṇhātī’’ti uyyojeti, ‘‘kulānuddayatāya na paṭiggaṇhātī’’ti uyyojeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 708. Não há ofensa: se ela a incita sabendo que ele não está cheio de desejo sensual; se ela a incita pensando: "Ela não aceita porque está zangada"; se ela a incita pensando: "Ela não aceita por compaixão pelas famílias (doadores)"; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Chaṭṭhasaṅghādisesasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sexto treinamento saṅghādisesa está concluído. 7. Sattamasaṅghādisesasikkhāpadaṃ 7. O sétimo treinamento saṅghādisesa 709. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena caṇḍakāḷī bhikkhunī bhikkhunīhi saddhiṃ bhaṇḍitvā kupitā anattamanā evaṃ vadeti – ‘‘buddhaṃ paccācikkhāmi, dhammaṃ paccācikkhāmi, saṅghaṃ paccācikkhāmi, sikkhaṃ paccācikkhāmi. Kinnumāva samaṇiyo yā samaṇiyo sakyadhītaro, santaññāpi samaṇiyo lajjiniyo kukkuccikā sikkhākāmā tāsāhaṃ santike brahmacariyaṃ carissāmī’’ti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā caṇḍakāḷī kupitā anattamanā evaṃ vakkhati – buddhaṃ paccācikkhāmi…pe… sikkhaṃ paccācikkhāmi. Kinnumāva samaṇiyo yā samaṇiyo sakyadhītaro, santaññāpi samaṇiyo lajjiniyo kukkuccikā sikkhākāmā tāsāhaṃ santike brahmacariyaṃ carissāmī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, caṇḍakāḷī bhikkhunī kupitā anattamanā evaṃ vadeti – ‘‘buddhaṃ paccācikkhāmi…pe… sikkhaṃ paccācikkhāmi. Kinnumāva samaṇiyo yā samaṇiyo sakyadhītaro, santaññāpi samaṇiyo lajjiniyo kukkuccikā [Pg.304] sikkhākāmā, tāsāhaṃ santike brahmacariyaṃ carissāmī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, caṇḍakāḷī bhikkhunī kupitā anattamanā evaṃ vakkhati – ‘‘buddhaṃ paccācikkhāmi…pe… sikkhaṃ paccācikkhāmi. Kinnumāva samaṇiyo yā samaṇiyo sakyadhītaro, santaññāpi samaṇiyo lajjiniyo kukkuccikā sikkhākāmā, tāsāhaṃ santike brahmacariyaṃ carissāmī’’ti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 709. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, a bhikkhunī Caṇḍakāḷī, tendo brigado com as bhikkhunīs, com raiva e descontente, disse o seguinte: 'Renuncio ao Buda, renuncio ao Dhamma, renuncio ao Saṅgha, renuncio ao treinamento. Por acaso apenas estas que são filhas dos Sakyas são monjas? Existem também outras monjas que são conscienciosas, escrupulosas e desejosas de treinamento; na presença delas eu viverei a vida santa.' Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e protestavam: 'Como pode a senhora Caṇḍakāḷī, com raiva e descontente, falar assim: "Renuncio ao Buda... renuncio ao treinamento. Por acaso apenas estas que são filhas dos Sakyas são monjas? Existem também outras monjas que são conscienciosas, escrupulosas e desejosas de treinamento; na presença delas eu viverei a vida santa"?'... 'É verdade, monges, que a bhikkhunī Caṇḍakāḷī, com raiva e descontente, diz o seguinte: "Renuncio ao Buda... renuncio ao treinamento. Por acaso apenas estas que são filhas dos Sakyas são monjas? Existem também outras monjas que são conscienciosas, escrupulosas e desejosas de treinamento; na presença delas eu viverei a vida santa"?' 'É verdade, Senhor.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... 'Como pode, monges, a bhikkhunī Caṇḍakāḷī, com raiva e descontente, falar assim: "Renuncio ao Buda... renuncio ao treinamento. Por acaso apenas estas que são filhas dos Sakyas são monjas? Existem também outras monjas que são conscienciosas, escrupulosas e desejosas de treinamento; na presença delas eu viverei a vida santa"! Isso, monges, não serve para converter os não convertidos... E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento: 710. ‘‘Yā pana bhikkhunī kupitā anattamanā evaṃ vadeyya – ‘buddhaṃ paccācikkhāmi, dhammaṃ paccācikkhāmi, saṅghaṃ paccācikkhāmi, sikkhaṃ paccācikkhāmi. Kinnumāva samaṇiyo yā samaṇiyo sakyadhītaro! Santaññāpi samaṇiyo lajjiniyo kukkuccikā sikkhākāmā, tāsāhaṃ santike brahmacariyaṃ carissāmī’ti, sā bhikkhunī bhikkhunīhi evamassa vacanīyā – ‘māyye, kupitā anattamanā evaṃ avaca – buddhaṃ paccācikkhāmi, dhammaṃ paccācikkhāmi, saṅghaṃ paccācikkhāmi, sikkhaṃ paccācikkhāmi. Kinnumāva samaṇiyo yā samaṇiyo sakyadhītaro! Santaññāpi samaṇiyo lajjiniyo kukkuccikā sikkhākāmā, tāsāhaṃ santike brahmacariyaṃ carissāmīti, abhiramāyye, svākkhāto dhammo; cara brahmacariyaṃ sammā dukkhassa antakiriyāyā’ti. Evañca sā bhikkhunī bhikkhunīhi vuccamānā tatheva paggaṇheyya, sā bhikkhunī bhikkhunīhi yāvatatiyaṃ samanubhāsitabbā tassa paṭinissaggāya. Yāvatatiyañce samanubhāsīyamānā taṃ paṭinissajjeyya iccetaṃ kusalaṃ; no ce paṭinissajjeyya, ayampi bhikkhunī yāvatatiyakaṃ dhammaṃ āpannā nissāraṇīyaṃ saṅghādisesa’’nti. 710. 'Qualquer bhikkhunī que, com raiva e descontente, disser o seguinte: "Renuncio ao Buda, renuncio ao Dhamma, renuncio ao Saṅgha, renuncio ao treinamento. Por acaso apenas estas que são filhas dos Sakyas são monjas! Existem também outras monjas que são conscienciosas, escrupulosas e desejosas de treinamento; na presença delas eu viverei a vida santa", essa bhikkhunī deve ser advertida pelas bhikkhunīs assim: "Não, senhora, com raiva e descontente, não fale assim: 'Renuncio ao Buda, renuncio ao Dhamma, renuncio ao Saṅgha, renuncio ao treinamento. Por acaso apenas estas que são filhas dos Sakyas são monjas! Existem também outras monjas que são conscienciosas, escrupulosas e desejosas de treinamento; na presença delas eu viverei a vida santa'. Alegre-se, senhora, no ensinamento; o Dhamma é bem exposto; viva a vida santa para a completa cessação do sofrimento." E se essa bhikkhunī, sendo assim advertida pelas bhikkhunīs, persistir na mesma atitude, essa bhikkhunī deve ser admoestada pelas bhikkhunīs até três vezes para que renuncie a essa atitude. Se, sendo admoestada até três vezes, ela renunciar a isso, isso é bom; se ela não renunciar, esta bhikkhunī também incorre em uma ofensa que requer suspensão e expulsão do Saṅgha após a terceira admoestação.' 711. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 711. 'Qualquer': qualquer que seja... 'bhikkhunī': ... a bhikkhunī pretendida neste contexto é esta. Kupitā anattamanāti anabhiraddhā āhatacittā khilajātā. 'Com raiva e descontente': insatisfeita, com a mente hostil, com a mente endurecida. Evaṃ vadeyyāti – ‘‘buddhaṃ paccācikkhāmi…pe… sikkhaṃ paccācikkhāmi. Kinnumāva samaṇiyo yā samaṇiyo sakyadhītaro! Santaññāpi samaṇiyo lajjiniyo kukkuccikā sikkhākāmā, tāsāhaṃ santike brahmacariyaṃ carissāmī’’ti. 'Disser o seguinte': 'Renuncio ao Buda... renuncio ao treinamento. Por acaso apenas estas que são filhas dos Sakyas são monjas! Existem também outras monjas que são conscienciosas, escrupulosas e desejosas de treinamento; na presença delas eu viverei a vida santa'. Sā [Pg.305] bhikkhunīti yā sā evaṃvādinī bhikkhunī. Bhikkhunīhīti aññāhi bhikkhunīhi. 'Essa bhikkhunī': aquela bhikkhunī que fala dessa maneira. 'Pelas bhikkhunīs': por outras bhikkhunīs. Yā passanti yā suṇanti tāhi vattabbā – ‘‘māyye, kupitā anattamanā evaṃ avaca – ‘buddhaṃ paccācikkhāmi…pe… sikkhaṃ paccācikkhāmi. Kinnumāva samaṇiyo yā samaṇiyo sakyadhītaro! Santaññāpi samaṇiyo lajjiniyo kukkuccikā sikkhākāmā, tāsāhaṃ santike brahmacariyaṃ carissāmī’ti. Abhiramāyye, svākkhāto dhammo; cara brahmacariyaṃ sammā dukkhassa antakiriyāyā’’ti. Dutiyampi vattabbā. Tatiyampi vattabbā. Sace paṭinissajjati iccetaṃ kusalaṃ, no ce paṭinissajjati āpatti dukkaṭassa. Sutvā na vadanti, āpatti dukkaṭassa. Sā bhikkhunī saṅghamajjhampi ākaḍḍhitvā vattabbā – ‘‘māyye, kupitā anattamanā evaṃ avaca – ‘buddhaṃ paccācikkhāmi…pe… sikkhaṃ paccācikkhāmi. Kinnumāva samaṇiyo yā samaṇiyo sakyadhītaro! Santaññāpi samaṇiyo lajjiniyo kukkuccikā sikkhākāmā, tāsāhaṃ santike brahmacariyaṃ carissāmī’ti. Abhiramāyye, svākkhāto dhammo; cara brahmacariyaṃ sammā dukkhassa antakiriyāyā’’ti. Dutiyampi vattabbā. Tatiyampi vattabbā. Sace paṭinissajjati iccetaṃ kusalaṃ, no ce paṭinissajjati āpatti dukkaṭassa. Sā bhikkhunī samanubhāsitabbā. Evañca pana, bhikkhave, samanubhāsitabbā. Byattāya bhikkhuniyā paṭibalāya saṅgho ñāpetabbo – Aquelas que veem, aquelas que ouvem, devem dizer-lhe: 'Não, senhora, com raiva e descontente, não fale assim: "Renuncio ao Buda... renuncio ao treinamento. Por acaso apenas estas que são filhas dos Sakyas são monjas! Existem também outras monjas que são conscienciosas, escrupulosas e desejosas de treinamento; na presença delas eu viverei a vida santa". Alegre-se, senhora, no ensinamento; o Dhamma é bem exposto; viva a vida santa para a completa cessação do sofrimento.' Pela segunda vez deve ser dito. Pela terceira vez deve ser dito. Se ela renunciar, isso é bom; se não renunciar, há uma ofensa de má conduta. Se, tendo ouvido, não disserem nada, há uma ofensa de má conduta. Essa bhikkhunī deve ser levada até mesmo para o meio do Saṅgha e ser advertida: 'Não, senhora, com raiva e descontente, não fale assim: "Renuncio ao Buda... renuncio ao treinamento. Por acaso apenas estas que são filhas dos Sakyas são monjas! Existem também outras monjas que são conscienciosas, escrupulosas e desejosas de treinamento; na presença delas eu viverei a vida santa". Alegre-se, senhora, no ensinamento; o Dhamma é bem exposto; viva a vida santa para a completa cessação do sofrimento.' Pela segunda vez deve ser dito. Pela terceira vez deve ser dito. Se ela renunciar, isso é bom; se não renunciar, há uma ofensa de má conduta. Essa bhikkhunī deve ser admoestada. E assim, monges, ela deve ser admoestada. Uma bhikkhunī competente e capaz deve informar o Saṅgha: 712. ‘‘Suṇātu me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā bhikkhunī kupitā anattamanā evaṃ vadeti – ‘buddhaṃ paccācikkhāmi, dhammaṃ paccācikkhāmi, saṅghaṃ paccācikkhāmi, sikkhaṃ paccācikkhāmi. Kinnumāva samaṇiyo yā samaṇiyo sakyadhītaro! Santaññāpi samaṇiyo lajjiniyo kukkuccikā sikkhākāmā tāsāhaṃ santike brahmacariyaṃ carissāmī’ti. Sā taṃ vatthuṃ na paṭinissajjati. Yadi saṅghassa pattakallaṃ, saṅgho itthannāmaṃ bhikkhuniṃ samanubhāseyya tassa vatthussa paṭinissaggāya. Esā ñatti. 712. 'Ouça-me, senhoras do Saṅgha. Esta bhikkhunī de tal nome, com raiva e descontente, diz o seguinte: "Renuncio ao Buda, renuncio ao Dhamma, renuncio ao Saṅgha, renuncio ao treinamento. Por acaso apenas estas que são filhas dos Sakyas são monjas! Existem também outras monjas que são conscienciosas, escrupulosas e desejosas de treinamento; na presença delas eu viverei a vida santa". Ela não renuncia a essa atitude. Se o Saṅgha estiver pronto, o Saṅgha deve admoestar a bhikkhunī de tal nome para que renuncie a essa atitude. Esta é a moção. ‘‘Suṇātu me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā bhikkhunī kupitā anattamanā evaṃ vadeti – ‘buddhaṃ paccācikkhāmi…pe… sikkhaṃ paccācikkhāmi. Kinnumāva samaṇiyo yā samaṇiyo sakyadhītaro! Santaññāpi samaṇiyo lajjiniyo kukkuccikā sikkhākāmā, tāsāhaṃ santike brahmacariyaṃ carissāmī’ti[Pg.306]. Sā taṃ vatthuṃ na paṭinissajjati. Saṅgho itthannāmaṃ bhikkhuniṃ samanubhāsati tassa vatthussa paṭinissaggāya. Yassā ayyāya khamati itthannāmāya bhikkhuniyā samanubhāsanā tassa vatthussa paṭinissaggāya, sā tuṇhassa; yassā nakkhamati sā, bhāseyya. 'Ouça-me, senhoras do Saṅgha. Esta bhikkhunī de tal nome, com raiva e descontente, diz o seguinte: "Renuncio ao Buda... renuncio ao treinamento. Por acaso apenas estas que são filhas dos Sakyas são monjas! Existem também outras monjas que são conscienciosas, escrupulosas e desejosas de treinamento; na presença delas eu viverei a vida santa". Ela não renuncia a essa atitude. O Saṅgha admoesta a bhikkhunī de tal nome para que renuncie a essa atitude. Aquela senhora que aprova a admoestação da bhikkhunī de tal nome para que renuncie a essa atitude, que permaneça em silêncio; aquela que não aprova, que fale. ‘‘Dutiyampi etamatthaṃ vadāmi…pe… tatiyampi etamatthaṃ vadāmi…pe…. 'Pela segunda vez apresento este assunto... Pela terceira vez apresento este assunto...' ‘‘Samanubhaṭṭhā saṅghena itthannāmā bhikkhunī tassa vatthussa paṭinissaggāya. Khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmī’’ti. 'A bhikkhunī de tal nome foi admoestada pelo Saṅgha para que renuncie a essa atitude. O Saṅgha aprova, por isso está em silêncio. Assim eu considero isso.' Ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi thullaccayā. Kammavācāpariyosāne āpatti saṅghādisesassa. Saṅghādisesaṃ ajjhāpajjantiyā ñattiyā dukkaṭaṃ, dvīhi kammavācāhi thullaccayā paṭippassambhanti. Com a moção, há uma ofensa de má conduta. Com as duas proclamações, há ofensas graves. Ao término da proclamação, há uma ofensa que requer suspensão do Saṅgha. Para aquela que incorre na ofensa de suspensão do Saṅgha, a ofensa de má conduta decorrente da moção e as ofensas graves decorrentes das duas proclamações são resolvidas. Ayampīti purimāyo upādāya vuccati. 'Esta também': é dito em referência às anteriores. Yāvatatiyakanti yāvatatiyaṃ samanubhāsanāya āpajjati, na saha vatthujjhācārā. 'Até a terceira vez': incorre na ofensa devido à admoestação até a terceira vez, não imediatamente com a transgressão do ato. Nissāraṇīyanti saṅghamhā nissārīyati. 'Que requer expulsão': significa que ela é expulsa do Saṅgha. Saṅghādisesoti…pe… tenapi vuccati saṅghādisesoti. 'Saṅghādisesa': ... por isso também é chamado de saṅghādisesa. 713. Dhammakamme dhammakammasaññā na paṭinissajjati, āpatti saṅghādisesassa. Dhammakamme vematikā na paṭinissajjati, āpatti saṅghādisesassa. Dhammakamme adhammakammasaññā na paṭinissajjati, āpatti saṅghādisesassa. 713. Se for um ato legítimo, e ela o perceber como um ato legítimo, e não renunciar, há uma ofensa de suspensão do Saṅgha. Se for um ato legítimo, e ela estiver em dúvida, e não renunciar, há uma ofensa de suspensão do Saṅgha. Se for um ato legítimo, e ela o perceber como um ato ilegítimo, e não renunciar, há uma ofensa de suspensão do Saṅgha. Adhammakamme dhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme vematikā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme adhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Se for um ato ilegítimo, e ela o perceber como um ato legítimo, há uma ofensa de má conduta. Se for um ato ilegítimo, e ela estiver em dúvida, há uma ofensa de má conduta. Se for um ato ilegítimo, e ela o perceber como um ato ilegítimo, há uma ofensa de má conduta. 714. Anāpatti asamanubhāsantiyā, paṭinissajjantiyā, ummattikāya, ādikammikāyāti. 714. Não há ofensa: se ela não tiver sido admoestada; se ela renunciar; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Sattamasaṅghādisesasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A sétima regra de treinamento de suspensão do Saṅgha está concluída. 8. Aṭṭhamasaṅghādisesasikkhāpadaṃ 8. Oitava regra de treinamento de suspensão do Saṅgha 715. Tena [Pg.307] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena caṇḍakāḷī bhikkhunī kismiñcideva adhikaraṇe paccākatā kupitā anattamanā evaṃ vadeti – ‘‘chandagāminiyo ca bhikkhuniyo, dosagāminiyo ca bhikkhuniyo, mohagāminiyo ca bhikkhuniyo, bhayagāminiyo ca bhikkhuniyo’’ti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā caṇḍakāḷī kismiñcideva adhikaraṇe paccākatā kupitā anattamanā evaṃ vakkhati – chandagāminiyo ca bhikkhuniyo…pe… bhayagāminiyo ca bhikkhuniyo’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, caṇḍakāḷī bhikkhunī kismiñcideva adhikaraṇe paccākatā kupitā anattamanā evaṃ vadeti – ‘‘chandagāminiyo ca bhikkhuniyo…pe… bhayagāminiyo ca bhikkhuniyo’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, caṇḍakāḷī bhikkhunī kismiñcideva adhikaraṇe paccākatā kupitā anattamanā evaṃ vakkhati – ‘‘chandagāminiyo ca bhikkhuniyo…pe… bhayagāminiyo ca bhikkhuniyo’’ti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 715. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, a bhikkhunī Caṇḍakāḷī, tendo sido derrotada em uma determinada questão legal, com raiva e descontente, disse o seguinte: 'As bhikkhunīs agem por favoritismo, as bhikkhunīs agem por aversão, as bhikkhunīs agem por ilusão, as bhikkhunīs agem por medo.' Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e protestavam: 'Como pode a senhora Caṇḍakāḷī, tendo sido derrotada em uma determinada questão legal, com raiva e descontente, falar assim: "As bhikkhunīs agem por favoritismo... as bhikkhunīs agem por medo"?'... 'É verdade, monges, que a bhikkhunī Caṇḍakāḷī, tendo sido derrotada em uma determinada questão legal, com raiva e descontente, diz o seguinte: "As bhikkhunīs agem por favoritismo... as bhikkhunīs agem por medo"?' 'É verdade, Senhor.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... 'Como pode, monges, a bhikkhunī Caṇḍakāḷī, tendo sido derrotada em uma determinada questão legal, com raiva e descontente, falar assim: "As bhikkhunīs agem por favoritismo... as bhikkhunīs agem por medo"! Isso, monges, não serve para converter os não convertidos... E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento: 716. ‘‘Yā pana bhikkhunī kismiñcideva adhikaraṇe paccākatā kupitā anattamanā evaṃ vadeyya – ‘chandagāminiyo ca bhikkhuniyo, dosagāminiyo ca bhikkhuniyo, mohagāminiyo ca bhikkhuniyo, bhayagāminiyo ca bhikkhuniyo’ti, sā bhikkhunī bhikkhunīhi evamassa vacanīyā – ‘māyye, kismiñcideva adhikaraṇe paccākatā kupitā anattamanā evaṃ avaca – chandagāminiyo ca bhikkhuniyo dosagāminiyo ca bhikkhuniyo mohagāminiyo ca bhikkhuniyo bhayagāminiyo ca bhikkhuniyoti. Ayyā kho chandāpi gaccheyya, dosāpi gaccheyya, mohāpi gaccheyya, bhayāpi gaccheyyā’ti. Evañca sā bhikkhunī bhikkhunīhi vuccamānā tatheva paggaṇheyya, sā bhikkhunī bhikkhunīhi yāvatatiyaṃ samanubhāsitabbā tassa paṭinissaggāya. Yāvatatiyañce samanubhāsīyamānā taṃ paṭinissajjeyya, iccetaṃ kusalaṃ; no ce paṭinissajjeyya, ayampi bhikkhunī yāvatatiyakaṃ dhammaṃ āpannā nissāraṇīyaṃ saṅghādisesa’’nti. 716. 'Qualquer bhikkhunī que, tendo sido derrotada em uma determinada questão legal, com raiva e descontente, disser o seguinte: "As bhikkhunīs agem por favoritismo, as bhikkhunīs agem por aversão, as bhikkhunīs agem por ilusão, as bhikkhunīs agem por medo", essa bhikkhunī deve ser advertida pelas bhikkhunīs assim: "Não, senhora, tendo sido derrotada em uma determinada questão legal, com raiva e descontente, não fale assim: 'As bhikkhunīs agem por favoritismo, as bhikkhunīs agem por aversão, as bhikkhunīs agem por ilusão, as bhikkhunīs agem por medo'. A senhora mesma pode agir por favoritismo, por aversão, por ilusão, por medo." E se essa bhikkhunī, sendo assim advertida pelas bhikkhunīs, persistir na mesma atitude, essa bhikkhunī deve ser admoestada pelas bhikkhunīs até três vezes para que renuncie a essa atitude. Se, sendo admoestada até três vezes, ela renunciar a isso, isso é bom; se ela não renunciar, esta bhikkhunī também incorre em uma ofensa que requer suspensão e expulsão do Saṅgha após a terceira admoestação.' 717. Yā [Pg.308] panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 717. "Qualquer que [seja]": qualquer que seja, de tal natureza... "uma bhikkhunī": ... neste sentido, refere-se àquela que é uma bhikkhunī [pela ordenação formal]. Kismiñcideva adhikaraṇeti adhikaraṇaṃ nāma cattāri adhikaraṇāni – vivādādhikaraṇaṃ, anuvādādhikaraṇaṃ, āpattādhikaraṇaṃ, kiccādhikaraṇaṃ. "Em qualquer litígio": quanto a "litígio", existem quatro tipos de litígios: litígio de disputa, litígio de acusação, litígio de ofensa e litígio de deveres. Paccākatā nāma parājitā vuccati. "Derrotada" significa aquela que perdeu [o caso]. Kupitā anattamanāti anabhiraddhā āhatacittā khilajātā. "Irada e descontente" significa insatisfeita, com a mente ferida, com a mente hostil. Evaṃ vadeyyāti – ‘‘chandagāminiyo ca bhikkhuniyo…pe… bhayagāminiyo ca bhikkhuniyo’’ti. "Se ela disser assim": "As bhikkhunīs agem por favoritismo... as bhikkhunīs agem por medo". Sā bhikkhunīti yā sā evaṃvādinī bhikkhunī. "Essa bhikkhunī": aquela bhikkhunī que fala dessa maneira. Bhikkhunīhīti aññāhi bhikkhunīhi. "Pelas bhikkhunīs": pelas outras bhikkhunīs. Yā passanti yā suṇanti tāhi vattabbā – ‘‘māyye, kismiñcideva adhikaraṇe paccākatā kupitā anattamanā evaṃ avaca – ‘chandagāminiyo ca bhikkhuniyo…pe… bhayagāminiyo ca bhikkhuniyo’ti. Ayyā kho chandāpi gaccheyya…pe… bhayāpi gaccheyyā’’ti. Dutiyampi vattabbā. Tatiyampi vattabbā. Sace paṭinissajjati, iccetaṃ kusalaṃ; no ce paṭinissajjati, āpatti dukkaṭassa. Sutvā na vadanti, āpatti dukkaṭassa. Sā bhikkhunī saṅghamajjhampi ākaḍḍhitvā vattabbā – ‘‘māyye, kismiñcideva adhikaraṇe paccākatā kupitā anattamanā evaṃ avaca – ‘chandagāminiyo ca bhikkhuniyo…pe… bhayagāminiyo ca bhikkhuniyo’ti. Ayyā kho chandāpi gaccheyya…pe… bhayāpi gaccheyyā’’ti. Dutiyampi vattabbā. Tatiyampi vattabbā. Sace paṭinissajjati, iccetaṃ kusalaṃ; no ce paṭinissajjati, āpatti dukkaṭassa. Sā bhikkhunī samanubhāsitabbā. Evañca pana, bhikkhave, samanubhāsitabbā. Byattāya bhikkhuniyā paṭibalāya saṅgho ñāpetabbo – Aquelas que veem ou ouvem devem lhe dizer: "Nobre senhora, não diga isso por ter sido derrotada em algum litígio, ficando irada e descontente: 'As bhikkhunīs agem por favoritismo... as bhikkhunīs agem por medo'. A nobre senhora mesma pode agir por favoritismo... ou agir por medo." Ela deve ser advertida uma segunda vez. Ela deve ser advertida uma terceira vez. Se ela abandonar [essa atitude], isso é bom; se não abandonar, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se [as outras bhikkhunīs], tendo ouvido, não disserem nada, cometem uma ofensa de má conduta. Essa bhikkhunī deve ser levada ao meio da Sangha e advertida: "Nobre senhora, não diga isso por ter sido derrotada em algum litígio, ficando irada e descontente: 'As bhikkhunīs agem por favoritismo... as bhikkhunīs agem por medo'. A nobre senhora mesma pode agir por favoritismo... ou agir por medo." Ela deve ser advertida uma segunda vez. Ela deve ser advertida uma terceira vez. Se ela abandonar [essa atitude], isso é bom; se não abandonar, comete uma ofensa de má conduta. Essa bhikkhunī deve ser formalmente admoestada. E assim, monges, ela deve ser admoestada. Uma bhikkhunī competente e capaz deve informar a Sangha: 718. ‘‘Suṇātu me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā bhikkhunī kismiñcideva adhikaraṇe paccākatā kupitā anattamanā evaṃ vadeti – ‘chandagāminiyo ca bhikkhuniyo…pe… bhayagāminiyo ca bhikkhuniyo’ti. Sā taṃ vatthuṃ na paṭinissajjati. Yadi saṅghassa pattakallaṃ, saṅgho itthannāmaṃ bhikkhuniṃ samanubhāseyya tassa vatthussa paṭinissaggāya. Esā ñatti. 718. "Ouça-me, nobres senhoras, a Sangha. Esta bhikkhunī de tal nome, por ter sido derrotada em algum litígio, ficando irada e descontente, diz assim: 'As bhikkhunīs agem por favoritismo... as bhikkhunīs agem por medo'. Ela não abandona essa atitude. Se a Sangha estiver pronta, a Sangha deve admoestar formalmente a bhikkhunī de tal nome para que ela abandone essa atitude. Esta é a moção." ‘‘Suṇātu [Pg.309] me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā bhikkhunī kismiñcideva adhikaraṇe paccākatā kupitā anattamanā evaṃ vadeti – ‘chandagāminiyo ca bhikkhuniyo…pe… bhayagāminiyo ca bhikkhuniyo’ti. Sā taṃ vatthuṃ na paṭinissajjati. Saṅgho itthannāmaṃ bhikkhuniṃ samanubhāsati tassa vatthussa paṭinissaggāya. Yassā ayyāya khamati itthannāmāya bhikkhuniyā samanubhāsanā tassa vatthussa paṭinissaggāya, sā tuṇhassa; yassā nakkhamati, sā bhāseyya. "Ouça-me, nobres senhoras, a Sangha. Esta bhikkhunī de tal nome, por ter sido derrotada em algum litígio, ficando irada e descontente, diz assim: 'As bhikkhunīs agem por favoritismo... as bhikkhunīs agem por medo'. Ela não abandona essa atitude. A Sangha admoesta formalmente a bhikkhunī de tal nome para que ela abandone essa atitude. Aquela nobre senhora que aprova a admoestação formal da bhikkhunī de tal nome para que ela abandone essa atitude, que permaneça em silêncio; aquela que não aprova, que fale." ‘‘Dutiyampi etamatthaṃ vadāmi…pe… tatiyampi etamatthaṃ vadāmi…pe…. "Pela segunda vez digo isto... Pela terceira vez digo isto..." ‘‘Samanubhaṭṭhā saṅghena itthannāmā bhikkhunī tassa vatthussa paṭinissaggāya. Khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmī’’ti. "A bhikkhunī de tal nome foi formalmente admoestada pela Sangha para que abandone essa atitude. A Sangha aprova, por isso está em silêncio. Assim eu considero isso." Ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi thullaccayā. Kammavācāpariyosāne āpatti saṅghādisesassa. Saṅghādisesaṃ ajjhāpajjantiyā ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi thullaccayā paṭippassambhanti. Com a moção, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Com as duas proclamações, há ofensas graves (thullaccaya). Ao término da proclamação final, há uma ofensa de Saṅghādisesa. Para aquela que incorre em Saṅghādisesa, a ofensa de má conduta decorrente da moção e as ofensas graves decorrentes das duas proclamações são mitigadas. Ayampīti purimāyo upādāya vuccati. "Esta também" é dito em referência às bhikkhunīs mencionadas anteriormente. Yāvatatiyakanti yāvatatiyaṃ samanubhāsanāya āpajjati, na saha vatthujjhācārā. "Até a terceira vez" significa que ela incorre na ofensa devido à admoestação formal até a terceira vez, e não imediatamente após a transgressão inicial. Nissāraṇīyanti saṅghamhā nissārīyati. "Que acarreta expulsão" significa que ela é expulsa da Sangha. Saṅghādisesoti…pe… tenapi vuccati saṅghādisesoti. "Saṅghādisesa"... por isso também é chamado de Saṅghādisesa. 719. Dhammakamme dhammakammasaññā na paṭinissajjati, āpatti saṅghādisessa. Dhammakamme vematikā na paṭinissajjati, āpatti saṅghādisesassa. Dhammakamme adhammakammasaññā na paṭinissajjati, āpatti saṅghādisesassa. 719. Se for um ato legítimo e ela o perceber como legítimo, e não abandonar sua atitude, há uma ofensa de Saṅghādisesa. Se for um ato legítimo e ela estiver em dúvida, e não abandonar, há uma ofensa de Saṅghādisesa. Se for um ato legítimo e ela o perceber como ilegítimo, e não abandonar, há uma ofensa de Saṅghādisesa. Adhammakamme dhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme vematikā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme adhammakammasaññā āpatti dukkaṭassa. Se for um ato ilegítimo e ela o perceber como legítimo, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se for um ato ilegítimo e ela estiver em dúvida, há uma ofensa de má conduta. Se for um ato ilegítimo e ela o perceber como ilegítimo, há uma ofensa de má conduta. 720. Anāpatti asamanubhāsantiyā, paṭinissajjantiyā, ummattikāya, ādikammikāyāti. 720. Não há ofensa: se ela não tiver sido formalmente admoestada; se ela abandonar sua atitude; se estiver insana; se for a primeira transgressora. Aṭṭhamasaṅghādisesasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O oitavo preceito de treinamento de Saṅghādisesa está concluído. 9. Navamasaṅghādisesasikkhāpadaṃ 9. O nono preceito de treinamento de Saṅghādisesa. 721. Tena [Pg.310] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena thullanandāya bhikkhuniyā antevāsikā bhikkhuniyo saṃsaṭṭhā viharanti pāpācārā pāpasaddā pāpasilokā, bhikkhunisaṅghassa vihesikā, aññamaññissā vajjappaṭicchādikā. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo saṃsaṭṭhā viharissanti pāpācārā pāpasaddā pāpasilokā bhikkhunisaṅghassa vihesikā aññamaññissā vajjappaṭicchādikā’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo saṃsaṭṭhā viharanti pāpācārā pāpasaddā pāpasilokā bhikkhunisaṅghassa vihesikā aññamaññissā vajjappaṭicchādikāti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo saṃsaṭṭhā viharissanti pāpācārā pāpasaddā pāpasilokā, bhikkhunisaṅghassa vihesikā, aññamaññissā vajjappaṭicchādikā! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 721. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, as bhikkhunīs que eram discípulas residentes da bhikkhunī Thullanandā viviam em associação inadequada, tendo má conduta, má reputação, meios de vida incorretos, perturbando a Sangha de bhikkhunīs e encobrindo as faltas umas das outras. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e espalhavam descontentamento: "Como podem as bhikkhunīs viver em associação inadequada, tendo má conduta, má reputação, meios de vida incorretos, perturbando a Sangha de bhikkhunīs e encobrindo as faltas umas das outras?"... "É verdade, monges, que as bhikkhunīs vivem em associação inadequada, tendo má conduta, má reputação, meios de vida incorretos, perturbando a Sangha de bhikkhunīs e encobrindo as faltas umas das outras?" "É verdade, Abençoado." O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... "Como podem, monges, as bhikkhunīs viver em associação inadequada, tendo má conduta, má reputação, meios de vida incorretos, perturbando a Sangha de bhikkhunīs e encobrindo as faltas umas das outras! Isso, monges, não conduz à fé dos que não têm fé..." E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento: 722. ‘‘Bhikkhuniyo paneva saṃsaṭṭhā viharanti pāpācārā pāpasaddā pāpasilokā, bhikkhunisaṅghassa vihesikā, aññamaññissā vajjappaṭicchādikā. Tā bhikkhuniyo bhikkhunīhi evamassu vacanīyā – ‘bhaginiyo kho saṃsaṭṭhā viharanti pāpācārā pāpasaddā pāpasilokā, bhikkhunisaṅghassa vihesikā aññamaññissā vajjappaṭicchādikā. Viviccathāyye. Vivekaññeva bhaginīnaṃ saṅgho vaṇṇetī’ti. Evañca tā bhikkhuniyo bhikkhunīhi vuccamānā tatheva paggaṇheyyuṃ, tā bhikkhuniyo bhikkhunīhi yāvatatiyaṃ samanubhāsitabbā tassa paṭinissaggāya. Yāvatatiyañce samanubhāsīyamānā taṃ paṭinissajjeyyuṃ, iccetaṃ kusalaṃ; no ce paṭinissajjeyyuṃ, imāpi bhikkhuniyo yāvatatiyakaṃ dhammaṃ āpannā nissāraṇīyaṃ saṅghādisesa’’nti. 722. "Se as bhikkhunīs viverem em associação inadequada, tendo má conduta, má reputação, meios de vida incorretos, perturbando a Sangha de bhikkhunīs e encobrindo as faltas umas das outras, essas bhikkhunīs devem ser advertidas pelas outras bhikkhunīs assim: 'Irmãs, vocês vivem em associação inadequada, tendo má conduta, má reputação, meios de vida incorretos, perturbando a Sangha de bhikkhunīs e encobrindo as faltas umas das outras. Afastem-se, nobres senhoras. A Sangha elogia apenas o isolamento das irmãs'. Se, ao serem assim advertidas pelas outras bhikkhunīs, elas persistirem em sua conduta, essas bhikkhunīs devem ser formalmente admoestadas pelas outras bhikkhunīs até a terceira vez para que abandonem essa atitude. Se, ao serem formalmente admoestadas até a terceira vez, elas abandonarem essa atitude, isso é bom; se não abandonarem, estas bhikkhunīs também incorrem em uma ofensa de Saṅghādisesa, que acarreta expulsão ao término da terceira admoestação." 723. Bhikkhuniyo panevāti upasampannāyo vuccanti. 723. "As bhikkhunīs": refere-se àquelas que receberam a ordenação completa. Saṃsaṭṭhā viharantīti saṃsaṭṭhā nāma ananulomikena kāyikavācasikena saṃsaṭṭhā viharanti. "Vivem em associação inadequada": "associação inadequada" significa viver associando-se por meio de ações corporais e verbais inadequadas para monásticos. Pāpācārāti [Pg.311] pāpakena ācārena samannāgatā. "Tendo má conduta": dotadas de má conduta. Pāpasaddāti pāpakena kittisaddena abbhuggatā. "Tendo má reputação": espalhou-se uma má reputação sobre elas. Pāpasilokāti pāpakena micchājīvena jīvitaṃ kappenti. "Tendo meios de vida incorretos": ganham a vida por meio de um modo de vida incorreto. Bhikkhunisaṅghassa vihesikāti aññamaññissā kamme karīyamāne paṭikkosanti. "Perturbando a Sangha de bhikkhunīs": quando um procedimento formal está sendo realizado para uma delas, elas se opõem. Aññamaññissā vajjappaṭicchādikāti aññamaññaṃ vajjaṃ paṭicchādenti. "Encobrindo as faltas umas das outras": encobrem as faltas umas das outras. Tā bhikkhuniyoti yā tā saṃsaṭṭhā bhikkhuniyo. "Essas bhikkhunīs": aquelas bhikkhunīs que vivem em associação inadequada. Bhikkhunīhīti aññāhi bhikkhunīhi. "Pelas bhikkhunīs": pelas outras bhikkhunīs. Yā passanti yā suṇanti tāhi vattabbā – ‘‘bhaginiyo kho saṃsaṭṭhā viharanti pāpācārā pāpasaddā pāpasilokā, bhikkhunisaṅghassa vihesikā, aññamaññissā vajjappaṭicchādikā. Viviccathāyye. Vivekaññeva bhaginīnaṃ saṅgho vaṇṇetī’’ti. Dutiyampi vattabbā. Tatiyampi vattabbā. Sace paṭinissajjanti, iccetaṃ kusalaṃ; no ce paṭinissajjanti, āpatti dukkaṭassa. Sutvā na vadanti, āpatti dukkaṭassa. Tā bhikkhuniyo saṅghamajjhampi ākaḍḍhitvā vattabbā – ‘‘bhaginiyo kho saṃsaṭṭhā viharanti pāpācārā pāpasaddā pāpasilokā, bhikkhunisaṅghassa vihesikā, aññamaññissā vajjappaṭicchādikā. Viviccathāyye. Vivekaññeva bhaginīnaṃ saṅgho vaṇṇetī’’ti. Dutiyampi vattabbā. Tatiyampi vattabbā. Sace paṭinissajjanti, iccetaṃ kusalaṃ; no ce paṭinissajjanti, āpatti dukkaṭassa. Tā bhikkhuniyo samanubhāsitabbā. Evañca pana, bhikkhave, samanubhāsitabbā. Byattāya bhikkhuniyā paṭibalāya saṅgho ñāpetabbo – Aquelas que veem ou ouvem devem lhes dizer: "Irmãs, vocês vivem em associação inadequada, tendo má conduta, má reputação, meios de vida incorretos, perturbando a Sangha de bhikkhunīs e encobrindo as faltas umas das outras. Afastem-se, nobres senhoras. A Sangha elogia apenas o isolamento das irmãs." Elas devem ser advertidas uma segunda vez. Elas devem ser advertidas uma terceira vez. Se elas abandonarem [essa conduta], isso é bom; se não abandonarem, cometem uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se [as outras bhikkhunīs], tendo ouvido, não disserem nada, cometem uma ofensa de má conduta. Essas bhikkhunīs devem ser levadas ao meio da Sangha e advertidas: "Irmãs, vocês vivem em associação inadequada, tendo má conduta, má reputação, meios de vida incorretos, perturbando a Sangha de bhikkhunīs e encobrindo as faltas umas das outras. Afastem-se, nobres senhoras. A Sangha elogia apenas o isolamento das irmãs." Elas devem ser advertidas uma segunda vez. Elas devem ser advertidas uma terceira vez. Se elas abandonarem [essa conduta], isso é bom; se não abandonarem, cometem uma ofensa de má conduta. Essas bhikkhunīs devem ser formalmente admoestadas. E assim, monges, elas devem ser admoestadas. Uma bhikkhunī competente e capaz deve informar a Sangha: 724. ‘‘Suṇātu me, ayye, saṅgho. Itthannāmā ca itthannāmā ca bhikkhuniyo saṃsaṭṭhā viharanti pāpācārā pāpasaddā pāpasilokā, bhikkhunisaṅghassa vihesikā, aññamaññissā vajjappaṭicchādikā. Tā taṃ vatthuṃ na paṭinissajjanti. Yadi saṅghassa pattakallaṃ, saṅgho itthannāmañca itthannāmañca bhikkhuniyo samanubhāseyya tassa vatthussa paṭinissaggāya. Esā ñatti. 724. "Ouça-me, nobres senhoras, a Sangha. Esta bhikkhunī de tal nome e esta bhikkhunī de tal nome vivem em associação inadequada, tendo má conduta, má reputação, meios de vida incorretos, perturbando a Sangha de bhikkhunīs e encobrindo as faltas umas das outras. Elas não abandonam essa atitude. Se a Sangha estiver pronta, a Sangha deve admoestar formalmente a bhikkhunī de tal nome e a bhikkhunī de tal nome para que abandonem essa atitude. Esta é a moção." ‘‘Suṇātu me, ayye, saṅgho. Itthannāmā ca itthannāmā ca bhikkhuniyo saṃsaṭṭhā viharanti pāpācārā pāpasaddā pāpasilokā, bhikkhunisaṅghassa vihesikā, aññamaññissā vajjappaṭicchādikā. Tā taṃ vatthuṃ na paṭinissajjanti. Saṅgho [Pg.312] itthannāmañca itthannāmañca bhikkhuniyo samanubhāsati tassa vatthussa paṭinissaggāya. Yassā ayyāya khamati itthannāmāya ca itthannāmāya ca bhikkhunīnaṃ samanubhāsanā tassa vatthussa paṭinissaggāya, sā tuṇhassa; yassā nakkhamati, sā bhāseyya. "Ouça-me, nobres senhoras, a Sangha. Esta bhikkhunī de tal nome e esta bhikkhunī de tal nome vivem em associação inadequada, tendo má conduta, má reputação, meios de vida incorretos, perturbando a Sangha de bhikkhunīs e encobrindo as faltas umas das outras. Elas não abandonam essa atitude. A Sangha admoesta formalmente a bhikkhunī de tal nome e a bhikkhunī de tal nome para que abandonem essa atitude. Aquela nobre senhora que aprova a admoestação formal da bhikkhunī de tal nome e da bhikkhunī de tal nome para que abandonem essa atitude, que permaneça em silêncio; aquela que não aprova, que fale." ‘‘Dutiyampi etamatthaṃ vadāmi…pe… tatiyampi etamatthaṃ vadāmi…pe…. "Pela segunda vez digo isto... Pela terceira vez digo isto..." ‘‘Samanubhaṭṭhā saṅghena, itthannāmā ca itthannāmā ca bhikkhuniyo tassa vatthussa paṭinissaggāya. Khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmī’’ti. "A bhikkhunī de tal nome e a bhikkhunī de tal nome foram formalmente admoestadas pela Sangha para que abandonem essa atitude. A Sangha aprova, por isso está em silêncio. Assim eu considero isso." Ñattiyā dukkaṭaṃ, dvīhi kammavācāhi thullaccayā, kammavācāpariyosāne āpatti saṅghādisesassa. Saṅghādisesaṃ ajjhāpajjantīnaṃ ñattiyā dukkaṭaṃ dvīhi kammavācāhi thullaccayā paṭippassambhanti. Dve tisso ekato samanubhāsitabbā. Tatuttari na samanubhāsitabbā. Com a moção, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Com as duas proclamações, há ofensas graves (thullaccaya). Ao término da proclamação final, há uma ofensa de Saṅghādisesa. Para aquelas que incorrem em Saṅghādisesa, a ofensa de má conduta decorrente da moção e as ofensas graves decorrentes das duas proclamações são mitigadas. Duas ou três bhikkhunīs podem ser admoestadas formalmente juntas. Mais do que isso não devem ser admoestadas juntas. Imāpi bhikkhuniyoti purimāyo upādāya vuccanti. "Estas bhikkhunīs também" é dito em referência às bhikkhunīs mencionadas anteriormente. Yāvatatiyakanti yāvatatiyaṃ samanubhāsanāya āpajjanti, na saha vatthujjhācārā. "Até a terceira vez" significa que elas incorrem na ofensa devido à admoestação formal até a terceira vez, e não imediatamente após a transgressão inicial. Nissāraṇīyanti saṅghamhā nissārīyati. "Que acarreta expulsão" significa que elas são expulsas da Sangha. Saṅghādisesoti…pe… tenapi vuccati saṅghādisesoti. "Saṅghādisesa"... por isso também é chamado de Saṅghādisesa. 725. Dhammakamme dhammakammasaññā na paṭinissajjanti, āpatti saṅghādisesassa. Dhammakamme vematikā na paṭinissajjanti, āpatti saṅghādisesassa. Dhammakamme adhammakammasaññā na paṭinissajjanti, āpatti saṅghādisesassa. 725. Se for um ato legítimo e elas o perceberem como legítimo, e não abandonarem sua atitude, há uma ofensa de Saṅghādisesa. Se for um ato legítimo e elas estiverem em dúvida, e não abandonarem, há uma ofensa de Saṅghādisesa. Se for um ato legítimo e elas o perceberem como ilegítimo, e não abandonarem, há uma ofensa de Saṅghādisesa. Adhammakamme dhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme vematikā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme adhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Se for um ato ilegítimo e elas o perceberem como legítimo, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se for um ato ilegítimo e elas estiverem em dúvida, há uma ofensa de má conduta. Se for um ato ilegítimo e elas o perceberem como ilegítimo, há uma ofensa de má conduta. 726. Anāpatti asamanubhāsantīnaṃ, paṭinissajjantīnaṃ, ummattikānaṃ, ādikammikānanti. 726. Não há infração para aquelas que não foram formalmente admoestadas, para aquelas que renunciam [à sua visão], para as insanas e para as primeiras transgressoras. Navamasaṅghādisesasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O nono preceito de treinamento de Sanghadisesa está concluído. 10. Dasamasaṅghādisesasikkhāpadaṃ 10. O décimo preceito de treinamento de Sanghadisesa 727. Tena [Pg.313] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunīsaṅghena samanubhaṭṭhā bhikkhuniyo evaṃ vadeti – ‘‘saṃsaṭṭhāva ayye, tumhe viharatha. Mā tumhe nānā viharittha. Santi saṅghe aññāpi bhikkhuniyo evācārā evaṃsaddā evaṃsilokā, bhikkhunisaṅghassa vihesikā, aññamaññissā vajjappaṭicchādikā. Tā saṅgho na kiñci āha. Tumhaññeva saṅgho uññāya paribhavena akkhantiyā vebhassiyā dubbalyā evamāha – ‘bhaginiyo kho saṃsaṭṭhā viharanti pāpācārā pāpasaddā pāpasilokā, bhikkhunisaṅghassa vihesikā, aññamaññissā vajjappaṭicchādikā. Viviccathāyye. Vivekaññeva bhaginīnaṃ saṅgho vaṇṇetī’’’ti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – kathañhi nāma ayyā thullanandā bhikkhunī saṅghena samanubhaṭṭhā bhikkhuniyo evaṃ vakkhati – saṃsaṭṭhāva ayye, tumhe viharatha. Mā tumhe nānā viharittha. Santi saṅghe aññāpi bhikkhuniyo…pe… viviccathāyye. Vivekaññeva bhaginīnaṃ saṅgho vaṇṇetīti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī saṅghena samanubhaṭṭhā bhikkhuniyo evaṃ vadeti – saṃsaṭṭhāva ayye tumhe viharatha. Mā tumhe nānā viharittha. Santi saṅghe aññāpi bhikkhuniyo evācārā evaṃsaddā evaṃsilokā, bhikkhunisaṅghassa vihesikā, aññamaññissā vajjappaṭicchādikā. Tā saṅgho na kiñci āha. Tumhaññeva saṅgho uññāya paribhavena akkhantiyā vebhassiyā dubbalyā evamāha – bhaginiyo kho saṃsaṭṭhā viharanti pāpācārā pāpasaddā pāpasilokā, bhikkhunisaṅghassa vihesikā, aññamaññissā vajjappaṭicchādikā. Viviccathāyye. Vivekaññeva bhaginīnaṃ saṅgho vaṇṇetīti? ‘‘Saccaṃ bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī saṅghena samanubhaṭṭhā bhikkhuniyo evaṃ vakkhati – saṃsaṭṭhāva ayye, tumhe viharatha. Mā tumhe nānā viharittha. Santi saṅghe aññāpi bhikkhuniyo…pe… viviccathāyye. Vivekaññeva bhaginīnaṃ saṅgho vaṇṇetīti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 727. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquele momento, a bhikkhuni Thullananda disse às bhikkhunis que haviam sido formalmente admoestadas pelo Sangha: "Senhoras, vivam em associação. Não vivam separadas. Existem outras bhikkhunis no Sangha com tal conduta, tal reputação, tal meio de vida, que perturbam o Sangha de bhikkhunis e ocultam as faltas umas das outras. O Sangha não diz nada a elas. É apenas a vós que o Sangha, por desrespeito, desprezo, intolerância, prepotência e devido à vossa fraqueza, diz: 'As irmãs vivem em associação, com má conduta, má reputação, mau meio de vida, perturbando o Sangha de bhikkhunis, ocultando as faltas umas das outras. Senhoras, vivam separadas. O Sangha elogia apenas o isolamento das irmãs'". Aquelas bhikkhunis de poucos desejos... pe... queixavam-se, criticavam e espalhavam indignação: "Como pode a senhora bhikkhuni Thullananda dizer às bhikkhunis formalmente admoestadas pelo Sangha: 'Senhoras, vivam em associação... pe... O Sangha elogia apenas o isolamento das irmãs'?"... pe... "É verdade, monges, que a bhikkhuni Thullananda diz às bhikkhunis formalmente admoestadas pelo Sangha: 'Senhoras, vivam em associação... pe... O Sangha elogia apenas o isolamento das irmãs'?" "É verdade, Senhor", responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... pe... "Como pode, monges, a bhikkhuni Thullananda dizer às bhikkhunis formalmente admoestadas pelo Sangha... pe... O Sangha elogia apenas o isolamento das irmãs! Monges, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé... pe... E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar este preceito de treinamento: 728. ‘‘Yā [Pg.314] pana bhikkhunī evaṃ vadeyya – ‘saṃsaṭṭhāva ayye, tumhe viharatha. Mā tumhe nānā viharittha. Santi saṅghe aññāpi bhikkhuniyo evācārā evaṃsaddā evaṃsilokā, bhikkhunisaṅghassa vihesikā, aññamaññissā vajjappaṭicchādikā. Tā saṅgho na kiñci āha. Tumhaññeva saṅgho uññāya paribhavena akkhantiyā vebhassiyā dubbalyā evamāha – bhaginiyo kho saṃsaṭṭhā viharanti pāpācārā pāpasaddā pāpasilokā, bhikkhunisaṅghassa vihesikā, aññamaññissā vajjappaṭicchādikā. Viviccathāyye. Vivekaññeva bhaginīnaṃ saṅgho vaṇṇetī’ti. Sā bhikkhunī bhikkhunīhi evamassa vacanīyā – ‘mā, ayye, evaṃ avaca – saṃsaṭṭhāva ayye, tumhe viharatha. Mā tumhe nānā viharittha. Santi saṅghe aññāpi bhikkhuniyo evācārā evaṃsaddā evaṃsilokā, bhikkhunisaṅghassa vihesikā, aññamaññissā vajjappaṭicchādikā. Tā saṅgho na kiñci āha. Tumhaññeva saṅgho uññāya paribhavena akkhantiyā vebhassiyā dubbalyā evamāha – bhaginiyo kho saṃsaṭṭhā viharanti pāpācārā pāpasaddā pāpasilokā, bhikkhunisaṅghassa vihesikā, aññamaññissā vajjappaṭicchādikā. Viviccathāyye. Vivekaññeva bhaginīnaṃ saṅgho vaṇṇetī’ti. Evañca sā bhikkhunī bhikkhunīhi vuccamānā tatheva paggaṇheyya, sā bhikkhunī bhikkhunīhi yāvatatiyaṃ samanubhāsitabbā tassa paṭinissaggāya. Yāvatatiyañce samanubhāsīyamānā taṃ paṭinissajjeyya, iccetaṃ kusalaṃ; no ce paṭinissajjeyya, ayampi bhikkhunī yāvatatiyakaṃ dhammaṃ āpannā nissāraṇīyaṃ saṅghādisesa’’nti. 728. “Qualquer bhikkhuni que disser assim: 'Senhoras, vivam em associação, não vivam separadas. Existem outras bhikkhunis no Sangha com tal conduta, tal reputação, tal meio de vida, que perturbam o Sangha de bhikkhunis e ocultam as faltas umas das outras. O Sangha não diz nada a elas. É apenas a vós que o Sangha, por desrespeito, desprezo, intolerância, prepotência e devido à vossa fraqueza, diz: "As irmãs vivem em associação, com má conduta, má reputação, mau meio de vida, perturbando o Sangha de bhikkhunis, ocultando as faltas umas das outras. Senhoras, vivam separadas. O Sangha elogia apenas o isolamento das irmãs"'. Essa bhikkhuni deve ser admoestada pelas bhikkhunis assim: 'Senhora, não diga isso: "Senhoras, vivam em associação, não vivam separadas. Existem outras bhikkhunis no Sangha com tal conduta, tal reputação, tal meio de vida, que perturbam o Sangha de bhikkhunis e ocultam as faltas umas das outras. O Sangha não diz nada a elas. É apenas a vós que o Sangha, por desrespeito, desprezo, intolerância, prepotência e devido à vossa fraqueza, diz: "As irmãs vivem em associação, com má conduta, má reputação, mau meio de vida, perturbando o Sangha de bhikkhunis, ocultando as faltas umas das outras. Senhoras, vivam separadas. O Sangha elogia apenas o isolamento das irmãs""'. E se essa bhikkhuni, sendo assim admoestada pelas bhikkhunis, persistir da mesma forma, essa bhikkhuni deve ser exortada pelas bhikkhunis até três vezes para que renuncie a essa atitude. Se, sendo exortada até três vezes, ela renunciar a isso, excelente; se não renunciar, esta bhikkhuni também incorre em uma ofensa de Sanghadisesa que requer expulsão ao final da terceira admoestação.” 729. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 729. "'Qualquer': qualquer que seja... pe... 'Bhikkhuni': ... pe... a bhikkhuni que se refere a este assunto é o que se entende por bhikkhuni." Evaṃ vadeyyāti – ‘‘saṃsaṭṭhāva ayye, tumhe viharatha. Mā tumhe nānā viharittha. Santi saṅghe aññāpi bhikkhuniyo evācārā evaṃsaddā evaṃsilokā, bhikkhunisaṅghassa vihesikā, aññamaññissā vajjappaṭicchādikā. Tā saṅgho na kiñci āha’’. "Disser assim significa: 'Senhoras, vivam em associação. Não vivam separadas. Existem outras bhikkhunis no Sangha com tal conduta, tal reputação, tal meio de vida, que perturbam o Sangha de bhikkhunis e ocultam as faltas umas das outras. O Sangha não diz nada a elas'." Tumhaññeva saṅgho uññāyāti avaññāya. "'É apenas a vós que o Sangha, por desrespeito' significa por menosprezo." Paribhavenāti pāribhabyatā. "'Por desprezo' significa pelo ato de humilhar." Akkhantiyāti kopena. "'Por intolerância' significa por raiva." Vebhassiyāti [Pg.315] vibhassīkatā. "'Por prepotência' significa por falar de forma intimidadora." Dubbalyāti apakkhatā. "'Devido à vossa fraqueza' significa por não ter aliados." Evamāha – ‘‘bhaginiyo kho saṃsaṭṭhā viharanti pāpācārā pāpasaddā pāpasilokā, bhikkhunisaṅghassa vihesikā, aññamaññissā vajjappaṭicchādikā. Viciccathāyye. Vivekaññeva bhaginīnaṃ saṅgho vaṇṇetī’’ti. Diz: 'As irmãs vivem em associação, com má conduta, má reputação, mau meio de vida, perturbando o Sangha de bhikkhunis, ocultando as faltas umas das outras. Senhoras, vivam separadas. O Sangha elogia apenas o isolamento das irmãs'. Sā bhikkhunīti yā sā evaṃvādinī bhikkhunī. "'Essa bhikkhuni' refere-se à bhikkhuni que fala dessa maneira." Bhikkhunīhīti aññāhi bhikkhunīhi. "'Pelas bhikkhunis' significa pelas outras bhikkhunis." Yā passanti yā suṇanti tāhi vattabbā – ‘‘māyye, evaṃ avaca – ‘saṃsaṭṭhāva ayye, tumhe viharatha. Mā tumhe nānā viharittha. Santi saṅghe aññāpi bhikkhuniyo…pe… viviccathāyye. Vivekaññeva bhaginīnaṃ saṅgho vaṇṇetī’’ti. Dutiyampi vattabbā. Tatiyampi vattabbā. Sace paṭinissajjati, iccetaṃ kusalaṃ; no ce paṭinissajjati, āpatti dukkaṭassa. Sutvā na vadanti, āpatti dukkaṭassa. Sā bhikkhunī saṅghamajjhampi ākaḍḍhitvā vattabbā – ‘‘māyye, evaṃ avaca – ‘saṃsaṭṭhāva ayye, tumhe viharatha. Mā tumhe nānā viharittha. Santi saṅghe aññāpi bhikkhuniyo…pe… viviccathāyye. Vivekaññeva bhaginīnaṃ saṅgho vaṇṇetī’’’ti. Dutiyampi vattabbā. Tatiyampi vattabbā. Sace paṭinissajjati, iccetaṃ kusalaṃ; no ce paṭinissajjati, āpatti dukkaṭassa. Sā bhikkhunī samanubhāsitabbā. Evañca pana, bhikkhave, samanubhāsitabbā. Byattāya bhikkhuniyā paṭibalāya saṅgho ñāpetabbo – Aquelas que veem ou ouvem devem dizer-lhe: 'Senhora, não diga isso: "Senhoras, vivam em associação... pe... O Sangha elogia apenas o isolamento das irmãs"'. Pela segunda vez deve ser dita. Pela terceira vez deve ser dita. Se ela renunciar, excelente; se não renunciar, incorre em uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se, tendo ouvido, não disserem nada, incorrem em uma ofensa de má conduta. Essa bhikkhuni deve ser levada ao meio do Sangha e admoestada: 'Senhora, não diga isso: "Senhoras, vivam em associação... pe... O Sangha elogia apenas o isolamento das irmãs"'. Pela segunda vez deve ser dita. Pela terceira vez deve ser dita. Se ela renunciar, excelente; se não renunciar, incorre em uma ofensa de má conduta. Essa bhikkhuni deve ser formalmente admoestada. E assim, monges, ela deve ser formalmente admoestada. Uma bhikkhuni competente e capaz deve informar o Sangha: 730. ‘‘Suṇātu me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā bhikkhunī saṅghena samanubhaṭṭhā bhikkhuniyo evaṃ vadeti – ‘saṃsaṭṭhāva ayye, tumhe viharatha. Mā tumhe nānā viharittha. Santi saṅghe aññāpi bhikkhuniyo evācārā evaṃsaddā evaṃsilokā, bhikkhunisaṅghassa vihesikā, aññamaññissā vajjappaṭicchādikā. Tā saṅgho na kiñci āha. Tumhaññeva saṅgho uññāya paribhavena akkhantiyā vebhassiyā dubbalyā evamāha – bhaginiyo kho saṃsaṭṭhā viharanti pāpācārā pāpasaddā pāpasilokā, bhikkhunisaṅghassa vihesikā aññamaññissā vajjappaṭicchādikā. Viviccathāyye. Vivekaññeva bhaginīnaṃ saṅgho vaṇṇetī’ti. Sā taṃ vatthuṃ na paṭinissajjati. Yadi saṅghassa pattakallaṃ, saṅgho itthannāmaṃ bhikkhuniṃ samanubhāseyya tassa vatthussa paṭinissaggāya. Esā ñatti. 730. “'Ouça-me, senhoras do Sangha. Esta bhikkhuni de tal nome diz às bhikkhunis formalmente admoestadas pelo Sangha: "Senhoras, vivam em associação, não vivam separadas. Existem outras bhikkhunis no Sangha com tal conduta, tal reputação, tal meio de vida, que perturbam o Sangha de bhikkhunis e ocultam as faltas umas das outras. O Sangha não diz nada a elas. É apenas a vós que o Sangha, por desrespeito, desprezo, intolerância, prepotência e devido à vossa fraqueza, diz: "As irmãs vivem em associação, com má conduta, má reputação, mau meio de vida, perturbando o Sangha de bhikkhunis, ocultando as faltas umas das outras. Senhoras, vivam separadas. O Sangha elogia apenas o isolamento das irmãs""'. Ela não renuncia a essa atitude. Se o Sangha estiver pronto, o Sangha deve admoestar formalmente a bhikkhuni de tal nome para que renuncie a essa atitude. Esta é a moção (ñatti).” ‘‘Suṇātu [Pg.316] me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā bhikkhunī saṅghena samanubhaṭṭhā bhikkhuniyo evaṃ vadeti – ‘saṃsaṭṭhāva ayye, tumhe viharatha. Mā tumhe nānā viharittha. Santi saṅghe aññāpi bhikkhuniyo evācārā evaṃsaddā evaṃsilokā, bhikkhunisaṅghassa vihesikā, aññamaññissā vajjappaṭicchādikā. Tā saṅgho na kiñci āha. Tumhaññeva saṅgho uññāya paribhavena akkhantiyā vebhassiyā dubbalyā evamāha – bhaginiyo kho saṃsaṭṭhā viharanti pāpācārā pāpasaddā pāpasilokā, bhikkhunisaṅghassa vihesikā, aññamaññissā vajjappaṭicchādikā. Viviccathāyye. Vivekaññeva bhaginīnaṃ saṅgho vaṇṇetī’ti. Sā taṃ vatthuṃ na paṭinissajjati. Saṅgho itthannāmaṃ bhikkhuniṃ samanubhāsati tassa vatthussa paṭinissaggāya. Yassā ayyāya khamati itthannāmāya bhikkhuniyā samanubhāsanā tassa vatthussa paṭinissaggāya, sā tuṇhassa; yassā nakkhamati, sā bhāseyya. “'Ouça-me, senhoras do Sangha. Esta bhikkhuni de tal nome diz às bhikkhunis formalmente admoestadas pelo Sangha: "Senhoras, vivam em associação, não vivam separadas. Existem outras bhikkhunis no Sangha com tal conduta, tal reputação, tal meio de vida, que perturbam o Sangha de bhikkhunis e ocultam as faltas umas das outras. O Sangha não diz nada a elas. É apenas a vós que o Sangha, por desrespeito, desprezo, intolerância, prepotência e devido à vossa fraqueza, diz: "As irmãs vivem em associação, com má conduta, má reputação, mau meio de vida, perturbando o Sangha de bhikkhunis, ocultando as faltas umas das outras. Senhoras, vivam separadas. O Sangha elogia apenas o isolamento das irmãs""'. Ela não renuncia a essa atitude. O Sangha admoesta formalmente a bhikkhuni de tal nome para que renuncie a essa atitude. Aquela senhora que aprova a admoestação formal da bhikkhuni de tal nome para que renuncie a essa atitude, que permaneça em silêncio; aquela que não aprova, que fale.” ‘‘Dutiyampi etamatthaṃ vadāmi…pe… tatiyampi etamatthaṃ vadāmi…pe…. “'Pela segunda vez apresento este assunto... pe... Pela terceira vez apresento este assunto... pe...'” ‘‘Samanubhaṭṭhā saṅghena itthannāmā bhikkhunī tassa vatthussa paṭinissaggāya. Khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmī’’ti. “'A bhikkhuni de tal nome foi formalmente admoestada pelo Sangha para que renuncie a essa atitude. O Sangha aprova, por isso está em silêncio. Assim eu considero isso'.” Ñattiyā dukkaṭaṃ, dvīhi kammavācāhi thullaccayā, kammavācāpariyosāne āpatti saṅghādisesassa. Saṅghādisesaṃ ajjhāpajjantiyā ñattiyā dukkaṭaṃ, dvīhi kammavācāhi thullaccayā paṭippassambhanti. Com a moção (ñatti), há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Com as duas proclamações (kammavācā), há ofensas graves (thullaccaya). Ao término da proclamação, há uma ofensa de Sanghadisesa. Para aquela que incorre em Sanghadisesa, a ofensa de má conduta decorrente da moção e as ofensas graves decorrentes das duas proclamações são mitigadas. Ayampīti purimāyo upādāya vuccati. "'Esta também' é dito em referência às anteriores." Yāvatatiyakanti yāvatatiyaṃ samanubhāsanāya āpajjati, na sahavatthujjhācārā. "'Até a terceira vez' significa que ela incorre na ofensa devido à admoestação formal até a terceira vez, e não imediatamente com a transgressão do ato." Nissāraṇīyanti saṅghamhā nissārīyati. "'Que requer expulsão' significa que ela é expulsa do Sangha." Saṅghādisesoti saṅghova tassā āpattiyā mānattaṃ deti, mūlāya paṭikassati, abbheti, na sambahulā na ekā bhikkhunī. Tena vuccati ‘‘saṅghādiseso’’ti. Tasseva āpattinikāyassa nāmakammaṃ adhivacanaṃ, tenapi vuccati ‘‘saṅghādiseso’’ti. "'Sanghadisesa': somente o Sangha concede o período de penitência (mānatta) para essa ofensa, envia de volta ao início (mūlāya paṭikassati) e reabilita (abbheti); não um grupo de bhikkhunis, nem uma única bhikkhuni. Por isso é chamado de 'Sanghadisesa'. É a designação, o nome para essa classe de ofensa; por isso também é chamado de 'Sanghadisesa'." 731. Dhammakamme dhammakammasaññā na paṭinissajjati, āpatti saṅghādisesassa. Dhammakamme vematikā na paṭinissajjati, āpatti saṅghādisesassa. Dhammakamme adhammakammasaññā na paṭinissajjati, āpatti saṅghādisesassa. 731. Se for um ato legítimo, e ela o perceber como um ato legítimo, e não renunciar, incorre em uma ofensa de Sanghadisesa. Se for um ato legítimo, e ela estiver em dúvida, e não renunciar, incorre em uma ofensa de Sanghadisesa. Se for um ato legítimo, e ela o perceber como um ato ilegítimo, e não renunciar, incorre em uma ofensa de Sanghadisesa. Adhammakamme [Pg.317] dhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme vematikā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme adhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Se for um ato ilegítimo, e ela o perceber como um ato legítimo, incorre em uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se for um ato ilegítimo, e ela estiver em dúvida, incorre em uma ofensa de má conduta. Se for um ato ilegítimo, e ela o perceber como um ato ilegítimo, incorre em uma ofensa de má conduta. 732. Anāpatti asamanubhāsantiyā, paṭinissajjantiyā, ummattikāya, ādikammikāyāti. 732. Não há infração para aquela que não foi formalmente admoestada, para aquela que renuncia [à sua visão], para a insana e para a primeira transgressora. Dasamasaṅghādisesasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo preceito de treinamento de Sanghadisesa está concluído. Uddiṭṭhā kho, ayyāyo, sattarasa saṅghādisesā dhammā – nava paṭhamāpattikā, aṭṭha yāvatatiyakā. Yesaṃ bhikkhunī aññataraṃ vā aññataraṃ vā āpajjati, tāya bhikkhuniyā ubhatosaṅghe pakkhamānattaṃ caritabbaṃ. Ciṇṇamānattā bhikkhunī yattha siyā vīsatigaṇo bhikkhunisaṅgho tattha (sā bhikkhunī) abbhetabbā. Ekāyapi ce ūno vīsatigaṇo bhikkhunisaṅgho taṃ bhikkhuniṃ abbheyya. Sā ca bhikkhunī anabbhitā, tā ca bhikkhuniyo gārayhā, ayaṃ tattha sāmīci. Veneráveis senhoras, foram recitadas as dezessete regras de Saṅghādisesa — nove que constituem ofensa na primeira transgressão, oito que exigem até a terceira advertência. Se uma bhikkhunī cometer qualquer uma delas, ela deve cumprir a penitência de quinze dias (pakkhamānatta) perante ambas as comunidades. Tendo cumprido a penitência, a bhikkhunī deve ser reabilitada onde houver uma comunidade de bhikkhunīs de pelo menos vinte membros. Se uma comunidade de bhikkhunīs com menos de vinte membros, mesmo que por apenas uma, reabilitar essa bhikkhunī, ela não estará reabilitada, e aquelas bhikkhunīs devem ser censuradas. Este é o procedimento correto nesse caso. Tatthāyyāyo pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Dutiyampi pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Tatiyampi pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Parisuddhetthāyyāyo, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmīti. Sobre isso, pergunto às veneráveis senhoras: 'Estão puras nisso?' Pela segunda vez pergunto: 'Estão puras nisso?' Pela terceira vez pergunto: 'Estão puras nisso?' As veneráveis senhoras estão puras nisso; por isso estão em silêncio. Assim eu considero. Sattarasakaṃ niṭṭhitaṃ. A seção das dezessete está concluída. Bhikkhunivibhaṅge saṅghādisesakaṇḍaṃ niṭṭhitaṃ. O capítulo sobre Saṅghādisesa no Bhikkhunī Vibhaṅga está concluído. 3. Nissaggiyakaṇḍaṃ (bhikkhunīvibhaṅgo) 3. Capítulo sobre Nissaggiya (Bhikkhunī Vibhaṅga) 1. Pattavaggo 1. O Grupo das Tigelas (Pattavagga) 1. Paṭhamasikkhāpadaṃ 1. Primeira regra de treinamento Ime kho panāyyāyo tiṃsa nissaggiyā pācittiyā Agora, veneráveis senhoras, estas trinta regras de expiação envolvendo renúncia (nissaggiya pācittiya) Dhammā uddesaṃ āgacchanti. vêm para recitação. 733. Tena [Pg.318] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhuniyo bahū patte sannicayaṃ karonti. Manussā vihāracārikaṃ āhiṇḍantā passitvā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo bahū patte sannicayaṃ karissanti, pattavāṇijjaṃ vā bhikkhuniyo karissanti, āmattikāpaṇaṃ vā pasāressantī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhuniyo pattasannicayaṃ karissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo pattasannicayaṃ karontīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo pattasannicayaṃ karissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 733. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, as bhikkhunīs do grupo de seis acumulavam muitas tigelas. As pessoas, ao passearem pelo mosteiro, viram isso e criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como podem as bhikkhunīs acumular tantas tigelas? Será que as bhikkhunīs vão fazer comércio de tigelas ou abrir uma loja de utensílios de barro?' As bhikkhunīs ouviram essas pessoas criticando, queixando-se e murmurando. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... etc... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como podem as bhikkhunīs do grupo de seis acumular tigelas?'... etc... 'É verdade, monges, que as bhikkhunīs do grupo de seis acumulam tigelas?' 'É verdade, Senhor.' O Buda, o Abençoado, censurou-as... etc... 'Como podem, monges, as bhikkhunīs do grupo de seis acumular tigelas? Isso, monges, não conduz à fé dos que não têm fé...' etc... 'E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:' 734. ‘‘Yā pana bhikkhunī pattasannicayaṃ kareyya, nissaggiyaṃ pācittiya’’nti. 734. 'Qualquer bhikkhunī que acumular tigelas comete uma ofensa de expiação envolvendo renúncia (nissaggiya pācittiya).' 735. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 735. 'Qualquer': qualquer que seja... etc... 'Bhikkhunī': ...etc... esta é a bhikkhunī pretendida neste contexto. Patto nāma dve pattā – ayopatto, mattikāpatto. Tayo pattassa vaṇṇā – ukkaṭṭho patto, majjhimo patto, omako patto. Ukkaṭṭho nāma patto aḍḍhāḷhakodanaṃ gaṇhāti catubhāgaṃ khādanaṃ tadupiyaṃ byañjanaṃ. Majjhimo nāma patto nāḷikodanaṃ gaṇhāti catubhāgaṃ khādanaṃ tadupiyaṃ byañjanaṃ. Omako nāma patto patthodanaṃ gaṇhāti catubhāgaṃ khādanaṃ tadupiyaṃ byañjanaṃ. Tato ukkaṭṭho apatto omako apatto. 'Tigela': existem dois tipos de tigelas — a tigela de ferro e a tigela de argila. Existem três tamanhos de tigela — a tigela grande, a tigela média e a tigela pequena. A tigela grande comporta meia āḷhaka de arroz cozido, um quarto de alimentos sólidos e curry proporcional a isso. A tigela média comporta uma nāḷika de arroz cozido, um quarto de alimentos sólidos e curry proporcional a isso. A tigela pequena comporta uma pattha de arroz cozido, um quarto de alimentos sólidos e curry proporcional a isso. Maior do que a grande não é uma tigela; menor do que a pequena não é uma tigela. Sannicayaṃ kareyyāti anadhiṭṭhito avikappito. 'Acumular': sem ter sido determinada (anadhiṭṭhita) e sem ter sido compartilhada (avikappita). Nissaggiyo [Pg.319] hotīti saha aruṇuggamanā nissaggiyo hoti. Nissajjitabbo saṅghassa vā gaṇassa vā ekabhikkhuniyā vā. Evañca pana, bhikkhave, nissajjitabbo. Tāya bhikkhuniyā saṅghaṃ upasaṅkamitvā ekaṃsaṃ uttarāsaṅgaṃ karitvā vuḍḍhānaṃ bhikkhunīnaṃ pāde vanditvā ukkuṭikaṃ nisīditvā añjaliṃ paggahetvā evamassa vacanīyo – ‘‘ayaṃ me, ayye, patto rattātikkanto nissaggiyo, imāhaṃ saṅghassa nissajjāmī’’ti. Nissajjitvā āpatti desetabbā. Byattāya bhikkhuniyā paṭibalāya āpatti paṭiggahetabbā. Nissaṭṭhapatto dātabbo – 'Torna-se sujeita a renúncia': torna-se sujeita a renúncia com o surgimento da aurora. Deve ser entregue à comunidade (Saṅgha), a um grupo ou a uma única bhikkhunī. E assim, monges, deve ser entregue. Aquela bhikkhunī, aproximando-se da comunidade, colocando o manto superior sobre um ombro, prestando homenagem aos pés das bhikkhunīs mais velhas, sentando-se de cócoras e juntando as mãos em reverência, deve dizer o seguinte: 'Veneráveis senhoras, esta minha tigela, tendo passado a noite, tornou-se sujeita a renúncia. Eu a entrego à comunidade.' Tendo-a entregue, a ofensa deve ser confessada. Uma bhikkhunī experiente e capaz deve receber a confissão da ofensa. A tigela entregue deve ser devolvida: ‘‘Suṇātu me, ayye, saṅgho. Ayaṃ patto itthannāmāya bhikkhuniyā nissaggiyo saṅghassa nissaṭṭho. Yadi saṅghassa pattakallaṃ, saṅgho imaṃ pattaṃ itthannāmāya bhikkhuniyā dadeyyā’’ti. 'Ouça-me, venerável Saṅgha. Esta tigela de tal bhikkhunī, sujeita a renúncia, foi entregue ao Saṅgha. Se o Saṅgha estiver pronto, o Saṅgha deve devolver esta tigela a tal bhikkhunī.' Tāya bhikkhuniyā sambahulā bhikkhuniyo upasaṅkamitvā ekaṃsaṃ uttarāsaṅgaṃ karitvā vuḍḍhānaṃ bhikkhunīnaṃ pāde vanditvā ukkuṭikaṃ nisīditvā añjaliṃ paggahetvā evamassu vacanīyā – ‘‘ayaṃ me, ayyāyo, patto rattātikkanto nissaggiyo, imāhaṃ ayyānaṃ nissajjāmī’’ti. Nissajjitvā āpatti desetabbā. Byattāya bhikkhuniyā paṭibalāya āpatti paṭiggahetabbā. Nissaṭṭhapatto dātabbo – Aquela bhikkhunī, aproximando-se de várias bhikkhunīs, colocando o manto superior sobre um ombro, prestando homenagem aos pés das bhikkhunīs mais velhas, sentando-se de cócoras e juntando as mãos em reverência, deve dizer-lhes o seguinte: 'Veneráveis senhoras, esta minha tigela, tendo passado a noite, tornou-se sujeita a renúncia. Eu a entrego às veneráveis senhoras.' Tendo-a entregue, a ofensa deve ser confessada. Uma bhikkhunī experiente e capaz deve receber a confissão da ofensa. A tigela entregue deve ser devolvida: ‘‘Suṇantu me ayyāyo. Ayaṃ patto itthannāmāya bhikkhuniyā nissaggiyo ayyānaṃ nissaṭṭho. Yadi ayyānaṃ pattakallaṃ, ayyāyo imaṃ pattaṃ itthannāmāya bhikkhuniyā dadeyyu’’nti. 'Ouçam-me, veneráveis senhoras. Esta tigela de tal bhikkhunī, sujeita a renúncia, foi entregue às veneráveis senhoras. Se as veneráveis senhoras estiverem prontas, as veneráveis senhoras devem devolver esta tigela a tal bhikkhunī.' Tāya bhikkhuniyā ekaṃ bhikkhuniṃ upasaṅkamitvā ekaṃsaṃ uttarāsaṅgaṃ karitvā ukkuṭikaṃ nisīditvā añjaliṃ paggahetvā evamassa vacanīyā – ‘‘ayaṃ me, ayye, patto rattātikkanto nissaggiyo. Imāhaṃ ayyāya nissajjāmī’’ti. Nissajjitvā āpatti desetabbā. Tāya bhikkhuniyā āpatti paṭiggahetabbā. Nissaṭṭhapatto dātabbo – ‘‘imaṃ pattaṃ ayyāya dammī’’ti. Aquela bhikkhunī, aproximando-se de uma única bhikkhunī, colocando o manto superior sobre um ombro, sentando-se de cócoras e juntando as mãos em reverência, deve dizer-lhe o seguinte: 'Venerável senhora, esta minha tigela, tendo passado a noite, tornou-se sujeita a renúncia. Eu a entrego à venerável senhora.' Tendo-a entregue, a ofensa deve ser confessada. Aquela bhikkhunī deve receber a confissão da ofensa. A tigela entregue deve ser devolvida com as palavras: 'Eu dou esta tigela à venerável senhora.' 736. Rattātikkante atikkantasaññā, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Rattātikkante vematikā, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Rattātikkante anatikkantasaññā, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Anadhiṭṭhite adhiṭṭhitasaññā, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Avikappite vikappitasaññā, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Avissajjite [Pg.320] vissajjitasaññā, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Anaṭṭhe naṭṭhasaññā… avinaṭṭhe vinaṭṭhasaññā… abhinne bhinnasaññā… avilutte viluttasaññā, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. 736. Se a noite passou e ela percebe que passou: ofensa de expiação envolvendo renúncia. Se a noite passou e ela tem dúvidas: ofensa de expiação envolvendo renúncia. Se a noite passou e ela percebe que não passou: ofensa de expiação envolvendo renúncia. Se não foi determinada e ela percebe que foi determinada: ofensa de expiação envolvendo renúncia. Se não foi compartilhada e ela percebe que foi compartilhada: ofensa de expiação envolvendo renúncia. Se não foi entregue e ela percebe que foi entregue: ofensa de expiação envolvendo renúncia. Se não foi perdida e ela percebe que foi perdida... se não foi destruída e ela percebe que foi destruída... se não foi quebrada e ela percebe que foi quebrada... se não foi roubada e ela percebe que foi roubada: ofensa de expiação envolvendo renúncia. Nissaggiyaṃ pattaṃ anissajjitvā paribhuñjati, āpatti dukkaṭassa. Rattānatikkante atikkantasaññā, āpatti dukkaṭassa. Rattānatikkante vematikā, āpatti dukkaṭassa. Rattānatikkante anatikkantasaññā anāpatti. Se ela usa uma tigela sujeita a renúncia sem antes entregá-la: ofensa de conduta incorreta (dukkaṭa). Se a noite não passou e ela percebe que passou: ofensa de conduta incorreta. Se a noite não passou e ela tem dúvidas: ofensa de conduta incorreta. Se a noite não passou e ela percebe que não passou: não há ofensa. 737. Anāpatti antoaruṇe adhiṭṭheti, vikappeti, vissajjeti, nassati, vinassati, bhijjati, acchinditvā gaṇhanti, vissāsaṃ gaṇhanti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 737. Não há ofensa: se antes da aurora ela a determina, compartilha, entrega, ou se a tigela é perdida, destruída, quebrada, ou se outros a tomam à força, ou se a tomam por confiança mútua; se ela for insana, ou se for a primeira transgressora. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhuniyo nissaṭṭhapattaṃ na denti. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Na, bhikkhave, nissaṭṭhapatto na dātabbo. Yā na dadeyya, āpatti dukkaṭassāti. Naquela época, as bhikkhunīs do grupo de seis não devolviam a tigela que havia sido entregue. Elas relataram esse assunto ao Abençoado. 'Monges, a tigela entregue não deve deixar de ser devolvida. Qualquer uma que não a devolver comete uma ofensa de conduta incorreta.' Paṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A primeira regra de treinamento está concluída. 2. Dutiyasikkhāpadaṃ 2. Segunda regra de treinamento 738. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena sambahulā bhikkhuniyo gāmakāvāse vassaṃvuṭṭhā sāvatthiṃ agamaṃsu vattasampannā iriyāpathasampannā duccoḷā lūkhacīvarā. Upāsakā tā bhikkhuniyo passitvā – ‘‘imā bhikkhuniyo vattasampannā iriyāpathasampannā duccoḷā lūkhacīvarā, imā bhikkhuniyo acchinnā bhavissantī’’ti bhikkhunisaṅghassa akālacīvaraṃ adaṃsu. Thullanandā bhikkhunī – ‘‘amhākaṃ kathinaṃ atthataṃ kālacīvara’’nti adhiṭṭhahitvā bhājāpesi. Upāsakā tā bhikkhuniyo passitvā etadavocuṃ – ‘‘apayyāhi cīvaraṃ laddha’’nti? ‘‘Na mayaṃ, āvuso, cīvaraṃ labhāma. Ayyā thullanandā – ‘amhākaṃ kathinaṃ atthataṃ kālacīvara’nti adhiṭṭhahitvā bhājāpesī’’ti. Upāsakā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā akālacīvaraṃ ‘kālacīvara’nti adhiṭṭhahitvā bhājāpessatī’’ti! Assosuṃ [Pg.321] kho bhikkhuniyo tesaṃ upāsakānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā akālacīvaraṃ ‘kālacīvara’nti adhiṭṭhahitvā bhājāpessatī’’ti! Atha kho tā bhikkhuniyo bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ …pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī akālacīvaraṃ ‘‘kālacīvara’’nti adhiṭṭhahitvā bhājāpetīti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī akālacīvaraṃ ‘‘kālacīvara’’nti adhiṭṭhahitvā bhājāpessati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 738. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, várias bhikkhunīs que haviam passado o período de chuvas em um mosteiro de vilarejo foram para Sāvatthī. Elas eram exemplares em seus deveres e comportamento, mas vestiam roupas sujas e mantos desgastados. Os devotos leigos, ao verem aquelas bhikkhunīs, pensaram: 'Estas bhikkhunīs são exemplares em seus deveres e comportamento, mas vestem roupas sujas e mantos desgastados. Elas devem ter sido roubadas.' Assim, eles ofereceram mantos fora de época (akālacīvara) à comunidade de bhikkhunīs. A bhikkhunī Thullanandā, determinando: 'Nosso período de Kathina foi estendido, portanto este é um manto de época (kālacīvara)', fez com que fossem distribuídos. Os devotos leigos, ao verem aquelas bhikkhunīs, disseram: 'Veneráveis senhoras, vocês receberam mantos?' 'Nós não recebemos mantos, amigos. A venerável Thullanandā, determinando: "Nosso período de Kathina foi estendido, portanto este é um manto de época", fez com que fossem distribuídos.' Os devotos leigos criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como pode a venerável Thullanandā determinar um manto fora de época como "manto de época" e fazê-lo ser distribuído?' As bhikkhunīs ouviram esses devotos leigos criticando, queixando-se e murmurando. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... etc... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como pode a venerável Thullanandā determinar um manto fora de época como "manto de época" e fazê-lo ser distribuído?' Então, aquelas bhikkhunīs relataram esse assunto aos monges. Os monges relataram esse assunto ao Abençoado... etc... 'É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā determina um manto fora de época como "manto de época" e faz com que seja distribuído?' 'É verdade, Senhor.' O Buda, o Abençoado, censurou-a... etc... 'Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā determinar um manto fora de época como "manto de época" e fazê-lo ser distribuído? Isso, monges, não conduz à fé dos que não têm fé...' etc... 'E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:' 739. ‘‘Yā pana bhikkhunī akālacīvaraṃ ‘kālacīvara’nti adhiṭṭhahitvā bhājāpeyya, nissaggiyaṃ pācittiya’’nti. 739. 'Qualquer bhikkhunī que, determinando um manto fora de época como "manto de época", fizer com que seja distribuído, comete uma ofensa de expiação envolvendo renúncia (nissaggiya pācittiya).' 740. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 740. 'Qualquer': qualquer que seja... etc... 'Bhikkhunī': ...etc... esta é a bhikkhunī pretendida neste contexto. Akālacīvaraṃ nāma anatthate kathine ekādasamāse uppannaṃ, atthate kathine sattamāse uppannaṃ, kālepi ādissa dinnaṃ, etaṃ akālacīvaraṃ nāma. 'Manto fora de época': quando o Kathina não foi estendido, refere-se ao manto que surge durante os onze meses; quando o Kathina foi estendido, refere-se ao manto que surge durante os sete meses; ou mesmo durante a época apropriada, se for oferecido especificando um propósito particular — isso é chamado de 'manto fora de época'. Akālacīvaraṃ ‘‘kālacīvara’’nti adhiṭṭhahitvā bhājāpeti, payoge dukkaṭaṃ. Paṭilābhena nissaggiyaṃ hoti. Nissajjitabbaṃ saṅghassa vā gaṇassa vā ekabhikkhuniyā vā. Evañca pana, bhikkhave, nissajjitabbaṃ…pe… idaṃ me, ayye, akālacīvaraṃ ‘‘kālacīvara’nti adhiṭṭhahitvā bhājāpitaṃ nissaggiyaṃ, imāhaṃ saṅghassa nissajjāmī’’ti…pe… dadeyyāti…pe… dadeyyunti…pe… ayyāya dammīti. Se ela faz com que um manto fora de época seja distribuído determinando-o como 'manto de época', há uma ofensa de conduta incorreta (dukkaṭa) pelo esforço. Ao obtê-lo, torna-se sujeito a renúncia. Deve ser entregue à comunidade, a um grupo ou a uma única bhikkhunī. E assim, monges, deve ser entregue... etc... 'Veneráveis senhoras, este meu manto fora de época, tendo sido distribuído após eu determiná-lo como "manto de época", tornou-se sujeito a renúncia. Eu o entrego à comunidade.'... etc... 'deve devolver'... etc... 'devem devolver'... etc... 'Eu dou à venerável senhora.' 741. Akālacīvare akālacīvarasaññā ‘‘kālacīvara’’nti adhiṭṭhahitvā bhājāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Akālacīvare vematikā ‘‘kālacīvara’’nti adhiṭṭhahitvā bhājāpeti, āpatti dukkaṭassa. Akālacīvare kālacīvarasaññā ‘‘kālacīvara’’nti adhiṭṭhahitvā bhājāpeti[Pg.322], anāpatti. Kālacīvare akālacīvarasaññā, āpatti dukkaṭassa. Kālacīvare vematikā, āpatti dukkaṭassa. Kālacīvare kālacīvarasaññā, anāpatti. 741. Se, em relação a um manto fora de época, percebendo-o como manto fora de época, ela o faz ser distribuído determinando-o como 'manto de época': ofensa de expiação envolvendo renúncia. Se, em relação a um manto fora de época, ela tem dúvidas e o faz ser distribuído determinando-o como 'manto de época': ofensa de conduta incorreta. Se, em relação a um manto fora de época, percebendo-o como manto de época, ela o faz ser distribuído determinando-o como 'manto de época': não há ofensa. Se, em relação a um manto de época, percebendo-o como manto fora de época: ofensa de conduta incorreta. Se, em relação a um manto de época, ela tem dúvidas: ofensa de conduta incorreta. Se, em relação a um manto de época, percebendo-o como manto de época: não há ofensa. 742. Anāpatti akālacīvaraṃ kālacīvarasaññā bhājāpeti, kālacīvaraṃ kālacīvarasaññā bhājāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 742. Não há ofensa: se ela faz distribuir um manto fora de época percebendo-o como manto de época; se ela faz distribuir um manto de época percebendo-o como manto de época; se ela for insana, ou se for a primeira transgressora. Dutiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A segunda regra de treinamento está concluída. 3. Tatiyasikkhāpadaṃ 3. Terceira regra de treinamento 743. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī aññatarāya bhikkhuniyā saddhiṃ cīvaraṃ parivattetvā paribhuñji. Atha kho sā bhikkhunī taṃ cīvaraṃ saṅgharitvā nikkhipi. Thullanandā bhikkhunī taṃ bhikkhuniṃ etadavoca – ‘‘yaṃ te, ayye, mayā saddhiṃ cīvaraṃ parivattitaṃ, kahaṃ taṃ cīvara’’nti? Atha kho sā bhikkhunī taṃ cīvaraṃ nīharitvā thullanandāya bhikkhuniyā dassesi. Thullanandā bhikkhunī taṃ bhikkhuniṃ etadavoca – ‘‘handāyye, tuyhaṃ cīvaraṃ, āhara me’taṃ cīvaraṃ, yaṃ tuyhaṃ tuyhamevetaṃ, yaṃ mayhaṃ mayhamevetaṃ, āhara me’taṃ, sakaṃ paccāharā’’ti acchindi. Atha kho sā bhikkhunī bhikkhunīnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā bhikkhuniyā saddhiṃ cīvaraṃ parivattetvā acchindissatī’’ti! Atha kho tā bhikkhuniyo bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārācesuṃ…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī bhikkhuniyā saddhiṃ cīvaraṃ parivattetvā acchindatīti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī bhikkhuniyā saddhiṃ cīvaraṃ parivattetvā acchindissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 743. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele tempo, a bhikkhunī Thullanandā, tendo trocado de manto com outra bhikkhunī, usou-o. Então, aquela bhikkhunī dobrou o manto e o guardou. A bhikkhunī Thullanandā disse àquela bhikkhunī: "Nobre senhora, onde está aquele manto que troquei com você?" Então, aquela bhikkhunī pegou o manto e o mostrou à bhikkhunī Thullanandā. A bhikkhunī Thullanandā disse àquela bhikkhunī: "Tome, nobre senhora, o seu manto; traga-me aquele manto. O que é seu, que seja apenas seu; o que é meu, que seja apenas meu. Traga-me aquele manto, pegue de volta o seu próprio", e tomou-o à força. Então, aquela bhikkhunī relatou o ocorrido às outras bhikkhunīs. Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... se indignaram, criticaram e murmuraram: "Como pode a nobre Thullanandā, tendo trocado de manto com uma bhikkhunī, tomá-lo de volta à força?" Então, aquelas bhikkhunīs relataram o ocorrido aos bhikkhus. Os bhikkhus relataram o ocorrido ao Abençoado... "É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā, tendo trocado de manto com uma bhikkhunī, tomou-o de volta à força?" "É verdade, Senhor", responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... "Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā, tendo trocado de manto com uma bhikkhunī, tomá-lo de volta à força? Isso, monges, não serve para converter os não convertidos..." E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento: 744. ‘‘Yā [Pg.323] pana bhikkhunī bhikkhuniyā saddhiṃ cīvaraṃ parivattetvā sā pacchā evaṃ vadeyya – ‘handāyye, tuyhaṃ cīvaraṃ āhara, metaṃ cīvaraṃ, yaṃ tuyhaṃ tuyhamevetaṃ, yaṃ mayhaṃ mayhamevetaṃ, āhara metaṃ, sakaṃ paccāharā’ti acchindeyya vā acchindāpeyya vā, nissaggiyaṃ pācittiya’’nti. 744. "Qualquer bhikkhunī que, tendo trocado de manto com outra bhikkhunī, posteriormente disser: 'Tome, nobre senhora, o seu manto; traga-me aquele manto. O que é seu, que seja apenas seu; o que é meu, que seja apenas meu. Traga-me aquele manto, pegue de volta o seu próprio', e o tomar de volta à força ou fizer com que seja tomado à força, comete uma ofensa que requer expiação com confissão e renúncia (nissaggiya pācittiya)." 745. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 745. "Qualquer": qualquer que seja... "bhikkhunī": ... a bhikkhunī que se refere a este contexto é a que se entende por bhikkhunī. Bhikkhuniyā saddhinti aññāya bhikkhuniyā saddhiṃ. "Com outra bhikkhunī": com outra bhikkhunī. Cīvaraṃ nāma channaṃ cīvarānaṃ aññataraṃ cīvaraṃ vikappanupagaṃ pacchimaṃ. "Manto": qualquer um dos seis tipos de mantos, sendo o menor deles adequado para a determinação (vikappana). Parivattetvāti parittena vā vipulaṃ, vipulena vā parittaṃ. "Tendo trocado": tendo trocado um de menor valor por um de maior valor, ou um de maior valor por um de menor valor. Acchindeyyāti sayaṃ acchindati nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. "Se o tomar de volta à força": se ela mesma o tomar à força, comete uma ofensa que requer expiação com confissão e renúncia (nissaggiya pācittiya). Acchindāpeyyāti aññaṃ āṇāpeti, āpatti dukkaṭassa. Sakiṃ āṇattā bahukampi acchindati, nissaggiyaṃ hoti. Nissajjitabbaṃ saṅghassa vā gaṇassa vā ekabhikkhuniyā vā. Evañca pana, bhikkhave, nissajjitabbaṃ…pe… ‘‘idaṃ me ayye cīvaraṃ bhikkhuniyā saddhiṃ parivattetvā acchinnaṃ nissaggiyaṃ, imāhaṃ saṅghassa nissajjāmī’’ti…pe… dadeyyāti…pe… dadeyyunti…pe… ayyāya dammīti. "Se fizer com que seja tomado à força": se ordenar a outra pessoa, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se, tendo sido ordenada apenas uma vez, a pessoa o tomar à força muitas vezes, torna-se um objeto a ser renunciado. Deve ser renunciado perante a Sangha, um grupo ou uma única bhikkhunī. E assim, monges, deve ser renunciado... 'Nobre senhora, este manto, que tomei de volta à força após tê-lo trocado com uma bhikkhunī, deve ser renunciado. Eu o renuncio perante a Sangha'... deve ser devolvido... deve ser devolvido... 'Eu o devolvo à nobre senhora'. 746. Upasampannāya upasampannasaññā cīvaraṃ parivattetvā acchindati vā acchindāpeti vā, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Upasampannāya vematikā cīvaraṃ parivattetvā acchindati vā acchindāpeti vā, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Upasampannāya anupasampannasaññā cīvaraṃ parivattetvā acchindati vā acchindāpeti vā, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. 746. Em relação a uma bhikkhunī plenamente ordenada, percebendo-a como plenamente ordenada, se ela, tendo trocado de manto, o toma de volta à força ou faz com que seja tomado à força, comete uma ofensa que requer expiação com confissão e renúncia (nissaggiya pācittiya). Em relação a uma bhikkhunī plenamente ordenada, estando em dúvida, se ela, tendo trocado de manto, o toma de volta à força ou faz com que seja tomado à força, comete uma ofensa que requer expiação com confissão e renúncia (nissaggiya pācittiya). Em relação a uma bhikkhunī plenamente ordenada, percebendo-a como não plenamente ordenada, se ela, tendo trocado de manto, o toma de volta à força ou faz com que seja tomado à força, comete uma ofensa que requer expiação com confissão e renúncia (nissaggiya pācittiya). Aññaṃ parikkhāraṃ parivattetvā acchindati vā acchindāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya saddhiṃ cīvaraṃ vā aññaṃ vā parikkhāraṃ parivattetvā acchindati vā acchindāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya upasampannasaññā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya vematikā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya anupasampannasaññā, āpatti dukkaṭassa. Se ela, tendo trocado outro requisito, o toma de volta à força ou faz com que seja tomado à força, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se, com uma pessoa não plenamente ordenada, tendo trocado um manto ou outro requisito, o toma de volta à força ou faz com que seja tomado à força, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Em relação a uma pessoa não plenamente ordenada, percebendo-a como plenamente ordenada, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Em relação a uma pessoa não plenamente ordenada, estando em dúvida, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Em relação a uma pessoa não plenamente ordenada, percebendo-a como não plenamente ordenada, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). 747. Anāpatti sā vā deti, tassā vā vissasantī gaṇhāti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 747. Não há ofensa: se a outra bhikkhunī o devolve voluntariamente; se ela o pega por confiança mútua; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Tatiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A terceira regra de treinamento está concluída. 4. Catutthasikkhāpadaṃ 4. A quarta regra de treinamento 748. Tena [Pg.324] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī gilānā hoti. Atha kho aññataro upāsako yena thullanandā bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā thullanandaṃ bhikkhuniṃ etadavoca – ‘‘kiṃ te, ayye, aphāsu, kiṃ āharīyatū’’ti? ‘‘Sappinā me, āvuso, attho’’ti. Atha kho so upāsako aññatarassa āpaṇikassa gharā kahāpaṇassa sappiṃ āharitvā thullanandāya bhikkhuniyā adāsi. Thullanandā bhikkhunī evamāha – ‘‘na me, āvuso, sappinā attho; telena me attho’’ti. Atha kho so upāsako yena so āpaṇiko tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ āpaṇikaṃ etadavoca – ‘‘na kirāyyo ayyāya sappinā attho, telena attho. Handa te sappiṃ, telaṃ me dehī’’ti. ‘‘Sace mayaṃ ayyo vikkītaṃ bhaṇḍaṃ puna ādiyissāma, kadā amhākaṃ bhaṇḍaṃ vikkāyissati ; sappissa kayena sappi haṭaṃ, telassa kayaṃ āhara, telaṃ harissasī’’ti. Atha kho so upāsako ujjhāyati khiyyati vipāceti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā aññaṃ viññāpetvā aññaṃ viññāpessatī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tassa upāsakassa ujjhāyantassa khiyyantassa vipācentassa. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti…pe… atha kho tā bhikkhuniyo bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī aññaṃ viññāpetvā aññaṃ viññāpetīti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā …pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī aññaṃ viññāpetvā aññaṃ viññāpessati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 748. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele tempo, a bhikkhunī Thullanandā estava doente. Então, um certo devoto leigo aproximou-se de onde estava a bhikkhunī Thullanandā e, ao se aproximar, disse à bhikkhunī Thullanandā: "Nobre senhora, qual é o seu desconforto? O que posso lhe trazer?" "Preciso de ghee, amigo", disse ela. Então, aquele devoto leigo, tendo trazido ghee da casa de um comerciante pelo valor de um kahāpaṇa, deu-o à bhikkhunī Thullanandā. A bhikkhunī Thullanandā disse: "Amigo, não preciso de ghee; preciso de óleo". Então, aquele devoto leigo aproximou-se de onde estava o comerciante e, ao se aproximar, disse ao comerciante: "Senhor, parece que a nobre senhora não precisa de ghee, ela precisa de óleo. Tome de volta o seu ghee e dê-me óleo". "Senhor, se aceitarmos de volta mercadorias já vendidas, quando venderemos nossas mercadorias? O ghee foi levado pelo preço do ghee. Traga o preço do óleo e você levará o óleo", disse o comerciante. Então, aquele devoto leigo se indignou, criticaram e murmuraram: "Como pode a nobre Thullanandā, tendo pedido uma coisa, pedir outra?" As bhikkhunīs ouviram aquele devoto leigo se indignando, criticando e murmurando. Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... se indignaram, criticaram e murmuraram... Então, aquelas bhikkhunīs relataram o ocorrido aos bhikkhus. Os bhikkhus relataram o ocorrido ao Abençoado... "É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā, tendo pedido uma coisa, pede outra?" "É verdade, Senhor", responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... "Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā, tendo pedido uma coisa, pedir outra? Isso, monges, não serve para converter os não convertidos..." E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento: 749. ‘‘Yā pana bhikkhunī aññaṃ viññāpetvā aññaṃ viññāpeyya, nissaggiyaṃ pācittiya’’nti. 749. "Qualquer bhikkhunī que, tendo pedido uma coisa, pedir outra, comete uma ofensa que requer expiação com confissão e renúncia (nissaggiya pācittiya)." 750. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 750. "Qualquer": qualquer que seja... "bhikkhunī": ... a bhikkhunī que se refere a este contexto é a que se entende por bhikkhunī. Aññaṃ [Pg.325] viññāpetvāti yaṃ kiñci viññāpetvā. "Tendo pedido uma coisa": tendo pedido qualquer coisa. Aññaṃ viññāpeyyāti taṃ ṭhapetvā aññaṃ viññāpeti, payoge dukkaṭaṃ. Paṭilābhena nissaggiyaṃ hoti. Nissajjitabbaṃ saṅghassa vā gaṇassa vā ekabhikkhuniyā vā. Evañca pana, bhikkhave, nissajjitabbaṃ…pe… ‘‘idaṃ me ayye aññaṃ viññāpetvā aññaṃ viññāpitaṃ nissaggiyaṃ, imāhaṃ saṅghassa nissajjāmīti…pe… dadeyyāti…pe… dadeyyunti…pe… ayyāya dammī’’ti. "Pedir outra": deixando aquela de lado, pede outra coisa; no esforço (payoga), comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Ao obtê-la, torna-se um objeto a ser renunciado. Deve ser renunciado perante a Sangha, um grupo ou uma única bhikkhunī. E assim, monges, deve ser renunciado... 'Nobre senhora, este item, que foi obtido pedindo outra coisa após ter pedido uma coisa, deve ser renunciado. Eu o renuncio perante a Sangha'... deve ser devolvido... deve ser devolvido... 'Eu o devolvo à nobre senhora'. 751. Aññe aññasaññā aññaṃ viññāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Aññe vematikā aññaṃ viññāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Aññe anaññasaññā aññaṃ viññāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. 751. Em relação a outra coisa, percebendo-a como outra coisa, se ela pede outra coisa, comete uma ofensa que requer expiação com confissão e renúncia (nissaggiya pācittiya). Em relação a outra coisa, estando em dúvida, se ela pede outra coisa, comete uma ofensa que requer expiação com confissão e renúncia (nissaggiya pācittiya). Em relação a outra coisa, percebendo-a como não sendo outra coisa, se ela pede outra coisa, comete uma ofensa que requer expiação com confissão e renúncia (nissaggiya pācittiya). Anaññe aññasaññā anaññaṃ viññāpeti, āpatti dukkaṭassa. Anaññe vematikā anaññaṃ viññāpeti, āpatti dukkaṭassa. Anaññe anaññasaññā, anāpatti. Em relação ao que não é outra coisa, percebendo-o como outra coisa, se ela pede o que não é outra coisa, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Em relação ao que não é outra coisa, estando em dúvida, se ela pede o que não é outra coisa, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Em relação ao que não é outra coisa, percebendo-o como não sendo outra coisa, não há ofensa. 752. Anāpatti taññeva viññāpeti, aññañca viññāpeti, ānisaṃsaṃ dassetvā viññāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 752. Não há ofensa: se ela pede a mesma coisa novamente; se ela pede outra coisa adicional; se ela pede após mostrar o benefício; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Catutthasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A quarta regra de treinamento está concluída. 5. Pañcamasikkhāpadaṃ 5. A quinta regra de treinamento 753. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī gilānā hoti. Atha kho aññataro upāsako yena thullanandā bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā thullanandaṃ bhikkhuniṃ etadavoca – ‘‘kacci, ayye, khamanīyaṃ kacci yāpanīya’’nti? ‘‘Na me, āvuso, khamanīyaṃ, na yāpanīya’’nti. ‘‘Amukassa, ayye, āpaṇikassa ghare kahāpaṇaṃ nikkhipissāmi, tato yaṃ iccheyyāsi taṃ āharāpeyyāsī’’ti. Thullanandā bhikkhunī aññataraṃ sikkhamānaṃ āṇāpesi – ‘‘gaccha, sikkhamāne, amukassa āpaṇikassa gharā kahāpaṇassa telaṃ āharā’’ti. Atha kho sā sikkhamānā tassa āpaṇikassa gharā kahāpaṇassa telaṃ [Pg.326] āharitvā thullanandāya bhikkhuniyā adāsi. Thullanandā bhikkhunī evamāha – ‘‘na me, sikkhamāne, telena attho, sappinā me attho’’ti. Atha kho sā sikkhamānā yena so āpaṇiko tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ āpaṇikaṃ etadavoca – ‘‘na kira, āvuso, ayyāya telena attho, sappinā attho, handa te telaṃ, sappiṃ me dehī’’ti. ‘‘Sace mayaṃ, ayye, vikkītaṃ bhaṇḍaṃ puna ādiyissāma, kadā amhākaṃ bhaṇḍaṃ vikkāyissati! Telassa kayena telaṃ haṭaṃ, sappissa kayaṃ āhara, sappiṃ harissasī’’ti. Atha kho sā sikkhamānā rodantī aṭṭhāsi. Bhikkhuniyo taṃ sikkhamānaṃ etadavocuṃ – ‘‘kissa tvaṃ, sikkhamāne, rodasī’’ti? Atha kho sā sikkhamānā bhikkhunīnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā aññaṃ cetāpetvā aññaṃ cetāpessatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī aññaṃ cetāpetvā aññaṃ cetāpetīti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī aññaṃ cetāpetvā aññaṃ cetāpessati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 753. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele tempo, a bhikkhunī Thullanandā estava doente. Então, um certo devoto leigo aproximou-se de onde estava a bhikkhunī Thullanandā e, ao se aproximar, disse à bhikkhunī Thullanandā: "Nobre senhora, você está suportando bem? Está conseguindo manter-se?" "Amigo, não estou suportando bem, não estou conseguindo manter-se", disse ela. "Nobre senhora, depositarei um kahāpaṇa na casa de tal comerciante; de lá, mande trazer o que desejar". A bhikkhunī Thullanandā ordenou a uma certa sikkhamānā (noviça em treinamento): "Vá, sikkhamānā, e traga óleo da casa de tal comerciante pelo valor de um kahāpaṇa". Então, aquela sikkhamānā, tendo trazido óleo da casa daquele comerciante pelo valor de um kahāpaṇa, deu-o à bhikkhunī Thullanandā. A bhikkhunī Thullanandā disse: "Sikkhamānā, não preciso de óleo; preciso de ghee". Então, aquela sikkhamānā aproximou-se de onde estava o comerciante e, ao se aproximar, disse ao comerciante: "Amigo, parece que a nobre senhora não precisa de óleo, ela precisa de ghee. Tome de volta o seu óleo e dê-me ghee". "Nobre senhora, se aceitarmos de volta mercadorias já vendidas, quando venderemos nossas mercadorias? O óleo foi levado pelo preço do óleo. Traga o preço do ghee e você levará o ghee", disse o comerciante. Então, aquela sikkhamānā ficou ali chorando. As bhikkhunīs disseram àquela sikkhamānā: "Sikkhamānā, por que você está chorando?" Então, aquela sikkhamānā relatou o ocorrido às bhikkhunīs. Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... se indignaram, criticaram e murmuraram: "Como pode a nobre Thullanandā, tendo mandado comprar uma coisa, mandar comprar outra?"... "É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā, tendo mandado comprar uma coisa, manda comprar outra?" "É verdade, Senhor", responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... "Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā, tendo mandado comprar uma coisa, mandar comprar outra? Isso, monges, não serve para converter os não convertidos..." E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento: 754. ‘‘Yā pana bhikkhunī aññaṃ cetāpetvā aññaṃ cetāpeyya, nissaggiyaṃ pācittiya’’nti. 754. "Qualquer bhikkhunī que, tendo mandado comprar uma coisa, mandar comprar outra, comete uma ofensa que requer expiação com confissão e renúncia (nissaggiya pācittiya)." 755. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 755. "Qualquer": qualquer que seja... "bhikkhunī": ... a bhikkhunī que se refere a este contexto é a que se entende por bhikkhunī. Aññaṃ cetāpetvāti yaṃ kiñci cetāpetvā. "Tendo mandado comprar uma coisa": tendo mandado comprar qualquer coisa. Aññaṃ cetāpeyyāti taṃ ṭhapetvā aññaṃ cetāpeti, payoge dukkaṭaṃ. Paṭilābhena nissaggiyaṃ hoti. Nissajjitabbaṃ saṅghassa vā gaṇassa vā ekabhikkhuniyā vā. Evañca pana, bhikkhave, nissajjitabbaṃ…pe… ‘‘idaṃ me, ayye, aññaṃ cetāpetvā aññaṃ cetāpitaṃ nissaggiyaṃ, imāhaṃ saṅghassa nissajjāmī’’ti…pe… dadeyyāti…pe… dadeyyunti…pe… ayyāya dammīti. "Mandar comprar outra": deixando aquela de lado, manda comprar outra coisa; no esforço (payoga), comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Ao obtê-la, torna-se um objeto a ser renunciado. Deve ser renunciado perante a Sangha, um grupo ou uma única bhikkhunī. E assim, monges, deve ser renunciado... 'Nobre senhora, este item, que foi obtido mandando comprar outra coisa após ter mandado comprar uma coisa, deve ser renunciado. Eu o renuncio perante a Sangha'... deve ser devolvido... deve ser devolvido... 'Eu o devolvo à nobre senhora'. 756. Aññe [Pg.327] aññasaññā aññaṃ cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Aññe vematikā aññaṃ cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Aññe anaññasaññā aññaṃ cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. 756. Se, em relação a outro objeto, tendo a percepção de ser outro objeto, ela faz com que outro objeto seja adquirido, há uma ofensa de expiação com renúncia. Se, em relação a outro objeto, estando em dúvida, ela faz com que outro objeto seja adquirido, há uma ofensa de expiação com renúncia. Se, em relação a outro objeto, tendo a percepção de não ser outro objeto, ela faz com que outro objeto seja adquirido, há uma ofensa de expiação com renúncia. Anaññe aññasaññā anaññaṃ cetāpeti, āpatti dukkaṭassa. Anaññe vematikā anaññaṃ cetāpeti, āpatti dukkaṭassa. Anaññe anaññasaññā anāpatti. Se, em relação ao que não é outro objeto, tendo a percepção de ser outro objeto, ela faz com que o que não é outro objeto seja adquirido, há uma ofensa de má conduta. Se, em relação ao que não é outro objeto, estando em dúvida, ela faz com que o que não é outro objeto seja adquirido, há uma ofensa de má conduta. Se, em relação ao que não é outro objeto, tendo a percepção de não ser outro objeto, não há ofensa. 757. Anāpatti taññeva cetāpeti, aññañca cetāpeti, ānisaṃsaṃ dassetvā cetāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 757. Não há ofensa: se ela faz com que o mesmo objeto seja adquirido; se ela faz com que outro objeto também seja adquirido; se ela faz com que seja adquirido após mostrar a vantagem; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Pañcamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quinto preceito de treinamento está concluído. 6. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ 6. O sexto preceito de treinamento 758. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena upāsakā bhikkhunisaṅghassa cīvaratthāya chandakaṃ saṅgharitvā aññatarassa pāvārikassa ghare parikkhāraṃ nikkhipitvā bhikkhuniyo upasaṅkamitvā etadavocuṃ – ‘‘amukassa, ayye, pāvārikassa ghare cīvaratthāya parikkhāro nikkhitto, tato cīvaraṃ āharāpetvā bhājethā’’ti. Bhikkhuniyo tena parikkhārena bhesajjaṃ cetāpetvā paribhuñjiṃsu. Upāsakā jānitvā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena saṅghikena aññaṃ cetāpessantī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ upāsakānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā …pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena saṅghikena aññaṃ cetāpessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena saṅghikena aññaṃ cetāpentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo aññadatthikena [Pg.328] parikkhārena aññuddisikena saṅghikena aññaṃ cetāpessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 758. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, alguns leigos, tendo coletado contribuições voluntárias para oferecer mantos à comunidade de bhikkhunīs, depositaram os recursos na casa de um certo tecelão. Aproximando-se das bhikkhunīs, eles disseram: 'Nobre senhoras, na casa de tal tecelão, recursos foram depositados para a aquisição de mantos. Mandem trazer os mantos daquela casa e os distribuam.' As bhikkhunīs, com esses recursos, mandaram adquirir medicamentos e os consumiram. Os leigos, ao saberem disso, criticaram, reclamaram e se indignaram: 'Como podem as bhikkhunīs mandar adquirir outra coisa com recursos doados para outra finalidade, destinados a outro propósito e oferecidos à comunidade?' As bhikkhunīs ouviram esses leigos criticando, reclamando e se indignando. Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... criticaram, reclamaram e se indignaram: 'Como podem as bhikkhunīs mandar adquirir outra coisa com recursos doados para outra finalidade, destinados a outro propósito e oferecidos à comunidade?'... 'É verdade, monges, que as bhikkhunīs mandam adquirir outra coisa com recursos doados para outra finalidade, destinados a outro propósito e oferecidos à comunidade?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... 'Como podem, monges, as bhikkhunīs mandar adquirir outra coisa com recursos doados para outra finalidade, destinados a outro propósito e oferecidos à comunidade? Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...' E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento: 759. ‘‘Yā pana bhikkhunī aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena saṅghikena aññaṃ cetāpeyya, nissaggiyaṃ pācittiya’’nti. 759. “Qualquer bhikkhunī que mandar adquirir outra coisa com recursos doados para outra finalidade, destinados a outro propósito e oferecidos à comunidade, comete uma ofensa de expiação com renúncia.” 760. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 760. 'Qualquer': qualquer que seja... 'bhikkhunī': ... a bhikkhunī que se refere a este assunto é o que se entende por bhikkhunī. Aññadatthikena parikkhārena aññuddisikenāti aññassatthāya dinnena. 'Com recursos doados para outra finalidade, destinados a outro propósito': com o que foi doado para o benefício de outra coisa. Saṅghikenāti saṅghassa, na gaṇassa, na ekabhikkhuniyā. 'Oferecidos à comunidade': oferecidos à comunidade, não a um grupo, não a uma única bhikkhunī. Aññaṃ cetāpeyyāti yaṃatthāya dinnaṃ, taṃ ṭhapetvā aññaṃ cetāpeti, payoge dukkaṭaṃ. Paṭilābhena nissaggiyaṃ hoti. Nissajjitabbaṃ saṅghassa vā gaṇassa vā ekabhikkhuniyā vā. Evañca pana, bhikkhave, nissajjitabbaṃ…pe… ‘‘idaṃ me, ayye, aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena saṅghikena aññaṃ cetāpitaṃ nissaggiyaṃ, imāhaṃ saṅghassa nissajjāmī’’ti.…Pe… dadeyyāti…pe… dadeyyunti…pe… ayyāya dammīti. 'Mandar adquirir outra coisa': excluindo aquilo para cujo propósito foi doado, ela manda adquirir outra coisa; no esforço, há uma ofensa de má conduta. Com a obtenção, torna-se passível de renúncia. Deve ser renunciado perante a comunidade, um grupo ou uma única bhikkhunī. E assim, monges, deve ser renunciado: ... 'Nobre senhoras, este objeto que mandei adquirir — sendo outra coisa adquirida com recursos doados para outra finalidade, destinados a outro propósito e oferecidos à comunidade — é passível de renúncia. Eu o renuncio perante a comunidade.' ... 'deve dar' ... 'devem dar' ... 'eu dou à nobre senhora'. 761. Aññadatthike aññadatthikasaññā aññaṃ cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Aññadatthike vematikā aññaṃ cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Aññadatthike anaññadatthikasaññā aññaṃ cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Nissaṭṭhaṃ paṭilabhitvā yathādāne upanetabbaṃ. 761. Se, em relação a recursos doados para outra finalidade, tendo a percepção de que foram doados para outra finalidade, ela manda adquirir outra coisa, há uma ofensa de expiação com renúncia. Se, em relação a recursos doados para outra finalidade, estando em dúvida, ela manda adquirir outra coisa, há uma ofensa de expiação com renúncia. Se, em relação a recursos doados para outra finalidade, tendo a percepção de que não foram doados para outra finalidade, ela manda adquirir outra coisa, há uma ofensa de expiação com renúncia. Tendo recuperado o objeto renunciado, ele deve ser aplicado de acordo com a doação original. Anaññadatthike aññadatthikasaññā, āpatti dukkaṭassa. Anaññadatthike vematikā, āpatti dukkaṭassa. Anaññadatthike anaññadatthikasaññā, anāpatti. Se, em relação a recursos que não foram doados para outra finalidade, tendo a percepção de que foram doados para outra finalidade, há uma ofensa de má conduta. Se, em relação a recursos que não foram doados para outra finalidade, estando em dúvida, há uma ofensa de má conduta. Se, em relação a recursos que não foram doados para outra finalidade, tendo a percepção de que não foram doados para outra finalidade, não há ofensa. 762. Anāpatti sesakaṃ upaneti, sāmike apaloketvā upaneti, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 762. Não há ofensa: se ela aplica o que sobrou; se ela aplica após consultar os proprietários; em caso de perigos; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sexto preceito de treinamento está concluído. 7. Sattamasikkhāpadaṃ 7. O sétimo preceito de treinamento 763. Tena [Pg.329] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena upāsakā bhikkhunisaṅghassa cīvaratthāya chandakaṃ saṅgharitvā aññatarassa pāvārikassa ghare parikkhāraṃ nikkhipitvā bhikkhuniyo upasaṅkamitvā etadavocuṃ – ‘‘amukassa, ayye, pāvārikassa ghare cīvaratthāya parikkhāro nikkhitto, tato cīvaraṃ āharāpetvā bhājethā’’ti. Bhikkhuniyo tena ca parikkhārena sayampi yācitvā bhesajjaṃ cetāpetvā paribhuñjiṃsu. Upāsakā jānitvā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena saṅghikena saññācikena aññaṃ cetāpessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena saṅghikena saññācikena aññaṃ cetāpentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena saṅghikena saññācikena aññaṃ cetāpessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 763. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, alguns leigos, tendo coletado contribuições voluntárias para oferecer mantos à comunidade de bhikkhunīs, depositaram os recursos na casa de um certo tecelão. Aproximando-se das bhikkhunīs, eles disseram: 'Nobre senhoras, na casa de tal tecelão, recursos foram depositados para a aquisição de mantos. Mandem trazer os mantos daquela casa e os distribuam.' As bhikkhunīs, com esses recursos e também pedindo por si mesmas, mandaram adquirir medicamentos e os consumiram. Os leigos, ao saberem disso, criticaram, reclamaram e se indignaram: 'Como podem as bhikkhunīs mandar adquirir outra coisa com recursos doados para outra finalidade, destinados a outro propósito, oferecidos à comunidade e por elas mesmas solicitados?'... 'É verdade, monges, que as bhikkhunīs mandam adquirir outra coisa com recursos doados para outra finalidade, destinados a outro propósito, oferecidos à comunidade e por elas mesmas solicitados?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... 'Como podem, monges, as bhikkhunīs mandar adquirir outra coisa com recursos doados para outra finalidade, destinados a outro propósito, oferecidos à comunidade e por elas mesmas solicitados? Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...' E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento: 764. ‘‘Yā pana bhikkhunī aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena saṅghikena saññācikena aññaṃ cetāpeyya, nissaggiyaṃ pācittiya’’nti. 764. “Qualquer bhikkhunī que mandar adquirir outra coisa com recursos doados para outra finalidade, destinados a outro propósito, oferecidos à comunidade e por ela mesma solicitados, comete uma ofensa de expiação com renúncia.” 765. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 765. 'Qualquer': qualquer que seja... 'bhikkhunī': ... a bhikkhunī que se refere a este assunto é o que se entende por bhikkhunī. Aññadatthikena parikkhārena aññuddisikenāti aññassatthāya dinnena. 'Com recursos doados para outra finalidade, destinados a outro propósito': com o que foi doado para o benefício de outra coisa. Saṅghikenāti saṅghassa, na gaṇassa, na ekabhikkhuniyā. 'Oferecidos à comunidade': oferecidos à comunidade, não a um grupo, não a uma única bhikkhunī. Saññācikenāti sayaṃ yācitvā. 'Por ela mesma solicitados': tendo ela mesma pedido. Aññaṃ cetāpeyyāti yaṃatthāya dinnaṃ taṃ ṭhapetvā aññaṃ cetāpeti, payoge dukkaṭaṃ. Paṭilābhena nissaggiyaṃ hoti. Nissajjitabbaṃ saṅghassa vā gaṇassa vā ekabhikkhuniyā vā. Evañca pana, bhikkhave, nissajjitabbaṃ…pe… ‘‘idaṃ me, ayye, aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena [Pg.330] saṅghikena saññācikena aññaṃ cetāpitaṃ nissaggiyaṃ, imāhaṃ saṅghassa nissajjāmī’’ti…pe… dadeyyāti…pe… dadeyyunti…pe… ayyāya dammīti. 'Mandar adquirir outra coisa': excluindo aquilo para cujo propósito foi doado, ela manda adquirir outra coisa; no esforço, há uma ofensa de má conduta. Com a obtenção, torna-se passível de renúncia. Deve ser renunciado perante a comunidade, um grupo ou uma única bhikkhunī. E assim, monges, deve ser renunciado: ... 'Nobre senhoras, este objeto que mandei adquirir — sendo outra coisa adquirida com recursos doados para outra finalidade, destinados a outro propósito, oferecidos à comunidade e por mim mesma solicitados — é passível de renúncia. Eu o renuncio perante a comunidade.' ... 'deve dar' ... 'devem dar' ... 'eu dou à nobre senhora'. 766. Aññadatthike aññadatthikasaññā aññaṃ cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Aññadatthike vematikā aññaṃ cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Aññadatthike anaññadatthikasaññā aññaṃ cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Nissaṭṭhaṃ paṭilabhitvā yathādāne upanetabbaṃ. 766. Se, em relação a recursos doados para outra finalidade, tendo a percepção de que foram doados para outra finalidade, ela manda adquirir outra coisa, há uma ofensa de expiação com renúncia. Se, em relação a recursos doados para outra finalidade, estando em dúvida, ela manda adquirir outra coisa, há uma ofensa de expiação com renúncia. Se, em relação a recursos doados para outra finalidade, tendo a percepção de que não foram doados para outra finalidade, ela manda adquirir outra coisa, há uma ofensa de expiação com renúncia. Tendo recuperado o objeto renunciado, ele deve ser aplicado de acordo com a doação original. Anaññadatthike aññadatthikasaññā, āpatti dukkaṭassa. Anaññadatthike vematikā, āpatti dukkaṭassa. Anaññadatthike anaññadatthikasaññā, anāpatti. Se, em relação a recursos que não foram doados para outra finalidade, tendo a percepção de que foram doados para outra finalidade, há uma ofensa de má conduta. Se, em relação a recursos que não foram doados para outra finalidade, estando em dúvida, há uma ofensa de má conduta. Se, em relação a recursos que não foram doados para outra finalidade, tendo a percepção de que não foram doados para outra finalidade, não há ofensa. 767. Anāpatti sesakaṃ upaneti, sāmike apaloketvā upaneti, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 767. Não há ofensa: se ela aplica o que sobrou; se ela aplica após consultar os proprietários; em caso de perigos; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Sattamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sétimo preceito de treinamento está concluído. 8. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ 8. O oitavo preceito de treinamento 768. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññatarassa pūgassa pariveṇavāsikā bhikkhuniyo yāguyā kilamanti. Atha kho so pūgo bhikkhunīnaṃ yāguatthāya chandakaṃ saṅgharitvā aññatarassa āpaṇikassa ghare parikkhāraṃ nikkhipitvā bhikkhuniyo upasaṅkamitvā etadavoca – ‘‘amukassa, ayye, āpaṇikassa ghare yāguatthāya parikkhāro nikkhitto, tato taṇḍulaṃ āharāpetvā yāguṃ pacāpetvā paribhuñjathā’’ti. Bhikkhuniyo tena parikkhārena bhesajjaṃ cetāpetvā paribhuñjiṃsu. So pūgo jānitvā ujjhāyati khiyyati vipāceti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena mahājanikena aññaṃ cetāpessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena mahājanikena [Pg.331] aññaṃ cetāpentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena mahājanikena aññaṃ cetāpessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 768. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, as bhikkhunīs que residiam no recinto de uma certa associação estavam sofrendo com a falta de mingau. Então, aquela associação, tendo coletado contribuições voluntárias para oferecer mingau às bhikkhunīs, depositou os recursos na casa de um certo comerciante. Aproximando-se das bhikkhunīs, eles disseram: 'Nobre senhoras, na casa de tal comerciante, recursos foram depositados para a aquisição de mingau. Mandem trazer arroz daquela casa, mandem preparar o mingau e o consumam.' As bhikkhunīs, com esses recursos, mandaram adquirir medicamentos e os consumiram. Aquela associação, ao saber disso, criticou, reclamaram e se indignaram: 'Como podem as bhikkhunīs mandar adquirir outra coisa com recursos doados para outra finalidade, destinados a outro propósito e pertencentes a um grupo?'... 'É verdade, monges, que as bhikkhunīs mandam adquirir outra coisa com recursos doados para outra finalidade, destinados a outro propósito e pertencentes a um grupo?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... 'Como podem, monges, as bhikkhunīs mandar adquirir outra coisa com recursos doados para outra finalidade, destinados a outro propósito e pertencentes a um grupo? Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...' E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento: 769. ‘‘Yā pana bhikkhunī aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena mahājanikena aññaṃ cetāpeyya, nissaggiyaṃ pācittiya’’nti. 769. “Qualquer bhikkhunī que mandar adquirir outra coisa com recursos doados para outra finalidade, destinados a outro propósito e pertencentes a um grupo, comete uma ofensa de expiação com renúncia.” 770. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 770. 'Qualquer': qualquer que seja... 'bhikkhunī': ... a bhikkhunī que se refere a este assunto é o que se entende por bhikkhunī. Aññadatthikena parikkhārena aññuddisikenāti aññassatthāya dinnena. 'Com recursos doados para outra finalidade, destinados a outro propósito': com o que foi doado para o benefício de outra coisa. Mahājanikenāti gaṇassa, na saṅghassa, na ekabhikkhuniyā. 'Pertencentes a um grupo': pertencentes a um grupo, não à comunidade, não a uma única bhikkhunī. Aññaṃ cetāpeyyāti yaṃatthāya dinnaṃ taṃ ṭhapetvā aññaṃ cetāpeti, payoge dukkaṭaṃ. Paṭilābhena nissaggiyaṃ hoti. Nissajjitabbaṃ saṅghassa vā gaṇassa vā ekabhikkhuniyā vā. Evañca pana, bhikkhave, nissajjitabbaṃ…pe… ‘‘idaṃ me, ayye, aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena mahājanikena aññaṃ cetāpitaṃ nissaggiyaṃ imāhaṃ saṅghassa nissajjāmī’’ti…pe… dadeyyāti…pe… dadeyyunti…pe… ayyāya dammīti. 'Mandar adquirir outra coisa': excluindo aquilo para cujo propósito foi doado, ela manda adquirir outra coisa; no esforço, há uma ofensa de má conduta. Com a obtenção, torna-se passível de renúncia. Deve ser renunciado perante a comunidade, um grupo ou uma única bhikkhunī. E assim, monges, deve ser renunciado: ... 'Nobre senhoras, este objeto que mandei adquirir — sendo outra coisa adquirida com recursos doados para outra finalidade, destinados a outro propósito e pertencentes a um grupo — é passível de renúncia. Eu o renuncio perante a comunidade.' ... 'deve dar' ... 'devem dar' ... 'eu dou à nobre senhora'. 771. Aññadatthike aññadatthikasaññā aññaṃ cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Aññadatthike vematikā aññaṃ cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Aññadatthike anaññadatthikasaññā aññaṃ cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Nissaṭṭhaṃ paṭilabhitvā yathādāne upanetabbaṃ. 771. Se, em relação a recursos doados para outra finalidade, tendo a percepção de que foram doados para outra finalidade, ela manda adquirir outra coisa, há uma ofensa de expiação com renúncia. Se, em relação a recursos doados para outra finalidade, estando em dúvida, ela manda adquirir outra coisa, há uma ofensa de expiação com renúncia. Se, em relação a recursos doados para outra finalidade, tendo a percepção de que não foram doados para outra finalidade, ela manda adquirir outra coisa, há uma ofensa de expiação com renúncia. Tendo recuperado o objeto renunciado, ele deve ser aplicado de acordo com a doação original. Anaññadatthike aññadatthikasaññā, āpatti dukkaṭassa. Anaññadatthike vematikā, āpatti dukkaṭassa. Anaññadatthike anaññadatthikasaññā, anāpatti. Se, em relação a recursos que não foram doados para outra finalidade, tendo a percepção de que foram doados para outra finalidade, há uma ofensa de má conduta. Se, em relação a recursos que não foram doados para outra finalidade, estando em dúvida, há uma ofensa de má conduta. Se, em relação a recursos que não foram doados para outra finalidade, tendo a percepção de que não foram doados para outra finalidade, não há ofensa. 772. Anāpatti sesakaṃ upaneti, sāmike apaloketvā upaneti, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 772. Não há ofensa: se ela aplica o que sobrou; se ela aplica após consultar os proprietários; em caso de perigos; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O oitavo preceito de treinamento está concluído. 9. Navamasikkhāpadaṃ 9. O nono preceito de treinamento 773. Tena [Pg.332] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññatarassa pūgassa pariveṇavāsikā bhikkhuniyo yāguyā kilamanti. Atha kho so pūgo bhikkhunīnaṃ yāguatthāya chandakaṃ saṅgharitvā aññatarassa āpaṇikassa ghare parikkhāraṃ nikkhipitvā bhikkhuniyo upasaṅkamitvā etadavoca – ‘‘amukassa, ayye, āpaṇikassa ghare yāguatthāya parikkhāro nikkhitto. Tato taṇḍule āharāpetvā yāguṃ pacāpetvā paribhuñjathā’’ti. Bhikkhuniyo tena ca parikkhārena sayampi yācitvā bhesajjaṃ cetāpetvā paribhuñjiṃsu. So pūgo jānitvā ujjhāyati khiyyati vipāceti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena mahājanikena saññācikena aññaṃ cetāpessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena mahājanikena saññācikena aññaṃ cetāpentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena mahājanikena saññācikena aññaṃ cetāpessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 773. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, as bhikkhunīs que residiam no recinto de uma certa associação estavam sofrendo com a falta de mingau. Então, aquela associação, com o propósito de fornecer mingau para as bhikkhunīs, reuniu contribuições voluntárias, depositou os recursos na casa de um certo comerciante e, aproximando-se das bhikkhunīs, disse: 'Nobres senhoras, na casa de tal comerciante foi depositado um recurso para o mingau de vocês. Mandem trazer arroz de lá, façam cozinhar o mingau e consumam-no.' As bhikkhunīs, porém, usando aquele recurso e também pedindo por si mesmas, mandaram trocá-lo por medicamentos e os consumiram. Aquela associação, sabendo disso, criticou, queixou-se e indignou-se: 'Como podem as bhikkhunīs mandar trocar por outra coisa um recurso que foi doado para um propósito específico, destinado a outro fim, pertencente a um grupo e solicitado por elas mesmas?' ... 'É verdade, monges, que as bhikkhunīs mandam trocar por outra coisa um recurso doado para um propósito específico, destinado a outro fim, pertencente a um grupo e solicitado por elas mesmas?' — 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... 'Como podem, monges, as bhikkhunīs mandar trocar por outra coisa um recurso doado para um propósito específico, destinado a outro fim, pertencente a um grupo e solicitado por elas mesmas! Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...' E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento: 774. ‘‘Yā pana bhikkhunī aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena mahājanikena saññācikena aññaṃ cetāpeyya, nissaggiyaṃ pācittiya’’nti. 774. Qualquer bhikkhunī que mandar trocar por outra coisa um recurso doado para um propósito específico, destinado a outro fim, pertencente a um grupo e solicitado por ela mesma, comete uma ofensa de expiação com renúncia (nissaggiya pācittiya). 775. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 775. 'Qualquer': qualquer que seja... 'bhikkhunī': ... a bhikkhunī que se refere a este assunto é aquela que foi ordenada por uma moção quádrupla. Aññadatthikena parikkhārena aññuddisikenāti aññassatthāya dinnena. 'Um recurso doado para um propósito específico, destinado a outro fim': doado para o benefício de outra coisa. Mahājanikenāti gaṇassa, na saṅghassa, na ekabhikkhuniyā. 'Pertencente a um grupo': doado a um grupo, não à comunidade, nem a uma única bhikkhunī. Saññācikenāti sayaṃ yācitvā. 'Solicitado por ela mesma': tendo ela mesma pedido. Aññaṃ cetāpeyyāti yaṃatthāya dinnaṃ taṃ ṭhapetvā aññaṃ cetāpeti, payoge dukkaṭaṃ. Paṭilābhena nissaggiyaṃ hoti. Nissajjitabbaṃ saṅghassa vā [Pg.333] gaṇassa vā ekabhikkhuniyā vā. Evañca pana, bhikkhave, nissajjitabbaṃ…pe… ‘‘idaṃ me, ayye, aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena mahājanikena saññācikena aññaṃ cetāpitaṃ nissaggiyaṃ. Imāhaṃ saṅghassa nissajjāmī’’ti…pe… dadeyyāti…pe… dadeyyunti…pe… ayyāya dammīti. 'Mandar trocar por outra coisa': deixando de lado aquilo para o qual foi doado, manda trocar por outra coisa; há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa) pelo esforço. Ao obtê-la, torna-se uma ofensa que requer renúncia (nissaggiya). Deve ser renunciada perante a comunidade, um grupo ou uma única bhikkhunī. E assim, monges, deve ser renunciada: ... 'Nobres senhoras, este objeto que mandei trocar por outra coisa, usando um recurso doado para um propósito específico, destinado a outro fim, pertencente a um grupo e solicitado por mim mesma, é passível de renúncia. Eu o renuncio perante a comunidade.' ... 'deve ser devolvido'... 'devem devolver'... 'eu o devolvo à nobre senhora'. 776. Aññadatthike aññadatthikasaññā aññaṃ cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Aññadatthike vematikā aññaṃ cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Aññadatthike anaññadatthikasaññā aññaṃ cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Nissaṭṭhaṃ paṭilabhitvā yathādāne upanetabbaṃ. 776. Se o recurso foi doado para um propósito específico e ela o percebe como doado para um propósito específico, e manda trocá-lo por outra coisa, comete uma ofensa de expiação com renúncia (nissaggiya pācittiya). Se o recurso foi doado para um propósito específico e ela tem dúvidas, e manda trocá-lo por outra coisa, comete uma ofensa de expiação com renúncia (nissaggiya pācittiya). Se o recurso foi doado para um propósito específico e ela o percebe como não doado para um propósito específico, e manda trocá-lo por outra coisa, comete uma ofensa de expiação com renúncia (nissaggiya pācittiya). Tendo recuperado o objeto renunciado, ele deve ser aplicado conforme a doação original. Anaññadatthike aññadatthikasaññā, āpatti dukkaṭassa. Anaññadatthike vematikā, āpatti dukkaṭassa. Anaññadatthike anaññadatthikasaññā anāpatti. Se o recurso não foi doado para um propósito específico e ela o percebe como doado para um propósito específico, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se o recurso não foi doado para um propósito específico e ela tem dúvidas, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se o recurso não foi doado para um propósito específico e ela o percebe como não doado para um propósito específico, não há ofensa. 777. Anāpatti sesakaṃ upaneti, sāmike apaloketvā upaneti, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 777. Não há ofensa: se ela aplica o que sobrou; se ela o aplica após consultar os proprietários; em caso de perigo; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Navamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A nona regra de treinamento está concluída. 10. Dasamasikkhāpadaṃ 10. A décima regra de treinamento 778. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī bahussutā hoti bhāṇikā visāradā paṭṭā dhammiṃ kathaṃ kātuṃ. Bahū manussā thullanandaṃ bhikkhuniṃ payirupāsanti. Tena kho pana samayena thullanandāya bhikkhuniyā pariveṇaṃ undriyati. Manussā thullanandaṃ bhikkhuniṃ etadavocuṃ – ‘‘kissidaṃ te, ayye, pariveṇaṃ undriyatī’’ti? ‘‘Natthāvuso, dāyakā, natthi kārakā’’ti. Atha kho te manussā thullanandāya bhikkhuniyā pariveṇatthāya chandakaṃ saṅgharitvā thullanandāya bhikkhuniyā parikkhāraṃ adaṃsu. Thullanandā bhikkhunī tena ca parikkhārena sayampi yācitvā bhesajjaṃ cetāpetvā paribhuñji. Manussā jānitvā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena puggalikena saññācikena aññaṃ cetāpessatī’’ti…pe… saccaṃ [Pg.334] kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena puggalikena saññācikena aññaṃ cetāpetīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena puggalikena saññācikena aññaṃ cetāpessati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 778. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, a bhikkhunī Thullanandā era muito instruída, eloquente, confiante e habilidosa em expor o Dhamma. Muitas pessoas frequentavam a bhikkhunī Thullanandā. Naquela época, o recinto da bhikkhunī Thullanandā estava em ruínas. As pessoas disseram à bhikkhunī Thullanandā: 'Por que, nobre senhora, o seu recinto está em ruínas?' — 'Amigos, não há doadores nem construtores.' Então, aquelas pessoas, com o propósito de restaurar o recinto da bhikkhunī Thullanandā, reuniu contribuições voluntárias e entregou os recursos à bhikkhunī Thullanandā. A bhikkhunī Thullanandā, porém, usando aquele recurso e também pedindo por si mesma, mandou trocá-lo por medicamentos e os consumiu. As pessoas, sabendo disso, criticaram, queixaram-se e indignaram-se: 'Como pode a nobre Thullanandā mandar trocar por outra coisa um recurso que foi doado para um propósito específico, destinado a outro fim, de caráter pessoal (puggalika) e solicitado por ela mesma?' ... 'É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā manda trocar por outra coisa um recurso doado para um propósito específico, destinado a outro fim, de caráter pessoal e solicitado por ela mesma?' — 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... 'Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā mandar trocar por outra coisa um recurso doado para um propósito específico, destinado a outro fim, de caráter pessoal e solicitado por ela mesma! Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...' E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento: 779. ‘‘Yā pana bhikkhunī aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena puggalikena saññācikena aññaṃ cetāpeyya, nissaggiyaṃ pācittiya’’nti. 779. Qualquer bhikkhunī que mandar trocar por outra coisa um recurso doado para um propósito específico, destinado a outro fim, de caráter pessoal e solicitado por ela mesma, comete uma ofensa de expiação com renúncia (nissaggiya pācittiya). 780. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 780. 'Qualquer': qualquer que seja... 'bhikkhunī': ... a bhikkhunī que se refere a este assunto é aquela que foi ordenada por uma moção quádrupla. Aññadatthikena parikkhārena aññuddisikenāti aññassatthāya dinnena. 'Um recurso doado para um propósito específico, destinado a outro fim': doado para o benefício de outra coisa. Puggalikenāti ekāya bhikkhuniyā, na saṅghassa, na gaṇassa. 'De caráter pessoal': doado a uma única bhikkhunī, não à comunidade, nem a um grupo. Saññācikenāti sayaṃ yācitvā. 'Solicitado por ela mesma': tendo ela mesma pedido. Aññaṃ cetāpeyyāti yaṃatthāya dinnaṃ taṃ ṭhapetvā aññaṃ cetāpeti, payoge dukkaṭaṃ. Paṭilābhena nissaggiyaṃ hoti. Nissajjitabbaṃ saṅghassa vā gaṇassa vā ekabhikkhuniyā vā. Evañca pana, bhikkhave, nissajjitabbaṃ…pe… ‘‘idaṃ me, ayye, aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena puggalikena saññācikena aññaṃ cetāpitaṃ nissaggiyaṃ, imāhaṃ saṅghassa nissajjāmī’’ti…pe… dadeyyāti…pe… dadeyyunti…pe… ayyāya dammīti. 'Mandar trocar por outra coisa': deixando de lado aquilo para o qual foi doado, manda trocar por outra coisa; há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa) pelo esforço. Ao obtê-la, torna-se uma ofensa que requer renúncia (nissaggiya). Deve ser renunciada perante a comunidade, um grupo ou uma única bhikkhunī. E assim, monges, deve ser renunciada: ... 'Nobres senhoras, este objeto que mandei trocar por outra coisa, usando um recurso doado para um propósito específico, destinado a outro fim, de caráter pessoal e solicitado por mim mesma, é passível de renúncia. Eu o renuncio perante a comunidade.' ... 'deve ser devolvido'... 'devem devolver'... 'eu o devolvo à nobre senhora'. 781. Aññadatthike aññadatthikasaññā aññaṃ cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Aññadatthike vematikā aññaṃ cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Aññadatthike anaññadatthikasaññā aññaṃ cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Nissaṭṭhaṃ paṭilabhitvā yathādāne upanetabbaṃ. 781. Se o recurso foi doado para um propósito específico e ela o percebe como doado para um propósito específico, e manda trocá-lo por outra coisa, comete uma ofensa de expiação com renúncia (nissaggiya pācittiya). Se o recurso foi doado para um propósito específico e ela tem dúvidas, e manda trocá-lo por outra coisa, comete uma ofensa de expiação com renúncia (nissaggiya pācittiya). Se o recurso foi doado para um propósito específico e ela o percebe como não doado para um propósito específico, e manda trocá-lo por outra coisa, comete uma ofensa de expiação com renúncia (nissaggiya pācittiya). Tendo recuperado o objeto renunciado, ele deve ser aplicado conforme a doação original. Anaññadatthike aññadatthikasaññā, āpatti dukkaṭassa. Anaññadatthike vematikā, āpatti dukkaṭassa. Anaññadatthike anaññadatthikasaññā, anāpatti. Se o recurso não foi doado para um propósito específico e ela o percebe como doado para um propósito específico, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se o recurso não foi doado para um propósito específico e ela tem dúvidas, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se o recurso não foi doado para um propósito específico e ela o percebe como não doado para um propósito específico, não há ofensa. 782. Anāpatti sesakaṃ upaneti, sāmike apaloketvā upaneti, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 782. Não há ofensa: se ela aplica o que sobrou; se ela o aplica após consultar os proprietários; em caso de perigo; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Dasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A décima regra de treinamento está concluída. 11. Ekādasamasikkhāpadaṃ 11. A décima primeira regra de treinamento 783. Tena [Pg.335] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī bahussutā hoti bhāṇikā visāradā paṭṭā dhammiṃ kathaṃ kātuṃ. Atha kho rājā pasenadi kosalo sītakāle mahagghaṃ kambalaṃ pārupitvā yena thullanandā bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā thullanandaṃ bhikkhuniṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinnaṃ kho rājānaṃ pasenadiṃ kosalaṃ thullanandā bhikkhunī dhammiyā kathāya sandassesi samādapesi samuttejesi sampahaṃsesi. Atha kho rājā pasenadi kosalo thullanandāya bhikkhuniyā dhammiyā kathāya sandassito samādapito samuttejito sampahaṃsito thullanandaṃ bhikkhuniṃ etadavoca – ‘‘vadeyyāsi, ayye, yena attho’’ti? ‘‘Sace me tvaṃ, mahārāja, dātukāmosi, imaṃ kambalaṃ dehī’’ti. Atha kho rājā pasenadi kosalo thullanandāya bhikkhuniyā kambalaṃ datvā uṭṭhāyāsanā thullanandaṃ bhikkhuniṃ abhivādetvā padakkhiṇaṃ katvā pakkāmi. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘mahicchā imā bhikkhuniyo asantuṭṭhā. Kathañhi nāma rājānaṃ kambalaṃ viññāpessantī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā rājānaṃ kambalaṃ viññāpessatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī rājānaṃ kambalaṃ viññāpetīti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī rājānaṃ kambalaṃ viññāpessati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 783. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, a bhikkhunī Thullanandā era muito instruída, eloquente, confiante e habilidosa em expor o Dhamma. Então, o rei Pasenadi de Kosala, no tempo frio, vestindo um manto de lã muito valioso, aproximou-se de onde estava a bhikkhunī Thullanandā; tendo se aproximado, saudou a bhikkhunī Thullanandā e sentou-se a um lado. Sentado a um lado, o rei Pasenadi de Kosala foi instruído, exortado, inspirado e encorajado pela bhikkhunī Thullanandā com uma palestra sobre o Dhamma. Então, o rei Pasenadi de Kosala, tendo sido instruído, exortado, inspirado e encorajado pela bhikkhunī Thullanandā com a palestra sobre o Dhamma, disse à bhikkhunī Thullanandā: 'Diga-me, nobre senhora, o que deseja.' — 'Se você, grande rei, deseja me dar algo, dê-me este manto de lã.' Então, o rei Pasenadi de Kosala, tendo dado o manto de lã à bhikkhunī Thullanandā, levantou-se de seu assento, saudou a bhikkhunī Thullanandā respeitosamente, circundou-a pela direita e partiu. As pessoas criticaram, queixaram-se e indignaram-se: 'Estas bhikkhunīs têm grandes desejos, não estão contentes com o que têm. Como podem pedir o manto de lã do rei?' As bhikkhunīs ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e indignando-se. As bhikkhunīs de poucos desejos... criticaram, queixaram-se e indignaram-se: 'Como pode a nobre Thullanandā pedir o manto de lã do rei?' ... 'É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā pede o manto de lã do rei?' — 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... 'Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā pedir o manto de lã do rei! Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...' E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento: 784. ‘‘Garupāvuraṇaṃ pana bhikkhuniyā cetāpentiyā catukkaṃsaparamaṃ cetāpetabbaṃ. Tato ce uttari cetāpeyya, nissaggiyaṃ pācittiya’’nti. 784. Se uma bhikkhunī pedir um manto pesado para o frio, ela deve pedir um que custe no máximo quatro kaṃsas. Se ela pedir um que exceda esse valor, comete uma ofensa de expiação com renúncia (nissaggiya pācittiya). 785. Garupāvuraṇaṃ [Pg.336] nāma yaṃ kiñci sītakāle pāvuraṇaṃ. 785. 'Manto pesado para o frio': qualquer tipo de manto usado para se cobrir no tempo frio. Cetāpentiyāti viññāpentiyā. 'Pedir': solicitar. Catukkaṃsaparamaṃ cetāpetabbanti soḷasakahāpaṇagghanakaṃ cetāpetabbaṃ. 'No máximo quatro kaṃsas': deve pedir um que custe no máximo dezesseis kahāpaṇas. Tato ce uttari cetāpeyyāti tatuttari viññāpeti, payoge dukkaṭaṃ. Paṭilābhena nissaggiyaṃ hoti. Nissajjitabbaṃ saṅghassa vā gaṇassa vā ekabhikkhuniyā vā. Evañca pana, bhikkhave, nissajjitabbaṃ…pe… ‘‘idaṃ me, ayye, garupāvuraṇaṃ atirekacatukkaṃsaparamaṃ cetāpitaṃ nissaggiyaṃ, imāhaṃ saṅghassa nissajjāmī’’ti…pe… dadeyyāti…pe… dadeyyunti…pe… ayyāya dammīti. 'Se ela pedir um que exceda esse valor': se ela solicitar algo além disso, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa) pelo esforço. Ao obtê-lo, torna-se uma ofensa que requer renúncia (nissaggiya). Deve ser renunciada perante a comunidade, um grupo ou uma única bhikkhunī. E assim, monges, deve ser renunciada: ... 'Nobres senhoras, este manto pesado para o frio, que mandei comprar excedendo o limite máximo de quatro kaṃsas, é passível de renúncia. Eu o renuncio perante a comunidade.' ... 'deve ser devolvido'... 'devem devolver'... 'eu o devolvo à nobre senhora'. 786. Atirekacatukkaṃse atirekasaññā cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Atirekacatukkaṃse vematikā cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Atirekacatukkaṃse ūnakasaññā cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. 786. Se o valor excede quatro kaṃsas e ela o percebe como excedente, e o pede, comete uma ofensa de expiação com renúncia (nissaggiya pācittiya). Se o valor excede quatro kaṃsas e ela tem dúvidas, e o pede, comete uma ofensa de expiação com renúncia (nissaggiya pācittiya). Se o valor excede quatro kaṃsas e ela o percebe como inferior, e o pede, comete uma ofensa de expiação com renúncia (nissaggiya pācittiya). Ūnakacatukkaṃse atirekasaññā, āpatti dukkaṭassa. Ūnakacatukkaṃse vematikā, āpatti dukkaṭassa. Ūnakacatukkaṃse ūnakasaññā, anāpatti. Se o valor é inferior a quatro kaṃsas e ela o percebe como excedente, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se o valor é inferior a quatro kaṃsas e ela tem dúvidas, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se o valor é inferior a quatro kaṃsas e ela o percebe como inferior, não há ofensa. 787. Anāpatti catukkaṃsaparamaṃ cetāpeti, ūnakacatukkaṃsaparamaṃ cetāpeti, ñātakānaṃ, pavāritānaṃ, aññassatthāya, attano dhanena, mahagghaṃ cetāpetukāmassa appagghaṃ cetāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 787. Não há ofensa: se ela pede um que custe exatamente quatro kaṃsas; se ela pede um que custe menos de quatro kaṃsas; se ela pede a parentes; se ela pede a quem a convidou a pedir; se ela pede para o benefício de outra pessoa; se ela compra com seus próprios recursos; se, para alguém que queria lhe dar um manto caro, ela pede um mais barato; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Ekādasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A décima primeira regra de treinamento está concluída. 12. Dvādasamasikkhāpadaṃ 12. A décima segunda regra de treinamento 788. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī bahussutā hoti bhāṇikā visāradā paṭṭā dhammiṃ kathaṃ kātuṃ. Atha kho rājā pasenadi kosalo uṇhakāle mahagghaṃ khomaṃ pārupitvā yena thullanandā bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā thullanandaṃ [Pg.337] bhikkhuniṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinnaṃ kho rājānaṃ pasenadiṃ kosalaṃ thullanandā bhikkhunī dhammiyā kathāya sandassesi samādapesi samuttejesi sampahaṃsesi. Atha kho rājā pasenadi kosalo thullanandāya bhikkhuniyā dhammiyā kathāya sandassito samādapito samuttejito sampahaṃsito thullanandaṃ bhikkhuniṃ etadavoca – ‘‘vadeyyāsi, ayye, yena attho’’ti. ‘‘Sace me tvaṃ, mahārāja, dātukāmosi, imaṃ khomaṃ dehī’’ti. Atha kho rājā pasenadi kosalo thullanandāya bhikkhuniyā khomaṃ datvā uṭṭhāyāsanā thullanandaṃ bhikkhuniṃ abhivādetvā padakkhiṇaṃ katvā pakkāmi. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘mahicchā imā bhikkhuniyo asantuṭṭhā. Kathañhi nāma rājānaṃ khomaṃ viññāpessantī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā rājānaṃ khomaṃ viññāpessatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī rājānaṃ khomaṃ viññāpetīti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavāti’’. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī rājānaṃ khomaṃ viññāpessati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 788. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele tempo, a bhikkhunī Thullanandā era muito instruída, eloquente, confiante e hábil em proferir discursos sobre o Dhamma. Então, o rei Pasenadi de Kosala, durante a estação quente, vestindo um manto de linho muito valioso, aproximou-se de onde estava a bhikkhunī Thullanandā. Ao se aproximar, ele saudou a bhikkhunī Thullanandā e sentou-se a um lado. Enquanto o rei Pasenadi de Kosala estava sentado a um lado, a bhikkhunī Thullanandā o instruiu, exortou, inspirou e encorajou com um discurso sobre o Dhamma. Então, o rei Pasenadi de Kosala, tendo sido instruído, exortado, inspirado e encorajado pelo discurso sobre o Dhamma da bhikkhunī Thullanandā, disse-lhe: 'Diga-me, senhora, do que você precisa.' 'Se você, ó grande rei, deseja me dar algo, dê-me este manto de linho.' Então, o rei Pasenadi de Kosala, tendo dado o manto de linho à bhikkhunī Thullanandā, levantou-se de seu assento, saudou a bhikkhunī Thullanandā, circundou-a respeitosamente pela direita e partiu. As pessoas criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Estas bhikkhunīs têm muitos desejos, não estão contentes. Como podem pedir um manto de linho ao rei?' As bhikkhunīs ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e murmurando. Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como pode a senhora Thullanandā pedir um manto de linho ao rei?'... 'É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā pediu um manto de linho ao rei?' 'É verdade, Senhor', responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... 'Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā pedir um manto de linho ao rei? Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...' E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento: 789. ‘‘Lahupāvuraṇaṃ pana bhikkhuniyā cetāpentiyā aḍḍhateyyakaṃsaparamaṃ cetāpetabbaṃ. Tato ce uttari cetāpeyya, nissaggiyaṃ pācittiya’’nti. 789. “Se uma bhikkhunī for pedir um manto leve, ela deve pedir um que custe, no máximo, dois kansas e meio. Se ela pedir um que custe mais do que isso, há uma ofensa de expiação com confisco (nissaggiya pācittiya).” 790. Lahupāvuraṇaṃ nāma yaṃ kiñci uṇhakāle pāvuraṇaṃ. 790. O que se chama de 'manto leve' é qualquer manto usado na estação quente. Cetāpentiyāti viññāpentiyā. “Pedir” significa solicitar. Aḍḍhateyyakaṃsaparamaṃ cetāpetabbanti dasakahāpaṇagghanakaṃ cetāpetabbaṃ. “Ela deve pedir um que custe, no máximo, dois kansas e meio” significa que ela deve pedir um manto que custe dez kahāpaṇas. Tato ce uttari cetāpeyyāti tatuttari viññāpeti, payoge dukkaṭaṃ. Paṭilābhena nissaggiyaṃ hoti. Nissajjitabbaṃ saṅghassa vā gaṇassa vā ekabhikkhuniyā vā. Evañca pana, bhikkhave, nissajjitabbaṃ…pe… idaṃ me, ayye, lahupāvuraṇaṃ atirekaaḍḍhateyyakaṃsaparamaṃ cetāpitaṃ nissaggiyaṃ, imāhaṃ [Pg.338] saṅghassa nissajjāmīti…pe… dadeyyāti…pe… dadeyyunti…pe… ayyāya dammīti. “Se ela pedir um que custe mais do que isso” significa que ela solicita algo além disso; para o esforço, há uma ofensa de conduta incorreta (dukkaṭa). Ao obtê-lo, torna-se passível de confisco (nissaggiya). Deve ser confiscado perante a Sangha, um grupo ou uma única bhikkhunī. E assim, monges, deve ser confiscado: 'Senhoras, este manto leve, que foi pedido por mim excedendo o valor máximo de dois kansas e meio, é passível de confisco. Eu o confisco para a Sangha.'... deve ser devolvido... deve ser devolvido... 'Eu o devolvo à senhora'. 791. Atirekaaḍḍhateyyakaṃse atirekasaññā cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Atirekaaḍḍhateyyakaṃse vematikā cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Atirekaaḍḍhateyyakaṃse ūnakasaññā cetāpeti, nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. 791. Se o valor excede dois kansas e meio, e ela percebe que excede, e o pede, há uma ofensa de expiação com confisco. Se o valor excede dois kansas e meio, e ela tem dúvidas, e o pede, há uma ofensa de expiação com confisco. Se o valor excede dois kansas e meio, e ela percebe que é menor, e o pede, há uma ofensa de expiação com confisco. Ūnakaaḍḍhateyyakaṃse atirekasaññā, āpatti dukkaṭassa. Ūnakaaḍḍhateyyakaṃse vematikā, āpatti dukkaṭassa. Ūnakaaḍḍhateyyakaṃse ūnakasaññā, anāpatti. Se o valor é menor que dois kansas e meio, e ela percebe que excede, há uma ofensa de conduta incorreta. Se o valor é menor que dois kansas e meio, e ela tem dúvidas, há uma ofensa de conduta incorreta. Se o valor é menor que dois kansas e meio, e ela percebe que é menor, não há ofensa. 792. Anāpatti aḍḍhateyyakaṃsaparamaṃ cetāpeti, ūnakaaḍḍhateyyakaṃsaparamaṃ cetāpeti, ñātakānaṃ, pavāritānaṃ, aññassatthāya, attano dhanena, mahagghaṃ cetāpetukāmassa appagghaṃ cetāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 792. Não há ofensa: se ela pede um manto que custa no máximo dois kansas e meio; se ela pede um manto que custa menos de dois kansas e meio; se ela pede a parentes; se ela pede a quem a convidou; se é para o benefício de outra pessoa; se é com seus próprios recursos; se, de alguém que queria comprar um manto caro, ela pede um manto barato; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Dvādasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A décima segunda regra de treinamento está concluída. Uddiṭṭhā kho, ayyāyo, tiṃsa nissaggiyā pācittiyā dhammā. Tatthāyyāyo pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Dutiyampi pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Tatiyampi pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Parisuddhetthāyyāyo, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmīti. Senhoras, as trinta regras de expiação com confisco foram recitadas. Sobre elas, pergunto-lhes: 'Vocês estão puras quanto a isso?' Pela segunda vez, pergunto: 'Vocês estão puras quanto a isso?' Pela terceira vez, pergunto: 'Vocês estão puras quanto a isso?' As senhoras estão puras quanto a isso; por isso estão em silêncio. Assim eu considero isso. Bhikkhunivibhaṅge nissaggiyakaṇḍaṃ niṭṭhitaṃ. O capítulo sobre o confisco (Nissaggiya) no Bhikkhunī Vibhaṅga está concluído. 4. Pācittiyakaṇḍaṃ (bhikkhunīvibhaṅgo) 4. O Capítulo sobre a Expiação (Pācittiya) (Bhikkhunī Vibhaṅga) 1. Lasuṇavaggo 1. O Capítulo do Alho 1. Paṭhamasikkhāpadaṃ 1. A primeira regra de treinamento Ime kho panāyyāyo chasaṭṭhisatā pācittiyā Senhoras, estas cento e sessenta e seis regras de expiação Dhammā uddesaṃ āgacchanti. vêm para a recitação. 793. Tena [Pg.339] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññatarena upāsakena bhikkhunisaṅgho lasuṇena pavārito hoti – ‘‘yāsaṃ ayyānaṃ lasuṇena attho, ahaṃ lasuṇenā’’ti. Khettapālo ca āṇatto hoti – ‘‘sace bhikkhuniyo āgacchanti, ekamekāya bhikkhuniyā dvetayo bhaṇḍike dehī’’ti. Tena kho pana samayena sāvatthiyaṃ ussavo hoti. Yathābhataṃ lasuṇaṃ parikkhayaṃ agamāsi. Bhikkhuniyo taṃ upāsakaṃ upasaṅkamitvā etadavocuṃ – ‘‘lasuṇena, āvuso, attho’’ti. ‘‘Natthāyye. Yathābhataṃ lasuṇaṃ parikkhīṇaṃ. Khettaṃ gacchathā’’ti. Thullanandā bhikkhunī khettaṃ gantvā na mattaṃ jānitvā bahuṃ lasuṇaṃ harāpesi. Khettapālo ujjhāyati khiyyati vipāceti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo na mattaṃ jānitvā bahuṃ lasuṇaṃ harāpessantī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tassa khettapālassa ujjhāyantassa khiyyantassa vipācentassa. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā na mattaṃ jānitvā bahuṃ lasuṇaṃ harāpessatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī na mattaṃ jānitvā bahuṃ lasuṇaṃ harāpetīti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī na mattaṃ jānitvā bahuṃ lasuṇaṃ harāpessati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – 793. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele tempo, um certo leigo havia convidado a comunidade de bhikkhunīs para receber alho, dizendo: 'Para as senhoras que precisam de alho, eu as convido a receber alho.' E o guardião do campo foi instruído: 'Se as bhikkhunīs vierem, dê duas ou três porções de alho para cada bhikkhunī.' Naquela época, havia um festival em Sāvatthī. O alho que havia sido colhido e trazido acabou. As bhikkhunīs aproximaram-se daquele leigo e disseram: 'Amigo, precisamos de alho.' 'Não há mais, senhoras. O alho colhido acabou. Vão ao campo.' A bhikkhunī Thullanandā foi ao campo e, sem conhecer a moderação, mandou levar uma grande quantidade de alho. O guardião do campo criticou, queixou-se e murmurou: 'Como podem as bhikkhunīs, sem conhecer a moderação, mandar levar tanto alho?' As bhikkhunīs ouviram o guardião do campo criticando, queixando-se e murmurando. Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como pode a senhora Thullanandā, sem conhecer a moderação, mandar levar tanto alho?'... 'É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā, sem conhecer a moderação, mandou levar tanto alho?' 'É verdade, Senhor', responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... 'Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā, sem conhecer a moderação, mandar levar tanto alho? Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...' Tendo proferido um discurso sobre o Dhamma, ele se dirigiu aos monges: ‘‘Bhūtapubbaṃ, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī aññatarassa brāhmaṇassa pajāpati ahosi. Tisso ca dhītaro – nandā, nandavatī, sundarīnandā. Atha kho, bhikkhave, so brāhmaṇo kālaṅkatvā aññataraṃ haṃsayoniṃ upapajji. Tassa sabbasovaṇṇamayā pattā ahesuṃ. So tāsaṃ ekekaṃ pattaṃ deti. Atha kho, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī ‘‘ayaṃ [Pg.340] haṃso amhākaṃ ekekaṃ pattaṃ detī’’ti taṃ haṃsarājaṃ gahetvā nippattaṃ akāsi. Tassa puna jāyamānā pattā setā sampajjiṃsu. Tadāpi, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī atilobhena suvaṇṇā parihīnā. Idāni lasuṇā parihāyissatī’’ti. “No passado, monges, a bhikkhunī Thullanandā foi esposa de um certo brâmane. Ela tinha três filhas: Nandā, Nandavatī e Sundarīnandā. Então, monges, aquele brâmane faleceu e renasceu no reino dos gansos. Ele tinha penas inteiramente feitas de ouro. Ele costumava dar a elas uma pena de cada vez. Então, monges, a bhikkhunī Thullanandā, pensando: 'Este ganso nos dá uma pena de cada vez', capturou o rei dos gansos e arrancou todas as suas penas. Quando as penas dele cresceram novamente, nasceram brancas. Naquela época também, monges, a bhikkhunī Thullanandā, devido à ganância excessiva, perdeu o ouro. Agora, ela perderá o alho.” ‘‘Yaṃ laddhaṃ tena tuṭṭhabbaṃ, atilobho hi pāpako; Haṃsarājaṃ gahetvāna, suvaṇṇā parihāyathā’’ti. “Deve-se contentar com o que se obtém, pois a ganância excessiva é prejudicial; tendo capturado o rei dos gansos, ela perdeu o ouro.” Atha kho bhagavā thullanandaṃ bhikkhuniṃ anekapariyāyena vigarahitvā dubbharatāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – Então, o Abençoado, tendo repreendido a bhikkhunī Thullanandā de muitas maneiras por ser difícil de sustentar... 'E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento: 794. ‘‘Yā pana bhikkhunī lasuṇaṃ khādeyya pācittiya’’nti. 794. “Se uma bhikkhunī comer alho, há uma ofensa de expiação (pācittiya).” 795. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 795. 'Qualquer': quem quer que seja... 'bhikkhunī': ... a bhikkhunī que se refere a este contexto é aquela que foi ordenada pela moção quádrupla. Lasuṇaṃ nāma māgadhakaṃ vuccati. O que se chama de 'alho' refere-se ao alho de Mágada. ‘‘Khādissāmīti paṭiggaṇhā’’ti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti pācittiyassa. Se ela o aceita pensando: 'Eu vou comer', há uma ofensa de conduta incorreta. A cada gole que engole, há uma ofensa de expiação. 796. Lasuṇe lasuṇasaññā khādati, āpatti pācittiyassa. Lasuṇe vematikā khādati, āpatti pācittiyassa. Lasuṇe alasuṇasaññā khādati, āpatti pācittiyassa. 796. Se for alho, e ela percebe que é alho, e o come, há uma ofensa de expiação. Se for alho, e ela tem dúvidas, e o come, há uma ofensa de expiação. Se for alho, e ela percebe que não é alho, e o come, há uma ofensa de expiação. Alasuṇe lasuṇasaññā khādati, āpatti dukkaṭassa. Alasuṇe vematikā khādati, āpatti dukkaṭassa. Alasuṇe alasuṇasaññā khādati, anāpatti. Se não for alho, e ela percebe que é alho, e o come, há uma ofensa de conduta incorreta. Se não for alho, e ela tem dúvidas, e o come, há uma ofensa de conduta incorreta. Se não for alho, e ela percebe que não é alho, e o come, não há ofensa. 797. Anāpatti palaṇḍuke, bhañjanake, harītake, cāpalasuṇe, sūpasampāke, maṃsasampāke, telasampāke, sāḷave, uttaribhaṅge, ummattikāya, ādikammikāyāti. 797. Não há ofensa: no caso de cebola, cebola-vermelha, cebolinha, alho-silvestre; se cozido em sopa, cozido com carne, cozido em óleo, em conserva de ameixa, em saladas; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Paṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A primeira regra de treinamento está concluída. 2. Dutiyasikkhāpadaṃ 2. A segunda regra de treinamento 798. Tena [Pg.341] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhuniyo sambādhe lomaṃ saṃharāpetvā aciravatiyā nadiyā vesiyāhi saddhiṃ naggā ekatitthe nahāyanti. Vesiyā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo sambādhe lomaṃ saṃharāpessanti, seyyathāpi gihiniyo kāmabhoginiyo’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tāsaṃ vesiyānaṃ ujjhāyantīnaṃ khiyyantīnaṃ vipācentīnaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhuniyo sambādhe lomaṃ saṃharāpessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo sambādhe lomaṃ saṃharāpentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo sambādhe lomaṃ saṃharāpessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 798. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele tempo, as bhikkhunīs do grupo de seis mandaram remover os pelos de suas partes íntimas e banhavam-se nuas no rio Aciravatī, no mesmo porto de banho com prostitutas. As prostitutas criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como podem as bhikkhunīs mandar remover os pelos de suas partes íntimas, exatamente como as mulheres leigas que desfrutam dos prazeres sensuais?' As bhikkhunīs ouviram aquelas prostitutas criticando, queixando-se e murmurando. Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: 'Como podem as bhikkhunīs do grupo de seis mandar remover os pelos de suas partes íntimas?'... 'É verdade, monges, que as bhikkhunīs do grupo de seis mandam remover os pelos de suas partes íntimas?' 'É verdade, Senhor', responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... 'Como podem, monges, as bhikkhunīs do grupo de seis mandar remover os pelos de suas partes íntimas? Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...' E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento: 799. ‘‘Yā pana bhikkhunī sambādhe lomaṃ saṃharāpeyya, pācittiya’’nti. 799. “Se uma bhikkhunī mandar remover os pelos de suas partes íntimas, há uma ofensa de expiação (pācittiya).” 800. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 800. 'Qualquer': quem quer que seja... 'bhikkhunī': ... a bhikkhunī que se refere a este contexto é aquela que foi ordenada pela moção quádrupla. Sambādho nāma ubho upakacchakā, muttakaraṇaṃ. O que se chama de 'partes íntimas' refere-se a ambas as axilas e à região genital. Saṃharāpeyyāti ekampi lomaṃ saṃharāpeti, āpatti pācittiyassa. Bahukepi lome saṃharāpeti, āpatti pācittiyassa. 'Mandar remover' significa que se ela mandar remover mesmo um único pelo, há uma ofensa de expiação. Se ela mandar remover muitos pelos, há uma ofensa de expiação. 801. Anāpatti ābādhapaccayā, ummattikāya, ādikammikāyāti. 801. Não há ofensa: se for devido a uma enfermidade; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Dutiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A segunda regra de treinamento está concluída. 3. Tatiyasikkhāpadaṃ 3. A terceira regra de treinamento 802. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena dve bhikkhuniyo anabhiratiyā [Pg.342] pīḷitā ovarakaṃ pavisitvā talaghātakaṃ karonti. Bhikkhuniyo tena saddena upadhāvitvā tā bhikkhuniyo etadavocuṃ – ‘‘kissa tumhe, ayye, purisena saddhiṃ sampadussathā’’ti? ‘‘Na mayaṃ, ayye, purisena saddhiṃ sampadussāmā’’ti. Bhikkhunīnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo talaghātakaṃ karissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo talaghātakaṃ karontīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo talaghātakaṃ karissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 802. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquela ocasião, duas bhikkhunis, atormentadas pelo descontentamento, entraram em um aposento privado e desferiram golpes contra a própria genitália. As bhikkhunis, correndo em direção àquele som, disseram àquelas bhikkhunis: 'Por que, nobres senhoras, estais vos corrompendo com um homem?' 'Não estamos nos corrompendo com um homem, nobres senhoras.' E relataram o ocorrido às bhikkhunis. Aquelas bhikkhunis que tinham poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam: 'Como podem as bhikkhunis desferir golpes contra a própria genitália?'... 'É verdade, monges, que as bhikkhunis desferem golpes contra a própria genitália?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, as repreendeu... 'Como, monges, podem as bhikkhunis desferir golpes contra a própria genitália! Isso, monges, não serve para converter os não convertidos...' E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento: 803. ‘‘Talaghātake pācittiya’’nti. 803. 'Se houver o desferir de golpes contra a própria genitália, há uma ofensa pācittiya.' 804. Talaghātakaṃ nāma samphassaṃ sādiyantī antamaso uppalapattenapi muttakaraṇe pahāraṃ deti, āpatti pācittiyassa. 804. O desferir de golpes contra a própria genitália significa: se ela, consentindo com o contato físico, desferir um golpe no órgão urinário, mesmo que seja com uma pétala de lótus, há uma ofensa pācittiya. 805. Anāpatti ābādhapaccayā, ummattikāya, ādikammikāyāti. 805. Não há ofensa: se for devido a uma enfermidade, se ela for insana, ou se ela for a primeira transgressora. Tatiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A terceira regra de treinamento está concluída. 4. Catutthasikkhāpadaṃ 4. A quarta regra de treinamento 806. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññatarā purāṇarājorodhā bhikkhunīsu pabbajitā hoti. Aññatarā bhikkhunī anabhiratiyā pīḷitā yena sā bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuniṃ etadavoca – ‘‘rājā kho, ayye, tumhe cirāciraṃ gacchati. Kathaṃ tumhe dhārethā’’ti? ‘‘Jatumaṭṭhakena, ayye’’ti. ‘‘Kiṃ etaṃ, ayye, jatumaṭṭhaka’’nti? Atha kho sā bhikkhunī tassā bhikkhuniyā jatumaṭṭhakaṃ ācikkhi. Atha kho sā bhikkhunī jatumaṭṭhakaṃ ādiyitvā dhovituṃ vissaritvā ekamantaṃ chaḍḍesi. Bhikkhuniyo makkhikāhi samparikiṇṇaṃ passitvā [Pg.343] evamāhaṃsu – ‘‘kassidaṃ kamma’’nti? Sā evamāha – ‘‘mayhidaṃ kamma’’nti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhunī jatumaṭṭhakaṃ ādiyissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhunī jatumaṭṭhakaṃ ādiyatīti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhunī jatumaṭṭhakaṃ ādiyissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 806. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquela ocasião, uma certa ex-concubina real havia se ordenado entre as bhikkhunis. Uma certa bhikkhuni, atormentada pelo descontentamento, aproximou-se daquela bhikkhuni; tendo se aproximado, disse-lhe: 'Nobre senhora, o rei costumava vos visitar apenas em longos intervalos. Como conseguíeis suportar o desejo?' 'Com um bastão polido de laca, nobre senhora.' 'O que é esse bastão polido de laca, nobre senhora?' Então, aquela bhikkhuni explicou à outra o que era o bastão polido de laca. Em seguida, aquela bhikkhuni pegou um bastão polido de laca e, esquecendo-se de lavá-lo, descartou-o de lado. As bhikkhunis, vendo-o coberto de moscas, disseram: 'De quem é esta ação?' Ela disse: 'Esta ação é minha.' Aquelas bhikkhunis que tinham poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam: 'Como pode uma bhikkhuni usar um bastão polido de laca?'... 'É verdade, monges, que uma bhikkhuni usa um bastão polido de laca?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, a repreendeu... 'Como, monges, pode uma bhikkhuni usar um bastão polido de laca! Isso, monges, não serve para converter os não convertidos...' E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento: 807. ‘‘Jatumaṭṭhake pācittiya’’nti. 807. 'Se houver o uso de um bastão polido de laca, há uma ofensa pācittiya.' 808. Jatumaṭṭhakaṃ nāma jatumayaṃ kaṭṭhamayaṃ piṭṭhamayaṃ mattikāmayaṃ. 808. O chamado bastão polido de laca pode ser feito de laca, de madeira, de farinha ou de argila. Ādiyeyyāti samphassaṃ sādiyantī antamaso uppalapattampi muttakaraṇaṃ paveseti, āpatti pācittiyassa. 'Usar' significa: se ela, consentindo com o contato físico, introduzir no órgão urinário mesmo que seja uma pétala de lótus, há uma ofensa pācittiya. 809. Anāpatti ābādhapaccayā, ummattikāya, ādikammikāyāti. 809. Não há ofensa: se for devido a uma enfermidade, se ela for insana, ou se ela for a primeira transgressora. Catutthasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A quarta regra de treinamento está concluída. 5. Pañcamasikkhāpadaṃ 5. A quinta regra de treinamento 810. Tena samayena buddho bhagavā sakkesu viharati kapilavatthusmiṃ nigrodhārāme. Atha kho mahāpajāpati gotamī yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā adhovāte aṭṭhāsi – ‘‘duggandho, bhagavā, mātugāmo’’ti. Atha kho bhagavā – ‘‘ādiyantu kho bhikkhuniyo udakasuddhika’’nti, mahāpajāpatiṃ gotamiṃ dhammiyā kathāya sandassesi samādapesi samuttejesi sampahaṃsesi. Atha kho mahāpajāpati gotamī bhagavatā dhammiyā kathāya sandassitā samādapitā samuttejitā sampahaṃsitā bhagavantaṃ abhivādetvā padakkhiṇaṃ katvā pakkāmi. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, bhikkhunīnaṃ udakasuddhika’’nti. Tena kho pana samayena aññatarā bhikkhunī – ‘‘bhagavatā [Pg.344] udakasuddhikā anuññātā’’ti atigambhīraṃ udakasuddhikaṃ ādiyantī muttakaraṇe vaṇaṃ akāsi. Atha kho sā bhikkhunī bhikkhunīnaṃ etamatthaṃ āroceti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – kathañhi nāma bhikkhunī atigambhīraṃ udakasuddhikaṃ ādiyissatīti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhunī atigambhīraṃ udakasuddhikaṃ ādiyatī’’ti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhunī atigambhīraṃ udakasuddhikaṃ ādiyissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 810. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo entre os Sakyas, em Kapilavatthu, no mosteiro de Nigrodha. Então, Mahapajapati Gotami aproximou-se do Abençoado; tendo se aproximado e prestado homenagem ao Abençoado, ela permaneceu de pé na direção contrária ao vento. 'Abençoado, as mulheres têm um odor desagradável.' Então, o Abençoado, dizendo: 'Que as bhikkhunis usem água para purificação', instruiu, exortou, inspirou e alegrou Mahapajapati Gotami com uma palestra sobre o Dhamma. Então, Mahapajapati Gotami... prestou homenagem, circundou-o pela direita e partiu. Em seguida, o Abençoado, por esta razão e nesta circunstância, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos monges: 'Monges, eu permito o uso de água para purificação para as bhikkhunis.' Naquela ocasião, uma certa bhikkhuni, pensando: 'A água para purificação foi permitida pelo Abençoado', usou a água para purificação de forma profunda demais e causou uma ferida em seu órgão urinário. Então, aquela bhikkhuni relatou o ocorrido às bhikkhunis. Aquelas bhikkhunis que tinham poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam: 'Como pode uma bhikkhuni usar água para purificação de forma profunda demais?'... 'É verdade, monges, que uma bhikkhuni usa água para purificação de forma profunda demais?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, a repreendeu... 'Como, monges, pode uma bhikkhuni usar água para purificação de forma profunda demais! Isso, monges, não serve para converter os não convertidos...' E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento: 811. ‘‘Udakasuddhikaṃ pana bhikkhuniyā ādiyamānāya dvaṅgulapabbaparamaṃ ādātabbaṃ. Taṃ atikkāmentiyā pācittiya’’nti. 811. 'Quando uma bhikkhuni usar água para purificação, ela deve fazê-lo até o limite máximo de duas falanges de dois dedos. Se ela ultrapassar esse limite, há uma ofensa pācittiya.' 812. Udakasuddhikaṃ nāma muttakaraṇassa dhovanā vuccati. 812. A chamada 'água para purificação' refere-se à lavagem do órgão urinário. Ādiyamānāyāti dhovantiyā. 'Quando usar' significa quando estiver lavando. Dvaṅgulapabbaparamaṃ ādātabbanti dvīsu aṅgulesu dve pabbaparamā ādātabbā. 'Deve fazê-lo até o limite máximo de duas falanges de dois dedos' significa que o limite máximo a ser alcançado é de duas falanges em dois dedos. Taṃ atikkāmentiyāti samphassaṃ sādiyantī antamaso kesaggamattampi atikkāmeti, āpatti pācittiyassa. 'Se ela ultrapassar esse limite' significa: se ela, consentindo com o contato físico, ultrapassar o limite mesmo que pela largura de um fio de cabelo, há uma ofensa pācittiya. 813. Atirekadvaṅgulapabbe atirekasaññā ādiyati, āpatti pācittiyassa. Atirekadvaṅgulapabbe vematikā ādiyati, āpatti pācittiyassa. Atirekadvaṅgulapabbe ūnakasaññā ādiyati, āpatti pācittiyassa. 813. Se o limite de duas falanges for ultrapassado e ela o usar percebendo que foi ultrapassado, há uma ofensa pācittiya. Se o limite de duas falanges for ultrapassado e ela o usar estando em dúvida, há uma ofensa pācittiya. Se o limite de duas falanges for ultrapassado e ela o usar percebendo que foi menor, há uma ofensa pācittiya. Ūnakadvaṅgulapabbe atirekasaññā, āpatti dukkaṭassa. Ūnakadvaṅgulapabbe vematikā, āpatti dukkaṭassa. Ūnakadvaṅgulapabbe ūnakasaññā, anāpatti. Se for menor que o limite de duas falanges e ela o usar percebendo que foi ultrapassado, há uma ofensa dukkaṭa. Se for menor que o limite de duas falanges e ela o usar estando em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se for menor que o limite de duas falanges e ela o usar percebendo que foi menor, não há ofensa. 814. Anāpatti dvaṅgulapabbaparamaṃ ādiyati, ūnakadvaṅgulapabbaparamaṃ ādiyati, ābādhapaccayā, ummattikāya, ādikammikāyāti. 814. Não há ofensa: se ela usar até o limite máximo de duas falanges, se ela usar menos do que o limite máximo de duas falanges, se for devido a uma enfermidade, se ela for insana, ou se ela for a primeira transgressora. Pañcamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A quinta regra de treinamento está concluída. 6. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ 6. A sexta regra de treinamento 815. Tena [Pg.345] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena ārohanto nāma mahāmatto bhikkhūsu pabbajito hoti. Tassa purāṇadutiyikā bhikkhunīsu pabbajitā hoti. Tena kho pana samayena so bhikkhu tassā bhikkhuniyā santike bhattavissaggaṃ karoti. Atha kho sā bhikkhunī tassa bhikkhuno bhuñjantassa pānīyena ca vidhūpanena ca upatiṭṭhitvā accāvadati. Atha kho so bhikkhu taṃ bhikkhuniṃ apasādeti – ‘‘mā, bhagini, evarūpaṃ akāsi. Netaṃ kappatī’’ti. ‘‘Pubbe maṃ tvaṃ evañca evañca karosi, idāni ettakaṃ na sahasī’’ti – pānīyathālakaṃ matthake āsumbhitvā vidhūpanena pahāraṃ adāsi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhunī bhikkhussa pahāraṃ dassatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhunī bhikkhussa pahāraṃ adāsīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhunī bhikkhussa pahāraṃ dassati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 815. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquela ocasião, um grande ministro chamado Arohanta havia se ordenado entre os monges. Sua ex-esposa havia se ordenado entre as bhikkhunis. Naquele tempo, aquele monge estava fazendo sua refeição na presença daquela bhikkhuni. Então, aquela bhikkhuni, permanecendo perto daquele monge enquanto ele comia, servindo-o com água potável e um abano, começou a falar de forma excessivamente íntima. Então, aquele monge a repreendeu: 'Não faças tal coisa, irmã. Isso não é apropriado.' 'No passado, tu fazias isto e aquilo comigo, e agora não consegues tolerar nem mesmo isto!' — dizendo isso, ela derramou a vasilha de água potável sobre a cabeça dele e o agrediu com o abano. Aquelas bhikkhunis que tinham poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam: 'Como pode uma bhikkhuni agredir um monge?'... 'É verdade, monges, que uma bhikkhuni agrediu um monge?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, a repreendeu... 'Como, monges, pode uma bhikkhuni agredir um monge! Isso, monges, não serve para converter os não convertidos...' E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento: 816. ‘‘Yā pana bhikkhunī bhikkhussa bhuñjantassa pānīyena vā vidhūpanena vā upatiṭṭheyya, pācittiya’’nti. 816. 'Se uma bhikkhuni permanecer perto de um monge que está comendo, servindo-o com água potável ou com um abano, há uma ofensa pācittiya.' 817. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 817. 'Qualquer' refere-se a quem quer que seja... 'bhikkhuni'... a bhikkhuni pretendida neste contexto é aquela que foi ordenada por uma moção quádrupla. Bhikkhussāti upasampannassa. 'De um monge' significa de um monge plenamente ordenado. Bhuñjantassāti pañcannaṃ bhojanānaṃ aññataraṃ bhojanaṃ bhuñjantassa. 'Que está comendo' significa que está comendo qualquer um dos cinco tipos de alimentos adequados. Pānīyaṃ nāma yaṃ kiñci pānīyaṃ. A chamada 'água potável' refere-se a qualquer tipo de água para beber. Vidhūpanaṃ nāma yā kāci bījanī. O chamado 'abano' refere-se a qualquer tipo de leque ou abanador. Upatiṭṭheyyāti hatthapāse tiṭṭhati, āpatti pācittiyassa. 'Permanecer perto' significa que se ela ficar de pé dentro do espaço de um braço e meio (hatthapāsa), há uma ofensa pācittiya. 818. Upasampanne upasampannasaññā pānīyena vā vidhūpanena vā upatiṭṭhati, āpatti pācittiyassa. Upasampanne vematikā pānīyena vā vidhūpanena vā upatiṭṭhati, āpatti pācittiyassa. Upasampanne anupasampannasaññā pānīyena vā vidhūpanena vā upatiṭṭhati, āpatti pācittiyassa. 818. Se for um monge plenamente ordenado e ela permanecer perto dele servindo-o com água potável ou com um abano, percebendo-o como plenamente ordenado, há uma ofensa pācittiya. Se for um monge plenamente ordenado e ela permanecer perto dele servindo-o com água potável ou com um abano, estando em dúvida, há uma ofensa pācittiya. Se for um monge plenamente ordenado e ela permanecer perto dele servindo-o com água potável ou com um abano, percebendo-o como não plenamente ordenado, há uma ofensa pācittiya. Hatthapāsaṃ [Pg.346] vijahitvā upatiṭṭhati, āpatti dukkaṭassa. Khādanīyaṃ khādantassa upatiṭṭhati, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannassa upatiṭṭhati, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne upasampannasaññā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne vematikā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne anupasampannasaññā, āpatti dukkaṭassa. Se ela permanecer perto dele fora do espaço de um braço e meio, há uma ofensa dukkaṭa. Se ela permanecer perto dele enquanto ele come alimentos mastigáveis (khādanīya), há uma ofensa dukkaṭa. Se ela permanecer perto de alguém que não é plenamente ordenado, há uma ofensa dukkaṭa. Se for alguém não plenamente ordenado e ela permanecer perto dele percebendo-o como plenamente ordenado, há uma ofensa dukkaṭa. Se for alguém não plenamente ordenado e ela permanecer perto dele estando em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se for alguém não plenamente ordenado e ela permanecer perto dele percebendo-o como não plenamente ordenado, há uma ofensa dukkaṭa. 819. Anāpatti deti, dāpeti, anupasampannaṃ āṇāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 819. Não há ofensa: se ela apenas entrega o objeto, se faz com que seja entregue, se ordena a alguém não plenamente ordenado que sirva, se ela for insana, ou se ela for a primeira transgressora. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A sexta regra de treinamento está concluída. 7. Sattamasikkhāpadaṃ 7. A sétima regra de treinamento 820. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo sassakāle āmakadhaññaṃ viññāpetvā nagaraṃ atiharanti dvāraṭṭhāne – ‘‘dethāyye, bhāga’’nti. Palibundhetvā muñciṃsu. Atha kho tā bhikkhuniyo upassayaṃ gantvā bhikkhunīnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo āmakadhaññaṃ viññāpessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo āmakadhaññaṃ viññāpentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo āmakadhaññaṃ viññāpessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 820. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquela ocasião, na época da colheita, as bhikkhunis, tendo pedido grãos crus, estavam levando-os para a cidade. No portão da cidade, os guardas as importunaram, dizendo: 'Dai-nos uma parte, nobres senhoras!', e só então as deixaram passar. Então, aquelas bhikkhunis foram para o mosteiro das bhikkhunis e relataram o ocorrido às outras bhikkhunis. Aquelas bhikkhunis que tinham poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam: 'Como podem as bhikkhunis pedir grãos crus?'... 'É verdade, monges, que as bhikkhunis pedem grãos crus?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, as repreendeu... 'Como, monges, podem as bhikkhunis pedir grãos crus! Isso, monges, não serve para converter os não convertidos...' E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento: 821. ‘‘Yā pana bhikkhunī āmakadhaññaṃ viññatvā vā viññāpetvā vā bhajjitvā vā bhajjāpetvā vā koṭṭetvā vā koṭṭāpetvā vā pacitvā vā pacāpetvā vā bhuñjeyya, pācittiya’’nti. 821. 'Se uma bhikkhuni comer grãos crus, tendo-os pedido ela mesma ou feito com que fossem pedidos, tendo-os torrado ela mesma ou feito com que fossem torrados, tendo-os socado ela mesma ou feito com que fossem socados, tendo-os cozinhado ela mesma ou feito com que fossem cozinhados, há uma ofensa pācittiya.' 822. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 822. 'Qualquer' refere-se a quem quer que seja... 'bhikkhuni'... a bhikkhuni pretendida neste contexto é aquela que foi ordenada por uma moção quádrupla. Āmakadhaññaṃ nāma sāli vīhi yavo godhumo kaṅgu varako kudrusako. O chamado 'grão cru' refere-se ao arroz de grão longo, arroz comum, cevada, trigo, milhete, painço ou centeio. Viññatvāti [Pg.347] sayaṃ viññatvā. Viññāpetvāti aññaṃ viññāpetvā. 'Tendo pedido' significa tendo pedido ela mesma. 'Feito com que fossem pedidos' significa tendo feito com que outra pessoa os pedisse. Bhajjitvāti sayaṃ bhajjitvā. Bhajjāpetvāti aññaṃ bhajjāpetvā. 'Tendo torrado' significa tendo torrado ela mesma. 'Feito com que fossem torrados' significa tendo feito com que outra pessoa os torrasse. Koṭṭetvāti sayaṃ koṭṭetvā. Koṭṭāpetvāti aññaṃ koṭṭāpetvā. 'Tendo socado' significa tendo socado ela mesma. 'Feito com que fossem socados' significa tendo feito com que outra pessoa os socasse. Pacitvāti sayaṃ pacitvā. Pacāpetvāti aññaṃ pacāpetvā. 'Tendo cozinhado' significa tendo cozinhado ela mesma. 'Feito com que fossem cozinhados' significa tendo feito com que outra pessoa os cozinhasse. ‘‘Bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti pācittiyassa. Se ela aceita [o grão cru] pensando: “Eu irei comer”, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). A cada porção engolida, há uma ofensa que requer expiação (pācittiya). 823. Anāpatti ābādhapaccayā, aparaṇṇaṃ viññāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 823. Não há ofensa se for por motivo de doença, se ela solicitar outros tipos de grãos (leguminosas), se ela for insana ou se for a primeira transgressora. Sattamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sétimo preceito de treinamento está concluído. 8. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ 8. O oitavo preceito de treinamento. 824. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññataro brāhmaṇo nibbiṭṭharājabhaṭo ‘‘taññeva bhaṭapathaṃ yācissāmī’’ti sīsaṃ nahāyitvā bhikkhunupassayaṃ nissāya rājakulaṃ gacchati. Aññatarā bhikkhunī kaṭāhe vaccaṃ katvā tirokuṭṭe chaḍḍentī tassa brāhmaṇassa matthake āsumbhi. Atha kho so brāhmaṇo ujjhāyati khiyyati vipāceti – ‘‘assamaṇiyo imā muṇḍā bandhakiniyo. Kathañhi nāma gūthakaṭāhaṃ matthake āsumbhissanti! Imāsaṃ upassayaṃ jhāpessāmī’’ti! Ummukaṃ gahetvā upassayaṃ pavisati. Aññataro upāsako upassayā nikkhamanto addasa taṃ brāhmaṇaṃ ummukaṃ gahetvā upassayaṃ pavisantaṃ. Disvāna taṃ brāhmaṇaṃ etadavoca – ‘‘kissa tvaṃ, bho, ummukaṃ gahetvā upassayaṃ pavisasī’’ti? ‘‘Imā maṃ, bho, muṇḍā bandhakiniyo gūthakaṭāhaṃ matthake āsumbhiṃsu. Imāsaṃ upassayaṃ jhāpessāmī’’ti. ‘‘Gaccha, bho brāhmaṇa, maṅgalaṃ etaṃ. Sahassaṃ lacchasi tañca bhaṭapatha’’nti. Atha kho so brāhmaṇo sīsaṃ nahāyitvā rājakulaṃ gantvā sahassaṃ alattha tañca bhaṭapathaṃ. Atha kho so upāsako upassayaṃ pavisitvā bhikkhunīnaṃ etamatthaṃ [Pg.348] ārocetvā paribhāsi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo uccāraṃ tirokuṭṭe chaḍḍessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo uccāraṃ tirokuṭṭe chaḍḍentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo uccāraṃ tirokuṭṭe chaḍḍessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 824. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, um certo brâmane que havia recebido seu pagamento como soldado do rei, pensando: “Pedirei aquele mesmo posto de serviço”, lavou a cabeça, tomou banho e, passando perto do mosteiro das bhikkhunīs, dirigiu-se ao palácio real. Uma certa bhikkhunī, tendo defecado em um recipiente, ao jogá-las por cima do muro, despejou-as sobre a cabeça daquele brâmane. Então, aquele brâmane ficou indignado, criticou e reclamou: “Estas de cabeça raspada, destruidoras de famílias, não são verdadeiras ascetas! Como podem despejar um pote de fezes na minha cabeça? Vou queimar o mosteiro delas!”. Pegando uma tocha acesa, ele entrou no mosteiro. Um certo seguidor leigo (upāsaka), saindo do mosteiro, viu aquele brâmane entrando no mosteiro com a tocha acesa. Ao vê-lo, disse ao brâmane: “Senhor brâmane, por que você está entrando no mosteiro segurando uma tocha?”. “Senhor, estas de cabeça raspada, destruidoras de famílias, despejaram um pote de fezes na minha cabeça. Vou queimar o mosteiro delas!”. “Vá, senhor brâmane, isso é um bom presságio! Você receberá mil moedas e também aquele posto de serviço”. Então, o brâmane lavou a cabeça, tomou banho, foi ao palácio real e recebeu as mil moedas e também o posto de serviço. Em seguida, o seguidor leigo entrou no mosteiro, relatou o ocorrido às bhikkhunīs e as repreendeu. As bhikkhunīs de poucos desejos... ficaram indignadas, criticaram e reclamaram: “Como podem as bhikkhunīs jogar fezes por cima do muro?”... “É verdade, monges, que as bhikkhunīs jogam fezes por cima do muro?”. “É verdade, Abençoado”. O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como, monges, podem as bhikkhunīs jogar fezes por cima do muro? Isso, monges, não serve para inspirar fé nos que não têm fé...” E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento: 825. ‘‘Yā pana bhikkhunī uccāraṃ vā passāvaṃ vā saṅkāraṃ vā vighāsaṃ vā tirokuṭṭe vā tiropākāre vā chaḍḍeyya vā chaḍḍāpeyya vā, pācittiya’’nti. 825. “Qualquer bhikkhunī que jogar ou fizer jogar fezes, urina, lixo ou restos de comida por cima de um muro ou por cima de uma cerca, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya).” 826. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 826. “Qualquer”: qualquer que seja... “Bhikkhunī”: ... a que se refere neste contexto é a bhikkhunī. Uccāro nāma gūtho vuccati. Passāvo nāma muttaṃ vuccati. “Fezes” refere-se aos excrementos. “Urina” refere-se ao xixi. Saṅkāraṃ nāma kacavaraṃ vuccati. “Lixo” refere-se aos resíduos varridos. Vighāsaṃ nāma calakāni vā aṭṭhikāni vā ucchiṭṭhodakaṃ vā. “Restos de comida” refere-se a sobras de comida, ossos ou água de lavagem da boca. Kuṭṭo nāma tayo kuṭṭā – iṭṭhakākuṭṭo, silākuṭṭo, dārukuṭṭo. “Muro” refere-se a três tipos de muros: muro de tijolos, muro de pedra ou muro de madeira. Pākāro nāma tayo pākārā – iṭṭhakāpākāro, silāpākāro, dārupākāro. “Cerca” refere-se a três tipos de cercas: cerca de tijolos, cerca de pedra ou cerca de madeira. Tirokuṭṭeti kuṭṭassa parato. Tiropākāreti pākārassa parato. “Por cima do muro” significa além do muro. “Por cima da cerca” significa além da cerca. Chaḍḍeyyāti sayaṃ chaḍḍeti, āpatti pācittiyassa. “Se ela jogar”: se ela mesma jogar, há uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Chaḍḍāpeyyāti aññaṃ āṇāpeti, āpatti dukkaṭassa. Sakiṃ āṇattā bahukampi chaḍḍeti, āpatti pācittiyassa. “Se ela fizer jogar”: se ela ordenar a outra pessoa, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se, tendo sido ordenada uma única vez, a pessoa jogar muitas vezes, há uma ofensa que requer expiação (pācittiya). 827. Anāpatti oloketvā chaḍḍeti, avaḷañje chaḍḍeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 827. Não há ofensa se ela jogar após olhar [para ver se há alguém], se jogar em um local não utilizado, se for insana ou se for a primeira transgressora. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O oitavo preceito de treinamento está concluído. 9. Navamasikkhāpadaṃ 9. O nono preceito de treinamento. 828. Tena [Pg.349] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññatarassa brāhmaṇassa bhikkhunūpassayaṃ nissāya yavakhettaṃ hoti. Bhikkhuniyo uccārampi passāvampi saṅkārampi vighāsampi khette chaḍḍenti. Atha kho so brāhmaṇo ujjhāyati khiyyati vipāceti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo amhākaṃ yavakhettaṃ dūsessantī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tassa brāhmaṇassa ujjhāyantassa khiyyantassa vipācentassa. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo uccārampi passāvampi saṅkārampi vighāsampi harite chaḍḍessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo uccārampi passāvampi saṅkārampi vighāsampi harite chaḍḍentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo uccārampi passāvampi saṅkārampi vighāsampi harite chaḍḍessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 828. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, havia um campo de cevada pertencente a um certo brâmane adjacente ao mosteiro das bhikkhunīs. As bhikkhunīs jogavam fezes, urina, lixo e restos de comida no campo. Então, aquele brâmane ficou indignado, criticou e reclamou: “Como podem as bhikkhunīs estragar o nosso campo de cevada?”. As bhikkhunīs ouviram o brâmane indignado, criticando e reclamando. As bhikkhunīs de poucos desejos... ficaram indignadas, criticaram e reclamaram: “Como podem as bhikkhunīs jogar fezes, urina, lixo e restos de comida sobre a vegetação verde?”... “É verdade, monges, que as bhikkhunīs jogam fezes, urina, lixo e restos de comida sobre a vegetação verde?”. “É verdade, Abençoado”. O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como, monges, podem as bhikkhunīs jogar fezes, urina, lixo e restos de comida sobre a vegetação verde? Isso, monges, não serve para inspirar fé nos que não têm fé...” E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento: 829. ‘‘Yā pana bhikkhunī uccāraṃ vā passāvaṃ vā saṅkāraṃ vā vighāsaṃ vā harite chaḍḍeyya vā chaḍḍāpeyya vā, pācittiya’’nti. 829. “Qualquer bhikkhunī que jogar ou fizer jogar fezes, urina, lixo ou restos de comida sobre a vegetação verde, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya).” 830. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 830. “Qualquer”: qualquer que seja... “Bhikkhunī”: ... a que se refere neste contexto é a bhikkhunī. Uccāro nāma gūtho vuccati. Passāvo nāma muttaṃ vuccati. “Fezes” refere-se aos excrementos. “Urina” refere-se ao xixi. Saṅkāraṃ nāma kacavaraṃ vuccati. “Lixo” refere-se aos resíduos varridos. Vighāsaṃ nāma calakāni vā aṭṭhikāni vā ucchiṭṭhodakaṃ vā. “Restos de comida” refere-se a sobras de comida, ossos ou água de lavagem da boca. Haritaṃ nāma pubbaṇṇaṃ aparaṇṇaṃ yaṃ manussānaṃ upabhogaparibhogaṃ ropimaṃ. “Vegetação verde” refere-se a cereais, leguminosas ou qualquer planta cultivada para uso e consumo humano. Chaḍḍeyyāti sayaṃ chaḍḍeti, āpatti pācittiyassa. “Se ela jogar”: se ela mesma jogar, há uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Chaḍḍāpeyyāti aññaṃ āṇāpeti, āpatti dukkaṭassa. Sakiṃ āṇattā bahukampi chaḍḍeti, āpatti pācittiyassa. “Se ela fizer jogar”: se ela ordenar a outra pessoa, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se, tendo sido ordenada uma única vez, a pessoa jogar muitas vezes, há uma ofensa que requer expiação (pācittiya). 831. Harite haritasaññā chaḍḍeti vā chaḍḍāpeti vā, āpatti pācittiyassa. Harite vematikā chaḍḍeti vā chaḍḍāpeti vā, āpatti pācittiyassa[Pg.350]. Harite aharitasaññā chaḍḍeti vā chaḍḍāpeti vā, āpatti pācittiyassa. 831. Se for vegetação verde e ela perceber como vegetação verde, e jogar ou fizer jogar, há uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Se for vegetação verde e ela estiver em dúvida, e jogar ou fizer jogar, há uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Se for vegetação verde e ela perceber como não sendo vegetação verde, e jogar ou fizer jogar, há uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Aharite haritasaññā, āpatti dukkaṭassa. Aharite vematikā, āpatti dukkaṭassa. Aharite aharitasaññā, anāpatti. Se não for vegetação verde e ela perceber como vegetação verde, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se não for vegetação verde e ela estiver em dúvida, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se não for vegetação verde e ela perceber como não sendo vegetação verde, não há ofensa. 832. Anāpatti oloketvā chaḍḍeti, khettamariyāde chaḍḍeti sāmike āpucchitvā apaloketvā chaḍḍeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 832. Não há ofensa se ela jogar após olhar [para ver se há alguém], se jogar no limite do campo, se jogar após pedir permissão e obter o consentimento dos proprietários, se for insana ou se for a primeira transgressora. Navamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O nono preceito de treinamento está concluído. 10. Dasamasikkhāpadaṃ 10. O décimo preceito de treinamento. 833. Tena samayena buddho bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe. Tena kho pana samayena rājagahe giraggasamajjo hoti. Chabbaggiyā bhikkhuniyo giraggasamajjaṃ dassanāya agamaṃsu. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo naccampi gītampi vāditampi dassanāya gacchissanti, seyyathāpi gihiniyo kāmabhoginiyo’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhuniyo naccampi gītampi vāditampi dassanāya gacchissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo naccampi gītampi vāditampi dassanāya gacchantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo naccampi gītampi vāditampi dassanāya gacchissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 833. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Rājagaha, no Veluvana, no local de alimentação dos esquilos. Naquela época, estava ocorrendo um festival no topo da montanha em Rājagaha. As bhikkhunīs do grupo de seis foram assistir ao festival no topo da montanha. As pessoas ficaram indignadas, criticaram e reclamaram: “Como podem as bhikkhunīs ir assistir a danças, cantos e música instrumental, assim como as mulheres leigas que desfrutam dos prazeres sensoriais?”. As bhikkhunīs ouviram aquelas pessoas indignadas, criticando e reclamando. As bhikkhunīs de poucos desejos... ficaram indignadas, criticaram e reclamaram: “Como podem as bhikkhunīs do grupo de seis ir assistir a danças, cantos e música instrumental?”... “É verdade, monges, que as bhikkhunīs do grupo de seis vão assistir a danças, cantos e música instrumental?”. “É verdade, Abençoado”. O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como, monges, podem as bhikkhunīs do grupo de seis ir assistir a danças, cantos e música instrumental? Isso, monges, não serve para inspirar fé nos que não têm fé...” E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento: 834. ‘‘Yā pana bhikkhunī naccaṃ vā gītaṃ vā vāditaṃ vā dassanāya gaccheyya, pācittiya’’nti. 834. “Qualquer bhikkhunī que for assistir a danças, cantos ou música instrumental, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya).” 835. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 835. “Qualquer”: qualquer que seja... “Bhikkhunī”: ... a que se refere neste contexto é a bhikkhunī. Naccaṃ [Pg.351] nāma yaṃ kiñci naccaṃ. Gītaṃ nāma yaṃ kiñci gītaṃ. Vāditaṃ nāma yaṃ kiñci vāditaṃ. “Dança” refere-se a qualquer tipo de dança. “Canto” refere-se a qualquer tipo de canto. “Música instrumental” refere-se a qualquer tipo de música instrumental. 836. Dassanāya gacchati, āpatti dukkaṭassa. Yattha ṭhitā passati vā suṇāti vā, āpatti pācittiyassa. Dassanūpacāraṃ vijahitvā punappunaṃ passati vā suṇāti vā, āpatti pācittiyassa. Ekamekaṃ dassanāya gacchati, āpatti dukkaṭassa. Yattha ṭhitā passati vā suṇāti vā, āpatti pācittiyassa. Dassanūpacāraṃ vijahitvā punappunaṃ passati vā suṇāti vā, āpatti pācittiyassa. 836. Se ela for com o propósito de assistir, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Onde quer que ela esteja de pé, se ela assistir ou ouvir, há uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Se, deixando a área de visualização normal, ela assistir ou ouvir repetidamente, há uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Se ela for para assistir a cada um individualmente, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Onde quer que ela esteja de pé, se ela assistir ou ouvir, há uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Se, deixando a área de visualização normal, ela assistir ou ouvir repetidamente, há uma ofensa que requer expiação (pācittiya). 837. Anāpatti ārāme ṭhitā passati vā suṇāti vā, bhikkhuniyā ṭhitokāsaṃ vā nisinnokāsaṃ vā nipannokāsaṃ vā āgantvā naccanti vā gāyanti vā vādenti vā, paṭipathaṃ gacchantī passati vā suṇāti vā, sati karaṇīye gantvā passati vā suṇāti vā, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 837. Não há ofensa se ela assistir ou ouvir estando dentro do mosteiro; se [artistas] vierem ao local onde a bhikkhunī está de pé, sentada ou deitada, e dançarem, cantarem ou tocarem instrumentos; se ela assistir ou ouvir enquanto caminha pela estrada; se ela for por algum dever a ser cumprido e assistir ou ouvir; em caso de perigo; se for insana ou se for a primeira transgressora. Dasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo preceito de treinamento está concluído. Lasuṇavaggo paṭhamo. O primeiro capítulo sobre o alho (Lasuṇavagga) está concluído. 2. Andhakāravaggo 2. O capítulo sobre a escuridão (Andhakāravagga). 1. Paṭhamasikkhāpadaṃ 1. O primeiro preceito de treinamento. 838. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhaddāya kāpilāniyā antevāsiniyā bhikkhuniyā ñātako puriso gāmakā sāvatthiṃ agamāsi kenacideva karaṇīyena. Atha kho sā bhikkhunī tena purisena saddhiṃ rattandhakāre appadīpe ekenekā santiṭṭhatipi sallapatipi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhunī rattandhakāre appadīpe purisena saddhiṃ ekenekā santiṭṭhissatipi sallapissatipī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhunī rattandhakāre appadīpe purisena saddhiṃ ekenekā santiṭṭhatipi sallapatipīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave[Pg.352], bhikkhunī rattandhakāre appadīpe purisena saddhiṃ ekenekā santiṭṭhissatipi sallapissatipi! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 838. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, um homem que era parente de uma bhikkhunī discípula de Bhaddā Kāpilānī veio de sua aldeia para Sāvatthī por algum assunto a ser resolvido. Então, aquela bhikkhunī ficou de pé e conversou a sós com aquele homem na escuridão da noite, sem nenhuma lâmpada acesa. As bhikkhunīs de poucos desejos... ficaram indignadas, criticaram e reclamaram: “Como pode uma bhikkhunī ficar de pé e conversar a sós com um homem na escuridão da noite, sem nenhuma lâmpada acesa?”... “É verdade, monges, que uma bhikkhunī fica de pé e conversa a sós com um homem na escuridão da noite, sem nenhuma lâmpada acesa?”. “É verdade, Abençoado”. O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como, monges, pode uma bhikkhunī ficar de pé e conversar a sós com um homem na escuridão da noite, sem nenhuma lâmpada acesa? Isso, monges, não serve para inspirar fé nos que não têm fé...” E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento: 839. ‘‘Yā pana bhikkhunī rattandhakāre appadīpe purisena saddhiṃ ekenekā santiṭṭheyya vā sallapeyya vā, pācittiya’’nti. 839. “Qualquer bhikkhunī que, na escuridão da noite, sem nenhuma lâmpada acesa, ficar de pé ou conversar a sós com um homem, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya).” 840. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 840. “Qualquer”: qualquer que seja... “Bhikkhunī”: ... a que se refere neste contexto é a bhikkhunī. Rattandhakāreti oggate sūriye. Appadīpeti anāloke. “Na escuridão da noite” significa após o pôr do sol. “Sem nenhuma lâmpada acesa” significa sem luz. Puriso nāma manussapuriso na yakkho na peto na tiracchānagato viññū paṭibalo santiṭṭhituṃ sallapituṃ. “Homem” refere-se a um homem humano; não a um yakkha, não a um peta, não a um animal macho; um homem que seja maduro e capaz de ficar de pé e conversar. Saddhinti ekato. Ekenekāti puriso ceva hoti bhikkhunī ca. “Com” significa juntos. “A sós” significa que há apenas o homem e a bhikkhunī. Santiṭṭheyya vāti purisassa hatthapāse tiṭṭhati, āpatti pācittiyassa. “Ficar de pé”: se ela ficar de pé dentro do alcance do braço (hatthapāsa) do homem, há uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Sallapeyya vāti purisassa hatthapāse ṭhitā sallapati, āpatti pācittiyassa. “Conversar”: se ela conversar enquanto está de pé dentro do alcance do braço (hatthapāsa) do homem, há uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Hatthapāsaṃ vijahitvā santiṭṭhati vā sallapati vā, āpatti dukkaṭassa. Yakkhena vā petena vā paṇḍakena vā tiracchānagatamanussaviggahena vā saddhiṃ santiṭṭhati vā sallapati vā, āpatti dukkaṭassa. Se, deixando o alcance da mão, ela ficar de pé ou conversar, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ela ficar de pé ou conversar com um yakkha, um peta, um paṇḍaka ou um animal em forma humana, há uma ofensa de má conduta. 841. Anāpatti yo koci viññū dutiyo hoti, arahopekkhā, aññavihitā santiṭṭhati vā sallapati vā, ummattikāya, ādikammikāyāti. 841. Não há ofensa: se houver algum companheiro consciente; se ela não buscar privacidade; se ela ficar de pé ou conversar com a mente focada em outra coisa; se ela for louca; se ela for a primeira transgressora. Paṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O primeiro preceito de treinamento está concluído. 2. Dutiyasikkhāpadaṃ 2. Segundo preceito de treinamento 842. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhaddāya kāpilāniyā antevāsiniyā bhikkhuniyā ñātako puriso gāmakā sāvatthiṃ [Pg.353] agamāsi kenacideva karaṇīyena. Atha kho sā bhikkhunī – ‘‘bhagavatā paṭikkhittaṃ rattandhakāre appadīpe purisena saddhiṃ ekenekā santiṭṭhituṃ sallapitu’’nti teneva purisena saddhiṃ paṭicchanne okāse ekenekā santiṭṭhatipi sallapatipi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhunī paṭicchanne okāse purisena saddhiṃ ekenekā santiṭṭhissatipi sallapissatipī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhunī paṭicchanne okāse purisena saddhiṃ ekenekā santiṭṭhatipi sallapatipīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhunī paṭicchanne okāse purisena saddhiṃ ekenekā santiṭṭhissatipi sallapissatipi! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 842. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, um homem que era parente de uma bhikkhunī que era discípula de Bhaddā Kāpilānī foi de sua aldeia a Sāvatthī por algum assunto. Então, aquela bhikkhunī, pensando: 'O Abençoado proibiu ficar de pé ou conversar a sós, um a um, com um homem na escuridão da noite sem luz', ficou de pé e conversou a sós, um a um, com aquele mesmo homem em um local coberto. As bhikkhunīs de poucos desejos... desaprovavam, criticavam e espalhavam indignação: 'Como pode uma bhikkhunī ficar de pé ou conversar a sós, um a um, com um homem em um local coberto?'... 'É verdade, monges, que uma bhikkhunī ficou de pé e conversou a sós, um a um, com um homem em um local coberto?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, censurou-as... 'Como pode, monges, uma bhikkhunī ficar de pé ou conversar a sós, um a um, com um homem em um local coberto? Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...' E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento: 843. ‘‘Yā pana bhikkhunī paṭicchanne okāse purisena saddhiṃ ekenekā santiṭṭheyya vā sallapeyya vā, pācittiya’’nti. 843. “Qualquer bhikkhunī que, em um local coberto, ficar de pé ou conversar a sós, um a um, com um homem, comete uma ofensa de expiação (pācittiya).” 844. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 844. “Qualquer”: qualquer que seja... “Bhikkhunī”: ... a que se refere neste contexto é esta bhikkhunī. Paṭicchanno nāma okāso kuṭṭena vā kavāṭena vā kilañjena vā sāṇipākārena vā rukkhena vā thambhena vā kotthaḷiyā vā yena kenaci paṭicchanno hoti. Um “local coberto” é aquele que é coberto por uma parede, uma porta, uma esteira, uma cortina, uma árvore, um pilar, um biombo ou por qualquer outra coisa. Puriso nāma manussapuriso na yakkho na peto na tiracchānagato viññū paṭibalo santiṭṭhituṃ sallapituṃ. Um “homem” é um homem humano, não um yakkha, não um peta, não um animal, que seja consciente e capaz de ficar de pé e conversar. Saddhinti ekato. Ekenekāti puriso ceva hoti bhikkhunī ca. “Com”: juntos. “A sós, um a um”: há apenas o homem e a bhikkhunī. Santiṭṭheyya vāti purisassa hatthapāse tiṭṭhati, āpatti pācittiyassa. “Ficar de pé”: se ela ficar de pé dentro do alcance da mão do homem, comete uma ofensa de expiação (pācittiya). Sallapeyya vāti purisassa hatthapāse ṭhitā sallapati, āpatti pācittiyassa. “Conversar”: se ela, estando de pé dentro do alcance da mão do homem, conversar com ele, comete uma ofensa de expiação (pācittiya). Hatthapāsaṃ vijahitvā santiṭṭhati vā sallapati vā, āpatti dukkaṭassa. Yakkhena vā petena vā paṇḍakena vā tiracchānagatamanussaviggahena vā saddhiṃ santiṭṭhati vā sallapati vā, āpatti dukkaṭassa. Se, deixando o alcance da mão, ela ficar de pé ou conversar, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ela ficar de pé ou conversar com um yakkha, um peta, um paṇḍaka ou um animal em forma humana, há uma ofensa de má conduta. 845. Anāpatti [Pg.354] yo koci viññū dutiyo hoti, arahopekkhā, aññavihitā santiṭṭhati vā sallapati vā, ummattikāya, ādikammikāyāti. 845. Não há ofensa: se houver algum companheiro consciente; se ela não buscar privacidade; se ela ficar de pé ou conversar com a mente focada em outra coisa; se ela for louca; se ela for a primeira transgressora. Dutiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O segundo preceito de treinamento está concluído. 3. Tatiyasikkhāpadaṃ 3. Terceiro preceito de treinamento 846. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhaddāya kāpilāniyā antevāsiniyā bhikkhuniyā ñātako puriso gāmakā sāvatthiṃ agamāsi kenacideva karaṇīyena. Atha kho sā bhikkhunī – ‘‘bhagavatā paṭikkhittaṃ paṭicchanne okāse purisena saddhiṃ ekenekā santiṭṭhituṃ sallapitu’’nti teneva purisena saddhiṃ ajjhokāse ekenekā santiṭṭhatipi sallapatipi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhunī ajjhokāse purisena saddhiṃ ekenekā santiṭṭhissatipi sallapissatipī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhunī ajjhokāse purisena saddhiṃ ekenekā santiṭṭhatipi sallapatipīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhunī ajjhokāse purisena saddhiṃ ekenekā santiṭṭhissatipi sallapissatipi! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 846. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, um homem que era parente de uma bhikkhunī que era discípula de Bhaddā Kāpilānī foi de sua aldeia a Sāvatthī por algum assunto. Então, aquela bhikkhunī, pensando: 'O Abençoado proibiu ficar de pé ou conversar a sós, um a um, com um homem em um local coberto', ficou de pé e conversou a sós, um a um, com aquele mesmo homem ao ar livre. As bhikkhunīs de poucos desejos... desaprovavam, criticavam e espalhavam indignação: 'Como pode uma bhikkhunī ficar de pé ou conversar a sós, um a um, com um homem ao ar livre?'... 'É verdade, monges, que uma bhikkhunī ficou de pé e conversou a sós, um a um, com um homem ao ar livre?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, censurou-as... 'Como pode, monges, uma bhikkhunī ficar de pé ou conversar a sós, um a um, com um homem ao ar livre? Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...' E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento: 847. ‘‘Yā pana bhikkhunī ajjhokāse purisena saddhiṃ ekenekā santiṭṭheyya vā sallapeyya vā, pācittiya’’nti. 847. “Qualquer bhikkhunī que, ao ar livre, ficar de pé ou conversar a sós, um a um, com um homem, comete uma ofensa de expiação (pācittiya).” 848. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 848. “Qualquer”: qualquer que seja... “Bhikkhunī”: ... a que se refere neste contexto é esta bhikkhunī. Ajjhokāso nāma appaṭicchanno hoti kuṭṭena vā kavāṭena vā kilañjena vā sāṇipākārena vā rukkhena vā thambhena vā kotthaḷiyā vā, yena kenaci appaṭicchanno hoti. “Ao ar livre” significa um local descoberto, que não é coberto por uma parede, uma porta, uma esteira, uma cortina, uma árvore, um pilar, um biombo ou por qualquer outra coisa. Puriso [Pg.355] nāma manussapuriso, na yakkho na peto na tiracchānagato, viññū paṭibalo santiṭṭhituṃ sallapituṃ. Um “homem” é um homem humano, não um yakkha, não um peta, não um animal, que seja consciente e capaz de ficar de pé e conversar. Saddhinti ekato. Ekenekāti puriso ceva hoti bhikkhunī ca. “Com”: juntos. “A sós, um a um”: há apenas o homem e a bhikkhunī. Santiṭṭheyya vāti purisassa hatthapāse tiṭṭhati, āpatti pācittiyassa. “Ficar de pé”: se ela ficar de pé dentro do alcance da mão do homem, comete uma ofensa de expiação (pācittiya). Sallapeyya vāti purisassa hatthapāse ṭhitā sallapati, āpatti pācittiyassa. “Conversar”: se ela, estando de pé dentro do alcance da mão do homem, conversar com ele, comete uma ofensa de expiação (pācittiya). Hatthapāsaṃ vijahitvā santiṭṭhati vā sallapati vā, āpatti dukkaṭassa. Yakkhena vā petena vā paṇḍakena vā tiracchāgatamanussaviggahena vā saddhiṃ santiṭṭhati vā sallapati vā, āpatti dukkaṭassa. Se, deixando o alcance da mão, ela ficar de pé ou conversar, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ela ficar de pé ou conversar com um yakkha, um peta, um paṇḍaka ou um animal em forma humana, há uma ofensa de má conduta. 849. Anāpatti yo koci viññū dutiyo hoti, arahopekkhā, aññavihitā santiṭṭhati vā sallapati vā, ummattikāya, ādikammikāyāti. 849. Não há ofensa: se houver algum companheiro consciente; se ela não buscar privacidade; se ela ficar de pé ou conversar com a mente focada em outra coisa; se ela for louca; se ela for a primeira transgressora. Tatiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O terceiro preceito de treinamento está concluído. 4. Catutthasikkhāpadaṃ 4. Quarto preceito de treinamento 850. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī rathikāyapi byūhepi siṅghāṭakepi purisena saddhiṃ ekenekā santiṭṭhatipi sallapatipi nikaṇṇikampi jappeti dutiyikampi bhikkhuniṃ uyyojeti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā rathikāyapi byūhepi siṅghāṭakepi purisena saddhiṃ ekenekā santiṭṭhissatipi sallapissatipi nikaṇṇikampi jappissati dutiyikampi bhikkhuniṃ uyyojessatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī rathikāyapi byūhepi siṅghāṭakepi purisena saddhiṃ ekenekā santiṭṭhatipi sallapatipi nikaṇṇikampi jappeti dutiyikampi bhikkhuniṃ uyyojetīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī rathikāyapi byūhepi siṅghāṭakepi purisena saddhiṃ ekenekā santiṭṭhissatipi sallapissatipi nikaṇṇikampi jappissati dutiyikampi [Pg.356] bhikkhuniṃ uyyojessati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 850. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, a bhikkhunī Thullanandā ficava de pé e conversava a sós, um a um, com um homem em uma rua, em um beco sem saída ou em um cruzamento, e sussurrava em seu ouvido, e dispensava a bhikkhunī que a acompanhava. As bhikkhunīs de poucos desejos... desaprovavam, criticavam e espalhavam indignação: 'Como pode a senhora Thullanandā ficar de pé ou conversar a sós, um a um, com um homem em uma rua, em um beco sem saída ou em um cruzamento, e sussurrar em seu ouvido, e dispensar a bhikkhunī que a acompanha?'... 'É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā fica de pé e conversa a sós, um a um, com um homem em uma rua, em um beco sem saída ou em um cruzamento, e sussurra em seu ouvido, e dispensa a bhikkhunī que a acompanha?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, censurou-a... 'Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā ficar de pé ou conversar a sós, um a um, com um homem em uma rua, em um beco sem saída ou em um cruzamento, e sussurrar em seu ouvido, e dispensar a bhikkhunī que a acompanha? Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...' E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento: 851. ‘‘Yā pana bhikkhunī rathikāya vā byūhe vā siṅghāṭake vā purisena saddhiṃ ekenekā santiṭṭheyya vā sallapeyya vā nikaṇṇikaṃ vā jappeyya dutiyikaṃ vā bhikkhuniṃ uyyojeyya, pācittiya’’nti. 851. “Qualquer bhikkhunī que, em uma rua, em um beco sem saída ou em um cruzamento, ficar de pé ou conversar a sós, um a um, com um homem, ou sussurrar em seu ouvido, ou dispensar a bhikkhunī que a acompanha, comete uma ofensa de expiação (pācittiya).” 852. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 852. “Qualquer”: qualquer que seja... “Bhikkhunī”: ... a que se refere neste contexto é esta bhikkhunī. Rathikā nāma racchā vuccati. Byūhaṃ nāma yeneva pavisanti teneva nikkhamanti. Siṅghāṭako nāma caccaraṃ vuccati. Uma “rua” refere-se a uma via pública. Um “beco sem saída” é um caminho pelo qual se entra e pelo qual se deve sair. Um “cruzamento” refere-se a uma encruzilhada. Puriso nāma manussapuriso na yakkho na peto na tiracchānagato viññū paṭibalo santiṭṭhituṃ sallapituṃ. Um “homem” é um homem humano, não um yakkha, não um peta, não um animal, que seja consciente e capaz de ficar de pé e conversar. Saddhinti ekato. Ekenekāti puriso ceva hoti bhikkhunī ca. “Com”: juntos. “A sós, um a um”: há apenas o homem e a bhikkhunī. Santiṭṭheyya vāti purisassa hatthapāse tiṭṭhati, āpatti pācittiyassa. “Ficar de pé”: se ela ficar de pé dentro do alcance da mão do homem, comete uma ofensa de expiação (pācittiya). Sallapeyya vāti purisassa hatthapāse ṭhitā sallapati, āpatti pācittiyassa. “Conversar”: se ela, estando de pé dentro do alcance da mão do homem, conversar com ele, comete uma ofensa de expiação (pācittiya). Nikaṇṇikaṃ vā jappeyyāti purisassa upakaṇṇake āroceti, āpatti pācittiyassa. “Sussurrar em seu ouvido”: se ela falar bem perto do ouvido do homem, comete uma ofensa de expiação (pācittiya). Dutiyikaṃ vā bhikkhuniṃ uyyojeyyāti anācāraṃ ācaritukāmā dutiyikampi bhikkhuniṃ uyyojeti, āpatti dukkaṭassa. Dassanūpacāraṃ vā savanūpacāraṃ vā vijahantiyā āpatti dukkaṭassa. Vijahite āpatti pācittiyassa. “Dispensar a bhikkhunī que a acompanha”: se ela, desejando agir de forma inadequada, dispensar a bhikkhunī que a acompanha, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ela se afastar do alcance da visão ou do alcance da audição, comete uma ofensa de má conduta. Uma vez afastada, comete uma ofensa de expiação (pācittiya). Hatthapāsaṃ vijahitvā santiṭṭhati vā sallapati vā āpatti dukkaṭassa. Yakkhena vā petena vā paṇḍakena vā tiracchānagatamanussaviggahena vā saddhiṃ santiṭṭhati vā sallapati vā, āpatti dukkaṭassa. Se, deixando o alcance da mão, ela ficar de pé ou conversar, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ela ficar de pé ou conversar com um yakkha, um peta, um paṇḍaka ou um animal em forma humana, há uma ofensa de má conduta. 853. Anāpatti yo koci viññū dutiyo hoti, arahopekkhā, aññavihitā santiṭṭhati vā sallapati vā, na anācāraṃ ācaritukāmā, sati karaṇīye dutiyikaṃ bhikkhuniṃ uyyojeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 853. Não há ofensa: se houver algum companheiro consciente; se ela não buscar privacidade; se ela ficar de pé ou conversar com a mente focada em outra coisa; se ela, sem o desejo de agir de forma inadequada, dispensar a bhikkhunī que a acompanha por haver algum dever a ser feito; se ela for louca; se ela for a primeira transgressora. Catutthasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quarto preceito de treinamento está concluído. 5. Pañcamasikkhāpadaṃ 5. Quinto preceito de treinamento 854. Tena [Pg.357] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññatarā bhikkhunī aññatarassa kulassa kulūpikā hoti niccabhattikā. Atha kho sā bhikkhunī pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena taṃ kulaṃ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āsane nisīditvā sāmike anāpucchā pakkāmi. Tassa kulassa dāsī gharaṃ sammajjantī taṃ āsanaṃ bhājanantarikāya pakkhipi. Manussā taṃ āsanaṃ apassantā taṃ bhikkhuniṃ etadavocuṃ – ‘‘kahaṃ taṃ, ayye, āsana’’nti? ‘‘Nāhaṃ taṃ, āvuso, āsanaṃ passāmī’’ti. ‘‘Dethāyye, taṃ āsana’’nti paribhāsitvā niccabhattaṃ pacchindiṃsu. Atha kho te manussā gharaṃ sodhentā taṃ āsanaṃ bhājanantarikāya passitvā taṃ bhikkhuniṃ khamāpetvā niccabhattaṃ paṭṭhapesuṃ. Atha kho sā bhikkhunī bhikkhunīnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhunī purebhattaṃ kulāni upasaṅkamitvā āsane nisīditvā sāmike anāpucchā pakkamissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhunī purebhattaṃ kulāni upasaṅkamitvā āsane nisīditvā sāmike anāpucchā pakkamatīti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave bhikkhunī purebhattaṃ kulāni upasaṅkamitvā āsane nisīditvā sāmike anāpucchā pakkamissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 854. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele tempo, uma certa bhikkhunī era visitante frequente de uma certa família e recebia ali uma refeição diária regular. Então, aquela bhikkhunī, tendo se vestido pela manhã e tomado sua tigela e mantos, dirigiu-se à casa daquela família; tendo se aproximado e se sentado em um assento, partiu sem pedir permissão aos donos da casa. A serva daquela família, ao varrer a casa, colocou o assento entre os potes. As pessoas, não vendo o assento, disseram à bhikkhunī: 'Senhora, onde está aquele assento?'. 'Amigos, eu não vejo esse assento'. 'Dê-nos o assento, senhora!', disseram eles, repreendendo-a, e cortaram sua refeição diária regular. Mais tarde, aquelas pessoas, ao limparem a casa, viram o assento entre os potes, pediram perdão à bhikkhunī e restabeleceram sua refeição diária regular. Então, aquela bhikkhunī relatou esse assunto às bhikkhunīs. Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam descontentamento: 'Como pode uma bhikkhunī, antes da refeição, aproximar-se de famílias, sentar-se em um assento e partir sem pedir permissão aos donos da casa?'... 'É verdade, monges, que uma bhikkhunī, antes da refeição, aproxima-se de famílias, senta-se em um assento e parte sem pedir permissão aos donos da casa?'. 'É verdade, Abençoado'. O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... 'Como pode, monges, uma bhikkhunī, antes da refeição, aproximar-se de famílias, sentar-se em um assento e partir sem pedir permissão aos donos da casa! Monges, isso não conduz à fé dos que não têm fé...' 'E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:' 855. ‘‘Yā pana bhikkhunī purebhattaṃ kulāni upasaṅkamitvā āsane nisīditvā sāmike anāpucchā pakkameyya, pācittiya’’nti. 855. 'Qualquer bhikkhunī que, antes da refeição, aproximando-se de famílias, sentando-se em um assento, partir sem pedir permissão aos donos da casa, comete uma ofensa pācittiya.' 856. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 856. 'Qualquer': qualquer que seja... 'bhikkhunī': ... refere-se, neste contexto, àquela que é uma bhikkhunī por ordenação formal. Purebhattaṃ nāma aruṇuggamanaṃ upādāya yāva majjhanhikā. 'Antes da refeição' significa desde o amanhecer até o meio-dia. Kulaṃ nāma cattāri kulāni – khattiyakulaṃ, brāhmaṇakulaṃ, vessakulaṃ, suddakulaṃ. Upasaṅkamitvāti tattha gantvā. 'Família' refere-se às quatro castas de famílias: família de nobres (khattiya), família de brâmanes (brāhmaṇa), família de comerciantes (vessa) e família de trabalhadores (sudda). 'Aproximando-se' significa tendo ido lá. Āsanaṃ [Pg.358] nāma pallaṅkassa okāso vuccati. Nisīditvāti tasmiṃ nisīditvā. 'Assento' refere-se a um espaço adequado para se sentar de pernas cruzadas. 'Sentando-se' significa tendo se sentado nele. Sāmike anāpucchā pakkameyyāti yo tasmiṃ kule manusso viññū taṃ anāpucchā anovassakaṃ atikkāmentiyā āpatti pācittiyassa. Ajjhokāse upacāraṃ atikkāmentiyā āpatti pācittiyassa. 'Partir sem pedir permissão aos donos da casa' significa partir sem pedir permissão a qualquer pessoa sensata daquela família; se ela ultrapassar a área coberta (protegida da chuva), há uma ofensa pācittiya. Se, estando ao ar livre, ela ultrapassar o limite da propriedade (upacāra), há uma ofensa pācittiya. 857. Anāpucchite anāpucchitasaññā pakkamati, āpatti pācittiyassa. Anāpucchite vematikā pakkamati, āpatti pācittiyassa. Anāpucchite āpucchitasaññā pakkamati, āpatti pācittiyassa. 857. Se não foi dada permissão, e ela percebe que não foi dada permissão, e parte, há uma ofensa pācittiya. Se não foi dada permissão, e ela tem dúvidas, e parte, há uma ofensa pācittiya. Se não foi dada permissão, e ela percebe que foi dada permissão, e parte, há uma ofensa pācittiya. Pallaṅkassa anokāse āpatti dukkaṭassa. Āpucchite anāpucchitasaññā, āpatti dukkaṭassa. Āpucchite vematikā, āpatti dukkaṭassa. Āpucchite āpucchitasaññā, anāpatti. Se o assento não for adequado para se sentar de pernas cruzadas, há uma ofensa dukkaṭa. Se foi dada permissão, e ela percebe que não foi dada permissão, há uma ofensa dukkaṭa. Se foi dada permissão, e ela tem dúvidas, há uma ofensa dukkaṭa. Se foi dada permissão, e ela percebe que foi dada permissão, não há ofensa. 858. Anāpatti āpucchā gacchati, asaṃhārime, gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 858. Não há ofensa: se ela parte após pedir permissão; se o assento for fixo (não removível); se ela estiver doente; se houver perigos; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Pañcamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A quinta regra de treinamento está concluída. 6. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ 6. Sexta regra de treinamento 859. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī pacchābhattaṃ kulāni upasaṅkamitvā sāmike anāpucchā āsane abhinisīdatipi abhinipajjatipi. Manussā thullanandaṃ bhikkhuniṃ hirīyamānā āsane neva abhinisīdanti na abhinipajjanti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā pacchābhattaṃ kulāni upasaṅkamitvā sāmike anāpucchā āsane abhinisīdissatipi abhinipajjissatipī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā pacchābhattaṃ kulāni [Pg.359] upasaṅkamitvā sāmike anāpucchā āsane abhinisīdissatipi abhinipajjissatipī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī pacchābhattaṃ kulāni upasaṅkamitvā sāmike anāpucchā āsane abhinisīdatipi abhinipajjatipīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī pacchābhattaṃ kulāni upasaṅkamitvā sāmike anāpucchā āsane abhinisīdissatipi abhinipajjissatipi! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 859. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele tempo, a bhikkhunī Thullanandā, tendo se aproximado de famílias após a refeição (pacchābhattaṃ), sentava-se e também se deitava em assentos sem pedir permissão aos donos da casa. As pessoas, sentindo-se constrangidas diante da bhikkhunī Thullanandā, não se sentavam nem se deitavam em seus próprios assentos. As pessoas queixavam-se, criticaram e espalhavam descontentamento: 'Como pode a senhora Thullanandā, após a refeição, aproximar-se de famílias e, sem pedir permissão aos donos da casa, sentar-se e até mesmo deitar-se em assentos!'. As bhikkhunīs ouviram aquelas pessoas queixando-se, criticando e espalhando descontentamento. Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalhavam descontentamento: 'Como pode a senhora Thullanandā, após a refeição, aproximar-se de famílias e, sem pedir permissão aos donos da casa, sentar-se e até mesmo deitar-se em assentos!'... 'É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā, após a refeição, aproxima-se de famílias e, sem pedir permissão aos donos da casa, senta-se e deita-se em assentos?'. 'É verdade, Abençoado'. O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... 'Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā, após a refeição, aproximar-se de famílias e, sem pedir permissão aos donos da casa, sentar-se e deitar-se em assentos! Monges, isso não conduz à fé dos que não têm fé...' 'E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:' 860. ‘‘Yā pana bhikkhunī pacchābhattaṃ kulāni upasaṅkamitvā sāmike anāpucchā āsane abhinisīdeyya vā abhinipajjeyya vā, pācittiya’’nti. 860. 'Qualquer bhikkhunī que, após a refeição, aproximando-se de famílias, sem pedir permissão aos donos da casa, sentar-se ou deitar-se em um assento, comete uma ofensa pācittiya.' 861. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 861. 'Qualquer': qualquer que seja... 'bhikkhunī': ... refere-se, neste contexto, àquela que é uma bhikkhunī por ordenação formal. Pacchābhattaṃ nāma majjhanhike vītivatte yāva atthaṅgate sūriye. 'Após a refeição' significa desde o momento em que o meio-dia passou até o pôr do sol. Kulaṃ nāma cattāri kulāni – khattiyakulaṃ, brāhmaṇakulaṃ, vessakulaṃ, suddakulaṃ. Upasaṅkamitvāti tattha gantvā. 'Família' refere-se às quatro castas de famílias: família de nobres, família de brâmanes, família de comerciantes e família de trabalhadores. 'Aproximando-se' significa tendo ido lá. Sāmike anāpucchāti yo tasmiṃ kule manusso sāmiko dātuṃ, taṃ anāpucchā. 'Sem pedir permissão aos donos da casa' significa sem pedir permissão à pessoa daquela família que tem autoridade para concedê-la. Āsanaṃ nāma pallaṅkassa okāso vuccati. 'Assento' refere-se a um espaço adequado para se sentar de pernas cruzadas. Abhinisīdeyyāti tasmiṃ abhinisīdati, āpatti pācittiyassa. 'Sentar-se': se ela se sentar nele, há uma ofensa pācittiya. Abhinipajjeyyāti tasmiṃ abhinipajjati, āpatti pācittiyassa. 'Deitar-se': se ela se deitar nele, há uma ofensa pācittiya. 862. Anāpucchite anāpucchitasaññā āsane abhinisīdati vā abhinipajjati vā, āpatti pācittiyassa. Anāpucchite vematikā āsane abhinisīdati vā abhinipajjati vā, āpatti pācittiyassa. Anāpucchite āpucchitasaññā āsane abhinisīdati vā abhinipajjati vā, āpatti pācittiyassa. 862. Se não foi dada permissão, e ela percebe que não foi dada permissão, e se senta ou se deita no assento, há uma ofensa pācittiya. Se não foi dada permissão, e ela tem dúvidas, e se senta ou se deita no assento, há uma ofensa pācittiya. Se não foi dada permissão, e ela percebe que foi dada permissão, e se senta ou se deita no assento, há uma ofensa pācittiya. Pallaṅkassa [Pg.360] anokāse āpatti dukkaṭassa. Āpucchite anāpucchitasaññā, āpatti dukkaṭassa. Āpucchite vematikā, āpatti dukkaṭassa. Āpucchite āpucchitasaññā, anāpatti. Se o assento não for adequado para se sentar de pernas cruzadas, há uma ofensa dukkaṭa. Se foi dada permissão, e ela percebe que não foi dada permissão, há uma ofensa dukkaṭa. Se foi dada permissão, e ela tem dúvidas, há uma ofensa dukkaṭa. Se foi dada permissão, e ela percebe que foi dada permissão, não há ofensa. 863. Anāpatti āpucchā āsane abhinisīdati vā abhinipajjati vā, dhuvapaññatte, gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 863. Não há ofensa: se ela se senta ou se deita no assento após pedir permissão; se for um assento permanentemente preparado; se ela estiver doente; se houver perigos; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A sexta regra de treinamento está concluída. 7. Sattamasikkhāpadaṃ 7. Sétima regra de treinamento 864. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena sambahulā bhikkhuniyo kosalesu janapade sāvatthiṃ gacchantiyo sāyaṃ aññataraṃ gāmaṃ upagantvā aññataraṃ brāhmaṇakulaṃ upasaṅkamitvā okāsaṃ yāciṃsu. Atha kho sā brāhmaṇī tā bhikkhuniyo etadavoca – ‘‘āgametha, ayye, yāva brāhmaṇo āgacchatī’’ti. Bhikkhuniyo – ‘‘yāva brāhmaṇo āgacchatī’’ti seyyaṃ santharitvā ekaccā nisīdiṃsu ekaccā nipajjiṃsu. Atha kho so brāhmaṇo rattiṃ āgantvā taṃ brāhmaṇiṃ etadavoca – ‘‘kā imā’’ti? ‘‘Bhikkhuniyo, ayyā’’ti. ‘‘Nikkaḍḍhatha imā muṇḍā bandhakiniyo’’ti, gharato nikkaḍḍhāpesi. Atha kho tā bhikkhuniyo sāvatthiṃ gantvā bhikkhunīnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo vikāle kulāni upasaṅkamitvā sāmike anāpucchā seyyaṃ santharitvā abhinisīdissantipi abhinipajjissantipī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo vikāle kulāni upasaṅkamitvā sāmike anāpucchā seyyaṃ santharitvā abhinisīdantipi abhinipajjantipīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo vikāle kulāni upasaṅkamitvā sāmike anāpucchā seyyaṃ santharitvā abhinisīdissantipi abhinipajjissantipi! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 864. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele tempo, várias bhikkhunīs, viajando pelo país de Kosala em direção a Sāvatthī, chegaram a uma certa aldeia à noite e, aproximando-se de uma certa família de brâmanes, pediram permissão para se abrigar. Então, a mulher brâmane disse àquelas bhikkhunīs: 'Esperem, senhoras, até que o brâmane chegue'. As bhikkhunīs, pensando 'esperaremos até que o brâmane chegue', estenderam seus leitos; algumas se sentaram e outras se deitaram. Então, o brâmane, tendo chegado à noite, disse à mulher brâmane: 'Quem são estas?'. 'São bhikkhunīs, senhor'. 'Expulsem estas mulheres de cabeça raspada e de má conduta!', disse ele, e fez com que fossem expulsas de casa. Então, aquelas bhikkhunīs, tendo ido para Sāvatthī, relataram esse assunto às bhikkhunīs. Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam descontentamento: 'Como podem as bhikkhunīs, em hora imprópria (vikāle), aproximar-se de famílias e, sem pedir permissão aos donos da casa, estender leitos, sentar-se e até mesmo deitar-se!'... 'É verdade, monges, que as bhikkhunīs, em hora imprópria, aproximam-se de famílias e, sem pedir permissão aos donos da casa, estendem leitos, sentam-se e deitam-se?'. 'É verdade, Abençoado'. O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... 'Como podem, monges, as bhikkhunīs, em hora imprópria, aproximar-se de famílias e, sem pedir permissão aos donos da casa, estender leitos, sentar-se e deitar-se! Monges, isso não conduz à fé dos que não têm fé...' 'E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:' 865. ‘‘Yā [Pg.361] pana bhikkhunī vikāle kulāni upasaṅkamitvā sāmike anāpucchā seyyaṃ santharitvā vā santharāpetvā vā abhinisīdeyya vā abhinipajjeyya vā, pācittiya’’nti. 865. 'Qualquer bhikkhunī que, em hora imprópria, aproximando-se de famílias, sem pedir permissão aos donos da casa, estender ou mandar estender um leito, e nele se sentar ou se deitar, comete uma ofensa pācittiya.' 866. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 866. 'Qualquer': qualquer que seja... 'bhikkhunī': ... refere-se, neste contexto, àquela que é uma bhikkhunī por ordenação formal. Vikālo nāma atthaṅgate sūriye yāva aruṇuggamanā. 'Hora imprópria' significa desde o pôr do sol até o amanhecer. Kulaṃ nāma cattāri kulāni – khattiyakulaṃ, brāhmaṇakulaṃ, vessakulaṃ suddakulaṃ. Upasaṅkamitvāti tattha gantvā. 'Família' refere-se às quatro castas de famílias: família de nobres, família de brâmanes, família de comerciantes e família de trabalhadores. 'Aproximando-se' significa tendo ido lá. Sāmike anāpucchāti yo tasmiṃ kule manusso sāmiko dātuṃ, taṃ anāpucchā. 'Sem pedir permissão aos donos da casa' significa sem pedir permissão à pessoa daquela família que tem autoridade para concedê-la. Seyyaṃ nāma antamaso paṇṇasanthāropi. Santharitvāti sayaṃ santharitvā. Santharāpetvāti aññaṃ santharāpetvā. Abhinisīdeyyāti tasmiṃ abhinisīdati, āpatti pācittiyassa. Abhinipajjeyyāti tasmiṃ abhinipajjati, āpatti pācittiyassa. 'Leito' refere-se, no mínimo, até mesmo a uma esteira de folhas. 'Estender': tendo ela mesma estendido. 'Mandar estender': tendo feito outro estender. 'Sentar-se': se ela se sentar nele, há uma ofensa pācittiya. 'Deitar-se': se ela se deitar nele, há uma ofensa pācittiya. 867. Anāpucchite anāpucchitasaññā seyyaṃ santharitvā vā santharāpetvā vā abhinisīdati vā abhinipajjati vā, āpatti pācittiyassa. Anāpucchite vematikā seyyaṃ santharitvā vā santharāpetvā vā abhinisīdati vā abhinipajjati vā, āpatti pācittiyassa. Anāpucchite āpucchitasaññā seyyaṃ santharitvā vā santharāpetvā vā abhinisīdati vā abhinipajjati vā, āpatti pācittiyassa. 867. Se não foi dada permissão, e ela percebe que não foi dada permissão, e tendo estendido ou mandado estender um leito, se senta ou se deita nele, há uma ofensa pācittiya. Se não foi dada permissão, e ela tem dúvidas, e tendo estendido ou mandado estender um leito, se senta ou se deita nele, há uma ofensa pācittiya. Se não foi dada permissão, e ela percebe que foi dada permissão, e tendo estendido ou mandado estender um leito, se senta ou se deita nele, há uma ofensa pācittiya. Āpucchite anāpucchitasaññā, āpatti dukkaṭassa. Āpucchite vematikā, āpatti dukkaṭassa. Āpucchite āpucchitasaññā, anāpatti. Se foi dada permissão, e ela percebe que não foi dada permissão, há uma ofensa dukkaṭa. Se foi dada permissão, e ela tem dúvidas, há uma ofensa dukkaṭa. Se foi dada permissão, e ela percebe que foi dada permissão, não há ofensa. 868. Anāpatti āpucchā seyyaṃ santharitvā vā santharāpetvā vā abhinisīdati vā abhinipajjati vā, gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 868. Não há ofensa: se ela se senta ou se deita após pedir permissão e estender ou mandar estender o leito; se ela estiver doente; se houver perigos; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Sattamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A sétima regra de treinamento está concluída. 8. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ 8. Oitava regra de treinamento 869. Tena [Pg.362] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhaddāya kāpilāniyā antevāsinī bhikkhunī bhaddaṃ kāpilāniṃ sakkaccaṃ upaṭṭheti. Bhaddā kāpilānī bhikkhuniyo etadavoca – ‘‘ayaṃ maṃ, ayye, bhikkhunī sakkacaṃ upaṭṭheti, imissāhaṃ cīvaraṃ dassāmī’’ti. Atha kho sā bhikkhunī duggahitena dūpadhāritena paraṃ ujjhāpesi – ‘‘ahaṃ kirāyye, ayyaṃ na sakkaccaṃ upaṭṭhemi, na kira me ayyā cīvaraṃ dassatī’’ti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhunī duggahitena dūpadhāritena paraṃ ujjhāpessatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhunī duggahitena dūpadhāritena paraṃ ujjhāpetīti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhunī duggahitena dūpadhāritena paraṃ ujjhāpessati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 869. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele momento, uma bhikkhunī que era discípula residente de Bhaddā Kāpilānī servia a Bhaddā Kāpilānī com grande respeito. Bhaddā Kāpilānī disse às bhikkhunīs: “Nobres senhoras, esta bhikkhunī me serve com grande respeito; eu lhe darei um manto.” Então, aquela bhikkhunī, devido a uma compreensão equivocada e a uma falsa percepção, queixou-se de outra, depreciando-a: “Dizem, nobres senhoras, que eu não sirvo à nobre senhora com respeito; dizem que a nobre senhora não me dará um manto.” Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e espalhavam descontentamento: “Como pode uma bhikkhunī, devido a uma compreensão equivocada e a uma falsa percepção, queixar-se de outra, depreciando-a?” ... “É verdade, monges, que uma bhikkhunī, devido a uma compreensão equivocada e a uma falsa percepção, queixa-se de outra, depreciando-a?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como pode uma bhikkhunī, devido a uma compreensão equivocada e a uma falsa percepção, queixar-se de outra, depreciando-a! Monges, isso não conduz à fé dos que não têm fé...” E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento: 870. ‘‘Yā pana bhikkhunī duggahitena dūpadhāritena paraṃ ujjhāpeyya, pācittiya’’nti. 870. “Qualquer bhikkhunī que, devido a uma compreensão equivocada e a uma falsa percepção, queixar-se de outra, depreciando-a, comete uma ofensa pācittiya.” 871. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 871. “Qualquer”: qualquer que seja... “bhikkhunī”: ... a que se refere neste contexto é aquela que foi ordenada por uma moção quádrupla (ñatticatuttha-kamma). Duggahitenāti aññathā gahitena. “Devido a uma compreensão equivocada”: compreendida de outra maneira (erroneamente). Dūpadhāritenāti aññathā upadhāritena. “Devido a uma falsa percepção”: percebida de outra maneira (erroneamente). Paranti upasampannaṃ ujjhāpeti, āpatti pācittiyassa. “De outra”: se ela se queixar de uma que é plenamente ordenada (uma bhikkhunī), depreciando-a, há uma ofensa pācittiya. 872. Upasampannāya upasampannasaññā ujjhāpeti, āpatti pācittiyassa. Upasampannāya vematikā ujjhāpeti, āpatti pācittiyassa. Upasampannāya anupasampannasaññā ujjhāpeti, āpatti pācittiyassa. 872. Se ela se queixar de uma que é plenamente ordenada, percebendo-a como plenamente ordenada, depreciando-a, há uma ofensa pācittiya. Se ela se queixar de uma que é plenamente ordenada, estando em dúvida, depreciando-a, há uma ofensa pācittiya. Se ela se queixar de uma que é plenamente ordenada, percebendo-a como não plenamente ordenada, depreciando-a, há uma ofensa pācittiya. Anupasampannaṃ [Pg.363] ujjhāpeti, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya upasampannasaññā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya vematikā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya anupasampannasaññā, āpatti dukkaṭassa. Se ela se queixar de uma que não é plenamente ordenada, depreciando-a, há uma ofensa dukkaṭa. Em relação a uma que não é plenamente ordenada, percebendo-a como plenamente ordenada, há uma ofensa dukkaṭa. Em relação a uma que não é plenamente ordenada, estando em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Em relação a uma que não é plenamente ordenada, percebendo-a como não plenamente ordenada, há uma ofensa dukkaṭa. 873. Anāpatti ummattikāya, ādikammikāyāti. 873. Não há ofensa se ela for insana ou se for a primeira transgressora. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A oitava regra de treinamento está concluída. 9. Navamasikkhāpadaṃ 9. Nona regra de treinamento 874. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo attano bhaṇḍakaṃ apassantiyo caṇḍakāḷiṃ bhikkhuniṃ etadavocuṃ – ‘‘apāyye, amhākaṃ, bhaṇḍakaṃ passeyyāsī’’ti? Caṇḍakāḷī bhikkhunī ujjhāyati khiyyati vipāceti – ‘‘ahameva nūna corī, ahameva nūna alajjinī, yā ayyāyo attano bhaṇḍakaṃ apassantiyo tā maṃ evamāhaṃsu – ‘apāyye, amhākaṃ bhaṇḍakaṃ passeyyāsī’ti? Sacāhaṃ, ayye, tumhākaṃ bhaṇḍakaṃ gaṇhāmi, assamaṇī homi, brahmacariyā cavāmi, nirayaṃ upapajjāmi; yā pana maṃ abhūtena evamāha sāpi assamaṇī hotu, brahmacariyā cavatu, nirayaṃ upapajjatū’’ti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā caṇḍakāḷī attānampi parampi nirayenapi brahmacariyenapi abhisapissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, caṇḍakāḷī bhikkhunī attānampi parampi nirayenapi brahmacariyenapi abhisapatīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, caṇḍakāḷī bhikkhunī attānampi parampi nirayenapi brahmacariyenapi abhisapissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 874. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele momento, algumas bhikkhunīs, não encontrando seus pertences, perguntaram à bhikkhunī Caṇḍakāḷī: “Nobre senhora, por acaso viu nossos pertences?” A bhikkhunī Caṇḍakāḷī queixou-se, criticou e espalhou descontentamento, dizendo: “Será que eu sou uma ladra? Será que sou uma sem-vergonha, para que as nobres senhoras, não encontrando seus próprios pertences, me digam: ‘Nobre senhora, por acaso viu nossos pertences?’ Se eu, nobres senhoras, peguei seus pertences, que eu deixe de ser uma bhikkhunī, que eu caia da vida santa e renasça no inferno! E aquela que me acusou falsamente assim, que ela também deixe de ser uma bhikkhunī, que ela caia da vida santa e renasça no inferno!” Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e espalhavam descontentamento: “Como pode a nobre senhora Caṇḍakāḷī amaldiçoar a si mesma e a outra com o inferno e com a perda da vida santa?” ... “É verdade, monges, que a bhikkhunī Caṇḍakāḷī amaldiçoa a si mesma e a outra com o inferno e com a perda da vida santa?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como pode, monges, a bhikkhunī Caṇḍakāḷī amaldiçoar a si mesma e a outra com o inferno e com a perda da vida santa! Monges, isso não conduz à fé dos que não têm fé...” E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento: 875. ‘‘Yā pana bhikkhunī attānaṃ vā paraṃ vā nirayena vā brahmacariyena vā abhisapeyya, pācittiyya’’nti. 875. “Qualquer bhikkhunī que amaldiçoar a si mesma ou a outra com o inferno ou com a perda da vida santa, comete uma ofensa pācittiya.” 876. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 876. “Qualquer”: qualquer que seja... “bhikkhunī”: ... a que se refere neste contexto é aquela que foi ordenada por uma moção quádrupla. Attānanti [Pg.364] paccattaṃ. Paranti upasampannaṃ. Nirayena vā brahmacariyena vā abhisapati, āpatti pācittiyassa. “A si mesma”: a si própria. “A outra”: a uma que é plenamente ordenada. Se ela a amaldiçoar com o inferno ou com a perda da vida santa, há uma ofensa pācittiya. 877. Upasampannāya upasampannasaññā nirayena vā brahmacariyena vā abhisapati, āpatti pācittiyassa. Upasampannāya vematikā nirayena vā brahmacariyena vā abhisapati, āpatti pācittiyassa. Upasampannāya anupasampannasaññā nirayena vā brahmacariyena vā abhisapati, āpatti pācittiyassa. 877. Se ela amaldiçoar uma que é plenamente ordenada, percebendo-a como plenamente ordenada, com o inferno ou com a perda da vida santa, há uma ofensa pācittiya. Se ela amaldiçoar uma que é plenamente ordenada, estando em dúvida, com o inferno ou com a perda da vida santa, há uma ofensa pācittiya. Se ela amaldiçoar uma que é plenamente ordenada, percebendo-a como não plenamente ordenada, com o inferno ou com a perda da vida santa, há uma ofensa pācittiya. Tiracchānayoniyā vā pettivisayena vā manussadobhaggena vā abhisapati, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannaṃ abhisapati, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya upasampannasaññā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya vematikā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya anupasampannasaññā, āpatti dukkaṭassa. Se ela amaldiçoar com o reino animal, com o reino dos fantasmas famintos (petas) ou com a infelicidade humana, há uma ofensa dukkaṭa. Se ela amaldiçoar uma que não é plenamente ordenada, há uma ofensa dukkaṭa. Em relação a uma que não é plenamente ordenada, percebendo-a como plenamente ordenada, há uma ofensa dukkaṭa. Em relação a uma que não é plenamente ordenada, estando em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Em relação a uma que não é plenamente ordenada, percebendo-a como não plenamente ordenada, há uma ofensa dukkaṭa. 878. Anāpatti atthapurekkhārāya, dhammapurekkhārāya, anusāsanipurekkhārāya, ummattikāya, ādikammikāyāti. 878. Não há ofensa se ela estiver visando o significado (explicação), se estiver visando o texto (Pali), se estiver visando a instrução (aconselhamento), se for insana ou se for a primeira transgressora. Navamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A nona regra de treinamento está concluída. 10. Dasamasikkhāpadaṃ 10. Décima regra de treinamento 879. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena caṇḍakāḷī bhikkhunī bhikkhunīhi saddhiṃ bhaṇḍitvā attānaṃ vadhitvā vadhitvā rodati. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā caṇḍakāḷī attānaṃ vadhitvā vadhitvā rodissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, caṇḍakāḷī bhikkhunī attānaṃ vadhitvā vadhitvā rodatīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, caṇḍakāḷī bhikkhunī attānaṃ vadhitvā vadhitvā rodissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 879. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele momento, a bhikkhunī Caṇḍakāḷī, tendo brigado com outras bhikkhunīs, chorava batendo em si mesma repetidamente. Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e espalhavam descontentamento: “Como pode a nobre senhora Caṇḍakāḷī chorar batendo em si mesma repetidamente?” ... “É verdade, monges, que a bhikkhunī Caṇḍakāḷī chora batendo em si mesma repetidamente?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como pode, monges, a bhikkhunī Caṇḍakāḷī chorar batendo em si mesma repetidamente! Monges, isso não conduz à fé dos que não têm fé...” E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento: 880. ‘‘Yā [Pg.365] pana bhikkhunī attānaṃ vadhitvā vadhitvā rodeyya, pācittiya’’nti. 880. “Qualquer bhikkhunī que chorar batendo em si mesma repetidamente, comete uma ofensa pācittiya.” 881. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 881. “Qualquer”: qualquer que seja... “bhikkhunī”: ... a que se refere neste contexto é aquela que foi ordenada por uma moção quádrupla. Attānanti paccattaṃ. Vadhitvā vadhitvā rodati, āpatti pācittiyassa. Vadhati na rodati, āpatti dukkaṭassa. Rodati na vadhati, āpatti dukkaṭassa. “A si mesma”: a si própria. Se ela chorar batendo em si mesma repetidamente, há uma ofensa pācittiya. Se ela bater em si mesma, mas não chorar, há uma ofensa dukkaṭa. Se ela chorar, mas não bater em si mesma, há uma ofensa dukkaṭa. 882. Anāpatti ñātibyasanena vā bhogabyasanena vā rogabyasanena vā phuṭṭhā rodati na vadhati, ummattikāya, ādikammikāyāti. 882. Não há ofensa se ela chorar sem bater em si mesma ao ser afligida pela perda de parentes, pela perda de bens ou pela perda da saúde devido a uma doença; ou se ela for insana, ou se for a primeira transgressora. Dasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A décima regra de treinamento está concluída. Andhakāravaggo dutiyo. O segundo capítulo, Andhakāravagga (Capítulo sobre a Escuridão), está concluído. 3. Naggavaggo 3. Naggavagga (Capítulo sobre a Nudez) 1. Paṭhamasikkhāpadaṃ 1. Primeira regra de treinamento 883. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena sambahulā bhikkhuniyo aciravatiyā nadiyā vesiyāhi saddhiṃ naggā ekatitthe nahāyanti. Vesiyā tā bhikkhuniyo uppaṇḍesuṃ – ‘‘kiṃ nu kho nāma tumhākaṃ, ayye, daharānaṃ brahmacariyaṃ ciṇṇena, nanu nāma kāmā paribhuñjitabbā! Yadā jiṇṇā bhavissatha tadā brahmacariyaṃ carissatha. Evaṃ tumhākaṃ ubho atthā pariggahitā bhavissantī’’ti. Bhikkhuniyo vesiyāhi uppaṇḍiyamānā maṅkū ahesuṃ. Atha kho tā bhikkhuniyo upassayaṃ gantvā bhikkhunīnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Bhikkhuniyo bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘tena hi, bhikkhave, bhikkhunīnaṃ sikkhāpadaṃ paññapessāmi dasa atthavase paṭicca – saṅghasuṭṭhutāya…pe… vinayānuggahāya. Evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 883. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele momento, muitas bhikkhunīs estavam tomando banho nuas no mesmo porto do rio Aciravatī junto com prostitutas. As prostitutas zombavam daquelas bhikkhunīs, dizendo: “Nobre senhoras, sendo tão jovens, de que serve praticar a vida santa? Não deveriam desfrutar dos prazeres sensuais? Quando forem velhas, então praticarão a vida santa. Assim, ambos os objetivos serão alcançados por vocês.” As bhikkhunīs, sendo zombadas pelas prostitutas, ficaram constrangidas. Então, aquelas bhikkhunīs foram para o mosteiro e relataram o ocorrido às outras bhikkhunīs. As bhikkhunīs relataram o ocorrido aos monges. Os monges relataram o ocorrido ao Abençoado. Então, o Abençoado, em relação a este assunto e a esta circunstância, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos monges: “Sendo assim, monges, estabelecerei uma regra de treinamento para as bhikkhunīs com base em dez razões benéficas: para o bem-estar da Sangha... para o apoio à Disciplina (Vinaya). E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento: 884. ‘‘Yā [Pg.366] pana bhikkhunī naggā nahāyeyya, pācittiya’’nti. 884. “Qualquer bhikkhunī que tomar banho nua, comete uma ofensa pācittiya.” 885. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 885. “Qualquer”: qualquer que seja... “bhikkhunī”: ... a que se refere neste contexto é aquela que foi ordenada por uma moção quádrupla. Naggā nahāyeyyāti anivatthā vā apārutā vā nahāyati, payoge dukkaṭaṃ. Nahānapariyosāne āpatti pācittiyassa. “Tomar banho nua”: se ela tomar banho sem vestir a saia inferior (sarongue) ou sem cobrir o corpo, há uma ofensa dukkaṭa para cada esforço. Ao término do banho, há uma ofensa pācittiya. 886. Anāpatti acchinnacīvarikāya vā naṭṭhacīvarikāya vā, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 886. Não há ofensa se seus mantos tiverem sido roubados, se seus mantos tiverem sido perdidos, em caso de perigo, se ela for insana ou se for a primeira transgressora. Paṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A primeira regra de treinamento está concluída. 2. Dutiyasikkhāpadaṃ 2. Segunda regra de treinamento 887. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhagavatā bhikkhunīnaṃ udakasāṭikā anuññātā hoti. Chabbaggiyā bhikkhuniyo – ‘‘bhagavatā udakasāṭikā anuññātā’’ti appamāṇikāyo udakasāṭikāyo dhāresuṃ. Puratopi pacchatopi ākaḍḍhantā āhiṇḍanti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhuniyo appamāṇikāyo udakasāṭikāyo dhāressantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo appamāṇikāyo udakasāṭikāyo dhārentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo appamāṇikāyo udakasāṭikāyo dhāressanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 887. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele momento, o manto de banho (udakasāṭikā) havia sido permitido às bhikkhunīs pelo Abençoado. As bhikkhunīs do grupo de seis, pensando: “O manto de banho foi permitido pelo Abençoado”, usavam mantos de banho de tamanho desmedido. Elas andavam de um lado para o outro arrastando-os tanto pela frente quanto por trás. Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e espalhavam descontentamento: “Como podem as bhikkhunīs do grupo de seis usar mantos de banho de tamanho desmedido?” ... “É verdade, monges, que as bhikkhunīs do grupo de seis usam mantos de banho de tamanho desmedido?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como podem, monges, as bhikkhunīs do grupo de seis usar mantos de banho de tamanho desmedido! Monges, isso não conduz à fé dos que não têm fé...” E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento: 888. ‘‘Udakasāṭikaṃ pana bhikkhuniyā kārayamānāya pamāṇikā kāretabbā. Tatridaṃ pamāṇaṃ – dīghaso catasso vidatthiyo, sugatavidatthiyā; tiriyaṃ dve vidatthiyo. Taṃ atikkāmentiyā chedanakaṃ pācittiya’’nti. 888. “Se uma bhikkhunī mandar fazer um manto de banho, este deve ser feito de acordo com a medida padrão. Esta é a medida padrão: quatro palmos do Sugata de comprimento e dois palmos de largura. Para aquela que exceder essa medida, há uma ofensa pācittiya que requer corte.” 889. Udakasāṭikā [Pg.367] nāma yāya nivatthā nahāyati. 889. O que se chama “manto de banho” é aquele que se veste para tomar banho. Kārayamānāyāti karontiyā vā kārāpentiyā vā. “Mandar fazer”: fazendo ela mesma ou mandando outra pessoa fazer. Pamāṇikā kāretabbā. Tatridaṃ pamāṇaṃ – dīghaso catasso vidatthiyo, sugatavidatthiyā; tiriyaṃ dve vidatthiyo. Taṃ atikkāmetvā karoti vā kārāpeti vā, payoge dukkaṭaṃ. Paṭilābhena chinditvā pācittiyaṃ desetabbaṃ. Deve ser feito de acordo com a medida padrão. Esta é a medida padrão: quatro palmos do Sugata de comprimento e dois palmos de largura. Se ela mesma fizer ou mandar fazer excedendo essa medida, há uma ofensa dukkaṭa para cada esforço. Ao obtê-lo, deve ser cortado e a ofensa pācittiya deve ser confessada. 890. Attanā vippakataṃ attanā pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Attanā vippakataṃ parehi pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Parehi vippakataṃ attanā pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. Parehi vippakataṃ parehi pariyosāpeti, āpatti pācittiyassa. 890. Se ela mesma terminar o que começou a fazer ela mesma, há uma ofensa pācittiya. Se ela mandar outros terminarem o que começou a fazer ela mesma, há uma ofensa pācittiya. Se ela mesma terminar o que foi começado por outros, há uma ofensa pācittiya. Se ela mandar outros terminarem o que foi começado por outros, há uma ofensa pācittiya. Aññassatthāya karoti vā kārāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Aññena kataṃ paṭilabhitvā paribhuñjati, āpatti dukkaṭassa. Se ela fizer ou mandar fazer para o benefício de outra pessoa, há uma ofensa dukkaṭa. Se ela obtiver e usar um que foi feito por outra pessoa, há uma ofensa dukkaṭa. 891. Anāpatti pamāṇikaṃ karoti, ūnakaṃ karoti, aññena kataṃ pamāṇātikkantaṃ paṭilabhitvā chinditvā paribhuñjati, vitānaṃ vā bhūmattharaṇaṃ vā sāṇipākāraṃ vā bhisiṃ vā bibbohanaṃ vā karoti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 891. Não há ofensa: se ela faz de tamanho regulamentar; se faz menor; se, tendo recebido um manto feito por outra que excede a medida, ela o corta e o utiliza; se faz um dossel, um tapete, uma cortina, um colchão ou um travesseiro; se ela é insana; se ela é a iniciante. Dutiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O segundo preceito de treinamento está concluído. 3. Tatiyasikkhāpadaṃ 3. Terceiro preceito de treinamento 892. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññatarissā bhikkhuniyā mahagghe cīvaradusse cīvaraṃ dukkaṭaṃ hoti dussibbitaṃ. Thullanandā bhikkhunī taṃ bhikkhuniṃ etadavoca – ‘‘sundaraṃ kho idaṃ te, ayye, cīvaradussaṃ; cīvarañca kho dukkaṭaṃ dussibbita’’nti. ‘‘Visibbemi, ayye, sibbissasī’’ti? ‘‘Āmāyye, sibbissāmī’’ti. Atha kho sā bhikkhunī taṃ cīvaraṃ visibbetvā thullanandāya bhikkhuniyā [Pg.368] adāsi. Thullanandā bhikkhunī – ‘‘sibbissāmi sibbissāmī’’ti neva sibbati na sibbāpanāya ussukkaṃ karoti. Atha kho sā bhikkhunī bhikkhunīnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā bhikkhuniyā cīvaraṃ visibbāpetvā neva sibbissati na sibbāpanāya ussukkaṃ karissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī bhikkhuniyā cīvaraṃ visibbāpetvā neva sibbati na sibbāpanāya ussukkaṃ karotīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī bhikkhuniyā cīvaraṃ visibbāpetvā neva sibbissati na sibbāpanāya ussukkaṃ karissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 892. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquele momento, o manto de uma certa bhikkhuni, feito de um tecido muito valioso, estava mal confeccionado e mal costurado. A bhikkhuni Thullananda disse àquela bhikkhuni: 'Nobre senhora, este seu tecido para o manto é excelente, mas o manto está mal confeccionado e mal costurado.' 'Nobre senhora, devo descosturá-lo? Você o costurará para mim?' 'Sim, nobre senhora, eu o costurarei.' Então, aquela bhikkhuni descosturou o manto e o entregou à bhikkhuni Thullananda. A bhikkhuni Thullananda, dizendo 'Eu vou costurar, eu vou costurar', nem o costurava nem fazia qualquer esforço para que fosse costurado. Então, aquela bhikkhuni relatou o ocorrido às outras bhikkhunis. Aquelas bhikkhunis que tinham poucos desejos... pe... queixavam-se, criticavam e espalhavam indignação: 'Como pode a nobre Thullananda fazer uma bhikkhuni descosturar seu manto e depois nem costurá-lo nem fazer esforço para que seja costurado?' ...pe... 'É verdade, monges, que a bhikkhuni Thullananda fez uma bhikkhuni descosturar seu manto e depois nem o costura nem faz esforço para que seja costurado?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... pe... 'Como pode, monges, a bhikkhuni Thullananda fazer uma bhikkhuni descosturar seu manto e depois nem costurá-lo nem fazer esforço para que seja costurado! Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...' ...pe... 'E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar este preceito de treinamento:' 893. ‘‘Yā pana bhikkhunī bhikkhuniyā cīvaraṃ visibbetvā vā visibbāpetvā vā sā pacchā anantarāyikinī neva sibbeyya na sibbāpanāya ussukkaṃ kareyya, aññatra catūhapañcāhā, pācittiya’’nti. 893. “Qualquer bhikkhuni que, tendo descosturado ou feito descosturar o manto de outra bhikkhuni, e posteriormente, não havendo impedimentos, nem o costurar nem fizer esforço para que seja costurado, exceto por quatro ou cinco dias, comete uma ofensa pācittiya.” 894. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 894. 'Qualquer': qualquer que seja... pe... 'Bhikkhuni':... pe... esta é a bhikkhuni pretendida neste contexto. Bhikkhuniyāti aññāya bhikkhuniyā. 'De outra bhikkhuni': de uma outra bhikkhuni. Cīvaraṃ nāma channaṃ cīvarānaṃ aññataraṃ cīvaraṃ. 'Manto': qualquer um dos seis tipos de mantos. Visibbetvāti sayaṃ visibbetvā. Visibbāpetvāti aññaṃ visibbāpetvā. 'Tendo descosturado': tendo descosturado por si mesma. 'Feito descosturar': tendo feito outra pessoa descosturar. Sā pacchā anantarāyikinīti asati antarāye. 'E posteriormente, não havendo impedimentos': quando não há nenhum obstáculo. Neva sibbeyyāti na sayaṃ sibbeyya. Na sibbāpanāya ussukkaṃ kareyyāti na aññaṃ āṇāpeyya. 'Nem o costurar': não costurar por si mesma. 'Nem fizer esforço para que seja costurado': não ordenar a outra pessoa. Aññatra catūhapañcāhāti ṭhapetvā catūhapañcāhaṃ. ‘‘Neva sibbissāmi na sibbāpanāya ussukkaṃ karissāmī’’ti dhuraṃ nikkhittamatte āpatti pācittiyassa. 'Exceto por quatro ou cinco dias': excluindo quatro ou cinco dias. No momento em que ela desiste de sua responsabilidade, pensando: 'Não vou costurar nem farei esforço para que seja costurado', há uma ofensa pācittiya. 895. Upasampannāya upasampannasaññā cīvaraṃ visibbetvā vā visibbāpetvā vā sā pacchā anantarāyikinī neva sibbati na sibbāpanāya ussukkaṃ karoti, aññatra catūhapañcāhā, āpatti pācittiyassa. Upasampannāya vematikā [Pg.369] cīvaraṃ visibbetvā vā visibbāpetvā vā sā pacchā anantarāyikinī neva sibbati na sibbāpanāya ussukkaṃ karoti, aññatra catūhapañcāhā, āpatti pācittiyassa. Upasampannāya anupasampannasaññā cīvaraṃ visibbetvā vā visibbāpetvā vā sā pacchā anantarāyikinī neva sibbati na sibbāpanāya ussukkaṃ karoti, aññatra catūhapañcāhā, āpatti pācittiyassa. 895. Se for uma bhikkhuni plenamente ordenada e ela a reconhece como plenamente ordenada, e tendo descosturado ou feito descosturar o manto, e posteriormente, não havendo impedimentos, nem o costura nem faz esforço para que seja costurado, exceto por quatro ou cinco dias, há uma ofensa pācittiya. Se for uma bhikkhuni plenamente ordenada e ela tem dúvidas, e tendo descosturado ou feito descosturar o manto, e posteriormente, não havendo impedimentos, nem o costura nem faz espaço para que seja costurado, exceto por quatro ou cinco dias, há uma ofensa pācittiya. Se for uma bhikkhuni plenamente ordenada e ela a considera como não plenamente ordenada, e tendo descosturado ou feito descosturar o manto, e posteriormente, não havendo impedimentos, nem o costura nem faz esforço para que seja costurado, exceto por quatro ou cinco dias, há uma ofensa pācittiya. Aññaṃ parikkhāraṃ visibbetvā vā visibbāpetvā vā sā pacchā anantarāyikinī neva sibbati na sibbāpanāya ussukkaṃ karoti, aññatra catūhapañcāhā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya cīvaraṃ vā aññaṃ vā parikkhāraṃ visibbetvā vā visibbāpetvā vā sā pacchā anantarāyikinī neva sibbati na sibbāpanāya ussukkaṃ karoti, aññatra catūhapañcāhā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya upasampannasaññā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya vematikā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya anupasampannasaññā, āpatti dukkaṭassa. Se ela descostura ou faz descosturar outro utensílio, e posteriormente, não havendo impedimentos, nem o costura nem faz esforço para que seja costurado, exceto por quatro ou cinco dias, há uma ofensa dukkaṭa. Se ela descostura ou faz descosturar o manto ou outro utensílio de uma mulher não plenamente ordenada, e posteriormente, não havendo impedimentos, nem o costura nem faz esforço para que seja costurado, exceto por quatro ou cinco dias, há uma ofensa dukkaṭa. Se for uma mulher não plenamente ordenada e ela a considera como plenamente ordenada, há uma ofensa dukkaṭa. Se for uma mulher não plenamente ordenada e ela tem dúvidas, há uma ofensa dukkaṭa. Se for uma mulher não plenamente ordenada e ela a considera como não plenamente ordenada, há uma ofensa dukkaṭa. 896. Anāpatti sati antarāye, pariyesitvā na labhati, karontī catūhapañcāhaṃ atikkāmeti, gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 896. Não há ofensa: se houver impedimentos; se, tendo procurado, ela não encontrar quem costure; se, enquanto está costurando, exceder os quatro ou cinco dias; se ela estiver doente; em caso de perigos; se ela for insana; se ela for a iniciante. Tatiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O terceiro preceito de treinamento está concluído. 4. Catutthasikkhāpadaṃ 4. Quarto preceito de treinamento 897. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo bhikkhunīnaṃ hatthe cīvaraṃ nikkhipitvā santaruttarena janapadacārikaṃ pakkamanti. Tāni cīvarāni ciraṃ nikkhittāni kaṇṇakitāni honti. Tāni bhikkhuniyo otāpenti. Bhikkhuniyo tā bhikkhuniyo etadavocuṃ – ‘‘kassimāni, ayye, cīvarāni kaṇṇakitānī’’ti? Atha kho tā bhikkhuniyo bhikkhunīnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo bhikkhunīnaṃ hatthe cīvaraṃ nikkhipitvā santaruttarena janapadacārikaṃ [Pg.370] pakkamissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo bhikkhunīnaṃ hatthe cīvaraṃ nikkhipitvā santaruttarena janapadacārikaṃ pakkamantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo bhikkhunīnaṃ hatthe cīvaraṃ nikkhipitvā santaruttarena janapadacārikaṃ pakkamissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 897. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquele momento, as bhikkhunis, tendo deixado seus mantos sob os cuidados de outras bhikkhunis, partiam em viagem pelas províncias vestindo apenas o manto interno e o manto superior. Esses mantos, tendo ficado guardados por muito tempo, mofaram. As bhikkhunis os colocaram para secar ao sol. Outras bhikkhunis perguntaram àquelas bhikkhunis: 'Nobre senhoras, de quem são estes mantos mofados?' Então, aquelas bhikkhunis relataram o ocorrido às outras bhikkhunis. Aquelas bhikkhunis que tinham poucos desejos... pe... queixavam-se, criticavam e espalhavam indignação: 'Como podem as bhikkhunis deixar seus mantos sob os cuidados de outras bhikkhunis e partir em viagem pelas províncias vestindo apenas o manto interno e o manto superior?' ...pe... 'É verdade, monges, que as bhikkhunis deixam seus mantos sob os cuidados de outras bhikkhunis e partem em viagem pelas províncias vestindo apenas o manto interno e o manto superior?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... pe... 'Como podem, monges, as bhikkhunis deixar seus mantos sob os cuidados de outras bhikkhunis e partir em viagem pelas províncias vestindo apenas o manto interno e o manto superior! Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...' ...pe... 'E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar este preceito de treinamento:' 898. ‘‘Yā pana bhikkhunī pañcāhikaṃ saṅghāṭicāraṃ atikkāmeyya, pācittiya’’nti. 898. “Qualquer bhikkhuni que deixar passar mais de cinco dias sem usar ou cuidar de seus cinco mantos comete uma ofensa pācittiya.” 899. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 899. 'Qualquer': qualquer que seja... pe... 'Bhikkhuni':... pe... esta é a bhikkhuni pretendida neste contexto. Pañcāhikaṃ saṅghāṭicāraṃ atikkāmeyyāti pañcamaṃ divasaṃ pañca cīvarāni neva nivāseti na pārupati na otāpeti, pañcamaṃ divasaṃ atikkāmeti, āpatti pācittiyassa. 'Deixar passar mais de cinco dias sem usar ou cuidar de seus cinco mantos': se no quinto dia ela não veste, não se cobre, nem coloca para secar ao sol os cinco mantos, e deixa passar o quinto dia, há uma ofensa pācittiya. 900. Pañcāhātikkante atikkantasaññā, āpatti pācittiyassa. Pañcāhātikkante vematikā, āpatti pācittiyassa. Pañcāhātikkante anatikkantasaññā, āpatti pācittiyassa. 900. Se já se passaram mais de cinco dias e ela tem consciência de que se passaram, há uma ofensa pācittiya. Se já se passaram mais de cinco dias e ela tem dúvidas, há uma ofensa pācittiya. Se já se passaram mais de cinco dias e ela pensa que não se passaram, há uma ofensa pācittiya. Pañcāhānatikkante atikkantasaññā, āpatti dukkaṭassa. Pañcāhānatikkante vematikā, āpatti dukkaṭassa. Pañcāhānatikkante anatikkantasaññā, anāpatti. Se ainda não se passaram mais de cinco dias e ela pensa que já se passaram, há uma ofensa dukkaṭa. Se ainda não se passaram mais de cinco dias e ela tem dúvidas, há uma ofensa dukkaṭa. Se ainda não se passaram mais de cinco dias e ela pensa que não se passaram, não há ofensa. 901. Anāpatti pañcamaṃ divasaṃ pañca cīvarāni nivāseti vā pārupati vā otāpeti vā, gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 901. Não há ofensa: se no quinto dia ela veste, se cobre ou coloca para secar ao sol os cinco mantos; se ela estiver doente; em caso de perigos; se ela for insana; se ela for a iniciante. Catutthasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quarto preceito de treinamento está concluído. 5. Pañcamasikkhāpadaṃ 5. Quinto preceito de treinamento 902. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññatarā bhikkhunī piṇḍāya caritvā allacīvaraṃ pattharitvā vihāraṃ pāvisi. Aññatarā bhikkhunī taṃ [Pg.371] cīvaraṃ pārupitvā gāmaṃ piṇḍāya pāvisi. Sā nikkhamitvā bhikkhuniyo pucchi – ‘‘apāyye, mayhaṃ cīvaraṃ passeyyāthā’’ti? Bhikkhuniyo tassā bhikkhuniyā etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho sā bhikkhunī ujjhāyati khiyyati vipāceti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhunī mayhaṃ cīvaraṃ anāpucchā pārupissatī’’ti! Atha kho sā bhikkhunī bhikkhunīnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhunī bhikkhuniyā cīvaraṃ anāpucchā pārupissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhunī bhikkhuniyā cīvaraṃ anāpucchā pārupatīti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhunī bhikkhuniyā cīvaraṃ anāpucchā pārupissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 902. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquele momento, uma certa bhikkhuni, tendo retornado da esmola de alimentos, estendeu seu manto molhado e entrou no mosteiro. Outra bhikkhuni vestiu aquele manto e entrou na aldeia para a esmola de alimentos. Aquela bhikkhuni, ao sair, perguntou às outras bhikkhunis: 'Nobre senhoras, vocês viram meu manto?' As bhikkhunis relataram o ocorrido àquela bhikkhuni. Então, aquela bhikkhuni queixou-se, criticou e espalhou indignação: 'Como pode uma bhikkhuni vestir meu manto sem me pedir permissão?' Então, aquela bhikkhuni relatou o ocorrido às outras bhikkhunis. Aquelas bhikkhunis que tinham poucos desejos... pe... queixavam-se, criticavam e espalhavam indignação: 'Como pode uma bhikkhuni vestir o manto de outra bhikkhuni sem lhe pedir permissão?' ...pe... 'É verdade, monges, que uma bhikkhuni veste o manto de outra bhikkhuni sem lhe pedir permissão?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... pe... 'Como pode, monges, uma bhikkhuni vestir o manto de outra bhikkhuni sem lhe pedir permissão! Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...' ...pe... 'E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar este preceito de treinamento:' 903. ‘‘Yā pana bhikkhunī cīvarasaṅkamanīyaṃ dhāreyya, pācittiya’’nti. 903. “Qualquer bhikkhuni que usar um manto que deve ser devolvido comete uma ofensa pācittiya.” 904. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 904. 'Qualquer': qualquer que seja... pe... 'Bhikkhuni':... pe... esta é a bhikkhuni pretendida neste contexto. Cīvarasaṅkamanīyaṃ nāma upasampannāya pañcannaṃ cīvarānaṃ aññataraṃ cīvaraṃ tassā vā adinnaṃ taṃ vā anāpucchā nivāseti vā pārupati vā, āpatti pācittiyassa. 'Um manto que deve ser devolvido': qualquer um dos cinco mantos de uma bhikkhuni plenamente ordenada, o qual, sem que ela o tenha dado ou sem lhe pedir permissão, outra bhikkhuni veste ou se cobre com ele, há uma ofensa pācittiya. 905. Upasampannāya upasampannasaññā cīvarasaṅkamanīyaṃ dhāreti, āpatti pācittiyassa. Upasampannāya vematikā cīvarasaṅkamanīyaṃ dhāreti, āpatti pācittiyassa. Upasampannāya anupasampannasaññā cīvarasaṅkamanīyaṃ dhāreti, āpatti pācittiyassa. 905. Se pertence a uma bhikkhuni plenamente ordenada e ela a reconhece como plenamente ordenada, e usa o manto que deve ser devolvido, há uma ofensa pācittiya. Se pertence a uma bhikkhuni plenamente ordenada e ela tem dúvidas, e usa o manto que deve ser devolvido, há uma ofensa pācittiya. Se pertence a uma bhikkhuni plenamente ordenada e ela a considera como não plenamente ordenada, e usa o manto que deve ser devolvido, há uma ofensa pācittiya. Anupasampannāya cīvarasaṅkamanīyaṃ dhāreti, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya upasampannasaññā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya vematikā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya anupasampannasaññā, āpatti dukkaṭassa. Se pertence a uma mulher não plenamente ordenada e ela usa o manto que deve ser devolvido, há uma ofensa dukkaṭa. Se pertence a uma mulher não plenamente ordenada e ela a considera como plenamente ordenada, há uma ofensa dukkaṭa. Se pertence a uma mulher não plenamente ordenada e ela tem dúvidas, há uma ofensa dukkaṭa. Se pertence a uma mulher não plenamente ordenada e ela a considera como não plenamente ordenada, há uma ofensa dukkaṭa. 906. Anāpatti sā vā deti, taṃ vā āpucchā nivāseti vā pārupati vā, acchinnacīvarikāya, naṭṭhacīvarikāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 906. Não há ofensa: se a dona do manto o dá; se, tendo-lhe pedido permissão, ela o veste ou se cobre com ele; se ela teve seu manto roubado; se ela perdeu seu manto; em caso de perigos; se ela for insana; se ela for a iniciante. Pañcamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quinto preceito de treinamento está concluído. 6. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ 6. Sexto preceito de treinamento 907. Tena [Pg.372] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena thullanandāya bhikkhuniyā upaṭṭhākakulaṃ thullanandaṃ bhikkhuniṃ etadavoca – ‘‘bhikkhunisaṅghassa, ayye, cīvaraṃ dassāmā’’ti. Thullanandā bhikkhunī – ‘‘tumhe bahukiccā bahukaraṇīyā’’ti antarāyaṃ akāsi. Tena kho pana samayena tassa kulassa gharaṃ ḍayhati. Te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā amhākaṃ deyyadhammaṃ antarāyaṃ karissati! Ubhayenāmha paribāhirā, bhogehi ca puññena cā’’ti. Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā gaṇassa cīvaralābhaṃ antarāyaṃ karissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī gaṇassa cīvaralābhaṃ antarāyaṃ akāsīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī gaṇassa cīvaralābhaṃ antarāyaṃ karissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 907. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, a família de apoiadores da bhikkhunī Thullanandā disse a ela: “Nobre senhora, gostaríamos de oferecer mantos à comunidade de bhikkhunīs (bhikkhunisaṅgha).” A bhikkhunī Thullanandā criou um obstáculo, dizendo: “Vocês têm muitos afazeres, muitas obrigações.” Naquela mesma época, a casa daquela família pegou fogo. Eles ficaram indignados, criticaram e reclamaram: “Como pode a nobre Thullanandā criar um obstáculo para a nossa doação? Ficamos privados de ambos: de nossos bens materiais e do mérito!” As bhikkhunīs ouviram aquelas pessoas indignadas, criticando e reclamando. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... etc... ficaram indignadas, criticaram e reclamaram: “Como pode a nobre Thullanandā criar um obstáculo para a obtenção de mantos por parte do grupo (gaṇa)?”... etc... “É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā criou um obstáculo para a obtenção de mantos por parte do grupo?” “É verdade, Senhor.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... etc... “Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā criar um obstáculo para a obtenção de mantos por parte do grupo? Isso, monges, não conduz à fé daqueles que não têm fé...” etc... “E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” 908. ‘‘Yā pana bhikkhunī gaṇassa cīvaralābhaṃ antarāyaṃ kareyya, pācittiya’’nti. 908. “Qualquer bhikkhunī que criar um obstáculo para a obtenção de mantos por parte de um grupo, comete uma ofensa pācittiya.” 909. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 909. “Qualquer”: qualquer que seja... etc... “Bhikkhunī”: ... etc... esta é a bhikkhunī pretendida neste contexto. Gaṇo nāma bhikkhunisaṅgho vuccati. “Grupo” (gaṇa): refere-se à comunidade de bhikkhunīs (bhikkhunisaṅgha). Cīvaraṃ nāma channaṃ cīvarānaṃ aññataraṃ cīvaraṃ vikappanupagaṃ pacchimaṃ. “Manto”: qualquer um dos seis tipos de mantos, sendo o menor deles adequado para a determinação (vikappanā). Antarāyaṃ kareyyāti ‘‘kathaṃ ime cīvaraṃ na dadeyyu’’nti antarāyaṃ karoti, āpatti pācittiyassa. Aññaṃ parikkhāraṃ antarāyaṃ karoti, āpatti dukkaṭassa. Sambahulānaṃ bhikkhunīnaṃ vā ekabhikkhuniyā vā anupasampannāya vā cīvaraṃ vā aññaṃ vā parikkhāraṃ antarāyaṃ karoti, āpatti dukkaṭassa. “Criar um obstáculo”: se ela cria um obstáculo pensando: “Como fazer para que eles não ofereçam o manto?”, há uma ofensa pācittiya. Se ela cria um obstáculo para outro requisito, há uma ofensa dukkaṭa. Se ela cria um obstáculo para o manto ou outro requisito de várias bhikkhunīs, de uma única bhikkhunī ou de uma mulher não plenamente ordenada, há uma ofensa dukkaṭa. 910. Anāpatti [Pg.373] ānisaṃsaṃ dassetvā nivāreti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 910. Não há ofensa: se ela impede mostrando um benefício; se ela é insana; se ela é a primeira transgressora. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A sexta regra de treinamento está concluída. 7. Sattamasikkhāpadaṃ 7. A sétima regra de treinamento 911. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhunisaṅghassa akālacīvaraṃ uppannaṃ hoti. Atha kho bhikkhunisaṅgho taṃ cīvaraṃ bhājetukāmo sannipati. Tena kho pana samayena thullanandāya bhikkhuniyā antevāsiniyo bhikkhuniyo pakkantā honti. Thullanandā bhikkhunī tā bhikkhuniyo etadavoca – ‘‘ayye, bhikkhuniyo pakkantā, na tāva cīvaraṃ bhājīyissatī’’ti. Cīvaravibhaṅgaṃ paṭibāhi. Bhikkhuniyo na tāva cīvaraṃ bhājīyissatīti pakkamiṃsu. Thullanandā bhikkhunī antevāsinīsu bhikkhunīsu āgatāsu taṃ cīvaraṃ bhājāpesi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā dhammikaṃ cīvaravibhaṅgaṃ paṭibāhissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī dhammikaṃ cīvaravibhaṅgaṃ paṭibāhatīti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī dhammikaṃ cīvaravibhaṅgaṃ paṭibāhissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 911. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, um manto fora de época (akālacīvara) foi oferecido à comunidade de bhikkhunīs. Então, a comunidade de bhikkhunīs reuniu-se com o desejo de distribuir aquele manto. Naquela mesma época, as bhikkhunīs que eram discípulas residentes da bhikkhunī Thullanandā haviam partido para outro lugar. A bhikkhunī Thullanandā disse àquelas bhikkhunīs: “Nobres senhoras, as bhikkhunīs partiram; o manto não deve ser distribuído ainda.” Assim, ela impediu a distribuição do manto. As bhikkhunīs partiram pensando que o manto não seria distribuído ainda. Quando as bhikkhunīs discípulas residentes retornaram, a bhikkhunī Thullanandā fez com que o manto fosse distribuído. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... etc... ficaram indignadas, criticaram e reclamaram: “Como pode a nobre Thullanandā impedir uma distribuição de mantos que está de acordo com o Dhamma (dhammika)?”... etc... “É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā impede uma distribuição de mantos que está de acordo com o Dhamma?” “É verdade, Senhor.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... etc... “Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā impedir uma distribuição de mantos que está de acordo com o Dhamma? Isso, monges, não conduz à fé daqueles que não têm fé...” etc... “E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” 912. ‘‘Yā pana bhikkhunī dhammikaṃ cīvaravibhaṅgaṃ paṭibāheyya, pācittiya’’nti. 912. “Qualquer bhikkhunī que impedir uma distribuição de mantos que está de acordo com o Dhamma, comete uma ofensa pācittiya.” 913. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 913. “Qualquer”: qualquer que seja... etc... “Bhikkhunī”: ... etc... esta é a bhikkhunī pretendida neste contexto. Dhammikonāma cīvaravibhaṅgo samaggo bhikkhunisaṅgho sannipatitvā bhājeti. “Distribuição de mantos de acordo com o Dhamma” (dhammika): significa que a comunidade de bhikkhunīs em harmonia reúne-se e faz a distribuição. Paṭibāheyyāti kathaṃ imaṃ cīvaraṃ na bhājeyyāti paṭibāhati, āpatti pācittiyassa. “Impedir”: se ela impede pensando: “Como fazer para que este manto não seja distribuído?”, há uma ofensa pācittiya. 914. Dhammike [Pg.374] dhammikasaññā paṭibāhati, āpatti pācittiyassa. Dhammike vematikā paṭibāhati, āpatti dukkaṭassa. Dhammike adhammikasaññā paṭibāhati, anāpatti. Adhammike dhammikasaññā, āpatti dukkaṭassa. Adhammike vematikā, āpatti dukkaṭassa. Adhammike adhammikasaññā, anāpatti. 914. Se a distribuição está de acordo com o Dhamma e ela a percebe como de acordo com o Dhamma, e a impede, há uma ofensa pācittiya. Se a distribuição está de acordo com o Dhamma e ela tem dúvidas, e a impede, há uma ofensa dukkaṭa. Se a distribuição está de acordo com o Dhamma e ela a percebe como não estando de acordo com o Dhamma, e a impede, não há ofensa. Se a distribuição não está de acordo com o Dhamma e ela a percebe como de acordo com o Dhamma, há uma ofensa dukkaṭa. Se a distribuição não está de acordo com o Dhamma e ela tem dúvidas, há uma ofensa dukkaṭa. Se a distribuição não está de acordo com o Dhamma e ela a percebe como não estando de acordo com o Dhamma, não há ofensa. 915. Anāpatti ānisaṃsaṃ dassetvā paṭibāhati, ummattikāya, ādikammikāyāti. 915. Não há ofensa: se ela impede mostrando um benefício; se ela é insana; se ela é a primeira transgressora. Sattamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A sétima regra de treinamento está concluída. 8. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ 8. A oitava regra de treinamento 916. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī naṭānampi naṭakānampi laṅghakānampi sokajjhāyikānampi kumbhathūṇikānampi samaṇacīvaraṃ deti – ‘‘mayhaṃ parisati vaṇṇaṃ bhāsathā’’ti. Naṭāpi naṭakāpi laṅghakāpi sokajjhāyikāpi kumbhathūṇikāpi thullanandāya bhikkhuniyā parisati vaṇṇaṃ bhāsanti – ‘‘ayyā thullanandā bahussutā bhāṇikā visāradā paṭṭā dhammiṃ kathaṃ kātuṃ; detha ayyāya, karotha ayyāyā’’ti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā, tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā agārikassa samaṇacīvaraṃ dassatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī agārikassa samaṇacīvaraṃ detīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī agārikassa samaṇacīvaraṃ dassati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 916. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, a bhikkhunī Thullanandā dava mantos monásticos (samaṇacīvara) a atores, dançarinos, acrobatas, ilusionistas e tocadores de tambor, dizendo: “Elogiem-me no meio do público.” Assim, os atores, dançarinos, acrobatas, ilusionistas e tocadores de tambor elogiavam a bhikkhunī Thullanandā no meio do público, dizendo: “A nobre Thullanandā é muito instruída, recitadora habilidosa, confiante e capaz de expor o Dhamma; façam doações à nobre senhora, prestem homenagens à nobre senhora!” Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos ficaram indignadas, criticaram e reclamaram: “Como pode a nobre Thullanandā dar um manto monástico a um leigo?”... etc... “É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā dá um manto monástico a um leigo?” “É verdade, Senhor.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... etc... “Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā dar um manto monástico a um leigo? Isso, monges, não conduz à fé daqueles que não têm fé...” etc... “E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” 917. ‘‘Yā pana bhikkhunī agārikassa vā paribbājakassa vā paribbājikāya vā samaṇacīvaraṃ dadeyya, pācittiya’’nti. 917. “Qualquer bhikkhunī que der um manto monástico a um leigo, a um asceta errante masculino (paribbājaka) ou a uma asceta errante feminina (paribbājikā), comete uma ofensa pācittiya.” 918. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 918. “Qualquer”: qualquer que seja... etc... “Bhikkhunī”: ... etc... esta é a bhikkhunī pretendida neste contexto. Agāriko [Pg.375] nāma yo koci agāraṃ ajjhāvasati. “Leigo” (agārika): qualquer pessoa que viva em uma casa. Paribbājako nāma bhikkhuñca sāmaṇerañca ṭhapetvā yo koci paribbājakasamāpanno. “Asceta errante masculino” (paribbājaka): excluindo os monges (bhikkhu) e os noviços (sāmaṇera), qualquer homem que tenha adotado a vida de asceta errante. Paribbājikā nāma bhikkhuniñca sikkhamānañca sāmaṇeriñca ṭhapetvā yā kāci paribbājikasamāpannā. “Asceta errante feminina” (paribbājikā): excluindo as bhikkhunīs, as candidatas à ordenação (sikkhamānā) e as noviças (sāmaṇerī), qualquer mulher que tenha adotado a vida de asceta errante. Samaṇacīvaraṃ nāma kappakataṃ vuccati. Deti, āpatti pācittiyassa. “Manto monástico” (samaṇacīvara): refere-se ao manto que foi marcado com a marca apropriada (kappakata). Se ela o dá, há uma ofensa pācittiya. 919. Anāpatti mātāpitūnaṃ deti, tāvakālikaṃ deti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 919. Não há ofensa: se ela o dá aos seus pais; se ela o dá temporariamente; se ela é insana; se ela é a primeira transgressora. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A oitava regra de treinamento está concluída. 9. Navamasikkhāpadaṃ 9. A nona regra de treinamento 920. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena thullanandāya bhikkhuniyā upaṭṭhākakulaṃ thullanandaṃ bhikkhuniṃ etadavoca – ‘‘sace mayaṃ, ayye, sakkoma, bhikkhunisaṅghassa cīvaraṃ dassāmā’’ti. Tena kho pana samayena vassaṃvuṭṭhā bhikkhuniyo cīvaraṃ bhājetukāmā sannipatiṃsu. Thullanandā bhikkhunī tā bhikkhuniyo etadavoca – ‘‘āgametha, ayye, atthi bhikkhunisaṅghassa cīvarapaccāsā’’ti. Bhikkhuniyo thullanandaṃ bhikkhuniṃ etadavocuṃ – ‘‘gacchāyye, taṃ cīvaraṃ jānāhī’’ti. Thullanandā bhikkhunī yena taṃ kulaṃ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā te manusse etadavoca – ‘‘dethāvuso, bhikkhunisaṅghassa cīvara’’nti. ‘‘Na mayaṃ, ayye, sakkoma bhikkhunisaṅghassa cīvaraṃ dātu’’nti. Thullanandā bhikkhunī bhikkhunīnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā dubbalacīvarapaccāsāya cīvarakālasamayaṃ atikkāmessatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī dubbalacīvarapaccāsāya cīvarakālasamayaṃ atikkāmetīti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī [Pg.376] dubbalacīvarapaccāsāya cīvarakālasamayaṃ atikkāmessati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 920. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, a família de apoiadores da bhikkhunī Thullanandā disse a ela: “Nobre senhora, se formos capazes, ofereceremos mantos à comunidade de bhikkhunīs.” Naquela mesma época, as bhikkhunīs que haviam concluído o retiro das chuvas (vassa) reuniram-se com o desejo de distribuir os mantos. A bhikkhunī Thullanandā disse àquelas bhikkhunīs: “Aguardem, nobres senhoras, ainda há uma expectativa de mantos para a comunidade de bhikkhunīs.” As bhikkhunīs disseram à bhikkhunī Thullanandā: “Vá, nobre senhora, e informe-se sobre esse manto.” A bhikkhunī Thullanandā aproximou-se daquela família e, ao chegar, disse àquelas pessoas: “Amigos, ofereçam o manto à comunidade de bhikkhunīs.” “Nobre senhora, não somos capazes de oferecer o manto à comunidade de bhikkhunīs.” A bhikkhunī Thullanandā relatou esse fato às bhikkhunīs. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... etc... ficaram indignadas, criticaram e reclamaram: “Como pode a nobre Thullanandā deixar passar o período de distribuição de mantos com base em uma fraca expectativa de mantos?”... etc... “É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā deixa passar o período de distribuição de mantos com base em uma fraca expectativa de mantos?” “É verdade, Senhor.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... etc... “Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā deixar passar o período de distribuição de mantos com base em uma fraca expectativa de mantos? Isso, monges, não conduz à fé daqueles que não têm fé...” etc... “E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” 921. ‘‘Yā pana bhikkhunī dubbalacīvarapaccāsāya cīvarakālasamayaṃ atikkāmeyya, pācittiya’’nti. 921. “Qualquer bhikkhunī que, devido a uma fraca expectativa de mantos, deixar passar o período de distribuição de mantos, comete uma ofensa pācittiya.” 922. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 922. “Qualquer”: qualquer que seja... etc... “Bhikkhunī”: ... etc... esta é a bhikkhunī pretendida neste contexto. Dubbalacīvarapaccāsā nāma ‘‘sace mayaṃ sakkoma, dassāma karissāmā’’ti vācā bhinnā hoti. “Fraca expectativa de mantos” (dubbalacīvarapaccāsā): quando uma promessa verbal foi feita de forma incerta, como: “Se formos capazes, nós daremos, nós faremos”. Cīvarakālasamayo nāma anatthate kathine vassānassa pacchimo māso, atthate kathine pañca māsā. “O período de distribuição de mantos” (cīvarakālasamaya): se o manto kathina não foi estendido, é o último mês da estação das chuvas; se o manto kathina foi estendido, são cinco meses. Cīvarakālasamayaṃ atikkāmeyyāti anatthate kathine vassānassa pacchimaṃ divasaṃ atikkāmeti, āpatti pācittiyassa. Atthate kathine kathinuddhāradivasaṃ atikkāmeti, āpatti pācittiyassa. “Deixar passar o período de distribuição de mantos”: se o manto kathina não foi estendido, e ela deixa passar o último dia da estação das chuvas, há uma ofensa pācittiya. Se o manto kathina foi estendido, e ela deixa passar o dia da suspensão do kathina (kathinuddhāra), há uma ofensa pācittiya. 923. Dubbalacīvare dubbalacīvarasaññā cīvarakālasamayaṃ atikkāmeti, āpatti pācittiyassa. Dubbalacīvare vematikā cīvarakālasamayaṃ atikkāmeti, āpatti dukkaṭassa. Dubbalacīvare adubbalacīvarasaññā cīvarakālasamayaṃ atikkāmeti, anāpatti. 923. Se há uma fraca expectativa de mantos e ela a percebe como uma fraca expectativa de mantos, e deixa passar o período de distribuição de mantos, há uma ofensa pācittiya. Se há uma fraca expectativa de mantos e ela tem dúvidas, e deixa passar o período de distribuição de mantos, há uma ofensa dukkaṭa. Se há uma fraca expectativa de mantos e ela a percebe como não sendo uma fraca expectativa de mantos, e deixa passar o período de distribuição de mantos, não há ofensa. Adubbalacīvare dubbalacīvarasaññā, āpatti dukkaṭassa. Adubbalacīvare vematikā, āpatti dukkaṭassa. Adubbalacīvare adubbalacīvarasaññā, anāpatti. Se não há uma fraca expectativa de mantos e ela a percebe como uma fraca expectativa de mantos, há uma ofensa dukkaṭa. Se não há uma fraca expectativa de mantos e ela tem dúvidas, há uma ofensa dukkaṭa. Se não há uma fraca expectativa de mantos e ela a percebe como não sendo uma fraca expectativa de mantos, não há ofensa. 924. Anāpatti ānisaṃsaṃ dassetvā nivāreti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 924. Não há ofensa: se ela impede mostrando um benefício; se ela é insana; se ela é a primeira transgressora. Navamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A nona regra de treinamento está concluída. 10. Dasamasikkhāpadaṃ 10. A décima regra de treinamento 925. Tena [Pg.377] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññatarena upāsakena saṅghaṃ uddissa vihāro kārāpito hoti. So tassa vihārassa mahe ubhatosaṅghassa akālacīvaraṃ dātukāmo hoti. Tena kho pana samayena ubhatosaṅghassa kathinaṃ atthataṃ hoti. Atha kho so upāsako saṅghaṃ upasaṅkamitvā kathinuddhāraṃ yāci. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, kathinaṃ uddharituṃ. Evañca pana bhikkhave kathinaṃ uddharitabbaṃ. Byattena bhikkhunā paṭibalena saṅgho ñāpetabbo – 925. Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, um certo leigo devoto (upāsaka) havia mandado construir um mosteiro dedicado à Sangha. Ele desejava oferecer mantos fora de época (akālacīvara) para ambas as Sanghas (ubhatosaṅgha) durante a cerimônia de inauguração daquele mosteiro. Naquela mesma época, o manto kathina já havia sido estendido por ambas as Sanghas. Então, aquele leigo devoto aproximou-se da Sangha e solicitou a suspensão do kathina (kathinuddhāra). Eles relataram esse assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, em relação a este caso e a esta circunstância, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos monges: “Monges, eu permito suspender o manto kathina. E assim, monges, o manto kathina deve ser suspenso: um monge competente e capaz deve informar a Sangha:” 926. ‘‘Suṇātu me, bhante, saṅgho. Yadi saṅghassa pattakallaṃ, saṅgho kathinaṃ uddhareyya. Esā ñatti. 926. “Que a Sangha me ouça, veneráveis senhores. Se for oportuno para a Sangha, a Sangha deve remover o kathina. Esta é a moção.” ‘‘Suṇātu me, bhante, saṅgho. Saṅgho kathinaṃ uddharati. Yassāyasmato khamati kathinassa uddhāro, so tuṇhassa; yassa nakkhamati, so bhāseyya. “Que a Sangha me ouça, veneráveis senhores. A Sangha está removendo o kathina. Aquele venerável que aprova a remoção do kathina, que permaneça em silêncio; aquele que não aprova, que fale.” ‘‘Ubbhataṃ saṅghena kathinaṃ, khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmī’’ti. “O kathina foi removido pela Sangha. Isso é aprovado pela Sangha, por isso ela está em silêncio. Assim eu considero esta questão.” 927. Atha kho so upāsako bhikkhunisaṅghaṃ upasaṅkamitvā kathinuddhāraṃ yāci. Thullanandā bhikkhunī – ‘‘cīvaraṃ amhākaṃ bhavissatī’’ti kathinuddhāraṃ paṭibāhi. Atha kho so upāsako ujjhāyati khiyyati vipāceti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo amhākaṃ kathinuddhāraṃ na dassantī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tassa upāsakassa ujjhāyantassa khiyyantassa vipācentassa. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā dhammikaṃ kathinuddhāraṃ paṭibāhissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī dhammikaṃ kathinuddhāraṃ paṭibāhatīti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī dhammikaṃ kathinuddhāraṃ paṭibāhissati[Pg.378]! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 927. Então, aquele leigo aproximou-se da Sangha de bhikkhunīs e pediu a remoção do kathina. A bhikkhunī Thullanandā, pensando: ‘Haverá mantos para nós’, impediu a remoção do kathina. Então, aquele leigo criticou, queixou-se e desaprovou, dizendo: ‘Como podem as bhikkhunīs não nos conceder a remoção do kathina?’. As bhikkhunīs ouviram aquele leigo criticando, queixando-se e desaprovando. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... pe... criticaram, queixaram-se e desaprovaram, dizendo: ‘Como pode a senhora Thullanandā impedir a remoção legítima do kathina?’... pe... ‘É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā impede a remoção legítima do kathina?’ ‘É verdade, Abençoado’, responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu... pe... ‘Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā impedir a remoção legítima do kathina! Monges, isso não conduz à fé dos que não têm fé... pe... E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” 928. ‘‘Yā pana bhikkhunī dhammikaṃ kathinuddhāraṃ paṭibāheyya, pācittiya’’nti. 928. “Qualquer bhikkhunī que impedir a remoção legítima do kathina comete uma ofensa pācittiya.” 929. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 929. “Qualquer: qualquer que seja... pe... Bhikkhunī:... pe... a que se refere neste contexto é a bhikkhunī.” Dhammiko nāma kathinuddhāro samaggo bhikkhunisaṅgho sannipatitvā uddharati. “A remoção legítima do kathina significa que a Sangha de bhikkhunīs em harmonia, tendo se reunido, o remove.” Paṭibāheyyāti ‘‘kathaṃ idaṃ kathinaṃ na uddhareyyā’’ti paṭibāhati, āpatti pācittiyassa. “Impedir: se ela impede, pensando: ‘Como este kathina pode não ser removido?’, há uma ofensa pācittiya.” 930. Dhammike dhammikasaññā paṭibāhati, āpatti pācittiyassa. Dhammike vematikā paṭibāhati, āpatti dukkaṭassa. Dhammike adhammikasaññā paṭibāhati, anāpatti. Adhammike dhammikasaññā, āpatti dukkaṭassa. Adhammike vematikā, āpatti dukkaṭassa. Adhammike adhammikasaññā, anāpatti. 930. “Se for um ato legítimo, e ela o percebe como legítimo e o impede, há uma ofensa pācittiya. Se for um ato legítimo, e ela tem dúvidas e o impede, há uma ofensa dukkaṭa. Se for um ato legítimo, e ela o percebe como ilegítimo e o impede, não há ofensa. Se for um ato ilegítimo, e ela o percebe como legítimo, há uma ofensa dukkaṭa. Se for um ato ilegítimo, e ela tem dúvidas, há uma ofensa dukkaṭa. Se for um ato ilegítimo, e ela o percebe como ilegítimo, não há ofensa.” 931. Anāpatti anisaṃsaṃ dassetvā paṭibāhati, ummattikāya, ādikammikāyāti. 931. “Não há ofensa: se ela impede após mostrar os benefícios; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora.” Dasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. “A décima regra de treinamento está concluída.” Naggavaggo tatiyo. “O terceiro capítulo, Naggavagga, está concluído.” 4. Tuvaṭṭavaggo 4. “O Capítulo Tuvaṭṭa (Tuvaṭṭavagga)” 1. Paṭhamasikkhāpadaṃ 1. “A primeira regra de treinamento” 932. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo dve ekamañce tuvaṭṭenti. Manussā vihāracārikaṃ āhiṇḍantā passitvā ujjhāyanti [Pg.379] khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo dve ekamañce tuvaṭṭessanti, seyyathāpi gihiniyo kāmabhoginiyo’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo dve ekamañce tuvaṭṭessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo dve ekamañce tuvaṭṭentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo dve ekamañce tuvaṭṭessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 932. “Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, duas bhikkhunīs deitavam-se em uma única cama. As pessoas, ao passearem pelo mosteiro, viram-nas e criticaram, queixaram-se e desaprovaram, dizendo: ‘Como podem duas bhikkhunīs deitar-se em uma única cama, assim como as mulheres leigas que desfrutam dos prazeres sensuais?’. As bhikkhunīs ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e desaprovando. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... pe... criticaram, queixaram-se e desaprovaram, dizendo: ‘Como podem duas bhikkhunīs deitar-se em uma única cama?’... pe... ‘É verdade, monges, que duas bhikkhunīs se deitam em uma única cama?’ ‘É verdade, Abençoado’, responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu... pe... ‘Como podem, monges, duas bhikkhunīs deitar-se em uma única cama! Monges, isso não conduz à fé dos que não têm fé... pe... E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” 933. ‘‘Yā pana bhikkhuniyo dve ekamañce tuvaṭṭeyyuṃ, pācittiya’’nti. 933. “Se duas bhikkhunīs se deitarem em uma única cama, cometem uma ofensa pācittiya.” 934. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhuniyoti upasampannāyo vuccanti. 934. “Qualquer: qualquer que seja... pe... Bhikkhunīs: refere-se àquelas que são plenamente ordenadas.” Dve ekamañce tuvaṭṭeyyunti ekāya nipannāya aparā nipajjati, āpatti pācittiyassa. Ubho vā nipajjanti, āpatti pācittiyassa. Uṭṭhahitvā punappunaṃ nipajjanti, āpatti pācittiyassa. “Se duas se deitarem em uma única cama: se uma já estiver deitada e a outra se deitar, há uma ofensa pācittiya. Ou se ambas se deitarem juntas, há uma ofensa pācittiya. Se, após se levantarem, deitarem-se repetidamente, há uma ofensa pācittiya.” 935. Anāpatti ekāya nipannāya aparā nisīdati, ubho vā nisīdanti, ummattikānaṃ, ādikammikānanti. 935. “Não há ofensa: se uma estiver deitada e a outra estiver sentada; ou se ambas estiverem sentadas; se forem insanas; se forem as primeiras transgressoras.” Paṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. “A primeira regra de treinamento está concluída.” 2. Dutiyasikkhāpadaṃ 2. “A segunda regra de treinamento” 936. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo dve ekattharaṇapāvuraṇā tuvaṭṭenti. Manussā vihāracārikaṃ āhiṇḍantā passitvā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo dve ekattharaṇapāvuraṇā tuvaṭṭessanti, seyyathāpi gihiniyo kāmabhoginiyo’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ [Pg.380] khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo dve ekattharaṇapāvuraṇā tuvaṭṭessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo dve ekattharaṇapāvuraṇā tuvaṭṭentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo dve ekattharaṇapāvuraṇā tuvaṭṭessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 936. “Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, duas bhikkhunīs deitavam-se compartilhando um único lençol e um único cobertor. As pessoas, ao passearem pelo mosteiro, viram-nas e criticaram, queixaram-se e desaprovaram, dizendo: ‘Como podem duas bhikkhunīs deitar-se compartilhando um único lençol e um único cobertor, assim como as mulheres leigas que desfrutam dos prazeres sensuais?’. As bhikkhunīs ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e desaprovando. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... pe... criticaram, queixaram-se e desaprovaram, dizendo: ‘Como podem duas bhikkhunīs deitar-se compartilhando um único lençol e um único cobertor?’... pe... ‘É verdade, monges, que duas bhikkhunīs se deitam compartilhando um único lençol e um único cobertor?’ ‘É verdade, Abençoado’, responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu... pe... ‘Como podem, monges, duas bhikkhunīs deitar-se compartilhando um único lençol e um único cobertor! Monges, isso não conduz à fé dos que não têm fé... pe... E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” 937. ‘‘Yā pana bhikkhuniyo dve ekattharaṇapāvuraṇā tuvaṭṭeyyuṃ, pācittiya’’nti. 937. “Se duas bhikkhunīs se deitarem compartilhando um único lençol e um único cobertor, cometem uma ofensa pācittiya.” 938. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhuniyoti upasampannāyo vuccanti. 938. “Qualquer: qualquer que seja... pe... Bhikkhunīs: refere-se àquelas que são plenamente ordenadas.” Dve ekattharaṇapāvuraṇā tuvaṭṭeyyunti taññeva attharitvā taññeva pārupanti, āpatti pācittiyassa. “Se duas se deitarem compartilhando um único lençol e um único cobertor: se elas se deitarem estendendo o mesmo tecido e cobrindo-se com o mesmo tecido, há uma ofensa pācittiya.” 939. Ekattharaṇapāvuraṇe ekattharaṇapāvuraṇasaññā tuvaṭṭenti, āpatti pācittiyassa. Ekattharaṇapāvuraṇe vematikā tuvaṭṭenti, āpatti pācittiyassa. Ekattharaṇapāvuraṇe nānattharaṇapāvuraṇasaññā tuvaṭṭenti, āpatti pācittiyassa. 939. “Se houver um único lençol e um único cobertor, e elas se deitarem percebendo-os como um único lençol e um único cobertor, há uma ofensa pācittiya. Se houver um único lençol e um único cobertor, e elas tiverem dúvidas e se deitarem, há uma ofensa pācittiya. Se houver um único lençol e um único cobertor, e elas se deitarem percebendo-os como lençóis e cobertores separados, há uma ofensa pācittiya.” Ekattharaṇe nānāpāvuraṇe, āpatti dukkaṭassa. Nānattharaṇe ekapāvuraṇe, āpatti dukkaṭassa. Nānattharaṇapāvuraṇe ekattharaṇapāvuraṇasaññā, āpatti dukkaṭassa. Nānattharaṇapāvuraṇe vematikā, āpatti dukkaṭassa. Nānattharaṇapāvuraṇe nānattharaṇapāvuraṇasaññā, anāpatti. “Se houver um único lençol e cobertores separados, há uma ofensa dukkaṭa. Se houver lençóis separados e um único cobertor, há uma ofensa dukkaṭa. Se houver lençóis e cobertores separados, e elas os perceberem como um único lençol e um único cobertor, há uma ofensa dukkaṭa. Se houver lençóis e cobertores separados, e elas tiverem dúvidas, há uma ofensa dukkaṭa. Se houver lençóis e cobertores separados, e elas os perceberem como lençóis e cobertores separados, não há ofensa.” 940. Anāpatti vavatthānaṃ dassetvā nipajjanti, ummattikānaṃ, ādikammikānanti. 940. “Não há ofensa: se elas se deitarem após estabelecerem uma barreira divisória; se forem insanas; se forem as primeiras transgressoras.” Dutiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. “A segunda regra de treinamento está concluída.” 3. Tatiyasikkhāpadaṃ 3. “A terceira regra de treinamento” 941. Tena [Pg.381] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī bahussutā hoti bhāṇikā visāradā paṭṭā dhammiṃ kathaṃ kātuṃ. Bhaddāpi kāpilānī bahussutā hoti bhāṇikā visāradā paṭṭā dhammiṃ kathaṃ kātuṃ uḷārasambhāvitā. Manussā – ‘‘ayyā bhaddā kāpilānī bahussutā bhāṇikā visāradā paṭṭā dhammiṃ kathaṃ kātuṃ uḷārasambhāvitā’’ti bhaddaṃ kāpilāniṃ paṭhamaṃ payirupāsitvā, pacchā thullanandaṃ bhikkhuniṃ payirupāsanti. Thullanandā bhikkhunī issāpakatā – ‘‘imā kira appicchā santuṭṭhā pavivittā asaṃsaṭṭhā yā imā saññattibahulā viññattibahulā viharantī’’ti bhaddāya kāpilāniyā purato caṅkamatipi tiṭṭhatipi nisīdatipi seyyampi kappeti uddisatipi uddisāpetipi sajjhāyampi karoti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā ayyāya bhaddāya kāpilāniyā sañcicca aphāsuṃ karissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī bhaddāya kāpilāniyā sañcicca aphāsuṃ karotīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī bhaddāya kāpilāniyā sañcicca aphāsuṃ karissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 941. “Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, a bhikkhunī Thullanandā era muito instruída, uma recitadora eloquente, confiante e habilidosa em proferir discursos sobre o Dhamma. Bhaddā Kāpilānī também era muito instruída, uma recitadora eloquente, confiante, habilidosa em proferir discursos sobre o Dhamma e altamente respeitada. As pessoas, pensando: ‘A senhora Bhaddā Kāpilānī é muito instruída, uma recitadora eloquente, confiante, habilidosa em proferir discursos sobre o Dhamma e altamente respeitada’, prestavam homenagens primeiro a Bhaddā Kāpilānī e, só depois, prestavam homenagens à bhikkhunī Thullanandā. A bhikkhunī Thullanandā, dominada pela inveja, dizendo: ‘Dizem que estas que vivem fazendo muitos anúncios e muitos pedidos são de poucos desejos, contentes, reclusas e desapegadas!’, andava de um lado para o outro, ficava de pé, sentava-se, deitava-se, recitava, fazia outros recitarem e entoava o Dhamma bem em frente a Bhaddā Kāpilānī. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... pe... criticaram, queixaram-se e desaprovaram, dizendo: ‘Como pode a senhora Thullanandā intencionalmente causar desconforto à senhora Bhaddā Kāpilānī?’... pe... ‘É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā intencionalmente causa desconforto a Bhaddā Kāpilānī?’ ‘É verdade, Abençoado’, responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu... pe... ‘Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā intencionalmente causar desconforto a Bhaddā Kāpilānī! Monges, isso não conduz à fé dos que não têm fé... pe... E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” 942. ‘‘Yā pana bhikkhunī bhikkhuniyā sañcicca aphāsuṃ kareyya, pācittiya’’nti. 942. “Qualquer bhikkhunī que, intencionalmente, causar desconforto a outra bhikkhunī comete uma ofensa pācittiya.” 943. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 943. “Qualquer: qualquer que seja... pe... Bhikkhunī:... pe... a que se refere neste contexto é a bhikkhunī.” Bhikkhuniyāti aññāya bhikkhuniyā. “A outra bhikkhunī: a uma outra bhikkhunī.” Sañciccāti jānantī sañjānantī cecca abhivitaritvā vītikkamo. “Intencionalmente: sabendo, percebendo plenamente, agindo de propósito, transgredindo deliberadamente.” Aphāsuṃ kareyyāti – ‘‘iminā imissā aphāsu bhavissatī’’ti anāpucchā purato caṅkamati vā tiṭṭhati vā nisīdati vā seyyaṃ vā kappeti uddisati vā uddisāpeti vā sajjhāyaṃ vā karoti, āpatti pācittiyassa. “Causar desconforto: se, pensando: ‘Com isso, haverá desconforto para ela’, sem pedir permissão, ela anda de um lado para o outro, fica de pé, senta-se, deita-se, recita, faz outros recitarem ou entoa o Dhamma bem em frente a ela, há uma ofensa pācittiya.” 944. Upasampannāya [Pg.382] upasampannasaññā sañcicca aphāsuṃ karoti, āpatti pācittiyassa. Upasampannāya vematikā sañcicca aphāsuṃ karoti, āpatti pācittiyassa. Upasampannāya anupasampannasaññā sañcicca aphāsuṃ karoti, āpatti pācittiyassa. 944. “Se for uma plenamente ordenada, e ela a percebe como plenamente ordenada e intencionalmente lhe causa desconforto, há uma ofensa pācittiya. Se for uma plenamente ordenada, e ela tem dúvidas e intencionalmente lhe causa desconforto, há uma ofensa pācittiya. Se for uma plenamente ordenada, e ela a percebe como não plenamente ordenada e intencionalmente lhe causa desconforto, há uma ofensa pācittiya.” Anupasampannāya sañcicca aphāsuṃ karoti, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya upasampannasaññā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya vematikā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya anupasampannasaññā, āpatti dukkaṭassa. “Se for uma não plenamente ordenada, e ela intencionalmente lhe causa desconforto, há uma ofensa dukkaṭa. Se for uma não plenamente ordenada, e ela a percebe como plenamente ordenada, há uma ofensa dukkaṭa. Se for uma não plenamente ordenada, e ela tem dúvidas, há uma ofensa dukkaṭa. Se for uma não plenamente ordenada, e ela a percebe como não plenamente ordenada, há uma ofensa dukkaṭa.” 945. Anāpatti na aphāsuṃ kattukāmā āpucchā purato caṅkamati vā tiṭṭhati vā nisīdati vā seyyaṃ vā kappeti uddisati vā uddisāpeti vā sajjhāyaṃ vā karoti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 945. “Não há ofensa: se ela não deseja causar desconforto e, após pedir permissão, anda de um lado para o outro, fica de pé, senta-se, deita-se, recita, faz outros recitarem ou entoa o Dhamma bem em frente a ela; se for insana; se for a primeira transgressora.” Tatiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. “A terceira regra de treinamento está concluída.” 4. Catutthasikkhāpadaṃ 4. “A quarta regra de treinamento” 946. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī dukkhitaṃ sahajīviniṃ neva upaṭṭheti na upaṭṭhāpanāya ussukkaṃ karoti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā dukkhitaṃ sahajīviniṃ neva upaṭṭhessati na upaṭṭhāpanāya ussukkaṃ karissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī dukkhitaṃ sahajīviniṃ neva upaṭṭheti na upaṭṭhāpanāya ussukkaṃ karotīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī dukkhitaṃ sahajīviniṃ neva upaṭṭhessati na upaṭṭhāpanāya ussukkaṃ karissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 946. “Naquela época, o Buda, o Abençoado, residia em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, a bhikkhunī Thullanandā não cuidava de sua companheira doente, nem fazia qualquer esforço para que outros cuidassem dela. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... pe... criticaram, queixaram-se e desaprovaram, dizendo: ‘Como pode a senhora Thullanandā não cuidar de sua companheira doente, nem fazer qualquer esforço para que outros cuidassem dela?’... pe... ‘É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā não cuida de sua companheira doente, nem faz qualquer esforço para que outros cuidassem dela?’ ‘É verdade, Abençoado’, responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu... pe... ‘Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā não cuidar de sua companheira doente, nem fazer qualquer esforço para que outros cuidassem dela! Monges, isso não conduz à fé dos que não têm fé... pe... E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” 947. ‘‘Yā pana bhikkhunī dukkhitaṃ sahajīviniṃ neva upaṭṭheyya na upaṭṭhāpanāya ussukkaṃ kareyya, pācittiya’’nti. 947. “Qualquer bhikkhunī que não cuide de uma companheira de vida doente, nem se esforce para que outros cuidem dela, comete uma ofensa pācittiya.” 948. Yā [Pg.383] panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 948. “Qualquer...”: qualquer que seja... “bhikkhunī”: ... a que se refere neste contexto é uma bhikkhunī. Dukkhitā nāma gilānā vuccati. O termo “doente” refere-se a uma enferma. Sahajīvinī nāma saddhivihārinī vuccati. O termo “companheira de vida” refere-se a uma discípula coabitante. Neva upaṭṭheyyāti na sayaṃ upaṭṭheyya. “Não cuide”: não cuide por si mesma. Na upaṭṭhāpanāya ussukkaṃ kareyyāti na aññaṃ āṇāpeyya. “Nem se esforce para que outros cuidem dela”: não ordene a outra pessoa. ‘‘Neva upaṭṭhessāmi, na upaṭṭhāpanāya ussukkaṃ karissāmī’’ti dhuraṃ nikkhittamatte āpatti pācittiyassa. Antevāsiniṃ vā anupasampannaṃ vā neva upaṭṭheti, na upaṭṭhāpanāya ussukkaṃ karoti, āpatti dukkaṭassa. Se ela abandonar o seu dever pensando: ‘Não cuidarei dela, nem me esforçarei para que outros cuidem dela’, no momento em que desiste de sua responsabilidade, há uma ofensa pācittiya. Se ela não cuidar de uma discípula residente ou de uma não ordenada, nem se esforçar para que outros cuidem dela, há uma ofensa dukkaṭa. 949. Anāpatti sati antarāye, pariyesitvā na labhati, gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 949. Não há ofensa: se houver um obstáculo; se, tendo procurado, ela não encontrar quem cuide; se ela mesma estiver doente; em caso de perigos; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Catutthasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quarto preceito de treinamento está concluído. 5. Pañcamasikkhāpadaṃ 5. O quinto preceito de treinamento 950. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhaddā kāpilānī sākete vassaṃ upagatā hoti. Sā kenacideva karaṇīyena ubbāḷhā thullanandāya bhikkhuniyā santike dūtaṃ pāhesi – ‘‘sace me ayyā thullanandā upassayaṃ dadeyya āgaccheyyāmahaṃ sāvatthi’’nti. Thullanandā bhikkhunī evamāha – ‘‘āgacchatu, dassāmī’’ti. Atha kho bhaddā kāpilānī sāketā sāvatthiṃ agamāsi. Thullanandā bhikkhunī bhaddāya kāpilāniyā upassayaṃ adāsi. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī bahussutā hoti bhāṇikā visāradā paṭṭā dhammiṃ kathaṃ kātuṃ. Bhaddāpi kāpilānī bahussutā hoti bhāṇikā visāradā paṭṭā dhammiṃ kathaṃ kātuṃ uḷārasambhāvitā. Manussā – ‘‘ayyā bhaddā kāpilānī bahussutā bhāṇikā visāradā paṭṭā dhammiṃ kathaṃ kātuṃ uḷārasambhāvitā’’ti bhaddaṃ kāpilāniṃ paṭhamaṃ payirupāsitvā pacchā thullanandaṃ bhikkhuniṃ payirupāsanti. Thullanandā bhikkhunī issāpakatā – ‘‘imā kira [Pg.384] appicchā santuṭṭhā pavivittā asaṃsaṭṭhā yā imā saññattibahulā viññattibahulā viharantī’’ti kupitā anattamanā bhaddaṃ kāpilāniṃ upassayā nikkaḍḍhi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā ayyāya bhaddāya kāpilāniyā upassayaṃ datvā kupitā anattamanā nikkaḍḍhissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī bhaddāya kāpilāniyā upassayaṃ datvā kupitā anattamanā nikkaḍḍhatīti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī bhaddāya kāpilāniyā upassayaṃ datvā kupitā anattamanā nikkaḍḍhissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 950. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, Bhaddā Kāpilānī havia passado o período de chuvas em Sāketa. Pressionada por algum assunto urgente, ela enviou uma mensageira à bhikkhunī Thullanandā, dizendo: “Se a senhora Thullanandā me conceder um alojamento, eu irei para Sāvatthī”. A bhikkhunī Thullanandā respondeu: “Que ela venha, eu lhe darei”. Então, Bhaddā Kāpilānī foi de Sāketa para Sāvatthī. A bhikkhunī Thullanandā deu o alojamento a Bhaddā Kāpilānī. Naquela época, a bhikkhunī Thullanandā era muito instruída, uma recitadora, confiante e habilidosa em expor o Dhamma. Bhaddā Kāpilānī também era muito instruída, uma recitadora, confiante, habilidosa em expor o Dhamma e altamente estimada. As pessoas, pensando: “A senhora Bhaddā Kāpilānī é muito instruída, uma recitadora, confiante, habilidosa em expor o Dhamma e altamente estimada”, primeiro prestavam homenagens a Bhaddā Kāpilānī e só depois prestavam homenagens à bhikkhunī Thullanandā. A bhikkhunī Thullanandā, dominada pela inveja, disse: “Dizem que estas que vivem fazendo muitos anúncios e pedidos são de poucos desejos, contentes, solitárias e desapegadas!”, e, irritada e descontente, expulsou Bhaddā Kāpilānī do alojamento. As bhikkhunīs que eram de poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam indignação: “Como pode a senhora Thullanandā, depois de dar um alojamento à senhora Bhaddā Kāpilānī, expulsá-la, irritada e descontente?”... “É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā, depois de dar um alojamento a Bhaddā Kāpilānī, a expulsou, irritada e descontente?” “É verdade, Senhor”, responderam. O Buda, o Abençoado, censurou-a... “Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā, depois de dar um alojamento a Bhaddā Kāpilānī, expulsá-la, irritada e descontente! Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...” E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento: 951. ‘‘Yā pana bhikkhunī bhikkhuniyā upassayaṃ datvā kupitā anattamanā nikkaḍḍheyya vā nikkaḍḍhāpeyya vā, pācittiya’’nti. 951. “Qualquer bhikkhunī que, tendo dado um alojamento a outra bhikkhunī, irritada e descontente, a expulse ou a faça ser expulsa, comete uma ofensa pācittiya.” 952. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 952. “Qualquer...”: qualquer que seja... “bhikkhunī”: ... a que se refere neste contexto é uma bhikkhunī. Bhikkhuniyāti aññāya bhikkhuniyā. Upassayo nāma kavāṭabaddho vuccati. Datvāti sayaṃ datvā. Kupitā anattamanāti anabhiraddhā āhatacittā khilajātā. “A outra bhikkhunī”: a outra bhikkhunī. “Alojamento”: refere-se a um alojamento provido de porta. “Tendo dado”: tendo dado por si mesma. “Irritada e descontente”: insatisfeita, com a mente ferida, com a mente hostil. Nikkaḍḍheyyāti gabbhe gahetvā pamukhaṃ nikkaḍḍhati, āpatti pācittiyassa. Pamukhe gahetvā bahi nikkaḍḍhati, āpatti pācittiyassa. Ekena payogena bahukepi dvāre atikkāmeti, āpatti pācittiyassa. “Expulse”: se ela a agarrar dentro do quarto e a arrastar para a varanda, há uma ofensa pācittiya. Se ela a agarrar na varanda e a arrastar para fora, há uma ofensa pācittiya. Se, com um único esforço, ela a fizer passar por muitas portas, há uma ofensa pācittiya. Nikkaḍḍhāpeyyāti aññaṃ āṇāpeti, āpatti pācittiyassa. Sakiṃ āṇattā bahukepi dvāre atikkāmeti, āpatti pācittiyassa. “Faça ser expulsa”: se ela ordenar a outra pessoa, há uma ofensa pācittiya. Se, tendo sido ordenada uma única vez, a pessoa a fizer passar por muitas portas, há uma ofensa pācittiya. 953. Upasampannāya upasampannasaññā upassayaṃ datvā kupitā anattamanā nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, āpatti pācittiyassa. Upasampannāya vematikā upassayaṃ datvā kupitā anattamanā nikkaḍḍhati vā [Pg.385] nikkaḍḍhāpeti vā, āpatti pācittiyassa. Upasampannāya anupasampannasaññā upassayaṃ datvā kupitā anattamanā nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, āpatti pācittiyassa. 953. Se for uma ordenada, e ela tiver a percepção de que é uma ordenada, e, tendo-lhe dado um alojamento, irritada e descontente, a expulsa ou a faz ser expulsa, há uma ofensa pācittiya. Se for uma ordenada, e ela estiver em dúvida, e, tendo-lhe dado um alojamento, irritada e descontente, a expulsa ou a faz ser expulsa, há uma ofensa pācittiya. Se for uma ordenada, e ela tiver a percepção de que é uma não ordenada, e, tendo-lhe dado um alojamento, irritada e descontente, a expulsa ou a faz ser expulsa, há uma ofensa pācittiya. Tassā parikkhāraṃ nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Akavāṭabaddhā nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Tassā parikkhāraṃ nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannaṃ kavāṭabaddhā vā akavāṭabaddhā vā nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Tassā parikkhāraṃ nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya upasampannasaññā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya vematikā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya anupasampannasaññā, āpatti dukkaṭassa. Se ela expulsa ou faz ser expulsos os pertences dela, há uma ofensa dukkaṭa. Se ela a expulsa ou a faz ser expulsa de um alojamento sem porta, há uma ofensa dukkaṭa. Se ela expulsa ou faz ser expulsos os pertences dela, há uma ofensa dukkaṭa. Se ela expulsa ou faz ser expulsa uma não ordenada de um alojamento com ou sem porta, há uma ofensa dukkaṭa. Se ela expulsa ou faz ser expulsos os pertences dela, há uma ofensa dukkaṭa. Se for uma não ordenada, e ela tiver a percepção de que é uma ordenada, há uma ofensa dukkaṭa. Se for uma não ordenada, e ela estiver em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se for uma não ordenada, e ela tiver a percepção de que é uma não ordenada, há uma ofensa dukkaṭa. 954. Anāpatti alajjiniṃ nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, tassā parikkhāraṃ nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, ummattikaṃ nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, tassā parikkhāraṃ nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, bhaṇḍanakārikaṃ kalahakārikaṃ vivādakārikaṃ bhassakārikaṃ saṅghe adhikaraṇakārikaṃ nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, tassā parikkhāraṃ nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, antevāsiniṃ vā saddhivihāriniṃ vā na sammā vattantiṃ nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, tassā parikkhāraṃ nikkaḍḍhati vā nikkaḍḍhāpeti vā, ummattikāya, ādikammikāyāti. 954. Não há ofensa: se ela expulsa ou faz ser expulsa uma bhikkhunī desavergonhada, ou se expulsa ou faz ser expulsos os pertences dela; se ela expulsa ou faz ser expulsa uma bhikkhunī insana, ou se expulsa ou faz ser expulsos os pertences dela; se ela expulsa ou faz ser expulsa uma bhikkhunī que cria disputas, brigas, contendas, tagarelice ou que causa litígios na Sangha, ou se expulsa ou faz ser expulsos os pertences dela; se ela expulsa ou faz ser expulsa uma discípula residente ou uma discípula coabitante que não se comporta adequadamente, ou se expulsa ou faz ser expulsos os pertences dela; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Pañcamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quinto preceito de treinamento está concluído. 6. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ 6. O sexto preceito de treinamento 955. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena caṇḍakāḷī bhikkhunī saṃsaṭṭhā viharati gahapatināpi gahapatiputtenapi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā caṇḍakāḷī saṃsaṭṭhā viharissati gahapatināpi gahapatiputtenapī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, caṇḍakāḷī bhikkhunī saṃsaṭṭhā viharati gahapatināpi gahapatiputtenapīti[Pg.386]? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, caṇḍakāḷī bhikkhunī saṃsaṭṭhā viharissati gahapatināpi gahapatiputtenapi! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 955. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, a bhikkhunī Caṇḍakāḷī vivia em associação íntima com um chefe de família e com o filho de um chefe de família. As bhikkhunīs que eram de poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam indignação: “Como pode a senhora Caṇḍakāḷī viver em associação íntima com um chefe de família e com o filho de um chefe de família?”... “É verdade, monges, que a bhikkhunī Caṇḍakāḷī vive em associação íntima com um chefe de família e com o filho de um chefe de família?” “É verdade, Senhor”, responderam. O Buda, o Abençoado, censurou-a... “Como pode, monges, a bhikkhunī Caṇḍakāḷī viver em associação íntima com um chefe de família e com o filho de um chefe de família! Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...” E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento: 956. ‘‘Yā pana bhikkhunī saṃsaṭṭhā vihareyya gahapatinā vā gahapatiputtena vā sā bhikkhunī bhikkhunīhi evamassa vacanīyā – ‘māyye, saṃsaṭṭhā vihari gahapatināpi gahapatiputtenapi. Viviccāyye; vivekaññeva bhaginiyā saṅgho vaṇṇetī’ti. Evañca sā bhikkhunī bhikkhunīhi vuccamānā tatheva paggaṇheyya, sā bhikkhunī bhikkhunīhi yāvatatiyaṃ samanubhāsitabbā tassa paṭinissaggāya. Yāvatatiyañce samanubhāsīyamānā taṃ paṭinissajjeyya, iccetaṃ kusalaṃ; no ce paṭinissajjeyya, pācittiya’’nti. 956. “Qualquer bhikkhunī que viva em associação íntima com um chefe de família ou com o filho de um chefe de família deve ser advertida pelas bhikkhunīs da seguinte forma: ‘Senhora, não viva em associação íntima com um chefe de família ou com o filho de um chefe de família. Viva em isolamento, senhora; a Sangha elogia o isolamento para uma irmã’. Se, ao ser advertida pelas bhikkhunīs, aquela bhikkhunī persistir em sua conduta, ela deve ser admoestada pelas bhikkhunīs até três vezes para que abandone essa atitude. Se, ao ser admoestada até três vezes, ela abandonar essa atitude, isso é bom; se não a abandonar, comete uma ofensa pācittiya.” 957. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 957. “Qualquer...”: qualquer que seja... “bhikkhunī”: ... a que se refere neste contexto é uma bhikkhunī. Saṃsaṭṭhā nāma ananulomikena kāyikavācasikena saṃsaṭṭhā. O termo “associação íntima” refere-se a associar-se por meio de conduta física ou verbal inadequada. Gahapati nāma yo koci agāraṃ ajjhāvasati. O termo “chefe de família” refere-se a qualquer pessoa que governe uma casa. Gahapatiputto nāma ye keci puttabhātaro. O termo “filho de um chefe de família” refere-se a qualquer filho ou irmão dele. Sā bhikkhunīti yā sā saṃsaṭṭhā bhikkhunī. “Aquela bhikkhunī”: aquela bhikkhunī que vive em associação íntima. Bhikkhunīhīti aññāhi bhikkhunīhi. Yā passanti yā suṇanti tāhi vattabbā – ‘‘māyye, saṃsaṭṭhā vihari gahapatināpi gahapatiputtenapi. Viviccāyye; vivekaññeva bhaginiyā saṅgho vaṇṇetī’’ti. Dutiyampi vattabbā. Tatiyampi vattabbā. Sace paṭinissajjati, iccetaṃ kusalaṃ; no ce paṭinissajjati, āpatti dukkaṭassa. Sutvā na vadanti, āpatti dukkaṭassa. Sā bhikkhunī saṅghamajjhampi ākaḍḍhitvā vattabbā – ‘‘māyye, saṃsaṭṭhā vihari gahapatināpi gahapatiputtenapi. Viviccāyye; vivekaññevabhaginiyā saṅgho vaṇṇetī’’ti. Dutiyampi vattabbā. Tatiyampi vattabbā. Sace paṭinissajjati, iccetaṃ kusalaṃ; no ce paṭinissajjati, āpatti dukkaṭassa. Sā bhikkhunī samanubhāsitabbā. Evañca pana, bhikkhave, samanubhāsitabbā. Byattāya bhikkhuniyā paṭibalāya saṅgho ñāpetabbo – “Pelas bhikkhunīs”: por outras bhikkhunīs. Aquelas que veem ou ouvem devem dizer-lhe: ‘Senhora, não viva em associação íntima com um chefe de família ou com o filho de um chefe de família. Viva em isolamento, senhora; a Sangha elogia o isolamento para uma irmã’. Deve ser dito uma segunda vez. Deve ser dito uma terceira vez. Se ela abandonar a atitude, isso é bom; se não a abandonar, há uma ofensa dukkaṭa. Se as bhikkhunīs ouvirem e não disserem nada, há uma ofensa dukkaṭa. Aquela bhikkhunī deve ser levada ao meio da Sangha e advertida: ‘Senhora, não viva em associação íntima com um chefe de família ou com o filho de um chefe de família. Viva em isolamento, senhora; a Sangha elogia o isolamento para uma irmã’. Deve ser dito uma segunda vez. Deve ser dito uma terceira vez. Se ela abandonar a atitude, isso é bom; se não a abandonar, há uma ofensa dukkaṭa. Aquela bhikkhunī deve ser formalmente admoestada. E assim, monges, ela deve ser admoestada. Uma bhikkhunī competente e capaz deve informar a Sangha: 958. ‘‘Suṇātu [Pg.387] me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā bhikkhunī saṃsaṭṭhā viharati gahapatināpi gahapatiputtenapi. Sā taṃ vatthuṃ na paṭinissajjati. Yadi saṅghassa pattakallaṃ, saṅgho itthannāmaṃ bhikkhuniṃ samanubhāseyya tassa vatthussa paṭinissaggāya. Esā ñatti. 958. “‘Ouça-me, senhoras, a Sangha. Esta bhikkhunī de tal nome vive em associação íntima com um chefe de família e com o filho de um chefe de família. Ela não abandona essa atitude. Se a Sangha estiver pronta, a Sangha deve admoestar formalmente a bhikkhunī de tal nome para que abandone essa atitude. Esta é a moção.” ‘‘Suṇātu me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā bhikkhunī saṃsaṭṭhā viharati gahapatināpi gahapatiputtenapi. Sā taṃ vatthuṃ na paṭinissajjati. Saṅgho itthannāmaṃ bhikkhuniṃ samanubhāsati tassa vatthussa paṭinissaggāya. Yassā ayyāya khamati itthannāmāya bhikkhuniyā samanubhāsanā tassa vatthussa paṭinissaggāya, sā tuṇhassa; yassā nakkhamati, sā bhāseyya. “‘Ouça-me, senhoras, a Sangha. Esta bhikkhunī de tal nome vive em associação íntima com um chefe de família e com o filho de um chefe de família. Ela não abandona essa atitude. A Sangha admoesta formalmente a bhikkhunī de tal nome para que abandone essa atitude. Aquela senhora que aprova a admoestação formal da bhikkhunī de tal nome para que abandone essa atitude, que permaneça em silêncio; aquela que não aprova, que fale.” ‘‘Dutiyampi etamatthaṃ vadāmi…pe… tatiyampi etamatthaṃ vadāmi…pe…. “‘Pela segunda vez eu declaro este assunto... Pela terceira vez eu declaro este assunto...’” ‘‘Samanubhaṭṭhā saṅghena itthannāmā bhikkhunī tassa vatthussa paṭinissaggāya; khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmī’’ti. “‘A bhikkhunī de tal nome foi formalmente admoestada pela Sangha para que abandone essa atitude. A Sangha aprova, por isso está em silêncio. Assim eu guardo esta decisão’.” Ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi dukkaṭā. Kammavācāpariyosāne āpatti pācittiyassa. Pela moção, há uma ofensa dukkaṭa. Pelas duas proclamações, há ofensas dukkaṭa. Ao término da proclamação final, há uma ofensa pācittiya. 959. Dhammakamme dhammakammasaññā na paṭinissajjati, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme vematikā na paṭinissajjati, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme adhammakammasaññā na paṭinissajjati, āpatti pācittiyassa. 959. Se for um procedimento legítimo, e ela tiver a percepção de ser um procedimento legítimo, e não abandonar a atitude, há uma ofensa pācittiya. Se for um procedimento legítimo, e ela estiver em dúvida, e não abandonar a atitude, há uma ofensa pācittiya. Se for um procedimento legítimo, e ela tiver a percepção de ser um procedimento ilegítimo, e não abandonar a atitude, há uma ofensa pācittiya. Adhammakamme dhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme vematikā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme adhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Se for um procedimento ilegítimo, e ela tiver a percepção de ser um procedimento legítimo, há uma ofensa dukkaṭa. Se for um procedimento ilegítimo, e ela estiver em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se for um procedimento ilegítimo, e ela tiver a percepção de ser um procedimento ilegítimo, há uma ofensa dukkaṭa. 960. Anāpatti asamanubhāsantiyā, paṭinissajjantiyā, ummattikāya, ādikammikāyāti. 960. Não há ofensa: se ela não for formalmente admoestada; se ela abandonar a atitude; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sexto preceito de treinamento está concluído. 7. Sattamasikkhāpadaṃ 7. O sétimo preceito de treinamento 961. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo antoraṭṭhe sāsaṅkasammate sappaṭibhaye asatthikā cārikaṃ caranti. Dhuttā [Pg.388] dūsenti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo antoraṭṭhe sāsaṅkasammate sappaṭibhaye asatthikā cārikaṃ carissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo antoraṭṭhe sāsaṅkasammate sappaṭibhaye asatthikā cārikaṃ carantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo antoraṭṭhe sāsaṅkasammate sappaṭibhaye asatthikā cārikaṃ carissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 961. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquele tempo, as bhikkhunis viajavam em jornada dentro do próprio país, por caminhos considerados perigosos e temíveis, sem a companhia de uma caravana. Libertinos as assediavam. Aquelas bhikkhunis que tinham poucos desejos... queixavam-se, criticavam e murmuravam: 'Como podem as bhikkhunis viajar em jornada dentro do próprio país, por caminhos considerados perigosos e temíveis, sem a companhia de uma caravana?'... 'É verdade, monges, que as bhikkhunis viajam em jornada dentro do próprio país, por caminhos considerados perigosos e temíveis, sem a companhia de uma caravana?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, as repreendeu... 'Como podem, monges, as bhikkhunis viajar em jornada dentro do próprio país, por caminhos considerados perigosos e temíveis, sem a companhia de uma caravana! Monges, isso não conduz à fé dos que não têm fé...' E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento: 962. ‘‘Yā pana bhikkhunī antoraṭṭhe sāsaṅkasammate sappaṭibhaye asatthikā cārikaṃ careyya, pācittiya’’nti. 962. 'Se uma bhikkhuni viajar em jornada dentro do próprio país, por caminhos considerados perigosos e temíveis, sem a companhia de uma caravana, ela incorre em uma ofensa pācittiya.' 963. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 963. 'Uma': qualquer que seja... 'Bhikkhuni': ... a bhikkhuni que se entende neste contexto é aquela que foi ordenada por uma moção quádrupla. Antoraṭṭheti yassa vijite viharati, tassa raṭṭhe. 'Dentro do próprio país': no território do rei onde ela reside. Sāsaṅkaṃ nāma tasmiṃ magge corānaṃ niviṭṭhokāso dissati, bhuttokāso dissati, ṭhitokāso dissati, nisinnokāso dissati, nipannokāso dissati. 'Considerado perigoso': quando, naquela estrada, são vistos locais onde ladrões se escondem, locais onde eles comem, locais onde eles ficam de pé, locais onde eles se sentam ou locais onde eles se deitam. Sappaṭibhayaṃ nāma tasmiṃ magge corehi manussā hatā dissanti, viluttā dissanti, ākoṭitā dissanti. 'Temível': quando, naquela estrada, são vistas pessoas que foram mortas por ladrões, roubadas por ladrões ou espancadas por ladrões. Asatthikā nāma vinā satthena. 'Sem a companhia de uma caravana': sem estar acompanhada por uma caravana de mercadores. Cārikaṃ careyyāti kukkuṭasampāte gāme gāmantare gāmantare āpatti pācittiyassa. Agāmake araññe addhayojane addhayojane āpatti pācittiyassa. 'Viajar em jornada': em uma área habitada onde as aldeias são tão próximas que as galinhas podem voar de uma para outra, para cada intervalo entre aldeias que ela cruzar, há uma ofensa pācittiya. Em uma floresta sem aldeias, para cada meia iojana que ela percorrer, há uma ofensa pācittiya. 964. Anāpatti satthena saha gacchati, kheme appaṭibhaye gacchati, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 964. Não há ofensa: se ela for acompanhada por uma caravana; se ela for por um caminho seguro e livre de perigos; em caso de emergência; se ela estiver louca; se ela for a primeira transgressora. Sattamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A sétima regra de treinamento está concluída. 8. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ 8. A oitava regra de treinamento 965. Tena [Pg.389] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo tiroraṭṭhe sāsaṅkasammate sappaṭibhaye asatthikā cārikaṃ caranti. Dhuttā dūsenti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo tiroraṭṭhe sāsaṅkasammate sappaṭibhaye asatthikā cārikaṃ carissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo tiroraṭṭhe sāsaṅkasammate sappaṭibhaye asatthikā cārikaṃ carantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo tiroraṭṭhe sāsaṅkasammate sappaṭibhaye asatthikā cārikaṃ carissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 965. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquele tempo, as bhikkhunis viajavam em jornada em um país estrangeiro, por caminhos considerados perigosos e temíveis, sem a companhia de uma caravana. Libertinos as assediavam. Aquelas bhikkhunis que tinham poucos desejos... queixavam-se, criticavam e murmuravam: 'Como podem as bhikkhunis viajar em jornada em um país estrangeiro, por caminhos considerados perigosos e temíveis, sem a companhia de uma caravana?'... 'É verdade, monges, que as bhikkhunis viajam em jornada em um país estrangeiro, por caminhos considerados perigosos e temíveis, sem a companhia de uma caravana?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, as repreendeu... 'Como podem, monges, as bhikkhunis viajar em jornada em um país estrangeiro, por caminhos considerados perigosos e temíveis, sem a companhia de uma caravana! Monges, isso não conduz à fé dos que não têm fé...' E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento: 966. ‘‘Yā pana bhikkhunī tiroraṭṭhe sāsaṅkasammate sappaṭibhaye asatthikā cārikaṃ careyya, pācattiya’’nti. 966. 'Se uma bhikkhuni viajar em jornada em um país estrangeiro, por caminhos considerados perigosos e temíveis, sem a companhia de uma caravana, ela incorre em uma ofensa pācittiya.' 967. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 967. 'Uma': qualquer que seja... 'Bhikkhuni': ... a bhikkhuni que se entende neste contexto é aquela que foi ordenada por uma moção quádrupla. Tiroraṭṭheti yassa vijite viharati, taṃ ṭhapetvā aññassa raṭṭhe. 'Em um país estrangeiro': excluindo o território do rei onde ela reside, no território de outro rei. Sāsaṅkaṃ nāma tasmiṃ magge corānaṃ niviṭṭhokāso dissati, bhuttokāso dissati, ṭhitokāso dissati, nisinnokāso dissati, nipannokāso dissati. 'Considerado perigoso': quando, naquela estrada, são vistos locais onde ladrões se escondem, locais onde eles comem, locais onde eles ficam de pé, locais onde eles se sentam ou locais onde eles se deitam. Sappaṭibhayaṃ nāma tasmiṃ magge corehi manussā hatā dissanti, viluttā dissanti, ākoṭitā dissanti. 'Temível': quando, naquela estrada, são vistas pessoas que foram mortas por ladrões, roubadas por ladrões ou espancadas por ladrões. Asatthikā nāma vinā satthena. 'Sem a companhia de uma caravana': sem estar acompanhada por uma caravana de mercadores. Cārikaṃ careyyāti kukkuṭasampāte gāme gāmantare gāmantare, āpatti pācittiyassa. Agāmake araññe addhayojane addhayojane āpatti pācittiyassa. 'Viajar em jornada': em uma área habitada onde as aldeias são tão próximas que as galinhas podem voar de uma para outra, para cada intervalo entre aldeias que ela cruzar, há uma ofensa pācittiya. Em uma floresta sem aldeias, para cada meia iojana que ela percorrer, há uma ofensa pācittiya. 968. Anāpatti satthena saha gacchati, kheme appaṭibhaye gacchati, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 968. Não há ofensa: se ela for acompanhada por uma caravana; se ela for por um caminho seguro e livre de perigos; em caso de emergência; se ela estiver louca; se ela for a primeira transgressora. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A oitava regra de treinamento está concluída. 9. Navamasikkhāpadaṃ 9. A nona regra de treinamento 969. Tena [Pg.390] samayena buddho bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo antovassaṃ cārikaṃ caranti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo antovassaṃ cārikaṃ carissanti haritāni tiṇāni ca sammaddantā, ekindriyaṃ jīvaṃ viheṭhentā, bahū khuddake pāṇe saṅghātaṃ āpādentā’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo antovassaṃ cārikaṃ carissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo antovassaṃ cārikaṃ carantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo antovassaṃ cārikaṃ carissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 969. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Rajagaha, no Bosque de Bambus, no local de alimentação dos esquilos. Naquele tempo, as bhikkhunis viajavam em jornada durante o período de chuvas. As pessoas queixavam-se, criticavam e murmuravam: 'Como podem as bhikkhunis viajar em jornada durante o período de chuvas, pisoteando a grama verde, prejudicando a vida que possui apenas um sentido e destruindo muitos pequenos seres vivos?' As bhikkhunis ouviram aquelas pessoas queixando-se, criticando e murmurando. Aquelas bhikkhunis que tinham poucos desejos... queixavam-se, criticavam e murmuravam: 'Como podem as bhikkhunis viajar em jornada durante o período de chuvas?'... 'É verdade, monges, que as bhikkhunis viajam em jornada durante o período de chuvas?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, as repreendeu... 'Como podem, monges, as bhikkhunis viajar em jornada durante o período de chuvas! Monges, isso não conduz à fé dos que não têm fé...' E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento: 970. ‘‘Yā pana bhikkhunī antovassaṃ cārikaṃ careyya, pācittiya’’nti. 970. 'Se uma bhikkhuni viajar em jornada durante o período de chuvas, ela incorre em uma ofensa pācittiya.' 971. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 971. 'Uma': qualquer que seja... 'Bhikkhuni': ... a bhikkhuni que se entende neste contexto é aquela que foi ordenada por uma moção quádrupla. Antovassanti purimaṃ vā temāsaṃ pacchimaṃ vā temāsaṃ avasitvā. 'Durante o período de chuvas': sem ter residido durante os primeiros três meses ou os últimos três meses do retiro das chuvas. Cārikaṃ careyyāti kukkuṭasampāte gāme gāmantare gāmantare āpatti pācittiyassa. Agāmake araññe addhayojane addhayojane āpatti pācittiyassa. 'Viajar em jornada': em uma área habitada onde as aldeias são tão próximas que as galinhas podem voar de uma para outra, para cada intervalo entre aldeias que ela cruzar, há uma ofensa pācittiya. Em uma floresta sem aldeias, para cada meia iojana que ela percorrer, há uma ofensa pācittiya. 972. Anāpatti sattāhakaraṇīyena gacchati, kenaci ubbāḷhā gacchati, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 972. Não há ofensa: se ela for para resolver um assunto que possa ser concluído em sete dias; se ela for forçada por alguém; em caso de emergência; se ela estiver louca; se ela for a primeira transgressora. Navamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A nona regra de treinamento está concluída. 10. Dasamasikkhāpadaṃ 10. A décima regra de treinamento 973. Tena samayena buddho bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo tattheva rājagahe [Pg.391] vassaṃ vasanti, tattha hemantaṃ, tattha gimhaṃ. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘āhundarikā bhikkhunīnaṃ disā andhakārā, na imāsaṃ disā pakkhāyantī’’ti. Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Atha kho tā bhikkhuniyo bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘tena hi, bhikkhave, bhikkhunīnaṃ sikkhāpadaṃ paññapessāmi dasa atthavase paṭicca – saṅghasuṭṭhutāya…pe… saddhammaṭṭhitiyā vinayānuggahāya. Evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 973. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Rajagaha, no Bosque de Bambus, no local de alimentação dos esquilos. Naquele tempo, as bhikkhunis residiam ali mesmo em Rajagaha durante o período de chuvas, durante o inverno e durante o verão. As pessoas queixavam-se, criticavam e murmuravam: 'Será que as direções estão bloqueadas para as bhikkhunis? Estão elas na escuridão? As direções não aparecem para elas?' As bhikkhunis ouviram aquelas pessoas queixando-se, criticando e murmurando. Então, aquelas bhikkhunis relataram esse assunto aos bhikkhus. Os bhikkhus relataram esse assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, por esta razão e neste contexto, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos bhikkhus: 'Portanto, monges, estabelecerei uma regra de treinamento para as bhikkhunis com base em dez razões: para o bem-estar do Sangha... para a estabilidade do Verdadeiro Dhamma, para o amparo do Vinaya. E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento:' 974. ‘‘Yā pana bhikkhunī vassaṃvuṭṭhā cārikaṃ na pakkameyya antamaso chappañcayojanānipi, pācittiya’’nti. 974. 'Se uma bhikkhuni, tendo concluído o retiro das chuvas, não partir em jornada, mesmo que seja por apenas cinco ou seis iojanas, ela incorre em uma ofensa pācittiya.' 975. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 975. 'Uma': qualquer que seja... 'Bhikkhuni': ... a bhikkhuni que se entende neste contexto é aquela que foi ordenada por uma moção quádrupla. Vassaṃvuṭṭhā nāma purimaṃ vā temāsaṃ pacchimaṃ vā temāsaṃ vuṭṭhā. 'Tendo concluído o retiro das chuvas': aquela que residiu durante os primeiros três meses ou os últimos três meses do retiro das chuvas. ‘‘Cārikaṃ na pakkamissāmi antamaso chappañcayojanānipī’’ti dhuraṃ nikkhittamatte āpatti pācittiyassa. 'Não partirei em jornada, mesmo que seja por apenas cinco ou seis iojanas' — no momento em que ela desiste de sua intenção, há uma ofensa pācittiya. 976. Anāpatti sati antarāye, pariyesitvā dutiyikaṃ bhikkhuniṃ na labhati, gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 976. Não há ofensa: se houver um obstáculo; se, tendo procurado, ela não encontrar uma bhikkhuni companheira; se ela estiver doente; em caso de emergência; se ela estiver louca; se ela for a primeira transgressora. Dasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A décima regra de treinamento está concluída. Tuvaṭṭavaggo catuttho. O quarto capítulo, Tuvaṭṭavagga, está concluído. 5. Cittāgāravaggo 5. Capítulo sobre a Galeria de Arte (Cittāgāravagga) 1. Paṭhamasikkhāpadaṃ 1. A primeira regra de treinamento 977. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena rañño pasenadissa kosalassa uyyāne cittāgāre paṭibhānacittaṃ kataṃ [Pg.392] hoti. Bahū manussā cittāgāraṃ dassanāya gacchanti. Chabbaggiyāpi bhikkhuniyo cittāgāraṃ dassanāya agamaṃsu. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo cittāgāraṃ dassanāya gacchissanti, seyyathāpi gihiniyo kāmabhoginiyo’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhuniyo cittāgāraṃ dassanāya gacchissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo cittāgāraṃ dassanāya gacchantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo cittāgāraṃ dassanāya gacchissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 977. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquele tempo, uma pintura espetacular havia sido feita na galeria de arte no jardim do rei Pasenadi de Kosala. Muitas pessoas iam para ver a galeria de arte. As bhikkhunis do grupo de seis também foram para ver a galeria de arte. As pessoas queixavam-se, criticavam e murmuravam: 'Como podem as bhikkhunis ir para ver a galeria de arte, exatamente como as mulheres leigas que desfrutam de prazeres sensuais?' As bhikkhunis ouviram aquelas pessoas queixando-se, criticando e murmurando. Aquelas bhikkhunis que tinham poucos desejos... queixavam-se, criticavam e murmuravam: 'Como podem as bhikkhunis do grupo de seis ir para ver a galeria de arte?'... 'É verdade, monges, que as bhikkhunis do grupo de seis vão para ver a galeria de arte?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, as repreendeu... 'Como podem, monges, as bhikkhunis do grupo de seis ir para ver a galeria de arte! Monges, isso não conduz à fé dos que não têm fé...' E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento: 978. ‘‘Yā pana bhikkhunī rājāgāraṃ vā cittāgāraṃ vā ārāmaṃ vā uyyānaṃ vā pokkharaṇiṃ vā dassanāya gaccheyya, pācittiya’’nti. 978. 'Se uma bhikkhuni for para ver um palácio real, uma galeria de arte, um parque de diversões, um jardim ou um lago artificial, ela incorre em uma ofensa pācittiya.' 979. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 979. 'Uma': qualquer que seja... 'Bhikkhuni': ... a bhikkhuni que se entende neste contexto é aquela que foi ordenada por uma moção quádrupla. Rājāgāraṃ nāma yattha katthaci rañño kīḷituṃ ramituṃ kataṃ hoti. 'Palácio real': um local construído em qualquer lugar para o rei brincar e se divertir. Cittāgāraṃ nāma yattha katthaci manussānaṃ kīḷituṃ ramituṃ kataṃ hoti. 'Galeria de arte': um local construído em qualquer lugar para as pessoas brincarem e se divertirem. Ārāmo nāma yattha katthaci manussānaṃ kīḷituṃ ramituṃ kato hoti. 'Parque de diversões': um parque construído em qualquer lugar para as pessoas brincarem e se divertirem. Uyyānaṃ nāma yattha katthaci manussānaṃ kīḷituṃ ramituṃ kataṃ hoti. 'Jardim': um jardim construído em qualquer lugar para as pessoas brincarem e se divertirem. Pokkharaṇī nāma yattha katthaci manussānaṃ kīḷituṃ ramituṃ katā hoti. 'Lago artificial': um lago construído em qualquer lugar para as pessoas brincarem e se divertirem. 980. Dassanāya gacchati, āpatti dukkaṭassa. Yattha ṭhitā passati, āpatti pācittiyassa. Dassanūpacāraṃ vijahitvā punappunaṃ passati, āpatti pācittiyassa. Ekamekaṃ dassanāya gacchati, āpatti dukkaṭassa. Yattha ṭhitā passati, āpatti pacittiyassa. Dassanūpacāraṃ vijahitvā punappunaṃ passati, āpatti pācittiyassa. 980. Se ela vai com o propósito de ver, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se ela fica de pé em um local e olha, há uma ofensa pācittiya. Se ela se move além do campo de visão e olha repetidamente, há uma ofensa pācittiya. Se ela vai para ver cada um deles individualmente, há uma ofensa de má conduta. Se ela fica de pé em um local e olha, há uma ofensa pācittiya. Se ela se move além do campo de visão e olha repetidamente, há uma ofensa pācittiya. 981. Anāpatti [Pg.393] ārāme ṭhitā passati, gacchantī vā āgacchantī vā passati, sati karaṇīye gantvā passati, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 981. Não há ofensa: se ela olha enquanto está de pé dentro de um mosteiro; se ela olha enquanto está indo ou vindo; se ela vai e olha quando há algum assunto a ser resolvido; em caso de emergência; se ela estiver louca; se ela for a primeira transgressora. Paṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A primeira regra de treinamento está concluída. 2. Dutiyasikkhāpadaṃ 2. A segunda regra de treinamento 982. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo āsandimpi pallaṅkampi paribhuñjanti. Manussā vihāracārikaṃ āhiṇḍantā passitvā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo āsandimpi pallaṅkampi paribhuñjissanti, seyyathāpi gihiniyo kāmabhoginiyo’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo āsandimpi pallaṅkampi paribhuñjissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo āsandimpi pallaṅkampi paribhuñjantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo āsandimpi pallaṅkampi paribhuñjissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 982. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquele momento, as bhikkhunis usavam cadeiras altas e divãs. As pessoas, ao caminharem pelos mosteiros, viram isso e criticaram, murmuraram e se indignaram: "Como podem as bhikkhunis usar cadeiras altas e divãs, assim como as mulheres leigas que desfrutam dos prazeres sensuais?" As bhikkhunis ouviram aquelas pessoas criticando, murmurando e se indignando. Aquelas bhikkhunis que tinham poucos desejos... pe... criticaram, murmuraram e se indignaram: "Como podem as bhikkhunis usar cadeiras altas e divãs?"... pe... "É verdade, monges, que as bhikkhunis usam cadeiras altas e divãs?" "É verdade, Senhor." O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... pe... "Como podem, monges, as bhikkhunis usar cadeiras altas e divãs? Isso, monges, não serve para converter os não convertidos... pe... E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento:" 983. ‘‘Yā pana bhikkhunī āsandiṃ vā pallaṅkaṃ vā paribhuñjeyya, pācittiya’’nti. 983. "Qualquer bhikkhuni que usar uma cadeira alta ou um divã comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya)." 984. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 984. "Qualquer": qualquer que seja... pe... "bhikkhuni": ...pe... a bhikkhuni que se refere a este assunto é o que se entende por bhikkhuni. Āsandī nāma atikkantappamāṇā vuccati. O que é chamado de "cadeira alta" refere-se a um assento que excede a medida padrão. Pallaṅko nāma āharimehi vāḷehi kato hoti. O que é chamado de "divã" é aquele feito com figuras de animais selvagens esculpidas nos pés. Paribhuñjeyyāti tasmiṃ abhinisīdati vā abhinipajjati vā, āpatti pācittiyassa. "Usar": se ela se sentar ou se deitar nele, há uma ofensa de pācittiya. 985. Anāpatti [Pg.394] āsandiyā pāde chinditvā paribhuñjati, pallaṅkassa vāḷe bhinditvā paribhuñjati, ummattikāya, ādikammikāyāti. 985. Não há ofensa: se ela cortar os pés da cadeira alta antes de usá-la; se ela remover as figuras de animais selvagens do divã antes de usá-lo; se ela estiver louca; se ela for a primeira transgressora. Dutiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A segunda regra de treinamento está concluída. 3. Tatiyasikkhāpadaṃ 3. A terceira regra de treinamento 986. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhuniyo suttaṃ kantanti. Manussā vihāracārikaṃ āhiṇḍantā passitvā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo suttaṃ kantissanti, seyyathāpi gihiniyo kāmabhoginiyo’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā …pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhuniyo suttaṃ kantissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo suttaṃ kantantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo suttaṃ kantissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 986. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquele momento, as bhikkhunis do grupo de seis fiavam fio. As pessoas, ao caminharem pelos mosteiros, viram isso e criticaram, murmuraram e se indignaram: "Como podem as bhikkhunis fiar fio, assim como as mulheres leigas que desfrutam dos prazeres sensuais?" As bhikkhunis ouviram aquelas pessoas criticando, murmurando e se indignando. Aquelas bhikkhunis que tinham poucos desejos... pe... criticaram, murmuraram e se indignaram: "Como podem as bhikkhunis do grupo de seis fiar fio?"... pe... "É verdade, monges, que as bhikkhunis do grupo de seis fiam fio?" "É verdade, Senhor." O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... pe... "Como podem, monges, as bhikkhunis do grupo de seis fiar fio? Isso, monges, não serve para converter os não convertidos... pe... E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento:" 987. ‘‘Yā pana bhikkhunī suttaṃ kanteyya, pācittiya’’nti. 987. "Qualquer bhikkhuni que fiar fio comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya)." 988. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 988. "Qualquer": qualquer que seja... pe... "bhikkhuni": ...pe... a bhikkhuni que se refere a este assunto é o que se entende por bhikkhuni. Suttaṃ nāma cha suttāni – khomaṃ, kappāsikaṃ, koseyyaṃ, kambalaṃ, sāṇaṃ, bhaṅgaṃ. O que é chamado de "fio" refere-se a seis tipos de fio: fio de linho, fio de algodão, fio de seda, fio de lã, fio de cânhamo, fio de mistura de fibras. Kanteyyāti sayaṃ kantati, payoge dukkaṭaṃ. Ujjavujjave āpatti pācittiyassa. "Fiar": se ela mesma fiar, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa) pelo esforço. A cada puxada de fio, há uma ofensa de pācittiya. 989. Anāpatti kantitasuttaṃ kantati, ummattikāya, ādikammikāyāti. 989. Não há ofensa: se ela fiar novamente um fio que já foi fiado; se ela estiver louca; se ela for a primeira transgressora. Tatiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A terceira regra de treinamento está concluída. 4. Catutthasikkhāpadaṃ 4. A quarta regra de treinamento 990. Tena [Pg.395] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo gihiveyyāvaccaṃ karonti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo gihiveyyāvaccaṃ karissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo gihiveyyāvaccaṃ karontīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo gihiveyyāvaccaṃ karissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 990. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquele momento, as bhikkhunis realizavam serviços domésticos para leigos. Aquelas bhikkhunis que tinham poucos desejos... pe... criticaram, murmuraram e se indignaram: "Como podem as bhikkhunis realizar serviços domésticos para leigos?"... pe... "É verdade, monges, que as bhikkhunis realizam serviços domésticos para leigos?" "É verdade, Senhor." O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... pe... "Como podem, monges, as bhikkhunis realizar serviços domésticos para leigos? Isso, monges, não serve para converter os não convertidos... pe... E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento:" 991. ‘‘Yā pana bhikkhunī gihiveyyāvaccaṃ kareyya, pācittiya’’nti. 991. "Qualquer bhikkhuni que realizar serviços domésticos para leigos comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya)." 992. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 992. "Qualquer": qualquer que seja... pe... "bhikkhuni": ...pe... a bhikkhuni que se refere a este assunto é o que se entende por bhikkhuni. Gihiveyyāvaccaṃ nāma agārikassa yāguṃ vā bhattaṃ vā khādanīyaṃ vā pacati, sāṭakaṃ vā veṭhanaṃ vā dhovati, āpatti pācittiyassa. O que é chamado de "serviço doméstico para leigos" refere-se a cozinhar mingau, arroz ou alimentos mastigáveis para um leigo, ou lavar suas roupas ou turbantes; há uma ofensa de pācittiya. 993. Anāpatti yāgupāne, saṅghabhatte, cetiyapūjāya, attano veyyāvaccakarassa yāguṃ vā bhattaṃ vā khādanīyaṃ vā pacati, sāṭakaṃ vā veṭhanaṃ vā dhovati, ummattikāya, ādikammikāyāti. 993. Não há ofensa: se for na preparação de bebidas de mingau, na refeição para a Sangha, na adoração a uma estupa (cetiya); se ela cozinhar mingau, arroz ou alimentos mastigáveis, ou lavar roupas ou turbantes para quem realiza serviços para ela mesma; se ela estiver louca; se ela for a primeira transgressora. Catutthasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A quarta regra de treinamento está concluída. 5. Pañcamasikkhāpadaṃ 5. A quinta regra de treinamento 994. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññatarā bhikkhunī thullanandaṃ bhikkhuniṃ upasaṅkamitvā etadavoca – ‘‘ehāyye, imaṃ adhikaraṇaṃ vūpasamehī’’ti. Thullanandā bhikkhunī ‘sādhū’ti paṭissuṇitvā neva vūpasameti na vūpasamāya ussukkaṃ karoti. Atha kho sā bhikkhunī [Pg.396] bhikkhunīnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā bhikkhuniyā – ‘ehāyye’, imaṃ adhikaraṇaṃ vūpasamehī’ti vuccamānā – ‘sādhū’ti paṭissuṇitvā, neva vūpasamessati na vūpasamāya ussukkaṃ karissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī bhikkhuniyā – ‘‘ehāyye, imaṃ adhikaraṇaṃ vūpasamehī’’ti vuccamānā – ‘‘sādhū’’ti paṭissuṇitvā, neva vūpasameti na vūpasamāya ussukkaṃ karotīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī bhikkhuniyā – ‘‘ehāyye, imaṃ adhikaraṇaṃ vūpasamehī’’ti vuccamānā – ‘‘sādhū’’ti paṭissuṇitvā, neva vūpasamessati na vūpasamāya ussukkaṃ karissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 994. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquele momento, uma certa bhikkhuni aproximou-se da bhikkhuni Thullananda e lhe disse: "Venha, nobre senhora, resolva esta disputa." A bhikkhuni Thullananda, tendo concordado dizendo "Muito bem", não resolveu a disputa nem fez qualquer esforço para resolvê-la. Então, aquela bhikkhuni relatou o assunto às bhikkhunis. Aquelas bhikkhunis que tinham poucos desejos... pe... criticaram, murmuraram e se indignaram: "Como pode a nobre Thullananda, tendo sido solicitada por uma bhikkhuni com as palavras: 'Venha, nobre senhora, resolva esta disputa', e tendo concordado dizendo 'Muito bem', não resolver a disputa nem fazer qualquer esforço para resolvê-la?"... pe... "É verdade, monges, que a bhikkhuni Thullananda, tendo sido solicitada por uma bhikkhuni... e tendo concordado... não resolve a disputa nem faz qualquer esforço para resolvê-la?" "É verdade, Senhor." O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... pe... "Como pode, monges, a bhikkhuni Thullananda... não resolver a disputa nem fazer qualquer esforço para resolvê-la? Isso, monges, não serve para converter os não convertidos... pe... E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento:" 995. ‘‘Yā pana bhikkhunī bhikkhuniyā – ‘ehāyye, imaṃ adhikaraṇaṃ vūpasamehī’ti vuccamānā – ‘sādhū’ti paṭissuṇitvā sā pacchā anantarāyikinī neva vūpasameyya na vūpasamāya ussukkaṃ kareyya, pācittiya’’nti. 995. "Qualquer bhikkhuni que, tendo sido solicitada por outra bhikkhuni com as palavras: 'Venha, nobre senhora, resolva esta disputa', e tendo concordado dizendo 'Muito bem', se posteriormente, não havendo impedimentos, ela não resolver a disputa nem fizer qualquer esforço para resolvê-la, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya)." 996. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 996. "Qualquer": qualquer que seja... pe... "bhikkhuni": ...pe... a bhikkhuni que se refere a este assunto é o que se entende por bhikkhuni. Bhikkhuniyāti aññāya bhikkhuniyā. "Por uma bhikkhuni": por outra bhikkhuni. Adhikaraṇaṃ nāma cattāri adhikaraṇāni – vivādādhikaraṇaṃ, anuvādādhikaraṇaṃ, āpattādhikaraṇaṃ, kiccādhikaraṇaṃ. O que é chamado de "disputa" refere-se a quatro tipos de disputas: disputas sobre opiniões (vivādādhikaraṇa), disputas sobre acusações (anuvādādhikaraṇa), disputas sobre ofensas (āpattādhikaraṇa) e disputas sobre deveres (kiccādhikaraṇa). Ehāyye imaṃ adhikaraṇaṃ vūpasamehīti ehāyye imaṃ adhikaraṇaṃ vinicchehi. "Venha, nobre senhora, resolva esta disputa": significa "Venha, nobre senhora, decida esta disputa". Sā pacchā anantarāyikinīti asati antarāye. "Se posteriormente, não havendo impedimentos": significa quando não há nenhum impedimento. Neva vūpasameyyāti na sayaṃ vūpasameyya. "Não resolver": se ela mesma não resolver. Na vūpasamāya ussukkaṃ kareyyāti na aññaṃ āṇāpeyya. ‘‘Neva vūpasamessāmi na vūpasamāya ussukkaṃ karissāmī’’ti dhuraṃ nikkhittamatte, āpatti pācittiyassa. "Nem fizer qualquer esforço para resolvê-la": se ela não ordenar a outra pessoa para fazê-lo. No momento em que ela desiste de sua responsabilidade pensando: 'Não vou resolver isso, nem farei qualquer esforço para resolvê-lo', há uma ofensa de pācittiya. 997. Upasampannāya [Pg.397] upasampannasaññā adhikaraṇaṃ neva vūpasameti na vūpasamāya ussukkaṃ karoti, āpatti pācittiyassa. Upasampannāya vematikā adhikaraṇaṃ neva vūpasameti, na vūpasamāya ussukkaṃ karoti, āpatti pācittiyassa. Upasampannāya anupasampannasaññā adhikaraṇaṃ neva vūpasameti, na vūpasamāya ussukkaṃ karoti, āpatti pācittiyassa. 997. Se for em relação a uma pessoa plenamente ordenada, e ela a percebe como plenamente ordenada, e não resolve a disputa nem faz esforço para resolvê-la, há uma ofensa de pācittiya. Se for em relação a uma pessoa plenamente ordenada, e ela estiver em dúvida, e não resolve a disputa nem faz esforço para resolvê-la, há uma ofensa de pācittiya. Se for em relação a uma pessoa plenamente ordenada, e ela a percebe como não plenamente ordenada, e não resolve a disputa nem faz esforço para resolvê-la, há uma ofensa de pācittiya. Anupasampannāya adhikaraṇaṃ neva vūpasameti, na vūpasamāya ussukkaṃ karoti, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya upasampannasaññā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya vematikā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampannāya anupasampannasaññā, āpatti dukkaṭassa. Se for em relação a uma pessoa não plenamente ordenada, e ela não resolve a disputa nem faz esforço para resolvê-la, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se for em relação a uma pessoa não plenamente ordenada, e ela a percebe como plenamente ordenada, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se for em relação a uma pessoa não plenamente ordenada, e ela estiver em dúvida, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se for em relação a uma pessoa não plenamente ordenada, e ela a percebe como não plenamente ordenada, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). 998. Anāpatti sati antarāye, pariyesitvā na labhati, gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 998. Não há ofensa: se houver um impedimento; se, tendo procurado por ajuda, ela não a encontrar; se ela estiver doente; em caso de perigos; se ela estiver louca; se ela for a primeira transgressora. Pañcamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A quinta regra de treinamento está concluída. 6. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ 6. A sexta regra de treinamento 999. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī naṭānampi naṭakānampi laṅghakānampi sokajjhāyikānampi kumbhathūṇikānampi sahatthā khādanīyaṃ bhojanīyaṃ deti – ‘‘mayhaṃ parisati vaṇṇaṃ bhāsathā’’ti. Naṭāpi naṭakāpi laṅghakāpi sokajjhāyikāpi kumbhathūṇikāpi thullanandāya bhikkhuniyā parisati vaṇṇaṃ bhāsanti – ‘‘ayyā thullanandā bahussutā bhāṇikā visāradā paṭṭā dhammiṃ kathaṃ kātuṃ; detha ayyāya, karotha ayyāyā’’ti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – kathañhi nāma ayyā thullanandā agārikassa sahatthā khādanīyaṃ bhojanīyaṃ dassatīti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī agārikassa sahatthā khādanīyaṃ bhojanīyaṃ detīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī agārikassa sahatthā khādanīyaṃ bhojanīyaṃ dassati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 999. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquele momento, a bhikkhuni Thullananda dava com as próprias mãos alimentos mastigáveis e alimentos consumíveis a dançarinos, atores, acrobatas, prestidigitadores e tocadores de tambor, dizendo: "Elogiem-me no meio da assembleia." Os dançarinos, atores, acrobatas, prestidigitadores e tocadores de tambor elogiavam a bhikkhuni Thullananda no meio da assembleia, dizendo: "A nobre Thullananda é muito instruída, fala bem, é confiante e habilidosa em dar discursos sobre o Dhamma; façam doações à nobre senhora, prestem homenagens à nobre senhora." Aquelas bhikkhunis que tinham poucos desejos... pe... criticaram, murmuraram e se indignaram: "Como pode a nobre Thullananda dar com as próprias mãos alimentos mastigáveis e alimentos consumíveis a um leigo?"... pe... "É verdade, monges, que a bhikkhuni Thullananda dá com as próprias mãos alimentos mastigáveis e alimentos consumíveis a um leigo?" "É verdade, Senhor." O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... pe... "Como pode, monges, a bhikkhuni Thullananda dar com as próprias mãos alimentos mastigáveis e alimentos consumíveis a um leigo? Isso, monges, não serve para converter os não convertidos... pe... E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento:" 1000. ‘‘Yā [Pg.398] pana bhikkhunī agārikassa vā paribbājakassa vā paribbājikāya vā sahatthā khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā dadeyya, pācittiya’’nti. 1000. "Qualquer bhikkhuni que, com as próprias mãos, der alimentos mastigáveis ou alimentos consumíveis a um leigo, a um asceta errante masculino ou a uma asceta errante feminina, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya)." 1001. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1001. "Qualquer": qualquer que seja... pe... "bhikkhuni": ...pe... a bhikkhuni que se refere a este assunto é o que se entende por bhikkhuni. Agāriko nāma yo koci agāraṃ ajjhāvasati. O que é chamado de "leigo" refere-se a qualquer pessoa que viva em uma casa. Paribbājako nāma bhikkhuñca sāmaṇerañca ṭhapetvā yo koci paribbājakasamāpanno. O que é chamado de "asceta errante masculino" refere-se a qualquer pessoa que tenha entrado no estado de asceta errante, exceto um monge (bhikkhu) e um noviço (sāmaṇera). Paribbājikā nāma bhikkhuniñca sikkhamānañca sāmaṇeriñca ṭhapetvā yā kāci paribbājikasamāpannā. O que é chamado de "asceta errante feminina" refere-se a qualquer mulher que tenha entrado no estado de asceta errante, exceto uma bhikkhuni, uma candidata (sikkhamānā) e uma noviça (sāmaṇerī). Khādanīyaṃ nāma pañca bhojanāni – udakadantaponaṃ ṭhapetvā avasesaṃ khādanīyaṃ nāma. O que é chamado de "alimento mastigável" refere-se a tudo o que resta após excluir os cinco tipos de alimentos consumíveis, a água e o palito de dentes. Bhojanīyaṃ nāma pañca bhojanāni – odano, kummāso, sattu, maccho, maṃsaṃ. O que é chamado de "alimento consumível" refere-se aos cinco tipos de alimentos: arroz cozido, cevada cozida, farinha de grãos torrados, peixe e carne. Dadeyyāti kāyena vā kāyapaṭibaddhena vā nissaggiyena vā deti, āpatti pācittiyassa. Udakadantaponaṃ deti, āpatti dukkaṭassa. "Der": se ela der diretamente com o corpo, ou por meio de algo conectado ao corpo, ou soltando o objeto, há uma ofensa de pācittiya. Se ela der água ou um palito de dentes, há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). 1002. Anāpatti dāpeti na deti, upanikkhipitvā deti, bāhirālepaṃ deti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1002. Não há ofensa: se ela fizer com que outra pessoa dê, mas ela mesma não der; se ela der colocando o objeto próximo à pessoa; se ela der unguentos para uso externo; se ela estiver louca; se ela for a primeira transgressora. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sexto preceito de treinamento está concluído. 7. Sattamasikkhāpadaṃ 7. O sétimo preceito de treinamento 1003. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī āvasathacīvaraṃ anissajjitvā paribhuñjati. Aññā utuniyo bhikkhuniyo na labhanti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā āvasathacīvaraṃ anissajjitvā [Pg.399] paribhuñjissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī āvasathacīvaraṃ anissajjitvā paribhuñjatīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī āvasathacīvaraṃ anissajjitvā paribhuñjissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1003. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquela ocasião, a bhikkhuni Thullanandā usava o manto de menstruação sem o ter liberado. Outras bhikkhunis menstruadas não conseguiam obtê-lo. Aquelas bhikkhunis que tinham poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam boatos: 'Como pode a senhora Thullanandā usar o manto de menstruação sem o ter liberado?' ... 'É verdade, monges, que a bhikkhuni Thullanandā usa o manto de menstruação sem o ter liberado?' 'É verdade, Senhor.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... 'Como, monges, pode a bhikkhuni Thullanandā usar o manto de menstruação sem o ter liberado? Monges, isso não conduz à fé dos que não têm fé...' 'E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar este preceito de treinamento:' 1004. ‘‘Yā pana bhikkhunī āvasathacīvaraṃ anissajjitvā paribhuñjeyya, pācittiya’’nti. 1004. 'Qualquer bhikkhuni que usar o manto de menstruação sem o ter liberado comete uma ofensa pācittiya.' 1005. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1005. 'Qualquer': qualquer que seja... 'bhikkhuni': ... neste sentido, a bhikkhuni que se tem em mente é esta. Āvasathacīvaraṃ nāma ‘‘utuniyo bhikkhuniyo paribhuñjantū’’ti dinnaṃ hoti. O chamado 'manto de menstruação' é aquele que foi doado com a intenção: 'Que as bhikkhunis menstruadas o utilizem'. Anissajjitvā paribhuñjeyyāti dvetisso rattiyo paribhuñjitvā catutthadivase dhovitvā bhikkhuniyā vā sikkhamānāya vā sāmaṇeriyā vā anissajjitvā paribhuñjati, āpatti pācittiyassa. 'Usar sem o ter liberado': tendo-o usado por duas ou três noites, se no quarto dia, após lavá-lo, ela o usar sem o ter liberado para outra bhikkhuni, sikkhamāna ou sāmaṇerī, há uma ofensa pācittiya. 1006. Anissajjite anissajjitasaññā paribhuñjati, āpatti pācittiyassa. Anissajjite vematikā paribhuñjati, āpatti pācittiyassa. Anissajjite nissajjitasaññā paribhuñjati, āpatti pācittiyassa. 1006. Se ele não foi liberado, e ela tem a percepção de que não foi liberado, e o usa, há uma ofensa pācittiya. Se ele não foi liberado, e ela está em dúvida, e o usa, há uma ofensa pācittiya. Se ele não foi liberado, e ela tem a percepção de que foi liberado, e o usa, há uma ofensa pācittiya. Nissajjite anissajjitasaññā, āpatti dukkaṭassa. Nissajjite vematikā, āpatti dukkaṭassa. Nissajjite nissajjitasaññā anāpatti. Se ele foi liberado, mas ela tem a percepção de que não foi liberado, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele foi liberado, mas ela está em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele foi liberado, e ela tem a percepção de que foi liberado, não há ofensa. 1007. Anāpatti nissajjitvā paribhuñjati, puna pariyāyena paribhuñjati, aññā utuniyo bhikkhuniyo na honti, acchinnacīvarikāya, naṭṭhacīvarikāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1007. Não há ofensa: se ela o usa após tê-lo liberado; se ela o usa novamente quando chega a sua vez; se não houver outras bhikkhunis menstruadas; se seu próprio manto foi roubado; se seu próprio manto foi perdido; em tempos de perigo; se ela estiver louca; se ela for a primeira transgressora. Sattamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sétimo preceito de treinamento está concluído. 8. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ 8. O oitavo preceito de treinamento 1008. Tena [Pg.400] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī āvasathaṃ anissajjitvā cārikaṃ pakkāmi. Tena kho pana samayena thullanandāya bhikkhuniyā āvasatho ḍayhati. Bhikkhuniyo evamāhaṃsu – ‘‘handāyye, bhaṇḍakaṃ nīharāmā’’ti. Ekaccā evamāhaṃsu – ‘‘na mayaṃ, ayye, nīharissāma. Yaṃ kiñci naṭṭhaṃ sabbaṃ amhe abhiyuñjissatī’’ti. Thullanandā bhikkhunī punadeva taṃ āvasathaṃ paccāgantvā bhikkhuniyo pucchi – ‘‘apāyye, bhaṇḍakaṃ nīharitthā’’ti? ‘‘Na mayaṃ, ayye, nīharimhā’’ti. Thullanandā bhikkhunī ujjhāyati khiyyati vipāceti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo āvasathe ḍayhamāne bhaṇḍakaṃ na nīharissantī’’ti! Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā āvasathaṃ anissajjitvā cārikaṃ pakkamissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī āvasathaṃ anissajjitvā cārikaṃ pakkamatīti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī āvasathaṃ anissajjitvā cārikaṃ pakkamissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1008. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquela ocasião, a bhikkhuni Thullanandā partiu em viagem sem ter liberado sua moradia. Naquele momento, a moradia da bhikkhuni Thullanandā pegou fogo. As bhikkhunis disseram: 'Venham, senhoras, vamos retirar os pertences dela.' Algumas disseram: 'Senhoras, nós não os retiraremos. Se qualquer coisa se perder, ela nos acusará de tudo.' A bhikkhuni Thullanandā, tendo retornado àquela moradia, perguntou às bhikkhunis: 'Senhoras, vocês retiraram meus pertences?' 'Senhora, nós não os retiramos.' A bhikkhuni Thullanandā queixou-se, criticou e espalhou boatos: 'Como podem as bhikkhunis não retirar os pertences enquanto a moradia está pegando fogo?' Aquelas bhikkhunis que tinham poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam boatos: 'Como pode a senhora Thullanandā partir em viagem sem ter liberado sua moradia?' ... 'É verdade, monges, que a bhikkhuni Thullanandā partiu em viagem sem ter liberado sua moradia?' 'É verdade, Senhor.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... 'Como, monges, pode a bhikkhuni Thullanandā partir em viagem sem ter liberado sua moradia? Monges, isso não conduz à fé dos que não têm fé...' 'E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar este preceito de treinamento:' 1009. ‘‘Yā pana bhikkhunī āvasathaṃ anissajjitvā cārikaṃ pakkameyya, pācittiya’’nti. 1009. 'Qualquer bhikkhuni que partir em viagem sem ter liberado sua moradia comete uma ofensa pācittiya.' 1010. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1010. 'Qualquer': qualquer que seja... 'bhikkhuni': ... neste sentido, a bhikkhuni que se tem em mente é esta. Āvasatho nāma kavāṭabaddho vuccati. O que se chama 'moradia' refere-se a uma habitação provida de portas. Anissajjitvā cārikaṃ pakkameyyāti bhikkhuniyā vā sikkhamānāya vā sāmaṇeriyā vā anissajjitvā parikkhittassa āvasathassa parikkhepaṃ atikkāmentiyā āpatti pācittiyassa. Aparikkhittassa āvasathassa upacāraṃ atikkāmentiyā āpatti pācittiyassa. 'Partir em viagem sem ter liberado': se uma bhikkhuni, sikkhamāna ou sāmaṇerī, sem ter liberado a moradia, cruzar o limite de uma moradia cercada, há uma ofensa pācittiya. Se ela cruzar a área adjacente de uma moradia não cercada, há uma ofensa pācittiya. 1011. Anissajjite anissajjitasaññā pakkamati, āpatti pācittiyassa. Anissajjite vematikā pakkamati, āpatti pācittiyassa. Anissajjite nissajjitasaññā pakkamati, āpatti pācittiyassa. 1011. Se ela não foi liberada, e ela tem a percepção de que não foi liberada, e parte, há uma ofensa pācittiya. Se ela não foi liberada, e ela está em dúvida, e parte, há uma ofensa pācittiya. Se ela não foi liberada, e ela tem a percepção de que foi liberada, e parte, há uma ofensa pācittiya. Akavāṭabaddhaṃ [Pg.401] anissajjitvā pakkamati, āpatti dukkaṭassa. Nissajjite anissajjitasaññā, āpatti dukkaṭassa. Nissajjite vematikā, āpatti dukkaṭassa. Nissajjite nissajjitasaññā, anāpatti. Se ela parte sem ter liberado uma moradia que não é provida de portas, há uma ofensa dukkaṭa. Se ela foi liberada, mas ela tem a percepção de que não foi liberada, e parte, há uma ofensa dukkaṭa. Se ela foi liberada, mas ela está em dúvida, e parte, há uma ofensa dukkaṭa. Se ela foi liberada, e ela tem a percepção de que foi liberada, não há ofensa. 1012. Anāpatti nissajjitvā pakkamati, sati antarāye, pariyesitvā na labhati, gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1012. Não há ofensa: se ela parte após tê-la liberada; se houver um perigo; se, tendo procurado por alguém para cuidar dela, não encontrar; se ela estiver doente; em tempos de calamidade; se ela estiver louca; se ela for a primeira transgressora. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O oitavo preceito de treinamento está concluído. 9. Navamasikkhāpadaṃ 9. O nono preceito de treinamento 1013. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhuniyo tiracchānavijjaṃ pariyāpuṇanti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo tiracchānavijjaṃ pariyāpuṇissanti, seyyathāpi gihiniyo kāmabhoginiyo’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhuniyo tiracchānavijjaṃ pariyāpuṇissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo tiracchānavijjaṃ pariyāpuṇantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo tiracchānavijjaṃ pariyāpuṇissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1013. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquela ocasião, as bhikkhunis do grupo de seis aprendiam artes mundanas. As pessoas queixavam-se, criticavam e espalhavam boatos: 'Como podem as bhikkhunis aprender artes mundanas, assim como as mulheres leigas que desfrutam dos prazeres sensuais?' As bhikkhunis ouviram aquelas pessoas queixando-se, criticando e espalhando boatos. Aquelas bhikkhunis que tinham poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam boatos: 'Como podem as bhikkhunis do grupo de seis aprender artes mundanas?' ... 'É verdade, monges, que as bhikkhunis do grupo de seis aprendem artes mundanas?' 'É verdade, Senhor.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... 'Como, monges, podem as bhikkhunis do grupo de seis aprender artes mundanas? Monges, isso não conduz à fé dos que não têm fé...' 'E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar este preceito de treinamento:' 1014. ‘‘Yā pana bhikkhunī tiracchānavijjaṃ pariyāpuṇeyya, pācittiya’’nti. 1014. 'Qualquer bhikkhuni que aprender artes mundanas comete uma ofensa pācittiya.' 1015. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1015. 'Qualquer': qualquer que seja... 'bhikkhuni': ... neste sentido, a bhikkhuni que se tem em mente é esta. Tiracchānavijjā nāma yaṃ kiñci bāhirakaṃ anatthasaṃhitaṃ. O que se chama 'artes mundanas' refere-se a qualquer arte ou conhecimento externo ao ensinamento que não seja benéfico. Pariyāpuṇeyyāti [Pg.402] padena pariyāpuṇāti, pade pade āpatti pācittiyassa. Akkharāya pariyāpuṇāti, akkharakkharāya āpatti pācittiyassa. 'Aprender': se ela aprende palavra por palavra, para cada palavra há uma ofensa pācittiya. Se ela aprende sílaba por sílaba, para cada sílaba há uma ofensa pācittiya. 1016. Anāpatti lekhaṃ pariyāpuṇāti, dhāraṇaṃ pariyāpuṇāti, guttatthāya parittaṃ pariyāpuṇāti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1016. Não há ofensa: se ela aprende a escrever; se ela aprende a memorizar; se ela aprende cânticos de proteção para sua própria segurança; se ela estiver louca; se ela for a primeira transgressora. Navamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O nono preceito de treinamento está concluído. 10. Dasamasikkhāpadaṃ 10. O décimo preceito de treinamento 1017. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhuniyo tiracchānavijjaṃ vācenti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo tiracchānavijjaṃ vācessanti, seyyathāpi gihiniyo kāmabhoginiyo’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhuniyo tiracchānavijjaṃ vācessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo tiracchānavijjaṃ vācentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo tiracchānavijjaṃ vācessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1017. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquela ocasião, as bhikkhunis do grupo de seis ensinavam artes mundanas. As pessoas queixavam-se, criticavam e espalhavam boatos: 'Como podem as bhikkhunis ensinar artes mundanas, assim como as mulheres leigas que desfrutam dos prazeres sensuais?' As bhikkhunis ouviram aquelas pessoas queixando-se, criticando e espalhando boatos. Aquelas bhikkhunis que tinham poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam boatos: 'Como podem as bhikkhunis do grupo de seis ensinar artes mundanas?' ... 'É verdade, monges, que as bhikkhunis do grupo de seis ensinam artes mundanas?' 'É verdade, Senhor.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... 'Como, monges, podem as bhikkhunis do grupo de seis ensinar artes mundanas? Monges, isso não conduz à fé dos que não têm fé...' 'E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar este preceito de treinamento:' 1018. ‘‘Yā pana bhikkhunī tiracchānavijjaṃ vāceyya, pācittiya’’nti. 1018. 'Qualquer bhikkhuni que ensinar artes mundanas comete uma ofensa pācittiya.' 1019. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1019. 'Qualquer': qualquer que seja... 'bhikkhuni': ... neste sentido, a bhikkhuni que se tem em mente é esta. Tiracchānavijjā nāma yaṃ kiñci bāhirakaṃ anatthasaṃhitaṃ. O que se chama 'artes mundanas' refere-se a qualquer arte ou conhecimento externo ao ensinamento que não seja benéfico. Vāceyyāti padena vāceti, pade pade āpatti pācittiyassa. Akkharāya vāceti, akkharakkharāya āpatti pācittiyassa. 'Ensinar': se ela ensina palavra por palavra, para cada palavra há uma ofensa pācittiya. Se ela ensina sílaba por sílaba, para cada sílaba há uma ofensa pācittiya. 1020. Anāpatti [Pg.403] lekhaṃ vāceti, dhāraṇaṃ vāceti, guttatthāya parittaṃ vāceti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1020. Não há ofensa: se ela ensina a escrever; se ela ensina a memorizar; se ela ensina cânticos de proteção para a segurança de outrem; se ela estiver louca; se ela for a primeira transgressora. Dasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo preceito de treinamento está concluído. Cittāgāravaggo pañcamo. O quinto capítulo, sobre a Casa de Pinturas, está concluído. 6. Ārāmavaggo 6. O capítulo sobre o Mosteiro 1. Paṭhamasikkhāpadaṃ 1. O primeiro preceito de treinamento 1021. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena sambahulā bhikkhū gāmakāvāse ekacīvarā cīvarakammaṃ karonti. Bhikkhuniyo anāpucchā ārāmaṃ pavisitvā yena te bhikkhū tenupasaṅkamiṃsu. Bhikkhū ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo anāpucchā ārāmaṃ pavisissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo anāpucchā ārāmaṃ pavisantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo anāpucchā ārāmaṃ pavisissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1021. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquela ocasião, muitos monges estavam confeccionando mantos em um mosteiro de aldeia, vestindo apenas um único manto. As bhikkhunis, sem pedir permissão, entraram no mosteiro e se aproximaram de onde os monges estavam. Os monges queixavam-se, criticavam e espalhavam boatos: 'Como podem as bhikkhunis entrar no mosteiro sem pedir permissão?' ... 'É verdade, monges, que as bhikkhunis entram no mosteiro sem pedir permissão?' 'É verdade, Senhor.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... 'Como, monges, podem as bhikkhunis entrar no mosteiro sem pedir permissão? Monges, isso não conduz à fé dos que não têm fé...' 'E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar este preceito de treinamento:' ‘‘Yā pana bhikkhunī anāpucchā ārāmaṃ paviseyya, pācittiya’’nti. 'Qualquer bhikkhuni que entrar em um mosteiro sem pedir permissão comete uma ofensa pācittiya.' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhunīnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim este preceito de treinamento foi estabelecido pelo Abençoado para as bhikkhunis. 1022. Tena kho pana samayena te bhikkhū tamhā āvāsā pakkamiṃsu. Bhikkhuniyo – ‘‘ayyā pakkantā’’ti, ārāmaṃ nāgamaṃsu. Atha kho te bhikkhū punadeva taṃ āvāsaṃ paccāgacchiṃsu. Bhikkhuniyo – ‘‘ayyā āgatā’’ti, āpucchā ārāmaṃ pavisitvā yena te bhikkhū tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā te bhikkhū abhivādetvā ekamantaṃ aṭṭhaṃsu. Ekamantaṃ ṭhitā kho tā bhikkhuniyo te bhikkhū etadavocuṃ – ‘‘kissa tumhe, bhaginiyo, ārāmaṃ neva sammajjittha na pānīyaṃ paribhojanīyaṃ upaṭṭhāpitthāti? Bhagavatā, ayyā, sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti – ‘‘na anāpucchā ārāmo pavisitabbo’’ti. Tena mayaṃ na āgamimhā’’ti. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, santaṃ bhikkhuṃ āpucchā ārāmaṃ [Pg.404] pavisituṃ. Evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1022. Naquele tempo, aqueles monges partiram daquele mosteiro. As bhikkhunis, dizendo: 'Os veneráveis partiram', não foram ao mosteiro. Então, aqueles monges retornaram àquele mosteiro. As bhikkhunis, dizendo: 'Os veneráveis retornaram', pediram permissão, entraram no mosteiro e se aproximaram de onde os monges estavam. Tendo se aproximado, prestaram homenagens aos monges e permaneceram de pé a um lado. Enquanto estavam de pé a um lado, los monges disseram-lhes: 'Irmãs, por que vocês não varreram o mosteiro, nem prepararam a água para beber e a água para uso?' 'Veneráveis, um preceito de treinamento foi estabelecido pelo Abençoado: "Não se deve entrar em um mosteiro sem pedir permissão". Por isso, nós não viemos.' Eles relataram esse assunto ao Abençoado... 'Monges, eu permito entrar no mosteiro após pedir permissão a um monge que esteja presente. E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar este preceito de treinamento:' ‘‘Yā pana bhikkhunī santaṃ bhikkhuṃ anāpucchā ārāmaṃ paviseyya, pācittiya’’nti. “Qualquer bhikkhuni que, sem pedir permissão a um bhikkhu que esteja presente, entrar em um monastério, comete uma ofensa pācittiya.” Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhunīnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. Assim, esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para as bhikkhunis. 1023. Tena kho pana samayena te bhikkhū tamhā āvāsā pakkamitvā punadeva taṃ āvāsaṃ paccāgacchiṃsu. Bhikkhuniyo – ‘‘ayyā pakkantā’’ti anāpucchā ārāmaṃ pavisiṃsu. Tāsaṃ kukkuccaṃ ahosi – ‘‘bhagavatā sikkhāpadaṃ paññattaṃ – ‘na santaṃ bhikkhuṃ anāpucchā ārāmo pavisitabbo’ti. Mayañcamhā santaṃ bhikkhuṃ anāpucchā ārāmaṃ pavisimhā. Kacci nu kho mayaṃ pācittiyaṃ āpattiṃ āpannā’’ti…pe… bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne etasmiṃ pakaraṇe dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1023. Naquela ocasião, aqueles bhikkhus partiram daquela residência e depois retornaram a ela. As bhikkhunis, pensando: 'Os veneráveis partiram', entraram no monastério sem pedir permissão. Então, elas tiveram um escrúpulo: 'A regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado: “Não se deve entrar em um monastério sem pedir permissão a um bhikkhu que esteja presente”. E nós entramos no monastério sem pedir permissão a um bhikkhu que estava presente. Será que incorremos em uma ofensa pācittiya?'... e relataram esse assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado, em relação a este caso e a esta situação, proferiu um discurso sobre o Dhamma e dirigiu-se aos bhikkhus: '... E assim, ó bhikkhus, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento: 1024. ‘‘Yā pana bhikkhunī jānaṃ sabhikkhukaṃ ārāmaṃ anāpucchā paviseyya, pācittiya’’nti. 1024. “Qualquer bhikkhuni que, sabendo que um monastério tem bhikkhus, entrar nele sem pedir permissão, comete uma ofensa pācittiya.” 1025. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1025. “Qualquer”: qualquer que seja... “bhikkhuni”: ... a bhikkhuni pretendida neste contexto é esta. Jānāti nāma sāmaṃ vā jānāti, aññe vā tassā ārocenti, te vā ārocenti. “Sabendo”: significa que ela mesma sabe, ou outros lhe informam, ou os próprios bhikkhus lhe informam. Sabhikkhuko nāma ārāmo yattha bhikkhū rukkhamūlepi vasanti. “Um monastério que tem bhikkhus”: refere-se a um monastério onde os bhikkhus residem, mesmo que seja ao pé de uma árvore. Anāpucchā ārāmaṃ paviseyyāti bhikkhuṃ vā sāmaṇeraṃ vā ārāmikaṃ vā anāpucchā parikkhittassa ārāmassa parikkhepaṃ atikkāmentiyā āpatti pācittiyassa. Aparikkhittassa ārāmassa upacāraṃ okkamantiyā āpatti pācittiyassa. “Entrar em um monastério sem pedir permissão”: se ela entrar sem pedir permissão a um bhikkhu, a um noviço ou a um atendente do monastério, cruzando o limite de um monastério cercado, há uma ofensa pācittiya. Se ela entrar na área adjacente de um monastério não cercado, há uma ofensa pācittiya. 1026. Sabhikkhuke sabhikkhukasaññā santaṃ bhikkhuṃ anāpucchā ārāmaṃ pavisati, āpatti pācittiyassa. Sabhikkhuke vematikā santaṃ bhikkhuṃ anāpucchā [Pg.405] ārāmaṃ pavisati, āpatti dukkaṭassa. Sabhikkhuke abhikkhukasaññā santaṃ bhikkhuṃ anāpucchā ārāmaṃ pavisati, anāpatti. 1026. Se o monastério tem bhikkhus e ela percebe que tem bhikkhus, e entra no monastério sem pedir permissão a um bhikkhu que está presente, há uma ofensa pācittiya. Se o monastério tem bhikkhus e ela está em dúvida, e entra no monastério sem pedir permissão a um bhikkhu que está presente, há uma ofensa dukkaṭa. Se o monastério tem bhikkhus e ela percebe que não tem bhikkhus, e entra no monastério sem pedir permissão a um bhikkhu que está presente, não há ofensa. Abhikkhuke sabhikkhukasaññā, āpatti dukkaṭassa. Abhikkhuke vematikā, āpatti dukkaṭassa. Abhikkhuke abhikkhukasaññā, anāpatti. Se o monastério não tem bhikkhus e ela percebe que tem bhikkhus, há uma ofensa dukkaṭa. Se o monastério não tem bhikkhus e ela está em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se o monastério não tem bhikkhus e ela percebe que não tem bhikkhus, não há ofensa. 1027. Anāpatti santaṃ bhikkhuṃ āpucchā pavisati, asantaṃ bhikkhuṃ anāpucchā pavisati, sīsānulokikā gacchati, yattha bhikkhuniyo sannipatitā honti tattha gacchati, ārāmena maggo hoti, gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1027. Não há ofensa: se ela entra após pedir permissão a um bhikkhu que está presente; se ela entra sem pedir permissão quando nenhum bhikkhu está presente; se ela vai olhando para a cabeça das bhikkhunis que entraram primeiro; se ela vai para onde as bhikkhunis estão reunidas; se o caminho passa pelo monastério; se ela está doente; se há perigos; se ela é insana; se ela é a primeira transgressora. Paṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A primeira regra de treinamento está concluída. 2. Dutiyasikkhāpadaṃ 2. A segunda regra de treinamento 1028. Tena samayena buddho bhagavā vesāliyaṃ viharati mahāvane kūṭāgārasālāyaṃ. Tena kho pana samayena āyasmato upālissa upajjhāyo āyasmā kappitako susāne viharati. Tena kho pana samayena chabbaggiyānaṃ bhikkhunīnaṃ mahattarā bhikkhunī kālaṅkatā hoti. Chabbaggiyā bhikkhuniyo taṃ bhikkhuniṃ nīharitvā āyasmato kappitakassa vihārassa avidūre jhāpetvā thūpaṃ katvā gantvā tasmiṃ thūpe rodanti. Atha kho āyasmā kappitako tena saddena ubbāḷho taṃ thūpaṃ bhinditvā pakiresi. Chabbaggiyā bhikkhuniyo – ‘‘iminā kappitakena amhākaṃ ayyāya thūpo bhinno, handa naṃ ghātemā’’ti, mantesuṃ. Aññatarā bhikkhunī āyasmato upālissa etamatthaṃ ārocesi. Āyasmā upāli āyasmato kappitakassa etamatthaṃ ārocesi. Atha kho āyasmā kappitako vihārā nikkhamitvā nilīno acchi. Atha kho chabbaggiyā bhikkhuniyo yenāyasmato kappitakassa vihāro tenupasaṅkamiṃsu; upasaṅkamitvā āyasmato kappitakassa vihāraṃ pāsāṇehi ca leḍḍūhi ca ottharāpetvā, ‘‘mato kappitako’’ti pakkamiṃsu. 1028. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Vesali, no Grande Bosque, no Pavilhão do Teto Pontiagudo. Naquela mesma ocasião, o venerável Kappitaka, preceptor do venerável Upali, residia em um cemitério. Naquela ocasião, a bhikkhuni mais sênior entre as bhikkhunis do grupo de seis faleceu. As bhikkhunis do grupo de seis removeram o corpo daquela bhikkhuni, cremaram-no não muito longe da cabana do venerável Kappitaka, construíram um monumento e, indo até lá, choravam junto ao monumento. Então, o venerável Kappitaka, perturbado por aquele barulho, destruiu o monumento e espalhou os restos. As bhikkhunis do grupo de seis conspiraram: 'Este Kappitaka destruiu o monumento de nossa senhora; vamos matá-lo!'. Uma certa bhikkhuni relatou esse assunto ao venerável Upali. O venerável Upali relatou esse assunto ao venerável Kappitaka. Então, o venerável Kappitaka saiu de sua cabana e permaneceu escondido. Em seguida, as bhikkhunis do grupo de seis dirigiram-se para onde ficava a cabana do venerável Kappitaka; ao chegarem, cobriram a cabana do venerável Kappitaka com pedras e torrões de terra e, pensando: 'Kappitaka está morto', partiram. Atha [Pg.406] kho āyasmā kappitako tassā rattiyā accayena pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya vesāliṃ piṇḍāya pāvisi. Addasaṃsu kho chabbaggiyā bhikkhuniyo āyasmantaṃ kappitakaṃ piṇḍāya carantaṃ. Disvāna evamāhaṃsu – ‘‘ayaṃ kappitako jīvati, ko nu kho amhākaṃ mantaṃ saṃharī’’ti? Assosuṃ kho chabbaggiyā bhikkhuniyo – ‘‘ayyena kira upālinā amhākaṃ manto saṃhaṭo’’ti. Tā āyasmantaṃ upāliṃ akkosiṃsu – ‘‘kathañhi nāma ayaṃ kāsāvaṭo malamajjano nihīnajacco amhākaṃ mantaṃ saṃharissatī’’ti! Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhuniyo ayyaṃ upāliṃ akkosissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo upāliṃ akkosantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo upāliṃ akkosissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – Então, ao final daquela noite, pela manhã, o venerável Kappitaka vestiu suas vestes, pegou sua tigela e manto, e entrou em Vesali para esmolar comida. As bhikkhunis do grupo de seis viram o venerável Kappitaka caminhando em busca de esmolas. Ao vê-lo, disseram: 'Este Kappitaka está vivo! Quem será que arruinou o nosso plano?'. As bhikkhunis do grupo de seis ouviram: 'Diz-se que o venerável Upali arruinou o plano delas'. Elas insultaram o venerável Upali: 'Como pode este homem de nascimento inferior, que usa roupas tingidas de barbeiro e limpa a sujeira dos outros, arruinar o nosso plano!'. As bhikkhunis de poucos desejos... criticaram, queixaram-se e espalharam indignação: 'Como podem as bhikkhunis do grupo de seis insultar o venerável Upali?'... 'É verdade, ó bhikkhus, que as bhikkhunis do grupo de seis insultam Upali?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as: '... Como podem, ó bhikkhus, as bhikkhunis do grupo de seis insultar Upali! Isso, ó bhikkhus, não serve para converter os não convertidos...' E assim, ó bhikkhus, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento: 1029. ‘‘Yā pana bhikkhunī bhikkhuṃ akkoseyya vā paribhāseyya vā, pācittiya’’nti. 1029. “Qualquer bhikkhuni que insultar ou ameaçar um bhikkhu, comete uma ofensa pācittiya.” 1030. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1030. “Qualquer”: qualquer que seja... “bhikkhuni”: ... a bhikkhuni pretendida neste contexto é esta. Bhikkhunti upasampannaṃ. Akkoseyya vāti dasahi vā akkosavatthūhi akkosati etesaṃ vā aññatarena, āpatti pācittiyassa. “Um bhikkhu”: um que é plenamente ordenado. “Insultar”: se ela o insultar com qualquer um dos dez motivos de insulto, ou com algum deles, há uma ofensa pācittiya. Paribhāseyya vāti bhayaṃ upadaṃseti, āpatti pācittiyassa. “Ameaçar”: se ela lhe mostrar perigo, há uma ofensa pācittiya. 1031. Upasampanne upasampannasaññā akkosati vā paribhāsati vā, āpatti pācittiyassa. Upasampanne vematikā akkosati vā paribhāsati vā, āpatti pācittiyassa. Upasampanne anupasampannasaññā akkosati vā paribhāsati vā, āpatti pācittiyassa. 1031. Se ele é plenamente ordenado e ela percebe que ele é plenamente ordenado, e o insulta ou ameaça, há uma ofensa pācittiya. Se ele é plenamente ordenado e ela está em dúvida, e o insulta ou ameaça, há uma ofensa pācittiya. Se ele é plenamente ordenado e ela percebe que ele não é plenamente ordenado, e o insulta ou ameaça, há uma ofensa pācittiya. Anupasampannaṃ akkosati vā paribhāsati vā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne upasampannasaññā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne vematikā, āpatti dukkaṭassa. Anupasampanne anupasampannasaññā, āpatti dukkaṭassa. Se ela insultar ou ameaçar alguém que não é plenamente ordenado, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele não é plenamente ordenado e ela percebe que ele é plenamente ordenado, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele não é plenamente ordenado e ela está em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se ele não é plenamente ordenado e ela percebe que ele não é plenamente ordenado, há uma ofensa dukkaṭa. 1032. Anāpatti [Pg.407] atthapurekkhārāya, dhammapurekkhārāya, anusāsanipurekkhārāya, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1032. Não há ofensa: se ela visa o significado; se ela visa o Dhamma; se ela visa a instrução; se ela é insana; se ela é a primeira transgressora. Dutiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A segunda regra de treinamento está concluída. 3. Tatiyasikkhāpadaṃ 3. A terceira regra de treinamento 1033. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena caṇḍakāḷī bhikkhunī bhaṇḍanakārikā hoti kalahakārikā vivādakārikā bhassakārikā saṅghe adhikaraṇakārikā. Thullanandā bhikkhunī tassā kamme karīyamāne paṭikkosati. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī gāmakaṃ agamāsi kenacideva karaṇīyena. Atha kho bhikkhunisaṅgho – ‘‘thullanandā bhikkhunī pakkantā’’ti caṇḍakāḷiṃ bhikkhuniṃ āpattiyā adassane ukkhipi. Thullanandā bhikkhunī gāmake taṃ karaṇīyaṃ tīretvā punadeva sāvatthiṃ paccāgacchi. Caṇḍakāḷī bhikkhunī thullanandāya bhikkhuniyā āgacchantiyā neva āsanaṃ paññapesi na pādodakaṃ pādapīṭhaṃ pādakaṭhalikaṃ upanikkhipi; na paccuggantvā pattacīvaraṃ paṭiggahesi na pānīyena āpucchi. Thullanandā bhikkhunī caṇḍakāḷiṃ bhikkhuniṃ etadavoca – ‘‘kissa tvaṃ, ayye, mayi āgacchantiyā neva āsanaṃ paññapesi na pādodakaṃ pādapīṭhaṃ pādakaṭhalikaṃ upanikkhipi; na paccuggantvā pattacīvaraṃ paṭiggahesi na pānīyena āpucchī’’ti? ‘‘Evañhetaṃ, ayye, hoti yathā taṃ anāthāyā’’ti. ‘‘Kissa pana tvaṃ, ayye, anāthā’’ti? ‘‘Imā maṃ, ayye, bhikkhuniyo – ‘‘ayaṃ anāthā appaññātā, natthi imissā kāci pativattā’’ti, āpattiyā adassane ukkhipiṃsū’’ti. Thullanandā bhikkhunī – ‘‘bālā etā abyattā etā netā jānanti kammaṃ vā kammadosaṃ vā kammavipattiṃ vā kammasampattiṃ vā’’ti, caṇḍīkatā gaṇaṃ paribhāsi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā caṇḍīkatā gaṇaṃ paribhāsissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī caṇḍīkatā gaṇaṃ paribhāsatīti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā …pe…kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī caṇḍīkatā gaṇaṃ [Pg.408] paribhāsissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1033. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no monastério de Anathapindika. Naquela mesma ocasião, a bhikkhuni Candakali era briguenta, causadora de discórdia, litigiosa, tagarela e criadora de disputas formais na Sangha. A bhikkhuni Thullananda opunha-se quando um procedimento formal estava sendo realizado contra ela. Naquela ocasião, a bhikkhuni Thullananda foi a um vilarejo por algum assunto a ser resolvido. Então, a Sangha das bhikkhunis, pensando: 'A bhikkhuni Thullananda partiu', baniu a bhikkhuni Candakali por não reconhecer uma ofensa. A bhikkhuni Thullananda, tendo concluído aquele assunto no vilarejo, retornou a Savatthi. A bhikkhuni Candakali não preparou um assento para a bhikkhuni Thullananda que chegava, não colocou água para lavar os pés, nem o banquinho para os pés, nem a toalha para os pés; não foi ao seu encontro para receber a tigela e o manto, nem lhe ofereceu água para beber. A bhikkhuni Thullananda disse à bhikkhuni Candakali: 'Por que você, senhora, quando eu cheguei, não preparou um assento, não colocou água para lavar os pés, nem o banquinho para os pés, nem a toalha para os pés; não veio ao meu encontro para receber a tigela e o manto, nem me ofereceu água para beber?'. 'É assim mesmo, senhora, para quem está desamparada.' 'Mas por que você, senhora, está desamparada?' 'Estas bhikkhunis, senhora, pensando: “Esta Candakali está desamparada, é insignificante, não tem ninguém para defendê-la”, baniram-me por não reconhecer uma ofensa.' Então, a bhikkhuni Thullananda, enfurecida, insultou o grupo: 'Elas são tolas, são ignorantes! Elas não conhecem o procedimento formal, nem o defeito do procedimento, nem o fracasso do procedimento, nem o sucesso do procedimento!'. As bhikkhunis de poucos desejos... criticaram, queixaram-se e espalharam indignação: 'Como pode a venerável Thullananda, enfurecida, insultar o grupo?'... 'É verdade, ó bhikkhus, que a bhikkhuni Thullananda, enfurecida, insulta o grupo?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as: '... Como pode, ó bhikkhus, a bhikkhuni Thullananda, enfurecida, insultar o grupo! Isso, ó bhikkhus, não serve para converter os não convertidos...' E assim, ó bhikkhus, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento: 1034. ‘‘Yā pana bhikkhunī caṇḍīkatā gaṇaṃ paribhāseyya, pācittiya’’nti. 1034. “Qualquer bhikkhuni que, enfurecida, insultar um grupo, comete uma ofensa pācittiya.” 1035. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1035. “Qualquer”: qualquer que seja... “bhikkhuni”: ... a bhikkhuni pretendida neste contexto é esta. Caṇḍīkatā nāma kodhanā vuccati. “Enfurecida”: refere-se a estar com raiva. Gaṇo nāma bhikkhunisaṅgho vuccati. “Grupo”: refere-se à Sangha das bhikkhunis. Paribhāseyyāti ‘‘bālā etā abyattā etā netā jānanti kammaṃ vā kammadosaṃ vā kammavipattiṃ vā kammasampattiṃ vā’’ti paribhāsati, āpatti pācittiyassa. Sambahulā bhikkhuniyo vā ekaṃ bhikkhuniṃ vā anupasampannaṃ vā paribhāsati, āpatti dukkaṭassa. “Insultar”: se ela insultar dizendo: 'Elas são tolas, são ignorantes! Elas não conhecem o procedimento formal, nem o defeito do procedimento, nem o fracasso do procedimento, nem o sucesso do procedimento!', há uma ofensa pācittiya. Se ela insultar várias bhikkhunis, ou uma única bhikkhuni, ou uma mulher não plenamente ordenada, há uma ofensa dukkaṭa. 1036. Anāpatti atthapurekkhārāya, dhammapurekkhārāya, anusāsanipurekkhārāya, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1036. Não há ofensa: se ela visa o significado; se ela visa o Dhamma; se ela visa a instrução; se ela é insana; se ela é a primeira transgressora. Tatiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A terceira regra de treinamento está concluída. 4. Catutthasikkhāpadaṃ 4. A quarta regra de treinamento 1037. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññataro brāhmaṇo bhikkhuniyo nimantetvā bhojesi. Bhikkhuniyo bhuttāvī pavāritā ñātikulāni gantvā ekaccā bhuñjiṃsu ekaccā piṇḍapātaṃ ādāya agamaṃsu. Atha kho so brāhmaṇo paṭivissake etadavoca – ‘‘bhikkhuniyo mayā ayyā santappitā, etha tumhepi santappessāmī’’ti. Te evamāhaṃsu – ‘‘kiṃ tvaṃ, ayyo, amhe santappessasi! Yāpi tayā nimantitā tāpi amhākaṃ gharāni āgantvā ekaccā bhuñjiṃsu ekaccā piṇḍapātaṃ [Pg.409] ādāya agamaṃsū’’ti. Atha kho so brāhmaṇo ujjhāyati khiyyati vipāceti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo amhākaṃ ghare bhuñjitvā aññatra bhuñjissanti, na cāhaṃ paṭibalo yāvadatthaṃ dātu’’nti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tassa brāhmaṇassa ujjhāyantassa khiyyantassa vipācentassa. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo bhuttāvī pavāritā aññatra bhuñjissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo bhuttāvī pavāritā aññatra bhuñjantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo bhuttāvī pavāritā aññatra bhuñjissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1037. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, um certo brâmane, tendo convidado as bhikkhunīs, serviu-lhes uma refeição. As bhikkhunīs, tendo comido e ficado satisfeitas (tendo recusado mais comida), foram para as casas de suas famílias de parentes; algumas comeram lá, enquanto outras levaram a comida esmolada e partiram. Então, aquele brâmane disse aos vizinhos: “As senhoras bhikkhunīs foram satisfeitas por mim. Venham, eu satisfarei vocês também!” Eles disseram o seguinte: “Como você vai nos satisfazer, senhor? Até mesmo aquelas bhikkhunīs que foram convidadas por você vieram às nossas casas; algumas comeram e outras levaram a comida esmolada e partiram.” Então, aquele brâmane queixou-se, criticou e espalhou descontentamento: “Como podem as bhikkhunīs, tendo comido em minha casa, comer em outro lugar? Acaso não sou capaz de dar o quanto desejarem?” As bhikkhunīs ouviram aquele brâmane queixando-se, criticando e espalhou descontentamento. Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... pe... queixaram-se, criticaram e espalharam descontentamento: “Como podem as bhikkhunīs, tendo comido e ficado satisfeitas, comer em outro lugar?” ... pe ... “É verdade, monges, que as bhikkhunīs, tendo comido e ficado satisfeitas, comem em outro lugar?” “É verdade, Abençoado”, responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... pe... “Como podem, monges, as bhikkhunīs, tendo comido e ficado satisfeitas, comer em outro lugar! Isso, monges, não serve para converter os não convertidos...” ... pe ... “E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” 1038. ‘‘Yā pana bhikkhunī nimantitā vā pavāritā vā khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā khādeyya vā bhuñjeyya vā, pācittiya’’nti. 1038. “Qualquer bhikkhunī que, tendo sido convidada ou tendo ficado satisfeita (recusado mais comida), mastigar comida mastigável ou comer comida consumível, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya).” 1039. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1039. “Qualquer”: qualquer que seja... pe... “bhikkhunī”: ... pe... a que se refere neste contexto é a bhikkhunī. Nimantitā nāma pañcannaṃ bhojanānaṃ aññatarena bhojanena nimantitā. “Convidada”: convidada para qualquer um dos cinco tipos de comida consumível. Pavāritā nāma asanaṃ paññāyati, bhojanaṃ paññāyati, hatthapāse ṭhitā abhiharati, paṭikkhepo paññāyati. “Tendo ficado satisfeita” (tendo recusado mais comida): significa que o ato de comer é evidente, a comida é evidente, alguém de pé dentro do alcance de um braço (hatthapāsa) a oferece, e a recusa é evidente. Khādanīyaṃ nāma pañca bhojanāni – yāguṃ yāmakālikaṃ sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ ṭhapetvā avasesaṃ khādanīyaṃ nāma. “Comida mastigável”: excluindo os cinco tipos de comida consumível, o mingau, o que é limitado ao período de um dia (yāmakālika), o que é limitado a sete dias (sattāhakālika) e o que é para toda a vida (yāvajīvika), o restante é chamado de comida mastigável. Bhojanīyaṃ nāma pañca bhojanāni – odano, kummāso, sattu, maccho, maṃsaṃ. “Comida consumível”: refere-se aos cinco tipos de comida consumível — arroz cozido, farinha de cevada cozida, bolo de cevada, peixe e carne. ‘‘Khādissāmi bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti pācittiyassa. Se ela aceita pensando “vou mastigar, vou comer”, comete uma ofensa de conduta imprópria (dukkaṭa). A cada gole que engole, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya). 1040. Nimantite nimantitasaññā khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā khādati vā bhuñjati vā, āpatti pācittiyassa. Nimantite vematikā khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ [Pg.410] vā khādati vā bhuñjati vā, āpatti pācittiyassa. Nimantite animantitasaññā khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā khādati vā bhuñjati vā, āpatti pācittiyassa. 1040. Se ela foi convidada e, percebendo que foi convidada, mastiga comida mastigável ou come comida consumível, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Se ela foi convidada e está em dúvida, e mastiga comida mastigável ou come comida consumível, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Se ela foi convidada e, percebendo incorretamente que não foi convidada, mastiga comida mastigável ou come comida consumível, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Yāmakālikaṃ sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ āhāratthāya paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti dukkaṭassa…pe…. Se ela aceita o que é limitado ao período de um dia, o que é limitado a sete dias ou o que é para toda a vida como alimento, comete uma ofensa de conduta imprópria (dukkaṭa). A cada gole que engole, comete uma ofensa de conduta imprópria (dukkaṭa)... pe... 1041. Anāpatti nimantitā appavāritā, yāguṃ pivati, sāmike apaloketvā bhuñjati, yāmakālikaṃ sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ sati paccaye paribhuñjati, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1041. Não há ofensa: se ela foi convidada mas não ficou satisfeita (não recusou mais comida); se bebe mingau; se come após pedir permissão aos donos da casa; se consome o que é limitado ao período de um dia, o que é limitado a sete dias ou o que é para toda a vida quando há uma causa necessária; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Catutthasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A quarta regra de treinamento está concluída. 5. Pañcamasikkhāpadaṃ 5. A quinta regra de treinamento 1042. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññatarā bhikkhunī sāvatthiyaṃ aññatarissā visikhāya piṇḍāya caramānā yena aññataraṃ kulaṃ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi. Atha kho te manussā taṃ bhikkhuniṃ bhojetvā etadavocuṃ – ‘‘aññāpi, ayye, bhikkhuniyo āgacchantū’’ti. Atha kho sā bhikkhunī, ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo nāgaccheyyu’’nti, bhikkhuniyo upasaṅkamitvā etadavoca – ‘‘amukasmiṃ, ayye, okāse vāḷā sunakhā caṇḍo balibaddo cikkhallo okāso. Mā kho tattha agamitthā’’ti. Aññatarāpi bhikkhunī tassā visikhāya piṇḍāya caramānā yena taṃ kulaṃ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi. Atha kho te manussā taṃ bhikkhuniṃ bhojetvā etadavocuṃ – ‘‘kissa, ayye, bhikkhuniyo na āgacchantī’’ti? Atha kho sā bhikkhunī tesaṃ manussānaṃ etamatthaṃ ārocesi. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhunī kulaṃ maccharāyissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhunī kulaṃ [Pg.411] maccharāyatīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhunī kulaṃ maccharāyissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1042. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, uma certa bhikkhunī, caminhando para esmolar comida em uma certa rua de Sāvatthī, aproximou-se da casa de uma certa família; tendo se aproximado, sentou-se no assento preparado. Então, aquelas pessoas, tendo servido a refeição àquela bhikkhunī, disseram-lhe: “Senhora, que outras bhikkhunīs venham também!” Então, aquela bhikkhunī pensou: “Como posso fazer para que as outras bhikkhunīs não venham?”, e aproximando-se das bhikkhunīs, disse-lhes: “Senhoras, naquele local há cães ferozes, um touro bravo e o lugar é muito lamacento. Não vão lá!” Outra bhikkhunī, também caminhando para esmolar comida naquela mesma rua, aproximou-se daquela família; tendo se aproximado, sentou-se no assento preparado. Então, aquelas pessoas, tendo servido a refeição àquela bhikkhunī, disseram-lhe: “Senhora, por que as bhikkhunīs não vêm?” Então, aquela bhikkhunī relatou o ocorrido àquelas pessoas. As pessoas queixaram-se, criticaram e espalharam descontentamento: “Como pode uma bhikkhunī ser ciumenta (mesquinha) em relação a uma família?” ... pe ... “É verdade, monges, que uma bhikkhunī é ciumenta em relação a uma família?” “É verdade, Abençoado”, responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... pe... “Como pode, monges, uma bhikkhunī ser ciumenta em relação a uma família! Isso, monges, não serve para converter os não convertidos...” ... pe ... “E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” 1043. ‘‘Yā pana bhikkhunī kulamaccharinī assa, pācittiya’’nti. 1043. “Qualquer bhikkhunī que for ciumenta (mesquinha) em relação a uma família, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya).” 1044. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1044. “Qualquer”: qualquer que seja... pe... “bhikkhunī”: ... pe... a que se refere neste contexto é a bhikkhunī. Kulaṃ nāma cattāri kulāni – khattiyakulaṃ, brāhmaṇakulaṃ, vessakulaṃ, suddakulaṃ. “Família”: refere-se a quatro tipos de famílias — família de nobres (khattiya), família de brâmanes, família de comerciantes (vessa) e família de trabalhadores (sudda). Maccharinī assāti ‘‘kathaṃ bhikkhuniyo nāgaccheyyu’’nti bhikkhunīnaṃ santike kulassa avaṇṇaṃ bhāsati, āpatti pācittiyassa. Kulassa vā santike bhikkhunīnaṃ avaṇṇaṃ bhāsati, āpatti pācittiyassa. “For ciumenta”: se, pensando “como posso fazer para que as bhikkhunīs não venham?”, ela falar mal da família na presença das bhikkhunīs, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Ou se ela falar mal das bhikkhunīs na presença da família, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya). 1045. Anāpatti kulaṃ na maccharāyantī santaṃyeva ādīnavaṃ ācikkhati, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1045. Não há ofensa: se, não sendo ciumenta em relação à família, ela apenas apontar um perigo real existente; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Pañcamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A quinta regra de treinamento está concluída. 6. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ 6. A sexta regra de treinamento 1046. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena sambahulā bhikkhuniyo gāmakāvāse vassaṃvuṭṭhā sāvatthiṃ agamaṃsu. Bhikkhuniyo tā bhikkhuniyo etadavocuṃ – ‘‘katthāyyāyo vassaṃvuṭṭhā? Kacci ovādo iddho ahosī’’ti? ‘‘Natthayye, tattha bhikkhū; kuto ovādo iddho bhavissatī’’ti! Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo abhikkhuke āvāse vassaṃ vasissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo abhikkhuke āvāse vassaṃ vasantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave[Pg.412], bhikkhuniyo abhikkhuke āvāse vassaṃ vasissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1046. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, muitas bhikkhunīs, tendo completado o retiro das chuvas em um mosteiro de vilarejo, foram para Sāvatthī. As bhikkhunīs de lá disseram àquelas bhikkhunīs: “Onde as senhoras passaram o retiro das chuvas? A exortação foi bem-sucedida?” “Não havia monges lá, senhoras; como a exortação poderia ter sido bem-sucedida?” Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... pe... queixaram-se, criticaram e espalharam descontentamento: “Como podem as bhikkhunīs passar o retiro das chuvas em uma residência onde não há monges?” ... pe ... “É verdade, monges, que as bhikkhunīs passam o retiro das chuvas em uma residência onde não há monges?” “É verdade, Abençoado”, responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... pe... “Como podem, monges, as bhikkhunīs passar o retiro das chuvas em uma residência onde não há monges! Isso, monges, não serve para converter os não convertidos...” ... pe ... “E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” 1047. ‘‘Yā pana bhikkhunī abhikkhuke āvāse vassaṃ vaseyya, pācittiya’’nti. 1047. “Qualquer bhikkhunī que passar o retiro das chuvas em uma residência onde não há monges, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya).” 1048. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1048. “Qualquer”: qualquer que seja... pe... “bhikkhunī”: ... pe... a que se refere neste contexto é a bhikkhunī. Abhikkhuko nāma āvāso na sakkā hoti ovādāya vā saṃvāsāya vā gantuṃ. ‘‘Vassaṃ vasissāmī’’ti senāsanaṃ paññapeti pānīyaṃ paribhojanīyaṃ upaṭṭhapeti pariveṇaṃ sammajjati, āpatti dukkaṭassa. Saha aruṇuggamanā āpatti pācittiyassa. “Residência onde não há monges”: refere-se a uma residência a partir da qual não é possível ir para receber a exortação ou para a comunhão (Uposatha). Se, pensando “vou passar o retiro das chuvas aqui”, ela prepara o assento e o leito, providencia água para beber e água para uso, ou varre o pátio, comete uma ofensa de conduta imprópria (dukkaṭa). Ao nascer do sol, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya). 1049. Anāpatti vassupagatā bhikkhū pakkantā vā honti vibbhantā vā kālaṅkatā vā pakkhasaṅkantā vā, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1049. Não há ofensa: se, após ela ter iniciado o retiro das chuvas, os monges partiram, abandonaram a ordem, faleceram ou se mudaram para outra facção; se houver perigos; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A sexta regra de treinamento está concluída. 7. Sattamasikkhāpadaṃ 7. A sétima regra de treinamento 1050. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena sambahulā bhikkhuniyo gāmakāvāse vassaṃvuṭṭhā sāvatthiṃ agamaṃsu. Bhikkhuniyo tā bhikkhuniyo etadavocuṃ – ‘‘katthāyyāyo vassaṃvuṭṭhā; kattha bhikkhusaṅgho pavārito’’ti? ‘‘Na mayaṃ, ayye, bhikkhusaṅghaṃ pavāremā’’ti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo vassaṃvuṭṭhā bhikkhusaṅghaṃ na pavāressantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo vassaṃvuṭṭhā bhikkhusaṅghaṃ na pavārentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo vassaṃvuṭṭhā [Pg.413] bhikkhusaṅghaṃ na pavāressanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1050. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, muitas bhikkhunīs, tendo completado o retiro das chuvas em um mosteiro de vilarejo, foram para Sāvatthī. As bhikkhunīs de lá disseram àquelas bhikkhunīs: “Onde as senhoras passaram o retiro das chuvas? Onde vocês convidaram (fizeram a pavāraṇā com) a comunidade de monges (Bhikkhu Sangha)?” “Nós não convidamos a comunidade de monges, senhoras.” Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... pe... queixaram-se, criticaram e espalharam descontentamento: “Como podem as bhikkhunīs, tendo completado o retiro das chuvas, não convidar a comunidade de monges?” ... pe ... “É verdade, monges, que as bhikkhunīs, tendo completado o retiro das chuvas, não convidam a comunidade de monges?” “É verdade, Abençoado”, responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... pe... “Como podem, monges, as bhikkhunīs, tendo completado o retiro das chuvas, não convidar a comunidade de monges! Isso, monges, não serve para converter os não convertidos...” ... pe ... “E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” 1051. ‘‘Yā pana bhikkhunī vassaṃvuṭṭhā ubhatosaṅghe tīhi ṭhānehi na pavāreyya diṭṭhena vā sutena vā parisaṅkāya vā, pācittiya’’nti. 1051. “Qualquer bhikkhunī que, tendo completado o retiro das chuvas, não convidar (fizer a pavāraṇā com) ambas as comunidades (Sanghas) em relação a três aspectos — o que foi visto, ouvido ou suspeitado —, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya).” 1052. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1052. “Qualquer”: qualquer que seja... pe... “bhikkhunī”: ... pe... a que se refere neste contexto é a bhikkhunī. Vassaṃvuṭṭhā nāma purimaṃ vā temāsaṃ pacchimaṃ vā temāsaṃ vuṭṭhā. Ubhatosaṅghe tīhi ṭhānehi na pavāressāmi diṭṭhena vā sutena vā parisaṅkāya vā’’ti dhuraṃ nikkhittamatte āpatti pācittiyassa. “Tendo completado o retiro das chuvas”: tendo completado os primeiros três meses ou os últimos três meses do retiro das chuvas. Se, pensando “não vou convidar ambas as comunidades em relação a três aspectos — o que foi visto, ouvido ou suspeitado”, ela simplesmente desiste de sua obrigação, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya). 1053. Anāpatti sati antarāye, pariyesitvā na labhati, gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1053. Não há ofensa: se houver um obstáculo; se, tendo procurado por uma companheira bhikkhunī, ela não a encontrar; se ela estiver doente; se houver perigos; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Sattamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A sétima regra de treinamento está concluída. 8. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ 8. A oitava regra de treinamento 1054. Tena samayena buddho bhagavā sakkesu viharati kapilavatthusmiṃ nigrodhārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū bhikkhunupassayaṃ upasaṅkamitvā chabbaggiyā bhikkhuniyo ovadanti. Bhikkhuniyo chabbaggiyā bhikkhuniyo etadavocuṃ – ‘‘ethāyye ovādaṃ gamissāmā’’ti. ‘‘Yampi mayaṃ, ayye, gaccheyyāma ovādassa kāraṇā, ayyā chabbaggiyā idheva āgantvā amhe ovadantī’’ti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhuniyo ovādaṃ na gacchissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo ovādaṃ na gacchantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo ovādaṃ na gacchissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1054. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo entre os Sakyas, em Kapilavatthu, no mosteiro de Nigrodha. Naquela ocasião, os monges do grupo de seis (chabbaggiyā), tendo ido ao alojamento das bhikkhunīs, exortavam as bhikkhunīs do grupo de seis. As outras bhikkhunīs disseram às bhikkhunīs do grupo de seis: “Venham, senhoras, vamos para a exortação.” “Senhoras, mesmo que tivéssemos que ir por causa da exortação, os veneráveis do grupo de seis vêm aqui mesmo e nos exortam.” Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... pe... queixaram-se, criticaram e espalharam descontentamento: “Como podem as bhikkhunīs do grupo de seis não ir para a exortação?” ... pe ... “É verdade, monges, que as bhikkhunīs do grupo de seis não vão para a exortação?” “É verdade, Abençoado”, responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... pe... “Como podem, monges, as bhikkhunīs do grupo de seis não ir para a exortação! Isso, monges, não serve para converter os não convertidos...” ... pe ... “E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” 1055. ‘‘Yā [Pg.414] pana bhikkhunī ovādāya vā saṃvāsāya vā na gaccheyya, pācittiya’’nti. 1055. “Qualquer bhikkhunī que não for para a exortação ou para a comunhão (Uposatha), comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya).” 1056. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1056. “Qualquer”: qualquer que seja... pe... “bhikkhunī”: ... pe... a que se refere neste contexto é a bhikkhunī. Ovādo nāma aṭṭha garudhammā. “Exortação”: refere-se às oito regras de respeito (garudhamma). Saṃvāso nāma ekakammaṃ ekuddeso samasikkhatā. Ovādāya vā saṃvāsāya vā na gacchissāmīti dhuraṃ nikkhittamatte āpatti pācittiyassa. “Comunhão”: refere-se à realização conjunta de atos formais, à recitação conjunta do Pātimokkha e à igualdade no treinamento. Se, pensando “não vou para a exortação ou para a comunhão”, ela simplesmente desiste de sua obrigação, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya). 1057. Anāpatti sati antarāye, pariyesitvā dutiyikaṃ bhikkhuniṃ na labhati, gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1057. Não há ofensa se houver perigo; se, tendo procurado, ela não encontrar uma bhikkhuni companheira; se ela estiver doente; em caso de adversidades; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O oitavo preceito de treinamento está concluído. 9. Navamasikkhāpadaṃ 9. Nono preceito de treinamento 1058. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo uposathampi na pucchanti ovādampi na yācanti. Bhikkhū ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo uposathampi na pucchissanti ovādampi na yācissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo ‘‘uposathampi na pucchanti ovādampi na yācantī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo uposathampi na pucchissanti ovādampi na yācissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1058. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, as bhikkhunis não perguntavam sobre o dia do Uposatha nem solicitavam exortação. Os bhikkhus criticavam, queixavam-se e espalhavam descontentamento: 'Como as bhikkhunis podem não perguntar sobre o dia do Uposatha nem solicitar exortação?' ... 'É verdade, monges, que as bhikkhunis não perguntam sobre o dia do Uposatha nem solicitam exortação?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as: '... Como, monges, as bhikkhunis podem não perguntar sobre o dia do Uposatha nem solicitar exortação! Monges, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...' E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar este preceito de treinamento: 1059. ‘‘Anvaddhamāsaṃ bhikkhuniyā bhikkhusaṅghato dve dhammā paccāsīsitabbā – uposathapucchakañca ovādūpasaṅkamanañca. Taṃ atikkāmentiyā pācittiya’’nti. 1059. ‘A cada quinzena, uma bhikkhuni deve esperar duas coisas da comunidade de bhikkhus: a pergunta sobre o dia do Uposatha e a aproximação para receber exortação. Para aquela que deixar passar esse período, há uma ofensa pācittiya.’ 1060. Anvaddhamāsanti [Pg.415] anuposathikaṃ. Uposatho nāma dve uposathā – cātuddasiko ca pannarasiko ca. 1060. ‘A cada quinzena’ significa a cada dia de Uposatha. Quanto ao ‘Uposatha’: existem dois tipos de Uposatha, o do décimo quarto dia e o do décimo quinto dia. Ovādo nāma aṭṭha garudhammā. ‘‘Uposathampi na pucchissāmi ovādampi na yācissāmī’’ti dhuraṃ nikkhittamatte āpatti pācittiyassa. A ‘exortação’ refere-se às oito regras estritas. No momento em que ela desiste de sua responsabilidade, pensando: ‘Não perguntarei sobre o Uposatha nem solicitarei exortação’, há uma ofensa pācittiya. 1061. Anāpatti sati antarāye, pariyesitvā dutiyikaṃ bhikkhuniṃ na labhati, gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1061. Não há ofensa se houver perigo; se, tendo procurado, ela não encontrar uma bhikkhuni companheira; se ela estiver doente; em caso de adversidades; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Navamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O nono preceito de treinamento está concluído. 10. Dasamasikkhāpadaṃ 10. Décimo preceito de treinamento 1062. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññatarā bhikkhunī pasākhe jātaṃ gaṇḍaṃ purisena saddhiṃ ekenekā bhedāpesi. Atha kho so puriso taṃ bhikkhuniṃ dūsetuṃ upakkami. Sā vissaramakāsi. Bhikkhuniyo upadhāvitvā taṃ bhikkhuniṃ etadavocuṃ – ‘‘kissa tvaṃ, ayye, vissaramakāsī’’ti? Atha kho sā bhikkhunī bhikkhunīnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhunī pasākhe jātaṃ gaṇḍaṃ purisena saddhiṃ ekenekā bhedāpessatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhunī pasākhe jātaṃ gaṇḍaṃ purisena saddhiṃ ekenekā bhedāpetīti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhunī pasākhe jātaṃ gaṇḍaṃ purisena saddhiṃ ekenekā bhedāpessati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1062. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, uma certa bhikkhuni fez com que um homem, a sós com ela, abrisse um abscesso que havia surgido em sua virilha. Então, aquele homem tentou violar a bhikkhuni. Ela gritou por socorro. As bhikkhunis correram até ela e lhe disseram: 'Por que você gritou, senhora?' Então, aquela bhikkhuni relatou o ocorrido às outras bhikkhunis. As bhikkhunis que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e espalhavam descontentamento: 'Como uma bhikkhuni pode fazer com que um homem, a sós com ela, abra um abscesso surgido em sua virilha?' ... 'É verdade, monges, que uma bhikkhuni fez com que um homem, a sós com ela, abrisse um abscesso surgido em sua virilha?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-a: '... Como, monges, uma bhikkhuni pode fazer com que um homem, a sós com ela, abra um abscesso surgido em sua virilha! Monges, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...' E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar este preceito de treinamento: 1063. ‘‘Yā pana bhikkhunī pasākhe jātaṃ gaṇḍaṃ vā rudhitaṃ vā anapaloketvā saṅghaṃ vā gaṇaṃ vā purisena saddhiṃ ekenekā bhedāpeyya vā phālāpeyya vā dhovāpeyya vā ālimpāpeyya vā bandhāpeyya vā mocāpeyya vā, pācittiya’’nti. 1063. ‘Qualquer bhikkhuni que, sem informar a comunidade ou o grupo, fizer com que um homem, a sós com ela, abra, corte, lave, aplique pomada, enfaixe ou desenfaixe um abscesso ou uma ferida surgida em sua virilha, comete uma ofensa pācittiya.’ 1064. Yā [Pg.416] panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1064. ‘Qualquer’: qualquer que seja... ‘Bhikkhuni’: ... a que se refere neste contexto é uma bhikkhuni ordenada por uma moção com três proclamações. Pasākhaṃ nāma adhonābhi ubbhajāṇumaṇḍalaṃ. Jātanti tattha jātaṃ. Gaṇḍo nāma yo koci gaṇḍo. Rudhitaṃ nāma yaṃ kiñci vaṇaṃ. Anapaloketvāti anāpucchā. Saṅgho nāma bhikkhunisaṅgho vuccati. Gaṇo nāma sambahulā bhikkhuniyo vuccanti. Puriso nāma manussapuriso, na yakkho, na peto, na tiracchānagato, viññū paṭibalo dūsetuṃ. Saddhinti ekato. Ekenekāti puriso ceva hoti bhikkhunī ca. ‘Virilha’ refere-se à área abaixo do umbigo e acima dos joelhos. ‘Surgido’ significa desenvolvido naquela área. ‘Abscesso’ refere-se a qualquer tipo de abscesso. ‘Ferida’ refere-se a qualquer tipo de ferida. ‘Sem informar’ significa sem pedir permissão. ‘Comunidade’ refere-se à comunidade de bhikkhunis. ‘Grupo’ refere-se a várias bhikkhunis. ‘Homem’ refere-se a um homem humano, não a um yakkha macho, não a um peta macho, não a um animal macho; ele deve ser consciente e capaz de cometer uma violação. ‘Com’ significa juntos. ‘A sós com ela’ significa que há apenas o homem e a bhikkhuni. 1065. ‘‘Bhindā’’ti āṇāpeti, āpatti dukkaṭassa. Bhinne āpatti pācittiyassa. ‘‘Phālehī’’ti āṇāpeti, āpatti dukkaṭassa. Phālite āpatti pācittiyassa. ‘‘Dhovā’’ti āṇāpeti, āpatti dukkaṭassa. Dhovite āpatti pācittiyassa. ‘‘Ālimpā’’ti āṇāpeti, āpatti dukkaṭassa. Litte āpatti pācittiyassa. ‘‘Bandhāhī’’ti āṇāpeti, āpatti dukkaṭassa. Baddhe āpatti pācittiyassa. ‘‘Mocehī’’ti āṇāpeti, āpatti dukkaṭassa. Mutte āpatti pācittiyassa. 1065. Se ela ordenar: ‘Abra’, há uma ofensa de má conduta. Quando é aberto, há uma ofensa pācittiya. Se ela ordenar: ‘Corte’, há uma ofensa de má conduta. Quando é cortado, há uma ofensa pācittiya. Se ela ordenar: ‘Lave’, há uma ofensa de má conduta. Quando é lavado, há uma ofensa pācittiya. Se ela ordenar: ‘Aplique pomada’, há uma ofensa de má conduta. Quando é aplicada, há uma ofensa pācittiya. Se ela ordenar: ‘Enfaixe’, há uma ofensa de má conduta. Quando é enfaixado, há uma ofensa pācittiya. Se ela ordenar: ‘Desenfaixe’, há uma ofensa de má conduta. Quando é desenfaixado, há uma ofensa pācittiya. 1066. Anāpatti apaloketvā bhedāpeti vā phālāpeti vā dhovāpeti vā ālimpāpeti vā bandhāpeti vā mocāpeti vā, yā kāci viññū dutiyikā hoti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1066. Não há ofensa se, tendo informado, ela fizer com que seja aberto, cortado, lavado, aplicada pomada, enfaixado ou desenfaixado; se houver qualquer companheira consciente presente; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Dasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo preceito de treinamento está concluído. Ārāmavaggo chaṭṭho. O sexto capítulo, sobre o Bosque, está concluído. 7. Gabbhinīvaggo 7. O capítulo sobre a mulher grávida 1. Paṭhamasikkhāpadaṃ 1. Primeiro preceito de treinamento 1067. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo gabbhiniṃ vuṭṭhāpenti. Sā piṇḍāya carati. Manussā evamāhaṃsu – ‘‘dethāyyāya bhikkhaṃ[Pg.417], garubhārā ayyā’’ti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo gabbhiniṃ vuṭṭhāpessantī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo gabbhiniṃ vuṭṭhāpessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo gabbhiniṃ vuṭṭhāpentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo gabbhiniṃ vuṭṭhāpessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1067. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, as bhikkhunis deram a ordenação superior a uma mulher grávida. Ela saiu para esmolar comida. As pessoas diziam: 'Deem esmola à senhora, a senhora carrega um fardo pesado.' As pessoas criticavam, queixavam-se e espalhavam descontentamento: 'Como as bhikkhunis podem dar a ordenação superior a uma mulher grávida!' As bhikkhunis ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e espalhando descontentamento. As bhikkhunis que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e espalhavam descontentamento: 'Como as bhikkhunis podem dar a ordenação superior a uma mulher grávida!' ... 'É verdade, monges, que as bhikkhunis dão a ordenação superior a uma mulher grávida?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as: '... Como, monges, as bhikkhunis podem dar a ordenação superior a uma mulher grávida! Monges, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...' E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar este preceito de treinamento: 1068. ‘‘Yā pana bhikkhunī gabbhiniṃ vuṭṭhāpeyya, pācittiya’’nti. 1068. ‘Qualquer bhikkhuni que der a ordenação superior a uma mulher grávida comete uma ofensa pācittiya.’ 1069. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1069. ‘Qualquer’: qualquer que seja... ‘Bhikkhuni’: ... a que se refere neste contexto é uma bhikkhuni ordenada por uma moção com três proclamações. Gabbhinī nāma āpannasattā vuccati. Vuṭṭhāpeyyāti upasampādeyya. ‘Mulher grávida’ refere-se a uma mulher que concebeu um ser em seu ventre. ‘Der a ordenação superior’ significa conceder a ordenação completa. ‘‘Vuṭṭhāpessāmī’’ti gaṇaṃ vā ācariniṃ vā pattaṃ vā cīvaraṃ vā pariyesati, sīmaṃ vā sammannati, āpatti dukkaṭassa. Ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi dukkaṭā. Kammavācāpariyosāne upajjhāyāya āpatti pācittiyassa. Gaṇassa ca ācariniyā ca āpatti dukkaṭassa. Se, pensando: ‘Darei a ordenação superior’, ela procurar um grupo, uma professora, uma tigela ou mantos, ou demarcar uma fronteira, há uma ofensa de má conduta. Pela moção, há uma ofensa de má conduta. Por duas proclamações, há ofensas de má conduta. Ao final da proclamação, para a preceptora, há uma ofensa pācittiya. Para o grupo e para a professora, há uma ofensa de má conduta. 1070. Gabbhiniyā gabbhinisaññā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. Gabbhiniyā vematikā vuṭṭhāpeti, āpatti dukkaṭassa. Gabbhiniyā agabbhinisaññā vuṭṭhāpeti, anāpatti. Agabbhiniyā gabbhinisaññā, āpatti dukkaṭassa. Agabbhiniyā vematikā, āpatti dukkaṭassa. Agabbhiniyā agabbhinisaññā, anāpatti. 1070. Se for uma mulher grávida e ela, percebendo-a como grávida, lhe der a ordenação superior, há uma ofensa pācittiya. Se for uma mulher grávida e ela estiver em dúvida e lhe der a ordenação superior, há uma ofensa de má conduta. Se for uma mulher grávida e ela, percebendo-a como não grávida, lhe der a ordenação superior, não há ofensa. Se for uma mulher não grávida e ela, percebendo-a como grávida, lhe der a ordenação superior, há uma ofensa de má conduta. Se for uma mulher não grávida e ela estiver em dúvida e lhe der a ordenação superior, há uma ofensa de má conduta. Se for uma mulher não grávida e ela, percebendo-a como não grávida, lhe der a ordenação superior, não há ofensa. 1071. Anāpatti gabbhiniṃ agabbhinisaññā vuṭṭhāpeti, agabbhiniṃ agabbhinisaññā vuṭṭhāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1071. Não há ofensa se ela der a ordenação superior a uma mulher grávida percebendo-a como não grávida; se ela der a ordenação superior a uma mulher não grávida percebendo-a como não grávida; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Paṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O primeiro preceito de treinamento está concluído. 2. Dutiyasikkhāpadaṃ 2. Segundo preceito de treinamento 1072. Tena [Pg.418] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo pāyantiṃ vuṭṭhāpenti. Sā piṇḍāya carati. Manussā evamāhaṃsu – ‘‘dethāyyāya bhikkhaṃ, sadutiyikā ayyā’’ti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo pāyantiṃ vuṭṭhāpessantī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo pāyantiṃ vuṭṭhāpessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo pāyantiṃ vuṭṭhāpentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo pāyantiṃ vuṭṭhāpessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1072. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, as bhikkhunis deram a ordenação superior a uma mulher que estava amamentando. Ela saiu para esmolar comida. As pessoas diziam: 'Deem esmola à senhora, a senhora está acompanhada de seu filho.' As pessoas criticavam, queixavam-se e espalhavam descontentamento: 'Como as bhikkhunis podem dar a ordenação superior a uma mulher que está amamentando!' As bhikkhunis ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e espalhando descontentamento. As bhikkhunis que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e espalhavam descontentamento: 'Como as bhikkhunis podem dar a ordenação superior a uma mulher que está amamentando!' ... 'É verdade, monges, que as bhikkhunis dão a ordenação superior a uma mulher que está amamentando?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as: '... Como, monges, as bhikkhunis podem dar a ordenação superior a uma mulher que está amamentando! Monges, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...' E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar este preceito de treinamento: 1073. ‘‘Yā pana bhikkhunī pāyantiṃ vuṭṭhāpeyya, pācittiya’’nti. 1073. ‘Qualquer bhikkhuni que der a ordenação superior a uma mulher que está amamentando comete uma ofensa pācittiya.’ 1074. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1074. ‘Qualquer’: qualquer que seja... ‘Bhikkhuni’: ... a que se refere neste contexto é uma bhikkhuni ordenada por uma moção com três proclamações. Pāyantī nāma mātā vā hoti dhāti vā. ‘Mulher que está amamentando’ refere-se a uma mãe ou a uma ama de leite. Vuṭṭhāpeyyāti upasampādeyya. ‘Der a ordenação superior’ significa conceder a ordenação completa. ‘‘Vuṭṭhāpessāmī’’ti gaṇaṃ vā ācariniṃ vā pattaṃ vā cīvaraṃ vā pariyesati, sīmaṃ vā sammannati, āpatti dukkaṭassa. Ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi dukkaṭā. Kammavācāpariyosāne upajjhāyāya āpatti pācittiyassa. Gaṇassa ca ācariniyā ca āpatti dukkaṭassa. Se, thinking: ‘Darei a ordenação superior’, ela procurar um grupo, uma professora, uma tigela ou mantos, ou demarcar uma fronteira, há uma ofensa de má conduta. Pela moção, há uma ofensa de má conduta. Por duas proclamações, há ofensas de má conduta. Ao final da proclamação, para a preceptora, há uma ofensa pācittiya. Para o grupo e para a professora, há uma ofensa de má conduta. 1075. Pāyantiyā pāyantisaññā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. Pāyantiyā vematikā vuṭṭhāpeti, āpatti dukkaṭassa. Pāyantiyā apāyantisaññā vuṭṭhāpeti, anāpatti. Apāyantiyā pāyantisaññā, āpatti dukkaṭassa. Apāyantiyā vematikā, āpatti dukkaṭassa. Apāyantiyā apāyantisaññā, anāpatti. 1075. Se for uma mulher que está amamentando e ela, percebendo-a como tal, lhe der a ordenação superior, há uma ofensa pācittiya. Se for uma mulher que está amamentando e ela estiver em dúvida e lhe der a ordenação superior, há uma ofensa de má conduta. Se for uma mulher que está amamentando e ela, percebendo-a como não amamentando, lhe der a ordenação superior, não há ofensa. Se for uma mulher que não está amamentando e ela, percebendo-a como amamentando, lhe der a ordenação superior, há uma ofensa de má conduta. Se for uma mulher que não está amamentando e ela estiver em dúvida e lhe der a ordenação superior, há uma ofensa de má conduta. Se for uma mulher que não está amamentando e ela, percebendo-a como não amamentando, lhe der a ordenação superior, não há ofensa. 1076. Anāpatti [Pg.419] pāyantiṃ apāyantisaññā vuṭṭhāpeti, apāyantiṃ apāyantisaññā vuṭṭhāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1076. Não há ofensa se ela der a ordenação superior a uma mulher que está amamentando percebendo-a como não amamentando; se ela der a ordenação superior a uma mulher que não está amamentando percebendo-a como não amamentando; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Dutiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O segundo preceito de treinamento está concluído. 3. Tatiyasikkhāpadaṃ 3. Terceiro preceito de treinamento 1077. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo dve vassāni chasu dhammesu asikkhitasikkhaṃ sikkhamānaṃ vuṭṭhāpenti. Tā bālā honti abyattā na jānanti kappiyaṃ vā akappiyaṃ vā. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo dve vassāni chasu dhammesu asikkhitasikkhaṃ sikkhamānaṃ vuṭṭhāpessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo dve vassāni chasu dhammesu asikkhitasikkhaṃ sikkhamānaṃ vuṭṭhāpentī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo dve vassāni chasu dhammesu asikkhitasikkhaṃ sikkhamānaṃ vuṭṭhāpessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… vigarahitvā…pe… dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, sikkhamānāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiṃ dātuṃ. Evañca pana, bhikkhave, dātabbā. Tāya sikkhamānāya saṅghaṃ upasaṅkamitvā ekaṃsaṃ uttarāsaṅgaṃ karitvā bhikkhunīnaṃ pāde vanditvā ukkuṭikaṃ nisīditvā añjaliṃ paggahetvā evamassa vacanīyo – ahaṃ, ayye, itthannāmā itthannāmāya ayyāya sikkhamānā. Saṅghaṃ dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiṃ yācāmī’’ti. Dutiyampi yācitabbā. Tatiyampi yācitabbā. Byattāya bhikkhuniyā paṭibalāya saṅgho ñāpetabbo – 1077. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, as bhikkhunīs ordenavam uma sikkhamānā que não havia treinado nas seis regras por dois anos. Elas eram tolas, inexperientes, e não sabiam o que era permitido ou não permitido. Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem as bhikkhunīs ordenar uma sikkhamānā que não treinou nas seis regras por dois anos?”... “É verdade, monges, que as bhikkhunīs ordenam uma sikkhamānā que não treinou nas seis regras por dois anos?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como podem, monges, as bhikkhunīs ordenar uma sikkhamānā que não treinou nas seis regras por dois anos! Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...” Depois de repreendê-las... e proferir um discurso sobre o Dhamma, ele se dirigiu aos monges: “Monges, eu permito que se conceda à sikkhamānā a autorização de treinamento nas seis regras por dois anos. E assim, monges, ela deve ser concedida. Aquela sikkhamānā deve se aproximar da Sangha, colocar o manto superior sobre um ombro, prestar homenagem aos pés das bhikkhunīs, agachar-se, juntar as palmas das mãos em reverência e dizer o seguinte: ‘Senhoras, eu, de tal nome, sou sikkhamānā da senhora de tal nome. Peço à Sangha a autorização de treinamento nas seis regras por dois anos.’ Pela segunda vez deve ser pedido. Pela terceira vez deve ser pedido. Por uma bhikkhunī competente e capaz, a Sangha deve ser informada:” 1078. ‘‘Suṇātu me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā itthannāmāya ayyāya sikkhamānā saṅghaṃ dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiṃ yācati. Yadi saṅghassa pattakallaṃ saṅgho itthannāmāya sikkhamānāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiṃ dadeyya. Esā ñatti. 1078. “Ouça-me, senhoras, a Sangha. Esta de tal nome, sikkhamānā da senhora de tal nome, pede à Sangha a autorização de treinamento nas seis regras por dois anos. Se a Sangha estiver pronta, a Sangha deve conceder à sikkhamānā de tal nome a autorização de treinamento nas seis regras por dois anos. Esta é a moção.” ‘‘Suṇātu [Pg.420] me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā itthannāmāya ayyāya sikkhamānā saṅghaṃ dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiṃ yācati. Saṅgho itthannāmāya sikkhamānāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiṃ deti. Yassā ayyāya khamati itthannāmāya sikkhamānāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiyā dānaṃ, sā tuṇhassa; yassā nakkhamati, sā bhāseyya. “Ouça-me, senhoras, a Sangha. Esta de tal nome, sikkhamānā da senhora de tal nome, pede à Sangha a autorização de treinamento nas seis regras por dois anos. A Sangha concede à sikkhamānā de tal nome a autorização de treinamento nas seis regras por dois anos. Aquela senhora que aprova a concessão da autorização de treinamento nas seis regras por dois anos para a sikkhamānā de tal nome, que permaneça em silêncio; aquela que não aprova, que fale.” ‘‘Dinnā saṅghena itthannāmāya sikkhamānāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammuti. Khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmī’’ti. “A Sangha concedeu à sikkhamānā de tal nome a autorização de treinamento nas seis regras por dois anos. A Sangha aprova, por isso está em silêncio; assim eu considero esta questão.” 1079. Sā sikkhamānā ‘‘evaṃ vadehī’’ti vattabbā – ‘‘pāṇātipātā veramaṇiṃ dve vassāni avītikkamma samādānaṃ samādiyāmi. Adinnādānā veramaṇiṃ dve vassāni avītikkamma samādānaṃ samādiyāmi. Abrahmacariyā veramaṇiṃ dve vassāni avītikkamma samādānaṃ samādiyāmi. Musāvādā veramaṇiṃ dve vassāni avītikkamma samādānaṃ samādiyāmi. Surāmerayamajjappamādaṭṭhānā veramaṇiṃ dve vassāni avītikkamma samādānaṃ samādiyāmi. Vikālabhojanā veramaṇiṃ dve vassāni avītikkamma samādānaṃ samādiyāmī’’ti. 1079. Aquela sikkhamānā deve ser instruída a dizer o seguinte: “Assumo o preceito de me abster de destruir a vida por dois anos sem transgressão. Assumo o preceito de me abster de tomar o que não é dado por dois anos sem transgressão. Assumo o preceito de me abster de conduta não celibatária por dois anos sem transgressão. Assumo o preceito de me abster de mentir por dois anos sem transgressão. Assumo o preceito de me abster de bebidas fermentadas, destiladas e outros inebriantes que causam a negligência por dois anos sem transgressão. Assumo o preceito de me abster de comer em horários impróprios por dois anos sem transgressão.” Atha kho bhagavā tā bhikkhuniyo anekapariyāyena vigarahitvā dubbharatāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – Então, o Abençoado, tendo repreendido aquelas bhikkhunīs de muitas maneiras por serem difíceis de sustentar... “E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” 1080. ‘‘Yā pana bhikkhunī dve vassāni chasu dhammesu asikkhitasikkhaṃ sikkhamānaṃ vuṭṭhāpeyya, pācittiya’’nti. 1080. “Se alguma bhikkhunī ordenar uma sikkhamānā que não treinou nas seis regras por dois anos, ela comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya).” 1081. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1081. “Se alguma”: qualquer que seja... “bhikkhunī”: ... a bhikkhunī pretendida neste contexto é esta. Dve vassānīti dve saṃvaccharāni. Asikkhitasikkhā nāma sikkhā vā na dinnā hoti, dinnā vā sikkhā kupitā. Vuṭṭhāpeyyāti upasampādeyya. “Por dois anos”: por dois anos completos. “Que não treinou”: a autorização de treinamento não foi concedida, ou, tendo sido concedida, o treinamento foi quebrado. “Ordenar”: realizar a ordenação completa. ‘‘Vuṭṭhāpessāmī’’ti gaṇaṃ vā ācariniṃ vā pattaṃ vā cīvaraṃ vā pariyesati, sīmaṃ vā sammannati, āpatti dukkaṭassa. Ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi dukkaṭā. Kammavācāpariyosāne upajjhāyāya āpatti pācittiyassa. Gaṇassa ca ācariniyā ca āpatti dukkaṭassa. Se, pensando “vou ordenar”, ela procura um grupo, uma professora, uma tigela ou um manto, ou demarca a fronteira, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Pela moção, há uma ofensa de má conduta. Pelas duas proclamações, há ofensas de má conduta. Ao final da proclamação, para a preceptora, há uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Para o grupo e para a professora, há uma ofensa de má conduta. 1082. Dhammakamme [Pg.421] dhammakammasaññā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme vematikā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme adhammakammasaññā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. 1082. Se for um ato legítimo e ela o perceber como um ato legítimo e ordenar, comete uma ofensa que requer expiação. Se for um ato legítimo e ela estiver em dúvida e ordenar, comete uma ofensa que requer expiação. Se for um ato legítimo e ela o perceber como um ato ilegítimo e ordenar, comete uma ofensa que requer expiação. Adhammakamme dhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme vematikā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme adhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Se for um ato ilegítimo e ela o perceber como um ato legítimo, comete uma ofensa de má conduta. Se for um ato ilegítimo e ela estiver em dúvida, comete uma ofensa de má conduta. Se for um ato ilegítimo e ela o perceber como um ato ilegítimo, comete uma ofensa de má conduta. 1083. Anāpatti dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhaṃ sikkhamānaṃ vuṭṭhāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1083. Não há ofensa se ela ordenar uma sikkhamānā que treinou nas seis regras por dois anos; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Tatiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A terceira regra de treinamento está concluída. 4. Catutthasikkhāpadaṃ 4. A quarta regra de treinamento 1084. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhaṃ sikkhamānaṃ saṅghena asammataṃ vuṭṭhāpenti. Bhikkhuniyo evamāhaṃsu – ‘‘etha, sikkhamānā, imaṃ jānātha, imaṃ detha, imaṃ āharatha, iminā attho, imaṃ kappiyaṃ karothā’’ti. Tā evamāhaṃsu – ‘‘na mayaṃ, ayye, sikkhamānā. Bhikkhuniyo maya’’nti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhaṃ sikkhamānaṃ saṅghena asammataṃ vuṭṭhāpessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhaṃ sikkhamānaṃ saṅghena asammataṃ vuṭṭhāpentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhaṃ sikkhamānaṃ saṅghena asammataṃ vuṭṭhāpessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… vigarahitvā…pe… dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhāya sikkhamānāya vuṭṭhānasammutiṃ dātuṃ. Evañca pana, bhikkhave, dātabbā. Tāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhāya sikkhamānāya saṅghaṃ upasaṅkamitvā ekaṃsaṃ uttarāsaṅgaṃ karitvā bhikkhunīnaṃ pāde vanditvā ukkuṭikaṃ [Pg.422] nisīditvā añjaliṃ paggahetvā evamassa vacanīyo – ‘‘ahaṃ, ayye, itthannāmā itthannāmāya ayyāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhā sikkhamānā saṅghaṃ vuṭṭhānasammutiṃ yācāmī’’ti. Dutiyampi yācitabbā. Tatiyampi yācitabbā. Byattāya bhikkhuniyā paṭibalāya saṅgho ñāpetabbo – 1084. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela época, as bhikkhunīs ordenavam uma sikkhamānā que havia treinado nas seis regras por dois anos, mas que não havia sido autorizada pela Sangha. As bhikkhunīs diziam: “Venham, sikkhamānās, saibam isto, deem isto, tragam isto, há necessidade disto, tornem isto permitido.” Elas respondiam: “Senhoras, nós não somos sikkhamānās. Nós somos bhikkhunīs.” Aquelas bhikkhunīs que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem as bhikkhunīs ordenar uma sikkhamānā que treinou nas seis regras por dois anos, mas que não foi autorizada pela Sangha?”... “É verdade, monges, que as bhikkhunīs ordenam uma sikkhamānā que treinou nas seis regras por dois anos, mas que não foi autorizada pela Sangha?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como podem, monges, as bhikkhunīs ordenar uma sikkhamānā que treinou nas seis regras por dois anos, mas que não foi autorizada pela Sangha! Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...” Depois de repreendê-las... e proferir um discurso sobre o Dhamma, ele se dirigiu aos monges: “Monges, eu permito que se conceda à sikkhamānā que treinou nas seis regras por dois anos a autorização para a ordenação. E assim, monges, ela deve ser concedida. Aquela sikkhamānā que treinou nas seis regras por dois anos deve se aproximar da Sangha, colocar o manto superior sobre um ombro, prestar homenagem aos pés das bhikkhunīs, agachar-se, juntar as palmas das mãos em reverência e dizer o seguinte: ‘Senhoras, eu, de tal nome, sou sikkhamānā que treinou nas seis regras por dois anos da senhora de tal nome. Peço à Sangha a autorização para a ordenação.’ Pela segunda vez deve ser pedido. Pela terceira vez deve ser pedido. Por uma bhikkhunī competente e capaz, a Sangha deve ser informada:” 1085. ‘‘Suṇātu me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā itthannāmāya ayyāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhā sikkhamānā saṅghaṃ vuṭṭhānasammutiṃ yācati. Yadi saṅghassa pattakallaṃ, saṅgho itthannāmāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhāya sikkhamānāya vuṭṭhānasammutiṃ dadeyya. Esā ñatti. 1085. “Ouça-me, senhoras, a Sangha. Esta de tal nome, sikkhamānā que treinou nas seis regras por dois anos da senhora de tal nome, pede à Sangha a autorização para a ordenação. Se a Sangha estiver pronta, a Sangha deve conceder à sikkhamānā de tal nome, que treinou nas seis regras por dois anos, a autorização para a ordenação. Esta é a moção.” ‘‘Suṇātu me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā itthannāmāya ayyāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhā sikkhamānā saṅghaṃ vuṭṭhānasammutiṃ yācati. Saṅgho itthannāmāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhāya sikkhamānāya vuṭṭhānasammutiṃ deti. Yassā ayyāya khamati itthannāmāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhāya sikkhamānāya vuṭṭhānasammutiyā dānaṃ, sā tuṇhassa; yassā nakkhamati, sā bhāseyya. “Ouça-me, senhoras, a Sangha. Esta de tal nome, sikkhamānā que treinou nas seis regras por dois anos da senhora de tal nome, pede à Sangha a autorização para a ordenação. A Sangha concede à sikkhamānā de tal nome, que treinou nas seis regras por dois anos, a autorização para a ordenação. Aquela senhora que aprova a concessão da autorização para a ordenação para a sikkhamānā de tal nome, que treinou nas seis regras por dois anos, que permaneça em silêncio; aquela que não aprova, que fale.” ‘‘Dinnā saṅghena itthannāmāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhāya sikkhamānāya vuṭṭhānasammuti; khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmī’’ti. “A Sangha concedeu à sikkhamānā de tal nome, que treinou nas seis regras por dois anos, a autorização para a ordenação. A Sangha aprova, por isso está em silêncio; assim eu considero esta questão.” Atha kho bhagavā tā bhikkhuniyo anekapariyāyena vigarahitvā dubbharatāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – Então, o Abençoado, tendo repreendido aquelas bhikkhunīs de muitas maneiras por serem difíceis de sustentar... “E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” 1086. ‘‘Yā pana bhikkhunī dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhaṃ sikkhamānaṃ saṅghena asammataṃ vuṭṭhāpeyya, pācittiya’’nti. 1086. “Se alguma bhikkhunī ordenar uma sikkhamānā que treinou nas seis regras por dois anos, mas que não foi autorizada pela Sangha, ela comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya).” 1087. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1087. “Se alguma”: qualquer que seja... “bhikkhunī”: ... a bhikkhunī pretendida neste contexto é esta. Dve [Pg.423] vassānīti dve saṃvaccharāni. Sikkhitasikkhā nāma chasu dhammesu sikkhitasikkhā. Asammatā nāma ñattidutiyena kammena vuṭṭhānasammuti na dinnāhoti. Vuṭṭhāpeyyāti upasampādeyya. “Por dois anos”: por dois anos completos. “Que treinou”: que treinou nas seis regras. “Não autorizada”: a quem não foi concedida a autorização para a ordenação por meio de um ato com uma moção e uma proclamação. “Ordenar”: realizar a ordenação completa. ‘‘Vuṭṭhāpessāmī’’ti gaṇaṃ vā ācariniṃ vā pattaṃ vā cīvaraṃ vā pariyesati, sīmaṃ vā sammannati, āpatti dukkaṭassa. Ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi dukkaṭā. Kammavācāpariyosāne upajjhāyāya āpatti pācittiyassa. Gaṇassa ca ācariniyā ca āpatti dukkaṭassa. Se, pensando “vou ordenar”, ela procura um grupo, uma professora, uma tigela ou um manto, ou demarca a fronteira, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Pela moção, há uma ofensa de má conduta. Pelas duas proclamações, há ofensas de má conduta. Ao final da proclamação, para a preceptora, há uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Para o grupo e para a professora, há uma ofensa de má conduta. 1088. Dhammakamme dhammakammasaññā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme vematikā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme adhammakammasaññā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. 1088. Se for um ato legítimo e ela o perceber como um ato legítimo e ordenar, comete uma ofensa que requer expiação. Se for um ato legítimo e ela estiver em dúvida e ordenar, comete uma ofensa que requer expiação. Se for um ato legítimo e ela o perceber como um ato ilegítimo e ordenar, comete uma ofensa que requer expiação. Adhammakamme dhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme vematikā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme adhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Se for um ato ilegítimo e ela o perceber como um ato legítimo, comete uma ofensa de má conduta. Se for um ato ilegítimo e ela estiver em dúvida, comete uma ofensa de má conduta. Se for um ato ilegítimo e ela o perceber como um ato ilegítimo, comete uma ofensa de má conduta. 1089. Anāpatti dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhaṃ sikkhamānaṃ saṅghena sammataṃ vuṭṭhāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1089. Não há ofensa se ela ordenar uma sikkhamānā que treinou nas seis regras por dois anos e que foi autorizada pela Sangha; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Catutthasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A quarta regra de treinamento está concluída. 5. Pañcamasikkhāpadaṃ 5. A quinta regra de treinamento 1090. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo ūnadvādasavassaṃ gihigataṃ vuṭṭhāpenti. Tā akkhamā honti sītassa uṇhassa jighacchāya pipāsāya ḍaṃsamakasavātātapasarīsapasamphassānaṃ duruttānaṃ durāgatānaṃ vacanapathānaṃ. Uppannānaṃ sārīrikānaṃ vedanānaṃ dukkhānaṃ tibbānaṃ kharānaṃ kaṭukānaṃ asātānaṃ amanāpānaṃ pāṇaharānaṃ anadhivāsakajātikā honti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo ūnadvādasavassaṃ gihigataṃ vuṭṭhāpessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo ūnadvādasavassaṃ gihigataṃ vuṭṭhāpentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi [Pg.424] buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo ūnadvādasavassaṃ gihigataṃ vuṭṭhāpessanti! Ūnadvādasavassā, bhikkhave, gihigatā akkhamā hoti sītassa uṇhassa jighacchāya pipāsāya ḍaṃsamakasavātātapasarīsapasamphassānaṃ duruttānaṃ durāgatānaṃ vacanapathānaṃ. Uppannānaṃ sārīrikānaṃ vedanānaṃ dukkhānaṃ tibbānaṃ kharānaṃ kaṭukānaṃ asātānaṃ amanāpānaṃ pāṇaharānaṃ anadhivāsakajātikā hoti. Dvādasavassāva kho, bhikkhave, gihigatā khamā hoti sītassa uṇhassa jighacchāya pipāsāya ḍaṃsamakasavātātapasarīsapasamphassānaṃ duruttānaṃ durāgatānaṃ vacanapathānaṃ. Uppannānaṃ sārīrikānaṃ vedanānaṃ dukkhānaṃ tibbānaṃ kharānaṃ kaṭukānaṃ asātānaṃ amanāpānaṃ pāṇaharānaṃ adhivāsakajātikā hoti. Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1090. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquela ocasião, as bhikkhunis ordenavam mulheres casadas com menos de doze anos de idade. Elas eram incapazes de suportar o frio, o calor, a fome, a sede, o toque de mutucas, mosquitos, vento, sol e répteis, e palavras mal ditas e ofensivas. Eram de uma natureza incapaz de suportar as sensações corporais dolorosas, agudas, severas, ásperas, desagradáveis, penosas e potencialmente fatais que surgiam. Aquelas bhikkhunis de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam: “Como podem as bhikkhunis ordenar uma mulher casada com menos de doze anos de idade?”... “É verdade, monges, que as bhikkhunis ordenam uma mulher casada com menos de doze anos de idade?” “É verdade, Abençoado”, responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como podem, monges, as bhikkhunis ordenar uma mulher casada com menos de doze anos de idade! Uma mulher casada com menos de doze anos de idade, monges, é incapaz de suportar o frio, o calor, a fome, a sede, o toque de mutucas, mosquitos, vento, sol e répteis, e palavras mal ditas e ofensivas. Ela é de uma natureza incapaz de suportar as sensações corporais dolorosas, agudas, severas, ásperas, desagradáveis, penosas e potencialmente fatais que surgiam. Mas uma mulher casada com doze anos de idade, monges, é capaz de suportar o frio, o calor, a fome, a sede, o toque de mutucas, mosquitos, vento, sol e répteis, e palavras mal ditas e ofensivas. Ela é de uma natureza capaz de suportar as sensações corporais dolorosas, agudas, severas, ásperas, desagradáveis, penosas e potencialmente fatais que surgiam. Isso, monges, não conduz à fé dos que não têm fé... E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento: 1091. ‘‘Yā pana bhikkhunī ūnadvādasavassaṃ gihigataṃ vuṭṭhāpeyya, pācittiya’’nti. 1091. “Qualquer bhikkhuni que ordenar uma mulher casada com menos de doze anos de idade comete uma ofensa pācittiya.” 1092. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1092. “Qualquer”: qualquer que seja... “bhikkhuni”: ... esta é a bhikkhuni pretendida neste contexto. Ūnadvādasavassā nāma appattadvādasavassā. Gihigatā nāma purisantaragatā vuccati. Vuṭṭhāpeyyāti upasampādeyya. “Com menos de doze anos de idade”: aquela que não atingiu os doze anos de idade. “Mulher casada”: refere-se àquela que coabitou com um homem. “Ordenar”: conceder a ordenação completa. ‘‘Vuṭṭhāpessāmī’’ti gaṇaṃ vā ācariniṃ vā pattaṃ vā cīvaraṃ vā pariyesati, sīmaṃ vā sammannati, āpatti dukkaṭassa. Ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi dukkaṭā. Kammavācāpariyosāne upajjhāyāya āpatti pācittiyassa. Gaṇassa ca ācariniyā ca āpatti dukkaṭassa. Se, pensando: “Vou ordenar”, ela procura um grupo, uma professora, uma tigela ou uma túnica, ou demarca uma fronteira, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Pela moção (ñatti), há uma ofensa de má conduta. Pelas duas proclamações (kammavācā), há ofensas de má conduta. Ao término das proclamações, a preceptora (upajjhāyā) comete uma ofensa pācittiya; e o grupo e a professora cometem uma ofensa de má conduta. 1093. Ūnadvādasavassāya ūnadvādasavassasaññā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. Ūnadvādasavassāya vematikā vuṭṭhāpeti, āpatti dukkaṭassa. Ūnadvādasavassāya paripuṇṇasaññā vuṭṭhāpeti, anāpatti. 1093. Se ela ordena alguém com menos de doze anos de idade, percebendo-a como tendo menos de doze anos de idade, comete uma ofensa pācittiya. Se ela ordena alguém com menos de doze anos de idade, estando em dúvida, comete uma ofensa de má conduta. Se ela ordena alguém com menos de doze anos de idade, percebendo-a como tendo doze anos completos, não há ofensa. Paripuṇṇadvādasavassāya [Pg.425] ūnadvādasavassasaññā, āpatti dukkaṭassa. Paripuṇṇadvādasavassāya vematikā, āpatti dukkaṭassa. Paripuṇṇadvādasavassāya paripuṇṇasaññā, anāpatti. Se ela ordena alguém com doze anos completos, percebendo-a como tendo menos de doze anos de idade, comete uma ofensa de má conduta. Se ela ordena alguém com doze anos completos, estando em dúvida, comete uma ofensa de má conduta. Se ela ordena alguém com doze anos completos, percebendo-a como tendo doze anos completos, não há ofensa. 1094. Anāpatti ūnadvādasavassaṃ paripuṇṇasaññā vuṭṭhāpeti, paripuṇṇadvādasavassaṃ paripuṇṇasaññā vuṭṭhāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1094. Não há ofensa: se ela ordena alguém com menos de doze anos de idade percebendo-a como tendo doze anos completos; se ela ordena alguém com doze anos completos percebendo-a como tendo doze anos completos; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Pañcamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quinto regulamento de treinamento está concluído. 6. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ 6. O sexto regulamento de treinamento 1095. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo paripuṇṇadvādasavassaṃ gihigataṃ dve vassāni chasu dhammesu asikkhitasikkhaṃ vuṭṭhāpenti. Tā bālā honti abyattā na jānanti kappiyaṃ vā akappiyaṃ vā. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo paripuṇṇadvādasavassaṃ gihigataṃ dve vassāni chasu dhammesu asikkhitasikkhaṃ vuṭṭhāpessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo paripuṇṇadvādasavassaṃ gihigataṃ dve vassāni chasu dhammesu asikkhitasikkhaṃ vuṭṭhāpentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo paripuṇṇadvādasavassaṃ gihigataṃ dve vassāni chasu dhammesu asikkhitasikkhaṃ vuṭṭhāpessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… vigarahitvā dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, paripuṇṇadvādasavassāya gihigatāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiṃ dātuṃ. Evañca pana, bhikkhave, dātabbā. Tāya paripuṇṇadvādasavassāya gihigatāya saṅghaṃ upasaṅkamitvā ekaṃsaṃ uttarāsaṅgaṃ karitvā bhikkhunīnaṃ pāde vanditvā ukkuṭikaṃ nisīditvā añjaliṃ paggahetvā evamassa vacanīyo – ahaṃ, ayye, itthannāmā itthannāmāya ayyāya paripuṇṇadvādasavassā gihigatā saṅghaṃ dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiṃ yācāmī’’ti. Dutiyampi yācitabbā. Tatiyampi yācitabbā. Byattāya bhikkhuniyā paṭibalāya saṅgho ñāpetabbo – 1095. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquela ocasião, as bhikkhunis ordenavam mulheres casadas com doze anos completos de idade que não haviam treinado nos seis preceitos por dois anos. Elas eram tolas, inexperientes e não sabiam o que era permitido ou proibido. Aquelas bhikkhunis de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam: “Como podem as bhikkhunis ordenar uma mulher casada com doze anos completos de idade que não treinou nos seis preceitos por dois anos?”... “É verdade, monges, que as bhikkhunis ordenam uma mulher casada com doze anos completos de idade que não treinou nos seis preceitos por dois anos?” “É verdade, Abençoado”, responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como podem, monges, as bhikkhunis ordenar uma mulher casada com doze anos completos de idade que não treinou nos seis preceitos por dois anos! Isso, monges, não conduz à fé dos que não têm fé...” Após repreendê-las e proferir um discurso sobre o Dhamma, ele se dirigiu aos monges: “Monges, eu permito que se conceda o consentimento para o treinamento nos seis preceitos por dois anos a uma mulher casada com doze anos completos de idade. E assim, monges, ele deve ser concedido: essa mulher casada com doze anos completos de idade, tendo se aproximado da Sangha, arranjando a túnica superior sobre um ombro, prestando homenagem aos pés das bhikkhunis, agachando-se e juntando as palmas das mãos em reverência, deve dizer o seguinte: “Senhoras, meu nome é Fulana, sou uma mulher casada com doze anos completos de idade sob a orientação da senhora Fulana. Peço à Sangha o consentimento para o treinamento nos seis preceitos por dois anos.” Pela segunda vez, deve ser pedido. Pela terceira vez, deve ser pedido. Uma bhikkhuni competente e capaz deve informar a Sangha: 1096. ‘‘Suṇātu [Pg.426] me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā itthannāmāya ayyāya paripuṇṇadvādasavassā gihigatā saṅghaṃ dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiṃ yācati. Yadi saṅghassa pattakallaṃ saṅgho itthannāmāya paripuṇṇadvādasavassāya gihigatāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiṃ dadeyya. Esā ñatti. 1096. “Ouça-me, senhoras da Sangha. Esta mulher de nome Fulana, sob a orientação da senhora Fulana, é uma mulher casada com doze anos completos de idade. Ela pede à Sangha o consentimento para o treinamento nos seis preceitos por dois anos. Se a Sangha estiver pronta, a Sangha deve conceder a Fulana, uma mulher casada com doze anos completos de idade, o consentimento para o treinamento nos seis preceitos por dois anos. Esta é a moção. ‘‘Suṇātu me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā itthannāmāya ayyāya paripuṇṇadvādasavassā gihigatā saṅghaṃ dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiṃ yācati. Saṅgho itthannāmāya paripuṇṇadvādasavassāya gihigatāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiṃ deti. Yassā ayyāya khamati itthannāmāya paripuṇṇadvādasavassāya gihigatāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiyā dānaṃ, sā tuṇhassa; yassā nakkhamati, sā bhāseyya. “Ouça-me, senhoras da Sangha. Esta mulher de nome Fulana, sob a orientação da senhora Fulana, é uma mulher casada com doze anos completos de idade. Ela pede à Sangha o consentimento para o treinamento nos seis preceitos por dois anos. A Sangha concede a Fulana, uma mulher casada com doze anos completos de idade, o consentimento para o treinamento nos seis preceitos por dois anos. Qualquer senhora que concorde com a concessão do consentimento para o treinamento nos seis preceitos por dois anos a Fulana, uma mulher casada com doze anos completos de idade, deve permanecer em silêncio; aquela que não concordar deve falar. ‘‘Dinnā saṅghena itthannāmāya paripuṇṇadvādasavassāya gihigatāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammuti. Khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmī’’ti. “O consentimento para o treinamento nos seis preceitos por dois anos foi concedido pela Sangha a Fulana, uma mulher casada com doze anos completos de idade. A Sangha concorda com isso, portanto está em silêncio. Assim eu considero isso.” Sā paripuṇṇadvādasavassā gihigatā evaṃ vadehīti vattabbā – ‘‘pāṇātipātā veramaṇiṃ dve vassāni avītikkamma samādānaṃ samādiyāmi…pe… vikālabhojanā veramaṇiṃ dve vassāni avītikkamma samādānaṃ samādiyāmī’’ti. Essa mulher casada com doze anos completos de idade deve ser instruída a dizer: “Assumo o compromisso de não violar por dois anos a regra de treinamento de abster-me de destruir a vida... Assumo o compromisso de não violar por dois anos a regra de treinamento de abster-me de comer em horários impróprios.” Atha kho bhagavā tā bhikkhuniyo anekapariyāyena vigarahitvā dubbharatāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – Então o Buda, tendo repreendido aquelas bhikkhunis de várias maneiras por serem difíceis de sustentar... “E assim, monges, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento: 1097. ‘‘Yā pana bhikkhunī paripuṇṇadvādasavassaṃ gihigataṃ dve vassāni chasu dhammesu asikkhitasikkhaṃ vuṭṭhāpeyya, pācittiya’’nti. 1097. “Qualquer bhikkhuni que ordenar uma mulher casada com doze anos completos de idade que não tenha treinado nos seis preceitos por dois anos comete uma ofensa pācittiya.” 1098. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1098. “Qualquer”: qualquer que seja... “bhikkhuni”: ... esta é a bhikkhuni pretendida neste contexto. Paripuṇṇadvādasavassā nāma pattadvādasavassā. Gihigatā nāma purisantaragatā vuccati. Dve vassānīti dve saṃvaccharāni. Asikkhitasikkhā nāma sikkhā vā na dinnā hoti, dinnā vā sikkhā kupitā. Vuṭṭhāpeyyāti upasampādeyya. “Com doze anos completos de idade”: aquela que atingiu os doze anos de idade. “Mulher casada”: refere-se àquela que coabitou com um homem. “Por dois anos”: por dois anos completos. “Que não tenha treinado”: o treinamento não foi concedido, ou o treinamento concedido foi quebrado. “Ordenar”: conceder a ordenação completa. ‘‘Vuṭṭhāpessāmī’’ti [Pg.427] gaṇaṃ vā ācariniṃ vā pattaṃ vā cīvaraṃ vā pariyesati, sīmaṃ vā sammannati, āpatti dukkaṭassa. Ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi dukkaṭā. Kammavācāpariyosāne upajjhāyāya āpatti pācittiyassa. Gaṇassa ca ācariniyā ca āpatti dukkaṭassa. Se, pensando: “Vou ordenar”, ela procura um grupo, uma professora, uma tigela ou uma túnica, ou demarca uma fronteira, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Pela moção (ñatti), há uma ofensa de má conduta. Pelas duas proclamações (kammavācā), há ofensas de má conduta. Ao término das proclamações, a preceptora (upajjhāyā) comete uma ofensa pācittiya; e o grupo e a professora cometem uma ofensa de má conduta. 1099. Dhammakamme dhammakammasaññā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme vematikā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme adhammakammasaññā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. 1099. Se for um ato legítimo, e ela o percebe como um ato legítimo, e ordena, comete uma ofensa pācittiya. Se for um ato legítimo, e ela estiver em dúvida, e ordena, comete uma ofensa pācittiya. Se for um ato legítimo, e ela o percebe como um ato ilegítimo, e ordena, comete uma ofensa pācittiya. Adhammakamme dhammakammasaññā vuṭṭhāpeti, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme vematikā vuṭṭhāpeti, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme adhammakammasaññā vuṭṭhāpeti, āpatti dukkaṭassa. Se for um ato ilegítimo, e ela o percebe como um ato legítimo, e ordena, comete uma ofensa de má conduta. Se for um ato ilegítimo, e ela estiver em dúvida, e ordena, comete uma ofensa de má conduta. Se for um ato ilegítimo, e ela o percebe como um ato ilegítimo, e ordena, comete uma ofensa de má conduta. 1100. Anāpatti paripuṇṇadvādasavassaṃ gihigataṃ dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhaṃ vuṭṭhāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1100. Não há ofensa: se ela ordena uma mulher casada com doze anos completos de idade que treinou nos seis preceitos por dois anos; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sexto regulamento de treinamento está concluído. 7. Sattamasikkhāpadaṃ 7. O sétimo regulamento de treinamento 1101. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo paripuṇṇadvādasavassaṃ gihigataṃ dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhaṃ saṅghena asammataṃ vuṭṭhāpenti. Bhikkhuniyo evamāhaṃsu – ‘‘etha sikkhamānā, imaṃ jānātha, imaṃ detha, imaṃ āharatha, iminā attho, imaṃ kappiyaṃ karothā’’ti. Tā evamāhaṃsu – ‘‘na mayaṃ, ayye, sikkhamānā, bhikkhuniyo maya’’nti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo paripuṇṇadvādasavassaṃ gihigataṃ dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhaṃ saṅghena asammataṃ vuṭṭhāpessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo paripuṇṇadvādasavassaṃ gihigataṃ dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhaṃ saṅghena asammattaṃ vuṭṭhāpentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma bhikkhave bhikkhuniyo paripuṇṇadvādasavassaṃ gihigataṃ dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhaṃ saṅghena [Pg.428] asammataṃ vuṭṭhāpessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… vigarahitvā…pe… dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, paripuṇṇadvādasavassāya gihigatāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhāya vuṭṭhānasammutiṃ dātuṃ. Evañca pana, bhikkhave, dātabbā. Tāya paripuṇṇadvādasavassāya gihigatāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhāya saṅghaṃ upasaṅkamitvā ekaṃsaṃ uttarāsaṅgaṃ karitvā bhikkhunīnaṃ pāde vanditvā ukkuṭikaṃ nisīditvā añjaliṃ paggahetvā evamassa vacanīyo – ahaṃ, ayye, itthannāmā itthannāmāya ayyāya paripuṇṇadvādasavassā gihigatā dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhā, saṅghaṃ vuṭṭhānasammutiṃ yācāmī’’ti. Dutiyampi yācitabbā. Tatiyampi yācitabbā. Byattāya bhikkhuniyā paṭibalāya saṅgho ñāpetabbo. 1101. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, as bhikkhunīs ordenavam uma mulher que já fora casada, com doze anos completos de idade, que havia treinado por dois anos nas seis regras, mas que não fora autorizada pelo Saṅgha. As bhikkhunīs disseram-lhes: 'Venham, sikkhamānās, saibam isto, deem isto, tragam isto, há necessidade disto, tornem isto adequado.' Elas responderam: 'Nobres senhoras, não somos sikkhamānās, nós somos bhikkhunīs.' Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam: 'Como podem as bhikkhunīs ordenar uma mulher que já fora casada, com doze anos completos de idade, que treinou por dois anos nas seis regras, mas que não foi autorizada pelo Saṅgha?'... 'É verdade, monges, que as bhikkhunīs ordenam uma mulher que já fora casada, com doze anos completos de idade, que treinou por dois anos nas seis regras, mas que não foi autorizada pelo Saṅgha?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... 'Como podem, monges, as bhikkhunīs ordenar uma mulher que já fora casada, com doze anos completos de idade, que treinou por dois anos nas seis regras, mas que não foi autorizada pelo Saṅgha! Monges, isso não conduz à fé dos não convertidos...' Tendo-as repreendido... e proferido um discurso sobre o Dhamma, ele se dirigiu aos monges: 'Monges, eu permito conceder a autorização para a ordenação a uma mulher que já fora casada, com doze anos completos de idade, que treinou por dois anos nas seis regras. E assim, monges, ela deve ser concedida. Aquela mulher que já fora casada, com doze anos completos de idade, que treinou por dois anos nas seis regras, tendo se aproximado do Saṅgha, tendo arranjado o manto superior sobre um ombro, tendo prestado homenagem aos pés das bhikkhunīs, tendo se agachado, tendo erguido as mãos em reverência, deve dizer: “Nobres senhoras, eu, de tal nome, sob a nobre senhora de tal nome, sou uma mulher que já fora casada, com doze anos completos de idade, que treinou por dois anos nas seis regras. Peço ao Saṅgha a autorização para a ordenação.” Pela segunda vez deve ser pedido. Pela terceira vez deve ser pedido. O Saṅgha deve ser informado por uma bhikkhunī experiente e competente.' 1102. ‘‘Suṇātu me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā itthannāmāya ayyāya paripuṇṇadvādasavassā gihigatā dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhā saṅghaṃ vuṭṭhānasammutiṃ yācati. Yadi saṅghassa pattakallaṃ, saṅgho itthannāmāya paripuṇṇadvādasavassāya gihigatāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhāya vuṭṭhānasammutiṃ dadeyya. Esā ñatti. 1102. “Ouça-me, nobres senhoras, o Saṅgha. Esta de tal nome, sob a nobre senhora de tal nome, é uma mulher que já fora casada, com doze anos completos de idade, que treinou por dois anos nas seis regras, e pede ao Saṅgha a autorização para a ordenação. Se o Saṅgha estiver pronto, o Saṅgha deve conceder a autorização para a ordenação a esta de tal nome, que já fora casada, com doze anos completos de idade, que treinou por dois anos nas seis regras. Esta é a moção.” ‘‘Suṇātu me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā itthannāmāya ayyāya paripuṇṇadvādasavassā gihigatā dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhā saṅghaṃ vuṭṭhānasammutiṃ yācati. Saṅgho itthannāmāya paripuṇṇadvādasavassāya gihigatāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhāya vuṭṭhānasammutiṃ deti. Yassā ayyāya khamati itthannāmāya paripuṇṇadvādasavassāya gihigatāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhāya vuṭṭhānasammutiyā dānaṃ, sā tuṇhassa; yassā nakkhamati, sā bhāseyya. “Ouça-me, nobres senhoras, o Saṅgha. Esta de tal nome, sob a nobre senhora de tal nome, é uma mulher que já fora casada, com doze anos completos de idade, que treinou por dois anos nas seis regras, e pede ao Saṅgha a autorização para a ordenação. O Saṅgha concede a autorização para a ordenação a esta de tal nome, que já fora casada, com doze anos completos de idade, que treinou por dois anos nas seis regras. Aquela nobre senhora que aprova a concessão da autorização para a ordenação a esta de tal nome, que já fora casada, com doze anos completos de idade, que treinou por dois anos nas seis regras, deve permanecer em silêncio; aquela que não aprova deve falar.” ‘‘Dinnā saṅghena itthannāmāya paripuṇṇadvādasavassāya gihigatāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhāya vuṭṭhānasammuti. Khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmī’’ti. “A autorização para a ordenação foi concedida pelo Saṅgha a esta de tal nome, que já fora casada, com doze anos completos de idade, que treinou por dois anos nas seis regras. O Saṅgha aprova, portanto está em silêncio. Assim eu guardo esta decisão.” Atha kho bhagavā tā bhikkhuniyo anekapariyāyena vigarahitvā dubbharatāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – Então o Abençoado, tendo repreendido aquelas bhikkhunīs de várias maneiras pela sua dificuldade em serem mantidas... e assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento: 1103. ‘‘Yā [Pg.429] pana bhikkhunī paripuṇṇadvādasavassaṃ gihigataṃ dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhaṃ saṅghena asammataṃ vuṭṭhāpeyya, pācittiya’’nti. 1103. “Qualquer bhikkhunī que ordenar uma mulher que já fora casada, com doze anos completos de idade, que treinou por dois anos nas seis regras, mas que não foi autorizada pelo Saṅgha, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya).” 1104. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1104. “Qualquer”: qualquer que seja... “bhikkhunī”: ... a bhikkhunī pretendida neste contexto é aquela que foi ordenada por uma ação formal com uma moção e três resoluções. Paripuṇṇadvādasavassā nāma pattadvādasavassā. Gihigatā nāma purisantaragatā vuccati. Dve vassānīti dve saṃvaccharāni. Sikkhitasikkhā nāma chasu dhammesu sikkhitasikkhā. Asammatā nāma ñattidutiyena kammena vuṭṭhānasammuti na dinnā hoti. Vuṭṭhāpeyyāti upasampādeyya. “Com doze anos completos de idade” significa que atingiu os doze anos de idade. “Que já fora casada” refere-se a uma mulher que já coabitou com um homem. “Por dois anos” significa por dois anos completos. “Que treinou” significa que treinou nas seis regras. “Não autorizada” significa que a autorização para a ordenação não foi concedida por uma ação formal com uma moção e uma resolução (ñattidutiya). “Ordenar” significa conceder a ordenação completa. ‘‘Vuṭṭhāpessāmī’’ti gaṇaṃ vā ācariniṃ vā pattaṃ vā cīvaraṃ vā pariyesati, sīmaṃ vā sammannati, āpatti dukkaṭassa. Ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi dukkaṭā. Kammavācāpariyosāne upajjhāyāya āpatti pācittiyassa. Gaṇassa ca ācariniyā ca āpatti dukkaṭassa. Se, pensando 'vou ordenar', ela procura um grupo, uma professora, uma tigela ou um manto, ou demarca uma fronteira (sīmā), comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Com a moção, há uma ofensa de má conduta. Com as duas proclamações da resolução, há ofensas de má conduta. Ao término da proclamação da resolução, a preceptora (upajjhāyā) comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya). O grupo e a professora cometem uma ofensa de má conduta. 1105. Dhammakamme dhammakammasaññā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme vematikā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme adhammakammasaññā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. 1105. Se for um procedimento legítimo e ela o perceber como legítimo e ordenar, comete uma ofensa que requer expiação. Se for um procedimento legítimo e ela estiver em dúvida e ordenar, comete uma ofensa que requer expiação. Se for um procedimento legítimo e ela o perceber como ilegítimo e ordenar, comete uma ofensa que requer expiação. Adhammakamme dhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme vematikā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme adhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Se for um procedimento ilegítimo e ela o perceber como legítimo, comete uma ofensa de má conduta. Se for um procedimento ilegítimo e ela estiver em dúvida, comete uma ofensa de má conduta. Se for um procedimento ilegítimo e ela o perceber como ilegítimo, comete uma ofensa de má conduta. 1106. Anāpatti paripuṇṇadvādasavassaṃ gihigataṃ dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhaṃ saṅghena sammataṃ vuṭṭhāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1106. Não há ofensa: se ela ordenar uma mulher que já fora casada, com doze anos completos de idade, que treinou por dois anos nas seis regras e que foi autorizada pelo Saṅgha; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Sattamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A sétima regra de treinamento está concluída. 8. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ 8. A oitava regra de treinamento 1107. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī sahajīviniṃ vuṭṭhāpetvā dve vassāni neva anuggaṇhāti na anuggaṇhāpeti. Tā [Pg.430] bālā honti abyattā; na jānanti kappiyaṃ vā akappiyaṃ vā. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā sahajīviniṃ vuṭṭhāpetvā dve vassāni neva anuggaṇhissati na anuggaṇhāpessatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī sahajīviniṃ vuṭṭhāpetvā dve vassāni neva anuggaṇhāti na anuggaṇhāpetīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī sahajīviniṃ vuṭṭhāpetvā dve vassāni neva anuggaṇhissati na anuggaṇhāpessati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1107. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, a bhikkhunī Thullanandā, tendo ordenado uma companheira de vida, por dois anos não a instruiu nem permitiu que outros a instruíssem. Elas eram tolas, inexperientes; não sabiam o que era adequado ou inadequado. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam: 'Como pode a nobre senhora Thullanandā, tendo ordenado uma companheira de vida, por dois anos não a instruir nem permitir que outros a instruam?'... 'É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā, tendo ordenado uma companheira de vida, por dois anos não a instrui nem permite que outros a instruam?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... 'Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā, tendo ordenado uma companheira de vida, por dois anos não a instruir nem permitir que outros a instruam! Monges, isso não conduz à fé dos não convertidos...' E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento: 1108. ‘‘Yā pana bhikkhunī sahajīviniṃ vuṭṭhāpetvā dve vassāni neva anuggaṇheyya na anuggaṇhāpeyya, pācittiya’’nti. 1108. “Qualquer bhikkhunī que, tendo ordenado uma companheira de vida, por dois anos não a instruir nem permitir que outros a instruam, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya).” 1109. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1109. “Qualquer”: qualquer que seja... “bhikkhunī”: ... a bhikkhunī pretendida neste contexto é aquela que foi ordenada por uma ação formal com uma moção e três resoluções. Sahajīvinī nāma saddhivihārinī vuccati. Vuṭṭhāpetvāti upasampādetvā. Dve vassānīti dve saṃvaccharāni. “Companheira de vida” refere-se a uma discípula que vive junto (saddhivihārinī). “Tendo ordenado” significa tendo concedido a ordenação completa. “Por dois anos” significa por dois anos completos. Neva anuggaṇheyyāti na sayaṃ anuggaṇheyya uddesena paripucchāya ovādena anusāsaniyā. “Não a instruir” significa que ela mesma não a instrui por meio de recitação de textos, questionamentos, exortações ou instruções. Na anuggaṇhāpeyyāti na aññaṃ āṇāpeyya ‘‘dve vassāni neva anuggaṇhissāmi na anuggaṇhāpessāmī’’ti dhuraṃ nikkhittamatte āpatti pācittiyassa. “Nem permitir que outros a instruam” significa que ela não ordena outra pessoa a fazê-lo. Se ela abandonar o seu dever, pensando 'por dois anos não a instruirei nem permitirei que outros a instruam', no momento em que desiste do dever, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya). 1110. Anāpatti sati antarāye, pariyesitvā na labhati, gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1110. Não há ofensa: se houver um obstáculo; se, tendo procurado por alguém para instruí-la, não encontrar; se ela estiver doente; em tempos de perigo; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A oitava regra de treinamento está concluída. 9. Navamasikkhāpadaṃ 9. A nona regra de treinamento 1111. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo vuṭṭhāpitaṃ [Pg.431] pavattiniṃ dve vassāni nānubandhanti. Tā bālā honti abyattā; na jānanti kappiyaṃ vā akappiyaṃ vā. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo vuṭṭhāpitaṃ pavattiniṃ dve vassāni nānubandhissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo vuṭṭhāpitaṃ pavattiniṃ dve vassāni nānubandhantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo vuṭṭhāpitaṃ pavattiniṃ dve vassāni nānubandhissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1111. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, as bhikkhunīs não acompanhavam por dois anos a preceptora (pavattinī) que as havia ordenado. Elas eram tolas, inexperientes; não sabiam o que era adequado ou inadequado. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam: 'Como podem as bhikkhunīs não acompanhar por dois anos a preceptora que as ordenou?'... 'É verdade, monges, que as bhikkhunīs não acompanham por dois anos a preceptora que as ordenou?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... 'Como podem, monges, as bhikkhunīs não acompanhar por dois anos a preceptora que as ordenou! Monges, isso não conduz à fé dos não convertidos...' E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento: 1112. ‘‘Yā pana bhikkhunī vuṭṭhāpitaṃ pavattiniṃ dve vassāni nānubandheyya, pācittiya’’nti. 1112. “Qualquer bhikkhunī que não acompanhar por dois anos a preceptora que a ordenou, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya).” 1113. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1113. “Qualquer”: qualquer que seja... “bhikkhunī”: ... a bhikkhunī pretendida neste contexto é aquela que foi ordenada por uma ação formal com uma moção e três resoluções. Vuṭṭhāpitanti upasampāditaṃ. Pavattinī nāma upajjhāyā vuccati. Dve vassānīti dve saṃvaccharāni. Nānubandheyyāti na sayaṃ upaṭṭhaheyya. Dve vassāni nānubandhissāmīti dhuraṃ nikkhittamatte āpatti pācittiyassa. “Que a ordenou” significa que lhe concedeu a ordenação completa. “Preceptora” (pavattinī) refere-se à preceptora (upajjhāyā). “Por dois anos” significa por dois anos completos. “Não acompanhar” significa que ela mesma não a serve. Se ela abandonar o seu dever, pensando 'por dois anos não a acompanharei', no momento em que desiste do dever, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya). 1114. Anāpatti upajjhāyā bālā vā hoti alajjinī vā, gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1114. Não há ofensa: se a preceptora for tola ou sem vergonha moral (alajjinī); se ela estiver doente; em tempos de perigo; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Navamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A nona regra de treinamento está concluída. 10. Dasamasikkhāpadaṃ 10. A décima regra de treinamento 1115. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī sahajīviniṃ vuṭṭhāpetvā neva vūpakāseti na vūpakāsāpeti. Sāmiko aggahesi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā sahajīviniṃ vuṭṭhāpetvā neva vūpakāsessati na vūpakāsāpessati, sāmiko aggahesi[Pg.432]! Sacāyaṃ bhikkhunī pakkantā assa, na ca sāmiko gaṇheyyā’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī sahajīviniṃ vuṭṭhāpetvā neva vūpakāseti na vūpakāsāpeti, sāmiko aggahesīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī sahajīviniṃ vuṭṭhāpetvā neva vūpakāsessati na vūpakāsāpessati, sāmiko aggahesi! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1115. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, a bhikkhunī Thullanandā, tendo ordenado uma companheira de vida, não a levou consigo nem permitiu que outros a levassem. O marido dela a capturou. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... queixavam-se, criticavam e espalhavam: 'Como pode a nobre senhora Thullanandā, tendo ordenado uma companheira de vida, não a levar consigo nem permitir que outros a levem, de modo que o marido a capturou? Se esta bhikkhunī tivesse partido para outro lugar, o marido não a teria capturado!'... 'É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā, tendo ordenado uma companheira de vida, não a leva consigo nem permite que outros a levem, e o marido a capturou?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... 'Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā, tendo ordenado uma companheira de vida, não a levar consigo nem permitir que outros a levem, de modo que o marido a capturou! Monges, isso não conduz à fé dos não convertidos...' E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento: 1116. ‘‘Yā pana bhikkhunī sahajīviniṃ vuṭṭhāpetvā neva vūpakāseyya na vūpakāsāpeyya antamaso chappañcayojanānipi, pācittiya’’nti. 1116. “Qualquer bhikkhunī que, tendo ordenado uma companheira de vida, não a levar consigo nem permitir que outros a levem, mesmo que seja por uma distância de apenas cinco ou seis yojanas, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya).” 1117. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1117. “Qualquer”: qualquer que seja... “bhikkhunī”: ... a bhikkhunī pretendida neste contexto é aquela que foi ordenada por uma ação formal com uma moção e três resoluções. Sahajīvinī nāma saddhivihārinī vuccati. Vuṭṭhāpetvāti upasampādetvā. Neva vūpakāseyyāti na sayaṃ vūpakāseyya. Na vūpakāsāpeyyāti na aññaṃ āṇāpeyya. ‘‘Neva vūpakāsessāmi na vūpakāsāpessāmi antamaso chappañcayojanānipī’’ti dhuraṃ nikkhittamatte āpatti pācittiyassa. Uma 'companheira de vida' (sahajīvinī) refere-se a uma discípula que coabita (saddhivihārinī). 'Tendo ordenado' (vuṭṭhāpetvā) significa tendo concedido a ordenação completa (upasampādetvā). 'Não deve afastar' (neva vūpakāseyya) significa que ela mesma não deve levá-la embora. 'Não deve fazer afastar' (na vūpakāsāpeyya) significa que ela não deve ordenar a outrem que a leve embora. No momento em que ela desiste de sua responsabilidade, pensando: 'Não a levarei embora nem farei com que a levem embora, mesmo que seja por uma distância de apenas cinco ou seis yojanas', ela incorre em uma ofensa pācittiya. 1118. Anāpatti sati antarāye, pariyesitvā dutiyikaṃ bhikkhuniṃ na labhati, gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1118. Não há ofensa: se houver um perigo; se, tendo procurado, ela não encontrar uma bhikkhunī companheira; se ela estiver doente; em caso de calamidades; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Dasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo preceito de treinamento está concluído. Gabbhinivaggo sattamo. O sétimo capítulo sobre a mulher grávida (Gabbhinivagga) está concluído. 8. Kumārībhūtavaggo 8. O Capítulo sobre a Jovem Solteira (Kumāribhūtavagga) 1. Paṭhamasikkhāpadaṃ 1. O primeiro preceito de treinamento 1119. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo ūnavīsativassaṃ kumāribhūtaṃ vuṭṭhāpenti. Tā akkhamā honti sītassa uṇhassa [Pg.433] jighacchāya pipāsāya ḍaṃsamakasavātātapasarīsapasamphassānaṃ duruttānaṃ durāgatānaṃ vacanapathānaṃ. Uppannānaṃ sārīrikānaṃ vedanānaṃ dukkhānaṃ tibbānaṃ kharānaṃ kaṭukānaṃ asātānaṃ amanāpānaṃ pāṇaharānaṃ anadhivāsakajātikā honti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo ūnavīsativassaṃ kumāribhūtaṃ vuṭṭhāpessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo ūnavīsativassaṃ kumāribhūtaṃ vuṭṭhāpentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo ūnavīsativassaṃ kumāribhūtaṃ vuṭṭhāpessanti! Ūnavīsativassā, bhikkhave, kumāribhūtā akkhamā hoti sītassa uṇhassa…pe… pāṇaharānaṃ anadhivāsakajātikā hoti. Vīsativassāva kho, bhikkhave, kumāribhūtā khamā hoti sītassa uṇhassa…pe… pāṇaharānaṃ adhivāsakajātikā hoti. Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1119. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, as bhikkhunīs ordenavam jovens solteiras com menos de vinte anos de idade. Elas eram incapazes de suportar o frio, o calor, a fome, a sede, o contato com mutucas, mosquitos, vento, sol e répteis, bem como palavras mal ditas e mal recebidas. Elas eram de natureza incapaz de suportar as sensações corporais dolorosas, agudas, severas, ásperas, desagradáveis, indesejáveis e potencialmente fatais que surgiam. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... etc... queixavam-se, criticavam e espalhavam descontentamento, dizendo: 'Como podem as bhikkhunīs ordenar uma jovem solteira com menos de vinte anos de idade?'... etc... 'É verdade, monges, que as bhikkhunīs ordenam uma jovem solteira com menos de vinte anos de idade?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... etc... 'Como podem, monges, as bhikkhunīs ordenar uma jovem solteira com menos de vinte anos de idade! Uma jovem solteira com menos de vinte anos de idade, monges, é incapaz de suportar o frio, o calor... etc... ela é de natureza incapaz de suportar sensações potencialmente fatais. Mas uma jovem solteira com vinte anos de idade, monges, é capaz de suportar o frio, o calor... etc... ela é de natureza capaz de suportar sensações potencialmente fatais. Isso não conduz, monges, a inspirar fé naqueles que não têm fé... etc... E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento:' 1120. ‘‘Yā pana bhikkhunī ūnavīsativassaṃ kumāribhūtaṃ vuṭṭhāpeyya, pācittiya’’nti. 1120. 'Qualquer bhikkhunī que ordenar uma jovem solteira com menos de vinte anos de idade comete uma ofensa pācittiya.' 1121. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1121. 'Qualquer': qualquer que seja... etc... 'Bhikkhunī':... etc... esta é a bhikkhunī pretendida neste contexto. Ūnavīsativassā nāma appattavīsativassā. Kumāribhūtā nāma sāmaṇerī vuccati. Vuṭṭhāpeyyāti upasampādeyya. 'Com menos de vinte anos de idade' significa que ainda não completou vinte anos de idade. Uma 'jovem solteira' refere-se a uma sāmaṇerī. 'Ordenar' significa conceder a ordenação completa. ‘‘Vuṭṭhāpessāmī’’ti gaṇaṃ vā ācariniṃ vā pattaṃ vā cīvaraṃ vā pariyesati, sīmaṃ vā sammannati, āpatti dukkaṭassa. Ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi dukkaṭā. Kammavācāpariyosāne upajjhāyāya āpatti pācittiyassa. Gaṇassa ca ācariniyā ca āpatti dukkaṭassa. Pensando: 'Eu a ordenarei', se ela procurar um grupo, uma professora, uma tigela ou um manto, ou se demarcar uma fronteira (sīmā), incorre em uma ofensa dukkaṭa. Ao final da moção (ñatti), há uma ofensa dukkaṭa. Ao final das duas proclamações (kammavācā), há ofensas dukkaṭa. Ao término da proclamação formal, a preceptora (upajjhāyā) incorre em uma ofensa pācittiya, e o grupo e a professora incorrem em uma ofensa dukkaṭa. 1122. Ūnavīsativassāya ūnavīsativassasaññā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. Ūnavīsativassāya vematikā vuṭṭhāpeti, āpatti dukkaṭassa. Ūnavīsativassāya paripuṇṇasaññā vuṭṭhāpeti, anāpatti. Paripuṇṇavīsativassāya ūnavīsativassasaññā, āpatti dukkaṭassa. Paripuṇṇavīsativassāya [Pg.434] vematikā, āpatti dukkaṭassa. Paripuṇṇavīsativassāya paripuṇṇasaññā, anāpatti. 1122. Se a candidata tem menos de vinte anos de idade e ela a ordena percebendo-a como tendo menos de vinte anos de idade, incorre em uma ofensa pācittiya. Se a candidata tem menos de vinte anos de idade e ela a ordena estando em dúvida, incorre em uma ofensa dukkaṭa. Se a candidata tem menos de vinte anos de idade e ela a ordena percebendo-a como tendo completado vinte anos de idade, não há ofensa. Se a candidata completou vinte anos de idade e ela a percebe como tendo menos de vinte anos de idade, incorre em uma ofensa dukkaṭa. Se a candidata completou vinte anos de idade e ela está em dúvida, incorre em uma ofensa dukkaṭa. Se a candidata completou vinte anos de idade e ela a percebe como tendo completado vinte anos de idade, não há ofensa. 1123. Anāpatti ūnavīsativassaṃ paripuṇṇasaññā vuṭṭhāpeti, paripuṇṇavīsativassaṃ paripuṇṇasaññā vuṭṭhāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1123. Não há ofensa: se ela ordena uma candidata com menos de vinte anos de idade percebendo-a como tendo completado vinte anos de idade; se ela ordena uma candidata que completou vinte anos de idade percebendo-a como tendo completado vinte anos de idade; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Paṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O primeiro preceito de treinamento está concluído. 2. Dutiyasikkhāpadaṃ 2. O segundo preceito de treinamento 1124. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo paripuṇṇavīsativassaṃ kumāribhūtaṃ dve vassāni chasu dhammesu asikkhitasikkhaṃ vuṭṭhāpenti. Tā bālā honti abyattā; na jānanti kappiyaṃ vā akappiyaṃ vā. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo paripuṇṇavīsativassaṃ kumāribhūtaṃ dve vassāni chasu dhammesu asikkhitasikkhaṃ vuṭṭhāpessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo paripuṇṇavīsativassaṃ kumāribhūtaṃ dve vassāni chasu dhammesu asikkhitasikkhaṃ vuṭṭhāpentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo paripuṇṇavīsativassaṃ kumāribhūtaṃ dve vassāni chasu dhammesu asikkhitasikkhaṃ vuṭṭhāpessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… vigarahitvā…pe… dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, aṭṭhārasavassāya kumāribhūtāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiṃ dātuṃ. Evañca pana bhikkhave dātabbā. Tāya aṭṭhārasavassāya kumāribhūtāya saṅghaṃ upasaṅkamitvā ekaṃsaṃ uttarāsaṅgaṃ karitvā bhikkhunīnaṃ pāde vanditvā ukkuṭikaṃ nisīditvā añjaliṃ paggahetvā evamassa vacanīyo – ahaṃ, ayye, itthannāmā itthannāmāya ayyāya aṭṭhārasavassā kumāribhūtā saṅghaṃ dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiṃ yācāmī’’ti. Dutiyampi yācitabbā. Tatiyampi yācitabbā. Byattāya bhikkhuniyā paṭibalāya saṅgho ñāpetabbo – 1124. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, as bhikkhunīs ordenavam jovens solteiras que haviam completado vinte anos de idade, mas que não haviam treinado nos seis preceitos por dois anos. Elas eram tolas, inexperientes e não sabiam o que era permitido ou proibido. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... etc... queixavam-se, criticavam e espalhavam descontentamento, dizendo: 'Como podem as bhikkhunīs ordenar uma jovem solteira que completou vinte anos de idade sem que ela tenha treinado nos seis preceitos por dois anos?'... etc... 'É verdade, monges, que as bhikkhunīs ordenam jovens solteiras que completaram vinte anos de idade sem que tenham treinado nos seis preceitos por dois anos?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... etc... 'Como podem, monges, as bhikkhunīs ordenar uma jovem solteira que completou vinte anos de idade sem que ela tenha treinado nos seis preceitos por dois anos! Isso não conduz, monges, a inspirar fé naqueles que não têm fé... etc... Tendo-as repreendido... etc... e proferido um discurso sobre o Dhamma, ele se dirigiu aos monges: 'Monges, eu permito que se conceda a autorização de treinamento (sikkhāsammuti) por dois anos nos seis preceitos a uma jovem solteira de dezoito anos de idade. E assim, monges, ela deve ser concedida: Aquela jovem solteira de dezoito anos de idade deve se aproximar da Sangha, colocar o manto superior sobre um dos ombros, prestar homenagem aos pés das bhikkhunīs, agachar-se, juntar as palmas das mãos em reverência e dizer o seguinte: 'Senhoras, meu nome é tal, sou uma jovem solteira de dezoito anos de idade sob a tutela da senhora de tal nome. Eu peço à Sangha a autorização de treinamento por dois anos nos seis preceitos.' Pela segunda vez ela deve pedir. Pela terceira vez ela deve pedir. Uma bhikkhunī competente e capaz deve informar a Sangha: 1125. ‘‘Suṇātu [Pg.435] me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā itthannāmāya ayyāya aṭṭhārasavassā kumāribhūtā saṅghaṃ dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiṃ yācati. Yadi saṅghassa pattakallaṃ, saṅgho itthannāmāya aṭṭhārasavassāya kumāribhūtāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiṃ dadeyya. Esā ñatti. 1125. 'Ouçam-me, senhoras, a Sangha. Esta pessoa de tal nome, uma jovem solteira de dezoito anos de idade sob a tutela da senhora de tal nome, pede à Sangha a autorização de treinamento por dois anos nos seis preceitos. Se a Sangha estiver pronta, a Sangha deve conceder à jovem solteira de dezoito anos de idade, de tal nome, a autorização de treinamento por dois anos nos seis preceitos. Esta é a moção.' ‘‘Suṇātu me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā itthannāmāya ayyāya aṭṭhārasavassā kumāribhūtā saṅghaṃ dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiṃ yācati. Saṅgho itthannāmāya aṭṭhārasavassāya kumāribhūtāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiṃ deti. Yassā ayyāya khamati itthannāmāya aṭṭhārasavassāya kumāribhūtāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammutiyā dānaṃ, sā tuṇhassa; yassā nakkhamati, sā bhāseyya. 'Ouçam-me, senhoras, a Sangha. Esta pessoa de tal nome, uma jovem solteira de dezoito anos de idade sob a tutela da senhora de tal nome, pede à Sangha a autorização de treinamento por dois anos nos seis preceitos. A Sangha concede à jovem solteira de dezoito anos de idade, de tal nome, a autorização de treinamento por dois anos nos seis preceitos. Qualquer senhora que aprove a concessão da autorização de treinamento por dois anos nos seis preceitos para a jovem solteira de dezoito anos de idade, de tal nome, deve permanecer em silêncio. Aquela que não aprovar deve falar.' ‘‘Dinnā saṅghena itthannāmāya aṭṭhārasavassāya kumāribhūtāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhāsammuti. Khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmī’’ti. 'A Sangha concedeu à jovem solteira de dezoito anos de idade, de tal nome, a autorização de treinamento por dois anos nos seis preceitos. A Sangha aprova, por isso está em silêncio. Assim eu considero esta decisão.' Sā aṭṭhārasavassā kumāribhūtā evaṃ vadehīti vattabbā – ‘‘pāṇātipātā veramaṇiṃ dve vassāni avītikkamma samādānaṃ samādiyāmi…pe… vikālabhojanā veramaṇiṃ dve vassāni avītikkamma samādānaṃ samādiyāmī’’ti. Aquela jovem solteira de dezoito anos de idade deve ser instruída a dizer o seguinte: 'Assumo o compromisso de não violar, por dois anos, o preceito de treinamento de abster-me de destruir a vida... etc... Assumo o compromisso de não violar, por dois anos, o preceito de treinamento de abster-me de comer em horários impróprios.' Atha kho bhagavā tā bhikkhuniyo anekapariyāyena vigarahitvā dubbharatāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – Então, o Abençoado, tendo repreendido aquelas bhikkhunīs de várias maneiras, falou sobre a dificuldade de sustentá-las... etc... 'E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento:' 1126. ‘‘Yā pana bhikkhunī paripuṇṇavīsativassaṃ kumāribhūtaṃ dve vassāni chasu dhammesu asikkhitasikkhaṃ vuṭṭhāpeyya, pācittiya’’nti. 1126. 'Qualquer bhikkhunī que ordenar uma jovem solteira que completou vinte anos de idade, mas que não treinou por dois anos nos seis preceitos, comete uma ofensa pācittiya.' 1127. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1127. 'Qualquer': qualquer que seja... etc... 'Bhikkhunī':... etc... esta é a bhikkhunī pretendida neste contexto. Paripuṇṇavīsativassā nāma pattavīsativassā. Kumāribhūtā nāma sāmaṇerī vuccati. Dve vassānīti dve saṃvaccharāni. Asikkhitasikkhā nāma sikkhā vā na dinnā hoti, dinnā vā sikkhā kupitā. Vuṭṭhāpeyyāti upasampādeyya. 'Que completou vinte anos de idade' significa que atingiu a idade de vinte anos. Uma 'jovem solteira' refere-se a uma sāmaṇerī. 'Por dois anos' significa pelo período de dois anos. 'Que não treinou' significa que o treinamento não lhe foi concedido, ou que o treinamento concedido foi violado. 'Ordenar' significa conceder a ordenação completa. ‘‘Vuṭṭhāpessāmī’’ti [Pg.436] gaṇaṃ vā ācariniṃ vā pattaṃ vā cīvaraṃ vā pariyesati, sīmaṃ vā sammannati, āpatti dukkaṭassa. Ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi dukkaṭā. Kammavācāpariyosāne upajjhāyāya āpatti pācittiyassa. Gaṇassa ca ācariniyā ca āpatti dukkaṭassa. Pensando: 'Eu a ordenarei', se ela procurar um grupo, uma professora, uma tigela ou um manto, ou se demarcar uma fronteira (sīmā), incorre em uma ofensa dukkaṭa. Ao final da moção (ñatti), há uma ofensa dukkaṭa. Ao final das duas proclamações (kammavācā), há ofensas dukkaṭa. Ao término da proclamação formal, a preceptora (upajjhāyā) incorre em uma ofensa pācittiya, e o grupo e a professora incorrem em uma ofensa dukkaṭa. 1128. Dhammakamme dhammakammasaññā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme vematikā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme adhammakammasaññā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. 1128. Se for um ato legítimo e, percebendo-o como um ato legítimo, ela a ordena, incorre em uma ofensa pācittiya. Se for um ato legítimo e, estando em dúvida, ela a ordena, incorre em uma ofensa pācittiya. Se for um ato legítimo e, percebendo-o como um ato ilegítimo, ela a ordena, incorre em uma ofensa pācittiya. Adhammakamme dhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme vematikā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme adhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Se for um ato ilegítimo e ela o percebe como um ato legítimo, incorre em uma ofensa dukkaṭa. Se for um ato ilegítimo e ela está em dúvida, incorre em uma ofensa dukkaṭa. Se for um ato ilegítimo e ela o percebe como um ato ilegítimo, incorre em uma ofensa dukkaṭa. 1129. Anāpatti paripuṇṇavīsativassaṃ kumāribhūtaṃ dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhaṃ vuṭṭhāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1129. Não há ofensa: se ela ordena uma jovem solteira que completou vinte anos de idade e que treinou por dois anos nos seis preceitos; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Dutiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O segundo preceito de treinamento está concluído. 3. Tatiyasikkhāpadaṃ 3. O terceiro preceito de treinamento 1130. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo paripuṇṇavīsativassaṃ kumāribhūtaṃ dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhaṃ saṅghena asammataṃ vuṭṭhāpenti. Bhikkhuniyo evamāhaṃsu – ‘‘etha sikkhamānā, imaṃ jānātha, imaṃ detha, imaṃ āharatha, iminā attho, imaṃ kappiyaṃ karothā’’ti. Tā evamāhaṃsu – ‘‘na mayaṃ, ayye, sikkhamānā; bhikkhuniyo maya’’nti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo paripuṇṇavīsativassaṃ kumāribhūtaṃ dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhaṃ saṅghena asammataṃ vuṭṭhāpessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo paripuṇṇavīsativassaṃ kumāribhūtaṃ dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhaṃ saṅghena asammataṃ vuṭṭhāpentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo paripuṇṇavīsativassaṃ kumāribhūtaṃ dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhaṃ saṅghena asammataṃ vuṭṭhāpessanti! Netaṃ, bhikkhave[Pg.437], appasannānaṃ vā pasādāya…pe… vigarahitvā…pe… dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, paripuṇṇavīsativassāya kumāribhūtāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhāya vuṭṭhānasammutiṃ dātuṃ. Evañca pana, bhikkhave, dātabbā. Tāya paripuṇṇavīsativassāya kumāribhūtāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhāya saṅghaṃ upasaṅkamitvā ekaṃsaṃ uttarāsaṅgaṃ karitvā bhikkhunīnaṃ pāde vanditvā ukkuṭikaṃ nisīditvā añjaliṃ paggahetvā evamassa vacanīyo – ahaṃ, ayye, itthannāmā itthannāmāya ayyāya paripuṇṇavīsativassā kumāribhūtā dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhā saṅghaṃ vuṭṭhānasammutiṃ yācāmī’’ti. Dutiyampi yācitabbā. Tatiyampi yācitabbā. Byattāya bhikkhuniyā paṭibalāya saṅgho ñāpetabbo – 1130. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, as bhikkhunīs ordenavam jovens mulheres com vinte anos completos que haviam treinado nas seis regras por dois anos, mas que não haviam sido autorizadas pelo Sangha. As bhikkhunīs diziam-lhes: 'Venham, sikkhamānās, saibam isto, deem isto, tragam isto, há necessidade disto, tornem isto adequado.' Elas respondiam: 'Nós não somos sikkhamānās, nobres senhoras; nós somos bhikkhunīs.' As bhikkhunīs que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e espalhavam descontentamento, dizendo: 'Como podem as bhikkhunīs ordenar uma jovem mulher com vinte anos completos que treinou nas seis regras por dois anos, mas que não foi autorizada pelo Sangha?'... 'É verdade, monges, que as bhikkhunīs ordenam uma jovem mulher com vinte anos completos que treinou nas seis regras por dois anos, mas que não foi autorizada pelo Sangha?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... 'Como podem, monges, as bhikkhunīs ordenar uma jovem mulher com vinte anos completos que treinou nas seis regras por dois anos, mas que não foi autorizada pelo Sangha! Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...' Após repreendê-las... e proferir um discurso sobre o Dhamma, ele se dirigiu aos monges: 'Monges, eu autorizo que se conceda a autorização para a ordenação (vuṭṭhānasammuti) a uma jovem mulher com vinte anos completos que tenha treinado nas seis regras por dois anos. E assim, monges, ela deve ser concedida: aquela jovem mulher com vinte anos completos que treinou nas seis regras por dois anos deve se aproximar do Sangha, colocar o manto superior sobre um dos ombros, saudar os pés das bhikkhunīs, sentar-se de cócoras, juntar as palmas das mãos em reverência e dizer: "Eu, nobre senhora, de tal nome, sou uma jovem mulher com vinte anos completos que treinou nas seis regras por dois anos sob a orientação da nobre senhora de tal nome, e peço ao Sangha a autorização para a ordenação." Pela segunda vez ela deve pedir. Pela terceira vez ela deve pedir. Uma bhikkhunī experiente e capaz deve informar o Sangha: 1131. ‘‘Suṇātu me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā itthannāmāya ayyāya paripuṇṇavīsativassā kumāribhūtā dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhā saṅghaṃ vuṭṭhānasammutiṃ yācati. Yadi saṅghassa pattakallaṃ saṅgho itthannāmāya paripuṇṇavīsativassāya kumāribhūtāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhāya vuṭṭhānasammutiṃ dadeyya. Esā ñatti. 1131. 'Ouça-me, nobres senhoras, o Sangha. Esta de tal nome, uma jovem mulher com vinte anos completos que treinou nas seis regras por dois anos sob a orientação da nobre senhora de tal nome, pede ao Sangha a autorização para a ordenação. Se o Sangha estiver pronto, o Sangha deve conceder a autorização para a ordenação a esta de tal nome, uma jovem mulher com vinte anos completos que treinou nas seis regras por dois anos. Esta é a moção. ‘‘Suṇātu me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā itthannāmāya ayyāya paripuṇṇavīsativassā kumāribhūtā dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhā saṅghaṃ vuṭṭhānasammutiṃ yācati. Saṅgho itthannāmāya paripuṇṇavīsativassāya kumāribhūtāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhāya vuṭṭhānasammutiṃ deti. Yassā ayyāya khamati itthannāmāya paripuṇṇavīsativassāya kumāribhūtāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhāya vuṭṭhānasammutiyā dānaṃ, sā tuṇhassa; yassā nakkhamati, sā bhāseyya. 'Ouça-me, nobres senhoras, o Sangha. Esta de tal nome, uma jovem mulher com vinte anos completos que treinou nas seis regras por dois anos sob a orientação da nobre senhora de tal nome, pede ao Sangha a autorização para a ordenação. O Sangha concede a autorização para a ordenação a esta de tal nome, uma jovem mulher com vinte anos completos que treinou nas seis regras por dois anos. Aquela nobre senhora que aprova a concessão da autorização para a ordenação a esta de tal nome, uma jovem mulher com vinte anos completos que treinou nas seis regras por dois anos, deve permanecer em silêncio; aquela que não aprova deve falar. ‘‘Dinnā saṅghena itthannāmāya paripuṇṇavīsativassāya kumāribhūtāya dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhāya vuṭṭhānasammuti. Khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmī’’ti. 'A autorização para a ordenação foi concedida pelo Sangha a esta de tal nome, uma jovem mulher com vinte anos completos que treinou nas seis regras por dois anos. O Sangha aprova, portanto está em silêncio. Assim eu guardo esta decisão.' Assim deve ser informada. Assim deve ser concedida. Atha kho bhagavā tā bhikkhuniyo anekapariyāyena vigarahitvā dubbharatāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – Então o Abençoado, tendo repreendido aquelas bhikkhunīs de várias maneiras por serem difíceis de sustentar... 'E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:' 1132. ‘‘Yā [Pg.438] pana bhikkhunī paripuṇṇavīsativassaṃ kumāribhūtaṃ dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhaṃ saṅghena asammataṃ vuṭṭhāpeyya, pācittiya’’nti. 1132. 'Qualquer bhikkhunī que ordenar uma jovem mulher com vinte anos completos que treinou nas seis regras por dois anos, mas que não foi autorizada pelo Sangha, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya).' 1133. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1133. 'Qualquer': qualquer que seja... 'bhikkhunī': ... a bhikkhunī pretendida neste contexto é aquela que foi ordenada por um ato com uma moção e três proclamações. Paripuṇṇavīsativassā nāma pattavīsativassā. Kumāribhūtā nāma sāmaṇerī vuccati. Dve vassānīti dve saṃvaccharāni. Sikkhitasikkhā nāma chasu dhammesu sikkhitasikkhā. Asammatā nāma ñattidutiyena kammena vuṭṭhānasammuti na dinnā hoti. Vuṭṭhāpeyyāti upasampādeyya. 'Com vinte anos completos': que atingiu os vinte anos de idade. 'Jovem mulher': refere-se a uma sāmaṇerī. 'Dois anos': dois anos completos. 'Que treinou': que treinou nas seis regras. 'Não autorizada': a quem não foi concedida a autorização para a ordenação por um ato com uma moção e uma proclamação (ñattidutiya). 'Ordenar': conceder a ordenação completa (upasampadā). ‘‘Vuṭṭhāpessāmī’’ti gaṇaṃ vā ācariniṃ vā pattaṃ vā cīvaraṃ vā pariyesati, sīmaṃ vā sammannati, āpatti dukkaṭassa. Ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi dukkaṭā. Kammavācāpariyosāne upajjhāyāya āpatti pācittiyassa. Gaṇassa ca ācariniyā ca āpatti dukkaṭassa. Se, pensando 'vou ordenar', ela procura um grupo, uma professora, uma tigela ou um manto, ou demarca um limite (sīmā), comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Com a moção, há uma ofensa de má conduta. Com as duas proclamações, há ofensas de má conduta. Ao final da proclamação, a preceptora (upajjhāyā) comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya); e o grupo e a professora (ācarinī) cometem uma ofensa de má conduta. 1134. Dhammakamme dhammakammasaññā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme vematikā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme adhammakammasaññā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. 1134. Se for um ato legítimo e ela o perceber como um ato legítimo e realizar a ordenação, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Se for um ato legítimo e ela estiver em dúvida e realizar a ordenação, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Se for um ato legítimo e ela o perceber como um ato ilegítimo e realizar a ordenação, comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya). Adhammakamme dhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme vematikā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme adhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Se for um ato ilegítimo e ela o perceber como um ato legítimo, comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Se for um ato ilegítimo e ela estiver em dúvida, comete uma ofensa de má conduta. Se for um ato ilegítimo e ela o perceber como um ato ilegítimo, comete uma ofensa de má conduta. 1135. Anāpatti paripuṇṇavīsativassaṃ kumāribhūtaṃ dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhaṃ saṅghena sammataṃ vuṭṭhāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1135. Não há ofensa: se ela ordenar uma jovem mulher com vinte anos completos que treinou nas seis regras por dois anos e que foi autorizada pelo Sangha; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Tatiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A terceira regra de treinamento está concluída. 4. Catutthasikkhāpadaṃ 4. A quarta regra de treinamento 1136. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo ūnadvādasavassā vuṭṭhāpenti. Tā bālā honti abyattā na jānanti kappiyaṃ [Pg.439] vā akappiyaṃ vā. Saddhivihāriniyopi bālā honti abyattā; na jānanti kappiyaṃ vā akappiyaṃ vā. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo ūnadvādasavassā vuṭṭhāpessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo ūnadvādasavassā vuṭṭhāpentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo ūnadvādasavassā vuṭṭhāpessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1136. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, as bhikkhunīs com menos de doze anos de ordenação realizavam ordenações. Elas eram tolas, inexperientes, e não sabiam o que era adequado ou inadequado. Suas discípulas também eram tolas, inexperientes, e não sabiam o que era adequado ou inadequado. As bhikkhunīs que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e espalhavam descontentamento, dizendo: 'Como podem as bhikkhunīs com menos de doze anos de ordenação realizar ordenações?'... 'É verdade, monges, que as bhikkhunīs com menos de doze anos de ordenação realizam ordenações?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... 'Como podem, monges, as bhikkhunīs com menos de doze anos de ordenação realizar ordenações! Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...' E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento: 1137. ‘‘Yā pana bhikkhunī ūnadvādasavassā vuṭṭhāpeyya, pācittiya’’nti. 1137. 'Qualquer bhikkhunī com menos de doze anos de ordenação que realizar uma ordenação comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya).' 1138. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1138. 'Qualquer': qualquer que seja... 'bhikkhunī': ... a bhikkhunī pretendida neste contexto é aquela que foi ordenada por um ato com uma moção e três proclamações. Ūnadvādasavassā nāma appattadvādasavassā. 'Com menos de doze anos de ordenação': que ainda não completou doze anos de ordenação. Vuṭṭhāpeyyāti upasampādeyya. 'Realizar uma ordenação': conceder a ordenação completa (upasampadā). ‘‘Vuṭṭhāpessāmī’’ti gaṇaṃ vā ācariniṃ vā pattaṃ vā cīvaraṃ vā pariyesati, sīmaṃ vā sammannati, āpatti dukkaṭassa. Ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi dukkaṭā. Kammavācāpariyosāne upajjhāyāya āpatti pācittiyassa. Gaṇassa ca ācariniyā ca āpatti dukkaṭassa. Se, pensando 'vou realizar uma ordenação', ela procura um grupo, uma professora, uma tigela ou um manto, ou demarca um limite (sīmā), comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Com a moção, há uma ofensa de má conduta. Com as duas proclamações, há ofensas de má conduta. Ao final da proclamação, a preceptora (upajjhāyā) comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya); e o grupo e a professora (ācarinī) cometem uma ofensa de má conduta. 1139. Anāpatti paripuṇṇadvādasavassā vuṭṭhāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1139. Não há ofensa: se ela realizar uma ordenação tendo completado doze anos de ordenação; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Catutthasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A quarta regra de treinamento está concluída. 5. Pañcamasikkhāpadaṃ 5. A quinta regra de treinamento 1140. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo paripuṇṇadvādasavassā saṅghena asammatā vuṭṭhāpenti. Tā bālā honti abyattā; na jānanti kappiyaṃ vā akappiyaṃ vā. Saddhivihāriniyopi bālā honti [Pg.440] abyattā; na jānanti kappiyaṃ vā akappiyaṃ vā. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo paripuṇṇadvādasavassā saṅghena asammatā vuṭṭhāpessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo paripuṇṇadvādasavassā saṅghena asammatā vuṭṭhāpentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo paripuṇṇadvādasavassā saṅghena asammatā vuṭṭhāpessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… vigarahitvā…pe… dhammiṃ kathaṃ katvā bhikkhū āmantesi – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, paripuṇṇadvādasavassāya bhikkhuniyā vuṭṭhāpanasammutiṃ dātuṃ. Evañca pana, bhikkhave, dātabbā. Tāya paripuṇṇadvādasavassāya bhikkhuniyā saṅghaṃ upasaṅkamitvā ekaṃsaṃ uttarāsaṅgaṃ karitvā vuḍḍhānaṃ bhikkhunīnaṃ pāde vanditvā ukkuṭikaṃ nisīditvā añjaliṃ paggahetvā evamassa vacanīyo – ahaṃ, ayye, itthannāmā paripuṇṇadvādasavassā bhikkhunī saṅghaṃ vuṭṭhāpanasammutiṃ yācāmī’’ti. Dutiyampi yācitabbā. Tatiyampi yācitabbā. Sā bhikkhunī saṅghena paricchinditabbā – ‘‘byattāyaṃ bhikkhunī lajjinī’’ti. Sace bālā ca hoti alajjinī ca, na dātabbā. Sace bālā hoti lajjinī, na dātabbā. Sace byattā hoti alajjinī, na dātabbā. Sace byattā ca hoti lajjinī ca, dātabbā. Evañca pana, bhikkhave, dātabbā. Byattāya bhikkhuniyā paṭibalāya saṅgho ñāpetabbo – 1140. Naquele tempo, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, as bhikkhunīs com doze anos completos de ordenação realizavam ordenações sem terem sido autorizadas pelo Sangha. Elas eram tolas, inexperientes, e não sabiam o que era adequado ou inadequado. Suas discípulas também eram tolas, inexperientes, e não sabiam o que era adequado ou inadequado. As bhikkhunīs que tinham poucos desejos... criticavam, queixavam-se e espalhavam descontentamento, dizendo: 'Como podem as bhikkhunīs com doze anos completos de ordenação realizar ordenações sem terem sido autorizadas pelo Sangha?'... 'É verdade, monges, que as bhikkhunīs com doze anos completos de ordenação realizam ordenações sem terem sido autorizadas pelo Sangha?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... 'Como podem, monges, as bhikkhunīs com doze anos completos de ordenação realizar ordenações sem terem sido autorizadas pelo Sangha! Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...' Após repreendê-las... e proferir um discurso sobre o Dhamma, ele se dirigiu aos monges: 'Monges, eu autorizo que se conceda a autorização para realizar ordenações (vuṭṭhāpanasammuti) a uma bhikkhunī com doze anos completos de ordenação. E assim, monges, ela deve ser concedida: aquela bhikkhunī com doze anos completos de ordenação deve se aproximar do Sangha, colocar o manto superior sobre um dos ombros, saudar os pés das bhikkhunīs seniores, sentar-se de cócoras, juntar as palmas das mãos em reverência e dizer: "Eu, nobre senhora, de tal nome, sou uma bhikkhunī com doze anos completos de ordenação, e peço ao Sangha a autorização para realizar ordenações." Pela segunda vez ela deve pedir. Pela terceira vez ela deve pedir. Aquela bhikkhunī deve ser avaliada pelo Sangha: "Esta bhikkhunī é experiente e escrupulosa (lajjinī)?" Se ela for tola e sem escrúpulos (alajjinī), não deve ser concedida. Se ela for tola, mas escrupulosa, não deve ser concedida. Se ela for experiente, mas sem escrúpulos, não deve ser concedida. Se ela for experiente e escrupulosa, deve ser concedida. E assim, monges, ela deve ser concedida: uma bhikkhunī experiente e capaz deve informar o Sangha: 1141. ‘‘Suṇātu me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā paripuṇṇadvādasavassā bhikkhunī saṅghaṃ vuṭṭhāpanasammutiṃ yācati. Yadi saṅghassa pattakallaṃ, saṅgho itthannāmāya paripuṇṇadvādasavassāya bhikkhuniyā vuṭṭhāpanasammutiṃ dadeyya. Esā ñatti. 1141. 'Ouça-me, nobres senhoras, o Sangha. Esta bhikkhunī de tal nome, com doze anos completos de ordenação, pede ao Sangha a autorização para realizar ordenações. Se o Sangha estiver pronto, o Sangha deve conceder a autorização para realizar ordenações a esta bhikkhunī de tal nome, com doze anos completos de ordenação. Esta é a moção. ‘‘Suṇātu me, ayye, saṅgho. Ayaṃ itthannāmā paripuṇṇadvādasavassā bhikkhunī saṅghaṃ vuṭṭhāpanasammutiṃ yācati. Saṅgho itthannāmāya paripuṇṇadvādasavassāya bhikkhuniyā vuṭṭhāpanasammutiṃ deti. Yassā ayyāya khamati itthannāmāya paripuṇṇadvādasavassāya bhikkhuniyā vuṭṭhāpanasammutiyā dānaṃ, sā tuṇhassa; yassā nakkhamati, sā bhāseyya. 'Ouça-me, nobres senhoras, o Sangha. Esta bhikkhunī de tal nome, com doze anos completos de ordenação, pede ao Sangha a autorização para realizar ordenações. O Sangha concede a autorização para realizar ordenações a esta bhikkhunī de tal nome, com doze anos completos de ordenação. Aquela nobre senhora que aprova a concessão da autorização para realizar ordenações a esta bhikkhunī de tal nome, com doze anos completos de ordenação, deve permanecer em silêncio; aquela que não aprova deve falar. ‘‘Dinnā saṅghena itthannāmāya paripuṇṇadvādasavassāya bhikkhuniyā vuṭṭhāpanasammuti. Khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmī’’ti. 'A autorização para realizar ordenações foi concedida pelo Sangha a esta bhikkhunī de tal nome, com doze anos completos de ordenação. O Sangha aprova, portanto está em silêncio. Assim eu guardo esta decisão.' Assim deve ser informada. Assim deve ser concedida. Atha [Pg.441] kho bhagavā tā bhikkhuniyo anekapariyāyena vigarahitvā dubbharatāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – Então o Abençoado, tendo repreendido aquelas bhikkhunīs de várias maneiras por serem difíceis de sustentar... 'E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:' 1142. ‘‘Yā pana bhikkhunī paripuṇṇadvādasavassā saṅghena asammatā vuṭṭhāpeyya, pācittiya’’nti. 1142. 'Qualquer bhikkhunī com doze anos completos de ordenação que realizar uma ordenação sem ter sido autorizada pelo Sangha comete uma ofensa que requer expiação (pācittiya).' 1143. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1143. 'Qualquer': qualquer que seja... 'bhikkhunī': ... a bhikkhunī pretendida neste contexto é aquela que foi ordenada por um ato com uma moção e três proclamações. Paripuṇṇadvādasavassā nāma pattadvādasavassā. 'Com doze anos completos de ordenação': que completou doze anos de ordenação. Asammatā nāma ñattidutiyena kammena vuṭṭhāpanasammuti na dinnā hoti. Vuṭṭhāpeyyāti upasampādeyya. A expressão "não autorizada" significa que a autorização para ordenar (vuṭṭhāpanasammuti) não foi concedida por meio de um procedimento formal com uma moção e uma segunda proclamação (ñattidutiya kamma). "Se ela ordenar" significa se ela realizar a ordenação completa (upasampada). ‘‘Vuṭṭhāpessāmī’’ti gaṇaṃ vā ācariniṃ vā pattaṃ vā cīvaraṃ vā pariyesati, sīmaṃ vā sammannati, āpatti dukkaṭassa. Ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi dukkaṭā. Kammavācāpariyosāne upajjhāyāya āpatti pācittiyassa. Gaṇassa ca ācariniyā ca āpatti dukkaṭassa. Se, pensando "vou ordenar", ela procura por um grupo (gaṇa), por uma professora (ācarinī), por uma tigela ou por um manto, ou se ela demarca o limite (sīma), há um delito de má conduta (dukkaṭa). Ao final da moção (ñatti), há um delito de má conduta. Ao final das duas proclamações (kammavācā), há delitos de má conduta. Ao término da proclamação formal, a preceptora (upajjhāya) incorre em um delito que requer expiação (pācittiya), e o grupo e a professora incorrem em um delito de má conduta. 1144. Dhammakamme dhammakammasaññā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme vematikā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. Dhammakamme adhammakammasaññā vuṭṭhāpeti, āpatti pācittiyassa. 1144. Se for um procedimento legítimo e ela, percebendo-o como um procedimento legítimo, realiza a ordenação, incorre em um delito que requer expiação (pācittiya). Se for um procedimento legítimo e ela, estando em dúvida, realiza a ordenação, incorre em um delito que requer expiação. Se for um procedimento legítimo e ela, percebendo-o como um procedimento ilegítimo, realiza a ordenação, incorre em um delito que requer expiação. Adhammakamme dhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme vematikā, āpatti dukkaṭassa. Adhammakamme adhammakammasaññā, āpatti dukkaṭassa. Se for um procedimento ilegítimo e ela, percebendo-o como um procedimento legítimo, incorre em um delito de má conduta (dukkaṭa). Se for um procedimento ilegítimo e ela, estando em dúvida, incorre em um delito de má conduta. Se for um procedimento ilegítimo e ela, percebendo-o como um procedimento ilegítimo, incorre em um delito de má conduta. 1145. Anāpatti paripuṇṇadvādasavassā saṅghena sammatā vuṭṭhāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1145. Não há infração: se ela tiver completado doze anos de ordenação e, tendo sido autorizada pelo Sangha, realizar a ordenação; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Pañcamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quinto preceito de treinamento está concluído. 6. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ 6. O sexto preceito de treinamento 1146. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena caṇḍakāḷī bhikkhunī [Pg.442] bhikkhunisaṅghaṃ upasaṅkamitvā vuṭṭhāpanasammutiṃ yācati. Atha kho bhikkhunisaṅgho caṇḍakāḷiṃ bhikkhuniṃ paricchinditvā – ‘‘alaṃ tāva te, ayye, vuṭṭhāpitenā’’ti, vuṭṭhāpanasammutiṃ na adāsi. Caṇḍakāḷī bhikkhunī ‘sādhū’ti paṭissuṇi. Tena kho pana samayena bhikkhunisaṅgho aññāsaṃ bhikkhunīnaṃ vuṭṭhāpanasammutiṃ deti. Caṇḍakāḷī bhikkhunī ujjhāyati khiyyati vipāceti – ‘‘ahameva nūna bālā, ahameva nūna alajjinī; yaṃ saṅgho aññāsaṃ bhikkhunīnaṃ vuṭṭhāpanasammutiṃ deti, mayhameva na detī’’ti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā caṇḍakāḷī – ‘alaṃ tāva te, ayye, vuṭṭhāpitenā’ti vuccamānā ‘sādhū’ti paṭissuṇitvā pacchā khīyanadhammaṃ āpajjissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, ‘caṇḍakāḷī bhikkhunī alaṃ tāva te ayye vuṭṭhāpitenā’ti vuccamānā ‘‘sādhū’’ti paṭissuṇitvā pacchā khīyanadhammaṃ āpajjatīti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, caṇḍakāḷī bhikkhunī – ‘‘alaṃ tāva te, ayye, vuṭṭhāpitenā’’ti vuccamānā ‘sādhū’ti paṭissuṇitvā pacchā khīyanadhammaṃ āpajjissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1146. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, a bhikkhunī Caṇḍakāḷī aproximou-se da comunidade de bhikkhunīs e solicitou a autorização para ordenar (vuṭṭhāpanasammuti). Então, a comunidade de bhikkhunīs, após avaliá-la, não lhe concedeu a autorização para ordenar, dizendo: "Basta por enquanto, nobre senhora, de você ordenar". A bhikkhunī Caṇḍakāḷī concordou, dizendo: "Muito bem". Naquela mesma ocasião, a comunidade de bhikkhunīs concedeu a autorização para ordenar a outras bhikkhunīs. A bhikkhunī Caṇḍakāḷī queixou-se, criticou e espalhou boatos, dizendo: "Será que apenas eu sou tola? Será que apenas eu sou sem vergonha? Pois a comunidade concede a autorização para ordenar a outras bhikkhunīs, mas não a concede a mim!". As bhikkhunīs de poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam boatos, dizendo: "Como pode a nobre Caṇḍakāḷī, ao ser informada de que 'Basta por enquanto, nobre senhora, de você ordenar', concordar dizendo 'Muito bem' e depois queixar-se e criticar?"... "É verdade, monges, que a bhikkhunī Caṇḍakāḷī, ao ser informada de que 'Basta por enquanto, nobre senhora, de você ordenar', concordou dizendo 'Muito bem' e depois queixou-se e criticou?" "É verdade, Abençoado", responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... "Como pode, monges, a bhikkhunī Caṇḍakāḷī, ao ser informada de que 'Basta por enquanto, nobre senhora, de você ordenar', concordar dizendo 'Muito bem' e depois queixar-se e criticar? Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos..." E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento: 1147. ‘‘Yā pana bhikkhunī – ‘alaṃ tāva te, ayye, vuṭṭhāpitenā’ti vuccamānā ‘sādhū’ti paṭissuṇitvā pacchā khīyanadhammaṃ āpajjeyya, pācittiya’’nti. 1147. "Qualquer bhikkhunī que, ao ser informada de que: 'Basta por enquanto, nobre senhora, de você ordenar', concordar dizendo 'Muito bem' e depois queixar-se e criticar, incorre em um delito que requer expiação (pācittiya)." 1148. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1148. "Qualquer": qualquer que seja... "bhikkhunī": ... a bhikkhunī pretendida neste contexto é aquela que foi ordenada por um procedimento formal com uma moção e três proclamações (ñatticatuttha kamma). Alaṃ tāva te ayye vuṭṭhāpitenāti alaṃ tāva te, ayye, upasampāditena. ‘Sādhū’ti paṭissuṇitvā pacchā khīyanadhammaṃ āpajjati, āpatti pācittiyassa. "Basta por enquanto, nobre senhora, de você ordenar" significa basta por enquanto, nobre senhora, de você realizar a ordenação completa. Se ela concordar dizendo 'Muito bem' e depois queixar-se e criticar, incorre em um delito que requer expiação (pācittiya). 1149. Anāpatti pakatiyā chandā dosā mohā bhayā karontaṃ khiyyati, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1149. Não há infração: se ela critica alguém que, por sua própria natureza, age por favoritismo, aversão, ilusão ou medo; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sexto preceito de treinamento está concluído. 7. Sattamasikkhāpadaṃ 7. O sétimo preceito de treinamento 1150. Tena [Pg.443] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññatarā sikkhamānā thullanandaṃ bhikkhuniṃ upasaṅkamitvā upasampadaṃ yāci. Thullanandā bhikkhunī taṃ sikkhamānaṃ – ‘‘sace me tvaṃ, ayye, cīvaraṃ dassasi evāhaṃ taṃ vuṭṭhāpessāmī’’ti vatvā, neva vuṭṭhāpeti na vuṭṭhāpanāya ussukkaṃ karoti. Atha kho sā sikkhamānā bhikkhunīnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā sikkhamānaṃ – ‘sace me tvaṃ, ayye, cīvaraṃ dassasi evāhaṃ taṃ vuṭṭhāpessāmī’ti vatvā, neva vuṭṭhāpessati na vuṭṭhāpanāya ussukkaṃ karissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī sikkhamānaṃ – ‘‘sace me tvaṃ, ayye, cīvaraṃ dassasi evāhaṃ taṃ vuṭṭhāpessāmī’’ti vatvā, neva vuṭṭhāpeti na vuṭṭhāpanāya ussukkaṃ karotīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī sikkhamānaṃ – ‘‘sace me tvaṃ, ayye, cīvaraṃ dassasi evāhaṃ taṃ vuṭṭhāpessāmī’’ti vatvā, neva vuṭṭhāpessati na vuṭṭhāpanāya ussukkaṃ karissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1150. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, uma sikkhamānā (candidata à ordenação) aproximou-se da bhikkhunī Thullanandā e solicitou a ordenação completa. A bhikkhunī Thullanandā disse àquela sikkhamānā: "Se você me der um manto, nobre senhora, eu a ordenarei", mas depois nem a ordenou, nem fez qualquer esforço para que ela fosse ordenada. Então, aquela sikkhamānā relatou o ocorrido às bhikkhunīs. As bhikkhunīs de poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam boatos, dizendo: "Como pode a nobre Thullanandā dizer a uma sikkhamānā: 'Se você me der um manto, nobre senhora, eu a ordenarei', e depois nem a ordenar, nem fazer qualquer esforço para que ela seja ordenada?"... "É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā disse a uma sikkhamānā: 'Se você me der um manto, nobre senhora, eu a ordenarei', e depois nem a ordenou, nem fez qualquer esforço para que ela fosse ordenada?" "É verdade, Abençoado", responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... "Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā dizer a uma sikkhamānā: 'Se você me der um manto, nobre senhora, eu a ordenarei', e depois nem a ordenar, nem fazer qualquer esforço para que ela seja ordenada? Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos..." E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento: 1151. ‘‘Yā pana bhikkhunī sikkhamānaṃ – ‘sace me tvaṃ, ayye, cīvaraṃ dassasi, evāhaṃ taṃ vuṭṭhāpessāmī’ti vatvā, sā pacchā anantarāyikinī neva vuṭṭhāpeyya na vuṭṭhāpanāya ussukkaṃ kareyya, pācittiya’’nti. 1151. "Qualquer bhikkhunī que disser a uma sikkhamānā: 'Se você me der um manto, nobre senhora, eu a ordenarei', e depois, não havendo impedimentos, nem a ordenar, nem fizer qualquer esforço para que ela seja ordenada, incorre em um delito que requer expiação (pācittiya)." 1152. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1152. "Qualquer": qualquer que seja... "bhikkhunī": ... a bhikkhunī pretendida neste contexto é aquela que foi ordenada por um procedimento formal com uma moção e três proclamações (ñatticatuttha kamma). Sikkhamānā nāma dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhā. Uma "sikkhamānā" é aquela que treinou nas seis regras de treinamento por um período de dois anos. Sace me tvaṃ ayye cīvaraṃ dassasi evāhaṃ taṃ vuṭṭhāpessāmīti evāhaṃ taṃ upasampādessāmi. "Se você me der um manto, nobre senhora, eu a ordenarei" significa se você me der o manto, eu realizarei a sua ordenação completa. Sā pacchā anantarāyikinīti asati antarāye. "E depois, não havendo impedimentos" significa quando não há nenhum obstáculo. Neva vuṭṭhāpeyyāti na sayaṃ vuṭṭhāpeyya. "Nem a ordenar" significa se ela mesma não realizar a ordenação. Na [Pg.444] vuṭṭhāpanāya ussukkaṃ kareyyāti na aññaṃ āṇāpeyya. ‘‘Neva vuṭṭhāpessāmi na vuṭṭhāpanāya ussukkaṃ karissāmī’’ti dhuraṃ nikkhittamatte āpatti pācittiyassa. "Nem fizer qualquer esforço para que ela seja ordenada" significa se ela não instruir outra pessoa a fazê-lo. No momento em que ela desiste de sua responsabilidade, pensando: 'Não vou ordená-la, nem farei qualquer esforço para que ela seja ordenada', incorre em um delito que requer expiação (pācittiya). 1153. Anāpatti sati antarāye, pariyesitvā na labhati, gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1153. Não há infração: se houver um impedimento; se, tendo procurado, ela não conseguir encontrar os meios; se ela estiver doente; em caso de perigos; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Sattamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sétimo preceito de treinamento está concluído. 8. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ 8. O oitavo preceito de treinamento 1154. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññatarā sikkhamānā thullanandaṃ bhikkhuniṃ upasaṅkamitvā upasampadaṃ yāci. Thullanandā bhikkhunī taṃ sikkhamānaṃ ‘‘sace maṃ tvaṃ, ayye, dve vassāni anubandhissasi evāhaṃ taṃ vuṭṭhāpessāmī’’ti vatvā, neva vuṭṭhāpeti na vuṭṭhāpanāya ussukkaṃ karoti. Atha kho sā sikkhamānā bhikkhunīnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā sikkhamānaṃ – sace maṃ tvaṃ, ayye, dve vassāni anubandhissasi evāhaṃ taṃ vuṭṭhāpessāmīti vatvā, neva vuṭṭhāpessati na vuṭṭhāpanāya ussukkaṃ karissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī sikkhamānaṃ – ‘‘sace maṃ tvaṃ ayye dve vassāni anubandhissasi evāhaṃ taṃ vuṭṭhāpessāmī’’ti vatvā, neva vuṭṭhāpeti na vuṭṭhāpanāya ussukkaṃ karotīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī sikkhamānaṃ – ‘‘sace maṃ tvaṃ, ayye, dve vassāni anubandhissasi evāhaṃ taṃ vuṭṭhāpessāmī’’ti vatvā, neva vuṭṭhāpessati na vuṭṭhāpanāya ussukkaṃ karissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1154. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, uma sikkhamānā aproximou-se da bhikkhunī Thullanandā e solicitou a ordenação completa. A bhikkhunī Thullanandā disse àquela sikkhamānā: "Se você me acompanhar por dois anos, nobre senhora, eu a ordenarei", mas depois nem a ordenou, nem fez qualquer esforço para que ela fosse ordenada. Então, aquela sikkhamānā relatou o ocorrido às bhikkhunīs. As bhikkhunīs de poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam boatos, dizendo: "Como pode a nobre Thullanandā dizer a uma sikkhamānā: 'Se você me acompanhar por dois anos, nobre senhora, eu a ordenarei', e depois nem a ordenar, nem fazer qualquer esforço para que ela seja ordenada?"... "É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā disse a uma sikkhamānā: 'Se você me acompanhar por dois anos, nobre senhora, eu a ordenarei', e depois nem a ordenou, nem fez qualquer esforço para que ela fosse ordenada?" "É verdade, Abençoado", responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... "Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā dizer a uma sikkhamānā: 'Se você me acompanhar por dois anos, nobre senhora, eu a ordenarei', e depois nem a ordenar, nem fazer qualquer esforço para que ela seja ordenada? Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos..." E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento: 1155. ‘‘Yā pana bhikkhunī sikkhamānaṃ – ‘sace maṃ tvaṃ ayye dve vassāni anubandhissasi evāhaṃ taṃ vuṭṭhāpessāmī’ti vatvā, sā pacchā anantarāyikinī [Pg.445] neva vuṭṭhāpeyya na vuṭṭhāpanāya ussukkaṃ kareyya, pācittiya’’nti. 1155. "Qualquer bhikkhunī que disser a uma sikkhamānā: 'Se você me acompanhar por dois anos, nobre senhora, eu a ordenarei', e depois, não havendo impedimentos, nem a ordenar, nem fizer qualquer esforço para que ela seja ordenada, incorre em um delito que requer expiação (pācittiya)." 1156. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1156. "Qualquer": qualquer que seja... "bhikkhunī": ... a bhikkhunī pretendida neste contexto é aquela que foi ordenada por um procedimento formal com uma moção e três proclamações (ñatticatuttha kamma). Sikkhamānā nāma dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhā. Uma "sikkhamānā" é aquela que treinou nas seis regras de treinamento por um período de dois anos. Sace maṃ tvaṃ ayye dve vassāni anubandhissasīti dve saṃvaccharāni upaṭṭhahissasi. "Se você me acompanhar por dois anos, nobre senhora" significa se você me servir por dois anos. Evāhaṃ taṃ vuṭṭhāpessāmīti evāhaṃ taṃ upasampādessāmi. "Eu a ordenarei" significa eu realizarei a sua ordenação completa. Sā pacchā anantarāyikinīti asati antarāye. "E depois, não havendo impedimentos" significa quando não há nenhum obstáculo. Neva vuṭṭhāpeyyāti na sayaṃ vuṭṭhāpeyya. "Nem a ordenar" significa se ela mesma não realizar a ordenação. Na vuṭṭhāpanāya ussukkaṃ kareyyāti na aññaṃ āṇāpeyya. ‘‘Neva vuṭṭhāpessāmi na vuṭṭhāpanāya ussukkaṃ karissāmī’’ti dhuraṃ nikkhittamatte āpatti pācittiyassa. "Nem fizer qualquer esforço para que ela seja ordenada" significa se ela não instruir outra pessoa a fazê-lo. No momento em que ela desiste de sua responsabilidade, pensando: 'Não vou ordená-la, nem farei qualquer esforço para que ela seja ordenada', incorre em um delito que requer expiação (pācittiya). 1157. Anāpatti sati antarāye, pariyesitvā na labhati, gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1157. Não há infração: se houver um impedimento; se, tendo procurado, ela não conseguir encontrar os meios; se ela estiver doente; em caso de perigos; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Aṭṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O oitavo preceito de treinamento está concluído. 9. Navamasikkhāpadaṃ 9. O nono preceito de treinamento 1158. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī purisasaṃsaṭṭhaṃ kumārakasaṃsaṭṭhaṃ caṇḍiṃ sokāvāsaṃ caṇḍakāḷiṃ sikkhamānaṃ vuṭṭhāpeti. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā purisasaṃsaṭṭhaṃ kumārakasaṃsaṭṭhaṃ caṇḍiṃ sokāvāsaṃ caṇḍakāḷiṃ sikkhamānaṃ vuṭṭhāpessatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī purisasaṃsaṭṭhaṃ kumārakasaṃsaṭṭhaṃ caṇḍiṃ sokāvāsaṃ caṇḍakāḷiṃ sikkhamānaṃ vuṭṭhāpetīti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho [Pg.446] bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī purisasaṃsaṭṭhaṃ kumārakasaṃsaṭṭhaṃ caṇḍiṃ sokāvāsaṃ caṇḍakāḷiṃ sikkhamānaṃ vuṭṭhāpessati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1158. Naquela ocasião, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela mesma ocasião, a bhikkhunī Thullanandā ordenou a sikkhamānā Caṇḍakāḷī, que se associava com homens adultos, associava-se com rapazes jovens, era de temperamento violento e causava aflição aos outros. As bhikkhunīs de poucos desejos... queixaram-se, criticaram e espalharam boatos, dizendo: 'Como pode a nobre Thullanandā ordenar a sikkhamānā Caṇḍakāḷī, que se associava com homens, associava-se com rapazes, era violenta e causava aflição?'... 'É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā ordenou a sikkhamānā Caṇḍakāḷī, que se associava com homens, associava-se com rapazes, era violenta e causava aflição?' 'É verdade, Abençoado', responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... 'Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā ordenar a sikkhamānā Caṇḍakāḷī, que se associava com homens, associava-se com rapazes, era violenta e causava aflição? Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...' E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento: 1159. ‘‘Yā pana bhikkhunī purisasaṃsaṭṭhaṃ kumārakasaṃsaṭṭhaṃ caṇḍiṃ sokāvāsaṃ sikkhamānaṃ vuṭṭhāpeyya, pācittiya’’nti. 1159. "Qualquer bhikkhunī que ordenar uma sikkhamānā que se associa com homens, se associa com rapazes, é violenta e causa aflição aos outros, incorre em um delito que requer expiação (pācittiya)." 1160. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1160. "Qualquer": qualquer que seja... "bhikkhunī": ... a bhikkhunī pretendida neste contexto é aquela que foi ordenada por um procedimento formal com uma moção e três proclamações (ñatticatuttha kamma). Puriso nāma pattavīsativasso. Kumārako nāma appattavīsativasso. Saṃsaṭṭhā nāma ananulomikena kāyikavācasikena saṃsaṭṭhā. Caṇḍī nāma kodhanā vuccati. Um "homem" é aquele que completou vinte anos de idade. Um "rapaz" é aquele que tem menos de vinte anos de idade. "Associar-se" significa associar-se de maneira inadequada por meio de ações corporais ou verbais. "Violenta" refere-se a uma sikkhamānā que é propensa à raiva. Sokāvāsā nāma paresaṃ dukkhaṃ uppādeti, sokaṃ āvisati. Sikkhamānā nāma dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhā. Vuṭṭhāpeyyāti upasampādeyya. "Causa aflição aos outros" significa aquela que causa sofrimento aos outros ou que se entrega à aflição. Uma "sikkhamānā" é aquela que treinou nas seis regras de treinamento por um período de dois anos. "Ordenar" significa realizar a ordenação completa. ‘‘Vuṭṭhāpessāmī’’ti gaṇaṃ vā ācariniṃ vā pattaṃ vā cīvaraṃ vā pariyesati, sīmaṃ vā sammannati, āpatti dukkaṭassa. Ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi dukkaṭā. Kammavācāpariyosāne upajjhāyāya āpatti pācittiyassa; gaṇassa ca ācariniyā ca āpatti dukkaṭassa. Se, pensando: “Eu darei a ordenação”, ela procura um grupo, uma professora, uma tigela ou um manto, ou demarca um limite (sīma), há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Pela moção (ñatti), há uma ofensa de má conduta. Pelas duas proclamações (kammavācā), há ofensas de má conduta. Ao término da proclamação, há uma ofensa de expiação (pācittiya) para a preceptora (upajjhāyā); e há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa) para o grupo e para a professora. 1161. Anāpatti ajānantī vuṭṭhāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1161. Não há ofensa se ela der a ordenação sem saber; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Navamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O nono preceito de treinamento está concluído. 10. Dasamasikkhāpadaṃ 10. Décimo preceito de treinamento 1162. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī mātāpitūhipi sāmikenapi ananuññātaṃ sikkhamānaṃ vuṭṭhāpeti. Mātāpitaropi sāmikopi ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma [Pg.447] ayyā thullanandā amhehi ananuññātaṃ sikkhamānaṃ vuṭṭhāpessatī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo mātāpitūnampi sāmikassapi ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā mātāpitūhipi sāmikenapi ananuññātaṃ sikkhamānaṃ vuṭṭhāpessatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī, mātāpitūhipi sāmikenapi ananuññātaṃ sikkhamānaṃ vuṭṭhāpetīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī mātāpitūhipi sāmikenapi ananuññātaṃ sikkhamānaṃ vuṭṭhāpessati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1162. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, a bhikkhunī Thullanandā deu a ordenação a uma sikkhamānā que não havia sido autorizada por seus pais nem por seu marido. Os pais e o marido criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como pode a nobre Thullanandā dar a ordenação a uma sikkhamānā sem a nossa autorização?”. As bhikkhunīs ouviram os pais e o marido criticando, queixando-se e murmurando. As bhikkhunīs de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como pode a nobre Thullanandā dar a ordenação a uma sikkhamānā sem a autorização de seus pais e de seu marido?”... “É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā deu a ordenação a uma sikkhamānā sem a autorização de seus pais e de seu marido?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... “Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā dar a ordenação a uma sikkhamānā sem a autorização de seus pais e de seu marido? Monges, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...” E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento: 1163. ‘‘Yā pana bhikkhunī mātāpitūhi vā sāmikena vā ananuññātaṃ sikkhamānaṃ vuṭṭhāpeyya, pācittiya’’nti. 1163. “Qualquer bhikkhunī que der a ordenação a uma sikkhamānā que não tenha sido autorizada por seus pais ou por seu marido, comete uma ofensa de expiação.” 1164. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1164. “Qualquer”: qualquer que seja... “Bhikkhunī”: ... a que se refere neste contexto é aquela que foi ordenada por uma moção seguida de três proclamações (ñatticatuttha-kamma). Mātāpitaro nāma janakā vuccanti. Sāmiko nāma yena pariggahitā hoti. Ananuññātāti anāpucchā. Sikkhamānā nāma dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhā. Vuṭṭhāpeyyāti upasampādeyya. “Pais”: refere-se aos pais biológicos. “Marido”: refere-se àquele por quem ela foi tomada como esposa. “Não autorizada”: sem ter pedido permissão. “Sikkhamānā”: aquela que treinou nas seis regras por dois anos. “Der a ordenação”: conceder a ordenação completa (upasampadā). Vuṭṭhāpessāmīti gaṇaṃ vā ācariniṃ vā pattaṃ vā cīvaraṃ vā pariyesati, sīmaṃ vā sammannati, āpatti dukkaṭassa. Ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi dukkaṭā. Kammavācāpariyosāne upajjhāyāya āpatti pācittiyassa. Gaṇassa ca ācariniyā ca āpatti dukkaṭassa. Se, pensando: “Eu darei a ordenação”, ela procura um grupo, uma professora, uma tigela ou um manto, ou demarca um limite (sīma), há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Pela moção (ñatti), há uma ofensa de má conduta. Pelas duas proclamações (kammavācā), há ofensas de má conduta. Ao término da proclamação, há uma ofensa de expiação (pācittiya) para a preceptora (upajjhāyā); e há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa) para o grupo e para a professora. 1165. Anāpatti ajānantī vuṭṭhāpeti, apaloketvā vuṭṭhāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1165. Não há ofensa se ela der a ordenação sem saber; se ela der a ordenação após pedir permissão; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Dasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo preceito de treinamento está concluído. 11. Ekādasamasikkhāpadaṃ 11. Décimo primeiro preceito de treinamento 1166. Tena samayena buddho bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe. Tena kho pana samayena thullanandā bhikkhunī – ‘‘sikkhamānaṃ vuṭṭhāpessāmī’’ti [Pg.448] there bhikkhū sannipātetvā pahūtaṃ khādanīyaṃ bhojanīyaṃ passitvā – ‘‘na tāvāhaṃ, ayyā, sikkhamānaṃ vuṭṭhāpessāmī’’ti there bhikkhū uyyojetvā devadattaṃ kokālikaṃ kaṭamodakatissakaṃ khaṇḍadeviyā puttaṃ samuddadattaṃ sannipātetvā sikkhamānaṃ vuṭṭhāpesi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma ayyā thullanandā pārivāsikachandadānena sikkhamānaṃ vuṭṭhāpessatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī pārivāsikachandadānena sikkhamānaṃ vuṭṭhāpetīti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, thullanandā bhikkhunī pārivāsikachandadānena sikkhamānaṃ vuṭṭhāpessati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1166. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Rājagaha, no Bosque de Bambus, no Santuário dos Esquilos. Naquela ocasião, a bhikkhunī Thullanandā, pensando: “Darei a ordenação a uma sikkhamānā”, reuniu os monges anciãos. Ao ver uma grande quantidade de alimentos sólidos e macios, ela dispensou os monges anciãos, dizendo: “Nobres senhores, eu ainda não darei a ordenação à sikkhamānā”. Em seguida, ela reuniu Devadatta, Kokālika, Kaṭamodakatissaka, o filho de Khaṇḍadeví, e Samuddadatta, e deu a ordenação à sikkhamānā. As bhikkhunīs de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como pode a nobre Thullanandā dar a ordenação a uma sikkhamānā por meio de um consentimento expirado?”... “É verdade, monges, que a bhikkhunī Thullanandā deu a ordenação a uma sikkhamānā por meio de um consentimento expirado?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... “Como pode, monges, a bhikkhunī Thullanandā dar a ordenação a uma sikkhamānā por meio de um consentimento expirado? Monges, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...” E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento: 1167. ‘‘Yā pana bhikkhunī pārivāsikachandadānena sikkhamānaṃ vuṭṭhāpeyya, pācittiya’’nti. 1167. “Qualquer bhikkhunī que der a ordenação a uma sikkhamānā por meio de um consentimento expirado, comete uma ofensa de expiação.” 1168. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1168. “Qualquer”: qualquer que seja... “Bhikkhunī”: ... a que se refere neste contexto é aquela que foi ordenada por uma moção seguida de três proclamações (ñatticatuttha-kamma). Pārivāsikachandadānenāti vuṭṭhitāya parisāya. Sikkhamānā nāma dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhā. Vuṭṭhāpeyyāti upasampādeyya. “Por meio de um consentimento expirado”: quando a assembleia já se dispersou. “Sikkhamānā”: aquela que treinou nas seis regras por dois anos. “Der a ordenação”: conceder a ordenação completa (upasampadā). ‘‘Vuṭṭhāpessāmī’’ti gaṇaṃ vā ācariniṃ vā pattaṃ vā cīvaraṃ vā pariyesati, sīmaṃ vā sammannati, āpatti dukkaṭassa. Ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi dukkaṭā. Kammavācāpariyosāne upajjhāyāya āpatti pācittiyassa. Gaṇassa ca ācariniyā ca āpatti dukkaṭassa. Se, pensando: “Eu darei a ordenação”, ela procura um grupo, uma professora, uma tigela ou um manto, ou demarca um limite (sīma), há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Pela moção (ñatti), há uma ofensa de má conduta. Pelas duas proclamações (kammavācā), há ofensas de má conduta. Ao término da proclamação, há uma ofensa de expiação (pācittiya) para a preceptora (upajjhāyā); e há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa) para o grupo e para a professora. 1169. Anāpatti avuṭṭhitāya parisāya vuṭṭhāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1169. Não há ofensa se ela der a ordenação antes que a assembleia se disperse; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Ekādasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo primeiro preceito de treinamento está concluído. 12. Dvādasamasikkhāpadaṃ 12. Décimo segundo preceito de treinamento 1170. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo anuvassaṃ [Pg.449] vuṭṭhāpenti, upassayo na sammati. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo anuvassaṃ vuṭṭhāpessanti, upassayo na sammatī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo anuvassaṃ vuṭṭhāpessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo anuvassaṃ vuṭṭhāpentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo anuvassaṃ vuṭṭhāpessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1170. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, as bhikkhunīs davam a ordenação todos os anos, e a residência tornou-se insuficiente. As pessoas criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem as bhikkhunīs dar a ordenação todos os anos? A residência tornou-se insuficiente!”. As bhikkhunīs ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e murmurando. As bhikkhunīs de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem as bhikkhunīs dar a ordenação todos os anos?”... “É verdade, monges, que as bhikkhunīs dão a ordenação todos os anos?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como podem, monges, as bhikkhunīs dar a ordenação todos os anos? Monges, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...” E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento: 1171. ‘‘Yā pana bhikkhunī anuvassaṃ vuṭṭhāpeyya, pācittiya’’nti. 1171. “Qualquer bhikkhunī que der a ordenação todos os anos, comete uma ofensa de expiação.” 1172. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1172. “Qualquer”: qualquer que seja... “Bhikkhunī”: ... a que se refere neste contexto é aquela que foi ordenada por uma moção seguida de três proclamações (ñatticatuttha-kamma). Anuvassanti anusaṃvaccharaṃ. Vuṭṭhāpeyyāti upasampādeyya. “Todos os anos”: a cada ano. “Der a ordenação”: conceder a ordenação completa (upasampadā). ‘‘Vuṭṭhāpessāmī’’ti gaṇaṃ vā ācariniṃ vā pattaṃ vā cīvaraṃ vā pariyesati, sīmaṃ vā sammannati, āpatti dukkaṭassa. Ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi dukkaṭā. Kammavācāpariyosāne upajjhāyāya āpatti pācittiyassa. Gaṇassa ca ācariniyā ca āpatti dukkaṭassa. Se, pensando: “Eu darei a ordenação”, ela procura um grupo, uma professora, uma tigela ou um manto, ou demarca um limite (sīma), há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Pela moção (ñatti), há uma ofensa de má conduta. Pelas duas proclamações (kammavācā), há ofensas de má conduta. Ao término da proclamação, há uma ofensa de expiação (pācittiya) para a preceptora (upajjhāyā); e há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa) para o grupo e para a professora. 1173. Anāpatti ekantarikaṃ vuṭṭhāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1173. Não há ofensa se ela der a ordenação em anos alternados; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Dvādasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo segundo preceito de treinamento está concluído. 13. Terasamasikkhāpadaṃ 13. Décimo terceiro preceito de treinamento 1174. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo ekaṃ vassaṃ dve vuṭṭhāpenti. Upassayo tatheva na sammati. Manussā tatheva ujjhāyanti [Pg.450] khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo ekaṃ vassaṃ dve vuṭṭhāpessanti! Upassayo tatheva na sammatī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo ekaṃ vassaṃ dve vuṭṭhāpessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo ekaṃ vassaṃ dve vuṭṭhāpentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo ekaṃ vassaṃ dve vuṭṭhāpessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1174. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, as bhikkhunīs davam a ordenação a duas sikkhamānās em um único ano. Da mesma forma, a residência tornou-se insuficiente. As pessoas criticavam, queixavam-se e murmuravam da mesma forma: “Como podem as bhikkhunīs dar a ordenação a duas sikkhamānās em um único ano? Da mesma forma, a residência tornou-se insuficiente!”. As bhikkhunīs ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e murmurando. As bhikkhunīs de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem as bhikkhunīs dar a ordenação a duas sikkhamānās em um único ano?”... “É verdade, monges, que as bhikkhunīs dão a ordenação a duas sikkhamānās em um único ano?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como podem, monges, as bhikkhunīs dar a ordenação a duas sikkhamānās em um único ano? Monges, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...” E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento: 1175. ‘‘Yā pana bhikkhunī ekaṃ vassaṃ dve vuṭṭhāpeyya, pācittiya’’nti. 1175. “Qualquer bhikkhunī que, em um único ano, der a ordenação a duas sikkhamānās, comete uma ofensa de expiação.” 1176. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1176. “Qualquer”: qualquer que seja... “Bhikkhunī”: ... a que se refere neste contexto é aquela que foi ordenada por uma moção seguida de três proclamações (ñatticatuttha-kamma). Ekaṃ vassanti ekaṃ saṃvaccharaṃ. Dve vuṭṭhāpeyyāti dve upasampādeyya. “Em um único ano”: em um só ano. “Der a ordenação a duas”: conceder a ordenação completa (upasampadā) a duas sikkhamānās. ‘‘Dve vuṭṭhāpessāmī’’ti gaṇaṃ vā ācariniṃ vā pattaṃ vā cīvaraṃ vā pariyesati, sīmaṃ vā sammannati, āpatti dukkaṭassa. Ñattiyā dukkaṭaṃ. Dvīhi kammavācāhi dukkaṭā. Kammavācāpariyosāne upajjhāyāya āpatti pācittiyassa. Gaṇassa ca ācariniyā ca āpatti dukkaṭassa. Se, pensando: “Eu darei a ordenação a duas”, ela procura um grupo, uma professora, uma tigela ou um manto, ou demarca um limite (sīma), há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Pela moção (ñatti), há uma ofensa de má conduta. Pelas duas proclamações (kammavācā), há ofensas de má conduta. Ao término da proclamação, há uma ofensa de expiação (pācittiya) para a preceptora (upajjhāyā); e há uma ofensa de má conduta (dukkaṭa) para o grupo e para a professora. 1177. Anāpatti ekantarikaṃ ekaṃ vuṭṭhāpeti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1177. Não há ofensa se ela der a ordenação a uma em anos alternados; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora. Terasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo terceiro preceito de treinamento está concluído. Kumārībhūtavaggo aṭṭhamo. O oitavo capítulo sobre as jovens solteiras (Kumārībhūtavagga) está concluído. 9. Chattupāhanavaggo 9. Capítulo sobre guarda-chuvas e sandálias (Chattupāhanavagga) 1. Paṭhamasikkhāpadaṃ 1. Primeiro preceito de treinamento 1178. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhuniyo chattupāhanaṃ dhārenti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi [Pg.451] nāma bhikkhuniyo chattupāhanaṃ dhāressanti, seyyathāpi gihiniyo kāmabhoginiyo’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhuniyo chattupāhanaṃ dhāressantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo chattupāhanaṃ dhārentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo chattupāhanaṃ dhāressanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1178. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, as bhikkhunīs do grupo de seis usavam guarda-chuvas e sandálias. As pessoas criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem as bhikkhunīs usar guarda-chuvas e sandálias, tal como as mulheres leigas que desfrutam dos prazeres sensoriais?”. As bhikkhunīs ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e murmurando. As bhikkhunīs de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem as bhikkhunīs do grupo de seis usar guarda-chuvas e sandálias?”... “É verdade, monges, que as bhikkhunīs do grupo de seis usam guarda-chuvas e sandálias?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como podem, monges, as bhikkhunīs do grupo de seis usar guarda-chuvas e sandálias? Monges, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...” E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento: ‘‘Yā pana bhikkhunī chattupāhanaṃ dhāreyya, pācittiya’’nti. “Qualquer bhikkhunī que usar guarda-chuva e sandálias, comete uma ofensa de expiação.” Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhunīnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. E assim este preceito de treinamento foi estabelecido pelo Abençoado para as bhikkhunīs. 1179. Tena kho pana samayena aññatarā bhikkhunī gilānā hoti. Tassā vinā chattupāhanaṃ na phāsu hoti…pe… bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, gilānāya bhikkhuniyā chattupāhanaṃ. Evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1179. Naquela época, uma certa bhikkhunī estava doente. Sem o guarda-chuva e as sandálias, ela não se sentia confortável... Relataram esse assunto ao Abençoado... “Monges, eu permito o uso de guarda-chuva e sandálias para uma bhikkhunī doente. E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento: 1180. ‘‘Yā pana bhikkhunī agilānā chattupāhanaṃ dhāreyya, pācittiya’’nti. 1180. “Qualquer bhikkhunī que, não estando doente, usar guarda-chuva e sandálias, comete uma ofensa de expiação.” 1181. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1181. “Qualquer”: qualquer que seja... “Bhikkhunī”: ... a que se refere neste contexto é aquela que foi ordenada por uma moção seguida de três proclamações (ñatticatuttha-kamma). Agilānā nāma yassā vinā chattupāhanaṃ phāsu hoti. “Não estando doente”: aquela que se sente confortável sem o guarda-chuva e as sandálias. Gilānā nāma yassā vinā chattupāhanaṃ na phāsu hoti. “Doente”: aquela que não se sente confortável sem o guarda-chuva e as sandálias. Chattaṃ nāma tīṇi chattāni – setacchattaṃ, kilañjacchattaṃ, paṇṇacchattaṃ maṇḍalabaddhaṃ salākabaddhaṃ. Dhāreyyāti sakimpi dhāreti, āpatti pācittiyassa. O que é chamado de guarda-sol: existem três tipos de guarda-sol — o guarda-sol branco, o guarda-sol de esteira de bambu e o guarda-sol de folhas, estruturados em formato circular com varetas. 'Se ela usar': se ela usar mesmo que uma única vez, há uma ofensa de pācittiya. 1182. Agilānā agilānasaññā chattupāhanaṃ dhāreti, āpatti pācittiyassa. Agilānā vematikā chattupāhanaṃ dhāreti, āpatti pācittiyassa. Agilānā gilānasaññā chattupāhanaṃ dhāreti, āpatti pācittiyassa. 1182. Se ela não estiver doente e, percebendo-se como não doente, usar um guarda-sol e calçados, há uma ofensa de pācittiya. Se ela não estiver doente e, estando em dúvida, usar um guarda-sol e calçados, há uma ofensa de pācittiya. Se ela não estiver doente e, percebendo-se como doente, usar um guarda-sol e calçados, há uma ofensa de pācittiya. Chattaṃ [Pg.452] dhāreti na upāhanaṃ, āpatti dukkaṭassa. Upāhanaṃ dhāreti na chattaṃ, āpatti dukkaṭassa. Gilānā agilānasaññā, āpatti dukkaṭassa. Gilānā vematikā, āpatti dukkaṭassa. Gilānā gilānasaññā, anāpatti. Se ela usar o guarda-sol, mas não os calçados, há uma ofensa de dukkaṭa. Se ela usar os calçados, mas não o guarda-sol, há uma ofensa de dukkaṭa. Se ela estiver doente e, percebendo-se como não doente, usar ambos, há uma ofensa de dukkaṭa. Se ela estiver doente e, estando em dúvida, usar ambos, há uma ofensa de dukkaṭa. Se ela estiver doente e, percebendo-se como doente, usar ambos, não há ofensa. 1183. Anāpatti gilānāya, ārāme ārāmūpacāre dhāreti, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1183. Não há ofensa: se ela estiver doente; se ela usar dentro do mosteiro ou nos arredores do mosteiro; em caso de perigo; se ela estiver insana; se ela for a primeira transgressora. Paṭhamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O primeiro preceito de treinamento está concluído. 2. Dutiyasikkhāpadaṃ 2. Segundo preceito de treinamento 1184. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhuniyo yānena yāyanti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo yānena yāyissanti, seyyathāpi gihiniyo kāmabhoginiyo’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe. … tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhuniyo yānena yāyissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo yānena yāyantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo yānena yāyissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1184. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, as bhikkhunīs do grupo de seis viajavam em veículos. As pessoas criticavam, murmuravam e se indignavam: 'Como podem as bhikkhunīs viajar em veículos, assim como as mulheres leigas que desfrutam dos prazeres sensuais?' As bhikkhunīs ouviram aquelas pessoas criticando, murmurando e se indignando. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... pe... criticavam, murmuravam e se indignavam: 'Como podem as bhikkhunīs do grupo de seis viajar em veículos?'... pe... 'É verdade, monges, que as bhikkhunīs do grupo de seis viajam em veículos?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... pe... 'Como podem, monges, as bhikkhunīs do grupo de seis viajar em veículos! Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...'... pe... 'E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento:' ‘‘Yā pana bhikkhunī yānena yāyeyya, pācittiya’’nti. 'Qualquer bhikkhunī que viajar em um veículo comete uma ofensa de pācittiya.' Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhunīnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. Assim, este preceito de treinamento foi estabelecido pelo Abençoado para as bhikkhunīs. 1185. Tena kho pana samayena aññatarā bhikkhunī gilānā hoti, na sakkoti padasā gantuṃ…pe… bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, gilānāya bhikkhuniyā yānaṃ. Evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1185. Naquela época, uma certa bhikkhunī estava doente e não conseguia andar a pé... pe... Informaram este assunto ao Abençoado... pe... 'Monges, eu permito o uso de veículo para uma bhikkhunī doente. E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento:' 1186. ‘‘Yā [Pg.453] pana bhikkhunī agilānā yānena yāyeyya, pācittiya’’nti. 1186. 'Qualquer bhikkhunī que, não estando doente, viajar em um veículo comete uma ofensa de pācittiya.' 1187. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1187. 'Qualquer': qualquer que seja... pe... 'Bhikkhunī':... pe... a bhikkhunī pretendida neste contexto é aquela que foi ordenada por uma moção com quatro proclamações. Agilānā nāma sakkoti padasā gantuṃ. O que é chamado de 'não doente': aquela que é capaz de andar a pé. Gilānā nāma na sakkoti padasā gantuṃ. O que é chamado de 'doente': aquela que não é capaz de andar a pé. Yānaṃ nāma vayhaṃ ratho sakaṭaṃ sandamānikā sivikā pāṭaṅkī. O que é chamado de 'veículo': uma carruagem coberta, uma carruagem, uma carroça, um palanquim, uma liteira ou uma maca de pano. Yāyeyyāti sakimpi yānena yāyati, āpatti pācittiyassa. 'Viajar': se ela viajar em um veículo mesmo que uma única vez, há uma ofensa de pācittiya. 1188. Agilānā agilānasaññā yānena yāyati, āpatti pācittiyassa. Agilānā vematikā yānena yāyati, āpatti pācittiyassa. Agilānā gilānasaññā yānena yāyati, āpatti pācittiyassa. 1188. Se ela não estiver doente e, percebendo-se como não doente, viajar em um veículo, há uma ofensa de pācittiya. Se ela não estiver doente e, estando em dúvida, viajar em um veículo, há uma ofensa de pācittiya. Se ela não estiver doente e, percebendo-se como doente, viajar em um veículo, há uma ofensa de pācittiya. Gilānā agilānasaññā, āpatti dukkaṭassa. Gilānā vematikā, āpatti dukkaṭassa. Gilānā gilānasaññā, anāpatti. Se ela estiver doente e, percebendo-se como não doente, viajar em um veículo, há uma ofensa de dukkaṭa. Se ela estiver doente e, estando em dúvida, viajar em um veículo, há uma ofensa de dukkaṭa. Se ela estiver doente e, percebendo-se como doente, viajar em um veículo, não há ofensa. 1189. Anāpatti gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1189. Não há ofensa: se ela estiver doente; em caso de perigo; se ela estiver insana; se ela for a primeira transgressora. Dutiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O segundo preceito de treinamento está concluído. 3. Tatiyasikkhāpadaṃ 3. Terceiro preceito de treinamento 1190. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññatarā bhikkhunī aññatarissā itthiyā kulūpikā hoti. Atha kho sā itthī taṃ bhikkhuniṃ etadavoca – ‘‘handāyye, imaṃ saṅghāṇiṃ amukāya nāma itthiyā dehī’’ti. Atha kho sā bhikkhunī – ‘‘sacāhaṃ pattena ādāya gacchāmi vissaro me bhavissatī’’ti paṭimuñcitvā agamāsi. Tassā rathikāya suttake chinne vippakiriyiṃsu. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi [Pg.454] nāma bhikkhuniyo saṅghāṇiṃ dhāressanti, seyyathāpi gihiniyo kāmabhoginiyo’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe. … tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhunī saṅghāṇiṃ dhāressatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhunī saṅghāṇiṃ dhāretī’’ti ? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhunī saṅghāṇiṃ dhāressati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1190. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, uma certa bhikkhunī era frequentadora habitual da casa de uma certa mulher. Então, aquela mulher disse à bhikkhunī: 'Por favor, senhora, entregue este cinto a tal mulher.' Então, aquela bhikkhunī pensou: 'Se eu o levar na minha tigela, fará um som incomum', e por isso ela o vestiu na cintura e partiu. Quando ela estava na rua, o cordão se rompeu e os ornamentos se espalharam. As pessoas criticavam, murmuravam e se indignavam: 'Como podem as bhikkhunīs usar cintos ornamentados, assim como as mulheres leigas que desfrutam dos prazeres sensuais?' As bhikkhunīs ouviram aquelas pessoas criticando, murmurando e se indignando. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... pe... criticavam, murmuravam e se indignavam: 'Como pode uma bhikkhunī usar um cinto ornamentado?'... pe... 'É verdade, monges, que uma bhikkhunī usa um cinto ornamentado?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-a... pe... 'Como pode, monges, uma bhikkhunī usar um cinto ornamentado! Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...'... pe... 'E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento:' 1191. ‘‘Yā pana bhikkhunī saṅghāṇiṃ dhāreyya, pācittiya’’nti. 1191. 'Qualquer bhikkhunī que usar um cinto ornamentado comete uma ofensa de pācittiya.' 1192. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1192. 'Qualquer': qualquer que seja... pe... 'Bhikkhunī':... pe... a bhikkhunī pretendida neste contexto é aquela que foi ordenada por uma moção com quatro proclamações. Saṅghāṇi nāma yā kāci kaṭūpagā. O que é chamado de 'cinto ornamentado': qualquer adorno usado na cintura. Dhāreyyāti sakimpi dhāreti, āpatti pācittiyassa. 'Usar': se ela usar mesmo que uma única vez, há uma ofensa de pācittiya. 1193. Anāpatti ābādhappaccayā, kaṭisuttakaṃ dhāreti, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1193. Não há ofensa: se for por motivo de doença; se ela usar um cordão simples de cintura; se ela estiver insana; se ela for a primeira transgressora. Tatiyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O terceiro preceito de treinamento está concluído. 4. Catutthasikkhāpadaṃ 4. Quarto preceito de treinamento 1194. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhuniyo itthālaṅkāraṃ dhārenti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo itthālaṅkāraṃ dhāressanti, seyyathāpi gihiniyo kāmabhoginiyo’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhuniyo itthālaṅkāraṃ dhāressantī’’ti …pe… saccaṃ kira, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo itthālaṅkāraṃ dhārentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo itthālaṅkāraṃ [Pg.455] dhāressanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1194. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, as bhikkhunīs do grupo de seis usavam adornos femininos. As pessoas criticavam, murmuravam e se indignavam: 'Como podem as bhikkhunīs usar adornos femininos, assim como as mulheres leigas que desfrutam dos prazeres sensuais?' As bhikkhunīs ouviram aquelas pessoas criticando, murmurando e se indignando. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... pe... criticavam, murmuravam e se indignavam: 'Como podem as bhikkhunīs do grupo de seis usar adornos femininos?'... pe... 'É verdade, monges, que as bhikkhunīs do grupo de seis usam adornos femininos?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... pe... 'Como podem, monges, as bhikkhunīs do grupo de seis usar adornos femininos! Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...'... pe... 'E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento:' 1195. ‘‘Yā pana bhikkhunī itthālaṅkāraṃ dhāreyya, pācittiya’’nti. 1195. 'Qualquer bhikkhunī que usar adornos femininos comete uma ofensa de pācittiya.' 1196. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1196. 'Qualquer': qualquer que seja... pe... 'Bhikkhunī':... pe... a bhikkhunī pretendida neste contexto é aquela que foi ordenada por uma moção com quatro proclamações. Itthālaṅkāro nāma sīsūpago gīvūpago hatthūpago pādūpago kaṭūpago. Dhāreyyāti sakimpi dhāreti, āpatti pācittiyassa. O que é chamado de 'adornos femininos': adornos para a cabeça, adornos para o pescoço, adornos para as mãos, adornos para os pés ou adornos para a cintura. 'Usar': se ela usar mesmo que uma única vez, há uma ofensa de pācittiya. 1197. Anāpatti ābādhapaccayā, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1197. Não há ofensa: se for por motivo de doença; se ela estiver insana; se ela for a primeira transgressora. Catutthasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quarto preceito de treinamento está concluído. 5. Pañcamasikkhāpadaṃ 5. Quinto preceito de treinamento 1198. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhuniyo gandhavaṇṇakena nahāyanti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo gandhavaṇṇakena nahāyissanti, seyyathāpi gihiniyo kāmabhoginiyo’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhuniyo gandhavaṇṇakena nahāyissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo gandhavaṇṇakena nahāyantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo gandhavaṇṇakena nahāyissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1198. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, as bhikkhunīs do grupo de seis banhavam-se com pó perfumado e cosméticos coloridos. As pessoas criticavam, murmuravam e se indignavam: 'Como podem as bhikkhunīs banhar-se com pó perfumado e cosméticos coloridos, assim como as mulheres leigas que desfrutam dos prazeres sensuais?' As bhikkhunīs ouviram aquelas pessoas criticando, murmurando e se indignando. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... pe... criticavam, murmuravam e se indignavam: 'Como podem as bhikkhunīs do grupo de seis banhar-se com pó perfumado e cosméticos coloridos?'... pe... 'É verdade, monges, que as bhikkhunīs do grupo de seis se banham com pó perfumado e cosméticos coloridos?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... pe... 'Como podem, monges, as bhikkhunīs do grupo de seis banhar-se com pó perfumado e cosméticos coloridos! Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...'... pe... 'E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento:' 1199. ‘‘Yā pana bhikkhunī gandhavaṇṇakena nahāyeyya, pācittiya’’nti. 1199. 'Qualquer bhikkhunī que se banhar com pó perfumado e cosméticos coloridos comete uma ofensa de pācittiya.' 1200. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1200. 'Qualquer': qualquer que seja... pe... 'Bhikkhunī':... pe... a bhikkhunī pretendida neste contexto é aquela que foi ordenada por uma moção com quatro proclamações. Gandho [Pg.456] nāma yo koci gandho. Vaṇṇakaṃ nāma yaṃ kiñci vaṇṇakaṃ. Nahāyeyyāti nahāyati. Payoge dukkaṭaṃ, nahānapariyosāne āpatti pācittiyassa. O que é chamado de 'perfume': qualquer tipo de perfume. O que é chamado de 'cosmético colorido': qualquer tipo de pó cosmético colorido para o banho. 'Banhar-se': se ela se banhar, há uma ofensa de dukkaṭa para cada esforço preparatório, e uma ofensa de pācittiya ao término do banho. 1201. Anāpatti ābādhappaccayā, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1201. Não há ofensa: se for por motivo de doença; se ela estiver insana; se ela for a primeira transgressora. Pañcamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O quinto preceito de treinamento está concluído. 6. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ 6. Sexto preceito de treinamento 1202. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhuniyo vāsitakena piññākena nahāyanti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo vāsitakena piññākena nahāyissanti, seyyathāpi gihiniyo kāmabhoginiyo’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhuniyo vāsitakena piññākena nahāyissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo vāsitakena piññākena nahāyantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo vāsitakena piññākena nahāyissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1202. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, as bhikkhunīs do grupo de seis banhavam-se com pasta de gergelim perfumada. As pessoas criticavam, murmuravam e se indignavam: 'Como podem as bhikkhunīs banhar-se com pasta de gergelim perfumada, assim como as mulheres leigas que desfrutam dos prazeres sensuais?' As bhikkhunīs ouviram aquelas pessoas criticando, murmurando e se indignando. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... pe... criticavam, murmuravam e se indignavam: 'Como podem as bhikkhunīs do grupo de seis banhar-se com pasta de gergelim perfumada?'... pe... 'É verdade, monges, que as bhikkhunīs do grupo de seis se banham com pasta de gergelim perfumada?' 'É verdade, Abençoado.' O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... pe... 'Como podem, monges, as bhikkhunīs do grupo de seis banhar-se com pasta de gergelim perfumada! Monges, isso não conduz à conversão dos não convertidos...'... pe... 'E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito de treinamento:' 1203. ‘‘Yā pana bhikkhunī vāsitakena piññākena nahāyeyya, pācittiya’’nti. 1203. 'Qualquer bhikkhunī que se banhar com pasta de gergelim perfumada comete uma ofensa de pācittiya.' 1204. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1204. 'Qualquer': qualquer que seja... pe... 'Bhikkhunī':... pe... a bhikkhunī pretendida neste contexto é aquela que foi ordenada por uma moção com quatro proclamações. Vāsitakaṃ nāma yaṃ kiñci gandhavāsitakaṃ. Piññākaṃ nāma tilapiṭṭhaṃ vuccati. Nahāyeyyāti nahāyati. Payoge dukkaṭaṃ, nahānapariyosāne āpatti pācittiyassa. O que é chamado de 'perfumado': qualquer coisa perfumada com essências. O que é chamado de 'pasta de gergelim': refere-se ao pó de gergelim moído. 'Banhar-se': se ela se banhar, há uma ofensa de dukkaṭa para cada esforço preparatório, e uma ofensa de pācittiya ao término do banho. 1205. Anāpatti [Pg.457] ābādhappaccayā, pakatipiññākena nahāyati, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1205. Não há ofensa: se for por motivo de doença; se ela se banhar com pasta de gergelim comum (não perfumada); se ela estiver insana; se ela for a primeira transgressora. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sexto preceito de treinamento está concluído. 7. Sattamasikkhāpadaṃ 7. Sétimo preceito de treinamento 1206. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo bhikkhuniyā ummaddāpentipi parimaddāpentipi. Manussā vihāracārikaṃ āhiṇḍantā passitvā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo bhikkhuniyā ummaddāpessantipi parimaddāpessantipi seyyathāpi gihiniyo kāmabhoginiyo’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo bhikkhuniyā ummaddāpessantipi parimaddāpessantipī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo bhikkhuniyā ummaddāpentipi parimaddāpentipīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo bhikkhuniyā ummaddāpessantipi parimaddāpessantipi! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1206. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele momento, as bhikkhunīs faziam com que outras bhikkhunīs as massageassem e as friccionassem. As pessoas que passeavam pelo mosteiro, ao verem isso, criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem as bhikkhunīs fazer com que outras bhikkhunīs as massageassem e as friccionassem, tal como as mulheres leigas que desfrutam dos prazeres sensuais?” As bhikkhunīs ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e murmurando. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem as bhikkhunīs fazer com que outras bhikkhunīs as massageassem e as friccionassem?” ... “É verdade, monges, que as bhikkhunīs fazem com que outras bhikkhunīs as massageassem e as friccionassem?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como, monges, podem as bhikkhunīs fazer com que outras bhikkhunīs as massageassem e as friccionassem? Monges, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...” “E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito:” 1207. ‘‘Yā pana bhikkhunī bhikkhuniyā ummaddāpeyya vā parimaddāpeyya vā, pācittiya’’nti. 1207. “Qualquer bhikkhunī que fizer outra bhikkhunī massageá-la ou friccioná-la, comete uma ofensa pācittiya.” 1208. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1208. “Qualquer”: qualquer que seja... “Bhikkhunī”: ... refere-se, neste contexto, àquela que é uma bhikkhunī. Bhikkhuniyāti aññāya bhikkhuniyā. Ummaddāpeyya vāti ummaddāpeti, āpatti pācittiyassa. Parimaddāpeyya vāti sambāhāpeti, āpatti pācittiyassa. “Por outra bhikkhunī”: por outra bhikkhunī. “Fizer massageá-la”: se ela fizer massagear, há uma ofensa pācittiya. “Fizer friccioná-la”: se ela fizer friccionar, há uma ofensa pācittiya. 1209. Anāpatti [Pg.458] gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1209. Não há ofensa se ela estiver doente, em situações de perigo, se for insana ou se for a primeira transgressora. Sattamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O sétimo preceito está concluído. 8-9-10. Aṭṭhama-navama-dasamasikkhāpadaṃ 8-9-10. O oitavo, nono e décimo preceitos. 1210. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo sikkhamānāya ummaddāpentipi parimaddāpentipi…pe… sāmaṇeriyā ummaddāpentipi parimaddāpentipi…pe… gihiniyā ummaddāpentipi parimaddāpentipi. Manussā vihāracārikaṃ āhiṇḍantā passitvā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo gihiniyā ummaddāpessantipi parimaddāpessantipi, seyyathāpi gihiniyo kāmabhoginiyo’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – kathañhi nāma bhikkhuniyo gihiniyā ummaddāpessantipi parimaddāpessantipīti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo gihiniyā ummaddāpentipi parimaddāpentipīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo gihiniyā ummaddāpessantipi parimaddāpessantipi! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1210. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele momento, as bhikkhunīs faziam com que uma sikkhamānā as massageasse e as friccionasse... uma sāmaṇerī as massageasse e as friccionasse... uma mulher leiga as massageasse e as friccionasse. As pessoas que passeavam pelo mosteiro, ao verem isso, criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem as bhikkhunīs fazer com que uma mulher leiga as massageasse e as friccionasse, tal como as mulheres leigas que desfrutam dos prazeres sensuais?” As bhikkhunīs ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e murmurando. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem as bhikkhunīs fazer com que uma mulher leiga as massageasse e as friccionasse?” ... “É verdade, monges, que as bhikkhunīs fazem com que uma mulher leiga as massageasse e as friccionasse?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como, monges, podem as bhikkhunīs fazer com que uma mulher leiga as massageasse e as friccionasse? Monges, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...” “E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito:” 1211. ‘‘Yā pana bhikkhunī (sikkhamānāya…pe… sāmaṇeriyā…pe…) gihiniyā ummaddāpeyya vā parimaddāpeyya vā, pācittiya’’nti. 1211. “Qualquer bhikkhunī que fizer uma sikkhamānā... uma sāmaṇerī... ou uma mulher leiga massageá-la ou friccioná-la, comete uma ofensa pācittiya.” 1212. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1212. “Qualquer”: qualquer que seja... “Bhikkhunī”: ... refere-se, neste contexto, àquela que é uma bhikkhunī. Sikkhamānā nāma dve vassāni chasu dhammesu sikkhitasikkhā. Uma “sikkhamānā” é aquela que treinou nos seis preceitos por dois anos. Sāmaṇerī nāma dasasikkhāpadikā. Uma “sāmaṇerī” é aquela que observa os dez preceitos. Gihinī nāma agārinī vuccati. Uma “mulher leiga” refere-se a uma dona de casa. Ummaddāpeyya [Pg.459] vāti ummaddāpeti, āpatti pācittiyassa. “Fizer massageá-la”: se ela fizer massagear, há uma ofensa pācittiya. Parimaddāpeyya vāti sambāhāpeti, āpatti pācittiyassa. “Fizer friccioná-la”: se ela fizer friccionar, há uma ofensa pācittiya. 1213. Anāpatti gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1213. Não há ofensa se ela estiver doente, em situações de perigo, se for insana ou se for a primeira transgressora. Aṭṭhama navama dasamasikkhāpadāni niṭṭhitāni. O oitavo, nono e décimo preceitos estão concluídos. 11. Ekādasamasikkhāpadaṃ 11. O décimo primeiro preceito. 1214. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo bhikkhussa purato anāpucchā āsane nisīdanti. Bhikkhū ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo bhikkhussa purato anāpucchā āsane nisīdissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo bhikkhussa purato anāpucchā āsane nisīdantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo bhikkhussa purato anāpucchā āsane nisīdissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1214. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele momento, as bhikkhunīs sentavam-se em assentos diante de um bhikkhu sem pedir permissão. Os bhikkhus criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem as bhikkhunīs sentar-se em assentos diante de um bhikkhu sem pedir permissão?” ... “É verdade, monges, que as bhikkhunīs se sentam em assentos diante de um bhikkhu sem pedir permissão?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como, monges, podem as bhikkhunīs sentar-se em assentos diante de um bhikkhu sem pedir permissão? Monges, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...” “E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito:” 1215. ‘‘Yā pana bhikkhunī bhikkhussa purato anāpucchā āsane nisīdeyya, pācittiya’’nti. 1215. “Qualquer bhikkhunī que se sentar em um assento diante de um bhikkhu sem pedir permissão, comete uma ofensa pācittiya.” 1216. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1216. “Qualquer”: qualquer que seja... “Bhikkhunī”: ... refere-se, neste contexto, àquela que é uma bhikkhunī. Bhikkhussa puratoti upasampannassa purato. Anāpucchāti anapaloketvā. Āsane nisīdeyyāti antamaso chamāyapi nisīdati, āpatti pācittiyassa. “Diante de um bhikkhu”: diante de um bhikkhu plenamente ordenado. “Sem pedir permissão”: sem ter informado ou solicitado. “Sentar-se em um assento”: se ela se sentar, mesmo que seja no chão, há uma ofensa pācittiya. 1217. Anāpucchite anāpucchitasaññā āsane nisīdati, āpatti pācittiyassa. Anāpucchite vematikā āsane nisīdati, āpatti pācittiyassa[Pg.460]. Anāpucchite āpucchitasaññā āsane nisīdati, āpatti pācittiyassa. 1217. Se ela não pediu permissão e, percebendo que não pediu, senta-se em um assento, há uma ofensa pācittiya. Se ela não pediu permissão e, estando em dúvida, senta-se em um assento, há uma ofensa pācittiya. Se ela não pediu permissão e, percebendo erroneamente que pediu, senta-se em um assento, há uma ofensa pācittiya. Āpucchite anāpucchitasaññā, āpatti dukkaṭassa. Āpucchite vematikā, āpatti dukkaṭassa. Āpucchite āpucchitasaññā, anāpatti. Se ela pediu permissão e, percebendo erroneamente que não pediu, há uma ofensa dukkaṭa. Se ela pediu permissão e, estando em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se ela pediu permissão e, percebendo que pediu, não há ofensa. 1218. Anāpatti āpucchā āsane nisīdati, gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1218. Não há ofensa se ela se sentar em um assento após pedir permissão, se estiver doente, em situações de perigo, se for insana ou se for a primeira transgressora. Ekādasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo primeiro preceito está concluído. 12. Dvādasamasikkhāpadaṃ 12. O décimo segundo preceito. 1219. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo anokāsakataṃ bhikkhuṃ pañhaṃ pucchanti. Bhikkhū ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo anokāsakataṃ bhikkhuṃ pañhaṃ pucchissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhuniyo anokāsakataṃ bhikkhuṃ pañhaṃ pucchantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhuniyo anokāsakataṃ bhikkhuṃ pañhaṃ pucchissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1219. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele momento, as bhikkhunīs faziam perguntas a um bhikkhu sem ter obtido permissão. Os bhikkhus criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem as bhikkhunīs fazer perguntas a um bhikkhu sem ter obtido permissão?” ... “É verdade, monges, que as bhikkhunīs fazem perguntas a um bhikkhu sem ter obtido permissão?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como, monges, podem as bhikkhunīs fazer perguntas a um bhikkhu sem ter obtido permissão? Monges, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...” “E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito:” 1220. ‘‘Yā pana bhikkhunī anokāsakataṃ bhikkhuṃ pañhaṃ puccheyya, pācittiya’’nti. 1220. “Qualquer bhikkhunī que fizer uma pergunta a um bhikkhu sem ter obtido permissão, comete uma ofensa pācittiya.” 1221. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1221. “Qualquer”: qualquer que seja... “Bhikkhunī”: ... refere-se, neste contexto, àquela que é uma bhikkhunī. Anokāsakatanti anāpucchā. Bhikkhunti upasampannaṃ. Pañhaṃ puccheyyāti suttante okāsaṃ kārāpetvā vinayaṃ vā abhidhammaṃ vā pucchati, āpatti pācittiyassa. Vinaye okāsaṃ kārāpetvā suttantaṃ vā abhidhammaṃ vā pucchati, āpatti pācittiyassa. Abhidhamme okāsaṃ kārāpetvā suttantaṃ vā vinayaṃ vā pucchati, āpatti pācittiyassa. “Sem ter obtido permissão”: sem ter pedido permissão. “A um bhikkhu”: a um bhikkhu plenamente ordenado. “Fizer uma pergunta”: se, tendo obtido permissão para perguntar sobre o Suttanta, ela perguntar sobre o Vinaya ou o Abhidhamma, há uma ofensa pācittiya. Se, tendo obtido permissão para perguntar sobre o Vinaya, ela perguntar sobre o Suttanta ou o Abhidhamma, há uma ofensa pācittiya. Se, tendo obtido permissão para perguntar sobre o Abhidhamma, ela perguntar sobre o Suttanta ou o Vinaya, há uma ofensa pācittiya. 1222. Anāpucchite [Pg.461] anāpucchitasaññā pañhaṃ pucchati, āpatti pācittiyassa. Anāpucchite vematikā pañhaṃ pucchati, āpatti pācittiyassa. Anāpucchite āpucchitasaññā pañhaṃ pucchati, āpatti pācittiyassa. 1222. Se ela não pediu permissão e, percebendo que não pediu, faz uma pergunta, há uma ofensa pācittiya. Se ela não pediu permissão e, estando em dúvida, faz uma pergunta, há uma ofensa pācittiya. Se ela não pediu permissão e, percebendo erroneamente que pediu, faz uma pergunta, há uma ofensa pācittiya. Āpucchite anāpucchitasaññā, āpatti dukkaṭassa. Āpucchite vematikā, āpatti dukkaṭassa. Āpucchite āpucchitasaññā, anāpatti. Se ela pediu permissão e, percebendo erroneamente que não pediu, há uma ofensa dukkaṭa. Se ela pediu permissão e, estando em dúvida, há uma ofensa dukkaṭa. Se ela pediu permissão e, percebendo que pediu, não há ofensa. 1223. Anāpatti okāsaṃ kārāpetvā pucchati, anodissa okāsaṃ kārāpetvā yattha katthaci pucchati, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1223. Não há ofensa se ela perguntar após obter permissão, se ela perguntar de forma geral após obter permissão sem especificar o tópico, se for insana ou se for a primeira transgressora. Dvādasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo segundo preceito está concluído. 13. Terasamasikkhāpadaṃ 13. O décimo terceiro preceito. 1224. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññatarā bhikkhunī asaṅkaccikā gāmaṃ piṇḍāya pāvisi. Tassā rathikāya vātamaṇḍalikā saṅghāṭiyo ukkhipiṃsu. Manussā ukkuṭṭhiṃ akaṃsu – ‘‘sundarā ayyāya thanudarā’’ti. Sā bhikkhunī tehi manussehi uppaṇḍiyamānā maṅku ahosi. Atha kho sā bhikkhunī upassayaṃ gantvā bhikkhunīnaṃ etamatthaṃ ārocesi. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhunī asaṅkaccikā gāmaṃ pavisissatī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, bhikkhunī asaṅkaccikā gāmaṃ pāvisīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, bhikkhunī asaṅkaccikā gāmaṃ pavisissati! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1224. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele momento, uma certa bhikkhunī entrou na aldeia para esmolar sem um corpete. Na rua, um redemoinho de vento levantou suas vestes externas. As pessoas gritaram: “Os seios da senhora são bonitos!” Aquela bhikkhunī, sendo ridicularizada por aquelas pessoas, ficou envergonhada. Então, aquela bhikkhunī foi ao mosteiro e relatou o ocorrido às outras bhikkhunīs. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como pode uma bhikkhunī entrar na aldeia sem um corpete?” ... “É verdade, monges, que uma bhikkhunī entrou na aldeia sem um corpete?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como, monges, pode uma bhikkhunī entrar na aldeia sem um corpete? Monges, isso não conduz à fé daqueles que não têm fé...” “E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar este preceito:” 1225. ‘‘Yā pana bhikkhunī asaṅkaccikā gāmaṃ paviseyya, pācittiya’’nti. 1225. “Qualquer bhikkhunī que entrar em uma aldeia sem um corpete, comete uma ofensa pācittiya.” 1226. Yā [Pg.462] panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1226. “Qualquer”: qualquer que seja... “Bhikkhunī”: ... refere-se, neste contexto, àquela que é uma bhikkhunī. Asaṅkaccikāti vinā saṅkaccikaṃ. “Sem um corpete”: sem a faixa de peito. Saṅkaccikaṃ nāma adhakkhakaṃ ubbhanābhi, tassa paṭicchādanatthāya. O “corpete” destina-se a cobrir a área abaixo da clavícula e acima do umbigo. Gāmaṃ paviseyyāti parikkhittassa gāmassa parikkhepaṃ atikkāmentiyā āpatti pācittiyassa. Aparikkhittassa gāmassa upacāraṃ okkamantiyā āpatti pācittiyassa. “Entrar em uma aldeia”: se ela cruzar o limite de uma aldeia cercada, há uma ofensa pācittiya. Se ela entrar nos arredores de uma aldeia não cercada, há uma ofensa pācittiya. 1227. Anāpatti acchinnacīvarikāya, naṭṭhacīvarikāya, gilānāya, assatiyā, ajānantiyā, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1227. Não há ofensa se suas vestes tiverem sido roubadas, se suas vestes tiverem sido perdidas, se ela estiver doente, se estiver distraída, se não souber, em situações de perigo, se for insana ou se for a primeira transgressora. Terasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. O décimo terceiro preceito está concluído. Chattupāhanavaggo navamo. O nono capítulo, Chattupāhana, está concluído. Uddiṭṭhā kho, ayyāyo, chasaṭṭhisatā pācittiyā dhammā. Tatthāyyāyo pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Dutiyampi pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Tatiyampi pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Parisuddhetthāyyāyo, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmīti. Senhoras, as cento e sessenta e seis regras pācittiya foram recitadas. Sobre elas, pergunto às senhoras: “Estão puras nisso?” Pela segunda vez pergunto: “Estão puras nisso?” Pela terceira vez pergunto: “Estão puras nisso?” As senhoras estão puras nisso; por isso estão em silêncio. Assim eu considero isso. Khuddakaṃ samattaṃ. O pequeno capítulo está concluído. Bhikkhunivibhaṅge pācittiyakaṇḍaṃ niṭṭhitaṃ. A seção Pācittiya no Bhikkhunī Vibhaṅga está concluída. 5. Pāṭidesanīyakaṇḍaṃ (bhikkhunīvibhaṅgo) 5. A seção Pāṭidesanīya (Bhikkhunī Vibhaṅga). 1. Paṭhamapāṭidesanīyasikkhāpadaṃ 1. O primeiro preceito pāṭidesanīya. Ime kho panāyyāyo aṭṭha pāṭidesanīyā Senhoras, estas oito regras pāṭidesanīya... Dhammā uddesaṃ āgacchanti. ...vêm para a recitação. 1228. Tena [Pg.463] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhuniyo sappiṃ viññāpetvā bhuñjanti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo sappiṃ viññāpetvā bhuñjissanti! Kassa sampannaṃ na manāpaṃ, kassa sāduṃ na ruccatī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhuniyo sappiṃ viññāpetvā bhuñjissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, chabbaggiyā, bhikkhuniyo sappiṃ viññāpetvā bhuñjantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo sappiṃ viññāpetvā bhuñjissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1228. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele mesmo momento, as bhikkhunīs do grupo de seis pediam manteiga clarificada e a consumiam. As pessoas criticavam, murmuravam e se indignavam: “Como podem as bhikkhunīs pedir manteiga clarificada e consumi-la? Quem não gosta de uma comida deliciosa? Quem não aprecia o que é saboroso?” As bhikkhunīs ouviram aquelas pessoas criticando, murmurando e se indignando. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... criticavam, murmuravam e se indignavam: “Como podem as bhikkhunīs do grupo de seis pedir manteiga clarificada e consumi-la?”... “É verdade, monges, que as bhikkhunīs do grupo de seis pedem manteiga clarificada e a consomem?” “É verdade, Senhor”, responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como podem, monges, as bhikkhunīs do grupo de seis pedir manteiga clarificada e consumi-la? Isso, monges, não serve para converter os não convertidos...” “E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” ‘‘Yā pana bhikkhunī sappiṃ viññāpetvā bhuñjeyya, paṭidesetabbaṃ tāya bhikkhuniyā – ‘gārayhaṃ, ayye, dhammaṃ āpajjiṃ asappāyaṃ pāṭidesanīyaṃ, taṃ paṭidesemī’’’ti. “Qualquer bhikkhunī que pedir manteiga clarificada e a consumir deve confessar por aquela bhikkhunī: ‘Nobres senhoras, cometi uma ofensa censurável e imprópria, que deve ser confessada; eu a confesso.’” Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhunīnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. Assim, esta regra de treinamento para as bhikkhunīs foi estabelecida pelo Abençoado. 1229. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo gilānā honti. Gilānapucchikā bhikkhuniyo gilānā bhikkhuniyo etadavocuṃ – ‘‘kacci, ayye, khamanīyaṃ, kacci yāpanīya’’nti? ‘‘Pubbe mayaṃ, ayye, sappiṃ viññāpetvā bhuñjāma, [Pg.464] tena no phāsu hoti; idāni pana ‘‘bhagavatā paṭikkhitta’’nti kukkuccāyantā na viññāpema, tena no na phāsu hotī’’ti…pe… bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, gilānāya bhikkhuniyā sappiṃ viññāpetvā bhuñjituṃ. Evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1229. Naquela época, algumas bhikkhunīs estavam doentes. As bhikkhunīs que visitavam as doentes perguntaram-lhes: “Nobres senhoras, vocês estão tolerando bem a doença? Estão conseguindo manter-se?” “Antes, nobres senhoras, pedíamos manteiga clarificada e a consumíamos, e com isso nos sentíamos confortáveis. Mas agora, pensando: ‘Foi proibido pelo Abençoado’, hesitando por escrúpulo, não pedimos, e por isso não nos sentimos confortáveis.”... Elas relataram esse assunto ao Abençoado... “Monges, eu permito que uma bhikkhunī doente peça manteiga clarificada e a consuma. E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” 1230. ‘‘Yā pana bhikkhunī agilānā sappiṃ viññāpetvā bhuñjeyya, paṭidesetabbaṃ tāya bhikkhuniyā – ‘gārayhaṃ, ayye, dhammaṃ āpajjiṃ asappāyaṃ pāṭidesanīyaṃ taṃ paṭidesemī’’’ti. 1230. “Qualquer bhikkhunī que, não estando doente, pedir manteiga clarificada e a consumir deve confessar por aquela bhikkhunī: ‘Nobres senhoras, cometi uma ofensa censurável e imprópria, que deve ser confessada; eu a confesso.’” 1231. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1231. “Qualquer”: qualquer que seja... “Bhikkhunī”: ... a bhikkhunī pretendida neste contexto é aquela que foi ordenada por uma moção quádrupla. Agilānā nāma yassā vinā sappinā phāsu hoti. Diz-se “não estando doente” quando ela se sente confortável sem manteiga clarificada. Gilānā nāma yassā vinā sappinā na phāsu hoti. Diz-se “doente” quando ela não se sente confortável sem manteiga clarificada. Sappi nāma gosappi vā ajikāsappi vā mahiṃsasappi vā. Yesaṃ maṃsaṃ kappati tesaṃ sappi. Manteiga clarificada significa manteiga clarificada de vaca, de cabra ou de búfala; ou seja, a manteiga clarificada proveniente de animais cuja carne é permitida. Agilānā attano atthāya viññāpeti, payoge dukkaṭaṃ. Paṭilābhena ‘‘bhuñjissāmī’’ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti pāṭidesanīyassa. Se, não estando doente, ela a pede para si mesma, há uma ofensa de má conduta pelo esforço. Ao recebê-la com a intenção de comer, há uma ofensa de má conduta. A cada gole que engole, há uma ofensa que deve ser confessada. 1232. Agilānā agilānasaññā sappiṃ viññāpetvā bhuñjati, āpatti pāṭidesanīyassa. Agilānā vematikā sappiṃ viññāpetvā bhuñjati, āpatti pāṭidesanīyassa. Agilānā gilānasaññā sappiṃ viññāpetvā bhuñjati, āpatti pāṭidesanīyassa. 1232. Se ela não está doente e percebe que não está doente, e pede manteiga clarificada e a consome, há uma ofensa que deve ser confessada. Se ela não está doente e tem dúvidas, e pede manteiga clarificada e a consome, há uma ofensa que deve ser confessada. Se ela não está doente e percebe que está doente, e pede manteiga clarificada e a consome, há uma ofensa que deve ser confessada. Gilānā agilānasaññā, āpatti dukkaṭassa. Gilānā vematikā, āpatti dukkaṭassa. Gilānā gilānasaññā, anāpatti. Se ela está doente e percebe que não está doente, há uma ofensa de má conduta. Se ela está doente e tem dúvidas, há uma ofensa de má conduta. Se ela está doente e percebe que está doente, não há ofensa. 1233. Anāpatti [Pg.465] gilānāya, gilānā hutvā viññāpetvā agilānā bhuñjati, gilānāya sesakaṃ bhuñjati, ñātakānaṃ pavāritānaṃ, aññassatthāya, attano dhanena, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1233. Não há ofensa: se ela está doente; se, tendo pedido enquanto estava doente, ela a consome quando já não está doente; se ela consome as sobras de uma bhikkhunī doente; se ela pede a parentes ou a pessoas que a convidaram; se ela pede para o benefício de outra pessoa; se ela compra com seus próprios recursos; se ela é insana; se ela é a primeira transgressora. Paṭhamapāṭidesanīyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A primeira regra de treinamento que deve ser confessada está concluída. 2. Dutiyādipāṭidesanīyasikkhāpadāni 2. As regras de treinamento que devem ser confessadas, começando pela segunda 1234. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhuniyo telaṃ viññāpetvā bhuñjanti…pe… madhuṃ viññāpetvā bhuñjanti…pe… phāṇitaṃ viññāpetvā bhuñjanti…pe… macchaṃ viññāpetvā bhuñjanti…pe… maṃsaṃ viññāpetvā bhuñjanti…pe… khīraṃ viññāpetvā bhuñjanti…pe… dadhiṃ viññāpetvā bhuñjanti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo dadhiṃ viññāpetvā bhuñjissanti! Kassa sampannaṃ na manāpaṃ, kassa sāduṃ na ruccatī’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhuniyo dadhiṃ viññāpetvā bhuñjissantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo dadhiṃ viññāpetvā bhuñjantīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo dadhiṃ viññāpetvā bhuñjissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1234. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquele mesmo momento, as bhikkhunīs do grupo de seis pediam óleo e o consumiam... pediam mel e o consumiam... pediam melaço e o consumiam... pediam peixe e o consumiam... pediam carne e a consumiam... pediam leite e o consumiam... pediam coalhada e a consumiam. As pessoas criticavam, murmuravam e se indignavam: “Como podem as bhikkhunīs pedir coalhada e consumi-la? Quem não gosta de uma comida deliciosa? Quem não aprecia o que é saboroso?” As bhikkhunīs ouviram aquelas pessoas criticando, murmurando e se indignando. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... criticavam, murmuravam e se indignavam: “Como podem as bhikkhunīs do grupo de seis pedir coalhada e consumi-la?”... “É verdade, monges, que as bhikkhunīs do grupo de seis pedem coalhada e a consomem?” “É verdade, Senhor”, responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como podem, monges, as bhikkhunīs do grupo de seis pedir coalhada e consumi-la? Isso, monges, não serve para converter os não convertidos...” “E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” ‘‘Yā pana bhikkhunī dadhiṃ viññāpetvā bhuñjeyya, paṭidesetabbaṃ tāya bhikkhuniyā – ‘gārayhaṃ, ayye, dhammaṃ āpajjiṃ asappāyaṃ pāṭidesanīyaṃ, taṃ paṭidesemī’’’ti. “Qualquer bhikkhunī que pedir coalhada e a consumir deve confessar por aquela bhikkhunī: ‘Nobres senhoras, cometi uma ofensa censurável e imprópria, que deve ser confessada; eu a confesso.’” Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhunīnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. Assim, esta regra de treinamento para as bhikkhunīs foi estabelecida pelo Abençoado. 1235. Tena kho pana samayena bhikkhuniyo gilānā honti. Gilānapucchikā bhikkhuniyo gilānā bhikkhuniyo etadavocuṃ – ‘‘kacci, ayye, khamanīyaṃ, kacci yāpanīya’’nti? ‘‘Pubbe mayaṃ, ayye, dadhiṃ viññāpetvā bhuñjimhā, [Pg.466] tena no phāsu hoti, idāni pana ‘‘bhagavatā paṭikkhitta’’nti kukkuccāyantā na viññāpema, tena no na phāsu hotī’’ti…pe… bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, gilānāya bhikkhuniyā dadhiṃ viññāpetvā bhuñjituṃ. Evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1235. Naquela época, algumas bhikkhunīs estavam doentes. As bhikkhunīs que visitavam as doentes perguntaram-lhes: “Nobres senhoras, vocês estão tolerando bem a doença? Estão conseguindo manter-se?” “Antes, nobres senhoras, pedíamos coalhada e a consumíamos, e com isso nos sentíamos confortáveis. Mas agora, pensando: ‘Foi proibido pelo Abençoado’, hesitando por escrúpulo, não pedimos, e por isso não nos sentimos confortáveis.”... Elas relataram esse assunto ao Abençoado... “Monges, eu permito que uma bhikkhunī doente peça coalhada e a consuma. E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” 1236. ‘‘Yā pana bhikkhunī agilānā (telaṃ…pe… madhuṃ…pe… phāṇitaṃ…pe… macchaṃ…pe… maṃsaṃ…pe… khīraṃ…pe…) dadhiṃ viññāpetvā bhuñjeyya , paṭidesetabbaṃ tāya bhikkhuniyā – ‘gārayhaṃ, ayye, dhammaṃ āpajjiṃ asappāyaṃ pāṭidesanīyaṃ, taṃ paṭidesemī’’’ti. 1236. “Qualquer bhikkhunī que, não estando doente, pedir (óleo... mel... melaço... peixe... carne... leite...) coalhada e a consumir deve confessar por aquela bhikkhunī: ‘Nobres senhoras, cometi uma ofensa censurável e imprópria, que deve ser confessada; eu a confesso.’” 1237. Yā panāti yā yādisā…pe… bhikkhunīti…pe… ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā bhikkhunīti. 1237. “Qualquer”: qualquer que seja... “Bhikkhunī”: ... a bhikkhunī pretendida neste contexto é aquela que foi ordenada por uma moção quádrupla. Agilānā nāma yassā vinā dadhinā phāsu hoti. Diz-se “não estando doente” quando ela se sente confortável sem coalhada. Gilānā nāma yassā vinā dadhinā na phāsu hoti. Diz-se “doente” quando ela não se sente confortável sem coalhada. Telaṃ nāma tilatelaṃ sāsapatelaṃ madhukatelaṃ eraṇḍatelaṃ vasātelaṃ. Óleo significa óleo de gergelim, óleo de mostarda, óleo de madhuka, óleo de rícino ou gordura animal. Madhu nāma makkhikāmadhu. Phāṇitaṃ nāma ucchumhā nibbattaṃ. Maccho nāma odako vuccati. Maṃsaṃ nāma yesaṃ maṃsaṃ kappati tesaṃ maṃsaṃ. Khīraṃ nāma gokhīraṃ vā ajikākhīraṃ vā mahiṃsakhīraṃ vā yesaṃ maṃsaṃ kappati tesaṃ khīraṃ. Dadhi nāma tesaññeva dadhi. Mel significa mel de abelha. Melaço significa o melaço produzido a partir da cana-de-açúcar. Peixe refere-se a criaturas aquáticas. Carne significa a carne de animais permitidos. Leite significa leite de vaca, leite de cabra ou leite de búfala; ou seja, o leite proveniente de animais cuja carne é permitida. Coalhada significa a coalhada proveniente desses mesmos animais. Agilānā attano atthāya viññāpeti, payoge dukkaṭaṃ. Paṭilābhena bhuñjissāmīti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti pāṭidesanīyassa. Se, não estando doente, ela a pede para si mesma, há uma ofensa de má conduta pelo esforço. Ao recebê-la com a intenção de comer, há uma ofensa de má conduta. A cada gole que engole, há uma ofensa que deve ser confessada. 1238. Agilānā agilānasaññā dadhiṃ viññāpetvā bhuñjati, āpatti pāṭidesanīyassa. Agilānā vematikā dadhiṃ viññāpetvā bhuñjati, āpatti pāṭidesanīyassa. Agilānā gilānasaññā dadhiṃ viññāpetvā bhuñjati, āpatti pāṭidesanīyassa. 1238. Se ela não está doente e percebe que não está doente, e pede coalhada e a consome, há uma ofensa que deve ser confessada. Se ela não está doente e tem dúvidas, e pede coalhada e a consome, há uma ofensa que deve ser confessada. Se ela não está doente e percebe que está doente, e pede coalhada e a consome, há uma ofensa que deve ser confessada. Gilānā [Pg.467] agilānasaññā, āpatti dukkaṭassa. Gilānā vematikā, āpatti dukkaṭassa. Gilānā gilānasaññā anāpatti. Se ela está doente e percebe que não está doente, há uma ofensa de má conduta. Se ela está doente e tem dúvidas, há uma ofensa de má conduta. Se ela está doente e percebe que está doente, não há ofensa. 1239. Anāpatti gilānāya, gilānā hutvā viññāpetvā agilānā bhuñjati, gilānāya sesakaṃ bhuñjati, ñātakānaṃ pavāritānaṃ, aññassatthāya, attano dhanena, ummattikāya, ādikammikāyāti. 1239. Não há ofensa: se ela está doente; se, tendo pedido enquanto estava doente, ela a consome quando já não está doente; se ela consome as sobras de uma bhikkhunī doente; se ela pede a parentes ou a pessoas que a convidaram; se ela pede para o benefício de outra pessoa; se ela compra com seus próprios recursos; se ela é insana; se ela é a primeira transgressora. Aṭṭhamapāṭidesanīyasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A oitava regra de treinamento que deve ser confessada está concluída. Uddiṭṭhā kho, ayyāyo, aṭṭha pāṭidesanīyā dhammā. Tatthāyyāyo pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Dutiyampi pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Tatiyampi pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Parisuddhetthāyyāyo, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmīti. Nobres senhoras, as oito regras que devem ser confessadas foram recitadas. Pergunto-lhes sobre isso: “Vocês estão puras quanto a elas?” Pela segunda vez pergunto: “Vocês estão puras quanto a elas?” Pela terceira vez pergunto: “Vocês estão puras quanto a elas?” Visto que as nobres senhoras estão puras quanto a elas, estão em silêncio. Assim considero que estão puras. Bhikkhunivibhaṅge pāṭidesanīyakaṇḍaṃ niṭṭhitaṃ. A seção sobre as ofensas que devem ser confessadas (Pāṭidesanīya) no Bhikkhunī Vibhaṅga está concluída. 6. Sekhiyakaṇḍaṃ (bhikkhunīvibhaṅgo) 6. A seção sobre as regras de treinamento (Sekhiya) (Bhikkhunī Vibhaṅga) 1. Parimaṇḍalavaggo 1. O capítulo sobre o uso uniforme (Parimaṇḍala) Ime kho panāyyāyo sekhiyā Nobres senhoras, estas regras de treinamento Dhammā uddesaṃ āgacchanti. vêm a ser recitadas. 1240. Tena [Pg.468] samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhuniyo puratopi pacchatopi olambentī nivāsenti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo puratopi pacchatopi olambentī nivāsessanti, seyyathāpi gihiniyo kāmabhoginiyo’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā…pe… tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhuniyo puratopi pacchatopi olambentī nivāsessantī’’ti…pe… saccaṃ kira, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo puratopi pacchatopi olambentī nivāsentīti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo puratopi pacchatopi olambentī nivāsessanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1240. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Sāvatthī, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anāthapiṇḍika. Naquela ocasião, as bhikkhunīs do grupo de seis vestiam a saia inferior deixando-a arrastar tanto na frente quanto atrás. As pessoas criticavam, murmuravam e se indignavam: “Como podem as bhikkhunīs vestir a saia inferior deixando-a arrastar na frente e atrás, exatamente como as mulheres leigas que desfrutam dos prazeres sensuais?” As bhikkhunīs ouviram aquelas pessoas criticando, murmurando e se indignando. Aquelas bhikkhunīs de poucos desejos... criticavam, murmuravam e se indignavam: “Como podem as bhikkhunīs do grupo de seis vestir a saia inferior deixando-a arrastar na frente e atrás?”... “É verdade, monges, que as bhikkhunīs do grupo de seis vestem a saia inferior deixando-a arrastar na frente e atrás?” “É verdade, Senhor”, responderam. O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como podem, monges, as bhikkhunīs do grupo de seis vestir a saia inferior deixando-a arrastar na frente e atrás? Isso, monges, não serve para converter os não convertidos...” “E assim, monges, as bhikkhunīs devem recitar esta regra de treinamento:” ‘‘Parimaṇḍalaṃ nivāsessāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “Devem praticar este treinamento: ‘Vestirei a saia inferior de maneira uniforme ao redor.’” Parimaṇḍalaṃ nivāsetabbaṃ nābhimaṇḍalaṃ jāṇumaṇḍalaṃ paṭicchādentiyā. Yā anādariyaṃ paṭicca purato vā pacchato vā olambentī nivāseti, āpatti dukkaṭassa. A saia inferior deve ser vestida de maneira uniforme ao redor, cobrindo a região do umbigo e a região dos joelhos. Se, por falta de respeito, ela a veste deixando-a arrastar na frente ou atrás, há uma ofensa de má conduta. Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantiyā, gilānāya, āpadāsu, ummattikāya, ādikammikāyāti…pe… (saṃkhittaṃ). Não há ofensa: se não for intencional; se for por falta de atenção; se ela não souber; se ela estiver doente; em tempos de perigo; se ela for insana; se ela for a primeira transgressora... (resumido). 7. Pādukavaggo 7. O capítulo sobre os calçados (Pāduka) 1241. Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhuniyo udake uccārampi passāvampi kheḷampi karonti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma bhikkhuniyo udake uccārampi [Pg.469] passāvampi kheḷampi karissanti, seyyathāpi gihiniyo kāmabhoginiyo’’ti! Assosuṃ kho bhikkhuniyo tesaṃ manussānaṃ ujjhāyantānaṃ khiyyantānaṃ vipācentānaṃ. Yā tā bhikkhuniyo appicchā, tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti – ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhuniyo udake uccārampi passāvampi kheḷampi karissantī’’ti! Atha kho bhikkhuniyo bhikkhūnaṃ etamatthaṃ ārocesuṃ. Bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ. Atha kho bhagavā…pe… bhikkhū paṭipucchi – ‘‘saccaṃ kira, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo udake uccārampi passāvampi kheḷampi karontī’’ti? ‘‘Saccaṃ, bhagavā’’ti. Vigarahi buddho bhagavā…pe… kathañhi nāma, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhuniyo udake uccārampi passāvampi kheḷampi karissanti! Netaṃ, bhikkhave, appasannānaṃ vā pasādāya…pe… evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – 1241. Naquela época, o Buda, o Abençoado, estava residindo em Savatthi, no Bosque de Jeta, no mosteiro de Anathapindika. Naquele momento, as bhikkhunis do grupo de seis defecavam, urinavam e cuspiam na água. As pessoas criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem as bhikkhunis defecar, urinar e cuspir na água, assim como as mulheres leigas que desfrutam dos prazeres sensuais?” As bhikkhunis ouviram aquelas pessoas criticando, queixando-se e murmurando. As bhikkhunis de poucos desejos criticavam, queixavam-se e murmuravam: “Como podem as bhikkhunis do grupo de seis defecar, urinar e cuspir na água?” Então, as bhikkhunis relataram esse assunto aos bhikkhus. Os bhikkhus relataram esse assunto ao Abençoado. Então, o Abençoado... perguntou aos bhikkhus: “É verdade, bhikkhus, que as bhikkhunis do grupo de seis defecam, urinam e cospem na água?” “É verdade, Abençoado.” O Buda, o Abençoado, repreendeu-as... “Como podem, bhikkhus, as bhikkhunis do grupo de seis defecar, urinar e cuspir na água? Isso, bhikkhus, não conduz à conversão dos não convertidos... E assim, bhikkhus, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento:” ‘‘Na udake uccāraṃ vā passāvaṃ vā kheḷaṃ vā karissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “‘Não defecarei, urinarei ou cuspirei na água’: esta é uma regra de treinamento que deve ser observada.” Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhunīnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hoti. Assim, esta regra de treinamento foi estabelecida pelo Abençoado para as bhikkhunis. Tena kho pana samayena gilānā bhikkhuniyo udake uccārampi passāvampi kheḷampi kātuṃ kukkuccāyanti. Bhagavato etamatthaṃ ārocesuṃ…pe… anujānāmi, bhikkhave, gilānāya bhikkhuniyā udake uccārampi passāvampi kheḷampi kātuṃ. Evañca pana, bhikkhave, bhikkhuniyo imaṃ sikkhāpadaṃ uddisantu – Naquela época, as bhikkhunis que estavam doentes hesitavam em defecar, urinar ou cuspir na água. Elas relataram esse assunto ao Abençoado... “Bhikkhus, eu permito que uma bhikkhuni doente defeque, urine ou cuspa na água. E assim, bhikkhus, as bhikkhunis devem recitar esta regra de treinamento:” ‘‘Na udake agilānā uccāraṃ vā passāvaṃ vā kheḷaṃ vā karissāmīti sikkhā karaṇīyā’’ti. “‘Não defecarei, urinarei ou cuspirei na água se não estiver doente’: esta é uma regra de treinamento que deve ser observada.” Na udake agilānāya uccāro vā passāvo vā kheḷo vā kātabbo. Yā anādariyaṃ paṭicca udake agilānā uccāraṃ vā passāvaṃ vā kheḷaṃ vā karoti, āpatti dukkaṭassa. Não se deve defecar, urinar ou cuspir na água se não estiver doente. Se uma bhikkhuni, por falta de respeito, defecar, urinar ou cuspir na água sem estar doente, ela comete uma ofensa de má conduta (dukkaṭa). Anāpatti asañcicca, assatiyā, ajānantiyā, gilānāya, thale kato udakaṃ ottharati, āpadāsu, ummattikāya, khittacittāya, vedanāṭṭāya, ādikammikāyāti. Não há ofensa se for sem intenção, por falta de atenção, por desconhecimento, se estiver doente, se o que foi feito na terra firme for levado para a água, em caso de perigo, se ela estiver louca, com a mente transtornada, atormentada pela dor, ou se for a primeira transgressora. Pannarasamasikkhāpadaṃ niṭṭhitaṃ. A décima quinta regra de treinamento está concluída. Pādukavaggo sattamo. O sétimo capítulo sobre calçados (Pādukavagga) está concluído. Uddiṭṭhā [Pg.470] kho, ayyāyo, sekhiyā dhammā. Tatthāyyāyo pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Dutiyampi pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Tatiyampi pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Parisuddhetthāyyāyo, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmīti. Veneráveis senhoras, as regras de treinamento (sekhiya) foram recitadas. Sobre elas, pergunto às senhoras: “Estão puras nisso?” Uma segunda vez pergunto: “Estão puras nisso?” Uma terceira vez pergunto: “Estão puras nisso?” As senhoras estão puras nisso; por isso estão em silêncio. Assim eu considero. Sekhiyakaṇḍaṃ niṭṭhitaṃ. A seção sobre as regras de treinamento (sekhiya) está concluída. 7. Adhikaraṇasamathā (bhikkhunīvibhaṅgo) 7. A pacificação de disputas (Adhikaraṇasamatha) (Bhikkhunīvibhaṅga) Ime kho panāyyāyo satta adhikaraṇasamathā Estes sete métodos para a pacificação de disputas, veneráveis senhoras, Dhammā uddesaṃ āgacchanti. são regras que agora vêm para recitação. 1242. Uppannuppannānaṃ adhikaraṇānaṃ samathāya vūpasamāya sammukhāvinayo dātabbo, sativinayo dātabbo, amūḷhavinayo dātabbo, paṭiññāya kāretabbaṃ, yebhuyyasikā, tassapāpiyasikā, tiṇavatthārakoti. 1242. Para a pacificação e resolução de quaisquer disputas que surjam, deve-se aplicar a resolução na presença (sammukhāvinaya), a resolução por memória (sativinaya), a resolução por insanidade (amūḷhavinaya), a resolução por confissão (paṭiññā), a decisão pela maioria (yebhuyyasikā), o veredicto de má conduta obstinada (tassapāpiyasikā) e a cobertura com grama (tiṇavatthāraka). Uddiṭṭhā kho, ayyāyo, satta adhikaraṇasamathā dhammā. Tatthāyyāyo pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Dutiyampi pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Tatiyampi pucchāmi – ‘‘kaccittha parisuddhā’’? Parisuddhetthāyyāyo, tasmā tuṇhī, evametaṃ dhārayāmīti. Veneráveis senhoras, as sete regras para a pacificação de disputas foram recitadas. Sobre elas, pergunto às senhoras: “Estão puras nisso?” Uma segunda vez pergunto: “Estão puras nisso?” Uma terceira vez pergunto: “Estão puras nisso?” As senhoras estão puras nisso; por isso estão em silêncio. Assim eu considero. Adhikaraṇasamathā niṭṭhitā. A pacificação de disputas está concluída. Uddiṭṭhaṃ kho, ayyāyo, nidānaṃ. Uddiṭṭhā aṭṭha pārājikā dhammā. Uddiṭṭhā sattarasa saṅghādisesā dhammā. Uddiṭṭhā tiṃsa nissaggiyā pācittiyā dhammā. Uddiṭṭhā chasaṭṭhisatā pācittiyā dhammā. Uddiṭṭhā aṭṭha pāṭidesanīyā dhammā. Uddiṭṭhā sekhiyā dhammā. Uddiṭṭhā satta adhikaraṇasamathā dhammā. Ettakaṃ tassa bhagavato suttāgataṃ suttapariyāpannaṃ anvaddhamāsaṃ uddesaṃ āgacchati. Tattha sabbāheva samaggāhi sammodamānāhi avivadamānāhi sikkhitabbanti. Veneráveis senhoras, a introdução (nidāna) foi recitada. As oito regras que envolvem derrota (pārājika) foram recitadas. As dezessete regras que exigem suspensão e assembleia (saṅghādisesa) foram recitadas. As trinta regras de ofensa por expiação com confissão e renúncia (nissaggiya pācittiya) foram recitadas. As cento e sessenta e seis regras de ofensa por expiação (pācittiya) foram recitadas. As oito regras que exigem confissão (pāṭidesanīya) foram recitadas. As regras de treinamento (sekhiya) foram recitadas. As sete regras para a pacificação de disputas (adhikaraṇasamatha) foram recitadas. Tudo isso do Abençoado, contido no Sutta e pertencente ao Sutta, vem para recitação a cada quinzena. Nele, todas as bhikkhunis devem treinar em harmonia, com alegria mútua e sem disputas. Bhikkhunivibhaṅgo niṭṭhito. A análise das bhikkhunis (Bhikkhunīvibhaṅga) está concluída. Pācittiyapāḷi niṭṭhitā. O texto em Pāli do Pācittiya está concluído. | |||
| русский | |||
| Палийский канон | Комментарии | Субкомментарии | Другое |
| 1101 Параджика-пали 1102 Пачиттия-пали 1103 Махавагга-пали (Виная) 1104 Чулавагга-пали 1105 Паривара-пали | 1201 Параджиканда-аттхакатха-1 1202 Параджиканда-аттхакатха-2 1203 Пачиттия-аттхакатха 1204 Махавагга-аттхакатха (Виная) 1205 Чулавагга-аттхакатха 1206 Паривара-аттхакатха | 1301 Сараттхадипани-тика-1 1302 Сараттхадипани-тика-2 1303 Сараттхадипани-тика-3 | 1401 Двематика-пали 1402 Винаясангаха-аттхакатха 1403 Ваджирабуддхи-тика 1404 Вимативинодани-тика-1 1405 Вимативинодани-тика-2 1406 Винаяланкара-тика-1 1407 Винаяланкара-тика-2 1408 Канкхавитаранипурана-тика 1409 Винаявиниччая-уттаравиниччая 1410 Винаявиниччая-тика-1 1411 Винаявиниччая-тика-2 1412 Пачиттиядийоджана-пали 1413 Кхуддасиккха-муласиккха 8401 Висуддхимагга-1 8402 Висуддхимагга-2 8403 Висуддхимагга-махатика-1 8404 Висуддхимагга-махатика-2 8405 Висуддхимагга-ниданакатха 8406 Дигханикая (пу-ви) 8407 Мадджхиманикая (пу-ви) 8408 Самъюттаникая (пу-ви) 8409 Ангуттараникая (пу-ви) 8410 Винаяпитака (пу-ви) 8411 Абхидхаммапитака (пу-ви) 8412 Аттхакатха (пу-ви) 8413 Нируттидипани 8414 Параматтхадипани Сангахамахатикапатха 8415 Анудипанипатха 8416 Паттхануддеса дипанипатха 8417 Намаккаратика 8418 Махапанамапатха 8419 Лаккханато буддхатхоманагатха 8420 Сутавандана 8421 Камаланджали 8422 Джиналанкара 8423 Паджамадху 8424 Буддхагунагатхавали 8425 Чулагантхавамса 8427 Сасанавамса 8426 Махавамса 8429 Моггалланабьякарана 8428 Каччаянабьякарана 8430 Садданитиппакарана (падамала) 8431 Садданитиппакарана (дхатумала) 8432 Падарупасиддхи 8433 Могалланапанчика 8434 Пайогасиддхипатха 8435 Вуттодаяпатха 8436 Абхидханаппадипикапатха 8437 Абхидханаппадипикатика 8438 Субодхаланкарапатха 8439 Субодхаланкаратика 8440 Балаватара гантхипадаттхавиниччаясара 8446 Кавидаппананити 8447 Нитиманджари 8445 Дхамманити 8444 Махараханити 8441 Локанити 8442 Суттантанити 8443 Сурассатинити 8450 Чанакьянити 8448 Нарадаккхадипани 8449 Чатурараккхадипани 8451 Расавахини 8452 Симависодханипатха 8453 Вессантарагити 8454 Моггаллана вуттививаранапанчика 8455 Тхупавамса 8456 Датхавамса 8457 Дхатупатхавиласиния 8458 Дхатувамса 8459 Хаттхаванагаллавихаравамса 8460 Джиначаритая 8461 Джинавамсадипа 8462 Телакатахагатха 8463 Милидатика 8464 Падаманджари 8465 Падасадхана 8466 Саддабиндупакарана 8467 Каччаянадхатуманджуса 8468 Самантакутаваннана |
| 2101 Силаккхандхавагга-пали 2102 Махавагга-пали (Дигха) 2103 Патхикавагга-пали | 2201 Силаккхандхавагга-аттхакатха 2202 Махавагга-аттхакатха (Дигха) 2203 Патхикавагга-аттхакатха | 2301 Силаккхандхавагга-тика 2302 Махавагга-тика (Дигха) 2303 Патхикавагга-тика 2304 Силаккхандхавагга-абхинаватика-1 2305 Силаккхандхавагга-абхинаватика-2 | |
| 3101 Мулапаннаса-пали 3102 Мадджхимапаннаса-пали 3103 Упарипаннаса-пали | 3201 Мулапаннаса-аттхакатха-1 3202 Мулапаннаса-аттхакатха-2 3203 Мадджхимапаннаса-аттхакатха 3204 Упарипаннаса-аттхакатха | 3301 Мулапаннаса-тика 3302 Мадджхимапаннаса-тика 3303 Упарипаннаса-тика | |
| 4101 Сагатхавагга-пали 4102 Ниданавагга-пали 4103 Кхандхавагга-пали 4104 Салаятанавагга-пали 4105 Махавагга-пали (Самъютта) | 4201 Сагатхавагга-аттхакатха 4202 Ниданавагга-аттхакатха 4203 Кхандхавагга-аттхакатха 4204 Салаятанавагга-аттхакатха 4205 Махавагга-аттхакатха (Самъютта) | 4301 Сагатхавагга-тика 4302 Ниданавагга-тика 4303 Кхандхавагга-тика 4304 Салаятанавагга-тика 4305 Махавагга-тика (Самъютта) | |
| 5101 Экаканипата-пали 5102 Дуканипата-пали 5103 Тиканипата-пали 5104 Чатукканипата-пали 5105 Панчаканипата-пали 5106 Чхакканипата-пали 5107 Саттаканипата-пали 5108 Аттхакадинипата-пали 5109 Наваканипата-пали 5110 Дасаканипата-пали 5111 Экадасаканипата-пали | 5201 Экаканипата-аттхакатха 5202 Дука-тика-чатукканипата-аттхакатха 5203 Панчака-чхакка-саттаканипата-аттхакатха 5204 Аттхакадинипата-аттхакатха | 5301 Экаканипата-тика 5302 Дука-тика-чатукканипата-тика 5303 Панчака-чхакка-саттаканипата-тика 5304 Аттхакадинипата-тика | |
| 6101 Кхуддакапатха-пали 6102 Дхаммапада-пали 6103 Удана-пали 6104 Итивуттака-пали 6105 Суттанипата-пали 6106 Виманаваттху-пали 6107 Петаваттху-пали 6108 Тхерагатха-пали 6109 Тхеригатха-пали 6110 Ападана-пали-1 6111 Ападана-пали-2 6112 Буддхавамса-пали 6113 Чарияпитака-пали 6114 Джатака-пали-1 6115 Джатака-пали-2 6116 Маханиддеса-пали 6117 Чуланиддеса-пали 6118 Патисамбхидамагга-пали 6119 Неттиппакарана-пали 6120 Милиндапаньха-пали 6121 Петакопадеса-пали | 6201 Кхуддакапатха-аттхакатха 6202 Дхаммапада-аттхакатха-1 6203 Дхаммапада-аттхакатха-2 6204 Удана-аттхакатха 6205 Итивуттака-аттхакатха 6206 Суттанипата-аттхакатха-1 6207 Суттанипата-аттхакатха-2 6208 Виманаваттху-аттхакатха 6209 Петаваттху-аттхакатха 6210 Тхерагатха-аттхакатха-1 6211 Тхерагатха-аттхакатха-2 6212 Тхеригатха-аттхакатха 6213 Ападана-аттхакатха-1 6214 Ападана-аттхакатха-2 6215 Буддхавамса-аттхакатха 6216 Чарияпитака-аттхакатха 6217 Джатака-аттхакатха-1 6218 Джатака-аттхакатха-2 6219 Джатака-аттхакатха-3 6220 Джатака-аттхакатха-4 6221 Джатака-аттхакатха-5 6222 Джатака-аттхакатха-6 6223 Джатака-аттхакатха-7 6224 Маханиддеса-аттхакатха 6225 Чуланиддеса-аттхакатха 6226 Патисамбхидамагга-аттхакатха-1 6227 Патисамбхидамагга-аттхакатха-2 6228 Неттиппакарана-аттхакатха | 6301 Неттиппакарана-тика 6302 Неттивибхавини | |
| 7101 Дхаммасангани-пали 7102 Вибханга-пали 7103 Дхатукатха-пали 7104 Пуггалапаннятти-пали 7105 Катхаваттху-пали 7106 Ямака-пали-1 7107 Ямака-пали-2 7108 Ямака-пали-3 7109 Паттхана-пали-1 7110 Паттхана-пали-2 7111 Паттхана-пали-3 7112 Паттхана-пали-4 7113 Паттхана-пали-5 | 7201 Дхаммасангани-аттхакатха 7202 Саммохивинодани-аттхакатха 7203 Панчапакарана-аттхакатха | 7301 Дхаммасангани-мулатика 7302 Вибханга-мулатика 7303 Панчапакарана-мулатика 7304 Дхаммасангани-анутика 7305 Панчапакарана-анутика 7306 Абхидхаммаватаро-намарупапариччхедо 7307 Абхидхамматтхасангахо 7308 Абхидхаммаватара-пуранатика 7309 Абхидхаммаматика-пали | |
| සිංහල | |||
| පාලි කැනනය | විවරණ | අටුවා | වෙනත් |
| 1101 පාරාජික පාළි 1102 පාචිත්තිය පාළි 1103 මහාවග්ග පාළි (විනය) 1104 චූළවග්ග පාළි 1105 පරිවාර පාළි | 1201 පාරාජිකකණ්ඩ අට්ඨකථා-1 1202 පාරාජිකකණ්ඩ අට්ඨකථා-2 1203 පාචිත්තිය අට්ඨකථා 1204 මහාවග්ග අට්ඨකථා (විනය) 1205 චූළවග්ග අට්ඨකථා 1206 පරිවාර අට්ඨකථා | 1301 සාරත්ථදීපනී ටීකා-1 1302 සාරත්ථදීපනී ටීකා-2 1303 සාරත්ථදීපනී ටීකා-3 | 1401 ද්වෙමාතිකාපාළි 1402 විනයසංගහ අට්ඨකථා 1403 වජිරබුද්ධි ටීකා 1404 විමතිවිනෝදනී ටීකා-1 1405 විමතිවිනෝදනී ටීකා-2 1406 විනයාලංකාර ටීකා-1 1407 විනයාලංකාර ටීකා-2 1408 කඞ්ඛාවිතරණීපුරාණ ටීකා 1409 විනයවිනිච්ඡය-උත්තරවිනිච්ඡය 1410 විනයවිනිච්ඡය ටීකා-1 1411 විනයවිනිච්ඡය ටීකා-2 1412 පාචිත්යාදියෝජනාපාළි 1413 ඛුද්දසික්ඛා-මූලසික්ඛා 8401 විසුද්ධිමග්ග-1 8402 විසුද්ධිමග්ග-2 8403 විසුද්ධිමග්ග-මහාටීකා-1 8404 විසුද්ධිමග්ග-මහාටීකා-2 8405 විසුද්ධිමග්ග නිදානකථා 8406 දීඝනිකාය (පු-වි) 8407 මජ්ඣිමනිකාය (පු-වි) 8408 සංයුත්තනිකාය (පු-වි) 8409 අඞ්ගුත්තරනිකාය (පු-වි) 8410 විනයපිටක (පු-වි) 8411 අභිධම්මපිටක (පු-වි) 8412 අට්ඨකථා (පු-වි) 8413 නිරුත්තිදීපනී 8414 පරමත්ථදීපනී සඞ්ගහමහාටීකාපාඨ 8415 අනුදීපනීපාඨ 8416 පට්ඨානුද්දේස දීපනීපාඨ 8417 නමක්කාරටීකා 8418 මහාපණාමපාඨ 8419 ලක්ඛණාතෝ බුද්ධථෝමනාගාථා 8420 සුතවන්දනා 8421 කමලාඤ්ජලි 8422 ජිනාලඞ්කාර 8423 පජ්ජමධු 8424 බුද්ධගුණගාථාවලී 8425 චූළගන්ථවංස 8427 සාසනවංස 8426 මහාවංස 8429 මොග්ගල්ලානබ්යාකරණං 8428 කච්චායනබ්යාකරණං 8430 සද්දනීතිප්පකරණං (පදමාලා) 8431 සද්දනීතිප්පකරණං (ධාතුමාලා) 8432 පදරූපසිද්ධි 8433 මොග්ගල්ලානපඤ්චිකා 8434 පයෝගසිද්ධිපාඨ 8435 වුත්තෝදයපාඨ 8436 අභිධානප්පදීපිකාපාඨ 8437 අභිධානප්පදීපිකාටීකා 8438 සුබෝධාලඞ්කාරපාඨ 8439 සුබෝධාලඞ්කාරටීකා 8440 බාලාවතාර ගණ්ඨිපදත්ථවිනිච්ඡයසාර 8446 කවිදප්පණනීති 8447 නීතිමඤ්ජරී 8445 ධම්මනීති 8444 මහාරහනීති 8441 ලෝකනීති 8442 සුත්තන්තනීති 8443 සූරස්සතිනීති 8450 චාණක්යනීති 8448 නරදක්ඛදීපනී 8449 චතුරාරක්ඛදීපනී 8451 රසවාහිනී 8452 සීමවිසෝධනීපාඨ 8453 වෙස්සන්තරගීති 8454 මොග්ගල්ලාන වුත්තිවිවරණපඤ්චිකා 8455 ථූපවංස 8456 දාඨාවංස 8457 ධාතුපාඨවිලාසිනියා 8458 ධාතුවංස 8459 හත්ථවනගල්ලවිහාරවංස 8460 ජිනචරිතය 8461 ජිනවංසදීපං 8462 තේලකටාහගාථා 8463 මිලිදටීකා 8464 පදමඤ්ජරී 8465 පදසාධනං 8466 සද්දබින්දුපකරණං 8467 කච්චායනධාතුමඤ්ජුසා 8468 සාමන්තකූටවණ්ණනා |
| 2101 සීලක්ඛන්ධවග්ග පාළි 2102 මහාවග්ග පාළි (දීඝ) 2103 පාථිකවග්ග පාළි | 2201 සීලක්ඛන්ධවග්ග අට්ඨකථා 2202 මහාවග්ග අට්ඨකථා (දීඝ) 2203 පාථිකවග්ග අට්ඨකථා | 2301 සීලක්ඛන්ධවග්ග ටීකා 2302 මහාවග්ග ටීකා (දීඝ) 2303 පාථිකවග්ග ටීකා 2304 සීලක්ඛන්ධවග්ග-අභිනවටීකා-1 2305 සීලක්ඛන්ධවග්ග-අභිනවටීකා-2 | |
| 3101 මූලපණ්ණාස පාළි 3102 මජ්ඣිමපණ්ණාස පාළි 3103 උපරිපණ්ණාස පාළි | 3201 මූලපණ්ණාස අට්ඨකථා-1 3202 මූලපණ්ණාස අට්ඨකථා-2 3203 මජ්ඣිමපණ්ණාස අට්ඨකථා 3204 උපරිපණ්ණාස අට්ඨකථා | 3301 මූලපණ්ණාස ටීකා 3302 මජ්ඣිමපණ්ණාස ටීකා 3303 උපරිපණ්ණාස ටීකා | |
| 4101 සගාථාවග්ග පාළි 4102 නිදානවග්ග පාළි 4103 ඛන්ධවග්ග පාළි 4104 සළායතනවග්ග පාළි 4105 මහාවග්ග පාළි (සංයුත්ත) | 4201 සගාථාවග්ග අට්ඨකථා 4202 නිදානවග්ග අට්ඨකථා 4203 ඛන්ධවග්ග අට්ඨකථා 4204 සළායතනවග්ග අට්ඨකථා 4205 මහාවග්ග අට්ඨකථා (සංයුත්ත) | 4301 සගාථාවග්ග ටීකා 4302 නිදානවග්ග ටීකා 4303 ඛන්ධවග්ග ටීකා 4304 සළායතනවග්ග ටීකා 4305 මහාවග්ග ටීකා (සංයුත්ත) | |
| 5101 එකකනිපාත පාළි 5102 දුකනිපාත පාළි 5103 තිකනිපාත පාළි 5104 චතුක්කනිපාත පාළි 5105 පඤ්චකනිපාත පාළි 5106 ඡක්කනිපාත පාළි 5107 සත්තකනිපාත පාළි 5108 අට්ඨකාදිනිපාත පාළි 5109 නවකනිපාත පාළි 5110 දසකනිපාත පාළි 5111 එකාදසකනිපාත පාළි | 5201 එකකනිපාත අට්ඨකථා 5202 දුක-තික-චතුක්කනිපාත අට්ඨකථා 5203 පඤ්චක-ඡක්ක-සත්තකනිපාත අට්ඨකථා 5204 අට්ඨකාදිනිපාත අට්ඨකථා | 5301 එකකනිපාත ටීකා 5302 දුක-තික-චතුක්කනිපාත ටීකා 5303 පඤ්චක-ඡක්ක-සත්තකනිපාත ටීකා 5304 අට්ඨකාදිනිපාත ටීකා | |
| 6101 ඛුද්දකපාඨ පාළි 6102 ධම්මපද පාළි 6103 උදාන පාළි 6104 ඉතිවුත්තක පාළි 6105 සුත්තනිපාත පාළි 6106 විමානවත්ථු පාළි 6107 පේතවත්ථු පාළි 6108 ථේරගාථා පාළි 6109 ථේරීගාථා පාළි 6110 අපදාන පාළි-1 6111 අපදාන පාළි-2 6112 බුද්ධවංස පාළි 6113 චරියාපිටක පාළි 6114 ජාතක පාළි-1 6115 ජාතක පාළි-2 6116 මහානිද්දේස පාළි 6117 චූළනිද්දේස පාළි 6118 පටිසම්භිදාමග්ග පාළි 6119 නෙත්තිප්පකරණ පාළි 6120 මිලින්දපඤ්හ පාළි 6121 පේටකෝපදේස පාළි | 6201 ඛුද්දකපාඨ අට්ඨකථා 6202 ධම්මපද අට්ඨකථා-1 6203 ධම්මපද අට්ඨකථා-2 6204 උදාන අට්ඨකථා 6205 ඉතිවුත්තක අට්ඨකථා 6206 සුත්තනිපාත අට්ඨකථා-1 6207 සුත්තනිපාත අට්ඨකථා-2 6208 විමානවත්ථු අට්ඨකථා 6209 පේතවත්ථු අට්ඨකථා 6210 ථේරගාථා අට්ඨකථා-1 6211 ථේරගාථා අට්ඨකථා-2 6212 ථේරීගාථා අට්ඨකථා 6213 අපදාන අට්ඨකථා-1 6214 අපදාන අට්ඨකථා-2 6215 බුද්ධවංස අට්ඨකථා 6216 චරියාපිටක අට්ඨකථා 6217 ජාතක අට්ඨකථා-1 6218 ජාතක අට්ඨකථා-2 6219 ජාතක අට්ඨකථා-3 6220 ජාතක අට්ඨකථා-4 6221 ජාතක අට්ඨකථා-5 6222 ජාතක අට්ඨකථා-6 6223 ජාතක අට්ඨකථා-7 6224 මහානිද්දේස අට්ඨකථා 6225 චූළනිද්දේස අට්ඨකථා 6226 පටිසම්භිදාමග්ග අට්ඨකථා-1 6227 පටිසම්භිදාමග්ග අට්ඨකථා-2 6228 නෙත්තිප්පකරණ අට්ඨකථා | 6301 නෙත්තිප්පකරණ ටීකා 6302 නෙත්තිවිභාවිනී | |
| 7101 ධම්මසංගණී පාළි 7102 විභඞ්ග පාළි 7103 ධාතුකථා පාළි 7104 පුග්ගලපඤ්ඤත්ති පාළි 7105 කථාවත්ථු පාළි 7106 යමක පාළි-1 7107 යමක පාළි-2 7108 යමක පාළි-3 7109 පට්ඨාන පාළි-1 7110 පට්ඨාන පාළි-2 7111 පට්ඨාන පාළි-3 7112 පට්ඨාන පාළි-4 7113 පට්ඨාන පාළි-5 | 7201 ධම්මසංගණි අට්ඨකථා 7202 සම්මෝහවිනෝදනී අට්ඨකථා 7203 පඤ්චපකරණ අට්ඨකථා | 7301 ධම්මසංගණී-මූලටීකා 7302 විභඞ්ග-මූලටීකා 7303 පඤ්චපකරණ-මූලටීකා 7304 ධම්මසංගණී-අනුටීකා 7305 පඤ්චපකරණ-අනුටීකා 7306 අභිධම්මාවතාරෝ-නාමරූපපරිච්ඡේදෝ 7307 අභිධම්මත්ථසංගහෝ 7308 අභිධම්මාවතාර-පුරාණටීකා 7309 අභිධම්මමාතිකාපාළි | |
| Español | |||
| El Canon Pali | Los Comentarios | Los Subcomentarios | Otros |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Vinaya) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-1 1202 Pārājikakaṇḍa Aṭṭhakathā-2 1203 Pācittiya Aṭṭhakathā 1204 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Vinaya) 1205 Cūḷavagga Aṭṭhakathā 1206 Parivāra Aṭṭhakathā | 1301 Sāratthadīpanī Ṭīkā-1 1302 Sāratthadīpanī Ṭīkā-2 1303 Sāratthadīpanī Ṭīkā-3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Vinayasaṅgaha Aṭṭhakathā 1403 Vajirabuddhi Ṭīkā 1404 Vimativinodanī Ṭīkā-1 1405 Vimativinodanī Ṭīkā-2 1406 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-1 1407 Vinayālaṅkāra Ṭīkā-2 1408 Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa Ṭīkā 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Vinayavinicchaya Ṭīkā-1 1411 Vinayavinicchaya Ṭīkā-2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Visuddhimagga-1 8402 Visuddhimagga-2 8403 Visuddhimagga-mahāṭīkā-1 8404 Visuddhimagga-mahāṭīkā-2 8405 Visuddhimagga nidānakathā 8406 Dīghanikāya (pu-vi) 8407 Majjhimanikāya (pu-vi) 8408 Saṃyuttanikāya (pu-vi) 8409 Aṅguttaranikāya (pu-vi) 8410 Vinayapiṭaka (pu-vi) 8411 Abhidhammapiṭaka (pu-vi) 8412 Aṭṭhakathā (pu-vi) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Namakkāraṭīkā 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Abhidhānappadīpikāṭīkā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Subodhālaṅkāraṭīkā 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8445 Dhammanīti 8444 Mahārahanīti 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8450 Cāṇakyanīti 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Milidaṭīkā 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Dīgha) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Sīlakkhandhavagga Aṭṭhakathā 2202 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Dīgha) 2203 Pāthikavagga Aṭṭhakathā | 2301 Sīlakkhandhavagga Ṭīkā 2302 Mahāvagga Ṭīkā (Dīgha) 2303 Pāthikavagga Ṭīkā 2304 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-1 2305 Sīlakkhandhavagga-abhinavaṭīkā-2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-1 3202 Mūlapaṇṇāsa Aṭṭhakathā-2 3203 Majjhimapaṇṇāsa Aṭṭhakathā 3204 Uparipaṇṇāsa Aṭṭhakathā | 3301 Mūlapaṇṇāsa Ṭīkā 3302 Majjhimapaṇṇāsa Ṭīkā 3303 Uparipaṇṇāsa Ṭīkā | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Saṃyutta) | 4201 Sagāthāvagga Aṭṭhakathā 4202 Nidānavagga Aṭṭhakathā 4203 Khandhavagga Aṭṭhakathā 4204 Saḷāyatanavagga Aṭṭhakathā 4205 Mahāvagga Aṭṭhakathā (Saṃyutta) | 4301 Sagāthāvagga Ṭīkā 4302 Nidānavagga Ṭīkā 4303 Khandhavagga Ṭīkā 4304 Saḷāyatanavagga Ṭīkā 4305 Mahāvagga Ṭīkā (Saṃyutta) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Ekakanipāta Aṭṭhakathā 5202 Duka-tika-catukkanipāta Aṭṭhakathā 5203 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Aṭṭhakathā 5204 Aṭṭhakādinipāta Aṭṭhakathā | 5301 Ekakanipāta Ṭīkā 5302 Duka-tika-catukkanipāta Ṭīkā 5303 Pañcaka-chakka-sattakanipāta Ṭīkā 5304 Aṭṭhakādinipāta Ṭīkā | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi-1 6111 Apadāna Pāḷi-2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi-1 6115 Jātaka Pāḷi-2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Khuddakapāṭha Aṭṭhakathā 6202 Dhammapada Aṭṭhakathā-1 6203 Dhammapada Aṭṭhakathā-2 6204 Udāna Aṭṭhakathā 6205 Itivuttaka Aṭṭhakathā 6206 Suttanipāta Aṭṭhakathā-1 6207 Suttanipāta Aṭṭhakathā-2 6208 Vimānavatthu Aṭṭhakathā 6209 Petavatthu Aṭṭhakathā 6210 Theragāthā Aṭṭhakathā-1 6211 Theragāthā Aṭṭhakathā-2 6212 Therīgāthā Aṭṭhakathā 6213 Apadāna Aṭṭhakathā-1 6214 Apadāna Aṭṭhakathā-2 6215 Buddhavaṃsa Aṭṭhakathā 6216 Cariyāpiṭaka Aṭṭhakathā 6217 Jātaka Aṭṭhakathā-1 6218 Jātaka Aṭṭhakathā-2 6219 Jātaka Aṭṭhakathā-3 6220 Jātaka Aṭṭhakathā-4 6221 Jātaka Aṭṭhakathā-5 6222 Jātaka Aṭṭhakathā-6 6223 Jātaka Aṭṭhakathā-7 6224 Mahāniddesa Aṭṭhakathā 6225 Cūḷaniddesa Aṭṭhakathā 6226 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-1 6227 Paṭisambhidāmagga Aṭṭhakathā-2 6228 Nettippakaraṇa Aṭṭhakathā | 6301 Nettippakaraṇa Ṭīkā 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi-1 7107 Yamaka Pāḷi-2 7108 Yamaka Pāḷi-3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi-1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi-2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi-3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi-4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi-5 | 7201 Dhammasaṅgaṇi Aṭṭhakathā 7202 Sammohavinodanī Aṭṭhakathā 7203 Pañcapakaraṇa Aṭṭhakathā | 7301 Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā 7302 Vibhaṅga-mūlaṭīkā 7303 Pañcapakaraṇa-mūlaṭīkā 7304 Dhammasaṅgaṇī-anuṭīkā 7305 Pañcapakaraṇa-anuṭīkā 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Abhidhammāvatāra-purāṇaṭīkā 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |
| แบบไทย | |||
| บาลีแคน | ข้อคิดเห็น | คำอธิบายย่อย | อื่น |
| 1101 ปาราชิกปาฬิ 1102 ปาจิตติยปาฬิ 1103 มหาวคฺคปาฬิ (วินัย) 1104 จูฬวคฺคปาฬิ 1105 ปริวารปาฬิ | 1201 ปาราชิกกณฺฑอฏฺฐกถา-๑ 1202 ปาราชิกกณฺฑอฏฺฐกถา-๒ 1203 ปาจิตฺติยอฏฺฐกถา 1204 มหาวคฺคอฏฺฐกถา (วินัย) 1205 จูฬวคฺคอฏฺฐกถา 1206 ปริวารอฏฺฐกถา | 1301 สารตฺถทีปนีฏีกา-๑ 1302 สารตฺถทีปนีฏีกา-๒ 1303 สารตฺถทีปนีฏีกา-๓ | 1401 ทเวมาติกาปาฬิ 1402 วินยสํคหอฏฺฐกถา 1403 วชิรพุทฺธิฏีกา 1404 วิมติวิโนทนีฏีกา-๑ 1405 วิมติวิโนทนีฏีกา-๒ 1406 วินยาลงฺการฏีกา-๑ 1407 วินยาลงฺการฏีกา-๒ 1408 กงฺขาวิตรณีปุราณฏีกา 1409 วินยวินิจฉย-อุตฺตรวินิจฉย 1410 วินยวินิจฉยฏีกา-๑ 1411 วินยวินิจฉยฏีกา-๒ 1412 ปาจิตฺยาทิโยชนาปาฬิ 1413 ขุทฺทสิกฺขา-มูลสิกฺขา 8401 วิสุทฺธิมคฺค-๑ 8402 วิสุทฺธิมคฺค-๒ 8403 วิสุทฺธิมคฺค-มหาฏีกา-๑ 8404 วิสุทฺธิมคฺค-มหาฏีกา-๒ 8405 วิสุทฺธิมคฺค-นิทานกถา 8406 ทีฆนิกาย (ปุ-วิ) 8407 มชฺฌิมนิกาย (ปุ-วิ) 8408 สํยุตฺตนิกาย (ปุ-วิ) 8409 องฺคุตฺตรนิกาย (ปุ-วิ) 8410 วินยปิฎก (ปุ-วิ) 8411 อภิธมฺมปิฎก (ปุ-วิ) 8412 อฏฺฐกถา (ปุ-วิ) 8413 นิรุตฺติทีปนี 8414 ปรมตฺถทีปนี สงฺคหมหาฏีกาปาฐ 8415 อนุทีปนีปาฐ 8416 ปฎฺฐานุทฺเทสทีปนีปาฐ 8417 นมกฺการฏีกา 8418 มหาปณามปาฐ 8419 ลกฺขณาโต พุทฺธโถมนาคาถา 8420 สุตวทน 8421 กมลาญฺชลิ 8422 ชินาลงฺการ 8423 ปชฺชมธุ 8424 พุทฺธคุณคาถาวลี 8425 จูฬคนฺถวํส 8427 สาสนวํส 8426 มหาวํส 8429 โมคฺคลฺลานพฺยากรณํ 8428 กจฺจายนพฺยากรณํ 8430 สทฺทานีติปฺปกรณํ (ปทมาลา) 8431 สทฺทานีติปฺปกรณํ (ธาตุมาลา) 8432 ปทรูปสิทฺธิ 8433 โมคคฺลานปญฺจิกา 8434 ปโยคสิทฺธิปาฐ 8435 วุตฺโตทยปาฐ 8436 อภิธานปฺปทีปิกาปาฐ 8437 อภิธานปฺปทีปิกาฏีกา 8438 สุโพธาลงฺการปาฐ 8439 สุโพธาลงฺการฏีกา 8440 พาลาวตาร คณฺฐิปทตฺถวินิจฺฉยสาร 8446 กวิทปฺปณนีติ 8447 นีติมญฺชรี 8445 ธมฺมนีติ 8444 มหารหนีติ 8441 โลกนีติ 8442 สุตฺตนฺตนีติ 8443 สูรสฺสตินีติ 8450 จาณกฺยนีติ 8448 นรทกฺขทีปนี 8449 จตุราวรกฺขทีปนี 8451 รสวาหินี 8452 สีมวิโสธนีปาฐ 8453 เวสฺสนฺตรคีติ 8454 โมคฺคลฺลาน วุตฺติวิวรณปญฺจิกา 8455 ถูปวํส 8456 ทาฐาวํส 8457 ธาตุปาฐวิลาสินิยา 8458 ธาตุวํส 8459 หตฺถวนคัลลวิหารวํส 8460 ชนจริตย 8461 ชนวํสทีปํ 8462 เตลกฏาหคาถา 8463 มิลิทฏีกา 8464 ปทมญฺชรี 8465 ปทสาธนํ 8466 สทฺทพินฺทุปกรณํ 8467 กจฺจายนธาตุมญฺชุสา 8468 สามนฺตกูฏวณฺณนา |
| 2101 สีลกฺขนฺธวคฺคปาฬิ 2102 มหาวคฺคปาฬิ (ทีฆ) 2103 ปาถิกวคฺคปาฬิ | 2201 สีลกฺขนฺธวคฺคอฏฺฐกถา 2202 มหาวคฺคอฏฺฐกถา (ทีฆ) 2203 ปาถิกวคฺคอฏฺฐกถา | 2301 สีลกฺขนฺธวคฺคฏีกา 2302 มหาวคฺคฏีกา (ทีฆ) 2303 ปาถิกวคฺคฏีกา 2304 สีลกฺขนฺธวคฺค-อภินวฏีกา-๑ 2305 สีลกฺขนฺธวคฺค-อภินวฏีกา-๒ | |
| 3101 มูลปณฺณาสปาฬิ 3102 มชฺฌิมปณฺณาสปาฬิ 3103 อุปริปณฺณาสปาฬิ | 3201 มูลปณฺณาสอฏฺฐกถา-๑ 3202 มูลปณฺณาสอฏฺฐกถา-๒ 3203 มชฺฌิมปณฺณาสอฏฺฐกถา 3204 อุปริปณฺณาสอฏฺฐกถา | 3301 มูลปณฺณาสฏีกา 3302 มชฺฌิมปณฺณาสฏีกา 3303 อุปริปณฺณาสฏีกา | |
| 4101 สคาถาวคฺคปาฬิ 4102 นิทานวคฺคปาฬิ 4103 ขนฺธวคฺคปาฬิ 4104 สฬายตนวคฺคปาฬิ 4105 มหาวคฺคปาฬิ (สํยุตฺต) | 4201 สคาถาวคฺคอฏฺฐกถา 4202 นิทานวคฺคอฏฺฐกถา 4203 ขนฺธวคฺคอฏฺฐกถา 4204 สฬายตนวคฺคอฏฺฐกถา 4205 มหาวคฺคอฏฺฐกถา (สํยุตฺต) | 4301 สคาถาวคฺคฏีกา 4302 นิทานวคฺคฏีกา 4303 ขนฺธวคฺคฏีกา 4304 สฬายตนวคฺคฏีกา 4305 มหาวคฺคฏีกา (สํยุตฺต) | |
| 5101 เอกกนิปาตปาฬิ 5102 ทุกนิปาตปาฬิ 5103 ติกนิปาตปาฬิ 5104 จตุกฺกนิปาตปาฬิ 5105 ปญฺจกนิปาตปาฬิ 5106 ฉกฺกนิปาตปาฬิ 5107 สตฺตกนิปาตปาฬิ 5108 อฏฺฐกาทินิปาตปาฬิ 5109 นวกนิปาตปาฬิ 5110 ทสกนิปาตปาฬิ 5111 เอกาทสกนิปาตปาฬิ | 5201 เอกกนิปาตอฏฺฐกถา 5202 ทุก-ติก-จตุกฺกนิปาตอฏฺฐกถา 5203 ปญฺจก-ฉกฺก-สตฺตกนิปาตอฏฺฐกถา 5204 อฏฺฐกาทินิปาตอฏฺฐกถา | 5301 เอกกนิปาตฏีกา 5302 ทุก-ติก-จตุกฺกนิปาตฏีกา 5303 ปญฺจก-ฉกฺก-สตฺตกนิปาตฏีกา 5304 อฏฺฐกาทินิปาตฏีกา | |
| 6101 ขุทฺทกปาฐปาฬิ 6102 ธมฺมปทปาฬิ 6103 อุทานปาฬิ 6104 อิติวุตฺตกปาฬิ 6105 สุตฺตนิบาตปาฬิ 6106 วิมานวตฺถุปาฬิ 6107 เปตวตฺถุปาฬิ 6108 เถรคาถาปาฬิ 6109 เถรีคาถาปาฬิ 6110 อปทานปาฬิ-๑ 6111 อปทานปาฬิ-๒ 6112 พุทธวงฺสปาฬิ 6113 จริยาปิฏกปาฬิ 6114 ชาตกปาฬิ-๑ 6115 ชาตกปาฬิ-๒ 6116 มหานิทฺเทสปาฬิ 6117 จูฬนิทฺเทสปาฬิ 6118 ปฏิสมฺภิทามคฺคปาฬิ 6119 เนตฺติปฺปกฺรณปาฬิ 6120 มิลินฺทปญฺหาปาฬิ 6121 เปฏโกปเทสปาฬิ | 6201 ขุทฺทกปาฐอฏฺฐกถา 6202 ธมฺมปทอฏฺฐกถา-๑ 6203 ธมฺมปทอฏฺฐกถา-๒ 6204 อุทานอฏฺฐกถา 6205 อิติวุตฺตกอฏฺฐกถา 6206 สุตฺตนิบาตอฏฺฐกถา-๑ 6207 สุตฺตนิบาตอฏฺฐกถา-๒ 6208 วิมานวตฺถุอฏฺฐกถา 6209 เปตวตฺถุอฏฺฐกถา 6210 เถรคาถาอฏฺฐกถา-๑ 6211 เถรคาถาอฏฺฐกถา-๒ 6212 เถรีคาถาอฏฺฐกถา 6213 อปทานอฏฺฐกถา-๑ 6214 อปทานอฏฺฐกถา-๒ 6215 พุทธวงฺสอฏฺฐกถา 6216 จริยาปิฏกอฏฺฐกถา 6217 ชาตกอฏฺฐกถา-๑ 6218 ชาตกอฏฺฐกถา-๒ 6219 ชาตกอฏฺฐกถา-๓ 6220 ชาตกอฏฺฐกถา-๔ 6221 ชาตกอฏฺฐกถา-๕ 6222 ชาตกอฏฺฐกถา-๖ 6223 ชาตกอฏฺฐกถา-๗ 6224 มหานิทฺเทสอฏฺฐกถา 6225 จูฬนิทฺเทสอฏฺฐกถา 6226 ปฏิสมฺภิทามคฺคอฏฺฐกถา-๑ 6227 ปฏิสมฺภิทามคฺคอฏฺฐกถา-๒ 6228 เนตฺติปฺปกฺรณอฏฺฐกถา | 6301 เนตฺติปฺปกฺรณฏีกา 6302 เนตฺติวิภาวินี | |
| 7101 ธมฺมสงฺคณีปาฬิ 7102 วิภงฺคปาฬิ 7103 ธาตุกถาปาฬิ 7104 ปุคฺคลปญฺญตฺติปาฬิ 7105 กถาวตฺถุปาฬิ 7106 ยมกปาฬิ-๑ 7107 ยมกปาฬิ-๒ 7108 ยมกปาฬิ-๓ 7109 ปฎฺฐานปาฬิ-๑ 7110 ปฎฺฐานปาฬิ-๒ 7111 ปฎฺฐานปาฬิ-๓ 7112 ปฎฺฐานปาฬิ-๔ 7113 ปฎฺฐานปาฬิ-๕ | 7201 ธมฺมสงฺคณิอฏฺฐกถา 7202 สมฺโมหวินิทนีอฏฺฐกถา 7203 ปญฺจปกรณอฏฺฐกถา | 7301 ธมฺมสงฺคณีมูลฏีกา 7302 วิภงฺคมูลฏีกา 7303 ปญฺจปกรณมูลฏีกา 7304 ธมฺมสงฺคณีอนุฏีกา 7305 ปญฺจปกรณอนุฏีกา 7306 อภิธมฺมาวตาโร-นามรูปปริจฺเฉโท 7307 อภิธมฺมตฺถสงฺคโห 7308 อภิธมฺมาวตาร-ปุราณฏีกา 7309 อภิธมฺมมาติกาปาฬิ | |
| བོད་མི | |||
| པཱ་ལི་གསུང་རབ། | འགྲེལ་བཤད། | འགྲེལ་བཤད་ཕྲན། | གཞན། |
| 1101 ཕ་ར་ཇི་ཀ་པཱ་ལི། 1102 པཱ་ཙི་ཏི་ཡ་པཱ་ལི། 1103 མ་ཧཱ་ཝག་ག་པཱ་ལི། (ཝི་ན་ཡ) 1104 ཙཱུ་ལ་ཝག་ག་པཱ་ལི། 1105 པ་རི་ཝཱ་ར་པཱ་ལི། | 1201 ཕ་ར་ཇི་ཀ་ཀཎྜ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 1202 ཕ་ར་ཇི་ཀ་ཀཎྜ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 1203 པཱ་ཙི་ཏི་ཡ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 1204 མ་ཧཱ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། (ཝི་ན་ཡ) 1205 ཙཱུ་ལ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 1206 པ་རི་ཝཱ་ར་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 1301 སཱ་རཏྠ་དཱི་པ་ནཱི་ཊཱི་ཀཱ-༡ 1302 སཱ་རཏྠ་དཱི་པ་ནཱི་ཊཱི་ཀཱ-༢ 1303 སཱ་རཏྠ་དཱི་པ་ནཱི་ཊཱི་ཀཱ-༣ | 1401 དྭེ་མཱ་ཏི་ཀཱ་པཱ་ལི། 1402 ཝི་ན་ཡ་སངྒ་ཧ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 1403 ཝ་ཇི་ར་བུད་དྷི་ཊཱི་ཀཱ། 1404 ཝི་མ་ཏི་ཝི་ནོ་ད་ནཱི་ཊཱི་ཀཱ-༡ 1405 ཝི་མ་ཏི་ཝི་ནོ་ད་ནཱི་ཊཱི་ཀཱ-༢ 1406 ཝི་ན་ཡཱ་ལངྐཱ་ར་ཊཱི་ཀཱ-༡ 1407 ཝི་ན་ཡཱ་ལངྐཱ་ར་ཊཱི་ཀཱ-༢ 1408 ཀངྑཱ་ཝི་ཏ་ར་ཎཱི་པུ་རཱ་ཎ་ཊཱི་ཀཱ། 1409 ཝི་ན་ཡ་ཝི་ནི་ཙ་ཡ་ཨུ་ཏྟ་ར་ཝི་ནི་ཙ་ཡ། 1410 ཝི་ན་ཡ་ཝི་ནི་ཙ་ཡ་ཊཱི་ཀཱ-༡ 1411 ཝི་ན་ཡ་ཝི་ནི་ཙ་ཡ་ཊཱི་ཀཱ-༢ 1412 པཱ་ཙི་ཏྱཱ་དི་ཡོ་ཇ་ནཱ་པཱ་ལི། 1413 ཁུད་ད་སིཀྑཱ་མཱུ་ལ་སིཀྑཱ། 8401 ཝི་སུད་དྷི་མགྒ-༡ 8402 ཝི་སུད་དྷི་མགྒ-༢ 8403 ཝི་སུད་དྷི་མགྒ་མ་ཧཱ་ཊཱི་ཀཱ-༡ 8404 ཝི་སུད་དྷི་མགྒ་མ་ཧཱ་ཊཱི་ཀཱ-༢ 8405 ཝི་སུད་དྷི་མགྒ་ནི་དཱ་ན་ཀ་ཐཱ། 8406 དཱི་གྷ་ནི་ཀཱ་ཡ། (པུ་ཝི) 8407 མཛྷི་མ་ནི་ཀཱ་ཡ། (པུ་ཝི) 8408 སཾ་ཡུཏྟ་ནི་ཀཱ་ཡ། (པུ་ཝི) 8409 ཨངྒུ་ཏྟ་ར་ནི་ཀཱ་ཡ། (པུ་ཝི) 8410 ཝི་ན་ཡ་པི་ཊ་ཀ། (པུ་ཝི) 8411 ཨ་བྷི་དྷམྨ་པི་ཊ་ཀ། (པུ་ཝི) 8412 ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། (པུ་ཝི) 8413 ནི་རུཏྟི་དཱི་པ་ནཱི། 8414 པ་ར་མཏྠ་དཱི་པ་ནཱི་སངྒ་ཧ་མ་ཧཱ་ཊཱི་ཀཱ་པཱ་ཋ། 8415 ཨ་ནུ་དཱི་པ་ནཱི་པཱ་ཋ། 8416 པཊྛཱ་ནུདྡེ་ས་དཱི་པ་ནཱི་པཱ་ཋ། 8417 ན་མཀྐཱ་ར་ཊཱི་ཀཱ། 8418 མ་ཧཱ་པ་ཎཱ་མ་པཱ་ཋ། 8419 ལཀྑ་ཎཱ་ཏོ་བུདྡྷ་ཐོ་མ་ནཱ་གཱ་ཐཱ། 8420 སུ་ཏ་ཝནྡ་ནཱ། 8421 ཀ་མ་ལཱཉྫ་ལི། 8422 ཇི་ནཱ་ལངྐཱ་ར། 8423 པཛྫ་མ་དྷུ། 8424 བུདྡྷ་གུ་ཎ་གཱ་ཐཱ་ཝ་ལཱི། 8425 ཙཱུ་ལ་གནྠ་ཝཾ་ས། 8427 སཱ་ས་ན་ཝཾ་ས། 8426 མ་ཧཱ་ཝཾ་ས། 8429 མོགྒ་ལླཱ་ན་བྱཱ་ཀ་ར་ཎཾ། 8428 ཀཙྩཱ་ཡ་ན་བྱཱ་ཀ་ར་ཎཾ། 8430 སདྡ་ནཱི་ཏི་པྤ་ཀ་ར་ཎཾ། (པ་ད་མཱ་ལཱ) 8431 སདྡ་ནཱི་ཏི་པྤ་ཀ་ར་ཎཾ། (དྷཱ་ཏུ་མཱ་ལཱ) 8432 པ་ད་རཱུ་པ་སིད་དྷི། 8433 མོ་ག་ལླཱ་ན་པཉྩ་ཀཱ། 8434 པ་ཡོ་ག་སིད་དྷི་པཱ་ཋ། 8435 བུཏྟོ་ད་ཡ་པཱ་ཋ། 8436 ཨ་བྷི་དྷཱ་ན་པྤ་དཱི་པི་ཀཱ་པཱ་ཋ། 8437 ཨ་བྷི་དྷཱ་ན་པྤ་དཱི་པི་ཀཱ་ཊཱི་ཀཱ། 8438 སུ་བོ་དྷཱ་ལངྐཱ་ར་པཱ་ཋ། 8439 སུ་བོ་དྷཱ་ལངྐཱ་ར་ཊཱི་ཀཱ། 8440 བཱ་ལཱ་ཝ་ཏཱ་ར་གཎྛི་པ་དཏྠ་ཝི་ནི་ཙ་ཡ་སཱ་ར། 8446 ཀ་ཝི་དཔྤ་ཎ་ནཱི་ཏི། 8447 ནཱི་ཏི་མཉྫ་རཱི། 8445 དྷམྨ་ནཱི་ཏི། 8444 མ་ཧཱ་ར་ཧ་ནཱི་ཏི། 8441 ལོ་ཀ་ནཱི་ཏི། 8442 སུཏྟནྟ་ནཱ་ཏི། 8443 སཱུ་རསྶ་ཏི་ནཱི་ཏི། 8450 ཙཱ་ཎཀྱ་ནཱི་ཏི། 8448 ན་ར་དཀྑ་དཱི་པ་ནཱི། 8449 ཙ་ཏུ་རཱ་རཀྑ་དཱི་པ་ནཱི། 8451 ར་ས་ཝཱ་ཧི་ནཱི། 8452 སཱི་མ་ཝི་སོ་ད་ནཱི་པཱ་ཋ། 8453 ཝེསྶནྟ་ར་གཱི་ཏི། 8454 མོགྒ་ལླཱ་ན་བུཏྟི་ཝི་ཝ་ར་ཎ་པཉྩ་ཀཱ། 8455 ཐཱུ་པ་ཝཾ་ས། 8456 དཱ་ཊྷཱ་ཝཾ་ས། 8457 དྷཱ་ཏུ་པཱ་ཋ་ཝི་ལཱ་སི་ནི་ཡཱ། 8458 དྷཱ་ཏུ་ཝཾ་ས། 8459 ཧཏྠ་ཝ་ན་གལླ་ཝི་ཧཱ་ར་ཝཾ་ས། 8460 ཇི་ན་ཙ་རི་ཏ་ཡ། 8461 ཇི་ན་ཝཾ་ས་དཱི་པཾ། 8462 ཏེ་ལ་ཀ་ཊཱ་ཧ་གཱ་ཐཱ། 8463 མི་ལི་ད་ཊཱི་ཀཱ། 8464 པ་ད་མཉྫ་རཱི། 8465 པ་ད་སཱ་ད་ནཾ། 8466 སདྡ་བིནྡུ་པ་ཀ་ར་ཎཾ། 8467 ཀཙྩཱ་ཡ་ན་དྷཱ་ཏུ་མཉྫུ་སཱ། 8468 སཱ་མནྟ་ཀཱུ་ཊ་ཝཎྞ་ནཱ། |
| 2101 སཱི་ལཀྑནྡྷ་ཝག་ག་པཱ་ལི། 2102 མ་ཧཱ་ཝག་ག་པཱ་ལི། (དཱི་གྷ) 2103 པཱ་ཐི་ཀ་ཝག་ག་པཱ་ལི། | 2201 སཱི་ལཀྑནྡྷ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 2202 མ་ཧཱ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། (དཱི་གྷ) 2203 པཱ་ཐི་ཀ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 2301 སཱི་ལཀྑནྡྷ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 2302 མ་ཧཱ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། (དཱི་གྷ) 2303 པཱ་ཐི་ཀ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 2304 སཱི་ལཀྑནྡྷ་ཝག་ག་ཨ་བྷི་ན་ཝ་ཊཱི་ཀཱ-༡ 2305 སཱི་ལཀྑནྡྷ་ཝག་ག་ཨ་བྷི་ན་ཝ་ཊཱི་ཀཱ-༢ | |
| 3101 མཱུ་ལ་པཎྞཱ་ས་པཱ་ལི། 3102 མཛྷི་མ་པཎྞཱ་ས་པཱ་ལི། 3103 ཨུ་པ་རི་པཎྞཱ་ས་པཱ་ལི། | 3201 མཱུ་ལ་པཎྞཱ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 3202 མཱུ་ལ་པཎྞཱ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 3203 མཛྷི་མ་པཎྞཱ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 3204 ཨུ་པ་རི་པཎྞཱ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 3301 མཱུ་ལ་པཎྞཱ་ས་ཊཱི་ཀཱ། 3302 མཛྷི་མ་པཎྞཱ་ས་ཊཱི་ཀཱ། 3303 ཨུ་པ་རི་པཎྞཱ་ས་ཊཱི་ཀཱ། | |
| 4101 ས་གཱ་ཐཱ་ཝག་ག་པཱ་ལི། 4102 ནི་དཱ་ན་ཝག་ག་པཱ་ལི། 4103 ཁནྡྷ་ཝག་ག་པཱ་ལི། 4104 ས་ལཱ་ཡ་ཏ་ན་ཝག་ག་པཱ་ལི། 4105 མ་ཧཱ་ཝག་ག་པཱ་ལི། (སཾ་ཡུཏྟ) | 4201 ས་གཱ་ཐཱ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 4202 ནི་དཱ་ན་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 4203 ཁནྡྷ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 4204 ས་ལཱ་ཡ་ཏ་ན་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 4205 མ་ཧཱ་ཝག་ག་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། (སཾ་ཡུཏྟ) | 4301 ས་གཱ་ཐཱ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 4302 ནི་དཱ་ན་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 4303 ཁནྡྷ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 4304 ས་ལཱ་ཡ་ཏ་ན་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། 4305 མ་ཧཱ་ཝག་ག་ཊཱི་ཀཱ། (སཾ་ཡུཏྟ) | |
| 5101 ཨེ་ཀ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5102 དུ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5103 ཏི་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5104 ཙ་ཏུཀྐ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5105 པཉྩ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5106 ཆཀྐ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5107 སཏྟ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5108 ཨཊྛ་ཀཱ་དི་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5109 ན་ཝ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5110 ད་ས་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 5111 ཨེ་ཀཱ་ད་ས་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། | 5201 ཨེ་ཀ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 5202 དུ་ཀ་ཏི་ཀ་ཙ་ཏུཀྐ་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 5203 པཉྩ་ཀ་ཆཀྐ་སཏྟ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 5204 ཨཊྛ་ཀཱ་དི་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 5301 ཨེ་ཀ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་ཊཱི་ཀཱ། 5302 དུ་ཀ་ཏི་ཀ་ཙ་ཏུཀྐ་ནི་པཱ་ཏ་ཊཱི་ཀཱ། 5303 པཉྩ་ཀ་ཆཀྐ་སཏྟ་ཀ་ནི་པཱ་ཏ་ཊཱི་ཀཱ། 5304 ཨཊྛ་ཀཱ་དི་ནི་པཱ་ཏ་ཊཱི་ཀཱ། | |
| 6101 ཁུད་ད་ཀ་པཱ་ཋ་པཱ་ལི། 6102 དྷམྨ་པ་ད་པཱ་ལི། 6103 ཨུ་དཱ་ན་པཱ་ལི། 6104 ཨི་ཏི་ཝུཏྟ་ཀ་པཱ་ལི། 6105 སུཏྟ་ནི་པཱ་ཏ་པཱ་ལི། 6106 ཝི་མཱ་ན་ཝཏྠུ་པཱ་ལི། 6107 པེ་ཏ་ཝཏྠུ་པཱ་ལི། 6108 ཐེ་ར་གཱ་ཐཱ་པཱ་ལི། 6109 ཐེ་རཱི་གཱ་ཐཱ་པཱ་ལི། 6110 ཨ་པ་དཱ་ན་པཱ་ལི-༡ 6111 ཨ་པ་དཱ་ན་པཱ་ལི-༢ 6112 བུདྡྷ་ཝཾ་ས་པཱ་ལི། 6113 ཙ་རི་ཡཱ་པི་ཊ་ཀ་པཱ་ལི། 6114 ཛཱ་ཏ་ཀ་པཱ་ལི-༡ 6115 ཛཱ་ཏ་ཀ་པཱ་ལི-༢ 6116 མ་ཧཱ་ནི་དྡེ་ས་པཱ་ལི། 6117 ཙཱུ་ལ་ནི་དྡེ་ས་པཱ་ལི། 6118 པ་ཊི་སམ་བྷི་དཱ་མགྒ་པཱ་ལི། 6119 ནེཏྟི་པྤ་ཀ་ར་ཎ་པཱ་ལི། 6120 མི་ལིནྡ་པཉྷ་པཱ་ལི། 6121 པེ་ཊ་ཀོ་པ་དེ་ས་པཱ་ལི། | 6201 ཁུད་ད་ཀ་པཱ་ཋ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6202 དྷམྨ་པ་ད་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6203 དྷམྨ་པ་ད་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6204 ཨུ་དཱ་ན་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6205 ཨི་ཏི་ཝུཏྟ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6206 སུཏྟ་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6207 སུཏྟ་ནི་པཱ་ཏ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6208 ཝི་མཱ་ན་ཝཏྠུ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6209 པེ་ཏ་ཝཏྠུ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6210 ཐེ་ར་གཱ་ཐཱ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6211 ཐེ་ར་གཱ་ཐཱ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6212 ཐེ་རཱི་གཱ་ཐཱ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6213 ཨ་པ་དཱ་ན་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6214 ཨ་པ་དཱ་ན་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6215 བུདྡྷ་ཝཾ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6216 ཙ་རི་ཡཱ་པི་ཊ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6217 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6218 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6219 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༣ 6220 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༤ 6221 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༥ 6222 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༦ 6223 ཛཱ་ཏ་ཀ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༧ 6224 མ་ཧཱ་ནི་དྡེ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6225 ཙཱུ་ལ་ནི་དྡེ་ས་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 6226 པ་ཊི་སམ་བྷི་དཱ་མགྒ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༡ 6227 པ་ཊི་སམ་བྷི་དཱ་མགྒ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ-༢ 6228 ནེཏྟི་པྤ་ཀ་ར་ཎ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 6301 ནེཏྟི་པྤ་ཀ་ར་ཎ་ཊཱི་ཀཱ། 6302 ནེཏྟི་ཝི་བྷཱི་ནཱི། | |
| 7101 དྷམྨ་སངྒ་ཎཱི་པཱ་ལི། 7102 ཝི་བྷངྒ་པཱ་ལི། 7103 དྷཱ་ཏུ་ཀ་ཐཱ་པཱ་ལི། 7104 པུགྒ་ལ་པཉྙཏྟི་པཱ་ལི། 7105 ཀ་ཐཱ་ཝཏྠུ་པཱ་ལི། 7106 ཡ་མ་ཀ་པཱ་ལི-༡ 7107 ཡ་མ་ཀ་པཱ་ལི-༢ 7108 ཡ་མ་ཀ་པཱ་ལི-༣ 7109 པཊྛཱ་ན་པཱ་ལི-༡ 7110 པཊྛཱ་ན་པཱ་ལི-༢ 7111 པཊྛཱ་ན་པཱ་ལི-༣ 7112 པཊྛཱ་ན་པཱ་ལི-༤ 7113 པཊྛཱ་ན་པཱ་ལི-༥ | 7201 དྷམྨ་སངྒ་ཎི་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 7202 སམྨོ་ཧ་ཝི་ནོ་ད་ནཱི་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། 7203 པཉྩ་པ་ཀ་ར་ཎ་ཨཊྛ་ཀ་ཐཱ། | 7301 དྷམྨ་སངྒ་ཎཱི་མཱུ་ལ་ཊཱི་ཀཱ། 7302 ཝི་བྷངྒ་མཱུ་ལ་ཊཱི་ཀཱ། 7303 པཉྩ་པ་ཀ་ར་ཎ་མཱུ་ལ་ཊཱི་ཀཱ། 7304 དྷམྨ་སངྒ་ཎཱི་ཨ་ནུ་ཊཱི་ཀཱ། 7305 པཉྩ་པ་ཀ་ར་ཎ་ཨ་ནུ་ཊཱི་ཀཱ། 7306 ཨ་བྷི་དྷམྨཱ་ཝ་ཏཱ་རོ་ནཱ་མ་རཱུ་པ་པ་རི་ཙྪེ་དོ། 7307 ཨ་བྷི་དྷམྨཏྠ་སངྒ་ཧོ། 7308 ཨ་བྷི་དྷམྨཱ་ཝ་ཏཱ་ར་པུ་རཱ་ཎ་ཊཱི་ཀཱ། 7309 ཨ་བྷི་དྷམྨ་མཱ་ཏི་ཀཱ་པཱ་ལི། | |
| Tiếng Việt | |||
| Kinh điển Pali | Chú giải | Phụ chú giải | Khác |
| 1101 Pārājika Pāḷi 1102 Pācittiya Pāḷi 1103 Mahāvagga Pāḷi (Tạng Luật) 1104 Cūḷavagga Pāḷi 1105 Parivāra Pāḷi | 1201 Chú Giải Pārājikakaṇḍa - 1 1202 Chú Giải Pārājikakaṇḍa - 2 1203 Chú Giải Pācittiya 1204 Chú Giải Mahāvagga (Tạng Luật) 1205 Chú Giải Cūḷavagga 1206 Chú Giải Parivāra | 1301 Phụ Chú Giải Sāratthadīpanī - 1 1302 Phụ Chú Giải Sāratthadīpanī - 2 1303 Phụ Chú Giải Sāratthadīpanī - 3 | 1401 Dvemātikāpāḷi 1402 Chú Giải Vinayasaṅgaha 1403 Phụ Chú Giải Vajirabuddhi 1404 Phụ Chú Giải Vimativinodanī - 1 1405 Phụ Chú Giải Vimativinodanī - 2 1406 Phụ Chú Giải Vinayālaṅkāra - 1 1407 Phụ Chú Giải Vinayālaṅkāra - 2 1408 Phụ Chú Giải Kaṅkhāvitaraṇīpurāṇa 1409 Vinayavinicchaya-uttaravinicchaya 1410 Phụ Chú Giải Vinayavinicchaya - 1 1411 Phụ Chú Giải Vinayavinicchaya - 2 1412 Pācityādiyojanāpāḷi 1413 Khuddasikkhā-mūlasikkhā 8401 Thanh Tịnh Đạo - 1 8402 Thanh Tịnh Đạo - 2 8403 Đại Phụ Chú Giải Thanh Tịnh Đạo - 1 8404 Đại Phụ Chú Giải Thanh Tịnh Đạo - 2 8405 Lời Tựa Thanh Tịnh Đạo 8406 Trường Bộ Kinh (Vấn Đáp) 8407 Trung Bộ Kinh (Vấn Đáp) 8408 Tương Ưng Bộ Kinh (Vấn Đáp) 8409 Tăng Chi Bộ Kinh (Vấn Đáp) 8410 Tạng Luật (Vấn Đáp) 8411 Tạng Vi Diệu Pháp (Vấn Đáp) 8412 Chú Giải (Vấn Đáp) 8413 Niruttidīpanī 8414 Paramatthadīpanī Saṅgahamahāṭīkāpāṭha 8415 Anudīpanīpāṭha 8416 Paṭṭhānuddesa dīpanīpāṭha 8417 Phụ Chú Giải Namakkāra 8418 Mahāpaṇāmapāṭha 8419 Lakkhaṇāto buddhathomanāgāthā 8420 Sutavandanā 8421 Kamalāñjali 8422 Jinālaṅkāra 8423 Pajjamadhu 8424 Buddhaguṇagāthāvalī 8425 Cūḷaganthavaṃsa 8426 Mahāvaṃsa 8427 Sāsanavaṃsa 8428 Kaccāyanabyākaraṇaṃ 8429 Moggallānabyākaraṇaṃ 8430 Saddanītippakaraṇaṃ (padamālā) 8431 Saddanītippakaraṇaṃ (dhātumālā) 8432 Padarūpasiddhi 8433 Mogallānapañcikā 8434 Payogasiddhipāṭha 8435 Vuttodayapāṭha 8436 Abhidhānappadīpikāpāṭha 8437 Phụ Chú Giải Abhidhānappadīpikā 8438 Subodhālaṅkārapāṭha 8439 Phụ Chú Giải Subodhālaṅkāra 8440 Bālāvatāra gaṇṭhipadatthavinicchayasāra 8441 Lokanīti 8442 Suttantanīti 8443 Sūrassatinīti 8444 Mahārahanīti 8445 Dhammanīti 8446 Kavidappaṇanīti 8447 Nītimañjarī 8448 Naradakkhadīpanī 8449 Caturārakkhadīpanī 8450 Cāṇakyanīti 8451 Rasavāhinī 8452 Sīmavisodhanīpāṭha 8453 Vessantaragīti 8454 Moggallāna vuttivivaraṇapañcikā 8455 Thūpavaṃsa 8456 Dāṭhāvaṃsa 8457 Dhātupāṭhavilāsiniyā 8458 Dhātuvaṃsa 8459 Hatthavanagallavihāravaṃsa 8460 Jinacaritaya 8461 Jinavaṃsadīpaṃ 8462 Telakaṭāhagāthā 8463 Phụ Chú Giải Milinda 8464 Padamañjarī 8465 Padasādhanaṃ 8466 Saddabindupakaraṇaṃ 8467 Kaccāyanadhātumañjusā 8468 Sāmantakūṭavaṇṇanā |
| 2101 Sīlakkhandhavagga Pāḷi 2102 Mahāvagga Pāḷi (Trường Bộ) 2103 Pāthikavagga Pāḷi | 2201 Chú Giải Sīlakkhandhavagga 2202 Chú Giải Mahāvagga (Trường Bộ) 2203 Chú Giải Pāthikavagga | 2301 Phụ Chú Giải Sīlakkhandhavagga 2302 Phụ Chú Giải Mahāvagga (Trường Bộ) 2303 Phụ Chú Giải Pāthikavagga 2304 Phụ Chú Giải Mới Sīlakkhandhavagga - 1 2305 Phụ Chú Giải Mới Sīlakkhandhavagga - 2 | |
| 3101 Mūlapaṇṇāsa Pāḷi 3102 Majjhimapaṇṇāsa Pāḷi 3103 Uparipaṇṇāsa Pāḷi | 3201 Chú Giải Mūlapaṇṇāsa - 1 3202 Chú Giải Mūlapaṇṇāsa - 2 3203 Chú Giải Majjhimapaṇṇāsa 3204 Chú Giải Uparipaṇṇāsa | 3301 Phụ Chú Giải Mūlapaṇṇāsa 3302 Phụ Chú Giải Majjhimapaṇṇāsa 3303 Phụ Chú Giải Uparipaṇṇāsa | |
| 4101 Sagāthāvagga Pāḷi 4102 Nidānavagga Pāḷi 4103 Khandhavagga Pāḷi 4104 Saḷāyatanavagga Pāḷi 4105 Mahāvagga Pāḷi (Tương Ưng Bộ) | 4201 Chú Giải Sagāthāvagga 4202 Chú Giải Nidānavagga 4203 Chú Giải Khandhavagga 4204 Chú Giải Saḷāyatanavagga 4205 Chú Giải Mahāvagga (Tương Ưng Bộ) | 4301 Phụ Chú Giải Sagāthāvagga 4302 Phụ Chú Giải Nidānavagga 4303 Phụ Chú Giải Khandhavagga 4304 Phụ Chú Giải Saḷāyatanavagga 4305 Phụ Chú Giải Mahāvagga (Tương Ưng Bộ) | |
| 5101 Ekakanipāta Pāḷi 5102 Dukanipāta Pāḷi 5103 Tikanipāta Pāḷi 5104 Catukkanipāta Pāḷi 5105 Pañcakanipāta Pāḷi 5106 Chakkanipāta Pāḷi 5107 Sattakanipāta Pāḷi 5108 Aṭṭhakādinipāta Pāḷi 5109 Navakanipāta Pāḷi 5110 Dasakanipāta Pāḷi 5111 Ekādasakanipāta Pāḷi | 5201 Chú Giải Ekakanipāta 5202 Chú Giải Duka-tika-catukkanipāta 5203 Chú Giải Pañcaka-chakka-sattakanipāta 5204 Chú Giải Aṭṭhakādinipāta | 5301 Phụ Chú Giải Ekakanipāta 5302 Phụ Chú Giải Duka-tika-catukkanipāta 5303 Phụ Chú Giải Pañcaka-chakka-sattakanipāta 5304 Phụ Chú Giải Aṭṭhakādinipāta | |
| 6101 Khuddakapāṭha Pāḷi 6102 Dhammapada Pāḷi 6103 Udāna Pāḷi 6104 Itivuttaka Pāḷi 6105 Suttanipāta Pāḷi 6106 Vimānavatthu Pāḷi 6107 Petavatthu Pāḷi 6108 Theragāthā Pāḷi 6109 Therīgāthā Pāḷi 6110 Apadāna Pāḷi - 1 6111 Apadāna Pāḷi - 2 6112 Buddhavaṃsa Pāḷi 6113 Cariyāpiṭaka Pāḷi 6114 Jātaka Pāḷi - 1 6115 Jātaka Pāḷi - 2 6116 Mahāniddesa Pāḷi 6117 Cūḷaniddesa Pāḷi 6118 Paṭisambhidāmagga Pāḷi 6119 Nettippakaraṇa Pāḷi 6120 Milindapañha Pāḷi 6121 Peṭakopadesa Pāḷi | 6201 Chú Giải Khuddakapāṭha 6202 Chú Giải Dhammapada - 1 6203 Chú Giải Dhammapada - 2 6204 Chú Giải Udāna 6205 Chú Giải Itivuttaka 6206 Chú Giải Suttanipāta - 1 6207 Chú Giải Suttanipāta - 2 6208 Chú Giải Vimānavatthu 6209 Chú Giải Petavatthu 6210 Chú Giải Theragāthā - 1 6211 Chú Giải Theragāthā - 2 6212 Chú Giải Therīgāthā 6213 Chú Giải Apadāna - 1 6214 Chú Giải Apadāna - 2 6215 Chú Giải Buddhavaṃsa 6216 Chú Giải Cariyāpiṭaka 6217 Chú Giải Jātaka - 1 6218 Chú Giải Jātaka - 2 6219 Chú Giải Jātaka - 3 6220 Chú Giải Jātaka - 4 6221 Chú Giải Jātaka - 5 6222 Chú Giải Jātaka - 6 6223 Chú Giải Jātaka - 7 6224 Chú Giải Mahāniddesa 6225 Chú Giải Cūḷaniddesa 6226 Chú Giải Paṭisambhidāmagga - 1 6227 Chú Giải Paṭisambhidāmagga - 2 6228 Chú Giải Nettippakaraṇa | 6301 Phụ Chú Giải Nettippakaraṇa 6302 Nettivibhāvinī | |
| 7101 Dhammasaṅgaṇī Pāḷi 7102 Vibhaṅga Pāḷi 7103 Dhātukathā Pāḷi 7104 Puggalapaññatti Pāḷi 7105 Kathāvatthu Pāḷi 7106 Yamaka Pāḷi - 1 7107 Yamaka Pāḷi - 2 7108 Yamaka Pāḷi - 3 7109 Paṭṭhāna Pāḷi - 1 7110 Paṭṭhāna Pāḷi - 2 7111 Paṭṭhāna Pāḷi - 3 7112 Paṭṭhāna Pāḷi - 4 7113 Paṭṭhāna Pāḷi - 5 | 7201 Chú Giải Dhammasaṅgaṇi 7202 Chú Giải Sammohavinodanī 7203 Chú Giải Pañcapakaraṇa | 7301 Phụ Chú Giải Gốc Dhammasaṅgaṇī 7302 Phụ Chú Giải Gốc Vibhaṅga 7303 Phụ Chú Giải Gốc Pañcapakaraṇa 7304 Phụ Chú Giải Tiếp Theo Dhammasaṅgaṇī 7305 Phụ Chú Giải Tiếp Theo Pañcapakaraṇa 7306 Abhidhammāvatāro-nāmarūpaparicchedo 7307 Abhidhammatthasaṅgaho 7308 Phụ Chú Giải Cổ Điển Abhidhammāvatāra 7309 Abhidhammamātikāpāḷi | |